Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎ร้อนสะใจเลยไหมล่ะ
‎หล่อนลองหมดทุกอย่างแล้ว
‎แล้วสายตาที่คนมอง…
‎จริงๆ นะ ทุกคนอยากจะ…
‎ไม่ มันไม่เหมาะกับเด็กผู้หญิง
‎ถ้าให้เงินมากกว่านี้…
‎- ลองคิดแบบนี้สิ ‎- เรียนรู้ได้ง่ายๆ
‎ผมต้องอยู่ให้ห่างจาก…
‎วันนี้อย่างกับคนออกมาข้างนอกกันทั้งเมือง
‎ร้านรวงลดราคาหน้าร้อนน่ะ ‎คนนิวยอร์กอดใจไม่ได้หรอก
‎นั่นสินะ
‎ไปร้านขายของเล่นหลบร้อนกันเถอะ
‎ฉันคงฟังคำบ่นจนหูชา ‎ถ้าไม่ได้ซื้อตุ๊กตาให้หลานสาว
‎แกขออะไรเป็นพิเศษไหม ‎เขามีตุ๊กตาแบบที่ถักผมได้ด้วยนะ
‎- แกก็คงจะชอบ ไม่รู้สิ ‎- แท็กซี่
‎โอย ค่อยยังชั่ว
‎ดูตุ๊กตาข้าวนอกนาน่าเอ็นดูนี่สิ
‎- แกต้องชอบแน่ ‎- ไม่ละ
‎แกไม่เคยเจอคนผิวสีที่ไม่ได้ทำงานให้เรา ‎ขอบคุณสวรรค์
‎ไม่เป็นไรครับ คุณผู้หญิง ‎อุบัติเหตุเกิดกันได้
‎- ตายจริง ‎- นี่ค่ะ
‎- ขอบคุณค่ะ
‎นิสัยดีจัง
‎นี่ครับ ขอบคุณมาก
‎แม่คะ หนูอยากได้อันนั้น
‎คุณมีหนังสือวาดรูปมาเธอร์ กูสไหมคะ
‎ขายหมดเกลี้ยงครับ
‎นึกแล้วเชียว ฉันไปมาทั่วเมือง ‎ลูกชายไม่ยอมเอาอย่างอื่นเลย
‎อีกสองอาทิตย์ค่อยมาใหม่ อาจจะโชคดี
‎- พรุ่งนี้วันเกิดเขา ‎- งั้นก็ขอให้ครั้งหน้าโชคดี
‎ขอบคุณครับ
‎คุณครับ นี่ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
‎ใครก็ได้ช่วยที ผม…
‎มีคนเป็นลม!
‎คุณครับ เป็นอะไรหรือเปล่า
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- ไม่รู้สิ
‎เขาเป็นอะไรไหม
‎อากาศร้อนแบบนี้ผมเองก็แทบจะเป็นลม
‎ค่ะ
‎ฉันคงต้องดื่มชา ฉันรู้สึกจะเป็นลม
‎งั้นไปเดรย์ตันไหมครับ คุณผู้หญิง ‎ว่ากันว่าที่นั่นมีลมโชยเสมอ
‎เดรย์ตันก็ดีค่ะ
‎แท็กซี่
‎พาเขาไปโรงพยาบาล
‎(โรงแรมเดรย์ตัน)
‎ขอบคุณค่ะ
‎สวัสดีครับ
‎เดี๋ยวบริกรมานะครับ
‎หยุดซะที
‎- เดี๋ยวนี้เหรอ ‎- ใช่ เดี๋ยวนี้
‎พอใจหรือยัง
‎ไว้เจอกันนะ
‎อย่าไปนานนะคะ เดี๋ยวฉันเหงา
‎ไม่นาน หวังว่านะ
‎- คุณอยู่ได้ใช่ไหม ‎- ได้ค่ะ
‎ฉันจะนั่งรับลมเย็นในห้องนี้
‎- โอเค ‎- โอเค
‎- ผมคงควรจะ… ‎- ค่ะ คุณควร
‎ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะจ้อง ‎แต่ฉันว่าฉันรู้จักคุณ
‎คุณคงจำคนผิดแล้ว
‎ไม่หรอก ฉันรู้จักเธอ รีนี่
‎เธอดูเหมือนเดิมไม่มีผิด เธอยังชื่อรีนี่อยู่ไหม
‎ใช่ แต่ไม่มีใครเรียกฉันชื่อนั้นมานานแล้ว
‎จำฉันไม่ได้เหรอ
‎ถามจริง รีนี่
‎เกรงว่าฉันจำไม่ได้…
‎แคลร์เหรอ
‎ใช่แล้ว
‎แคลร์ เคนดรีจริงหรือนี่
‎อย่าวิ่งหนีล่ะ
‎ต้องอยู่คุยกันนะ
‎แปลกใจจริงๆ ที่ได้เจอเธอที่นี่ ‎โชคดีมากเลย
‎น่าแปลกใจมากจริงๆ
‎ฉันคงนึกไม่ออกถ้าเธอไม่หัวเราะ
‎- เธอเปลี่ยนไปมาก ‎- ผ่านมาตั้งอย่างน้อย 12 ปีนี่
‎เมื่อไม่นานนี้ฉันเกือบแวะไปบ้านพ่อของเธอนะ
‎ฉันคิดถึงเธอบ่อยๆ
‎- งั้นเหรอ ‎- แน่นอน
‎ตั้งแต่ฉันย้ายมา ฉันก็หวังว่าจะเจอคนรู้จัก
‎แต่อยากให้เป็นเธอ และตอนนี้ก็เจอแล้ว
‎เธอคงไม่คิดถึงฉันเลยสักนิดสินะ
‎ไหน…
‎เล่ามาสิ
‎ฉันอยากรู้ทุกเรื่อง แต่งงานหรือยัง มีลูกไหม
‎มีแล้ว ลูกชายสองคน เธอล่ะ
‎ลูกสาวคนหนึ่ง มาร์เจอรี น่ารักมาก
‎จอห์น สามีฉันมาทำธุระที่นี่
‎ธุรกิจธนาคารน่ะ ‎ในอากาศร้อนแบบนี้ คิดดูสิ
‎คนนั้นสามีเธอเหรอ
‎เรามาจากชิคาโกได้อาทิตย์หนึ่งแล้ว ‎ที่นั่นคือบ้าน
‎แต่พอถึงที่นี่แล้ว ‎ฉันถึงระลึกได้ว่าบ้านที่แท้จริงเป็นยังไง
‎เรายังเจอกันได้ระหว่างที่ฉันอยู่ที่นี่ จริงไหม
‎ไม่รู้สิ… คือว่า… ฉันแค่…
‎ฉันยังอยู่ในฮาร์เล็ม
‎ฉันไม่มาแถวนี้บ่อยนัก
‎แย่จัง
‎งั้นวันหลังฉันไปเยี่ยมเธอที่ฮาร์เล็มได้ไหม
‎เจอลูกๆ ของเธอ
‎เรามาที่นี่บ่อยๆ ถ้าครั้งนี้ลุล่วงด้วยดี ‎จอห์นมั่นใจว่าเราจะย้ายมา
‎ฉันอยากกลับมา รีนี่
‎แน่ละ
‎แคลร์
‎เขา…
‎รู้ไหมน่ะเหรอ
‎ขึ้นไปห้องฉันดีกว่า เราจะได้คุยกันสะดวก
‎บริกร
‎อากาศร้อนจนทนไม่ไหว
‎ต้องขอเปลี่ยนเสื้อ
‎เดี๋ยวจอห์นก็กลับมาแล้ว
‎ฉันนี่เหงื่อแตกพลั่ก
‎ดีนะ
‎ฉันเจอเกิร์ต จอห์นสันในสมุดโทรศัพท์ ‎ตอนนี้เป็นเกอร์ทรูด มาร์ตินแล้วละ
‎หล่อนแต่งงานกับเฟร็ด จำได้ไหม
‎จำได้ ฉันไม่ได้เจอเฟร็ดนานเหลือเกิน
‎พวกเขามีลูกแฝด วิเศษจริงๆ เลยว่าไหม
‎ลูกชาย ฉันอยากได้ลูกชาย
‎แต่ฉันจะไม่เสี่ยงอีก
‎ฉันกลัวแทบตายอยู่เก้าเดือน ‎ว่ามาร์เจอรีจะออกมาผิวดำ
‎ลูกฉันผิวดำ
‎- แล้วสามีเธอ เขา… ‎- เขา…
‎ดูยังไงเขาก็ไม่ "ผ่าน" น่ะ ‎ถ้าเธอจะถามอย่างนั้น
‎ฉันนึกว่า…
‎งั้นก็ดี
‎ช่วยหน่อยสิ
‎ช่วยหน่อย
‎ยังไงก็เถอะ ลูกฉันเป็นคนขาว
‎- เธอไม่เคยคิดเหรอ ‎- เรื่องอะไร
‎เธอเคยคิดจะเปลี่ยนผ่านเป็นอื่นบ้างไหม รีนี่
‎ไม่ ทำไมต้องทำ
‎นานๆ ทีเพื่อความสะดวกน่ะได้ แต่ไม่
‎ตอนนี้ฉันมีทุกอย่างที่ต้องการแล้ว
‎ยกเว้นว่ามีเงินมากกว่านี้หน่อยก็ดี
‎แน่นอน ใครๆ ก็ต้องการอยู่แล้ว ‎มีเงินมากขึ้นอีกหน่อย
‎มีเงินน่ะ มันดีจะตายไป
‎ที่จริงเมื่อพิจารณาทุกอย่างแล้ว ‎ฉันว่ามันคุ้มค่ามาก
‎ฉันควรไปแล้วละ แคลร์
‎ฉันไม่แน่ใจว่าเป็นความคิดที่ดีนัก ‎ถ้าจอห์น…
‎ไม่หรอกน่า รีนี่ ดีซะอีก
‎เธอต้องอยู่ต่ออีกหน่อย รับปากสิว่าเธอจะอยู่
‎ตายจริง ฉันทำเลอะ
‎ขอเวลาฉันแป๊บนึง เดี๋ยวฉันจะสั่งอาหารขึ้นมา
‎ก็ได้
‎เธอคิดอะไรอยู่ รีนี่
‎เธออยากรู้อะไรใช่ไหม
‎ถามฉันมาได้ทุกอย่างเลยนะ
‎เธอบอกเขาว่าอะไร… เรื่องครอบครัวเธอน่ะ
‎ฉันไม่ต้องวิตกมากอย่างที่เธอคิดหรอก
‎หลังจากพ่อฉันเสีย ‎พวกคุณป้าก็รับฉันไปชุบเลี้ยง
‎เป็นคนขาวเต็มตัว ‎เป็นที่นับหน้าถือตา เคร่งศาสนามากด้วย
‎ฉันพบจอห์นไม่นานหลังจากนั้น
‎และทันทีที่ฉันอายุ 18 และบรรลุนิติภาวะ ‎เราก็แต่งงานกันและ…
‎ย้ายออกมาอย่างถาวร
‎แล้วเธอมีความสุขเหรอ
‎สุขสิจ๊ะ รีนี่
‎ก็อย่างเธอว่า ‎ตอนนี้ฉันมีทุกอย่างที่เคยต้องการ
‎ฉันขอโทษ แคลร์ ฉันเสียมารยาท
‎แน่นอนว่าเธอมีความสุข
‎ดูเธอสิ
‎- แล้วลูกสาวเธอล่ะ ‎- มาร์เจอรีน่ะเหรอ น่ารักที่สุด
‎จอห์นอยากให้ลูกเข้าโรงเรียนประจำที่สวิส ‎ช่วงฤดูใบไม้ร่วงปีนี้
‎ฉันกล้าพูดว่าลูกจะได้รับการศึกษาที่ดี ‎ไม่เหมือนอย่างเรา
‎รูมเซอร์วิส สวัสดี
‎เราต้องการสั่งเค้ก เค้กที่สวยที่สุดที่คุณมี
‎ไหนบอกมาสิ คุณมีชาอะไร ‎ที่เอามาดื่มแทนแชมเปญฝรั่งเศสได้
‎ฉันล้อเล่น
‎ค่ะ เราจะรับชาเย็นหนึ่งเหยือก ‎กับแก้วแชมเปญ
‎เรากำลังฉลองกัน
‎- พอแล้วจ้ะ ขอบใจ ‎- อีกหน่อยน่า เธอแทบไม่ได้ดื่มเลย
‎- นิก ‎- จอห์น ที่รัก
‎ฉันเผอิญเจอเพื่อนเก่าสมัยเรียน
‎ไอรีน เวสต์โอเวอร์
‎ไอรีน นี่สามีฉัน จอห์น เบลลิว
‎ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณนายเวสต์โอเวอร์
‎อันที่จริง คุณนายเรดฟิลด์ค่ะ
‎อ้อ ฉัน… ฉันไม่ทันคิดถาม
‎ผมขอโทษถ้าเข้ามาขัดจังหวะ
‎เอาเครื่องดื่มให้ผมหน่อยสิ ที่รัก
‎- นี่ค่ะ ‎- ขอบคุณ
‎ดื่มให้กับอะไรดีล่ะ แด่เพื่อนเก่าไหม
‎- แด่เพื่อนเก่า ‎- แด่เพื่อนเก่า
‎- ได้ยินที่จอห์นเรียกฉันไหม รีนี่ ‎- แคลร์ ไม่เอาน่า
‎ไม่ค่ะ เล่าไป บอกเธอไปว่าทำไม
‎เรื่องงี่เง่าน่ะ
‎ตอนเราแต่งงานใหม่ๆ ‎ผู้หญิงคนนี้ขาวผ่องเป็นยองใย
‎แต่เมื่อวันปีผ่านไป เธอดูจะดำคล้ำลงเรื่อยๆ
‎ผมเลยบอกเธอว่า "ถ้าคุณไม่ระวัง ‎เช้าวันหนึ่งคุณจะตื่นมา
‎และพบว่าตัวเองกลายเป็นอีมืดนิโกร"
‎ใช่ เลยเรียกเธอว่านิกตั้งแต่นั้นมา
‎ตลกจังค่ะ
‎งี่เง่าน่ะ
‎ไม่เลย มัน… มัน…
‎ตลกดี
‎โถๆ จอห์น
‎อยู่กันมานานขนาดนี้ สำคัญด้วยหรือคะ
‎ถ้าคุณเกิดรู้ว่าฉันมีเชื้อผิวสี ‎สักหนึ่งหรือสองเปอร์เซ็นต์
‎คุณจะผิวคล้ำแค่ไหนก็ตามใจ ผมไม่ห่วง
‎ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่คนผิวสี
‎คุณไม่ชอบนิโกรสินะ คุณเบลลิว
‎ไม่ใช่เลย ผมเกลียดพวกมัน
‎แต่นิกเกลียดกว่าอีก ‎ต่อให้เธอพยายามจะเป็นนิโกรซะเอง
‎เธอไม่ยอมให้พวกมันอยู่ใกล้ๆ แม้แต่คนรับใช้
‎จริงไหมจ๊ะ
‎คุณเคยรู้จักนิโกรบ้างไหม
‎ไม่เคย แต่ผมรู้จักคนที่รู้จักพวกมัน
‎และผมอ่านเกี่ยวกับพวกมันในหนังสือพิมพ์
‎เละเทะมาก ทั้งการปล้น การฆ่า
‎น่าเศร้าจริงๆ
‎จอห์น รีนี่ไม่อยากฟังเรื่องที่กวนใจคุณหรอก
‎ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณเบื่อ
‎คุณอยู่แถวนี้เหรอ
‎ไม่ไกลค่ะ
‎นิวยอร์กเป็นเมืองที่ดีมาก เมืองแห่งอนาคต
‎- สามีคุณทำงานอะไรล่ะ ‎- เขาเป็นหมอค่ะ
‎- ชีวิตหมอน่าสนใจนะ ‎- ค่ะ ลำบาก เครียดด้วย
‎ทำให้ภรรยาเครียดด้วยสินะ ‎คนไข้ผู้หญิงพวกนั้นน่ะ
‎จอห์น ที่รัก ไม่เอาน่า เอาชาเพิ่มไหม รีนี่
‎ฉันรบกวนเวลาเธอมามากแล้ว
‎แต่เราเพิ่งเริ่มเอง
‎- ขอบคุณสำหรับเครื่องดื่ม ‎- ผมเปิดประตูให้
‎รีนี่
‎- หวังว่าจะได้เจอเธอเร็วๆ นี้นะ ‎- ลาก่อนครับ คุณนายเรดฟิลด์
‎- ดีใจที่ได้พบคุณครับ ‎- ลาก่อน แคลร์
‎- สวัสดีค่ะ แลนซ์ ‎- สวัสดีครับ
‎คุณไปไหนมา
‎ไปหาหนังสือเล่มนั้นน่ะสิ
‎- เด็กๆ กินข้าวหรือยังคะ ‎- คิดว่ากินแล้วนะ
‎ผมกะจะพาพวกแกเข้านอน แต่…
‎- แต่คุณเผลอหลับไป ‎- คงงั้นละ
‎ผมยังหลับอยู่หรือเปล่าเนี่ย
‎รับนะ
‎ส่งมาๆ
‎มานี่
‎- พ่อนึกว่าลูกผูกเป็นแล้วซะอีก ‎- บางครั้งผมก็ลืม
‎เอาละ สิบนาที
‎- รับบอลนะ ‎- ไม่อยากรับนี่
‎อย่าทำหาย
‎มันน่าเบื่อ เล่นกับฉันหน่อย
‎อย่ามายุ่ง
‎ให้ตาย
‎- จับได้ละ ‎- ตาเถร
‎ไบรอัน ทำไมต้องแอบมาเงียบๆ
‎ระวังคำสบถหน่อยนะ
‎เดี๋ยวพวกแกไปโรงเรียนสาย
‎แล้วผมจะไปเยี่ยมคนไข้คนถัดไปไม่ทัน ‎ถ้าต้องไปส่งคุณ
‎- เด็กๆ เข้ามาข้างในจ้ะ ‎- ไอรีน
‎ใช่ๆ ต้องเข้ามาเดี๋ยวนี้
‎ขอโทษค่ะ ที่รัก
‎ฉันแค่กำลังคิดว่า ‎จูเนียร์ชักจะเหมือนคุณมากขึ้นทุกที
‎ไม่รู้ว่าเขาเรียนเร็วเกินไปไหม
‎มักลืมไปว่าเขาเด็กกว่า
‎คุณไม่เห็นต้องห่วงลูกๆ เลย
‎พวกแกไม่เป็นไรหรอก ‎เป็นเด็กดีไร้ที่ติ แข็งแรง สุขภาพดี
‎ก็คงงั้น
‎ฉันเกรงว่าเขาได้ความคิดแปลกๆ ‎จากเด็กที่แก่กว่าเขาบางคน
‎"แปลก" เหรอ แปลกยังไง
‎เรื่องสัปดนที่เด็กหนุ่มๆ คิดน่ะ
‎คุณหมายถึงเซ็กซ์เหรอ
‎ใช่ เย้าแหย่กัน อะไรทำนองนั้น
‎ถ้าเซ็กซ์ไม่ใช่การเย้าแหย่ งั้นอะไรล่ะ
‎- อะไรที่ใช่ ‎- อย่าทำเป็นเล่นสิ
‎พร้อมหรือยัง
‎ยังค่ะ คุณไปเถอะ เดี๋ยวฉันขึ้นรถประจำทาง
‎- งั้นผมไปรับนะ ‎- ค่ะ ที่โรงพิมพ์
‎ฉันต้องไปดูใบปลิวกับตั๋วงานเต้นรำเพิ่ม
‎พวกเขาควรจ่ายค่าแรงคุณ
‎ถ้าพวกเขาจ่ายเงินฉันก็ไม่ใช่งานการกุศลสิคะ
‎- ไปเร็ว เด็กๆ ‎- พร้อมหรือยัง
‎- เร็วเข้า ‎- จับฉันไม่ได้หรอก
‎- กลับมา ‎- พร้อมยัง
‎- ฉันวิ่งเร็ว ‎- ไปกัน
‎- ไปได้แล้ว เด็กๆ ‎- จูเนียร์
‎- ผมไม่อยากไป ‎- ลูกต้องไป
‎บายครับ แม่
‎- ฉันวิ่งเร็ว จับฉันไม่ได้หรอก ‎- กลับมานี่
‎(แคลร์ เบลลิว ‎ติดต่อผ่านที่ทำการไปรษณีย์ นิวยอร์ก)
‎น้ำเกรปฟรุตไหมคะ คุณผู้หญิง
‎ขอบใจ
‎หมวก
‎คุณเรดฟิลด์ คุณลืมฉบับนี้
‎ขอบใจนะ
‎(เครื่องพิมพ์และเครื่องเขียน)
‎ให้ฉันขับไหมคะ
‎อือ เอาสิ
‎ทุกอย่างพร้อมไหม
‎อีกเดือนเดียว คนจองกันเต็มแล้ว ‎ไม่รวมตั๋วที่จะขายหน้าประตู
‎- ผมเองก็ยุ่งเหมือนแมวติดเห็บ ‎- คุณไม่หนาวเหรอ
‎ไม่ เปิดไว้สิถ้าคุณไม่หนาว
‎เมืองนี้เนี่ยนะ
‎ผมว่าผมเริ่มเกลียดคนป่วย
‎ครอบครัวโง่ๆ จอมจุ้นจ้าน ‎ห้องทั้งเหม็นทั้งสกปรก…
‎ไม่เอาน่า แค่วันนี้เจออะไรแย่ๆ
‎คุณไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้น ‎คุณกำลังช่วยคนป่วยพวกนั้น
‎- อย่าคุยเรื่องนี้ดีกว่า ‎- คุณพูดขึ้นมาก่อน
‎- เปิดหน้าต่างที ‎- ไหนคุณว่าคุณหนาว
‎ตอนนี้ฉันหายใจไม่ออก เปิดหน้าต่าง
‎ฉันรู้ว่าคุณคิดว่าไปทำงานที่อื่น ‎คงจะง่ายกว่านี้สำหรับเรา
‎อเมริกาใต้หรือสักที่ ‎ฉันค่อนข้างเห็นด้วยนะ เราควรไปต่างประเทศ
‎คงอีกพักใหญ่ละนะ แต่เมื่อเด็กๆ ปิดเทอม…
‎- เราไปเที่ยวบราซิลกันก็ได้ ‎- เที่ยวเหรอ
‎ไม่งั้นฉันก็คิดว่าจะส่งจูเนียร์ไปเรียนที่ยุโรป
‎คุณโอ๋เด็กจนมันจะเป็นลูกแหง่
‎เท็ดต่างหากที่คุณต้องใส่ใจ ไม่ใช่จูเนียร์
‎อย่าคิดว่าผมจะยอมให้คุณ ‎ส่งจูเนียร์ไปโรงเรียนอนุบาลดีๆ ที่ไหน
‎เพราะตอนนี้เขากำลังได้รับความรู้ที่จำเป็นแล้ว
‎ยิ่งเขาเรียนรู้เรื่องเซ็กซ์เร็วก็ยิ่งดี ‎ยิ่งถ้ารู้ว่ามันเป็นเรื่องตลก
‎ชวนหัวที่สุดในโลก
‎- หมายความว่ายังไง ‎- ไม่มีอะไร
‎ผมแค่ชักเบื่อที่จะเป็นไก่รองบ่อน
‎ในสมาคมนิโกรล้ำค่าของคุณ ก็เท่านั้นเอง
‎ทำการกุศลให้นิโกรคนนี้นิดหน่อยเป็นไง
‎ไม่ใช่ตอนนี้ค่ะ มีคนมองอยู่
‎จดหมายอะไร
‎- คิดว่ามาจากแคลร์ เบลลิวค่ะ ‎- แคลร์ เบลลิวเหรอ
‎ผู้หญิงจากชิคาโก ‎ที่คุณเล่าว่าเผอิญเจอน่ะเหรอ
‎จะไปพบเธออีกเหรอ
‎ฉันยังไม่ได้เปิดจดหมาย
‎- ส่งจากนิวยอร์กนี่ ‎- ฉันรู้ค่ะ
‎- พวกเขาคงย้ายกันมาที่นี่ ‎- ไบรอัน ฉันจะไม่ไปพบเธอ
‎นึกว่าคุณเป็นเพื่อนสนิทกันสมัยเรียนซะอีก
‎ไบรอัน ที่รัก ฉันคงจะเป็นคนโง่ที่ไม่รู้ตัว
‎ถ้าผู้ชายใช้คำนั้นเรียกฉัน ‎ครั้งแรกมันเป็นความผิดเขา
‎แต่เป็นความผิดฉัน ถ้าฉันให้โอกาสเขาทำอีก
‎แน่ละ
‎ผมขออ่านนะ
‎"ฉันเหงาเหลือเกิน เหงาเหลือเกิน…
‎อดใจไม่ได้ที่อยากเจอเธออีก"
‎- อย่าล้อเลียนเธอสิ ไม่ยุติธรรมนะ ‎- ผมแค่อ่านเฉยๆ
‎ก็ได้
‎"เธอคงไม่รู้ว่าในชีวิตสีจางนี้ของฉัน
‎ฉันมองเห็นภาพของอีกชีวิต ‎อย่างชัดเจนตลอดเวลา
‎ชีวิตที่ฉันนึกว่าฉันจะดีใจมากที่หลุดพ้น"
‎ไม่เอาน่า ตลกดีออก เธอพูดเกินจริง
‎"รีนี่ที่รัก เป็นไปได้ว่า
‎วิธีของเธออาจจะฉลาดกว่า ‎และมีความสุขกว่ามาก"
‎ปลื้มใจจัง "ฉลาดกว่า" ‎อย่างกับว่าช่วยลบล้างความอับอายอะไรได้…
‎เดี๋ยว ยังมีต่อ
‎"หัวใจฉันคงไม่รุ่มร้อนเช่นนี้…
‎ถ้าไม่ได้เจอเธอ"
‎เกินไปแล้ว
‎โทษคุณอีก
‎"รุ่มร้อน"
‎อย่าไปใส่ใจเธอเลย
‎ว่าแต่คุณโกรธเรื่องอะไร
‎- สามีเธอไม่ได้เรียกคุณว่า… ‎- เปล่า แต่เขาคงจะเรียก
‎มันมีค่าเท่ากัน
‎ยอมรับเถอะ มันมีความตลกแฝงอยู่
‎ไม่ ฉันไม่ยอมรับ
‎มันไม่ตลกเลย มันน่าสะอิดสะเอียน
‎ไอรีน พอเถอะ มันเป็นเรื่องปกติ ‎พวกเขากลับมาทุกที
‎ในเมื่อต้องดิ้นรนกว่าจะไปถึงจุดนั้นได้ ‎แล้วอยากกลับมาทำไม
‎ถ้าผมรู้คำตอบ ผมก็คงรู้ว่าเชื้อชาติคืออะไร
‎นึกว่าพวกเขาจะพอใจที่ได้เป็นคนขาว
‎ไร้สาระ มีใครพอใจกับการเป็นอะไรที่ไหนล่ะ
‎ฉันไง
‎พอใจ
‎ฉันพอใจ
‎- ไปกันเถอะ เดี๋ยว จูเนียร์ๆ ‎- เร็วเข้า เด็กๆ
‎- หนังสือๆ ‎- ไปนะครับแม่
‎ไปนะครับ แม่
‎บายจ้ะ
‎ฉันซื้อมันเทศมาสำหรับค่ำนี้ เก็บไก่ไว้ทำพรุ่งนี้
‎ค่ะ คุณผู้หญิง
‎- เธอทำความสะอาดห้องเด็กๆ หรือยัง ‎- ยังค่ะ
‎เร็วเข้า พวกเขาใกล้จะกลับแล้ว ‎เดี๋ยวจะทำไม่ได้นะ
‎จะให้ฉันหยิบอะไรไหมคะ
‎ไม่ ฉันหยิบเองได้
‎บ้านเรดฟิลด์ค่ะ
‎ค่ะ สวัสดีค่ะ
‎คุณเวนต์เวิร์ธค่ะ
‎สวัสดีค่ะ ค่ะ ฮิว…
‎ดีค่ะ คุณล่ะ
‎ทุกที่นั่งเลย จริงๆ ฉันรู้…
‎เดี๋ยว ฉันจะยกของฉันให้เบียงก้า ‎ฉันไม่ต้องใช้อยู่ดี
‎ไม่ ฉันพูดจริง
‎ฉันงี่เง่ามากที่ไม่ให้แต่แรก ฉันจะยุ่งมากจน…
‎ตราบใดที่ไบรอันมีที่ให้นั่งพักบ้าง…
‎ดีค่ะ ฝากความรักถึงเบียงก้าด้วย
‎ค่ะ ฉันจะจัดการให้ทันที ‎ไว้เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ ฮิว สวัสดี
‎ตายจริง เธอสวยจัง แคลร์
‎เธอไม่คิดจะตอบจดหมายฉันเหรอ รีนี่
‎ฉันไปที่ทำการไปรษณีย์โสโครกนั่นทุกวัน
‎พวกเขาต้องคิดว่าฉันมีชู้
‎และผู้ชายทิ้งฉันแน่ๆ
‎- แคลร์ ฉัน… ‎- แล้ว…
‎ในที่สุดก็กระจ่าง ‎เธอยังไม่ได้เขียนถึงฉันและไม่คิดจะเขียน
‎ฉันพยายามลืมมันไปซะ ‎จริงๆ นะ แต่ลืมไม่ลง
‎ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าทำไม ฉันจึงมาที่นี่
‎ทำไมเธอไม่เขียนตอบฉัน รีนี่
‎คือว่า…
‎เอ่อ… อย่างนี้นะ
‎ฉันอดคิดไม่ได้ว่า…
‎เธอไม่ควร…
‎เธอไม่ควรมาที่นี่
‎- เธอหมายถึงที่นี่ไม่ต้อนรับฉัน ‎- ไม่ใช่
‎แค่ตามที่พูดไป เธอไม่ควรเสี่ยง
‎มันเป็นเรื่องโง่มาก ‎เธอต้องมองออกสิ และ เอ่อ…
‎มันเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง
‎รีนี่ เธอนี่ตลกมาก ไม่ถูกต้องน่ะนะ
‎- ฉันหมายถึง มันไม่ปลอดภัย ‎- ปลอดภัยเหรอ
‎ที่เธอจะมาที่นี่ ถ้าดูจากทัศนคติของคุณเบลลิว
‎อ้อ ฉันเข้าใจแล้ว
‎ฉันไม่โทษที่เธอโกรธ รีนี่
‎วันนั้นเธอวางตัวได้ดีมาก ดีมากๆ ขอบคุณ
‎ฉันไม่ต้องการคำขอบคุณ
‎ฉันแค่หมายถึงว่า… ‎เธอเป็นคนดีมากที่ละเอียดอ่อนกับเรื่องนี้
‎ฉันมีทางเลือกอื่นเหรอ แคลร์
‎ฉันโกรธเธอมาก โกรธเธอมากจริงๆ
‎- ที่ทำให้ฉันตกอยู่ในสถานะนั้น ‎- แน่นอน
‎ฉันไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงไม่เข้าใจ ‎ที่ฉันไม่เขียนตอบเธอ
‎ฉันมันโง่เอง
‎ที่ฉันไม่อยากข้องเกี่ยวกับเธอ
‎โถ ไม่เอาน่า…
‎อย่าร้องไห้สิ
‎ฉันแค่… ฉันรู้สึกแย่มากกับเรื่องทั้งหมด
‎ฉันไม่ทันคิด…
‎ฉันขอโทษจริงๆ รีนี่
‎โถๆ ไม่ต้องหรอก
‎ฉันก็ขอโทษ
‎ให้ตาย ความจริงคือ ‎ฉันดีใจมากที่เจอเธอ แคลร์
‎ดีใจมากๆ
‎ฉันก็เหมือนกัน รีนี่ เธอคิดไม่ถึงหรอก
‎ถ้าไม่มีวันนั้น ‎ฉันคงคุยกับใครไม่ได้ไปจนวันตาย
‎เธอไม่รู้หรอก
‎ไม่เคยมีใครที่ฉันคุยด้วยได้จริงๆ
‎ฉันนี่แย่จริงๆ ที่ไม่คิดถึงเรื่องนั้น
‎ฉันไม่คาดหวังว่าเธอจะเข้าใจหรอก
‎ก็เธอมีความสุขนี่
‎เธอมีชีวิตที่ดีจริง และเธอเป็นอิสระ
‎อิสระและปลอดภัย
‎ปลอดภัย
‎ฉันไม่รู้แล้วว่าปลอดภัยคืออะไร
‎ฉันเริ่มเชื่อว่าไม่มีใครมีความสุข ‎เป็นอิสระ หรือปลอดภัยอย่างแท้จริง
‎งั้นจะเป็นไรไปถ้าฉันจะมาที่นี่เป็นครั้งคราว
‎เธอมีลูกนะ แคลร์ ‎มันไม่ใช่แค่ความปลอดภัยของเธอ
‎การเป็นแม่คนเป็นสิ่งที่โหดร้ายที่สุดในโลก
‎- สวัสดีค่ะ บ้านเรดฟิลด์ค่ะ ‎- ใช่
‎สักครู่ค่ะ…
‎และต้องรับผิดชอบมากที่สุด
‎คุณเวนต์เวิร์ธโทรมาอีกแล้วค่ะ คุณผู้หญิง
‎ฉันขอตัวนะ
‎ฮัลโหล
‎บอกตามตรงนะ ฮิว
‎บอกให้เธอเลิกคิดไร้สาระได้แล้ว ‎บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร
‎ไว้เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ
‎เธอดูยุ่งๆ นะ
‎งานเต้นรำสมาคมสวัสดิภาพนิโกรพรุ่งนี้น่ะ
‎ฉันเป็นกรรมการจัดงาน ‎พูดให้ถูกทั้งคณะกรรมการมีฉันคนเดียว
‎- ฮิว เวนต์เวิร์ธ นักเขียนนิยายน่ะเหรอ ‎- ใช่ เธอรู้จักเขาเหรอ
‎- ฉันเคยอ่านหนังสือของเขาเล่มสองเล่ม ‎- งั้นเหรอ
‎- เขาเขียนดีว่าไหม ‎- คงงั้น
‎ค่อนข้างเย้ยหยัน
‎ใช่ จริงๆ เขาน่ารักนะ
‎ฉันขอตัวทำอะไรในบ้านนิดหน่อยนะ
‎- ฉันไม่นึกว่าจะมีแขกมา ‎- เชิญตามสบาย
‎พาฉันเดินดูบ้านเธอก็ได้นะ
‎ฮิว เวนต์เวิร์ธจะมางานเต้นรำสินะ
‎ใช่ ทำไมเหรอ
‎ฉันสงสัยน่ะ
‎ผู้ชายแบบนั้นจะไปงานเต้นรำของนิโกร
‎เดี๋ยวนี้มีคนผิวขาวเป็นร้อยมาร่วมงานในฮาร์เล็ม
‎- ทำไม ‎- เหตุผลเดียวกันกับเธอ มาดูนิโกร
‎ทำอะไรกันอยู่ เด็กๆ
‎มาสนุก มาเก็บข้อมูลไปเขียน
‎มาดูคนเด่นและคนเกือบดัง ‎ตอนที่แวะมาดูนิโกร
‎รีนี่ ฉันขอไปด้วยได้ไหม
‎- ทำไม เพราะคนผิวขาวมาเยอะเหรอ ‎- เปล่า เพราะมันจะสนุกดี
‎ไม่รู้สิ ถ้าเกิดมีใครจำเธอได้ล่ะ
‎ฉันจะเสี่ยงหาทางเอาตัวรอดเอง
‎- เธอจะเบื่อเอามากๆ ‎- ไม่หรอก จริงๆ นะ ไม่เบื่อ
‎- ฉันคอยดูแลเธอไม่ได้ ‎- ฉันจะทำตัวดีๆ
‎ฉันจะนั่งเฉยๆ มองดูคนเด่นและคนเกือบดัง
‎ฟังนะ ฉันไม่สนว่าเธอทำอะไรหรือไปที่ไหน
‎แต่เธอจะหาเรื่องทำให้ตัวเองเดือดร้อนทำไม
‎อีตาบ้าจอห์นน่ะสิ
‎เขาขัดขวางทุกอย่างที่ฉันต้องการ ‎ฉันแทบจะฆ่าเขาได้
‎เป็นฉันคงไม่กล้า
‎ในรัฐนี้ยังมีโทษประหารชีวิต
‎ฉันอยากอยู่ท่ามกลางนิโกรอีกครั้ง
‎อยากคุยด้วย อยากได้ยินเสียงหัวเราะ
‎ฉันเกือบลืมมันไปแล้ว…
‎ให้ตาย
‎- ให้ฉันลงไปเก็บไหม ‎- ไม่ ไม่เป็นไร
‎เดี๋ยวซูทำความสะอาดเอง
‎ซู
‎ถ้าอยากมางานเต้นรำก็มาเถอะ ‎ฉันจะไม่ห้ามเธอ
‎ขอบใจ รีนี่ เธอใจดีมาก ‎จริงๆ นะ ขอบคุณ
‎เด็กๆ
‎- แม่จะเอาอะไร เรายุ่งอยู่ ‎- จูเนียร์
‎ไม่เอาน่า อย่าอารมณ์เสียสิจ๊ะ
‎ฉันรู้ว่าฉันทำให้เซ็ง
‎แต่ถ้าฉันสัญญาว่าจะไม่เกะกะ ‎พวกเธอจะยอมรับฉันไหม
‎มื้อค่ำจะมีแค่พวกเรานะ
‎ก็ดีแล้วค่ะ ฉันไม่มีอาหารรับแขก
‎พวกเขาเป็นคาวบอย ส่วนฉันเป็นอินเดียนแดง
‎และพวกเขาจับฉันตรงนอกป้อม
‎แต่ฉันว่าฉันเพิ่งหนีมาได้
‎อย่าไปถือสาเขาเลยนะ จูเนียร์แก่แดดไปหน่อย
‎ทำอาหารอะไรน่ะ ‎มันเทศเหรอ ปรุงยังไงน่ะ
‎เนย เกลือ น้ำตาล ง่ายๆ ค่ะ
‎ง่ายๆ เป็นรสชาติที่อร่อยที่สุดในสามโลก
‎เธอหาหล่อนมาจากไหน รีนี่
‎ฉันอยากได้คนรับใช้สักคนที่รู้จักทำอาหารบ้านๆ
‎- มันไม่ใช่แบบนั้น ‎- ไม่ใช่แบบไหน
‎ใครๆ ก็ต้องการคนช่วย เป็นเรื่องปกติ
‎- คราวหน้าเธอคงอยู่กินมื้อค่ำได้นะ ‎- แหม เอาสิ ตกลง
‎พรุ่งนี้ฉันแวะมาเป็นไง ‎เราจะได้ไปงานเต้นรำด้วยกัน
‎ก็ได้
‎- เอาละ งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้ ‎- พรุ่งนี้ ใช่
‎บายจ้ะ รีนี่
‎- เข้าบ้านได้แล้ว ‎- ผมยังไม่ทันได้เล่นเลย
‎- นึกว่าคุณผล็อยหลับไปเสียแล้ว ‎- ยังค่ะ คุณมาได้ทันเวลาสักที
‎ดี
‎- คุณประหม่าเหรอ ‎- นี่ ลุกขึ้น คุณนั่งทับชุดของฉัน
‎แคลร์กำลังมา แคลร์ เบลลิว
‎- แคลร์ ผู้หญิงสติไม่ดีคนนั้นน่ะเหรอ ‎- เธอ ใช่ เธอ
‎แคลร์ เบลลิว ผู้หญิงบ้า
‎- เธอไม่ได้บ้า ‎- ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎เธอแค่… แตกต่าง
‎เธอแวะมาหาฉันเมื่อวาน
‎เมื่อวานเหรอ ทำไมคุณไม่บอกผม
‎- ไม่รู้สิ ฉันมีอะไรต้องคิดเยอะ ‎- ไอรีน
‎เธอพูดเหมือนไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ‎ถ้าเธอมากับเรา ก็เลย…
‎ฉันเลยบอกว่ามาก็ได้
‎- เธอกำลังมาที่นี่เหรอ ‎- เดี๋ยวก็ถึงแล้วล่ะมั้ง
‎ดีนะคะ
‎คงจะยาก
‎ฉันหมายถึงคุณน่ะทำตัวดีๆ กับเธอ
‎ผมจะมีมารยาท
‎คุณจะแต่งตัวหรือจะนอนอยู่อย่างนั้น
‎เลิกเกะกะ ลงไปรอฉันข้างล่าง
‎เดี๋ยว ฉันขอโทษ ฉันรักคุณนะ
‎โถ คุณประหม่า
‎นึกว่าฉันจะไม่มีทางหายเสียแล้ว
‎ฉันเป็นไข้สูง นึกว่าฉันตายแน่ จริงๆ นะ
‎มันแพร่ระบาดหนักมาก ผมรักษาคนนับไม่ถ้วน
‎ไม่ได้รอดทุกคน
‎- คุณโชคดีมาก ‎- ค่ะ
‎แน่นอนว่าอีกหลายคนที่ผมดูแลรอด
‎- ผมไม่ควรโม้ ‎- โม้ก็ไม่เสียหายนี่
‎มันควรค่าแก่การโม้ถ้าเป็นเรื่องจริง
‎คุณอาจจะพูดถูก
‎ฉันขอโทษจ้ะ ฉันไม่รู้ว่าเธอมาถึงแล้ว
‎ไม่ต้องห่วงจ้ะ เราแนะนำตัวกันเองแล้ว
‎ใช่แล้วล่ะ
‎เธอดูสวยมาก รีนี่
‎ฉันว่าฉันเลือกชุดไม่เหมาะเลย
‎บ้าน่า ชุดเหมาะมาก
‎- ถ้าผมทำได้อีก ‎- เธอบอกฉันแล้ว
‎มากันแล้ว
‎ฉันดูเป็นยังไงบ้าง
‎เหมือนเจ้าหญิง
‎เอาละๆ
‎- ราตรีสวัสดิ์และราตรีสวัสดิ์ ‎- ราตรีสวัสดิ์
‎ฉันรู้สึกเหมือนที่เคยรู้สึกคืนก่อนวันคริสต์มาส
‎ฉันรู้ว่ามีเรื่องเซอร์ไพรส์รออยู่ ‎แต่เดาไม่ถูกว่าอะไร
‎ฉันตื่นเต้นมาก เธอคิดไม่ถึงหรอก
‎- "เธอคิดไม่ถึงหรอก" ‎- พอเลย
‎สวัสดี
‎ดนตรีนั่นฟังดูน่าสนุก
‎เดี๋ยวพวกเขาก็มา
‎เบียงก้า ผมโกรธแล้วนะ
‎ฮิวอยู่นั่นไง
‎เรามีที่ให้นั่งไหม
‎ที่นั่งกับฮิวนั่นไง ถ้าเราฝ่าคนไปได้
‎งานสนุกมากเลย
‎เอาแล้ว
‎เฟลีส เดฟ
‎- ยอดเยี่ยม วงดนตรีเยี่ยมมาก ‎- สนุกมาก
‎- มาเถอะ ไบรอัน เราจะไปเต้นกัน ‎- อะไร…
‎- ไม่เต้นๆ ‎- เต้นๆ
‎ระวังนะ แคลร์ เขาเต้นไม่เก่ง
‎- จริงเหรอ ‎- ไม่จริง
‎- ใช่ จริงมากๆ ไม่ได้เต้นนานมาก ‎- เรามาลองดู
‎ไม่เลวนัก
‎"คนจน คนรวย ขอทาน ขโมย…" ‎แล้วยังไงต่อนะคะ
‎"หมอ ทนาย หัวหน้าเผ่าอินเดียนแดง" ‎คนมาจากทั่วทุกสารทิศ
‎แต่ผมอยากรู้ประวัติความเป็นมา
‎แม่ผมทองคนงาม ‎เหมือนหลุดจากเทพนิยายที่คุณพามาด้วย
‎เห็นไหม
‎คนที่กำลังเต้นกับสามีคุณ
‎เธอเป็นผู้หญิงจากชิคาโกที่ฉันเคยรู้จัก ‎เธอตื่นเต้นมากที่ฉันรู้จักคุณ
‎งั้นเธอก็เป็นคนดี
‎คุณเห็นภรรยาเอาแต่ใจของผมในฝูงชนไหม
‎ใช่แล้ว
‎ปัญหาปกติ
‎สุภาพบุรุษหลากเชื้อชาติเหล่านี้ ‎ทำสาวผิวขาวยุโรปเหนือต้องคลั่งไคล้
‎พอเถอะค่ะ
‎คืนนี้ผมได้เห็นเธอเต็มตาหรือเปล่า ‎เห็นแค่โผล่มาตรงนั้นทีตรงนี้ที
‎หมุนตัวเต้นรำอยู่กับคนเอธิโอเปียสักคน
‎ยังไม่เห็นเลย
‎แหม ต้องยอมรับนะว่าชายผิวสีทั่วไป
‎เต้นรำเก่งกว่าชายผิวขาวทั่วไป
‎หมายถึงถ้าคนดังๆ ที่ถ่อมาที่นี่ ‎เป็นตัวอย่างที่ดีของคนเชื้อชาติคุณนะ
‎เนื่องจากผมไม่เคยเต้นกับผู้ชายคนไหน
‎ผมจึงแย้งอะไรคุณไม่ได้
‎เบียงก้ากับเพื่อนๆ ชอบพูดถึง
‎นิโกรหน้าตาดีบางคน ‎โดยเฉพาะคนที่ผิวคล้ำเข้มเป็นพิเศษ
‎เช่น ราล์ฟ เฮเซลตัน ตรงนั้น
‎ผู้หญิงนับสิบพากันชมเขาว่าหล่อลากดิน
‎คุณคิดว่ายังไง เห็นด้วยไหม
‎ไม่ค่ะ และฉันว่าไม่มีใครคิดอย่างนั้น
‎พวกคุณก็แค่เห็นเป็นของแปลก ‎สนใจในสิ่งที่แตกต่าง
‎ความตื่นเต้นเร้าใจ…
‎ความรู้สึกเดียวกับเวลาที่เจอของแปลกใหม่
‎แม้ว่ามันชวนสะอิดสะเอียนอยู่ลึกๆ
‎ถูกของคุณ
‎แสดงว่าคุณปักใจเชื่องั้นรึ
‎ว่าจุดประสงค์ของเราในการมาที่นี่คือเพื่อล่าแต้ม
‎ไม่ค่ะ
‎อยากรู้อยากเห็นมากกว่า
‎เหมือนเจ้าหญิงจากชิคาโกของคุณ
‎หมายความว่ายังไง
‎ของจริงไม่ใช่อย่างตาเห็นค่ะ ฮิว
‎ให้ฟ้าผ่าสิ
‎- ให้ตายก็ดูไม่ออก ‎- ใช่
‎น่าประหลาดใจที่สุด
‎ไหนบอกมาสิ คุณแยกออกเสมอเลยรึ
‎- คุณพูดจาเหมือนคนเบาปัญญาแล้วค่ะ ‎- ไม่ ผมถามจริงๆ
‎ความรู้สึกเครือญาติหรืออะไรทำนองนั้นเหรอ
‎อย่าคุยกับฉันอย่างกับจะเขียนบทความ ‎ให้เนชั่นแนล จีโอกราฟิก
‎ฉันดูออกพอๆ กันกับคุณนั่นละ
‎แต่บางครั้งก็คงมี…
‎บางอย่างที่บอกไม่ถูก
‎ใช่ ผมเข้าใจที่คุณพูด
‎มีคนชุบตัวมากมายที่เรามองผ่านไปเป็นประจำ
‎นิโกรผ่านเป็นคนผิวขาวได้ง่ายกว่า
‎ฉันคิดว่าคนขาวไม่น่าจะชุบตัว ‎ผ่านเป็นคนผิวสีได้ง่ายนัก
‎ผมไม่เคยคิดเรื่องนั้น
‎แน่ละ ฮิว คุณจะคิดทำไม
‎บางครั้งผมคิดว่าคุณทำได้นะ
‎ค่ะ
‎และถ้าคุณทำได้ ทำไมคุณไม่ทำ
‎ขอโทษครับ ไง
‎- ผมกำลังถามว่าทำไมคุณไม่ทำ ‎- ใครบอกล่ะว่าฉันไม่ทำ
‎ค่ำนี้คุณมีเลศนัยผิดปกติ
‎ส่วนคุณกำลังหยาบคาย
‎ฉันแค่หมายถึง…
‎เราต่างก็ลวงตาคนให้มองผ่านเราไปเป็นอื่น
‎จริงไหมคะ
‎ผมหยาบคายสินะ
‎เท้าฉันระบมไปหมดแล้ว
‎ฉันทึ่งจริงๆ ที่เธอแรงเยอะขนาดนั้น
‎ผมคงต้องไปรับภรรยา
‎ก่อนมีผู้ชายชิงตัวเธอไปจากผมตลอดกาล
‎คุณจะไม่เต้นกับฉันหน่อยเหรอ คุณเวนต์เวิร์ธ
‎ผมเต้นไม่ค่อยเก่ง คุณเบลลิว
‎- ฮิว ‎- ไบรอัน
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- และสำหรับคุณ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- สามีเธอทำให้ฉันเต้นกับใครก็ไม่สนุก รีนี่
‎ฉันต้องเต้นกับเขาอีกรอบ เขาเต้นเก่งที่สุดในนี้
‎ภรรยาผมคงไม่ได้บอกคุณสินะ ‎ว่าผมรับคำชมไม่เก่ง
‎แต่ว่าผมยินดีอย่างยิ่ง
‎ที่จะหาคนอื่นที่เหมาะสม
‎นี่ไง คนนี้เลย
‎- คุณเหรอ ‎- ใช่
‎ใช้ได้ มาสิ
‎- แล้วเจอกัน ‎- เขาไปไม่รอดหรอก
‎ไม่รอดแน่ๆ
‎ฉันดีใจนะที่เธอมางาน
‎เธอสวยเฉิดฉายเลยว่าไหม
‎ไม่นะ ไม่เท่าไหร่
‎- คุณพูดเล่น ‎- เปล่า
‎เธออาจจะเป็นผู้หญิงผิวขาวที่ดูดีกว่าปกติ
‎แต่ส่วนตัวแล้ว ผมชอบผู้หญิงผิวเข้ม
‎เหรอคะ
‎อาจจะเพราะเธอมีความสุขมากก็ได้
‎ไอรีน ระวังนะ
‎อย่ารับความสุขพรรค์นั้นมาเป็นภาระ
‎ไร้สาระ
‎เฮ้ย เลิกเป่าได้แล้ว
‎แคลร์
‎กลับไปนอนต่อหรือครับ แม่
‎ไม่จ้ะ ไม่ใช่จ้ะ ลูกรัก
‎- น้าแคลร์อยู่ไหนครับ ‎- เดี๋ยวเธอมา ตอนลูกเข้านอนแล้ว
‎- แต่น้าส่งจูบมาให้ ‎- พ่อบอกว่าน้าจะเล่นกับผม
‎เท็ด พาน้องเข้าครัวไปหาอะไรกิน
‎ผมไม่อยากกิน
‎- เท็ด แม่บอกให้พา… ‎- ขอตัวครับ
‎โทษที ผมบอกจูเนียร์ว่าแคลร์จะมา
‎เกิดเรื่องอะไร
‎วันนี้มีคนเรียกเขาว่าไอ้…
‎อะไรที่คุณก็รู้
‎- ซูลีนา ‎- เราอยู่ข้างหลังนี่ รีนี่
‎อะไรกันเนี่ย แคลร์ เธอไม่หนาวเหรอ
‎เมื่อพระเจ้าประทานวันที่อากาศดีเช่นนี้ ‎ฉันว่าเราควรน้อมรับ
‎เธอบ้าไปแล้ว
‎- ซู ช่วยยกของชำนี่เข้าไปที ‎- แบบนี้เขาเรียกว่าหน้าร้อนของอินเดียนแดง
‎- หน้าร้อนของอินเดียนแดงเหรอ ‎- ซู
‎ซูกับฉันเพิ่งคุยกัน ‎เรื่องครอบครัวชาร์ลสตันที่อยู่ข้างบ้าน
‎- ลูกสาวคนโตกำลังงามสะพรั่ง ‎- ใช่แล้ว
‎เท็ดแทบไม่กล้ามองหล่อน
‎- การแตกเนื้อสาวทำลายมิตรภาพ ‎- การแตกเนื้อสาวทำลายทุกอย่าง
‎เห็นด้วยอย่างยิ่ง
‎ไม่รู้สินะ
‎เธอเคยมีเพื่อนเยอะ เท่าที่ฉันจำได้
‎คงงั้นมั้ง
‎บางครั้งฉันก็สงสัย ‎ว่าทำไมเราไม่เป็นเพื่อนที่ดีกว่านี้
‎พวกเราก็ใช้ได้
‎แต่ฉันชื่นชมเธอเสมอนะ
‎ไม่ว่าเผชิญหน้ากับอะไร ‎เธอก็สุขุมและสวยอยู่ตลอด
‎ฉันเหรอ ไม่เอาน่า
‎เธอต่างหากที่สวยอยู่ตลอด
‎ฉันไม่เห็นอย่างนั้นนะ
‎อยู่กินมื้อค่ำไหม
‎อยู่ไม่ได้
‎จอห์นกำลังกลับมาบ้าน
‎นึกว่าอาทิตย์หน้าเสียอีก
‎กลับมาเร็วน่ะ
‎เขาคิดถึงฉัน
‎พูดไม่ได้ว่าฉันก็คิดถึงเขา ‎ฉันอยากให้เขาอยู่ไกลๆ ตลอดไป
‎- อย่าพูดแบบนั้นสิ ‎- งั้นเหรอ
‎ยังจะมาเล่นบริดจ์ไหม
‎ฉันไม่มีทางพลาดอยู่แล้ว รีนี่
‎"ข้างในนั้นสลัวและมีกลิ่นเหมือนไม้กับน้ำมัน
‎หัวเธอชนเข้ากับหลอดไฟ ‎ที่ห้อยลงมาจากเพดาน"
‎ลูกอยากอ่านท่อนต่อไปไหมจ๊ะ
‎"ตลอดเวลานั้น เจ้าหนูจับหลอดไฟให้นิ่ง
‎ดึงโซ่ แล้วไฟก็กะพริบ"
‎มีการแขวนคอที่ลิตเติลร็อก
‎คุณได้ยินข่าวหรือเปล่า
‎- อย่าเพิ่งคุยตอนนี้ ‎- เกิดอะไรขึ้นครับ
‎ชายผิวดำถูกกล่าวหาว่า ‎ทำร้ายหญิงผิวขาวสองคน
‎งั้นเขาทำอะไรพวกเธอล่ะ
‎คำถามไม่ใช่อยู่ที่ว่าทำ "อะไร" ‎แต่ทำ "หรือไม่" ต่างหาก เท็ด
‎- แต่พวกเขาก็แขวนคอชายคนนั้น ‎- ใช่
‎จูเนียร์ ไปแปรงฟันสิลูก
‎พวกเขา…
‎- ไล่ล่าเขา… ‎- ไบรอัน
‎จับเขาแขวนคอจากเสาโทรศัพท์แล้วก็ยิงเขา
‎- แต่ทำไมล่ะครับ พ่อ ‎- เพราะพวกเขาเกลียดเราไง ลูก
‎ไบรอัน ฉันบอกว่าไม่ใช่ตอนนี้ไง
‎มานี่มา
‎ดูเหมือนว่าเราจะไม่สามารถคุยเรื่องพวกนี้
‎โดยไม่ทำให้สาวๆ ในครอบครัวเราเครียด
‎- เอาละ ‎- ครับ
‎ไปแปรงฟันไป
‎ฉันรู้ว่าฉันจริงจังกับการทำหน้าที่แม่
‎ฉันรู้ว่าฉันหมกมุ่นเรื่องลูกๆ และการดูแลบ้าน
‎แต่ฉันไม่เห็นว่ามันตลกตรงไหน
‎โถ รีนี่ ฉันรู้
‎เธอเก่งมาก ไร้ที่ติ
‎เธอพูดอย่างกับว่าเป็นเรื่องไม่ดี
‎เรานั่งกันตรงนี้แป๊บนึงนะ
‎ฉันชอบฟังเขาเป่าแซกโซโฟน
‎ถ้าเกิดอะไรขึ้น อย่าคิดว่าฉันจะลืม ‎ว่าเธอเคยดีกับฉันขนาดไหน
‎- พูดเรื่องอะไรของเธอ ‎- ฉันพูดจริงๆ
‎คืองี้ ฉัน…
‎ฉันไม่มีศีลธรรมหรือความรู้สึกรับผิดชอบอย่างเธอ
‎- เธอกำลังพูดเหลวไหล ‎- แต่มันเป็นเรื่องจริง รีนี่
‎เธอไม่รู้ตัวเลยเหรอ
‎ฉันไม่เหมือนเธอสักนิดเดียว
‎ถ้าฉันต้องการอะไรละก็ ฉันจะทำทุกวิถีทาง
‎ทำร้ายได้ทุกคน
‎ละทิ้งได้ทุกอย่าง
‎ทุกอย่าง
‎ฉันเป็นตัวอันตราย
‎แคลร์ พอเถอะ
‎สิ่งที่เธอพูดมามันผิด
‎เธอได้ทุกอย่างสารพัด ‎เธอยังไม่ต้องสละอะไรทั้งนั้น
‎แคลร์
‎โอ้ ขอโทษค่ะ
‎เมย์โทรมาไหม
‎ไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
‎ซูดันขอลาคืนนี้…
‎เธอต้องไปหาครอบครัวเธอบ้าง
‎แต่เราสายแล้วนะ และ…
‎มันเป็นคืนสุดท้ายของฉัน ‎ก่อนออกเดินทางไปยุโรป
‎งั้นฉันอยู่กับลูกๆ เอง ทั้งสองคนไปเถอะ
‎- เอางั้นเหรอ ‎- ไม่เป็นไร
‎- ไม่ เราทิ้งเธอไม่ได้ ‎- ได้สิ
‎และจะทำให้จำนวนคนเป็นเลขคู่
‎ผมต้องเล่นบริดจ์จริงๆ
‎- ไปเถอะ ‎- แต่ฉันจะคิดถึงเธอ รีนี่
‎ไม่หรอก ไปเถอะ ไปสิ
‎ไปเถอะ
‎ที่นี่คือที่ชุมนุมของคนมีฝีมือ
‎ใช่ กับเหล้าเถื่อน
‎เจ้าหญิงอยู่ไหนล่ะ
‎นานๆ ทีผมจะได้อยู่กับพวกคุณสองคน
‎เธออยู่ที่ยุโรป
‎ลูกสาวเธอเข้าโรงเรียนประจำ ‎เลือกที่ไหนไม่เลือก ไปเลือกสวิตเซอร์แลนด์
‎- อะไร ‎- ไม่มีอะไร ก็แค่…
‎คุณรู้อะไรเกี่ยวกับสวิตเซอร์แลนด์เหรอ
‎ผมคงไม่คิดถึงเธอนักหรอก ‎ผมว่าเธอเป็นคนที่อยู่ด้วยแล้วเหนื่อย
‎บางคนคงพูดถึงคุณแบบนั้นเหมือนกัน
‎ก็จริง
‎แต่ผมว่าสิ่งที่เธอทำมันไร้ยางอาย ‎ชอบเล่นบทน่าสงสาร
‎"ฉันน่าสงสาร" อย่างนั้นอย่างนี้
‎เป็นวิธีต่ำๆ ในการทำให้ตัวเองเป็นที่นิยม…
‎- ผมว่าพูดแบบนั้นไม่ยุติธรรม… ‎- ผมยังพูดไม่จบ
‎แต่เธอก็พอมีเสน่ห์อยู่บ้าง
‎ฮิว คุณแทบไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้นเลย
‎- ในเมื่อเธอไม่อยู่แก้ต่างให้ตัวเอง… ‎- คุณเลยจะแก้ต่างแทนเหรอ
‎ช่างเป็นสุภาพบุรุษเสียจริง
‎- สวัสดี แลนซ์ ‎- ไอรีน
‎ต้องปล่อยให้แห้งก่อนติดเข้าไป
‎แบบนี้ดีนะ ว่าไหม
‎แค่เราสี่คน
‎- แม่จะทำช็อกโกแลตร้อน ‎- ดีเลยครับ
‎ไม่ครับ พ่อ ผมอยากคุยเรื่องนี้ต่อ
‎- พ่อลูกดูเครียดๆ ‎- เรากำลังคุยเรื่องจอห์น คาร์เตอร์
‎คนที่ถูกแขวนคอที่ลิตเติลร็อก
‎- เรื่องนั้นอีกแล้วเหรอ ‎- แม่ต้องรู้เรื่องพวกนี้ครับ
‎- งั้นเหรอ ‎- เรามีถั่วอีกไหม
‎- จะดูให้ค่ะ ‎- ผมก็อยากได้
‎พวกเขาไม่ได้แค่ยิงเขานะครับ
‎พวกเขาผูกร่างของเขาเข้ากับเกวียน ‎แล้วลากไปทั่วเมือง
‎- ลูกเล่าให้พ่อฟังแบบนั้นเหรอ ‎- พ่อเล่าให้ผมฟัง
‎งั้นเหรอ
‎ผมโตแล้ว ไม่จำเป็นต้องพูดเหมือนผมเป็นเด็กอีก
‎ขอบคุณสำหรับมื้อค่ำครับ แม่
‎ฉันไม่อยากให้คุณเล่า ‎เรื่องการแขวนคออะไรพวกนั้นให้ลูกๆ ฟัง
‎ทำไม
‎จะมีเวลาให้พวกแกเรียนรู้เรื่องเลวร้าย ‎เมื่อพวกแกโตกว่านี้
‎- ตอนนี้พวกแกปลอดภัย ‎- คุณคิดผิดมหันต์
‎ถ้าคุณตั้งใจให้พวกแกเติบโตในประเทศนี้ละก็
‎ยิ่งพวกแกรู้ว่าจะต้องเจออะไร ‎เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
‎แต่พวกแกกำลังมีความสุข จะไปทำลายทำไม
‎- ฉันต้องการให้พวกแกมีความสุขต่อไป ‎- ไอรีน
‎ปิดบังเรื่องต่างๆ จะมีประโยชน์อะไร
‎เราเคยกันไม่ให้ลูกๆ ได้ยินคำว่า "ไอ้มืดนิโกร"
‎- อย่าใช้คำนั้น… ‎- เป็นไงล่ะ ไปได้ยินตอนโดนด่าซะเอง
‎อย่าคุยเรื่องปัญหาเชื้อชาติ ฉันไม่ยอม
‎- นี่ก็บ้านผม พวกแกจำเป็นต้องรู้… ‎- ไม่จำเป็น!
‎พวกแกไม่จำเป็นต้องรู้
‎ผมไม่เข้าใจว่าคนฉลาดอย่างคุณ ‎ทำไมถึงโง่มากได้ขนาดนี้
‎ผมอยากไปจากที่เส็งเคร็งนี้หลายปีก่อน
‎ฉันพูดมาตลอดว่าเราควรไปจากที่นี่สักพัก
‎แต่คุณดูมีความสุขขึ้นเมื่อมีแคลร์ ก็เลย…
‎แคลร์มาเกี่ยวอะไรกับ…
‎ถ้าไม่มีเรื่องนั้น เราคงได้ไปเที่ยวแล้ว
‎ผมยกเลิกความคิดนั้นเพราะคุณคัดค้าน…
‎- ฉันไม่เคยคัดค้านเรื่องมีแคลร์… ‎- พับผ่าสิ
‎ไอรีน ผมไม่ได้พูดถึงแคลร์
‎- ดูเหมือน… ‎- ผมไม่ได้พูดถึงการไปเที่ยว
‎ผมกำลังพูดถึงออกจากประเทศนี้…
‎เพราะเมื่อเธอไม่อยู่ที่นี่ ‎เหมือนคุณจะพอใจกับสิ่งที่คุณมีน้อยลง
‎ฉันไม่เห็นอย่างนั้นนะ
‎ไม่
‎ฉันจะลุกแล้วค่ะ
‎ไม่ต้องห่วง
‎- ดีจังที่คุณมาปลุกฉัน ‎- ผมเป็นสามีที่เอาใจใส่เสมอ
‎ผู้คนมาดื่มน้ำชากันตั้งหลายคน
‎โชคดีนะที่ทุกอย่างพร้อมแล้ว
‎- แคลร์อยู่ข้างล่าง ‎- แคลร์เหรอ มาได้ยังไง
‎ฉันไม่ได้เชิญเธอมาสักหน่อย
‎เธอกลับมาได้พักหนึ่งแล้ว ซูรับข้อความตลอด
‎แต่ดูเหมือนคุณไม่เคยตอบกลับ
‎ผมขอถามหน่อยได้ไหมว่าทำไม
‎เราจัดงานเพื่อฮิว ‎ซึ่งไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่
‎ฉันเลยไม่ได้เชิญเธอ
‎ถ้าถามผมนะ เขาไม่ได้ไม่ชอบเธอเพราะนิสัย
‎แต่เพราะเธอไม่ค่อยให้ความสนใจเขามากกว่า
‎- คุณชอบฮิว ‎- ใช่
‎แต่ต้องยอมรับนะว่าเขาคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้า
‎ฉันไม่เห็นด้วย
‎เขาคิดว่าตัวเองเป็นยิ่งกว่านั้น
‎ไบรอัน
‎ผมขอโทษ ผมผิดเอง ไอรีน
‎เธอดูเสียใจที่ไม่มีใครเชิญ ‎ผมเลยบอกว่าคุณคงลืมไปสนิท
‎แต่ไบรอัน ฉัน…
‎งั้นคุณได้คุยกับเธอเหรอ
‎ใช่
‎ไม่แปลกใจเลย
‎ไม่ว่าฉันจะเคยพูดอะไร ‎แต่แคลร์ก็เพิ่มเสน่ห์ให้ทุกปาร์ตี้
‎เธอสวยน่ามอง
‎จะแต่งตัวนานไหม
‎- ขอบคุณ ‎- ขอโทษค่ะ
‎เรากำลังคุยกันเรื่องลา โจเซฟีน ‎คุณเห็นเธอแล้วใช่ไหม
‎- โจเซฟีน เบเคอร์เหรอ ไม่ ยังไม่เห็น ‎- คุณพลาดของดีนะ
‎เธออาจแสดงในละครเพลง ชัฟเฟิล อะลอง ‎ตอนที่ฉันไปดู
‎แต่จำไม่ได้
‎ฉันชอบเธอมากกว่าเอเธล วอเทอร์ส
‎เอเธล วอเทอร์สแสดงเก่งมาก
‎สวัสดี เฟลีส ดีใจจังที่เธอมาได้
‎กลับมานี่ ไอรีน
‎เธอยังไม่ได้นั่งลงตลอดบ่าย
‎ฉันอยากคุยกับเธอ
‎เรียกสติกลับมา ไม่ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ‎เธอดูเหม่อลอยเหลือเกิน
‎ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีน่ะ
‎- คงเป็นเพราะอากาศ ‎- ไปเลือกซื้อชุดแพงๆ สิ
‎มันช่วยได้เสมอนะ
‎ฉันพยายามจะคุยกับหล่อน ‎ตามลำพังตลอดบ่าย แคลร์
‎เธอดูสง่างามจัง นั่งเงียบเชียบราวกับภาพวาด
‎- เดือนหน้ามางานเลี้ยงนะ ‎- ต้องมานะ
‎เฟลีส ฉันกำลังบอกเดฟว่า ‎ฉันเพิ่งอ่านหนังสือเขาจบ
‎- เธอก็อ่านหนังสือของเขาเหรอ ‎- แน่นอน ฉันอ่านทุกเล่มเลย
‎โทษที รีนี่ ผมคงจะชนคุณสินะ ‎ผมนี่ซุ่มซ่ามจัง
‎อย่าบอกนะว่ามันราคาแพงมาก ‎และไม่มีอะไรแทนได้
‎เปล่าค่ะ คุณไม่ได้ชนฉัน ฉันมั่นใจ
‎กาน้ำนั่นเป็นของที่อัปลักษณ์ที่สุด
‎บรรพบุรุษของคุณ ‎พวกสมาพันธรัฐค้าทาสแสนดีเคยเป็นเจ้าของ
‎ฉันจำไม่ได้ว่าตั้งกี่พันปีมาแล้ว
‎ที่ทวดของทวดของทวดของทวด ‎ของไบรอันเป็นเจ้าของ
‎ฉันหมายถึงฉันไม่เคยรู้วิธีกำจัดมัน ‎จนกระทั่งนาทีนี้
‎แรงบันดาลใจแท้ๆ แค่ต้องทำให้มันแตก ‎ฉันก็หลุดพ้นจากมันตลอดไป
‎- ง่ายๆ ‎- เก่งมาก
‎- คนสวยของผม… ‎- โอ้ วิเศษเลย
‎เก่งมาก
‎ไบรอัน ขอบคุณสำหรับงานเลี้ยงน้ำชาที่…
‎- บายจ้ะ รีนี่ ‎- ไม่มีใครทำได้ดีเท่า
‎- จะอยู่กินมื้อค่ำไหม ‎- คืนนี้ไม่ได้
‎จ้ะ แย่จัง แต่ยังไงไบรอันต้องทำงาน
‎- ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคุณ ‎- ลาก่อน
‎ขอบคุณมาก เราสนุกมาก
‎ยินดีที่ได้พบคุณ ขอบคุณ
‎- แล้วฉันแข่งชนะแพทริก ‎- หมวกๆ
‎แข่งกันขึ้นข้างบน พี่จับฉันไม่ได้หรอก
‎ฉันไม่ปล่อยให้นายชนะหรอก ไม่
‎สวัสดี
‎ตายจริง
‎- สวรรค์ทรงโปรด ฉันแสบตาไปหมดแล้ว ‎- นิ้วฉันแข็งจนแทบหลุด
‎ลมแรงเหลือเกิน
‎ขอโทษครับ
‎คุณนายเรดฟิลด์ เป็นยังไงบ้างครับ
‎เสียมารยาทนะ
‎เธอเพิ่งเดินผ่านคนคนเดียวที่ฉันเคยเจอ ‎ตอนปลอมตัวเป็นผู้หญิงผิวขาว
‎ฮัลโหล โอเปอเรเตอร์ ‎ต่อสายถนนควินซี 5-4-7-3
‎สวัสดีค่ะ คุณนายเบลลิวอยู่ไหม เรื่องด่วน
‎ไม่อยู่เหรอ
‎ช่างเถอะ
‎ไม่ได้ด่วนขนาดนั้น
‎ไว้ฉันค่อยโทรไปใหม่
‎ไอรีน
‎คุณทำอะไรน่ะ หนาวจะตาย
‎เราจะไปงานปาร์ตี้นั้นกับแคลร์ไหม
‎คุณเคยขึ้นไปที่ชั้นหกไหม
‎เคยสิ พ่อฉันเป็นภารโรง
‎ย้อนไปสมัยที่อะพาร์ตเมนต์โทรมๆ ทุกแห่ง ‎มีลิฟต์ของตัวเอง
‎ลิฟต์เหรอ
‎- อย่าบอกนะว่าเราต้องเดินขึ้น ‎- ขึ้นไปถึงชั้นบนสุด
‎ตายละ
‎ต้องบ้าขนาดไหนถึงมาอยู่ที่นี่
‎เธอบอกว่ามันทำให้คนไม่แวะมาสุ่มสี่สุ่มห้า
‎เธอขอตายดีกว่าเบื่อ
‎รองเท้าส้นสูงคู่นี้นี่
‎เป็นอะไร รีนี่
‎เธอเคยคิดไหมว่าจะทำยังไง ถ้าจอห์นรู้เข้า
‎คิดสิ
‎อย่าเพิ่งหยุดเดินจนกว่าจะถึงชั้นสี่นะ
‎ผมไม่ขออุ้มใครขึ้นเกินสองชั้น
‎ว่าไง เธอจะทำยังไง
‎ฉันจะทำสิ่งที่ฉันอยากทำที่สุดตอนนี้
‎ฉันจะมาใช้ชีวิตที่นี่
‎ในฮาร์เล็ม กับเธอ
‎ให้ตาย
‎มาเร็ว แม่ต้วมเตี้ยม
‎มื้อค่ำที่บ้านเอ็ดดี้ ตามด้วยลีรอย แล้วก็สมอลส์
‎มีใครเห็นว่านักเต้นพวกนั้นดูแปลกๆ ไหม
‎- ไม่จ้ะ คุณเมาน่ะ ‎- ผมถึงได้เลิกดื่ม
‎- ตั้งแต่เมื่อเช้าน่ะเหรอ ‎- ใช่
‎และไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเกิดขึ้น…
‎- ไม่เป็นไร ‎- ขอบคุณ
‎เป็นผมคงไม่ดื่ม ได้ยินว่าเครื่องดื่มที่นี่ไม่ปลอดภัย
‎อยู่ที่คุณนิยามคำว่า "ปลอดภัย" ยังไง
‎ไอรีน คุณสาบานตัวว่าจะไม่หัวเราะอีกหรือไง
‎เปล่า แต่พวกคุณฉลาดกันมาก ‎จนฉันพูดอะไรไม่ออก
‎เหล้ายังไม่เข้าปากคุณ ดื่มอะไรดีล่ะ
‎จินเจอร์เอลกับสก็อตช์วิสกี้สามหยด
‎ใส่วิสกี้ก่อน แล้วใส่น้ำแข็ง ‎แล้วค่อยใส่จินเจอร์เอล
‎อย่าพยายามผสมเหล้าเองสิจ๊ะ เดฟที่รัก
‎- ให้พ่อบ้านมาทำ ‎- และคนรับใช้ได้ไหม
‎- ค่ะ ค่ำนี้ไร้ที่ติ ‎- ดีแล้ว
‎อย่ายืนตรงนั้นเลย ไม่หนาวเหรอ
‎มา มาคุยกับผม หรือฟังผมพล่ามก็ยังดี
‎- สวัสดีครับ มีอะไรให้ช่วย ‎- ให้ฉันเข้าไป
‎- คุณคงมาผิดบ้านแล้วละ ‎- ฉันรู้ว่าไม่ผิดบ้าน ให้ฉันเข้าไป
‎คุณกำลังหาอะพาร์ตเมนต์ไหนครับ
‎- ภรรยาฉันอยู่ในนั้น ‎- ภรรยาคุณเหรอ
‎ไม่ครับ เธอไม่อยู่ที่นี่ ผมรับรอง
‎- ขอโทษครับ ผมว่าคุณเข้าใจผิด ‎- ไม่ผิด
‎- อย่าเข้ามานะ ‎- คุณครับ ใจเย็น
‎- มีเรื่องอะไร ‎- หลีกไป
‎มีอะไรให้ช่วยครับ
‎ฉันไปที่บ้านเรดฟิลด์มา ‎และรู้ว่าหล่อนอยู่กับพวกเขา
‎ราล์ฟ เครื่องดื่มฉันอยู่ไหน
‎อย่าหาเรื่องเจ็บตัวแล้วหลีกไปดีกว่า
‎ผมรู้ว่าคุณมาทำอะไรที่นี่ ผมรู้
‎ผมเรดฟิลด์ มีเรื่องบ้าอะไร…
‎อย่ามาสั่งฉันว่าต้องทำอะไร พวกแกทุกคน
‎คุณไปเสียดีกว่า
‎แกมันหลอกลวง
‎ระวังหน่อย คุณเป็นผู้ชายผิวขาวคนเดียวที่นี่
‎ปลิ้นปล้อนหลอกลวง
‎พระเจ้าช่วย
‎- เร็วเข้า ‎- เร็วๆ
‎เร็วๆ
‎ลงไปข้างล่าง
‎สามีหล่อนนั่งเฉยๆ เลยเหรอ
‎ไม่รู้สิ
‎- หมายความว่ายังไง ไม่รู้ ‎- ฉันไม่รู้แน่ชัดว่าหล่อนตายหรือยัง
‎ผมคิดว่าเขาแค่พยายามปกป้องภรรยาเขา
‎ผมไม่เห็นว่ามีอะไรผิดปกติ
‎เธอ…
‎ไอรีน อย่ามอง
‎เดี๋ยวคุณจะคลื่นไส้เอา
‎จู่ๆ เธอก็พลัดตกลงมา
‎- ไอรีนอยู่ข้างๆ เธอใช่ไหม ‎- ผู้หญิงคนนี้น่ะเหรอ
‎แน่ใจนะว่าเธอพลัดตก
‎สามีเธอไม่ได้ผลักหรืออะไร
‎เพราะดูเหมือนดร.เรดฟิลด์คิดอย่างนั้น
‎ไม่ค่ะ ฉันมั่นใจว่า ‎เธอพลัดตกก่อนใครจะทันช่วย
‎มันเร็วมาก ฉัน…
‎- ระวังนะ ‎- มีใครสังเกตเห็นอะไรไหม
‎- อย่ามอง ‎- ไม่มีใครเห็นว่าเธอตกลงมายังไงเหรอ
‎- เขาเสียใจ นั่นเป็นความจริง ‎- งั้นก็เป็นอุบัติเหตุ
‎คงเป็นอุบัติเหตุค่ะ ใช่
‎ผมก็คิดอย่างนั้น
‎ผมรักคุณนะ
‎ตายด้วยอุบัติเหตุ ผมเชื่อว่าอย่างนั้น
‎เราขึ้นไปดูที่หน้าต่างนั่นกัน
‎(สร้างจากนวนิยายของเนลล่า ลาร์เซน)
‎คำบรรยายโดย ‎สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช