Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪- เดี๋ยวหนูเก็บเองค่ะแม่ ‪- แม่เก็บเอง
‪นั่งเถอะ
‪นั่งสิครับ นั่งลง
‪บอกแล้วไงว่าอย่าทำงานหนัก สุดท้ายก็เป็นแบบนี้
‪แม่ต้องทำงาน
‪ส่งถุงของขวัญให้แม่ที
‪นี่ของลูก คิดว่าลูกน่าจะชอบนะ
‪ดูสิ
‪เสื้อตัวใหม่ไว้ให้ลูกใส่เดินทาง
‪แม่ไม่เห็นต้องสิ้นเปลืองเงินกับของแบบนี้เลย
‪สิ้นเปลืองเงินเหรอ
‪จะใส่ผ้าขี้ริ้วเดินทางรึไง ไม่ได้หรอก
‪- นี่ซื้อของใช้ได้เป็นเดือนเลยนะ ‪- แต่ลูกใส่แล้วจะดูดี
‪ลองใส่ดูสิ
‪สวยใช่ไหมล่ะ
‪- ใช่ ‪- สวยมากเลย
‪ใช่
‪ดูสิ ยังมีอีกนะ
‪คุณนายอานา…
‪ใช่ไหมล่ะ
‪เอาไว้อ่านตอนเดินทางได้
‪เธอเป็นคนเลือกใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- ตรงนี้เขียนว่าอะไร
‪การบิน… โอ๊ย! อย่าทำแบบนั้นสิ
‪เอามานี่มา แม่เก็บให้
‪ขอบคุณครับแม่
‪- กินข้าวกันไหม ‪- เอาสิ
‪นำสวดเลย
‪ขอบคุณพระเจ้าสำหรับอาหารที่เรากินวันนี้
‪ขอให้มาเตอุสเดินทางปลอดภัย
‪โปรดปกป้องและชี้แนะเขาให้เดินถูกทาง
‪สรรเสริญพระเจ้า
‪- อาเมน ‪- อาเมน
‪- เฮ้ย! ไล่แมวไปเร็ว! ‪- ไปซะ!
‪ช่างมันเถอะ มานี่มา
‪- มันอยากกินอาหารของเรา ‪- ใช่
‪ไม่ๆ ตักให้ตัวเองก่อนเลย
‪- นั่งลงเถอะ ‪- กินก่อนสิลูก ลูกทำงานหนักนะ
‪ให้ตายสิ แม่จะกินอยู่แล้วแหละ แต่…
‪กินเยอะๆ หน่อย นี่ครับ
‪- พอแล้วๆ ‪- ไม่ได้ เติมอีกหน่อย
‪แม่ไม่หิว
‪พวกมันวิ่งหนี
‪พวกมันวิ่งหนีเธอ
‪หวัดดี!
‪- ไง มาเตอุส ‪- หวัดดี กิลสัน
‪- พร้อมไหมพวก ‪- พร้อมครับ
‪เยี่ยมเลย
‪นี่แม่กับน้องสาวผมครับ
‪คุณนายอานา ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪- มาเตอุสชื่นชมคุณไว้เยอะมากเลย ‪- สวัสดี
‪เอาไว้ผมจะแวะมาดื่มกาแฟด้วยนะครับ
‪- ได้เลย ‪- แล้วคุณจะได้เห็นว่าอะไรๆ จะเปลี่ยนไป
‪ขอบคุณพระเจ้า แม่ผมไม่ต้องหยิบจอบอีกเลย
‪นี่สำหรับคุณครับ คุณนายอานา
‪การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นจริงๆ
‪นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น
‪ผมขอยืนยันนะ คุณนายอานา
‪ลูกชายคุณจะทำให้คุณภูมิใจ
‪- ไปกันเถอะมาเตอุส สายแล้ว ‪- ไปกันครับ
‪เซาเปาลูไม่รอใคร
‪- ว่าไง ‪- สวัสดี มาเตอุสครับ
‪ไง
‪จูเลียเป็นไงบ้าง เธอคงคิดถึงนายแล้ว
‪เธอส่งข้อความมาหาฉันแล้ว
‪แต่ฉันไปอยู่ไม่นานหรอก
‪แค่นานพอที่จะหาเงินมาสร้างบ้านให้เราที่นี่
‪นายมันบ้า ปล่อยให้ผู้หญิงถ่วงความเจริญ
‪ถ้าฉันเลือกได้นะ ฉันจะไม่กลับมาอีกเลย
‪ครอบครัวเป็นทุกอย่างสำหรับฉัน พวกเขาอยู่ที่นี่ ‪เงินของฉันเป็นของพวกเขา
‪นายจะพลาดโอกาสนี้ ‪ที่จะได้ออกไปจากที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด
‪- ไปหาเงิน ไปรวย ‪- ใช่
‪ฉันไปร้านตัดผมทุกอาทิตย์เลยนะ
‪- เจ๋งเลย ‪- ฉันมีน้ำหอมดีๆ ใช้…
‪ฉันมันไม่หล่อ ถ้าไม่ทำตัวให้ดูดี ใครจะไปเอา
‪อดทนหน่อยนะ เด็ก ๆ ‪อีกแค่ห้าชั่วโมงเราก็จะถึงเซาเปาลูแล้ว
‪ซามูเอล
‪ยินดีต้อนรับสู่เมืองใหญ่นะ เด็กๆ
‪ตื่นได้แล้ว!
‪เกิดมาไม่เคยเห็นรถเยอะขนาดนี้เลย
‪เซาเปาลูเจ๋งใช่ไหมล่ะ
‪ดูสิพวก!
‪ดูสิ ไกลสุดลูกหูลูกตาเลย!
‪สวัสดี คุณลูก้า!
‪เป็นยังไงบ้าง
‪ก็ดี
‪ผมพาเด็กๆ มาแล้ว ‪พวกเขาอยากเริ่มงานกันแล้วละ
‪เดินทางสนุกไหม
‪นั่นซามูเอล
‪เอเซเกียล
‪- อิซากี มาเตอุส ‪- ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪- มาจากไหนกัน ‪- พวกเขามาจากแคว้นกาตันดูวา
‪ทำงานในไร่เหรอ
‪- เราทำทุกอย่างครับ ‪- พวกเขาไม่ใช่คนขี้เกียจ
‪เยี่ยมเลย
‪แค่นี้ใช่ไหมครับ คุณลูก้า
‪ใช่ กิลสัน ขอบใจนะ
‪- ฉันต้องไปแล้ว ทำตัวดีๆ นะเด็ก ๆ ‪- ขอบคุณครับ
‪- บายครับ กิลสัน ‪- มานี่สิ
‪นั่นห้องอาหารกลางวัน
‪นี่โรงซ่อมสร้าง
‪ทั้งหมดนี้คือเศษเหล็ก
‪วางของไว้บนเตียงเลย
‪ขอเอกสารของพวกนายด้วย ‪เอาบัตรประชาชนมารึเปล่า
‪เอาไปทำไมเหรอครับ
‪ไว้ทำเอกสารน่ะ
‪นี่ครับ คุณลูก้า
‪- ขอบใจ ‪- นี่ครับ คุณลูก้า
‪คุณลูก้า แล้วสัญญาของพวกเราล่ะครับ
‪อาทิตย์นี้เราจะดูให้
‪ด้วยความเคารพนะครับ เรามาที่นี่ ‪เพื่อทำงานสุจริตและมีสัญญาที่ถูกต้อง
‪ฉันจะคุยกับฝ่ายบุคคลให้
‪พรุ่งนี้เราต้องส่งของเจ็ดที่
‪เริ่มงานตีห้า
‪แล้วมื้อเย็นล่ะครับ
‪กิลสันบอกว่าคุณเลี้ยงอาหารทุกมื้อ
‪มีบาร์อยู่ตรงหัวถนน
‪นี่สี่เหรียญ
‪- พรุ่งนี้เราจะเริ่มงานกันแต่เช้า ‪- ครับ
‪เช้าตรู่เลย
‪ดูตึกพวกนั้นสิ
‪ฉันจะซื้อคอนโดที่นี่
‪ห้องนั้นของฉัน ฉันซื้อแล้ว
‪มันสูงมากจนเห็นคนข้างล่างนี่ตัวเล็กหมดเลย
‪ฉันชอบตึกนั้น
‪- เออ ‪- นั่นก็สวยเหมือนกัน
‪ทุกคนพร้อมสั่งอาหารรึยัง
‪- ยังเลยครับ ‪- ขอบคุณครับ
‪พร้อมเมื่อไหร่ก็เรียกฉันนะ
‪ฉันอยากกินสเต๊ก
‪มันคืออันนี้
‪- ไม่มีเครื่องเคียงเหรอ ‪- มันเขียนไว้ตรงนี้
‪อันนี้ เห็นไหม
‪สเต๊กก็ดีนะ สั่งสองจานแล้วมาแบ่งกันดีไหม
‪ฉันไม่อยากอ่าน ฉันอยากกิน ให้ตายสิ
‪คุณครับ สเต๊กพิเศษสองที่ครับ
‪สเต๊กพิเศษสองที่สำหรับสี่คน
‪เห็นไหมว่าที่โรงเรียนเราเปิดรับสมัครนักเรียน
‪- ฉันอาจสมัครตอนกลับไป ‪- นายเรียนจบแล้วเหรอ
‪- ฉันจบเกรดแปดแล้ว ‪- โห นายหางานที่ดีกว่านี้ไม่ได้เหรอ
‪ก็มันมีแต่ท้องไร่ท้องนา
‪เราเจอกันที่นั่น
‪- เราทำงานหนัก ‪- หนักเหรอ
‪งานสามชั่วโมงแต่เราทำไปหกชั่วโมง ‪เพราะเขาพูดไม่หยุด
‪ฉันพูดไม่หยุดเหรอ
‪- ใช่ ‪- นายต่างหากที่พูดไม่หยุด
‪ที่นอนเจ้าหญิงกับเมล็ดถั่วของนายเป็นไงบ้าง
‪- สบายกว่าที่นอนที่บ้านนะ ‪- ฉันไม่เคยนอนเตียงเลย
‪- แล้วนายนอนที่ไหน ‪- ในเปลญวน
‪- ให้ตายสิ ฉันเกลียดเปลญวน ‪- ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน
‪เตียงสบายกว่า
‪- นายอยู่กับพ่อแม่รึเปล่า ‪- อยู่กับยาย
‪และคุณเฮชินัลโด ฉันทำงานให้เขา
‪- นายมาจากไหนเหรอ ‪- จากที่ไกลๆ
‪นายอายุเท่าไหร่
‪นายไม่รู้เหรอ
‪นายนี่มันบ้านนอกจริงๆ นะเนี่ย
‪นั่นนิตยสารเกี่ยวกับอะไรเหรอ
‪- การบิน ‪- ต้องดีแน่เลยที่อ่านหนังสือออก
‪นายอยากเรียนมหาลัยไหม
‪มหาลัย…
‪นายคิดว่าฉันจะตายอยู่ในป่าช้ารถนี่เหรอ
‪- มหาลัยไม่เหมาะกับเราหรอก ‪- ไร้สาระ
‪เราเพิ่งได้ลวดทองแดงมา 500 กิโลกรัม
‪พวกนายต้องปอกเปลือกมัน
‪ดูนะ
‪จับให้แน่น…
‪ดูนะ
‪เอาเปลือกยางออกไป
‪เห็นไหม ทองแดงบริสุทธิ์
‪ไอ้นี่มีมูลค่ามากนะ
‪ทองแดงไว้ตรงนี้ ยางไว้ตรงนั้น
‪ทีนี้ก็สแตนเลส
‪ถือหน่อย
‪หยิบแม่เหล็กมา
‪แม่เหล็กไม่ดูด มันมีมูลค่ามากกว่า
‪เอาไว้ตรงนี้
‪ยากไหม
‪- ไม่ครับ ‪- ลุยกันเลยไหม
‪- ลุยกันเลยครับ ‪- แบ่งงานกันแล้วไปทำงาน
‪เร็วเข้า รถบรรทุกคันแรกกำลังมา
‪ขนของลงจากรถ!
‪เร็วเข้าไอ้หนู
‪ไม่มีงานไม่มีเงินนะ
‪หวัดดีครับแม่
‪ไง มาเตอุส ถึงที่หมายปลอดภัยไหม
‪ปลอดภัยครับ ขอบคุณพระเจ้า
‪แล้วยังไง คิดว่าเป็นไงบ้าง
‪มันเป็นป่าช้ารถขนาดใหญ่ครับแม่ มีงานเยอะเลย
‪ไม่ แม่หมายถึงเมืองน่ะ
‪เรายังไม่ได้ออกไปไหนกันเลยครับ
‪อาทิตย์หน้าเราจะทำอะไรสักอย่างกัน
‪ลูกคงเหนื่อยใช่ไหมเนี่ย แม่คิดถึงลูกและ…
‪(เงินค่าโทรหมด กดหนึ่งเพื่อเติมเงิน)
‪กองเศษเหล็กสำหรับพวกนายทุกคน
‪แยกชิ้นส่วนรถ
‪เราทำงานทั้งอาทิตย์โดยไม่ได้ค่าจ้าง
‪- ถ้าเขาได้เงิน เขาก็ต้องจ่ายเราสิ ‪- อยู่บ้านยังดีกว่าทำงานฟรี
‪ฉันไม่ยอมทำงานให้ใครฟรีหรอก
‪ไม่ต้องห่วง ‪ถ้าเราทำงานของเรา เขาต้องจ่ายเงินเราแน่
‪ได้ครับ ครับ
‪ฟังนะ วันนี้ต้องส่งของอีกสองที่ รีบกินซะ
‪ยังไม่หมดเวลาพักเที่ยงของเรานะครับ คุณลูก้า
‪งั้นเหรอ
‪การส่งของก็เหมือนกัน
‪เราสายแล้ว จะทำยังไงกันดี
‪สัปดาห์นี้เราส่งของไป 30 กว่าที่ ‪แต่ไม่ได้เงินเลย
‪ขอโทษนะครับ แต่ผมขอกินให้เสร็จก่อน
‪ด้วยความเคารพนะครับ เราแค่จะ…
‪ตอนที่เรารับงาน กิลสันบอกว่า ‪เราจะได้ค่าจ้างต่อการส่งของ
‪นี่เราก็ทำโอทีตลอดแต่ไม่ได้ค่าจ้างเลย
‪งั้นเหรอ
‪แล้วฉันล่ะ
‪ใครจ่ายเงินให้ครอบครัวนายล่วงหน้า ‪ใครจ่ายค่าที่พัก
‪ค่าอาหาร ค่าเดินทาง ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของนาย
‪คิดว่าถูกๆ เหรอ
‪นายจะได้เงินแน่
‪ทันทีที่นายจ่ายหนี้ฉันแล้ว
‪แต่ก่อนจะถึงตอนนั้น ฉันจะหักหนี้จากค่าแรงนาย
‪ไม่เห็นมีใครบอกเรื่องหนี้เลย
‪นั่นไม่ใช่ปัญหาของฉัน
‪งั้นก็ช่างหัวคุณและหนี้ของคุณละกัน
‪นันโด
‪ไอ้สารเลว!
‪ใจเย็น นันโด
‪เขาเข้าใจแล้วละ
‪นายโชคดีที่ฉันจดทุกอย่างเอาไว้
‪ทำงานและจ่ายเงินซะ
‪เอาโทรศัพท์นายมา
‪เอาให้เขาสิวะ
‪เอามา
‪ผมไม่มี
‪มันคือหลักประกันของพวกนาย
‪จ่ายเงินล่วงหน้าคนละ 178 ดอลลาร์
‪ค่านายหน้า 895 ดอลลาร์
‪ค่าที่พักเดือนละ 537 ดอลลาร์
‪ค่าเดินทางเที่ยวเดียว 358 ดอลลาร์
‪ค่าอาหารเดือนละ 125 ดอลลาร์
‪ค่าเครื่องมือเดือนละ 36 ดอลลาร์
‪เงินสี่เหรียญที่เขาให้เราซื้ออาหารวันแรก
‪ไอ้โจรเวรตะไล!
‪ถ้ามันจ่ายค่าพวกนั้นให้เรา เราก็ต้องจ่ายคืนมัน
‪ยุติธรรมเหรอที่ต้องจ่าย ‪เดือนละ 537 เหรียญเพื่ออยู่ในเล้าหมูนี่
‪ผ่อนบ้านหรูๆ ที่บ้านเราได้เลยนะ
‪ฉันเป็นหนี้ใครก็จ่ายตลอด
‪มันมากกว่าค่าแรงเราอีก เราจะไปแจ้งตำรวจ
‪ฉันทำไม่ได้
‪ไม่เอาน่าเอเซเกียล
‪ฉันกลับไปโดยไม่มีเงินของคุณเฮชินัลโดไม่ได้
‪นายไม่ต้องกลับไปหรอก
‪ไปอยู่บ้านฉันก็ได้
‪เก็บของได้แล้ว
‪ไม่มีทางออก
‪ฉันจะไปดูประตูข้างบน
‪ทำอะไรหายรึเปล่า
‪กุญแจอยู่ไหน ไอ้ชาติชั่ว
‪จะไปเดินเล่นเหรอ
‪มาพูดให้เคลียร์กันดีกว่า
‪พวกนายนั่งรถมาที่นี่
‪ฉันช่วยพวกนาย และตอนนี้พวกนายติดหนี้ฉัน
‪คนเราทำยังไงเวลาติดหนี้คน
‪- จ่ายหนี้ ‪- เราจ่ายหนี้
‪กลับไปที่โรงนอนซะ พรุ่งนี้มีงานต้องทำ ไปซะ!
‪ไอ้สารเลว!
‪ทำไมกิลสันถึงพาเรามาเจอเรื่องแบบนี้
‪- เขาไม่รู้น่ะสิ ‪- เขารู้!
‪เขาบอกว่าเขารู้จักคนพวกนี้ ไม่มีปัญหาหรอก
‪- ฉันจะฆ่าไอ้เวรนั่น ‪- เราต้องออกไปจากที่นี่
‪พอลูก้ามาที่นี่พรุ่งนี้ เราจะดักทำร้ายมัน
‪มันต้องรู้แน่ เราต้องลงมือตอนที่ประตูเปิด
‪- ตอนที่รถบรรทุกมาถึง ‪- มันมีปืนนะ
‪เราเบนความสนใจมันได้ไหม
‪เสียเวลาเปล่า พรุ่งนี้ดักทำร้ายมันเลยดีกว่า
‪คนอย่างมันรู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่ อิซากี
‪เราต้องฉลาดกว่ามัน
‪เอาเลย
‪เจ๋ง
‪คุณลูก้า!
‪ซามูเอล!
‪ช่วยเขาด้วย คุณลูก้า!
‪เรียกรถพยาบาลที เขากำลังจะตาย
‪ซามูเอล!
‪ให้ตายสิวะ
‪เอาน้ำมา
‪หยุดนะ!
‪หยุดนะเว้ย!
‪ถอยไป!
‪จะบ้ารึไง
‪หนีไปได้คนนึง คุณลูก้า
‪ในอาริเริงยา
‪ตรงชายขอบเมือง มีบ้านหลังหนึ่งตั้งอยู่โดดๆ
‪เป็นบ้านของคุณนายอานา
‪เธออยู่กับลูกสามคน โอเดตี ซีร์เลนี
‪และนาย มาเตอุส
‪ว่าไง ซามูเอล
‪ครอบครัวนายอยู่ในบ้านใต้ถุนสูง ‪ใกล้ฟาร์มของคุณเชรัลโด
‪นายอยู่ที่บ้านเลขที่สอง ริมทางหลวง
‪รู้ไหมว่าฉันเกลียดอะไรในชนบทที่สุด
‪อะไรก็เป็นข่าวไปซะหมด
‪ฉันไม่อยากให้แม่ของใครต้องเป็นข่าว
‪แล้วอย่าได้ตรวจสอบลูก้าเชียวนะ
‪มันจะยิ่งไม่ดีสำหรับครอบครัวพวกนาย
‪ยาสีฟันงั้นเหรอ!
‪นายเป็นตัวต้นคิดใช่ไหม
‪หันหน้าเข้ากำแพง! เร็ว! หันไปสิวะ!
‪- กางขาออก ‪- อยากทำตัวเป็นสัตว์นักใช่ไหม
‪เราจะทำกับพวกนายเหมือนสัตว์ละกัน ‪ไม่ต้องอาบน้ำ ไม่ต้องแปรงฟัน
‪ไม่ต้องกินอาหารเย็น
‪อะไร
‪อยากกินเหรอ
‪งั้นก็ต้องดิ้นรนให้ได้กิน
‪อย่าคิดหนี!
‪ทำงานของนาย เตรียมของที่จะส่งให้เสร็จ
‪- เป็นไงบ้าง ‪- เราสายแล้ว
‪- สายแค่ไหน ‪- ส่งของไม่ทันหกที่ครับ คุณลูก้า
‪ไปทำงาน!
‪ครับ
‪ครับ คุณลูก้า
‪ขอบคุณครับ คุณลูก้า
‪ได้โปรด คุณลูก้า
‪ให้เกียรติกันด้วย ไอ้สวะ!
‪- ครับ คุณลูก้า ‪- ครับ คุณลูก้า
‪ทำงานให้สนุกนะ
‪ไปได้แล้ว! ไป!
‪เร็วเข้า!
‪เอาเลย เริ่มงานได้!
‪เร็วเข้า!
‪หยุดก่อน
‪ช่วยด้วย
‪นี่!
‪ทางนี้!
‪ลองดูสิ
‪ขอความช่วยเหลือเลย ไม่มีใครได้ยินนายหรอก
‪แต่ถ้าพวกเขาได้ยิน
‪ฉันก็จะบอกเพื่อนฉันให้ไปเยี่ยมครอบครัวพวกนาย
‪กลับไปทำงานกันไหม โอเคไหม
‪ไปได้แล้ว!
‪- เงียบซะทีเหอะ ไอ้โง่ ‪- หยุดเถอะ อิซากี
‪ไอ้บ้านนอกนั่นแหละทำพัง
‪หยุดคร่ำครวญได้แล้วไม่งั้นกูจะต่อยมึง ไอ้ตุ๊ด
‪ช่างเขาเถอะ
‪นายฟาดไม่โดนหัวลูก้าเพราะไอ้ควายนี่
‪เป็นความผิดของมัน ไม่งั้นป่านนี้ลูก้าเดี้ยงไปแล้ว
‪มึงเจอกูแน่ ไอ้ชิงหมาเกิด
‪ควายเอ๊ย!
‪อะไรวะเนี่ย อิซากี
‪- ทำไมต้องปกป้องไอ้กร๊วกนั่นด้วยวะ ‪- อยากให้พวกเราฉิบหายเหรอ
‪ใครเป็นคนทำ
‪พวกนายทุกคนต้องทำโอที ‪เพื่อชดเชยเรื่องไร้สาระนี่
‪อย่าเกร็ง ฉันต้องทำความสะอาดมัน
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรผิด
‪นายคิดถึงยายนายไหม
‪คิดถึง
‪แล้วคุณเฮชินัลโดล่ะ
‪มีแต่ยายที่ชอบฉัน
‪นายว่ายายจะมาไหม
‪ซากาฟูนา ซากาฟูนา
‪และโอโมลู ช่างงดงามเหลือเกิน
‪เพื่อนฉัน ซากาฟูนา
‪ซากาฟูนา ซากาฟูนา
‪และโอโมลู ช่างงดงามเหลือเกิน
‪เพื่อนฉัน ซากาฟูนา
‪เทพโอโมลู เพื่อคนเป็นและคนตาย
‪โปรดอย่ามอบความชั่วร้ายใด ‪ให้กับร่างกายของเขาเลย
‪โปรดทำความสะอาดหัว ตา ‪ลำคอ ร่างกาย และจิตวิญญาณของเขา
‪อาเช่
‪โปรดอวยพรเราด้วย ท่านเทพ
‪อาโตโต โอบาลูอาเย
‪โปรดอวยพรเราด้วย ท่านเทพ
‪อาโตโต โอบาลูอาเย
‪อาโตโต โอบาลูอาเย…
‪นี่อะไร
‪- เอาให้เขากิน ‪- คุณลูก้า เราต้องอาบน้ำ
‪มีเงินเหลือใช้ทั้งชาติแล้วเหรอวะ
‪ให้ไวหน่อยโว้ย
‪นี่
‪โยนไปตรงนั้น!
‪บ้าเอ๊ย
‪นี่นายจะชิ่ง ไม่ช่วยฉันเหรอ
‪ใช่ โชคดีนะ
‪ดูนี่สิ ฉันเร็วกว่านายนะ
‪ฉันนึกภาพใครทำร้ายครอบครัวฉันไม่ออกเลย
‪ถ้าจูเลียรู้เข้า ลูก้าควรหนีไปให้ไกลเลยเหอะ ‪เธอกลายเป็นนางยักษ์แน่
‪จูเลียโคตรเจ๋ง
‪เธอเป็นผู้หญิงที่ฉันรัก เราจะมีลูกด้วยกันสามคน
‪พวกเขาควรจะหน้าเหมือนเธอนะ ‪ถ้าหน้าเหมือนนายก็จบเห่เลย
‪สำหรับพวกนาย
‪เป็นสัปดาห์ที่ดี
‪พวกเราอยากอาบน้ำ
‪ไปสิ
‪เปลี่ยนใจแล้วเหรอ
‪ฉันจะแทงไอ้เวรนั่นแล้วหนี
‪นายรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪ถ้ามันตาย มันก็ตามเล่นงานครอบครัวใครไม่ได้
‪- มันไม่ได้ตัวคนเดียวนะ ‪- เราก็เหมือนกัน สี่ต่อหนึ่งนะ
‪ว่าไง
‪ไอ้พวกเวร ฉันลุยเองก็ได้
‪- แปลว่านายจะฆ่ามันเหรอ ‪- ใช่
‪แล้วหนีโดยไม่มีพวกเราคอยช่วยเหรอ
‪แล้วไงต่อ นายมีแผนอะไร
‪คิดว่าพวกมันจะไม่ตามเล่นงาน ‪ครอบครัวนายเหรอ แม่นาย น้องสาวนาย
‪- อย่าพูดถึงน้องสาวฉัน ‪- นายไม่มีแผนแต่ฉันมี!
‪เราจะทำข้อตกลงกับมัน ‪จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเราหรือครอบครัวเรา
‪ฉันจะไม่ทำข้อตกลง
‪ขายตัวเพื่ออาบน้ำหนึ่งครั้ง
‪ไอ้พวกขี้ขลาด
‪ผมเพิ่มผลผลิตได้
‪แล้วอย่ามีปัญหากับเราอีก
‪ผมเพิ่มรายได้ให้คุณได้
‪เหรอ
‪ฉันอยากส่งของได้วันละแปดที่
‪ผมทำได้มากกว่านั้น
‪เราจะจ่ายหนี้หมดภายในหกเดือน
‪สิบที่…
‪หกเดือน…
‪ถ้าเพื่อนนายทำพัง
‪ชีวิตนายแขวนอยู่บนเส้นด้ายนะ
‪ไปบอกพวกเขาซะ
‪ไอ้งั่ง! เราได้ตายในหกเดือนแน่!
‪อย่าทำข้อตกลงเดียวที่ฉันเอามาได้พังเด็ดขาด
‪ทำงานของนายซะ ไม่งั้นฉันอัดนายเละแน่
‪เราต้องส่งของสิบที่ ไปซะ!
‪ไปสิวะ!
‪ไปเลย อิซากี
‪แยกกันไปทำงานให้เร็วขึ้นเถอะ
‪เร็วเข้า
‪เร็วเข้า ทุกคน รีบทำงาน ‪และรีบหาทางออกไปจากที่นี่กันเถอะ
‪ยี่สิบเจ็ด
‪เงินทั้งหมดอยู่นี่
‪- ได้แล้วเหรอ ‪- เราส่งของเร็วกว่ากำหนด
‪เสร็จแล้วก็ถอดประตูออกนะ
‪มาเตอุส
‪ผมกำลังดูสัญญาอยู่
‪ใช่ กำลังดูอยู่
‪ตามหลักแล้วทุกอย่างได้ผลดี
‪ช่างหัวการตรวจสอบของพวกเขาเถอะ
‪รวม 144,000 ดอลลาร์เหรอ ไม่คุ้มหรอก
‪โอเค บาย
‪ไปที่บาร์ของชีร์ลีย์ ซื้อบุหรี่มาให้ฉันซองนึง
‪ถ้านายคิดถึงบ้านและอยากไปเยี่ยมแม่
‪ก็ไปได้นะ
‪แค่ขอให้เธอชงกาแฟให้พวกเราหน่อยละกัน
‪ตอนที่ฉันไปถึง
‪คุณครับ
‪ไงจ๊ะ
‪ซื้อบุหรี่หน่อยครับ
‪ไม่ครับ เอาซองแดง
‪รอเดี๋ยวนะ
‪นี่
‪ฉันเลี้ยงเอง
‪บอกลูก้านะ
‪ว่าถ้าเขาต้องการอะไร เราอยู่ที่นี่
‪โอเคไหม
‪ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณ
‪คุณลูก้าครับ
‪ตรงนี้คุณควรเขียนว่า ‪"ในช่วงเวลานั้นบริษัทจะจัดจำหน่าย"
‪แทนที่จะเขียนว่า "บริษัทจัดจำหน่ายได้"
‪งั้นก็แก้สิ
‪เอาเลย
‪แกอ่านสัญญาของฉันเหรอ
‪- เปล่าครับ คุณลูก้า ‪- คิดว่าฉันเขียนไม่เป็นเหรอ
‪- เปล่าครับ คุณลูก้า ผมแค่เหลือบดู ‪- อย่าเสือกอ่านสัญญาของฉันอีก
‪วันนี้วันที่เท่าไหร่
‪วันที่ 22 หรือ 23 นี่แหละ
‪ถ้าเป็นวันที่ 23 ‪ก็เป็นวันครบรอบสามปีของฉันกับจูเลีย
‪- ยินดีด้วยนะ ‪- สามปี
‪ป่านนี้เธอเอากับคนอื่นอยู่ที่บ้านเกิดนายแล้ว
‪แม่นายต่างหาก
‪ที่เอากับผู้ชายไปทั่ว
‪อมนกเขาแลกเหล้า
‪นายนี่ชอบพูดถึงครอบครัวฉันจังเลยนะ
‪แต่ตัวเองก็ถูกขายมาเหมือนฉัน
‪เงินล่วงหน้าเหรอ
‪พวกมันพูดแบบนั้นใช่ไหม
‪นายถูกขายมาเว้ย ไอ้ควาย
‪นายคิดว่าเป็นเรื่องจริงเหรอ
‪แม่ไม่อยากให้ฉันมาด้วยซ้ำ
‪คิดว่าแม่นายจะทำแบบนั้นกับนายเหรอ
‪ไม่มีทาง
‪ลืมเรื่องไร้สาระนี่ไปซะ
‪ทางนี้!
‪ไปเลย อิซากี
‪โอ้!
‪เปลี่ยนอีกแล้วเหรอ
‪ดูสิ
‪ไปเลย ซามูเอล
‪ไปเลย มาเตอุส
‪บ้าเอ๊ย! โอ้!
‪ไปเลย นันโด ลุย!
‪เฮ้ย! หยุด!
‪บ้าเอ๊ย!
‪ไง
‪เมื่อไหร่
‪หยุด!
‪ไปขึ้นรถตู้
‪เร็วเข้า! ขึ้นรถตู้!
‪ขับวนไปเรื่อยๆ เดี๋ยวฉันโทรหา
‪ไปกับฉัน
‪จะมีคนมา พวกเขาจะถามอะไรบางอย่างกับนาย
‪บอกพวกเขาว่าเราทำทุกอย่างตามกฎระเบียบนะ
‪- เข้าใจไหม ‪- ครับ คุณลูก้า
‪ไปกัน!
‪(การตรวจสอบ)
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีครับ
‪คุณลูอิซ การ์ลอส เด อัลเมดาอยู่ที่นี่ไหม
‪- ใครอยากรู้เหรอครับ ‪- เราเป็นผู้ตรวจสอบจากกระทรวงแรงงาน
‪- มีปัญหาเหรอครับ ‪- แค่ตรวจตามปกติน่ะ
‪เริ่มจากคนงานกันดีกว่า โอลิเวรา
‪ได้ครับ
‪มานี่หน่อยพวก
‪นี่มาเตอุสครับ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดี มาเตอุส
‪- สวัสดีครับ ‪- นายทำงานอยู่ที่นี่เหรอ
‪- ใช่ครับ ‪- นานแค่ไหนแล้ว
‪- ประมาณหกสัปดาห์ครับ ‪- ใช่ครับ
‪ขอดูบัตรแรงงานหน่อยสิ
‪- อยู่ที่คุณลูก้า… ‪- บัตรอยู่ที่ออฟฟิศครับ
‪เธอควรเก็บเอกสารของเธอเองนะ
‪- ครับ คุณผู้หญิง ‪- มีคนงานกี่คนคะ
‪- สี่ครับ ‪- แล้วพวกเขาอยู่ไหนคะ
‪ไปข้างนอกครับ ไปส่งของ
‪- ทุกคนนอนที่นี่รึเปล่า ‪- ใช่ครับ
‪- ตรงนั้น ‪- ฉันอยากเห็นโรงนอนหน่อย
‪เชิญครับ
‪เธอทำงานวันละกี่ชั่วโมงเหรอ
‪- แปดครับ ‪- ฉันถามมาเตอุสค่ะ
‪- แปดชั่วโมงครับ ‪- แล้วทำงานล่วงเวลาบ่อยแค่ไหน
‪เราไม่ทำงานล่วงเวลาครับ
‪สกปรกนะ
‪จริงของคุณครับ เราต้องทำความสะอาดซะหน่อย
‪ที่นอนนี่
‪น่าขยะแขยง
‪เสื่อมสภาพหมดแล้ว
‪เราขอให้คุณลูก้า ‪เอาเงินที่จะซื้อที่นอนมาให้เราแทน
‪เราจะได้ส่งเงินไปช่วยที่บ้านครับ
‪รับกาแฟไหมครับ
‪ไม่ ขอบใจ
‪พกร่มมาด้วยรึเปล่าครับ
‪บ่ายวันนี้ฝนน่าจะตก
‪ไม่มีปัญหา เราขับรถมาที่นี่ ไม่เป็นไร
‪เวลาฝนตก เราทำงานในโรงซ่อมสร้างครับ
‪- จริงเหรอ ‪- โชคดีที่ที่นี่มีงานให้ทำเยอะ
‪เยี่ยมเลยนะ
‪ขอบคุณครับ
‪เอาไหมครับเจ้านาย หมากฝรั่ง
‪ขอบใจ
‪ขอบคุณครับ
‪เรียบร้อยดีไหม
‪ไม่มีเอกสารรับรองจากนักดับเพลิง…
‪ทำไมนายไม่บอกพวกเขา
‪มันประกบฉันตลอดเวลาเลย
‪ฉันพูดอะไรไม่ได้เลย
‪พวกเขาไม่มีปืนแต่ลูก้ามี แม่งแย่มาก
‪รู้ไหมว่าเราอยู่กันในรถตู้กันยังไง
‪สองชั่วโมงโดยที่ไม่รู้ว่าเราอยู่ที่ไหน ‪จะอยู่หรือตาย
‪ฉันก็ทำตามคำสั่งเหมือนพวกนายนั่นแหละ
‪ถ้าเป็นฉัน ป่านนี้เราเป็นอิสระแล้ว
‪งั้นก็เอาสิ
‪นายเป็นคนสำคัญไม่ใช่เหรอ
‪อยากฆ่ามันใช่ไหม
‪เอาเลยสิ ฆ่ามันเลย
‪ฆ่าลูก้า นันโด ผู้หญิงที่บาร์
‪ฆ่าพวกตำรวจ
‪นายต้องฆ่าพวกมันให้หมดทุกคน
‪เอาไง
‪ใครก่อนดี
‪เสร็จแล้ว
‪เรียบร้อย
‪เอาออกไปเลย
‪ไปๆ! เร็วเข้าไอ้หนู หยิบนั่นมา
‪ไปอาบน้ำ เราจะออกไปข้างนอกกัน
‪ไป!
‪ลืมอะไรรึเปล่า
‪ไป!
‪- ไง ลูก้า ‪- สบายดีไหม
‪สบายดี
‪โอเค
‪ยืนขึ้น! เร็วเข้า
‪ไปกันได้แล้ว!
‪พวกนี้เป็นชาวโบลิเวีย
‪เฮติ
‪เวเนซุเอลา ทุกคนแข็งแรงดี
‪ไง ลูเกา
‪อยากได้คนแข็งแรงไม่ใช่เหรอ
‪หา
‪เลือกมาสามคน
‪แล้วแต่นายเลย
‪- สามคนนี้ ‪- โอเค
‪เร็วเข้า! ไปได้แล้ว ไป!
‪ไปสิ ไปๆ!
‪เดินไป
‪นี่ รอตรงนี้!
‪ขอร้องล่ะครับ
‪หุบปาก! ขึ้นรถ!
‪นี่หนังสือเดินทางของพวกมัน
‪ไป
‪ไง เป็นไงบ้าง
‪ดีเลย
‪- เป็นไง ‪- โห ไม่ใช่ขี้ๆ นะเนี่ย
‪เย็บได้วันละเท่าไหร่
‪สองพันชิ้น
‪ใครจะไปรับประกันฉันได้ล่ะ พวกเขานอนที่…
‪มานี่สิ
‪พวกเขาอยู่ที่นี่
‪ไปกันเลย
‪- คุณคะ ปล่อยฉันไปเถอะ ‪- เธอสองคน มา
‪- ลุกขึ้น ‪- ขอหนังสือเดินทางของฉันเถอะ
‪ไป
‪หยิบของของเธอมา
‪- เดี๋ยวก่อน ‪- มา
‪เดี๋ยวก่อนค่ะ…
‪หยิบของของเธอมา เธอด้วย
‪เดินไป
‪ไปสิ ไป
‪- ไป! ‪- จะพาฉันไปไหน
‪ไป
‪ช่วยด้วย!
‪จับมัน!
‪พามันมาตรงนี้
‪ฉันจะทำอะไรบางอย่าง
‪ถ้าแกพยายามหนี
‪ตำรวจจะฆ่าแก
‪ตอนนี้มันเข้าใจแล้วละ
‪ลูเกา ยินดีเสมอนะ
‪- ไปกันเถอะ ‪- เก่งมากไอ้หนู
‪เก่งมาก
‪พาพวกเขาไป
‪คนละ 1,800 เหรียญ อย่าทำเป็นเล่นล่ะ
‪- เร็วเข้า ไป ‪- ถ้าไม่ได้เงินไม่ต้องกลับมานะ
‪นายเป็นใคร ลูก้าอยู่ไหน
‪ลูก้าอยู่ไหน
‪อยู่ข้างล่าง
‪ไปดูข้างล่างซิ
‪ไป!
‪ขอร้องล่ะค่ะ…
‪เงินอยู่ไหน
‪บอกให้เขามาเอาไปสิ ฉันรู้ว่าเขาอยากได้เงิน
‪ถ้าลูก้าอยากได้เงินก็มาเอาไปได้เลย ไปได้แล้ว
‪คนละ 1,800 เหรียญ เอาเงินมา
‪บ้ารึไงวะ อยากโดนยิงรึไง
‪บ้ารึเปล่าวะเนี่ย ฆ่าแม่งเลย ไอ้ห่านี่
‪เขาบอกให้ฉันฆ่านาย นายอยากตายที่นี่รึไง
‪เอาเลย ถ้าฉันไม่เอาเงินไป ลูก้าก็ฆ่าฉันอยู่ดี
‪แต่เขาจะฆ่านายด้วย
‪ได้ยินไหม
‪ลูก้าจะฆ่าเราทั้งคู่
‪บอกลูก้าให้ไปตายซะ ไอ้เด็กเวร
‪กวนตีนกูเหรอวะ ให้เกียรติกันหน่อย ไป!
‪ไสหัวไปซะ!
‪ฉันฟังอยู่
‪พวก ใครจะเป็นคนจ่าย
‪ใครจะเป็นคนจ่าย
‪- โอเค ‪- คุณลูก้า
‪นายอยากได้เท่าไหร่
‪พูดสิ
‪ครึ่งหนึ่ง
‪พันแปดเนี่ยนะ
‪นี่คือส่วนแบ่งของเจ้านาย
‪- เก้าสิบ ‪- ร้อยแปดสิบ
‪พวกเขามาที่นี่ได้ยังไง
‪ทางเครื่องบิน รถประจำทาง เรือ
‪เหมือนของทุกอย่างที่เราซื้อ
‪มีกี่คน
‪มากพอที่จะทำให้เมืองนี้ดำเนินต่อไปได้
‪เห็นนั่นไหม
‪ลวดทองแดงนั่นมาจากป่าช้ารถ
‪ดูสิ
‪ผลงานของนายทั่วเมืองเลย
‪มา
‪พามันออกมา
‪คุณครับ อย่าทำร้ายเขาเลยนะครับ
‪เขาแค่กลัว
‪ไป
‪ตอนนี้นายนอนที่นี่ละกัน
‪ไม่ต้องหรอกครับ
‪มันแทงตานายแน่ตอนนายหลับ
‪ฉันมั่นใจ
‪คุณทำแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว
‪นานพอ
‪เคยมีใครหนีไปบ้างไหม
‪ไม่ใช่จากฉัน
‪มาดูกันว่ากับนายจะเป็นยังไง
‪คุณลูก้า ผมขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ‪ที่คุณทำให้ผม แต่ผมทำไม่ได้
‪ทำไมล่ะ
‪เพราะผมจะไม่ทำ
‪ผมจะไม่ขังพวกเขาหรือทำร้ายพวกเขา
‪ก็ได้
‪งั้นก็กลับไปเลย
‪ไปสิ
‪กลับไปหาเพื่อนนายเลย
‪เดี๋ยวก็มีคนอื่นทำ
‪ผมไม่รู้ว่าคุณทำได้ยังไง
‪นายก็ทำอยู่เหมือนกัน
‪ไม่ใช่เพราะผมอยากทำนี่
‪เราตกลงกันแล้ว หลังจากนั้นผมก็เป็นอิสระ
‪อิสระเหรอ
‪อิสระที่จะทำอะไรเหรอ
‪อดตายเหรอ
‪เพื่อไปเจอครอบครัวในกองขยะเหรอ
‪ฉันเห็นนิตยสารของนายแล้ว
‪นายอยากเป็นนักบินใช่ไหม
‪- วิศวกร ‪- เยี่ยมเลย
‪งานสำคัญ
‪ฉันก็เคยอยากเป็น
‪งั้นทำไมคุณไม่ไปทำอย่างอื่นล่ะ
‪ฉันก็มาจากสลัมต่ำตมเหมือนนายนี่แหละ
‪โตมาในเพิงติดกับท่อระบายน้ำเปิด
‪แม่ฉันทำงานหนักเพื่อเลี้ยงลูกสี่คน ตามลำพัง
‪เจ้านายแม่เป็นคนดีมาก
‪ทำกับเราเหมือนครอบครัว
‪แต่เขาบังคับให้เธอทำงานวันละ 12 ชั่วโมง
‪และจ่ายให้เดือนละ 107 เหรียญ
‪รองเท้าของไอ้เวรนั่นยังแพงกว่าเลย
‪นั่นคืออิสรภาพที่นายต้องการเหรอ
‪ประตูอยู่นั่น
‪ไปมีอิสระเลย
‪ดูสิว่าใครมา
‪จะพาพวกเราออกไปจากที่นี่เหรอ
‪เปิดกรงนี่ซะ!
‪นายเลือกพวกมันเหรอ
‪พูดสิ
‪ใช่แหละ ก็เขาพาฉันมาที่นี่
‪เดี๋ยวนี้นายเป็นคนชั่วแล้วเหรอ
‪- ใช้ปืนนั่นเป็นรึเปล่าเหอะ ‪- ถอยไป อิซากี
‪มานี่หน่อย ซามูเอล
‪มันอยู่ข้างนอกนั่น
‪ช่วยฉันคุมพวกเขาที
‪ฉันกำลังพยายามพาเราออกจากที่นี่อย่างเต็มที่
‪ไป!
‪เปิดประตู ทุกคนออกมา
‪ไป
‪ไป เร็วเข้า!
‪ทองแดงบริสุทธิ์
‪ทองแดงไว้ตรงนี้ ยางไว้ตรงนั้น
‪เข้าใจไหม
‪นายต้องย้ายของนี่ ไม่ใช่ฉัน
‪ไปทำงาน เร็วเข้า
‪พวกนายอยากได้อะไรไหม
‪อิซากีพูดถูกเรื่องนาย
‪ฉันไม่ได้เลือกให้เป็นแบบนี้นะ
‪อยากให้ฉันบอกมันว่าฉันจะไม่ทำเหรอ
‪ใช่
‪อยากให้มันคอยจับตาดูพวกเรามากกว่าเหรอ
‪เราพวกเดียวกันนะ
‪ฉันคุยกับครอบครัวนายได้
‪ฉันโทรหาแม่นายได้ โทรหาจูเลียได้
‪- ฉันจะคุยกับคนอื่นดู ‪- กับใคร อิซากีเหรอ
‪ช่างเขาเถอะ ซามูเอล
‪เขาจะทำให้ทุกอย่างแย่ลง
‪เราคนบ้านเดียวกัน
‪ก็ได้
‪แล้วข้อตกลงล่ะ
‪ฉันพาพวกเราออกไปจากที่นี่ได้ก่อนแน่
‪นายต้องใช้ไอ้นี่
‪ฉันเพิ่มเบอร์ของฉัน นันโด กับบาติสตาให้แล้ว
‪จะโทรหาแม่ด้วยก็ได้นะ
‪โทรหาแม่สิ
‪- ฮัลโหล ‪- แม่
‪มาเตอุส ลูกอยู่ไหนเนี่ย
‪แม่โทรหาลูกตลอดแต่ลูกไม่เคยรับสายเลย
‪นี่เบอร์ใหม่ของผมครับแม่ ผมลืมบอกไป
‪ลูกเงียบหายไปได้ยังไง ‪ส่งเงินมาแต่ไม่พูดอะไรเลยเนี่ยนะ
‪เงินอะไรครับแม่
‪ก็เงินที่ลูกส่งมาให้แม่ไง
‪ลูกหาเงินได้เยอะขนาดนั้นได้ยังไงเนี่ย
‪ผมทำงานเพิ่มขึ้นนิดหน่อยน่ะครับ
‪แล้วคนอื่นเป็นไงบ้าง
‪- สบายดีครับ ขอบคุณพระเจ้า ‪- แล้วโทรหาแม่อีกนะ
‪พวกเราคิดถึงลูก
‪ได้ครับแม่
‪- สวัสดีครับ ‪- โทรมานะ
‪ฉันส่งเงินให้แม่นาย 720 เหรียญ
‪นายสมควรได้รับมัน
‪นั่นแค่เริ่มต้นนะ
‪- ดื่มสิ ฉันเลี้ยงเอง ‪- มันดีมากเลย
‪ฟังนะ
‪- นี่! ‪- ขอโทษครับ
‪- คุณให้เขาพูด "ครับ" กับคุณเหรอ ‪- แล้วไง
‪คุณพูดกับคนอื่นแบบนั้นเหรอ
‪คุณต้องควบคุมเขานะ เข้าใจไหม
‪ได้ครับ ผมจะทำ
‪ตอนอยู่ชนบทคุณคลายเครียดยังไงเหรอ
‪- ขอบุหรี่ตัวครับ ‪- เจ๋ง ฉันชอบ
‪เอ้านี่
‪ขอเบียร์ขวดนึงครับ
‪ไง นายต้องพาแม่นายมาเจอลูกสะใภ้แล้วละ
‪- แม่คงไม่ชินกับเซาเปาลูหรอก ‪- จริงเหรอ
‪จะทิ้งแม่ไว้ที่นั่นเหรอ
‪แม่จะอยากอยู่ที่นั่นครับ
‪แต่แม่ต้องเลิกทำงาน ไม่งั้นแม่ตายแน่
‪- ผมไม่รู้ว่าแม่ทำได้ไง ‪- แล้วพ่อนายล่ะ
‪พ่อเหรอครับ
‪ถ้าผมมีลูกเมื่อไหร่ ผมจะเป็นพ่อที่ดี
‪นายอยากมีลูกเหรอ
‪สี่คนครับ
‪ผู้หญิงสองคน ผู้ชายสองคน
‪นายจะดูแลลูกๆ ของนาย ‪แม่นาย และทุกอย่างได้
‪ชน!
‪ขอเบียร์หน่อยได้ไหม
‪คุณลูก้า…
‪คุณลูก้า
‪กินซะ ก่อนที่มันจะเห็น
‪เมื่อคืนสนุกไหม
‪ลูก้าอยู่ไหน เดี๋ยวนี้มันอนุญาต ‪ให้นายออกไปข้างนอกแล้วเหรอ
‪- ลูก้าอยู่ไหน ตอบมาสิวะ ‪- อยู่ตรงนั้น
‪- ในออฟฟิศ ‪- ไอ้เวรนั่นคงหมดสติไปแล้ว
‪หมอนี่ออกไปอย่างผู้มีอิสระ
‪และกลับมาอย่างผู้มีอิสระ
‪จริงเหรอ
‪ตอบสิ มาเตอุส
‪กินซะ เรามีงานต้องทำ เร็วเข้า
‪โอเค
‪- ร้องเพลงหน่อยสิ ‪- ร้องเพลงสิ ซามูเอล
‪(เบียงคี = อนาคต)
‪ว่าไง ลูเกา
‪- สบายดีไหม ‪- สบายดี
‪ขอดูหน่อย
‪กางขาออก
‪- ขอโทษนะครับ ‪- ไง
‪- สบายดีไหมครับ ‪- ไง ลูก้า เป็นไงบ้าง
‪ของขวัญสำหรับลูกสาวคุณ คุณเบียงคี
‪ไม่น่าต้องลำบากเลย
‪วางตรงนั้นที
‪- ขอบคุณนะ ‪- นั่งสิ
‪ตามโฮดินีย์ให้ฉันที
‪คืองี้นะ
‪ฉันต้องให้ความสำคัญกับหาเสียง
‪ฉันจะเอากุญแจห้องทำงานให้นาย
‪นายไม่ต้องอยู่ที่ป่าช้ารถแล้ว
‪ฉันอยากให้นายอยู่แถวหน้าของธุรกิจ
‪ฉันอยากให้นายทำงานทั้งวันทั้งคืน
‪ตรวจสอบว่างานเสร็จรึยัง ‪จัดตารางงานให้คนงาน
‪แล้วก็รายงานฉัน
‪ไว้ใจผมได้ครับ
‪ฟังนะ นี่โฮดินีย์
‪เขาจะไปดูแลป่าช้ารถต่อ
‪เจ๋งเลย
‪ไม่มีชีวิตง่ายๆ อีกแล้ว
‪แค่นี้แหละ ปาร์ตี้ให้สนุกนะ
‪- ไง เป็นไงบ้าง ‪- สบายดีไหม
‪ผมชอบเพลงของโนเอล โรซา
‪เพลง "ฟิตาอมาเรลา" คุณรู้จักไหม
‪- แล้ว… ‪- "ฟิตาอมาเลรา" เอ้ย "ฟิตาอมาเรลา"
‪อย่าขยับนะ
‪นี่ ทำอะไรน่ะ
‪- ไม่มีใครอยู่ที่นี่ครับ ‪- โอเค
‪ไปเล่นกับเพื่อนไป บอกซิดาให้ไปแอบในครัวนะ
‪ให้ตายสิ…
‪- ลูกคุณเหรอครับ ‪- ใช่
‪- นายชอบเด็กไหม ‪- ชอบครับ
‪ฉันมาเล่นการเมืองเพราะพวกเขาเลย
‪ฉันอยากทำให้ประเทศนี้น่าอยู่ขึ้นเพื่อพวกเขา
‪- นายทำงานกับลูก้าใช่ไหม ‪- ใช่ครับ
‪- คุณรู้จักเขามานานรึยังครับ ‪- นานแล้ว
‪เมื่อก่อนพ่อฉันทำธุรกิจที่อิตาเกรา
‪สุดท้ายฉันก็รับช่วงต่อ
‪และต้องการคนเอาอาหารและข้าวของมาให้
‪แล้วฉันก็เจอเขา
‪เขาโดดเด่นไม่เหมือนใคร
‪ฉันแค่ต้องผิวปากแบบนี้…
‪เขาอยู่กับฉันตั้งแต่ตอนนั้นเลย
‪คนที่เราซื้อมาทำงานให้เขารึเปล่าครับ
‪มีใครได้ข้อตกลงเหมือนเราไหม
‪นายมันโชคดี ไอ้หนู
‪ฉันหมายถึงคนอื่นๆ น่ะครับ
‪ไม่มีข้อตกลงเหรอ
‪พอจ่ายหนี้หมดแล้วจะไม่ได้ออกไปเหรอ
‪อาทิตย์หน้าฉันจะออกจากป่าช้ารถแล้ว
‪ถ้านายอยากเลื่อนขั้นก็มีตำแหน่งว่างอยู่
‪ไม่งั้นก็อยู่ที่นั่น
‪แล้วแต่นายเลย
‪มันไม่ดี…
‪เคราลูกหงอกขึ้นนะ
‪นี่ใครเหรอ
‪เขาทำงานกับผมครับ ชื่อมาเตอุส
‪- ยังเด็กอยู่เลย ‪- ไม่เท่าคุณผู้หญิงหรอกครับ
‪- ยินดีที่ได้รู้จักครับ ‪- ปากหวานนะเนี่ย
‪- ไม่ต้องเรียกคุณผู้หญิงหรอก ‪- ผมไปเข้าห้องน้ำนะ
‪โอเค พวกพี่น้องของลูกกำลังมา
‪ปาฏิหาริย์สุดๆ ที่เขามาได้ เขาทำงานหนักมาก
‪แต่นานๆ ทีเขาก็โผล่มานะ
‪ช่วยให้เขามีกำลังใจ
‪- มันไม่มีหวังเลย ‪- ดูสิว่าใครมา
‪- เธอมาแล้ว ‪- สวัสดี
‪ขอบใจนะ เอดิเลอูซา
‪- กินเลยนะ! ‪- กินให้อร่อยนะ
‪ไม่ได้นะ แม่ไม่ได้เลี้ยงลูกมาแบบนี้
‪ต้องให้แขกก่อน ให้เขาสิ
‪นายกำลังจะได้กินโคชินยาที่อร่อยที่สุด
‪นี่คือสิ่งที่ทำให้ร้านนี้อยู่ได้ เอ้า
‪- คอยดูนะ… ‪- กินเลย
‪น้ำตาแห่งความสุข
‪ฉันพูดถูกไหม
‪เขาทำให้ร้านนี้อยู่ได้ เขาซื้อเบเกอรีให้แม่
‪จะมีแม่กี่คนที่พูดแบบนี้ได้ แต่ฉันพูดได้
‪ไง อานาเป็นไงบ้าง
‪พูดสิ มาซินโญ หล่อนไม่อยากมีลูก
‪- นังบ้า ‪- แม่ ปล่อยเขาไปเถอะ ช่างมันเถอะ
‪- แม่รู้ หล่อนเป็นคนที่ไม่อยากมี ‪- แม่มีหลานตั้งเยอะ ไม่ต้องกลัวเหงาหรอก
‪- จริงเหรอ ไม่ต้องกลัวเหรอ ‪- จริง
‪แล้วพวกเขาอยู่ไหนล่ะ พาหลานมาหาแม่ทีสิ
‪- พวกเขาแอบอยู่ ‪- ผมจะไปหาให้คนนึง
‪คนเป็นแม่แค่อยากให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุดน่ะ
‪ฉันอยากให้พวกเขาได้สิ่งที่ดีที่สุด ‪แม่เธอไม่เป็นเหรอ
‪แน่อยู่แล้ว แม่เธอทำงานอะไรเหรอ
‪ทำงานในไร่ครับ
‪ฉันทำแบบนั้นอยู่นานมากนะ
‪- คุณมาจากชนบทเหรอครับ ‪- เปล่า
‪เราอยู่ในรีโอ ในที่ที่ไกลผู้คน
‪ในสลัมต่ำตม
‪เรามาเซาเปาลูตอนที่ลูก้าเป็นวัยรุ่น ‪อายุ 13 หรือ 14 ปีนี่แหละ
‪เขาดื้อไหมครับ
‪ไม่ ลูก้าไม่ดื้อ
‪ลูก้าไม่เคยกลัวอะไรเลย
‪เขาเคยขโมยม้าของเจ้านาย
‪แล้วหนีไปกลางดึก
‪เขาขายไก่ของเจ้านาย
‪แต่เขาไม่เคยโกหกฉัน ไม่เคยเลย
‪เขาเอาเงินมาให้ที่บ้านตลอด
‪เป็นเด็กดีจริงๆ
‪เขาเกิดมาเพื่อเป็นผู้นำ ‪อะไรก็ตามที่เขาพูดคือคำสั่ง
‪อยู่ใกล้ๆ เขาไว้ แล้วเธอจะสบาย
‪เมื่อก่อนคุณเป็นชาวไร่เหรอครับ
‪เปล่านะ แม่ไม่ได้พูดแบบนั้น
‪- ดื่มเบียร์แก้วเดียวก็เมาแล้วเหรอ ‪- เปล่านะ ไม่จริงเลย
‪- แม่ไม่ได้พูดแบบนั้น ‪- โอเค
‪ขอบ้างสิ
‪อาทิตย์หน้าจะมีของมาส่ง ‪ทองแดงบริสุทธิ์กับสแตนเลส
‪- โอเค ‪- คุณมารับได้
‪เฮ้ย ดูนั่น!
‪- จับมันไว้! ‪- จับมัน!
‪- ลูก้า! ‪- ลูก้า!
‪หมอนั่นหนีไปแล้ว!
‪โทรหาบาติสตา
‪เอารูปให้เขาดู
‪ไม่จำเป็นหรอกครับ
‪จะเลือกพวกมันหรือเลือกเรา
‪โทรซะ
‪- ใครน่ะ ‪- มาเตอุสครับ
‪ว่าไง ต้องการอะไร
‪- มีคนพยายามหนี ‪- ใคร
‪- ซามูเอล ‪- นายต้องการอะไร
‪แวะไปบ้านเขาหน่อย
‪ให้จัดหนักเลยไหม
‪ไม่
‪ขู่ให้กลัวก็พอ
‪(บอกซามูเอล ‪แม่ของเขาฝากสวัสดี)
‪พูดว่า "โปรตุเกส" สิ
‪โปรตุเกส
‪ฉันไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้
‪รถบรรทุกมาวันละห้ารอบ ‪ตอนนี้เราส่งของอยู่ 15 ที่
‪ยังเพิ่มได้อีกนะ
‪คนไหนพยายามหนีเหรอ
‪หมอนั่น
‪นึกว่ามีเจ็ดคนซะอีก
‪มีเท่านั้นแหละ
‪วันอังคารกับพฤหัสจะยุ่งกว่า ‪นายต้องตรวจสอบรายการสินค้า
‪พักเที่ยงได้
‪นายมีบุหรี่ไหม
‪ฉันอยากได้ไฟแช็ก
‪ได้ เดี๋ยวดูอีกที
‪- เอาของมาครบรึยัง ‪- ครบแล้วครับ
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล