1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

3
00:00:09,843 --> 00:00:11,594
วันเปิดกล่องของขวัญ

4
00:00:12,971 --> 00:00:16,891
สภาพอากาศแจ่มใสสุดๆ ไปเลยวันนี้…

5
00:00:20,020 --> 00:00:22,230
วันแดดจ้าที่แคลิฟอร์เนีย

6
00:00:30,196 --> 00:00:33,324
- สวัสดีแนนซี่ สุขสันต์วันเปิดกล่อง
- ไง ที่รัก

7
00:00:45,336 --> 00:00:47,881
อ๊ะ มีคนอยู่ที่ประตู

8
00:00:48,673 --> 00:00:50,216
อ้อ ทอมนี่เอง!

9
00:00:50,300 --> 00:00:53,678
- ไง เมอร์รี่คริสต์มาส!
- ให้ตาย เมอร์รี่คริ…

10
00:00:53,762 --> 00:00:54,804
อ๊ะ มิสเซิลโท

11
00:00:54,888 --> 00:00:56,598
- อ้อ ไหนอ่ะ
- นี่ไง

12
00:00:56,681 --> 00:01:00,894
นี่คริสต์มาสครั้งที่เท่าไรแล้วนะ
ปี 72 ถึง 92 งั้นก็ 20 ปี

13
00:01:01,853 --> 00:01:03,480
- โอ้โฮ!
- สว่างไปมั้ง

14
00:01:03,980 --> 00:01:05,106
ก็ยังไม่จ้าเกินตีนกานาย

15
00:01:05,190 --> 00:01:07,942
แล้วนี่ก็เดฟ โทมัสกับแฮร์ริสัน โทมัส

16
00:01:08,026 --> 00:01:09,986
เขาเอามืออุดหู ไหงงั้น

17
00:01:10,487 --> 00:01:11,613
เพราะนายหรือเปล่า

18
00:01:11,696 --> 00:01:14,407
ฉันชอบเธอในโดดเดี่ยวผู้น่ารัก!

19
00:01:14,491 --> 00:01:16,868
เธอยอดสุดๆ เลย

20
00:01:17,744 --> 00:01:19,329
สตีฟ เป็นไงบ้าง

21
00:01:19,412 --> 00:01:21,956
ฉันสนุกกับงานนี้สุดๆ มาร์ตี้ พูดจริงๆ

22
00:01:25,668 --> 00:01:27,670
ผมจะบอกอะไรเกี่ยวกับมาร์ตี้ให้ฟัง

23
00:01:27,754 --> 00:01:30,173
สมมตินะว่าคุณจะจัดปาร์ตี้ดินเนอร์

24
00:01:30,256 --> 00:01:31,966
และคุณเชิญมาร์ตี้มางาน

25
00:01:34,135 --> 00:01:36,596
จากนั้นกลายเป็นว่ามาร์ตี้มาไม่ได้

26
00:01:37,430 --> 00:01:39,182
คุณจะยกเลิกปาร์ตี้เลย

27
00:01:41,142 --> 00:01:43,019
ดูสิ… ดูมาร์ตี้สิ

28
00:01:53,655 --> 00:01:59,536
(มาร์ตี้ ชีวิตมันสั้น)

29
00:01:59,619 --> 00:02:00,870
ฉันรู้ นี่จะต้องเป็น…

30
00:02:00,954 --> 00:02:03,456
ต้องเป็นหนังห่วยบรมห่วยที่ฉันไม่โปรโมตแน่

31
00:02:08,461 --> 00:02:11,631
ตลกจังที่เราต้องทำเหมือนว่าเราไม่รู้จักกัน

32
00:02:12,382 --> 00:02:13,383
ไม่สักหน่อย

33
00:02:13,466 --> 00:02:16,302
- นี่มันเกิดขึ้นได้ก็เพราะเรารู้จักกัน
- เหรอ

34
00:02:16,386 --> 00:02:18,263
เราสองคนเคยนั่งจ้อกันเป็นพันๆ หน

35
00:02:18,346 --> 00:02:21,141
ผมกับแลร์รี่เคยไปดินเนอร์กันเป็นล้านครั้ง

36
00:02:21,641 --> 00:02:23,810
- มื้อเที่ยงก็ล้านครั้ง
- ใช่เลย

37
00:02:23,893 --> 00:02:26,604
และทุกครั้ง… เป็นมื้อเที่ยงที่เร่าร้อน

38
00:02:26,688 --> 00:02:29,190
นี่เราก็แค่พูดคุยกันต่อจากคราวก่อน

39
00:02:29,274 --> 00:02:30,358
ถูกต้อง

40
00:02:31,317 --> 00:02:36,114
ในวงการของผม เส้นทางอาชีพมันมีแบบแผน

41
00:02:36,698 --> 00:02:39,075
ทีวี ไปหนัง

42
00:02:39,159 --> 00:02:40,910
ไปบรอดเวย์ แล้วก็มีรายการสเปเชียล

43
00:02:41,536 --> 00:02:43,872
เป็นพิธีกรรายการเรียลลิตี้
เทเลทอนของชาบัด

44
00:02:43,955 --> 00:02:45,331
ละครดินเนอร์ ออกปาล์มสปริงส์

45
00:02:45,415 --> 00:02:46,708
แล้วก็มารายการนี้

46
00:02:49,460 --> 00:02:51,671
ผมไม่ได้คาดหวังว่าจะเป็นดารา

47
00:02:52,255 --> 00:02:53,715
ไม่มีแบบว่า

48
00:02:53,798 --> 00:02:57,302
"แม่ครับ สำเร็จแล้ว" ไม่มีอะไรแบบนั้น

49
00:02:57,385 --> 00:03:00,930
มีแค่ "ต้องผ่อนบ้านนะ

50
00:03:02,390 --> 00:03:03,975
มีลูกๆ นะ

51
00:03:04,809 --> 00:03:08,438
ฉันทำอาชีพที่ดีที่สุดในโลก โคตรโชคดีเลย

52
00:03:08,521 --> 00:03:10,106
แล้วจะรักษามันไว้ยังไง"

53
00:03:11,649 --> 00:03:13,359
ไหงฉันถึงถือมีดอยู่วะ!

54
00:03:17,363 --> 00:03:18,740
ผมอยู่ในวงการตลก

55
00:03:19,240 --> 00:03:21,618
และผมก็เล่นตลกแบบเฉพาะทาง

56
00:03:22,118 --> 00:03:24,954
ลุงแจ็คมาแล้ว ยิงได้!

57
00:03:25,830 --> 00:03:28,124
เน้นละครตอนสั้น เน้นการสร้างตัวละคร

58
00:03:29,125 --> 00:03:29,959
ไม่ได้ระดมยิงมุก

59
00:03:30,043 --> 00:03:32,629
ถ้าคุณอ่านบทที่ผมเขียน มุกมันไม่ได้เยอะ

60
00:03:32,712 --> 00:03:34,923
ทั้งหมดเป็น… คุณแค่ต้องเชื่อผม

61
00:03:35,006 --> 00:03:39,219
คุณบ๊อง นี่งานหาเกรียนของผม ไว้ใจผมได้เลอ

62
00:03:39,302 --> 00:03:42,388
ผมจะไม่ชอบอาชีพตัวเองที่สุด
เวลาที่รู้สึกว่าผมกำลังทำอะไร…

63
00:03:42,472 --> 00:03:44,140
ที่นักแสดงอีก 200 คนก็ทำได้

64
00:03:44,224 --> 00:03:46,059
ตอนนั้นแหละที่ผมจะรู้สึกว่าเสียเวลา

65
00:03:46,142 --> 00:03:49,437
เวลาผมสร้างศิลปะเล็กๆ ที่ไม่เหมือนใคร

66
00:03:49,520 --> 00:03:52,190
มันอาจจะไม่ดีก็ได้
แต่เพราะมันเฉพาะตัวมันจึงเป็นศิลปะ

67
00:03:52,273 --> 00:03:54,400
แบบนั้นผมจะมีความสุขมาก

68
00:03:55,610 --> 00:03:57,153
เริ่มปาร์ตี้ได้!

69
00:03:57,237 --> 00:03:59,280
ตัวละครที่เขาเล่น

70
00:03:59,364 --> 00:04:02,450
มันไม่ใช่แค่… การล้อเลียนคนประเภทนั้นๆ

71
00:04:03,660 --> 00:04:09,582
มันยากมากนะที่จะทำให้…
ตัวละครพิลึกพิลั่นดูมีชีวิตจริงๆ

72
00:04:09,666 --> 00:04:10,625
เอานี่

73
00:04:10,708 --> 00:04:11,876
นั่นแหละที่เขาทำ

74
00:04:11,960 --> 00:04:14,212
แล้วหนังสือเล่มนี้เกี่ยวกับอะไร

75
00:04:14,712 --> 00:04:17,257
มันคือจดหมายรักค่ะ คิดว่านะ

76
00:04:17,340 --> 00:04:20,760
แล้วก็มีรสชาติความเกลียดชัง
หมุนวนผสมอยู่เหมือนมอคค่า

77
00:04:20,843 --> 00:04:21,928
ถ้าคุณลองอ่านน่ะนะ

78
00:04:22,011 --> 00:04:24,889
มันเหมือนเราได้เจอเพื่อนซี้ที่สุดในโลก

79
00:04:24,973 --> 00:04:27,725
ซึ่งบังเอิญเป็นคนเพี้ยนที่สุดในโลกด้วย

80
00:04:27,809 --> 00:04:29,102
สร้างตัวละครนั้นถึงไหนแล้ว

81
00:04:29,185 --> 00:04:31,479
อ้อ เรื่องแม้ดแฮตเตอร์น่ะไปได้สวย

82
00:04:33,398 --> 00:04:35,525
ไม่ ผมไม่รู้ ผมยังไม่มีภาพเขาในหัว

83
00:04:35,608 --> 00:04:37,068
เขาอาจพูดอังกฤษไม่ชัด

84
00:04:37,151 --> 00:04:39,946
สวัสดี ตรงนั้นมีสตรอว์เบอร์รี่อีกมะ ดอร์มี่

85
00:04:40,029 --> 00:04:43,366
มีแซนด์วิชเน่าๆ มะ
ฉันชอบแซนด์วิชเน่าๆ นะ ไม่ชอบเหรอ

86
00:04:43,866 --> 00:04:45,660
- อาจจะแบบนั้น
- ฉันชอบที่พูดไม่ชัด

87
00:04:45,743 --> 00:04:48,871
อืม โอเค ฉันนอนตื่นสาย สายจ้า!

88
00:04:48,955 --> 00:04:50,748
- ตื่น… อะไรนะ
- สายจ้า!

89
00:04:50,832 --> 00:04:51,916
สายจ้า

90
00:04:53,209 --> 00:04:55,712
ตรงนั้นมีของกินอีกมะ ดอร์มี่

91
00:04:55,795 --> 00:04:58,506
มีแซนด์วิชหรือสตรอว์เบอร์รี่เน่าๆ มะ

92
00:04:58,589 --> 00:05:00,300
ฉันชอบสตรอว์เบอร์รี่ นายไม่เหรอ

93
00:05:01,050 --> 00:05:05,805
คุณไม่รู้หรอกว่าไอ้สิ่งที่เขาทำน่ะ

94
00:05:05,888 --> 00:05:09,475
มันใช้พลังขนาดไหน

95
00:05:20,194 --> 00:05:24,449
เขาจะไม่ลังเลกับสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว
ให้ตัวเองต้องเหนื่อยใจ

96
00:05:24,532 --> 00:05:27,618
จะไม่มัวมากลัวว่าตัวเองอาจเลือกผิดไป

97
00:05:27,702 --> 00:05:32,373
รู้หรือเปล่าว่าถ้าคุณไม่ทำแบบนั้น
คุณจะมีเวลาว่างต่อวันเท่าไร

98
00:05:32,874 --> 00:05:35,209
ฉันมีเวลามากขึ้น 23 ชั่วโมง

99
00:05:35,918 --> 00:05:38,921
หวัดเด! ใครกันจ๊ะ

100
00:05:39,547 --> 00:05:40,631
ไปให้พ้น!

101
00:05:41,257 --> 00:05:43,176
ที่พูดมาน่ะฉันไม่ชอบ!

102
00:05:43,259 --> 00:05:44,385
เอ้า…

103
00:05:47,764 --> 00:05:51,142
โอ๊ยตาย ห่วยแตกอย่างแรง
แต่ไอ้การเล่นหูเล่นตาน่ะเด็ดสะระตี่

104
00:05:53,853 --> 00:05:55,355
รอน-รอน ต้องไม่ลืม

105
00:05:55,438 --> 00:05:57,857
มันคงจะไม่ดีถ้าจะเริ่มเรื่องด้วย…

106
00:05:58,566 --> 00:06:01,486
"เผื่อจะสบายใจ มาเป็นนี่ให้ฉันสิ
เป็นเครื่องแจ้งเหตุด่วน

107
00:06:01,569 --> 00:06:02,445
เผื่อว่าฉันล้ม

108
00:06:02,528 --> 00:06:04,989
เราจะได้ส่องกล้องลำไส้ใหญ่ด้วยกัน"

109
00:06:07,950 --> 00:06:10,078
สวัสดี เป็นไงบ้าง

110
00:06:10,161 --> 00:06:12,580
ผมไม่ทันสังเกตว่ากล้องกำลังถ่ายอยู่

111
00:06:12,663 --> 00:06:14,582
พิลึกเป็นบ้าเลย

112
00:06:15,124 --> 00:06:17,710
ผมไม่ชินกับการถูกถ่ายรูป ผมขี้อายน่ะ

113
00:06:21,589 --> 00:06:24,008
- อรุณสวัสดิ์ครับ
- อรุณสวัสดิ์!

114
00:06:24,092 --> 00:06:28,429
ผมว่าชีวิตการทำงานของผม
ล้มเหลวไปซะ 80 เปอร์เซ็นต์

115
00:06:28,930 --> 00:06:30,723
ซึ่งผมว่าเป็นตัวเลขที่ดีเลยนะ

116
00:06:31,724 --> 00:06:34,769
วงการบันเทิงต้องการพรสวรรค์
โชคและความอดทน

117
00:06:34,852 --> 00:06:37,397
แต่ต่อให้จะมีพรสวรรค์ มีความมุ่งมั่น

118
00:06:37,480 --> 00:06:38,606
และทนรับเรื่องร้ายๆ ได้

119
00:06:38,689 --> 00:06:41,526
แต่ถ้าคุณไม่มั่นใจพอที่จะขึ้นเวทีและล้มเหลว

120
00:06:41,609 --> 00:06:42,443
คุณก็ทำงานนี้ไม่ได้

121
00:06:42,527 --> 00:06:44,028
- เราจะไปที่ฉาก
- โอเค

122
00:06:48,032 --> 00:06:48,991
- ไง!
- ไง!

123
00:06:49,075 --> 00:06:50,993
- ขอไปงานศพกับพวกคุณได้ไหม
- ได้สิ

124
00:06:51,077 --> 00:06:53,329
ดีเลย ได้ เราต้องการคุณ

125
00:06:53,413 --> 00:06:56,791
คุณคือกาวประสาน คือเมเบิล
ในแซนด์วิชชาร์ลส์-โอลิเวอร์

126
00:06:56,874 --> 00:06:59,168
ถ้าไม่มีคุณ เราก็แค่ขนมปังขาวหืนๆ สองแผ่น

127
00:06:59,252 --> 00:07:00,753
แม่นแล้ว มาเถอะ

128
00:07:01,421 --> 00:07:04,382
(โอนลีเมอร์เดอส์อินเดอะบิลดิง)
(โอลิเวอร์)

129
00:07:04,465 --> 00:07:06,426
เรามีฉากนั้นอยู่ เรารู้ฉากนั้นดี

130
00:07:06,509 --> 00:07:07,343
ใช่

131
00:07:07,427 --> 00:07:10,680
บทพูดของตอนที่เหลือในซีซั่นน่ะ

132
00:07:10,763 --> 00:07:13,224
ตอนนี้เริ่มคล่องปากฉันสุดๆ แล้ว

133
00:07:13,724 --> 00:07:15,184
โอเค ฉันจะไปแต่งตัว

134
00:07:16,686 --> 00:07:18,312
- เจอกัน
- บาย

135
00:07:18,396 --> 00:07:19,730
นายให้พวกเขาเข้ามา

136
00:07:19,814 --> 00:07:22,150
เฮ่ย นั่นรอน ฮาวาร์ด

137
00:07:22,984 --> 00:07:23,818
โอ๊ยตาย

138
00:07:24,402 --> 00:07:25,820
ความสนุกเริ่มต้นแล้ว

139
00:07:25,903 --> 00:07:28,573
งั้นขอฉันถามคำถามเจาะลึกหน่อยนะ

140
00:07:28,656 --> 00:07:30,366
ได้

141
00:07:30,450 --> 00:07:33,578
ทำไมกัน ทำไมยังผลักดันตัวเองต่อไปอีก

142
00:07:34,078 --> 00:07:37,874
ฉันไม่รู้ คงเพราะฉันชอบเสียงปรบมือมั้ง

143
00:07:37,957 --> 00:07:39,792
- ฉันมีคำถามอื่น
- ว่า

144
00:07:39,876 --> 00:07:41,335
ทำไมยังไม่เลิก

145
00:07:43,754 --> 00:07:47,884
ฉันแค่คิดว่ามันสำคัญ ถ้าเกิดเรามี "พรสวรรค์"

146
00:07:49,552 --> 00:07:52,805
เราก็ต้องแชร์มัน… กับคนอื่น…

147
00:07:52,889 --> 00:07:54,140
คนแบบนายอ่ะ

148
00:07:54,640 --> 00:07:57,101
- และเราขอบคุณ ขอบคุณไปทั้งชาติเลย
- เรื่องนั้นฉันรู้

149
00:07:57,185 --> 00:07:59,687
เคยคิดบ้างไหมว่า… นายทำอะไรลงไป

150
00:08:02,440 --> 00:08:05,193
ใช่ นี่ถนนวิตตัน

151
00:08:05,776 --> 00:08:07,778
สงสัยจังว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร

152
00:08:10,865 --> 00:08:12,408
นั่นห้องนอนผม

153
00:08:14,911 --> 00:08:19,540
มันคงไม่จริงถ้าผมพูดว่า
ตลกของผมเกิดขึ้นจากความเจ็บปวด

154
00:08:19,624 --> 00:08:20,708
ตรงกันข้ามเลย

155
00:08:20,791 --> 00:08:24,003
มันเกิดขึ้นจากทั้งชีวิตผม ที่บ้านผมมีแต่คนตลก

156
00:08:24,504 --> 00:08:28,591
ผมเป็นลูกคนเล็กจากห้าคน
อายุห่างจากคนที่สี่ห้าปี

157
00:08:28,674 --> 00:08:31,594
ผมได้รับความสนใจ ได้รับความรักเต็มที่

158
00:08:31,677 --> 00:08:33,346
ใครๆ ก็บอกว่าผมเก่งมาก

159
00:08:33,429 --> 00:08:36,474
บอกว่าผมตลกและเลิศเลอมาตั้งแต่เล็ก

160
00:08:36,557 --> 00:08:39,769
ทำให้ผมเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น

161
00:08:39,852 --> 00:08:42,855
โดยไม่กังวลเลยว่าผมจะ… แบบว่า…

162
00:08:42,939 --> 00:08:45,983
ผมอาจจะหน้าเหมือน… บิล ชเลชมัน

163
00:08:46,067 --> 00:08:49,111
ที่สิวเขรอะทรงผมเด๋อ
และแบบ "ไงจ๊ะเธอ" แล้วเข้าไปคุย

164
00:08:49,195 --> 00:08:52,823
แล้วถ้าเขาไม่ชวนผมเดต
ถ้าเขาไม่ตกลงจะไปเดตกับผม

165
00:08:52,907 --> 00:08:55,076
ผมจะบอกว่า "เขาเป็นไรอ่ะ"

166
00:08:55,159 --> 00:08:56,160
และเชื่อด้วยนะ

167
00:08:57,328 --> 00:08:59,956
ผมได้รับสืบทอดความตลกโปกฮามา

168
00:09:01,332 --> 00:09:05,545
ไมเคิลพี่ชายผมได้รางวัลเอ็มมี่
และลูกโลกทองคำหลายครั้ง

169
00:09:05,628 --> 00:09:09,882
จากรายการต่างๆ ตั้งแต่เอสซีทีวี
ไปถึงแม้ดทีวีและชิตส์ครีก

170
00:09:09,966 --> 00:09:13,261
ที่บ้านเราเขาส่งเสริมให้ทำให้ทุกคนฮา

171
00:09:13,344 --> 00:09:15,930
- บ้านเราส่งเสริมให้ทำงั้นตลอด
- ใช่

172
00:09:16,013 --> 00:09:19,892
ถ้าทำให้ใครสักคนฮาได้
ต่อให้ต้องทำร้ายคนสองคน…

173
00:09:19,976 --> 00:09:21,185
ระหว่างทาง

174
00:09:23,729 --> 00:09:26,732
พ่อผมเป็นผู้จัดการฝ่ายขาย
ของสตีลคอมพานีออฟแคนาดา

175
00:09:26,816 --> 00:09:27,858
ตำแหน่งสูงสุดๆ

176
00:09:28,359 --> 00:09:31,654
พ่อตลกสุดๆ ประชดประชันเก่งมาก

177
00:09:31,737 --> 00:09:34,699
สำเนียงติดไอริชนิดๆ มาอยู่ที่นี่ตอนอายุ 21

178
00:09:34,782 --> 00:09:36,325
"สวัสดี มาร์ตี้"

179
00:09:37,243 --> 00:09:39,912
พ่อน่ะแอบแสบไม่เบา เห็นด้วยไหม

180
00:09:39,996 --> 00:09:41,205
อืม

181
00:09:41,289 --> 00:09:43,791
พ่อจะดื่มยินเป็นครั้งคราว

182
00:09:44,625 --> 00:09:47,878
- ใช่
- "ครั้งคราว" ที่ว่านี่หมายถึงตลอด

183
00:09:49,338 --> 00:09:53,134
พ่อชอบพูดประชดประชัน
แต่เจตนาก็คืออยากให้ตลก

184
00:09:54,343 --> 00:09:56,971
มาร์ตี้ ลูกชายของผม

185
00:09:57,471 --> 00:10:02,435
คนที่ชาติหน้าตอนบ่ายๆ
ก็คงยังร้องเพลงได้ไม่เอาอ่าว

186
00:10:03,185 --> 00:10:05,563
แต่ประเด็นก็คือเขาสนใจ

187
00:10:05,646 --> 00:10:09,275
และคนที่มีเสียงเป็นเอกลักษณ์

188
00:10:09,358 --> 00:10:11,319
ก็คือคนที่จะถูกจดจำ

189
00:10:11,402 --> 00:10:14,155
มาร์ตี้เป็นคนที่เปี่ยมพรสวรรค์

190
00:10:15,031 --> 00:10:18,492
เขาเริ่มเล่นตลกตั้งแต่อายุสักห้าขวบได้

191
00:10:18,576 --> 00:10:22,872
เขาจะเล่นมุก โชว์ตลก และร้องเพลงอยู่ตลอด

192
00:10:22,955 --> 00:10:25,333
คุณเคยทำโชว์บนห้องใต้หลังคาจริงๆ สินะ

193
00:10:25,416 --> 00:10:27,043
ผมเคยทำโชว์ชื่อมาร์ติน ชอร์ตโชว์

194
00:10:27,126 --> 00:10:31,672
ฉายวันอังคารตอน 8:30 น.
ชนกับรายการของแอนดี้ วิลเลียมส์

195
00:10:31,756 --> 00:10:35,051
ในหัวผมน่ะ ผมจะพิมพ์บทขึ้นมา

196
00:10:35,134 --> 00:10:37,178
"มาร์ตี้จะร้องเพลง แขกของมาร์ตี้จะ…"

197
00:10:37,261 --> 00:10:39,430
แล้วก็จะเล่น ซึ่งบนนั้นผมเล่นได้ดีมาก

198
00:10:39,513 --> 00:10:42,058
แล้วก็มีคนเรียก "กินข้าว"
และเราจะหยุด ค่อยอัดต่อทีหลัง

199
00:10:42,933 --> 00:10:45,645
เย่! ขอบคุณที่รัก

200
00:10:45,728 --> 00:10:48,314
(บันทึกเสียงครอบครัวชอร์ต)
(ปี 1966)

201
00:10:48,397 --> 00:10:50,858
เด็กคนอื่นจะเล่นโร้ดฮอกกี้
ส่วนผมจะอยู่บนห้องใต้หลังคา

202
00:10:52,693 --> 00:10:53,694
ใช่

203
00:10:54,528 --> 00:10:57,782
คนอื่นไปประท้วงสงครามเวียดนามกัน
ส่วนเขามัวแต่ร้องเพลงซินาตรา

204
00:11:05,956 --> 00:11:08,626
สิ่งที่มาร์ตี้ทำตอนนี้ เขาทำมาตั้งแต่ตอนโน้นแล้ว

205
00:11:09,293 --> 00:11:11,545
โปรดต้อนรับบุรุษ 100 ล้านดอลลาร์

206
00:11:11,629 --> 00:11:14,173
เพื่อนซี้ผมเอง ยูจีน เลวี่

207
00:11:14,256 --> 00:11:15,341
ยูจีน "ลีวี่"

208
00:11:15,424 --> 00:11:17,218
- เลวี่
- เอาเหอะ นั่งดีกว่า

209
00:11:18,511 --> 00:11:19,929
ดูพวกนั้นเข้าสิ

210
00:11:20,012 --> 00:11:22,264
อย่างกับคนรู้จักกันมาหลายปี

211
00:11:24,308 --> 00:11:26,811
อันที่จริงเขาคือเพื่อนซี้ที่อยู่กับผมมานานที่สุด

212
00:11:28,521 --> 00:11:30,314
เราเป็นรูมเมตกันอยู่พักหนึ่ง

213
00:11:31,148 --> 00:11:33,150
เคยคบกันช่วงหนึ่ง แต่ประเด็นคือ…

214
00:11:33,234 --> 00:11:34,193
ใช่

215
00:11:34,276 --> 00:11:36,445
คุณเป็นคนแคนาดา เรื่องนั้นเป็นภาระไหม

216
00:11:39,824 --> 00:11:41,575
ไม่ ไม่ได้เป็นภาระอะไร

217
00:11:41,659 --> 00:11:44,412
และคุณฟังเข้าใจใช่ไหม
ผมไม่ต้องพูดช้าลงใช่ไหม

218
00:11:46,122 --> 00:11:47,456
เราใช้ภาษาเดียวกัน

219
00:11:47,540 --> 00:11:49,917
แล้วเวลาต้องหนี คนแคนาดาจะหนีไปไหน

220
00:11:50,000 --> 00:11:53,003
พวกเขาไปที่พรมแดน มองดูและอธิษฐานป่ะ

221
00:11:55,381 --> 00:11:57,174
มาร์ตี้เป็นเพื่อนรักผม

222
00:11:57,258 --> 00:11:58,843
- เป็นเพื่อนรักคุณ
- ใช่

223
00:11:58,926 --> 00:12:04,348
ผมรู้จักมาร์ตี้เมื่อปี 1970
สมัยเราเรียนด้วยกันที่ม.แม็คมาสเตอร์

224
00:12:04,432 --> 00:12:05,891
เขาน่ะดูเหมือนนักแสดง

225
00:12:05,975 --> 00:12:08,853
ที่กำลังกระเสือกกระสนเพื่อให้มีงานแสดงเลย

226
00:12:08,936 --> 00:12:10,271
ใช่ ถูกของคุณ

227
00:12:10,771 --> 00:12:14,275
ตอนแรกผมเรียนเตรียมแพทย์
แล้วเปลี่ยนไปเรียนสังคมสงเคราะห์

228
00:12:14,775 --> 00:12:16,652
เพราะผมคิดว่าหลักสูตรคงง่ายกว่า

229
00:12:17,570 --> 00:12:19,613
สมัยม.ปลาย ผมไม่เคยเล่นละครเวที

230
00:12:19,697 --> 00:12:23,868
ต้องรอจนย้ายมาเรียนสังคมสงเคราะห์
ผมถึงได้มีเวลาเข้าไปร่วมวง

231
00:12:23,951 --> 00:12:26,829
และผมก็ทำหมดทุกหน้าที่ในคณะละคร

232
00:12:28,122 --> 00:12:30,958
การจะเป็นนักแสดงยังดูเกินความจริงไปหน่อย

233
00:12:31,459 --> 00:12:33,627
ยูจีน เลวี่เป็นคนที่บอกผมว่า

234
00:12:33,711 --> 00:12:37,173
"นายควรลองทำเป็นงานดูนะ มาที่โทรอนโตสิ"

235
00:12:37,757 --> 00:12:40,342
ผมเลยให้สัญญากับตัวเองหนึ่งปี

236
00:12:40,426 --> 00:12:42,219
ผมคิดว่า "ฉันจะลองดูสักปี

237
00:12:42,303 --> 00:12:43,721
ถ้าไม่ไปถึงไหนล่ะก็

238
00:12:43,804 --> 00:12:47,641
ฉันก็แค่กลับไปเรียนมหาวิทยาลัยต่อ"

239
00:12:47,725 --> 00:12:49,226
งานหลังจบป.ตรีเหรอ

240
00:12:49,310 --> 00:12:50,603
เปล่าครับ ม.ปลาย

241
00:12:50,686 --> 00:12:53,856
ผมกำลังลำบากระดับหนึ่งกับการเรียนม.ปลาย

242
00:12:53,939 --> 00:12:54,774
เข้าใจแล้ว

243
00:12:54,857 --> 00:12:56,692
- ดีใจที่คุณมานะ
- แต่ผมจะทำให้ได้

244
00:12:56,776 --> 00:12:57,860
คุณทำได้แน่ ลอว์เรนซ์

245
00:12:57,943 --> 00:13:01,405
เพราะผมมีเป้าหมายในชีวิต
ที่ผมรู้สึกว่าต้องทำให้สำเร็จ

246
00:13:01,489 --> 00:13:02,573
ดีมากครับ

247
00:13:02,656 --> 00:13:05,451
หนึ่งในนั้นคือการเป็นผู้พิพากษาศาลแขวง

248
00:13:05,534 --> 00:13:06,869
ดีครับ มีความทะเยอทะยานดี

249
00:13:06,952 --> 00:13:10,122
ผมว่าเราไม่รู้ตัวหรอกว่าเราอยู่กับกลุ่มคนที่พิเศษ

250
00:13:10,206 --> 00:13:11,582
หรืออยู่ในช่วงเวลาที่พิเศษ

251
00:13:11,665 --> 00:13:13,834
โทรอนโตยุคนั้นเฟื่องฟูด้านศิลปะ

252
00:13:14,627 --> 00:13:15,836
นี่เป็นเรื่องบังเอิญไหม

253
00:13:15,920 --> 00:13:19,673
หรือว่ามันมีอารมณ์ขันแบบแคนาดาบางอย่าง

254
00:13:19,757 --> 00:13:22,593
ที่… ดึงดูดใจเป็นพิเศษ

255
00:13:22,676 --> 00:13:27,681
คือผมคิดว่าแคนาดาเนี่ย
โดยเฉพาะโทรอนโตมันเป็นศูนย์กลาง

256
00:13:27,765 --> 00:13:31,060
เราจะได้ดูหนังของคณะไพธอนส์ก่อนอเมริกา

257
00:13:31,894 --> 00:13:33,938
ยูจีน เลวี่กับผมอยู่บ้านเดียวกัน

258
00:13:34,021 --> 00:13:36,482
ถนน 1063 แอเวอนิวที่โทรอนโต

259
00:13:36,565 --> 00:13:38,692
และบ้านหลังนี้มีปาร์ตี้ฉ่ำ

260
00:13:39,318 --> 00:13:41,737
พอล เชฟเฟอร์จะลุกขึ้นมาเล่นเปียโน

261
00:13:41,821 --> 00:13:43,239
และทุกคนก็จะร้องเพลง

262
00:13:43,322 --> 00:13:46,951
ทุกคนเหมือนจะคบกันเอง ปาร์ตี้ด้วยกัน

263
00:13:47,034 --> 00:13:48,452
และทำงานด้วยกันหมด

264
00:13:48,536 --> 00:13:52,498
พอมาคิดดูแล้ว มันวิเศษมากเลย

265
00:13:52,581 --> 00:13:54,250
เราทุกคนเป็นนักแสดง

266
00:13:54,333 --> 00:13:57,044
และเราทุกคนชอบหัวเราะ

267
00:13:58,045 --> 00:14:00,965
มันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ความสนุก

268
00:14:01,048 --> 00:14:05,052
ทุกคนรักในการแสดงสุดๆ

269
00:14:06,679 --> 00:14:10,641
ที่แคตสกิลส์ ตามพวกรีสอร์ตหน้าร้อน
มันจะมีคนที่ถูกเรียกว่า "ทัมม์เลอร์"

270
00:14:10,724 --> 00:14:13,227
ในภาษายิดดิชหมายถึงคนที่สร้างความโกลาหล

271
00:14:13,310 --> 00:14:15,020
เปิดฉากความสนุก

272
00:14:15,104 --> 00:14:18,440
ผมว่ามาร์ตี้คงไม่เคยไปแคตสกิลส์
แต่แน่นอนว่าเขาน่ะ…

273
00:14:18,524 --> 00:14:21,151
เขาคือทัมม์เลอร์ในฝันของเรา

274
00:14:22,486 --> 00:14:27,074
มาร์ตี้มีทุกอย่างพร้อมในตัว
มีเสียงที่ใช่ ลีลาตลกก็เยี่ยม

275
00:14:27,658 --> 00:14:29,785
ผมบอกว่า "ละครเรื่องก็อดสเปลล์จะเปิดแสดง"

276
00:14:29,869 --> 00:14:33,205
"นายควรมาออดิชันนะ
นี่เป็นละครเพลงฟอร์มยักษ์"

277
00:14:34,248 --> 00:14:35,791
เราไปออดิชันรอบสองด้วยกัน

278
00:14:35,875 --> 00:14:38,878
ที่นั่นผมแนะนำให้มาร์ตี้รู้จักแอนเดรีย

279
00:14:39,587 --> 00:14:42,631
ก็อดสเปลล์ไม่ได้อยากได้นักแสดง

280
00:14:42,715 --> 00:14:46,594
พวกเขาอยากได้คนที่มีชีวิตชีวา

281
00:14:47,094 --> 00:14:49,263
ตลกและอบอุ่น

282
00:14:54,018 --> 00:14:56,228
กิลด้า แรดเนอร์ นั่นเป็นงานแรกของเขา

283
00:14:56,312 --> 00:14:59,231
แอนเดรีย มาร์ตินด้วย
แล้วก็ยูจีน เลวี่, วิกเตอร์ การ์เบอร์

284
00:14:59,315 --> 00:15:01,275
แล้วก็เจย์น อีสต์วู้ดและอีกหลายๆ คน…

285
00:15:01,358 --> 00:15:04,028
- ทีมนักแสดงสุดยอด
- ใช่ พอล เชฟเฟอร์เป็นคนเล่นเปียโน

286
00:15:04,111 --> 00:15:05,487
ใช่

287
00:15:05,571 --> 00:15:06,822
คุณคบกับกิลด้า

288
00:15:06,906 --> 00:15:08,991
ใช่แล้ว ใครๆ ก็ตกหลุมรักกิลด้า

289
00:15:09,074 --> 00:15:11,243
- ใช่
- เขาน่ารัก เขาตลกสุดๆ

290
00:15:11,327 --> 00:15:13,787
แล้วเขาก็เป็นคนที่ถ่อมตัวมากๆ

291
00:15:13,871 --> 00:15:15,706
ตอนซ้อมวันแรก เขาเดินมาบอกกับผมว่า

292
00:15:15,789 --> 00:15:17,833
"ไง ฉันกิลด้านะ ยินดีที่ได้รู้จัก"

293
00:15:17,917 --> 00:15:20,753
เขามีสิวตรงนี้ เขาเอามือปิดไว้แล้วคุยกับผม

294
00:15:21,378 --> 00:15:23,213
- ใครก็ตกหลุมรักกิลด้ากันหมด
- ใช่

295
00:15:23,297 --> 00:15:25,007
พูดแบบนี้ไม่น่าจะผิด

296
00:15:25,966 --> 00:15:28,344
ต่อมาคุณตกหลุมรัก
และแต่งงานกับนักแสดงแทนของเขา

297
00:15:28,427 --> 00:15:31,764
ใช่ แนนซี่ ดอลแมน นักแสดงแทนของกิลด้า

298
00:15:31,847 --> 00:15:33,349
ใช่แล้วล่ะ ในก็อดสเปลล์

299
00:15:33,432 --> 00:15:35,976
เหมือนคุณจะตั้งใจไว้ว่า "ใครที่เล่นบทนี้

300
00:15:36,060 --> 00:15:38,687
ฉันจะเข้าไปยุ่งด้วยหมด" นั่นใช่…

301
00:15:38,771 --> 00:15:40,648
ใช่เลย ผมตั้งใจไว้แบบนั้น

302
00:15:44,401 --> 00:15:48,030
ตอนที่มาออดิชันก็อดสเปลล์
ฉันออดิชันมาเป็นตัวสำรอง

303
00:15:49,740 --> 00:15:53,369
ตอนเข้ามา ฉันลำบากสุดๆ
เพราะกลุ่มของพวกเขาลงตัวแล้ว

304
00:15:53,452 --> 00:15:54,912
พวกเขาซี้กันหมด

305
00:15:54,995 --> 00:15:58,749
แล้วก็มีกิลด้า เขาสวยสุดๆ ไปเลย

306
00:15:58,832 --> 00:16:00,876
แล้วก็แอนเดรีย มาร์ติน คนที่ฉันชื่นชมสุดๆ

307
00:16:00,960 --> 00:16:02,419
มีแต่… นั่นแหละ มาร์ตี้…

308
00:16:02,503 --> 00:16:05,714
มาร์ตี้ ทีแรกฉันไม่ได้สนใจเขาขนาดนั้น

309
00:16:09,426 --> 00:16:10,678
แล้วแนนซี่ก็แบบว่า…

310
00:16:11,762 --> 00:16:13,639
เขาสวยหยาดเยิ้ม สวยแบบไม่น่าเชื่อ

311
00:16:18,519 --> 00:16:20,604
เขาเปิดร้านขายเสื้อผ้าโบราณ

312
00:16:21,355 --> 00:16:24,858
เขาจะลักลอบขนเสื้อข้ามพรมแดนมาจากดีทรอยต์

313
00:16:24,942 --> 00:16:27,820
ตอนนั้นมันยุคนั้น ยุคของโจนี มิตเชลล์…

314
00:16:27,903 --> 00:16:31,156
และลุคของเขาก็เหมือนโจนี มิตเชลล์
ผมยาวสีบลอนด์

315
00:16:33,617 --> 00:16:37,621
เขาสวมผ้าคลุมกำมะหยี่มา และทักทายว่า "ไง"

316
00:16:38,122 --> 00:16:39,498
และพวกผู้ชายก็แบบ

317
00:16:40,290 --> 00:16:43,961
"อืม จัดไป" แต่ผมไม่คิดอะไร ผมคบกิลด้าอยู่

318
00:16:45,754 --> 00:16:48,841
เราเลิกกันสองสามหน
และตอนนั้นเราก็ทะเลาะกัน

319
00:16:48,924 --> 00:16:50,259
เราเลิกกันอีกรอบ

320
00:16:50,342 --> 00:16:53,012
แล้วผมก็ไปที่บาร์ไพล็อต

321
00:16:53,095 --> 00:16:54,680
แล้วก็เจอแนนซี่ ดอลแมน

322
00:16:55,514 --> 00:16:58,559
เขาตลก… และมีเอกลักษณ์

323
00:16:58,642 --> 00:16:59,810
แล้วเราก็คุยกัน

324
00:16:59,893 --> 00:17:02,604
เขาเพิ่งเลิกกับแฟนมา แต่นั่นไม่ใช่…

325
00:17:02,688 --> 00:17:05,107
ผมแค่ "อ้อ ฉันเพิ่งเลิกกับกิลด้ามา"

326
00:17:06,817 --> 00:17:10,571
ผมเล่นละครเวที แล้วแนนซี่ก็มา ตอนนั้นฤดูร้อน

327
00:17:10,654 --> 00:17:13,449
เขาสวมเสื้อสายเดี่ยวกับกางเกงขาสั้นจู๋

328
00:17:13,532 --> 00:17:16,410
ผมก็ใส่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นจู๋

329
00:17:16,493 --> 00:17:18,662
แล้วเราก็ไปที่โรงแรมโฟร์ซีซั่น

330
00:17:18,746 --> 00:17:22,541
ผมบอกพนักงานว่า
"ผมกับภรรยาอยากจะเปิดห้อง"

331
00:17:23,042 --> 00:17:27,087
และขนาดเขาก็ยังหัวเราะ
เพราะเราดูอย่างกับเด็ก 12

332
00:17:28,839 --> 00:17:31,050
และนั่นแหละ แค่นั้นเลย

333
00:17:32,676 --> 00:17:35,387
นับแต่บัดนี้ไป…

334
00:17:35,471 --> 00:17:37,222
- อะไร
- ไง นี่ภรรยาฉัน แนนซี่

335
00:17:48,984 --> 00:17:50,444
ดัชเชสผู้เลอโฉม

336
00:17:51,987 --> 00:17:55,324
ผู้ที่กำลังฟังอัลบั้มบันทึกเสียง
ของเดอะกู๊ดบายเกิร์ล

337
00:17:56,867 --> 00:17:59,411
นั่นแนนซี่ หรือว่านั่นโบ เดเร็กกันแน่

338
00:18:00,412 --> 00:18:02,289
ฉันกำลังฟังเพลงของคุณ

339
00:18:04,166 --> 00:18:05,751
ช่างวิตถาร

340
00:18:06,543 --> 00:18:08,253
เรียกพยาบาลดีกว่า

341
00:18:08,337 --> 00:18:09,713
มาร์ตี้กับแนนซี่

342
00:18:09,797 --> 00:18:11,673
ใช่ เข้ากันดีสุดๆ เนอะ

343
00:18:11,757 --> 00:18:14,718
ฉันเอาแต่พูดว่าพวกเขาเป็นทีมที่สุดยอด
แต่นั่นเป็นเรื่องจริง

344
00:18:16,345 --> 00:18:17,679
เขาทำตัวเหมือนเด็กสุดๆ

345
00:18:18,180 --> 00:18:20,557
ส่วนเธอก็ทำตัวเป็นผู้ใหญ่สุดๆ

346
00:18:24,394 --> 00:18:27,106
ชีวิตคู่ของฉันกับสามีเคยมีช่วงที่ไม่ราบรื่น

347
00:18:27,189 --> 00:18:29,983
เราเลยไปบำบัด
และคำถามหนึ่งที่เขาถามเราคือ

348
00:18:30,067 --> 00:18:32,486
"คุณมีเพื่อนที่เป็นคู่รักกัน

349
00:18:32,569 --> 00:18:36,115
ที่คุณอยากมีหรืออยากจะเอาอย่าง
ความสัมพันธ์ของพวกเขาไหม"

350
00:18:36,198 --> 00:18:38,909
เราตอบว่า
"อ้อ เพื่อนเราคู่นี้ไง มาร์ตี้กับแนนซี่"

351
00:18:38,992 --> 00:18:40,119
และเขาบอกว่า

352
00:18:40,744 --> 00:18:43,664
"คนที่ตอบชื่อพวกเขามีไม่หวาดไม่ไหวเลย

353
00:18:44,414 --> 00:18:45,958
เวลาฉันถามคำถามนี้น่ะ"

354
00:18:47,751 --> 00:18:49,002
ไงที่รัก

355
00:18:50,838 --> 00:18:53,966
- ที่รักจ๋า เป็นไงบ้าง
- สบายดีที่รัก คุณล่ะ

356
00:18:54,049 --> 00:18:56,176
นี่เรากำลังมีช่วงเวลาโรแมนติกกันหรือเปล่า

357
00:18:56,260 --> 00:18:57,886
ใช่ มีอยู่

358
00:18:58,387 --> 00:18:59,888
ถึงจะผ่านมาหลายปี

359
00:19:00,389 --> 00:19:01,557
เราโรแมนติกกันจริงๆ นะ

360
00:19:01,640 --> 00:19:03,350
ขอเข้าเรื่องนิดหน่อย

361
00:19:03,433 --> 00:19:04,810
ถึงเวลาแล้วสิ

362
00:19:06,061 --> 00:19:09,106
บอกที อะไรนำไปสู่ช่วงพักเบรกที่เปลี่ยนชีวิตคุณ

363
00:19:09,773 --> 00:19:11,733
คือวงการบันเทิงแคนาดาตอนนั้นน่ะ

364
00:19:11,817 --> 00:19:13,277
เราจะได้ทำทุกอย่างหมดเลย

365
00:19:14,153 --> 00:19:17,656
มันเหมือนเราอยู่ในวิทยาลัยการแสดง
ที่สอนเราอย่างต่อเนื่อง

366
00:19:17,739 --> 00:19:20,784
เพราะงั้นที่แคนาดา
เราเล่นเชกสเปียร์ ทำโชว์วิทยุ

367
00:19:20,868 --> 00:19:22,536
และอาจพากย์สปอตโฆษณาด้วย

368
00:19:23,036 --> 00:19:25,122
ขายในราคาเพียง 39.95 ดอลลาร์

369
00:19:25,706 --> 00:19:27,749
แล้วเราก็อาจแสดงคาบาเรต์โชว์

370
00:19:36,175 --> 00:19:38,677
ในฤดูร้อนปี 1973

371
00:19:38,760 --> 00:19:42,139
เซคันด์ซิตี กลุ่มนักแสดงด้นสด
ในตำนานจากชิคาโก

372
00:19:42,222 --> 00:19:44,766
ได้ตั้งบริษัทในเครือแห่งแรกที่โทรอนโต

373
00:19:44,850 --> 00:19:46,852
(บ้านของเซคันด์ซิตีที่โด่งดังระดับโลก)

374
00:19:46,935 --> 00:19:50,397
กิลด้า แรดเนอร์ทำงานที่นั่น
แดน แอ็กครอยด์ทำงานที่นั่น

375
00:19:50,480 --> 00:19:53,275
มันเหมือนเป็นที่สุดเจ๋งที่เราจะเจอกัน

376
00:19:54,067 --> 00:19:56,195
ทุกคนไปออดิชัน ทุกคนเข้าไปอยู่ในนั้น

377
00:19:56,278 --> 00:20:00,032
ทั้งแอนเดรีย, แคทเธอรีน
โจ, ยูจีน, เดฟและจอห์น แคนดี้

378
00:20:00,657 --> 00:20:01,909
แต่ผมไม่ได้ไป

379
00:20:02,951 --> 00:20:06,205
ผมไม่อยากจะไปเป็น… ตลกตามคำสั่ง

380
00:20:06,288 --> 00:20:08,081
เพราะโดยพื้นฐานนั่นคือสิ่งที่ผมกลัว

381
00:20:08,165 --> 00:20:09,208
ผมอยากจะเป็นซินาตรา

382
00:20:09,291 --> 00:20:11,418
ผมอยากจะเป็นนักร้อง เป็นนักแสดง

383
00:20:11,501 --> 00:20:13,462
ฉันได้อยู่

384
00:20:13,545 --> 00:20:16,506
ในที่ที่จิตใจได้โลดแล่น

385
00:20:17,007 --> 00:20:21,720
แต่ผมก็เริ่มรู้สึกว่า… ผมกำลังตามหลังทุกคน

386
00:20:22,221 --> 00:20:24,681
ผมจำกัดตัวเอง

387
00:20:24,765 --> 00:20:27,935
และชีวิตผมก็เหมือนจะวนเป็นวงกลม

388
00:20:28,018 --> 00:20:30,020
ไม่รู้สึกถึงแรงผลักดัน

389
00:20:31,355 --> 00:20:38,362
ของท้องฟ้า!

390
00:20:40,072 --> 00:20:42,199
ผมจำได้ เวลานั่งรถไฟใต้ดินโทรอนโต

391
00:20:42,282 --> 00:20:45,077
ผมจะลงไปที่ชานชาลาตอนรถไฟกำลังออกทุกที

392
00:20:45,911 --> 00:20:47,663
ผมจะวิ่งไปขึ้นรถไฟ

393
00:20:47,746 --> 00:20:50,582
บางทีก็เดินลากขา มันกำลังออกไป

394
00:20:50,666 --> 00:20:52,918
และผมคิดว่าถ้าเมื่อไหร่รถไฟแล่นมาเทียบ

395
00:20:53,001 --> 00:20:53,961
ชะตาของผมจะเปลี่ยน

396
00:20:54,044 --> 00:20:56,880
แต่ตอนนี้รถไฟกำลังแล่นออกไป

397
00:20:59,132 --> 00:21:02,719
แนนซี่เซ็นสัญญากับค่ายเพลงในแอลเอ
ผมเลยจะมาอยู่กับเขา

398
00:21:02,803 --> 00:21:05,305
บัดนี้ คุณแนนซี่ ดอลแมน

399
00:21:11,520 --> 00:21:16,441
และแน่นอน เขาประสบความสำเร็จสุดๆ
แถมได้ออกทีวีแห่งชาติช่วงไพรม์ไทม์

400
00:21:16,525 --> 00:21:17,609
ก่อนมาร์ตี้ด้วยซ้ำ

401
00:21:18,777 --> 00:21:20,696
เขาน่ะครบเครื่อง

402
00:21:21,613 --> 00:21:25,742
เสียงเพราะ ร้องไม่มีเพี้ยน ออกเสียงชัดเจน

403
00:21:25,826 --> 00:21:29,830
หน้าตาเหมือนดาราหนัง แถมเป็นคนที่นิสัยดีสุดๆ

404
00:21:36,003 --> 00:21:38,380
มีเหตุการณ์หนึ่ง ผมเรียกมันว่ามุมคอตก

405
00:21:38,463 --> 00:21:42,134
พอล เชฟเฟอร์กับบิล เมอร์เรย์พักอยู่ที่แอลเอ

406
00:21:46,430 --> 00:21:49,182
ตอนนั้นบิล เมอร์เรย์ดังเปรี้ยงปร้างแล้ว

407
00:21:49,266 --> 00:21:51,643
เขาเริ่มไปออกเอสเอ็นแอลปีนั้น

408
00:21:51,727 --> 00:21:53,562
ฤดูหนาวที่เจ็ดของผมที่นี่!

409
00:21:58,317 --> 00:22:02,321
พอลบอกว่า "บิลกับฉันจะไปดินเนอร์
นายกับแนนซี่ก็มาด้วยสิ

410
00:22:02,404 --> 00:22:04,865
แล้วไปต่อที่ห้องฉัน ที่ซันเซ็ตมาร์กี"

411
00:22:04,948 --> 00:22:07,617
และผมกับแนนซี่ก็เดินไปที่นั่น

412
00:22:08,952 --> 00:22:10,579
แล้วในหัวผมก็คิดแต่ว่า

413
00:22:10,662 --> 00:22:13,373
"ไม่ไหว ฉันทำไม่ได้ ไม่ไหวแฮะ"

414
00:22:13,457 --> 00:22:16,251
ตอนนั้นผมตกงาน ไม่ได้ทำงานมาสองสามเดือน

415
00:22:16,335 --> 00:22:19,379
ไม่มีอนาคตและไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองกำลังไปไหน

416
00:22:19,463 --> 00:22:23,842
ผมบอกว่า "ผมไปปั้นหน้าทำเป็นดีใจกับบิลไม่ได้

417
00:22:25,385 --> 00:22:27,262
เพราะผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรอยู่"

418
00:22:27,971 --> 00:22:29,639
"ขอผมนั่งก่อน"

419
00:22:31,016 --> 00:22:32,017
ไอ้หนุ่ม

420
00:22:33,852 --> 00:22:36,480
ทำไมมานั่งอยู่คนเดียวตรงนี้ล่ะ

421
00:22:36,563 --> 00:22:40,609
ทำไมไม่ออกไปสนุกกับคนอื่นๆ ข้างนอก

422
00:22:41,485 --> 00:22:43,320
ผมไม่อยากไปครับท่าน

423
00:22:44,196 --> 00:22:47,032
ผมคง… กำลังรู้สึกเศร้าๆ น่ะ

424
00:22:47,115 --> 00:22:49,451
เรานั่งอยู่ตรงนั้นราวสิบนาที ไม่พูดอะไรกันเลย

425
00:22:49,534 --> 00:22:50,786
ในที่สุดแนนซี่ก็บอกว่า

426
00:22:51,286 --> 00:22:53,413
"เราจะอยู่ตรงนี้กันอีกนานแค่ไหน"

427
00:22:53,914 --> 00:22:56,541
ผมบอก "ไม่รู้สิ"

428
00:22:57,709 --> 00:22:59,503
แล้วเราก็กลับอะพาร์ตเมนต์

429
00:23:00,128 --> 00:23:01,797
ผมตื่นมาแบบอารมณ์บูด

430
00:23:03,840 --> 00:23:07,511
แล้วเราก็ไปดูวอร์เบบี้ส์ ซึ่งเป็นคณะละครด้นสด

431
00:23:07,594 --> 00:23:11,014
มันตลกมาก สดใหม่ สร้างแรงบันดาลใจ

432
00:23:11,098 --> 00:23:13,934
แค่ดูพวกเขา ผมก็รู้สึกมีแรงบันดาลใจ

433
00:23:14,726 --> 00:23:17,771
มันเหมือนมีหลอดไฟติดขึ้นมา

434
00:23:17,854 --> 00:23:19,606
"ใช่เลย นี่แหละที่ฉันควรทำ"

435
00:23:19,689 --> 00:23:22,651
ผมโทรหาแอนดรูว์ อเล็กซานเดอร์ในเช้ารุ่งขึ้น

436
00:23:22,734 --> 00:23:24,528
"ผมอยากเข้าเซคันด์ซิตี"

437
00:23:24,611 --> 00:23:27,114
เขาบอก "ได้สิ"

438
00:23:30,700 --> 00:23:34,413
มาร์ตี้ ชอร์ตเล่นดีสุดๆ
ทันทีที่เข้ามาร่วมแสดงด้วย

439
00:23:34,496 --> 00:23:36,540
คนส่วนใหญ่ ตอนที่เข้ามาร่วมทีม

440
00:23:36,623 --> 00:23:40,085
คนส่วนใหญ่มักจะ… หาที่ทางตัวเองให้เจอก่อน

441
00:23:40,585 --> 00:23:44,172
เวลาที่คุณเข้ามาร่วมกลางคัน
แถมมารับบทแทนคนอื่น

442
00:23:44,256 --> 00:23:48,051
คนส่วนใหญ่จะพยายามเลียนแบบเจ้าของบทเดิม

443
00:23:48,135 --> 00:23:52,556
แต่เขา… เขากลับยัดตัวละคร
ที่โดดเด่นและหลุดโลกเข้าไป

444
00:23:52,639 --> 00:23:54,683
ในฉากทันที และเขา…

445
00:23:55,684 --> 00:23:58,562
เขามั่นใจในตัวเองสูงและตลกสุดๆ เลย

446
00:23:59,563 --> 00:24:04,151
ผมคิดเสมอว่าถ้าเดินขึ้นเวทีและเราดูบ้าบอสุดๆ

447
00:24:04,234 --> 00:24:05,360
เราจะได้เสียงหัวเราะ

448
00:24:05,444 --> 00:24:07,195
ซึ่งนั่นก็คือครึ่งทางแล้ว

449
00:24:07,988 --> 00:24:12,159
ผมคิดว่าตัวละครพวกนี้มาจากคนที่เรารู้จัก

450
00:24:12,242 --> 00:24:13,952
หรือการเอาคนที่รู้จักมาผสมกัน

451
00:24:14,035 --> 00:24:16,663
ซึ่งทำแบบนั้นมันก็ดีนะ เพราะมันจะ…

452
00:24:16,746 --> 00:24:19,166
ถึงแม้ว่ามันอาจจะมีตัวละครที่บ้าบอสุดๆ

453
00:24:19,249 --> 00:24:21,084
แต่มันจะทำให้พวกเขาดูมีมิติ

454
00:24:21,168 --> 00:24:23,086
แค่คิดปุ๊บหัวใจก็เต้นตุ๊บตั๊บ

455
00:24:23,170 --> 00:24:26,131
อย่างกับมีกลองป่าแว่วมาแต่ไกลเลย

456
00:24:26,882 --> 00:24:30,051
ผมจะสวมบทกริมลี่ย์
แต่ไม่รู้ว่าพวกเขาอยากให้ทำไหม

457
00:24:30,135 --> 00:24:31,219
ไม่ พวกเขา…

458
00:24:38,310 --> 00:24:39,769
โอ๊ยตายแล้ว

459
00:24:41,146 --> 00:24:42,647
แหม่ พอทีเถอะน่า

460
00:24:42,731 --> 00:24:46,067
บอกเลยว่าฉันตื่นเต้นสุดๆ
ที่ได้มารายการเดวิด เลตเทอร์แมน

461
00:24:47,652 --> 00:24:48,695
มันมีฉากหนึ่ง

462
00:24:48,778 --> 00:24:51,156
เป็นฉากที่ผู้ชายกับผู้หญิงไปสมัครงาน

463
00:24:51,239 --> 00:24:54,242
ฝ่ายหญิงมีการศึกษาและประสบการณ์สูงลิบ

464
00:24:54,326 --> 00:24:57,496
ส่วนฝ่ายชายเป็นไอ้งั่งเบอร์หนึ่งของโลก

465
00:24:58,079 --> 00:25:00,332
- บาร์บาร่า เริ่มที่คุณก่อนดีกว่า
- โอเค

466
00:25:00,415 --> 00:25:03,335
ไหนช่วยเล่าประวัติการศึกษาให้ฟังหน่อย

467
00:25:03,418 --> 00:25:07,589
ฉันจบปริญญาตรีสาขาคณิตศาสตร์
จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย

468
00:25:07,672 --> 00:25:12,385
และฉันจบปริญญาโท
สาขาบริหารธุรกิจที่สแตนฟอร์ด

469
00:25:14,137 --> 00:25:15,972
ทีนี้เอ็ด คุณเคยทำงานที่ไหนมาบ้าง

470
00:25:17,224 --> 00:25:18,808
ช่วงหลายปีที่ผ่านมา

471
00:25:18,892 --> 00:25:21,478
ผมทำงานให้บริษัทน้ำมันยูเนียน

472
00:25:21,561 --> 00:25:23,980
จริงเหรอ ในตำแหน่งอะไร เอ็ด

473
00:25:24,064 --> 00:25:27,359
เป็นเด็กปั๊ม 76 ตรงมุมถ.คาเวงกาตัดเมลโรส

474
00:25:28,276 --> 00:25:29,819
นั่นเป็นครั้งแรก… เขาด้นสดทั้งฉาก

475
00:25:29,903 --> 00:25:32,447
แต่นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาใส่เอ็ดเข้ามา

476
00:25:32,531 --> 00:25:37,410
แล้วฉากนั้นก็เปรี้ยงเลย แบบว่าฮาถล่มทลาย

477
00:25:37,911 --> 00:25:39,788
มันตลกแบบบ้าบอสุดๆ

478
00:25:39,871 --> 00:25:42,249
มันทำให้ฉันได้เล่นไปด้วย แบบว่า

479
00:25:42,332 --> 00:25:45,794
นี่มันบ้าไปแล้ว ที่ฉันแพ้ให้หมอนี่

480
00:25:47,212 --> 00:25:50,257
เอ็ด กริมลี่ย์ใส่เชิ้ตตัวเดิมตลอด

481
00:25:50,340 --> 00:25:52,676
ครับ นั่นเชิ้ตของผมสมัยเกรด 11

482
00:25:54,636 --> 00:25:57,430
ผมรู้จักคนหนึ่งสมัยม.ปลาย เขาชอบพูดว่า…

483
00:25:57,514 --> 00:25:59,391
เขาอยากเป็นช่างภาพ

484
00:25:59,474 --> 00:26:01,101
เขามักจะ…

485
00:26:01,184 --> 00:26:03,436
เขาจะถ่ายฟิล์มสไลด์ตลอด

486
00:26:03,937 --> 00:26:09,067
และ… หลายทีเขาก็ไม่เอาฟิล์มไปล้าง

487
00:26:09,150 --> 00:26:12,112
เพราะเขารู้ว่าภาพจะออกมาเป็นไง
เพราะว่าเขาเป็นคนถ่าย

488
00:26:13,113 --> 00:26:16,616
เหมือนราล์ฟพี่เขยผม ราล์ฟเขาจะพูดแบบนี้

489
00:26:17,117 --> 00:26:19,452
"ที่รัก เป็นไงบ้าง ดื่มไรไหม"

490
00:26:19,536 --> 00:26:22,622
ผมก็เลยรวมเสียงพวกนั้น

491
00:26:22,706 --> 00:26:25,083
รู้ตัวอีกที สำเนียงผมก็เป็นงี้ไปแล้ว

492
00:26:25,166 --> 00:26:28,128
ปีเตอร์ แอ็กครอยด์บอกว่า "มาร์ตี้…"
ผมกำลังเอาเจลแต่งผม

493
00:26:28,795 --> 00:26:32,299
เขาว่า "พวก ผมนายตั้งสูงขึ้น
ทุกครั้งที่แสดงเลยนะ"

494
00:26:32,382 --> 00:26:35,594
เพื่อเป็นมุกให้เขาขำ ผมเลยทำให้แหลมเปี๊ยบ

495
00:26:36,970 --> 00:26:38,847
และคืนหนึ่ง ผมก็ทำงี้

496
00:26:39,848 --> 00:26:41,016
และผู้ชมฮากัน

497
00:26:41,099 --> 00:26:43,852
แล้วถ้ามีคนขอให้เล่นไทรแองเกิล
ที่แผนกต้อนรับล่ะ

498
00:26:43,935 --> 00:26:46,563
อาจเกิดขึ้นก็ได้ ฉันซ้อมเตรียมไว้ดีกว่า

499
00:26:52,777 --> 00:26:55,739
เอ็ดตื่นตาตื่นใจกับชีวิตอยู่ตลอด

500
00:26:55,822 --> 00:26:58,742
คุณสมบัติที่ดีแบบนั้นมันดึงดูดใจสุดๆ

501
00:27:02,370 --> 00:27:05,540
ฉันจำได้ว่าเขาเต้นท่านั้น ตอนนี้ก็ยังเต้นอยู่

502
00:27:05,624 --> 00:27:07,917
ท่าเต้นเอ็ด กริมลี่ย์ จากตอนที่เรารู้จักกัน

503
00:27:08,668 --> 00:27:11,796
มันเป็นการเปิดโลกเลย โชว์นั่นที่เซคันด์ซิตี

504
00:27:11,880 --> 00:27:15,467
เพราะนี่ผมได้สร้างสรรค์ตัวละครเป็นครั้งแรก

505
00:27:17,218 --> 00:27:18,178
งั้น…

506
00:27:21,765 --> 00:27:26,061
ฉันคิดว่า "ถ้ามองเขา ฉันหลุดขำแน่"
ฉันเลยมองแค่เฉียดๆ หน้าเขา

507
00:27:26,144 --> 00:27:29,064
แล้วเขาก็ทำงี้ พยายามเข้ามาในสายตาฉัน

508
00:27:32,067 --> 00:27:35,654
ผมรักแคทเธอรีนหัวปักหัวปำไหม
ใช่ และจะใช่ตลอดไป

509
00:27:35,737 --> 00:27:37,113
แต่ก็เหมือนผู้ชายทุกคน

510
00:27:37,197 --> 00:27:38,657
- ไม่ ไม่ทุกคน
- จริงๆ นะ

511
00:27:38,740 --> 00:27:41,034
เวลามีคนทำเราขำ นั่นแหละเซ็กซี่ที่สุดในโลก

512
00:27:41,117 --> 00:27:43,119
- ถูกต้องเลย
- ทีนี้คุณทำให้กันและกันขำ

513
00:27:43,203 --> 00:27:46,748
คุณจะคิด "เราขำอยู่ เราต่อกันติด
เราต้องไปลองคบกันดู"

514
00:27:46,831 --> 00:27:49,626
- ใช่ ทุกคนก็คบกันเองหมดเนอะ
- ใช่ ถูกต้อง

515
00:27:50,126 --> 00:27:52,712
ผมเคยชี้ได้เลย… ในภาพก็อดสเปลล์น่ะ แบบ…

516
00:27:57,467 --> 00:27:58,426
ไม่!

517
00:27:58,510 --> 00:28:00,553
- ใช่สิ
- เดี๋ยว แต่นายได้กับทุกคนใช่ไหม

518
00:28:00,637 --> 00:28:03,139
เปล่า ฉันเปล่า ฉันพูดถึงคนอื่นๆ ที่เคยได้กัน

519
00:28:06,184 --> 00:28:07,394
ผมเพิ่งออกจากเซคันด์ซิตี

520
00:28:07,477 --> 00:28:10,897
เพิ่งลาออกเมื่อสองสัปดาห์ก่อนหลังจากอยู่ที่นั่น…

521
00:28:11,648 --> 00:28:12,565
มาสองปี

522
00:28:12,649 --> 00:28:15,610
คือจริงๆ นะ มันเป็นที่ที่ดีที่สุดเลย

523
00:28:15,694 --> 00:28:17,404
ในการเรียนรู้เรื่องต่างๆ

524
00:28:17,487 --> 00:28:20,365
แล้วพอเราเรียนรู้แล้ว เราก็ต้องทำอะไรกับมัน

525
00:28:20,448 --> 00:28:23,076
จะอยู่ที่นั่นต่อไม่ได้ เพราะอย่างนั้นผมเลยก้าวต่อ

526
00:28:23,159 --> 00:28:25,120
และจนถึงตอนนี้ ผม…

527
00:28:25,620 --> 00:28:27,664
ผมไม่ได้ใช้มันเลย แต่ผม…

528
00:28:27,747 --> 00:28:29,874
ผมไปเป็นแขกรับเชิญในเรื่องแท็กซี่

529
00:28:29,958 --> 00:28:31,793
แต่งานมันก็น้อยนิดหน่อย

530
00:28:32,377 --> 00:28:35,213
ไง จำผมได้ไหม ผมที่ออกทีวีไง

531
00:28:35,296 --> 00:28:38,925
แล้วก็มีคนโทรมา ผมอยากเล่นเอสซีทีวีไหม

532
00:28:40,427 --> 00:28:44,097
เราขอคั่นรายการ
ด้วยการประกาศข่าวสุดพิเศษของเอสซีทีวี

533
00:28:44,180 --> 00:28:46,349
สวัสดีทุกท่าน ผมกาย คาบาเยโร

534
00:28:46,433 --> 00:28:48,268
เจ้าของและประธานของเอสซีทีวี

535
00:28:48,351 --> 00:28:50,478
และนี่ผู้จัดการสถานีของผม อีดิธ พริกลีย์

536
00:28:50,562 --> 00:28:52,147
สวัสดี เป็นไงบ้างคะ

537
00:28:52,856 --> 00:28:55,817
และที่ซีบีซีก็เห็นตรงกันว่า
มันจะต้องดังเปรี้ยงแน่นอน

538
00:28:55,900 --> 00:28:57,777
ไม่เปรี้ยงได้ไง ต้องเปรี้ยงอยู่แล้ว

539
00:28:57,861 --> 00:29:01,072
มันเต็มไปด้วยความสร้างสรรค์

540
00:29:01,156 --> 00:29:04,284
ก็ไม่รู้ว่าเรตติ้งเป็นยังไงนะ
แต่ในแง่ของคำวิจารณ์

541
00:29:04,367 --> 00:29:06,703
และถ้าคุณอยู่ในวงการตลกและวงการบันเทิง

542
00:29:06,786 --> 00:29:09,080
รายการได้รับเสียงตอบรับที่ล้นหลาม

543
00:29:10,331 --> 00:29:12,459
เราจะล้อเลียนรายการทีวีแคนาดา

544
00:29:12,542 --> 00:29:16,087
และทำให้คนอเมริกันสนใจได้ยังไง

545
00:29:16,171 --> 00:29:18,298
ในเมื่อพวกเขาไม่รู้ว่าเราล้อเลียนอะไรอยู่

546
00:29:22,177 --> 00:29:23,970
เล่าหน่อย ตอนที่มาร์ตี้เข้ามามันเป็นไง

547
00:29:24,053 --> 00:29:26,473
จำเป็นด้วยเหรอ เราไปได้ดีสุดๆ

548
00:29:27,766 --> 00:29:32,771
แน่นอนว่ามาร์ตี้น่ะ
มาพร้อมกับพลังงานที่ส่งต่อถึงคนอื่น

549
00:29:33,897 --> 00:29:36,274
พอถึงจุดหนึ่ง เราก็เริ่มเกลียดไอ้พลังงานนั่น

550
00:29:36,357 --> 00:29:37,609
- ใช่เลย
- พอกันที

551
00:29:37,692 --> 00:29:40,570
ผู้ชมกำลังตื่นเต้นกันสุดๆ

552
00:29:40,653 --> 00:29:42,947
ขณะที่คุณร็อดเจอร์สขึ้นสังเวียนครับ

553
00:29:43,031 --> 00:29:44,449
อ้าว ระวังนะเฟร็ด

554
00:29:44,532 --> 00:29:45,950
(จูเลีย ไชลด์)

555
00:29:46,034 --> 00:29:48,661
ร็อดเจอร์สวิ่งไล่เขาไปทั่วเวที

556
00:29:48,745 --> 00:29:51,206
เขาวิ่งหนีอย่างหวาดกลัว โคโกแวง

557
00:29:51,289 --> 00:29:54,709
ไม่นะ โคโกแวง ผู้หญิงคนนี้กำลังแย่

558
00:29:54,793 --> 00:29:57,003
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เดอะควีนเฮตเตอร์ส

559
00:29:58,171 --> 00:30:00,423
ขอเจอราชินีสักที

560
00:30:01,257 --> 00:30:03,384
จะได้ตั๊นหน้าสักหมัด!

561
00:30:03,468 --> 00:30:06,846
ผมตื่นเต้นที่ได้ร่วมแสดง แต่มันก็น่ากลัวอยู่หน่อยๆ

562
00:30:06,930 --> 00:30:08,598
เพราะผมรู้จักทีมนักแสดงทุกคน

563
00:30:08,681 --> 00:30:10,850
แอนเดรีย มาร์ตินเป็นพี่สะใภ้ผม

564
00:30:11,392 --> 00:30:13,603
ไอ้หนู โง่หรือโง่เนี่ย

565
00:30:14,896 --> 00:30:16,272
แต่ผู้ชายโง่ๆ เนี่ยเจ๊ชอบ

566
00:30:16,773 --> 00:30:18,858
ไมเคิลพี่ผมอยู่ในทีมเขียนบทของรายการ

567
00:30:24,322 --> 00:30:25,740
ผมรู้จักคนพวกนี้

568
00:30:25,824 --> 00:30:29,035
ความสำเร็จที่ผ่านมาของพวกเขาเลยทำผมหวั่นๆ

569
00:30:31,371 --> 00:30:35,083
นักวิจารณ์บอกว่าละครคุณคือขยะร้อยเปอร์เซ็นต์

570
00:30:35,875 --> 00:30:38,169
แต่ตอนนี้ ผ่านมาไม่ถึงสองปี

571
00:30:38,253 --> 00:30:41,464
หญิงสาวกลับมาพร้อมความกล้าหาญและใจกล้า

572
00:30:41,548 --> 00:30:43,883
และกำกับตัวเองในหนังของตัวเอง

573
00:30:43,967 --> 00:30:46,803
ที่ทำให้ผมทึ่งคือคำเดียว

574
00:30:47,303 --> 00:30:48,388
แรงจูงใจ

575
00:30:49,138 --> 00:30:50,932
พูดได้แทงใจดำจริงๆ บร็อก

576
00:30:52,475 --> 00:30:55,019
ที่เอสซีทีวีทำคือการสร้างตัวละคร

577
00:30:55,603 --> 00:30:58,773
และโดยสัญชาตญาณของคนที่ฝึกมาจากเซคันด์ซิตี

578
00:30:58,857 --> 00:31:01,276
เราจะทำให้ตัวละครมันมีความลึก

579
00:31:01,985 --> 00:31:05,446
ต่อให้เป็นตัวละครที่เพี้ยนและหลุดโลก

580
00:31:05,530 --> 00:31:07,615
มันก็ยังจะมีความจริงบางอย่างแฝงอยู่

581
00:31:07,699 --> 00:31:09,117
คุณทำอะไรอยู่

582
00:31:09,200 --> 00:31:13,538
แค่เล่นไปเรื่อยน่ะเบบี๋
พยายามจะให้อะไรๆ เกิดขึ้น

583
00:31:14,038 --> 00:31:15,999
คืนนี้ทุกคนยิ้มแฉ่งแล้ว

584
00:31:16,082 --> 00:31:18,084
ปาร์ตี้ฮอลลีวูด!

585
00:31:18,167 --> 00:31:19,502
ทุกคน…

586
00:31:19,586 --> 00:31:22,922
แล้วทันทีทันใดโลกของเราก็มีแค่คนเหล่านี้

587
00:31:23,006 --> 00:31:25,466
คุณพ่อปีศาจแห่งถนนฟลีต

588
00:31:26,926 --> 00:31:28,928
อย่าเฉียดกรายมา

589
00:31:30,513 --> 00:31:32,223
ไม่งั้นข้าจะเฉือน

590
00:31:32,307 --> 00:31:34,475
- นี่แบบพูดได้ หรือว่า…
- แบบพูดได้ล้วนๆ

591
00:31:34,559 --> 00:31:37,770
- แล้วเป็นฟิล์ม… หรือเป็นภาพนิ่ง
- ไม่ใช่ครับ

592
00:31:37,854 --> 00:31:39,230
- เป็นเครื่องที่เจ๋งดี
- ขอบคุณ

593
00:31:39,314 --> 00:31:42,525
นั่นพวกแม็คเคนซี่อยู่ด้วยกัน
ฉันเพิ่งแพนกล้องกลับมา

594
00:31:42,609 --> 00:31:44,777
ถ้าเงินไม่ถึงก็ไม่มีทางซะหรอก

595
00:31:44,861 --> 00:31:45,820
โทษที นายต้อง…

596
00:31:45,904 --> 00:31:48,239
เอสซีทีวีฮิตระเบิดระเบ้อเลย

597
00:31:48,990 --> 00:31:50,658
เราได้เอ็มมี่สาขาบทยอดเยี่ยม

598
00:31:50,742 --> 00:31:52,243
มันยอดมากๆ

599
00:31:52,327 --> 00:31:55,997
ไม่นาน เพื่อนร่วมงานก็กลายเป็นครอบครัว

600
00:31:56,080 --> 00:32:00,293
และ… สิ่งที่เกิดขึ้นก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

601
00:32:02,962 --> 00:32:06,883
ผมกับแนนซี่แต่งงานกัน
เมื่อวันที่ 22 ธันวาคมที่โทรอนโต

602
00:32:06,966 --> 00:32:07,967
ห้าวันต่อมา

603
00:32:08,051 --> 00:32:11,387
แอนเดรียก็แต่งงานกับพี่ของแนนซี่ บ็อบ

604
00:32:14,515 --> 00:32:18,561
จุดแข็งของก๊วนนั้นคือ
ทุกคนเป็นเพื่อนกันและสนิทกันหมด

605
00:32:18,645 --> 00:32:20,146
บางคนก็เป็นญาติกัน

606
00:32:21,814 --> 00:32:24,984
พวกเราอยู่ด้วยกันทุกวันหยุด

607
00:32:25,485 --> 00:32:28,363
กิจกรรมกระจุกอยู่ที่นั่น
และไม่มีใครจะคิดแบบว่า

608
00:32:28,446 --> 00:32:31,240
"ฉันจะไปได้ไหม
เขาจะมาไหม คนนั้นจะมาไหม"

609
00:32:31,324 --> 00:32:33,534
ฉันจำไม่ได้เลยว่ามีอะไรแบบนั้น

610
00:32:36,162 --> 00:32:38,998
นี่ฉันได้ค่าตัวไหมเนี่ย ฉันรับเงินก่อนเล่นนะ

611
00:32:41,250 --> 00:32:42,961
หยุดได้แล้ว ขอร้อง

612
00:32:43,044 --> 00:32:46,422
เป็นแก๊งที่น่าทึ่งเลยเนอะ
จากก็อดสเปลล์และเซคันด์ซิตี

613
00:32:47,006 --> 00:32:47,882
ไง แฮโรลด์

614
00:32:47,966 --> 00:32:49,884
พวกเขาแค่เป็นตัวของตัวเอง

615
00:32:49,968 --> 00:32:52,804
ทำตัวบ๊องๆ คุยกัน มันเหมือนเราอยู่กับเพื่อน

616
00:32:55,223 --> 00:32:58,518
ฉันกับแนนซี่โตมาในซอยเดียวกันที่โทรอนโต

617
00:32:58,601 --> 00:33:03,231
และฉันรู้จักแนนซี่ผ่านพี่ชาย
กับเพื่อนบ้าๆ บวมๆ ของเขา

618
00:33:03,314 --> 00:33:06,901
พวกเขาพากันก้อร้อก้อติกเขาเพราะเขาสวยมาก

619
00:33:08,820 --> 00:33:10,863
เราเป็นเพื่อนซี้กันมาก่อน

620
00:33:10,947 --> 00:33:14,659
แต่จากนั้นพอฉันเริ่มคบกับยูจีน
เราก็กลายเป็นครอบครัว

621
00:33:20,456 --> 00:33:22,250
ไงที่รัก เป็นไงบ้าง

622
00:33:22,333 --> 00:33:24,085
- ถ่ายอยู่ไหมน่ะ
- ถ่ายอยู่สิ

623
00:33:24,627 --> 00:33:26,838
ก็… เช้านี้มันวิเศษมากๆ

624
00:33:26,921 --> 00:33:31,676
บางความสัมพันธ์มันมีแต่จะแน่นแฟ้น
ขึ้นไปเรื่อยๆ และเรื่อยๆ

625
00:33:33,594 --> 00:33:36,597
เราตกใจสุดๆ ที่จู่ๆ เราก็มีลูกไม่ได้

626
00:33:37,098 --> 00:33:38,141
เรื่องนั้น…

627
00:33:39,225 --> 00:33:41,644
มัน… เราไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นไว้เลย

628
00:33:43,563 --> 00:33:46,190
เราพบว่าแนนซี่มีภาวะเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่

629
00:33:46,274 --> 00:33:49,360
เขาเลยต้องกินยาและอารมณ์เขาก็แปรปรวน

630
00:33:49,444 --> 00:33:53,322
มีคืนหนึ่ง เขาทำความสะอาด
ส่วนผมทำแซนด์วิชเนยถั่วกับแยม

631
00:33:53,406 --> 00:33:55,408
"นี่ เวลาคุณเก็บแซนด์วิชน่ะ

632
00:33:55,491 --> 00:33:58,536
หัดเช็ดเนยถั่วออกจากเคาน์เตอร์ด้วยสิ"

633
00:33:58,619 --> 00:34:01,205
ผมบอกว่า "โอเค คุณต้องเลิกกินยานั่นซะ

634
00:34:01,289 --> 00:34:02,957
เดี๋ยวเราจะรับลูกบุญธรรม"

635
00:34:03,041 --> 00:34:05,209
"ได้เหรอ" นึกออกไหม

636
00:34:05,293 --> 00:34:08,254
แล้วเขาก็เลิกกินยา
และเราก็รับแคทเธอรีนมาเลี้ยง

637
00:34:09,047 --> 00:34:11,174
จากนั้นก็โอลิเวอร์ จากนั้นก็เฮนรี่

638
00:34:12,425 --> 00:34:15,887
แหม ลูกพ่อ ต้องไปจุ๊บลูกหน่อยแล้ว แป๊บนะ

639
00:34:20,558 --> 00:34:26,064
การได้เห็นเขาในบทบาทพ่อมันดูจริงใจ

640
00:34:26,147 --> 00:34:28,816
และเป็นตัวของตัวเองมาก

641
00:34:29,400 --> 00:34:31,861
ว่าที่เพื่อนสาวที่แสนดีรองจากภรรยาผม

642
00:34:32,361 --> 00:34:36,324
มันเป็นธรรมชาติและจริงใจแบบไม่ต้องพยายาม

643
00:34:36,407 --> 00:34:38,576
เขารักการเป็นพ่อมากขนาดนั้นเลยล่ะ

644
00:34:40,495 --> 00:34:42,455
ผมไม่มีวันลาออกจากเอสซีทีวี

645
00:34:42,997 --> 00:34:44,207
แต่รายการโดนยกเลิก

646
00:34:46,000 --> 00:34:47,585
จากนั้นก็มีคนโทรมา

647
00:34:47,668 --> 00:34:50,296
"เราอยากให้คุณมาร่วมแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์"

648
00:34:51,089 --> 00:34:54,092
ที่นี่แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์

649
00:34:54,175 --> 00:34:56,427
พบกับจูเลีย หลุยส์-เดรย์ฟัส

650
00:34:57,303 --> 00:34:59,263
แฮร์รี่ เชียเรอร์

651
00:35:00,389 --> 00:35:02,266
มาร์ติน ชอร์ต

652
00:35:02,767 --> 00:35:06,395
สองเรื่องแรกที่เล่น ผมเล่นกับแฮร์รี่ เชียเรอร์

653
00:35:16,197 --> 00:35:18,199
อ้อ มันไม่ง่ายหรอกครับ

654
00:35:18,282 --> 00:35:19,826
ผมว่ายน้ำไม่เป็น

655
00:35:19,909 --> 00:35:20,993
เขาว่ายน้ำไม่เป็น

656
00:35:21,077 --> 00:35:22,495
เพราะงั้นไม่ ต้องไม่อยู่แล้ว

657
00:35:22,578 --> 00:35:25,248
จะไม่มีใครเดินเอาเหรียญทองมายื่นให้เรา

658
00:35:25,331 --> 00:35:29,460
ยิ่งตอนนี้โอลิมปิกปี 88
ยังไม่บรรจุระบำใต้น้ำชายด้วย

659
00:35:29,544 --> 00:35:32,171
แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะเราต้องการเวลา

660
00:35:33,005 --> 00:35:36,676
เพราะ… เพราะผมไม่ได้ว่ายน้ำแข็ง

661
00:35:38,511 --> 00:35:42,557
เรื่องต่อมาที่เราถ่ายคือ
"ไลฟ์สไตล์ของญาติคนดังและคนรวย"

662
00:35:42,640 --> 00:35:45,643
เซ็นทรัลพาร์ก แหล่งรวมแมกไม้ของนิวยอร์ก

663
00:35:45,726 --> 00:35:46,936
มีร้านขายฮอตดอก

664
00:35:47,019 --> 00:35:50,690
ที่ดูแลโดยเนลสัน
ลูกผู้น้องคนที่สามฝั่งแม่ของแคทเธอรีน เฮปเบิร์น

665
00:35:51,190 --> 00:35:53,025
เราเพิ่งไปคุยกับเขามา

666
00:35:53,526 --> 00:35:56,237
เราไม่ได้ติดต่อกันเลย ไม่เคยเลย

667
00:35:56,320 --> 00:35:58,447
ผมลองแล้ว ด้วยจดหมาย

668
00:35:58,531 --> 00:36:01,659
โทรไปก็แล้ว บางครั้งก็ไม่ระบุตัวตน
แล้วเขาก็วางสาย

669
00:36:01,742 --> 00:36:04,162
มีครั้งหนึ่งเขาแวะมาที่นี่

670
00:36:04,245 --> 00:36:06,873
และผมบอกว่า "เคต จำฉันไม่ได้เหรอ"

671
00:36:06,956 --> 00:36:10,543
เขาแค่จ้องผม
และบอกว่า "เพิ่มมัสตาร์ดด้วยค่ะ"

672
00:36:10,626 --> 00:36:12,253
หลังจากโชว์แรก

673
00:36:12,336 --> 00:36:14,088
ผู้จัดการผมก็มาบอกผมว่า

674
00:36:14,172 --> 00:36:17,341
"หุ้นของนายเพิ่งขึ้นไป 3,000 เปอร์เซ็นต์"

675
00:36:19,510 --> 00:36:24,098
มันเป็นปีที่สุดยอด แต่ผมจำได้ว่ามันทรหดมาก

676
00:36:25,516 --> 00:36:28,561
แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์มันเครียดมาก
ตารางถ่ายทำยาว

677
00:36:28,644 --> 00:36:32,273
ยิ่งถ้าเราทั้งต้องเล่นและเขียนบทไปด้วย

678
00:36:32,940 --> 00:36:37,737
ผมน่ะชอบเขียนบทกับ…
กับไมก์งี้ กับดิ๊ก บลาซุคชี, พอล ฟลาเฮอร์ตี้

679
00:36:37,820 --> 00:36:39,447
เราจะเปิดเครื่องอัดเสียงไว้

680
00:36:39,530 --> 00:36:41,240
ผมจะลุกขึ้นมาด้นสด

681
00:36:41,324 --> 00:36:44,702
แต่ตอนที่ทำเอสเอ็นแอลเนี่ย
มันมีแค่ผมคนเดียวในออฟฟิศ

682
00:36:44,785 --> 00:36:46,412
- นายเกลียดมัน
- ฉันเกลียดมัน

683
00:36:47,205 --> 00:36:49,707
ผมไปที่ออฟฟิศของดิ๊ก เอเบอร์ซอล

684
00:36:49,790 --> 00:36:52,043
และบอกว่า "ผมอยากลาออก"

685
00:36:52,543 --> 00:36:56,339
เขาบอกว่า "นี่ ก่อนอื่นนะ คุณเซ็นสัญญาไว้

686
00:36:56,422 --> 00:36:59,383
แต่ที่นี่มันต้องโคตรโหดหินมากแน่ๆ

687
00:36:59,467 --> 00:37:01,802
ถ้าคนดีๆ อย่างคุณถึงกับอยากลาออก

688
00:37:02,887 --> 00:37:04,013
แต่เอางี้นะ

689
00:37:05,598 --> 00:37:07,600
ถ้าถึงคริสต์มาส คุณยังรู้สึกอย่างนี้

690
00:37:08,100 --> 00:37:09,852
ผมจะยอมให้คุณยกเลิกสัญญา

691
00:37:10,353 --> 00:37:12,480
เพราะเขารู้ เขามาบอกผมทีหลัง

692
00:37:13,564 --> 00:37:16,567
ว่าพอคริสต์มาส
ผมจะเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์

693
00:37:16,651 --> 00:37:20,488
และผมจะคิดออกแล้วว่า
จะทำงานนี้แบบสัปดาห์ต่อสัปดาห์ยังไง

694
00:37:20,571 --> 00:37:21,948
คุณดูร้อนตัวนะ

695
00:37:22,031 --> 00:37:24,700
ผมเปล่าร้อนตัว คุณสิที่ร้อนตัว

696
00:37:25,910 --> 00:37:28,204
ทำไมคนที่ร้อนตัวถึงต้องเป็นอีกฝ่ายทุกที

697
00:37:30,122 --> 00:37:32,667
เคยถามตัวเองไหม ลองถามตัวเองสิ

698
00:37:33,334 --> 00:37:36,587
ถ้าเราทำให้ตัวละครมีมิติ มีแง่มุมที่คนดูเข้าถึงได้

699
00:37:36,671 --> 00:37:38,047
เราก็จะไปได้ไกล

700
00:37:38,130 --> 00:37:41,676
คุณเทิร์ม เราซึ้งใจจริงๆ
ที่คืนนี้คุณยินดีมาพูดคุยกับเรา

701
00:37:41,759 --> 00:37:43,052
หมายความว่าไงครับ

702
00:37:44,303 --> 00:37:48,683
คุณเทิร์มคะ คุณก็คงทราบดี
คนที่วิจารณ์คุณ ซึ่งมีอยู่เยอะมาก…

703
00:37:48,766 --> 00:37:49,600
ไม่เยอะครับ

704
00:37:50,893 --> 00:37:53,229
คุณคิดตัวละครแบบนั้นขึ้นมาได้ไง

705
00:37:53,312 --> 00:37:55,147
มันแปลกใหม่ไม่เหมือนใครสุดๆ

706
00:37:55,231 --> 00:37:59,819
มีช่างแต่งหน้าคนหนึ่ง
ปีนั้นที่เอสเอ็นแอลน่ะ แมเรียน ซีเบิร์ต

707
00:37:59,902 --> 00:38:05,533
ชีวิตนี้คุณจะไม่เจอใครที่ขี้ร้อนตัวเท่าเขาแล้ว

708
00:38:05,616 --> 00:38:07,118
พอเรานั่งเก้าอี้เขา

709
00:38:07,201 --> 00:38:09,495
และเขาก็ตบๆ "มองฉันค่ะ"

710
00:38:10,746 --> 00:38:13,332
"หน้าคุณไม่สมส่วน แบบนี้ฉันทำงานยาก"

711
00:38:14,041 --> 00:38:15,251
เขาตบๆ

712
00:38:15,334 --> 00:38:18,462
ผมบอก "เฮ่ย หน้าผมซีดไปไหม แมเรียน"

713
00:38:18,546 --> 00:38:20,673
เขาบอก "ฉันรู้ คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง

714
00:38:20,756 --> 00:38:22,758
ฉันเป็นช่างแต่งหน้านะ ก็ต้องรู้สิ"

715
00:38:22,842 --> 00:38:25,011
แฮร์รี่ เชียเรอร์บอก "เล่นเป็นตัวละครนั้นสิ"

716
00:38:25,094 --> 00:38:27,054
ผมบอก "แต่ตอนเล่นเขาจะอยู่ด้วยนะ"

717
00:38:27,138 --> 00:38:29,765
"มันสนุกตรงนั้นแหละ" แฮร์รี่ว่า และ…

718
00:38:30,266 --> 00:38:34,186
และทุกครั้งที่เราถ่าย ผมจะกลัวว่าเขาจะจับได้

719
00:38:34,270 --> 00:38:36,272
ผมรู้ครับ จะไม่รู้ได้ไงล่ะ

720
00:38:36,355 --> 00:38:38,607
นี่บริษัทผม ผมย่อมรู้ดีอยู่แล้ว

721
00:38:40,484 --> 00:38:41,485
เพราะผมไหม

722
00:38:42,153 --> 00:38:43,321
เขาต่างหากเนอะ

723
00:38:44,363 --> 00:38:46,574
และเขาไม่เคยรู้เลยจนกระทั่งตอนท้ายสุด

724
00:38:46,657 --> 00:38:48,701
ผู้ช่วยเขาเมาแอ๋ที่ปาร์ตี้ปิดกล้อง

725
00:38:48,784 --> 00:38:51,495
"ไม่รู้หรือไงว่าเนธาน เทิร์มคือใคร"

726
00:38:52,163 --> 00:38:54,290
"โง่ขนาดไหนเนี่ย"

727
00:38:54,790 --> 00:38:56,876
"คุณไงเนธาน เทิร์ม"

728
00:38:57,752 --> 00:39:00,629
และเขาบอก "ฉันรู้ย่ะ
คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง ฉันรู้อยู่แล้ว"

729
00:39:03,466 --> 00:39:05,843
- แล้วเอสเอ็นแอลล่ะคะ จะกลับไปไหม
- ไม่

730
00:39:06,552 --> 00:39:07,595
- ไม่แล้ว
- ทำไมคะ

731
00:39:08,095 --> 00:39:12,516
เพราะการทำรายการนี้มันโหดหินมากๆ
มันดึงเอาสมาธิเราไปหมด

732
00:39:12,600 --> 00:39:16,771
ฉะนั้นครอบครัวเราเลยต้อง…
โบกมือลาเราเกือบตลอดทั้งปี

733
00:39:21,442 --> 00:39:22,401
ไงคุณแม่

734
00:39:23,319 --> 00:39:24,278
ไงคุณพ่อ

735
00:39:25,279 --> 00:39:27,114
เห็นต้นขาแกแล้วใช่ไหมล่ะ

736
00:39:29,367 --> 00:39:33,662
บ้านฉัน พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรฉันไม่สนใจ

737
00:39:33,746 --> 00:39:34,914
ฉันรักบ้านหลังน้อย

738
00:39:34,997 --> 00:39:36,582
ณ เมืองโทรอนโต

739
00:39:36,665 --> 00:39:37,625
ยินดีต้อนรับ

740
00:39:38,250 --> 00:39:40,044
สู่ 590 ถนนอินเดียน

741
00:39:41,337 --> 00:39:43,672
และนี่คือภรรยาของมาร์ติน ชอร์ต

742
00:39:44,757 --> 00:39:47,093
ผู้ที่ถูกเข้าใจผิดจนหลายคนถกเถียงกัน

743
00:39:48,177 --> 00:39:49,595
แนนซี่ ดอลแมน

744
00:39:50,096 --> 00:39:51,931
หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า…

745
00:39:52,681 --> 00:39:54,350
ดัชเชสแห่งดอลแมน

746
00:39:59,897 --> 00:40:01,482
มาร์ติน ชอร์ต

747
00:40:02,942 --> 00:40:04,402
เขาคือคนที่อยู่ตรงกลาง

748
00:40:06,529 --> 00:40:08,489
นั่นคือมาร์ตินตอน…

749
00:40:09,156 --> 00:40:10,199
เก้าขวบ

750
00:40:12,284 --> 00:40:14,829
นั่นมาร์ติน คนที่สองจากทางซ้าย

751
00:40:15,329 --> 00:40:18,791
มาร์ติน ช่วยหยิบผ้าเช็ดจาน
แล้วมาช่วยฉันตรงนี้หน่อยสิ

752
00:40:18,874 --> 00:40:24,171
นี่คือมาร์ติน ชอร์ตที่ตุ้ยนุ้ยขึ้นหน่อย
ในฤดูร้อนปี 1963

753
00:40:37,476 --> 00:40:41,105
ในบ้านหลังนั้นเปี่ยมไปด้วยความรักมหาศาล

754
00:40:45,568 --> 00:40:48,320
ผมเป็นลูกคนเล็กจากห้าคน
และทุกคนก็เฮฮากันสุดๆ

755
00:40:49,321 --> 00:40:52,825
ทั้งพ่อแม่และพวกลูกๆ
ผมก็เลย… นั่นคือทั้งหมดที่ผมรู้จัก

756
00:40:54,785 --> 00:40:56,579
แบบว่าเราจะอัดเสียงกัน

757
00:40:57,663 --> 00:41:00,958
สวัสดียามบ่าย สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
และสวัสดียามค่ำด้วย

758
00:41:01,041 --> 00:41:03,878
เราจะร้องเพลงกันที่เปียโน ล้อเลียนกันเอง

759
00:41:03,961 --> 00:41:04,962
(บันทึกเสียงปี 1966)

760
00:41:05,045 --> 00:41:06,672
นอร่า เธอชักตลกแล้ว

761
00:41:08,257 --> 00:41:09,758
ฉันชื่อ…

762
00:41:10,718 --> 00:41:12,595
ชื่อนี้ทำคนขำเพียบล่ะสิ

763
00:41:12,678 --> 00:41:15,639
ยอมรับสักทีได้ไหมเนี่ยว่า
ลำพังแค่ชื่อมันทำคนฮาไม่ได้หรอก

764
00:41:15,723 --> 00:41:17,016
อยากรู้นามสกุลฉันเหรอ

765
00:41:17,099 --> 00:41:18,476
อาจจะตลกก็ได้

766
00:41:19,101 --> 00:41:20,644
เจนนี่ คาร์ดินัล

767
00:41:23,022 --> 00:41:24,190
มีคนขำแล้ว

768
00:41:24,690 --> 00:41:26,942
บ้านเราให้เสรีภาพเรื่องการพูด

769
00:41:27,026 --> 00:41:29,445
เพราะงั้นเราเลยสวนกลับพ่อได้

770
00:41:29,528 --> 00:41:32,698
แล้วพ่อก็จะเอาชนะเราด้วยภูมิปัญญาแบบไอริช

771
00:41:32,781 --> 00:41:34,325
หยิบไมค์ขึ้นมา พ่อ

772
00:41:34,825 --> 00:41:36,160
หยิบไมค์ขึ้นมา

773
00:41:36,243 --> 00:41:37,703
หยิบขึ้นมาแล้วร้องเพลงหน่อย

774
00:41:37,786 --> 00:41:40,831
นี่พ่อ มาร้องก่อนที่เขาจะเป็นบ้าเถอะ

775
00:41:41,415 --> 00:41:44,335
มันจะมีสักวัน

776
00:41:44,418 --> 00:41:46,837
ที่วัยเยาว์จะผันผ่าน

777
00:41:46,921 --> 00:41:52,551
และทุกคนจะเอ่ยคำ "ฉันรักเธอ"

778
00:41:53,135 --> 00:41:54,929
บัดนี้เชิญพบกับโอลิฟ ชอร์ต

779
00:41:55,012 --> 00:41:57,932
หัวหน้าวงหญิง
แห่งแฮมิลตันฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตรา

780
00:41:58,015 --> 00:41:59,725
เขายังเป็นภรรยาของหนุ่มสเตลโค

781
00:41:59,808 --> 00:42:03,729
ซีพี ชอร์ต ตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป
แผนกผลิตภัณฑ์สลัก

782
00:42:03,812 --> 00:42:06,815
แม่เป็นหัวหน้าวงหญิงคนแรก
เมื่อก่อนเขาเรียกแบบนั้น

783
00:42:06,899 --> 00:42:11,654
ในอเมริกาเหนือ จากปี 52 ถึง 62
ที่แฮมิลตันฟิลฮาร์โมนิก

784
00:42:12,238 --> 00:42:16,659
(การออกอากาศทางวิทยุของโอลิฟ ชอร์ต)

785
00:42:17,451 --> 00:42:22,122
แม่ผมเป็นคนที่ใจดีเหมือนนางฟ้า

786
00:42:22,623 --> 00:42:25,376
ส่วนพ่อก็เป็นคนดุดันสุดๆ

787
00:42:25,459 --> 00:42:27,419
ผมคิดว่าไม่ว่าครอบครัวไหนๆ

788
00:42:27,503 --> 00:42:33,008
ถ้าคุณมีสักคนที่มั่นคง
อ่อนหวาน และใจดีเหมือนนางฟ้า

789
00:42:33,092 --> 00:42:36,303
ไม่ว่าจะเป็นพ่อหรือแม่ก็ตาม
มันจะทำให้ทุกอย่างสมดุล

790
00:42:43,352 --> 00:42:46,313
คุณมี… เอ่อ พี่ชายสาม พี่สาวหนึ่งสินะ

791
00:42:46,397 --> 00:42:47,648
พี่ชายสาม พี่สาวหนึ่ง

792
00:42:47,731 --> 00:42:50,776
พี่ชายคุณ เดวิด คุณรักเขามากเลยใช่ไหม

793
00:42:50,859 --> 00:42:52,403
ใช่ เขาเป็นฮีโร่ของผม

794
00:42:52,486 --> 00:42:54,029
- เป็นฮีโร่เหรอ ทำไม
- ครับ

795
00:42:54,113 --> 00:42:56,740
คงเป็นเพราะว่าเขาคือพี่ชายคนโต

796
00:42:56,824 --> 00:42:58,909
และเป็นเพราะเขาวิเศษสุดๆ

797
00:42:58,993 --> 00:43:02,288
คือเขาตายตอนผม 12
และบางครั้งตำนานก็เกิดจากเรื่องแบบนั้น

798
00:43:02,371 --> 00:43:05,457
แต่ในกรณีนี้ ผมว่ามันสมควรจะเป็นตำนานแล้ว

799
00:43:07,835 --> 00:43:09,878
เดวิดน่ะหล่อเหลา

800
00:43:10,963 --> 00:43:12,423
เขาตลก

801
00:43:12,923 --> 00:43:16,260
เขาใจดี ใจดีแบบบ้าไปแล้ว

802
00:43:16,343 --> 00:43:17,428
แล้วก็น่ารัก

803
00:43:17,928 --> 00:43:20,472
เขาเป่าทรัมเป็ต เป็นคนเท่ๆ

804
00:43:22,182 --> 00:43:23,475
เขาแก่กว่าผม 14 ปี

805
00:43:23,559 --> 00:43:26,687
เวลาเขากลับบ้าน น่าจะประมาณตีสี่

806
00:43:26,770 --> 00:43:28,397
พอเจ็ดโมงครึ่ง

807
00:43:28,480 --> 00:43:30,107
ผมจะเข้าไปในห้องเขา

808
00:43:30,190 --> 00:43:34,903
เด็ก 19 ส่วนใหญ่คงบอกว่า
"ออกไป ฉันนอนอยู่"

809
00:43:35,613 --> 00:43:37,865
แต่เดวิดจะยอมให้ผมขึ้นเตียงเขา

810
00:43:38,365 --> 00:43:39,867
แต่เขาจะเล่นบทยักษ์

811
00:43:40,367 --> 00:43:43,412
และผมต้องพยายามขโมยหมอนเขา

812
00:43:44,622 --> 00:43:48,417
ระหว่างที่ยักษ์หลับอยู่ เขาจะได้นอนหลับต่อไปได้

813
00:43:48,917 --> 00:43:52,254
แต่พอผมดึงหมอนห่างออกมา
แขนเขาจะมาโอบรอบตัวผม

814
00:43:52,338 --> 00:43:54,048
ยักษ์จะจับผมเอาไว้

815
00:43:54,131 --> 00:43:55,215
เขาเป็นคนแบบนั้น

816
00:43:57,801 --> 00:44:00,012
วันหนึ่ง ผมอยู่ที่แคมป์วานาคิต้า

817
00:44:00,095 --> 00:44:04,433
ผมจำได้เลยว่าตอนตื่นมา… ผมหดหู่

818
00:44:06,310 --> 00:44:09,897
ที่ปรึกษาบอกว่า "พี่ชายเธอประสบอุบัติเหตุ

819
00:44:11,398 --> 00:44:14,068
เขาเสียชีวิต" เขาพูดแบบนี้

820
00:44:14,151 --> 00:44:16,820
และผมบอกว่า "เขาเป็นไรไหม"

821
00:44:18,572 --> 00:44:19,865
"ไม่ เขาเสียชีวิต"

822
00:44:24,745 --> 00:44:27,081
มันเหมือนไม่มีอะไรสมเหตุสมผล

823
00:44:27,790 --> 00:44:31,377
แล้วจากนั้นผมก็ฝัน

824
00:44:32,294 --> 00:44:36,674
และบอกเลยตอนนี้ผมก็ยังจำได้
ฝันผมมันเป็นภาพเทคนิคัลเลอร์

825
00:44:38,217 --> 00:44:42,930
และ… ผมนั่งอยู่ริมลำธารในป่า

826
00:44:43,013 --> 00:44:44,556
และเดวิดก็เดินมา

827
00:44:44,640 --> 00:44:46,183
เขาดูหล่อเหลา

828
00:44:46,266 --> 00:44:48,644
สวมเชิ้ตแบน-ลอนสวยๆ

829
00:44:49,144 --> 00:44:50,729
และเขาบอกว่า

830
00:44:52,648 --> 00:44:56,026
"ฉันสบายดี ทุกอย่างวิเศษไปหมด

831
00:44:56,110 --> 00:44:57,903
และอีกไม่นานเราจะเจอกัน"

832
00:44:59,405 --> 00:45:00,948
แล้วผมก็ตื่น

833
00:45:02,574 --> 00:45:04,451
และเมฆหมอกก็สลายไป

834
00:45:10,124 --> 00:45:13,669
ที่งานศพ แม่ผมเริ่มไอ
แม่เริ่มมีอาการไอที่งานศพ

835
00:45:14,753 --> 00:45:18,841
แม่ตรวจเจอมะเร็งเต้านมเมื่อปี 1957
ซึ่งผมไม่เคยรู้เรื่องนั้น

836
00:45:19,925 --> 00:45:24,638
และพอถึงปลายปีนั้น อาการแม่ก็ทรุดลง

837
00:45:25,305 --> 00:45:28,851
นอร่าเล่าว่าเขาเป็นพยาบาลอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย

838
00:45:28,934 --> 00:45:33,439
เขารู้ว่าแม่กำลังทรุด
เขาเลยบินกลับมาเป็นพยาบาลให้แม่

839
00:45:33,522 --> 00:45:36,692
และนอร่าก็อยู่ด้วยตอนที่หมอเข้ามาบอกว่า

840
00:45:36,775 --> 00:45:38,736
"โอลิฟ คุณจะอยู่ได้อีกแค่สามเดือน"

841
00:45:40,320 --> 00:45:43,449
และสิ่งที่แม่ตอบ หลังจากหมอไปแล้ว

842
00:45:43,532 --> 00:45:45,826
"ฉันไม่ยอมหรอก ฉันมีลูกอีกคนต้องเลี้ยง"

843
00:45:46,326 --> 00:45:48,746
แล้วแม่ก็บอกนอร่า "ส่งองุ่นมาหน่อย"

844
00:45:48,829 --> 00:45:51,790
นั่นกลายมาเป็นสัญลักษณ์
ของความกล้าหาญในบ้านเรา

845
00:45:51,874 --> 00:45:53,167
"ส่งองุ่นมาหน่อย"

846
00:45:56,503 --> 00:45:58,213
แล้วแม่ก็กลับมาบ้าน

847
00:45:58,714 --> 00:46:04,553
แล้วอาการแม่ก็ทุเลาลง
อย่างน่าทึ่งโดยไม่มีคำอธิบาย

848
00:46:05,345 --> 00:46:07,681
แล้วแม่ก็มีสุขภาพแข็งแรงต่อมาอีกสองปี

849
00:46:09,600 --> 00:46:14,146
แต่พอผมขึ้นเกรด 13 แม่ก็เสีย

850
00:46:18,942 --> 00:46:21,779
แม่เสีย แล้วสุขภาพพ่อก็ไปไวมาก

851
00:46:22,654 --> 00:46:25,616
อาการสโตรกทำให้ร่างกายพ่อถดถอย

852
00:46:26,116 --> 00:46:29,119
จากคนที่ทรงพลังที่สุดในบ้านเรา

853
00:46:29,203 --> 00:46:31,455
พ่อก็เงียบลงๆ

854
00:46:34,625 --> 00:46:37,961
ผมกับพ่อเคยล่องเรือรอบโลกด้วยกันห้าสัปดาห์

855
00:46:39,505 --> 00:46:43,383
แต่ตอนที่เราอยู่ที่ไอร์แลนด์
พ่อก็ไม่อยากไปเจอพี่ๆ น้องๆ

856
00:46:43,926 --> 00:46:46,261
เพราะสภาพพ่อไม่ค่อยดีนัก

857
00:46:47,596 --> 00:46:49,598
พ่อเป็นโรคหลอดเลือดแดงแข็ง

858
00:46:50,098 --> 00:46:51,725
พ่อดื่มยินผสมขิง

859
00:46:51,809 --> 00:46:55,270
แต่ที่ฆ่าพ่อคือการที่พ่อสูบบุหรี่วันละสองซอง

860
00:46:57,856 --> 00:46:59,900
คุณต้องเจอโศกนาฏกรรมตั้งแต่ตอนเป็นหนุ่ม

861
00:46:59,983 --> 00:47:01,652
- ครับ
- คุณเสียพี่ชาย เขาตาย

862
00:47:01,735 --> 00:47:04,154
ผมเสียเดวิด พี่ชายผมตอนผมอายุ 12

863
00:47:04,238 --> 00:47:06,949
เสียแม่ไปตอน 18 เสียพ่อไปตอน 20

864
00:47:07,741 --> 00:47:09,910
หนักหน่วงมาก
แล้วคุณก็เป็นลูกคนเล็กของบ้านด้วย

865
00:47:09,993 --> 00:47:13,205
ครับ จะวัยนั้นหรือวัยไหน
เมื่อเราต้องเสียคนในครอบครัวไป

866
00:47:13,288 --> 00:47:15,332
เราจะมีทางเลือก มีทางเลือกจริงๆ นะ

867
00:47:15,415 --> 00:47:16,917
"ฉันจะรับมือเรื่องนี้ยังไง"

868
00:47:17,000 --> 00:47:19,044
- นี่คือบทเรียนชีวิต
- ใช่

869
00:47:19,127 --> 00:47:22,923
แล้วผมจะล้มลงไป จะพ่ายแพ้ตลอดไปหรือเปล่า

870
00:47:23,006 --> 00:47:27,010
หรือผมจะเข้าใจ… บทเรียนที่ว่าชีวิตมันสั้น

871
00:47:27,094 --> 00:47:30,138
ดื่มไวน์สักแก้วแล้วก็หัวเราะเฮฮา

872
00:47:30,222 --> 00:47:32,683
ชื่นชมผู้คนเหล่านี้และไม่ปล่อยพวกเขาไปไหน

873
00:47:32,766 --> 00:47:33,934
นั่นแหละความลับที่ยิ่งใหญ่

874
00:47:34,017 --> 00:47:37,521
ถ้าชีวิตนี้คุณไม่ปล่อยพวกเขาไป
พวกเขาจะอยู่ในชีวิตคุณตลอด

875
00:47:37,604 --> 00:47:39,940
แล้วพอรู้ตัวอีกที คุณก็อยู่กับพวกเขาแล้ว

876
00:47:44,444 --> 00:47:47,656
ครอบครัวผมรักกันดีมาถึงทุกวันนี้

877
00:47:50,492 --> 00:47:53,829
ผมคิดว่าลุงไมก์คือคนที่เหมือนพ่อผมที่สุด

878
00:47:54,621 --> 00:47:56,290
คู่นั้นทำงานด้วยกันมาเยอะ

879
00:47:58,000 --> 00:48:00,002
ลุงไบรอันกับป้านอร่าจะเหมือนกันมากกว่า

880
00:48:00,085 --> 00:48:03,088
น่าจะเหมือนแม่ของพวกท่าน ใจดีมากกว่า

881
00:48:03,797 --> 00:48:08,051
แน่นอนว่ามันมีมุกตลกกับเสียงหัวเราะอยู่ตลอด

882
00:48:10,220 --> 00:48:12,681
นายคิดว่าใครใจร้ายที่สุดในบ้านเรา

883
00:48:12,764 --> 00:48:15,559
นายไง และทุกคนก็น่าจะเห็นด้วย

884
00:48:15,642 --> 00:48:18,270
- ไม่คิดจะลังเลสักหน่อยเลยเหรอ
- ไม่ต้องลังเลเลย

885
00:48:18,353 --> 00:48:20,898
และถ้านายถามนอร่า เขาก็คงตอบว่า "ไมเคิล"

886
00:48:20,981 --> 00:48:22,482
และนอร่าเชื่อถือไม่ได้

887
00:48:22,566 --> 00:48:25,152
- ไบรอันก็คงตอบเหมือนกัน
- ไบรอันก็เชื่อถือไม่ได้

888
00:48:25,235 --> 00:48:27,195
โอเค งั้นก็ไม่มีใครเชื่อถือได้เลย

889
00:48:27,279 --> 00:48:30,198
แต่คำตอบก็คือนายคือคนที่เหมือนพ่อที่สุด

890
00:48:30,824 --> 00:48:32,659
ทุกคนเห็นพ้องต้องกัน

891
00:48:34,536 --> 00:48:36,038
เราสี่คนจะมารวมตัวกัน

892
00:48:36,121 --> 00:48:39,708
เราจะเฮฮากัน ดื่มรัมกับโค้ก

893
00:48:39,791 --> 00:48:43,587
หัวเราะ ด่าทอกัน เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไป

894
00:48:43,670 --> 00:48:45,172
ครอบครัวเราสนิทกันมาก

895
00:48:48,091 --> 00:48:51,303
เราเคยเรียกมันว่า
"การคงไว้ซึ่งวิถีชีวิตที่สนุกสนาน"

896
00:48:51,386 --> 00:48:52,930
นั่นน่ะแหละครับ

897
00:48:53,013 --> 00:48:56,224
และบางครั้งมันก็ยากที่จะทำแบบนั้น

898
00:48:56,308 --> 00:49:00,479
แต่เราก็ต้องชื่นชมคนที่ยังทำแบบนั้นต่อไปได้

899
00:49:00,979 --> 00:49:04,107
ผมว่าเพราะงี้แหละคนถึงได้ชอบมาร์ตี้มากๆ

900
00:49:04,191 --> 00:49:08,111
เพราะเขาพยายามรักษาวิถีชีวิต
ที่สนุกสนานเอาไว้เสมอ

901
00:49:09,196 --> 00:49:11,615
- ได้ถ่ายอยู่…
- ใช่ นี่คือชอร์ตทั้งสี่

902
00:49:12,324 --> 00:49:14,034
กอดกันๆ

903
00:49:14,117 --> 00:49:16,536
เราอยู่นี่แล้ว เคน หลังจากผ่านมาหลายปี

904
00:49:16,620 --> 00:49:18,080
- เขาพูดไรอ่ะ
- ฉันไม่รู้

905
00:49:18,163 --> 00:49:20,123
- กอดกันๆ
- กอดกันๆ

906
00:49:20,207 --> 00:49:23,126
เราเกิดมาจากท้องเดียวกัน

907
00:49:23,210 --> 00:49:26,213
- กอดกันๆ
- กอดกันๆ

908
00:49:27,255 --> 00:49:29,591
ครั้งหนึ่งเคยมีห้า แต่ตอนนี้เหลือแค่สี่

909
00:49:29,675 --> 00:49:30,717
- กอดกันๆ
- กอดกันๆ

910
00:49:30,801 --> 00:49:32,386
ความทุกข์…

911
00:49:32,469 --> 00:49:34,221
เรามีแปดปีที่เลวร้าย

912
00:49:34,304 --> 00:49:36,264
- ไม่ใช่แปดปีที่ดีเลย
- อืม

913
00:49:36,348 --> 00:49:38,725
- เราตั้งปุ่มลัดให้โทรหาร้านจัดงานศพ
- ใช่

914
00:49:38,809 --> 00:49:41,311
- แต่ในแปดปีนั้นมันก็มีเสียงหัวเราะ
- ใช่

915
00:49:41,812 --> 00:49:43,063
แต่นั่นแหละสำคัญ

916
00:49:49,194 --> 00:49:53,031
เราเหมือนมีกำแพงกั้น
จนคุยกันไม่รู้เรื่องสักที แลร์รี่

917
00:49:54,366 --> 00:49:56,618
- สตีฟอาจมาดินเนอร์กับเรา
- โอเค

918
00:49:58,203 --> 00:50:00,288
เอาล่ะ เดี๋ยวชงกาแฟให้

919
00:50:03,875 --> 00:50:06,336
สิบเอ็ด สิบสอง

920
00:50:08,296 --> 00:50:09,297
สิบสาม

921
00:50:10,090 --> 00:50:13,885
ระหว่างเทน้ำ
ฉันจะเลียนแบบริชาร์ด เบอร์ตัน พร้อมนะ

922
00:50:14,636 --> 00:50:15,929
ให้ตายเถอะ

923
00:50:16,596 --> 00:50:19,182
ขอเล่าเรื่องโศกเกี่ยวกับราชาที่วายชนม์

924
00:50:19,683 --> 00:50:23,770
บ้างก็ทรงถูกปลด บ้างก็ทรงสิ้นในสงคราม

925
00:50:23,854 --> 00:50:28,900
บ้างก็ถูกมเหสีวางยาพิษ ทั้งหมด… ถูกสังหาร

926
00:50:29,401 --> 00:50:31,111
เอาล่ะ พร้อมแล้วลอว์เรนซ์

927
00:50:35,115 --> 00:50:37,701
เติมอะไรในกาแฟไหม มัสตาร์ดไหม

928
00:50:38,243 --> 00:50:41,788
สองสามปีก่อนที่คุณมาที่นี่ คุณเพิ่งออกจากเอสซีทีวี

929
00:50:41,872 --> 00:50:43,665
แล้วก็ไปอยู่แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์

930
00:50:43,749 --> 00:50:47,127
แต่สามสี่ครั้งหลังที่คุณมา คุณเป็นพระเอกแล้ว

931
00:50:47,210 --> 00:50:49,421
คุณอยู่ในหนังฟอร์มยักษ์ทุนหนา

932
00:50:49,921 --> 00:50:52,174
- เป็นดีลที่ดีใช่เล่น
- ครับ ดีเลยล่ะ

933
00:50:52,257 --> 00:50:57,304
ถึงผมจะรู้สึกว่ามันมีสิทธิ์จบลงเฉยๆ ได้

934
00:50:59,389 --> 00:51:03,351
(ทรีอามิโกส์)
(1986)

935
00:51:06,271 --> 00:51:09,191
หนังเรื่องแรกที่ผมเล่นคือทรีอามิโกส์

936
00:51:12,402 --> 00:51:16,490
เราได้ค่าตัวเท่ากัน และสองคนนั้นเป็นดาราใหญ่

937
00:51:18,241 --> 00:51:20,577
- ฉันลักกี้ เดย์
- ฉันเน็ด เนเดอร์แลนเดอร์

938
00:51:20,660 --> 00:51:22,704
ฉันดัสตี้ บอตทอมส์ รวมกันเป็น…

939
00:51:22,788 --> 00:51:24,956
- ทรีอามิโกส์!
- ทรีอามิโกส์!

940
00:51:27,793 --> 00:51:29,002
ผมรู้จักมาร์ตี้

941
00:51:29,086 --> 00:51:31,463
เขาน่ะ… สำหรับผมเขาเป็นที่รู้จัก

942
00:51:31,546 --> 00:51:33,882
เขาชอบเรียกตัวเองว่า "อามิโกค่าตัวถูก"

943
00:51:33,965 --> 00:51:37,219
ผมว่าเราควรแนะนำตัวเอง
สำหรับคนดูที่ไม่รู้จักเรา

944
00:51:37,302 --> 00:51:38,595
มาร์ติน ชอร์ต

945
00:51:41,848 --> 00:51:44,476
เราซี้กันเร็วมากด้วยเสียงหัวเราะ

946
00:51:47,687 --> 00:51:50,357
ทีนี้ ฉากที่เราเพิ่งเล่นกันไปมันสุดยอดมากๆ

947
00:51:50,440 --> 00:51:52,526
มันวิเศษสุดๆ ฉันจะบอกให้ว่าทำไม

948
00:51:52,609 --> 00:51:55,654
เป็นเพราะนายทำให้ตัวเองกลายเป็นฉากหลังได้

949
00:51:55,737 --> 00:51:57,781
ไม่โดดเด่นออกมา ไม่พยายามจะตลก

950
00:51:57,864 --> 00:52:00,742
นั่นคือเรื่องสำคัญที่นายต้องทำให้ได้
เวลาเข้าฉากกับฉัน

951
00:52:00,826 --> 00:52:03,328
เพราะถ้านายเด่นออกมาและพยายามขายขำ

952
00:52:03,411 --> 00:52:05,288
มันจะทำให้คนดูเกลียดนาย

953
00:52:05,372 --> 00:52:06,790
เพราะฉันจะอยู่บนจอ

954
00:52:06,873 --> 00:52:09,292
และพวกเขาจะเห็นว่าออร่าของฉันมันแผ่ออกไป

955
00:52:09,376 --> 00:52:12,504
นายอย่าเข้ามาแทรกออร่าความตลกของฉัน

956
00:52:12,587 --> 00:52:15,632
เวลานายเข้าฉากกับเชวี่
ตอนนั้นแหละที่ฉันจะเล่นใหญ่

957
00:52:15,715 --> 00:52:16,758
ทำหน้าเด๋อๆ…

958
00:52:16,842 --> 00:52:22,097
หน้าเด๋อ เล่นใหญ่ พยายามแย่งซีน
เวลาเข้าฉากกับฉันต้องทำยังไง

959
00:52:22,180 --> 00:52:23,890
เล่นให้น้อย กลืนไปกับฉากหลัง

960
00:52:23,974 --> 00:52:24,975
กับเชวี่…

961
00:52:25,058 --> 00:52:27,686
- เด๋อ เด๋อ เด๋อ
- เยี่ยม ยอดมาก เยี่ยม

962
00:52:27,769 --> 00:52:29,646
- ขอบคุณสตีฟ
- ไม่เป็นไร

963
00:52:29,729 --> 00:52:31,565
- ยอดเลย ขอบคุณ
- ไม่เป็นไร

964
00:52:35,610 --> 00:52:37,320
เราเล่นสแครบเบิลกันบ่อย

965
00:52:37,404 --> 00:52:39,781
จำได้ว่าผมเคยส่งโน้ตให้เชวี่ บอกว่า

966
00:52:39,865 --> 00:52:43,368
"ฉันจะให้นายเอาแนนซี่เมียฉัน
แลกกับตัวอีและคิว"

967
00:52:43,952 --> 00:52:47,706
และเชวี่น่ะ เขาขำกับมุกพรรค์นี้มาก

968
00:52:47,789 --> 00:52:51,168
เขาบอก "ฉันจะไปรับนาย
เราจะขับรถไปทำงานด้วยกันทุกวัน"

969
00:52:51,251 --> 00:52:54,129
และพวกเราก็สนิทกันอย่างรวดเร็ว

970
00:52:56,631 --> 00:52:59,426
ในชีวิตเรา บางครั้งก็จะเจอกับไฟเขียว

971
00:53:00,969 --> 00:53:03,388
และบางครั้งก็จะเป็นไฟแดงอย่างไม่มีเหตุผล

972
00:53:03,889 --> 00:53:06,266
มีหนังเรื่องไหนที่ฉายอยู่ที่มันแย่มากจริงๆ ไหม

973
00:53:06,349 --> 00:53:08,768
ผมไม่แนะนำให้ดูทรีอามิโกส์

974
00:53:13,523 --> 00:53:17,611
ทรีอามิโกส์เปิดตัวเป็นรอง
ฟ้าส่งข้ามาลุยของเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่

975
00:53:18,737 --> 00:53:24,201
แต่มันก็กลายเป็นที่ชื่นชอบ
โดยเฉพาะในหมู่ผู้ชายวัย 40

976
00:53:24,701 --> 00:53:28,788
มุมมองที่เขามีต่อความล้มเหลว
มันน่าสนใจมากเลย มัน…

977
00:53:30,457 --> 00:53:33,460
ลอร์น, สตีฟ และมาร์ตี้

978
00:53:33,543 --> 00:53:35,712
ถ้าคุณพูดถึงทรีอามิโกส์

979
00:53:35,795 --> 00:53:39,132
พวกเขาเพิ่งมายอมรับเร็วๆ นี้เองว่าคนชอบมัน

980
00:53:39,216 --> 00:53:42,010
ตอนผมรู้จักกับมาร์ตี้
ผมบอกเขาว่ามันมีความหมายกับผมมาก

981
00:53:42,093 --> 00:53:45,513
เขาบอก "อืม แต่มันเปิดตัวแย่
มันแพ้ฟ้าส่งข้ามาลุย" แบบนั้นเลย

982
00:53:46,014 --> 00:53:49,392
ผมจำได้ว่าจัสติน ทิมเบอร์เลก
ก็เคยบอกเขาว่ารักทรีอามิโกส์มาก

983
00:53:49,476 --> 00:53:52,187
และ… พอเวลาผ่านไปมันก็เริ่มซึมซับ

984
00:53:52,270 --> 00:53:57,400
แบบ "นี่ เราไม่ได้จำเรื่องที่มันแพ้ฟ้าส่งข้ามาลุย

985
00:53:57,484 --> 00:54:00,612
เราแค่คิดว่ามันเป็นหนังดี และคุณต้องรับซะ"

986
00:54:02,030 --> 00:54:05,742
แต่ ณ เวลานั้นไม่มีใครพูดว่า
มาร์ติน ชอร์ตเป็นดาราหนัง

987
00:54:05,825 --> 00:54:07,244
จากนั้นเราก็สร้างมุดมิติบุกโลก

988
00:54:07,327 --> 00:54:09,496
มุดมิติบุกโลกเป็นหนังที่ดีมาก

989
00:54:11,623 --> 00:54:12,791
(มุดมิติบุกโลก)
(1987)

990
00:54:12,874 --> 00:54:14,584
ตอนทดลองฉาย คนชอบกันเพียบ

991
00:54:15,085 --> 00:54:17,379
และคุณไม่รู้เรื่องการทดลองเลยงั้นเหรอ

992
00:54:17,462 --> 00:54:18,380
ทดลองอะไร

993
00:54:18,463 --> 00:54:20,632
ผมถูกย่อส่วน

994
00:54:20,715 --> 00:54:24,052
ผมควรถูกฉีดเข้าไปในตัวของกระต่ายทดลอง

995
00:54:24,135 --> 00:54:26,888
แต่ได้ไงไม่รู้ ผมกลับเข้ามาอยู่ในตัวคุณ

996
00:54:26,972 --> 00:54:29,516
แต่มุดมิติบุกโลกก็ไม่มีคนดู

997
00:54:33,561 --> 00:54:35,105
เราสร้างครอสมายฮาร์ต

998
00:54:35,188 --> 00:54:39,943
ถ้าคุณไปเดตกับผู้ชายอีกห้าคน
และพวกเขาแย่กว่าผม

999
00:54:40,860 --> 00:54:41,987
จะโทรหาผมไหม

1000
00:54:50,370 --> 00:54:52,122
ไม่ ไม่น่าจะโทร

1001
00:54:55,166 --> 00:54:58,211
ก็ไม่รู้คุณเห็นรายได้ของหนังเรื่องนั้นไหมนะ

1002
00:54:58,712 --> 00:55:02,132
เราสร้างหนังกับคนจำนวนมากนานสามเดือน

1003
00:55:02,215 --> 00:55:03,883
จากนั้นก็ไม่ได้เจอพวกเขาอีก

1004
00:55:04,926 --> 00:55:08,388
นายกับฉันตั้งใจกันเอาไว้
ตอนนั้นนายเป็นผู้อำนวยการสร้าง

1005
00:55:08,471 --> 00:55:10,974
ว่าเราจะคงความสัมพันธ์กันต่อไป

1006
00:55:11,725 --> 00:55:13,184
นั่นคือเมื่อ 40 ปีก่อน

1007
00:55:14,602 --> 00:55:18,815
คนเรามักมีเรื่องที่เสียใจชั่วชีวิต
แต่ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นแบบนั้น

1008
00:55:18,898 --> 00:55:23,486
ไม่ ฉันปฏิบัติตามเนื้อเพลงซินาตรา

1009
00:55:23,570 --> 00:55:27,741
"เสียใจนั้นฉันมีเล็กน้อย
แต่ก็เล็กน้อยจนไม่พักต้องพูดถึง"

1010
00:55:27,824 --> 00:55:30,118
นั่นคือหลักปรัชญาที่ฉันยึดปฏิบัติ

1011
00:55:32,537 --> 00:55:34,622
"ฉันให้อาหารไก่

1012
00:55:35,248 --> 00:55:36,958
และฉันก็เก็บไข่"

1013
00:55:37,500 --> 00:55:38,710
เรือใหญ่จัง

1014
00:55:38,793 --> 00:55:39,711
เรือใหญ่เหรอ

1015
00:55:39,794 --> 00:55:40,754
ครับ

1016
00:55:41,421 --> 00:55:42,297
ได้ยินเสียงเหรอ

1017
00:55:42,380 --> 00:55:43,923
- ได้ยินครับ
- อืม

1018
00:55:45,633 --> 00:55:50,388
ผมจำได้ ในปี 1987 ผมซื้อบ้านกับแนนซี่

1019
00:55:51,264 --> 00:55:54,476
เราจะซื้อด้วยค่าตัวจากหนังสองเรื่องที่ผมจะเล่น

1020
00:55:55,060 --> 00:55:57,896
แล้วพอผมเซ็นสัญญาจำนอง เรื่องหนึ่งก็ถูกยกเลิก

1021
00:56:00,148 --> 00:56:03,151
ผมคิดนะ "นี่ไม่คู่ควรกับฉัน" แบบว่า "ฉัน 37"

1022
00:56:03,234 --> 00:56:07,280
"ฉันไม่ควรจะได้ชมวิวทะเลจากห้องนั่งเล่น"

1023
00:56:09,074 --> 00:56:12,619
ผมบอกแนนซี่ "ถ้าเราเก็บมันไว้ไม่ได้ล่ะ"

1024
00:56:12,702 --> 00:56:14,788
"ถ้ารักษามันไว้ไม่ได้ล่ะ"

1025
00:56:14,871 --> 00:56:17,791
เขาตอบ "งั้นเราก็ย้ายสิ"

1026
00:56:18,458 --> 00:56:21,461
แบบ "มัน… หัวใจมันคือเรา"

1027
00:56:21,961 --> 00:56:22,837
เรา

1028
00:56:22,921 --> 00:56:26,299
และถ้าคุณดูผลงานเขา บางเรื่องก็เจ๊ง

1029
00:56:26,383 --> 00:56:27,967
โทษที แต่เป็นความจริง

1030
00:56:28,051 --> 00:56:30,303
แต่วันต่อมาเขาก็จะลุกขึ้นมาลงสนามใหม่

1031
00:56:30,387 --> 00:56:31,846
และสร้างอะไรใหม่ๆ

1032
00:56:32,514 --> 00:56:37,143
ปี 1992 ผมมีละครเพลงบรอดเวย์เรื่องแรก
เล่นกับเบอร์นาเด็ตต์ ปีเตอร์ส

1033
00:56:37,894 --> 00:56:40,522
- พอลล่า
- ชื่อนั้นช่างแสนคุ้นหู

1034
00:56:40,605 --> 00:56:42,273
ฉันคลั่งไคล้ในเธอนะ พอลล่า

1035
00:56:42,357 --> 00:56:44,692
ซาบซ่าทุกทียามเธอร้องให้ฟัง

1036
00:56:44,776 --> 00:56:48,863
ผมอิ่มอกอิ่มใจเวลาที่เล่นได้ดีต่อหน้ากล้อง

1037
00:56:48,947 --> 00:56:53,618
แต่การได้อยู่ในคืนเปิดม่าน
และจบฉากใหญ่ที่รวมนักแสดง

1038
00:56:53,701 --> 00:56:56,663
และคนดูเฮกันลั่น มันเหมือนหลุดมาจากหนังเลย

1039
00:56:56,746 --> 00:57:01,960
เธอมีปมในใจ ปมเบ้อเริ่มอย่างกับเอ็มไพร์สเตต

1040
00:57:02,043 --> 00:57:04,796
แล้วไปเล่นบรอดเวย์ได้ไง มันเกิดขึ้นได้ไง

1041
00:57:04,879 --> 00:57:07,590
คือผมถ่ายหนังอยู่ที่ซานฮวน

1042
00:57:07,674 --> 00:57:09,092
แล้วเรื่องนั้นเกิดขึ้นได้ไง

1043
00:57:11,094 --> 00:57:13,638
ยกตัวอย่างนะ ผมร้องเพลง แต่ก็ร้องเพลงตลก

1044
00:57:13,721 --> 00:57:16,558
ถ้าร้องเพลงตลก คุณก็ร้องเพลงจริงจังไม่ได้

1045
00:57:16,641 --> 00:57:19,936
เพราะคนจะรอให้มีเรื่องฮาๆ เกิดขึ้นกับเรา

1046
00:57:20,019 --> 00:57:22,272
ผมเคยดูเขา แต่ไม่ยักรู้ว่าเขาร้องเพลงได้

1047
00:57:22,355 --> 00:57:24,524
- ฉันไม่รู้ว่าเขาร้องได้
- ผมไม่รู้ว่าเขาร้องได้

1048
00:57:24,607 --> 00:57:25,942
ผมรู้มาตลอด

1049
00:57:26,443 --> 00:57:28,027
และคืนนี้โลกจะได้รู้

1050
00:57:28,111 --> 00:57:29,446
มันจะเปลี่ยนชีวิตคุณแน่ ว่าไหม

1051
00:57:29,529 --> 00:57:32,407
เอ่อ มันคือฝันที่ผมอยากทำมาตลอด

1052
00:57:32,490 --> 00:57:36,536
ผมคิดว่านักแสดงทุกคน
ต้องเคยเล่นละครเวทีที่นิวยอร์ก

1053
00:57:36,619 --> 00:57:38,538
ไม่งั้นก็จะรู้สึกว่าเราไม่ใช่นักแสดงตัวจริง

1054
00:57:38,621 --> 00:57:39,497
ค่ะ

1055
00:57:39,998 --> 00:57:42,208
(รางวัลโทนี่)
(มาร์ติน ชอร์ต)

1056
00:57:42,292 --> 00:57:47,589
มีคนมากมายหลายคนเลยที่ผมต้องขอบคุณ

1057
00:57:47,672 --> 00:57:49,799
และควรด้วย แต่ว่า…

1058
00:57:50,550 --> 00:57:53,970
ความจริงก็คือ… ผมทำของผมเอง

1059
00:57:56,556 --> 00:57:59,601
เขามีภาพยนตร์เรื่องใหม่กำลังฉายทั่วประเทศ

1060
00:57:59,684 --> 00:58:02,270
โดยเล่นกับสตีฟ มาร์ติน
ชื่อเรื่องว่าฟาเธอร์ออฟเดอะไบรด์

1061
00:58:02,353 --> 00:58:03,354
มาร์ติน…

1062
00:58:04,647 --> 00:58:08,318
ได้ยินว่าคุณโดดเด่นมาก
คุณเป็นตัวขโมยซีนของหนังเลย

1063
00:58:08,401 --> 00:58:11,654
ไม่หรอก ผมไม่คิดอย่างนั้น
แต่มันเป็นหนังที่ตลกมากๆ

1064
00:58:11,738 --> 00:58:14,073
ลองนิยามหนังเรื่องฟาเธอร์ออฟเดอะไบรด์หน่อย

1065
00:58:14,157 --> 00:58:16,493
- ฉันว่ามันเป็นหนังซึ้ง
- อ่าฮะ

1066
00:58:16,576 --> 00:58:20,622
ฉันคิดว่ามันเป็นหนังตลก
ฉันคิดว่ามันมีช่วงเวลาที่กินใจ

1067
00:58:20,705 --> 00:58:24,042
มันมีฉากตลกแบบผู้ดี มีฉากตลกตลาดล่าง

1068
00:58:24,709 --> 00:58:25,752
สวัสดี

1069
00:58:26,252 --> 00:58:29,339
ขอโทษที่ปล่อยให้ต้องรอนะ ฉันฟรังก์ ยินดีที่รู้จัก

1070
00:58:30,465 --> 00:58:33,426
นี่ก็อีกตัวอย่างของการเล่นแบบสุดโต่ง

1071
00:58:34,177 --> 00:58:35,637
และทำออกมาได้ดี

1072
00:58:36,262 --> 00:58:39,807
ไอเดียคือฟรังก์น่ะเป็นตัวแทนของความแปลกแยก

1073
00:58:39,891 --> 00:58:42,185
ที่สตีฟ มาร์ตินรู้สึกต่อขั้นตอนต่างๆ

1074
00:58:43,186 --> 00:58:46,105
เจอปัญหาแล้ว
แฮงค์เขาไม่เอาไม่อยากเตรียมไก่อ่ะ

1075
00:58:46,189 --> 00:58:47,482
เขาทำไมนะ

1076
00:58:47,565 --> 00:58:50,693
คิมเบอร์ลี่ วิลเลียมส์กับไดแอนเข้าใจเขา

1077
00:58:50,777 --> 00:58:51,903
ส่วนผมไม่

1078
00:58:52,403 --> 00:58:55,740
แต่ต้องเล่นแค่ไหน แค่ไหนล่ะ

1079
00:58:56,449 --> 00:58:57,534
เริ่ม

1080
00:58:57,617 --> 00:58:59,285
พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา

1081
00:58:59,369 --> 00:59:02,664
แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้าน
ในวันที่ 6 มกราคม ถูกไหม

1082
00:59:02,747 --> 00:59:05,583
พวกผู้บริหารกังวลกับตัวละครตัวนี้

1083
00:59:05,667 --> 00:59:09,337
พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา
แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้านในวันที่…

1084
00:59:09,420 --> 00:59:11,673
และเราก็เล่นให้เบาลงเรื่อยๆ

1085
00:59:12,257 --> 00:59:14,300
พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา

1086
00:59:14,384 --> 00:59:17,470
แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้าน
ในวันที่ 6 มกราคม ถูกไหม

1087
00:59:17,554 --> 00:59:18,680
ท้ายที่สุด สตีฟบอกว่า

1088
00:59:18,763 --> 00:59:21,849
"ทุกคน ไม่เหลือความฮาแล้ว
ผมฟังเข้าใจทุกคำเลย"

1089
00:59:21,933 --> 00:59:25,019
ขอล่ะ ด้วยความเคารพนะ
ขอต้อนรับสู่ยุค 90

1090
00:59:29,607 --> 00:59:33,194
คุณไม่เข้าใจที่ตัวเองพูดเลย
ตอนที่พูดน่ะคุณมีพูดอะไรจริงๆ ไหม

1091
00:59:33,278 --> 00:59:36,197
ผมบอกชาร์ลส์ว่ามันวิเศษมากที่ได้มาที่นี่

1092
00:59:36,281 --> 00:59:37,865
คุณผูกไทแล้วหล่อมาก

1093
00:59:37,949 --> 00:59:40,451
ผมคงไม่เลือกไทสีนั้น แต่ว่าเชิ้ตสวยดี

1094
00:59:40,535 --> 00:59:41,369
ครับ

1095
00:59:41,452 --> 00:59:43,997
ทีนี้ สตีฟเล่นเป็นพ่อของเจ้าสาว

1096
00:59:44,080 --> 00:59:47,500
แล้วคุณชอบสตีฟมากกว่าที่ชอบผมหรือเปล่า

1097
00:59:48,126 --> 00:59:49,711
ผมจะบอกงี้แล้วกัน

1098
00:59:49,794 --> 00:59:53,339
นี่ต้องทำให้ผมดูตื้นเขินแน่ ซึ่งไม่ควร

1099
00:59:53,423 --> 00:59:55,592
เพราะถ้าแบบนั้นก็แปลว่าคนฟังตีความผิด

1100
00:59:55,675 --> 00:59:58,469
สตีฟมีประโยชน์กับผมมากกว่าคุณ

1101
00:59:59,429 --> 01:00:02,599
ช่วยทำตัวเหมือนเด็กผู้ชายปกติสักนาทีได้ไหม

1102
01:00:03,182 --> 01:00:04,726
ทำสายตาให้เหมือนคนหน่อย

1103
01:00:05,226 --> 01:00:08,646
แกทำได้แค่ไม่กี่วิฯเอง
มองฉันให้เหมือนเด็กผู้ชายปกติหน่อย

1104
01:00:09,147 --> 01:00:10,440
อย่ากวนประสาทเชียว

1105
01:00:11,024 --> 01:00:12,817
ไม่งั้นแกได้กลับขึ้นเครื่องแน่

1106
01:00:13,610 --> 01:00:14,694
เข้าใจไหม

1107
01:00:15,194 --> 01:00:17,238
ที่ผมเข้าใจคือรักนะ

1108
01:00:17,739 --> 01:00:20,366
ผมอายุ 40 ตอนที่เล่นบทเด็กสิบขวบชื่อคลิฟฟอร์ด

1109
01:00:21,159 --> 01:00:23,745
มาร์ตี้ ชอร์ตเป็นยอดนักแสดง

1110
01:00:23,828 --> 01:00:25,705
เพราะเขาเล่นเป็นตัวละครตลก

1111
01:00:25,788 --> 01:00:27,832
เรื่องนี้หลายคนอาจจะไม่รู้ก็ได้

1112
01:00:27,915 --> 01:00:30,418
แต่ตัวละครตลกไม่ได้เล่นง่ายกว่า

1113
01:00:30,501 --> 01:00:31,544
มันเล่นยากกว่า

1114
01:00:33,421 --> 01:00:38,343
คุณเป็นตลกเจ้าบทบาทไหม มาร์ติน
หรือเป็นนักแสดงที่ชอบตลก

1115
01:00:38,426 --> 01:00:41,554
ผมว่าผมคงเป็นนักแสดงที่มาเล่นตลก

1116
01:00:42,472 --> 01:00:44,932
หรือจะแนวอะไรก็เอามาเถอะ

1117
01:00:45,683 --> 01:00:48,227
เป็นจิตแพทย์ชื่อดัง แต่ใจร้อนซะจริงเลยนะ

1118
01:00:49,228 --> 01:00:51,272
ให้ผมได้อธิบายในแบบของผมดีไหม

1119
01:00:51,356 --> 01:00:52,857
ขอบคุณ แบบนั้นดีเลย

1120
01:00:53,358 --> 01:00:55,860
อะไรที่ทำให้คุณสนใจภาพยนตร์

1121
01:00:55,943 --> 01:00:57,528
มันไม่ใช่เงิน…

1122
01:00:57,612 --> 01:00:59,781
อืม เงินนั่นแหละ

1123
01:01:01,699 --> 01:01:03,326
ฉันขอกล้องได้ไหม

1124
01:01:03,409 --> 01:01:04,702
(กัปตันรอน)
(1992)

1125
01:01:04,786 --> 01:01:05,953
ได้สิบอส

1126
01:01:07,246 --> 01:01:12,335
หนังที่ผมเล่น 90 เปอร์เซ็นต์มันเจ๊งไม่เป็นท่า

1127
01:01:13,002 --> 01:01:17,507
แต่ผมอยู่ในหนังที่ประสบความสำเร็จมากพอ
ที่จะอยู่ในวงการต่อไป

1128
01:01:17,590 --> 01:01:20,593
ก็คือพวกมันอ่านความคิดเราได้เหรอ

1129
01:01:20,677 --> 01:01:22,303
ผมไม่รู้จักคุณ

1130
01:01:22,387 --> 01:01:23,513
ไม่รู้จักผลงานคุณ

1131
01:01:24,097 --> 01:01:27,475
แต่ผมคิดว่าคุณเป็นคนหนุ่มที่มีพรสวรรค์สูงมาก

1132
01:01:27,558 --> 01:01:29,560
และเรื่องนี้ผมไม่เคยดูคนผิด

1133
01:01:30,603 --> 01:01:32,397
ผมไม่เคยมีแผนการใหญ่

1134
01:01:32,480 --> 01:01:36,567
ผมไม่ใช่คนที่มีหัวการค้าอะไรขนาดนั้น

1135
01:01:37,318 --> 01:01:38,152
ไอ้เปรต

1136
01:01:38,236 --> 01:01:39,570
ครับ

1137
01:01:39,654 --> 01:01:41,030
ผมล้มเหลวมาหลายงาน

1138
01:01:41,114 --> 01:01:42,365
แต่ผมไม่เคยพูดว่า

1139
01:01:42,448 --> 01:01:45,284
"ฉันไม่คู่ควร เจอแบบนี้ต้องหัดเจียมตัว"

1140
01:01:45,368 --> 01:01:47,870
คุณเป็นพวกหื่นกาม

1141
01:01:48,871 --> 01:01:50,832
และคนก็อยากให้คุณยอมรับเรื่องนั้น

1142
01:01:55,253 --> 01:01:56,963
ตรงกันข้ามกับ…

1143
01:01:59,257 --> 01:02:01,426
แล้วคุณล่ะเป็นอะไร มิตช์

1144
01:02:01,509 --> 01:02:07,056
ผมว่ามันบ้ามากเลยถ้ามีคนบอกว่า
"ตอนถ่ายทำหนังเรื่องนั้นมันแย่มาก"

1145
01:02:07,140 --> 01:02:10,560
"ฉันเกลียดตอนถ่ายหนังเรื่องนั้น
แต่ขอให้รายได้มันดีเถอะ"

1146
01:02:10,643 --> 01:02:13,521
เพราะแบบนั้นน่ะ แค่จะให้มันทำรายได้เยอะๆ

1147
01:02:13,604 --> 01:02:15,773
ก็เป็นไปได้ยากมากแล้ว

1148
01:02:16,357 --> 01:02:20,194
ประสบการณ์ที่จิตวิญญาณคุณจะได้รับ
ก็คือประสบการณ์ในการลงมือทำ

1149
01:02:20,278 --> 01:02:23,823
มันสร้างสรรค์ไหม มันสนุกไหม
คุณมีมื้อค่ำหรรษาหรือเปล่า

1150
01:02:23,906 --> 01:02:25,950
อยู่ในกองสนุกไหม

1151
01:02:27,326 --> 01:02:28,286
นั่นอะไร

1152
01:02:28,369 --> 01:02:29,662
อะฮ่า!

1153
01:02:29,746 --> 01:02:33,458
เอนเทอร์เทนเมนต์ทูไนต์

1154
01:02:33,541 --> 01:02:37,545
เอนเทอร์เทนเมนต์ทูไนต์

1155
01:02:42,091 --> 01:02:45,595
(สนักฮาร์เบอร์)

1156
01:02:53,561 --> 01:02:56,606
เขาให้ผมทำเหมือนกินมื้อเช้าทั้งที่กินไปแล้ว

1157
01:02:57,899 --> 01:03:00,026
โอ๊ยตาย หิวชะมัด

1158
01:03:02,153 --> 01:03:03,279
หิวโซเลย

1159
01:03:03,988 --> 01:03:05,364
ให้ตายสิ

1160
01:03:08,451 --> 01:03:09,702
อร่อยจัง

1161
01:03:12,246 --> 01:03:15,875
(21 มิถุนายน ปี 1993)

1162
01:03:15,958 --> 01:03:17,293
ที่นี่สนักฮาร์เบอร์

1163
01:03:17,376 --> 01:03:20,838
ผมกำลังดื่มวอดก้าโทนิกแก้วแรกของฤดูกาล

1164
01:03:21,339 --> 01:03:23,883
เห็นหรือเปล่า วันแรกของฤดูร้อน

1165
01:03:23,966 --> 01:03:27,094
พ่อบอก…

1166
01:03:27,637 --> 01:03:30,139
พ่อบอกว่าวันแรกของฤดูร้อน เฮนรี่

1167
01:03:30,223 --> 01:03:32,350
- ดีใจไหมที่ได้อยู่ที่นี่ คุณพ่อ
- ดีใจ

1168
01:03:33,476 --> 01:03:36,979
กระท่อมแสนวิเศษของเราที่แคนาดา…

1169
01:03:37,063 --> 01:03:38,523
แม่ ดูนะว่าหนูแกว่งได้สูงแค่ไหน

1170
01:03:38,606 --> 01:03:40,608
แนนซี่เป็นคนซื้อ

1171
01:03:41,108 --> 01:03:43,194
ผมไม่ได้เห็นก่อนด้วย

1172
01:03:43,277 --> 01:03:44,904
ส่วนนั่นก็พวกเด็กๆ

1173
01:03:45,738 --> 01:03:47,740
ฉันจำได้ว่าฉันอยู่ที่เคาน์เตอร์

1174
01:03:47,824 --> 01:03:50,076
ตอนที่เขาบอกมาร์ตี้ว่าเขาซื้อกระท่อม

1175
01:03:51,035 --> 01:03:52,912
ฉันถาม "แนนซี่ เขาได้เห็นกระท่อมไหม"

1176
01:03:52,995 --> 01:03:54,539
"ไม่ เขาไม่ได้เห็น"

1177
01:03:54,622 --> 01:03:58,835
และฉันก็คิดว่า "ว้าย ฉัน…
ฉันทำได้ไหมนะ อาจจะควรก็ได้"

1178
01:04:00,378 --> 01:04:03,464
แนนซี่บอกให้ทำอะไร ฉันทำหมด
ความเป็นแนนซี่ก็แบบนี้แหละ

1179
01:04:03,548 --> 01:04:06,926
"แลร์รี่ ไปเอาไอ้นั่นตรงนั้น
แล้วหยิบมันมาตรงนี้หน่อยสิ"

1180
01:04:07,009 --> 01:04:10,388
"ได้ แนนซี่" คุณเองก็ทำทุกอย่างตามที่เขาสั่งนี่

1181
01:04:10,888 --> 01:04:14,642
เขาน่ารัก… และคุมทุกคนอยู่หมัด

1182
01:04:15,142 --> 01:04:16,936
นี่ พูดอะไรฮาๆ หน่อย

1183
01:04:19,564 --> 01:04:21,899
ผม… ผมอยู่กับชาวแก๊ง…

1184
01:04:25,570 --> 01:04:28,364
มันเป็นสถานที่แบบที่ว่าเมื่อไหร่ที่มา

1185
01:04:28,447 --> 01:04:32,493
ต่อให้ไม่ได้มานานเป็นปี
เราจะรู้สึกเหมือนไม่เคยไปไหน

1186
01:04:34,203 --> 01:04:37,415
ผมคิดเสมอเลยแบบว่าถ้าสวรรค์มีจริงนะ

1187
01:04:38,040 --> 01:04:42,962
สวรรค์ก็อาจเป็นที่โปรดของเราที่คงอยู่ชั่วนิรันดร์

1188
01:04:44,505 --> 01:04:46,632
และมันก็คงจะเป็นที่นี่

1189
01:04:51,220 --> 01:04:52,722
นั่นเม็ก คาสแดน

1190
01:04:53,222 --> 01:04:54,348
ไปเลย โอลลี่

1191
01:04:54,432 --> 01:04:55,725
ไงมาร์ตี้

1192
01:04:55,808 --> 01:04:59,645
- สวัสดีที่รัก ขอต้อนรับสู่สนักฮาร์เบอร์
- ขอบคุณ มันวิเศษสุดๆ

1193
01:04:59,729 --> 01:05:01,731
ส่วนนั่นก็แน่นอน

1194
01:05:02,899 --> 01:05:04,025
แลร์รี่ คาสแดน

1195
01:05:04,108 --> 01:05:05,234
สวัสดีมาร์ตี้

1196
01:05:05,318 --> 01:05:06,444
ไง แลร์

1197
01:05:06,527 --> 01:05:10,448
ที่นี่ยอดมาก ดีใจด้วยนะที่เจอสถานที่เริ่ดๆ แบบนี้

1198
01:05:10,531 --> 01:05:14,410
ขอบคุณ ฉันคงทำไม่ได้
ถ้าไม่มีหนังเรื่องครอสมายฮาร์ต

1199
01:05:15,286 --> 01:05:19,498
อืม ฉันคงต้อง… ต้องรับผิดชอบบางส่วน

1200
01:05:23,085 --> 01:05:27,214
ทันทีที่เราไปถึงที่นั่น
มันเป็นโลกของมาร์ตี้เต็มรูปแบบ

1201
01:05:35,973 --> 01:05:38,809
โทษนะแอนเดรีย เล่นอะไรกันอยู่น่ะเด็กๆ

1202
01:05:38,893 --> 01:05:39,852
เกมเศรษฐี

1203
01:05:40,853 --> 01:05:42,188
เบอร์เกอร์ย่างบาร์บีคิว

1204
01:05:42,271 --> 01:05:45,107
ในครัวมีผักผลไม้แคนาดากำลังหั่นอยู่

1205
01:05:45,191 --> 01:05:49,695
แคทเธอรีนเขากรุณาช่วยเตรียมให้

1206
01:05:49,779 --> 01:05:50,696
ว้าว

1207
01:05:50,780 --> 01:05:51,656
ยินดีต้อนรับ

1208
01:05:51,739 --> 01:05:54,575
อ้อ ขอบคุณมากที่ให้เรามาเพลิดเพลิน…

1209
01:05:54,659 --> 01:05:57,078
- ที่คฤหาสน์โดล-ชอร์
- กับความงามของสนักฮาร์เบอร์

1210
01:05:57,578 --> 01:06:00,873
ดีจริงๆ ตัวแทนเธอรู้ไหมว่าเธอมา

1211
01:06:02,875 --> 01:06:06,754
โอ๊ย ตัวแทนฉันไม่สนใจหรอก
ว่าเวลาไหนฉันอยู่ไหน

1212
01:06:08,923 --> 01:06:12,051
- ตั้งแต่มานี่ได้กินพายหรือยัง
- กินไปเพียบ

1213
01:06:12,551 --> 01:06:14,971
- ฉันไม่…
- แต่ฉันน่ะคนละเรื่อง…

1214
01:06:15,680 --> 01:06:19,266
แล้วเขาก็เอาเครื่องดื่มที่เจอที่จาเมกาให้เรา

1215
01:06:20,059 --> 01:06:24,188
ทิง เดี๋ยวฉันจะชงเครื่องดื่มให้ชิม

1216
01:06:24,689 --> 01:06:25,606
โอ๊ย

1217
01:06:27,441 --> 01:06:29,527
จริงด้วย นายมีปัญหาเรื่องแอลกอฮอล์นี่หว่า

1218
01:06:30,027 --> 01:06:30,945
เรียบร้อย

1219
01:06:31,028 --> 01:06:32,738
เรา… จะใส่น้ำแข็ง

1220
01:06:32,822 --> 01:06:35,658
แต่ว่าฉันรู้สึกว่า… มีแต่พวกโง่ที่อาบน้ำ

1221
01:06:35,741 --> 01:06:37,618
ฉันเลยไม่ได้ล้างมือมาพักหนึ่งแล้ว

1222
01:06:37,702 --> 01:06:39,328
จากนั้นก็เปิดทิง

1223
01:06:46,502 --> 01:06:47,503
ดื่มเลย

1224
01:06:56,679 --> 01:06:59,432
นี่ลูกสาวฉัน ลูกน้อย…

1225
01:06:59,932 --> 01:07:01,434
- เอาเลย ทอม
- ใช่

1226
01:07:01,517 --> 01:07:02,435
- หกสิบ…
- 73!

1227
01:07:02,518 --> 01:07:05,604
หกสิบเก้า ไม่สิ หกสิบห้า

1228
01:07:06,772 --> 01:07:09,817
โธ่ มาร์ตี้ ตอนนี้พุงฉันโย้เกิน

1229
01:07:10,609 --> 01:07:12,028
อย่าให้โดนมัน…

1230
01:07:12,111 --> 01:07:13,904
สวัสดี ไง

1231
01:07:13,988 --> 01:07:16,157
ใช่ นี่คือสนัก 96

1232
01:07:16,240 --> 01:07:17,241
เป็นอะไร ที่รัก

1233
01:07:17,324 --> 01:07:20,119
ก็ขาหนีบฉันน่ะสิ
เพราะบางอย่างที่ฉันทำเมื่อคืนแน่

1234
01:07:22,455 --> 01:07:24,331
- โอ๊ยตาย
- เอาแล้ว

1235
01:07:25,791 --> 01:07:29,128
เขาคือคนที่กว้างขวางที่สุดในฮอลลีวูด

1236
01:07:29,628 --> 01:07:34,800
เขารู้จักทุกคนที่ระดับบนสุด
และที่ระดับล่างสุดของพวกบนๆ

1237
01:07:38,220 --> 01:07:40,222
เรามีความสุขที่สุดเท่าที่เคยมี

1238
01:07:41,766 --> 01:07:43,726
นี่ลูกชายคนโตของเรา ทอม

1239
01:07:44,560 --> 01:07:47,104
ทอม คิดจะไปหางานทำบ้างไหม

1240
01:07:47,188 --> 01:07:50,232
ไม่อ่ะพ่อ ผมเพิ่งได้ศัพท์ภาษาแคนาดา

1241
01:07:51,275 --> 01:07:52,902
แต่เราก็รักเขานะ

1242
01:07:53,569 --> 01:07:55,196
ตอนรู้จักมาร์ตี้ครั้งแรก

1243
01:07:55,279 --> 01:07:57,948
เขาลุกขึ้นมาเลียนแบบโทนี่ เบนเน็ตต์

1244
01:07:58,032 --> 01:08:00,743
และร้อง "ไอเลฟต์มายฮาร์ตอินซานฟรานซิสโก"

1245
01:08:00,826 --> 01:08:03,829
แล้วผมก็รู้สึกขึ้นมาเลยว่า

1246
01:08:03,913 --> 01:08:06,082
ผมจะต้องมาอยู่กับหมอนี่

1247
01:08:06,165 --> 01:08:09,460
ในทุกโอกาสเท่าที่จะทำได้

1248
01:08:09,543 --> 01:08:10,669
ทอมมี่!

1249
01:08:11,754 --> 01:08:13,172
ฉันชอบนายทำหน้าเอ๋อ

1250
01:08:13,255 --> 01:08:15,216
ลูกๆ เราอายุเท่ากัน

1251
01:08:15,299 --> 01:08:20,971
ครอบครัวเราเลยมักจะมาดินเนอร์
หรือจัดปาร์ตี้บาร์บีคิวด้วยกัน

1252
01:08:21,055 --> 01:08:23,140
และเราก็จะนั่งเล่นอยู่ด้วยกัน

1253
01:08:23,224 --> 01:08:27,103
เพราะว่า… คือมีใครบ้างล่ะที่ไม่อยากอยู่กับมาร์ตี้

1254
01:08:30,898 --> 01:08:34,151
- มีใครอยากดื่มไวน์แดงไหม
- ฉันขอหน่อย

1255
01:08:34,235 --> 01:08:36,320
ช่วงชีวิตเราตอนนั้นมันคล้ายกัน

1256
01:08:36,403 --> 01:08:37,988
- อืม ใช่เลย
- อืม

1257
01:08:38,072 --> 01:08:39,740
และนี่คือคุณแนนซี่ ชอร์ต

1258
01:08:39,824 --> 01:08:41,408
สุขสันต์วันแม่ เคท

1259
01:08:41,492 --> 01:08:45,329
คุณแม่ที่ฉันชื่นชมจากใจ แล้วนี่ก็โอลิเวอร์

1260
01:08:45,412 --> 01:08:46,747
คุณเฮนรี่ ชอร์ต

1261
01:08:47,248 --> 01:08:50,709
ทอม ผม ริต้าและเคทรู้จักกันมานาน

1262
01:08:51,794 --> 01:08:55,631
ลูกๆ เราอายุเท่ากันหมด ตรงนั้นแหละสำคัญ

1263
01:08:55,714 --> 01:08:58,050
ฉะนั้นหลายทีเราต้องหาทางเอาเรื่องนี้มาใช้

1264
01:08:58,134 --> 01:09:01,762
"จับเจ้าเด็กน้อยพวกนี้มารวมกัน
แบบนั้นเราจะได้พูดคุยกันได้"

1265
01:09:03,472 --> 01:09:05,766
ถ้าเอาลูกๆ ของเรามารวมกันก็น่าจะมี…

1266
01:09:05,850 --> 01:09:08,644
ไม่รู้สิ 17 หรือ 15 คน… มีเด็กเยอะมากๆ

1267
01:09:08,727 --> 01:09:10,521
ส่งนั่นมาหน่อย

1268
01:09:10,604 --> 01:09:15,317
ผมว่าสิ่งที่บ่งบอกถึงเนื้อแท้ของมาร์ตี้จริงๆ
คือเรื่องที่ลูกๆ ผมรักมาร์ตี้มาก

1269
01:09:15,818 --> 01:09:17,236
และตั้งแต่ตอนยังเล็กๆ

1270
01:09:17,319 --> 01:09:19,697
ลูกๆ ผมก็อยากอยู่แต่กับมาร์ตี้

1271
01:09:19,780 --> 01:09:22,408
อยากเดินไปนั่งกับมาร์ตี้ตอนกินมื้อค่ำ

1272
01:09:22,491 --> 01:09:24,910
ไปคุยกับมาร์ตี้ ไปโชว์เก่งให้มาร์ตี้ดู

1273
01:09:26,745 --> 01:09:29,415
- ไม่ แป๊บหนึ่ง ลูซี่ เอเธล
- นั่นของฉัน!

1274
01:09:29,498 --> 01:09:31,625
ลูซี่ เอเธล!

1275
01:09:36,046 --> 01:09:37,673
นั่นแหละที่ริคกี้ทำ

1276
01:09:38,507 --> 01:09:40,217
พวกเขาต้องรักใคร ที่รัก

1277
01:09:40,301 --> 01:09:42,720
นี่วันเกิดลุงเอง รู้ไหม

1278
01:09:42,803 --> 01:09:45,931
ลุงเลยจะขอให้ "รักลุงคนเดียว"

1279
01:09:47,016 --> 01:09:49,518
อย่าไปรักพ่อแม่งี่เง่า

1280
01:09:49,602 --> 01:09:51,353
ทอมกับริต้า

1281
01:09:51,854 --> 01:09:53,439
น่าเบื่อ!

1282
01:09:55,566 --> 01:09:58,444
แล้วก็สตีเวนกับเคท ลุงผ่านมาหมดแล้ว

1283
01:10:00,196 --> 01:10:03,574
เขาถือว่ามิตรภาพเป็นสิ่งสำคัญรองจากครอบครัว

1284
01:10:04,366 --> 01:10:08,579
เรากำลังพูดถึงความสัมพันธ์
ที่ไม่ได้สร้างขึ้นมาได้ง่ายๆ

1285
01:10:08,662 --> 01:10:14,001
แบบที่ฉันซี้กับพวกผู้ชาย
ส่วนสตีเวนก็ซี้กับพวกผู้หญิง

1286
01:10:14,084 --> 01:10:16,253
มันเลยทำให้…

1287
01:10:16,337 --> 01:10:19,423
คุณทำหนังเกี่ยวกับเรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ แลร์รี่

1288
01:10:19,924 --> 01:10:22,384
มาร์ตี้ มาเร็ว คุณต้องมาเต้นท่านี้

1289
01:10:28,682 --> 01:10:29,808
ทีนี้ก็แบบ…

1290
01:10:29,892 --> 01:10:33,270
พวกเขาตบมุกกันโบ๊ะบ๊ะจนผมตามไม่ทัน

1291
01:10:33,354 --> 01:10:37,650
เวลาทอม มาร์ตี้และวอลเตอร์คุยกัน

1292
01:10:37,733 --> 01:10:41,528
เพราะงั้นผมเลยหันไปพึ่ง… กล้องวิดีโอของผม

1293
01:10:41,612 --> 01:10:44,865
นี่คือรอยเท้าเปื้อนเลือดจากการดำน้ำเมื่อกี้

1294
01:10:44,949 --> 01:10:46,408
ดูหลักฐานสิครับ

1295
01:10:46,492 --> 01:10:48,702
มาร์ตี้กับทอมปิ๊งไอเดียขึ้นมา

1296
01:10:48,786 --> 01:10:53,082
นี่ มาเลียนแบบฉากนั้น
จากเรื่องสองสิงห์ชาติไอ้เสือกันดีกว่า

1297
01:10:56,877 --> 01:10:59,880
ขอพูดเถอะ นี่มันน่าเศร้าชะมัด
เพราะเราจะเดี้ยงกันหมด

1298
01:10:59,964 --> 01:11:02,216
เตรียมตัวยิงพวกวายร้ายเถอะน่า

1299
01:11:02,299 --> 01:11:05,177
ทางรอดมีทางเดียว ฉันว่าเราควรโดด

1300
01:11:05,261 --> 01:11:06,887
ฉันรู้ เราโดนยิงแน่

1301
01:11:06,971 --> 01:11:07,930
งั้นไปสิ

1302
01:11:09,807 --> 01:11:11,517
- ฉันจะโดดก่อน
- ไม่

1303
01:11:12,059 --> 01:11:13,477
- งั้นนายก่อน
- ก็บอกว่าไม่ไง

1304
01:11:13,560 --> 01:11:16,146
- นายเป็นอะไรเนี่ย
- ฉันว่ายน้ำไม่เป็น!

1305
01:11:24,029 --> 01:11:27,074
นี่เป็นบ้าหรือไง แค่ร่วงลงไปก็ไม่น่าจะรอดแล้ว

1306
01:11:27,157 --> 01:11:31,996
แม่ฉันพูดตลอดว่าการโดดหน้าผา
ก็เหมือนกล่องช็อกโกแลต

1307
01:11:32,079 --> 01:11:35,040
- เราไม่รู้ว่าจะไปฟาดกับอะไร
- ใช่ ถูกของนาย

1308
01:11:35,124 --> 01:11:37,668
- เถอะน่าฟอเรสต์
- ฉันว่ายน้ำไม่ได้

1309
01:11:40,045 --> 01:11:41,588
โอ๊ย ฮาเป็นบ้าเลย

1310
01:11:41,672 --> 01:11:45,050
ให้ตายเหอะ ฉันว่าแค่ร่วงไปเราก็ตายแล้ว

1311
01:11:47,011 --> 01:11:48,387
เชี่ยเอ๊ย!

1312
01:11:50,222 --> 01:11:51,890
- เชี่ยเอ๊ย!
- เชี่ยเอ๊ย!

1313
01:12:00,524 --> 01:12:03,902
นี่คือรายการตะลอนเจ๊าะแจ๊ะกับจิมินี่ กลิค

1314
01:12:04,570 --> 01:12:08,907
ที่มาให้สัมภาษณ์วันนี้คือสุดยอดตำนานตัวจริง

1315
01:12:08,991 --> 01:12:11,493
สตีเวน สปีลเบิร์กอยู่กับเรา ไง สตีเวน

1316
01:12:11,577 --> 01:12:14,413
- สวัสดีจิมินี่ ยินดีที่ได้พบ
- คุณได้ออสการ์ยัง

1317
01:12:14,913 --> 01:12:16,498
- ได้แล้ว
- ได้ไง

1318
01:12:17,082 --> 01:12:21,128
คุณน่ะสร้างหนังมาเยอะแยะ
เมื่อไหร่จะสร้างหนังฟอร์มใหญ่บ้าง

1319
01:12:22,004 --> 01:12:24,965
ว้าว ฟอร์มใหญ่หมายความว่าไง

1320
01:12:25,049 --> 01:12:27,134
ก็อะไรที่มันคลิกกับคนดูอ่ะ

1321
01:12:27,217 --> 01:12:29,595
ใช่ ผมอยากดูนะ เพราะผมว่าคุณเก่ง

1322
01:12:31,013 --> 01:12:33,974
จิมินี่ กลิค ผู้คิดไปเองว่าเขาเป็นตำนาน

1323
01:12:34,058 --> 01:12:36,894
นักสัมภาษณ์ผู้เหนือกว่านักสัมภาษณ์ทั้งปวง

1324
01:12:36,977 --> 01:12:40,272
คำถามของเขาไม่มีใครอยากจะตอบ

1325
01:12:40,773 --> 01:12:43,192
- เอาโดนัทไหม
- สักชิ้นก็ดีครับ

1326
01:12:46,487 --> 01:12:47,488
โควิดเฮงซวย!

1327
01:12:47,571 --> 01:12:48,655
เอาไปเลย

1328
01:12:48,739 --> 01:12:53,786
ไอเดียหลักคือนักสัมภาษณ์ชั้นเลว
ที่ไม่ค่อยรู้จักแขกรับเชิญ

1329
01:12:53,869 --> 01:12:55,913
คุณจำผมสลับกับไมเคิล คีตัน

1330
01:12:55,996 --> 01:12:58,123
ผมรู้จักเขา เขาเป็นนักแสดงที่เก่งมากด้วย

1331
01:12:58,207 --> 01:13:01,919
อันที่จริงสไตล์คุณต่างกันสุดขั้ว
เพราะคีตันน่ะเล่นสมจริงสุดๆ

1332
01:13:02,503 --> 01:13:05,589
ส่วนคุณน่ะมักจะติดไอ้ "หา ไงนะ"

1333
01:13:05,672 --> 01:13:08,425
ซึ่งก็ยอดมาก รอแป๊บนะ มีคน…

1334
01:13:08,926 --> 01:13:09,802
สวัสดี

1335
01:13:10,594 --> 01:13:11,637
อ้อ ไง ดิ๊กซี่

1336
01:13:11,720 --> 01:13:15,182
เขาสามารถพูดจาปากเสียได้แบบหน้าตาเฉย

1337
01:13:15,265 --> 01:13:17,101
และในนั้นมีความเป็นจริงอยู่

1338
01:13:17,184 --> 01:13:20,104
และคนที่เขาสัมภาษณ์ก็หัวเราะออก

1339
01:13:20,187 --> 01:13:21,730
แค่เพราะแววตาดูเบลอๆ

1340
01:13:21,814 --> 01:13:25,359
แต่ในหัวเขาอาจมีความคิดซับซ้อน
แล่นอยู่ตลอดเวลาก็ได้

1341
01:13:26,026 --> 01:13:27,903
ผมหวังจะได้พบนักแสดงแถวหน้า

1342
01:13:27,986 --> 01:13:31,240
แต่ถึงเป็นคุณผมก็ดีใจ บิล… เฮเดอร์

1343
01:13:31,323 --> 01:13:34,618
- ชื่อไม่สมเป็นดาราเลยนะ
- ไม่

1344
01:13:34,701 --> 01:13:37,704
- ไม่ดึงดูดเหมือนลีโอ ดิคาปรีโอ
- ครับ คุณพูดถูก

1345
01:13:37,788 --> 01:13:40,624
ชื่อบิล เฮเดอร์เนี่ย
เหมือนคนติดตั้งหน้าต่างมากกว่า

1346
01:13:42,084 --> 01:13:45,921
คุณจะได้เห็นว่ามาร์ตี้คิดยังไง
กับงานในวงการบันเทิง

1347
01:13:46,004 --> 01:13:48,382
- หนังจะฉายเมื่อไหร่
- วันที่ 11 กรกฎาคม

1348
01:13:48,465 --> 01:13:49,842
อ้อ ผมจะได้ไปที่อื่น

1349
01:13:49,925 --> 01:13:52,136
คุณได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ เยอะ

1350
01:13:52,219 --> 01:13:55,889
มันทำให้คุณรู้สึกยังไง
คุณรับมือมันยังไง สตีฟ มาร์ติน

1351
01:13:55,973 --> 01:13:58,308
ก่อนอื่นเลย คนที่โดนวิจารณ์แย่ๆ มีไม่น้อย

1352
01:13:58,392 --> 01:14:00,227
ชาร์ลี แชปลินก็ได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ

1353
01:14:02,020 --> 01:14:03,522
บัสเตอร์ คีตันก็ได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ

1354
01:14:03,605 --> 01:14:07,401
ไม่ ไม่จริง ไม่ได้โดนหนักเท่าคุณ

1355
01:14:07,901 --> 01:14:11,113
ที่ผมหลงใหลมาตลอดเลยคือพวกคนโง่ที่มีอำนาจ

1356
01:14:11,196 --> 01:14:14,741
คุณเปิดทีวีช่วงกลางวัน
ก็จะเจอรายการของคนคนหนึ่ง

1357
01:14:14,825 --> 01:14:17,202
เขามีผู้ช่วย และผู้ช่วยคนนั้นก็เหงื่อแตก

1358
01:14:17,286 --> 01:14:19,580
เพราะแซนด์วิชทูน่าของพวกเขามาช้า

1359
01:14:19,663 --> 01:14:22,040
และ "นี่มันปลาทูน่าพรรค์ไหนกัน"

1360
01:14:22,124 --> 01:14:23,417
วิเศษมาก เดี๋ยวโทรกลับ

1361
01:14:23,500 --> 01:14:26,587
- ไงลีอาห์ เป็นไงบ้างเอ่ย
- วันนี้เป็นไงบ้างคะ คุณกลิค

1362
01:14:26,670 --> 01:14:29,923
ฉันไม่ชอบปากกาไฮไลต์สีเหลือง
เพราะมันไม่สนุก

1363
01:14:30,007 --> 01:14:32,593
ผมอยากสร้างตัวละครที่ต้องไปออกงานต่างๆ

1364
01:14:33,594 --> 01:14:35,137
ผมเคยเล่นหนังชื่อเพียวร์ลัค

1365
01:14:35,220 --> 01:14:38,891
ในหนังผมโดนผึ้งต่อยและมีอาการแพ้

1366
01:14:39,516 --> 01:14:43,020
ผมจำได้ว่าแนนซี่อยู่ที่กองถ่าย
เธอบอกว่า "จำคุณไม่ได้เลย"

1367
01:14:43,520 --> 01:14:44,980
ผมชอบมากเลย

1368
01:14:45,063 --> 01:14:46,773
และมันก็กำลังจะถึงงานเอ็มมี่

1369
01:14:47,274 --> 01:14:48,650
สวัสดี นี่จิมินี่ กลิค

1370
01:14:48,734 --> 01:14:50,736
ลาลาวูดของจิมินี่ กลิค

1371
01:14:50,819 --> 01:14:53,572
ผมตื่นเต้นชะมัดที่ได้มางานประกาศรางวัลเอ็มมี่

1372
01:14:53,655 --> 01:14:57,576
ผมอยากไปงานโดยที่คนอื่นจำผมไม่ได้

1373
01:14:57,659 --> 01:15:00,245
ผมกำลังคุยกับจอห์น เลกเวิร์ธ… ลิก… ล็อก…

1374
01:15:00,329 --> 01:15:02,039
- จอห์น
- ล็อกวู…

1375
01:15:02,122 --> 01:15:03,540
คุณเคยอยู่คณะละครสัตว์

1376
01:15:03,624 --> 01:15:05,125
ผมเคยเป็นมนุษย์ประหลาดพักหนึ่ง

1377
01:15:05,209 --> 01:15:07,669
คนอื่นเขาต้องใช้ไม้ต่อขา แต่คุณนี่ไม่ต้องใช้เลย

1378
01:15:07,753 --> 01:15:10,672
ผมไม่ต้องใช้ ผมเป็นไอ้โย่งเก้งก้าง และ…

1379
01:15:11,173 --> 01:15:13,592
รสชาติดีนะเนี่ย ทาไรไว้อ่ะ

1380
01:15:13,675 --> 01:15:16,512
ดีใจที่ได้เจอคุณอีก
ดูเหมือนน้ำหนักคุณจะลดไปเยอะเลย

1381
01:15:16,595 --> 01:15:19,348
ผมให้เขาดูดไขมันจากทุกช่องทางที่ทำได้

1382
01:15:19,431 --> 01:15:23,852
ฉันว่าเขาคงด้นสดบทจิมินี่ กลิคได้ตลอดกาล

1383
01:15:23,936 --> 01:15:24,895
ว่าไหม

1384
01:15:24,978 --> 01:15:27,648
- คุณ… มีหัวใจที่พิเศษ
- คะ

1385
01:15:27,731 --> 01:15:29,316
ขอบคุณมาก

1386
01:15:29,900 --> 01:15:31,985
อ้อ เมื่อกี้ไม่ทันได้ยินเสียงหัวเราะ

1387
01:15:32,486 --> 01:15:35,572
เสียงเขาจะแหลมปรี๊ดแล้วก็จะลงไปต่ำ

1388
01:15:36,073 --> 01:15:41,078
และเรื่องเลือกคำให้โดนเนี่ย เขาไม่เคยพลาด

1389
01:15:41,161 --> 01:15:44,164
เวลาเสียงเขาลงต่ำ

1390
01:15:44,248 --> 01:15:46,583
นึกออกไหม "คิงโกบิโลโบ"

1391
01:15:46,667 --> 01:15:48,418
โอ๊ยตาย ผมว่ามันไม่จริงนะ

1392
01:15:48,502 --> 01:15:50,546
มันเป็นความบันเทิงแบบดาด้าของจริง

1393
01:15:50,629 --> 01:15:54,383
มันจริงมาก แบบว่าโคตรบ้าบอ

1394
01:15:54,466 --> 01:15:58,554
และอาชีพเราก็ต้องนั่งพูดคุย
กับไอ้บ้างี่เง่าพรรค์นี้แหละ

1395
01:15:58,637 --> 01:16:00,472
- ขอบคุณ
- สัมภาษณ์จบแล้ว จบแค่นี้

1396
01:16:00,556 --> 01:16:02,182
โอ๊ยต๊ายตาย

1397
01:16:02,266 --> 01:16:03,892
โทรเรียกใครมาแทนหน่อยซิ

1398
01:16:03,976 --> 01:16:06,562
มันเป็นตัวละครพังก์ร็อกของแท้

1399
01:16:07,145 --> 01:16:09,565
คุณมีปัญหาอะไรกับพวกนาซีนักหนา

1400
01:16:10,566 --> 01:16:12,109
มีปัญหาอะไรเนี่ยนะ

1401
01:16:12,192 --> 01:16:15,112
- ก็ดูเหมือนคุณจะเอาแต่ซัด…
- มีปัญหาอะไรเนี่ยนะ

1402
01:16:15,195 --> 01:16:17,030
คุณซัดพวกนาซีตลอด เรามา…

1403
01:16:17,114 --> 01:16:21,159
ถึงเวลาที่เมล บรุกส์จะซัดพวกนาซีแล้ว ไรงี้

1404
01:16:21,660 --> 01:16:23,495
คุณไม่อยากเป็นข่าวพาดหัวใช่ไหม

1405
01:16:23,579 --> 01:16:26,498
ไม่อยากค่ะ แต่พออยู่บ้านและเห็น…

1406
01:16:26,582 --> 01:16:27,416
เวลาฉัน…

1407
01:16:28,709 --> 01:16:30,961
แต่มันมีความละเอียดอ่อน

1408
01:16:32,004 --> 01:16:33,338
ในตัวจิมินี่เหมือนกัน

1409
01:16:33,422 --> 01:16:36,341
ด้านที่อ่อนโยน ด้านที่เข้าอกเข้าใจ

1410
01:16:36,425 --> 01:16:38,802
แล้วไหนจะระดับ…

1411
01:16:38,885 --> 01:16:41,888
จิมินี่เนี่ยมีความตลกในทุกระดับเลย

1412
01:16:41,972 --> 01:16:44,975
คุณจะต้องทำให้ตัวเองรู้สึกว่ามันน่าสนใจอยู่ตลอด

1413
01:16:45,058 --> 01:16:47,603
ที่คุณต้องทำคือบอกว่า "นี่จะสนุกสำหรับฉัน"

1414
01:16:47,686 --> 01:16:50,480
"ฉันตั้งตารอจะเล่นแล้ว
นี่ทำให้ฉันอยากไปทำงาน"

1415
01:16:50,564 --> 01:16:53,442
"ฉันอยากให้เพื่อนๆ ดูโชว์นี้"
นั่นคือสิ่งที่เราอยากทำ

1416
01:16:53,942 --> 01:16:56,445
วันนี้ผมสนุกสุดๆ ไปเลยล่ะ

1417
01:16:56,528 --> 01:17:01,325
นี่เป็นการสัมภาษณ์ที่แม่งโคตรบ้าที่สุด
ที่ผมเคยเจอในชีวิต

1418
01:17:08,999 --> 01:17:12,461
วันคริสต์มาสปี 2003

1419
01:17:13,670 --> 01:17:17,090
ปีนี้เฮนรี่ ชอร์ตวัย 14 ปีตกแต่งต้นคริสต์มาส

1420
01:17:17,841 --> 01:17:18,842
อืม ใช้ได้แล้ว

1421
01:17:19,343 --> 01:17:20,969
- งี้เหรอ
- อ่าฮะ

1422
01:17:22,387 --> 01:17:25,265
บ้านเรามีปาร์ตี้คริสต์มาสทุกปี
และคนจะลุกมาทำการแสดง

1423
01:17:35,859 --> 01:17:37,152
ที่นี่มีใครอีกไหม

1424
01:17:37,653 --> 01:17:40,656
มาร์ตี้จะมีโชว์ของเขาเป็นโชว์เปิด

1425
01:17:40,739 --> 01:17:44,409
แล้วเขาก็จะวิจารณ์โชว์ของพวกเรา

1426
01:17:44,493 --> 01:17:47,037
ตอนเรากลับ ทั้งที่เราก็รู้สึกแย่พอแล้ว

1427
01:17:47,120 --> 01:17:48,955
ใครจำโดดเดี่ยวผู้น่ารักได้บ้าง

1428
01:17:50,832 --> 01:17:53,001
ฉันมั่นใจว่าต้องมีคนอื่นๆ อีก

1429
01:18:01,760 --> 01:18:05,097
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ คุณแดนนี่ แอ็กครอยด์

1430
01:18:05,597 --> 01:18:07,724
ผมเกล็นน์ เฟรย์ อีเกิลอารมณ์ดี

1431
01:18:16,274 --> 01:18:18,151
แซลลี่ ฟิลด์ครับทุกท่าน

1432
01:18:19,152 --> 01:18:20,237
เอาแล้วไง

1433
01:18:22,155 --> 01:18:23,240
เอาแล้ว

1434
01:18:23,323 --> 01:18:24,950
แซลลี่ ฟิลด์ครับทุกท่าน

1435
01:18:25,033 --> 01:18:28,829
เรามีไอ้เวรตะไลอยู่ที่นี่
สตีฟ มาร์ตินจะขึ้นมาร้อง

1436
01:18:29,329 --> 01:18:31,248
เราต้องเตรียมตัวนิดหน่อย

1437
01:18:31,331 --> 01:18:35,460
หนหนึ่ง ผมใช้เวลาหกเดือน
หัดเล่นแบนโจเพลง "โอลด์แลงไซน์"

1438
01:18:35,544 --> 01:18:38,171
นี่ฉันก็ต้องคิดแล้วว่าจะร้องเพลงห่าอะไร

1439
01:18:38,255 --> 01:18:42,426
ฉันแค่ไปกินมักกะโรนีอบชีสเหมือนคนปกติไม่ได้

1440
01:18:43,009 --> 01:18:45,011
ฉันต้องจ้างครูสอนร้องเพลง

1441
01:18:49,599 --> 01:18:53,520
ปาร์ตี้คริสต์มาสมันป็อปมาก
จนบ้านพวกเขาจุคนไม่พอ

1442
01:18:53,603 --> 01:18:57,065
ฉันบอก "แนนซี่ เธอจะคัดรายชื่อแขกยังไง"

1443
01:18:57,149 --> 01:19:01,069
เขาว่า "ที่รัก ถ้าคนไหนไม่รู้ชื่อลูกๆ ฉัน
คนนั้นก็ไม่ได้มา"

1444
01:19:07,492 --> 01:19:08,952
พายุมาแล้ว

1445
01:19:20,756 --> 01:19:22,382
มันมาแล้ว

1446
01:19:27,012 --> 01:19:28,096
ได้ยินหรือเปล่า

1447
01:19:30,640 --> 01:19:32,184
ให้ผมไปรับเด็กๆ ไหม

1448
01:19:32,976 --> 01:19:35,103
อืม ตอนนี้ฉันไม่อยากขับรถไกลๆ

1449
01:19:35,812 --> 01:19:36,813
อืม ได้เลย

1450
01:19:37,981 --> 01:19:39,483
โทรไปดีไหม

1451
01:19:40,275 --> 01:19:42,611
งั้นเราไปดินเนอร์ที่คลับดีหรือเปล่า

1452
01:19:42,694 --> 01:19:43,695
งั้นก็ได้

1453
01:19:43,779 --> 01:19:45,530
โอเค งั้นลองโทรไปดู…

1454
01:19:45,614 --> 01:19:46,823
ตายแล้ว

1455
01:19:47,324 --> 01:19:49,576
พ่อแก้วแม่แก้วช่วยด้วย

1456
01:19:50,076 --> 01:19:50,952
ผม…

1457
01:19:51,036 --> 01:19:53,288
ปกติฉันไม่ได้สารรูปแบบนี้นะ

1458
01:19:53,371 --> 01:19:54,372
แนนซี่

1459
01:19:54,873 --> 01:19:55,957
ไปโทรศัพท์!

1460
01:19:57,667 --> 01:20:00,921
ผมเคยได้ยินนักจิตวิทยาบอกว่าคู่รักบางคู่

1461
01:20:01,546 --> 01:20:03,757
เชื่อมถึงกันโดยตรง

1462
01:20:04,257 --> 01:20:07,093
และบางคู่ก็มีบางอย่างเป็นตัวกลาง

1463
01:20:08,303 --> 01:20:10,680
พวกเขาเชื่อมถึงกันในอีกรูปแบบ

1464
01:20:11,348 --> 01:20:13,141
และพวกเขาเชื่อมถึงกันแบบนี้

1465
01:20:14,851 --> 01:20:18,188
เธอคิดว่าทุกอย่างที่เขาพูดมันฮาไปหมด

1466
01:20:18,730 --> 01:20:22,067
และเสียงหัวเราะของเธอก็จริงใจ

1467
01:20:23,902 --> 01:20:25,737
ไม่ใช่แค่หัวเราะตามประสาคนเป็นเมีย

1468
01:20:25,821 --> 01:20:27,823
แต่เธอคือคนคนหนึ่งที่หัวเราะจริงๆ

1469
01:20:28,323 --> 01:20:30,116
แบบว่า "เล่าเรื่องนั้นอีกทีสิ"

1470
01:20:32,035 --> 01:20:34,204
เธอเป็นแฟนคลับเบอร์หนึ่งของเขา

1471
01:20:34,287 --> 01:20:38,625
ไม่มีอะไรจะซึ้งไปกว่า
การกลับไปดูคลิปวิดีโอที่เขามี

1472
01:20:39,292 --> 01:20:43,088
และกล้องก็จับภาพเธอมองไปที่เขา

1473
01:20:43,588 --> 01:20:46,341
และเธอก็หัวเราะแบบคุมตัวเองไม่ได้

1474
01:20:47,092 --> 01:20:48,385
ไม่ใช่เพื่อสนองอีโก้

1475
01:20:48,468 --> 01:20:53,640
แต่เพราะเธอคิดว่าเขาน่ะ… ดีที่สุดจริงๆ

1476
01:20:56,434 --> 01:20:58,520
แม่เขากำลังเต้นท่าพ่อ

1477
01:21:01,731 --> 01:21:04,359
ฉันเต้นเหมือนคุณไม่ได้ อีกท่าทำไงนะ

1478
01:21:06,236 --> 01:21:09,489
ปี 2007 เขาคิดว่าเขาเป็นไส้เลื่อน

1479
01:21:09,573 --> 01:21:11,116
พอไปหาหมอ หมอก็บอกว่า

1480
01:21:11,199 --> 01:21:14,286
"ผมก็ว่าไส้เลื่อน แต่เราควรสแกนไว้ก่อน"

1481
01:21:14,369 --> 01:21:17,998
แล้วพอสแกน ปรากฏว่ามันคือถุงน้ำในรังไข่

1482
01:21:18,081 --> 01:21:21,585
แน่นอน จากนั้นมีคนโทรไปบอก
เนชันแนลเอนไคว์เรอร์

1483
01:21:21,668 --> 01:21:23,503
แล้วเนชันแนลเอนไคว์เรอร์ก็ลงข่าว

1484
01:21:23,587 --> 01:21:26,256
เบอร์นี่ บริลสตีน ผู้จัดการผมโทรมาบอกผมว่า

1485
01:21:26,339 --> 01:21:28,300
"ไอ้หนู สองเรื่องนะ

1486
01:21:29,092 --> 01:21:31,511
ข่าวร้ายคือมันลงหน้าสามของเอนไคว์เรอร์

1487
01:21:31,595 --> 01:21:33,138
ข่าวดีคือภาพประกอบสวย"

1488
01:21:34,973 --> 01:21:38,101
สองวันต่อมา ผลการสแกนยืนยันว่าเป็นมะเร็ง

1489
01:21:43,231 --> 01:21:45,191
ตอนนั้นเขากำลังถ่ายหนังอยู่

1490
01:21:45,275 --> 01:21:48,153
และทั้งครอบครัว ทั้งแนนซี่ และทุกๆ คนก็บอกว่า

1491
01:21:48,236 --> 01:21:51,364
"นายอย่าหยุดทำงานเลย เพราะเรื่องนี้น่ะ…

1492
01:21:51,448 --> 01:21:54,993
ยังไงไอ้โรคนี้มันก็จะกัดกินเขาอยู่ดี"

1493
01:21:55,744 --> 01:21:58,663
แต่มีวันหนึ่งที่ผมต้องไปถ่ายซีรีส์แดเมเจส

1494
01:21:58,747 --> 01:22:01,041
ลูกความผมไม่ได้ทำผิดอะไรทั้งนั้น

1495
01:22:01,124 --> 01:22:04,794
ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
และเกล็นน์พูดว่า "มาร์ตี้มาแล้ว!"

1496
01:22:04,878 --> 01:22:08,381
ผมบอก "ใช่ ขอฉันไปห้องแต่งตัวแป๊บหนึ่งนะ"

1497
01:22:12,844 --> 01:22:14,554
พวกเขามาดินเนอร์ที่กระท่อมของเรา

1498
01:22:15,138 --> 01:22:17,599
แนนซี่บอกว่า
"ไปที่ห้องนอนหน่อย ฉันมีเรื่องจะคุย"

1499
01:22:17,682 --> 01:22:20,727
และแน่นอน ฉันเข้าไปในห้องนอนตัวเองกับแนนซี่

1500
01:22:20,810 --> 01:22:21,978
เพราะเขาบอกให้เข้าไป

1501
01:22:22,062 --> 01:22:26,232
และเขาบอกว่า "ฉันเป็นมะเร็ง"
ก่อนจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง

1502
01:22:26,775 --> 01:22:29,778
"โอเค" "แต่ฉันจะไม่เป็นไร"
เขาบอกผลตรวจให้ฟัง"

1503
01:22:29,861 --> 01:22:32,447
"โอเค ฉันแค่อยากให้เธอรู้" "โอเค"

1504
01:22:32,530 --> 01:22:34,074
แล้วเราก็กลับไปกินอาหาร

1505
01:22:35,283 --> 01:22:38,536
เราหวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี

1506
01:22:38,620 --> 01:22:42,582
ตอนนั้นน่ะ ทีแรกเราก็ไม่รู้หรอก

1507
01:22:43,083 --> 01:22:44,542
แต่ถึงจุดหนึ่ง

1508
01:22:44,626 --> 01:22:47,170
เราก็รู้เลาๆ ว่าการรักษาไม่ได้ผล

1509
01:22:50,632 --> 01:22:52,550
เราต้องชมแนนซี่

1510
01:22:52,634 --> 01:22:56,429
เพราะว่าเขาเป็นคนแบบนั้น

1511
01:22:56,513 --> 01:23:01,184
ไม่หวาดกลัว มุ่งมั่… คุณก็รู้จักเขา เขามุ่งมั่น

1512
01:23:04,062 --> 01:23:05,271
เป็นนักสู้

1513
01:23:05,772 --> 01:23:08,650
ยัยนั่นทำได้ทุกอย่าง
โอเคไหม เขาทำได้ทุกอย่าง

1514
01:23:08,733 --> 01:23:10,193
เขาคิดแบบว่า

1515
01:23:10,276 --> 01:23:14,364
"มะเร็งแล้วไง ฉันจะใช้ชีวิตของฉันแบบนี้"

1516
01:23:15,782 --> 01:23:18,410
ทั้งที่เจ็บสุดๆ เขาก็ยังเล่นเทนนิส

1517
01:23:18,493 --> 01:23:20,787
ฉันอยู่ที่สนักฮาร์เบอร์ตอนที่…

1518
01:23:21,705 --> 01:23:25,083
ตอนนั้นฤดูร้อน เขาจากไปในเดือนกันยายน

1519
01:23:25,667 --> 01:23:27,460
- ไงที่รัก
- ไงที่รัก

1520
01:23:27,544 --> 01:23:29,295
- เรากำลังสนุก
- วิเศษมาก

1521
01:23:29,379 --> 01:23:31,631
เราพยายามไปตามอารมณ์เขา

1522
01:23:31,715 --> 01:23:33,717
เขากำหนดบรรยากาศแล้วเราก็ตามไป

1523
01:23:34,926 --> 01:23:37,220
แต่โดยทั่วไปเขามักจะคิดบวก

1524
01:23:37,721 --> 01:23:40,974
ตอนที่เขาป่วย เขาคิดแบบว่า "ฉันสู้ไหว"

1525
01:23:41,057 --> 01:23:44,769
และถ้าพวกนั้นให้… เขาจะได้รับยาคีโมสูตรใหม่

1526
01:23:44,853 --> 01:23:46,896
และเขาก็บอกกับทุกคนว่า "ฉันหายแล้ว"

1527
01:23:46,980 --> 01:23:49,566
ครั้งหนึ่งเขาเปิดอินเทอร์เน็ต
พออ่านเรื่องมัน เขาก็บอกว่า

1528
01:23:49,649 --> 01:23:51,151
"ฉันจะไม่ไปทำแล้ว"

1529
01:23:51,234 --> 01:23:52,652
เขาไม่อยากจะรู้น่ะ

1530
01:23:52,736 --> 01:23:57,032
เขาแค่อยากจะใช้ชีวิตต่อไปจนกว่าจะไม่ไหว

1531
01:23:57,532 --> 01:24:00,910
และมาร์ตี้ก็เป็นคู่ชีวิตที่สมบูรณ์แบบเพราะเขายอม

1532
01:24:00,994 --> 01:24:03,288
มันเป็นภาพที่วิเศษมากๆ เลย

1533
01:24:07,876 --> 01:24:09,044
ร้องสิ แนน

1534
01:24:11,963 --> 01:24:14,674
มิอาจลืมเลือนได้

1535
01:24:17,218 --> 01:24:20,221
มิว่าจะแง่ใด

1536
01:24:23,475 --> 01:24:26,478
และจากนี้ตลอดไป

1537
01:24:28,188 --> 01:24:32,567
ภาพเธอจะคงอยู่เช่นนั้น

1538
01:25:05,225 --> 01:25:10,021
สตีฟ มาร์ตินแต่งทำนองเพลงนี้
ให้แนนซี่ ชอร์ตซึ่งเสียชีวิตเมื่อปีที่แล้ว

1539
01:25:10,105 --> 01:25:13,650
ผมอุทิศเพลงนี้ให้ภรรยาของเพื่อน…

1540
01:25:16,319 --> 01:25:17,737
เสียใจด้วยค่ะ ไม่เป็นไรนะ

1541
01:25:17,821 --> 01:25:18,655
โทษครับ

1542
01:25:19,155 --> 01:25:20,573
เดี๋ยวผมจะเล่นให้ฟัง

1543
01:25:31,292 --> 01:25:32,335
เหมือนกับทุกครอบครัว

1544
01:25:32,418 --> 01:25:37,298
ข้อเท็จจริงง่ายๆ ก็คือ
ความสูญเสียเป็นสิ่งที่ต้องเจรจาต่อรอง

1545
01:25:38,216 --> 01:25:40,927
มันจะเกิดขึ้นกับเราทุกคน เราต้องฉลอง

1546
01:25:41,010 --> 01:25:43,888
สานต่อเสียงนั้น และอย่าได้ทิ้งมันไป

1547
01:25:45,849 --> 01:25:49,561
ผมนึกภาพมาร์ตี้ที่ไม่มีแนนซี่ไม่ออก

1548
01:25:50,061 --> 01:25:51,229
ใช่

1549
01:25:51,312 --> 01:25:53,690
เขาจะใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่มีเธอได้ยังไง

1550
01:25:53,773 --> 01:25:55,775
ไม่มีเธอแล้ว เขาจะตลกต่อไปได้ยังไง

1551
01:25:55,859 --> 01:25:56,860
(บ้านหรรษา)

1552
01:25:58,778 --> 01:26:01,990
ตอนแรกเขาไปทุ่มเทให้กับลูกๆ ให้กับครอบครัว

1553
01:26:02,073 --> 01:26:04,075
จากนั้นเขาก็ไปทุ่มเทให้กับงาน

1554
01:26:06,828 --> 01:26:08,663
พอมองมาร์ตี้ ผมก็คิดว่า

1555
01:26:08,746 --> 01:26:11,749
"เขาเจอเรื่องแบบนี้อีกแล้ว ให้ตายเถอะ"

1556
01:26:12,417 --> 01:26:13,585
"พอทีได้ไหม"

1557
01:26:14,836 --> 01:26:17,297
ตอนนี้เราพูดถึงแนนซี่แบบเต็มที่ได้แล้ว

1558
01:26:17,380 --> 01:26:19,799
ไม่จำเป็นต้องเลี่ยงไปเลี่ยงมาแล้ว

1559
01:26:19,883 --> 01:26:23,970
บางครั้งเวลาคุยโทรศัพท์กัน
และเขาพูดอะไรที่ฉันไม่เห็นด้วย

1560
01:26:24,053 --> 01:26:26,890
ฉันจะบอกว่า "ไปตามแนนซี่มาคุย" นึกออกไหม

1561
01:26:27,390 --> 01:26:30,059
"เพราะรู้ไหม เขาคงเห็นต่างออกไป"

1562
01:26:30,560 --> 01:26:32,896
เขารับมือมันด้วยอารมณ์ขัน

1563
01:26:32,979 --> 01:26:34,355
มองหาเสียงหัวเราะ

1564
01:26:34,981 --> 01:26:37,692
คุณต้องบอกให้คนรู้นะว่า
เสียงหัวเราะสำคัญแค่ไหน

1565
01:26:39,611 --> 01:26:41,196
ผมพยายามจะช่วยเขา

1566
01:26:41,696 --> 01:26:43,406
เราอยากแน่ใจว่าเขาโอเค

1567
01:26:44,032 --> 01:26:45,158
ไง วิดีโอ

1568
01:26:45,241 --> 01:26:47,577
จนกว่าเขาจะลุกขึ้นยืนเองไหว

1569
01:26:48,536 --> 01:26:49,829
ผมจำได้ว่าเขาโหมงานหนัก

1570
01:26:49,913 --> 01:26:51,956
ช่วงเวลาวันหยุด

1571
01:26:52,457 --> 01:26:54,042
ทำอะไรของนายเนี่ย!

1572
01:26:54,542 --> 01:26:57,212
เขาเล่าให้ฟังว่าเวลาเดินทาง

1573
01:26:57,295 --> 01:27:00,006
มันคือเวลาที่ปกติเขาไม่ได้อยู่กับแนนซี่

1574
01:27:00,506 --> 01:27:03,509
เพราะงั้นความสูญเสียมันเลยจับต้องได้น้อยกว่า

1575
01:27:03,593 --> 01:27:04,969
เวลาที่เขาออกไปทำงาน

1576
01:27:05,053 --> 01:27:07,222
แทนที่จะอยู่บ้านและอยู่คนเดียว

1577
01:27:07,305 --> 01:27:09,974
ผมนึกไม่ออกว่าพ่อจะทำอะไรถ้าไม่ไปไหน

1578
01:27:10,058 --> 01:27:15,313
ฉันว่าเขาคงคิดว่าถ้าเขายอมแพ้
มันจะเป็นการไม่ให้เกียรติต่อแนนซี่

1579
01:27:15,396 --> 01:27:17,398
ผมจะต้องเข้าประชุมกับเขา

1580
01:27:17,482 --> 01:27:21,361
และตอนนั้นผมไม่รู้จริงๆ ว่า
ภรรยาเขาเพิ่งเสียชีวิต

1581
01:27:21,444 --> 01:27:22,779
ผ่านมาได้ไม่กี่ปี

1582
01:27:24,280 --> 01:27:27,283
คนคนนี้สูญเสียครึ่งหนึ่งของตัวเองไป

1583
01:27:27,367 --> 01:27:31,371
ลอร์น ไมเคิลส์อธิบายให้ผมฟัง
ว่ามันเป็นความสูญเสียแบบนั้นแหละ

1584
01:27:31,454 --> 01:27:34,999
ผมพยายามจะสร้างซิทคอมโง่ๆ ที่มีผู้ชมสด

1585
01:27:35,083 --> 01:27:36,834
และมีรูปแบบแปลกๆ

1586
01:27:36,918 --> 01:27:39,462
ซึ่งค่อนข้างจะเชย

1587
01:27:39,545 --> 01:27:40,797
แต่ไม่เชย

1588
01:27:41,881 --> 01:27:45,802
นักตกแต่งของฉันอยากยึดหลักฮวงจุ้ย
แต่ฉันขอเพลงพี่จุ้ยดีกว่า

1589
01:27:50,139 --> 01:27:53,017
เธอไม่ตาย เธอยังไม่ตาย!

1590
01:27:53,101 --> 01:27:54,602
บางทีผมเขียนบทให้เขา

1591
01:27:54,686 --> 01:27:56,771
เขาบอกผมว่า "นี่มันงี่เง่า"

1592
01:27:56,854 --> 01:28:00,483
และผมจะตอบว่า
"ใช่ การทำอะไรโง่ๆ นี่แหละที่ฉลาดที่สุด"

1593
01:28:00,566 --> 01:28:04,737
และเขาก็ตอบ "งั้นฉันสวมวิกแดงใหญ่ๆ
วิ่งวนไปมาดีกว่าไหม"

1594
01:28:04,821 --> 01:28:07,615
ใจหนึ่งผมก็คิดว่า "อ๊ะ คุณจะทำแน่นะ"

1595
01:28:08,366 --> 01:28:10,994
ซิทคอมของผมไม่เป็นไปอย่างที่คิดไว้ทั้งหมด

1596
01:28:11,077 --> 01:28:16,165
ผมบังเอิญเจอเขาที่โถงตอนที่รีวิวกับเรตติ้งไม่ดี

1597
01:28:16,249 --> 01:28:20,712
เขาคว้าตัวผมไว้และบอกว่า
"จอห์น มันก็งี้แหละ"

1598
01:28:20,795 --> 01:28:23,673
เขาบอกว่า "เราจะล้มเหลว 98 เปอร์เซ็นต์"

1599
01:28:24,257 --> 01:28:27,885
และเขาพูดจากใจจริง
เขาบอกว่า "งานนี้มันก็แบบนี้"

1600
01:28:28,761 --> 01:28:31,347
ไม่มีอะไรเวิร์กจนกว่าจะมีบางอย่างเวิร์ก

1601
01:28:31,889 --> 01:28:37,895
ตอนนี้มาร์ตี้งานยุ่งและเป็นที่ต้องการตัว
มากกว่าที่ผ่านมาทั้งชีวิต

1602
01:28:39,856 --> 01:28:41,274
เขาอยู่เบื้องหลังซีรีส์

1603
01:28:41,357 --> 01:28:44,527
ที่สร้างประวัติศาสตร์ให้วงการสตรีมมิง

1604
01:28:44,610 --> 01:28:48,698
เขามีไปออกโชว์ร่วมกันกับสตีฟ

1605
01:28:49,532 --> 01:28:53,411
ซึ่งนี่ไม่ใช่เพราะเขาอยากอยู่ที่จุดสูงสุดต่อไป

1606
01:28:53,911 --> 01:28:57,290
หรืออยากหาเงินเข้ากระเป๋า
หรือยังอยากมีบทบาท

1607
01:28:57,373 --> 01:28:58,833
ไม่ใช่แบบนั้นเลย

1608
01:28:58,916 --> 01:29:00,084
มาร์ตี้ทำไป

1609
01:29:00,168 --> 01:29:03,212
เพราะมันมีโอกาสให้เขาได้สนุก

1610
01:29:08,009 --> 01:29:09,469
หยุดรักผมสักที!

1611
01:29:10,803 --> 01:29:14,223
ขอบคุณ ผมเป็นพิธีกรรับเชิญ
ประจำสัปดาห์นี้ มาร์ติน ชอร์ต

1612
01:29:15,016 --> 01:29:16,893
อ้าว ไงครับ

1613
01:29:17,977 --> 01:29:20,313
ผมเป็นนักแสดง ตลก นักการกุศล

1614
01:29:20,396 --> 01:29:23,566
และดาราหนังผู้ใหญ่เจ้าของรางวัล
มาร์ติน ชอร์ตครับ

1615
01:29:24,067 --> 01:29:27,820
คนมักจะถามผม "มาร์ตี้
ทำไมคุณพลังงานเยอะจัง"

1616
01:29:27,904 --> 01:29:31,532
ปกติผมมักจะตอบพวกเขาว่า
"ไสหัวไปให้พ้นโว้ย! ขอบคุณ"

1617
01:29:36,412 --> 01:29:38,122
เดี๋ยวฉันเปิดลำโพงแป๊บ

1618
01:29:38,831 --> 01:29:41,501
- เอ๋
- นี่ สตีฟ มาร์ตินโทรมาล่ะทุกคน

1619
01:29:41,584 --> 01:29:42,752
ไง มาร์ตี้

1620
01:29:42,835 --> 01:29:43,795
ไง สตีฟ

1621
01:29:43,878 --> 01:29:49,967
ฉันโทรมาบอกว่าฉันไม่ชอบนาย
รวมทั้งคนที่นายอยู่ด้วย

1622
01:29:53,429 --> 01:29:56,057
และนายก็รู้สึกว่าต้องโทรมาบอกฉันอ่ะนะ

1623
01:29:56,140 --> 01:29:58,726
ไม่ รู้อะไรไหม ฉันหวังว่านายจะไม่ได้ถ่ายไว้นะ

1624
01:29:58,810 --> 01:30:00,686
ไม่ ไม่ได้ถ่าย ไม่อยู่แล้ว

1625
01:30:00,770 --> 01:30:02,939
โอเค พอเหอะ แล้วเราก็เล่นได้ห่วยด้วย

1626
01:30:03,022 --> 01:30:04,524
- ใช่ ห่วยอย่างแรง
- ฉันรู้

1627
01:30:05,733 --> 01:30:08,111
เรารู้กันดีว่า
ไม่ว่าเราจะอยู่ในวงการบันเทิงหรือไม่

1628
01:30:08,194 --> 01:30:10,363
เราก็อาจมีเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันเป็นปี

1629
01:30:10,446 --> 01:30:13,241
แล้วพอมาเจอกันทีไรก็ยังซี้กันเหมือนเดิม

1630
01:30:14,909 --> 01:30:16,661
จำที่เราทำในหนังเรื่องนั้นได้ไหม

1631
01:30:17,912 --> 01:30:19,372
เฮ่ย คิดว่ามันจะได้ผลเหรอ

1632
01:30:19,455 --> 01:30:20,790
ได้ผลแน่

1633
01:30:20,873 --> 01:30:23,751
เราจัดเทศกาลตลกขึ้นมา
แล้วเราก็สัมภาษณ์กันเอง

1634
01:30:23,835 --> 01:30:24,669
ฉันมีคำถาม

1635
01:30:24,752 --> 01:30:27,296
นายทำสิ่งที่ฉันไม่ทำ นั่นคือเลียนแบบคนอื่น

1636
01:30:32,969 --> 01:30:36,764
เราคิดว่า "ทำไมไม่เอาอีกล่ะ
ผมรู้ว่ามาร์ตี้น่ะมีโชว์เดี่ยว"

1637
01:30:37,765 --> 01:30:42,311
ส่วนผมก็มีโชว์กับวง เป็นโชว์ดนตรีตลก

1638
01:30:42,395 --> 01:30:45,106
ผมคิดว่า "ลองดูอาจจะดีนะ เอามาผสมกัน"

1639
01:30:45,189 --> 01:30:48,860
ผมกับสตีฟตั้งชื่อโชว์นี้ว่า
"ถ้าเราประหยัด เราคงไม่มาอยู่ตรงนี้"

1640
01:30:49,652 --> 01:30:52,697
รู้ไหมผมชอบการออกทัวร์กับมาร์ตี้ ชอร์ตตรงไหน

1641
01:30:52,780 --> 01:30:54,157
ไม่มีปาปารัสซี่

1642
01:30:56,576 --> 01:31:00,997
พวกคุณมีรู้สึกประหม่าไหมคะ
ตอนที่ออกมาเริ่มการแสดง

1643
01:31:01,581 --> 01:31:02,915
- ไม่เลย
- ไม่เลย

1644
01:31:03,624 --> 01:31:05,376
คำตอบนี้น่าเบื่อไปไหม

1645
01:31:05,460 --> 01:31:09,297
ผมประหม่ากว่ามาร์ตี้นิดหน่อย แต่มาร์ตี้น่ะชิลสุดๆ

1646
01:31:09,380 --> 01:31:12,925
- และเหตุผลที่เขาประหม่ามากกว่า…
- ฉันแคร์

1647
01:31:13,009 --> 01:31:14,760
- ผมชิลๆ… มุกเดียวกันเลย
- อืม

1648
01:31:14,844 --> 01:31:18,306
ซึ่งทำให้ผมอดเป็นเศรษฐี ก็คือสตีฟเขาแคร์จริงๆ

1649
01:31:18,389 --> 01:31:20,892
เวลาผมคิดถึงสตีฟ ซึ่งไม่บ่อยหรอก

1650
01:31:20,975 --> 01:31:22,602
แต่เวลาคิด

1651
01:31:22,685 --> 01:31:25,730
อย่างหนึ่งของนายที่เตะตาฉันมากกว่าอย่างอื่นๆ

1652
01:31:25,813 --> 01:31:29,567
คือตัวจริงนายซีดเหมือนไก่ต้ม

1653
01:31:30,860 --> 01:31:32,570
เหมือนกับโดนผีหลอก นึกออกไหม

1654
01:31:32,653 --> 01:31:36,032
นายเหมือนแอนเดอร์สัน คูเปอร์
ที่หนาวตายในวันส่งท้ายปีเก่า

1655
01:31:38,075 --> 01:31:41,162
จำไอ้มุกเปิดเวลาเราจะเหน็บแนมกันได้ใช่ไหม

1656
01:31:41,245 --> 01:31:43,789
เขาเป็นคนเริ่มก่อน

1657
01:31:44,415 --> 01:31:48,503
และผมก็คิดว่า "เออ ก็สนุกดีนะ"

1658
01:31:49,587 --> 01:31:52,965
และผมก็เริ่มหัดตอบโต้เขาและเขาก็ทำกลับมาอีก

1659
01:31:53,049 --> 01:31:57,678
และมันก็กลายเป็น… วิธีที่เราคุยกัน

1660
01:31:57,762 --> 01:32:00,556
ผมสังเกตว่าตอนที่เราเริ่มถ่าย
โอนลีเมอร์เดอส์อินเดอะบิลดิง

1661
01:32:00,640 --> 01:32:03,809
และเราร่วมงานกับเซเลน่า
ซึ่งเป็นคนที่เราไม่รู้จัก…

1662
01:32:04,310 --> 01:32:07,271
มาร์ตี้กับผมจะเล่นมุกขำๆ ที่เรารู้กัน

1663
01:32:07,355 --> 01:32:10,858
เพื่อ… ฆ่าเวลาระหว่างเซ็ตฉาก

1664
01:32:11,359 --> 01:32:14,820
สองสามปีผ่านไป
ผมสังเกตว่าเซเลน่าก็เริ่มเอาด้วย

1665
01:32:17,156 --> 01:32:19,825
- อ้าว เข้ามาได้ไง
- ก็มันเปิดอยู่

1666
01:32:19,909 --> 01:32:21,494
ฉันไม่ล็อกประตู ไม่เคยล็อก

1667
01:32:21,577 --> 01:32:23,120
- บ้าชัดๆ
- มีไมตรีต่างหาก

1668
01:32:23,204 --> 01:32:25,289
ฆาตกรน่าจะอาศัยอยู่ในตึกนี้

1669
01:32:25,373 --> 01:32:29,252
แต่ตาแก่ผิวขาวก็คงกลัวแค่มะเร็งลำไส้
กับสังคมเปลี่ยนแปลงเท่านั้นแหละ

1670
01:32:29,835 --> 01:32:30,670
น่าเศร้า

1671
01:32:31,170 --> 01:32:34,090
มาร์ตี้บอกว่า "ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้ทำแบบนี้

1672
01:32:34,173 --> 01:32:36,551
ฉันได้อยู่กับคนที่ตลกเฮฮา

1673
01:32:36,634 --> 01:32:39,595
เราหัวเราะกันตลอดการซ้อม"

1674
01:32:40,096 --> 01:32:44,684
สตีฟรู้สึกว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญ

1675
01:32:45,184 --> 01:32:46,602
แต่มันก็ช่างแสนสั้น

1676
01:32:48,229 --> 01:32:49,981
เลิกผีเข้าได้แล้ว มาร์ตี้

1677
01:32:51,232 --> 01:32:53,276
- ฉันกำลังบังกล้อง
- กล้องถูกบังอยู่

1678
01:32:53,359 --> 01:32:56,320
มาร์ตี้กับผมชอบลับมุกของเรา

1679
01:32:56,404 --> 01:32:58,155
เอาให้มันคมขึ้นเรื่อยๆ

1680
01:32:58,239 --> 01:33:01,284
ให้มันเป๊ะที่สุด

1681
01:33:01,367 --> 01:33:04,453
แต่ในความเป๊ะนั้นน่ะ ก็จะมีความไหลลื่นอยู่ด้วย

1682
01:33:04,537 --> 01:33:05,371
หา

1683
01:33:05,871 --> 01:33:07,707
โอ๊ยให้ตาย เมย์เบอร์รี่

1684
01:33:09,333 --> 01:33:11,294
- แต่นั่นก็ไม่แย่นะ
- อืม

1685
01:33:11,794 --> 01:33:15,381
- นึกออกไหม การพูดอะไร…
- อาร์.เอฟ.ดี.

1686
01:33:17,800 --> 01:33:21,345
แล้วถ้าเป็น "โอ๊ยตาย โอปี" หรือ…

1687
01:33:22,305 --> 01:33:25,975
ริชชี่ คันนิงแฮม ตัวละครของเขาในแฮปปี้เดย์ส

1688
01:33:26,058 --> 01:33:29,020
แต่ฉันว่ามันจะทับไลน์โอลลี่กับรอน-รอนของนาย

1689
01:33:29,103 --> 01:33:31,272
เอางี้ดีกว่า "หา"

1690
01:33:32,189 --> 01:33:33,858
พวกแถวหน้า นายทำได้

1691
01:33:33,941 --> 01:33:35,192
- อืม
- โอเค

1692
01:33:35,693 --> 01:33:37,903
- เริ่มใหม่เถอะ
- เอาจริงดิ

1693
01:33:38,487 --> 01:33:40,239
ฉันสงสารหมอนี่จังเลย

1694
01:33:40,323 --> 01:33:41,198
ฉันรู้

1695
01:33:44,410 --> 01:33:47,038
รู้ไหม เราจะเป็นเพื่อนกันไปจนวันตาย

1696
01:33:47,538 --> 01:33:50,166
โอ๊ย ไม่เป็นไร ไม่ต้องปากหวานอะไรกับฉันก็ได้

1697
01:33:50,249 --> 01:33:52,668
โดยเฉพาะตอนที่นายสบตาฉันอยู่เนี่ย

1698
01:33:52,752 --> 01:33:55,004
ถ้าเราเอาเมนูมาบังหน้าล่ะ

1699
01:33:55,504 --> 01:33:58,174
อ… อาจเวิร์กก็ได้

1700
01:33:58,841 --> 01:34:00,509
และเผื่อนายจะสบายใจ

1701
01:34:00,593 --> 01:34:04,013
นายเป็นเครื่องแจ้งเหตุด่วนให้ฉันได้ เผื่อฉันล้ม

1702
01:34:04,096 --> 01:34:06,265
เราจะได้ส่องกล้องลำไส้ใหญ่ด้วยกัน

1703
01:34:07,725 --> 01:34:09,477
ผมนึกภาพตัวเองหยุดไม่ออก

1704
01:34:10,394 --> 01:34:13,439
ผมอยากคิดว่าผมเป็นผมในแบบที่ดีที่สุด

1705
01:34:13,522 --> 01:34:15,399
ในวันสุดท้ายของชีวิต

1706
01:34:15,483 --> 01:34:16,692
มาร์ตี้แสดงให้ผมเห็น

1707
01:34:16,776 --> 01:34:19,612
ว่าการวางตัวให้ถูกเวลาเจอกับเหตุการณ์พวกนี้

1708
01:34:19,695 --> 01:34:21,822
มันสำคัญมากๆ

1709
01:34:21,906 --> 01:34:23,741
มาร์ตี้เขาสันทัดเรื่องชีวิต

1710
01:34:35,920 --> 01:34:39,298
ในวงการนี้ ในวงการตลก ไม่มีใครเร็วกว่าเขา

1711
01:34:39,799 --> 01:34:42,468
ไม่มีใครฉลาดกว่า ไม่มีใครฮากว่า

1712
01:34:42,551 --> 01:34:47,556
เขาเกิดมาพร้อมพรสวรรค์ในการเข้าถึงใจทุกคน

1713
01:34:47,640 --> 01:34:52,395
คุณแค่เขียนสอ-อุ-ขอ "สุข"
แล้วมันก็จะเป็นสภาวะคงที่

1714
01:34:52,478 --> 01:34:56,691
แบบ… เหมือนกับค่าคงที่ มันคือความเร็วแสง

1715
01:34:56,774 --> 01:34:59,944
มาร์ตี้ใช้ชีวิตด้วยความเร็วสุข

1716
01:35:09,036 --> 01:35:10,413
ไงที่รัก

1717
01:35:11,080 --> 01:35:12,707
เป็นวันที่สดใสจังเลย!

1718
01:35:13,999 --> 01:35:16,919
ไมเคิลกับไบรอั้น ชอร์ต

1719
01:35:19,046 --> 01:35:20,715
ระวังแอ่งน้ำด้วยนะ

1720
01:35:22,883 --> 01:35:25,136
ใช่ พวกเล่นใหญ่อยู่กันที่สนักฮาร์เบอร์

1721
01:35:26,178 --> 01:35:27,763
ว้าว รู้อะไรไหม

1722
01:35:28,389 --> 01:35:29,849
ฉันโคตรประทับใจ

1723
01:35:37,273 --> 01:35:38,858
- อุ๊ย ไง มาร์ตี้
- ไงแอนเดรีย

1724
01:35:46,198 --> 01:35:48,117
- ไงที่รัก
- ไงที่รัก

1725
01:35:48,200 --> 01:35:50,578
นายถ่ายฉันอยู่ แต่ฉันก็ถ่ายนายอยู่

1726
01:35:53,330 --> 01:35:55,750
นี่งานแถลงข่าวล่ะ เด็กๆ

1727
01:35:55,833 --> 01:35:57,752
พวกเขารักฉันกันหมด

1728
01:36:03,132 --> 01:36:05,468
ทำอะไรอยู่ ทำหน้าแบบนั้นอยู่เหรอ

1729
01:36:08,804 --> 01:36:11,348
- สวัสดีแดนนี่
- สวัสดี

1730
01:36:11,432 --> 01:36:12,933
ว่าไง กัปตัน

1731
01:36:13,934 --> 01:36:17,897
นั่นแคทเธอรีน โอฮาร่าผู้แสนวิเศษ จัดไปที่รัก

1732
01:36:20,566 --> 01:36:21,859
ว้าว!

1733
01:36:24,570 --> 01:36:25,404
ไงไอ้เกลอ

1734
01:36:25,488 --> 01:36:27,114
อ้อ เดฟ หัดโตหน่อย

1735
01:36:27,907 --> 01:36:30,785
- แอนเดรีย ดูก้นคุณแม่เขาสิ
- โคตรอ้วน

1736
01:36:30,868 --> 01:36:32,578
พักร้อนเป็นไง สตีวี่

1737
01:36:32,661 --> 01:36:34,121
เจ้าของโรงแรม ขอไวน์เพิ่มที

1738
01:36:48,135 --> 01:36:51,388
ฉันว่าหมาไม่ชอบฉันแฮะ มาร์ตี้
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

1739
01:36:51,472 --> 01:36:53,390
- จริงอ่ะ
- อืม ฉันไม่คิดว่ามันชอบฉัน

1740
01:36:53,474 --> 01:36:55,267
บางทีนาย… ไหนดูซิ

1741
01:36:57,895 --> 01:36:59,188
เอาเลยที่รัก

1742
01:37:10,074 --> 01:37:11,784
สุขสันต์วันขอบคุณพระเจ้า

1743
01:37:16,997 --> 01:37:17,832
พอเลย

1744
01:37:24,213 --> 01:37:25,339
นั่นคุณแม่

1745
01:37:26,632 --> 01:37:30,386
ข่าวทั้งหมดก็มีแค่นั้นแหละ แล้วคุยกันนะ

1746
01:37:31,136 --> 01:37:32,388
และ…

1747
01:37:33,722 --> 01:37:35,641
ไว้เจอกันใหม่

1748
01:37:36,642 --> 01:37:38,143
มีความสุขหรือยัง คุณพ่อ

1749
01:37:38,227 --> 01:37:39,144
อืม

1750
01:37:43,482 --> 01:37:47,695
จิมินี่ คุณสัมภาษณ์คนมาเยอะ แทบจะทุกคนเลย

1751
01:37:47,778 --> 01:37:50,197
แต่คุณไม่เคยสัมภาษณ์มาร์ติน ชอร์ต

1752
01:37:50,698 --> 01:37:52,825
ไม่ ผมไม่คิดว่าเขาน่าสนใจ

1753
01:37:52,908 --> 01:37:56,453
ผมคิดว่าคนที่พยายามเกินไป

1754
01:37:56,537 --> 01:37:58,664
เพราะอยากจะเป็นที่ยอมรับใจจะขาด

1755
01:37:58,747 --> 01:38:02,084
โดยที่ไม่ได้แสดงให้เห็นว่า
ทำไมเขาควรเป็นที่ยอมรับ

1756
01:38:02,167 --> 01:38:03,836
มันเหมือนดูถูกกัน

1757
01:38:03,919 --> 01:38:06,422
รู้ข่าวไหม พวกนั้นทำสารคดีให้เขาด้วย

1758
01:38:06,922 --> 01:38:09,425
ครับ เดี๋ยวนี้เขาก็ทำสารคดีให้ทุกคนแหละ

1759
01:38:09,508 --> 01:38:11,760
จริงไหม พวกเขาทำสารคดี…

1760
01:38:11,844 --> 01:38:15,806
จะใครหน้าไหนก็ถูกเอามาทำสารคดีหมด

1761
01:38:15,890 --> 01:38:19,643
ผมคิดอย่างนี้ ผมคิดว่ามาร์ติน ชอร์ต เขา…

1762
01:38:19,727 --> 01:38:24,523
เขามีแค่สามเสียง ทรงผมสองแบบ
แล้วก็ท่าเต้นสี่แบบ

1763
01:38:24,607 --> 01:38:28,277
เราสร้างอาณาจักรจากแค่นั้นไม่ได้
แต่เขาทำได้ได้ไงไม่รู้

1764
01:38:28,360 --> 01:38:30,946
แต่ผมไม่ซื้อหรอก ผมไม่ชอบเลย

1765
01:38:33,282 --> 01:38:37,328
(ด้วยความระลึกถึงแคทเธอรีน โอฮาร่า)

1766
01:38:38,078 --> 01:38:42,708
(ด้วยความระลึกถึง
แคทเธอรีน เอลิซาเบธ ชอร์ต)

1767
01:39:33,467 --> 01:39:35,386
คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์