1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,000 --> 00:00:09,916
‪(สแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:10,875 --> 00:00:15,875
‪สวัสดี ผมร็อบ โลว์
‪และผมชอบดูหนัง ซึ่งต่างจากคุณ

5
00:00:15,958 --> 00:00:20,750
‪ความจริงก็คือตอนนี้ผมอยากดูหนัง
‪มากกว่ามาทำแบบนี้

6
00:00:20,833 --> 00:00:24,750
‪แต่ทำเป็นไม่ได้ยินแล้วกัน
‪แค่สนุกที่ได้อยู่ด้วยกันก็พอ

7
00:00:25,541 --> 00:00:28,791
‪มีหนังออกฉายเป็นพันๆ เรื่องทุกปี

8
00:00:28,875 --> 00:00:30,291
‪มีเรื่องราวมากมาย

9
00:00:30,375 --> 00:00:32,583
‪แม้ว่าตามทฤษฎีการเขียนบท

10
00:00:32,666 --> 00:00:37,125
‪มีโครงเรื่องพื้นฐานแค่เจ็ดอย่างเท่านั้น
‪คือการเอาชนะสัตว์ประหลาด

11
00:00:37,875 --> 00:00:39,083
‪กับอีกหกอย่าง

12
00:00:40,416 --> 00:00:43,291
‪มันน่าแปลกใจที่ตัวละครเดิมๆ

13
00:00:43,375 --> 00:00:46,875
‪เรื่องราวที่คุ้นเคย
‪และการสร้างโครงเรื่องที่ใกล้ตัว

14
00:00:46,958 --> 00:00:48,166
‪คืบคลานเข้ามาตลอดเวลา

15
00:00:48,250 --> 00:00:52,708
‪คืนนี้เราจะเชิดชูความซ้ำซาก
‪ที่ทำให้ภาพยนตร์เป็นอย่างทุกวันนี้

16
00:00:52,791 --> 00:00:55,666
‪นั่นคือต่อสู้ให้อยู่ได้
‪ท่ามกลางผลที่เกิดจากโรคระบาด

17
00:00:56,458 --> 00:00:59,541
‪ตลอดหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า
‪เราจะมาดูนิสัยของฮอลลีวู้ด

18
00:00:59,625 --> 00:01:02,708
‪ในการใช้เทคนิคเดิมๆ สร้างหนังในรายการนี้

19
00:01:02,791 --> 00:01:05,583
‪โจมตีความซ้ำซากของฮอลลีวู้ด

20
00:01:05,666 --> 00:01:06,583
{\an8}‪(จูราสสิค เวิลด์)

21
00:01:06,666 --> 00:01:08,125
{\an8}‪เราจะถามคำถาม อย่างเช่น

22
00:01:08,208 --> 00:01:11,833
{\an8}‪"ทำไมผู้หญิงที่ถูกไดโนเสาร์ตัวใหญ่น่ากลัวไล่ล่า

23
00:01:11,916 --> 00:01:13,625
‪ต้องใส่รองเท้าส้นสูงด้วย"

24
00:01:14,250 --> 00:01:17,000
{\an8}‪ขณะที่เราพูดถึงฉากซ้ำซากที่ผมชอบ

25
00:01:17,083 --> 00:01:20,791
{\an8}‪เราจะมาดูช่วงเวลาที่ดราม่าที่สุดในภาพยนตร์

26
00:01:21,375 --> 00:01:23,458
{\an8}‪บางฉากเป็นที่ถกเถียงกันอย่างมาก

27
00:01:23,541 --> 00:01:26,333
{\an8}‪ซิสเตอร์กำลังสอนคุณแม่อาบน้ำให้ลูก

28
00:01:26,416 --> 00:01:29,416
{\an8}‪ส่วนฉากซ้ำซากอื่นๆ
‪ต้องทำยังไงถึงยกระดับเป็นศิลปะชั้นสูงได้

29
00:01:29,500 --> 00:01:31,125
{\an8}‪(จี้ เบบี้ ปล้น)

30
00:01:31,208 --> 00:01:33,666
{\an8}‪และแน่นอน คำถามที่ว่า
‪ฮอลลีวู้ดทำยังไกับฉากเซ็กซ์

31
00:01:33,750 --> 00:01:34,708
{\an8}‪(ไททานิก)

32
00:01:34,791 --> 00:01:36,000
{\an8}‪และความรุนแรง

33
00:01:36,083 --> 00:01:37,625
{\an8}‪(ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย)

34
00:01:37,708 --> 00:01:40,750
{\an8}‪และจะมีที่ไหนดีไปกว่าการเริ่มต้นที่ทุกคนคุ้นเคย

35
00:01:40,833 --> 00:01:44,458
‪จากโลกภาพยนตร์รักเบาสมอง
‪ความน่ารักในฉากพบกัน

36
00:01:47,208 --> 00:01:50,708
‪ช่วงเวลามหัศจรรย์ในหนังที่ความรักเริ่มต้นขึ้น

37
00:01:50,791 --> 00:01:53,708
‪คนดูหนังรักเบาสมองเพื่อจะได้เคลิ้ม

38
00:01:53,791 --> 00:01:56,333
{\an8}‪พวกเขาอยากสัมผัสความรู้สึกแรกเมื่อเริ่มรัก

39
00:01:56,416 --> 00:01:57,250
{\an8}‪(บรรเลงฝัน บันดาลรัก)

40
00:01:57,333 --> 00:02:00,750
{\an8}‪ทีนี้พอพวกเขาเห็นสองคนนี้เจอกันเป็นครั้งแรก

41
00:02:00,833 --> 00:02:03,500
‪เมื่อถึงช่วงเวลานั้น ความรู้สึกปิ๊ง

42
00:02:03,583 --> 00:02:05,583
‪เคมีระหว่างกันเกิดขึ้น

43
00:02:05,666 --> 00:02:07,541
{\an8}‪มันสมจริงมากสำหรับพวกเขา

44
00:02:07,625 --> 00:02:09,666
{\an8}‪พวกเขาก็มีความรู้สึกนั้นในร่างกาย

45
00:02:09,750 --> 00:02:13,625
{\an8}‪มักจะมีเหตุผลน่าขันที่จงใจให้คนสองคน

46
00:02:13,708 --> 00:02:15,916
‪ที่จะตกหลุมรักกันได้มาเจอกัน

47
00:02:16,000 --> 00:02:17,500
‪เพราะมันต้องน่าสนใจ

48
00:02:17,583 --> 00:02:19,958
{\an8}‪พวกเขาจะเจอกันเหมือนคนทั่วไปไม่ได้

49
00:02:20,041 --> 00:02:21,500
{\an8}‪(ซิงกิ้งอินเดอะเรน)

50
00:02:21,583 --> 00:02:23,666
{\an8}‪- คุณครับ ขับต่อไปเลย
‪- ลงไปนะ

51
00:02:23,750 --> 00:02:27,333
{\an8}‪เหตุการณ์ที่น่าอาย น่าขัน และไม่น่าเป็นไปได้

52
00:02:27,416 --> 00:02:28,583
{\an8}‪(รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์)

53
00:02:28,666 --> 00:02:30,083
‪ที่พาคนสองคนมาเจอกัน

54
00:02:30,166 --> 00:02:33,791
‪บ้านผมอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน ผมมีน้ำกับสบู่

55
00:02:33,875 --> 00:02:35,000
‪ไปล้างเนื้อล้างตัวได้

56
00:02:35,083 --> 00:02:36,958
‪ถ้ามันเกิดขึ้นในชีวิตจริง

57
00:02:37,041 --> 00:02:40,208
{\an8}‪คุณจะสาดน้ำผลไม้ที่เหลือใส่หน้าเขา

58
00:02:40,291 --> 00:02:42,625
{\an8}‪คุณจะบอก "ไม่ ไปให้พ้นนะ"

59
00:02:42,708 --> 00:02:45,416
‪เราจะทำให้คุณสะอาดเอี่ยมอ่องในห้านาที

60
00:02:45,500 --> 00:02:46,875
‪จะได้กลับมาเดินถนนอีกครั้ง

61
00:02:46,958 --> 00:02:49,291
‪ไม่ได้หมายถึงโสเภณีนะ

62
00:02:50,250 --> 00:02:52,375
‪เมื่อไหร่ก็ตามที่คนสองคนตกหลุมรักกันในหนัง

63
00:02:52,458 --> 00:02:56,083
{\an8}‪ไม่ว่าจะแนวไหน ก็มีเรื่องน้ำเน่าเกี่ยวกับ
‪ความรักในหนังเกิดขึ้นเสมอ

64
00:02:56,166 --> 00:02:57,833
{\an8}‪(ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า ตอนถล่มวิหารเจ้าแม่กาลี)

65
00:02:57,916 --> 00:03:03,791
‪ฉันเกลียดน้ำ ฉันเกลียดเวลาเปียกน้ำ
‪และฉันก็เกลียดคุณ

66
00:03:03,875 --> 00:03:04,958
‪ดี

67
00:03:05,041 --> 00:03:08,041
{\an8}‪พวกเขาจะไม่ชอบหน้ากัน
‪ไม่ก็หมั้นหรือแต่งงานกับคนอื่นแล้ว

68
00:03:08,125 --> 00:03:10,000
{\an8}‪แจ็ค ฉันหมั้นแล้ว

69
00:03:10,083 --> 00:03:11,125
{\an8}‪(ไททานิก)

70
00:03:11,208 --> 00:03:12,666
‪ฉันจะแต่งงานกับคาล

71
00:03:12,750 --> 00:03:17,041
‪ต้องมีอุปสรรคให้ฝ่าฟัน ไม่งั้นคงน่าเบื่อแย่

72
00:03:17,875 --> 00:03:19,875
‪แน่นอนว่าในเมื่อเป็นหนัง

73
00:03:19,958 --> 00:03:23,875
{\an8}‪กลยุทธ์ของผู้ชายจึงมีตั้งแต่การตื๊อที่น่ารำคาญ
‪ไปจนถึงการคุกคามอย่างโจ่งแจ้ง

74
00:03:23,958 --> 00:03:25,041
{\an8}‪(เดอะแกรดูเอท)

75
00:03:25,125 --> 00:03:27,458
{\an8}‪บังเอิญเจอแบบนี้บ้างเป็นไง

76
00:03:27,541 --> 00:03:31,208
‪หนังหลายเรื่องแสดงผ่านมุมมองของผู้ชาย

77
00:03:31,291 --> 00:03:33,625
‪โดยใช้เหตุการณ์ที่เราเรียกว่าแอบตาม

78
00:03:33,708 --> 00:03:35,416
{\an8}‪อยากเต้นกับผมมั้ย

79
00:03:35,500 --> 00:03:36,750
{\an8}‪ไม่ค่ะ

80
00:03:36,833 --> 00:03:37,833
{\an8}‪ทำไมล่ะ

81
00:03:37,916 --> 00:03:39,583
‪เพราะฉันไม่อยากเต้นน่ะสิ

82
00:03:39,666 --> 00:03:41,875
‪- คุณจะคบกับผมไหม
‪- อะไรนะ

83
00:03:42,625 --> 00:03:44,583
‪-ไม่
‪-ไม่เหรอ

84
00:03:44,666 --> 00:03:46,333
‪- ไม่
‪- ไม่เหรอ

85
00:03:46,416 --> 00:03:48,708
‪- นี่ เพื่อน เธอเพิ่งบอกนายไง
‪- ทำไมล่ะ

86
00:03:48,791 --> 00:03:52,375
{\an8}‪เหมือนในเรื่องทไวไลท์
‪เมื่อเขาปีนเข้าทางหน้าต่างห้องเธอ

87
00:03:52,458 --> 00:03:54,708
‪แล้วพูดว่า "ผมชอบดูคุณหลับ"

88
00:03:54,791 --> 00:03:56,041
{\an8}‪คุณทำแบบนั้นบ่อยไหม

89
00:03:56,125 --> 00:03:57,083
{\an8}‪(ทไวไลท์)

90
00:03:57,708 --> 00:03:59,750
{\an8}‪เพิ่งสองสามเดือนนี้เอง

91
00:03:59,833 --> 00:04:03,625
{\an8}‪การแอบตามคือความเซ็กซี่
‪เมื่อผู้ชายเป็นฝ่ายตามเท่านั้น

92
00:04:03,708 --> 00:04:08,250
‪เวลาผู้หญิงตื๊อไม่เลิก
‪หรือแอบตามตามตัวละครผู้ชาย

93
00:04:08,333 --> 00:04:09,666
{\an8}‪พวกเธอกลับกลายเป็นตัวร้าย

94
00:04:09,750 --> 00:04:11,416
{\an8}‪ฉันแค่อยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตคุณ

95
00:04:11,500 --> 00:04:14,166
{\an8}‪แล้วคุณทำแบบนี้เหรอ
‪โผล่มาที่อะพาร์ตเมนต์ผมเนี่ยนะ

96
00:04:14,250 --> 00:04:15,750
‪แล้วจะให้ฉันทำยังไง

97
00:04:15,833 --> 00:04:18,083
‪คุณไม่รับสายฉัน เปลี่ยนเบอร์โทร

98
00:04:18,166 --> 00:04:20,333
‪ฉันไม่ยอมถูกเมินหรอกนะ แดน

99
00:04:20,416 --> 00:04:22,000
‪(เดอะมาเวอริกค็อป)

100
00:04:22,083 --> 00:04:25,541
‪ทุกเรื่องต้องมีตัวละครหลักจะได้รับความสนใจ

101
00:04:25,625 --> 00:04:28,500
‪คนที่ทั้งโดดเด่น พิเศษ ไม่มีใครเหมือน

102
00:04:28,583 --> 00:04:30,208
‪ซึ่งก็คือตัวละครหลักในหนังทุกเรื่อง

103
00:04:30,291 --> 00:04:33,416
‪เพราะทุกแง่มุมของตัวเอกจะต้องโดดเด่น

104
00:04:33,500 --> 00:04:35,750
‪แค่มีงานทำยังไม่พอ

105
00:04:35,833 --> 00:04:39,291
‪ไม่ว่างานนั้นจะเป็นอะไร
‪พวกเขาต้องทำให้เต็มที่

106
00:04:39,375 --> 00:04:43,625
‪โดยเฉพาะถ้างานของพวกเขา
‪คืองานของตำรวจ

107
00:04:44,625 --> 00:04:46,375
{\an8}‪- คิดว่าฉันบ้าเหรอ
‪- ใช่

108
00:04:46,458 --> 00:04:50,458
{\an8}‪ในฮอลลีวู้ด ถ้าคุณอยากคลี่คลายอาชญากรรม
‪และจับคนร้ายมาลงโทษ

109
00:04:50,541 --> 00:04:54,333
‪สุดยอดของผู้บังคับใช้กฎหมายคือตำรวจนอกคอก

110
00:04:54,416 --> 00:04:57,708
‪นี่ตราของจริง ฉันเป็นตำรวจจริง และนี่ก็ปืนจริง

111
00:04:57,791 --> 00:05:01,083
{\an8}‪ตำรวจนอกคอกนั้นร้ายกาจ เขาไม่ฟังหัวหน้า

112
00:05:01,166 --> 00:05:05,041
{\an8}‪ถ้าอยากเล่นบทตำรวจคาวบอย
‪ก็ไปเล่นที่โรงพักคนอื่น

113
00:05:05,125 --> 00:05:07,333
‪พวกเขาไม่ทำหน้าที่ที่ควรทำเลย

114
00:05:07,416 --> 00:05:10,041
{\an8}‪เขาน่าจะเป็นพ่อที่ขี้เหล้าและห่วยแตก

115
00:05:10,125 --> 00:05:13,916
{\an8}‪ลูกเป็นลูกสาวพ่อ อยู่ในบ้านของพ่อ
‪และลูกต้องเคารพพ่อ เข้าใจไหม

116
00:05:14,000 --> 00:05:16,500
‪- อย่ามาว่าพ่อเฮงซวย
‪- ทำไมหนูจะว่าไม่ได้

117
00:05:16,583 --> 00:05:17,958
‪แม่ก็เรียกพ่อแบบนั้นตลอดเวลา

118
00:05:18,041 --> 00:05:20,208
‪พวกเขาสนใจแต่งาน

119
00:05:20,291 --> 00:05:22,250
{\an8}‪ไม่ได้พูดเล่นนะ อยากฆ่าตัวตายเหรอ

120
00:05:22,333 --> 00:05:24,625
‪รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงไม่ทำงาน

121
00:05:24,708 --> 00:05:26,541
{\an8}‪ทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า

122
00:05:27,500 --> 00:05:29,791
{\an8}‪(มือปราบปืนโหด)

123
00:05:32,041 --> 00:05:33,583
‪ตำรวจนอกคอกมีเข้ามาเรื่อยๆ

124
00:05:33,666 --> 00:05:37,458
‪แต่ต้นแบบของตำรวจสุดป่วนยังคงเป็น

125
00:05:37,541 --> 00:05:40,083
‪มือปราบปืนโหด ของคลินต์ อีสต์วูด

126
00:05:40,166 --> 00:05:43,625
{\an8}‪คุณต้องถามตัวเองว่า "ฉันรู้สึกโชคดีไหม"

127
00:05:43,708 --> 00:05:44,541
{\an8}‪(มือปราบปืนโหด)

128
00:05:44,625 --> 00:05:46,333
‪ว่าไง ไอ้กร๊วก

129
00:05:46,416 --> 00:05:49,666
‪มือปราบปืนโหด
‪คือตัวอย่างความซ้ำซากนี้ที่เป็นพิษมาก

130
00:05:49,750 --> 00:05:52,833
{\an8}‪หนังเรื่องนั้นพยายามอย่างหนักที่จะให้เราอยู่ข้าง

131
00:05:52,916 --> 00:05:56,000
{\an8}‪ตำรวจที่ถูกทำร้าย ที่อยากจะเลิก

132
00:05:56,083 --> 00:05:57,833
‪และยิงคนจำนวนมาก

133
00:05:58,500 --> 00:06:00,500
‪เขาอยู่ด้วยกฎที่ตั้งขึ้นเอง

134
00:06:00,583 --> 00:06:03,416
{\an8}‪และเขาทำสิ่งที่ต้องทำเพื่อจับอาชญากร

135
00:06:04,750 --> 00:06:08,541
{\an8}‪มันบอกให้รู้ว่าระบบกฎหมาย
‪ถ้าไม่โง่เง่าอย่างเหลือเชื่อ

136
00:06:08,625 --> 00:06:10,666
{\an8}‪หรือบริหารโดยพวกเสรีนิยมที่ใจอ่อนเกินเหตุ

137
00:06:10,750 --> 00:06:13,791
{\an8}‪ผมแค่จะบอกว่าเขามีสิทธิ์

138
00:06:15,291 --> 00:06:18,000
‪งั้นผมก็เสียใจเรื่องสิทธิ์ของผู้ชายคนนั้น

139
00:06:18,083 --> 00:06:20,666
{\an8}‪กฎนอกคอกกำหนดไว้ว่ามีแค่สองอย่าง

140
00:06:20,750 --> 00:06:24,041
{\an8}‪ที่ตำรวจพวกนี้สนใจและทั้งสองอย่างก็โดดเด่น

141
00:06:24,125 --> 00:06:25,916
‪คืนตรากับปืนด้วยครับ คุณตำรวจ

142
00:06:26,000 --> 00:06:28,833
‪นี่คือช่วงเวลาสำคัญในหนัง ซึ่งตำรวจนอกคอก

143
00:06:28,916 --> 00:06:31,375
‪จะคืนปืนกับตราตำรวจ

144
00:06:31,458 --> 00:06:34,083
‪"คุณไม่ใช่คนที่ควรอยู่ในตำแหน่งนี้อีกต่อไป"

145
00:06:34,166 --> 00:06:37,333
{\an8}‪เรารู้ ผู้ชมรู้
‪เขาเป็นคนเดียวที่ควรมีสองอย่างนั่น

146
00:06:37,416 --> 00:06:39,458
{\an8}‪นายบังคับให้ฉันต้องทำแบบนี้ เอาตรามาให้ฉัน

147
00:06:39,541 --> 00:06:40,958
{\an8}‪(แผนพิฆาตจักรกลเขมือบโลก)

148
00:06:42,500 --> 00:06:43,458
‪ใช้เวลาสัก...

149
00:06:43,541 --> 00:06:44,833
‪(อวสานภาพยนตร์ตำรวจ)

150
00:06:44,916 --> 00:06:48,833
‪ไม่นานนี้ ฮอลลีวู้ดลดการสร้างหนัง
‪แนวตำรวจนอกคอก

151
00:06:48,916 --> 00:06:51,833
{\an8}‪สะท้อนถึงการหมดความน่าสนใจ
‪ของเจ้าหน้าที่ตำรวจ

152
00:06:51,916 --> 00:06:54,166
{\an8}‪ที่ตั้งตนเป็นศาลเตี้ย

153
00:06:54,250 --> 00:06:57,750
{\an8}‪เราถูกชี้นำให้เชื่อว่าพวกเขาจะทำสิ่งที่ถูกต้อง

154
00:06:57,833 --> 00:06:59,000
{\an8}‪ทางศีลธรรมและจริยธรรม

155
00:06:59,083 --> 00:07:02,125
‪ความเป็นจริงคือ ตำรวจจำนวนมาก

156
00:07:02,208 --> 00:07:03,666
‪ดูเหมือนจะไม่เป็นแบบนั้น

157
00:07:03,750 --> 00:07:08,500
{\an8}‪มันเป็นสิ่งที่ควรคิดใหม่ ทั้งคนสร้างหนัง

158
00:07:08,583 --> 00:07:11,000
‪โปรดิวเซอร์รายการทีวี ซึ่งก็ทบทวนใหม่กันอยู่

159
00:07:11,083 --> 00:07:14,541
{\an8}‪แต่ตำรวจนอกคอกไม่ได้เกษียณก่อนกำหนด

160
00:07:14,625 --> 00:07:16,833
{\an8}‪ในทีวียังมีพื้นที่ให้กับความซ้ำซาก

161
00:07:16,916 --> 00:07:19,625
‪เพื่อนำมาสร้างเป็นตัวละครสามมิติ

162
00:07:19,708 --> 00:07:21,583
‪แมร์ ออฟ อีสต์ทาวน์ ของเคต วินสเล็ต

163
00:07:21,666 --> 00:07:24,000
‪มีชีวิตภายในที่ซับซ้อน แต่ไม่ต้องห่วง

164
00:07:24,083 --> 00:07:26,083
‪เธอยังเป็นตำรวจที่ดื่มหนัก

165
00:07:26,166 --> 00:07:28,458
‪แหกกฎ ถูกพักงาน

166
00:07:28,541 --> 00:07:29,625
‪ส่งปืนกับตรามา

167
00:07:29,708 --> 00:07:31,083
‪แต่ก็ยังจับคนร้ายได้อยู่ดี

168
00:07:34,916 --> 00:07:36,541
‪ฮอลลีวู้ดรักผู้ชนะ

169
00:07:36,625 --> 00:07:39,166
‪แต่ไม่ใช่ทุกตัวละครในเรื่องจะเป็นฮีโร่ได้

170
00:07:39,250 --> 00:07:42,625
‪ยกเว้นจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
‪ที่ครองจอแค่ 96 เปอร์เซ็นต์

171
00:07:42,708 --> 00:07:45,041
‪ตัวละครบางตัวก็ถูกกำหนดมาให้แพ้

172
00:07:45,125 --> 00:07:46,666
‪ทันทีที่พวกเขาโผล่มาในจอ

173
00:07:46,750 --> 00:07:50,541
‪พวกเขาอาจจะเปิดตัวด้วยโลงศพ
‪และทำงานให้มันจบไป

174
00:07:50,625 --> 00:07:51,708
{\an8}‪(คนตายเดินดิน)

175
00:07:51,791 --> 00:07:54,166
{\an8}‪คุณเป็นตัวรองในหนัง

176
00:07:54,250 --> 00:07:55,083
{\an8}‪ขอบคุณ จอห์น

177
00:07:55,166 --> 00:07:56,625
{\an8}‪งานของคุณอันตราย

178
00:07:58,791 --> 00:08:00,916
‪คุณวางแผนจะเลิกซะที

179
00:08:01,000 --> 00:08:02,250
‪พรุ่งนี้ฉันอยากให้นาย...

180
00:08:02,333 --> 00:08:05,208
‪- พรุ่งนี้ฉันจะลาออกแล้ว แฟรงก์
‪- อะไรนะ

181
00:08:05,291 --> 00:08:06,708
‪ความผิดพลาดครั้งใหญ่

182
00:08:06,791 --> 00:08:07,708
‪อัล

183
00:08:09,208 --> 00:08:10,291
‪เรื่องคนตายเดินดิน

184
00:08:10,375 --> 00:08:13,291
{\an8}‪หนังอเมริกันชอบบอกใบ้

185
00:08:13,375 --> 00:08:14,541
{\an8}‪(เจมส์ ชามุส
‪นักเขียนบท)

186
00:08:14,625 --> 00:08:18,500
{\an8}‪เวลาจะมีคนตาย โดยทำให้เรารู้ว่า
‪นี่เป็นงานสุดท้ายของพวกเขา

187
00:08:18,583 --> 00:08:20,583
{\an8}‪พวกเขากำลังจะเกษียณใช่ไหม

188
00:08:20,666 --> 00:08:23,208
{\an8}‪ผมมีเวลาอีกสามวัน ผมจะใช้ให้คุ้มค่าที่สุด

189
00:08:23,291 --> 00:08:26,000
‪อาจมีการวางแผนงานเลี้ยงเกษียณให้ทีหลังด้วย

190
00:08:26,083 --> 00:08:27,416
‪กล่าวอะไรหน่อยไหมครับ

191
00:08:27,500 --> 00:08:30,583
‪และคุณต้องเข้าเวรอีกแค่กะเดียว

192
00:08:32,708 --> 00:08:34,625
‪ยังมีวิธีคลาสสิกอื่นๆ

193
00:08:34,708 --> 00:08:37,333
‪ให้เราแน่ใจได้ว่าความตายใกล้เข้ามาแล้ว

194
00:08:37,416 --> 00:08:40,750
‪ทางหนึ่งก็คือคุณจะได้ยินตัวละครพูดถึงครอบครัว

195
00:08:40,833 --> 00:08:42,500
{\an8}‪พูดถึงเป้าหมายของชีวิต

196
00:08:42,583 --> 00:08:45,625
{\an8}‪ผมจะแต่งงานกับผู้หญิงอเมริกัน
‪แล้วเลี้ยงกระต่าย

197
00:08:45,708 --> 00:08:47,083
{\an8}‪(ล่าตุลาแดง)

198
00:08:47,166 --> 00:08:50,125
‪ถ้าพวกเขาเริ่มคิดว่าจะทำอะไรต่อไปละก็ ตาย

199
00:08:50,208 --> 00:08:53,958
{\an8}‪ในหนังสงครามก็มีบ่อยๆ
‪โดยจะมีจี.ไอ.หรืออะไรสักอย่าง

200
00:08:54,041 --> 00:08:56,250
{\an8}‪หยิบรูปแฟนออกมา

201
00:08:57,458 --> 00:09:01,500
‪ทั้งที่น่าจะอยู่ในกระเป๋าเขานานแล้ว
‪ความผิดพลาดครั้งใหญ่

202
00:09:01,583 --> 00:09:04,208
‪ได้โปรด ได้โปรด

203
00:09:05,583 --> 00:09:06,583
{\an8}‪(ฟิวเนอรัลส์ฟรอมฟาร์อะเวย์)

204
00:09:06,666 --> 00:09:08,250
{\an8}‪เมื่อคุณตายในหนัง

205
00:09:08,333 --> 00:09:11,041
{\an8}‪งานศพของคุณจะมีคนที่คุณรักมาร่วมงาน

206
00:09:11,125 --> 00:09:13,333
{\an8}‪และด้วยเหตุผลบางอย่าง จะมีคนหนึ่งที่

207
00:09:13,416 --> 00:09:15,791
{\an8}‪ยืนจ้องมองจากระยะไกล

208
00:09:15,875 --> 00:09:19,875
{\an8}‪แบบนี้ยังช่วยให้ผู้กำกับ
‪ถ่ายภาพมุมกว้างของพิธีได้ด้วย

209
00:09:20,541 --> 00:09:23,500
{\an8}‪แต่เรื่องเร็ว แรงทะลุนรก ยกระดับมันขึ้นไปอีก

210
00:09:23,583 --> 00:09:26,583
{\an8}‪ขณะที่พอล วอล์กเกอร์ยืนมองงานศพอยู่ไกลๆ

211
00:09:26,666 --> 00:09:31,416
‪วิน ดีเซลก็กำลังดู
‪พอล วอล์กเกอร์ยืนมองงานศพอยู่ไกลๆ

212
00:09:31,500 --> 00:09:32,583
‪จากระยะไกลเช่นกัน

213
00:09:33,958 --> 00:09:35,625
‪เมื่อพิธีศพจบลง

214
00:09:35,708 --> 00:09:36,791
{\an8}‪(ทอล์คกิ้งทูทูมบ์สโตน)

215
00:09:36,875 --> 00:09:39,500
{\an8}‪หลุมศพเป็นฉากที่เหมาะจะแสดงถึง
‪อารมณ์อันเปราะบาง

216
00:09:39,583 --> 00:09:40,875
{\an8}‪ของตัวละคร

217
00:09:40,958 --> 00:09:41,833
{\an8}‪(ริกส์ คนมหากาฬ)

218
00:09:41,916 --> 00:09:42,916
{\an8}‪ผมรักคุณ

219
00:09:43,750 --> 00:09:45,875
{\an8}‪ไง บับบา ฉันเอง ฟอร์เรสท์ กัมพ์

220
00:09:45,958 --> 00:09:49,458
{\an8}‪ซึ่งเป็นวิธีอธิบายง่ายๆ ให้รู้ว่า
‪เรื่องดำเนินไปถึงไหนแล้ว

221
00:09:49,541 --> 00:09:53,166
‪ฉันจำทุกอย่างที่นายพูดได้ และฉันคิดออกแล้ว

222
00:09:53,250 --> 00:09:55,291
{\an8}‪เอ็ด แฮร์ริสทำทั้งสองอย่าง

223
00:09:55,375 --> 00:09:57,833
{\an8}‪เผื่อคุณไม่แน่ใจว่าเขาคุยกับใคร

224
00:09:57,916 --> 00:10:00,166
{\an8}‪มีบางอย่างที่ฉันต้องทำ บาร์บ

225
00:10:00,250 --> 00:10:02,833
‪ผู้สร้างหนังสลักไว้บนป้ายหลุมศพด้วย

226
00:10:02,916 --> 00:10:04,083
‪"ภรรยาของเขา"

227
00:10:05,375 --> 00:10:08,958
{\an8}‪แต่ไม่ใช่แค่คุยกันในสุสานเสมอไป

228
00:10:09,041 --> 00:10:12,750
{\an8}‪ดูเหมือนเช้านี้ที่สุสานจะมีเพิ่มอีกศพด้วย

229
00:10:15,416 --> 00:10:17,458
‪สิ่งหนึ่งที่ผมชอบที่สุดเกี่ยวกับหนัง

230
00:10:17,541 --> 00:10:20,791
‪คือการที่มันพาคุณออกจากชีวิตประจำวัน

231
00:10:20,875 --> 00:10:25,375
‪ไปยังดินแดนในจินตนาการล้วนๆ
‪อย่างนาร์เนีย หรือฝรั่งเศส

232
00:10:25,458 --> 00:10:26,458
{\an8}‪(ทิวทัศน์แห่งเดียวในปารีส)

233
00:10:26,541 --> 00:10:28,833
{\an8}‪ฝรั่งเศสมีคำว่าคลิเช่ที่ใช้เรียกความซ้ำซาก

234
00:10:28,916 --> 00:10:32,833
{\an8}‪แต่ในวงการภาพยนตร์
‪หนึ่งในเมืองที่ซ้ำซากที่สุดคือปารีส

235
00:10:32,916 --> 00:10:35,666
{\an8}‪แต่เราจะรู้ได้ไงว่าเราอยู่ในปารีส

236
00:10:35,750 --> 00:10:37,375
‪เพราะผู้กำกับจะทำให้แน่ใจว่า

237
00:10:37,458 --> 00:10:40,750
‪เราจะเห็นหอไอเฟลผ่านหน้าต่างห้องนอน

238
00:10:42,625 --> 00:10:43,875
{\an8}‪หน้าต่างชั้นลอย

239
00:10:44,666 --> 00:10:46,166
{\an8}‪หน้าต่างรถไฟ

240
00:10:46,250 --> 00:10:48,125
{\an8}‪จากระเบียง

241
00:10:48,208 --> 00:10:49,958
{\an8}‪ผ่านนาฬิกา

242
00:10:50,041 --> 00:10:54,500
{\an8}‪โชคร้ายที่นั่นแปลว่า หอไอเฟลอยู่ในอันดับต้น

243
00:10:54,583 --> 00:10:56,166
‪ในการทำลายล้างของผู้รุกราน

244
00:10:57,083 --> 00:10:58,916
‪นักแสดงชอบทำงานกับอุปกรณ์ประกอบฉาก

245
00:10:59,000 --> 00:11:00,541
‪เพราะมันก็เหมือนผู้ร่วมงานที่ดี

246
00:11:00,625 --> 00:11:02,166
‪มันไม่เคยแย่งซีน

247
00:11:02,250 --> 00:11:03,750
‪และปกติก็จ่ายน้อยกว่าด้วย

248
00:11:03,833 --> 00:11:05,333
‪อุปกรณ์ประกอบในชีวิตประจำวัน

249
00:11:05,416 --> 00:11:08,541
‪กลายเป็นตัวแทนพระเจ้าที่เหมือนคนทั่วไปได้

250
00:11:08,625 --> 00:11:11,875
‪ยอมรับเถอะ ถุงกระดาษ
‪กับขนมปังบาแก็ตต์ที่ผมถืออยู่นี่

251
00:11:11,958 --> 00:11:14,708
‪ทำให้ผมดูเข้าถึงได้มากขึ้น 26 เปอร์เซ็นต์

252
00:11:14,791 --> 00:11:17,416
‪ที่จริงผมไม่ได้ซื้อหรือกินขนมปังมาสิบปีแล้ว

253
00:11:17,500 --> 00:11:19,166
‪ถุงนี่ก็แค่เกราะป้องกัน

254
00:11:19,250 --> 00:11:22,250
‪ไม่ให้ผมดูดซึมคาร์โบไฮเดรตผ่านผิวหนัง

255
00:11:22,333 --> 00:11:24,083
‪ดาราหนังทุกคนยืนยันแบบนั้น

256
00:11:24,625 --> 00:11:27,750
{\an8}‪บ่อยครั้งที่นักแสดงนำ
‪ต้องดูเหมือนคนธรรมดาทั่วไป

257
00:11:27,833 --> 00:11:29,375
{\an8}‪ที่จ่ายตลาดเอง

258
00:11:29,458 --> 00:11:33,541
{\an8}‪และขนมปังบาเกตต์ที่เห็นโผล่ออกมาจากถุง
‪ก็เหมาะมากที่จะทำหน้าที่นี้

259
00:11:34,125 --> 00:11:36,458
{\an8}‪และเหมาะที่จะใช้หลบอยู่ข้างหลังด้วย

260
00:11:37,083 --> 00:11:39,083
{\an8}‪ความเข้มข้นของการแสดง

261
00:11:39,166 --> 00:11:41,541
{\an8}‪ก็จะเป็นไปตามปริมาณขนมปัง

262
00:11:41,625 --> 00:11:44,375
‪ยังอุ่นๆ อยู่เลย
‪ขนมปังนี่อร่อยที่สุดเท่าที่ผมเคยกิน

263
00:11:45,041 --> 00:11:46,250
‪มืออาชีพจริงๆ

264
00:11:47,250 --> 00:11:51,833
‪อุปกรณ์ประกอบฉากอย่างหนึ่ง
‪ที่นักแสดงชอบคือแอปเปิล

265
00:11:51,916 --> 00:11:54,833
‪แม้จะมีน้ำตาลสูงถึง 19 กรัมจนน่าตกใจ

266
00:11:57,375 --> 00:12:00,625
‪พอเมื่อไหร่ก็บอกนะ ผมจะได้ถ่มทิ้ง

267
00:12:04,208 --> 00:12:05,291
‪(แอปเปิลจอมอหังการ)

268
00:12:05,375 --> 00:12:08,541
‪การกินในฉากเป็นการกระทำที่ดูยะโสโอหังมาก

269
00:12:08,625 --> 00:12:12,958
{\an8}‪ประมาณว่า "ฉันอยู่นี่และฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น"

270
00:12:13,041 --> 00:12:14,666
{\an8}‪ปกป้องยานเอ็นเตอร์ไพรส์

271
00:12:14,750 --> 00:12:15,583
{\an8}‪(สตาร์เทรค)

272
00:12:16,750 --> 00:12:18,708
{\an8}‪สังหารกองทัพของศัตรู

273
00:12:19,625 --> 00:12:22,791
{\an8}‪หรือกินของว่างระหว่างมื้อ
‪ขณะเข้าพบผู้บังคับบัญชา

274
00:12:22,875 --> 00:12:24,375
{\an8}‪นาวาตรีกัลโลเวย์

275
00:12:24,458 --> 00:12:26,708
‪แอปเปิลเป็นการบอกซ้ำซากว่า

276
00:12:26,791 --> 00:12:28,750
‪"ฉันเจ๋งเกินกว่าจะไปโรงเรียน"

277
00:12:28,833 --> 00:12:31,208
‪พร้อมกันนั้นก็ลดคอเลสเตอรอล
‪และบำรุงลำไส้ไปด้วย

278
00:12:32,625 --> 00:12:34,166
‪วิธีคัดเลือกนักแสดงในหนัง

279
00:12:34,250 --> 00:12:36,500
‪ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะเล่าเรื่องอะไร

280
00:12:36,583 --> 00:12:39,208
‪บางเรื่องต้องให้ผู้กำกับคัดเลือก

281
00:12:39,291 --> 00:12:41,958
‪คนที่มีบุคลิกแตกต่างกันมารวมกัน

282
00:12:42,041 --> 00:12:45,125
‪และหนังบางเรื่องก็ต้องการแค่
‪ชายร่างใหญ่ที่ฆ่าคน

283
00:12:45,958 --> 00:12:46,875
{\an8}‪(กองทัพบุกเดี่ยว)

284
00:12:46,958 --> 00:12:49,458
{\an8}‪ภาพยนตร์มักจะบอกเราว่าคนคนหนึ่ง

285
00:12:49,541 --> 00:12:50,666
‪สามารถสู้กับระบบได้

286
00:12:50,750 --> 00:12:55,208
{\an8}‪และวิธีหนึ่งที่จะบอกเราว่ามันเป็นไปได้
‪คือผ่านทางกองทัพบุกเดี่ยว

287
00:12:55,291 --> 00:12:59,083
{\an8}‪คุณจะเห็นสิ่งนี้ตั้งแต่สมัยหนังโรบินฮู้ด

288
00:12:59,166 --> 00:13:01,166
{\an8}‪หนังของแอร์รอล ฟลิน

289
00:13:01,958 --> 00:13:05,708
{\an8}‪คุณเห็นได้ผ่านหนังคาวบอย

290
00:13:06,500 --> 00:13:08,958
{\an8}‪คุณอาจจะเห็นได้ในเจมส์ บอนด์

291
00:13:09,041 --> 00:13:10,875
{\an8}‪(จอมมหากาฬ 007)

292
00:13:11,666 --> 00:13:13,000
{\an8}‪มันเปลี่ยนไปในยุค '80

293
00:13:13,083 --> 00:13:17,875
{\an8}‪เมื่อนักเพาะกายได้รับความนิยม
‪อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ดังที่สุด

294
00:13:17,958 --> 00:13:18,833
{\an8}‪สตอลโลน

295
00:13:18,916 --> 00:13:23,166
{\an8}‪จู่ๆ พวกเขาก็ดูไม่เหมือนคนที่เรารู้จัก

296
00:13:23,250 --> 00:13:24,291
{\an8}‪แต่ดูเหมือนยอดมนุษย์

297
00:13:24,375 --> 00:13:25,291
{\an8}‪(คอมมานโด)

298
00:13:26,208 --> 00:13:29,875
{\an8}‪เมื่อสตอลโลนถืออาวุธทำลายล้างสูงนั่น

299
00:13:29,958 --> 00:13:31,708
{\an8}‪(แรมโบ้ นักรบเดนตาย 2)

300
00:13:31,791 --> 00:13:34,416
‪คน 20 คนถูกระเบิดเป็นจุณ

301
00:13:34,500 --> 00:13:39,083
{\an8}‪เป็นประสบการณ์ที่น่าพอใจมาก
‪กับการฆ่าฟันและการทำลายล้าง

302
00:13:39,166 --> 00:13:43,000
{\an8}‪โดยไม่สนว่ามนุษย์จะเป็นยังไง

303
00:13:43,083 --> 00:13:45,000
‪ซึ่งเป็นสิ่งที่เราต้องการในหนังพวกนั้น

304
00:13:45,083 --> 00:13:48,416
{\an8}‪ผมว่าความคงกระพันและความไม่ย่อท้อ

305
00:13:48,500 --> 00:13:49,875
{\an8}‪(คิม นิวแมน
‪นักวิจารณ์และนักเขียน)

306
00:13:49,958 --> 00:13:52,208
{\an8}‪ของพระเอกล่ำบึ้กในหนังแอ็คชั่นยุค '80

307
00:13:52,291 --> 00:13:56,791
{\an8}‪กลายเป็นกุญแจสำคัญ
‪ที่ทำให้หนังพวกนี้สร้างเป็นแฟรนไชส์

308
00:13:56,875 --> 00:13:58,583
{\an8}‪แล้วก็มีหนังเรื่องนรกระฟ้า

309
00:13:58,666 --> 00:14:02,541
{\an8}‪หนังที่เริ่มต้นด้วยความสมจริง

310
00:14:02,625 --> 00:14:05,166
‪บรูซ วิลลิสดูเหมือนคนธรรมดา

311
00:14:05,250 --> 00:14:08,000
‪ทิ้งปืนซะ ไอ้งั่ง นี่ตำรวจ

312
00:14:08,083 --> 00:14:09,333
‪อดทนไว้ จอห์น

313
00:14:09,416 --> 00:14:11,791
‪แต่พอถึงภาคห้า

314
00:14:11,875 --> 00:14:14,875
{\an8}‪เขาสามารถล้มซูเปอร์แมนได้ในภาคห้า

315
00:14:14,958 --> 00:14:16,291
{\an8}‪(วันดีมหาวินาศ คนอึดตายยาก)

316
00:14:16,958 --> 00:14:20,125
{\an8}‪ทักษะทางร่างกายดีมาก

317
00:14:20,208 --> 00:14:22,458
{\an8}‪มากกว่ามนุษย์ปกติ

318
00:14:22,541 --> 00:14:24,041
{\an8}‪(ลารา ครอฟต์: ทูมเรเดอร์)

319
00:14:24,125 --> 00:14:27,041
{\an8}‪พวกเขามักจะเป็นพวกเงียบขรึม เข้มแข็ง

320
00:14:27,125 --> 00:14:30,166
‪จุดเดียวที่กองทัพหนึ่งเดียวจะประกาศก้อง

321
00:14:30,250 --> 00:14:33,666
{\an8}‪คือหลังหรือก่อนที่จะฆ่าใคร

322
00:14:33,750 --> 00:14:34,916
{\an8}‪เราแต่งงานกันแล้ว

323
00:14:35,625 --> 00:14:38,791
‪ปรมาจารย์ของรูปแบบนี้คือ
‪อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์

324
00:14:38,875 --> 00:14:40,000
‪คิดซะว่าเป็นการหย่าละกัน

325
00:14:40,625 --> 00:14:43,666
‪แน่นอน ตัวละครหลักของคุณ
‪สามารถวิ่งไปทั่ว ยิงปืนได้

326
00:14:43,750 --> 00:14:47,500
‪และยิงปืนบาซูก้า
‪ใส่รถโรงเรียนทุกคันอย่างวีรบุรุษ

327
00:14:47,583 --> 00:14:49,291
‪แต่ถ้าพวกเขาอยากให้เรานับถือ

328
00:14:49,375 --> 00:14:52,833
‪ก็ถึงเวลาที่พวกเขาจะโยนปืนทิ้ง

329
00:14:52,916 --> 00:14:54,541
‪แล้วยกกำปั้นขึ้นมา

330
00:14:55,875 --> 00:14:56,958
‪สองมือเลย

331
00:14:57,583 --> 00:14:59,333
‪(ครูดุดวลเดือด)

332
00:14:59,416 --> 00:15:01,500
‪ตลอดยุคหนังเงียบ

333
00:15:01,583 --> 00:15:04,916
‪ตัวละครบนจอนั้นต้องแสดงออกทางร่างกาย

334
00:15:05,000 --> 00:15:07,666
{\an8}‪เพราะคนเบื่อกับคำบรรยายแล้ว

335
00:15:07,750 --> 00:15:09,833
{\an8}‪พวกเขาหัวเราะเยาะความเรียงที่สละสลวย

336
00:15:09,916 --> 00:15:12,833
{\an8}‪สิ่งที่ได้จึงเป็นฉากต่อสู้ที่ยาวมาก

337
00:15:12,916 --> 00:15:14,291
{\an8}‪(เดอะเกรตเทรนร็อบเบอรี่)

338
00:15:14,375 --> 00:15:17,208
{\an8}‪การชกต่อยครั้งแรกในหนังอย่างเป็นทางการ

339
00:15:17,291 --> 00:15:20,875
{\an8}‪คือฉากต่อสู้บนตู้รถไฟและในรถไฟ

340
00:15:20,958 --> 00:15:22,875
‪ในเดอะเกรตเทรนร็อบเบอรี่

341
00:15:22,958 --> 00:15:25,208
{\an8}‪ตัดภาพมาที่ 100 ปีต่อมา

342
00:15:25,291 --> 00:15:27,375
{\an8}‪ก็ยังมีคนชกต่อยกันอยู่

343
00:15:27,458 --> 00:15:30,708
{\an8}‪บนรถไฟที่กำลังวิ่ง แต่ใส่สูทที่แพงกว่านิดหน่อย

344
00:15:31,916 --> 00:15:34,458
‪สิ่งที่ฉันรู้สึกดีที่ได้เห็นในช่วงสิบปีนี้

345
00:15:34,541 --> 00:15:39,291
{\an8}‪คือฉากต่อสู้ที่ดิบเถื่อนและเลือดสาดมากขึ้น

346
00:15:39,375 --> 00:15:40,833
{\an8}‪(สู้ไม่รู้จักตาย)

347
00:15:40,916 --> 00:15:43,125
{\an8}‪ความซ้ำซากที่น่าอัศจรรย์อีกอย่าง

348
00:15:43,208 --> 00:15:44,416
{\an8}‪(แอนนา โบกุทสกายา
‪พิธีกรทีวี)

349
00:15:44,500 --> 00:15:46,916
{\an8}‪ที่ทำให้ผู้ชมอย่างเรารับได้มากขึ้น

350
00:15:47,000 --> 00:15:50,666
‪คือตอนที่ผู้โจมตีออกมาทีละคน

351
00:15:50,750 --> 00:15:52,333
{\an8}‪(ปิดบัญชีแค้น)

352
00:15:52,416 --> 00:15:53,291
{\an8}‪ในหนังปิดบัญชีแค้น

353
00:15:53,375 --> 00:15:56,666
{\an8}‪มีฉากที่น่าทึ่งตรงทางเดิน

354
00:15:56,750 --> 00:16:00,791
‪คุณสนใจแต่การที่พวกเขาฆ่าทีละคน

355
00:16:04,000 --> 00:16:06,916
‪ซึ่งน่าจะเป็นผลมาจากวิดีโอเกม

356
00:16:07,000 --> 00:16:10,083
‪ด้วยความคิดที่ว่าเราอาจมีทักษะทุกอย่าง

357
00:16:10,166 --> 00:16:14,375
{\an8}‪เราชกไปเรื่อยๆ แต่มันไม่มีวันจบ

358
00:16:15,333 --> 00:16:18,500
{\an8}‪ปรมาจารย์แห่งการต่อสู้แบบ
‪"รับบัตรคิวแล้วรอเรียก"

359
00:16:18,583 --> 00:16:20,458
{\an8}‪คือเฉินหลงผู้เป็นตำนาน

360
00:16:21,208 --> 00:16:23,000
{\an8}‪เฉินหลงเป็นคนโปรดของผม

361
00:16:24,041 --> 00:16:26,916
{\an8}‪เหตุผลที่เขาโด่งดังมาก
‪เพราะเขาไม่ทำอะไรซ้ำซาก

362
00:16:27,000 --> 00:16:30,458
{\an8}‪และกลายเป็นฮีโร่ที่ถูกซ้อมตลอดทั้งเรื่อง

363
00:16:31,291 --> 00:16:33,250
{\an8}‪สิ่งที่เขาทำมันงี่เง่ามาก

364
00:16:33,333 --> 00:16:36,208
{\an8}‪ไม่มีการใช้สายสลิง แถมยังท้าทายความตาย

365
00:16:36,291 --> 00:16:38,250
{\an8}‪ผมรู้สึกว่าเขาคือคนที่

366
00:16:38,333 --> 00:16:41,208
‪มีอิทธิพลมากที่สุด และอยู่หน้ากล้องทั้งหมด

367
00:16:41,291 --> 00:16:42,416
{\an8}‪(เดอะเมทริกซ์รีโหลดเดด)

368
00:16:42,500 --> 00:16:46,083
{\an8}‪และอิทธิพลของเฉินหลง
‪ก็ปรากฏให้เห็นในหนังตั้งแต่นั้นมา

369
00:16:46,166 --> 00:16:47,875
{\an8}‪ตอนนี้มีการชกต่อยกัน

370
00:16:47,958 --> 00:16:49,166
{\an8}‪(เดวิด เอเดลสตีน
‪นักวิจารณ์)

371
00:16:49,250 --> 00:16:51,333
{\an8}‪ที่ท้าทายหลักสรีรวิทยา

372
00:16:51,416 --> 00:16:52,583
{\an8}‪การแสดงสีหน้า

373
00:16:52,666 --> 00:16:57,583
{\an8}‪ถ้าคุณต่อยใครไป 50 ครั้ง
‪แล้วพวกเขาลุกขึ้นมาอีก

374
00:16:57,666 --> 00:16:59,375
‪มันจะเสี่ยงตรงไหนล่ะ

375
00:17:00,458 --> 00:17:02,000
‪อะไรที่จะฆ่าพวกเขาได้ในท้ายที่สุด

376
00:17:03,333 --> 00:17:05,916
{\an8}‪วิวัฒนาการของฉากชกต่อยบนจอเงิน

377
00:17:06,000 --> 00:17:09,041
{\an8}‪จะเห็นว่าเปลี่ยนจากความสวยงาม
‪เป็นความดุดันมากขึ้นเรื่อยๆ

378
00:17:09,708 --> 00:17:11,583
‪มันคือการต่อสู้มือเปล่า

379
00:17:11,666 --> 00:17:14,916
‪ที่พวกเขาเอามือฟาดกันอย่างรวดเร็ว

380
00:17:15,000 --> 00:17:17,625
‪ถ้าอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ต้องดูภาพช้า

381
00:17:18,250 --> 00:17:22,625
{\an8}‪และนับจากนั้นมา
‪หนังอย่างเรื่อง ฉะ! ทะลุตึกนรก ก็มาแรง

382
00:17:23,291 --> 00:17:25,791
‪ซึ่งเป็นการต่อสู้ไม่หยุดหย่อน

383
00:17:26,416 --> 00:17:28,750
‪คุณสามารถสร้างเรื่องราวที่มีแต่คนสู้กันได้

384
00:17:31,291 --> 00:17:32,333
‪(ฉากเซ็กซ์สุดเซ็กซี่ )

385
00:17:32,416 --> 00:17:35,416
‪จากฉากใช้ร่างกายอย่างดุเดือด
‪แบบหนึ่งไปสู่อีกแบบ

386
00:17:35,500 --> 00:17:36,708
‪เดี๋ยว ทาร์ซาน

387
00:17:36,791 --> 00:17:38,416
{\an8}‪(ทาร์ซานแอนด์ฮิสเมต)

388
00:17:38,500 --> 00:17:40,375
{\an8}‪ช่วงเวลาเซ็กซี่กับฉากเปลือยสุดวาบหวิว

389
00:17:40,458 --> 00:17:42,666
{\an8}‪เป็นจุดขายของฮอลลีวู้ดมาตั้งแต่...

390
00:17:42,750 --> 00:17:44,291
‪ดึกดำบรรพ์แล้ว

391
00:17:44,375 --> 00:17:47,000
‪ในภาพยนตร์ยุคแรก
‪ขณะที่สตูดิโอผลักดันขีดจำกัดออกไป

392
00:17:47,083 --> 00:17:48,625
{\an8}‪ทั้งด้านรสนิยมและความเหมาะสม

393
00:17:48,708 --> 00:17:50,958
{\an8}‪ก็ยิ่งมีแรงกดดันมากขึ้นเรื่อยๆ
‪ให้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม

394
00:17:51,041 --> 00:17:54,250
{\an8}‪ไม่นำเสนอผู้หญิงที่มีอิสระและสำส่อน

395
00:17:54,333 --> 00:17:58,125
‪ถอดเสื้อผ้า แล้วลงมาในนี้และเล่าให้ฉันฟังสิ

396
00:17:58,208 --> 00:18:00,666
‪ในช่วงต้นทศวรรษ 1930 เรามีหนัง

397
00:18:00,750 --> 00:18:02,833
{\an8}‪อย่างบาร์บารา สแตนวิคในเรื่องเบบี้เฟซ

398
00:18:02,916 --> 00:18:07,166
{\an8}‪ที่ไต่เต้าด้วยการนอนกับ
‪ผู้ชายระดับต่างๆ ของธนาคารนิวยอร์ก

399
00:18:07,250 --> 00:18:10,416
{\an8}‪- คุณมีประสบการณ์ไหม
‪- เยอะมาก

400
00:18:10,500 --> 00:18:12,208
‪มีตัวละครเม เวสต์

401
00:18:12,291 --> 00:18:16,416
‪ที่ใช้ชีวิตหรูหรา ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ ต่างๆ นานา

402
00:18:16,500 --> 00:18:20,958
{\an8}‪เวลาฉันดี ก็ดีใจหาย แต่เวลาฉันร้าย ก็ยิ่งดีใหญ่

403
00:18:22,375 --> 00:18:24,833
‪หลังจากที่มีข่าวฉาวต่อเนื่องในช่วงต้นยุค '20

404
00:18:24,916 --> 00:18:27,708
‪สื่อประกาศว่าฮอลลีวู้ดล้มละลายทางศีลธรรม

405
00:18:27,791 --> 00:18:30,041
‪และมีหลักปฏิบัติใหม่ที่เขียนโดยนักบวช

406
00:18:30,125 --> 00:18:33,041
‪โดยได้รับการสนับสนุนจากวิล เฮส์
‪หัวอนุรักษ์จากพรรครีพับลิกัน

407
00:18:33,125 --> 00:18:35,666
‪โปรดิวเซอร์ชื่อดังมากมายเห็นด้วยกับวิล เฮส์

408
00:18:35,750 --> 00:18:37,666
‪ในการชำระล้างวงการภาพยนตร์…

409
00:18:37,750 --> 00:18:43,291
{\an8}‪โดยห้ามมีฉากเสื่อมทรามทางเพศใดๆ
‪เกิดขึ้นบนจอ

410
00:18:43,375 --> 00:18:47,666
‪ความหยาบโลน ไร้ศีลธรรม
‪และไร้รสนิยมมันเชยแล้ว

411
00:18:48,291 --> 00:18:51,625
{\an8}‪พอถึงยุค '30 หลักการของเฮส์
‪ก็กำหนดกฎที่เข้มงวด

412
00:18:51,708 --> 00:18:55,583
{\an8}‪ว่าหนังแสดงอะไรได้หรือไม่ได้
‪ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะแสดงไม่ได้

413
00:18:55,666 --> 00:18:59,291
‪ขาข้างหนึ่งของนักแสดงต้องอยู่บนพื้น

414
00:19:00,416 --> 00:19:03,583
{\an8}‪คุณจะอึ๊บยังไง ถ้าขาข้างหนึ่งอยู่บนพื้น ผมก็ไม่รู้

415
00:19:03,666 --> 00:19:06,375
{\an8}‪แต่ไม่นานนักผู้สร้างภาพยนตร์ก็หาทางเลี่ยงกฎได้

416
00:19:06,458 --> 00:19:10,583
{\an8}‪และภาพลวงตาทางเพศที่ซ้ำซากในภาพยนตร์
‪ก็กลายเป็นเรื่องจำเป็น

417
00:19:10,666 --> 00:19:15,708
{\an8}‪คุณจะสื่อถึงการมีเพศสัมพันธ์ยังไง
‪โดยไม่แสดงจริงๆ

418
00:19:16,208 --> 00:19:17,625
{\an8}‪(เอาต์ออฟเดอะพาสต์)

419
00:19:17,708 --> 00:19:18,833
{\an8}‪ข้างนอกฝนตกเหรอ

420
00:19:18,916 --> 00:19:22,500
{\an8}‪มีพายุอยู่ข้างนอก ดังนั้นมันต้องมีพายุในใจคุณ

421
00:19:22,583 --> 00:19:25,750
‪และอาจรวมถึงบริเวณอื่นๆ ด้วย

422
00:19:25,833 --> 00:19:27,166
{\an8}‪(เหนือมฤตยู)

423
00:19:27,250 --> 00:19:30,583
{\an8}‪เราจะเริ่มจากฉากในตู้นอนบนรถไฟ

424
00:19:30,666 --> 00:19:32,250
‪ไปยังรถไฟที่แล่นเข้าสู่อุโมงค์

425
00:19:32,333 --> 00:19:35,333
{\an8}‪ครั้งแรกๆ ที่เกิดฉากพวกนี้ขึ้น
‪แน่นอนว่าเป็นเรื่องน่ายินดี

426
00:19:35,416 --> 00:19:37,500
{\an8}‪คนที่รู้ก็จะรู้ ส่วนคนที่ไม่รู้

427
00:19:37,583 --> 00:19:39,041
‪ก็ไม่ขุ่นเคืองหรือเดือดร้อนอะไร

428
00:19:41,333 --> 00:19:42,708
‪ในทศวรรษ 1960

429
00:19:42,791 --> 00:19:46,708
‪สตูดิโอใหญ่ๆ ไม่ได้ยึดครอง
‪เครือข่ายภาพยนตร์ทั้งหมดอีกแล้ว

430
00:19:46,791 --> 00:19:49,375
‪โรงภาพยนตร์อิสระเริ่มผุดขึ้นมา

431
00:19:49,458 --> 00:19:52,791
‪และนำหนังใหม่ที่น่าตื่นเต้นมาจากยุโรป

432
00:19:52,875 --> 00:19:57,958
{\an8}‪ซึ่งมักจะมีสิ่งที่น่าตื่นเต้นและต้องห้าม เช่นหน้าอก

433
00:19:58,500 --> 00:20:01,291
‪ผมจะไม่ลืมคุณเลย เคอร์สตินที่รัก

434
00:20:01,375 --> 00:20:05,416
{\an8}‪เมื่อผู้ชมอเมริกันเข้าถึงหนังยุโรปมากขึ้น

435
00:20:05,500 --> 00:20:08,958
{\an8}‪ฮอลลีวู้ดก็ตระหนักว่า
‪"ถ้าเราจะแข่งขัน เราต้องยกเลิกกฎเฮส์"

436
00:20:09,958 --> 00:20:13,083
{\an8}‪ทางออกคือการจัดเรทภาพยนตร์ตามอายุ

437
00:20:13,166 --> 00:20:15,250
‪ซึ่งทำให้เซ็กซ์กลับมาโลดแล่นบนจอ

438
00:20:15,333 --> 00:20:19,333
‪ซึ่งสร้างความผิดหวัง
‪ให้คนที่ตื่นเต้นกับฉากรถไฟเข้าอุโมงค์

439
00:20:19,416 --> 00:20:21,625
‪เซ็กซ์ในหนังไม่ได้สมจริงอะไรนัก

440
00:20:21,708 --> 00:20:25,625
‪แต่ในขณะเดียวกัน
‪มันก็มีความซ้ำซากจำเจของมันเอง

441
00:20:25,708 --> 00:20:28,041
{\an8}‪ดนตรีจะเริ่มบรรเลง

442
00:20:28,125 --> 00:20:32,041
‪หุ่นนักแสดงจะดูดีทุกมุม

443
00:20:32,125 --> 00:20:36,041
‪เสื้อชั้นในแทบไม่เคยหลุด แถมเสร็จพร้อมกันด้วย

444
00:20:36,125 --> 00:20:38,083
‪มันเร่าร้อนมาก

445
00:20:39,458 --> 00:20:42,458
{\an8}‪ทุกวันนี้ แค่คลิกทีเดียวก็ได้ดูเซ็กซ์บนจอแล้ว

446
00:20:42,541 --> 00:20:45,250
{\an8}‪แต่ยังมีฉากที่หนังฮอลลีวู้ดไม่โชว์ให้เห็น

447
00:20:45,333 --> 00:20:46,458
‪ไม่ว่าจะได้เงินเท่าไหร่

448
00:20:47,125 --> 00:20:50,958
‪มันคือความดุเดือด
‪การเร้าความรู้สึกด้วยดนตรีและความเร่าร้อน

449
00:20:51,041 --> 00:20:53,666
‪เรารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪เราไม่ต้องดูช่วงต่อไปก็ได้

450
00:20:53,750 --> 00:20:55,625
{\an8}‪(แวมไพร์ทไวไลท์: เบรคกิ้งดอว์นภาค 2)

451
00:20:55,708 --> 00:20:59,208
{\an8}‪เป็นอีกครั้งที่หนังถูกบีบให้กลับไปสื่อภาพทางอ้อม

452
00:20:59,291 --> 00:21:03,375
{\an8}‪มือที่จับผ้าปูที่นอน มือบนหน้าต่างที่มีไอน้ำ

453
00:21:03,458 --> 00:21:06,250
{\an8}‪หรือแม้แต่เปลวไฟที่ระเบิด
‪ออกจากท้ายยานอวกาศ

454
00:21:06,333 --> 00:21:07,666
{\an8}‪จบอย่างมีความสุข

455
00:21:07,750 --> 00:21:08,625
{\an8}‪(ศึกซูเปอร์ฮีโร่มหากาฬ)

456
00:21:08,708 --> 00:21:10,416
‪เป็นสิ่งที่แน่นอนเสมอ

457
00:21:12,750 --> 00:21:13,791
‪ใครเป็นคนเขียนฉากนี้

458
00:21:13,875 --> 00:21:16,041
{\an8}‪(ฉากพ่นน้ำ)

459
00:21:16,125 --> 00:21:19,375
{\an8}‪มีตัวละครที่แสดงความแปลกใจใช่ไหม
‪เอาเครื่องดื่มให้พวกเขาสิ

460
00:21:19,458 --> 00:21:20,458
{\an8}‪(ต้องโหด)

461
00:21:20,541 --> 00:21:21,666
{\an8}‪แข็งโด่คืออะไรคะ พ่อ

462
00:21:23,291 --> 00:21:27,583
‪แทบจะหาไม่ได้เลย หนังตลกที่ไม่มีฉากพ่นน้ำ

463
00:21:27,666 --> 00:21:29,208
‪สารพัดรูปแบบน่ะ

464
00:21:29,291 --> 00:21:32,000
{\an8}‪พวกเขาเคยเรียกฉันว่าแม่สาวประตูหลัง

465
00:21:32,083 --> 00:21:34,791
{\an8}‪การพ่นน้ำคือสิ่งที่ไม่เกิดขึ้นในชีวิตจริง

466
00:21:34,875 --> 00:21:38,458
‪แต่คุณจะเชื่อเพราะเวลาดูมันสนุก

467
00:21:39,291 --> 00:21:43,000
{\an8}‪ฉากพ่นน้ำจะบอกคนดูว่า
‪พวกเขาเพิ่งเห็นสิ่งที่น่าตกใจ

468
00:21:45,208 --> 00:21:46,625
‪ให้ตายสิ คุณสูบบุหรี่ด้วยเหรอ

469
00:21:46,708 --> 00:21:50,625
{\an8}‪และรับประกันได้ว่า
‪จะเพิ่มความตลกโปกฮาให้กับทุกฉาก

470
00:21:50,708 --> 00:21:52,416
{\an8}‪- อะไรเนี่ย
‪- น้ำรับแขกครับ

471
00:21:55,208 --> 00:21:57,208
‪- คุณผู้หญิง
‪- น้ำอะไรนะ

472
00:21:58,291 --> 00:21:59,500
‪เครื่องดื่มต้อนรับน่ะ

473
00:22:01,041 --> 00:22:03,125
‪โทษที ผมทำคุณตกใจหรือเปล่า

474
00:22:03,208 --> 00:22:06,750
‪ผมไม่ได้ตั้งใจ
‪ผมแค่จะแนะนำความซ้ำซากฉากต่อไป

475
00:22:06,833 --> 00:22:08,125
‪ฉากสะดุ้ง ซึ่งก็คือแบบนี้

476
00:22:11,250 --> 00:22:12,458
‪(ฉากสะดุ้ง)

477
00:22:12,541 --> 00:22:15,375
‪วาล ลูว์ตันเป็นผู้สร้างภาพยนตร์
‪ที่ดูแลกองถ่ายหนังทุนต่ำ

478
00:22:15,458 --> 00:22:16,500
‪ที่อาร์เคโอ พิคเจอร์ส

479
00:22:16,583 --> 00:22:19,833
‪และเขาช่วยบ่มเพาะนักสร้างหนังทั้งรุ่น

480
00:22:19,916 --> 00:22:22,958
‪ที่รู้วิธีใช้อารมณ์มาเล่นกับคุณ

481
00:22:23,583 --> 00:22:26,916
{\an8}‪ในเรื่องพิศวาสแรงเสือ
‪นางเอกของเราถูกสะกดรอยตาม

482
00:22:27,000 --> 00:22:28,708
{\an8}‪สร้างความรู้สึกหวาดกลัว

483
00:22:31,833 --> 00:22:34,041
‪และแน่นอนว่าเสียงคำถามครั้งสุดท้ายก็เกิดขึ้น

484
00:22:37,333 --> 00:22:39,625
‪แต่มันเผยให้รู้ว่า
‪แท้จริงเป็นเสียงเบรกของรถเมล์

485
00:22:39,708 --> 00:22:42,416
‪ขณะที่รถจอด และฉากก็จบลงแบบนั้น

486
00:22:42,500 --> 00:22:46,958
‪นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนใช้มุกหลอกให้กลัวในหนัง

487
00:22:47,041 --> 00:22:50,500
‪และเทคนิคนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "รถเมล์ของลูว์ตัน"

488
00:22:50,583 --> 00:22:52,958
‪ทุกวันนี้ฉากสะดุ้งมีหลายรูปแบบ

489
00:22:53,041 --> 00:22:55,583
{\an8}‪สิ่งต่างๆ พยายามจะเข้ามาทางหน้าต่างที่ปิดอยู่

490
00:22:55,666 --> 00:22:56,625
{\an8}‪(ฮาโลวีน)

491
00:22:56,708 --> 00:22:58,750
{\an8}‪คนกระโจนใส่รั้ว

492
00:22:58,833 --> 00:23:00,625
{\an8}‪ตอนที่กำลังกอดกัน

493
00:23:01,750 --> 00:23:03,083
{\an8}‪และก็เสื้อโค้ตตัวยาว

494
00:23:03,166 --> 00:23:04,625
{\an8}‪(ซัมเมอร์สยอง ต้องหวีด)

495
00:23:04,708 --> 00:23:06,541
{\an8}‪ไม่ต้องห่วง มันไม่ใช่หนังแท้

496
00:23:07,500 --> 00:23:09,416
{\an8}‪เมื่อการหลอกให้กลัวครั้งแรก

497
00:23:09,500 --> 00:23:12,083
{\an8}‪มาจากรถเมล์ในหนังเรื่องพิศวาสแรงเสือ

498
00:23:12,166 --> 00:23:15,708
‪ก็น่าขันที่มุกซ้ำซากที่สุด
‪ของนักสร้างภาพยนตร์สมัยนี้คือ…

499
00:23:17,000 --> 00:23:18,333
‪แมวบ้าน

500
00:23:18,416 --> 00:23:20,333
{\an8}‪(โรบินฮู้ด: เจ้าชายจอมโจร)

501
00:23:20,416 --> 00:23:23,833
{\an8}‪แมวน่ะร้ายกาจ และมุกเดิมๆ ที่ว่าพวกมันน่ากลัว

502
00:23:23,916 --> 00:23:26,708
{\an8}‪ก็เป็นมุกซ้ำซากอย่างหนึ่ง
‪ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานความจริง

503
00:23:26,791 --> 00:23:30,125
{\an8}‪แมวชอบมาด้อมๆ มองๆ รอบบ้าน
‪ซ่อนตัวอยู่ในตู้เสื้อผ้า

504
00:23:31,291 --> 00:23:33,083
{\an8}‪มันเลยทำให้คนตกใจได้

505
00:23:33,166 --> 00:23:35,958
{\an8}‪และความร้ายกาจของพวกมัน
‪ไม่ได้จำกัดอยู่แค่บนโลกด้วยซ้ำ

506
00:23:36,041 --> 00:23:37,166
{\an8}‪(เอเลี่ยน)

507
00:23:38,416 --> 00:23:39,958
‪แมวเหมาะกับฉากแบบนี้มาก

508
00:23:40,041 --> 00:23:43,750
‪เพราะมันคือสิ่งมีชีวิตที่อยู่กับเราในบ้านของเรา

509
00:23:43,833 --> 00:23:46,958
‪แต่ไม่เคยสนใจว่าเราจะอยู่หรือตาย

510
00:23:51,625 --> 00:23:54,125
{\an8}‪ถ้าอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ปลอดสัตว์เลี้ยง

511
00:23:54,208 --> 00:23:56,833
{\an8}‪ก็มีทางเลือกในการทำให้คนตกใจกลัว
‪ด้วยกระจกได้เสมอ

512
00:23:56,916 --> 00:23:57,916
{\an8}‪(ซ่อนอะไรใต้ความหลอน)

513
00:23:58,000 --> 00:24:04,083
{\an8}‪ความกลัวภาพในกระจก
‪เป็นหนึ่งในมุกซ้ำซากที่สุดในหนังทุกเรื่อง

514
00:24:05,375 --> 00:24:06,791
‪ซึ่งได้ผลเสมอ

515
00:24:06,875 --> 00:24:11,708
{\an8}‪เพราะความคิดที่ว่าคุณอยู่คนเดียวและปิดตู้ยา

516
00:24:11,791 --> 00:24:15,333
‪แล้วก็มีบางอย่างอยู่ข้างหลังน่ะมันน่ากลัว

517
00:24:15,416 --> 00:24:17,541
{\an8}‪ในหนังเรื่องคนหอนคืนโหด

518
00:24:17,625 --> 00:24:20,083
{\an8}‪ช่วงเวลานั้นน่าทึ่ง แต่ก็สนุกดี

519
00:24:20,166 --> 00:24:24,416
‪ที่พวกเขาสามารถนำสิ่งที่ธรรมดา
‪มาทำให้มันกระตุกขวัญได้

520
00:24:24,500 --> 00:24:25,458
‪แกไม่มีอยู่จริง

521
00:24:25,541 --> 00:24:27,250
{\an8}‪ทุกครั้งที่เราเห็นกระจก

522
00:24:27,333 --> 00:24:29,708
{\an8}‪หรือเห็นใครในห้องน้ำ เราจะใจไม่ดีแล้ว

523
00:24:29,791 --> 00:24:32,833
{\an8}‪เราอ่อนแอที่สุดในห้องน้ำ

524
00:24:32,916 --> 00:24:37,083
{\an8}‪มันเป็นที่ส่วนตัวมาก
‪ผมว่าเอาฉากนี้มาใช้ได้ง่ายๆ เลย

525
00:24:37,750 --> 00:24:40,041
‪ใช้มันหลอกให้กลัวได้ด้วย

526
00:24:40,125 --> 00:24:42,291
{\an8}‪แค่เอาใครสักคนเข้าไปอยู่ในห้องน้ำ

527
00:24:42,375 --> 00:24:43,625
{\an8}‪ก็สร้างความตึงเครียดได้แล้ว

528
00:24:43,708 --> 00:24:46,041
{\an8}‪ไม่จำเป็นต้องมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้

529
00:24:46,666 --> 00:24:47,750
‪(เสียงกรีดร้องวิลเฮล์ม)

530
00:24:47,833 --> 00:24:49,791
‪เวลาคุณได้ยินคนกรีดร้องในหนัง

531
00:24:49,875 --> 00:24:52,541
{\an8}‪มันอาจเป็นความซ้ำซากของมุกต่อไปนี้ก็ได้

532
00:24:52,625 --> 00:24:54,708
{\an8}‪แต่คุณอาจจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

533
00:24:57,416 --> 00:25:03,375
{\an8}‪เสียงกรีดร้องวิลเฮล์ม
‪คือเสียงที่ถูกบันทึกไว้เมื่อปี 1951

534
00:25:03,458 --> 00:25:06,833
{\an8}‪ชายคนนั้นเดินอยู่ในอุทยานเอเวอร์เกลดส์
‪แล้วจระเข้ก็งับขาเขา

535
00:25:06,916 --> 00:25:07,958
{\an8}‪แล้วเขาก็ร้องออกมา

536
00:25:08,041 --> 00:25:09,500
{\an8}‪(ดิสแทนต์ดรัม)

537
00:25:10,458 --> 00:25:12,375
‪สองสามปีต่อมา

538
00:25:12,458 --> 00:25:15,125
{\an8}‪ก็มีนักตัดต่อเสียงอยากได้เสียงกรีดร้อง

539
00:25:15,208 --> 00:25:19,041
{\an8}‪เพราะพลทหารวิลเฮล์มถูกยิงด้วยธนู

540
00:25:19,125 --> 00:25:20,625
‪วิลเฮล์ม

541
00:25:20,708 --> 00:25:22,458
‪ได้ ขอเติมยาสูบก่อน

542
00:25:26,583 --> 00:25:29,625
‪ผลที่ออกมา…เสียงที่ใส่ซ้อนทับลงไป

543
00:25:29,708 --> 00:25:31,625
‪คือเสียงกรีดร้องวิลเฮล์ม

544
00:25:31,708 --> 00:25:36,125
{\an8}‪เสียงกรีดร้องวิลเฮล์มเริ่มใช้ในฮอลลีวู้ด
‪เมื่อมีตัวละครถูกยิง ถูกผลัก

545
00:25:36,208 --> 00:25:38,541
{\an8}‪หรือถูกมดพลาสติกตัวใหญ่กัด

546
00:25:39,083 --> 00:25:41,958
{\an8}‪แต่เมื่อได้ยินมันในกาแลกซีอันไกลโพ้น

547
00:25:42,041 --> 00:25:44,500
{\an8}‪มันกลายเป็นมุกยอดฮิต

548
00:25:45,583 --> 00:25:47,541
‪มันโผล่มาในสตาร์วอร์ส

549
00:25:47,625 --> 00:25:50,000
‪จากนั้นจอร์จ ลูคัสเอย สตีเว่น สปีลเบิร์กเอย

550
00:25:50,083 --> 00:25:52,000
‪ทุกคนก็เล่นมุกนี้กันหมด

551
00:25:54,041 --> 00:25:57,333
{\an8}‪มันเป็นมุกในวงการ ทารันติโนก็ใช้

552
00:25:58,666 --> 00:26:01,291
{\an8}‪เขาไม่ได้ใช้โดยบังเอิญแน่

553
00:26:01,375 --> 00:26:05,375
{\an8}‪เขาใช้ประโยชน์จาก
‪ความซ้ำซากของเสียงแน่นอน

554
00:26:05,458 --> 00:26:07,083
{\an8}‪(โชเฟอร์บากพญายม)

555
00:26:07,166 --> 00:26:09,166
‪มันเป็นเรื่องของระดับเสียงน่ะ

556
00:26:09,250 --> 00:26:12,000
‪และมันสร้างความมั่นใจแปลกๆ

557
00:26:12,083 --> 00:26:16,125
{\an8}‪ว่าแม้แต่ในฉากโกลาหล
‪เราก็จะได้ยินเสียงกรีดร้องวิลเฮล์ม

558
00:26:16,875 --> 00:26:19,291
{\an8}‪ตอนนี้มันกลายเป็นเรื่องตลกไปแล้ว

559
00:26:19,375 --> 00:26:21,708
‪เราต้องการเสียงกรี๊ดใหม่ ในความคิดผมนะ

560
00:26:21,791 --> 00:26:25,166
‪ฮอลลีวู้ดชอบคิดว่า
‪นี่คือแบบอย่างของความเท่าเทียม

561
00:26:25,250 --> 00:26:27,041
‪แต่ถ้าคุณดูให้ดี

562
00:26:27,125 --> 00:26:30,083
‪โดยใช้กล้องจุลทรรศน์ที่คนคนหนึ่งคิดค้นขึ้น

563
00:26:30,166 --> 00:26:34,000
{\an8}‪ภาพลักษณ์ผู้ชายกับผู้หญิง
‪มีความแตกต่างกันเล็กน้อย

564
00:26:34,083 --> 00:26:35,166
{\an8}‪(สเมิร์ฟเฟ็ตต์)

565
00:26:35,250 --> 00:26:37,000
{\an8}‪(อเวนเจอร์ ทีมปฏิบัติการรวมพลัง)

566
00:26:37,083 --> 00:26:39,916
{\an8}‪หลักการสเมิร์ฟเฟ็ตต์หมายถึงผู้หญิงคนเดียว

567
00:26:40,000 --> 00:26:42,416
‪ในการผจญภัยที่เต็มไปด้วยผู้ชาย

568
00:26:42,500 --> 00:26:45,500
‪ซึ่งทำให้มั่นใจว่าผู้สร้างภาพยนตร์
‪ตอบโจทย์ความหลากหลาย

569
00:26:45,583 --> 00:26:47,208
{\an8}‪สวัสดี สเมิร์ฟเฟ็ตต์

570
00:26:47,291 --> 00:26:50,458
{\an8}‪คำนี้มีต้นกำเนิดมาจากโลกของสเมิร์ฟที่โด่งดัง

571
00:26:50,541 --> 00:26:54,208
‪ที่สเมิร์ฟเฟ็ตต์เป็นผู้หญิงคนเดียว
‪ในดินแดนที่เต็มไปด้วยหนุ่มสเมิร์ฟ

572
00:26:55,250 --> 00:26:58,958
{\an8}‪นี่คือคำเปรียบเปรยที่คุณจะเห็นได้
‪ในทุกอย่างตั้งแต่การ์ตูนเด็ก…

573
00:26:59,041 --> 00:27:00,833
{\an8}‪ทำอะไรน่ะ ลงมาจากตรงนั้นนะ

574
00:27:00,916 --> 00:27:02,291
{\an8}‪ฉันจะสั่งสอนเด็กนั่นสักหน่อย

575
00:27:02,375 --> 00:27:04,291
‪จนถึงดิ อเวนเจอร์ส

576
00:27:04,375 --> 00:27:06,166
{\an8}‪ฉันต้องคอยตามล้างตามเช็ดให้พวกแก

577
00:27:06,250 --> 00:27:08,583
{\an8}‪จนถึงหนังแอ็คชั่นทุกประเภท

578
00:27:08,666 --> 00:27:10,791
{\an8}‪(รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล)

579
00:27:10,875 --> 00:27:14,541
{\an8}‪มันเป็นความคิดที่เหยียดเพศที่สุดในหนัง

580
00:27:14,625 --> 00:27:18,708
{\an8}‪การที่ใส่ผู้หญิงเข้าไป
‪เพื่อให้ผู้ชายใช้สายตาโลมเลีย

581
00:27:18,791 --> 00:27:19,708
‪อะไร

582
00:27:20,333 --> 00:27:24,250
‪หรือไม่ก็ใส่ผู้หญิงเข้าไป
‪ให้มองผู้ชายด้วยสายตาระแวง

583
00:27:24,333 --> 00:27:26,250
‪และบอกว่าพวกเขายังเด็กแค่ไหน

584
00:27:26,333 --> 00:27:29,291
{\an8}‪ผมไม่เข้าใจหลักฟิสิกส์ว่าทำไมนิ้วเท้าผมถึงเจ็บ

585
00:27:29,375 --> 00:27:30,666
{\an8}‪(จัสติซลีก)

586
00:27:30,750 --> 00:27:33,708
‪เด็กน่ะ ฉันทำงานกับเด็กๆ

587
00:27:34,250 --> 00:27:36,875
‪(รองเท้าส้นสูงในฉากบู๊)

588
00:27:36,958 --> 00:27:39,708
{\an8}‪ไม่ว่าคุณจะเป็นตัวประกอบหญิง
‪หรือนางเอกของเรื่อง

589
00:27:39,791 --> 00:27:43,458
{\an8}‪คุณจะพบว่าตัวเองวิ่งเข้าหาหรือหนีจากอันตราย

590
00:27:43,541 --> 00:27:44,625
‪โดยใส่รองเท้าส้นสูง

591
00:27:46,958 --> 00:27:49,333
‪ซึ่งทำให้ผู้หญิงเสียเปรียบโดยอัตโนมัติ

592
00:27:49,416 --> 00:27:52,666
‪ใส่รองเท้าส้นสูงมันวิ่งไม่ได้
‪แต่ก็ไม่ทิ้งรองเท้าส้นสูง

593
00:27:52,750 --> 00:27:55,833
{\an8}‪แม้แต่ในหนังเรื่องใหม่ๆ
‪พวกเธอก็ยังเดินโขยกเขยก

594
00:27:55,916 --> 00:27:57,458
{\an8}‪อยู่กลางถนน

595
00:27:57,541 --> 00:27:58,958
{\an8}‪(อย่าให้มันตามมา)

596
00:27:59,041 --> 00:28:01,458
‪ความคิดที่ว่าผู้หญิงใส่รองเท้าส้นสูงวิ่ง

597
00:28:01,541 --> 00:28:04,750
‪มาจากปัญหาที่ฮอลลีวู้ดต้องทำให้ผู้หญิงสวยสง่า

598
00:28:04,833 --> 00:28:07,541
{\an8}‪จนถึงจุดที่มันไม่เหมาะกับสถานการณ์เลย

599
00:28:07,625 --> 00:28:08,791
{\an8}‪(บาร์บไวร์)

600
00:28:08,875 --> 00:28:11,833
‪ด้วยการตัดต่ออย่างรวดเร็ว
‪และชุดหนังจากร้านเครื่องแต่งกาย

601
00:28:11,916 --> 00:28:14,916
‪นางเอกของเราจะกลายเป็น
‪ตัวการ์ตูนมากขึ้นไปอีก

602
00:28:17,625 --> 00:28:20,833
‪ฉันมีปัญหากับตอนที่ตัวละครตัดสินใจว่า

603
00:28:20,916 --> 00:28:24,583
‪สิ่งที่ฉันต้องใช้ถ้าต้องสู้กับคนเยอะๆ
‪คือรองเท้าส้นสูง

604
00:28:24,666 --> 00:28:29,125
{\an8}‪อย่างแคตวูแมน คุณใส่ส้นสูงต่อสู้ไม่ได้
‪ข้อเท้าคุณจะหัก

605
00:28:29,208 --> 00:28:32,541
‪มันเกิดกับตัวละครหญิงที่เป็นฮีโร่สายบู๊

606
00:28:32,625 --> 00:28:33,791
‪และทำให้เธอดูปลอม

607
00:28:33,875 --> 00:28:37,583
‪อีกอย่างที่น่ารำคาญ
‪ฉากเซ็กซ์ใส่ยกทรงและใส่รองเท้าส้นสูงต่อสู้

608
00:28:37,666 --> 00:28:40,250
‪ไม่ ฉันไม่ทำ ฉันไม่เอาด้วยหรอก

609
00:28:40,333 --> 00:28:42,500
{\an8}‪(สาวในฝันสุดต๊อง)

610
00:28:42,583 --> 00:28:46,333
{\an8}‪ถึงเวลาสำหรับตัวละครหญิงขนบนิยม
‪ที่ซ้ำซากอีกแบบของฮอลลีวู้ด

611
00:28:46,416 --> 00:28:48,166
{\an8}‪สาวในฝันสุดต๊อง

612
00:28:52,291 --> 00:28:55,541
‪ฉันส่งเสียงหรือทำสิ่งที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน

613
00:28:55,625 --> 00:28:58,958
‪และฉันจะรู้สึกมีเอกลักษณ์ขึ้นมาอีกครั้ง
‪ถึงแม้จะแค่วินาทีเดียว

614
00:28:59,041 --> 00:29:03,333
{\an8}‪เธอจะสวยสุดๆ เธอจะ "แปลก" เสมอ

615
00:29:03,416 --> 00:29:07,625
‪ฉันต้องไปฝังหนูแฮมสเตอร์
‪ก่อนที่หมาจะกินมัน อยากช่วยมั้ย

616
00:29:07,708 --> 00:29:09,500
{\an8}‪- มีสัตว์เลี้ยงแปลกๆ
‪- หนู

617
00:29:09,583 --> 00:29:12,250
{\an8}‪นั่นแหละคุณสมบัติของสาวในฝันสุดต๊อง

618
00:29:12,333 --> 00:29:14,916
{\an8}‪นี่คือโรดอลโฟ มันเป็นเฟอร์เร็ต

619
00:29:15,000 --> 00:29:18,333
{\an8}‪ใครๆ น่าจะรู้จักผมจากวลีที่ว่า
‪"สาวในฝันสุดต๊อง"

620
00:29:18,416 --> 00:29:22,875
{\an8}‪ผมคิดวลีนั้นขึ้นมา
‪ในบทความที่ผมเขียนเกี่ยวกับหนัง

621
00:29:22,958 --> 00:29:24,500
{\an8}‪เรื่องเส้นทางสายรัก

622
00:29:24,583 --> 00:29:28,375
{\an8}‪และในหนังเรื่องเส้นทางสายรัก
‪มีตัวอย่างที่ชัดเจนกว่าปกติ

623
00:29:28,458 --> 00:29:29,875
{\an8}‪แสดงโดยเคิร์สเทน ดันส์ท

624
00:29:29,958 --> 00:29:32,125
{\an8}‪และเธอเป็นคนต๊องในแง่ที่ว่า

625
00:29:32,208 --> 00:29:34,375
{\an8}‪เธอจะพูด แล้วก็พูด แล้วก็พูด

626
00:29:34,458 --> 00:29:37,416
‪ฉันดีใจมากที่เราได้มาคุยกันที่นี่

627
00:29:37,500 --> 00:29:39,333
‪ตอนตีสามหรือตีอะไรก็แล้วแต่

628
00:29:39,416 --> 00:29:42,875
‪มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมาก
‪ทุกคนหลับหมดยกเว้นเรา

629
00:29:42,958 --> 00:29:46,333
‪ฉันดีใจที่ได้คุยกับคุณและคุณตั้งใจฟังจริงๆ

630
00:29:46,416 --> 00:29:49,541
‪สาวในฝัน ความคิดที่เป็นจินตนาการของผู้ชาย

631
00:29:49,625 --> 00:29:52,625
‪ว่าเราซึมเศร้าเหงาหงอยได้
‪เราไม่มีอะไรในชีวิตก็ได้

632
00:29:52,708 --> 00:29:55,625
{\an8}‪แล้วผู้หญิงคนนี้ก็จะหาเราเจอ และเธอก็จะ

633
00:29:55,708 --> 00:29:57,416
{\an8}‪ทำให้ชีวิตของเรามีความหมาย

634
00:29:57,500 --> 00:29:59,458
‪ผมไม่คุ้นกับผู้หญิงแบบคุณเลย

635
00:30:00,541 --> 00:30:02,625
‪เพราะฉันมีคนเดียวในโลกไง

636
00:30:02,708 --> 00:30:04,916
‪เธอทำให้เขาเห็นว่าจะสนุกกับชีวิตยังไง

637
00:30:05,000 --> 00:30:09,083
‪และเขาก็ไม่ได้ให้อะไรเธอเป็นการตอบแทนเลย

638
00:30:09,166 --> 00:30:14,625
‪มันเป็นจินตนาการที่มีพลังมากสำหรับผู้ชาย
‪ว่าจะมีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ข้างนอกนั่น

639
00:30:14,708 --> 00:30:17,708
‪มีผู้หญิงวิเศษคนหนึ่งที่จะช่วยคุณได้

640
00:30:18,583 --> 00:30:19,791
{\an8}‪(เราจะต้องประมวลภาพ)

641
00:30:19,875 --> 00:30:22,916
{\an8}‪บ่อยครั้งที่เมื่อเขียนบทหนังได้ราวๆ
‪สองในสามของเรื่อง ผู้เขียนบท

642
00:30:23,000 --> 00:30:25,250
‪ก็นึกได้ว่ายังมีเรื่องต้องเล่าอีก แต่มีเวลาไม่พอ

643
00:30:25,333 --> 00:30:27,833
‪แต่ไม่เป็นไร ก็เหมือนในเบเวอร์ลีฮิลส์

644
00:30:27,916 --> 00:30:31,125
‪คุณสามารถใช้กรรไกรตัดก้อนเนื้อที่ไม่ชอบออกได้

645
00:30:31,208 --> 00:30:33,583
‪เข้าสู่โหมดประมวลภาพ

646
00:30:33,666 --> 00:30:36,583
{\an8}‪ตอนเราเริ่มคุยกันถึงการประมวลภาพ

647
00:30:36,666 --> 00:30:40,291
{\an8}‪มันจะเป็นเรื่องของไอเซนสไตน์
‪และเรือประจัญบานโปเทมกิน

648
00:30:40,375 --> 00:30:44,333
{\an8}‪และวิธีตัดภาพจากมุมต่างๆ
‪มาประมวลเข้าด้วยกัน

649
00:30:44,416 --> 00:30:45,666
{\an8}‪(เรือประจัญบานโปเทมกิน)

650
00:30:45,750 --> 00:30:48,458
{\an8}‪มันสอนเราว่าหนังไม่ใช่สิ่งที่

651
00:30:48,541 --> 00:30:51,708
‪เราต้องถ่ายเรียงลำดับเหตุการณ์
‪เหมือนเวลานั่งดูละครเวที

652
00:30:51,791 --> 00:30:54,333
‪เรือประจัญบานโปเทมกินแนะนำให้ผู้ชมรู้จัก

653
00:30:54,416 --> 00:30:57,291
‪การตัดต่อเป็นครั้งแรก
‪และสิ่งที่นำการตัดต่อมาใช้ได้

654
00:31:00,000 --> 00:31:04,333
{\an8}‪เทคนิคนี้ได้รับความนิยม
‪และกลายเป็นภาษาใหม่ในหนังอย่างรวดเร็ว

655
00:31:04,416 --> 00:31:07,125
‪ผู้สร้างภาพยนตร์เริ่มประมวลภาพ
‪จากสมองของพวกเขา

656
00:31:07,208 --> 00:31:12,291
‪ตึกอะพาร์ตเมนต์ โรงงาน ป่าไม้ เรือเดินสมุทร

657
00:31:12,375 --> 00:31:14,250
‪มันเป็นภาพตัดต่อสั้นๆ

658
00:31:14,333 --> 00:31:18,291
{\an8}‪ใส่เรื่องราวได้มากมายในเวลาอันสั้น

659
00:31:18,375 --> 00:31:19,375
‪เจ๋งเป้ง

660
00:31:19,458 --> 00:31:20,500
{\an8}‪(ร็อคกี้)

661
00:31:20,583 --> 00:31:23,583
{\an8}‪เมื่อฉากดังฉากหนึ่งในยุค '70 ถือกำเนิด

662
00:31:23,666 --> 00:31:26,666
‪การประมวลภาพเริ่มก้าวสู่อีกระดับ

663
00:31:26,750 --> 00:31:28,833
‪ฉากฝึกซ้อมในร็อคกี้

664
00:31:28,916 --> 00:31:31,375
{\an8}‪คือมาตรฐานของฉากฝึกซ้อมต่างๆ

665
00:31:31,458 --> 00:31:32,666
{\an8}‪(ร็อกกี้ ภาคสี่)

666
00:31:32,750 --> 00:31:36,416
{\an8}‪ผมคิดว่าไม่เคยมีใครเอาชนะฉากฝึกซ้อม

667
00:31:36,500 --> 00:31:38,250
‪ฉากความพยายามอย่างหนักในร็อคกี้ได้

668
00:31:38,333 --> 00:31:42,708
‪ในร็อคกี้ภาคสี่ 31,9 เปอร์เซ็นต์
‪ของความยาวหนังเป็นการประมวลภาพ

669
00:31:42,791 --> 00:31:44,416
‪เกือบหนึ่งในสามของหนังเลย

670
00:31:44,500 --> 00:31:46,666
‪ฉากที่เหลือส่วนใหญ่คือเขาชกใครสักคน

671
00:31:47,416 --> 00:31:49,208
{\an8}‪(นางฟ้าซามูไร 2)

672
00:31:50,458 --> 00:31:53,333
{\an8}‪การที่หนังทำให้เรารู้สึกถึง

673
00:31:53,416 --> 00:31:58,166
‪งานที่ทำให้บางอย่างดูสวยงามสุดๆ
‪โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมาก

674
00:31:58,250 --> 00:32:00,708
‪ฉันว่ามันเป็นความซ้ำซากที่ถูกมองข้าม

675
00:32:01,916 --> 00:32:04,041
{\an8}‪(หน่วยพิทักษ์ กู้ภัยโลก)

676
00:32:04,666 --> 00:32:08,750
{\an8}‪ฉากประมวลภาพที่เยี่ยมที่สุด
‪อยู่ในเรื่องหน่วยพิทักษ์ กู้ภัยโลก

677
00:32:08,833 --> 00:32:10,125
‪ฝีมือทีมงานเซาท์ปาร์ก

678
00:32:12,708 --> 00:32:16,291
‪เรื่องนี้ไม่ได้ยอดเยี่ยมแค่ที่มันนำเสนอ

679
00:32:16,375 --> 00:32:18,416
‪ความซ้ำซากของฉากประมวลภาพ

680
00:32:18,500 --> 00:32:21,625
‪แต่ ณ จุดนั้นของเรื่อง
‪เราต้องใช้การประมวลภาพ

681
00:32:22,916 --> 00:32:26,375
‪น้อยสิ่งในหนังที่จะทำให้ชีพจรเต้นเร็วได้เหมือน

682
00:32:26,458 --> 00:32:28,458
{\an8}‪รถที่แล่นไล่ตามรถอีกคันอย่างรวดเร็ว

683
00:32:28,541 --> 00:32:30,791
{\an8}‪แต่ก็เร็วไม่มากพอที่จะตามทัน

684
00:32:30,875 --> 00:32:33,250
‪นับตั้งแต่ฉากที่ทำให้อะดรีนาลินพลุ่งพล่าน

685
00:32:33,333 --> 00:32:35,083
‪ของหนังเรื่องรันอะเวย์แมตช์ในปี 1903

686
00:32:35,166 --> 00:32:38,625
{\an8}‪หนังแอ็คชั่นก็หันมาใช้
‪ฉากขับรถไล่ล่าครั้งแล้วครั้งเล่า

687
00:32:38,708 --> 00:32:41,833
{\an8}‪ถ้าได้ผู้กำกับมีฝีมือและนักขับสตันท์มือฉมัง

688
00:32:41,916 --> 00:32:45,125
{\an8}‪และบทเขียนอย่างเหมาะสม
‪มันจะเป็นช่วงเวลาชี้เป็นชี้ตายในหนังเลย

689
00:32:46,500 --> 00:32:49,875
‪บูลลิตท์ สิงห์มือปราบ
‪แน่นอนว่าเป็นช่วงเวลาสำคัญในหนังเรื่องนั้น

690
00:32:50,875 --> 00:32:53,750
‪หลายปีที่ผ่านมา การสรรหาวิธีใหม่ๆ
‪ในการขับรถไล่ล่าให้ดุเดือด

691
00:32:53,833 --> 00:32:56,250
‪เป็นความท้าทายของนักสร้างภาพยนตร์ทุกคน

692
00:32:56,333 --> 00:33:00,708
{\an8}‪มือปราบเพชรตัดเพชร
‪มีฉากรถไล่ล่ารถไฟใต้ดินที่วิ่งบนดิน

693
00:33:00,791 --> 00:33:04,166
‪และทุกเสียงเอี้ยด กระป๋องทุกใบที่ถูกชน

694
00:33:04,250 --> 00:33:07,500
‪ผู้หญิงทุกคนที่กำลังเข็นรถเข็นเด็ก

695
00:33:08,416 --> 00:33:11,916
‪ล้วนทำให้ท้องไส้คุณปั่นป่วน
‪เพราะอาจเกิดหายนะได้

696
00:33:12,750 --> 00:33:15,791
‪อะไรอยู่ใต้ฝากระโปรงรถ
‪ในฉากขับรถไล่ล่าสุดคลาสสิก

697
00:33:15,875 --> 00:33:18,416
{\an8}‪สิ่งแรกที่ผมคิดถึงเมื่อพูดถึงฉากขับรถไล่ล่า

698
00:33:18,500 --> 00:33:20,083
{\an8}‪คือฉากดึงเบรกมือ

699
00:33:20,916 --> 00:33:22,750
{\an8}‪รถไถลตรงมุมถนน

700
00:33:22,833 --> 00:33:24,583
{\an8}‪ต้องมีฉากนี้เสมอ

701
00:33:24,666 --> 00:33:28,458
{\an8}‪มีรถเข็นและเศษวัสดุทุกชนิดปลิวว่อนไปทั่ว

702
00:33:31,500 --> 00:33:34,375
‪ที่ที่รถไม่ควรอยู่ ก็เอารถไปไว้ตรงนั้น

703
00:33:34,458 --> 00:33:36,125
{\an8}‪(ล่าจารชน ยอดคนอันตราย)

704
00:33:36,208 --> 00:33:39,000
{\an8}‪แล่นลงบันได
‪หรือไม่ก็หาอะไรบางอย่างให้แล่นแบบนี้

705
00:33:39,083 --> 00:33:41,500
{\an8}‪(007 เพชฌฆาตปืนทอง)

706
00:33:45,125 --> 00:33:47,208
‪ฉากขับรถไล่ล่าเขียนยากมาก

707
00:33:47,291 --> 00:33:49,250
‪เพราะเราจะบรรยายว่ามองทางนี้

708
00:33:49,333 --> 00:33:52,666
{\an8}‪หักเลี้ยว ชนโน่นชนนี่ และคุณต้องการ

709
00:33:52,750 --> 00:33:54,666
{\an8}‪อะไรใหม่ๆ ที่จะเอามาเล่นได้

710
00:33:55,708 --> 00:33:59,500
{\an8}‪เรื่องโกมีฉากขับรถไล่ล่าที่เด็ดมาก

711
00:34:01,541 --> 00:34:04,125
‪รถของเขาติดอยู่ในตรอกอย่างน่าสนใจมาก

712
00:34:05,250 --> 00:34:09,541
{\an8}‪ฉากขับรถไล่ล่าดึงดูดใจมาก
‪จนเกิดหนังภาคต่อทั้งหลายจากฉากนี้

713
00:34:10,625 --> 00:34:14,083
{\an8}‪เร็ว แรงทะลุนรก
‪เริ่มต้นในโลกของการแข่งรถผิดกฎหมาย

714
00:34:14,166 --> 00:34:16,791
{\an8}‪แต่การขับรถไล่ล่าถูกดัดแปลง

715
00:34:16,875 --> 00:34:20,083
{\an8}‪เป็นฉากที่ยากที่สุดตลอดกาล

716
00:34:21,250 --> 00:34:24,208
‪การขับรถไล่ล่าไม่ได้แล่นเร็วอยู่บนถนนอีกแล้ว

717
00:34:24,291 --> 00:34:26,708
‪มันต้องหล่นจากเครื่องบิน

718
00:34:26,791 --> 00:34:28,375
{\an8}‪(เร็ว แรงทะลุนรก 7)

719
00:34:29,875 --> 00:34:32,708
{\an8}‪รถพุ่งออกจากตึกใหญ่ๆ

720
00:34:35,291 --> 00:34:39,958
{\an8}‪สมัยนี้การสร้างภาพด้วยคอมพิวเตอร์
‪หมายความว่าปาฏิหาริย์นั้นทำได้ไม่ยาก

721
00:34:41,208 --> 00:34:44,458
‪หลักฟิสิกส์หายไปโดยสิ้นเชิง

722
00:34:44,541 --> 00:34:47,916
{\an8}‪ตอนนี้วิน ดีเซลจึงกระโดดจากรถคันหนึ่ง

723
00:34:48,000 --> 00:34:52,458
{\an8}‪ไปช่วยแฟนสาวกลางอากาศ แล้วรอดชีวิตได้

724
00:34:52,541 --> 00:34:55,833
‪คุณก็รู้ว่าไม่มีผลร่างกาย

725
00:34:55,916 --> 00:34:59,333
‪จากสิ่งที่คุณเห็นอยู่
‪ก็เลยไม่มีอะไรต้องเสี่ยงอีกต่อไป

726
00:35:00,083 --> 00:35:03,583
{\an8}‪แต่หนังใหม่อื่นๆ ไม่ได้ใช้เทคนิคซีจีไอ

727
00:35:03,666 --> 00:35:07,083
{\an8}‪แต่สร้างฉากสั่นประสาทด้วยวิธีดั้งเดิม

728
00:35:07,875 --> 00:35:11,125
{\an8}‪หนังเรื่องจี้ เบบี้ ปล้น
‪ทำลายล้างการขับรถไล่ล่าแบบเดิมๆ

729
00:35:11,208 --> 00:35:15,041
‪บ่อยครั้งที่ดนตรีไม่สำคัญเท่ากับภาพ

730
00:35:15,125 --> 00:35:17,833
‪ภาพคือตัวกำหนดสิ่งที่คุณเขียน

731
00:35:17,916 --> 00:35:21,250
‪แต่เรื่องนั้น สองอย่างนี้ไปด้วยกัน

732
00:35:27,291 --> 00:35:30,458
‪เรื่องจี้ เบบี้ ปล้น การขับรถของพวกเขา
‪ให้ความรู้สึกเหมือนเต้นรำ

733
00:35:30,541 --> 00:35:33,041
‪และการถ่ายภาพนั้นสวยมาก

734
00:35:34,583 --> 00:35:37,916
‪ความสอดคล้องกันระหว่าง
‪การเคลื่อนไหวของการขับรถไล่ล่า

735
00:35:38,000 --> 00:35:42,291
‪และเพลง ให้ความรู้สึกเหมือน
‪ละครเพลงมากกว่าฉากขับรถไล่ล่า

736
00:35:46,375 --> 00:35:48,166
{\an8}‪(คนผิวขาวมาโปรด)

737
00:35:48,250 --> 00:35:50,291
{\an8}‪ฮอลลีวู้ดไม่ได้มีประวัติที่ดีนัก

738
00:35:50,375 --> 00:35:52,916
‪ในเรื่องการแสดงเชื้อชาติอย่างชาญฉลาด

739
00:35:53,000 --> 00:35:57,083
‪ผมอาจเป็นชายผิวขาวที่เกิดมาตรงเพศคนแรก

740
00:35:57,166 --> 00:36:00,041
‪ที่กล้าหาญพอจะยอมรับต่อสาธารณะก็ได้

741
00:36:00,708 --> 00:36:04,291
‪เรียกผมว่าผู้บุกเบิก
‪หรือจะเรียกว่าเทวดามาโปรดก็ได้

742
00:36:04,375 --> 00:36:07,125
‪ผมไม่ควรพูดเอง คุณมากกว่าที่ต้องเป็นคนคิด

743
00:36:08,291 --> 00:36:12,541
{\an8}‪การนำเสนอคนผิวขาวมาโปรดในยุคแรก
‪อาจเกิดขึ้นด้วยเจตนาดี

744
00:36:12,625 --> 00:36:14,291
‪คุณจีน หลุยส์ ยืนขึ้นครับ

745
00:36:15,208 --> 00:36:17,041
‪แต่จากมุมมองของทุกวันนี้

746
00:36:17,708 --> 00:36:19,083
‪พ่อของคุณเสียชีวิตแล้ว

747
00:36:19,166 --> 00:36:22,500
‪อาจถูกมองว่าเป็นพลาสเตอร์ยาปิดแผล
‪อันเกิดจากความรู้สึกผิดของคนผิวขาว

748
00:36:23,250 --> 00:36:26,833
{\an8}‪คนผิวขาวมาโปรดคือเรื่องราวที่คนขาวเข้ามา

749
00:36:26,916 --> 00:36:30,333
{\an8}‪ช่วยเหลือคนผิวดำจากการต่อสู้
‪หรือความทุกข์ทรมาน

750
00:36:30,416 --> 00:36:33,750
{\an8}‪อะไรทำให้คุณคิดว่าคนผิวสี
‪ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ

751
00:36:34,666 --> 00:36:36,333
‪- คุณจะสนใจทำไม
‪- มินนี่

752
00:36:36,416 --> 00:36:38,500
‪คุณอาจจะแค่อยากทำให้ไอบีลีนมีปัญหา

753
00:36:38,583 --> 00:36:42,583
‪ตัวละครผิวดำคือเครื่องมือ
‪ที่ทำให้คนผิวขาวเป็นคนดีขึ้น

754
00:36:42,666 --> 00:36:45,083
‪หรือแสดงมนุษยธรรมได้อย่างเต็มที่

755
00:36:45,166 --> 00:36:49,875
{\an8}‪ถ้าคุณย้อนกลับไปดูเดอะนันส์สตอรี่
‪ที่แสดงโดยออเดรย์ เฮปเบิร์น

756
00:36:49,958 --> 00:36:53,166
{\an8}‪เธอยืนอยู่ตรงนั้นขณะที่แม่ชีผิวขาวคนนี้

757
00:36:53,250 --> 00:36:56,958
{\an8}‪สอนผู้หญิงผิวดำอาบน้ำให้ลูก

758
00:36:57,041 --> 00:36:59,625
‪ซิสเตอร์กำลังสอนคุณแม่อาบน้ำให้ลูก

759
00:36:59,708 --> 00:37:02,875
{\an8}‪นั่นน่าจะเป็นตัวอย่างที่เลวร้ายที่สุดของฉากแบบนี้

760
00:37:02,958 --> 00:37:05,833
{\an8}‪คนผิวขาวมาโปรดปรากฏตัวในหลายรูปแบบ

761
00:37:05,916 --> 00:37:08,416
{\an8}‪แม้แต่หนังที่ได้รับรางวัลออสการ์เมื่อไม่นานมานี้

762
00:37:08,500 --> 00:37:11,333
‪เรื่องของชายผิวขาวที่ช่วยชีวิต
‪นักเปียโนแจ๊สระดับโลก

763
00:37:11,875 --> 00:37:14,375
‪คุณผู้ชายบอกว่าผมไม่ได้รับอนุญาต
‪ให้ทานอาหารที่นี่

764
00:37:14,458 --> 00:37:17,541
‪ไม่ คุณไม่เข้าใจ
‪คืนนี้เขาจะขึ้นแสดง ซึ่งเป็นโชว์หลักเลย

765
00:37:17,625 --> 00:37:20,833
‪ขอโทษนะ แต่มันเป็นนโยบายของร้านน่ะครับ

766
00:37:20,916 --> 00:37:23,458
‪กรีนบุ๊คได้รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในปีเดียวกัน

767
00:37:23,541 --> 00:37:27,166
{\an8}‪เพื่อซ้ำเติมความเจ็บช้ำที่แบล็คแพนเธอร์
‪และแบล็คแคลนส์แมนพลาดรางวัล

768
00:37:27,250 --> 00:37:29,875
{\an8}‪ถ้าคุณสนใจเรื่องราวเกี่ยวกับคนผิวดำ

769
00:37:29,958 --> 00:37:31,625
‪ก็มีหนังพวกนี้อยู่

770
00:37:31,708 --> 00:37:33,250
‪(นิโกรผู้วิเศษ)

771
00:37:34,208 --> 00:37:38,625
‪ถ้าคนผิวขาวมาโปรดเป็นหยาง
‪เราก็เห็นหยินได้ในหนังดิสนีย์ปี 1946

772
00:37:38,708 --> 00:37:41,750
{\an8}‪เรื่องซองออฟเดอะเซาท์ ซึ่งถ่ายทอดชีวิตในไร่

773
00:37:41,833 --> 00:37:43,958
{\an8}‪หลังจากการเลิกทาส

774
00:37:44,041 --> 00:37:47,708
‪ตัวละครหลักอย่างลุงรีมัสสอดคล้องกับ

775
00:37:47,791 --> 00:37:49,125
‪ความซ้ำซากมุกต่อไปของเรา

776
00:37:49,208 --> 00:37:50,708
‪นิโกรผู้วิเศษ

777
00:37:50,791 --> 00:37:55,083
‪ลุงรีมัสเป็นตัวละคร
‪ที่คอยช่วยเหลือเด็กหนุ่มผิวขาว

778
00:37:55,166 --> 00:37:58,750
‪ซึ่งอาศัยอยู่ในไร่
‪และเล่าเรื่องราวพวกนี้ให้เขาฟัง

779
00:37:58,833 --> 00:38:02,125
{\an8}‪ไม่มีเพลงโดดออกมาเลย

780
00:38:05,833 --> 00:38:08,333
‪นี่เป็นคำเดิมของ "แซมโบ้สุขสันต์"

781
00:38:08,416 --> 00:38:11,250
‪คำพวกนี้เหยียดเชื้อชาติ
‪และฉันใช้มันแบบมีเครื่องหมายคำพูด

782
00:38:11,333 --> 00:38:15,291
‪ฮอลลีวู้ดพิสูจน์ตัวเอง
‪ในงานประกาศรางวัลประจำปีครั้งที่ 20

783
00:38:15,375 --> 00:38:17,916
‪ผู้ที่เล่นบทลุงรีมัสในเวอร์ชั่นดิสนีย์

784
00:38:18,000 --> 00:38:21,666
‪เจมส์ บาสเก็ตต์ เป็นชายผิวดำคนแรก
‪ที่ได้รางวัลออสการ์

785
00:38:21,750 --> 00:38:24,666
‪ถึงจะไม่ใช่ออสการ์ที่ผ่านการตัดสิน
‪เหมือนออสการ์กิตติมศักดิ์มากกว่า

786
00:38:24,750 --> 00:38:27,250
‪เพราะพวกเขาไม่รู้สึกว่า
‪เขามีศักยภาพที่จะเข้าแข่งขัน

787
00:38:27,333 --> 00:38:30,291
‪ชิงรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยม
‪หรือรางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยม

788
00:38:30,375 --> 00:38:32,958
‪ผู้กำกับสไปก์ ลีนิยมใช้คำนี้

789
00:38:33,041 --> 00:38:37,458
‪เขาระบุว่ามุกซ้ำซากน่ารังเกียจนี้
‪มักจะมาพร้อมพลังลึกลับ

790
00:38:37,541 --> 00:38:40,000
‪เรามักจะไม่รู้ว่าตัวละครนี้มาจากไหน

791
00:38:40,083 --> 00:38:45,000
‪ทำไมถึงมาอยู่ตรงนั้น
‪พวกเขามีขึ้นเพื่อชี้แนะหรือแสดงภูมิปัญญา

792
00:38:45,083 --> 00:38:46,666
{\an8}‪ไม่ต้องห่วงเรื่องแจกันนะ

793
00:38:46,750 --> 00:38:48,250
{\an8}‪แจกันอะไร

794
00:38:48,333 --> 00:38:49,541
{\an8}‪(เดอะ เมทริกซ์)

795
00:38:50,791 --> 00:38:51,916
‪แจกันใบนั้นแหละ

796
00:38:52,000 --> 00:38:56,083
{\an8}‪ผมว่ามุกนิโกรผู้วิเศษนี่เกินจริงมาก

797
00:38:56,166 --> 00:38:58,208
‪เพราะผมไม่อยากช่วยคนผิวขาว

798
00:38:58,291 --> 00:39:00,208
‪แก้ปัญหาของพวกเขาในแต่ละวัน

799
00:39:00,291 --> 00:39:02,625
{\an8}‪ตัวละครจอห์น คอฟฟี่ ในปาฏิหาริย์แดนประหาร

800
00:39:02,708 --> 00:39:06,125
{\an8}‪เป็นชายไร้การศึกษาคนหนึ่ง
‪ถูกลงโทษอย่างไม่เป็นธรรมในข้อหาฆาตกรรม

801
00:39:06,208 --> 00:39:07,666
‪เด็กผิวขาวสองคน

802
00:39:07,750 --> 00:39:10,750
‪ระหว่างรอประหาร เขาใช้เวลาที่เหลือบนโลก

803
00:39:10,833 --> 00:39:13,875
‪ให้เป็นประโยชน์มากที่สุด
‪คือการให้กำลังใจคนผิวขาว

804
00:39:13,958 --> 00:39:15,166
‪สวัสดีครับ เจ้านาย

805
00:39:15,250 --> 00:39:18,416
‪เรื่องนี้เป็นฉากในคุก
‪และคนผิวขาวก็ได้รับการอภัย

806
00:39:18,500 --> 00:39:21,208
‪จากการประหารคนผิวดำในความผิดที่ไม่ได้ก่อ

807
00:39:21,291 --> 00:39:25,666
‪โดยชายผิวดำ
‪ซึ่งเห็นได้ชัดเจนว่าเป็นการให้กำลังใจ

808
00:39:25,750 --> 00:39:29,958
‪มันเป็นภาพฝันที่ปลอบประโลมความรู้สึกผิด
‪ของคนผิวขาว ซึ่งฉันทนดูไม่ได้

809
00:39:30,041 --> 00:39:35,291
{\an8}‪มุกนิโกรผู้วิเศษที่ซ้ำซากเกิดขึ้น
‪จนมาถึงบทสรุปขั้นสูงสุด

810
00:39:35,375 --> 00:39:37,166
{\an8}‪มอร์แกน ฟรีแมน เรื่องพี่ขอเป็นพระเจ้าด้วยคน

811
00:39:38,166 --> 00:39:39,250
‪ผมเป็นพระเจ้า

812
00:39:39,333 --> 00:39:42,958
{\an8}‪มอร์แกน ฟรีแมนเล่นเป็นนิโกรผู้วิเศษได้ดีมาก

813
00:39:43,041 --> 00:39:47,125
‪เขาเป็นพระเจ้านิโกรผู้วิเศษ
‪เหมือนเขาเป็นพระเจ้าของนิโกรผู้วิเศษ

814
00:39:47,208 --> 00:39:50,833
‪มอร์แกน ฟรีแมนได้ให้นิยามใหม่แก่นิโกรผู้วิเศษ

815
00:39:51,416 --> 00:39:55,500
{\an8}‪และในตำนานผู้ชายทะยานฝัน
‪นิโกรผู้วิเศษอาจบรรลุ

816
00:39:55,583 --> 00:39:58,958
‪เป้าหมายสูงสุดของเขา นั่นคือ
‪ปรับปรุงแต้มต่อของคนผิวขาว

817
00:39:59,041 --> 00:40:00,958
‪ผมอาจทำคุณตายข้างนอกนั่นได้เลย

818
00:40:01,625 --> 00:40:04,625
‪ไม่ครับ ผมยืนอยู่ข้างหน้าคุณ

819
00:40:04,708 --> 00:40:08,083
‪และดูจากวิธีตีของคุณ ผมน่าจะพ้นอันตราย

820
00:40:08,166 --> 00:40:11,208
‪หนึ่งในสิ่งที่น่ารังเกียจเกี่ยวกับเรื่องนี้

821
00:40:11,291 --> 00:40:14,416
‪หนังเรื่องนั้นเกิดขึ้นในยุค '30
‪ที่คนดำจำนวนมาก

822
00:40:14,500 --> 00:40:17,666
‪ถูกรุมทำร้าย กลุ่มเคเคเคมีอยู่ทุกที่

823
00:40:17,750 --> 00:40:20,291
‪แต่ตัวละครที่แสดงโดยวิล สมิธ

824
00:40:20,375 --> 00:40:22,375
{\an8}‪ยังมัวเป็นห่วงแมตต์ เดมอน

825
00:40:22,458 --> 00:40:25,166
{\an8}‪ช่วยฝึกวงสวิงให้สมบูรณ์แบบในสนามกอล์ฟ

826
00:40:25,250 --> 00:40:30,916
{\an8}‪มีแค่คุณกับลูกกอล์ฟ และธงผืนนั้น

827
00:40:31,000 --> 00:40:34,000
‪นักแสดงก็ต้องได้ค่าจ้างเหมือนคนอื่น

828
00:40:34,083 --> 00:40:38,041
‪ผมทำงานที่ผมไม่อยากทำ
‪ผมไม่คิดว่าวิลล์ สมิธจะรู้สึกสบายใจ

829
00:40:38,125 --> 00:40:40,375
‪กับการดูตำนานผู้ชายทะยานฝันอีกรอบ

830
00:40:40,458 --> 00:40:43,291
‪อาจมีคนขาวที่ไหนสักแห่งในโอไฮโอ
‪ที่ดูหนังเรื่องนี้ซ้ำอีก

831
00:40:43,375 --> 00:40:46,000
‪ผมหวังว่าพวกเขาจะชอบก็แล้วกัน

832
00:40:47,875 --> 00:40:49,375
{\an8}‪(แกฆ่าพ่อฉัน)

833
00:40:49,458 --> 00:40:51,583
{\an8}‪จะคิดโครงเรื่องซับซ้อนให้เหนื่อยไปทำไม

834
00:40:51,666 --> 00:40:55,458
{\an8}‪เมื่อคำพูดซ้ำซากที่รับประกันว่า
‪จะผลักดันให้เกิดการแก้แค้นใดๆ ก็คือ

835
00:40:55,541 --> 00:40:57,250
{\an8}‪แกฆ่าพ่อฉัน

836
00:40:57,333 --> 00:40:59,208
{\an8}‪ไม่ว่ามันจะเป็นหนังคาวบอยคลาสสิก

837
00:40:59,291 --> 00:41:00,500
{\an8}‪แกฆ่าพ่อฉัน

838
00:41:00,583 --> 00:41:03,166
{\an8}‪หรือแม้แต่หนังโกยรายได้ที่เกี่ยวกับแมงมุม

839
00:41:03,250 --> 00:41:05,041
‪แกฆ่าพ่อฉัน

840
00:41:05,125 --> 00:41:07,458
{\an8}‪ในทางกลับกัน จอห์น วิคไม่ได้ต้องการ

841
00:41:07,541 --> 00:41:09,958
{\an8}‪แรงกระตุ้นมากนักในการฆ่าของเขา

842
00:41:10,250 --> 00:41:12,208
{\an8}‪แกขโมยรถฉัน

843
00:41:13,750 --> 00:41:15,500
{\an8}‪และแกก็ฆ่าหมาฉัน

844
00:41:18,416 --> 00:41:22,166
‪สัตว์ในหนังมักจะสัมผัสได้ถึงสิ่งต่างๆ
‪ที่ดารามนุษย์

845
00:41:22,250 --> 00:41:24,041
‪ที่พวกมันแสดงด้วยสัมผัสไม่ได้

846
00:41:24,125 --> 00:41:26,708
‪เป็นไปได้ไหมว่าพวกมันฉลาดกว่าเรา

847
00:41:26,791 --> 00:41:29,166
‪ไม่ พวกโง่นั่นครึ่งหนึ่งยังเดินไปอึไปอยู่เลย

848
00:41:29,250 --> 00:41:33,875
‪แต่พวกมันมีจมูกที่
‪ไวต่ออันตรายแบบเหนือธรรมชาติ

849
00:41:33,958 --> 00:41:35,083
‪(สัตว์ที่มีสัมผัสที่หก)

850
00:41:35,166 --> 00:41:36,416
‪สิ่งมีชีวิตของพระเจ้า

851
00:41:36,500 --> 00:41:38,833
{\an8}‪เครื่องวัดรังสีของสิ่งเหนือธรรมชาติ

852
00:41:38,916 --> 00:41:40,083
{\an8}‪(มอง อย่าให้เห็น)

853
00:41:40,166 --> 00:41:43,583
{\an8}‪ถ้ามีอะไรน่ากลัวเกิดขึ้น พวกมันจะบอกคุณ

854
00:41:44,208 --> 00:41:46,625
{\an8}‪ม้า กระทืบเท้าหนึ่งทีให้คนตาย

855
00:41:46,708 --> 00:41:48,333
‪สามครั้งให้ผีดิบ

856
00:41:51,166 --> 00:41:52,625
‪เห็นไหม มันรู้

857
00:41:52,708 --> 00:41:55,416
{\an8}‪กังวลว่าลูกชายตัวเองจะเป็นซาตานเหรอ

858
00:41:55,500 --> 00:41:58,416
{\an8}‪แค่ให้ฝูงลิงบาบูนดมกลิ่นปิศาจก็รู้แล้ว

859
00:42:01,666 --> 00:42:05,666
{\an8}‪แต่ในฮอลลีวู้ด ศัตรูที่ร้ายที่สุดของมนุษย์
‪คือเพื่อนรักของมนุษย์

860
00:42:05,750 --> 00:42:07,875
{\an8}‪หน้าที่ของหมาคือเตือนคุณ

861
00:42:07,958 --> 00:42:11,083
‪บทบาทของหมาคือการบอกว่าตรงนี้มีอะไรแปลกๆ

862
00:42:11,166 --> 00:42:12,791
{\an8}‪มีอะไรเหรอ อีบัสซ์

863
00:42:13,500 --> 00:42:15,041
{\an8}‪ตั้งแต่ผีที่มองไม่เห็น

864
00:42:15,125 --> 00:42:16,291
{\an8}‪ทำอะไรน่ะ

865
00:42:16,375 --> 00:42:18,166
{\an8}‪จนถึงแวมไพร์ที่อยากดัง

866
00:42:20,416 --> 00:42:22,666
{\an8}‪และไม่ใช่แค่เรื่องเหนือธรรมชาติ

867
00:42:22,750 --> 00:42:25,958
{\an8}‪หมาที่จมูกไวก็ดมกลิ่นความชั่วร้ายของชาวโลกได้

868
00:42:27,791 --> 00:42:30,125
‪เท็ด บันดี้ คุณถูกจับแล้ว

869
00:42:32,416 --> 00:42:34,875
{\an8}‪ในบรรดาทุกสิ่งอย่างที่อันตรายในหนัง

870
00:42:34,958 --> 00:42:38,875
{\an8}‪อย่างลูกสมุนคนร้าย สตอร์มทรูปเปอร์
‪ตำรวจที่กำลังจะเกษียณในอีกสองวัน

871
00:42:38,958 --> 00:42:41,875
{\an8}‪อันดับต้นๆ คงเป็นเกย์หรือเลสเบี้ยน

872
00:42:41,958 --> 00:42:45,208
‪ฮอลลีวู้ดถูกก่นด่าว่าทำให้ตัวละครเกย์ไร้ค่า

873
00:42:45,291 --> 00:42:46,375
{\an8}‪ฟังฉันนะ

874
00:42:46,458 --> 00:42:50,125
{\an8}‪หนังฮอลลีวู้ดยุคแรกๆ ที่นำ
‪ความสัมพันธ์ของเกย์และเลสเบี้ยนมาใช้นั้น

875
00:42:50,208 --> 00:42:52,500
‪ฉันรักคุณอย่างที่พวกเขาพูดกันนั่นแหละ

876
00:42:52,583 --> 00:42:55,708
‪คือเดอะ ชิลเดรนส์ อาวเออร์
‪เรื่องราวที่ไม่น่าเห็นใจ

877
00:42:55,791 --> 00:42:58,291
‪ของครูสองคน
‪ออเดรย์ เฮปเบิร์นกับเชอร์ลีย์ แมคเลน

878
00:42:58,375 --> 00:43:00,250
‪ที่ถูกกล่าวหาว่ามีความสัมพันธ์ฉันเลสเบี้ยน

879
00:43:00,333 --> 00:43:02,625
‪ซึ่งนำไปสู่การฆ่าตัวตายของหนึ่งในนั้น

880
00:43:04,333 --> 00:43:05,166
{\an8}‪(ฟิลาเดลเฟีย)

881
00:43:05,250 --> 00:43:09,458
{\an8}‪แต่ในขณะที่ฮอลลีวู้ด
‪อาจพยายามเน้นปัญหาของตัวละครเพศที่สาม

882
00:43:09,541 --> 00:43:12,166
‪ก็ดูเหมือนจะฆ่าพวกเขาไปด้วย

883
00:43:13,875 --> 00:43:18,166
{\an8}‪หลายครั้งเมื่อเล่นประเด็นความทุกข์ที่แท้จริง

884
00:43:18,250 --> 00:43:19,375
{\an8}‪(คาสปาร์ แซลมอน
‪นักวิจารณ์)

885
00:43:19,458 --> 00:43:23,875
{\an8}‪หรือความทรมานของชาวเกย์
‪ผมว่ามุกซ้ำซากก็ใช้ได้นะ

886
00:43:25,416 --> 00:43:28,083
{\an8}‪อย่างเช่นใน หุบเขาเร้นรัก

887
00:43:28,166 --> 00:43:31,041
{\an8}‪มันไม่ใช่เรื่องราวความรัก
‪แต่เป็นการเหยียดเพศ

888
00:43:31,125 --> 00:43:32,583
‪มาตลอดหลายปีนี้

889
00:43:32,666 --> 00:43:34,708
‪และเมื่อความตายเกิดขึ้นในท้ายที่สุด

890
00:43:34,791 --> 00:43:37,625
{\an8}‪มันถูกกำหนดด้วยความสมเหตุสมผลของหนัง

891
00:43:37,708 --> 00:43:39,333
{\an8}‪เขาอายุแค่ 39 ปี

892
00:43:39,416 --> 00:43:43,750
{\an8}‪ฤดูแจกรางวัลชอบหนังชีวประวัติ
‪ของเกย์ที่ตายไปแล้ว

893
00:43:43,833 --> 00:43:46,625
{\an8}‪พวกเขาชอบหนังที่มีคนตายอย่างน่าเศร้า

894
00:43:46,708 --> 00:43:47,541
{\an8}‪(ผู้ชายฉาวโลก)

895
00:43:47,625 --> 00:43:51,250
{\an8}‪ใช่ ผมยืนยันได้เลย
‪เพราะผมเคยรับบทตัวละครเกย์

896
00:43:51,333 --> 00:43:52,708
‪ในเรื่องยกโทษให้ฉันได้ไหม

897
00:43:52,791 --> 00:43:56,416
{\an8}‪และตัวละครที่ผมเล่น แจ็คฮ็อค
‪ก็ตายด้วยโรคเอดส์

898
00:43:56,500 --> 00:43:59,625
‪คุณนอนกับใครๆ ไปทั่วแมนฮัตตันเลยนะ

899
00:44:01,958 --> 00:44:03,458
‪อยากให้จารึกบนป้ายหลุมศพจัง

900
00:44:03,541 --> 00:44:05,500
‪ฉะนั้น ใช่ครับ นั่นเป็นเรื่องจริง

901
00:44:07,625 --> 00:44:12,708
‪ที่จริง มีตัวละครผู้มีความหลากหลายทางเพศ
‪ราวๆ 40 เปอร์เซ็นต์ ที่ได้เข้าชิงออสการ์

902
00:44:12,791 --> 00:44:14,833
‪แต่ไม่มีชื่อในเครดิตท้ายเรื่อง

903
00:44:16,875 --> 00:44:18,166
‪(เทคโนโลยีล้มเหลวผิดเวลา)

904
00:44:18,250 --> 00:44:20,625
‪วิธีที่เหมาะมากในการทำให้
‪ตัวละครตกอยู่ในอันตราย

905
00:44:20,708 --> 00:44:23,458
{\an8}‪คือการพึ่งพาเทคโนโลยี
‪และเทคโนโลยีนั้นล้มเหลว

906
00:44:23,541 --> 00:44:26,833
{\an8}‪ในหนังเรื่องฝ่าปฏิบัติการสะท้านโลก
‪ตอนเขาปีนตึกนั่น

907
00:44:26,916 --> 00:44:28,166
{\an8}‪คุณคิดว่า "เจ๋งเลย"

908
00:44:28,250 --> 00:44:29,416
{\an8}‪แต่แล้วคุณก็คิดว่า

909
00:44:29,500 --> 00:44:32,416
{\an8}‪ตอนนี้คุณอยู่ข้างนอกตึก
‪และเทคโนโลยีนั้นล้มเหลว

910
00:44:33,458 --> 00:44:35,458
‪ดราม่าจึงบังเกิดทันที

911
00:44:35,541 --> 00:44:39,583
‪ใครไม่เคยปีนตึกแล้วลืมเอาที่ชาร์จถุงมือมาบ้าง

912
00:44:39,666 --> 00:44:42,666
{\an8}‪แม้เทคโนโลยีล้มเหลวส่วนใหญ่
‪จะเป็นสิ่งธรรมดาโลกมากกว่า

913
00:44:42,750 --> 00:44:44,416
{\an8}‪(ชู้รักนักวางแผน)

914
00:44:44,500 --> 00:44:48,916
{\an8}‪เราทุกคนเคยขึ้นรถแล้วบิดกุญแจ
‪แต่รถสตาร์ทไม่ติด

915
00:44:52,875 --> 00:44:55,083
‪ไม่กี่ปีก่อน ทุกคนมีโทรศัพท์มือถือ

916
00:44:55,166 --> 00:44:58,375
‪นี่เป็นการสื่อสารครั้งสุดท้ายของฉัน…
‪อ้าว แบตหมด

917
00:44:58,458 --> 00:45:00,291
{\an8}‪(ไอเด็นติตี้...เพชฌฆาตไร้เงา)

918
00:45:00,375 --> 00:45:04,291
{\an8}‪เทคโนโลยีต้องล้มเหลว
‪เพื่อให้เรื่องน่าสนใจ และเราจะได้คิดว่า

919
00:45:04,375 --> 00:45:05,541
‪"พวกเขาจะทำอะไรต่อ"

920
00:45:05,958 --> 00:45:07,458
{\an8}‪(ไอเด็นติตี้...เพชฌฆาตไร้เงา)

921
00:45:08,666 --> 00:45:10,958
{\an8}‪ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยีล้ำสมัย

922
00:45:11,041 --> 00:45:15,333
‪รถยนต์ หรือโทรศัพท์มือถือ
‪เทคโนโลยีล้มเหลวคือสัญญาณอันตรายเสมอ

923
00:45:18,166 --> 00:45:20,250
{\an8}‪(กวาดโต๊ะระบายความโกรธ)

924
00:45:20,333 --> 00:45:23,875
{\an8}‪โกรธและนั่งอยู่ที่โต๊ะใช่ไหม
‪ก็กวาดโต๊ะระบายความโกรธสิ

925
00:45:23,958 --> 00:45:25,625
{\an8}‪โธ่เว้ย!

926
00:45:26,208 --> 00:45:29,875
{\an8}‪ตำรวจนอกคอกขัดขวางแผนการ
‪ทำเงินหลายพันล้านของคุณรึเปล่า

927
00:45:31,833 --> 00:45:35,458
{\an8}‪คุณใช่ประสาทศัลยแพทย์ชื่อดังระดับโลก
‪ที่มือหักหรือเปล่า

928
00:45:37,416 --> 00:45:40,708
{\an8}‪หรือเป็นทนายทหารฝีมือดี
‪ที่ทะเลาะกับนายพลห้าดาว

929
00:45:40,791 --> 00:45:43,916
{\an8}‪ขอบคุณที่เล่นเกม "เราควรทำหรือไม่ควรทำ

930
00:45:44,000 --> 00:45:47,000
‪จงทำตามคำแนะนำ
‪ของพวกที่โง่ที่สุดในจักรวาล"

931
00:45:47,083 --> 00:45:50,083
‪แต่เอาเถอะ เตะเก้าอี้ไปด้วยเลยสิ

932
00:45:51,333 --> 00:45:55,000
{\an8}‪เจค จิลเลนฮาล ตำรวจนอกคอก
‪เผชิญความท้าทายกับโต๊ะตัวนี้

933
00:45:55,083 --> 00:45:57,458
{\an8}‪ของของเขาไม่หล่นไปไหนเลย

934
00:45:59,000 --> 00:46:01,250
‪ไม่แปลกใจเลยที่คีย์บอร์ดโดนฟาด

935
00:46:04,041 --> 00:46:07,458
‪พระเอกทุกคนต้องมีตัวร้ายไว้ต่อกร

936
00:46:07,541 --> 00:46:10,000
‪ต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะจัดการเขาได้

937
00:46:10,083 --> 00:46:12,583
‪แต่เขารอคุณอยู่ คุณบอนด์

938
00:46:13,208 --> 00:46:14,750
‪(ตัวร้าย)

939
00:46:14,833 --> 00:46:18,333
‪ถ้าพระเอกของคุณหน้าตาดี
‪ก็แปลว่าตัวร้ายที่เจอซ้ำซาก

940
00:46:18,416 --> 00:46:22,125
{\an8}‪ต้องเป็นคนละขั้ว
‪และผู้สร้างหนังก็ทำให้เราดูออกได้ง่าย

941
00:46:22,208 --> 00:46:23,666
{\an8}‪ว่าพวกเขาเป็นใคร

942
00:46:23,750 --> 00:46:26,625
‪ผมขอแนะนำตัวนะ

943
00:46:27,958 --> 00:46:31,166
‪ผมชื่อเอินส์ สตาฟโร โบลเฟลด์

944
00:46:31,250 --> 00:46:35,125
{\an8}‪เราสร้างพวกเขาขึ้นให้ต่างจากเรา
‪เราทำให้พวกเขาน่าเกลียด เสียโฉม

945
00:46:35,208 --> 00:46:38,833
{\an8}‪มีแผลเป็นเพื่อบอกว่าพวกเขาชั่วร้าย
‪ต่อให้เป็นสิงโตก็ตาม

946
00:46:38,916 --> 00:46:40,208
{\an8}‪ฆาตกร

947
00:46:40,291 --> 00:46:43,333
{\an8}‪คุณเล่าเรื่องราว เล่าให้คนดูฟัง

948
00:46:43,416 --> 00:46:46,583
‪ว่าตัวละครของคุณเกี่ยวข้อง
‪กับการกระทำที่ชั่วร้าย

949
00:46:46,666 --> 00:46:49,541
{\an8}‪และอาจจะเคยโดนทำร้ายร่างกาย
‪อย่างรุนแรงในอดีต

950
00:46:49,625 --> 00:46:53,625
{\an8}‪และทำตามลิขิตของเจ้า

951
00:46:53,708 --> 00:46:56,416
{\an8}‪ตัวร้ายที่เสียโฉมมีมานานมากแล้ว

952
00:46:56,500 --> 00:47:00,250
{\an8}‪ย้อนกลับไปยุคหนังเงียบ คุณได้เห็นลอน เชนีย์

953
00:47:00,333 --> 00:47:01,791
{\an8}‪ในเรื่องแฟนทั่ม หน้ากากปีศาจ

954
00:47:01,875 --> 00:47:05,083
‪ที่มีกิ๊บหนีบผมถ่างรูจมูก

955
00:47:06,458 --> 00:47:11,708
{\an8}‪ปัญหาของตัวละครประเภทนั้นคือการที่

956
00:47:11,791 --> 00:47:14,125
{\an8}‪ในชีวิตจริง มันสื่อให้คนเข้าใจว่า

957
00:47:14,208 --> 00:47:16,625
‪คนที่มีร่างกายผิดปกติ

958
00:47:16,708 --> 00:47:20,625
‪คนอื่นจะมองว่าอันตราย น่ากลัว

959
00:47:20,708 --> 00:47:22,125
‪เป็นคนที่เราต้องคอยหลบหลีก

960
00:47:22,208 --> 00:47:28,125
{\an8}‪การสื่อว่าถ้าเสียโฉมแบบใดแบบหนึ่ง
‪จะทำให้กลายเป็นคนโรคจิต

961
00:47:28,208 --> 00:47:30,833
‪เป็นการดูถูกกันชัดๆ

962
00:47:30,916 --> 00:47:33,541
‪ตัวร้ายหลายคนมีวัฒนธรรมมากกว่าพระเอกอีก

963
00:47:33,625 --> 00:47:37,083
{\an8}‪คุณจะเห็นตัวร้ายที่บอกว่ารักบีโธเฟน

964
00:47:37,750 --> 00:47:38,916
{\an8}‪คุณไม่ชอบบีโธเฟน

965
00:47:39,000 --> 00:47:40,833
{\an8}‪การรักสิ่งสวยงามในชีวิต

966
00:47:40,916 --> 00:47:42,541
{\an8}‪คุณไม่รู้หรอกว่าพลาดอะไรไป

967
00:47:42,625 --> 00:47:44,583
‪ทำให้รู้สึกว่ามีอีกด้านหนึ่ง

968
00:47:44,666 --> 00:47:49,041
{\an8}‪อีกด้านหนึ่งของพวกเขา
‪ซึ่งยิ่งเน้นว่าพวกเขาร้ายกาจจริงๆ

969
00:47:49,125 --> 00:47:54,583
{\an8}‪ผมกินตับเขากับถั่วปากอ้าและไวน์เคียนติดีๆ

970
00:47:57,208 --> 00:47:58,708
‪พวกเขาส่วนใหญ่เป็นคนอังกฤษ

971
00:47:58,791 --> 00:48:01,708
‪ซึ่งมักจะเป็นประเภทย่อยของตัวร้าย

972
00:48:01,791 --> 00:48:04,916
{\an8}‪ในฮอลลีวู้ด พวกเขาคิดว่าสำเนียงอังกฤษ

973
00:48:05,000 --> 00:48:07,083
{\an8}‪หมายถึงความรอบรู้

974
00:48:07,750 --> 00:48:11,291
{\an8}‪ตั้งใจจะร่วมมือกับเราไหม
‪ตอบมาว่าใช่หรือไม่ใช่

975
00:48:11,375 --> 00:48:16,333
{\an8}‪ถ้าตัวร้ายของคุณพูดสำเนียงอังกฤษ
‪แปลว่าพระเอกกำลังรับมือกับสิ่งที่

976
00:48:16,416 --> 00:48:18,041
‪ไม่ใช่ความโหดร้ายธรรมดา

977
00:48:18,125 --> 00:48:20,208
‪ต้องมีอะไรอยู่เบื้องหลังแน่

978
00:48:20,291 --> 00:48:23,291
‪เหตุผลที่หานักแสดงอังกฤษมาแสดง
‪เพราะเราค่าตัวถูก

979
00:48:23,375 --> 00:48:25,083
{\an8}‪และเราพูดบทได้

980
00:48:25,166 --> 00:48:28,708
{\an8}‪เราสามารถพูดบทไร้สาระ
‪ด้วยความเชื่อมั่นอย่างมาก

981
00:48:28,791 --> 00:48:33,625
{\an8}‪ประวัติศาสตร์ ประเพณี วัฒนธรรม ไม่ใช่แนวคิด

982
00:48:33,708 --> 00:48:37,000
{\an8}‪แต่เป็นถ้วยรางวัลที่ฉันเก็บไว้เป็นที่ทับกระดาษ

983
00:48:37,083 --> 00:48:41,916
‪บทพูดคนเดียวมันซ้ำซาก
‪เพราะเป็นวิธีที่ใช้ในการละคร

984
00:48:42,000 --> 00:48:46,916
{\an8}‪ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นไปตามที่ฉันวางแผนไว้

985
00:48:47,000 --> 00:48:50,291
{\an8}‪ผู้เขียนบททำให้คนดูเข้าใจว่าตัวละครนี้

986
00:48:50,375 --> 00:48:52,708
‪มาจากไหนและทำไมพวกเขาถึงทำเช่นนั้น

987
00:48:52,791 --> 00:48:57,625
‪ผมมีบทพูดคนเดียวของตัวร้าย
‪ในฉากสุดท้ายของเรื่องโลแกน

988
00:48:57,708 --> 00:49:01,083
‪ผมขอมอบท่อนนี้ที่พูดถึงเหตุผลในสิ่งที่ผมทำ

989
00:49:01,166 --> 00:49:02,708
‪และฆ่าครอบครัวเขา ทั้งหมดนี่เลย

990
00:49:02,791 --> 00:49:06,125
{\an8}‪ผมคิดได้แล้วว่าเราไม่ต้องหยุด
‪กินและดื่มอาหารที่สมบูรณ์แบบ

991
00:49:06,208 --> 00:49:08,291
{\an8}‪เราใช้ผลิตภัณฑ์พวกนั้นทำให้ตัวเองสมบูรณ์แบบ

992
00:49:08,375 --> 00:49:10,500
‪ผมพูดคนเดียวไปได้ยังไม่ถึงไหน

993
00:49:11,875 --> 00:49:14,000
‪เขาก็ฆ่าผม ซึ่งสมควรแล้ว

994
00:49:14,833 --> 00:49:18,666
‪ถึงจุดหนึ่ง หนังทุกเรื่องจะต้องหยุดดำเนินต่อ

995
00:49:18,750 --> 00:49:21,125
‪เป็นที่รู้กันดีว่าเวลานั้นก็คือตอนจบ

996
00:49:21,208 --> 00:49:23,666
‪เมื่อนั้นเรื่องราวทั้งหมดที่คุณแต่งขึ้น

997
00:49:23,750 --> 00:49:26,916
‪ต้องเรียงร้อยเข้าด้วยกันด้วยคำอุปมาที่ดีกว่านี้

998
00:49:27,000 --> 00:49:29,833
‪ถึงเวลาสำหรับจุดพีคของหนังแล้ว

999
00:49:29,916 --> 00:49:33,333
‪และทำได้หลายรูปแบบมาก

1000
00:49:33,416 --> 00:49:34,708
{\an8}‪(สาวคนสุดท้าย)

1001
00:49:35,375 --> 00:49:37,750
{\an8}‪ฉากอาบน้ำในหนังไซโคของฮิตช์ค็อก

1002
00:49:37,833 --> 00:49:41,916
{\an8}‪ที่แสดงโดยเจเน็ต ลีห์คือแรงบันดาลใจ
‪ของความซ้ำซากฉากต่อไปของเรา

1003
00:49:42,000 --> 00:49:43,958
‪และสำหรับการล็อกประตูห้องน้ำ

1004
00:49:44,041 --> 00:49:48,833
‪ฮิตช์ค็อกเผยแพร่แนวคิดที่ผู้หญิงเผชิญกับ

1005
00:49:48,916 --> 00:49:53,125
{\an8}‪สถานการณ์เลวร้ายเหล่านี้
‪และเขาสร้างความคาดหวัง

1006
00:49:53,208 --> 00:49:56,500
{\an8}‪ว่าผู้หญิงจะเป็นจุดศูนย์กลางในหนังระทึกขวัญ

1007
00:49:57,583 --> 00:50:00,250
{\an8}‪สิบแปดปีต่อมา ลูกสาวของเจเน็ต ลีห์

1008
00:50:00,333 --> 00:50:02,208
{\an8}‪เจมี่ ลี เคอร์ติส รับบทบาท

1009
00:50:02,291 --> 00:50:06,500
{\an8}‪ที่ทำให้เธอเป็นไอคอนของความซ้ำซาก
‪ซึ่งตอนนี้รู้จักกันในนามสาวคนสุดท้าย

1010
00:50:09,083 --> 00:50:13,250
‪ปีศาจปะทะสาวคนสุดท้าย
‪เจมี่ ลี เคอร์ติสในเรื่องฮาโลวีน

1011
00:50:13,333 --> 00:50:15,708
‪ในเชิงสัญลักษณ์ ถือเป็นเรื่องแรก

1012
00:50:15,791 --> 00:50:17,916
‪เธอเป็นพิมพ์เขียว เป็นต้นแบบ

1013
00:50:18,000 --> 00:50:21,041
‪สาวคนสุดท้ายคือผู้หญิงคนที่ไม่นอนกับใคร

1014
00:50:21,125 --> 00:50:23,333
{\an8}‪เธอใสซื่อกว่าเพื่อนๆ

1015
00:50:23,416 --> 00:50:26,791
{\an8}‪เธอคงมีเงินเก็บเยอะมากสินะ
‪จากการเป็นพี่เลี้ยงเด็ก

1016
00:50:26,875 --> 00:50:28,375
{\an8}‪พวกผู้ชายคิดว่าฉันฉลาดเกินไป

1017
00:50:28,458 --> 00:50:29,916
‪เพราะเธอไม่ได้มีเซ็กซ์

1018
00:50:30,000 --> 00:50:33,333
‪เธอเลยช่างสังเกตกว่าเพื่อนๆ

1019
00:50:33,416 --> 00:50:35,125
‪และรู้สึกได้ถึงความผิดปกติก่อนใคร

1020
00:50:35,208 --> 00:50:40,416
‪ถ้าคุณอยากได้หนังสาวคนสุดท้ายที่ดี
‪ก็ต้องมีเพื่อนกลุ่มหนึ่ง

1021
00:50:40,500 --> 00:50:44,125
{\an8}‪ถ้าเธอฟังคนเก่าแก่ในเมือง
‪พวกเขาจะบอกคุณว่าเขายังอยู่

1022
00:50:44,208 --> 00:50:48,083
{\an8}‪พวกเขาไปปาร์ตี้สุดสัปดาห์ที่ไหนสักแห่ง

1023
00:50:48,166 --> 00:50:51,041
‪เราต้องหาเหตุให้พวกเขาแยกย้ายกันไป

1024
00:50:51,125 --> 00:50:54,458
{\an8}‪คนละทิศละทาง และลุกขึ้นก่อความวุ่นวาย

1025
00:50:54,541 --> 00:50:56,250
{\an8}‪(ศุกร์ 13 ฝันหวาน)

1026
00:50:56,333 --> 00:51:00,291
{\an8}‪นั่นก็ความซ้ำซากอีกอย่าง
‪กฎอีกข้อ ถ้าคุณทำเรื่องลามกสกปรก

1027
00:51:00,375 --> 00:51:01,541
‪คุณจะต้องตาย

1028
00:51:03,250 --> 00:51:05,916
{\an8}‪พวกเขาถูกฆ่าทีละคน

1029
00:51:06,000 --> 00:51:08,125
{\an8}‪(นิ้วเขมือบ)

1030
00:51:09,583 --> 00:51:11,791
{\an8}‪หนังแนวนี้มักจะมีช่วงเวลาเงียบสงัด

1031
00:51:11,875 --> 00:51:14,583
{\an8}‪ซึ่งทุกคนคิดว่าฆาตกรอาจจะตายแล้ว

1032
00:51:14,666 --> 00:51:16,333
{\an8}‪(ฮาโลวีน)

1033
00:51:16,416 --> 00:51:19,625
‪แล้วทุกอย่างก็พังครืน
‪เธอต้องพิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง

1034
00:51:21,666 --> 00:51:25,458
{\an8}‪แต่เธอรอดมาได้และกลายมาเป็นตัวแทนคนดู

1035
00:51:31,583 --> 00:51:34,000
‪ฉันคิดว่าหนังแนวไล่เชือดและฉากซ้ำซาก

1036
00:51:34,083 --> 00:51:39,625
‪ป่านนี้คงหมดสิ้นไปแล้ว
‪ถ้าไม่มีหนังเรื่องหวีดสุดขีด

1037
00:51:39,708 --> 00:51:43,250
{\an8}‪หวีดสุดขีด เปลี่ยนความคิดซ้ำซาก
‪ในฉากที่มีหัวเปรอะเลือด

1038
00:51:43,333 --> 00:51:47,541
{\an8}‪ด้วยการฆ่าสาวคนสุดท้าย ดรูว์ แบร์รีมอร์
‪ในช่วงเปิดเรื่อง

1039
00:51:49,291 --> 00:51:55,416
‪ผมคิดว่าหนังชุดหวีดสุดขีด
‪จริงๆ แล้วพูดถึงแฟนหนังสยองขวัญ

1040
00:51:55,500 --> 00:52:00,875
‪และความรู้ของพวกเขาเกี่ยวกับความซ้ำซาก
‪และทำให้มันกลับตาลปัตร

1041
00:52:00,958 --> 00:52:02,750
{\an8}‪เพื่ออะไร มันก็เหมือนกันหมด

1042
00:52:02,833 --> 00:52:04,916
{\an8}‪นักฆ่าหน้าโง่แอบตามตามสาวอกอึ๋ม

1043
00:52:05,000 --> 00:52:08,750
{\an8}‪ที่วิ่งขึ้นบันไดมา ทั้งๆ ที่ควรจะ
‪ออกไปทางประตู ดูถูกกันชัดๆ

1044
00:52:08,833 --> 00:52:11,666
{\an8}‪แต่สาวคนสุดท้ายรอดมาได้อย่างดี

1045
00:52:13,041 --> 00:52:14,875
‪วันนี้เธอเตรียมตัวมาดีขึ้น

1046
00:52:15,791 --> 00:52:17,083
{\an8}‪ช่างหัวครอบครัวแกสิ

1047
00:52:17,166 --> 00:52:19,250
{\an8}‪เราจะมอบพลังให้เธอจนจบ

1048
00:52:19,333 --> 00:52:21,750
{\an8}‪และทำให้คนกลัวเธอจนถึงตอนจบ

1049
00:52:21,833 --> 00:52:23,250
{\an8}‪กินซะ นังบัดซบ

1050
00:52:24,041 --> 00:52:27,166
{\an8}‪บางครั้งเธอก็อันตรายกว่า

1051
00:52:27,250 --> 00:52:29,958
‪คนที่เธอกำลังต่อสู้เอาชีวิตรอดเสียอีก

1052
00:52:31,958 --> 00:52:34,625
‪และตามหลักการแล้ว ทำให้คนตายมากกว่า

1053
00:52:34,708 --> 00:52:38,000
{\an8}‪คนที่จะเป็นฆาตกรในหนังซะอีก

1054
00:52:38,083 --> 00:52:39,500
{\an8}‪(เกมพร้อมตาย)

1055
00:52:39,583 --> 00:52:43,333
{\an8}‪ผมว่าตอนนี้ความซ้ำซากมันพัฒนา

1056
00:52:43,416 --> 00:52:46,125
‪แทบจะกลายเป็นตอนจบที่ดูแล้วสบายใจ

1057
00:52:47,291 --> 00:52:48,125
{\an8}‪เวรเอ๊ย

1058
00:52:49,375 --> 00:52:53,041
‪ต่อไป ความซ้ำซากของระเบิดในหนัง
‪นั่นคือระเบิดเวลา

1059
00:52:53,708 --> 00:52:55,750
{\an8}‪มีระเบิดและเวลาที่กำลังเดินไป

1060
00:52:55,833 --> 00:52:58,208
{\an8}‪ถ้าพระเอกไม่ลงมือทำอะไร
‪จะมีคนตายเป็นจำนวนมาก

1061
00:52:58,291 --> 00:53:00,000
{\an8}‪เล่นกับอารมณ์โดยแท้

1062
00:53:00,083 --> 00:53:02,958
{\an8}‪- เหลือเวลาเท่าไร
‪- ยี่สิบวินาที

1063
00:53:03,041 --> 00:53:06,833
{\an8}‪ไม่สำคัญว่าจะเป็นหนังเรื่องไหน
‪เมื่อคุณดูตัวเลขค่อยๆ ลดลง

1064
00:53:06,916 --> 00:53:08,583
‪คุณจะรู้สึกใจตุ๊มๆ ต่อมๆ

1065
00:53:09,291 --> 00:53:10,333
{\an8}‪(ดิบดวลดิบ)

1066
00:53:10,416 --> 00:53:14,083
{\an8}‪ในรูปแบบดั้งเดิม
‪ความซ้ำซากแบบนี้มักจบที่สายไฟเสมอ

1067
00:53:14,166 --> 00:53:15,166
‪คิดงั้นเหรอ

1068
00:53:15,250 --> 00:53:18,541
{\an8}‪ตัดสีแดงหรือน้ำเงิน แดงหรือน้ำเงิน

1069
00:53:18,625 --> 00:53:20,500
{\an8}‪(มหาภัยเรือนรก)

1070
00:53:24,250 --> 00:53:27,583
{\an8}‪มันเป็นหนึ่งในจุดพีคที่เยี่ยมมาก
‪โดยไม่ต้องทำอะไรเลย

1071
00:53:27,666 --> 00:53:28,833
{\an8}‪ตอนนี้มันดูดีกว่าเดิมอีก

1072
00:53:28,916 --> 00:53:32,500
{\an8}‪มักจะมีคนที่พยายามเจาะระบบเข้าไป
‪และหยุดการนับถอยหลัง

1073
00:53:33,458 --> 00:53:35,541
‪เซอร์เบอรัสถูกปลดชนวนแล้ว

1074
00:53:35,625 --> 00:53:39,375
‪ถ้าตัวเอกเป็นคนปลดชนวนระเบิดเวลา
‪เรารู้ว่าเขาหรือเธอทำสำเร็จแน่

1075
00:53:39,458 --> 00:53:42,208
‪แต่มันสนุกตรงที่ลุ้นว่า "พวกเขาจะทำได้

1076
00:53:42,291 --> 00:53:44,875
{\an8}‪เฉียดฉิวแค่ไหน ว่ากันจริงๆ น่ะ"

1077
00:53:44,958 --> 00:53:48,500
{\an8}‪และมันเกิดขึ้นหลายครั้งมาก

1078
00:53:52,958 --> 00:53:54,083
‪(ความรักชนะทุกสิ่ง)

1079
00:53:54,166 --> 00:53:56,375
{\an8}‪สิ่งที่ต้องมีในตอนจบของหนังรัก

1080
00:53:56,458 --> 00:54:00,250
{\an8}‪คือคู่รักที่รีบร้อนสุดขีด
‪เมื่อคนหนึ่งต้องวิ่งอย่างบ้าคลั่ง

1081
00:54:00,333 --> 00:54:04,541
{\an8}‪แข่งกับเวลาและสภาพภูมิประเทศ
‪เพื่อประกาศรักนิรันดร์ต่อคู่ของตน

1082
00:54:04,625 --> 00:54:08,875
{\an8}‪บ่อยครั้งที่จะเกี่ยวข้องกับ
‪คนรักที่รีบไปสนามบินในนาทีสุดท้าย

1083
00:54:08,958 --> 00:54:10,833
{\an8}‪หรือเพื่อหยุดยั้งงานแต่งงาน

1084
00:54:10,916 --> 00:54:13,125
{\an8}‪เดอะแกรดูเอท
‪เป็นหนังสุดคลาสสิกเรื่องหนึ่งในนั้น

1085
00:54:17,041 --> 00:54:19,541
‪พระเจ้า ไม่นะ

1086
00:54:20,208 --> 00:54:23,708
{\an8}‪หลังจากวิ่งไล่ตามและโน้มน้าว
‪ให้อีกฝ่ายเชื่อในรักนิรันดร์ได้แล้ว

1087
00:54:23,791 --> 00:54:27,666
‪รางวัลของพวกเขาคือจูบที่ดูดดื่ม
‪ซึ่งปกติแล้วจะเป็นเวลาที่สภาพอากาศไม่ดี

1088
00:54:28,333 --> 00:54:32,541
‪ตอนที่เธอมัวแต่หมกมุ่นกับการจูบคนที่เธอรัก

1089
00:54:32,625 --> 00:54:35,708
‪จนไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าอากาศแย่แค่ไหน

1090
00:54:35,791 --> 00:54:38,666
{\an8}‪ฉันว่าในหนังเรื่อง
‪ไปงานแต่งงาน 4 ครั้ง หัวใจนั่งเฉยไม่ได้แล้ว

1091
00:54:38,750 --> 00:54:41,708
{\an8}‪คนสองคนมีอุปสรรคเหล่านี้

1092
00:54:41,791 --> 00:54:46,708
‪จนไม่ได้อยู่ด้วยกัน และสุดท้ายกลางสายฝน…

1093
00:54:49,000 --> 00:54:51,250
{\an8}‪ฝนยังตกอยู่เหรอ ฉันไม่ทันสังเกต

1094
00:54:55,375 --> 00:54:58,458
{\an8}‪เกรต้า เกอร์วิก ผู้กำกับ
‪ทำอย่างนั้นในตอนจบของเรื่องสี่ดรุณี

1095
00:54:59,333 --> 00:55:01,916
{\an8}‪(สี่ดรุณี)

1096
00:55:02,708 --> 00:55:07,625
{\an8}‪เธออยากได้ฉากจบของหนัง
‪และฉันจำได้ว่าฉันคุยเรื่องนี้กับเธอ

1097
00:55:07,708 --> 00:55:12,458
‪เธอพูดว่า "ฉันต้องการ ฉันอยากได้
‪ฉันโตมากับการดูฉากนี้ และฉันอยากได้"

1098
00:55:12,541 --> 00:55:17,208
‪ถ้าทุกอย่างไปได้สวย
‪ในตอนจบของหนัง คนดูจะนั่งไม่ติดเก้าอี้

1099
00:55:17,291 --> 00:55:19,291
‪และสงสัยว่าคนดีจะชนะไหม

1100
00:55:19,375 --> 00:55:22,083
{\an8}‪ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าเขาชนะแน่

1101
00:55:22,166 --> 00:55:23,291
{\an8}‪(คนดีชนะเสมอ)

1102
00:55:24,208 --> 00:55:27,833
{\an8}‪นี่ ทำไมไม่รังแกคนตัวเท่าๆ กันล่ะ

1103
00:55:27,916 --> 00:55:31,291
{\an8}‪เรื่องเล่าที่สอนศีลธรรม
‪จะต้องให้พระเอกฆ่าตัวร้าย

1104
00:55:35,458 --> 00:55:37,041
‪ยิ่งฉากตายดีเท่าไหร่

1105
00:55:37,583 --> 00:55:41,250
‪การกำจัดตัวร้ายก็ยิ่งน่าพอใจเท่านั้น

1106
00:55:41,333 --> 00:55:44,833
{\an8}‪การให้คนตกจากที่สูงมากๆ เป็นวิธีดั้งเดิม

1107
00:55:44,916 --> 00:55:46,541
{\an8}‪ในการจบเรื่อง

1108
00:55:46,625 --> 00:55:49,166
{\an8}‪เรื่องนรกระฟ้าทำได้เยี่ยมมาก

1109
00:55:49,250 --> 00:55:52,875
‪ทั้งยังให้พวกเขามีช่วงเวลาแวบหนึ่ง
‪ได้รู้ตัวว่าแพ้แล้ว

1110
00:55:56,875 --> 00:55:58,958
‪นี่เป็นช่วงเวลาที่ผู้ชมสะใจมาก

1111
00:55:59,041 --> 00:56:03,875
{\an8}‪มันทำให้พวกเขารู้สึกปลอดภัยน่ะ
‪คุณกำจัดตัวร้ายเพื่อจะได้รู้สึกปลอดภัย

1112
00:56:07,583 --> 00:56:10,666
‪และยิ่งตัวร้ายมีพฤติกรรม
‪ที่ขี้ขลาดตาขาวมากแค่ไหน

1113
00:56:10,750 --> 00:56:14,916
{\an8}‪เราก็ยิ่งภาวนาขอให้รับกรรมอย่างสาสมเท่านั้น

1114
00:56:15,000 --> 00:56:19,166
{\an8}‪ตัวร้ายเจ๋งๆ จะสร้างความกระหายเลือดให้คนดู

1115
00:56:19,250 --> 00:56:21,083
{\an8}‪เจอนี่ซะ ไอ้บัดซบ

1116
00:56:21,166 --> 00:56:22,458
{\an8}‪(ดาย ฮาร์ด 2 อึดเต็มพิกัด)

1117
00:56:27,750 --> 00:56:31,958
{\an8}‪ในตอนจบของหนัง
‪เราต้องการให้ความดีชนะความชั่ว

1118
00:56:32,041 --> 00:56:36,041
{\an8}‪นั่นทำให้เราอยากดูหนังที่มีพระเอกที่เก่งๆ

1119
00:56:36,125 --> 00:56:39,500
‪เชื่อว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย และโลกไม่น่ากลัว

1120
00:56:40,583 --> 00:56:43,541
{\an8}‪จนกว่าจะมีการทำสัญญาภาคต่อ
‪เพื่อนำพวกเขากลับมา

1121
00:56:43,625 --> 00:56:46,500
{\an8}‪นาทีสุดท้ายเป็นช่วงเวลาที่พระเอกจะได้ดื่มด่ำ

1122
00:56:46,583 --> 00:56:49,875
{\an8}‪กับชัยชนะที่ได้มาอย่างยากลำบาก
‪ก่อนจะขี่ม้าจากไปไกลแสนไกล

1123
00:56:52,250 --> 00:56:54,458
‪ก็อย่างที่ผมบอกตั้งแต่แรก ผมคือร็อบ โลว์

1124
00:56:54,541 --> 00:56:57,583
‪และนั่นก็คือความซ้ำซากของฮอลลีวู้ด
‪ที่เราได้ชมกันไป

1125
00:56:57,666 --> 00:57:01,083
‪ตอนนี้ไม่มีอะไรทำแล้ว
‪นอกจากกระโดดขึ้นม้าหรือมอเตอร์ไซค์

1126
00:57:01,166 --> 00:57:04,708
‪และขี่ไปสู่อาทิตย์อัสดง
‪ขณะที่เพลงร็อกหรือฮิปฮอปเริ่มดังขึ้น

1127
00:57:05,375 --> 00:57:07,041
‪แต่มันจะทำให้สูทผมพังน่ะสิ

1128
00:57:07,125 --> 00:57:11,000
‪ฉะนั้น แค่ขึ้นเครดิตท้ายเรื่องตอนผมดีดนิ้วก็พอ

1129
00:58:09,041 --> 00:58:11,541
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง