Downloaded from YTS.MX
BİR NETFLIX STAND-UP KOMEDİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
KOMEDİ MAHZENİ
Bir golden retriever'ımız vardı.
Beni tanıyorsunuz, ben ırk gözetmem
ama sanırım hepimiz biliyoruz ki bu beyaz bir köpek.
Şunu dışarı atın.
Seks mesajlaşması. Disleksisi olan bir yetişkin olarak bu çok zor.
Bir kadınla çıkıyordum. Aşırı feministti.
ARALIK 2021'DE NEW YORK'TAKİ KOMEDİ MAHZENİ'NDE ÇEKİLDİ
Mesajlaşırdık. Onu tahrik etmek isterdim ama müttefik olduğumu da bilmek isterdim.
Bir keresinde bana bir mesaj atmıştı. "Beni nasıl becereceksin?" gibi bir şeydi.
"Denk bir ücreti hak ediyormuşsun gibi." dedim.
İZLEYİCİ FARKINDA DEĞİLDİ
Çok teşekkürler millet.
Hadi ama çocuklar. Phil Hanley'e olan sevginizi gösterin.
İşte bu!
Size Phil'in son komedyen olduğunu söylediğimi biliyorum
ama bu yüzden Komedi Mahzeni'ne
gelmeyi tercih ettiğinizde size her zaman şunu söylerim:
Bu her zaman doğru tercihtir çünkü kimin geleceğini bilemezsiniz.
Hanımlar ve beyler, Aziz Ansari'ye sevginizi gösterin.
Teşekkürler.
Yok artık!
Vay canına. Teşekkürler.
Vay canına.
Hayır, bunu yapmayı seviyorum.
Geleceğimi bilmiyordunuz ve ne yapacağımı bile bilmiyorsunuz.
On dakikada işleri berbat edip sonra eve gitsem de
kendimi o kadar da kötü hissetmem, anlıyor musunuz?
Yine de oldukça iyi bir anlaşma, değil mi?
Evet!
Evet, güzel sahneler falan yapmayı severim
ama bazen geri dönüp tavuk kanatlarıyla yarışmak gerekir.
Burada olmak güzel. New York'a dönmek güzel.
Artık burada yaşamıyorum. Londra'da yaşıyorum.
Evet. Orayı seviyorum ama New York'a geri dönmek güzel.
Burada bana karşı her zaman çok fazla sevgi var. Bazen çok fazla.
Geçen gün bir restorana gittim ve kuyruk vardı.
Herkes COVID kartlarını falan kontrol ediyordu.
Yaklaştım ve adam bana
"Aziz, sorun yok kardeşim. İçeri gel." dedi.
Ben de, "Hayır.
Lütfen kartımı kontrol et.
Kyrie Irving ve Nicki Minaj ile akşam yemeği yemeyeceğim.
Fazladan on saniyem var. Lütfen." dedim.
Hepimiz oldukça yakınız dostum.
COVID kartınızı göstermeniz gerekti, değil mi? Evet.
Veya kolayca edinebileceğiniz sahte COVID kartınızı.
Bunları kim tasarladı dostum?
McDonald's Monopoly parçalarını yapan ekibi alabilir miyiz?
Bunların çok daha fazla güvenliği var.
Hologramlar falan var. McDonald's'a giriyorsun.
"Burası Pennsylvania Bulvarı değil. Bu boku buradan götürün." derler.
COVID geçiş ekibi şu şekilde, "Beyaz kâğıt, siyah çizgiler.
Sanırım işimiz bitti Jim."
Yani teorik olarak hepimiz aşılıyız, değil mi?
Bu noktada, doktorların yüzde 96'sı aşılı
ve bu noktada hissettiğim şey şu, aşı olmak istemiyorsanız
rastalı beyaz bir adam gibi görünürsünüz.
Evet, eminim bunun iyi bir fikir olduğunu söyleyenler vardır
ama çok geçmeden çevrendeki insanlar nefes alamayacak.
Londra'daydım ve bir doz AstraZeneca oldum.
Sonra bir şey için Los Angeles'a gelmem gerekti.
Doktorumu aradım ve dedim ki, "Johnson & Johnson aşısı olayım mı?"
"Hemen ol, böylece tamamen aşılanmış olursun." dedi.
Sonra Johnson & Johnson oldum ve son zamanlarda bir de güçlendirici oldum.
Pfizer oldum.
Yani bir sürü şey oldu bende.
Çok fazla özelliği olan DJ Khaled şarkılarından biri gibiyim.
"Bir tane daha."
İnsanlar aşı olmak istemeyenlerin üzerine gidiyorlar, değil mi?
Kim bu adam, futbolcu mu? Aaron Rodgers. Evet.
O adam hakkında ne düşünüyorsunuz?
-Siktir et onu. -Siktir et onu!
İnsanlar o adamdan nefret ediyor. "O lanet olası bir aptal!"
Tamam. Sakin olun.
O bir futbol oyuncusu.
Bazı makaleler okudu, şüphelendi, biraz araştırma yaptı.
Yanlış sonuca varmasına şaşırdın mı?
Gerçekten sorunu çözeceğini mi sandın?
Fauci'nin "Az önce Aaron Rodgers'la
telefonda görüştüm." diyeceğini mi sandın?
Zavallı adam.
Sanki hepimiz lisedeyiz
ve fizik sınavında başarısız olduğu için oyun kurucuyla dalga geçiyoruz.
"Sen bir aptalsın Aaron. Sen bir aptalsın.
Hiçbir şey bilmiyorsun, değil mi? Sen bir aptalsın."
Bu adam kafasına vurularak geçimini sağlıyor.
Üzerine gitmesek olmaz mı?
Sanırım biraz yalan söyledi, değil mi?
"Dostum, aşı oldun mu?" diye sordular. O da, "Ben…
Bağışıklığım var. Ben…
Doktorum bana biraz Jamba Juice'dan toz verdi ve ben…"
Bazı röportajlarda biraz kibirli göründü, değil mi?
"Biliyorsunuz, ben eleştirel düşünürüm." dedi.
Hayır.
Bilimsel yöntem mi uyguluyordu?
"Soru: Aşı olmalı mıyım? Hipotez: Sanmıyorum.
Veri toplama: Yayınları dinleyin ve birkaç yarım yamalak doktorla konuşun.
Sonuç: Kesinlikle hayır."
Yine de onun aptal olduğunu düşünmüyorum, tamam mı?
Ben onun, Nicki Minaj'ın falan hiçbirinin aptal olduğunu düşünmüyorum.
Bunu söylemek için burada değilim, tamam mı?
Sadece sizden farklı bir algoritmaya hapsolduklarını düşünüyorum.
Ne demek istediğimi anlıyor musunuz?
Onlara salak diyorsanız başka bir algoritmaya hapsolmuşsunuz demektir.
Her konuda söyleyeceğiniz her şeyi biliyorum.
"Bütün bu salaklar. At ilacı alıyorlar."
Pekâlâ teknik olarak, insanlar o ilacı alabilir, tamam mı?
Evet, gerçekten COVID konusunda yardımcı olduğunu gösteren hiçbir şey yok
ancak at ilacı aldıklarını söylemeniz
onları daha da uzaklaştırıyor.
Bilmiyorum dostum.
Empati kurmanın bir yolunu bulmalıyız.
Hepimiz kendi küçük dünyamızda kapana kısılmış durumdayız.
Gerçek hayatta birbirimizle nasıl konuşacağımızı çözemediğimiz sürece
sorunun ne olduğu hiç önemli değil. Cevabın ne olduğunu bilmiyorum.
Belki birkaç günlüğüne onların tıkladıkları şeylere tıklayın.
Neler olduğuna bakın.
Çok da ileri gitmeyin ama.
Bir hafta sonunda "Fauci bir sübyancı." diyebilirsiniz.
Bu mevcut strateji, insanları utandırmak işe yaramayacak.
İnsanların, aşı karşıtı insanları utandırdığı videoları izliyor musunuz?
Tweet falan atıyorlar. Video hep aynı yöne gidiyor, değil mi?
"Bu COVID olayı bir aldatmaca. Asla maske takmıyorum.
Bu yetkileri siktir edin. Her şeyi açıklayın artık.
Tanrım, testim pozitif çıktı. Hastanedeyim."
Sonra kuzenleri "Öldü." diye yazarlar.
Ve sonra videoyu yapan kişi…
Evet, bunun yardımı dokunur.
Biliyorsunuz, amcam aşı olmadı ve vefat etti.
Çok üzücüydü.
Babam dört gün önce onunla konuştu ve aşı olması için yalvardı
ama amcam bunu yapmak istemedi.
Çok üzücüydü. Babamın bir sürü kardeşi var.
Halamla konuşuyordum ve "Birimizin gittiğine inanamıyorum." dedi.
Kalbim buruldu. Bunu onun sesinden anlayabiliyordum.
Sanki olması gerekmiyormuş gibi, bunun önlenebilir olduğunu hissetmişti.
Amcamın aptal olduğunu düşünmüyorum, tamam mı?
Sanırım şu anda yarattığımız diğer şey tarafından vuruldu,
bilgi akışının tamamen bozulduğu bir kültür tarafından.
Dünyanın en büyük şirketlerini düşünün.
Hepsi bilgiden para kazanıyor.
Yani tabii ki insanlar yanlış bilgilendirmeden para kazanıyor.
Bu yüzden şüphecilik var. İnsanlar bundan para kazanıyor.
İnsanlar normalde tıp camiasına bu kadar şüpheci yaklaşmazlar.
Doktor söylediği için yaptığınız tüm çılgınlıkları bir düşünün.
Hiç soru sormadınız.
Ice Cube'a bakın. Ice Cube aşı olmak istemiyor.
Oh Hell No adlı filmi yapması gerekiyordu,
ne yazık ki asla göremeyeceğiz.
Aşı olması gerekiyordu ve olmadı.
Garip olan ne biliyor musunuz?
Pandemiden birkaç ay önce Ice Cube kolonoskopi yaptırdı.
Kolonoskopinin ne olduğunu biliyor musunuz?
Temel olarak, Ice Cube doktora gitti.
Doktor, "Hey, midenizde bir problem var
ve kolonoskopi yapmamız gerekiyor." dedi.
O da "O ne oluyor?" dedi.
"Otur bakalım Ice Cube.
Temel olarak, bir galon sıvı içmen
ve vücudundaki her şeyi sıçman gerekiyor.
Sistemini temizlemek için yani.
Ertesi gün geleceksin, seni bayıltacağız
ve göt deliğine ucunda kamera olan
bir lastik hortum sokacağız.
İçeride bırakıp birkaç saat film çekeceğiz
ve ne olduğuna bakacağız. Bazı testler yapacağız
ve işimiz bittiğinde seni uyandıracağız."
Ve o da dedi ki,
"Tamam, ne gerekiyorsa yapın."
Şimdi söylediği şeylerin hiçbirini söylemedi.
"Bilimi anlamıyorum." demedi.
"Benim göt deliğim, benim haklarım." falan demedi.
Etrafında dört yabancı varken bayıldı.
"Biraz sorun yaşıyoruz." dediler.
"Yapabilirsiniz, geri sokun." dedi.
Saatlerce içinde kaldılar. Saatlerce!
Ne yapıyorlardı? Dizi mi çekiyorlardı?
Queen's Gambit'in ikinci sezonu Ice Cube'un kalın bağırsağında mı geçiyor?
Ice Cube kolonoskopi yaptırdı mı bilmiyorum
ama…
o…
45 yaşın üzerinde. Bir kez yaptırmış olmalı.
Kolon kanseri olmadığından emin olmak için yapılan bir tarama kolonoskopisi.
Öyleyse umalım ki şakam gerçek olsun.
Güzel olan bir şey var ki,
karantinadan sonra, birçok insan kendi ayakları üzerinde durdu.
İşlerine gelince, hayatlarını ve iş hayatlarını yeniden değerlendirdiler
ve "Bak dostum, eğer bana doğru ödeme yapmazsan,
haklarımı bana vermezsen ben giderim." dediler.
Ve şirketler, "Tamam o zaman, gidin.
Biz de işinde o kadar iyi olmayan başka insanları alırız
ve dünyadaki her şey biraz daha boktan olur."
Ve şu anda olan bu, değil mi?
Her yerde her şey biraz daha boktan.
Etrafta asla yeterli insan yok.
Herkes "Bu benim ilk günüm!" der gibi koşturuyor.
Bu gece burada bile işler biraz daha boktan.
Yeterli insan yok. Ne demek istediğimi anlıyor musunuz?
Her şey biraz daha boktan ve biz bunu hak ettik
çünkü bütün bu insanlara gerekli değeri vermedik.
Hepsi çok çalıştı, düzgün maaş almıyorlardı,
hâlâ düzgün ücret almıyorlar ve biz onlara değer vermiyoruz.
Elbette onlardan faydalanılıyor.
Hepimiz bunu biliyoruz, değil mi?
Bunu bir düşünün. Bir çizburgeri 99 sente nasıl satabilirsiniz?
Nasıl yani? Sana 99 sent verip
"Bana bir çizburger yap." dersem ne halt yaparsın?
Et fabrikasındaki adamdan size hamburger satan adama kadar
herkesi düzüyorlar.
Ve şimdi kabul etmelisiniz ki,
vasıfsız işçi diye bir şey yoktur.
Bir Wendy's'e giderseniz ve her şey plana göre giderse
o Wendy's'deki bazı yetenekli insanlar…
olduğu için gidersin.
Her Frosty'nin yanında bedava nugget gelir, değil mi?
Grev yapan tüm bu insanları ve tüm bu saçmalıkları destekliyorum.
Yani hadi ama!
Umarım onları işe geri alıp düzgün bir maaş öderler
çünkü hayat bazen çok zor oluyor.
Pennsylvania'da hiç Chipotle'a gittiniz mi?
Çok yoğun. Chipotle'a girerseniz sanki COVID kapmış gibi olursunuz.
İçeri girdiğinizde sadece iki adam…
"Bana bezelyeleri ver!" der.
Siz de "Fazladan guacamole alabilir miyim?" dersiniz.
"Bizde guacamole yok!
Avokado kıtlığı var ve guacamole yapan adamımız geçen hafta işi bıraktı
ve şimdi TikTok'ta guacamole videoları yaparak yılda 50.000 dolar kazanıyor!"
Bazen işimi berbat edip etmediğimi merak ediyorum.
Komedi işini değil. Daha büyük bir anlamda konuşuyorum.
Her gün haberlere bakıyorum,
yaptıklarıyla hiçbir ilgisi olmayan bir şirketi yüz milyonlarca dolara satan
ünlü aktör hakkında bir makale görüyorum.
Ben bunların hiçbirine dâhil değilim. İçeceğim yok.
Cilt bakımım yok.
Cilt bakımı mı? Buna kolayca girebilirdim.
Hindistanlıyım. Güzel bir cildim olacak. Beyazları kolayca kandırabilirim.
"Büyükannemin köyünden Hindistan cevizi yağı ve ben…
Bu genç Hint parıltısını bu şekilde koruyorum."
Sektördeki arkadaşlarım bunun farkında. Hepsi biraz istiyor.
Kimse The Chronic'i yapmak istemiyor.
Herkes Beats by Dre kulaklık yapmak istiyor.
Hiç Drake ile röportaj gördünüz mü?
"Drake, yeni albümünde neler oluyor?" derler.
"Yeni albümüm mü? Yeni sağlık sistemim ne olacak?
Evet, ülkenin her yerinde OVO Hastaneleri açıyorum.
OVO ekipmanı giyen hemşirelerimiz var, oyundaki en iyi doktorlar bizde."
Bütün bu doktorlarda bir vuruş var…
Gözüm üzerinde
Yani, ben iyi bir komedyenim. Berbat bir iş adamıyım.
Şu anda ücretsiz olarak buradayım. Kevin Hart asla bedavaya gelmez, değil mi?
Kevin şu anda burada olsaydı
yeni çim biçme makinesine veya başka bir şeye canlı yayın yapıyor olurdu.
"Evet, John Deere'deki arkadaşlarımla ortak oluyorum
ve çimlerinizi her biçtiğinizde
bir hologramım çıkıyor ve yeni stand-up gösterimi yapıyorum.
Ben Kevin Hart dostum, bu Çılgınlık,
sen çimlerini biçerken ben stand-up yapıyorum!"
Bu insanların hiçbirini yargılamıyorum. Bana göre bir şey değil bu.
Hatırlıyorum, kariyerimde bir kez çok fazla şey yapıyormuşum gibi hissettim.
Biraz gergin hissediyordum ve bir partide Frank Ocean'a rastladım
ve "Frank, bunu nasıl yapıyorsun dostum?
Medyada görünmüyorsun, zar zor geziniyorsun
ve şarkıları yalnızca gerçekten istediğin zaman çıkarıyorsun.
Sırrı nedir bunun?"
O da dedi ki, "Dostum,
sadece daha az para kazanma konusunu dert etmemelisin, hepsi bu."
Ben de, "Ha siktir!
Daha az kazanmak diyorsun yani?
Bunu hiç düşünmemiştim."
Ama düşündüm.
Ve hâlâ düşünüyorum. Beni görüyorsunuz. Çok şey yapmıyorum.
Sadece gerçekten umursadığım şeyleri yapıyorum, anlıyor musunuz?
Ve Frank…
Frank bir kuyumcu işi kurdu, o yüzden bilmiyorum.
Sanırım fikrini değiştirdi.
"Kahretsin, daha az para kazanma konusunda fazla rahat oldum."
New York'ta en son bulunuşum seçimden hemen önceydi.
İlginç bir zamandı, değil mi? Herkes bu enerjiye sahipti.
Herkes "Bir şeyler yapmalıyız!" diyordu.
"Trump'ı durdurmalıyız ve gezegeni kurtarmalıyız!
Elimizden gelen her şeyi yapmalıyız!"
Sonra Trump kaybetti ve "Başardık!
Dünyayı daha iyi bir yer yapalım!" dediler.
Ben iki yıl sonra geri döndüm ve burası aynı boktan yer.
Sanki sadece onu Twitter'dan takibi bırakmışız gibi geliyor. Hepsi bu.
Onu daha az görüyoruz. Ne demek istediğimi anlıyor musunuz?
Joe Biden ve Trump'ın aynı şey olduğunu söylemiyorum.
Beni bununla vurmayın. Evet, altyapı, biliyorum.
Sadece bize ne olduğunu soruyorum. Tüm o enerjiye ne oldu?
Neden şimdi bunu kanalize edemiyoruz?
Neden şunu demiyoruz, "COVID'den sonra tüm bu insanlara yardım etmeliyiz.
Yerinden edilen o kadar çok insan var ki."
Hayır, insanlar bunu yapmıyor.
İnsanlar "Keşke kriptoya daha fazla para koysaydım." diyorlar.
"Matthias, bu gece o etkinliğe gidecek misin?
Travis Scott'ın Citibank ve Chips Ahoy ile yaptığı
yeni işbirliği için bir yeri var.
Ve gelişmekte olan sanatçılar tarafından tasarlanan
sınırlı sayıdaki Chips Ahoy satıyorlar.
Ve ne zaman giderseniz gidin, sınırlı sayıdaki bez çantayı
ve gelişmekte olan sokak giyim markaları
tarafından tasarlanan çevre dostu tişörtleri alıyorsunuz
Ve eve geldiğinizde bez çanta bir NFT'ye dönüşüyor
ve NFT, DJ'lik yapmaya başlıyor ve bunların hepsi sürdürülebilir."
Kim Trump'tan daha kötü biliyor musunuz?
Hepimiz, toplu olarak insan ırkı yani.
Gerçekten bize bir bakarsanız boktan bir grup insanız, değil mi?
Baktığınızda ne görüyorsunuz? 30 kişi görüyorsunuz, değil mi?
20 kişi iyi durumda ve 10 kişi "Temiz içme suyumuz
ya da başka bir şeyimiz yok. Zor zamanlar geçiriyoruz." diyor.
Diğer 20 kişi,
"Bilmiyorum, oldukça uzakta yaşıyorsun. Ne yapmamı istediğinden emin değilim.
Ekibimizin bir parçası değilsin, biliyorsun değil mi?
Yani, seni duyuyorum
ama altı dakika önce telefonumdan yiyecek sipariş ettim
ve hâlâ gelmedi, o yüzden…
Ben de açım.
Benim de sorunlarım var. Geçen gün kılıflarımı yıkadım.
Ve sonra yeniden takmaya çalıştım. Böyle bir saçmalık yaptın mı hiç?
Hiç yorganı örttüğünde düğmelerin diğer tarafta olduğunu fark edip
onu ters çevirip baştan başlamak zorunda kaldın mı? Perspektif."
Bir adım geri atıp bakarsanız,
ne kadar acıya, yoksulluğa, açlığa ve ölüme göz yumduğumuzu düşünürseniz
her şey çok karanlık gelecek çünkü o gözden uzak, akıldan çıkmış durumda.
Kendi ülkemizde bile.
Evsizler falan, hepsini böyle düzeltebiliriz.
Nereden biliyorum biliyor musunuz?
Çünkü iki yıl önce
zengin ülkelerdeki insanlar gizemli bir hastalıktan ölmeye başladılar.
Peki biz ne yaptık?
Dünyayı iki yıllığına kapattık!
Her birimiz her gün lanet olası evimizde kaldık.
İşe bile gitmedik.
"Hayır, işe gitme! Sana her hafta para göndereceğiz!"
"Ne? Ama ya bu devam ederse?"
"Sana her hafta para göndermeye devam edeceğiz!"
"Ya altı ay, bir yıl olursa?"
"Sana para göndermeye devam edeceğiz! Sadece evinde kal!"
"O kadar paran var mı?" "Evet! Sadece evde kal!"
Bizde bu kadar var.
Dışarıda elinde bardağı olan bir adam kimsede bir dolar var mı diye soruyor.
Çok var hem de. Sadece ona vermek istemiyoruz.
Neden bu sorunları çözmek istemiyoruz?
Bir, bizi etkilemiyor ve iki,
bize içerik vermiyorlar.
İçerik olması lazım.
Neden herkes Trump'a bu kadar kızdı?
Adam içerik gönderdi.
O adam hakkında ne söylerseniz söyleyin, içerik harikaydı.
İlk çıktığı gün, "Meksikalılardan nefret ediyorum." dedi. "Kahretsin!
Bu, Obama'nın konuşmalarından çok daha iyi." dedim.
Yani, korkunç ama çok büyüleyici.
Bu yüzden "Siktir git Joe Biden." diyen insanlar beni çok şaşırtıyor.
"Neye dayanarak? Bu adamı hiç görmüyorum bile."
Neye kızgınsınız? İçerik nerede?
Bir keresinde az kalsın düşüyordu diye mi? Neden bahsediyorsunuz?
Kamala Harris'ten nefret mi ediyorsunuz? Onu hiç görmedim bile.
Hint olduğu için çok heyecanlanmıştım.
Koca Ayak'ın Kamala Harris'ten daha fazla görüntüsü var, değil mi?
Bu hanımsa…
Onu hiç görmedim.
Başta "Başardık!" dediği
bir içerik parçası vardı. Ve sonra gitti.
The Fresh Prince'deki orijinal anne gibi ortadan kayboldu.
İçerik olmalı.
İçerik yoksa İnternet de yoktur.
İnternet yoksa kültür de yoktur.
Kültür, gerçekte ne yapacağımıza karar verir, değil mi?
Bahsettiğim bu şeylerden bazıları çok sıkıcı.
Sahip olduğumuz sistemde bu işlemez, değil mi? Onları oraya koyup
"Gelişmekte olan dünyada temiz sanitasyonu yeni çözebilseydik…
Dışarıda hâlâ bir sürü sömürüye dayalı iş gücü var ve eğer yapabilseydik…
Timothée Chalamet, Washington Square Park'ta Asyalı adama boba çayı fırlattı."
"Bekle, ne?
Bunu neden yaptı?
Asyalıları sevmiyor mu?
O zaman neden boba çayı içiyor? O bir Asya içeceği.
Boba çayının içindeki jelatinimsi küreciklerde neler var?
Bir sürü sorum var."
Ertesi gün, Chalamet bir bildiri yayınlar.
"Aman Tanrım. Hayranlarıma ve herkese duyurulur, o boba çayını atmak istemedim.
Parkta yürüyordum, kaydım
ve boba çayı elimden kayıp
bu zavallı beyefendinin yüzüne çarptı.
Ona veya Asya topluluğundan veya başka bir topluluktan kimseye kötü niyetim yok.
Çok derinden üzgünüm."
"İyi bir adam olduğunu sanıyordum."
Ancak iki gün sonra, Chalamet'in video sızıntıları.
Adam kaymamış.
Tepki gösteriyormuş. Adama saldırmış.
"Bu da ne? Klibi gördün mü?" "Evet, çok fena.
Buna inanamıyorum."
"Bugün çıkan makaleyi gördün mü?" "Ne?"
"Başka bir makale vardı." "Ne diyordu?"
"Görünüşe göre o Chalamet değilmiş. Başka bir serseriymiş
ve onu Chalamet'e benzetmek için derin bir sahtekârlık yapmışlar."
"Ciddi misin?" "Evet."
"Hâlâ Dune 2'de olacak mı?" "Bilmiyorum." "Ne yapmalıyız?"
"Bunun izini sürelim ve iki hafta boyunca her gün,
bizi hiç ilgilendirmese de bunun hakkında konuşmaya devam edelim."
İşte biz buyuz dostum.
Artık sadece yorum dizilerinde yaşıyoruz.
Son on yıl böyle gibi gelmiyor mu?
Bu döngülerden birinin içine çekiliyoruz, birkaç hafta orada kalıyoruz,
çıkıyoruz ve bir sonraki şeye geçiyoruz,
tüm bu zihinsel enerjiyi, nasılsa bitecek olan şeylere harcıyoruz.
Bu yüzden insanların "Aşı içime bir mikroçip yerleştirip
beni robota dönüştürecek." demesi bana tuhaf geliyor.
Zaten buna sahip olduğumuzun farkında değil misiniz?
Daha ne kadar robot olabiliriz?
Herkesin her şey hakkında söyleyeceği her şeyi bilmiyor musunuz?
Biliyorsunuz, bizi uzun zaman önce yakaladılar
çünkü parayı kazanan bu şirketler 40, 50 adım ilerisini düşünüyorlardı.
Onlara sandığımızdan çok daha bilgililer.
Çin gibi. Çin şunu demiyor,
"Hey, yüz tanıma teknolojisi üzerinde çalışıyoruz ve yüzünüze ihtiyacımız var."
Hayır, çünkü herkes şöyle derdi: "Olmaz Çin.
Sana yüzümü vermiyorum. Bak, yüzüm benim haklarım."
Ama Çin böyle sormuyor.
Çin, "Hey, yaşlanınca nasıl görüneceğini görmek ister misin?" diyor.
"Yaşlanınca ben mi?
Evet! Ne yapmam gerek?" "Bize yüzünü ver yeter."
"Harika. Yüzümü al!"
Telefonda veya internette çok kalıyormuş gibi hissediyorsanız alkışlayın.
Böyle hissediyorsanız alkışlayın.
Yani, ben de sizinle alkışlıyorum. Hemen hemen herkes.
Anlıyorum dostum.
Telefon ve internet süresini azaltmak için herhangi bir şey yapan var mı?
Kendinizi biraz olsun durdurmak için bir şey yaptıysanız elinizi kaldırın.
-Ne yaptınız hanımefendi? -Bir zaman sınırı koydum.
Zaman sınırı koydunuz. Bu numarayı biliyorum. Küçük ekran süresi olayı.
Bir şey ekrana çıkıyor. "Günlük sınırına ulaştın."
Sen de, "Kaybol! Devam ediyorum!" diyorsun.
Bu işe yaramaz. Başka ne yapıyorsunuz?
Başka bir şey yapıyorsanız el kaldırın. Başka bir şey? Ne yapıyorsunuz efendim?
Instagram'ı sildim.
Instagram'ı sildiniz. Bunu ben de yaptım.
Yedi yıl önce telefonumdaki her şeyi sildim.
Yani, hâlâ hesaplar var ama benim değil, bir hanımefendinin.
Ama bu şeyi hissettim. Ne demek istediğimi biliyor musunuz?
Bunu uzun zamandır hissediyorum.
Bahsettiğiniz şeyleri yaptım
ve daha da ileri gittim,
ta ki sonunda kendimi biraz daha iyi hissettiğim yere kadar.
Ve ne yapmam gerektiğini biliyor musunuz? Team Flip'e katılmak zorunda kaldım.
Team Flip. Biraz aşırı ama bak ne diyeceğim dostum.
Huzur buluyorsunuz.
Sisin ardını görüyorsunuz. Gitmek istediğiniz yere gidiyorsunuz.
Evden ayrılmadan önce ayrıntılı talimatları yazmanız yeterli.
Bazen etrafta dolaşmak zor.
Yani, bu konuda hiçbir şey yapamam.
İnsanları arayabilir ve mesaj atabilirim ve eğer mesaj yazmak istersem
gerçekten ne söylediğimi söylemek isterim çünkü bir dakika sürer.
Ben o T9 hayatındayım.
Bırakmak zorundaydım, anlıyor musunuz? Bana fazla gelmeye başlamıştı.
Bir anımı hatırlıyorum… Belki sizin de böyle anlarınız olmuştur.
Annemle telefonda konuşuyordum
ve o sırada elimde akıllı telefonum vardı, hoparlörde onunla konuşuyordum.
Ve sonra, bir noktada, internette bir şeyler okuyordum
ve o, "Ne yapıyorsun?
Beni dinliyor musun? Bir şey mi okuyorsun?" dedi.
Ben de, "Evet." dedim.
"Ne okuyorsun?" dedi.
Ben de,
"Sean Paul'un olmadan yaşayamayacağı on şey."
"Ne? Ben senin annenim.
Seni telefonla arıyorum. Bu hiç hoş değil." dedi.
"Bazı şeyleri bilmek ister misin?"
Geçen hafta dairemdeydim ve kutuları inceliyordum.
Bu eski video kaseti buldum ve bu benim 20 yıl önceki
birkaç hafta stand-up yaptığım zamanlardaki görüntülerimdi.
Diğer NYU çocuğu benim hakkımda bir belgesel çekiyordu ve çok vahşiydi.
Yurt odamdaydım, küçük bir deftere şakalar yazıyordum
ve NYU otobüsüne bindim, Washington Square Park'a geldim,
parkın içinden geçtim, MacDougal Caddesi'nden aşağı indim
ve buradaki basamaklardan aşağı indim ve sonra sahneye geldim.
Aynı noktaya.
Burası aslında hayatım boyunca stand-up yaptığım ilk yer.
Ve fark ettim ki, "Dostum, bugün tam olarak bunu yaptım."
Dairemdeydim. Bazı şakalar yazıyordum.
Buraya kadar yürüdüm, mahzene geldim. Yöneticiye haber verdim.
"Buradayım."
Nasıl zamanında geldim?
Pekâlâ, adam beni döndürüyor, yani sanırım ben…
Daha fazlasını istiyorlar!
Aslında, eğer gerçekten daha fazlasını istiyorsanız
arkadaşlarım tükeniyor ve her hafta üç kişi getirmem gerekiyor.
Benim adım Aziz. Geri gelin. Ne zaman, gelecek hafta mı?
Önümüzdeki hafta, Aziz'i görmeye geleceğinizi söyleyin.