Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Yeterince sıcak mı?
Her şeyi denedi.
Ona nasıl bakıyorlardı öyle…
Açıkçası hepimiz hevesle…
Yok, bir kıza yakışmıyor.
…sana bir daha para…
-Şöyle düşün… -Benim için çok kolay.
Uzak durmalıyım…
Sanki tüm şehir sokaklarda.
Yaz indirimi. New York'lular ucuzluğu hayatta kaçırmaz.
Değil mi ama?
Oyuncakçıya girip sıcaktan kurtulalım.
Yeğenime bebek almazsam dırdırından kurtulamam.
İstediği özel bir tane var mı? Saçı örülebilenler var.
-Evet, onları sevebilir. Bilemiyorum. -Taksi!
Neyse, böyle daha iyi.
Şu şirin Zenci bebeğe bak.
-Bunu kesin sever. -Sevmez.
Çok şükür, bizde çalışanlar hariç hiç siyahi görmedi.
Önemli değil hanımlar. Kazara oldu.
-Hay aksi. -Şunu da alın.
-Buyurun. -Teşekkürler.
Ne kibar bir hanım.
Buyurun. Çok teşekkür ederiz.
Anne, şunu al.
Mother Goose Boyama Kitabı var mı?
Hiç kalmadı.
Şaşırmadım. Şehrin altını üstüne getirdim. Oğlum illa o kitabı istiyor.
Birkaç haftaya yine uğrayın. Belki gelir.
-Doğum günü yarın. -Bir dahaki sefere artık.
-Sağ olun. -Pardon.
Bunun fiyatı nedir?
Bayım, iyi misiniz?
Lütfen biri yardım etsin.
Yığıldı. Beni duyuyor musunuz?
Bayım, iyi misiniz?
-Ne oldu? -Bilmiyorum.
İyi mi?
Sıcak çok fena. Ben de bayılacak gibiyim.
Evet.
Çay içsem iyi olur. Biraz hâlsizim.
Drayton'a götüreyim mi hanımefendi? Orası havadarmış diyorlar.
Drayton harika olur.
Taksi!
Onu hastaneye götürün.
DRAYTON OTELİ
Teşekkürler.
Tünaydın.
Garson birazdan gelir.
Yapma.
-Şimdi mi? -Evet, şimdi.
Hoşuna gitti mi?
Sonra görüşürüz.
Geç kalma. Beni yalnız bırakma.
Umarım kalmam.
-İyisin, değil mi? -Beni merak etme.
Bu serin salonun keyfini çıkaracağım.
-Tamam. -Tamam.
-Sanırım artık… -Bence de.
Nikâhsız iki sevgiliyiz.
Yakında evleneceğiz.
Zaten evli gibi görünüyoruz.
Pardon. Niyetim dik dik bakmak değildi ama galiba seni tanıyorum.
Üzgünüm, yanlışınız var.
Hayır, elbette seni tanıyorum Rene.
Hiç değişmemişsin. Sana hâlâ Rene mi diyorlar?
Evet, ama uzun zamandır bu şekilde hitap eden olmamıştı.
Beni tanımadın mı?
Gerçekten mi Rene?
Maalesef çıkaramadım.
Clare?
Bildin.
Clare Kendry olamaz.
Sakın kaçayım deme.
Biraz otur da konuşalım.
Seni burada gördüğüme sevindim. Ne büyük tesadüf.
Çok sürpriz oldu, evet.
Gülmesen hayatta tanıyamazdım.
-Çok değişmişsin. -En az 12 sene oldu.
Kısa süre önce, az daha babanın evine uğrayacaktım.
Seni sık sık düşünüyorum.
-Öyle mi? -Elbette.
Burada olduğum süre içinde biriyle karşılaşmayı umdum.
Tercihen de seninle. İşte karşımdasın.
Bahse girerim, aklına gelmemişimdir.
E…
Anlat bakalım.
Her şeyi bilmek istiyorum. Evli misin? Çocuk var mı?
Evet. İki oğlum var. Ya sen?
Bir kızım var. Adı Margery. Meleğim benim.
Kocam John iş için burada.
Banka işi. Bu sıcakta! Düşünsene!
O kocan mıydı?
Bir haftadır buradayız, evimiz Şikago'da.
Gerçi buraya gelince gerçek ev neymiş hatırlıyorum.
Ben buradayken bol bol görüşürüz, değil mi?
Bilmem… Yani… Ben sadece…
Harlem'de oturuyorum, hâlâ.
Şehrin bu kısmına pek gelmiyorum.
Üzüldüm.
Belki başka zaman seni ziyarete Harlem'e gelirim.
Oğlanlarla tanışırım.
Buraya sıklıkla geliyoruz. Seyahat iyi geçerse John taşınmayı düşünüyor.
Dönmenin hayalini kuruyorum.
Eminim öyledir.
Clare…
…acaba kocan…
Biliyor mu?
Odama çıkalım da rahatça konuşalım.
Garson!
Bu sıcağa dayanamıyorum! Üstümü değiştirmem lazım.
John birazdan gelir.
Şu hâlime bak, kan ter içinde kaldım.
Güzel oda.
Rehberde Gert Johnson'ı buldum. Adı Gertrude Martin olmuş.
Fred'le evlenmişti. Hatırla.
Evet. Fred'i görmeyeli asırlar oldu.
İkizleri var. Harika, değil mi?
Erkek. Keşke oğlum olsa.
Ama tekrar risk alamam.
Kızım kara tenli doğacak diye öldüm öldüm dirildim.
Benimkiler kara.
-Peki kocan, o… -Kocam…
Onu kimse beyaz sanmaz, sorduğun buysa.
Sanmıştım ki…
Peki o zaman.
Rica etsem…
Elbiseyi…
Ne diyordum, kızım beyaz bir hayat sürüyor.
-Sen hiç düşünmedin mi? -Neyi?
Beyazmışsın gibi davranmayı, diyorum.
Yo, niye düşüneyim?
Yani, lazım olduğunda ara sıra belki. Ama sürekli değil.
Diyeceğim şu ki istediğim her şeye sahibim.
Belki biraz daha para olsa iyiydi.
Elbette. Herkes biraz daha parası olsun ister.
Paran olması harikadır.
Aslında etraflıca düşününce, ödenen bedele kesinlikle değer.
Gitsem iyi olur Clare.
İyi bir fikir olmayabilir, John…
Hayır Rene, merak etme.
Biraz daha kalmalısın. Ne olur, kal.
Hay aksi! Amma kabayım.
İzin ver de odaya yiyecek bir şeyler söyleyeyim.
Pekâlâ.
Ne düşünüyorsun Rene?
Merak ediyorsun, değil mi?
Bana istediğini sorabilirsin.
Ona ailenle ilgili ne dedin?
Düşündüğün kadar endişelenmem gerekmedi.
Babam ölünce beni halalarım büyütmüş ve bana bir yuva vermişler.
Tenleri bembeyaz. Son derece saygınlar. Dini bütünler.
Çok geçmeden John'la tanıştım
ve 18'ime basar basmaz evlendik.
O evden çıktım ve hiç dönmedim.
Mutlu musun peki?
Elbette Rene.
Dediğin gibi, istediğim her şeye sahibim.
Kusura bakma Clare, kabalık ettim.
Tabii ki mutlusun.
Her hâlinden belli.
-Ya kızın? -Margery mi? Çok güzel bir kız.
John onu sonbaharda İsviçre'de yatılı okula yollamak istiyor.
Çok iyi eğitim alacak. Bizimkiyle kıyaslanmaz.
Alo, oda servisi mi?
Pasta istiyoruz. En güzel pastalarınızı getirin.
Peki, çay kisvesi altında ne tür Fransız şampanyanız var?
Takılıyorum yahu!
Evet, bir sürahi buzlu çay alalım, flüt kadeh de getirin.
Kutlama yapıyoruz.
-Kâfi, teşekkürler. -Biraz daha al, azıcık içtin.
-Kara kız? -John, canım!
Okuldan çok eski bir arkadaşıma rastladım.
Irene Westover. Irene, kocam John Bellew'la tanış.
Memnun oldum Bayan Westover.
Aslında soyadım Redfield.
Tabii ya, sormak aklıma bile gelmedi.
Böldüysem kusura bakmayın.
Bir içki koyar mısın canım?
-Al. -Sağ ol.
Neye içiyoruz? Eski dostlara mı?
-Eski dostlara! -Eski dostlara.
-John'ın bana hitap edişini duydun mu? -Clare, yapma.
Hayır, hadi, ona nedenini anlat.
Saçma bir şey.
Bu kadın evlendiğimizde zambak gibi bembeyazdı.
Ama yıllar geçtikçe giderek kararıyor.
Bu yüzden ona, "Dikkat etmezsen bir gün bir uyanmışsın,
kara bir Zenci olmuşsun" dedim.
İşte o gün bu gündür adı kara kız.
Çok iyiymiş!
Şebeklik işte.
Yo…
Çok iyi ya.
İlahi John!
Onca yıldan sonra
yüzde bir, iki siyahi olduğumu öğrensen ne çıkar?
Bana kalırsa istediğin kadar kararabilirsin.
siyahi değilsin ya.
Demek Zencilerden hoşlanmıyorsunuz?
Yo, öyle demeyelim. Onlardan nefret ederim.
Her ne kadar Zenci olmaya çalışsa da, Kara kız kadar nefret etmem.
Onları yanına yanaştırmaz, hizmetçi olarak bile.
Doğru değil mi?
Hiç Zenci tanıdığınız oldu mu?
Hayır ama onları tanıyan insanlar tanıyorum.
Tabii gazetelerde de okuyorum.
Tam bir rezalet. Hırsızlıklar, cinayetler.
Gerçekten çok üzücü.
John, eminim Rene seni gıcık eden şeyleri merak etmiyordur.
Affedersiniz, sizi sıkmak istemedim.
Eviniz yakında mı?
Sayılır.
New York harika bir şehir. Geleceğin şehri.
-Kocanız ne işle meşgul? -Doktor.
-Doktorların hayatı ilginçtir. -Evet. Zor. Ömür törpüsü.
Eşlerinin de işi zor. Kadın hastaları düşününce…
John, başlama hayatım! Daha çay alır mısın Rene?
Zaten çok zamanınızı aldım.
Daha yeni başlamıştık!
-İçki için sağ ol. -Sizi geçireyim.
Rene.
-Umarım yakında görüşürüz. -Güle güle Bayan Redfield.
-Tanıştığımıza sevindim. -Hoşça kal Clare.
-İyi akşamlar. -Sana da.
Nerelerdeydin?
Şu lanet kitabı arıyordum.
-Çocuklar yemek yedi mi? -Sanırım.
Onları yatıracaktım ama…
-Ama uyuyakaldın. -Öyle görünüyor.
Yoksa hâlâ uyuyor muyum?
Yakala!
Pas at.
Gel buraya.
-Bu işi öğrendin sanıyordum. -Karıştırıyorum.
Pekâlâ, on dakika.
-Topu yakala, olur mu? -İstemiyorum.
Kaybetme.
Seninle oynamak sıkıcı.
Beni rahat bırak.
Lanet olsun!
-Tuttum! -Kahretsin!
Brian, niye hep böyle gizlice sokuluyorsun?
Ağzını bozma lütfen!
Okula geç kalacaklar.
Sizi bırakmaya kalkarsam hastama yetişemem.
-Çocuklar, içeri gelin. -Irene?
Evet, hemen girin.
Pardon hayatım.
Junior'ın gün geçtikçe sana benzediğini düşünüyordum.
Acaba okulda çok mu hızlı gidiyor?
Çocuk olduğunu unutuyoruz.
Çocukları boşuna dert ediyorsun.
İkisi de iyi. Sağlıkları yerinde, güçlü kuvvetli çocuklar.
Sanırım haklısın.
Yaşça büyük çocuklardan tuhaf fikirler edinecek diye endişeleniyorum.
"Tuhaf" derken?
Genç oğlanların düşündüğü şeyler işte.
Seks hakkında mı?
Evet. Espriler, şakalar falan.
Seks şaka değil de ne ya?
-Şaka nedir? -Dalga geçme.
Hazır mısın?
Sen git, ben otobüsle giderim.
-İşim bitince alayım mı? -Lütfen. Matbaadan.
Balo için daha çok el ilanı ve bilet lazım.
Sana yevmiye vermeliler.
Yevmiye verirlerse hayır işi olmaz.
-Hadi çocuklar. -Hazır mıyız?
-Çabuk! -Yakalayamazsın.
-Gel buraya. -Hazır mısın?
-Hızlıyım. -Gidelim.
-Hadi çocuklar. -Junior.
-Gitmek istemiyorum! -Üzgünüm ama mecbursun.
Hoşça kal anne.
-Çok hızlıyım! Yakalayamazsın. -Gel buraya.
CLARE BELLEW ADRES: POSTANE, NEW YORK
Greyfurt suyu alır mısınız?
Teşekkürler.
Şapkamı unuttum.
Bayan Redfield, bunu unuttunuz.
Teşekkürler.
MATBAA VE KIRTASİYE
Ben kullanayım mı?
Olur, tabii.
Her şey hazır mı?
Bir ay var ama rezervasyonlar doldu, kapıdaki satışlar hariç.
-Ben de çok yoğunum. -Üşümüyor musun?
Üşümüyorsan açık kalsın.
Bu şehir!
Hasta insanlardan nefret etmeye başladım.
Her şeye burnunu sokan aileleri, pis, kokuşmuş odaları…
Abartma, kötü bir gün geçirmişsin.
Ciddi olamazsın. Hasta bakmayı seviyorsun.
-Konuyu kapatalım. -Mevzuyu sen açtın.
-Camı indir. -Hani üşümüştün?
Şimdi de nefes alamıyorum. İndir.
Başka bir yerin daha kolay olacağını düşünüyorsun.
Güney Amerika falan. Kısmen katılıyorum. Yurt dışına gitmeliyiz.
Henüz erken tabii ama çocuklar evden gidince…
-Brezilya tatiline gideriz. -Tatil?
Veya Junior'ı Avrupa'da okula yollayabiliriz.
O çocuğu iyice ana kuzusu yapacaksın.
Asıl ilgilenmen gereken Ted.
Sırf hayatı biraz öğrendi diye Junior'ı cici bir anaokuluna göndermene
izin vereceğimi sanma.
Seks, dünyanın en büyük şakası, bunu ne kadar tez öğrenirse
o kadar iyi.
-Bu ne demek şimdi? -Hiç.
Çok kıymetli Siyahiler Dayanışma Vakfı'na ayırdığın vaktin onda birini
bana ayırmamana içerlemeye başladım.
Ben de siyahiyim, biraz da beni gör.
Sırası değil. İnsanlar bize bakıyor.
Bu ne?
-Sanırım Clare Bellew'dan. -Clare Bellew mu?
Karşılaştığın Şikagolu arkadaşın mı?
Tekrar görüşecek misin?
Mektubunu açmadım.
-New York'tan postalanmış. -Gördüm.
-Demek buraya taşınmışlar. -Brian, onunla görüşmeyeceğim.
Hani okuldan yakın arkadaşındı?
Brian, hayatım, bir adam bana o kelimeyle
hitap ederse ilkinde onun kabahatidir
ama bir daha fırsat verirsem kabahat benim.
Haklısın.
Açabilir miyim?
"O kadar yalnızım, o kadar yalnızım ki
seni yeniden görmeyi iple çekiyorum."
-Kızla dalga geçme. Ayıp. -Sadece yazdığını okuyorum.
Peki.
"Bu soluk hayatımda, başkalarının parlak yaşamlarına
denk geliyorum hep, oysa onlar kurtulduğum için sevindiğim
hayatları yaşayan insanlar."
Kabul et, çok komik! Nasıl da abartmış.
"Canım Rene'ciğim, belki de
senin yolun daha akıllıca ve daha mutlu bir yoldur."
Eksik olmasın. Akıllıcaymış. Sanki o aşağılamayı affettirecek…
Dur, dahası var.
"Seni görmemiş olsam böyle yoğun bir arzu hissetmezdim."
Lafa bak.
Bir de kabahatli çıktın.
Yoğun arzuymuş.
Hiç taviz verme.
Niye bu kadar kızdın?
-Kocası sana öyle hitap etmemiş. -Ama edebilirdi.
Etmiş kadar oldu.
Kabul et, biraz komik.
Hayır, etmiyorum.
Hiç komik değil, tiksinç.
Irene, boş ver. Çok normal. Tilkinin dönüp geleceği yer kürkçü dükkânıdır.
O kadar uğraşıp didindikten sonra niye dönsün?
Bunu bilsem ırkın anlamını bilirdim.
Beyaz olmuş, niye hâlinden memnun değil?
Hikâye! Kim hâlinden memnun ki?
Ben.
Ben memnunum.
Gerçekten.
-Gidelim. Dur Junior! -Hadi çocuklar.
-Kitaplarını al. -Hoşça kal anne.
Hoşça kal anne.
Güle güle.
Akşam için tatlı patates aldım. Tavuğu yarın yap.
Tabii efendim.
-Oğlanların odasını temizledin mi? -Yok.
E, çabuk ol, birazdan gelirler, o zaman hiç yapamazsın.
Bir şey alır mıydınız?
Kendim alırım.
Redfield'ların evi.
Evet, buyurun.
Bay Wentworth arıyor.
Alo. Evet Hugh…
Oldukça, ya sen?
Hem de her birini. Sorma…
Dur, benimkini Bianca'ya veririm. Bana lazım olmayacak zaten.
Yo, çok ciddiyim.
Niye aklıma gelmediyse, zaten yoğun olacağım…
Brian'ın arada bir oturabileceği bir yer olduktan sonra…
Çok hoş. Bianca'ya selamlarımı ilet.
Hemen hallederim. Yarın görüşürüz Hugh. Görüşürüz.
Tanrım, ne hoşsun Clare.
Mektubuma cevap yazmayacak mıydın?
Her gün gittim o pis, iğrenç postaneye.
Eminim bir adamla ilişkim vardı da
terk edildim sanmışlardır.
-Clare, ben… -Şey…
Sonunda dank etti, bana cevap yazmamıştın, yazmayacaktın da.
Aklımdan çıkarmak için çok uğraştım ama yapamadım.
Nedenini öğrenmeliydim. Bu yüzden geldim.
Niye bana yazmadın Rene?
Çünkü…
Şey… Çünkü…
Düşünmeden edemiyorum…
Buraya hiç…
Buraya hiç gelmemeliydin.
-Beni burada istemiyor musun? -Hayır.
Bu riski almamalıydın.
Bunun tehlikeli olduğunu kendin de anlamalısın.
Bu yaptığın yanlış.
Rene, çok âlemsin ayol. Yanlış mı?
-Yani güvenli değil. -Güvenli mi?
Kocanın davranış biçimini düşünürsek buraya gelmen güvenli değil.
Elbette, anlıyorum.
Kızdığın için seni suçlamıyorum.
O gün çok asil davrandın, gerçekten çok asildin, teşekkürler.
Bana teşekkür etmeni istemiyorum.
Demek istediğim, meseleyi hassasiyetle ele alman çok kibarcaydı.
Başka ne yapabilirdim ki?
Beni o pozisyona soktuğun için sana çok kızdım.
-Hem de çok. -Anlıyorum.
Niye cevap vermediğimi nasıl anlamazsın?
Ne ahmağım.
Ya da benden uzak durmanı istediğimi?
Ah, ne yaptım…
Ağlama.
Tüm bu olanlar yüzünden kahroldum.
Düşünemedim…
Çok üzgünüm Rene.
Tamam, geçti, üzülme.
Ben de üzgünüm.
İşin aslı şu ki seni gördüğüme çok sevindim Clare.
Hem de çok.
Ben de seni Rene. Tahmin bile edemezsin.
O gün seni görmeseydim hep içimde kalacaktı.
Bu hissi bilemezsin.
Konuşacak kimsenin olmaması.
Bunu düşünemeyerek anlayışsızlık ettim.
Anlamanı beklemiyorum.
Sen mutlusun.
Hakiki ve güzel bir hayatın var, ayrıca özgürsün.
Özgürsün, güvendesin.
Güvende.
Artık bunun anlamını bile bilmiyorum.
Sanırım hiç kimse hayatta tamamen mutlu, özgür veya güvende değil.
O hâlde arada sırada buraya gelmemin ne mahzuru var?
Bir çocuğun var Clare. Mesele yalnızca senin güvenliğin değil.
Bence anne olmak dünyanın en zalim şeyi.
-Alo. Redfield'ların evi. -Doğru.
Bir saniye…
Ve en sağduyulu olanı.
Yine Bay Wentworth arıyor efendim.
İzninle.
Alo?
Çok içten söylüyorum Hugh, takmasın. Dedim ya, sorun değil.
Yarın görüşürüz.
Meşgul gibisin.
Yarın Siyahiler Dayanışma Derneği Balosu var.
Ben de organizasyon komitesindeyim. Daha doğrusu, komite benim.
-Yazar Hugh Wentworth mü? -Evet, tanıyor musun?
-Bir iki kitabını okudum. -Öyle mi?
-İyi kitaplar, değil mi? -Sanırım.
Biraz aşağılayıcı.
Aslında çok iyi bir insandır.
Biraz ev işi yapmalıyım.
-Misafir beklemiyordum. -Sorun değil.
Evi gezmiş olurum.
Demek Hugh Wentworth balona gelecek, öyle mi?
Evet. Ne var bunda?
Biraz tuhafıma gitti.
Öyle birinin siyahilerin balosunda işi ne?
Artık Harlem'deki etkinliklere yüzlerce beyaz katılıyor.
-Niye? -Zenci görmeye geliyorlar, senin gibi.
Ne yapıyorsunuz çocuklar?
Eğlenmeye, ilham almaya
ve şimdi ile geleceğin büyük şahsiyetlerini görmeye.
Rene, ben de geleyim mi?
-Bir sürü beyaz misafir olacak diye mi? -Hayır, eğlenceli olur.
Bilemedim. Ya biri seni tanırsa?
Şansımı denerim.
-Çok sıkılırsın. -Sıkılmam, inan.
-Seninle ilgilenemem. -Uslu duracağım, söz.
Ben de oturur, o dediğin şahsiyetleri izlerim.
Ne yaptığın, nereye gittiğin beni ilgilendirmez.
Ama niye başına iş gelebilecek bir yere gidesin ki?
Kahrolası John!
İstediğim her şeye engel oluyor, gebertesim var.
Bence yapma.
Hâlâ idam cezası var, en azından bu eyalette.
Yeniden siyahilerle olmaya, onlarla konuşmaya
ve kahkahalarını duymaya can atıyorum.
Neredeyse unuttum…
Hay aksi!
-İnip alayım mı? -Yok, önemli değil.
Zu temizler.
Zu!
İstiyorsan baloya gel. Seni durduracak değilim.
Sağ ol Rene. Çok naziksin. Gerçekten minnettarım.
Çocuklar?
-Ne istiyorsun? Meşgulüz. -Junior.
Kızmaca yok. Oyununuzu bozduğumu biliyorum
ama engel olmayacağıma söz versem girebilir miyim?
Yemekte biz bize olacağız.
Zaten bir tabak daha çıkmaz.
Onlar kovboy oldu, ben Kızılderili oldum,
beni kalenin tam önünde yakaladılar.
Ama sanırım tam zamanında kaçtım.
Junior'a aldırma, bazen kendini fazla kaptırır.
Yemekte ne var? Tatlı patates mi? Nasıl pişiriyorsun?
Tereyağı, tuz ve şeker ile. Basit bir tarif.
Basit dedi! Tanrı'nın yarattığı en mükemmel lezzet bu ayol.
Bu kızı nereden buldun?
Ev yemeği yapan bir hizmetçiye hasret kaldım.
-Öyle değil. -Nasıl değil?
Herkesin yardıma ihtiyacı var. Normal bu.
-Belki gelecek sefere yemeğe kalırsın. -Ah, çok sevinirim.
Yarın uğrarım, baloya birlikte gideriz, ne dersin?
Olur.
-Tamam, yarın görüşürüz madem. -Yarın görüşürüz.
Hoşça kal Rene.
-İçeri girin bakalım. -Daha bitmedi.
-Uyumuşsundur diye düşünmüştüm. -Hayır. İlk defa vakitlice geldin.
Güzel.
-Gergin misin? -Kalk oradan. Elbisemin üstüne oturdun.
Clare gelecek. Clare Bellew.
-Şu çatlak kadın mı? -Evet, o.
Çatlak kadın Clare Bellew.
-Çatlak değil. -Ne zamandır?
Sadece farklı.
Dün sürpriz bir ziyarette bulundu.
Dün mü? Niye bana söylemedin peki?
-Bilmem. Aklımda çok şey vardı. -Irene.
Bizimle gelirse sorun olmaz gibi konuştu,
ben de olur dedim.
-Buraya mı geliyor? -Eli kulağındadır.
Hoş bir gece olsun.
Hiç sanmıyorum.
Hoş davranırsan hoş olur.
Nezaketimi korurum.
Giyinmeyecek misin?
Tepemde dikilme. Aşağıda bekle.
Dur, özür dilerim. Seni seviyorum.
Anlaşılan epey gerginsin.
İyileşemeyecek gibiydim.
Öyle ateşim vardı ki ölüyorum sandım.
Büyük bir salgındı. Kaç hasta baktım, hatırlamıyorum.
Hayatını kaybeden çoktu.
-Şansın varmış. -Evet.
Tabii, az hasta kurtarmadım.
-Kendimi övmeye başladım. -Ne sakıncası var?
Doğruysa övünmeye değer.
Haklısın.
Kusura bakma, geldiğini fark etmedim.
Merak etme, biz tanıştık.
Evet, doğru.
Çok hoş olmuşsun Rene.
Galiba kıyafet seçimim pek olmamış.
Hiç de bile! Mükemmel tercih.
İşte geldiler!
Nasıl görünüyorum?
Prenses gibisin.
Pekâlâ.
-İkinize de iyi geceler. -İyi geceler.
Noel arifesindeymiş gibi hissediyorum.
Beni bekleyen bir sürpriz var ama ne olduğunu kestiremiyorum.
Çok heyecanlıyım. Kelimeler kifayetsiz kalıyor.
-"Kelimeler kifayetsiz kalıyor." -Kes şunu.
Merhaba.
Müzik çok hoş.
Orada olacaklar.
Bianca, çok kızıyorum ama.
Hugh şurada!
Oturacak yer var mı?
Ulaşabilirsek Hugh'nun yanına oturabiliriz.
Cümbüşe bak!
Döktürüyor!
Felise, Dave!
-Balo muhteşem! Grup bir harika! -Ortam yıkılıyor!
-Hadi Brian, dans edelim. -Ne…
-Hayır, olmaz. -Bal gibi de olur.
Dikkat et, kocam korkuluk gibi dans eder.
-Bu doğru mu? -Hayır.
-Aslında doğru. Biraz paslandım. -Bir bakalım.
Fena gitmiyor.
"Yoksulu, zengini, dilencisi, hırsızı…" Gerisi nasıldı?
"Doktoru, avukatı, Kızılderili reisi." Hepsi burada. Fazlası var, eksiği yok.
Benim merak ettiğim şey, senin peri masalından getirdiğin
sarışın güzelin şeceresi ve statüsü.
Nasıl ama?
An itibarıyla kocanla dans eden hatunu diyorum.
Eskiden tanıdığım Şikagolu bir kız. Seni tanıdığım için çok heyecanlı.
Öyledir tabii.
Güruhun içinde fingirdek eşimi görüyor musun?
Hah, işte!
Klasik problem.
Tüm bu siyahi beyler zavallı İskandinav'ın başını döndürdü.
Yapma!
Gece boyunca tanımadığım Afrika kökenli erkekler
eşimi pistte fırıl fırıl döndürdü.
Tek gördüğüm bu.
Kabul et ki sıradan bir siyahi erkek sıradan bir beyazdan daha iyi dans eder.
Tabii buraya gelmiş ünlüler ırkınızı layıkıyla temsil ediyorsa.
Erkeklerin hiçbiriyle raks etmediğimi göz önünde bulundurursak
bu konuda fikir beyan etmem anlamsız olur.
Bianca ve çevresinin dilinde hep
bir siyahinin ne kadar yakışıklı olduğu vardır, bilhassa da kapkarasını bulurlar.
Misal, şu Ralph Hazelton.
Onlarca kadın adamı son derece yakışıklı ilan etti.
Sen yakışıklı buluyor musun?
Hayır. Bence başkası da bulmaz.
Tüm mesele egzotiklik. Ötekine duyulan ilgi.
Bir tür duygusal heyecan…
Yabancı, hatta bir miktar itici bir şeyin
yanında olmanın verdiği türden bir his.
Ne güzel özetledin.
Peki, sence biz beyazların
bu baloya gelme niyeti düşmanca mı?
Hayır.
Bence safi merak.
Senin Şikagolu prenses gibi diyorsun.
O bakış ne şimdi?
Her şey göründüğü gibi değildir Hugh.
Vay canına.
-Hiç belli olmuyor. -Doğru.
Çok şaşırtıcı.
Her zaman böyle fark edebiliyor musun?
-İyice cahil cahil konuşmaya başladın. -Ciddiyim.
Yoksa kan filan mı çekiyor?
National Geographic'e makale yazıyormuş gibi konuşmaz mısın?
Senin gördüğünü görüyorum.
Ama sanırım bazen
herkesin göremeyeceği farklar olabilir.
Evet, ne demek istediğini anlıyorum.
Lakin çoğu insan olduğundan farklı biriymiş gibi yaşıyor.
Bir siyahinin beyazmış gibi yapması kolay.
Ama bir beyazın siyahilerin arasına karışabileceğini hiç zannetmem.
Bunu hiç düşünmemiştim.
Tabii düşünmemişsindir. Niye düşünesin?
Seni de beyaz sanabilirler.
Evet.
Bunun oluru varsa neden olmasın?
Pardon. Selam.
-Diyorum ki neden olmasın? -Olmadığını nereden çıkardın?
Bu akşam çok şifreli konuşuyorsun.
Sen de öküzlük ediyorsun.
Demem o ki,
hepimiz olduğumuzdan farklı davranmıyor muyuz?
Öyle değil mi?
Öküzüm, öyle mi?
Maraton koşmuşum gibi ayaklarıma kara sular indi.
Enerjine hayranım!
Birileri karımı ebediyen
benden çalmadan gidip bulsam iyi olacak sanırım.
Benimle dans etmez misiniz Bay Wentworth?
Bu konuda pek yetenekli olduğum söylenemez.
-Hugh. -Brian.
-Teşekkürler. -Bu da senin için.
-Teşekkürler. -Kocandan aşağısı kurtarmaz.
Onunla bir dans daha etmeliyim. Pistteki en iyi dansçı o.
Sanırım eşim iltifattan pek hoşlanmadığımı söylememiş.
Yine de sana seve seve
yerimi alacak uygun bir kavalye bulurum.
İşte adamın bu.
-Sen mi? -Evet.
İş görürsün. Gel bakalım.
-Görüşürüz. -Hiç şansı yok.
Hem de hiç.
Biliyor musun, Clare iyi ki geldi.
Sence de son derece güzel değil mi?
Bence değil.
-Şaka yapıyorsun! -Hayır.
Belki son derece güzel bir beyaz kadın olabilir
ama şahsen ben kadının kara tenlisini tercih ederim.
Öyle mi?
Belki de çok mutlu olduğundandır.
Irene, dikkat et.
Böyle bir mutluluğun sorumlusu sakın sen olma.
Yok canım.
Kes şu gürültüyü!
Clare?
Yatağa mı dönüyorsun anne?
Tabii ki hayır tatlım.
-Clare nerede? -Geldiğinde siz yatmış olursunuz.
-Size öpücük yolladı. -Babam benimle oynayacağını söyledi.
Ted, kardeşini mutfağa götür, bir şeyler yiyin.
Yemek yemek istemiyorum.
-Ted, dedim ki kardeşini… -Pardon.
Kusura bakma, Junior'a Clare evde dedim.
Bunun derdi ne?
Bugün biri ona laf atmış,
pis "nokta nokta" demiş.
-Zulena? -Arkadayız Rene.
Neler oluyor burada? Clare, üşümüyor musun?
Rabb'imiz böyle sihirli bir gün bahşettiğinde kaçırmamalı.
Delisin sen.
-Zu, şunları alır mısın? -Buna pastırma yazı deniyor.
-Pastırma yazı mı? -Zu.
Zu ile kapı komşunuz Charleston'ları çekiştiriyorduk.
-En büyük kızları çok güzel. -Öyledir.
Ted ona bakmaya utanıyor.
-Ergenlik dostlukları altüst ediyor. -Ergenlik insanı altüst ediyor!
Çok doğru!
Bilemedim.
Hatırladığım kadarıyla çok dostun vardı.
Sanırım öyleydi.
Bazen niye yakın dost olamadık diye merak ediyorum.
Bence fena değildik.
Sana hep hayrandım.
Ne olursa olsun hep soğukkanlı ve zariftin.
Ben mi? Uydurma.
En güzelimiz sendin.
Bence öyle değildi.
Yemeğe kalacak mısın?
Maalesef.
John dönüyor.
Haftaya dönecekti hani?
Erken döndü.
Beni özlemiş.
Ben öyle hissetmiyorum. Keşke hiç dönmese.
-Böyle konuşmamalısın. -Öyle mi?
Hâlâ briçe geliyor musun?
Hiç kaçırır mıyım Rene?
"İçerisi loştu, ahşap ve yağ kokuyordu.
Tavandan sarkan bir ampule başı çarptı."
Devamını okumak ister misin?
"O sırada sıçan ampulü sabitleyerek
zinciri çekti ve ışık titreyerek yandı."
Little Rock'ta biri linç edilmiş, duydun mu?
-Sırası değil. -Ne olmuş?
siyahi bir adam iki beyaz kadına saldırmakla suçlanmış.
Adam onlara ne yapmış?
Mesele, ne yaptığından çok, yapıp yapmadığı Ted.
-Ama yine de linç edildi. -Aynen.
Junior, dişlerini fırçala.
Onu
-kovalayıp… -Brian.
Yakaladıktan sonra telefon direğine asmışlar ve vurmuşlar.
-Ama niye baba? -Çünkü bizden nefret ediyorlar oğlum.
Brian, sırası değil dedim.
Gel buraya.
Anlaşılan
evin hanımları bu meseleleri duymak istemiyor.
-Tamam mı? -Evet.
Hadi dişlerini fırçala.
Anneliği çok ciddiye alırım.
Kendimi çocuklarıma ve evi çekip çevirmeye adadım.
Ama bence bunda bir tuhaflık yok.
Canım, biliyorum.
Sen çok iyisin. Mükemmelsin.
Kötü bir şeymiş gibi söylüyorsun.
Biraz burada oturalım.
Onu dinlemeyi seviyorum.
Ne olursa olsun, bana ne kadar iyi davrandığını asla unutmayacağım.
-Neden bahsediyorsun? -Çok ciddiyim.
Şöyle ki…
…sendeki gibi bir ahlak anlayışı veya görev sorumluluğu yok bende.
-Saçmalama. -Söylediklerim doğru Rene.
Anlamıyor musun?
Aramızda dağlar kadar fark var.
İstediklerimi elde etmek için yapmayacağım şey yok.
İncitmeyeceğim insan yok.
Vazgeçemeyeceğim şey yok.
Hiçbir şey.
Bana güven olmaz.
Clare, kes şunu.
Dediklerin doğru değil.
Hiçbir şeyden vazgeçmeden elindekilere sahip oldun.
Clare?
Ah, pardon.
Mae aradı mı?
Nerede kaldı bilmiyorum.
Lanet Zu izin alacak geceyi buldu.
Kızcağız ailesini hiç görmesin mi?
Şimdiden geç kaldık ve…
Şey, yarın Avrupa yolcusuyum, bu son gecem!
En iyisi ben çocuklarla kalayım, siz ikiniz gidin.
-Sahiden mi? -Sorun değil.
-Olmaz, seni bırakamayız. -Bir şey olmaz.
Ayrıca bu oyun tek partnerle oynanır.
Artık briç oynamak bana farz oldu.
-Hadi git. -Ama sensiz oynayamam Rene.
Çok da güzel oynarsın. Hadi. Git.
Hadi gidin.
Şehrin gerçek yetenekleri burada.
Alkol de burada.
Prenses nerede?
İkinizle baş başa kalmayalı epey olmuştu.
Avrupa'ya gitti.
Kızı İsviçre'de yatılı okulda okuyor, onca yer varken.
-Ne oldu? -Hiç. Sadece…
İsviçre hakkında ne biliyorsun ki?
Onu pek özleyeceğimi söyleyemem. İnsanı yoruyor.
Aynısını senin için de diyorlar.
Doğru.
Ama onun yaptığı bence arsızlık. Her zaman kurban rollerinde.
"Ah, zavallı ben" falan filan.
Sevilmek için ucuz bir yöntem…
-Bence haksızlık ediyorsun. -Sözüm bitmedi.
Ama hatırı sayılır bir çekiciliği var.
Hugh, kadını doğru düzgün tanımıyorsun bile.
-Burada yok, kendini savunamaz… -Sen mi savunacaksın?
Ne kadar centilmence.
-Tünaydın Lance. -Irene.
Yapıştırmadan önce bekleyelim, kurusun.
Ne hoş değil mi? Dördümüz baş başa.
-Sıcak çikolata yapayım. -Evet, lütfen!
Hayır baba, konuşalım.
-İkiniz çok ciddisiniz. -John Carter'ı konuşuyoruz.
Little Rock'ta linç edilen adamı.
-Yine mi? -Anne, bunları bilmelisin.
-Öyle mi? -Başka ceviz var mı?
-Bakayım. -Ben de istiyorum.
Onu vurmakla yetinmediler.
Cesedini bir karavana bağlayıp şehrin içinde sürüklediler.
-Bunu babana sen mi söyledin? -O bana söyledi.
O mu söyledi?
Artık büyüdüm, bana çocuk muamelesi yapma.
Eline sağlık anne.
Şu linç hikâyelerini anlatmayı bıraksan çok sevinirim.
Niye?
Büyüdüklerinde korkunç şeyleri öğrenecek zamanları olacak.
-Şu anda güvendeler. -Çok yanılıyorsun.
Onları bu lanet ülkede büyütmeye kararlıysan
ne kadar erken öğrenirlerse o kadar iyi.
Ama mutlular. Niye huzurlarını kaçıralım ki?
-Mutlu kalsınlar istiyorum. -Irene.
Bunları onlardan saklayınca ne oluyor sanki?
"Zenci" kelimesini duymasınlar diye uğraştık.
-Ağzına alma… -Zor yoldan öğrendiler.
Irk problemi evimde konuşulmayacak.
-Burası benim de evim. Bilmeleri gerek. -Gerekmiyor!
Hiç gerekmiyor.
Senin kadar zeki biri nasıl bu kadar aptalca düşünür, aklım almıyor.
Bu cehennemden yıllar önce gitmek istedim.
Ben de uzun zamandır bir süreliğine gitmeliyiz diyorum.
Ama Clare varken daha mutlu görünüyorsun, o yüzden…
Bunun Clare'le ne alakası var?
Tatil planımızdan onun yüzünden vazgeçtik.
Sen itiraz ettiğin için vazgeçtim…
-Clare'e hiç itiraz etmedim… -Lanet olsun!
Irene, ben Clare'den bahsetmiyorum.
-Görünen o ki… -Tatil değil,
göç etmekten bahsediyorum.
Görünen o ki Clare yokken elindekilerden hoşnutsuzluğun artıyor.
Bence öyle değildi.
Hayır.
Kalkıyorum.
Merak etme.
-Aramayı akıl etmen iyi oldu. -Kocalık vazifemi hiç aksatmam.
Çaya bir sürü insan gelecek.
Neyse ki her şey hazır.
-Clare aşağıda. -Clare mi? Niye ki?
Onu özellikle davet etmedim.
Döneli epey oldu, Zu hep mesajlarını alıyor
ama ona hiç cevap yazmıyorsun.
Niye onu çağırmadın?
Bu parti Hugh için, o da Clare'den pek hazzetmiyor,
bu yüzden çağırmadım.
Bana sorarsan onu sevmemesinin asıl sebebi
Clare'in ona yeterince ilgi göstermemesi.
-Hugh'yu seviyorsun. -Severim.
Ama kabul et, kendisini tanrı gibi görüyor.
Katılmıyorum.
Kendisini çok daha üstün görüyor.
Brian?
Özür dilerim. Kabahat bende.
Dışlandığı için kırgın gibiydi, "Irene kesin unutmuştur" dedim.
Ama Brian, ben…
O hâlde onunla konuştun.
Evet.
Konuştun tabii.
Her şey bir yana, Clare partilere can katıyor.
Neticede güzel kadın.
Gecikme, olur mu?
-Kâfi. -Pardon.
La Josephine'den bahsediyoruz. Herhâlde onu görmüşsündür.
-Josephine Baker mı? Yo, görmedim. -Çok şey kaçırıyorsun.
Aslında onu Shuffle Along'da izlemiş olabilirim
ama hatırlayamıyorum.
Ethel Waters'ı tercih ederim.
Ethel Waters gerçekten çok iyi.
Merhaba Felise, iyi ki geldin.
Geri gel. Irene.
Parti başladığından beri hiç oturmadın.
Biraz konuşalım.
Silkelen ve kendine gel. Hamlet'teki ikinci mezar kazıcı gibisin.
Pek kendimde değilim.
-Herhâlde havadan. -Kendine pahalı bir elbise al yavrum.
Her zaman işe yarar.
Geldiğimden beri onu yalnız yakalamaya çalışıyorum. Clare!
Güzelliğe bak, biblo gibi sessizce oturuyorsun!
-Gelecek ay toplanacağız, gelsene. -Gel!
Dave'e kitabını yeni bitirdiğimi söylüyordum.
-Kitaplarını okudun mu? -Elbette. Hem de hepsini!
Çok özür dilerim Rene, sana çarptım galiba. Ne sakarım.
Umarım paha biçilmez ve eşsiz bir çaydanlık değildi.
Hayır, bana çarpmadığına eminim.
Bu çaydanlık, senin pek sevimli
Güneyli atalarının sahip olduğu en çirkin şeydi.
Brian'ın büyük büyük büyük büyük amcası
kaç bin yıl önce bu çaydanlığı almış, hatırlamıyorum ama…
Demek istediğim, şu ana kadar bundan nasıl kurtulacağımı bulamamıştım.
Bir ilham geldi! Kırdığım an ondan sonsuza dek kurtuldum.
-Çok basit. -Tebrikler.
-Canım benim… -Çok güzel partiydi.
İyi iş çıkardın.
Brian, bu bir daha eşi benzeri olmayacak…
-Hoşça kal. -…parti için sağ ol.
-Yemeğe kalacak mısın? -Bu akşam olmaz.
Tamam. Tüh, Brian'ın da işi vardı zaten.
-Seni görmek çok güzeldi. -Güle güle.
Çok teşekkürler. Fevkalade eğlendik.
Geldiğiniz için sağ olun.
-Sonra Patrick'i yarışta geçtim. -Şapkayı çıkar!
Yukarı yarışalım! Geçemezsin ki.
Şapkayı vermem. Hayır!
İyi akşamlar.
Tanrım.
-Gözlerim sulandı. -Parmaklarım donup düşecek.
Rüzgâr çok sert!
Pardon.
Bayan Redfield! Nasılsınız?
Pek ani oldu.
Beyaz rolü yaparken tanıştığım yegâne insanın yanından geçtin.
Alo, santral. Quincy 5-4-7-3.
Alo, Bayan Bellew evde mi? Acil.
Yok mu?
Önemli değil.
O kadar acil değil.
Sonra yine ararım.
Irene.
Ne yapıyorsun? Hava buz gibi.
Clare'le o partiye gidecek miyiz?
Hiç altıncı kata çıktın mı?
Elbette! Babam hademeydi.
Eskiden her köhne binanın kendi asansörü vardı.
Asansör mü?
-Sakın merdivenle çıkacağız deme. -En tepeye kadar.
İnanmıyorum!
Hangi aklı başında insan burada yaşar?
Ev sahibesi, çat kapı gelenleri uzak tutuyor,
sıkılmaktansa ölürüm daha iyi, diyor!
Kör olasıca ince topuklular.
Ne oldu Rene?
John öğrenirse ne yapacağını hiç düşündün mü?
Evet.
Dördüncü kata gelmeden pes etmek yok.
Kimseyi iki kattan fazla taşımam, ona göre.
Ve? Ne yaparsın?
Şu anda en çok yapmak istediğim şeyi.
Bu tarafa taşınırım.
Harlem'e. Yanına.
Tanrım.
Hadisene uyuşuk.
…sırasıyla Eddie's, Leroy's ve Smalls'da akşam yemeği.
Bu dansçıları başka tuhaf bulan var mı?
-Yok tatlım, yalnız içki tuhaf. -Bu yüzden içmiyorum.
-Bu sabahtan beri mi? -Evet.
Hiç de heyecanlı bir şey olmadı.
-Rica ederim. -Sağ ol.
Ben içmem. Buradaki içkiler güvenilir değilmiş.
Irene, yine gülmeme yemini mi ettin?
Hayır. Sadece hepiniz o kadar zekisiniz ki diyecek söz bulamıyorum.
Hiç içmedin. Ne alırsın?
Gazoz ve üç dirhem viski.
Önce viski, sonra buz, en sonunda gazoz.
Dave, sakın bunu kendim karıştırayım deme şekerim.
-Uşağı çağırıver. -Ayvazı da çağır bir zahmet.
-Evet, mükemmel bir gece. -Harika.
Orada öylece dikilme. Donmuyor musun?
Gel. Hadi konuş benimle, en azından gevezeliklerimi dinle.
-İyi akşamlar, buyurun? -Girmek istiyorum.
-Yanlış adrese geldiniz galiba. -Nerede olduğumu biliyorum. Çekilin.
Hangi daireye bakmıştınız bayım?
-Eşim burada. -Eşiniz mi?
Hayır bayım, eşiniz burada değil. Bana inanın.
-Bence yanılıyorsunuz. -Yanılmıyorum.
-İçeri girmeyin! -Bayım, sakin olun.
-Ne oluyor? -Yolumdan çekilin.
Ne istiyorsunuz?
Redfield'lara gittim, eşim onlarla, biliyorum.
Ralph, içkim nerede?
Boşuna nefesini tüketme, çekil.
Burada ne yaptığınızı biliyorum.
Redfield benim. Burada neler oluyor?
Bana ne yapacağımı hiçbiriniz söyleyemezsiniz!
Gitsen iyi olur.
Yalancı!
Dikkat et. Buradaki tek beyaz sensin.
Seni pis yalancı.
Tanrım!
-Çabuk. -Acele edin!
Çabuk!
Aşağıya inin.
Kocası öylece orada oturuyor mu?
Bilmiyorum.
-Ne demek bilmiyorum? -Kız öldü mü, bilmiyorum.
Sanırım sadece karısını korumaya çalışmış.
Burada bana tuhaf gelen bir şey yok.
Yoksa…
Irene, bakma.
Miden kalkar.
Yani birden demirin üstünden kaydı ve gözden kayboldu.
-Irene yanındaydı, değil mi? -Bu hanım mı?
Düştü mü sahiden?
Dr. Redfield'ın düşündüğü gibi
kocası onu itmedi, değil mi?
Hayır. Kimse onu tutamadan düştüğüne eminim.
O kadar çabuk oldu ki…
-Yavaş. -Başka bir şey fark eden oldu mu?
-Sakın bakma. -Kimse düşüşü görmedi mi?
-Kocası üzüldü, o doğru. -Kaza mıydı yani?
Sanırım bir kazaydı, evet.
Tahmin etmiştim.
Seni seviyorum.
Kaza sonucu ölmüş gibi duruyor.
Yukarı çıkıp şu pencereye bir bakalım.
NELLA LARSEN'IN ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Berkcan Navarro