Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ NETFLIX
ΟΛΟΙ ΗΤΑΝ ΑΡΝΗΤΙΚΟΙ ΣΤΗΝ COVID-19
ΛΗΦΘΗΚΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ
Ο γιατρός των αισθήσεων. Ναι.
ΛΙ ΣΟΥ-ΓΚΟΥΝ: Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ
Πρώτη φορά νιώθω έτσι.
Πάμε. Ο γιατρός των αισθήσεων.
ΛΙ ΣΟΥ-ΓΚΟΥΝ
Θεέ μου.
Μου είπαν ότι είναι ήσυχα εδώ.
Δεν περίμενα ν' ακούσω χειροκρότημα.
Τελικά, δεν είναι και τόσο ήσυχα.
Για να δούμε.
Το νερό φαίνεται καθαρό.
Τα ψάρια φαίνονται μια χαρά.
Αλλά δεν κουνιούνται πολύ.
Δεν κουνιούνται καθόλου. Μήπως φταίει ο καιρός;
Τι έχω εδώ; Μου είπαν ότι τα ψάρια τρελαίνονται γι' αυτά.
Κάτι θα πιάσω. Κοιτάξτε.
Πλήρωσα 680,000 γουόν γι' αυτό.
Λοιπόν, για να δούμε τι θα τσιμπήσει.
Να ένα. Του αρέσει. Ναι, τσίμπα.
Τσίμπησε το δόλωμα.
Το δοκιμάζει.
Θεέ μου. Αυτό είναι.
Μια στιγμή.
Ναι! Έλα!
Το τσίμπησε! Το έπιασα!
Να πάρει, μου έφαγε το δόλωμα.
Δεν το πιστεύω ότι έφαγε το δόλωμα.
Σίγουρα ξέρει ότι πρέπει να το επιστρέψει.
Εντάξει. Για να δούμε.
Τι έπιασα σήμερα; Έπιασα πολλά.
Αυτό ζει ακόμα. Τι είναι αυτό;
Λαβράκι. Θεέ μου.
Ζει ακόμα. Απίστευτο.
Έπιασα και καρχαρία σε γλυκά νερά;
Έναν ιππόγλωσσο, έναν σολομό, ένα λαβράκι…
Τι είναι αυτό; Τι διάολο;
Έπιασα και κάτι αγγλικά γράμματα.
Κοιτάξτε, ένας Super Junior.
Ένα μέλος των Super Junior.
Σας άρεσε αυτό το αστείο; Τι είναι αυτό;
Πρώτη φορά πιάνω κάτι τέτοιο. Τι είναι;
Έτσι φοριέται;
Δοκιμή.
Πάμε στον ρυθμό.
Ο Νονγκμίλ Κιμ!
ΝΟΝΓΚΜΙΛ ΚΙΜ
-Γεια σας! -Γεια!
Ο γιατρός των αισθήσεων Ο γιατρός, ναι
Ο γιατρός των αισθήσεων Θα γιατρέψει τις αισθήσεις σας
Βουλώστε το και μπείτε στη σειρά
Ο γιατρός των αισθήσεων Ο γιατρός, ναι
Είμαι γιατρός Θα σας συμβουλεύσω
Είμαι καθηγητής Με 20 χρόνια εμπειρίας
Όλοι ξαφνιάζονται Όλοι μένουν άφωνοι
Το δικό μου ραπ Το ζηλεύουν οι άλλοι ράπερ
Ο Σου-Γκουν με στηρίζει Με έβαλε και στο Netflix
Οι ξένοι διαβάζουν τη μετάφραση Είμαι περήφανος Κορεάτης
Ο καθηγητής Λι μοιράζεται σοφία Γρήγορα, κρατήστε σημειώσεις
Εγώ και το πρότυπό μου Επιτέλους, είναι πραγματικότητα
Γεια, αδερφέ Πες μου τι να κάνω
Γεια, αδερφέ Για άκου λίγο
Στάσου, αδερφέ Δώσε μια συμβουλή
Γεια σε όλους Πρώτα να χαιρετάτε
Ο γιατρός των αισθήσεων Ο γιατρός, ναι
Ο γιατρός των αισθήσεων Θα γιατρέψει τις αισθήσεις σας
Βουλώστε το και μπείτε στη σειρά
Ο γιατρός των αισθήσεων Ο γιατρός, ναι
Ο Νονγκμίλ Κιμ!
Πείτε "χο!"
-Χο! -Χο!
Πείτε "χο-χο!"
-Χο-χο! -Χο-χο!
Όταν λέω "γιατρός", θα λέτε "των αισθήσεων".
-Γιατρός! -Των αισθήσεων!
Παρά την πανδημία,
ο Νονγκμίλ Κιμ ήρθε να με βοηθήσει.
Έκανε και τεστ για την COVID-19.
Η μύτη μου με πόνεσε πολύ.
Παρακαλώ, χειροκροτήστε τον.
-Ευχαριστούμε. Ήταν ο Νονγκμίλ Κιμ. -Νονγκμίλ Κιμ!
Σε βλέπω περιοδεία σε όλη την Ευρώπη.
Netflix, θα το δεις!
Σε βλέπουν άνθρωποι από 190 χώρες.
Μας παρακολουθούν πολλοί άνθρωποι.
Τέλος πάντων, ώρα να ξεκινήσουμε.
Καλώς ήρθατε στο Λι Σου-Γκουν, Ο Γιατρός των Αισθήσεων.
Στήστε τη σκηνή!
Ελάτε!
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ
ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΣΟ ΑΣΧΕΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΑΕΙ;
Γεια σας. Καλώς ήρθατε.
-Γεια σας. -Γεια.
Λοιπόν, είμαι ο Λι Σου-Γκουν.
Το Netflix με ενημέρωσε ότι θέλει να ξοδέψει κάποια λεφτά.
Γι' αυτό ντύθηκα έτσι.
Φοράω χρυσές φόρμες.
Είναι χρυσός 18 καρατίων.
Κοιτάξτε την αλυσίδα.
Τι γράφει; Νομίζω ότι τη νοικιάσαμε.
Τέλος πάντων.
Φοράω και μια χρυσή σφυρίχτρα.
Ωραία δεν είναι;
Εντάξει… Τι είναι αυτό; Πάρτε το από εδώ.
Πάρτε το. Έχετε τρελαθεί;
Πάρτε το. Μα πώς το ξεχάσατε;
Τι κάνεις;
Ποιος είσαι εσύ;
-Θεέ μου. -Ποιος είσαι;
-Ο Παρκ Σουνγκ-Κουάνγκ. -Γεια σου.
ΠΑΡΚ ΣΟΥΝΓΚ-ΚΟΥΑΝΓΚ
Φλεξάρω τους συνεργάτες μου.
-Έχει και διάσημους στην ομάδα. -Στάσου λίγο.
Γιατί φοράς μικρόφωνο;
-Σκέφτηκα ότι θα εμφανιζόμασταν μαζί. -Εγώ ξαφνιάστηκα που σε είδα.
-Αλήθεια; -Αλλά σκόνταψες χωρίς λόγο.
Έτσι κατάλαβα ότι είσαι κωμικός.
Μου είπαν να πάρω τον κουβά.
-Αλλά ως κωμικός, κάτι έπρεπε να κάνω. -Μπράβο.
Το επόμενο κωμικό σόου πρέπει να είναι δικό σου.
-Δικό μου; -Ναι.
Μα οι θεατές θα νομίσουν ότι όλοι οι Κορεάτες κωμικοί είναι κοντοί.
-Είμαστε κι οι δύο κοντοί. -Τότε…
Πρώτα να βρουν έναν ψηλό.
Έτσι δεν θα είναι κωμωδία στα όρθια.
-Θα είναι "στα καθιστά". -Ακριβώς.
Ποιο είναι το νόημα; Δεν υπάρχει διαφορά.
Έτσι. Θα είναι κωμωδία στα καθιστά.
Τέλος πάντων, σ' ευχαριστώ πολύ.
-Σ' ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
-Καλή διασκέδαση! -Εντάξει.
-Τα λέμε. -Εντάξει.
Πάρε τον κουβά και το καπέλο.
Όπως στο Gag Concert δεν είμαστε;
-Συγγνώμη. -Οι Ευρωπαίοι θα πάθουν σοκ.
-Συγγνώμη. -Εδώ κάνουμε stand-up.
-Θέλουμε ποιότητα. -Ναι, stand-up.
-Πρέπει να φύγεις. -Εντάξει.
-Κάτσε να δεις το σόου. -Καλά.
Σας ευχαριστώ, Νονγκμίλ και Σουνγκ-Κουάνγκ.
Αυτές οι παραστάσεις παλιότερα είχαν μεγαλύτερο κοινό.
Όλοι κάνατε τεστ για COVID-19 για να έρθετε να με δείτε.
-Κάθεστε άνετα; -Ναι.
Άρα, μάλλον δεν θα γελάσετε πολύ.
Τελευταία εμφανίζομαι συχνά στην τηλεόραση.
Πρόσφατα ξεκίνησα να ψαρεύω.
Έμαθα να ψαρεύω στην εκπομπή The Fishermen and the City.
Το ψάρεμα δεν είναι τίποτα το φοβερό.
Θέλει μόνο λίγο ταλέντο.
Όταν το ψάρι τσιμπάει,
παρατηρείς και τραβάς.
Αν σου φωνάξει ο Κιουνγκ-Κιου, επειδή πιάνεις εσύ όλα τα ψάρια,
σταματάς να τα πιάνεις.
Κι αυτός σταματάει την γκρίνια.
Ηρεμεί ξανά. Πρέπει να καταλαβαίνεις.
Υπάρχει ένα ψάρι που το λένε βάρβο.
Το ξέρετε; Στα κορεάτικα το όνομά του μοιάζει με τη λέξη "αισθήσεις".
Είναι αυτό στην οθόνη. Ωραίο, έτσι;
Μόνο στο δικό μας σόου γίνεται αυτό.
Έτσι είναι.
Είναι γλωσσικό ιδίωμα.
Ζει σε γλυκά νερά
κι είναι πολύ δυνατό.
Αυτό το ψάρι δεν καταλαβαίνει τίποτα.
Έχει πολλά κόκαλα και βρομάει ψαρίλα.
Αν το αγγίξετε, τα χέρια σας θα βρομάνε για μέρες.
Οπότε, όταν το πιάνει κάποιος, το βρίζει
κι αυτό νιώθει άσχημα.
Αντί να κουνήσει το στόμα του,
σε κοιτάζει.
Κάνει αυτό.
Ο λόγος που το λέω αυτό
είναι ότι αυτό το ψάρι μου μοιάζει.
Όχι μόνο έχω πολλά κόκαλα,
βρομάω πολύ και δεν είμαι δημοφιλής.
Έχω περάσει τα 40
και τον περισσότερο καιρό οι άνθρωποι με άγχωναν.
Ξέρετε ποιος με αγχώνει περισσότερο;
-Ο Κανγκ Χο-Ντονγκ. -Ναι.
Το βρήκατε αμέσως.
Φαίνεται ότι το ξέρουν όλοι.
Ο Κανγκ Χο-Ντονγκ.
Εγώ είμαι ένας μικρός βάρβος
κι αυτός είναι ένα τρομακτικό μαγιάτικο με μήκος πάνω από ένα μέτρο.
Τεράστιο.
Όταν πας να τραβήξεις ένα τέτοιο ψάρι,
νιώθεις ότι σου φωνάζει "Άσε με!"
Μπορείς σχεδόν να το ακούσεις. Τόσο μεγάλο είναι.
Πριν λίγο καιρό, έπιασα ένα μαγιάτικο μεγαλύτερο από ένα μέτρο.
Ήταν τεράστιο. Δείτε το.
Ήταν στο χριστουγεννιάτικο επεισόδιο.
Ξεθεώθηκα για να το βγάλω.
Ο Χο-Ντονγκ είναι μαγιάτικο.
Δεν είναι απλό μαγιάτικο.
Είναι θανατηφόρο.
Δεν αστειεύεται με τη δύναμή του.
Τον γνώρισα στην εκπομπή 2 Days & 1 Night.
-Δύο Μέρες! -Μία Νύχτα!
Μία Νύχτα!
Πρέπει να πείτε "Δύο Μέρες".
Τώρα όλοι θα καταλάβουν ότι βρισκόμαστε στην Κορέα.
Όπως ξέρετε
όλοι ήταν φοβεροί στην εκπομπή κι όλοι έγιναν διάσημοι.
Περάσαμε καιρό κατασκηνώνοντας.
Συνέχεια σε μια κατασκήνωση ήμασταν.
Στο τέλος κουράστηκα και ήθελα να δοκιμάσω κάτι καινούριο.
Γι' αυτό σταμάτησα να κάνω το οτιδήποτε.
Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερα.
Σουνγκ-Κουάνγκ, χειροκροτάς.
Γι' αυτό έφυγα απ' την εκπομπή.
Στην αρχή
ήταν πολύ δύσκολα.
Στο Gag Concert όλα ήταν προγραμματισμένα.
Αλλά σε μια εκπομπή ποικίλης ύλης δεν ήξερα τι να κάνω.
Στο γύρισμα
δεν μπορούσα καν να κοιτάξω την κάμερα.
Κοιτούσα συνέχεια το μαγιάτικο.
Κοιτούσα τον Χο-Ντονγκ,
επειδή δεν ήξερα τι να κάνω.
Κι αποφάσισα "Θα κάνω μόνο ό,τι μου λένε.
Δεν θα προσπαθώ να είμαι αστείος.
Θα κάνω τη δουλειά μου.
Μπορώ".
Μια μέρα το μαγιάτικο, ο Χο-Ντονγκ,
μου είπε για πρώτη φορά καλά λόγια.
Για την οδήγησή μου.
Κάποιοι το ξέρατε ήδη.
"Φρέναρες χωρίς να το καταλάβω. Πώς σταμάτησε το αμάξι;
Στρίψαμε αριστερά και δεν ένιωσα τίποτα.
Πώς φτάσαμε στην επαρχία Γκανγκουόν τόσο γρήγορα;"
Το αμάξι που είχα τότε
ήταν ένα Carnival. Όπως έχουν πολλοί διάσημοι.
Είναι ένα πολύ ωραίο βανάκι.
Άλλαξα έξι αμάξια.
Τοποθετούσαν κάμερες στο αμάξι μου
και τις κολλούσαν με ταινίες.
Τώρα πια ο εξοπλισμός έχει βελτιωθεί πολύ.
Τότε έβαζαν ταινία παντού.
Κι η ταινία είναι απίστευτα δύσκολο να βγει.
Μια φορά κοιμήθηκα στο αμάξι.
Όταν ξύπνησα πήγα να βγω
και το χέρι μου είχε κολλήσει στα υπολείμματα της ταινίας.
Η ταινία
μπορεί να κολλήσει ακόμα και ζευγάρι που είναι στα χωρίσματα.
Είναι φοβερό πράγμα.
Σαν άνθρωπος που είμαι
κουράζομαι όταν οδηγώ πολύ.
Μια μέρα οδηγούσα ώρες.
Αλλά οι άλλοι στο αμάξι…
Τι τις θέλαμε τις κάμερες; Κανείς δεν μου μιλούσε.
Όλοι κοιμόντουσαν με το στόμα ανοιχτό.
Το κεφάλι του Έουν Τζι-Γουόν χτυπούσε στο παράθυρο συνέχεια,
αλλά εκείνος δεν ξύπναγε.
Το ροχαλητό του Χο-Ντονγκ σε κούφαινε.
Είχα θυμώσει. Ούτε λέξη δεν μου είπαν.
"Νομίζουν ότι είμαι ο σοφέρ τους; Αυτός είναι ο ρόλος μου στην ομάδα;"
Το τοπίο είναι υπέροχο στον ποταμό Ντονγκ.
Πρέπει, όμως, να είσαι προσεκτικός, για να μην πέσεις στον γκρεμό.
Σκέφτηκα "Μήπως να πέσω στον γκρεμό;
Έτσι θα γίνω ο πρωταγωνιστής.
Θα διαλέξω έξι φίλους μου και θα αναλάβω την εκπομπή".
Καθώς το σκεφτόμουν αυτό,
παρατήρησα τον Σέουνγκ-Γκι
στο πίσω κάθισμα.
Κοιμόταν σαν πουλάκι.
Δεν έβγαζε άχνα.
Για χάρη του συγκρατήθηκα.
Και κάτι ακόμα. Κοίταξα τον Χο-Ντονγκ.
Και να πέφταμε απ' τον γκρεμό, το κεφάλι του είναι σαν κράνος.
Αν επιζούσε,
φαντάζεστε τι θα συνέβαινε.
Θα προτιμούσα να είχα πεθάνει, παρά να τον αντικρίσω.
Τελικά, άλλαξα γνώμη
και χαμογέλασα ξανά έτσι.
Δεν έχετε ιδέα πόσες ώρες οδηγούσα τότε.
Τόσο που βαρέθηκα. Ακόμα το αποφεύγω.
Και χωρίς να έχω πιει,
καλώ σοφέρ για να μην οδηγήσω.
Με τόσες φορές που έχω καλέσει σοφέρ,
κατέληξα να τους κάνω διαφήμιση.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Το τηλέφωνο Είναι το ίδιο και…
-Αντίστροφα -Αντίστροφα
Αυτό ακριβώς συνέβη.
Κανείς άνθρωπος δεν πρέπει να αλλάζει.
Το θέμα με τον Χο-Ντονγκ, όμως,
είναι ότι όποιον προσέχει,
τον κάνει διάσημο.
Θυμάστε που φώναζε "Σέουνγκ-Γκι!" συνέχεια;
Κι εγώ του τράβηξα την προσοχή.
Ήταν στο γύρισμα για το πρώτο επεισόδιο.
Στην αρχή συστηθήκαμε.
"Γεια σας, είμαι ο Έουν Τζι-Γουόν".
Ο Σέουνγκ-Γκι είπε για το "You're My Girl".
Δεν ξέρω αν είχε κορίτσι ή όχι. Πάντως, όλα πήγαιναν καλά.
Κι έφτασε η σειρά μου.
Ο Χο-Ντονγκ είπε ξαφνικά "Ακούστε όλοι.
Ο κορυφαίος κωμικός της εποχής μας.
Είναι τόσο φοβερός που μπορεί να σας κάνει να σκάσετε στα γέλια
μόνο με το να συστηθεί.
Πάμε να τον ακούσουμε.
Ακούστε τον όλοι. Δεν θα απογοητευτείτε".
Ήθελε να την πατήσω.
Ξέρετε τι εννοώ, έτσι;
Μ' έπιασε κρύος ιδρώτας.
Ακόμα έχω εφιάλτες.
Ξέρετε, όμως, κάτι; Κατάφερα κι έκανα τους πάντες να γελάσουν.
"Γεια χαραντάν, παιδιά".
Μ' αυτόν τον χαιρετισμό πήρα και μια διαφήμιση.
Τότε είχα πολύ άγχος με τον Χο-Ντονγκ.
Αλλά εκείνες τις μέρες
είχε κι ο Χο-Ντονγκ άγχος μαζί μου.
"Σου-Γκουν, βάλε το χέρι στο πρόσωπό.
Θα κάνω ότι σε χαστουκίζω".
Θα με χαστούκιζε στα ψέματα.
Πρώτα θα με φώναζε και μετά θα με χαστούκιζε.
Τώρα είναι πιο προσεκτικός μαζί μου.
Αλλά αν δεν ήταν ο Χο-Ντονγκ,
δεν θα είχα φτάσει ως εδώ.
Κάποιοι θα το θυμάστε αυτό που θα σας πω.
Στο 2 Days & 1 Night,
πήγαμε σ' ένα καταφύγιο κι ήπιαμε τσάι μαζί.
Κάποιος έφερε λωτούς.
Αντί να τους φάει αμέσως,
ο Χο-Ντονγκ ρώτησε
"Ξέρεις πώς λένε τον 'λωτό' στα Αγγλικά;"
Αν ο Σέουνγκ-Γκι ήξερε, όλα θα είχαν τελειώσει εκεί.
Δεν θα είχε πλάκα.
Αλλά ο Σέουνγκ-Γκι δεν ήξερε.
Κανείς δεν ήξερε.
Εγώ σκέφτηκα ότι ήταν ευκαιρία να αστειευτώ.
"Κανείς δεν ξέρει;
Πείτε μετά από εμένα.
'Πίκρα'".
Όλοι έπεσαν κάτω απ' τα γέλια.
Ο Χο-Ντονγκ ξεκαρδίστηκε.
"Και πώς λένε 'μανταρίνι' στα Αγγλικά;"
"Ξινίλα".
"Ξινίλα". Ήταν τέλειο.
Δεν ήμουν σίγουρος
αν έπρεπε να πω "ξινίλα" ή "Τζετζού".
Ήμουν αναποφάσιστος.
Ξέρω πολλά ονόματα φρούτων.
Πώς λένε το "καρπούζι";
Με τρεις συλλαβές, "φτύσιμο".
Τι άλλο;
-Τι; -"Μπανάνα".
Αυτή είναι αγγλική λέξη.
Είναι ήδη στα Αγγλικά.
"Κορεάτικο πεπόνι"; Θεέ μου.
Μεγάλο αυτό.
"Κακά με σπόρια".
"Κακά με σπόρια". Έτσι είναι το "κορεάτικο πεπόνι" στα Αγγλικά.
Μην κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε.
Έχω πολύ άγχος με τον Χο-Ντονγκ,
αλλά πρόσφατα γνώρισα κι άλλο ένα άτομο
που με αγχώνει.
Θα σας δείξω.
Είναι αυτός εδώ.
Είναι τοξικός
και πάντα θυμωμένος.
Φουσκώνει τα μάγουλά του
κι είναι πάντα έτοιμος να επιτεθεί.
Ο κωμικός Λι Κιουνγκ-Κιου.
Τον είδα πρόσφατα και του είπα
"Κάνω μια παράσταση για το Netflix.
Λέγεται Ο Γιατρός των Αισθήσεων".
Και είπε "Τι; 'Γιατρός των αισθήσεων'; Τι είναι αυτό;"
Αντί να μου μιλήσει ήρεμα, μου φώναξε.
Τον ρώτησα αν θα μπορούσα να τον εμφανίσω σαν ψάρι φούσκα.
"Όχι! Δεν είμαι συνηθισμένο ψάρι φούσκα. Έχω και ρίγες!
Είμαι πεντανόστιμος.
Αλλά είμαι και θανατηφόρος".
Είναι πολύ καλός με όσους είναι ευγενικοί μαζί του.
Αλλά αν δεν σε συμπαθήσει, μπορεί να σε σκοτώσει.
Όλο είναι κατσουφιασμένος.
Πάντα έτοιμος να επιτεθεί.
Σαν να έχει ταινία στο μέτωπο.
Πάμε για ψάρεμα μαζί
και όλα τον εκνευρίζουν.
Τον εκνευρίζει ο καλός καιρός,
αλλά και η βροχή.
Όταν δεν πιάνουμε, θυμώνει στον καπετάνιο.
"Σήμερα βρήκες;"
Θυμώνει ακόμα κι όταν κάποιος πιάσει.
Κι αν πιάσουμε πολλά,
γκρινιάζει ότι τον πονάνε τα χέρια.
Μερικές φορές, μετά από ώρες στη βάρκα, κουράζεται.
Και λέει κανένα αστείο που εμείς πρέπει να καταλάβουμε.
Πρέπει να καταλάβουμε αν αστειεύεται ή όχι.
Εγώ έχω περάσει πολύ καιρό μαζί του
και ξέρω πότε αστειεύεται και πότε όχι.
Στο ψάρεμα
μου φωνάζει ξαφνικά "Τι κοιτάς;"
Κι εγώ απαντώ αμέσως. "Τι κοιτάς;" "Τον Κιουνγκ-Κιου".
"Τι είσαι;" "Συνάδελφος κωμικός".
"Κοίτα τον εαυτό σου". "Καλά, θα με κοιτάξω".
"Κοίτα με". Κι ο Κιουνγκ-Κιου γελάει.
Χαίρεται που πάω με τα νερά του.
Αλλά μερικοί δεν τον καταλαβαίνουν.
Όταν ο Κιουνγκ-Κιου αστειεύεται, γίνεται περισσότερο επιθετικός.
"Τι κοιτάς;" Αστείο.
Μερικές φορές ακούγεται σοβαρός.
"Τι κοιτάς;"
Τότε δεν έχει καλή διάθεση
και θέλει πραγματικά να σταματήσεις να κοιτάς.
Αλλά κάποιοι δεν τον καταλαβαίνουν.
Δεν θα σας πω ποιοι.
"Τι κοιτάς;"
"Εσύ τι λες;
Ο κερατοειδής μου σε σαρώνει. Εσένα κοιτάζω.
Έχεις κανένα πρόβλημα;"
Έτσι λένε.
-Ο Τζι Σανγκ-Ριέολ. -Σωστά. Ο Τζι Σανγκ-Ριέολ.
Κι ο Κιουνγκ-Κιου λέει "Τι έχεις πάθει;
Δεν θα το δείξουμε αυτό.
Τρελός είσαι;"
Πρέπει να καταλαβαίνεις.
Είμαι παλιός κωμικός πια.
Βγαίνω στην τηλεόραση συχνά με τον Χο-Ντονγκ και τον Κιουνγκ-Κιου,
κι ίσως με έχετε για νέο,
αλλά είμαι απ' τους πιο παλιούς.
Στα γυρίσματα
μερικές φορές αγχώνομαι με τους νεότερους.
Συχνά κάνω εμφανίσεις με δημοφιλή συγκροτήματα.
Στη δουλειά πάω ντυμένος χαλαρά.
Αλλά αυτά που φοράνε οι νέοι
μου φαίνονται παράξενα.
Δεν τα καταλαβαίνω.
Είναι ρούχα γνωστών σχεδιαστών, αλλά δεν τα καταλαβαίνω.
Για ποιον νομίζετε ότι λέω;
Για τον Σονγκ Μιν-Χο. Τον ΜΙΝΟ.
Φοράει κάτι φανταχτερά ρούχα.
Οι έφηβοι κι οι εικοσάρηδες τα λατρεύουν αυτά.
Αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω.
Όλα είναι ρούχα σχεδιαστών.
Τον ΜΙΝΟ τον χαιρετώ έτσι.
"Γεια σου, Λαμπερέ!"
"Λαμπερέ, πώς είσαι;"
Και με ρωτάει "Γιατί με λες έτσι;"
Κι εγώ λέω "Επειδή λάμπεις".
Φοράει πάρα πολλά κοσμήματα.
Σας άρεσε αυτό. Πρέπει να είστε θαυμαστές του ΜΙΝΟ.
Εγώ πίστευα ότι αφού την εκπομπή τη βλέπουν άνθρωποι κάθε ηλικίας,
θα έπρεπε να ντύνεται καλύτερα.
Του είπα "Τι ντύσιμο είναι αυτό;" κι εκείνος μου είπε "Είναι το στιλ μου".
Οι νέοι άρχισαν να μου φέρονται όπως εγώ στον Κιουνγκ-Κιου.
Αυτό με ξύπνησε.
"Έχουν το δικό τους στιλ.
Αντί να βρίσκω ψεγάδια, ας τους δεχτώ έτσι όπως είναι".
Παλιότερα ήταν σημαντικό να κόβει το μυαλό σου
την ώρα της εκπομπής.
Μια φορά ήταν να γυρίσουμε μια εκπομπή με κρυφές κάμερες,
αλλά όλες οι κάμερες φαίνονταν.
Μετά λάβαμε μια κλήση.
"Μου δανείζετε 40 εκατομμύρια γουόν;"
Αφού βλέπεις τις κάμερες
λες "Εντάξει, στείλτε μου τον λογαριασμό σας".
Ποιος θα έκανε κάτι τέτοιο; Ήξερες τι θα γίνει,
αλλά έπρεπε να κάνεις τον ανήξερο.
Παλιά γίνονταν συχνά και εκπομπές με υπνώσεις.
Αλλά ήταν πολύ παράξενες.
Τις θυμάστε, γι' αυτό γελάτε.
Μερικοί κωμικοί κι εγώ είχαμε μαζευτεί στην αίθουσα αναμονής
κι ήρθε ο παραγωγός.
"Φοβερός ο υπνωτιστής.
Τον δοκιμάσαμε και υπνώτισε δέκα τεχνικούς.
Ο ένας είδε τη μακαρίτισσα τη μάνα του.
Η άλλη είπε ότι ήταν πριγκίπισσα σε προηγούμενη ζωή.
Τους υπνώτισε και τους δέκα".
Γιατί μας το είπε αυτό;
-Για να μπείτε στον ρόλο. -Ήθελε να μας πει…
να παίξουμε τον ρόλο μας.
Έμμεσα, αυτό μας έλεγε.
Εγώ μπήκα χωρίς να το έχω καταλάβει αυτό.
Και τότε ξεκίνησε.
"Κοίτα αυτόν τον βόλο.
Μόλις πω 'Κόκκινος ήλιος!' θα κοιμηθείς.
Κόκκινος ήλιος!"
Όλοι αποκοιμούνται κάπως έτσι.
Αλλά εγώ υπερέβαλα.
"Κόκκινος ήλιος!"
Έριξα το κεφάλι μου. Έτσι κάνουν όλοι οι κωμικοί.
Δεν μπορούσα να ξεχάσω το πρόσωπο του παραγωγού.
Ήθελα να είμαι καλός.
"Τι ερωτήσεις κάνει ένας υπνωτιστής;
Τι να απαντήσω;"
Αυτά σκεφτόμουν συνέχεια.
Κι ο υπνωτιστής με ρώτησε.
"Σου-Γκουν, πού είσαι τώρα;"
"Δίπλα σου".
"Είμαι δίπλα σου".
"Ποιος είναι μαζί σου;"
"Ποιος άλλος; Εσύ. Οι δυο μας είμαστε".
Θα ήταν πολύ αστείο, αν τα έλεγα αυτά.
Αλλά δεν μπόρεσα.
Του είπα. "Βλέπω μια καπνοδόχο.
Κάποιος ανάβει φωτιά στον φούρνο".
"Ποιος είναι;" "Νομίζω ότι είναι η γιαγιά μου.
Κλαίει".
Δεν με είχε υπνωτίσει.
Έλεγα ό,τι μου ερχόταν στο κεφάλι.
Κι αυτός συνέχιζε τις ερωτήσεις.
"Γιατί κλαίει;"
"Εξαιτίας σου".
Αυτό ήθελα να πω, αλλά δεν το είπα.
Είπα "Δεν έχω ιδέα.
Απλώς κλαίει".
Τότε ο υπνωτιστής πήρε θάρρος. Νόμιζε ότι ήμουν εντελώς υπνωτισμένος.
Μου έδωσε κάτι.
Το έπιασα και μύριζε σαν κρεμμύδι.
"Ό,τι βάλεις τώρα στο στόμα σου,
θα έχει γεύση νόστιμου μήλου.
Θα τρως ένα μήλο".
Αλλά αυτό ήταν σίγουρα κρεμμύδι.
Μου το έχωσε στο στόμα.
Κι εγώ το μύριζα.
Το δάγκωσα.
Άρχισα να κλαίω.
Αλλά δεν μπορούσα να πω ότι ήταν κρεμμύδι.
"Τι είναι αυτό;
Δεν έχω ξαναφάει τόσο νόστιμο μήλο.
Γιαγιά. Φάε κι εσύ.
Πάρε, γιαγιά".
"Τι σου λέει;"
"'Είσαι τρελός. Περιμένεις να το φάω;'
Αυτό είπε". Έτσι του είπα.
Εκείνος πήρε το μήνυμα και είπε "Ξυπνάς τώρα".
Ο παραγωγός μου φάνηκε ικανοποιημένος.
Μου έκανε νεύμα.
Όσοι δεν είχαν καταλάβει.
Δάγκωναν το κρεμμύδια κι έκαναν γκριμάτσα.
Έτρωγαν ξανά και ξαναέκαναν γκριμάτσα.
Μετά από πέντε κρεμμύδια έλεγαν "Πολύ νόστιμο".
Σε κάποιους δεν κόβει.
Είναι σημαντικό να είσαι εύστροφος όταν δουλεύεις στην τηλεόραση.
Κι αφού εγώ είμαι εύστροφος,
πίστευα ότι θα ήταν και τα παιδιά μου.
Αλλά φαίνεται ότι τα γονίδια δεν παίζουν κανέναν ρόλο.
Σας το λέω εκ πείρας.
Στον γιο μου, στον Τε-Τζουν, αρέσει η ενόργανη γυμναστική.
Είναι ο μεγάλος μου γιος.
Νομίζω ότι λέγεται Τκάτσεφ. Θα σας δείξω εικόνες.
Αυτός είναι. Γυμνάζεται.
Είναι στην έβδομη τάξη.
Κοιτάξτε τον. Είναι στον αέρα.
Κάνει ενόργανη. Κοιτάξτε.
Κάνει οριζόντια δοκό.
Είναι πολύ γενναίος. Κάνει ένα σωρό πράγματα.
Μια μέρα τον άκουσα να γελάει στο δωμάτιό του.
Τον άκουσα να κάνει κάποιες ερωτήσεις.
Όταν πήγα να δω
έβλεπε μια ζωντανή εκπομπή.
Ήταν σαν να υπάρχουν εκατοντάδες θεατές,
αλλά ήταν μόνο τρεις.
Ο γιος μου ήταν ο πιο ενεργός.
Μια μέρα μου είπε σοβαρά
"Μπαμπά, θέλω να πάω στις ΗΠΑ".
Νόμιζα ότι επιτέλους είχε ωριμάσει.
Ήθελε να επεκτείνει τους ορίζοντές του,
να μάθει Αγγλικά και να αποκτήσει βιώματα.
Γι' αυτό αποφάσισα να τον στηρίξω με κάθε κόστος.
Τον ρώτησα
"Τε-Τζουν, γιατί θες να πας στις ΗΠΑ;"
Και μου είπε "Έχουν πολλές οριζόντιες δοκούς στις ΗΠΑ".
Είναι αλήθεια αυτό;
Θα υπάρχουν άνθρωποι απ' τα κεντρικά του Netflix εδώ.
Θα ήθελα πολύ να τους ρωτήσω.
"Πόσες οριζόντιες δοκούς…
Πόσες σιδερένιες δοκοί υπάρχουν στην Αμερική;"
Δεν έχω ιδέα ποιος του το είπε αυτό.
Έχει κι άλλη ζωντανή εκπομπή απόψε και θα ρωτήσω.
Ο Τε-Τζουν την παρακολουθεί.
Θα είμαι ο τέταρτος τηλεθεατής της εκπομπής.
Θα ξέρουν να μου απαντήσουν.
Τότε συνειδητοποίησα ότι η εξυπνάδα δεν κληρονομείται.
Έχω κι άλλον έναν γιο.
Αυτός μου μοιάζει περισσότερο.
Μια μέρα έπινα ένα ποτό.
Μαζί με τη γυναίκα και τα παιδιά. Κι είπα στα παιδιά
"Η μαμά κι ο μπαμπάς θα χτίσουν ένα σπιτάκι στην εξοχή
και θα ζήσουν εκεί μέχρι να πεθάνουν.
Αν πεθάνει πρώτη η μαμά, θα την ακολουθήσω.
Αυτό είναι το σχέδιό μας. Εσείς κάντε ό,τι θέλετε.
Ξεχάστε τις οριζόντιες δοκούς".
Τους μίλησα σοβαρά για να τους ξυπνήσω.
"Αλλά θα σας αφήσουμε λίγα λεφτά".
Ο άλλος μου γιος, ο Τε-Σέο είπε "Μπαμπά, δεν μπορείτε να μας αφήσετε".
Τον ρώτησα "Γιατί όχι;"
Και μου είπε "Πες μας πρώτα πού είναι τα λεφτά".
Ήταν πολύ αστείο.
Αλήθεια, αυτό είπε.
Είναι έξυπνος. Ήθελε να μάθει.
Ο Τε-Τζουν, ο μεγάλος μου γιος, είναι πιο ώριμος.
"Νοιάζεσαι πιο πολύ για τα λεφτά
παρά για τους γονείς μας; Πώς μπορείς;
Σημασία έχει να είναι υγιείς και μαζί μας".
Και τότε με ρώτησε "Μπαμπά, υπάρχουν οριζόντιες δοκοί στην εξοχή;"
Αυτό το σκέφτηκα εγώ.
Σας άρεσε;
Νομίζω ότι φταίει ο τρόπος που μεγάλωσα
που έγινα τόσο εύστροφος.
Άλλαξα πολλά σχολεία.
Αποφοίτησα από δύο δημοτικά.
Σ' όλες τις φωτογραφίες μου όταν ήμουν παιδί,
κοιτούσα κάποιον.
Ποιον κοιτάζω εδώ;
Κοιτάξτε.
Πού κοιτάζει αυτό το παιδί;
Κάποιον κοιτάζει.
Μια μέρα,
όταν πήγαινα δημοτικό,
έπαιζα ποδόσφαιρο με φίλους.
Πήγαινα στην τρίτη τάξη.
Αυτό είναι το σχολείο μου. Κι έπαιζα ποδόσφαιρο.
Ξαφνικά, μπήκε στην αυλή ένα τρακτεράκι.
Και πάνω στο τρακτεράκι
υπήρχε μια μικρή ντουλάπα.
Ναι, έτσι.
Είπα "μικρή" ντουλάπα.
Εντάξει. Καλά είναι.
Ήταν κι ένας ηλεκτρικός ανεμιστήρας πάνω στο τρακτεράκι.
Ούτε αυτός ήταν μεγάλος.
Εντάξει. Άφησέ το.
Ένας ανεμιστήρας.
Τέλος πάντων, ξαφνικά το τρακτεράκι μπήκε μέσα.
Σκέφτηκα ότι ήταν κανένας τρελός γέρος.
Εκεί έπαιζαν παιδιά. Μπορούσε να χτυπήσει κάποιο.
Τι κάνει με το τρακτέρ εδώ πέρα;
Αλλά κοίταξα λίγο πιο προσεκτικά κι ήταν ο πατέρας μου.
Ο πατέρας μου οδηγούσε το τρακτεράκι
με όλα αυτά τα πράγματα.
Οπότε… Σταθείτε, δεν φορούσε καπέλο.
Εντάξει. Ας πούμε ότι φορούσε.
Τέλος πάντων, αυτός ήταν.
Μετά μου είπε να ανεβώ.
Κι εγώ είπα στους φίλους μου "Τα λέμε αύριο.
Συγγνώμη που φεύγω νωρίς". Ως συνήθως.
Και φύγαμε.
Αλλά ο μπαμπάς μου δεν πήρε τον δρόμο για το σπίτι.
Το τρακτεράκι προχωρούσε.
Και προχωρούσε.
Ο μπαμπάς μου κοιτούσε πίσω που και που.
Όχι για να δει αν ήμουν ακόμα εκεί,
αλλά για να δει μην έπεσε ο ανεμιστήρας.
Δεν τον ρώτησα τίποτα. Απλώς καθόμουν εκεί πίσω.
Φτάσαμε σε μια άλλη γειτονιά.
Μου είπε "Από σήμερα οι δυο μας θα ζήσουμε σ' αυτό το σπίτι".
Δίπλα υπήρχε ένα μικροσκοπικό σχολείο.
"Από αύριο θα πας σ' αυτό το σχολείο".
Εγώ δεν είχα καταλάβει τι συνέβαινε. Μετά ήρθε μια κυρία.
Την είχα δει μερικές φορές στη γειτονιά.
Ο μπαμπάς μου είπε "Αυτή είναι η μαμά σου τώρα".
Μα είχα ήδη μαμά.
Έβρεχα το κρεβάτι μου μέχρι το γυμνάσιο.
Επειδή
ο μπαμπάς μου κι η μητριά μου…
Τότε την έλεγα "κυρία", αλλά τώρα τη λέω "μητέρα".
Είναι γριά κι είναι με τον μπαμπά δεκαετίες.
Δεν πήγαινα στο μπάνιο για να μην τους ξυπνήσω.
Μερικές φορές ο μπαμπάς μου κουνούσε το χέρι του
μπροστά στο πρόσωπό μου για να δει αν κοιμάμαι.
Δεν ξέρω γιατί το έκανε αυτό.
Τέλος πάντων, έκανε κάπως έτσι.
Δεν ξέρω γιατί.
Δεν νομίζω ότι ήθελε να δει αν ζω ακόμα.
Αυτό γινόταν για μήνες.
Τα βράδια κουνούσε το χέρι του μπροστά μου.
Ακόμα δεν έχω καταλάβει το γιατί.
Ήμουν πολύ μικρός για να καταλάβω.
Στις διακοπές πήγαινα να δω τον μπαμπά μου
και έκανα αναπαράσταση εκείνης της σκηνής.
Ορίστε κι η φωτογραφία.
Εδώ είναι στις διακοπές της Πρωτοχρονιάς.
Είμαι εκτός πλάνου, έτσι; Θα σας πω γιατί.
Δεν βρίσκαμε κανέναν να μας φωτογραφίσει.
Ο μπαμπάς μου είναι 80 κι είναι ο νεότερος εκεί.
Τη φωτογραφία αυτήν την τράβηξε ένας 90χρονος περαστικός.
Κρατούσε πατημένο το κουμπί κι έβγαζε βίντεο.
Δεν ξέρω τι πάτησε, αλλά έβγαλε οχτώ σέλφι με το κινητό μου.
Σε άλλες φωτογραφίες φαίνεται μόνο το τρακτέρ.
Αυτή ήταν η καλύτερη.
Ήθελα απλώς να δημιουργήσω ξανά τη στιγμή
που ρώτησα τον μπαμπά μου "Μπαμπά, πού πάμε;"
Αυτό το ύφος είχε και τότε.
Ο γιος του είναι επιτυχημένος πια και του δίνει και λεφτά.
Θα έπρεπε να χαμογελάει, αλλά είναι σφιγμένος.
Λίγο καιρό μετά τη φωτογραφία,
ο μπαμπάς μου αρρώστησε
κι έκανε ένα σοβαρό χειρουργείο.
Δεν ξέρω αν πρέπει να το πω αυτό εδώ,
αλλά την περασμένη βδομάδα…
ανέκτησε πλήρως την υγεία του.
Μου τηλεφώνησαν.
Σφύζει από υγεία τώρα.
Τον μπαμπά μου δεν τον αγχώνει κανένας.
Πάντα κοιτάζει μπροστά.
Μια μέρα, όταν πήγαινα δημοτικό,
ξύπνησα το πρωί κι ο μπαμπάς μου είχε φύγει.
Ο αδερφός μου κι εγώ πανικοβληθήκαμε.
Δεν είχαμε να φάμε
κι ο αδερφός μου έφτιαξε ό,τι ήξερε.
Την τρίτη μέρα ο μπαμπάς μας γύρισε.
"Μπαμπά, πού ήσουν;" "Πήγα να δω τ' αξιοθέατα".
Πήγε να δει τ' αξιοθέατα.
"Γιατί δεν άφησες λεφτά;" "Δεν τα βρήκατε;"
Πήγε στη γωνία του μικρού δωμάτιου,
πήρε ένα χαρτονόμισμα 5,000 γουόν και μας το έδωσε.
Το είχε διπλώσει και το είχε κρύψει.
Μια παραμονή Χριστουγέννων
ο μπαμπάς μου είπε "Αύριο είναι Χριστούγεννα".
Και δεν είπε τίποτα άλλο.
Σκεφτήκαμε "Ξέρει ότι είναι Χριστούγεννα αύριο;"
Πριν κοιμηθούμε, πήραμε ένα ζευγάρι απ' τις στρατιωτικές κάλτσες του.
Από εκείνες τις τεράστιες.
Πριν πέσουμε για ύπνο τις κρεμάσαμε.
Το επόμενο πρωί ο μπαμπάς τις είχε φορέσει κι είχε φύγει.
Τις φόρεσε κι έφυγε.
Μάλλον ήθελε να φορέσει χοντρές κάλτσες για τα Χριστούγεννα.
Είναι η μόνη ανάμνηση από Χριστούγεννα που έχω εγώ κι ο αδερφός μου.
Κάποτε, από μια εκπομπή ζήτησαν φωτογραφία μου απ' τα πρώτα μου γενέθλια.
Κάλεσα τον μπαμπά μου και τον ρώτησα αν είχε καμία.
"Όχι". "Γιατί όχι;"
"Δεν κάναμε γιορτή".
Τελικά, δανείστηκα μία του Μπιουνγκ-Μαν.
Δεν βρήκα κανέναν άλλον που να μου μοιάζει.
Τον ρώτησα αν είχε φωτογραφίες και είχε.
Απ' όσο ξέρω ούτε η δική του οικογένεια ήταν πλούσια.
Αυτός είναι ο Κιμ Μπιουνγκ-Μαν.
Ποιος θα καταλάβαινε; Ρώτησα τον μπαμπά.
"Μου μοιάζει;" "Φτυστός εσύ είναι.
Κανείς δεν θα το καταλάβει. Έξυπνο παιδί φαίνεται".
Εγώ νόμιζα ότι θα μου ζητήσει συγγνώμη.
Αλλά είπε απλώς ότι μου μοιάζει.
Μιλώντας για παιδιά…
Έχετε δει παιδιά που δεν είναι και πολύ χαριτωμένα;
Δεν είναι όλα τα παιδιά όμορφα και χαριτωμένα.
Μερικές φορές, κανένας φίλος φέρνει το μωρό του.
Κι εγώ λέω
"Θεέ μου. Τι γλυκό.
Πόσο μεγάλωσε.
Σαν χτες μου φαίνεται που ήσουν έγκυος.
Θεέ μου. Κοίτα πόσο έχει μεγαλώσει".
Δεν λέω πώς είναι το παιδί, μόνο πόσο έχει μεγαλώσει.
"Θεέ μου. Απίστευτο".
Ξέρετε τι εννοώ, έτσι;
Δεν θέλω να προσβάλλω κανέναν.
Άλλες φορές λες
"Αγόρι…" κι ο γονιός λέει "Είναι κορίτσι".
Τότε λέω "Να κάνετε κι ένα αγόρι τώρα.
Θα είναι όμορφο σαν το κορίτσι.
Θα γίνεις φοβερός μπαμπάς".
Πρέπει να σκεφτείς κάτι να πεις.
Κι είναι πάντα καλύτερο να υποθέσεις ότι είναι κορίτσι.
"Κοιτάξτε μια όμορφη πριγκίπισσα".
Και αγόρι να είναι, οι μανάδες χαίρονται.
"Είναι αγόρι; Μα είναι τόσο όμορφο.
Από εσένα θα πήρε". Έτσι δεν προσβάλλεται κανείς.
Πόσα μετρητά δίνετε στους γάμους; Έχετε κάποιον κανόνα;
Αν είναι απλώς γνωστός, 50,000 γουόν.
Αν είναι στενός φίλος, 100,000 γουόν.
Αν είναι συγγενής, 200,000 με 300,000 γουόν.
Αν έχετε να μιλήσετε πέντε ή έξι χρόνια,
μια φατσούλα αρκεί.
Στείλτε μια φατσούλα.
Αν στείλετε μήνυμα κι ανοίξετε συζήτηση,
θα πρέπει να πάτε στον γάμο.
Η φατσούλα σηματοδοτεί το τέλος της φιλίας.
Το ν' ανοίξετε συζήτηση είναι κακή ιδέα.
Είναι όλα πιθανά.
Ένας γνωστός μου με κάλεσε στον γάμο του
και του έδωσα 100,000 γουόν.
Ένας φίλος μου δεν είχε βγάλει λεφτά ακόμα
και πήγα μαζί του στο ATM.
Είδα, όμως, ότι έβγαλε 200,000 γουόν.
Το θέμα είναι ότι εγώ ήμουν μπροστά του στη σειρά.
Φοβήθηκα ότι ο γαμπρός θα απογοητευτεί μαζί μου.
Τελικά έβγαλα άλλα 200,000 γουόν.
Σκέφτηκα να δώσω παραπάνω.
Οπότε έδωσα 300,000 γουόν.
Όταν ήρθε η σειρά του φίλου μου,
έβαλε 50,000 γουόν σε τέσσερις φακέλους.
Έδινε λεφτά εκ μέρους άλλων φίλων του.
Δεν γινόταν να είναι μπροστά μου;
Θα είχα δώσει απλώς 100,000 γουόν.
Εγώ έδωσα τα λεφτά πρώτος κι εκείνος έδωσε μετά τέσσερις φακέλους.
Δεν με αποζημίωσε κανείς.
Σπαστικό, έτσι;
Όλα είναι πιθανά.
Κι όχι μόνο στους γάμους. Και τα παιδικά πάρτι έτσι είναι.
Παράδειγμα ο Σουνγκ-Κουάνγκ.
Ας πούμε ότι το μωρό του φίλου μου γίνεται ενός.
Μιας κι είμαστε τόσο φίλοι
αποφασίζω να του δώσω ένα εκατομμύριο γουόν.
Είμαι μεγαλύτερός του και μπορώ.
Φτάνω στο πάρτι με ένα εκατομμύριο γουόν.
"Σουνγκ-Κουάνγκ, συγχαρητήρια".
Βλέπω, όμως, τη γυναίκα του έγκυο.
"Όχι. Αν του δώσω ένα εκατομμύριο τώρα,
θα πρέπει να δώσω και μετά άλλα τόσα. Για στάσου".
Πάω στο μπάνιο και βγάζω τις 500,000.
Δίνω στον Σουνγκ-Κουάνγκ 500,000 γουόν.
Αλλιώς θα έκανα το ίδιο του χρόνου.
Έτσι κάνω τώρα τελευταία.
Όταν μαθαίνω για παιδικό πάρτι, τηλεφωνώ και ρωτάω
"Να σου οργανώσω το πάρτι;"
Αν είμαι εγώ ο οργανωτής… Ξέρετε τι εννοώ, έτσι;
Θα πληρωθώ κιόλας.
Προσπαθώ να οργανώνω αντί να δίνω δώρα.
Παλιά ήμουν εκπαιδευτής αναψυχής.
Έχω κάνει πολλές εκδηλώσεις σε διάφορες περιοχές.
Πολλές περιοχές έχουν δικές τους διαλέκτους.
Η διάλεκτος στο Τσουνγκτσεόνγκ ήταν η πιο ενδιαφέρουσα.
"Ξέχνα το. Σταμάτα. Έλα".
Ό,τι λένε τελειώνει σε "ου".
"Επόμενη είναι η IU". Έτσι.
Αλλά δεν τελειώνουν όλα σε "ου".
Κι οι διάλεκτοι στο Τσεονάν και στο Ασάν είναι ενδιαφέρουσες.
Ο φίλος μου ο Σανγκ-Γουόν ζει εκεί.
Όταν φεύγω λέει "Φεύγεις κιόλας;
Μείνε να φας μαζί μας, ε;"
"Μείνε να φας μαζί μας, ε;"
"Τι κάνεις στις διακοπές; Γιατί δεν τηλεφωνείς ποτέ, ε;"
Σαν να τραγουδάει η Λι Σέουνγκ-Τσουλ.
Έτσι μιλάει.
"Τι κάνεις;
Θα έρθεις για καφέ, ε;"
Δεν μπορεί να πει όλη την πρόταση αργά;
Λέει το πρώτο μέρος αργά
και σέρνει το δεύτερο.
"Θα έρθεις να με δεις όταν έχεις χρόνο, ε;"
Έτσι μιλάνε στο Τσουνγκτσεόνγκ.
Αναρωτιέμαι αν οι ξένοι θα τα καταλάβουν όλα αυτά.
Στις μέρες μας
οι άνθρωποι μας αγχώνουν.
Κάποιοι ίσως νιώσατε άσχημα που ήρθατε σήμερα εδώ.
Θέλω να σας δώσω συμβουλές για το πώς να συμπεριφέρεστε.
Θα είμαι ο γιατρός σας.
Θέλετε
να σας συμβουλέψω;
Σηκώστε χέρια και θα απαντήσω στις ερωτήσεις σας.
Η κυρία εκεί πίσω. Σε ακούω.
-Να σηκωθώ; -Όπως νιώθεις.
Λοιπόν, τι σε απασχολεί;
Είμαι το μεγαλύτερο παιδί στην οικογένεια.
Και στις δύο οικογένειες.
-Και στου μπαμπά και στης μαμάς; -Ναι.
Εντάξει.
Δεν ξέρω αν αυτός είναι ο λόγος, αλλά δεν νιώθω άνετα στο σπίτι.
Στο σπίτι μου αγχώνομαι.
-Και; -Είμαι πάντα ο μεσάζων.
-Νιώθεις αμήχανα στο σπίτι; -Ναι, στο σπίτι.
Όταν λείπω μέρες απ' το σπίτι,
οι δικοί μου μαλώνουν και η κατάσταση γίνεται περίεργη.
-Μένεις με τους γονείς σου; -Ναι.
-Δεν είναι σαν τους δικούς μου, ε;. -Όχι.
-Δεν είμαστε έτσι. -Έπειτα;
Δεν μπορώ να χαλαρώσω στο σπίτι.
Είμαι συνέχεια στην τσίτα.
Ακόμα κι όταν οι γονείς μου τρώνε μαζί,
αν ξεκινήσουν να μαλώνουν,
εγώ πάω και κάθομαι μαζί τους, ενώ η αδερφή μου…
Λυπάμαι, αλλά δεν ξέρω πώς να σε βοηθήσω.
Αν θες να μετακομίσεις, θα σε βοηθήσω να βρεις σπίτι.
-Έχεις αδέρφια; -Μια μικρή αδερφή.
-Πόσων ετών είναι; -Είναι 20.
-Εκείνη δεν αγχώνεται; -Όχι.
Έτσι να κάνεις κι εσύ.
Απλό είναι.
Γιατί να σηκώνεις εσύ όλο το βάρος;
Είσαι η μεγαλύτερη στην οικογένεια
κι είναι λογικό οι γονείς σου να στηρίζονται πολύ πάνω σου.
-Ναι. -Δεν μπορείς να το αποφύγεις αυτό.
Στην οικογένεια επιτρέπεται.
Το σπαστικό είναι να αγχώνεται κανείς στη δουλειά.
Αλλά στην οικογένεια, δεν τρέχει κάτι.
Είναι ένας τρόπος επικοινωνίας, έτσι δεν είναι;
Αν δεν μάλωναν ποτέ οι γονείς σου,
δεν θα τους μιλούσες καθόλου.
Θα ήσουν στο δωμάτιό και θα έπαιζες στο κινητό.
Μαλώνουν επίτηδες για να σου μιλήσουν.
Φέρνουν κοντά την οικογένεια.
Στις μέρες μας σπάνια συζητάμε.
Μιλάμε μόνο για τον εαυτό μας.
Οι γονείς σου χρησιμοποιούν μια πολύ εξελιγμένη τεχνική.
Δεν είναι χωρισμένοι. Ακόμα ζουν μαζί.
-Θες ταινία; -Όχι.
Όχι, έτσι; Δεν πειράζει.
-Εγώ σε στηρίζω. -Ευχαριστώ.
Αφού μιλάς γι' αυτό το θέμα τόσο άνετα, δεν είναι κάτι σημαντικό.
Κανείς άλλος;
Ο κύριος μπροστά.
Αποφοίτησα πέρυσι απ' το κολέγιο
και ψάχνω για δουλειά.
Είμαι άνεργος έναν χρόνο τώρα
κι όταν κάθομαι σπίτι αγχώνομαι.
Στις γιορτές η θεία μου με ρωτάει συνέχεια.
-Ρωτάει πότε θα βρω δουλειά. -Εντάξει.
Τα ρωτάνε αυτά, έτσι;
Ευτυχώς, δεν επισκέφθηκα τους συγγενείς μου
εξαιτίας της πανδημίας φέτος.
Χάρηκα που δεν είδα τη γιαγιά και τις θείες μου.
Δηλαδή θες να συνεχιστεί η πανδημία;
Όχι, δεν εννοούσα αυτό.
Πρέπει να τελειώσει, για να βρω πιο εύκολα δουλειά.
Σ' αυτό ελπίζω.
Αλλά δεν νιώθω άνετα στο σπίτι.
Θα μου δώσετε κάποια συμβουλή;
Πόσων ετών είσαι;
Είμαι 27.
Είσαι νέος. Έχεις πάει και στρατό.
Η ζωή σου ανήκει.
Είπες ότι είσαι 27.
Ποιος ξέρει αν θα φτάσεις τα 28, τα 29 ή τα 30;
Όταν φτάσεις, να είσαι καλός με τους γονείς σου
για να είναι ευχαριστημένοι.
Ο πατέρας μου το έκλεινε αμέσως όταν του τηλεφωνούσα.
Όταν δεν ήμουν γνωστός, μου το έκλεινε αμέσως.
Κι εγώ δεν τον επισκεπτόμουν ποτέ. Αλήθεια.
"Ο φίλος σου έγινε μηχανικός αυτοκινήτων
και τώρα είναι διευθυντής.
Εσύ τι κάνεις στη ζωή σου;"
Τώρα, όμως, λέει άλλα.
"Κοίτα τι πάρτι μου έκανε ο Σου-Γκουν". Έτσι λέει.
Περίμενε γι' αυτήν τη μέρα. Οικογένεια είστε.
Η οικογένειά σου ανησυχεί για εσένα.
Δεν ψάχνουν για ελαττώματα.
Κανείς δεν θα κάνει περισσότερη υπομονή από την οικογένειά σου.
Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Είστε οικογένεια.
Σουνγκ-Κουάνγκ, να τα λες κι αυτά, αλλιώς ο κόσμος θα δυσαρεστηθεί.
Κανείς άλλος; Ρωτήστε με.
Σας ακούω. Η κοπέλα εκεί πέρα.
Βρήκα δουλειά πέρυσι τον Νοέμβριο.
Συγχαρητήρια.
Τελείωσα το λύκειο κι έπιασα αμέσως δουλειά.
-Αμέσως; -Ναι.
Κοίτα την.
Αν μπορεί εκείνη, μπορείς κι εσύ.
-Και; -Είμαι πολύ νέα.
-Πολύ νεότερη απ' όλους στη δουλειά… -Ναι.
Νιώθω αμήχανα.
Πόσο μεγαλύτεροι είναι οι άλλοι;
Περίπου εννιά χρόνια πιο μεγάλοι.
Δεν τους αποκαλείς με τον τίτλο τους;
Ναι, αλλά πέρα απ' τον διευθυντή και τον βοηθό διευθυντή,
δεν υπάρχει ξεκάθαρη ιεραρχία.
Δεν υπάρχουν πολλά επίπεδα.
Κι οι άντρες είναι πιο πολλοί απ' τις γυναίκες.
Τους φωνάζω με το μικρό τους όνομα ή λέω "Συγγνώμη".
Γιατί δεν λες "κύριε" ή "κυρία";
Αυτό θα ήταν το καλύτερο.
Αν κάποιος νεότερος στη δουλειά σε φωνάζει με το μικρό,
ας πούμε "Σου-Γκουν, το κάνεις αυτό;",
δημιουργείται μια απόσταση. Έτσι δεν είναι;
Σ' εμένα μιλάνε στον πληθυντικό.
-Ποιοι; -Οι συνάδελφοί μου.
Ανέβα στο γραφείο και φώναξε "Μη μου μιλάτε στον πληθυντικό".
Μιλούν έτσι για να δείξουν σεβασμό.
-Κατάλαβα. -Είναι φυσικό.
Το ότι είσαι νεότερη…
-Πώς σε λένε; -Γέον-Ου.
"Γέον-Ου, κάνε αυτό. Έλα εδώ".
Δεν είναι σωστό αυτό όταν μιλάς με άλλους.
Αξίζεις σεβασμό.
Φυσικά και πρέπει να σέβονται.
Αφού σέβονται ακόμα και τους νεότερους,
πρέπει να είναι καλό το εργασιακό περιβάλλον.
Είναι αδύνατο να μη σκεφτείς τι θα πουν οι άλλοι.
Αλλά τίνος η γνώμη πρέπει να μας ενδιαφέρει περισσότερο;
Η δική μας.
Οι άνθρωποι σκέφτονται τον εαυτό τους παρά το τι λένε οι άλλοι.
Αλλά μόνο εσύ ξέρεις τι θες να σ' ενδιαφέρει πιο πολύ.
Θα σου δώσω μια τελευταία συμβουλή.
Ζήσε όπως θες εσύ.
Μείνε αυτή που είσαι.
Μη σε νοιάζει τι σκέφτονται οι άλλοι.
Κάνε αυτό που θες.
Μην κοιτάς φύλλο ή ηλικία
ή τι έχεις κάνει στη ζωή σου
και κάνε αυτό που θες χωρίς να σε νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι.
Όπου κι αν είσαι. Κι εμείς πού είμαστε;
Στο τέλος της παράστασης.
Αλλά μη στεναχωριέστε.
Αν το Netflix πιάσει το νόημα,
θα κάνει κι άλλη εκπομπή.
Όταν περάσει η πανδημία, θα έχουμε και μεγαλύτερο κοινό.
Σίγουρα θα μου δώσουν άλλη μία ευκαιρία.
Τέλος… Είστε έτοιμοι;
Θα ελευθερώσουμε περιστέρια.
Κοιτάξτε ψηλά. Προσέξτε όταν ελευθερωθούν.
Έρχονται τα περιστέρια. Το σύμβολο της ειρήνης.
Σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ.
Υποτιτλισμός: Αλέξης Γραμμένος