Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX EN STUDIOCANAL PRESENTEREN
NOORD-FINCHLEY
Vrolijk kerstfeest. -Wordt aan gewerkt.
Absoluut niet. Ze is vreselijk. -Niet waar.
Ze is bot. -Een beetje tactloos.
En ze is oud. -Ze is heel erg oud.
En de enige die kon komen.
Ik ga naar bed. -Ik ook.
Nee. Zij brengt jullie naar bed. -Zeker niet.
Dan krijgen we nachtmerries.
Wat ben je stil, Mop. -Ik heb al nachtmerries.
Het spijt me echt dat ik naar kantoor moet.
Ik kom zo snel mogelijk terug.
Mama was dol op jullie tante, dus laten we…
O, wat zie je er vreselijk uit.
Dag, tante Ruth. Ook fijn om u te zien.
Maar ik zie geen kerstboom, geen versieringen.
Nee, we hebben ervan afgezien. -Dat is 'n vergissing.
Hallo, kinderen. Hoe gaat het met jullie?
Goed, hoor.
Laat me eens kijken.
Dat dacht ik al, last van gebroken harten. -Ik niet.
Ik ook niet. -Ik wel.
Maar ik kan er nog steeds mee van mama houden.
Het gaat goed.
Jij bent heel oud. -Ja, daar ben ik me erg van bewust.
Hoezo moeten we nou allemaal luisteren?
Omdat het universum uit verhalen bestaat, niet uit atomen.
Dat is niet waar. -Jawel, want ik lieg nooit.
Dus luister naar het verhaal.
Daarna gaan jullie slapen en dan is het kerst.
Maar we willen niet dat het kerst wordt.
Dan weet ik nu welk verhaal ik ga vertellen.
Zit iedereen lekker?
Het is je geraden, want ik ga beginnen.
Het is misschien moeilijk te geloven…
…maar lang geleden wist niemand van kerst af.
In die tijd, midden in een bos in Finland…
…leefde er een gewone jongen, Nikolas.
Hij woonde met zijn vader, een houthakker die op dat moment veel aan z'n hoofd had.
Wees het bos.
Wat betekent dat?
Dat je niet moet bewegen.
Als ik 'rennen' zeg, ren je.
Dus dan moet ik niet meer het bos zijn. -Precies, en heel snel rennen.
Maar niet zonder jou.
Dan gaan we samen.
Kom op.
Rennen.
Nadat ze ternauwernood deze crisis hadden afgewend…
…keerden Nikolas en zijn vader terug naar hun hut in het bos.
Het waren moeilijke tijden voor vader en zoon.
Ze konden bijna niet rondkomen. -Wacht. Sorry dat ik onderbreek.
Wat is er?
Waar is zijn mama?
Die is overleden. Twee jaar eerder.
Ja, ik vrees dat de beer daar iets mee te maken had.
De beer heeft z'n moeder opgegeten. Helder.
Finland was in die tijd een erg gevaarlijke plek.
Nog steeds.
Maar ondanks de ontberingen bleef Nikolas hopen.
Vooral voor het slapengaan.
Vertel je me het verhaal, papa? -Niet weer.
Waarom niet?
Het is niet aan mij om het te vertellen. -Maar mama is er niet meer.
Goed dan, ik vertel je over Elfhelm.
Lang geleden, ergens op een plek als deze…
…woonde een jong meisje dat Lumi heette.
Op een dag terwijl ze eikels verzamelde in het bos…
…raakte Lumi hopeloos verdwaald.
Hoe meer ze zocht, hoe verder ze van huis raakte.
Over de rivier en onder de maan…
…over de spitse berg, helemaal naar beneden langs de…
Langs de slapende reuzen.
Ze liep langs de slapende reuzen en door de lucht.
Naar een plek waar de sneeuw net zo zacht was als de wolken.
En toen?
Lumi was de instorting nabij toen ze op het geheime dorp Elfhelm stuitte.
Een elfendorp, met het gelukkigste volkje en de meest magische plek ter wereld.
Lumi bleef daar tot de sneeuw verdween.
Toen pas kon ze terug naar haar huis in het zuiden…
…met haar zakken vol chocolaatjes.
Je gelooft dit verhaal toch?
Het eind klopt niet. De chocola zou gesmolten zijn.
Maar de rest?
De magie en de elfen?
Ik heb ze nooit gezien. -Maar je gelooft er wel in.
Je moeder in ieder geval. Voor haar was dat hetzelfde als weten.
Wat was dat?
Het leek gepiep. -Meer 'n soort gekraak.
Gepiep, absoluut.
Dat is trouwens overdreven. -Uit de weg, Nikolas.
Een muis. We hebben een muis. -Laat 'm met rust.
Papa.
Hij gaat ons eten stelen. -Welk eten?
Nee, niet doen.
Daar is hij. We hebben 'm.
Papa, alsjeblieft. Laat 'm leven.
Alsjeblieft.
Ik heb er veel over nagedacht en ik ga je Miika noemen.
En ik ga je leren praten.
Jongen.
Muis.
Mama zei altijd…
…dat geloven dat je het kan al het halve werk is.
Bomen.
Misschien niet het halve werk dan, maar het is een begin.
Op een dag gebeurde er iets wat de lange donkere winter verlichtte.
Een oproep van de koning zelf.
Er stonden maar twee namen op de uitnodiging…
…maar Nikolas zag er geen kwaad in een introducé mee te nemen.
We gaan op bezoek bij de koning, Miika. Koning.
Hij is erg opgewonden. -Wat een onzin.
Hoezo? Je houdt van de koning.
Ja. Hij is een groot man en verdient alles wat hij heeft.
Maar wij verdienen het ook. Iedereen.
We redden 't met wat we hebben. -Dat is niet veel.
We hebben elkaar.
En dat is geweldig.
Maar ik wil meer.
Zijne Majesteit, de Koning.
Hallo, allemaal. Bedankt voor het komen.
Gaat het? Wilt u een glas water?
Ik kan er wel even om bellen.
Nee? Zeker weten? Goed.
Het zijn moeilijke tijden, dat weten we. Ik bedoel echt heel erg moeilijk.
Wanneer hebben we voor het laatst gelachen?
Wat valt er te lachen?
We voelen ons allemaal ellendig.
We missen allemaal iets en ik denk dat we wel weten wat dat is.
Een gezondheidszorgstelsel. -Dat zou goed zijn.
Het is 'n idee, maar niet precies… -Leefbaar loon.
Ook 't bespreken waard.
Een eerlijk bestuurssysteem? Genoeg eten voor het volk?
Ik kan jullie beter gewoon vertellen wat ik denk dat we missen.
Hoop. We hebben allemaal hoop nodig.
Een vleugje magie om ons op de been te houden.
Ik heb jullie bijeengeroepen omdat jullie de sterksten zijn van het land.
Op u na.
Ik vraag jullie naar de uiterste grenzen van ons koninkrijk te gaan.
Ga er voorbij…
…en breng iets mee terug, wat dan ook, wat ons weer hoop geeft.
Een visionair.
De ogen van ons grootse volk zullen op deze zoektocht gericht zijn.
Nee, toch.
Zij die gaan, krijgen goed betaald.
De weg kan gevaarlijk zijn.
Sommigen zullen sterven, waarschijnlijk de meesten wel.
Zij die slagen, wacht een beloning die groter is…
Ik heb je. -Wat doet hij?
Grijp hem.
Vergeef hem, sire.
Ik smeek het u.
Het spijt me, Majesteit. Hij leeft met zijn hoofd in de wolken.
Geluksvogel.
Wat heb je gekregen? -Een aardig woord dat me warm zal houden.
Nee, hoeveel geld bedoel ik? -Geen idee.
Een halve kroon. Daar kan een muis een week van eten.
Vork.
Dennenappel.
Lepel.
Zeg iets, Miika. Alsjeblieft.
Anders?
Ja, ik ben het.
Dat scheelde weinig met die beer. Bedankt nog.
We moeten praten. Kan hij naar 'n andere kamer?
We hebben maar één kamer. -En ik wil het horen.
We kunnen buiten praten. Je mag mijn muts wel lenen.
Ik red het wel.
Waar zal 't over gaan, Miika?
Richting het noorden.
Nikolas, de zoektocht van de koning, ik ga eraan meedoen.
Ga je weg?
Niet lang. Twee maanden.
Twee maanden?
Misschien drie. Voor je het weet ben ik weer terug.
Het is de moeite waard. -Om de wereld hoop te brengen?
Om de beloning op te eisen.
De beloning is toch hoop en verwondering?
De beloning is het geld.
En geld betekent eten en warme kleren voor jou zodat je kunt leven.
Op de manier die ik beloofd heb bij je moeders graf.
Nikolas, alsjeblieft.
Nikolas.
Waar ga je heen? -Anders is mensen aan het verzamelen.
We gaan naar het Verre Noorden om Elfhelm te vinden.
Elfhelm. -Als het bestaat.
Het bestaat. Ik wil mee. -Nee, te gevaarlijk.
We slapen veel buiten in de kou. -Ik hou van de kou.
Ten noorden van Seipajarvi is 't niets dan ijzige winterlandschappen.
Daar ben ik gek op.
Het is zo zwaar dat niemand 't noorden ooit bereikt heeft.
Nee, omdat niemand de weg weet.
't Verhaal is er vaag over en zelfs dat onthoud je niet.
Alsjeblieft, papa. Ik kan helpen. Echt.
Toe.
Ik vertrek morgenvroeg.
Ik ga je missen, Kerstmis.
Je hebt nooit gezegd waarom mama me zo noemde.
Dat heeft ze nooit gezegd.
Het is maar 'n woord. Misschien betekent het niets.
Liefste broer, bedankt voor het genereuze aanbod…
…om voor je kind te mogen zorgen.
Wie past er op mij?
Tijd doorbrengen met mijn neef is voor mij al vergoeding genoeg.
Hoewel, als je erop staat, worden we het vast wel eens.
Dat komt goed. Ik heb m'n zus geschreven. -Getekend, je liefhebbende zus.
Niet tante Carlotta.
Gun je tante dat. Ze is eenzaam. -Hoe zou dat komen?
Broer.
Ik was zo blij met je bericht.
Dat wist ik wel.
En wat een mooie lange wandeling heb ik moeten maken om hier te komen.
Wat slim dat je deze hut aan het einde van de wereld hebt gebouwd.
Nikolas, wat heerlijk om je te zien.
U ook, tante Carlotta.
Zeg maar gewoon 'je'. We zijn een gezellige familie.
Schiet op, man. Inladen.
Tijd om afscheid te nemen, houthakker.
Ik zorg dat het de moeite waard is. -Onmogelijk.
Houthakker, we moeten gaan.
Papa.
Oké. Ik ben zover.
Papa, wacht. Je mes.
Hier, voor jou.
Die heeft mama voor je gemaakt. -Kon wel eens nuttig zijn, zei ze.
Om je warm en veilig te houden.
En blind?
Ik hou van je.
Eindelijk. Wat een kabaal.
Nu zijn alleen wij tweetjes nog hier.
Tante Carlotta was veranderd in…
Stop nog 'ns.
Ja?
Ziet hij zijn vader ooit weer terug? -Ja.
Beloofd?
Ik lieg nooit. Mag ik verder? -Dat is je geraden.
Tante Carlotta was veranderd in precies datgene waar Nikolas al bang voor was.
Wegwezen. Schiet op. Monster, verdwijn.
Regel één: ik slaap hier alleen. Ik heb m'n privacy nodig.
't Is zo koud… -Spreek me niet tegen.
Maar ik… -Hou op.
't Is koud… -Je doet 't weer.
De tweede regel is geen ratten.
Maar het is een muis.
Hij is een walgelijke miniatuurrat.
Laat hem met rust. -Jij smerig klein beest.
Miika. Nee, Miika.
En ook geen vreselijke, rotte groenten.
Mijn raappopje.
Die heeft m'n moeder voor me gemaakt. Kijk, hij heeft een gezicht.
Kijk, het heeft een gezicht. Ik was vergeten hoe erg ik kinderen haat.
Zie je dat, Miika? Dan mag je een wens doen.
Ik wens dat het papa gaat lukken en dat hij iets magisch meebrengt.
Het is hard nodig.
De tijd gaat traag voor hen die wachten.
En terwijl Nikolas wachtte, werd hij mager.
Maak jij dat nare, rommelende geluid? -Dat is mijn buik, tante.
Hou op met klagen. Ik heb meer honger dan jij.
Je eet mijn ontbijt. -Met tegenzin. Zelfs sneeuw smaakt beter.
Waarom heb je geen lekkere dingen in huis zoals marsepein of taart?
Chocola. Waarom mag ik geen chocolaatje?
Die tover je niet zomaar tevoorschijn.
Zou dat het leven niet leuker maken?
Thuis is geen plek.
Het is een gevoel.
En terwijl de dagen weken werden en zijn vader niet terugkwam…
…vroeg Nikolas zich af of hij het ooit nog zou voelen.
Nikolas.
Daar ben je.
Ik heb soep voor je gemaakt.
Echt?
Wat zit erin?
Liefde.
Ja, toe maar.
Eet maar op.
Ik had hier nooit moeten komen. -Dan ga je toch.
Ik heb Miika en het raappopje van mama.
Ik red me wel.
Grappig dat je over dat ding begint.
Nee. Hoe heb je dat kunnen doen?
Je bent zo'n sentimentele dwaas. Net als je moeder.
Praat niet zo over haar. Ze was aardig en zorgzaam…
En dwaas. Net als je vader die rennend door het bos verhalen najaagt.
Die overleeft 't vast ook niet.
Iedereen weet dat elfen niet bestaan.
Dat is niet waar.
En Elfhelm bestaat ook niet.
Nee. -Naar buiten met dat ding.
Nee. -Snotaap die je er bent.
Hij is verpest.
Over de rivier…
…onder de maan…
…de spitse berg op, langs de slapende reuzen…
Elfhelm.
En opeens had Nikolas een doel voor ogen.
Een missie.
Miika, ik ga m'n vader zoeken en hem de kaart geven.
Het is een lange en levensgevaarlijke reis naar het Verre Noorden.
Je hoeft niet mee te gaan.
Soms ben ik blij dat je me niet snapt.
Bomen.
De twee vrienden begonnen aan hun reis. -Bomen.
Weg van ellende en op weg naar het grote onbekende.
Het Verre Noorden.
Hé, knul.
Goedemorgen.
Waar ga jij heen, vreemde knul met 'n muis op je schouder?
M'n vader helpen. Hij is op expeditie naar het Verre Noorden.
Je bent te klein om iemand te helpen. En het Verre Noorden is gevaarlijk.
Nee, ze zijn op zoek naar Elfhelm.
Geloof nooit ergens in, vooral niet in sprookjes…
…over magische steden met kleine, gelukkige mensjes.
Val van een brug, jongen. Dat doet minder pijn.
Met alleen de kaart als gids ploeterde Nikolas voort.
Hij had het koud en had honger.
De woorden van de oude vrouw klonken nog na in zijn hoofd.
Ze heeft ongelijk, hè, Miika?
We vinden hem wel. Ik weet het zeker.
We moeten er gewoon zien te komen.
Deze kant op.
Geloof jij in magie?
Ik niet meer, denk ik.
Als er een moment is om te bewijzen dat magie bestaat en wonderbaarlijk is…
…dan is dit het wel.
Jongen.
Muis. Boom. Bal. Lepel.
Miika, je kan praten.
Ja, natuurlijk. Ik kan ook vliegen.
Grapje. Muizen kunnen niet vliegen. -Waarom zeg je nu pas wat?
Ik wilde 'n goeie zin kunnen maken.
Dat duurde wel even, met die onderwijsmethode van één woord per keer.
Kunnen we het over iets heel belangrijks hebben?
Wat dan? -Kaas. Bestaat dat?
Nog nooit gezien. Maar daarom geloof ik er nog wel in.
Ik proef 't liever dan dat ik erin geloof. Maar…
Dus dit is een vuurtje?
Bomen.
We lopen tussen de besneeuwde bomen.
Wat is dat? O, eekhoorn.
Dode, bevroren eekhoorn.
Vreemd woord, hè? Eekhoorn.
Hallo, ik ben een eekhoorntje.
Hoe noem je een eng, groot ding met vier poten en een soort gewei op z'n kop?
Hoe noem je die? -Geen idee. Rendier?
Dat. Ja, een rendier. -Waarom vraag je dat?
Zomaar, behalve dat er eentje op ons afkomt.
Raap me op. Rennen.
Hou je vast.
Hij lijkt gewond. -Nou en?
Kijk, een pijl.
Laat gaan. Die valt er vast vanzelf wel weer uit.
Laat zitten, niet ons probleem. -Dat kan ik niet.
Nu is het wel ons probleem. -Ho.
Rustig, jongen. Het is al goed.
Zie je?
Ik doe je geen pijn. Oké?
Aaien, goed idee. -Het komt goed.
Anders, de jager.
Ben je er klaar voor? Bij drie.
Eén, twee…
Rustig maar. Het is in orde.
Zie je wel? Geen paniek.
Brave jongen. Fijne dag nog.
Dag, vriend.
Dat is me alles meegevallen. Ik zag ons al doodgaan.
Vort.
Je wil niet met ons mee. We hebben nog een lange weg te gaan.
Moet ik op je rug?
Sorry, wat is er? -Is dat 'ja' op z'n Rendiers?
Ik denk eerder nee. Nu jij weer. -We lijken geen keus te hebben.
Je leert me praten, maar je luistert niet.
Nee. Absoluut niet. Oké, we gaan zitten.
Kijk, Miika.
De spitse berg. We zijn er bijna.
Ik wil je niet gewoon rendier noemen. Ik ga 'n naam verzinnen.
Slecht idee. Zo kom ik aan Miika.
Toen ik jong was, ging ik met m'n moeder sleeën rond 't Blitzenmeer.
Is dat geen goeie naam?
Welke? Meer of Blitzen? Of allebei?
Bedoel je allebei? Dat lijkt me een beetje te.
Voorwaarts, rendier Blitzenmeer.
Miika. -Huh?
Kijk.
Slapende reuzen.
We komen in de buurt. -Van wat?
Elfhelm.
Mijn vader.
Maar aan de andere kant van de berg…
…troffen ze alleen maar sneeuw en nog meer sneeuw.
Elfhelm was nergens te bekennen.
Ik begrijp 't niet.
We zijn vast ergens verkeerd gegaan. Er is hier niets.
Niets.
Wat bedoel je daarmee? Was dit niet het plan?
Wat moeten we doen?
Nikolas, wat moeten we doen?
Blitzen, daar.
En vanaf toen werd het alleen maar erger.
Papa.
Is dat zijn mes?
Nikolas voelde zich verlamd door twijfel.
De zoektocht buiten bereik.
Nikolas, wat scheelt er?
Ik heb 'm geprobeerd te vinden, maar 't is niet gelukt.
De temperatuur zakte pijlsnel.
Ik ben zo moe.
De lucht zelf begon te bevriezen.
Nikolas.
Nikolas' hartslag vertraagde…
…elke ademhaling was een inspanning.
Hij had alles gedaan wat hij kon.
Maar het was niet genoeg.
En? Zullen we het hier vanavond bij laten? Het wordt al laat.
Ik kan volgend jaar terugkomen.
Grapje. Ik ga al door.
Nikolas lag daar in de sneeuw…
…bevroren en vergeten.
Nikolas. Word wakker, alsjeblieft.
Nikolas.
Maar opeens klonk er een geluid.
Hoor je dat? Er komt iemand aan.
Ze komen helpen. Nikolas, we zijn veilig. We zijn…
…verloren.
Kijk zijn rare oren, opa. -Aan mensenoren moet je soms echt wennen.
Hij is een mens. Gaat hij ons opeten?
Nee. We zijn wel veilig.
Maar hoe zit het dan… -Iemand in nood helpen we altijd.
Ook al zijn ze menselijk.
Waar ben ik? Wie ben jij?
Ik ben Kleine Noosh. -En ik ben Vader Topo.
Noosh' betovergrootvader, als je dat kunt geloven.
Ben ik dood?
Nee, opa heeft net een Drimwick op je losgelaten.
Wat is een Drimwick? -Leg eens uit.
Een Drimwick is een hoopspreuk.
Ik heb gehoopt dat je sterk, warm en altijd veilig zal zijn.
Altijd veilig? Dat is onmogelijk.
Dat woord zeggen we nooit.
Een onmogelijkheid is slechts een mogelijkheid die je nog niet begrijpt.
Nu moeten we zo ver mogelijk bij je vandaan. En jij moet Elfhelm verlaten.
Elfhelm? Het elfendorp? Maar ik ben er nog niet eens.
Gekkie.
We staan aan de voet van de Zevenbochtenstraat…
…de langste straat in Elfhelm.
Sorry. We staan hier in 'n verlaten gebied met niets dan sneeuw.
Is hij blind? -Hij weet niet hoe hij moet kijken.
Wacht, ik heb alles op 't spel gezet om dit te vinden. Laat het me zien.
Eén keertje maar.
Om iets te zien…
…moet je erin geloven.
Echt geloven.
Ga je gang.
Doe je uiterste best en kijk of je kunt zien waar je naar op zoek bent.
Toe maar.
Geloof erin.
Elfhelm.
Wacht eens even. Wat is dit?
Elfhelm.
Kijk nou. -Ongelooflijk.
Dat dit goed is uitgepakt verbaast me wel, knul.
Ja, en nu je ons thuis gezien hebt…
…moet je weer gaan en vergeet je rendier en muis niet.
Wat je ook zoekt, hier vind je het niet.
Ik zoek m'n vader. Ik heb lang gereisd om hem deze muts te geven.
Uit de weg. Vooruit. -Schiet op.
We zijn al te laat.
Hierheen. -Aan het werk weer.
Waarom verstoppen we ons? -Niet nu.
SNEEUWKRANT KLEINE KIP VERMIST
Wie is Kleine Kip? -Wat?
Wie is Kleine Kip?
Hé, dwaas.
We moeten gaan.
Hou haar tegen. -Kom.
Hou op met lachen.
Daarboven.
Ik snap er niets van.
Dit was toch de gelukkigste en meest magische plek ter wereld?
Was, ja. -En dat wordt 't weer.
Dat geloven wij van het verzet. -Het verzet?
Wat bedoel je met verzet?
Snel, naar binnen.
Luister, mens…
…als je daar naar binnengaat, gewoon…
Je ziet 't wel.
Waar naar binnen?
Geef me je hand.
Vrolijk kerstfeest.
Draai nog eens rond.
Vrolijk kerstfeest.
Dit is het dan.
Vrolijk kerstfeest.
Dit is het verzet.
Tegen gezond verstand?
Vrolijk kerstfeest.
Nikolas, wat is dit?
Het is Taartstad.
Wat fantastisch. Hé, schoonheid.
Wacht hier. Ik ben zo terug.
Geen idee wat dit kerstgedoe is, maar ik vind 't geweldig.
Hé, raad eens wie er net een stoel heeft gegeten?
Geen paniek, suikerglas. Ik heb niks, behalve een volle buik.
Ga je gang. Het is heerlijk. -Ik zit propvol.
Vrolijk kerstfeest.
Zo lekker. -Geef me een hapje.
Vader Topo. -Ja?
Hadden ze het nou net over Kerstmis?
Ja, dit is een kerstfeestje.
Wat is Kerstmis? Zo noemde mijn moeder me altijd.
Pardon?
Vroeg je nou net wat Kerstmis is?
Ja? -Excuseer mijn vriend.
Hij is niet zo snugger. Een Kerstmis is een stad van taarten, hè?
Dat is het meest trieste wat ik ooit heb gehoord.
Kerstmis is de mooiste dag, want 't is de vriendelijkste dag.
En de stralendste en leukste. Een dag waarop hartelijk zijn vooropstaat…
…en daarom laten we 't ons niet afpakken.
Genoeg, Kleine Noosh. Laten we het over eenvoudigere dingen hebben.
Jullie weten nu hoe wij heten, maar hoe heten jullie eigenlijk?
Miika. -Ik ben Nikolas.
Dat heeft me opgevrolijkt. Het klinkt als Nekilas.
Jeetje, nou inderdaad. Nekilas.
Nekilas. Bah.
Wat is er mis met Nekilas?
Het is een nogal stinkend worstje dat alleen trollen maar eten.
Bestaan trollen ook?
Inval. Rennen.
Rennen. -Iedereen op de grond.
Je hebt de elf gehoord. Op de grond. -Richt dat ding niet op mij.
Sorry, mam.
Wat gebeurt er?
Dus de geruchten zijn waar.
Er zijn nog steeds elfen die graag feestvieren.
Moeder Vodol… -Stil.
Hebben we dan niets geleerd?
Zijn we door het lijden van de afgelopen maanden niet ietsje wijzer geworden?
Moeten de nieuwe regels compleet gene…
Wie of liever wat is dat?
Ik… -Ik heet Miika, nog nooit 'n muis gezien?
Jawel. Ik had 't niet tegen jou.
Mijn nederige excuses.
Ik ben Nikolas. -Misverstand.
Ik ben een mens.
Dat zie ik ook, ik geloof het alleen niet.
Vader Topo, tenzij ik me erg vergis, wat ik nooit doe…
…heeft u de laatste raadsvergadering bijgewoond.
Ja. Klopt.
Daar werden de nieuwe regels voor elfen ingevoerd.
Met als belangrijkste en meest na te leven regel…
…dat onder geen beding hier mensen naartoe mogen worden gebracht.
Maar ik heb hem niet hierheen gebracht.
Ik heb hem gevonden.
Op sterven na dood.
Dus heb ik een hoopspreukje verricht.
Een Drimwick.
Op een mens.
Een kleintje.
Jij dwaas.
Wie weet welke kracht je hebt ontketend. -Het was de enige manier om hem te redden.
Laten we niet vergeten hoe het vroeger was.
Wij zijn elfen.
We gebruiken onze krachten ten goede.
Wat heb je daaraan als we aangevallen worden?
We moeten ons aanpassen.
We moeten laten zien dat buitenstaanders hier niet meer worden toegelaten.
Op dit podium werd ik tot stafhoofd gekozen.
Heerser van Elfhelm.
In alle eerlijkheid, Moeder Vodol…
Stil.
Zo, mens, vertel me waarom je hier bent.
Ik zoek mijn vader. -Je vader?
Ja. Hij is naar Elfhelm gegaan om iets magisch te vinden.
Gaat 'r niets aan.
Was hij toevallig met een groep andere mannen op reis?
Ja. Heeft u hem gezien? Heeft hij Elfhelm gehaald?
En of hij hier geweest is. Hij was een van hen.
Wat heeft u hem aangedaan? -Ik heb hem vertrouwd.
Wij allemaal.
En waarom niet?
Wij hebben ooit eerder bezoek gehad van een mens…
…al was dat te kort.
Ze bracht ons zo veel vreugde.
Jarenlang hebben we met open armen gewacht op anderen die Elfhelm zouden vinden…
…om hen goede wil te tonen.
Deze groep heeft laten zien dat dat een synoniem voor zwakte is.
Wat bedoelt u?
Ik heb het natuurlijk over arme Kleine Kip.
Wie is Kleine Kip?
Z'n ouders zijn hier. Vraag 't ze zelf maar.
Vertel, wat hebben deze mannen gedaan?
Zeg het. Geef antwoord.
Ze hebben onze zoon ontvoerd. -Onze Kleine Kip.
Nee. Je hebt het mis. Mijn vader zou zoiets nooit doen.
Toch wel.
Dus heb ik mezelf verkiezingskandidaat gesteld met als motto 'Elfen voor Elfen'.
Geen gekke feesten meer waarbij we niet opletten.
Geen losse onachtzaamheid meer.
Geen gezang meer.
En een volledig verbod op Spikkeldansjes.
Weg met vriendelijkheid en plezier.
Weg met Kerstmis.
Bewakers, breng hem naar de toren.
Vooruit.
Geef hier.
Miika. -Ja.
Vlucht nu het nog kan. -Nee, ik laat je niet achter.
In die toren kan van alles gebeuren. -Ik laat je niet… Wacht, waar denk je aan?
Marteling, verscheuring of zelfs de dood.
Wat is dat? Hé.
Nikolas. -Miika.
Hij smokkelt een muis mee. -Vooruit. Nu sta je er alleen voor.
Naar binnen.
Waar breng je me naartoe? -Naar binnen jij.
Laat me mijn vader vinden, hij kan het vast uitleggen.
Toe, ik vertel de waarheid.
Jij weet niets van de waarheid af.
Niemand trouwens.
Mijn eenzame hart is het bewijs.
Ben jij een elf?
Nee, geen gewone, gadsie. Ik ben Waarheidselfje.
Je liegt. Zoiets bestaat niet.
Waarheidselfjes kunnen niet liegen. Dan raken we in de problemen.
En door hoofden te laten ontploffen.
Wacht, wat?
Nou, ik stop een Hewlip-blad in iemands mond…
…en 12 seconden later ontploffen ze.
Luister, ik moet mijn vader vinden. Kun je me helpen?
Ja, maar ik wil het niet.
Ik zei toch dat ik nooit lieg en je vader redden klinkt niet leuk.
En Kleine Kip dan? Wat weet je over hem?
Hij heeft 'n rare naam, is ontvoerd door mensen…
Nee, echt niet. Als ik m'n vader vind, kan hij het vast uitleggen.
Wat een saai idee. Gelukkig zitten we hier vast.
Trouwens, hou dit even vast. -Wat?
Dit zijn rotjes, niet zo sterk als Hewlip maar effectief in de juiste handen.
Hoezo? -Zo wordt de trol wakker.
Welke trol? -Die achter je.
Knijp hem tot z'n hoofd ontploft…
…zuig de sappige stukjes eruit en eet dan z'n tenen op.
Ben je gek geworden?
Sorry. Het rolt er gewoon uit.
Kan je me helpen, alsjeblieft? Je moet toch altijd de waarheid zeggen?
Ik heb nog één Hewlip-blad over, voor 'n bijzondere gelegenheid.
Dit is bijzonder. Ik word opgegeten.
Oké. Jij je zin.
Pak aan.
Prop het in z'n mond.
Tien.
Negen, acht, zeven, zes…
Pak mijn hand.
Drie, twee…
We vliegen. -Nou, we vallen niet.
Ben je pas aan magie blootgesteld? -Ja, een Drimwick.
Dat is saaie elfenmagie en werkt alleen als je aan iets goeds denkt.
Ik dacht aan wat me dierbaar is. M'n moeder, m'n vader en Miika.
Miika? -Mijn muizenvriendje.
Wat leuk. Ik heb nog nooit een muis opgeblazen.
Wat gebeurt er? -Ik heb denk ik 't moment verpest.
Ik stel me mooie dingen voor. -Ik denk aan 'n dode muis.
Ik nu ook.
Waar zijn ze?
Kom op, snel. -Vooruit.
Opschieten. Opzij. Heeft iemand ze gezien?
Kom op. -Waarom?
Waar zijn ze? -Joehoe. Hallo. We zitten hierboven.
Wat doe je? -Op het dak. Daar zijn ze.
Nee. Niks zeggen was geen optie? -Ik wou dat ik het kon.
Hoeveel mensen willen 'n vriend die alleen de waarheid zegt?
Niet zoveel? -Niemand, mensenjongen.
Luister, ik kan je zo niet blijven noemen ook al ben je er een schoolvoorbeeld van.
Want ja, ik kan me niet permitteren potentiële vrienden de rug toe te keren.
Dus, nieuwe vriend, hoe moet ik je noemen?
Mijn moeder noemde me altijd Kerstmis, de rest noemt me Nikolas.
Kortom, mensen zijn gevaarlijke dieren en niet te vertrouwen.
Dus wat doen we als we ooit een mens tegenkomen?
Dat klopt helemaal.
Toe, je moet me helpen te ontsnappen.
Nou, strikt genomen niet.
Ik moet mijn leerlingen beschermen…
…tegen boosdoeners zoals de ontvoerders van Kleine Kip.
Nee, toe.
Als je me helpt, spoor ik Kleine Kip op en breng ik hem terug naar Elfhelm.
Doe de deur open. -Alsjeblieft. Ik spreek de waarheid.
Doe open. Dat is een bevel.
Achteruit. -Waarom?
Schiet op.
Ga. Breng Kleine Kip terug.
Zo.
Zijn er mensen hier?
Mag ik naar de wc?
En jij dan? Ben jij een mens? -Nee.
't Is in orde.
Kijk in alle huizen.
Deze kant op.
Hierheen. -Wij doen de klok.
Nikolas. -Het is in orde. Ik ken dit rendier.
Bedankt, Noosh. Hé, knul, ik heb jou ook gemist.
Daar zijn ze. -Nee.
Hebbes. -Kom mee.
Hou ze tegen. -Snel.
Pak vast. -Kom op.
Toe maar, Blitzen. -Uit de weg, kind.
Succes, stinkworstje.
Nikolas. Hierboven.
Miika.
Miika, ik heb je gemist. -Ik jou ook heel erg.
Dit is Waarheidselfje. -Wat?
Nee. Laat hem niet ontsnappen.
Ze is wel een forse, hè? -Pardon?
Niet nu. -Hé, weer 'n nieuwe vriend?
Hou hem tegen.
Blitzen, deze kant op.
Hij heeft me te pakken. -Bukken.
Raak. -We zijn er bijna.
O, nee. -Nu hebben we jullie.
Stap af. -Stap af.
We hebben ze klem gezet. Vorm 'n cirkel.
Ze zijn overal. -Ja, zo, jongens. Trek de strop aan.
Stap af. Nu.
Ze weten niet hoe zwaar 't is zo sterk te zijn.
Wacht.
Ja?
Nemen ze hem gevangen?
Pardon? -Gaat hij dood?
Als dat gebeurt, moet je nu ophouden. -Dat kunnen we niet aan.
Jawel, hoor.
Jullie kunnen alles aan, want jullie hebben alles al doorstaan.
Nikolas was omsingeld.
Overal waar ze keken blokkeerden elfen hun de weg.
Ik kan niet weer gepakt worden. -Goed dat ik nog wat trucjes heb.
Ik heb geïmproviseerde, zelfgemaakte explosieven.
Wat? -Pak ze dan.
Miika, oren dicht. -Waarom?
Zoek dekking.
Blitzen, vooruit. -Kijk uit. Ze zijn hier.
Ga naar de poorten. -Ja, Moeder Vodol.
Halt. -We halen het niet.
Wat doe je?
De poort tegenhouden. Ga maar. -Niet zonder jou.
Dat kan best.
Ga. -Naar voren.
Je moet gaan. Dit wordt een harde.
Grijp ze.
Ga nou. Ga je vader zoeken.
Hij gaat ontploffen.
Kom op, Blitzen. -Laat hem niet gaan.
Schiet op, dwazen. Waar zijn jullie mee bezig?
De drie vrienden zochten de hele dag…
…over bergen, beekjes en bevroren meren.
Ergens in de uitgestrekte wildernis hoopte Nikolas zijn vader te vinden…
…en het mysterie van het verdwenen elfenkind op te lossen.
Rook.
Hé, Miika. -Ja?
Kijk dit. -Draad. Enig idee waar het naartoe leidt?
Nee, maar het moet ergens naartoe leiden.
Dat is geruststellend.
Kleine Kip.
Ik weet dat je bang bent. Ik ben het ook.
Ik kom je helpen.
Makkelijkste vangst ooit. -Wat je zegt.
Alsof je een konijn vangt?
Veel vogels hier.
Hij is vlug.
Ik zeg het maar.
Jullie weten hoe konijn smaakt?
't Gaat erom welke belofte je wilt houden, die aan je koning of die aan je zoon.
Het schiet al op.
Hou je nou maar stil of…
Verroer je niet.
Wie ben jij?
Zeg het of je gaat eraan.
Ik ben verdwaald in het bos. Ik val niemand lastig.
Je bent iets van plan. Zeg op, anders rijg ik je aan mijn pijl.
Wat is dit hier? -Deze jongen zwerft hier rond.
Wat doe je hier, jongen? Wie ben jij?
Wat doe jij hier? -Wie ben je?
Jij bent Joels zoon. -Mijn vader. Waar is hij?
Nikolas?
Ben jij het?
Papa.
Wat doe jij hier? -Ik ben je komen zoeken.
Over 'n elf ontvoeren heb je niets gezegd. Je zou bewijs zoeken dat Elfhelm bestaat.
Maar wat is beter bewijs dan een echte elf?
Ze hebben je er vast toe gedwongen, papa. Zeg alsjeblieft dat het zo zit.
Het is voor ons bestwil, Nikolas. -Nee.
De koning vroeg om hoop. Wat is hier hoopvol aan?
We kunnen de elf terugbrengen naar Elfhelm. Terug naar zijn huis.
De elfen zullen blij zijn en jullie misschien wel belonen. Jullie allemaal.
Goed zijn is beter dan rijk zijn, papa. Beter dan wat dan ook.
Als je dat vergeten bent, ben je mama vergeten.
Ik haal je hieruit, Kip.
Uit de weg, Joel.
Hij is mijn zoon. -Hij helpt de elf ontsnappen.
Dan binden we hem ook vast. -Papa.
Zodat hij geen kant op kan. -Papa.
Stil.
Prima. Bind hem vast.
En het rendier ook. -Papa, wat? Papa.
Papa, alsjeblieft.
Papa.
Blitzen. -Houden zo. Rustig.
Laat 'm met rust. -Pak beet. Hou vast.
Kom aan m'n vriend en ik bijt je in je oogbal.
Het is je gelukt. Je hebt 'm leren praten.
Ja, inderdaad. Hij is geweldig.
Kijk niet zo naar me. Ik doe m'n best.
Dit is je best doen?
Je weet gelijk hoe iemand is als hij je met de kennismaking wil vermoorden.
Stil, Miika.
Met een bijl.
Rustig blijven. -Wat doe je?
Volg me. -Nee. Waarom zouden we?
Hé, Nikolas.
Wat 'n vreselijk idee om hierheen te komen, weg te lopen, alles.
Maar je bent m'n zoon en ik sta hoe dan ook aan jouw kant.
Waarom lach je? -Je hart zit toch op de juiste plaats.
Kom op, Kleine Kip.
Dit is het plan.
Breng Kip naar Elfhelm met het rendier.
Blijf naar 't zuiden gaan en stop pas bij de hut.
Ze ontsnappen. -Nu.
Ze gaan ervandoor.
Sta op, mannen. -Nikolas.
Opschieten. -Naar het zuiden.
Niet zonder jou. -Schiet op.
Iedereen opstaan. Kom op. Erachteraan.
Ze ontsnappen. -Ze hebben de elf.
Joel. Nikolas.
Deze keer mis ik niet.
Sneller, Blitzen.
Dichterbij.
Joel, we hadden een afspraak.
Laat ze niet ontsnappen.
Ze ontsnappen.
Rennen. Joel.
We moeten sneller.
We gaan niet snel genoeg, Blitzen.
Nikolas, kijk daar.
Kom op, Blitzen. Er schuilt magie in je.
Ja zo, jongen. Het lukt je.
Ik maak het te zwaar.
We zijn er bijna. Toe maar, Blitzen.
Alsjeblieft, vlieg, Blitzen.
Nee, papa. -Ik hou van je, Nikolas.
Nee, papa. -Je hebt zoveel goeds te geven.
't Is beter dan wat dan ook.
Nee, papa.
Papa, nee.
Papa, alsjeblieft.
Papa, nee.
Papa.
Dat is het slechtste verhaal ooit. -Ik ben nog niet klaar.
Hier brei je nooit meer een goed einde aan.
Dat hoeft ook niet.
Geluk is niet verplicht en niets is eindig.
Nou, vrolijk kerstfeest allemaal.
Maar tante Ruth?
Wat is er, Moppet?
Arme Nikolas.
Ik weet het. De pijn die hij voelde was vreselijk.
Verdriet is de prijs die we betalen voor liefde…
…en het is het meer dan waard.
Nikolas…
Het spijt me zo.
Maar nu was het tijd voor Nikolas om de dingen recht te zetten…
…en Kleine Kip terug naar huis te brengen, naar Elfhelm.
Luister.
Je denkt vast dat m'n vader 'n slecht mens was, maar hij had ook goeie kanten.
Mensen zijn ingewikkeld.
De straten van Elfhelm bleken verlaten.
Er was geen elf te zien.
Moeder Harkers, wegens gruwelijke misdaden tegen de elfheid…
…bent u hierbij verbannen voor het leven.
U kunt ons straffen…
…maar u kunt de grond waarop wij staan niet wegnemen.
Dit is ons thuis.
Genoeg.
Verbannen. Jullie zijn allemaal verbannen.
U kunt dit niet doen. -Ik heb het net gedaan.
Jullie kunnen hier niet onze veiligheid bedreigen en ons leven verstoren.
Zijn we de lessen van arme Kleine Kip al vergeten?
Vraag het hem zelf maar.
Ik ga geen grote toespraak houden.
Nou, dat is het dan.
Als Kleine Kip nog leeft…
…dan is er nog hoop.
Godzijdank.
Wacht.
Zet 'm neer. Breng hem terug.
Hoera voor Kip.
Aanpassen. We moeten ons aanpassen.
Wacht. Ik beveel het jullie.
Wat zei hij? -Nog niets. Hij heeft net aangeklopt.
Het blijft spannend.
Wat is er?
O, mijn schatje.
Het spijt me, mam.
Ja, we bespreken het wel als je vader thuis is.
Je hebt je pa gevonden.
Luister.
Het enige in het leven wat eenvoudig en duidelijk is, is de waarheid.
Maar die kan pijn doen.
Gaat de pijn ooit weg?
Nee.
Kan je niet één keertje liegen? -Maar je leert ermee leven.
En daardoor word je sterker.
Dat is de waarheid.
Ik begrijp niet helemaal hoe je het gedaan hebt.
Begin eens bij het…
Je hebt ons kind gered.
Dat had iedereen gekund. -Maar jij hebt het gedaan.
Pak die overwinning gewoon.
Wij zijn eenvoudige tollenmakers.
Hij doet bescheiden. Hun tollen zijn top.
Als dank bieden we je een selectie van onze mooiste spullen aan.
Ik heb altijd maar één speeltje gehad. Een raappopje.
Door mijn moeder gemaakt.
Echt triest. Hij heeft 't opgegeten. -Een foutje is menselijk.
Maar één speeltje.
Als ik ermee speelde, voelde ik me blij en geliefd. Meer heeft 'n kind niet nodig.
Wacht eens. -Wat is er?
Kun je er meer maken? Veel meer.
Ja, maar… -Zoveel mogelijk.
Glanzende, stapelbare, opwindbare dingen.
Ik moet dit gordijn ook lenen. -Ga je nog een elf ontvoeren?
Nee, dit is grootser. -Gaan we een gordijnwinkel openen?
Aan de slag. -We hebben niet veel tijd.
En ik heb niet veel kaas. -Had dat gezegd. Ik maak mijn eigen kaas.
Trouw met me.
Komt goed, jongens. Ik drijf het rad aan.
Het wiel komt aan de zijkant.
Dank je. Perfect. -Breng de wielen.
Goed zo, allemaal. Geweldig werk. Ga zo door.
Fantastisch. Bedankt.
Je hebt een plekje overgeslagen. Opnieuw.
Ik heb erger gezien.
Dank je wel. -Kon je dit maar zien, mama.
Het is alles waar je op gehoopt had.
Nog vijf minuten, iedereen.
Vijf minuten. -Net geschilderd.
Blauw voor vrede…
…rood voor pret, groen voor verwondering en geel omdat 't m'n ogen prikkelt.
Vind je 't mooi? -Is het niet te opzichtig?
Ik vind 't perfect zo. -Top.
Dat rendier loopt niet zelf, hè.
Oké, iedereen, het is zover. De tijd dringt.
Vrolijk kerstfeest.
Voor jou. -Dat kan ik niet aannemen.
Je bent nu een van ons.
Als je Elfhelm vertegenwoordigt, kan je er niet slordig bijlopen.
Ze kijken tegen je op.
Wij allemaal.
En niet alleen omdat je zo bizar lang bent.
Ga maar. Elfhelm is nu je thuis.
Ga eropuit. Doe je best.
Dit is het.
Bedankt voor alles. -Veilige vlucht.
Wij nemen het nu over. Tot snel.
Daar rekenen we op.
Halt.
Dat mens mag Elfhelm niet verlaten.
Ja, hij heeft het elfje teruggebracht.
Geweldig.
Maar wat is één jongen ten opzichte van een hele gemeenschap?
Wat we hebben verworven moet ons niet blind maken voor wat we kunnen verliezen.
Ons thuis. Onze cultuur.
Nee, onmogelijk.
Jongen…
…hoe kom je aan die hanger?
Hoe kom je daaraan?
Van mijn moeder. Ze had hem altijd om.
Dat ik die nog eens mag zien.
Lang geleden…
…liep er een mensenmeisje ons dorp binnen, moe en verdwaald.
We hebben haar opgevangen.
Ze was lief en aardig en vol hoop.
Ze werd onze vriendin…
…mijn vriendin…
…tot de sneeuw was gesmolten en ze terugkeerde naar haar huis in het zuiden.
Haar zakken vol chocola.
Daar zijn die dus gebleven.
Ik herinner me, Dimelza…
…dat jij ooit degene was die het meest van mensen hield.
Ze vertrok zonder iets te zeggen. -Ze is 't nooit vergeten.
Mama vertelde me elke avond over Elfhelm.
Het hoorde bij haar.
Lumi.
We noemden haar Lumi. -Lumi.
Het meisje dat kwam, maar niet lang kon blijven.
Ik zie haar.
Ik zie haar in jou.
Mama zei dat Elfhelm de meest hoopvolle, gelukkigste plek ter wereld was.
En dat moet weer zo zijn, vooral met Kerstmis.
Waarnaar ik ben vernoemd.
Ze heeft je Kerstmis genoemd.
We hebben nog even voor de grote dag.
We kunnen het de beste kerst ooit maken.
Klaar, oude vriend? -Altijd.
Je had 't tegen hem, hè?
Sneller, Blitzen.
Tot snel, vriend.
Goeie vlucht, Kerstman.
Daar, Blitzen. Daarbeneden.
Ik heb m'n staart verbogen.
Wie ben jij?
Wat zit er in die tas?
Hoop, magie en verwondering.
Bewakers.
Wacht, dat wat u zocht, de ontdekking die de vonk kan aanwakkeren.
O, dat.
Dat heb ik al min of meer opgegeven.
Te veel paarden zien met hoorns op hun hoofd maakt je cynisch.
Wacht eens.
Bewakers. -Zeg dat niet steeds.
Ik denk toch niet dat er iemand is. -Kijk gewoon even, toe.
Goed. Laat maar zien dan.
Het is niet heel erg magisch.
Hoe werkt het?
We beginnen daar.
Geven koningen soms iemand een voetje? -Deze wel.
Hoe komt u hier?
En nu? -Kijk maar.
Nikolas liet de koning zien dat het niet om de cadeaus gaat.
Hoewel ze wel fantastisch zijn.
Het gaat om wat erachter zit.
Hier is er eentje.
Je geeft wat je kunt om te laten zien dat je om iemand geeft.
En dan delen we allemaal in de vreugde.
En die vreugde kan tot hoop uitgroeien.
Die hoop verspreidt zich huis voor huis door het land.
Ik vroeg om iets nieuws.
Jij hebt iets meegebracht wat we al hadden, maar vergeten waren. Bedankt.
Nou, succes ermee. -Dag.
Waar ga jij naartoe? -Mijn werk hier zit erop. Dus…
Klaar?
Ik heb 't idee aangedragen, u laten zien hoe 't werkt.
Nu moet ik een manager aanstellen. -Goed.
Wanneer begin je?
Ik ken je net, maar 't lijkt mij…
…dat als iemand de oneindige vreugde van liefde geven en krijgen verdient…
…jij dat bent, jonge vriend.
Trouwens, het is maar één dag per jaar. Hoe gaan we het noemen?
Dat is makkelijk. Nikolas-en-Miika-de-pratende-muis-dag.
Nog andere ideeën?
Weet je wie ook wat magie nodig heeft?
Wie?
Inbreker. -Kom op.
Dief.
Indringer. -Vooruit.
Hé, tante Carlotta.
Ik ben het, Nikolas.
Ik vlieg op 'n rendier en m'n muis kan nu praten.
Hallo.
En kijk, dit is onze vriend, de koning. -Hallo.
Ik kwam alleen even zeggen dat magie echt bestaat.
Dat klopt. Echt waar.
Zak.
O ja, kijk eens in je zak.
Bedankt, Nikolas.
De zak was bijna leeg…
…maar voor Nikolas was het avontuur nog maar net begonnen.
En zo kwam het dat een koning…
…een muis, een rendier en een jongen met de naam Kerstmis…
…weer in de lucht verdwenen.
Ik begrijp het niet.
Misschien volgend jaar.
Kom op. Het is eenvoudig. Gebruik de… -Wacht, het lukt me wel.
Ik snap het.
Vertel je snel weer een verhaal?
Zodra je er eentje nodig hebt.
Morgen?
Waarom zijn jullie nog op? Jullie horen allang in bed te liggen.
Volgend jaar kan de Kerstman zich weer uitleven.
Oké. Nou, wat dacht je van… -Papa.
Ik heb niets…
-Zo gaat het altijd.
Aan de donkerste nacht komt een einde.
De zon komt op en het wordt weer kerstochtend…
…waarop van alles kan gebeuren.
Ik…
Mama had dit geweldig gevonden.
Ze komt nooit meer terug, hè?
Nee, maar jullie zijn nu de beste herinnering aan haar.
Tante Ruth. -Ja?
Is Kerstmis echt zo begonnen?
Dat kan niet anders. Ik lieg namelijk nooit.
Ondertiteld door: Jik Boom