Downloaded from YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ένα, δύο. Ένα, δύο…
Ξεκινάμε με το ένα, δύο. Εντάξει;
Ένα, δύο είναι το σήμα.
Ναι, το 'χω.
Ένα, δύο…
Δεν μπορώ να συγκινηθώ
Είμαι απλώς δειλός τώρα
Αυτά τα γυαλισμένα αιχμηρά λόγια
Είναι σημαντικά, υπομονή λοιπόν και γέλα
Γροθιά, γροθιά, γροθιά Είμαι ενθουσιασμένος
Εισέπνευσέ το, μην το αφήσεις έξω
Σε έχω βαρεθεί Είσαι τόσο δύσκολη
Ένα ραντεβού το μεσημέρι
Μπίμπιντι μπόμπιντι μπου
Ας δουλέψουμε σε αυτήν την μοναχική αγάπη
Η καρδιά μου πονάει
Και σήμερα, ας ξαναγεννηθούμε
Θα είμαστε χαζοί
Και θα πετάξουμε στον αέρα
Ας ξεχάσουμε το τώρα, λα τα τα
Ας χορέψουμε, ας ξεσηκωθούμε σήμερα
Ξέχνα τα δάκρυά σου Ώστε να μην μπορείς αν κοιμηθείς
Μην το αφήσεις να γίνει ψέμα
Ακόμα και για μένα που δεν είμαι εγώ Λα τα τα
Ακόμα και στις πιο σκοτεινές Ζοφερές μου μέρες
Θέλω να λάμπω αν είμαι μαζί σου
Μήλο.
Ουρανός.
Σκυλί.
Ίριδα.
Αγελάδα.
Αγέλη.
Ήλιος.
Σμαράγδι.
Γεια σου, Άκι.
Είδα ένα παράξενο όνειρο χθες βράδυ.
Τι είδες;
Κατά την πρόβα, πανικοβλήθηκα και νόμιζα ότι ήμου η μόνη εκτός τόνου.
Αφού παράτησες την ορχήστρα.
Το ξερω!
Μάλλον στα όνειρά μου είμαι ακόμα στην ορχήστρα.
Όσο πιο πολύ με έπιανε ο πανικός, τόσο πιο πολύ εκτός τόνου έβγαινα.
Πριν το καταλάβω, δεν κρατούσα καν το βιολί μου.
Τι περίεργο όνειρο.
Είχα πανικοβληθεί τόσο πολύ.
Νόμισα ότι η δασκάλα θύμωσε και κοίταξα πίσω
και είδα ένα μονόφθαλμο τέρας να με κοιτάει.
Μονόφθαλμο;
-Μονόφθαλμο. -Τρομακτικό.
Ήταν έτσι στρόγγυλο.
Εννοείς το μάτι;
Ναι, ήταν ένα μονόφθαλμο τέρας που με κοιτούσε.
Ήμουν τοσο απελπισμένη να βρω το βιολί μου αλλά δεν μπορούσα να το βρω.
Ναι, βλέπω και εγώ όνειρα που που ψάχνω για πράγματα.
Βλέπεις, ε;
Τότε, πριν το καταλάβω, το μονόφθαλμο πράγμα ήρθε κοντά.
-Είναι τόσο τροματικό. -Απλώς με κοιτούσε.
Ανατριχιαστικό!
Μετά κατάλαβα ότι ήταν μόνο ένα όνειρο.
Τι έκανες τότε;
Πήδηξα.
Τι;
Έχεις αποκοιμηθεί ποτέ μέσα στην τάξη και ξύπνησες με ένα τράνταγμα;
Το έχω κάνει…
-Σωστά; -Ναι.
Σκέφτηκα οτι θα ξυπνούσα αν πηδούσα από ένα κτήριο.
Τα έδωσες όλα.
Έχω όλα αυτά τα περίεργα όνειρα τον τελευταίο καιρό.
Τι σημαίνει αυτό;
Δεν έχω ιδέα. Πάω να μας φέρω ποτά.
Α, ευχαριστώ.
Περίμενε.
Το έχω ξαναδεί αυτό το όνειρο…
Ε;
Η Τακι δεν ξαναγύρισε.
Από τότε, στέλνω στην Τάκι άπειρα μηνύματα.
Αλλά δεν έχει διαβάσει ποτέ κανένα από τα μηνύματά μου.
Αυτές οι προτάσεις έμειναν αδιάβαστες.
Γεια, πού είσαι;
Δεν με νοιάζει ποιος είναι Μπορεί να είναι οποιοσδήποτε
Είναι κανείς εκεί;
Όχι φωνές…
Είμασταν καλές φίλες με την Τάκι.
Δεν ταριάζαμε στο σχολείο.
Είμασταν πάντα οι δυο μας.
Τα μαθήματά μας, τα επιλογής και ο δρόμος για το σπίτι ήταν τα ίδια.
Και οι δύο παρατήσαμε την ορχήστρα μαζί.
Η μουσική που μου έδειξε ήταν πολύ καλή.
Μου άρεσαν πολύ.
Η Τάκι ήταν η πρώτη καλύτερη φίλη που είχα ποτέ.
Τι στο καλό έκανε;
Τι συμβαίνει; Δεν μπορώ να προχωρήσω
Αυτή η πόλη με τις χίπικες δονήσεις της
Πώς το έκανες; Γιατί;
Λέγοντας "όλα είναι σημαντικά" Μόνο ακούγεται ωραίο
Εμφανίζονται ξαφνικά από την άλλη μεριά Και πριν το καταλάβουμε, μας έχουν πάρει
Φοβόμουν να σε αφήσω να φύγεις
Μείνε μαζί μου και σήμερα
Παιδιά
Παιδιά εσείς με μαζέψατε
Δεν το θυμάμαι
Αλλά το πρόσωπό σου μου λέει Ότι θες να πεις κάτι
Όλα μπροστά μου
Όλα εδώ είναι ψεύτικα
Ακόμα κι αν είσαι συμπονετικός Ακόμα κι αν έχεις παραιτηθεί
Όλα αρχίζουν τώρα
Προσπάθησε σκληρά Να δαγκώσεις τη γλώσσα σου
Μείνε εκεί και σκάσε
Θα είναι ψέμα αν πω Ότι είναι όπως το φαντάστηκα
Ήσουν συναισθηματική
Συνήθως δεν είσαι έτσι
Αλλά αυτή η έκφρασή σου
Αυτή η έκφραση, για μια στιγμή
Αντικατοπτρίστηκε υπέροχα στα μάτια μου
Το μεγαλύτερο διάστημα σε λαχταρούσα Και κόντεψα να χάσω τον εαυτό μου
Ξεπέρασε το πραγματικό, αν φοβάσαι
Μείνε μαζί μου και σήμερα
Τι συμβαίνει; Δεν μπορώ να προχωρήσω
Αυτή η πόλη και οι χίπικες δονήσεις της
Πώς το έκανες; Γιατί;
Λέγοντας "όλα είναι σημαντικά" Μόνο ακούγεται ωραίο
Εμφανίζονται ξαφνικά από την άλλη μεριά Και πριν το καταλάβουμε, μας έχουν πάρει
Φοβόμουν να σε αφήσω να φύγεις
Μείνε μαζί μου και σήμερα
Το μεγαλύτερο διάστημα σε λαχταρούσα Και κόντεψα να χάσω τον εαυτό μου
Ξεπέρασε το πραγματικό…
Είδες εκείνο το περίεργο όνειρο;
Ναι, φαίνεται πως όλοι βλέπουν εκείνο το όνειρο.
Ναι, και εγώ το είδα. Αλήθεια το είδα.
Τι είναι αυτό;
Σου είπα χθες.
-Το μονόφθαλμο τέρας. -Το μονόφθαλμο τέρας.
Το μονόφθαλμο τέρας.
ΤΟ ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟ ΤΕΡΑΣ;
Το μονόφθαλμο τέρας.
Η Τάκι με πήγαινε σε διάφορα μέρη.
Πηγαίναμε σε καραόκε, σε καφέ και στα ηλεκτρονικά.
Η Τάκι με πήγαινε παντού.
Το δωμάτιο που οι δυο μας τραγουδούσαμε καραόκε
μοιαζει με διαφορετικό μέρος τώρα που εκείνη δεν είναι εδώ.
Η φασαρία αυτής της γλυκιάς πόλης
Οδηγεί σε συναισθηματικό μποτιλιάρισμα
Λες ότι δεν είσαι μέρος αυτού
Η κατάσταση της καρδιάς μου Είναι ξεθωριασμένη
Ό,τι και να γίνει, δεν ταιριάζουμε
Γέλα με τη φάρσα, μπράβο σου
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω το γλυκό και το ξινό
Είμαι χαμένος μπροστά σου
Λιώνοντας, είναι ένα ραντεβού
Θα είναι πλατωνικό
Είναι μια ελαφρώς πικρή προσδοκία Μπορεί να σπάσει η καρδιά μου
Γι' αυτό, αν είσαι χαμένος στα όνειρά σου…
Γεια, Τάκι.
Θέλω να χρωματίσεις περισσότερο τη ζωή μου.
Αν χρωματίσεις τη ζωή μου Χρωμάτησε τη ζωή μου
Μην παίζεις με την καρδιά μου Και κοιτάς από την άλλη
Θέλω να μου λείπεις Να σε σκέφτομαι
Πρόβλεψη για ροζ καρδιά
Αν σου πω τώρα, θα σου πω τώρα
Θα γίνουμε ένα, και Τα βλέμματά μας θα γεμίσουν αγάπη
Αν αποτύχω, το επόμενο βήμα είναι το αντίο
Θεέ μου, σε παρακαλώ Να είσαι στο πλευρό μου σήμερα
Ήμουν φοιτητής μετεγγραφής.
Δεν ήθελα οι άνθρωποι να κοροϊδεύουν την προφορά μου.
Η Τάκι μου είπε ότι η προφορά της είναι χειρότερη
αλλά δεν την ενόχλησε ποτέ.
Δεν ήμασταν καλές στο να πιανουμε συζήτηση με άλλα άτομα.
Έτσι παίξαμε μια έκδοση του σιριτόρι.
Δεν λέγαμε λέξη αλλά μπορούσαμε να καταλάβουμε η μία την άλλη.
Εξέφρασα τις λέξεις αδιάφορα Τι με έκανε να κλάψω…
-Όχι, θα τελειώσει! -Τι;
Ας το τελειώσουμε σήμερα
Ένα, δύο, περίμενε το σήμα…
Αλλά…
Μόνο όταν ήμουν με την Τάκι, μπορούσα να μιλήσω τόσο φυσικά.
Δεν χρειάζεται να Σταματήσεις και να μείνεις εκεί…
Το ίδιο μου είπε και η Τάκι.
Και νόμιζα ότι θα μπορούσα να είμαι μαζί της για το υπόλοιπο της ζωής μου.
Τάκι.
Η καλύτερη πρώτη φίλη…
Μη μου πεις ότι είναι αργά
…ότι ποτέ δεν έκανα.
Τώρα
Είμαστε ένας τροχός που αρχίζει να κυλάει
Όλο και πιο πολύ! Το μισώ, αλλά μου αρέσει
Έι! Έι! Δεν καταλαβαίνω Αυτή η αυτό-συνάντηση
Όλο και πιο κοντά στη μέση Αλλά πηγαίνει πιο μακριά
Μπαμ! Μπαμ! Κουνήσου με τη μουσική Και άρχισε να χορεύεις
Όλο και πιο πολύ! Το μισώ, αλλά μου αρέσει
Έι! Έι! Δεν ξέρω τι μας περιμένει
Πάρε την καρδιά μου Και κούνα την, κούνα την
Ναι!
Δεν υπάρχει σωστή απάντηση
Τότε πού να πάμε;
Θα τελειώσει η ιστορία;
Ένα, δύο, περίμενε το σήμα
Εσύ και εγώ, αγγίξαμε τα χέρια γιατί
Ήμουν αρκετά γενναίος για να το κάνω
Δεύτερη φάση
Δεν έχει νόημα να είσαι τόσο άκαμπτη
Ήταν ντροπιαστικό Πείτε αντίο στα όνειρά σου
Να με φροντίζεις για πάντα
Θα το κάνεις;
Τώρα
Έλα! Ελα! Μαζευτείτε Στρέψτε τα βλέμματά μας μακριά
Όλο και πιο πολύ! Το μισώ, αλλά μου αρέσει
Έι! Έι! Δεν καταλαβαίνω Αυτή η αυτό-συνάντηση
Όλο και πιο πολύ! Συνέρχεται Και καταρρέει
Μπαμ! Μπαμ! Πριν σε αγγίξω Θα εξαφανιστείς
Όλο και πιο πολύ! Το μισώ, αλλά μου αρέσει
Έι! Έι! Δεν ξέρω τι μας περιμένει
Μέχρι να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον, θα…
Τάκι!
Άκι! Τι κάνεις;
Κάνω ένα διάλειμμα γιατί ο δάσκαλος έκανε πολύ ώρα στο μάθημα.
Ναι, πήρε πολύ ώρα.
Πάω στην ταράτσα. Πάμε μαζί.
Εντάξει.
Μη μου πείς ότι είναι αργά
Τώρα
Είμαστε ένας τροχός που αρχίζει να γυρίζει
Όλο και πιο πολύ! Το μισώ, αλλά μου αρέσει
Έι! Έι! Δεν καταλαβαίνω Αυτή η αυτό-συνάντηση
Όλο και πιο κοντά στη μέση Αλλά πάει πιο μακριά
Μπαμ! Μπαμ! Κουνήσου με τη μουσική Και άρχισε να χορεύεις
Όλο και πιο πολύ! Το μισώ, αλλά μου αρέσει
Έι! Έι! Δεν ξέρω τι μας περιμένει
Πάρε την καρδιά μου Και κούνα την, κούνα την
Ναι!
Άκι!
Γρήγορα, Άκι!
Περίμενε ένα λεπτό!
Είσαι αργή.
Δεν υπάρχει σωστή απάντηση…
-Είσαι καλα; -Ναι, ευχαριστώ.
Με το ένα, δύο. Εντάξει;
Ναι, ξέρω, Τάκι.
-Έι, Άκι. -Ναι;
Δεύτερη φάση…
Να είμαστε μαζί για πάντα.
Θα το κάνεις;
…Θα το κάνεις;
Έι, Τάκι.
Γιατί εξαφανίστηκες ξαφνικά;
Κάπου κρύβεσαι, ε;
Αυτό θέλω να πιστεύω.
Αν δεν το κάνω,
ο κόσμος με σένα μέσα θα είναι σαν όνειρο.
Ουάου!
Τι ονειρευόσουν;
Έπεσα από τις σκάλες.
Ήταν τόσο τρομακτικό.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Κοιμόμουν;
Εντελώς.
Χαίρομαι που ήταν μόνο ένα όνειρο. Με τρόμαξε.
Τρόμαξες; Εμένα τρόμαξες!
Συνέβει σε αυτές τις σκάλες, αλήθεια.
-Αλήθεια; -Ναι.
Σε έσπρωξε κανένας;
-Δεν είμαι σίγουρη. -Δεν είσαι σίγουρη;
Αλλά χαίρομαι που είσαι εδώ, Τάκι.
Όλα καλά. Εδώ είμαι.
Ήταν τόσο τρομακτικό.
Νόμιζα ότι θα εξαφανιζόταν μια μέρα.
Βλέποντάς τη σε όλο της το μεγαλείο, αυτό πίστευα πάντα.
Συγνωμη, Τάκι.
Σου είχα πει ψέμματα
Το όνειρο που είχα δει
σε έτρωγαν.
Ταξιδιωτες που αναζητούν κάτι περισσότερο
Θύμωσα και έσκασα
Δεν περιμένω ξαφνικές αλλαγές
Ξέρω ότι σίγουρα θα έρθεις
Μπίμπιντι μπόμπιντι μπου
Είναι σαν ένα γούρι
Ανυπομονώ να επιστρέψω
Αυτό το συναίσθημα κάπου ξέφυγε
Έτσι πρέπει να είναι Έτσι πρέπει να είναι
Θα γίνομαι όλο και πιο ανυπόμονος
Θέλω κάποιος να μου κρατάει σφιχτά το χέρι
Δεν ξέρω τι είναι η ζεστασιά
Η καρδιά μου είναι φτωχή
Περιπλανιέμαι στις γκρίζες θάλασσες
Ο κόσμος είναι γεμάτος ομορφιά
Μην το χάσεις
Έλα στα ίσια σου πριν τελειώσει η νύχτα
Δεν έχεις πολύ χρόνο
Θέλω να κλείσω τα μάτια μου
Βαρετές μέρες σαν αυτές
Θα θέλεις σίγουρα να τις ξεπεράσεις
Μέχρι να ακούσεις τι έχω να πω Θα εκφράσω τα συναισθήματά μου
Μέχρι να τριγυρνάω άσκοπα
Δεν μπορούμε ποτέ να το ξεχάσουμε αυτό
Ποτέ ποτέ
Μέχρι να σταματήσουμε Να σκεφτόμαστε όλοι μαζί
Ο Μαντ Χάτερ που αρχίζει να χορεύει Αργά το βράδυ
Πριν το καταλάβεις, έχει περάσει η ώρα
Δεν περιμένω τίποτα όταν ονειροπολώ
Ξέρω ότι θα έρθεις σίγουρα
Θα κλάψω στο διάστημα Ανάμεσα στην πραγματικότητα
Με αυτά τα συναισθήματα Που σκίζουν τα μέσα μου
Τσιμπούν οι λέξεις που κατάπια
Το μόνο που μένει είναι ο παραλογισμός
Τα αγαπημένα μου πιρούνια και μαχαίρια Φέρτε μόνο την υπέρτατη ευδαιμονία
Ήθελα να καθίσουν όλοι γύρω από το τραπέζι
Ωθώντας αυτό το μαχαίρι
Σκίζοντας το μήλο του Αδάμ σου
Τα δάχτυλά μου είναι υγρά
Κανείς δεν με δίδαξε
Πώς να χρησιμοποιήσω το πιρούνι
Δεν προσπαθώ καν να δω την αλήθεια
Μέτρησα το βάρος της ζωής
Το κέντρο της φωτιάς τρεμοπαίζει
Τι είδα;
Έλα στα ίσια σου πριν τελειώσει η νύχτα
Δεν έχεις πολύ χρόνο
Θέλω να κλείσω τα μάτια μου
Βαρετές μέρες σαν αυτές
Θα θέλεις σίγουρα να τα ξεπεράσεις
Μέχρι να ακούσεις…
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΟ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ
ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είμαι Ακόμα ζωντανός. Πόσα χρόνια είναι τώρα;
Πόσες χιλιάδες ψέματα είπα; Σαν να ανέπνεα
Είμαι απότομος καθώς σκύβω στο πάτωμα
Ζαλίζομαι πολύ
Αυτές οι γόβες, πού πας Με αυτά τα ίσια παπούτσια;
Μην με κοιτάς με περιφρόνηση
Μόνος μου σε αυτό το δωμάτιο Γεμάτο με καπνό τσιγάρου
Το ηλιοβασίλεμα είναι αποκαρδιωτικό Σε πλησιάζει
Τι θέλω να πω αυτή τη στιγμή
Πονάει, αυτό το ανήσυχο Κέντρο ενός λουλουδιού
Είναι δυστυχία Οι λέξεις που θέλουν να σε γνωρίσουν
Βρες τον τρόπο να φωτογραφίσεις Ανατυπωμένες αναμνήσεις
Περιμένοντας τα μοναχικά αστέρια
Ένα νεαρό αγόρι που ξέρει Ότι θέλει να τον αγαπούν
Αν κοιτάξεις ψηλά στον νυχτερινό ουρανό Χόρεψε τώρα
Δήλωσε το αντίο σου μέχρι να παρακαλέσεις
Περιμένοντας τα μοναχικά αστέρια
Ένα νεαρό αγόρι που ξέρει Ότι θέλει να τον αγαπούν
Η νύχτα γίνεται αχνή
Περιμένοντας τα μοναχικά αστέρια
Ένα νεαρό αγόρι που ξέρει Ότι θέλει να τον αγαπούν
Αν κοιτάξεις ψηλά στον νυχτερινό ουρανό Χόρεψε τώρα
Δήλωσε το αντίο σου μέχρι να παρακαλέσεις
Δεν πιστεύω ότι είμαι ακόμα ζωντανός Πόσα χρόνια είναι τώρα;
Αλλά κατά κάποιο τρόπο νιώθω μια χαρά
-Έι, Άκι. -Ναι;
Ας είμαστε μαζί για πάντα.
Θα το κάνεις;
Ξεκινάμε με το ένα, δύο. Εντάξει;
Ένα, δύο, είναι το σήμα.
Ένα, δύο…
Ανατριχιάζω
όταν ακούω την Τάκι να παίζει βιολί.
Είναι άνετο, τόσο ρομαντικό.
Αλλά ακουγόταν επίσης μοναχικό.
Μερικές φορές έλεγε ενοχλητικά πράγματα
αλλά και εγώ θα σκεφτόμουν τα ίδια πράγματα επίσης.
Έι, Άκι.
Χαίρεσαι που τα παράτησες;
Μπορούμε να παίζουμε βιολί χωρίς να είμαστε στην ορχήστρα.
Θα τα παρατήσω και εγώ τότε.
Τι;
Ας εξασκηθούμε εδώ στην ταράτσα μαζί.
Είναι πιο διασκεδαστικό αν είμαστε μόνο οι δυο μας.
Ευχαριστώ, Τάκι.
-Τότε κανονίστηκε, ναι! -Είμαι τόσο ενθουσιασμένη.
-Ανυπομονώ. -Ναι.
Δεν υπάρχει τρόπος να με σώσεις Γεννήθηκα και έπεσα
Υπάρχει μια γενναία κραυγή καρδιάς Σε αυτό το παραμορφωμένο σχήμα καρδιάς
Δεν θα στρίψω σε αυτόν Τον δρόμο της διαμάχης
Ξεπερνώντας τις εποχές που στερεύουν Έψαξα για την πραγματική αλήθεια
Αυτή η άθλια φωνή
Θα μας διώξουν Από αυτόν τον κόσμο
Παρ' όλα αυτά, προσευχήθηκα για αύριο
Κοιμάσαι επίσης με θλίψη και μοναξιά
Αυτά τα δάκρυα είναι τόσο όμορφα Θέλω να σε αγγίξω
Αν το φεγγάρι κρύβεται
Μπορώ να σε αγαπώ μέχρι τα βάθη του σήμερα
Αυτή η φλόγα ακόμα τρεμοπαίζει
Για να μην λερωθεί
Για να μην εξαφανιστεί
Θέλω να κρατήσω Τα πράγματα που δεν μπορώ να δω
Δεν έκανα λάθος εκείνη τη μέρα Αυτή η σωτήρια φωνή
Χάθηκε σε αυτήν την ματωμένη ιστορία
Χρωματισμένο από αυτή τη σκοτεινή νύχτα
Παρ' όλα αυτά, συνεχίζω να προχωρώ
Δεν είσαι πλέον μόνη
Πόσο καιρό θα βασανίζεσαι Από την ανοησία σου;
Αλλά αν πονάει και Είναι μια ατελείωτη νύχτα
Είμαι σίγουρος ότι δεν θα το υποψιαστείς
Μπορώ να αγαπήσω αυτόν Τον καταραμένο κόσμο
Με βαραίνουν όλα αυτά τώρα
Θα το πάρουμε πίσω
Είναι σαν να έβλεπα ένα κακό όνειρο, Τάκι.
Αλλά όποτε ξυπνούσα από όνειρο, ήσουν πάντα εκεί.
Είδα ένα περίεργο όνειρο χθες το βράδυ.
Ναι, βλέπω και εγώ όνειρα που που ψάχνω για πράγματα.
Τάκι, σε θέλω πίσω εδώ.
Ξεκινάμε με το ένα, δύο. Εντάξει;
Ένα, δύο είναι το σήμα.
Τα φώτα αλλάζουν. Μην βιαστείς να περάσεις, σε παρακαλώ.
Το ήξερα και θρηνούσα για αυτό
Γέλασα με τον τρόπο που ξάπλωσα
Δεν ξέρω τι είναι αγάπη ή μοναξιά
Πέταξα το ανθρώπινο κέλυφός μου
Δεν μπορώ να το αποδεχτώ αυτό Αυτή η ταυτότητα γεμάτη κενές λέξεις
Δεν μπορώ να βγω από αυτό το μικρό κουτί
Πριν το καταλάβω, ήθελα να αποδράσω
Όλοι παίξαμε τους ρόλους μας
Οδεύουμε προς το τέλος
Προσπάθησε να παίξεις τον ρόλο σου Δεν υπάρχουν θεατές εδώ
Δεν θέλω να το σκέφτομαι
Θέλω απλώς να είμαι ανόητος
Δεν μπορώ ποτέ να γίνω κάποιος
Γι' αυτό στέκομαι στην πρώτη γραμμή
Κουνώντας αυτήν τη σημαία ωραία και ψηλά
Είναι κατώτερο. Είναι ένας Συνεργάτης που μπορείς να βασιστείς
Δεν χρειάζομαι καν λόγια
Οποιαδήποτε δραματική εξέλιξη Θα οδηγήσει σε ισοπαλία
Λές ναι, ναι, πάρε μια ανάσα
Ορκίσου ότι θα με ξαναδείς
Έχω μόνο μία ευκαιρία
Βάλε τα στοιχήματά μας σε αυτήν τη στιγμή
Τα χέρια μου ιδρώνουν Σαν να είναι η κορύφωση
Κάθομαι μόνος, φωνάζοντας
Αυτή η αλήθεια που Έκρυψα δεν υπάρχει πουθενά
Οι άνθρωποι που με Χλεύασαν δεν έχουν καμία θέση
Το θυμάμαι τόσο ανέμελα Δεν υπάρχουν συναισθήματα
Τα δάκρυα που πέφτουν δεν έχουν λόγο
Η καλοσύνη δεν μπορεί να νιώσει ζεστασιά
Ένα χέρι που απλώνεται Δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά αμφιβολία
Ανοίγει μία τρύπα που στάζει αγάπη
Με κοιτάς που πέφτω
Ακριβώς μπροστά σε κάποιον Που πρόκειται να τα παρατήσει
Είσαι εκεί, γελάς μαζί μου
Πώς σου φαίνεται;
Απλά πάρε ανάσα, εντάξει, εντάξει
Δεν μπορώ ποτέ να γίνω κάποιος
Τώρα μαλώνουμε ο ένας με τον άλλον
Είναι υπερωρία, παραδόσου τώρα
ΣΟΣ! Σε συμπαθώ λίγο
Στάζοντας λόγια αγάπης και μίσους
Στοιχηματίζω ότι ελπίζεις Σε μια δραματική τροπή των γεγονότων
Λές ναι, ναι, πάρε μια ανάσα
Οι οδηγίες είναι εκεί Στο κεφάλι! Στο μυαλό μου βουίζουν σκέψεις
Πυροβόλησε αυτήν την καρδιά
Τράβηξε αυτό το σχοινί που δεν βλέπεις
Ήρθε η ώρα να βγει ο κουκλοπαίκτης
Τι αντανακλάται σε αυτά τα μάτια;
Μοιράστηκα τη λίστα αναπαραγωγής μου μαζί σου.
Είναι πολύ καλή. Μου αρέσει να μοιράζομαι τη μουσική μου.
Ευχαριστώ.
Την ακους πολύ;
Ναι. Σε επανάληψη.
Τον τελευταίο καιρό ακούω το "Last Dance."
-Το "Last Dance?" -Είναι υπέροχο τραγούδι.
Κατάλαβα.
Τι τραγούδια σου αρέσουν;
Εμ…
Άκουγα το "As You Like It."
-Αλήθεια; -Ναι, αλήθεια.
Το ακούς λοιπόν.
Ναι, εννοώ το ακους και εσύ.
-Το έμαθες απ' έξω; -Ναι.
Ποιο άλλο; Α, το "Heart Forecast."
-Είναι όλα καλά. Δεν μπορώ να διάλέξω. -Έχεις δίκιο.
Άκουσέ τα όλα.
Θα ακούσω το "Last Dance."
Ναι, μπορούμε να το χορέψουμε.
Αυτή η πόλη είναι γεμάτη με ουρανοξύστες
Έκοψα το σίγουρο Σχετικά με σένα στο μπουμπούκι
Δεν μπορείς να πάρεις ότι θέλω
Με παραμορφώνει
Η αίσθηση των αξιών μου είναι διαφορετική Από αυτό το άτομο που μισώ
Μπορούμε να γελάσουμε με το παράλογο
Βάλε μερικές όμορφες λέξεις Περίμενε, βιάσου για αυτό, πάλεψε για αυτό
Εκμεταλλεύσου επιμελώς τη σοφία Γίνε επιμελώς άπληστος
Σύντριψε βαθιά το εγώ σου
Μου είπες ότι ήταν αναλώσιμοι
Αλλά ακόμα τους σκέφτομαι
Ίσως μια μέρα πάλι
Θα χορέψεις για μένα έτσι
Χρωματισμένη με ερεθισμό Νεαρά αγόρια και κορίτσια
Αποσπασμένος, ο ασθενής ναι
Κανείς δεν είναι τίποτα
Αν ξέρεις το πραγματικό νόημα Μπορεί να είναι το τέλος σου
Ας μιλήσουμε μέχρι Να στεγνώσει η γλώσσα μας
Έβαλα προσωπείο και έχασα τον εαυτό μου
Είπα ψέματα και έγινα ψευδαίσθηση
Θα είμαι ανόητος και θα πετάξω στον αέρα
Τότε καταρρέω
Αγνό και καθαρό νεαρό αγόρι
Το κάνεις με τα ξόρκια Των συναισθημάτων σου
Θυμήσου και σκέψου το
Δεν θα φτάσεις εκεί που πρέπει να πάς
Το αληθινό νόημα για το οποίο μίλησες
Θα το σκεφτώ Στη γωνία του κόσμου
Αυτά τώρα τα κρύα ψέματα
Αν μπορείς να τα λιώσεις για μένα
Ένας ταλαντούχος άνθρωπος Που γνωρίζει τη μοναξιά
Και ένας μελαγχολικός Ασθενής διάλεξε το αύριο
Λέγοντας αντίο σε εμένα Που δεν μπορώ ποτέ να επιστρέψω
Πρόσθεσε τα δάχτυλά σου Αλλά μην κλάψεις, δεν έχει νόημα
Ίσως κάποια μέρα ξανά
Τάκι, επιτέλους θυμάμαι.
Εσύ και εγώ βλέπουμε το ίδιο όνειρο.
Και είδα το μονόφθαλμο τέρας να με κοιτάζει.
Μονόφθαλμο;
Μονόφθαλμο.
Όνειρο… Μονόφθαλμο…
Είδα ένα όνειρο και σε εκείνο το όνειρο…
Ήταν μέσα στο όνειρό μου…
Τότε, πριν το καταλάβω, εκείνο το μονόφθαλμο πράγμα ήρθε κοντά.
-Αυτό είναι πολύ τρομακτικό. -Απλώς με κοιτούσε.
Μετά κατάλαβα ότι ήταν μόνο ένα όνειρο.
Μετά…
Δεν υπάρχει αγάπη Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα
Γελάω με αυτή τη βραχνή φωνή
Βασιζόμενος σε αυτό το αναξιόπιστο ταλέντο
Να βρέχω τη νύχτα με τα κλάματά μου
Είναι το ίδιο Άσχετα πόσα χρόνια περνάνε
Με κάποιον τρόπο ανεβαίνει στην επιφάνεια
Δεσμεύοντας αυτές τις σκέψεις κανενός
Ένα ραντεβού το βράδυ
Μεθυσμένος και περιπλανώμενος Σε ανώνυμες και άσκοπες μέρες
Πόσες λέξεις σε έχουν κάνει να υποφέρεις;
Αυτά τα αισθήματα είναι σε εμπλοκή Αυτή η ενόχληση είναι αρκετά απλή
Είμαι η χειρότερη ύπαρξη ποτέ Μην παραβλέπεις τίποτα
Πνίγομαι στη ζάλη σαν να είμαι ερωτευμένος
Ουρλιάζοντας με οργή
Ύψωσε την φωνή σου στο τέλος
Μπορώ ακόμα να το κάνω αυτό; Αυτό το σώμα μπορεί να καταρρεύσει
Δεν με νοιάζει το ταλέντο σου
Μπορείς να με αφήσεις ήσυχο;
Αυτή η σημαία κυματίζει χωρίς να λυγίζει
Αυτό που θέλω είναι να με αποδεχτείς
Οι φλόγες με έκαψαν πέρα από ανάρρωση Και με περικύκλωσαν
"Μην το δοκιμάσετε αυτό στο σπίτι, παιδιά"
Έτσι αντιμετωπίστηκα
Ακριβώς, είναι όλοι ηλίθιοι
Κουνούν την ηλίθια αίσθηση δικαιοσύνης
Δεν μπορούν Να επιστρέψουν ούτε να πεθάνουν
Τα μάτια ενός πανέξυπνου κλόουν που γελάει
Αν καταπιείς αυτές τις σκέψεις
Αυτές οι φωνές Θα πάνε όλο και πιο μακριά
Αυτές οι προσδοκίες και τα ιδανικά
Είσαι ακόμα καταραμένος τώρα
Γι' αυτό ακόμα κι αν πέσεις Στα πέρατα του κόσμου
Θα είσαι ακόμα ζωντανή στα μάτια μου
Ζωγράφισε μια εικόνα στο μυαλό σου Από τώρα μέχρι για πάντα
Δεν υπάρχει αγάπη Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι' αυτό
Γελάω με αυτή τη βραχνή φωνή
Βασιζόμενος σε αυτό το αναξιόπιστο ταλέντο
Να βρέχω τη νύχτα με τα κλάματα μου
Είναι το ίδιο Άσχετα πόσα χρόνια περνάνε
Με κάποιον τρόπο ανεβαίνει στην επιφάνεια
Δεσμεύοντας αυτές τις σκέψεις κανενός
Ένα ραντεβού το βράδυ
Εύχομαι να γίνει το εγγύς μέλλον Ένα λαμπρό, μακρύ και μακρινό μέλλον
Δεν φαίνεται ότι μπορώ να κρατήσω
Την υπόσχεση που σου έδωσα
Οι λέξεις είναι σαν την αναπνοή
Συνδέουν επιθυμίες
Συγγνώμη, μαμά και μπαμπά
Δεν μπορούσα να είμαι αυτό που θέλατε
θα σας σκοτώσω όλους!
Ύψωσε τη φωνή σου στο τέλος
Μπορώ ακόμα να το κάνω αυτό; Αυτό το σώμα μπορεί να καταρρεύσει
Δεν με νοιάζει το ταλέντο σου
Μπορείς να με αφήσεις ήσυχο;
Αυτή η σημαία κυματίζει χωρίς να λυγίζει
Αυτές οι φωνές Θα πάει όλο και πιο μακριά
Αυτές οι προσδοκίες και τα ιδανικά
Είσαι ακόμα καταραμένος τώρα
Γι' αυτό ακόμα κι αν πέσεις Στα πέρατα του κόσμου
Θα είσαι ακόμα ζωντανός στα μάτια μου
Ζωγράφισε μια εικόνα στο μυαλό σου Από τώρα μέχρι για πάντα
Δεν υπάρχει αγάπη Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι' αυτό
Γελάω με αυτή τη βραχνή φωνή
Βασιζόμενος σε αυτό το αναξιόπιστο ταλέντο
Να βρέχω τη νύχτα με τα κλάματα μου
Είναι το ίδιο Άσχετα πόσα χρόνια περνάνε
Με κάποιον τρόπο ανεβαίνει στην επιφάνεια
Δεσμεύοντας αυτές τις σκέψεις κανενός
Ένα ραντεβού το βράδυ
Πήγαινέ μας στα πιο Βαθιά σημεία της καρδιάς
Άπλωσε το χέρι σου σε μένα
Για να με φέρεις στο αύριο
Τώρα ξέρω ότι είναι εντάξει να είμαι εδώ
Νομίζω ότι μπορείς ακόμα να το πείς τώρα
Άκι.
Άκι…
Ένα, δύο. Ένα, δύο…
Πήδηξα.
Άκι
Η θολούρα των μαζών Στα σχήματα των ανθρώπων
Μπλόφες, νοερές εικόνες, απάνθρωπες Σαν εκδικητικά φαντάσματα
Μια ανοιχτόμυαλη ειλικρίνεια ζει εδώ
Και οι υπόλοιποι, άδειοι άνθρωποι
Δημιουργήθηκαν προσδοκίες Η ζωή είναι άδικη
Το περίεργο είναι Μεγάλο Όχημα Χωρίς ταλέντα
Μεταχείριση φίλων και εχθρών το ίδιο Έλλειψη ατομικότητας
Οι αναμνήσεις που μου έρχονται Δεν έχουν καμία θέση
Μην κλαις ανάμεσα στα όνειρα
Ξέρεις ποια έκφραση Πρέπει να έχεις στο πρόσωπό σου
Αλλά συνέχισε να το κάνεις
Καθάρισε το σκοτάδι, καθάρισε το σκοτάδι
Όταν πέφτει η αυλαία της νύχτας Αυτό είναι το σήμα
Αντιμετώπισε αυτό το κυκλικό παιχνίδι
Φτύσε αυτά τα ψέμματα
Μη σταματάς ακόμα, μη σταματάς ακόμα
Να είσαι πιο έξυπνος από τους άλλους Να είσαι η πραγματική σου μορφή
Δημιούργησε το μέλλον σου Που είναι ακόμα καταραμένο
Τρέξε, πέσε, κράτησε τον πόνο Δεν εξαφανίζεται ποτέ
Ο κόσμος περιμένει αυτήν τη στιγμή
Αυτά τα λυρικά συναισθήματα τρέμουν Σαν ένα σφάλμα υπολογιστή
Η τιμωρία για αυτά Τα ελαττώματα είναι η υπακοή
Υπάρχει αβεβαιότητα Να αγαπάς χωρίς επιλογή από υπεράσπιση
Δεν μπορώ να πω τίποτα
Πραγματικό πανδαιμόνιο όρκων μαριονέτας
Το τέλος συνδέεται μεταξύ τους
Ένας ήρεμος θάνατος απορρίπτει την αλήθεια Και ηρεμεί
Μην πετάς τη ζωή σου
Βυθίσου στην εσωτερική σου ευαισθησία
Δεν ξέρεις ποια έκφραση Θα έπρεπε να έχεις στο πρόσωπό σου
Αλλά συνέχισε να το κάνεις
Απελευθέρωσε τις Πέντε Αρετές Απελευθέρωσε τις Πέντε Αρετές
Ιδέες που συγκεντρώνουν αβέβαιες φωνές
Αντιστάθμισε αυτά Τα περιστρεφόμενα συναισθήματα
Σήκωσε το χέρι σου προς τον προορισμό
Κυνήγησέ τον, κυνήγησέ τον
Προσευχήσου να ζήσεις πιο πολύ από άλλους Είναι δική σου ζωή
Βρίσκεστε στα ζοφερά βάθη της νύχτας
Πέσε βαθιά, βαθιά μέσα
Φαίνομαι τόσο άσχημος;
Αυτός είμαι εγώ αυτή τη στιγμή
Είμαι ένα πτώμα δεν μπορώ να γίνω κάποιος Γέλα μαζί σου
Σταμάτησα να τρέχω Από όλα όσα είναι μπροστά μου
Επαναλαμβάνοντας τις ίδιες εικόνες Τρέχω προς τη φαντασία μου
Καθάρισε το σκοτάδι, καθάρισε το σκοτάδι
Όταν πέφτει η αυλαία της νύχτας Αυτό είναι το σήμα
Αντιμετώπισε αυτό το κυκλικό παιχνίδι
Φτύσε αυτά τα ψέματα
Μη σταματάς ακόμα, μη σταματάς ακόμα
Να είσαι πιο έξυπνος από τους άλλους Να είσαι η πραγματική σου μορφή
Δημιούργησε το μέλλον μας Που είναι ακόμα καταραμένο
Τρέξε, πέσε, κράτησε τον πόνο Δεν εξαφανίζεται ποτέ
Ο κόσμος περιμένει αυτή τη στιγμή
…Δύο, ένα, δύο.
Ένα, δύο, ένα, δύο…
-Είδα ένα περίεργο όνειρα χθες βράδυ. -Που ψάχνω πράγματα.
Κοιμήθηκες για λίγο.
Κατάλαβα ότι ήταν όνειρο και πήδηξα.
Τι ονειρευόσουν; Το μοιράστηκα μαζί σου.
Αν πηδούσα… Σε επανάληψη.
-Αναρωτιέμαι πότε θα ξυπνήσεις. -Χαίρομαι που είσαι εδώ, Τάκι.
Όλα καλά/ Είμαι εδώ.
Ας είμαστε μαζί για πάντα.
Μήλο.
Ουρανός.
Ένα, δύο, ένα, δύο…
Σκυλί.
Ίριδα.
Αγελάδα.
Αγέλη.
Ξεκινάμε με το ένα, δύο. Εντάξει;
Ήλιος.
Ένα, δύο είναι το σήμα.
Σμαράγδι.
Ένα, δύο.
Σου πήρα τσάι μήλου, εντάξει;
Ευχαριστώ.
Τι συμβαίνει, Άκι;
Είσαι εδώ αλλά δεν είσαι εδώ.
Πήδηξα.
Τι;
Πήγες για ποτά και δεν γύρισες ποτέ.
Τι είναι αυτό; Ακούγεται τόσο αληθινο.
Μετά άρχισα να τρέχω να σε ψάχνω.
Τι έγινε μετά;
Μετά αυτοί οι μονόφθαλμοι;
Αυτό είναι το όνειρο για το οποίο έλεγα.
Ναι…
Αυτό είναι αστείο. Επηρεάζεσαι εύκολα.
Αλλά είναι αλήθεια.
Αλήθεια έτρεχα γύρω γύρω και σε έψαχνα.
-Κατάλαβα. -Ναι.
Πρέπει να είσαι κουρασμένη.
Είμαι… Ήταν κουραστικό όνειρο.
-Φαντάζομαι. -Ναι.
Ας πάρουμε κάτι να φάμε τότε.
Ναι, ας πάρουμε.
Τι να φάμε;
Δεν είμαι σίγουρη.
Κάτι αλμυρό θα ήταν ωραίο.
Τι θέλεις να φας;
Ένα όμουρις.
Ένα όμουρις; Ναι, αυτό να πάρουμε.
-Μπορούμε να το μοιραστούμε. -Ναι, καλή ιδέα.
Τίποτα άλλο;
Δεν είμαι σίγουρη.
Ας παραγγείλουμε πρώτα.
Καλή ιδέα.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΑΝΤΑΜ
Θα περάσουμε τη ζωή μας μαζί από εδώ και στο εξής.
Και θα μοιραστούμε ένα πράγμα μεταξύ μας.
Έτοιμοι, πάρτε θέση…
Ένα, δύο.
Σκάψε αυτό το μπλε που έχει ανθίσει
Αυτό το προηγουμένως διαιρημένο ραντεβού
Με αυτήν την απλή σχεδιαστική Γλώσσα των λουλουδιών
Θέλω να το πάρω χαλαρά Τη στιγμή που συνδεθήκαμε
Μια γλυκιά έλλειψη κατανάλωσης
Κάθε βράδυ σκέφτομαι αυτές τις αναμνήσεις
Μια πραγματική ατέρμονη κίνηση
Στο τέλος, είναι επετειακά γενέθλια
Ακόμα κι αν είμαι γυμνή
Κανείς δεν θα δει τίποτα
Ακόμα κι αν λέω λέξεις Είναι ρηχές και ταλαιπωρημένες
Ο αυτοκινητόδρομος στα όνειρά μου
Θέλω να εκθέσω τη ζεστή Κρύα, γκρίζα μορφή του
Είναι σαν να το είδα σε όνειρο Σώσε με από αυτόν τον κόσμο
Δεν πειράζει, είμαι άχρηστος
Αλλά δεν είναι αστείο Ας προχωρήσουμε μπροστά
Όσο ζω, η φωνή Στο τελευταίο κεφάλαιο θα λιώσει
Αφήστε με να ακούσω Αυτήν την κοσμική νύχτα
Θυμήσου τις τύψεις που λες
Μην επαναλαμβάνεις την πλήξη
Όσο ζω Η φωνή της αγάπης και του μίσους θα λιώσει
Με αυτό το παιδικό μπλε χέρι
Θυμήσου αυτά τα τραγούδια που νιώθουν
Αύριο, απλώς κούνησε το κεφάλι σου Και περιπλανήσου εκεί
Προσκαλώντας μας στο βράδυ, γλυκά
Αλλά δεν είσαι έτσι τακτοποιημένος
Σε αυτό το ανήσυχο βήμα, κίτρινο
ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ
ΚΥΝΗΓΗΣΕ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΟΥΣ ΜΑΣΚΕΥΜΕΝΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ
ΤΕΛΟΣ
Αν είναι το ίδιο όπως πριν
Δεν θα κερδίσεις τίποτα από αυτό
Ακόμα κι αν λέω λέξεις Είναι ρηχές και ταλαιπωρημένες
Ο αυτοκινητόδρομος στα όνειρά μου
Θέλω να εκθέσω Τη μοναχική, βλαβερή φαντασίωση
Εάν εξακολουθώ να αντιμετωπίζω το αύριο
Δεν πειράζει, δε θα κερδίσω
Αλλά δεν είναι πρόβλημα Ας προχωρήσουμε μπροστά
Όσο ζω Θα γελάω τρελά χωρίς απαντήσεις
Αφήστε με να ακούσω Αυτήν την κοσμική νύχτα
Θυμήσου τις τύψεις που λες
Μην επαναλαμβάνεις την πλήξη
Μην το τελειώσεις ακόμα
ΠΙΣΩ
Είναι σαν να το είδα σε όνειρο Σώσε με από αυτόν τον κόσμο
Δεν πειράζει, είμαι άχρηστος
Αλλά δεν είναι αστείο Ας προχωρήσουμε μπροστά
Όσο ζω, η φωνή Στο τελευταίο κεφάλαιο θα λιώσει
Αφήστε με να ακούσω Αυτήν την κοσμική νύχτα
Θυμήσου τις τύψεις που λες
Μην επαναλαμβάνεις την πλήξη
Όσο ζω Η φωνή της αγάπης και του μίσους θα λιώσει
Με αυτό το παιδικό μπλε χέρι
Θυμήσου αυτά τα τραγούδια που νιώθουν
Υποτιτλισμός: Μίκα Μακρή