Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Panie i panowie:
państwo Russell.
Proszę o oklaski.
Niech wam Bóg…
No dobrze…
Wszyscy mówili, że dzieci mi się udały.
Żona nauczyła je trzymać się razem.
Jeśli jedno cierpi, wszystkie cierpią.
To wszystko, co mi zostało.
Mówili, że był zbirem.
Innymi słowy: że zasłużyli sobie na zastrzelenie.
Sprawiali wrażenie, jakby nie miał rodziny,
że nikogo nie obchodził, że nikt go nie kochał.
Denerwowałam się, bo to nieprawda.
On nie był taką osobą.
Dowiedziałem się o tym z wiadomości. Myślę:
„Kurczę, oby ta rodzina się pozbierała”.
A tu proszę. Chodziło o mnie. O moją rodzinę.
No więc…
Malissa miała dobre życie. Trochę problemów ze zdrowiem psychicznym.
To dla naszej rodziny trudne.
Nawet Bonnie i Clyde’a tak nie zastrzelili.
Jak jej.
Na całym świecie powinno być o tym głośno. Na całym świecie.
NETFLIX — FILM DOKUMENTALNY
WMMS, Cleveland.
Czego kiedykolwiek dokonała przemoc?
Co stworzyła?
POLICJA SŁUŻYMY Z DUMĄ
Jednak zdajemy się tolerować rosnący poziom przemocy.
Zbyt często akceptujemy butę i buńczuczność u dzierżących władzę.
Gdy jeden Amerykanin bez potrzeby odbiera drugiemu życie,
w imię prawa lub wbrew prawu,
upokarza to cały naród.
Niektórzy szukają kozłów ofiarnych.
Inni spisków.
Ale jedno jest jasne.
AMERYKAŃSKA ODWAGA
Przemoc rodzi przemoc.
Represje rodzą odwet.
I jedynie oczyszczenie całego społeczeństwa
może usunąć tę chorobę
z naszych dusz.
5 KWIETNIA 1968 R.
ZEZNANIA W SPRAWIE ZASTRZELENIA…
Rozeznajmy się.
…TIMOTHY’EGO RUSSELLA I MALISSY WILLIAMS
Biuro prowadzi dochodzenie.
W sprawach strzelanin z udziałem funkcjonariuszy
są śledztwa kryminalne. Nie wewnętrzne.
Żółte znaczniki policyjne pokazują liczbę oddanych strzałów,
może nawet setki…
Proszę nie brać pytań do siebie.
I oczywiście proszę o szczerość.
Jeśli pani nie wie, proszę nie iść w policyjną gadkę.
Tylko to powiedzieć.
Koroner przeszukał samochód i nie znalazł w nim broni.
Powtarzam: nie znalazł broni w pojeździe podejrzanych.
Hrabstwo Cuyahoga ma nowego prokuratora.
Będzie wezwanie przed wielką ławę przysięgłych.
Wolałbym, żeby ława to zatwierdziła,
ale agenci FBI mają tu rację.
Trzynaścioro policjantów oddało w kierunku pojazdu 137 strzałów.
Według śledczych jednym z zabitych jest Timothy Russell.
Drugą osobą jest podobno 30-letnia bezdomna kobieta.
Rodzina Russellów
składa najszczersze wyrazy współczucia
rodzinie i bliskim pani Malissy Williams.
Może pan zachować milczenie.
To, co pan powie, może być użyte przeciwko panu.
Rodzinie trudno jest uzyskać informacje o tym, co się stało.
Ma pan prawo do adwokata…
…i do jego obecności przy przesłuchaniu.
Wiemy to, że Tim był nieuzbrojony i że policja dokonała na nim egzekucji.
Jeśli nie stać pana na adwokata…
…możemy go zatrudnić i pokryć koszty.
Policja wystrzeliła 137 nabojów w samochód z dwojgiem nieuzbrojonych ludzi.
Nie da się tego usprawiedliwić.
- Prawa są jasne? - Tak.
- Czy chce pan rozmawiać? - Tak.
Wierzymy w moc modlitwy i wiemy, że Bóg naprawi wszystko to, co złe.
SZEŚĆ TYGODNI PO ZDARZENIU 137 STRZAŁÓW
Zapraszamy na The Forum z Mansfieldem Frazierem
w Newsradio WTAM 1100 z Cleveland.
W sprawie 137 strzałów
chodzi o to, kto rządzi krajem.
Państwami totalitarnymi rządzą ludzie z bronią.
Tu chodzi o władzę.
Policja wciąż jest odzwierciedleniem społeczeństwa.
A nasze społeczeństwo nie chce się przeglądać w lustrze.
The Forum z Mansfieldem Frazierem.
Dzwoni do nas Karen z Mentor. Śmiało.
Dzień dobry. Te wszystkie strzelaniny łączy to,
że ofiary,
tak zwane ofiary,
nie słuchały poleceń policjantów.
Chwileczkę.
Czyli według pani tym, którzy słuchają, nic nie grozi?
- Nauczył się pan szacunku? - Oczywiście.
A dlaczego ci ludzie nie?
Widzi pan dokładnie to, co chce pan widzieć.
To skomplikowane. Pan wsadza kij w mrowisko.
Czyli…
wypowiadając się przeciw brutalności, wsadzam kij w mrowisko. No proszę.
Nie wypowiada się pan, a prowokuje.
I nie przestanę. Co w związku z tym?
- Powoduje pan… - Zmiany.
- Nie. - I kraj się zmienia.
- Akurat. - Naprawdę. Proszę mi wierzyć.
Pytanie brzmi, czy będzie w ogóle proces.
Zrobimy przerwę.
Słuchacie The Forum z Mansfieldem Frazierem. Zaraz wracamy.
Możemy tak w kółko.
W kółko możemy robić takie programy.
Przedstawię państwu prokuratora.
Niech już podejdzie. Coś państwu powie.
Powiem tyle, że kiedy policjanci
uważają, że są w sytuacji zagrożenia życia…
PROKURATOR GENERALNY OHIO
…i podejmują decyzje w ułamku sekundy…
System zawiódł tych policjantów.
I policjantki.
Jest to teraz w jego rękach.
PROKURATOR HRABSTWA CUYAHOGA
Zważywszy na ostrzał własny, który podziurawił radiowozy,
zgodziłbym się z tym, że to cud,
że po tym zdarzeniu nie było więcej pochówków.
W listopadzie 2012 roku, miesiąc po tym, jak zostałem prokuratorem,
doszło do pościgu z powodu błahego incydentu.
Policja
dostała od funkcjonariusza informację, że do niego strzelano.
Strzał ze starego chevroleta
przejeżdżającego obok Justice Center w kierunku zachodnim.
A to strzelił gaźnik.
Kiedy będący w kiepskim stanie stary samochód z gaźnikiem zwalnia,
napływa paliwo i gaźnik strzela.
Ten policjant zareagował przesadnie.
I był z tego znany.
Przez radio powiedział, że do niego strzelano.
W pościg ruszyły radiowozy.
Tak zaczął się 23-minutowy pościg na odcinku 37 kilometrów.
Przez całe miasto i poza Cleveland.
Ścigało ich jakieś 60 radiowozów i ponad 100 policjantów.
Radiowozy dołączały i odjeżdżały.
Niektórzy rezygnowali, bo widzieli, że to szaleństwo.
Walka z wiatrakami. Absolutne fiasko.
Pościg jak z Blues Brothers.
Zero panowania nad sytuacją.
Przełożonym totalnie odbiło.
A wszystko z powodu gaźnika.
Telefony wariowały.
Każdy dziennikarz od razu o tym wiedział.
Ponad 60 samochodów.
Na początku pomyślałam: „Co? Kto wydał taki rozkaz?”.
Jak mogło się to skończyć inaczej niż chaosem i przemocą?
Zaczynamy od pana,
ponieważ jest pan kluczem. Od pana wszystko się zaczęło.
Musimy zrozumieć, jak to się zaczęło.
Zaparkowałem na St Clair.
Wysiadłem z samochodu przed komendą.
Almeida wyszedł i…
Nie minęło dużo czasu do momentu, kiedy to się stało.
FUNKCJONARIUSZ ALAN ALMEIDA
Stoimy na St Clair
i słyszymy
zbliżający się silnik.
Na pełnym gazie.
Silnik zaczyna ryczeć.
Kiedy przejeżdżał przed nami…
Słyszę głośny…
wystrzał.
Przez chwilę czuć było nawet proch.
Z tego wystrzału.
Mówi: „Za nimi”.
Strzał ze starego chevroleta
przejeżdżającego obok Justice Center w kierunku zachodnim.
Dwóch czarnych mężczyzn.
Funkcjonariusz Nan krzyczy, że padły strzały.
Przypływ adrenaliny. Policjant woła: „Padły strzały”.
- Uznajesz, że to poważna sprawa. - Tak.
O co chodzi?
Padły strzały z samochodu.
Jeden wystrzał, kiedy przejeżdżał obok nas.
Co to był za samochód?
Rozpędzony chevrolet pojechał na Detroit–Superior Bridge.
Na zachód.
Zachować ostrożność. Są uzbrojeni.
Z kim pani jechała?
Moim partnerem był wtedy Mike Brelo.
- Kto prowadził? - On.
- Na którym kanale byliście? - Na drugim.
Pasażerowie są…
bardzo zdenerwowani.
Pasażer podnosi lewe ramię za zagłówek.
I robi tak.
- Rozumiem. I pani to widzi? - Tak.
Mężczyzna celuje bronią w tylną szybę.
Celuje bronią! W tylną szybę.
Uwaga.
Kanał piąty, uwaga.
Pasażer celuje bronią w tył pojazdu.
Kieruje się na autostradę.
Wjeżdża na autostradę 90 na wschód.
Adrenalina. Spojrzałem szybko na licznik. Dwieście na godzinę.
Pościg trwał wieki. Wszyscy krzyczeli przez radio, żeby uważać.
Było już mnóstwo radiowozów.
Radiowozy obok. Zatrzymywałem się, bo były też przed nami.
Ja byłem chyba dziesiąty.
Wjechał w radiowóz.
Uwaga: uderzył w radiowóz.
Radiowóz stuknięty.
Przy czymś tam z przodu gmerają.
Możliwe, że pasażer ładuje broń.
Pasażer może ładować broń.
Pani sierżant, słyszy pani?
Tak jest.
Ścigają ten samochód poza miasto, do East Cleveland.
Wreszcie trafiają na szkolny parking.
Nie ma dokąd uciec.
Ulica była upiorna, cała zadymiona.
Widoczność fatalna przez tyle radiowozów przed nami.
Zatrzymuję się.
Wtedy usłyszałam dwa czy trzy strzały i powiedziałam przez radio, że padły.
Słyszę: „Padły strzały”.
Padły strzały!
I zaraz słyszysz ich więcej.
Jestem na podłodze samochodu.
Broń trzymam w górze, wyglądam przez okno pasażera,
próbuję coś zobaczyć i krzyczę do Billy’ego:
„Idą po nas?”.
Wtedy usłyszałem strzały dochodzące z okolicy pojazdu podejrzanych.
Usłyszałam strzały i odpowiedziałam ogniem przez przednią szybę radiowozu.
Padły strzały!
Uwaga na ogień krzyżowy.
Strzały. Szybki ostrzał.
Co się wtedy działo?
Zobaczyłam…
Spokojnie.
Zobaczyłam radiowóz 217.
Szyby były ostrzelane.
Auto podejrzanych kompletnie ostrzelane.
Tylna szyba.
Myślałam, że ci z 217 nie żyją.
Była przełożoną w okręgu drugim.
Ponosi za to zdarzenie dużą odpowiedzialność,
bo policjanci słuchali dowódczyni.
Czyli właśnie jej.
Nie powinna być w samochodzie ani na czele.
Nie powinna tylu radiowozów dopuścić do pościgu na takim obszarze.
Mogę tak wymieniać jej nieodpowiedzialne decyzje.
Uważa pani, że działała zgodnie z tym, jak panią szkolono?
Tak. Gdybym miała to powtórzyć, absolutnie niczego bym nie zmieniła.
No może jedno. Powinni byli się zatrzymać.
- Ale swoich działań by pani nie zmieniła? - Nie.
To jakiś obłęd.
To było horrendalne, niedorzeczne i złe.
Pasażer wyciągnął rękę. Prosi, żebyśmy przestali.
Nie ma broni. Ma czarne rękawiczki.
Nie trzyma broni.
W środku pościgu zdają sobie sprawę, że ten „strzał” był strzałem gaźnika.
Trzyma w ręku puszkę.
Trzyma czerwoną puszkę. Uwaga.
Trzyma w ręku puszkę.
To nie jest broń. Ma w ręku puszkę.
Na koniec pościgu
otaczają ten samochód. Tworzą wokół niego krąg.
Okazało się, że był plutonem egzekucyjnym, a policja strzelała sama do siebie.
Widzą policyjne naboje przechodzące przez ten samochód
i myślą, że to pasażerowie do nich strzelają.
A strzelają policjanci stojący naprzeciwko.
Jakimś cudem żaden ze 137 strzałów, o których wiemy,
nie trafił w policjantów.
Wiele trafiło w radiowozy.
Z wieloma policjantami rozmawiałam nieoficjalnie.
Tylko tak zgadzają się o tym mówić.
Przypływ adrenaliny jest znaczący.
Braterstwo policji jest rzeczywiste.
Każda historia opowiada o ludziach. Podobnie jak ta.
Według związków działania funkcjonariuszy były uzasadnione,
a podejrzani powinni się zatrzymać.
Dodano, że prokurator miesiącami analizował działania policjantów,
którzy mieli zaledwie sekundy na podjęcie decyzji.
„Policja utworzyła okrągły pluton egzekucyjny”.
Przestań. Nie jesteś aktywistą.
Jesteś prokuratorem największego hrabstwa stanu.
PUSTYNNA BURZA WETERAN
Krótko mówiąc, strzelano do policjanta.
Takie były wówczas dla nich fakty.
Russell, pan Russell i Malissa przejeżdżają,
oddają strzał.
Mówimy, że „oddają strzał”,
bo policjanci potrafią odróżnić strzał gaźnika
od strzału z broni.
POLEGLI BOHATEROWIE
Może i nie wygląda to ładnie,
ale nie są to okoliczności,
w których ci policjanci znaleźli się z własnej woli.
To Tim Russell i Malissa Williams podjęli tu decyzję.
DZIĘKOWALIŚCIE DZIŚ BOGU?
Mój brat pomieszkiwał ze mną przez jakichś dziewięć lat,
więc byliśmy bardzo blisko.
Wiem, że miał problemy,
ale problemy nie znaczą, że jesteś złą osobą.
Przeważnie…
Przez jakieś sześć, siedem lat z rzędu był czysty,
a potem…
Spotykało go coś złego
i zaczynał brać narkotyki, ale zawsze z tego wychodził.
Media próbują zrobić z niego nic niewartego narkomana.
Mówili, że dostał to, na co zasłużył. Po prostu.
On nie był taką osobą.
Każdy, kto znał Tima,
był w szoku, że go to spotkało.
On lubił ludzi. Uwielbiał.
Był duszą towarzystwa.
- Zawsze taki radosny. - Nie tylko nas…
- Po prostu lubił ludzi. - To prawda.
Tim jest tu w białej koszuli.
Trzyma Biblię.
Wiedzieliśmy, że nie było żadnej broni.
Nawet przez myśl mi to nie przeszło.
Poza tym wszyscy wiedzieliśmy, że gaźnik mu strzelał,
więc kiedy mówili o wystrzale,
wiedzieliśmy, że musiało chodzić o gaźnik.
Po prostu…
To dla mnie oczywiste, że policja była zła,
że się nie zatrzymali.
A poza tym związek zawodowy policji wiedział, że broni nie było,
bo w noc pościgu jeden z policjantów powiedział im,
że widział, jak w tym samochodzie dwa czy trzy razy strzela gaźnik
i odpada z niego tłumik.
Powiedział to przedstawicielowi związku, ale kazano mu milczeć.
Jest to w zeznaniach policjantów.
SIERŻANT JAMES HUMMEL
Ponieważ jechał pan pierwszy w pościgu, musimy pogadać o tym strzelającym gaźniku.
- Dobrze. - Dobrze. Widziałem to.
- Błysnęła rura wydechowa. - Rura wydechowa, OK.
Coś… Coś takiego.
I bum. Znowu strzelił gaźnik. I odjechał.
Może gaźnik zapoczątkował całą tę serię zdarzeń.
Nie mam nic do ukrycia. Chcę postąpić słusznie. Wiecie? Nie…
To… No wiecie.
- Musiałem zadzwonić. Do związku. - Tak.
Co panu powiedzieli?
„Na razie zachowaj to dla siebie. Nie rozpowiadaj tego.
Przed nami inne przesłuchania i świadkowie. Szukamy broni”.
Osaczyli ich na szkolnym parkingu.
Trzynaścioro policjantów strzelało do samochodu.
Trudno w to uwierzyć, ale jeden z nich, Michael Brelo,
powiedział, tak jak oni wszyscy, że się bał.
Nie kupuję tego.
Nie wierzę, że tak bardzo się bał,
bardziej niż kiedykolwiek w życiu,
bo wskoczył na maskę.
Wskoczył na maskę tego samochodu.
Brelo wystrzelił 49 razy.
Ostatnie 15 strzałów oddał, stojąc na masce samochodu ofiar.
Nigdy…
- Przepraszam. - Jest OK.
Nigdy w życiu tak się nie bałem
i nie mogłem zrozumieć,
dlaczego podejrzani się ruszają i wciąż do nas strzelają.
Jeśli sądził, że mają broń,
nie powinien wskakiwać na maskę.
Właśnie. Bałby się postrzału.
Gdybym się bał, pobiegłbym. Pobiegłbym w przeciwną stronę.
No i jeśli tam wskoczysz, inny policjant może cię zastrzelić przez pomyłkę.
FUNKCJONARIUSZ BRIAN SABOLIK
Jak tylko się zatrzymaliśmy, usłyszeliśmy strzały.
Odwróciłem się i strzeliłem dwa razy.
Potem przestałem strzelać,
bo zobaczyłem, że ktoś wskoczył na maskę tego samochodu.
Cofnijmy się trochę. Omówimy szczegóły.
- Dobrze? - Tak.
Dobrze.
Widział pan, co robi?
Tak. Strzelał w dół, do samochodu.
Czy wskoczył pan na samochód podejrzanych?
Nie przypominam sobie, czy tak było. Zupełnie.
Czyli później dowiedział się pan, kto stał na masce.
- Tak. - Jak się pan dowiedział?
Mówił o tym.
Mówił o tym? Kto taki?
Mike Brelo.
Nie pamiętam tego.
Ślady butów z maski samochodu podejrzanych
odpowiadają pańskim.
Jeśli…
Nie, tak się bałem o swoje życie.
Nie pamiętam, jak się tam znalazłem.
Nie było logicznego wyjaśnienia, więc twierdził, że sobie nie przypomina.
Ale nawet jeśli naprawdę nie pamiętał, to bez różnicy.
Dowody fizyczne wskazują na to, że stał na masce.
Były tam ślady jego butów.
Zostało to udowodnione balistycznie, naukowo.
Oprócz dowodów fizycznych są zeznania policjanta z innego posterunku.
Więc to bardzo ważne, żebyśmy zadbali o wymierzenie sprawiedliwości.
OSIEMNAŚCIE MIESIĘCY PO STRZELANINIE
Policyjny pościg i śmiertelna strzelanina z 2012 roku.
Na żywo z Justice Center hrabstwa Cuyahoga.
Konferencja prokuratora okręgowego Tima McGinty’ego.
Panie i panowie,
wielka rada przysięgłych hrabstwa Cuyahoga zdecydowała o postawieniu zarzutów
spowodowania śmierci funkcjonariuszowi Michaelowi Brelo
za zabójstwo Timothy’ego Russella i Malissy Williams 29 listopada 2012 roku.
Prokuratura okręgowa nie zaleciła
postawienia przez ławę zarzutów wobec pozostałych 12 funkcjonariuszy,
którzy wzięli udział w pierwszym gradzie strzałów do samochodu.
W pościgu wzięły udział 62 radiowozy policji z Cleveland.
Jechali z prędkością ponad 160 kilometrów na godzinę.
Trzynaścioro funkcjonariuszy policji z Cleveland
oddało 137 strzałów w kierunku tego pojazdu.
I tylko jednemu funkcjonariuszowi
postawiono zarzut umyślnego spowodowania śmierci.
Uważa się, że prokuratura
jest zbyt blisko policji,
żeby prowadzić sprawy o użycie siły.
Jestem w stanie to zrozumieć.
Ale prawda jest taka,
że prowadzenie spraw dotyczących policji to dla nas codzienność.
Jestem prokuratorem.
Tym się zajmuję. Prowadzę sprawy.
Jestem świadom panującej atmosfery politycznej czy społecznej,
ale staram się nie… Nie mieszam się w to.
Szokujące zarzuty wobec policjantów z Cleveland,
którzy brali udział w pościgu i strzelaninie w 2012 roku.
Chodzi o odmowę współpracy z prokuraturą w sprawie przeciwko jednemu z nich.
Prokuratura złożyła dziś do sądu wniosek
o traktowanie funkcjonariuszy policji w Cleveland
jak wrogich świadków.
Prosimy o rozpatrzenie sprawy przez osoby, które nie zostały źle nastawione
przez lekkomyślne, niestosowne i fałszywe przedstawianie zdarzeń.
Chodzi o zdarzenia w czasie rzeczywistym, a nie wyrwane z kontekstu urywki.
Dziesiątki umundurowanych funkcjonariuszy ustawiły się przed salą sądową.
Między czwartym piętrem i parterem jest tu paręset osób.
Chcemy okazać naszym braciom wsparcie.
Przedstawiciel związku powtarzał, że nie mieli rodziny,
że byli bezdomni.
I że teraz raptem pojawiła się ich rodzina,
żeby zdobyć pieniądze
za śmierć tych dwóch osób.
Mówi to, a nie ma pojęcia, o czym mówi.
To nie zniknie.
Nie mam wątpliwości, że czekają nas
przesłuchania dyscyplinarne. Na pewno.
Wiadome jest,
że związek zniechęcał ludzi do współpracy ze śledczymi,
co uważam za haniebne.
I pełne hipokryzji.
Sędzia wyznaczył datę rozprawy Michaela Brelo na szóstego kwietnia.
Co będzie, kiedy funkcjonariusz Brelo zostanie uniewinniony?
Co wtedy zrobi?
On po prostu to wszystko przeciąga.
„Patrzcie, oskarżyłem go”.
A zostanie uniewinniony, bo nie popełnił przestępstwa.
Myślę, że jako gatunek
zmierzamy w dobrym kierunku.
Naprawdę w to wierzę.
Ale ludzie nie rozumieją,
że zmiany kulturowe zachodzą bardzo wolno.
Łuk sprawiedliwości
ugina się, ale bardzo, bardzo powoli.
Jesteśmy tego świadkami.
Mamy to przed oczami. Twarzą w twarz.
Na wyciągnięcie ręki.
To część naszego życia.
22 LISTOPADA 2014 R. 6 MIESIĘCY PRZED ROZPRAWĄ MICHAELA BRELO
Policja, Hollinger.
Siedzę w parku przy West–Cudell.
Jest tu gość z pistoletem.
Pewnie atrapą, ale celuje nim we wszystkich.
Ludzie się normalnie boją.
Czekaliśmy na rozwiązanie sprawy Brelo.
Czy będzie sprawiedliwość?
A tu dowiadujemy się, że 12-letni chłopiec
machający repliką broni palnej w parku
został zastrzelony.
Czarny czy biały?
- Słucham? - Jest czarny czy biały?
Czarny. Wie pani, to pewnie nieletni.
Wyślemy kogoś. Dziękuję.
Kiedy oglądasz to po raz pierwszy… Nigdy tego nie zapomnę.
Byłam z mężem.
„O Boże!”
Potrzebna karetka. Natychmiast.
Boże, mój brat!
Zabili jej brata.
Padły strzały. Postrzelony mężczyzna.
Czarny. Może z 20 lat.
Obok niego czarny rewolwer, pistolet.
Mniej niż 2 sekundy odkąd się zatrzymali, Tamir Rice już leży na ziemi.
I mamy uwierzyć,
że ci dwaj policjanci bali się o swoje życie.
W Cleveland powraca sprawa strzelanin policyjnych…
W Cleveland pochowano dziś czarne dziecko zastrzelone przez białego policjanta…
Mam nadzieję, że nie popadniemy w typowe schematy,
które pojawiają się po tym, jak dochodzi do takich zdarzeń.
Dzielą one ludzi, zamiast ich do siebie zbliżać.
SPRAWIEDLIWOŚĆ DLA TAMIRA ZAMORDOWANEGO PRZEZ POLICJĘ
Poprosiłam Boga, żebym mądrze dobierała słowa.
Nie chcę o nikim mówić lekkomyślnie.
Ale tym, których to dotyczy, powiem:
uklęknijcie przed Bogiem i poproście o wybaczenie za to, co zrobiliście.
Skoro byliście lekkomyślni, głupi i zwyczajnie źli,
kiedy zatrzymaliście się na tym parkingu
i zastrzeliliście 12-latka.
Boże, przypomnij panu McGinty’emu i wszystkim, których to dotyczy,
że jeśli Tamirowi było pisanych tylko 12 lat,
nikt nie zna dnia ani godziny przyjścia Boga
i wy też nie znacie dnia, kiedy odejdziecie.
Ale Tamir był bez winy i jego dusza poszła do nieba.
Mam przed oczami Tamira z ostatnich lat.
Przynosił nam tyle radości.
Wychowała go na niezwykle życzliwego, pomocnego i kochanego młodzieńca.
Nie ma usprawiedliwienia
dla takiego rzucenia się dwóch policjantów na moje dziecko.
Konieczna jest reforma organów ścigania. Koniec kropka.
W całym kraju.
Te wszystkie strzelaniny…
SKRADZIONE ŻYCIA
Słyszałam o ludziach, którzy 18 lat czekają na sprawiedliwość.
Dwadzieścia lat.
Kiedy rany mają się zagoić?
Odpowiedzialność. Tego chcemy.
Odpowiedzialności.
RATUSZ MIASTA CLEVELAND
Minęły 24 godziny.
Martwi się pan o protesty?
Protesty mnie nie martwią. Ludzie mają prawo…
Ludzie mają uzasadnione poczucie niesprawiedliwości.
Strzelaniny policyjne są najbardziej oczywiste.
Bo jest to coś, co się stało.
Ale nie chodzi tu tylko o wymiar sprawiedliwości.
Chodzi o brak sprawiedliwości
społecznej, gospodarczej i politycznej.
I jest to uzasadnione. Tak.
Co chce pan powiedzieć rodzinie?
Dwunastolatek stracił życie.
Co ja mogę powiedzieć matce?
Słowa żadnej z osób tu zgromadzonych, łącznie ze mną, nie są w stanie pomóc
w radzeniu sobie z żałobą
matki po stracie dziecka.
Komendant chce coś dodać?
Zaczniemy od komitetu ds. oceny zdarzeń śmiertelnych.
Spodziewamy się,
że na pewno potrwa to krócej,
niż ocena działań 13 strzelających w sprawie pościgu.
Kto wejdzie w skład tego komitetu?
Damy państwu listę nazwisk.
- Czy jest to dochodzenie wewnętrzne? - W pewnym sensie tak.
Ktoś z zewnątrz mógłby spytać, jak niezależne może być takie dochodzenie.
W komitecie są też osoby spoza policji.
Czy na działania policji mają wpływ uprzedzenia rasowe?
Nad całym tym tematem rozciąga się oczywiście kontekst rasowy.
To przecież Ameryka.
Czy to sprawiedliwe, że w Ameryce czarni rodzice muszą mówić swoim dzieciom:
„Uważaj, bo ktoś chce cię skrzywdzić.
Ciebie obowiązują inne standardy.
Musisz zachowywać się inaczej.
Jesteś czarny i bardzo łatwo możesz zostać zastrzelony”?
To sprawiedliwy sposób funkcjonowania kraju?
Jestem przewodniczącym związku zawodowego policji w Cleveland.
Naszym zadaniem jest zapewnienie funkcjonariuszom policji
obrony, jeśli zostaną o coś oskarżeni.
Jesteście już duzi.
Rozumiecie, dlaczego dla miasta ważna jest policja.
Ulice nie mogą być pełne przestępców.
Ludzie nie mogą…
Jesteśmy społeczeństwem praw i zasad. Jak u was w szkole.
To sprawiedliwe, kiedy ktoś zabiera wam rower?
Nie.
- Nie. - Trochę was to wkurza, prawda?
Czy ktoś taki nie powinien ponieść konsekwencji? O to tu właśnie chodzi.
Trzeba dopilnować, żeby ludzie ponosili konsekwencje.
Jeśli macie jakieś pytania,
Lisa i ja postaramy się na nie szczerze odpowiedzieć.
Ktoś musi mieć jakieś pytanie. Dowolny temat.
Wiem, że temat się pojawi, więc już zacznę.
Tamir.
Tamir był w parku.
Robi coś złego. Moim zdaniem na nagraniu dobrze to widać.
W policjantów i złodziei można się bawić w domu,
a nie w parku, gdzie ludzie będą panikować. Prawda?
Ale…
Zadaniem związku zawodowego jest ochrona praw policji.
Ja jestem związkowcem w mieście związkowym.
Ale problem w tym, że związki chronią złe postępowanie.
To oczywiste, co widać na nagraniu,
ale niektórzy mówią: „Nie widziałeś tego, co ci się zdawało”.
„Uwierzysz mnie czy swoim oczom?”
No właśnie.
Tak.
Niektórzy uczniowie mają obawy, że oni i policja są po przeciwnych stronach.
Obywatele kontra funkcjonariusze.
Tak. Mam głęboką nadzieję, że tak nie myślą.
Z absolutną pewnością powiem, że tak nie jest.
Należymy do społeczności.
Jesteśmy na ulicach dla was.
Niektóre rzeczy bardzo nas martwią i staramy się, żeby było lepiej.
Nie „my kontra oni”.
I jeśli nie zrobimy wszystkiego, żeby walczyć z tym fałszywym…
Bo jest to fałszywy obraz sytuacji.
To nie jest prawda.
Każdy gliniarz patrolowy
powinien znać dzieciaki ze swojego rejonu.
Niekoniecznie pięciolatki i sześciolatki,
ale wszystkie nastolatki: 12, 13, 14 lat.
Gliniarze powinni się zatrzymać i powiedzieć:
„Tamir, co robisz?”.
Powinien znać tego dzieciaka, a Tamir powinien znać jego.
To się nazywa policja środowiskowa.
Ale problem w tym,
że nie jest to sposób prowadzenia działań policji,
który odpowiada osobom takim jak przewodniczący związku…
Powiedział: „My nie wierzymy w policję środowiskową”.
I to jest właśnie sedno sprawy.
Kto rządzi tym krajem? Czy policja przyjmuje rozkazy czy ustala zasady?
DWA TYGODNIE PO ZABÓJSTWIE TAMIRA RICE’A PRZEDSTAWIONO WYNIKI
TRZYLETNIEJ FEDERALNEJ KONTROLI POLICJI W CLEVELAND
…gliniarzy-morderców do paki!
Cały ten system jest winny jak diabli…
FEDERALNI ŚLEDCZY OSKARŻYLI POLICJĘ W CLEVELAND
O REGULARNE NADUŻYWANIE SIŁY NIEMAL BEZ KONSEKWENCJI.
Oskarżyć! Skazać!
Wysłać gliniarzy-morderców do paki!
SPRAWIEDLIWOŚĆ DLA TAMIRA RICE’A
Dziesięć lat temu Departament Sprawiedliwości
kontrolował policję w Cleveland.
Dziesięć lat później ich śledczy znów tu są.
Zajmowano się wtedy kwestią użycia siły
i dziś zajmują się dokładnie tym samym.
To jedno z najbiedniejszych miast w kraju.
Jednak za zamkniętymi drzwiami wydajemy miliony dolarów
na odszkodowania dla rodzin dotkniętych zaniedbaniami funkcjonariuszy.
Duchu Święty, pokładam w tobie wiarę,
że ci ludzie usłyszą nasze głosy.
Życie czarnych nie jest nic warte dla tych na szczycie tego imperium.
Teraz się boję.
O swoich synów.
Jak w szczytowym okresie rozwoju technologii
komunikacja między centralą a policjantem może być tak fatalna,
że ten nie wie, że według dzwoniącego broń to atrapa,
a dzieciak jest nieletni?
Tak?
Jak w sprawie Timothy’ego i Malissy, przy tych waszych karach,
nie widzicie nic złego?
Zawieszono 63 funkcjonariuszy, zdegradowano dziewięciu przełożonych,
jednego zwolniono i trwa proces jednego gościa.
A wy chcecie tu stać z poważną miną
i mówić o naprawianiu relacji między policją a społecznością.
Nie widzę tego.
PIERWSZY DZIEŃ PROCESU MICHAELA BRELO
Po ponad dwóch latach
sprawa pościgu i śmiertelnej strzelaniny
trafiła na salę rozpraw.
Trzydziestojednoletniemu Michaelowi Brelo grozi do 25 lat więzienia.
Ma nie zeznawać,
a o wyroku zdecyduje sędzia.
Stan Ohio kontra Michael Brelo.
Sprawa numer 580457.
Wszystkie strony są obecne na sali.
Proszę o mowy wstępne.
W tym stanie oskarżony ma wyłączne prawo do tego,
żeby stanąć przed konkretnym sędzią, bez przysięgłych.
Kiedy obrońcy się na to decydują,
chcą wykluczyć z rozprawy emocje,
bo na sędziów nie można wpłynąć tak samo jak na ławę przysięgłych.
Nie mogą nam dziś przedstawić swojej wersji wydarzeń.
Dowody wykażą, że tamtego wieczora zginęli
po straszliwym pościgu,
pod gradem kul.
49 z nich wystrzelił oskarżony Brelo.
Wysoki sądzie, prokuratura maluje
budzący sympatię obraz dwojga pasażerów,
chcąc przedstawić wydarzenia tamtego wieczora w innym świetle.
Doktor Philo zezna jednak,
że toksykologia pasażerów wskazuje na to,
że w trakcie całego pościgu palili crack.
Funkcjonariusze nadali, że wydaje im się, że widzą broń.
To spostrzeżenie nie jest zależne od koloru skóry.
Zrobił to ze strachu
i ponieważ sądził, że są pod ostrzałem.
Dziękuję, panie mecenasie.
Jestem Alfredo Williams.
Malissa to moja siostra.
Wiele kwestii dotyczących tej sprawy zatuszowano.
Zupełnie źle to wszystko przedstawiono.
Zupełnie.
Przed tym zdarzeniem
jeden z gliniarzy dręczył moją siostrę.
DETEKTYW JOHN JORDAN
Imię i nazwisko.
John Jordan.
Pańskie zadanie tamtego wieczora?
Cywilne ubranie.
Szukamy wtedy narkotyków.
Cracku, wszystkiego.
- Obyczajówka? - Właśnie.
Rozumiem.
W schronisku im. biskupa Cosgrove’a bezdomni dostają posiłki.
Dach nad głową.
Gliny zawsze kręcą się tam w cywilnym ubraniu.
Rzucają się na bezdomnych, podrzucają im coś.
Fifki, koks, no obłęd.
Skorumpowani gliniarze.
Wiecie co? Wiem, że Malissa chciała coś wziąć.
Kiedy zobaczyłam, jak siada na tylnym siedzeniu,
powiedziałam: „Malissa, wysiadaj”.
I wtedy zobaczyłam Jordana. Podjechał.
Malissa wysiadła i mnie zawołała.
Mówię: „Nie po imieniu przy Jordanie.
To taki, który lubi bić bezdomnych. To jego sposób działania”.
Wszyscy mnie tam znają.
Znają Jordana.
Zatrzymałem się za tym samochodem.
Zobaczyłem, że odjeżdża,
więc uznałem, że za nimi pojadę,
to może pojawi się powód, żebym ich zatrzymał.
Skręcił na skrzyżowaniu 18 i St Clair.
Nie użył migacza. Myślę: „Mam go”.
To ten tajniak jako pierwszy próbował ich zatrzymać.
Chodziło o kierunkowskaz.
O to był cały ten pościg.
Jestem sam.
Otwieram drzwi i mówię kierowcy,
żeby pokazał mi ręce.
Były tam dwie osoby. On trzymał ręce tak.
Pasażerka odwróciła się i zaczęła krzyczeć.
„Czemu pan mnie zatrzymał? O co chodzi? Nic nie zrobiliśmy”.
Zobaczyłem, że coś trzyma.
Coś jakby srebrno-czerwonego.
Ona wtedy… Myślę: „Kurde.
Nie podejdę do tego samochodu. Nie mam kamizelki,
a jej coś odbija”.
Wróciłem do samochodu, wyłączyłem stroboskop.
Odjechałem. Oni też odjechali.
Nie wiemy, co się stało podczas tego zatrzymania.
Nie wiemy, ale ruszyli, jakby ich życie było zagrożone.
Dlatego jechali szybko przy komendzie, gdzie strzelił gaźnik.
Myślę, że Timothy ją chronił, chciał ją zabrać od gliniarzy,
którzy wcześniej dręczyli Malissę.
Wszyscy nam to mówili.
Timothy ją chronił,
bo dwa dni wcześniej ją nachodzili.
Cały dzień nachodzili bezdomnych ze schroniska.
Bo myślą, że są niczym. A oni są kimś.
I trzeba ich chronić przed tymi glinami.
Nagrania z monitoringu pokazują,
jak Russella i Williams zatrzymuje policjant z Cleveland.
Śledczy zapytali go o to zatrzymanie.
Podobno co najmniej dwa razy powiedział im, że nie miało miejsca.
Pokazano mu więc nagranie.
Wtedy przyznał, że rzeczywiście ich zatrzymał.
Dlaczego okłamał śledczych? Tego nie wiemy.
Widzicie? O wielu rzeczach
na rozprawie nie mówiono.
Proszę podnieść rękę.
Przysięga pan mówić całą prawdę i tylko prawdę?
- Tak. - Dziękuję.
Proszę usiąść i mówić do mikrofonu.
Proszę podać pełne imię i nazwisko i przeliterować nazwisko.
John Jordan. Nazwisko to: J-o-r-d-a-n.
Ten gliniarz to czarny gliniarz.
Malissę pobił właśnie ten gliniarz.
Ten pierwszy policjant nie był oskarżony, ale też złamał zasady.
Czy w ogóle policjant w nieoznakowanym wozie
może kogoś zatrzymać?
Nie jest to pisana zasada,
ale jeśli ktoś się przed tobą zatrzyma, możesz wtedy ich zatrzymać.
Gdyby dobrze wykonał swoje obowiązki, do pościgu by nie doszło.
Ale oskarżenie go… To jedyny czarny policjant zaangażowany w tę sprawę.
Na przykładzie funkcjonariusza Jordana widać,
że panowała tam kultura nieprzestrzegania zasad.
Zbyt często uznawano, że osobiste opinie policjantów
są więcej warte niż obowiązujące procedury.
Kiedy się pan dowiedział, że samochód, który pan zatrzymał,
to ten, który tamtego wieczora ścigała policja?
Następnego ranka z wiadomości.
Kiedy poszedł pan na posterunek
i wszyscy wiedzieli o pańskim udziale,
czy mieli to panu za złe?
- Troszkę. - O co chodziło?
Czego nie powinienem lub co powinienem zrobić.
I jak się pan z tym czuje?
Wziąłem to na klatę, ale było mi smutno.
Teraz też mi smutno.
Większość ludzi szanuje policjantów i wierzy w ich szczerość i uczciwość.
Ale pokazano, że ci policjanci kłamią.
A potem wszyscy zeznali dokładnie to samo?
„Tak się bałem. Bardziej niż kiedykolwiek”.
Takimi samymi słowami.
Jaki był pański stan umysłu na miejscu zdarzenia?
Cholernie się bałem.
Bałam się o swoje życie. I o życie partnera.
- Bał się pan? - Tak.
Czy powinniśmy jeszcze o czymś wiedzieć?
- Nie wydaje mi się. - Nie? OK.
- Śmiertelnie przerażona? - Tak, na pewno się bałam.
To coś więcej
niż Brelo, który do nich strzela i wchodzi na maskę.
Chodzi o kulturę pracy policji w Cleveland.
O niebieską ścianę.
Nikt z policji w Cleveland
nie powie, co zdarzyło się naprawdę.
Proszę podać imię i nazwisko i przeliterować nazwisko.
Michael Demchak. D jak Dan, e-m-c-h-a-k.
Czy pracował pan wieczorem 29 listopada 2012 roku?
- Tak. - Rozumiem.
POLICJANT Z CLEVELAND
Czy w którymkolwiek momencie był pan zaangażowany w pościg?
Za radą adwokata powołuję się na prawo do zachowania milczenia.
Wysoki sądzie, uważamy,
że widzimy tu właśnie tę niebieską ścianę.
Ta osoba nie chce zeznawać.
To policjant. Powinien być lojalny wobec mieszkańców…
Chcieliśmy coś pokazać.
Nie wiem, czy było to uzasadnione.
Ale policjanci też mają piątą poprawkę.
Proste. Tak samo jak my.
- …tyle powiem. - Cóż…
Zgłaszam sprzeciw wobec uwag pana prokuratora i wnioskuję
o usunięcie z protokołu „niebieskiej ściany”
i tworzenia w ten sposób argumentacji w środku procesu.
Rozumiem.
Mojemu szefowi, panu McGinty’emu, to się nie spodobało, ale…
Proszę o wypowiedź w imieniu prokuratury.
Jeszcze nic nie powiedziałem.
Decyzja sądu sprawi, że wszyscy policjanci,
wszyscy świadkowie…
Jeśli zamierza sąd to zrobić.
Wszyscy świadkowie zażądają immunitetu przed przyjściem.
Nie skończy się to na tym, a na każdym policjancie.
Potrzebujemy jego zeznań. Prosimy o jego zeznania.
Prosimy o prawdę. To jego obowiązek jako policjanta.
Jeśli przychylę się do ich wniosku
o powołanie się na piątą poprawkę,
skąd może pan wiedzieć, że wtedy każdy świadek w każdej sprawie
powoła się na nią?
Sam sąd zobaczy.
Każdy policjant się na nią powoła.
Mamy już dwóch.
To pierwszy raz w 40-letniej karierze.
Policja powołuje się na piątą poprawkę w sprawie przeciw policjantowi,
który wskoczył na maskę…
Każdy z nich wie, że to coś złego.
Wskoczył na maskę i zastrzelił dwie nieuzbrojone osoby.
Już wtedy wiedzieli, że będą kłopoty.
Od centrali po policję na miejscu.
Nikomu nic nie mówili. O to tu chodzi.
Nie powiedzieli śledczym, dopóki ich do tego nie zmuszono.
To wszystko wręcz cuchnie polityką.
Pytam prokuratora McGinty’ego: „Dla kogo ty tak podskakujesz?”.
Czyli prosi pan sąd,
żeby kazał świadkowi odpowiedzieć na pytanie?
- Zgadza się. - W takim razie odmawiam.
Dobrze.
- Dziękuję. Świadek jest wolny. - Dziękuję.
Powiedz prawdę. Tak robi dobry policjant.
Nawet przeciwko innemu policjantowi.
Wyglądali, jakby mieli podwójne standardy.
Jeśli oskarżony jest policjant – brak współpracy.
Odmowa spełnienia obowiązku i zeznania prawdy.
Piąta poprawka była przykrywką.
Wysoki sądzie, prokuratura miała teraz wezwać na świadków
pięcioro przełożonych, jednego za drugim.
Każda z tych osób powoła się na piątą poprawkę.
Powiem więc tak:
widzę, że są tu obecni razem z prawnikami.
- Mecenas Spellacy reprezentuje Coleman? - Zgadza się.
- Jest obecna na sali? - Tak.
Czy wezwana na świadka złożyłaby zeznania?
Powołałaby się na piątą poprawkę.
Panie Bell, tyle wystarczy do protokołu?
Tak.
- Mecenas Gragel w imieniu pana Donegana? - Zgadza się.
- Widzę go. Zgadza się? - Tak.
Czy wezwany na świadka złożyłby zeznania?
Nie, powołałby się na piątą poprawkę.
- Panie Bell, tyle wystarczy? - Tak, dziękuję.
Czy wezwany na świadka pan Dailey złożyłby zeznania?
Nie, powołałby się na piątą poprawkę.
Panowie D’Angelo, Mack, Shaughnessy,
czy coś jeszcze jest potrzebne do protokołu?
Nie, wysoki sądzie.
Dziękuję. Koniec części protokołowanej.
Tak będzie…
Dniem wstydu jest dzień,
w którym policjanci zaangażowani w sprawę
wchodzą do sądu i powołują się na piątą poprawkę,
odmawiając współpracy.
Pomyślmy o tym.
Policjanci są na miejscu zbrodni.
Chcemy móc liczyć na to, że zeznają, czego byli świadkami.
A tu jedno za drugim powołuje się na piątą poprawkę.
Od razu nasuwa się myśl, że nie zeznają tylko dlatego,
że nie chcą, żebyśmy wiedzieli, co się stało.
To było coś więcej niż chaos na posterunku.
To było przestępstwo.
Ta osoba wskoczyła na maskę samochodu –
przy wstrzymaniu ognia, po poprzedniej setce strzałów, kiedy nikt nie strzelał –
i wbiła gwóźdź do trumny tym dwóm nieuzbrojonym osobom.
Wiedział już, że są nieuzbrojone,
bo nie stajesz z jądrami na wierzchu
na masce samochodu, jeśli myślisz, że ktoś jest uzbrojony.
Chciał dopilnować, żeby nie żyli.
I, kiedy skończył, tak było.
- Gdzie się pan wychował? - W dzielnicy West Park.
- Liceum? - Saint Ignacius.
Wreszcie jeden z policjantów zeznawał pod przysięgą.
To on jako pierwszy przyznał,
że Brelo wskoczył na maskę.
Czyli zobaczył pan tę osobę na masce,
kiedy już miał pan strzelić.
Przestał pan strzelać, ale zeznał pan, że strzały nie ustały.
Z tego, co pamiętam.
Może pan pokazać, co pan widział?
Stał na masce i strzelał w dół. W taki sposób.
Może pan wskazać tę osobę?
Siedzi tam.
Chwileczkę.
- Identyfikacja? - Jasne.
Dziękuję. Dziękuję panu.
- Brał pan udział w strzelaninie. - Tak.
I był pan przekonany,
że strzelają do was ludzie z tego samochodu.
Kiedy zatrzymaliśmy się na tym parkingu…
- Jak się pan czuł? - Nigdy w życiu się tak nie bałem.
Rozumiem.
Zobaczył pan
policjanta na masce malibu?
- Tak? - Tak.
Przestał pan strzelać, żeby nie trafić innego policjanta
na innej pozycji taktycznej. Zgadza się?
Tak. Dalej miałem poczucie zagrożenia.
Wciąż miał pan poczucie zagrożenia swojej osoby i innych funkcjonariuszy,
kiedy ten policjant stał na masce.
Zgadza się.
Twierdzi pan, że mimo tego,
że ktoś oddaje w tę przednią szybę wiele strzałów,
pan ma poczucie zagrożenia?
- Oczywiście… - Nie sądzi pan, że oni już nie żyją?
Nie mam pojęcia.
Ktoś wielokrotnie strzela w przednią szybę,
a pan wciąż ma poczucie zagrożenia?
- Tak. - Dziękuję.
Dziękuję prokuraturze.
Dziękuję panu za przybycie. Jest pan już wolny.
Dziękuję.
Nie protokołujmy przez chwilę. Następny świadek?
SĄD HRABSTWA CUYAHOGA
Mamy informację o tym, że jest wyrok w sprawie Michaela Brelo.
Policja na niebie i na ziemi.
Czy ktoś naprawdę myśli, że zapadnie wyrok skazujący?
Dla mnie pół na pół.
Grupa ponad 50 osób przed sądem zwiększała się.
Stan Ohio przeciwko Michaelowi Brelo.
Na sali obecni są obrońcy i oskarżony.
W wielu miejscach w kraju
ludzie są źli na policję, nie ufają jej i się jej boją.
W Cleveland również tak jest.
Niektórzy twierdzą, że krucha relacja między policją a społecznością
wynika z grzechu pierworodnego tego wspaniałego kraju.
Niezależnie od tego, czy tak jest,
tego grzechu nie odpokutujemy poprzez wyrok w jednej sprawie karnej.
Odczytywano wyrok, a uzbrojona policja szykowała się na protesty.
Napięcia między policjantami i Afroamerykanami
zdominowały nagłówki…
Wciąż chcę wierzyć,
że nasz system sądowy jest sprawiedliwy, bez uprzedzeń.
Temida z przepaską na oczach.
Podnosi tę przepaskę, żeby zobaczyć rozmiar portfela,
kolor skóry…
- Bez sprawiedliwości… - Nie ma pokoju.
Gdzieś w środku chcesz, żeby tym razem było inaczej,
żeby to była chwila, w której może zaczniemy iść w dobrą stronę.
Może uwierzymy, że czasami policjanci zachowują się bardzo źle.
Ponadto Brelo działał w warunkach,
które trudno jest sobie wyobrazić nawet doświadczonym policjantom.
Opisał to jako coś gorszego od ataków
rakietowych i moździerzowych z czasów służby w piechocie w Iraku.
Odrzucam więc stwierdzenie, że 12 sekund po rozpoczęciu strzelaniny
było absolutnie jasne z perspektywy
rozsądnego policjanta na miejscu Brelo,
że zagrożenie powstrzymano.
W związku z tym uznaję użycie śmiercionośnej siły przez Brelo
za dopuszczoną w konstytucji rozsądną odpowiedź
na obiektywne, rozsądnie postrzegane zagrożenie poważnym uszkodzeniem ciała.
Uznaję więc oskarżonego za niewinnego zarzutów pierwszego i drugiego.
Oskarżony jest wolny.
Dziękuję państwu.
Proszę wstać.
To wszystko gra. Nic nowego.
Policji od tak wielu lat morderstwa uchodzą na sucho.
Pamiętajmy i o prawnikach.
Prawnicy, sędziowie, gliny. Wszyscy są zepsuci.
Razem jedzą, razem się trzymają.
Bo wszyscy grają w tę samą grę.
Czujemy pokorę wobec wyroku.
W imieniu wszystkich policjantów z Cleveland
powiem, że nie dodał on nam buty.
Zaznaczę jednak,
że w ciągu 37 lat kariery nie byłem jeszcze świadkiem
tak nieprofesjonalnej i okrutnej pracy prokuratury
wobec policjanta.
Mam nadzieję, że społeczność afroamerykańska zrozumie i uwierzy,
że ją rozumiemy
i dzielimy z nią doświadczenie złego traktowania.
Jakie jest przesłanie wyroku dla policjantów?
Postępujcie słusznie, to będzie dobrze.
Pomimo całej tej retoryki, emocji i polityki.
Co z Michaelem Brelo? Chce wrócić do policji?
Tak, oczywiście.
Tak. Jest policjantem. Uwielbia służbę publiczną.
To było bardzo trudne dla bardzo wielu ludzi.
Ze społeczności i tych, których to bezpośrednio dotknęło.
Amen.
To dla mnie nie do pomyślenia.
To nie miało żadnego sensu.
Na koniec chcę wam powiedzieć, że czekają nas wielkie zmagania,
w całym kraju i tutaj, w Cleveland,
ale podczas tych zmagań
miejmy odwagę, by nie stosować przemocy.
Do przemocy nie potrzeba wiele odwagi.
Silny człowiek potrafi nie stosować przemocy.
Odważny człowiek potrafi nie stosować przemocy.
Po strzelaninie zacząłem mieć napady paniki.
Zacząłem się martwić o rodzinę.
O to, że ktoś będzie się chciał zemścić.
Przez pierwsze trzy miesiące spałem na kanapie z pistoletem.
Dzieci spały na górze. Chciałem nas chronić.
Może i mam paranoję, ale rodzina jest dla mnie najważniejsza.
W policji ciągle jestem w czyśćcu.
Wciąż czekam, aż miasto się zdecyduje. Trzy lata później.
Zwolnijcie mnie albo nie. Co jest?
W prawdziwym życiu… Zwłaszcza tamtej nocy, 29 listopada,
wszystko działo się naraz.
Opowie pan o tym? O wydarzeniach z 29 listopada.
Zróbmy to kiedy indziej, bo to dość intensywne.
11 WRZEŚNIA 2001 R.
To był wtorkowy poranek.
Byłem na hiszpańskim. Druga lekcja.
Kiedy wieczorem modliłem się za ofiary, postanowiłem zostać żołnierzem.
Jeśli się zaciągnąłeś w 2003 roku, jasne było, że jedziesz do Iraku.
Przydzielono mnie do Hit, na zachód od Faludży.
Całą dobę konieczna była czujność.
Jesteśmy w środku tego kraju, a wokół nas Bóg wie kto.
Doszło do tego, że codziennie nas bombardowano.
Straciliśmy 49 żołnierzy, co było trudne.
Największe straty jednostki od Wietnamu.
W Iraku zginęło wielu mieszkańców Ohio, w tym 48 członków batalionu 3/25.
Niesamowity ból społeczności w północno-wschodnim Ohio.
Rzadko tak mały region kraju ponosi tak wielkie straty.
Misja wojskowa, która uderzyła w Cleveland
i kosztowała życie 48 osób.
AUTOSTRADA IM. KPR. DANNY’EGO SCHERRY’EGO
Wróćmy do czegoś, bo jest to temat, który pojawił się podczas śledztwa.
Muszę zapytać.
Czy w pewnym momencie krzyczał pan „Semper fi” albo coś podobnego?
- Absolutnie nie. - Na pewno?
Zdecydowanie. Nigdy.
Wiele osób miało zespół stresu pourazowego.
Nie mówię, że też go miałem albo mogę mieć w takim czy innym sensie.
Ale… jako dziecko zawsze chciałem być w wojsku i policji.
To moja wymarzona praca. Co noc śniłem o byciu gliną.
Czy już lepiej?
Śmierć wyobrażamy sobie jako dziadka w trumnie.
W garniturze, z kwiatami.
Idziemy się pożegnać.
Miło.
Ale nie tak to wygląda na ulicy czy na polu bitwy.
Jim Simone
to glina nad glinami.
Jest tu od zawsze. Brał udział w tuzinie strzelanin.
Był w Wietnamie.
Gość jest legendą.
Po strzelaninie on i jego żona chcieli się spotkać.
Poszliśmy do Applebee’s i gadaliśmy ze trzy godziny.
Mówię: „Michael,
czy uważałeś, że twoje życie lub życie innych policjantów jest zagrożone?
Jeśli tak, to niezależnie od tego, czy to prawda, czy nie,
możesz użyć śmiercionośnej siły”.
Prawo mówi o tym jasno.
Pościg w kierunku południowym…
Przełomowa decyzja Sądu Najwyższego w sprawie Graham kontra Connor
gwarantuje to, że policjantów osądza się na podstawie informacji, które mieli
w trakcie zdarzenia.
Mężczyzna ma broń, tak?
Brałem kiedyś udział strzelaninie, w której gość
podpuszczał nas, żebyśmy go zabili.
Zachować ostrożność. Zwalnia.
Musimy przyjąć decyzję Sądu Najwyższego.
Jeśli policjant nie wie, czy to replika broni, może strzelać?
Sąd Najwyższy uważa, że tak.
Chyba spróbuje wejść do swojego domu.
Trzymać dystans.
Stać!
Ostatnie, co mu powiedziałem: „Rzuć broń, bo cię, kurwa, zabiję”.
Spojrzał na mnie z odległości pół metra,
takiej jak między nami, i mówi: „To zrób to.
Zrób to”.
Celował we mnie.
Nie ruszaj się!
Nie potrafię opisać strachu.
Dopóki role się nie odwrócą
i to wy nie będziecie totalnie przerażeni.
Strach bywa przytłaczający.
- Jimmy. - Jasna cholera.
- Nie wiem. - Do auta z nim.
- Moment. Jesteś ranny? - Chwila.
Jego broń nie była naładowana. Nie mógł mnie zabić.
Uznali, że to zabójstwo, bo odebraliśmy mu życie w brut…
Ale to nieprawda. To samobójstwo.
Myślę, że w tym ogniu emocji
naprawdę popełnili po prostu błąd.
Nie sądzę, żeby ci policjanci brali w tym udział,
żeby mieć krew na rękach.
Pewnie się bali i po tym, co się stało…
Coś ci powiem, Derek.
- Jeśli się boją, niech znajdą inną pracę. - Właśnie.
Jeśli tak się boisz, że musisz wyciągać broń
i strzelać bez zastanowienia, może patrolowanie ulic Cleveland
to nie jest praca dla ciebie.
Dzięki.
Musimy uważać, komu dajemy odznakę i broń.
I trzeba to kontrolować na każdym etapie ich kariery.
- Weźmy tego superglinę, Jima Simone’a. - Tak.
Logiczne jest wreszcie pomyśleć: „Zaraz, Jim.
Ciągle w sytuacjach, kiedy musisz kogoś zastrzelić.
Może koniec patroli. Tak będzie bezpieczniej”.
Ale nie. Mają go za bohatera.
Dzisiejszy dzień, 26 maja 2015 roku,
to początek nowej ery dla policji w Cleveland.
Nowy sposób działania będzie oparty na fundamencie postępowych zmian,
pielęgnowania zaufania i odpowiedzialności.
Departament Sprawiedliwości do Cleveland: „Naprawcie to albo my to zrobimy.
Jak nie naprawicie, będzie pozew”.
Nowa, stupięciostronicowa ugoda
wzywa policję do przeszkolenia i kontroli policjantów w kwestii użycia siły.
Jak państwo wiedzą, chcemy omówić zasady użycia siły przez policję.
Prosimy o wypowiedzi.
Nie możemy działać tak, jak 20 lat temu.
Myślę, że komendanci i funkcjonariusze w całym kraju
po cichu mówią sobie:
„No tak, nie powinniśmy tego robić i już nie zrobimy”.
Zachodzą zmiany.
Powiedziałem ludziom:
„Nie będziemy nikogo za szybko oceniać”.
Zajmiemy się teraz informacjami
dotyczącymi rozporządzenia o kontroli policji z inicjatywy obywateli.
Wiemy, że nie ma wytycznych dotyczących różnorodności
dla policji w Cleveland,
ale o dokumenty i informacje
dotyczące rekrutacji prosimy już od miesięcy.
Społeczność afroamerykańska
ma poczucie, że nie jest traktowana z szacunkiem i godnością
tam, gdzie mieszka.
Dobry wieczór.
Nazywam się Pierre Napier.
Jestem współzałożycielem
Nowej Czarnej Partii Demokratycznej Hrabstwa Cuyahoga.
O sile 137 nabojów.
Stany Zjednoczone same ze sobą toczą wojnę.
To jedno z najbardziej rasistowskich miast.
No dobrze, to… Proszę…
Kiedy Timothy’ego i Malissę zastrzelono i oddano 137 strzałów,
szef związku zawodowego policji mówi: „Nie widzę problemu”.
No proszę. Co się nie zgadza w słowach Pierre’a Napiera?
Jeśli myślisz, że to wymyślone i że wszyscy się uwzięli na policję,
nie słuchasz tych opowieści, nie rozumiesz ludzkich przejść,
nie słyszysz historii.
W latach 60. mieliśmy tu Freedom Movement.
Politykę Black Power.
Rebelię w Glenville.
Trzech z nich uczestniczyło w strzelaninie z dwoma policjantami z szóstego okręgu
i nie wygrali tego starcia.
Osiemnastego lipca w Hough wybuchły zamieszki.
Prosta sprawa i rozpętał się ogień.
Biały właściciel baru odmówił Murzynowi
szklanki wody.
Był tutaj Martin Luther King.
Podobnie jak wiele innych miast kraju
Cleveland jawi się nam
jako parujący kocioł wrogości
z brutalnymi metodami policyjnej represji
zamiast współczucia i kreatywnych programów.
Mieliśmy też jednego z pierwszych afroamerykańskich burmistrzów w kraju.
Carla Stokesa.
W dzisiejszych wyborach…
BURMISTRZ CARL STOKES
…wiele różnych części Cleveland
zjednoczyło się.
Część wschodnia i zachodnia.
Chciał między innymi zreformować policję.
Dlatego go wybrano.
W swojej autobiografii politycznej, w rozdziale „Policja”, Stokes pisze:
„Zadaj sobie pytanie, dlaczego wołanie o prawo i porządek
pochodzi od konserwatywnych białych,
którzy mieszkają na bezpiecznych przedmieściach.
Najmniej dotknięci przestępczością
mówią o niej najgłośniej.
Czarna społeczność błaga o ochronę policji,
a spotyka się z obojętnością
albo patrolowaniem ulic przez mężczyzn, którzy sami szukają pretekstu do przemocy.
Reformę policji postrzegałem jako jedno z moich najważniejszych zadań.
Ta wielka nadzieja stała się moją największą frustracją,
największą porażką”.
Mówi o tym, że nie udało mu się nawet odrobinę zmienić kultury
pracy policji w Cleveland w stanie Ohio.
W ugodzie również jest mowa o tych kwestiach.
Ponoszenie konsekwencji przez policję. Użycie siły.
Znów widać tu pragnienie
zreformowania policji.
Nie da się zreformować policji.
Nie da się na tyle zreformować policji,
żeby zaradzić całym pokoleniom i dekadom upadku społecznego.
Rodziny bez ojców. Dzieci wychowujące dzieci.
Okropne szkolnictwo w biednych dzielnicach.
Rekordowa przestępczość.
Trzeba się zająć tymi problemami.
To nie policja jest problemem.
Członkowie rodziny Tamira Rice’a będą zeznawać
przed wielką ławą przysięgłych, która zdecyduje,
czy postawić zarzuty policjantowi, który go zabił rok temu.
O komentarz w sprawie prosiliśmy prokuratora Tima McGinty’ego.
Czy policja z panem współpracuje? Powie pan?
Mówiłem, że bez komentarza.
Ta wielka ława przysięgłych to było coś okropnego.
James Gutierrez krzyczał na mnie i na moje dzieci,
jakby to była wina mojego syna.
Po prostu wstawiał się za policjantami.
Nigdy nie czułam się tak okropnie.
Miałam wrażenie, że już ich negatywnie nastawił, zanim tam przyszłam.
Oczywiście nie mogę. Tajemnica wielkiej ławy przysięgłych.
Ale wiem, że policjanci sądzą, że nikt ich teraz nie wspiera.
Proszę zrozumieć. Ja jestem za policją.
Pracuję z nimi od 31 lat.
Na wielkiej ławie przysięgłych zespół McGinty’ego był bardzo stronniczy.
McGinty zrobił coś, czego, zapewniam,
nie robi żaden prokurator w USA.
Pozwolił na to, żeby osoby, wobec których toczy się postępowanie karne –
czyli ci dwaj policjanci –
stanęły przed wielką ławą przysięgłych,
przeczytały korzystne dla siebie oświadczenia
i wyszły, nie odpowiedziawszy na pytania.
Żadnych pytań ze strony prokuratury ani ławy.
Czytają i wychodzą.
Co wtedy wiedzieli policjanci?
W parku jest mężczyzna z bronią.
Wiedzą państwo, że było w nim wtedy ponad 100 osób?
Możliwe, że ta osoba rozpocznie strzelaninę.
Policjanci mówią: „Kod czerwony”. Przyjadą uzbrojeni.
Jeśli byłby to ktoś o złych zamiarach… W naszych czasach…
Jeśli chciałby strzelać do ludzi… Można to założyć, prawda?
Przesłuchanie funkcjonariusza Timothy’ego Loehmanna.
Zacząłem wykrzykiwać polecenia.
„Ręce do góry! Pokaż ręce! Stój!”
Powtórzyłem to wielokrotnie.
Pokazałem broń przez szybę, więc…
Szyba była opuszczona?
Wydaje mi się, że nie. Nie na pewno. Chyba nie była opuszczona.
Przykład: „Kiedy konkretnie wykrzykiwał pan te polecenia?
Kiedy na tym nagraniu?”.
Albo: „Czy ma pan w zwyczaju
wykrzykiwać polecenia przez zamknięte okno,
jadąc z dużą prędkością w stronę kogoś, kto pana nie słyszy?
To normalne?”.
Skąd wiemy, że tak było? Postępowanie ławy jest tajne.
Związek tak twierdzi.
Funkcjonariusze Garmback i Loehmann złożyli zeznania na piśmie.
Nie odpowiedzieli na pytania,
bo są celem tego czegoś, co tu się dzieje.
Tak nie można.
Nie można znów sobie wrócić do piątej poprawki,
skoro złożyło się przysięgę i zaczęło zeznawać.
Chodzi tu o to, że zespół prokuratora McGinty’ego
zrezygnował z przesłuchania oskarżonych w sprawie kryminalnej.
Zapewniam,
że ten przywilej należy ci się tylko wówczas,
jeśli jesteś policjantem z Cleveland
pod jurysdykcją prokuratora hrabstwa Cuyahoga.
Teraz o policjantach, którzy brali udział w zastrzeleniu Rice’a.
Poprzedni przełożeni Loehmanna chcieli go zwolnić
ze względu na niesubordynację, kłamstwa i problemy emocjonalne.
Timothy Loehmann nie powinien zostać policjantem.
Płakał na strzelnicy. Mama musiała po niego przyjechać.
Płakał z powodu dziewczyny.
Jak ty zostałeś policjantem w Cleveland?
Policja w Cleveland nie poprosiła o dostęp do akt Loehmanna.
Przegapiono to, a teraz ja mam martwego syna.
Rozumiecie?
Musiałem szybko podjąć decyzję,
bo byliśmy z Frankiem w niebezpieczeństwie.
- Co pan myślał? - Myślałem, że umrę.
McGinty wiedział.
Wiedział, że jego słowa z procesu Brelo
mogą mieć konsekwencje polityczne.
Pytanie brzmiało,
jak będzie się zachowywał później, no i…
chyba dostaliśmy odpowiedź.
Wielka ława przysięgłych hrabstwa Cuyahoga zakończyła dziś szczegółowe dochodzenie
w sprawie zastrzelenia 12-letniego Tamira Rice’a.
Na podstawie dowodów
oraz prawa dotyczącego użycia przez policję śmiercionośnej siły
wielka ława przysięgłych odmówiła postawienia zarzutów
policjantom Timothy’emu Loehmannowi i Frankowi Garmbackowi.
Ta decyzja nikogo nie ucieszy i nie powinna.
Gdy myślę o tej sprawie, zawsze mam poczucie,
że ofiarą mógł być mój własny syn albo wnuk.
Pora teraz na to, aby cała społeczność, abyśmy wszyscy zaczęli leczyć rany.
ANI JEDNEGO WIĘCEJ ZABITEGO PRZEZ POLICJĘ
Pełny napięć weekend w Cleveland. Uzbrojona policja
kontra protestujący przeciwko uniewinnieniu funkcjonariusza
oskarżonego o zastrzelenie…
Co mam myśleć jako obywatelka? Jako członkini społeczności.
Prawdopodobieństwo winy było wystarczające, aby stwierdzić,
że zamordowanie Tamira Rice’a było przestępstwem.
Nawet w sprawie Michaela Brelo
na miejscu zdarzenia było 12 innych policjantów.
On zachował się najbardziej skandalicznie, ale był jednym z 13.
Ktoś może powiedzieć,
że prokurator McGinty ostro prowadził tamtą sprawę.
Według wielu członków społeczności zrobił absolutne minimum.
A sprawiedliwości nie stało się zadość.
McGinty poszedł na posiedzenie wielkiej ławy przysięgłych z planem.
- Tak. - Niech to będzie jasne.
Z demokracji zrobił hipokryzję.
Tak!
To tragedia. Zupełnie nie rozumiem jego motywacji.
Chwileczkę.
Nazywa się to rachunkiem politycznym.
- Tak słyszę. - Może źle to sobie wyliczył.
Zdecydowanie źle.
Jesteśmy tu też dlatego,
że Biblia mówi, że gdy Bóg zwrócił się do Kaina
z pytaniem: „Gdzie jest twój brat?”,
Kain odparł: „Czy jestem jego stróżem?”.
- My jesteśmy stróżami brata? - Tak.
- Jesteśmy? - Tak.
Powiedział: „Krew twojego brata woła z ziemi”.
Życie Tamira…
Tak.
- …domaga się sprawiedliwości. - Tak.
Przybyliśmy tu
jako ludzie różnych wyznań i tradycji.
Czarni, brązowi i biali,
bo każda krew jest czerwona.
Tak.
Każda krew jest czerwona.
McGinty musi odejść!
Postępujemy zgodnie z prawem. Tylko tyle możemy zrobić.
I przyjmujemy wszelkie konsekwencje polityczne.
Dalszy ciąg
głośnej sprawy pościgu policyjnego i strzelaniny z 2012 roku.
Miasto Cleveland ogłosiło, że zwalnia
sześcioro funkcjonariuszy, w tym Michaela Brelo.
Decyzję podjęto
ponad trzy lata po zdarzeniu.
Koniec końców
tej kary nie uzasadniają fakty.
To polityka. Podstawy polityki.
Włożyli losy do kapelusza
i zaczęli wyciągać nazwiska,
aż doszli do liczby,
która miała udobruchać pewną część społeczeństwa.
Nie do pomyślenia.
Fakty są takie,
że dwie osoby po tym awansowały.
Mike McGrath, ówczesny komendant policji, został dyrektorem ds. bezpieczeństwa.
Marty Flask, ówczesny dyrektor ds. bezpieczeństwa, dostał awans
i coś niby robi u burmistrza.
Tamci dostali awans, a to oni powinni za to odpowiedzieć
przez procedury i zarządzanie.
Ale zwolniono sześciu z nas, więc politycznie będzie dobrze.
Loomis będzie tym złym, bo odzyskam im tę pracę.
Gwarantuję, że ją odzyskają.
Każdy z nich odzyska pracę.
Ta instytucja jest tak silna,
bo jesteśmy krajem pełnym strachu. Strach się sprzedaje.
Każdy chce być bezpieczny w domu, chce bezpieczeństwa dla rodziny.
Policja mówi: „OK, ale ma to swoją cenę.
Musicie nam dać tyle władzy i kontroli”.
Wyborcy obawiają się,
że jeśli nie pozwolimy policji robić tego, co chce,
zapłacimy za to.
Politycy obchodzą się więc z policją bardzo delikatnie.
Nie chcą sporu z policją, bo chcą znów wygrać wybory.
Postępowanie McGinty’ego w sprawie Brelo było okropne.
W sprawie Tamira Rice’a postąpił słusznie.
Chce, żebyśmy go za to pochwalili.
Nie wybiorą go ponownie.
Nie ma mowy, żeby znów wygrał wybory. Ja mówię wam to pierwszy.
Żeby nie było.
Większość policjantów to dobrzy, uczciwi i pracowici ludzie.
Większość gliniarzy jest dobra.
Tyle że chronią tych złych.
A teraz lokalny temat, o którym mówi cały kraj.
Polityczna sensacja.
Prokurator Tim McGinty
przegrał w wyborach z Michaelem O’Malleyem.
Prowadzenie sprawy Tamira Rice’a oburzyło wielu w społeczności afroamerykańskiej.
Policji nie podobało się jego prowadzenie
sprawy Michaela Brelo za zastrzelenie Timothy’ego Russella i Malissy Williams.
Byłam bardzo dumna,
jak Michael został policjantem.
Mój tata, który jest w niebie, byłby niesamowicie dumny.
To mój dziadek.
Jako pierwszy miał numer 416. Numer odznaki.
Potem mój wujek, jego syn, ją miał, a potem ja.
Wszystko w rodzinie. To odznaka trzeciego pokolenia…
Był w policji podczas zamieszek w Hough. Twardziel.
Bardzo go lubiłem…
Był też weteranem. Służył w marynarce.
Zachowaliśmy to. Dobrze jest pamiętać, skąd pochodzisz.
Koniec półwiecznej posuchy. Cleveland ma mistrzostwo.
LeBron James i Cavaliers bezprecedensowo odwrócili sytuację.
Zostali powitani jak bohaterowie.
Cleveland!
Ponad milion ludzi na ulicach.
Pasuje, że w Cleveland mamy Rock and Roll Hall of Fame,
bo na każdej ulicy świętującego miasta
panuje dziś rockandrollowa atmosfera.
Mistrzowie świata 2016: Cleveland, Ohio!
Cleveland pozostanie w centrum uwagi,
a boisko Cavsów stanie się sceną, na której pojawi się Donald Trump
podczas konwencji republikanów za miesiąc.
Organizatorzy konwencji powiedzieli radzie miasta
o swoich obawach, że trudna kampania doprowadzi do przemocy na konwencji.
Setki policjantów z całego kraju
składają przysięgę ochrony i służby w Cleveland.
FBI prowadzi działania antyterrorystyczne,
a Secret Service pomaga sklepom w zapewnieniu bezpieczeństwa.
Stajemy się krajem, który nigdy nie był wizją ojców założycieli.
Ludzie z bronią zaczynają ustalać zasady i decydować, których będą przestrzegać.
Rezultatem tego jest zabijanie młodych czarnych mężczyzn.
Nie tylko w Cleveland, ale w całym kraju.
Zaczynamy od rosnącego oburzenia
śmiertelnymi strzałami policji w Baton Rouge.
Ma 15 lat.
Rodzina Sterlinga domaga się odpowiedzi.
Zostań ze mną.
Zatrzymano nas za stłuczone tylne światło.
A policja… zabiła mojego chłopaka.
- Na kolana. - To przestępstwa.
A nie uzasadniona taktyka policyjna i uzasadnione użycie siły.
To nieludzkie.
Niewyobrażalne.
Precedensowa sprawa Graham kontra Connor
to minimum.
Sam dół.
Policja musi dążyć do wyższych standardów opartych na godności ludzkiej i szacunku,
na przepisach, które dają jej czas, kiedy są tylko sekundy na reakcję,
na inny sposób oceny sytuacji.
W przeddzień konwencji
krajem wstrząsnął kolejny śmiertelny akt przemocy.
Zastrzelono trzech policjantów, a trzech zraniono
w Baton Rouge w Luizjanie.
Strzelający odszedł podobno z piechoty morskiej w 2010 roku
z honorami.
Najpierw strzelanina w Dallas, potem dziś.
W obu przypadkach byli wojskowi
zabili ośmiu policjantów i zranili dziesięciu, w tym weteranów.
W całym kraju codziennie około 20 weteranów popełnia samobójstwo…
Nie wiem, jak w Ameryce doszło do tego,
że policjanci są wrogami.
Tyle mogę powiedzieć.
Musimy się chronić.
Nie wysiadamy z radiowozów.
W całym kraju nie patrolujemy z inicjatywą.
Pojedziemy, jeśli nas wezwą, ale nie z własnej woli.
I tak pozostanie, dopóki coś się nie zmieni i to znacząco.
W taki właśnie sposób policja w Ameryce nam grozi.
Nazywa się to niebieską grypą.
Gliniarze oznajmiają:
„Jeśli nie pozwolicie nam działać, tak jak chcemy,
w ogóle przestaniemy działać”.
I znów chodzi o władzę.
Kto tak naprawdę rządzi krajem?
Gliny mówią: „To my rządzimy krajem”.
Zapytamy Paula z Twinsburga, co o tym sądzi.
Tak. Czy…
Jakiej jest pan narodowości?
- Jakiej jestem narodowości? - Tak.
Jestem Amerykaninem.
A dlaczego? Myślał pan, że co powiem?
- Nie wiem. - Jestem Amerykaninem.
Następne pytanie. Śmiało.
I za czym się pan opowiada?
Za demokratycznymi zasadami.
Przeprowadziliśmy trzy inteligentne rozmowy
o wspieraniu czarnej społeczności.
Nikt nie zadzwonił.
Ale jak zaczynamy mówić o sprawie Brelo,
jejku, jejku, telefon się urywa.
ZBÓR KOŚCIOŁA BAPTYSTÓW OLIVET PASTOR JAWANZA KARRIEM COLVIN
21 LIPCA 2016 R. OSTATNI DZIEŃ KONWENCJI REPUBLIKAŃSKIEJ
Nigdzie się nie wybieram!
Skąd wiem, że los tego narodu jest w naszych rękach?
Bo zbudowaliśmy ten kraj.
Moi rodzice pomogli zbudować ten kraj.
Pomogliśmy założyć ten kraj.
Krwawiliśmy na tych samych wojnach. Walczyliśmy w tych samych bitwach.
Krew na tych samych ulicach.
Jak możecie mówić, że chcecie odzyskać swój kraj?
To nie jest tylko wasz kraj.
Jest też nasz!
A teraz już zapraszam
doktora Cornela Westa.
Powitajmy go, jak przystało na Olivet, Cleveland i Ohio.
Chcę zacząć od epigrafu
największego intelektualisty w dziejach amerykańskiego imperium,
największego uczonego amerykańskiej demokracji.
A jest to W. E. B. Du Bois.
Według niego każde pokolenie musi się zmierzyć z czterema pytaniami.
Pierwsze pytanie brzmi: jak uczciwość ma stawić czoła opresji?
Niech to pytanie wybrzmi.
Zagości w umyśle, sercu i duszy.
Jak uczciwość ma stawić czoła opresji?
Amen.
Drugie pytanie brzmi: jak szczerość…
ma stawić czoła oszustwu?
Łgarstwu i tym wszystkim kłamstwom,
od białej supremacji zaczynając.
Co za kłamstwo!
Że czarni są mniej piękni, mniej moralni, mniej inteligentni.
Nasza konwencja ma miejsce w momencie kryzysowym dla naszego narodu.
Ataki na naszą policję
i terroryzm naszych miast
zagrażają naszemu stylowi życia.
Naród, który okłamuje się w sprawie swojej niewinności i ukrywa swoją przemoc.
Przemoc psychiczną, gospodarczą, społeczną i fizyczną.
Od plantacji po lincze i po chętnie strzelającą policję.
Nie ma dobrobytu bez prawa i porządku.
Ale wspaniała jest nasza policja.
Ale wspaniałe jest Cleveland.
Trzecie pytanie.
Co ma zrobić przyzwoitość…
w obliczu zniewag, napaści i ataków?
W epoce masowych napaści,
instytucji, struktur…
Nieodpowiedzialna retoryka naszego prezydenta,
który głos prezydentury wykorzystał do tego,
żeby dzielić nas według rasy i koloru skóry,
zrobiła z Ameryki bardziej niebezpieczne miejsce,
niż kiedykolwiek widziałem
i niż ktokolwiek na tej sali kiedykolwiek oglądał lub widział.
Ostatnie pytanie.
Co ma zrobić cnota w obliczu brutalnej siły?
A mówi tu o dającej siłę cnocie odwagi.
Mam wiadomość.
Dla każdej osoby
zagrażającej pokojowi na naszych ulicach
i bezpieczeństwu naszej policji.
Kiedy w przyszłym roku złożę przysięgę,
przywrócę w naszym kraju prawo i porządek.
Możecie mi wierzyć.
Każde pokolenie musi starać się dorównać standardom
uczciwości, szczerości, przyzwoitości i odwagi.
Dorastając, wszyscy mieszkaliśmy razem. Czternaścioro.
Babcia nas wychowała.
Malissa była wspaniałym dzieckiem.
Robiła to, co zwykle robią dzieciaki.
Bawiła się na dworze.
Nie było sprawiedliwości dla mojej siostry.
Nie było.
Powinna być nowa rozprawa.
Ten człowiek, funkcjonariusz Brelo, musi trafić do więzienia.
Zwolnienie go mi nie wystarcza.
Nie zasługują na to, żeby patrolować ulice.
A gdybym to ja tyle razy do kogoś strzelił?
Strzelił tyle razy do nich, siedzących w aucie.
Mnie by zabili.
Tamir, mój ukochany synu,
dwóch policjantów odebrało twoje piękne życie.
Miałeś tylko 12 lat.
Mimo że nie poniesiono konsekwencji
za twoją przedwczesną śmierć,
codziennie walczę o to, żeby twoje imię wciąż żyło
i żebyś nie umarł na próżno.
Buziaki, mama.
Dzień dobry, tu Michelle z organizacji non profit
From Darkness to Light.
Nasza organizacja charytatywna – From Darkness to Light.
Żywność dla bezdomnych i potrzebujących.
Mój brat Tim odegrał kluczową rolę w jej powstaniu.
Założyliśmy ją w 2005 roku i wciąż tu jesteśmy,
bo pomaganie innym było jego wielką pasją.
Dlatego właśnie to robimy i…
Ja po prostu…
Staram się nie chować w sercu żalu
i zawsze staram się myśleć o rzeczach z punktu widzenia innej osoby.
Ale do dziś nie potrafię zrozumieć,
jak i dlaczego mogli strzelić
do Tima i Malissy tyle razy.
Pięć lat po tym, jak kilkunastu policjantów z Cleveland
oddało zadziwiającą liczbę 137 strzałów w auto…
Do służby przywrócono pięciu policjantów,
którzy brali udział w głośnym pościgu i strzelaninie w 2012 roku,
w wyniku których Timothy Russell i Malissa Williams stracili życie.
Zadzwonił do mnie przewodniczący związku Steve Loomis.
Powiedział mi, że arbiter w końcu podjął decyzję
i że nie odzyskam pracy.
Ale pozostała piątka odzyskała.
Strzał z chevroleta.
Celuje bronią!
Padły strzały!
Tyle razy powtarzałem sobie w głowie tamtą noc. Prawie co wieczór.
Przypomina mi to Irak.
Wszędzie był pył z bocznej drogi, w którą wjechaliśmy.
Jest ciemno.
Kiedy byłem w wojsku…
Szkolą cię, że w przypadku ataku z zasadzki
masz stawić czoła wrogowi i przeć do przodu.
Policja stara się być paramilitarna, jak wojsko.
Tak nas szkolono.
Cuyahoga znaczy „krzywa rzeka”. To słowo rdzennych Amerykanów.
Rzeka Cuyahoga pomaga wyobrazić sobie
meandry sprawiedliwości. Albo jej brak.
Rzeka skręca,
społeczeństwa też.
Przypływy i odpływy.
Poprawiają się. Robią krok w tył.
Geniusz amerykańskiego ustroju polega na tym,
że z czasem sam się naprawia.
Jeśli pójdzie za daleko w jednym kierunku,
ludzie to wycofają.
Ale nie dotyczy to policji.
Ta instytucja nigdy się nie cofa.
Dlaczego?
Bo nie ma do czego wracać.
Zaraz cię rozwalę. Wysiadaj!
Mają broń, władzę, odznakę
i przekonanie, że zostaną uniewinnieni,
niezależnie od tego, co zrobią.
Bez zarzutów dla policjantów w sprawie śmierci Freddiego Graya.
Prokuratura nie postawi zarzutów
policjantom, którzy przyczynili się do śmierci Erica Garnera.
Nie mogę oddychać.
Uniewinniono policjanta Alana Buforda.
Policjant Jeronimo Yanez uznany za niewinnego…
Oddalono zarzut krzywoprzysięstwa wobec policjanta.
Mamy w Ameryce zepsuty system sądownictwa karnego,
a jego pierwszym problemem są policjanci z bronią.
Dalej mamy zepsuty system wielkiej ławy przysięgłych,
więziennictwa.
Wszystko wskazuje na policjantów przesadnie reagujących z użyciem broni.
Bałem się o swoje życie. Przerażenie.
Ile potrzeba dowodów, aby postawić zarzuty białemu policjantowi?
Kiedy uczy się człowieka nienawiści i lęku przed bliźnim,
tego, że bliźni jest gorszy ze względu na swój kolor skóry,
uczy się go również podchodzenia do innych
nie jako do współobywateli, a wrogów,
z którymi nie należy współpracować, a których należy podbić.
Pytanie brzmi, czy pośród nas, w naszych sercach potrafimy odnaleźć
przywództwo ludzkiego celu,
które przyjmie do wiadomości straszliwą prawdę o nas samych.
Musimy uznać jałowość naszych fałszywych rozróżnień
i nauczyć się znajdować korzyść dla siebie
w poszukiwaniu korzyści dla wszystkich.
Uważam, że nadchodzą zmiany.
Ludzie poznali prawdę o brutalności policji.
Można do nas dzwonić i dzwoni Paul.
Cześć, Mansfield.
Co tam?
Jest to absolutnie najlepszy program radiowy w Cleveland.
Twój czek jest już w drodze, Paul. Lubię, kiedy tak mówisz.
Dziękuję. Wykonujecie dobrą robotę.
Napisy: Katarzyna Puścian