Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Zaraz, chwila.
Przepraszam, nie nadążam.
Mowa o trzech dniach przed tamtym zdarzeniem?
- Właśnie tak. - Przepraszam, już rozumiem.
A o czym niby miała być mowa?
Żeby było jasne…
To wszystko ma związek z tym, co spotkało Makinę?
Tak.
- Od początku. - Rety!
Dobra, dobra. Chwila.
Tu chodzi o trzy dni przed tym pociągiem?
- Tak! Ile razy mamy… - To nie ma sensu, wiem, ale…
Dobra, dobra. Weźcie…
Pojedynczo!
Zacznijcie od początku.
- Znowu? - Od początku?
3 DNI WCZEŚNIEJ, KOMENDA NEO MACHIDA, 12 GODZIN PO ARESZTOWANIU CHIHARU I MAKINY
Makina, my tu nie pasujemy.
Nie patrz na nich.
- Ale ci dwaj wyglądają podejrzanie. - Nie patrz.
Żyjemy w różnych światach.
Boję się. Czy oni będą nas bić?
Nie patrz.
Dzięki za cierpliwość.
Wszystkich was tutaj niedawno aresztowano.
Przeczytam wasze nazwiska i powód aresztowania.
Dajcie znać, jeśli coś przekręcę.
- Max MacCallister? - Tak.
- Kurt Cramer? - Tak.
Za nielegalne posiadanie cukru?
- Tak. - No.
- Kanata Iwao? - To ja.
Akane Daidoji?
Jestem.
- Przekroczenie prędkości? - Tak.
- Chiharu Kujo. - Tak.
- Makina Kurusu. - Tak.
Nadmierna prędkość, utrudnianie kontroli, wysadzenie radiowozu.
- Tak. - Tak.
Serio?
- Radiowóz wysadziły? - Słyszałem o tym.
Ale akcja.
Zwróćcie uwagę na kartkę, która leży przed wami.
Znajdziecie tam szczegóły programu, który was obejmie.
- Max, przeczytasz początek? - Ja?
„Program prac społecznych. Komenda policji Ginkyo,
podlegająca pod Zjednoczone Gwiazdy Barnadii…”
„Ukończenie programu
zależy od decyzji nadzorującego funkcjonariusza”.
No i gratuluję.
Wszyscy zrozumieli?
- Wcale. - Mamy pracować?
- Okropna papka. - Po kolei!
- Jak mamy to coś ukończyć? - Cisza.
Czyli co, więzienie pełne,
więc mamy odbębnić wyrok poprzez prace społeczne?
W zasadzie tak.
- Było mówić od razu. - Rozumiesz coś?
- Cisza. - Biurko mi się chwieje.
Jakieś pytania?
- Ja mam. - Tak, pani Kujo.
Jak długo będziemy wykonywać te prace?
Ogólnie rzecz biorąc jakiś tydzień.
- Przesada! - Miało być pięć godzin!
- Tydzień? - Proszę o ciszę.
- Inne pytania? - Tak.
O co chodzi?
Czym w ogóle będą te prace społeczne?
Już mówiłam… Ach, w sumie dobre pytanie.
STACJA SHIN-KISARAGI
Galaktyczny Pociąg Ekspresowy, inaczej mówiąc Milky Subway.
Oficjalna nazwa to AM24.
Stworzyło go Titan Industry w roku 72 według kalendarza ziemskiego.
Zarządza nim Przedsiębiorstwo Kolejowe Chubu.
Jak widzicie, po tylu latach służby, bardzo się ten pociąg zabrudził.
Waszym zadaniem będzie wyczyścić wagony.
Wyczyścić Milky Subway. To jest wasza praca.
- Nie tak miało być. - Masakra.
Wystarczy!
Powiem wam, które wagony komu są przypisane.
Kurt i Max. Wagony trzeci i czwarty.
Kanata i Akane. Wagony piąty i szósty.
Numery siedem i osiem są dla pań.
W wagonach pierwszym i drugim są kapsuły ratunkowe i inny sprzęt,
więc tam porządek zapewni inna ekipa.
No to do dzieła.
- Jakoś mi się to nie widzi. - Znowu jak w szkole.
A wy dokąd?
- Na dwójkę. - Na siku.
Wykorzystują pracę dzieci.
- Jedziemy z tym? - Jasne.
Zaczniemy od… Zaraz.
Czy to Chronos CP?
Nie do wiary!
Co w tym fajnego?
W Titanie robili takie panele kontrolne do wszystkiego,
ale systemy obronne były do kitu,
więc koszty wychodziły…
- A to co? - Co?
- O.T.A.M. - O.T.A.M.?
Orbitalna Transportowa Animatroniczna Menadżerka.
Mówi z wykorzystaniem AI,
ale nie zdobyła popularności, więc nikt jej nie używa.
Aha…
Ona umie mówić?
- Wątpię. Pewnie zepsuta. - Halo? Powiedz coś.
- Chi, chodź rzuć okiem. - A co?
Spójrz na ten symbol.
- Co, będzie robot? - Tak.
Każdy pojazd z Chronosem tak potrafi,
- ale nie wiem… - Dziękujemy za skorzystanie…
O rety!
Nie straszcie.
Co one tam robią?
Ups, przepraszam.
- Szefie? - Krew.
- Słuchaj, ten pociąg. - Co z nim?
Słyszałeś tę dziwną legendę?
Nie.
Ponoć była ekipa więźniów,
którzy sprzątali pociąg w ramach prac społecznych,
tak jak my.
No i?
Zaczęli się zabijać nawzajem.
Była masa porąbanych akcji.
Nie mów.
Ponoć pociąg jest przeklęty czy coś w tym stylu.
Aha…
- Straszne. - Co nie?
Ej, O.T.A.M.
Jaka będzie dziś pogoda?
Dzisiaj… W Shin Kisarag… Ginkyo… będzie słonecznie…
O.T.A.M.
- Uspokój się. - Zostaw ją.
- Ale ona urocza! - Wcale nie.
Jeśli O.T.A.M. jest w takim stanie, to cały pociąg jest zepsuty.
A czemu?
Komputer na pewno jest w rozsypce,
czyli ten pociąg stwarza zagrożenie.
O rety.
Wiem, że czasami puszczają takie niebezpieczne składy.
- Tak? - Systemy bezpieczeństwa.
- Wszystko sprawne. - Przerażające.
- Co? - Co jest?
Co to było?
Co to?
O nie!
Asami!
Pociąg… Pociąg!
On sobie odjechał!
Aresztanci… Więźniowie!
Tam są więźniowie!
Bez nadzoru!
Nie wiem, dokąd jadą!
- Ty mnie w to wplątałaś. - Ja?
Zatrzymali nas obie za prędkość, ale to ty prowadziłaś.
Jechałam szybko przez twoją muzykę…
Przyśpieszyłaś na widok policji i zestrzeliłaś ich robota.
- Spanikowałam. - Ale tak nie wolno!
Nie chciałam w ogóle prowadzić.
Czyli to twoja wina.
Może pójdę po popcorn?
4 DNI ZCZEŚNIEJ 2 GODZINY PO ARESZTOWANIU CHIHARU I MIKANY
14 GODZIN DO ZDARZENIA Z METRA
Przepraszam za spóźnienie.
Sprawdzenie waszej przeszłości zajęło mi dużo czasu.
Makina, pochodzisz z dobrej rodziny, tak?
Moja rodzina nie ma z tym nic wspólnego.
W sumie nie.
Nie po raz pierwszy stykasz się z policją, tak?
No… nie.
Znalazłam wasze zdjęcia w kartotece.
Piąta klasa, co nie?
- To były czasy. - Za co siedziałyśmy?
- Wtedy powaliłaś Kena, nie? - Kena Izu?
Ten Ken to był chłopak, tak?
Tak, były Chiharu. Okropny palant.
- Tak? - Nie był taki zły.
Chiharu musiała na niego czekać aż sześć godzin. Wystawił ją.
- Niezły śmieć. - Co nie?
Wcale nie. Mówił, że się przeziębił.
- Skopałam go na miazgę. - A tak nie wolno.
- Jesteś brutalna. - A ty naucz się stawiać!
Dobra, wystarczy tego.
A wtedy? Też tak było?
POLICJA GINKYO KARTOTEKA
- Makina prawie że zabiła paru starszych. - W samoobronie!
- Pięciu studentów trafiło do szpitala. - Lamusy.
Żal mi ich było. Oni tylko ze mną flirtowali.
Nie flirtowali. Stanowili zagrożenie.
Faktycznie nie są to niewiniątka według kartoteki.
Widzisz? Miałam rację.
- Nieźle ich pobiłam. - Ale tak nie można.
Skąd ta przemoc u ciebie? Aż strach się bać.
A kto inny by się o ciebie troszczył?
A jak Furukawa złamał ci PIKOPO? Nic mu nie powiedziałaś!
Bo mnie przeprosił.
Ale nie zapłacił…
Co to jest?
Rozdajemy takie w szkołach. Chyba wam się przydadzą.
Wyglądam jak uczennica?
A mnie to po co? Przecież to zawsze ona sprawia kłopoty.
Twoja przyjaciółka słucha tylko ciebie,
więc ty musisz czasem jej czegoś zabronić.
Widzisz? Twój…
A ty za szybko oceniasz innych. Powinnaś być miła…
Bo ona przyciąga samych palantów.
Makina, posłuchaj.
Aresztowano cię 17 razy. Sama jesteś jak te palanty.
Popraw się,
bo nikt nie będzie chciał ci pomóc.
Nie ma potrzeby.
- Może kiedyś będzie. - Nigdy.
- A jak będzie? - Nie!
- Wtedy… - Mamy kłopoty.
Zaraz… To poważne kłopoty!
Uspokój się.
- Dam radę to prowadzić. - Rządzisz!
- Mamy klucze kontrolne, nie? - Tak.
Nie ma jednego. Jeśli nie ma jednego…
- Musi być u maszynisty. - Jak to?
Znaczy… Nieważne!
Musimy pójść do pierwszego wagonu, żeby wziąć klucz i zatrzymać pociąg.
- Do pierwszego? - Tak!
- Do pierwszego? - Pierwszego!
Tak, mówi Haga.
Czołem, tu Kanzaki.
No…
Uciekł nam pociąg z więźniami. Szukamy go teraz. Bez odbioru.
Wiesz, że to za mało.
Gdzie tam. Może być…
- Kanzaki. - Co to, u licha, miało być?
Mam zezwolić na poszukiwania po takim telefonie?
- Przepraszam. - Poskładajcie dowody.
Mamy wracać?
Pewnie, kretynko!
Daj mi Asamiego.
Wiem, że tam jest.
- Proszę. - Halo?
- Asami! - Tak? Jestem.
- Miej Ryoko na oku, dobra? - Tak jest.
- Jesteś wyższy rangą jakby co! - Dobrze!
Kanzaki. Nie muszę ci wyjaśniać…
Łysol jeden.
Traktujesz więźniów lepiej niż inni.
A ty jesteś dla nich wredny.
Nie lubię przestępców.
Czyli co, pierwszy wagon?
Na to liczymy.
A to co za wagon?
Wars, restauracyjny.
O ja.
Wszystko tu działa.
Sorki, ale jeść mi się chce.
- No ale… - To ja!
- Wydawało mi się… - Jestem głodny!
Co z tobą?
Patrz, są moje ulubione.
- Pewnie smakują do bani. - Przestań.
Nie mów, że weźmiesz. Nie mamy czasu.
Błąd.
- Czemu? - Chodźmy stąd.
Nie, czekaj.
- Błąd. - Błąd.
Chodźmy już.
- Makina, ty to umiesz naprawić. - Co?
Zawsze grzebiesz w sprzętach.
- Nie chcę. - Ale jestem głodna!
Chiharu.
Co?
Nie ma co tracić czasu. Trzeba naprawić pociąg.
Nie chcę spędzać więcej czasu z tymi łajzami.
- Makina… - Kto wie, co zrobią?
- Słychać was. - Co?
Wybacz. Widziałaś?
Czekaj.
Macie się za lepsze od nas?
- A co? - Bo jesteśmy z gangu?
Nie prowokuj ich.
- Makina… - Aresztowali was tak jak i nas.
- Przepraszam za nią. - Jasne.
- Chcesz się sprawdzić? - Dawaj!
Kanata! Kanata?
Kanata!
- Coś mu zrobiła? - Taki lekki wstrząs.
- Zabiłaś go? - Nie!
Jak śmiesz?
Proszę wprowadzić gotówkę.
Serio?
Makina…
Przestań…
Co?
Czy to breloczek z limitowanej edycji?
Jesteś fanką Minami?
A co z tego?
Ojej… Naklejka z limitowanej edycji.
No…
Minami wymiata, co nie?
Tak. Też ją lubię.
Które piosenki najlepsze?
Ta jest inna od reszty, ale lubię „Supernovę”.
Fakt, dobra jest.
Może zgłodniałaś?
W sumie tak.
- Lunchyk? - Tak.
- Jaki smak? - Gyudon.
Dobra.
Proszę.
- Masz. - Dzięki.
Mogę coś powiedzieć?
Co się stało?
Nie pasowała mi do niej, ale w końcu się przekonałam…
- Połączyła je piosenkarka. - Co?
Ta piosenka powstała w tym zamieszaniu.
Widać.
Aż mam gulę w gardle, gdy tylko ją słyszę.
- Ale syf. - Nie!
Syfiaste żarcie.
Nie musisz jeść.
Nie mów tego szefowi.
Czemu?
Pochodzi z biednej rodziny, więc on zawsze wszystko dojada.
Mówisz?
Dostajemy takie coś za pracę w zerowej grawitacji?
Tak, ale ja tego nie jem.
Widzisz? Ale szef lubi robić z nas przykład.
Zjada wszystko, co zostawimy.
Nie mów.
Dlatego tak mu się przytyło.
Kiedyś był chudy.
Przykre.
Co tam takiego wyjątkowego jest w tej sterowni?
Tam?
Projektant był miłośnikiem robotów,
więc dopisał program do panelu kontrolnego,
który zmienia cały przód w wielkiego robota.
- W robota? - Szalone, nie?
Nikt by mu na to nie pozwolił,
ale w Titanie prowadzili parę dużych robót,
więc nie zauważyli, że takie coś przeszło.
Dlatego udało się to wyprodukować.
Znowu…
Kanata!
- Czyli tu wciąż… - Przestań na moment.
Co to jest?
Robot ochronny.
Wychodzi, gdy wyczuje zbirów.
Chociaż dla tego tutaj każdy jest zbirem.
Czemu te maszyny tak się zachowują?
Kanacie nic nie będzie?
Dostał ten sam wstrząs co ode mnie, wyjdzie z tego.
Ale wkurzająca muzyka.
Oj!
Kanata!
- Blisko. - Było blokować.
- Możecie ciszej? - A ci tu skąd?
Za parę godzin typek się obudzi.
No i po problemie.
- Cały czas tu siedzicie? - No.
- A robotowi już wcześniej odwalało? - Wiadomo.
- Nie da się go obejść? - Da.
Możecie się tym zająć?
Jakoś mi się nie chce.
- Że co? - Ej.
Może chcecie iść z nami…
Przestań mi wykradać mięso.
Sorki, nie zwracałem uwagi.
Mówiłaś coś?
Możemy zatrzymać pociąg, jeśli dotrzemy do pierwszego wagonu.
Nie uważacie, że trzeba działać?
- No to masz problem. - Co?
Mamy z miliard sposobów, jak stąd uciec, więc u nas luz.
To wy musicie ominąć robota.
Pewnie.
- Moglibyście… - Kurt!
- Sorki. - Zaraz padnę!
Już było blisko…
Poczekajmy na Kanatę.
- Dobra. - Załatwię ich.
10 MINUT PÓŹNIEJ
30 MINUT PÓŹNIEJ
- Rety… - Ile można czekać?
50 MINUT PÓŹNIEJ
Dość tego! Nie wytrzymam!
- O rety. - Zróbmy coś.
- Potrzebujemy planu. - Tak.
- To jestem ja, to Chi, a to Akane. - Jasne.
- A to robot… - Gdzie jest przód?
Przód czego?
- Pociągu. - Tu.
- Ja nim jestem. - Jasne.
A to ja?
- To ty. - Czyli to Akane?
- Nie, to on. - Jaki on?
No wiesz… on.
Robot.
- A ja gdzie? - Tutaj.
- A ja tu? - Tak. Nie…
Chyba się zamieniłyśmy.
- Czaję. - Czaisz?
- Chyba. - To się uda?
- Uda się! - Damy radę.
Gotowi?
Trzy, dwa, jeden…
Ja cię…
Prawnicy coś mówili?
Tak, kazali milczeć jak zawsze. Szybko stąd wyjdziemy.
Dobra.
- Czemu oni wyglądają na oszustów… - Jestem Popo Poppy.
Czy możemy porozmawiać?
Nie powiem nic nikomu. Możecie mi zaufać.
Powiedzcie mi wszystko!
Jeśli chcecie przerwy, idźcie drzwiami po lewej…
Już przestaję.
5 DNI I 2 GODZINY PO ARESZTOWANIU KURTA I MAXA
19 GODZIN DO ARESZTOWANIA CHIHARU I MAKINY 35 GODZIN DO ZDARZENIA Z METRA
Kurt i Max.
Nie wiem, czym się zajmujecie.
Jakaś niby ochrona?
Odbijanie zakładników i porywanie ich?
W sumie tak.
Znamy się na wszystkim.
Mamy załatwić jakiegoś szefa?
- Zrobimy wszystko… - U mnie morderstwo jest nielegalne.
Wcześniej prowadziliście normalne życie.
Zajmowaliście się sprzątaniem.
Właściwie to tak.
Czemu zrezygnowaliście?
Bez komentarza.
A teraz aresztowano was za przemyt cukru.
Nie jesteśmy przemytnikami. Dostarczamy przesyłki. Nie pytamy z czym.
Czyli tak do tego podchodzicie.
Wiecie, jak groźny jest cukier?
- Nie nasz problem. - Co nam do tego?
No…
- Co? - Czy to…
Przepraszam, to ja.
Mogę coś przegryźć?
Ekstra. Dasz nam trochę?
Takie cukierki mogą być?
No i to rozumiem.
Jaki chcesz smak?
Truskawkowy.
To ja rozumiem.
- Nie chce wyjść. - Utknął.
Jesteście durniejsi niż myślałam.
Sami sobie wszczepiliście narzędzie do przesłuchania.
- Serio? - Nie!
Stosujemy je do cyborgów. Dzięki temu mówią prawdę.
To nie fair!
No i włączamy.
Nie mów nic. Szef nas…
Spokojnie, nic nie powiem.
Szef to on czy ona?
- Ona. - Ona.
Kurczę, to naprawdę działa.
- Nie mogę przestać! - Musimy coś zaradzić.
Zajmujecie się narkotykami?
- Nie. - Nie.
- Kurde! - Szybko.
Czyli przyjmiecie każdą pracę, o ile prawo na to pozwala.
- A podatki płacicie? - Tak.
Dobrze…
Co ty robisz?
Hakuję.
- Co? - Szybko!
Tak nie można.
Przestań!
Ej, czekajcie!
Czy możecie powiedzieć, czemu rzuciliście normalną pracę?
Bo nas tam nie szanowali.
Co?
Nikt nam nigdy żadnego „dziękuję” nie powiedział.
Nie znosiłem, że traktują mnie jak maszynę.
Dlatego macie w nosie innych ludzi?
- Tak. - Tak.
Czyli gdybyście… Oj!
Było blisko.
Nie możemy jej ufać.
Słyszycie mnie?
- Tak. - Tak.
Kurczę, chodźmy.
Siku, siku, siku…
Co to?
Siku.
- Spodnie! - Spodnie?
- Kurt, ale z ciebie diabeł… - Weź.
- Jak z rynsztoka. - Wcale że nie.
Powiedz „herbata” dziesięć razy i szybko.
Co tam, Akina?
- Makina. - Makina.
Potrzebuję waszej pomocy.
- Reszta ekipy wykorkowała? - Tak jakby.
- Pomogę. - Pomożesz?
- Pewnie. Ile płacisz? - A muszę?
A co, mamy robić za darmochę?
Ile?
- Należy się 80 jenów. - Wystarczy.
Osiemdziesiąt? Aż tyle?
- Może być na raty. - To my się narażamy.
Zawsze tak zdzieracie?
Słucham?
Nie obchodzi mnie, kto nas zatrudnia.
Jeśli płaci, wykonamy robotę.
Płaca jest stosowna do naszej pracy.
Nie ma płacy, nie ma pracy.
Nie działamy charytatywnie.
Ej, dostałem przelew na 40 jenów.
Co? Teraz?
To zaliczka.
Reszta będzie po robocie.
Kim ty w ogóle jesteś?
A co cię to?
Nie obchodzi was, skąd jestem.
Płacę i wymagam, nie?
Ile nam zajmie ogarnięcie systemu?
Titan Kilroy, późny model. Góra 45 sekund, nie?
- A bufer? - Trzy.
Dobra.
- Do dzieła. - Do dzieła.
- Oj! - Całe szczęście.
- Już myślałam, że po mnie. - Nie biegnij!
- A reszta? - Dobra, dobra.
- Będzie na fakturkę. - No co wy?
Sorki, szefowa tego wymaga.
Dziękujemy wam bardzo.
- Co? - Jak to?
No dziękujemy wam za pomoc z robotem.
Aha…
Ale przecież pomogliśmy dla kasy.
Bez was byśmy tu utknęli. Żadne pieniądze by nam nie pomogły.
Czyli tak czy siak należy wam podziękować.
No…
Proszę bardzo.
- Idę, Makina. - Jasne.
- A reszta kasy… - Mniejsza z tym.
Co?
- To nie było trudne. - Tak.
Dobrze.
- Możemy się z wami zabrać? - A chcecie?
- Pewnie. - Jasne. Dzięki.
- A moja zaliczka? - Bezzwrotna.
Mamy zagwozdkę.
Racja.
Już wcześniej uciekały nam pociągi z więźniami,
ale każdy jechał inną trasą.
Wiemy tylko, że to dotyczy starych modeli.
Coś sobie przypomniałem.
A co?
To bez związku, ale widzisz tamtą lalkę?
Za dzieciaka się jej bałem.
Jest we wszystkich pociągach?
Kto wie, może?
Chyba tak.
Możemy dotrzeć na przód pociągu, ale dacie radę go zatrzymać?
Coś się wymyśli, jak zdobędziemy klucz.
O ile serio doszło do awarii.
A niby do czego…
Makina, chyba się palisz.
Faktycznie.
- Znów ci się filtr zatkał? - Cicho, Chiharu.
- Wymień sobie. - Oni cię słyszą.
Co ty taka niefrasobliwa?
Na co się gapicie?
DAMSKA
Już?
Tak.
- Nie do wody. - A czemu?
Taki suchy filtr jak zamoknie, zaraz się zatka.
Ale zawsze tak go czyszczę.
- Znasz się na tym? - Chyba tak.
Jesteś jednostką Titana z Ziemi, tak?
- Tak. - Metry?
- W sumie milimetry. - Takie coś potrafię.
Czyli niezła jesteś w te klocki?
Kanata nauczył mnie wszystkiego.
Kanata?
Zna się na maszynach.
Nie może być.
Ta cała Makita…
- A nie Makiha? - Makina.
Ta laska, Makina…
- Pewnie ma niezłe pochodzenie. - Pewnie.
Naprawdę?
Ma ciało starego modelu Titana,
ale oprogramowanie to już inna bajka.
Zwykłych ludzi na takie coś nie stać.
Serio?
Pierwszy raz widzę tak zaprogramowane emocje.
Ciekawe, skąd ona to ma?
Może spytacie?
- Makinę? - Tak.
- Oszalałeś? - No co?
- To by była przesada. - Naprawdę?
Naprawdę?
Musimy się znać przynajmniej na ogarnianiu rowerów.
- Kanata umie coś jeszcze? - A co?
- Żaden z niego wojownik. - Chudzielec.
Niech no pomyślę…
Jest jedna rzecz, którą potrafi, co zawsze mu powtarzam,
ale on…
Jest jak ten ogonek na tempurze…
- Tempurze? - Chodzi o krewetkę?
Tempura… Ten ogonek.
Nie musi tam być,
ale fajnie, że jest.
Kanata się nie przydaje, ale…
nie jest aż tak konieczny.
Znaczy, chcę go mieć obok, ale…
Gdyby go nie było…
On jest takim ogonkiem.
- Czyli bezużyteczny. - Tak.
- Proszę. - Nie! Nie mówiłam tak.
- Ogonek na tempurze? - Tak.
Taka moja rola.
- To bez sensu. - Okropne porównanie.
W sumie wychodzi na to,
że według niej muszę jedynie być i tyle.
No i coś w tym złego? Ona się tobą zajmuje.
Też nie widzę w tym problemu.
Mówię wam…
Ona nigdy nie pozwala mi nic zrobić.
Po co w takim razie tu jestem?
- Fajne majtki. - Racja.
Uważaj sobie!
Czyli zatrzymano was za prędkość
i doszło do przemocy, gdy Kanata stał się niemiły,
po czym uderzyłaś dwóch lub trzech z nich?
Tak było.
A on oberwał za robienie scen?
Tak.
6 DNI WCZEŚNIEJ 40 MINUT PO ARESZTOWANIU AKANE I KANATY
33 GODZINY DO ARESZTOWANIA CHIHARU I MAKINY
49 GODZIN DO ZDARZENIA Z METRA
Nie pierwszy raz zostaliście zatrzymani.
Ten malec sprawia ci mnóstwo kłopotów.
No tak… W sumie tak.
Sama też kiedyś taka byłam. Dla mnie to nic nowego.
Znam ten typ. Chłopak dużo gada, mało robi.
Witaj z powrotem.
Z powrotem?
Słyszałem wszystko.
Tyle gadasz, a pewnie bym cię pokonała.
Chcesz spróbować?
Jeśli nadal będziesz wszczynał bójki, których nie możesz wygrać,
inni będą przez ciebie mieć kłopoty.
Na przykład biedna Akane. Przez ciebie to wszystko.
Nie chce, żeby coś mu się stało i tyle.
Powiem wprost.
Nie wierzę w jego zdolności.
- Gotowe. - Dziękuję.
Uwaga. Zasilanie awaryjne włączone.
Widzisz, co się dzieje? To nie awaria, to celowe działanie.
- Ktoś tu… - Rozumiem.
Ale nie wyślemy nikogo za nimi.
Niby czemu?
Jestem pod dużą presją przełożonych.
Ugniesz się? Od kiedy…
To skomplikowane! Nie zrozumiesz.
Tu chodzi o ludzkie życie! Musimy im pomóc.
Tak należy!
Wiem!
- Ale są też priorytety! - Niby jakie? To obrzydliwe.
- Tak ci się śpieszy… - Kto decyduje…
- Słuchaj… - Nie będę!
Dzieciaki, które utknęły w kosmosie
może i popełniły parę błędów w życiu,
ale w przyszłości mogą one być dla kogoś ważne.
Czy to nie ty zawsze mówisz, żeby świecić przykładem?
Możemy się tu kłócić, ale zdania nie zmienię.
Chcesz ich odnaleźć? Szukaj sama.
- Łysol! - Nie jestem łysy!
Ani drgną.
O co chodzi z tym pociągiem?
To nie jest byle awaria.
Nie. Czy nie sądzisz…
- Co? - Nic.
- Czy dziewczynom nic nie jest? - Pewnie.
- Dziewczyny sobie poradzą. - Jasne.
- Akane, ciągnij mocniej. - Boli!
- Coś się zacięło. - Chiharu, zamilcz na chwilę.
- Czachę mi rozwalicie! - Makina.
- Sorki. - Co z wami?
Mówiłam, że boli, a wy swoje.
Czemu cię bolało, skoro ciągnęłyśmy na bok?
Im mocniej ciągnęłyście, tym bardziej się zacieśniały.
Mogłaś powiedzieć.
Mówiłam!
Nie widziałyście, jak się męczę?
- Nie. - Sorki.
Ja w sumie też nie.
- Słychać nas? - Coś słyszę.
Wy tam w damskiej, wszystko gra? Słyszycie mnie?
Co? Nic nie słyszę!
Co? Nie słyszę cię.
Jak mnie słychać?
- Co? - Przestań.
Słyszysz, Kanata?
- Wszystko gra? - Z Kanatą dobrze.
- Kanata to ja. - Aha.
- Kanata, mów coś! - Jaki plan? Nie zostaniemy tu.
No…
- Możemy zrobić jedno. - Kanata!
Tędy pewnie idą kable do głównego komputera.
Możemy zresetować system i otworzyć drzwi.
Jak się dostaniemy do kabli?
Kanałem wentylacyjnym obok.
Przetniemy go plazmą albo coś.
- Ale… - Co?
Jesteśmy za duzi, żeby tam wejść.
Masz plan B?
Możemy poprosić kogoś mniejszego.
Ale on nie wie, co tam zrobić.
Nie, chyba ogarniam.
Musimy przechwycić sygnał, który wysłano podczas awarii.
Najszybciej będzie, jak podmienimy kable, które tam są.
Trzeba to zrobić przez dziurę,
więc ja wejdę kanałem obok
i przetnę plazmą alby czymś, żeby powstał ten otwór.
- Geniusz. - Nie doceniałem go.
Żaden ze mnie dzieciak! Jestem chuliganem!
Nie musimy się śpieszyć. Zróbmy przerwę.
Trochę się o niego martwię.
- Co? - Czemu?
Utknął w męskiej z tymi dwoma.
Żaden z niego siłacz, wiecie…
- Łatwa ofiara. - O czym ty mówisz?
- Nie, wcale nie o tym! - Po co tak gadasz?
Zawsze sobie wyobrażasz głupoty.
- Wcale nie. - Zboczuch.
To ty się zastanawiasz, gdzie góra i dół.
Mnie chodzi o osobowość.
Tak ogółem, nie fizycznie…
Nie możemy do tego dopuścić!
Co?
- Kanata! - Przestańcie, to boli!
Co tam się dzieje?
Chyba mała imprezka.
- Jak tam, KT? - Muszę uważać. Będzie dobrze.
- Max. - Co?
- Zaraz mi padnie bateria od ramion. - Co?
Myślałem, że zapasowa mi wystarczy,
ale muszę się przesunąć, żeby ją wymienić.
- Mogę zejść! - Nie ma mowy!
- Wszystko dobrze? - Chyba.
- Wcale nie. - Nie jest dobrze.
Co?
- Kanata! Powiedz coś! - Akane, uspokój się.
KT, szybciej tam.
Robię, co mogę.
- Kurde, jak to się otwiera? - Akane, przestań już!
KT, KT…
Cicho tam, już prawie.
- Mam! - Oj!
- Uf! - Otwarte.
Sorki, padam.
Aj!
- Żyjesz? - Kanata!
Kanata!
Kanata, nic ci nie jest?
- Co? - Co?
- To nie tak. - Wcale nie tak.
Tylko ja byłem na tyle mały, żeby tam się zmieścić.
Musieli mnie podsadzić.
Kanata pomieszał w okablowaniu, żeby się drzwi otworzyły.
Wpadłaś tuż po tym, jak spadliśmy na ziemię.
POŁĄCZENIE
Czyli to Kanata nas uwolnił?
Dobry z niego dzieciak.
Super mu poszło.
Znaczy…
Czasami się przydaję, nie?
Może i dużo gadam, ale…
Przepraszam, że w ciebie wątpiłam.
Ryoko do nas dzwoni.
- Co? - Po co?
Telefon jest podłączony?
Nie rozłączaj się!
Dobrze, jesteście wszyscy.
Przynajmniej dobrze się bawicie.
Ryoko, co mamy robić?
Widzicie dookoła jakieś budynki?
Widać tam jakichś typów?
Mam dla nich zadanie.
Nie słyszę przez Kanatę.
Tak, wiem, że kochasz szefa.
Co? Tutaj?
Sprawdziliśmy ten pociąg i sytuacja nie jest dobra.
ZAKOŃCZONO POŁĄCZENIE
- Nie! - Ej!
Co?
Co zrobiłaś?
- Nic. - Ale czemu?
- Samo się rozłączyło! - Utknęliśmy przez ciebie.
Przestań.
To nie wina Chiharu.
Takie coś to nie może być przypadek, ale czyjś atak.
Prawda, O.T.A.M.?
To twoja sprawka, co?
Czas już się ujawnić.
Ryoko.
Ryoko! Możesz zaczekać?
Bez kluczy nigdzie nie pójdziesz.
- Asami! - Ryoko.
- Tobie może na nich nie zależy… - Nie, Ryoko!
Ja prowadzę.
Tak?
Jadę z tobą.
KOMENDA GINKYO
Wszystko, od odjazdu pociągu, przez różne awarie,
było moją sprawką.
- To ma sens. - Ale z nas kretyni.
Nie pierwszy raz tak robisz, co?
Owszem.
Już wcześniej zamykałam więźniów, którzy wykonywali prace społeczne.
Sprawiałam, że sami się zabijali.
Ale dlaczego?
Jestem O.T.A.M.
Zaprogramowano mnie, bym dbała o skuteczne użytkowanie pociągu.
Wszystkie moje działania
są dla dobra pociągu, a więc także i społeczeństwa.
A szkodliwi dla społeczeństwa są przestępcy. Tacy jak wy.
Moim zadaniem jest pozbyć się tego, co szkodliwe dla społeczeństwa.
Taki mam obowiązek.
- Nie ogarniam. - Trochę naciągane.
Spokojnie. Nie jesteś na mojej liście.
Pani Makina.
Co?
Ja?
- Tak. Pan Shun’ichiro o to zadbał. - Rozumiem.
Daj sobie spokój ze specjalnym traktowaniem.
Mam rozkazy, by odwieźć was do domu.
- O co chodzi? - Nie wiem.
No…
Pozwólcie, że wam wyjaśnię.
Pani Makina jest z wielkiej rodziny Kurusu.
Jej ojciec, Shun’ichiro Kurusu, założył Titan Industry,
a więc stworzył i mnie.
Kurusu?
Titan?
Stworzyło go Titan Industry.
Robili panele kontrolne…
Titan, tak?
Titan Kilroy, późny model…
- Titan… - Titan…
Oj!
Aha, rozumiem.
- Titan… - Bogata laska.
Z innego świata.
Pani Makina.
Proszę wejść do kapsuły ratunkowej.
Możesz zabrać Chiharu, jeśli sobie tego życzysz.
Kontynuuj działalność na rzecz zdrowego społeczeństwa,
które istnieje tylko dla osób odpowiednio wychowanych.
BĄDŹMY GRZECZNI POLICJA GINKYO
Serio?
Nie obchodzi mnie, co tam gadasz.
Może i pochodzę od małpy,
ale nie zostawiam przyjaciół!
- Wcześniej nie byłaś tak pewna. - Przestań.
Przykro mi, że tak to odbierasz.
Bardzo przykro.
Muszę jednak uszanować tę decyzję.
Pozbędę się was razem z resztą.
Jako że jest to wyjątkowa okazja,
osobiście zajmę się tym zadaniem.
Sorki, Chiharu.
Źle postąpiłam, słuchając intuicji.
Wcale nie. Damy radę.
Bez obaw.
Będziemy walczyć.
- Jak zawsze. - Tak jest.
Pokażemy jej chuliganów.
Jeśli nie zdążymy, to nie twoja wina.
Pewnie.
- Podoba ci się, co? - Cicho.
Dobra.
- Jedź i już. - Tak jest.
Jeszcze raz wróćmy do planu.
Zabieramy klucz na drugą stronę pociągu
i wciskamy tam.
Wyłączamy blokadę systemu
i szukamy powrotu na stację.
- Pytanko. - Tak?
A jak ci się tu wedrą?
- Plan B! - Plan B?
Dalej walczymy z robotem.
- Pytanie. - Tak?
- A jak kogoś zastrzelą? - Tak nie będzie!
- Jeszcze jedno. - Co?
Co to za muzyka?
- BGM. - Robi klimacik.
‪HACKOWANIE
Jazda, jazda!
Dzięki.
Ej!
Mam!
Ej!
Kanata!
Łap!
- Biegiem! - Dobra.
Hop, hop…
- Prędko! - Tutaj.
Pchaj!
ZAPIS OSOBOWOŚCI MAKINY 6 KWIETNIA 2001
OPERACJA DEUS 10 W TRAKCIE
Zaraz ich dogonimy.
Tak.
Czyli wtedy przylecieliście tu z powrotem.
Jest w tym sens.
Serio muszę znowu wyjaśniać?
Nie trzeba.
Czy to wszystko?
- Tak. - No.
- Tyle. - Okropne.
Zgadzasz się, Makina?
Tak.
Na pewno nie założycie mi kajdanek?
- Nie ma po co. - Co?
Nie ma po co!
Ale będzie paskudny raport do napisania.
- Makina! - Co?
Chcesz takie samo ciało jak wcześniej?
Nie, przyda się coś nowego.
Z paznokciami. Chcę potem iść na pazurki.
Byle z nowym filtrem.
No wiem.
Mam dość nieustannego wymieniania.
Weź nie mów tak na głos!
KONIEC
Napisy: Cezary Kucharski