Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ศิษย์พี่
สวี่เซียน ข้ามาหาเจ้าแล้ว
(วัดจินชาน เจินเจียง)
จิงเจ๋อวันแรกแมลงตื่นจำศีล วสันตฤดูแย้มกลีบ
เราสองพี่น้องนาคี
ขอถล่มวัดจินชานให้ย่อยยับ
วัชรสมาธิ พลังแห่งจิตสงบนิ่ง
จองจำสรรพชีวิตในกายข้า
ไป
จับนาง
ศิษย์พี่
โอม มณี ปัทเม หุม
ท่านพี่
ท่านอาจารย์ๆ
พลังของท่านแก่กล้าเหลือเกิน โปรดละเว้นนางด้วย
ปล่อยนางไปเถอะ
ศิษย์พี่
- เสี่ยวชิง - ศิษย์พี่
คนผิดก็คือข้าเอง
ข้าไม่โทษเขาหรอก
เจ้านั่นก็แค่คนไร้น้ำยา ไม่ใช่อาเซวียนของท่าน
เสี่ยวชิง หลวงจีนท่านคงละเว้นเจ้า
ส่วนเด็กคนนี้
พาไปหาพ่อเขาที
ไม่
เสี่ยวชิง
จงมีชีวิตต่อไป
ศิษย์พี่
เจดีย์เหลยเฟิงแห่งหางโจวสถิตคู่ฟ้าดิน
เป็นบทเรียนสอนใจคน
บาปกรรมๆ
ฝาไห่ เจ้ามันน่าขัน
มัวเมา ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต
ผิดศีลหมดทุกข้อแล้ว
มีสิทธิ์อะไรมาข่มเหงเราสองพี่น้อง
ข้าบำเพ็ญตนเพื่อศรัทธา แต่ก็ยังมีมารในตัว
ข้าสำนึกแล้ว
ข้าไม่มีสิทธิ์
แต่ธรรมะนั้นยิ่งใหญ่กว่าตัวข้าและเป็นนิรันดร์
ข้าจองจำนางตามทำนองคลองธรรม
ข้ออ้าง
ใช้ธรรมะบังหน้า
เราอยู่กันอย่างสันติ
ไม่เคยเบียดเบียนผู้ใด
แต่เจ้าก็ยังจองล้างจองผลาญเรา
สุดท้ายแล้ว
เจ้าก็แค่ลำพองตนที่มีกำลังเหนือกว่า
จะข่มเหงรังแกเรายังไงก็ได้
ข้าจะละเว้นเจ้า
ไปให้พ้น
ไอ้คนไร้ประโยชน์
ไม่เคยช่วยศิษย์พี่ของข้าได้เลย
จะกี่ภพกี่ชาติ
เจ้าก็ทำร้ายนาง
เจ้าบวชเป็นพระ ก็อย่าหวัง จะหลุดพ้นจากพันธะที่เจ้าสร้าง
ข้าไม่ไป
จนกว่าจะได้ฆ่าหลวงจีนโสมมอย่างเจ้า
ชะตาพันผูก ชีวิตว่างเปล่า
ไล่ตามภาพลวงตา
ขวางทางสู่นิพพาน
จงไปชดใช้กรรมในอบายภูมิซะ
ศิษย์พี่
(มหารัตนกูฏสูตร: กรรมชั่วนำทางไปยังสี่ภพภูมิ)
(ภูมินรก เปรต เดรัจฉาน และอสุรกาย)
(ผู้ที่จิตใจหมกมุ่นยึดติดและคนพาล จะไปยังอสุรกายภูมิ)
(NETFLIX ขอเสนอ)
ที่นี่ที่ไหนกัน
หรือข้าก็ติดอยู่ในเจดีย์เหลยเฟิง
ศิษย์พี่
ฝาไห่ เจ้าลาหัวล้าน
ที่นี่ที่ไหน
ออกมาเดี๋ยวนี้
พลังของข้าล่ะ
เจ้าเป็นใคร
บอกชื่อมา
หนีเร็ว
กระสุนหมดแล้ว
อะไรหมดนะ
ขึ้นมาสิ
ขอบใจ
เพิ่งมาใหม่ใช่ไหม
ฉันแซ่ซุน เรียกซุนเลยก็ได้
เร็วเข้า
ซุน
แม่นางซุน
ที่นี่คือที่ไหนเหรอ
ที่นี่คือนครอสูร
นครอสูรเหรอ
รีบเข้าไปเถอะ
พวกกระทิงอาชาคงยังอยู่แถวนี้
คนที่ช่วยเราเป็นใครเหรอ
หมอนั่นเหรอ
เขาชอบรับบทผู้กล้า
แต่ฝีมือยังอ่อนหัด
แถมไม่เข้ากับฝ่ายไหน
ในโลกนี้ คนอ่อนแอไม่มีสิทธิ์เลือก
เข้ามาสิ
นี่เป็นถิ่นหมึกยักษ์ ที่หลบภัยของเรา
เธอคงเห็นแล้วว่าข้างนอกอันตรายแค่ไหน
ในนี้ปลอดภัยกว่า
แต่ก็ใช่จะหายห่วง
มาจากสมัยไหนล่ะ
สมัยไหนเหรอ
ราชวงศ์ซ่ง
เจ้าล่ะ
พันปีหลังสิ้นราชวงศ์ซ่ง
บอกไปก็ไม่รู้จัก
ที่นี่มีคนจากทุกยุคสมัย
มนุษย์ ปีศาจ และพวกกระทิงอาชาเมื่อกี้ด้วย
ฉันมาเมื่อสองเดือนก่อน
ตอนนั้นกำลังปีนผา
อีกสองเมตรก็จะถึงยอดเขา
แล้วพลัดตกลงมา
ลืมตาอีกทีก็มาอยู่นี่
ทีนี้ได้ซึ้งเลย
ว่าโลกวิญญาณมีจริง
แต่ปีศาจพวกนี้ก็ไม่ได้น่ากลัวนัก
แรงเยอะแต่แปลงร่างไม่ได้
แล้วก็ไม่มีอิทธิฤทธิ์เหมือนในตำนานด้วย
นครอสูร…
คือที่ไหนกันแน่
นครอสูรไม่ใช่สวรรค์ นรก หรือโลกมนุษย์
ในนครอสูร สรรพสิ่งจ้องจะเข่นฆ่ากัน
ไม่ว่ามนุษย์หรือวิญญาณก็ไม่อยากตาย
ต้องแกร่งเข้าไว้
น้องสาวคนนี้พูดอีกก็ถูกอีก
ข้าถึงบอกให้ยอมมาเป็นผู้หญิงของข้าไง
จะได้ไม่ต้องเสี่ยงชีวิต
หนีตายไปวันๆ
- มีคนสวยมาอีก… - ไปให้พ้น
ไม่เห็นต้องจริงจังนักเลย
น่าเสียดายความสาวนะ…
ไปกันเถอะ
เข้ามาเร็ว
น้ำอัดลมไหม
เดี๋ยวฉันเอาหนังสือให้ดู
ในนั้นเขียนไว้หมด
ว่าพันปีที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นบ้าง
แปลกดีไหมที่รู้ตัวอีกทีก็พันปีเข้าไปแล้ว
ข้าเคยแล้ว
รอบนั้น 500 ปี
งั้นเหรอ
เล่มนี้ก็ไม่เลวนะ อ่านดูสิ
นอกจากหนังสือ ก็มีนี่
ในนี้มีของดีๆ เพียบ
ดูสิว่าเธอพลาดอะไรไปบ้าง
จริงๆ ก็คงพลาดไม่เท่าไร
นี่ ลองดูสิ
ทรงตัวให้มั่น
จับแน่นๆ
ลองใหม่ก็ได้
ใช่แล้ว
เมืองนี้มีชีวิต
มีชีวิตเหรอ
ยังมีเรื่องพิสดารอีกเพียบ
เธอยังไม่ได้เห็น
ไม่ว่ายังไงข้าก็ต้องหนีออกไปให้ได้
ข้าต้องไปช่วยพี่สาวข้า
จะออกไปได้
ก็ต้องมีชีวิตรอดก่อน
บ้าเอ๊ย พวกกระทิงอาชาเมื่อกี้ยกกันมาทั้งฝูงเลย
หนีเร็ว พวกมันจะยึดตึกนี้
- ทำไมล่ะ - ฉันก็ไม่รู้
รู้แค่พวกมันฆ่าไม่เลือกหน้า
เร็วเข้า
ทางนี้ทางตัน ขึ้นไปบนดาดฟ้า
ท่านกระทิง
หัวหน้าซือหม่า
ตั้งแต่ฉันมาที่เมืองนี้
ทุกนาทีเป็นตายเท่ากัน
ที่เรารอดมาได้จนป่านนี้
ไม่ใช่โชคช่วย
ไม่ใช่เลย
ท่านหาเรื่องกันได้ตลอดเวลาจริงๆ
พวกมันยึดดาดฟ้าแล้ว
เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้
- ชัยชนะ - ชัยชนะ
เสือสองตัวสู้กัน ก็ต้องมีฝ่ายที่บาดเจ็บ
และก็อาจไม่ใช่ฉัน
ถึงเวลาสะสางให้สิ้นเรื่อง
ไม่มีเวลาไหนดีกว่าตอนนี้แล้ว
พูดถูก
ตามฉันมา
แม่นางซุน
ไปได้แล้ว
รีบไปเร็ว
หนีเร็ว
ขึ้นมา เร็วเข้า
ปีศาจพวกนี้ชักจะเอาใหญ่แล้ว
ตอนแรกโผล่มาเดือนละครั้ง
เดี๋ยวนี้ไม่กี่วันก็มาอีกแล้ว
จริง นายกองสาม
นครอสูรเกิดพายุ ไฟบรรลัยกัลป์ น้ำท่วม และอากาศพิษเป็นวัฏจักร
กัลป์ทั้งสี่ออกล่าวิญญาณร้าย
กัลป์พวกนี้มาเร็วขึ้นเรื่อยๆ
ยิ่งอยู่ยากขึ้นทุกวัน
พวกเราก็ยิ่งต้องร่วมแรงร่วมใจกัน
เก็บแรงไว้
ไม่ใช่เปิดประตูให้ใครก็ได้
- เห็นด้วย - ใช่แล้ว
มนุษย์กับปีศาจไม่สมควรอยู่ที่นี่
นี่คือถิ่นรากษส
ฉันไม่ใช่รากษส
แล้วก็ไม่ใช่ปีศาจ
ซือหม่าคอยช่วยเราชาวรากษสไม่ให้ถูกล้างบาง
เราสาบานกันว่าจะให้เขาเป็นผู้นำของเรา
นายกองสาม นายกองสี่ เราต้อนรับมนุษย์และปีศาจ
ก็เพราะพวกเขามีประโยชน์
แล้วนางล่ะ นางมีอะไรดี
ปีศาจต้องสาปต่ำต้อย
รากษสน้อย เจ้านี่ช่างอวดดีนัก
ข้าไม่กลัวโคลนเหม็นๆ นี่
ไม่กลัวเจ้าด้วย
แล้วก็ไม่กลัวกระทิงอาชา
เจ้าปีศาจอวดดี
ทุกคนตั้งให้ฉันเป็นหัวหน้า
ฉันก็ทำทุกอย่างสุดความสามารถ ในสถานการณ์เช่นนี้
เพื่อไม่ให้ทุกคนผิดหวัง
แต่ตอนนี้…
ไม่ว่าฟ้าดินจะโหดร้ายแค่ไหน
หรือวิญญาณร้ายจะมาอีกกี่กองทัพ
เสบียงคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
ใช่แล้ว
นายกองสอง
อาหารยังมี
แต่เชื้อเพลิงใกล้หมดแล้ว
รุ่งเช้าที่พวกวิญญาณร้ายล่าถอย
ฉันจะไปที่ตลาดสรรพสินค้า
ตลาดสรรพสินค้าเหรอ
และแม่คนนี้…
จะไปกับฉันด้วย
ก็ดี
ถ้านางนำเสบียงกลับมาได้
รากษสก็มีที่ให้นาง
ถ้าพร้อมก็ไปกันได้แล้ว
ฉันไปรอข้างนอกนะ
ตึกถล่มพวกนี้น่ากลัว
แต่พวกนั้นต้องแย่งชิงข้าวของ อย่างรถยนต์และอาหาร
เหมือนคลื่นที่ซัดปลาขึ้นมาเกยตื้นบนหาดนั่นแหละ
คนแบบไหนมาลงเอยที่นี่
พวกที่ยังไม่พร้อม
ไม่ยอมทิ้งชีวิตนี้
ไปเกิดใหม่
จริงด้วย
ข้าไม่ยอม
พี่สาวกับข้าสนิทกันมาก
แล้วนางก็ตกหลุมรักไอ้คนอ่อนแอ
ถ้าจะต้องรักใครแล้ว
ทำไมไม่เลือกบุรุษที่แกร่งพอจะปกป้องนางได้ล่ะ
ผู้ชายที่แกร่งกว่าเธอมีไม่เยอะหรอก
แล้วพวกกระทิงอาชาเป็นมายังไง
พวกนั้นเหรอ
พวกนั้นเป็นสัตว์อสูร
ที่นครอสูร นอกจากมนุษย์กับปีศาจแล้ว
ยังมีสัตว์อสูรอย่างพวกกระทิงอาชากับรากษส
แล้ววิญญาณร้ายพวกนั้นล่ะ
เคยเป็นมนุษย์ ปีศาจ ไม่ก็สัตว์อสูร
ไม่มีใครรู้ว่าพวกมันมาจากไหน
แต่ถ้าถูกกัดเข้า เธอก็จะกลายเป็นพวกมัน
เธอขับรถได้นรกแตกมาก
กลับ
สรรพสิ่งในนครอสูร
ตกลงให้อาณาเขตนับจากนี้ เป็นของตลาดสรรพสินค้า
มันคือเขตเป็นกลางที่ห้ามรุกล้ำ
นครอสูร…
เถ้าแก่เนี้ยเจ้าของตลาดสรรพสินค้า
รู้ทุกอย่าง
ส่งมา
จับเขาไว้
ทะเล่อทะล่าจริงๆ
เจ้านี่เอง
รู้จักเขาเหรอ
เขาช่วยข้าไว้ตอนเพิ่งมาถึงที่นี่
ตายจริง
มีแขกมาหา
อยากรู้ต้นกำเนิดของนครอสูรงั้นเหรอ
นครอสูรคือที่ไหนกันแน่
ทำไมข้ามาอยู่ที่นี่
คืนให้
เจ้าดูจะรู้จักกับลูกค้าเก่าแก่ของข้าสองคน
เอางั้นก็ได้ ข้าจะบอกให้
ทุกข์ใดในโลกก็ไม่ทรมานเท่า…
ความปรารถนาที่ไม่อาจเติมเต็ม
ความคับข้องใจในทางโลก คือกำเนิดของนครอสูรแห่งนี้
ไม่อาจไปเกิดใหม่
เวียนว่ายข้ามเวลามาลงเอยที่นี่
เพราะจิตหมกมุ่น
จิตหมกมุ่นเหรอ
ไม่อาจได้มา ไม่อาจตัดใจ
กลายเป็นความคับแค้นสารพัดรูปแบบที่แสนทรมาน
นั่นก็คือจิตหมกมุ่น
ความปรารถนาที่ไม่อาจเติมเต็ม
หลอมรวมกันเป็นสิ่งของหนึ่งอย่าง
ทุกคนที่นี่มีติดตัวกันหมด
เป็นเครื่องแทนสิ่งที่ยังฝังใจทุกคน
น้ำเต้ายาเสน่ห์ลูกนี้ทรมานฉันจริงๆ
แล้วข้าจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง
ตามข้ามา
ในเมื่อทุกข์ทั้งหลาย…
เกิดขึ้นเพราะยึดติด
หากจะดับทุกข์นั้น
ก็ต้องยอมละทิ้งสิ่งที่ปรารถนา
น้ำในสระนี้…
เรียกว่า "ปลดปล่อย"
ถ้าอยากเป็นอิสระก็แค่กระโดดลงไป
ง่ายๆ แค่นี้เหรอ
แน่นอน
สระปลดปล่อยนั้นยอดเยี่ยม
ทุกสิ่งอันตรธานสิ้นเมื่อลงไป
ไม่เว้นกระทั่งจิตหมกมุ่นดวงน้อยๆ
แต่ก่อนจะกระโดด
ไม่ว่าใครก็ลังเล
ดูพวกนั้นสิ
ทำไมถึงลังเลล่ะ
เพราะว่าในน้ำน่ะ
มีภาพสิ่งที่ทรมานใจที่สุด
ข้าไม่ไหวแล้ว
ขอเวลาอีกหน่อย ข้าสอบผ่านแน่
สอบผ่านแน่
ข้าทำได้แน่
เจ็บปวดเกินพรรณนา
แต่จะเล่าให้ใครฟัง
ใจเผลอรักคนที่ไม่คู่ควรจนพลาดพลั้ง
ต้องตัดใจเช่นไร
ความหลงใหลนี้ช่างงดงาม
ไม่หวั่นลมฝน
ทนเปียกปอน
สุดยอดไปเลย
นางฟ้าดอกท้อเป็นอิสระแล้ว
เศษเสี้ยวของวิญญาณนาง
ยึดติดกับหยกชิ้นนั้น
ตอนนี้ทุกอย่างสลายสิ้น
ทั้งจิตหมกมุ่นและดวงวิญญาณของนาง
นางได้รับการชำระล้างจนบริสุทธิ์ผุดผ่อง
จึงจากนครอสูรไปได้
ทำไมผมมองสิ่งที่ฝังใจไม่ออกเลย
มองไม่ออก หรือจำไม่ได้
เสี่ยวชิง
เสี่ยวไป๋
ข้าไม่สนว่าหน้าตาเขาเป็นยังไง
หรือจะจำข้าได้ไหม
ข้าต้องหาเขาให้เจอ
เพราะว่า…
ข้ายังจำได้
จะจำไปทำไม
ทำไม
ทำไมกัน
ทำไม
อยากโดดเลยไหมล่ะ
ถ้าอยากออกจากนครอสูรก็ต้องโดดลงไป
แล้วเจ้าก็จะลืมคนในสระ
เมื่อไม่หลงเหลือความทรงจำ ก็หลุดพ้น
โดดลงไปเหรอ ยากจะตาย
กะแล้วว่าเธอไม่โดดหรอก
ที่มาอยู่นครอสูร…
ก็เพราะใจยังวางไม่ลง
ลาก่อน
คงต้องลากันตรงนี้
กัลป์มาอีกแล้ว
ยังไม่พ้น 24 ชั่วโมงด้วยซ้ำ
หนีเร็ว มันมาทางเราแล้ว
ไปเร็ว
กัลป์พวกนี้คือตัวอะไร
วัฏจักรแห่งหายนะ
ลมหายใจของนครอสูร
ทุกจังหวะหายใจ
มันจ้องจะกำจัดคนที่ไม่ยอมไปผุดไปเกิด
รีบไปที่สระปลดปล่อย
- มาเร็ว - เสี่ยวชิง เร็วเข้า
เร็วเข้า
พู่กันของข้า
ไม่
ต้องตัดหัว
ถึงจะฆ่าพวกมันได้
เสบียงของเราไหม้ไปหมด
ต้องเดินเท้ากลับ
เจ้าไม่เป็นไรนะ
ผมไม่เป็นไร
ซือหม่า พาเขากลับไปด้วยดีไหม
สงสัยใช่ไหมว่าทำไม
คนที่ช่วยไว้ถึงหันมาทำร้ายกัน
ที่นี่คือนครอสูร
คิดว่าตัวเองเป็นโพธิสัตว์เหรอ
มีอิทธิฤทธิ์อย่างพระโพธิสัตว์ไหม
แกมันก็แค่โพธิสัตว์เก๊
จิตใจดีแต่อ่อนแอ
ทำร้ายผู้อื่นและตนเอง
ข้าเคยเจอคนเช่นเขา
แต่ยังไงเขาก็ช่วยข้าไว้
พาเขากลับไปเขตรากษสด้วยเถอะ
ฉันรับคนไร้หน้าไปด้วยไม่ได้
มาอยู่นครอสูรด้วยหน้าแบบนั้น
เหมาะเจาะจริงๆ
ก็ได้
ฉันจะพาเขาไปด้วย
พวกรากษสล่ะ
ท่าไม่ดีแล้ว
เข้าไปทางทางลับ
เร็ว ไปจากที่นี่
เสร็จข้าแน่
ไปเร็ว
นายกองสาม
วันนี้ข้าจะล้างบางพวกรากษสไม่ให้เหลือ
หัวหน้าซือหม่าอยู่ไหนล่ะ
เจ้าจับเขาไม่ได้
เขาจะกลับมาแก้แค้น
ชัยชนะ
- ชัยชนะ - ชัยชนะ
วันนี้เราเอาชนะรากษสได้
เพราะความพยายามของพวกเจ้า
เก่าไป ใหม่มา
เป็นกฎสวรรค์
นครอสูร
กำหนดชั่วขณะ
- ชีวิตสั้น - ชีวิตสั้น
- กัลป์เดินหน้า - กัลป์เดินหน้า
ลุกขึ้น
ตอนนี้พวกเจ้าคือผู้พิทักษ์แล้ว
หันไปให้ทุกคนเห็นใบหน้าใหม่ที่เจ้าเลือกสิ
- ชัยชนะ - ชัยชนะ
ฉันจะกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง
คอยดูแล้วกัน
กัลป์น้ำท่วม หนีเร็ว
เร็วเข้า มีประตูอยู่ตรงนั้น
หมอนี่จะเป็นตัวถ่วง
เสี่ยวชิง เราต้องหนีไปจากที่นี่
ถ้าร่วมมือกัน เราลุกขึ้นสู้ได้อีกแน่
สักวันหนึ่ง
เราจะหนีไปจากนครอสูรด้วยกัน
ไม่ต้องห่วงผม
รีบหนีไป
ซือหม่า
เสี่ยวชิง
ถ้ายังเป็นแบบนี้
เธอก็จะเป็นตัวถ่วงอีกคน
ซือหม่า
บุรุษจะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอ ก็เหมือนกันหมด
พอถึงคราวหน้าสิ่วหน้าขวาน
ก็หนีหาย
ทำไมข้าถึงมาอยู่ที่นครอสูรนี่ได้นะ
ข้าจะเข้าประตูยมโลกอยู่แล้ว
ยังจะดันทุรังอยู่ทำไม
เพียงเพื่อจะได้เรียนรู้…
สัจธรรมของโลกเหรอ
เสี่ยวไป๋
เสี่ยวชิงๆ
บางทียอมให้เจ้าพวกนี้กัด
และสูญสิ้นสติระลึกรู้
ก็คงเป็นการปลดปล่อยเหมือนกัน
เสี่ยวชิง
หันมามองผม
เสี่ยวชิง
จงมีชีวิตต่อไป
เสี่ยวไป๋
เจ้าคือเสี่ยวไป๋
ระวัง
เสี่ยวไป๋
ตะวันลับฟ้าอีกแล้ว
เราพี่น้องนั่งชมด้วยกันกี่ครั้งแล้วนะ
จำไม่ได้เลยเหรอ
ว่าตัวเองถูกขังอยู่ใต้ฐานเจดีย์
และหนีออกมาได้ยังไง
เจ้าเป็นใคร
ทำไมถึงอยู่ในร่างบุรุษ
เรื่องในอดีต…
ผมจำไม่ได้เลย
จำได้แค่จะเดินข้ามถนน
สัญญาณไฟเปลี่ยนสี
รถบรรทุกคันหนึ่ง
ตัวผมลอยขึ้นกลางอากาศ
รู้สึกเหมือนเวลาหยุดเดิน
เกิดอะไรขึ้น
ทำไมยังลอยอยู่ได้ล่ะ
ไม่ได้นะ
มีคนรอผมอยู่
เวลาหยุดเดินไปเลย
ข้าเข้าใจความรู้สึกนั้น
แล้วหน้าผมก็กระแทกพื้น
รู้ตัวอีกที
ก็นอนอยู่บนพื้นปูน
ไฟลุกไหม้รอบตัว หันไปทางไหนก็เจอ
แล้วก็มาถึงที่นี่
มีขลุ่ยกระดูกเลานี้อยู่ในมือ
จนป่านนี้ยังไม่รู้เลย
ว่าทำไมสิ่งนี้เป็นเครื่องแทนสิ่งที่ผมฝังใจ
รู้แค่ว่า…
ผมต้องไปจากที่นี่
ผมต้องหาเขาให้เจอ
คนที่ผมเห็นเพียงรางๆ
ในสระน้ำ
นครอสูร
ก็เหมือนโลกภายนอก
คนแข็งแกร่งเท่านั้นที่อยู่รอด
ศิษย์พี่ของข้ารักบุรุษที่มีหัวใจยิ่งใหญ่
เกินกำลังของตัวเอง
ข้าเลยคิดว่า…
ถ้าวันหนึ่งจะรักใคร
ก็ต้องเลือกคนแข็งแกร่ง
ที่จะปกป้องข้าได้ในยามยาก
ข้ามาที่นครอสูรและได้เจอซือหม่า
แต่เขาก็เป็นแค่คนเห็นแก่ตัว
เมื่ออันตรายอยู่ตรงหน้า
ก็พลิกลิ้นและหักหลังกัน
ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยแท้ๆ
ศิษย์พี่ของข้าคงพูดถูก
สุดท้ายแล้ว ความแข็งแกร่งนั้นหมดความหมาย
ขอแค่…
เขาจริงใจก็พอแล้ว
เจ้าจำข้าไม่ได้
แล้วทำไมถึงช่วยข้า
ตอนมาถึงล่ะ
ผมเองก็ไม่แน่ใจ
แค่รู้ว่าผมต้องทำ
ไม่ว่ามันจะอันตรายแค่ไหน
จริงๆ นะ แค่นั้นเลย
เพิ่งเคยเจอกัน
แต่รู้สึกคุ้นเคยมาก
ผ่านมานานจนหลงลืมไป
แต่ก็ยังพอจำบางอย่างได้
ข้าเข้าใจแล้ว
เสี่ยวไป๋
ยังไงก็ตาม เจ้าก็มาอยู่ที่นครอสูร
และเราก็ได้อยู่ด้วยกันอีก
ดีจริงๆ
เถ้าแก่เนี้ยตลาดสรรพสินค้า
จะรู้วิธีอื่นให้เราไปจากที่นี่ไหม
ทั่วทั้งนครอสูร
มีแต่เธอที่เข้ามาด้วยตัวเอง
เธอต้องรู้ทางออกแน่
นางจะช่วยเราเหรอ
ได้ยินว่าเธอมาที่นครอสูร
เพราะผู้คนและปีศาจที่นี่
ล้วนมีสิ่งที่เธอต้องการ
เธอเป็นแม่ค้า
ถูกต้อง ข้าเป็นคนค้าขาย
ถ้าพวกเจ้าอยากไปจากนครอสูร
ก็ต้องนำสิ่งที่ข้าต้องการมาแลกสิ
ต้องการอะไร ว่ามาเลย
ตามมา
ข้าทำธุรกิจเล็กๆ ในโลกมนุษย์
เป็นโรงงานน่ะ
โรงงานเล็กๆ ที่มีเตาหลอม
แต่ละวันต้องใช้เชื้อเพลิงเยอะมาก
และเชื้อเพลิงนั้นก็มาจากความหมกมุ่น
ยึดติดมาก พลังยิ่งแรงกล้า
เตาหลอมก็ยิ่งคุโชน
สิ่งที่ข้าต้องการจากเจ้าสองคน
คือสิ่งที่เจ้าไม่อาจตัดใจ
เมื่อกี้ก่อนพวกเจ้ามา
ก็มีดวงวิญญาณจนตรอกที่เพิ่งคิดได้
มาเจรจาธุรกิจกับข้า
เขาเองก็อยากออกจากนครอสูร
เสี่ยวชิง
ซือหม่า
เจ้ามีบุญคุณความแค้นกับซือหม่าเหรอ
ไม่มี
ซือหม่า
เจ้าเองก็คิดดีแล้วใช่ไหม
แน่นอน
มีอีกทางที่จะออกไปได้
สะพานแห่งพร
ถึงจะลำบากหน่อย
แต่ก็มีข้อดีอยู่นะ
เจ้าจะหนีออกจากนครอสูรโดยสวัสดิภาพ
โดยร่างกายและความทรงจำยังอยู่ครบ
แน่นอนว่าคนอย่างซือหม่า
ต้องเลือกทางนี้อยู่แล้ว
ซือหม่ามีจิตยึดติดแรงกล้า
และเป็นเชื้อเพลิงชั้นเยี่ยม
ถ้าข้าพรากจิตหมกมุ่นนี้มาแล้ว
ปณิธานนักสู้ก็จะจางหายไป
เจ้าจะอ่อนแอปวกเปียก
ยอมได้ไหมล่ะ
แข็งแกร่งหรืออ่อนแอ สำคัญตรงไหน
ขอแค่พวกเราจะได้ออกจากนครอสูร
และใช้เวลาด้วยกันอีกสักหน่อย
ข้ายอมทุกอย่าง
แล้วเจ้าคนนี้ล่ะ
ผมเต็มใจอยู่แล้ว
ดี เป็นอันตกลง
ดูให้ดี
นครอสูรมีรูปร่างเหมือนงู
หัวกับหางเกือบบรรจบกัน
ที่สนุกก็คือ…
ส่วนหางนั้น
คือรังของวิญญาณชั่วร้าย
ยิ่งไปกว่านั้น…
บางครั้งหางของงู
จะงอกออกมาเป็นสะพานน้อยๆ
นั่นแหละสะพานแห่งพร
ถ้าเจ้ากระโดดจากตรงนั้น
เข้าไปในปากงู
ก็ได้ไปจากนครอสูรแล้วล่ะ
แต่ต้องระวังให้ดีตอนกระโดด
เจ้ามีจังหวะให้กระโดดเพียงโอกาสเดียว
ตอนไหนเหรอ
ปีศาจน้อย
ข้าเป็นคนค้าขาย
เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามตกลงแล้ว
ข้าถึงจะบอกให้
เห็นแก่คนเคยพบหน้า
ถึงข้อตกลงไม่เรียบร้อย
ข้าก็จะบอกความลับให้อย่าง
เรื่องเวลาของสะพาน…
พวกกระทิงอาชาครับ
เพิ่งจะถล่มพวกรากษสไป
ก็ถ่อมาพังแผงข้าเลยเหรอ
ดึงโซ่เหล็กขึ้น
ตัดเลย
โจมตีเรือลำนั้น
รับไป
ปีนขึ้นไป
นายท่านครับ พวกกัลป์ทำลายแนวป้องกันของเรา
ถอยไปที่สระปลดปล่อยดีไหมครับ
ไปเร็ว
ท่านซือหม่า เพื่อนเก่าของท่านมาหาแน่ะ
เจ้านั่นเหรอ
มันมาที่นี่ต้องการอะไร
ก็อยากครองทั้งนครอสูรน่ะสิ
เร็วจัง
ท่านซือหม่า ขอโทษทีนะ
เราจนมุมแล้ว
เถ้าแก่เนี้ย สะพานแห่งพรนั่นน่ะ
ฉันคงไม่ได้ไปแล้วล่ะ
แต่ยังไงก็ขอบใจนะ
พอสลัดสิ่งที่ฝังใจออกไปแล้ว
จิตใจก็เป็นสุขล้นปรี่
คบค้ากัน ไม่ต้องขอบคุณ
เสี่ยวชิง
ขอโทษเรื่องคราวก่อน
คงต้องลากันตรงนี้แล้ว
ซือหม่า
วันนี้จะได้สะสางกันให้สิ้นเรื่อง
สะสางกันเหรอ
รู้ได้ไงว่าจะจบแค่นี้
ซือหม่า
ระวัง
เสี่ยวไป๋
วันนี้ข้าได้รวมนครอสูรให้เป็นหนึ่งเดียวแล้ว
คนเก่งๆ อย่างเถ้าแก่เนี้ย
ทำไมไม่มาทำงานให้ข้าล่ะ
ถ้าทำงานให้เจ้า
ข้าต้องใส่หน้ากากหนังมนุษย์ด้วยไหม
เถ้าแก่เนี้ย
รู้ไหมทำไมข้าถึงหาเจ้าเจอเร็วนัก
ทุกคนที่นี่รู้ดี
ว่าถ้าใส่หน้ากากนี้
ก็สามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์
ได้ตามแต่ใจต้องการ
แต่น้อยคนจะรู้
หน้ากากนี้ยังใช้ประโยชน์ได้อีกนิดหน่อย
มันจะส่งกลิ่นจางๆ
ไม่ว่าหมอนี่จะไปที่ไหน
ข้าก็แกะรอยเขาได้ไม่ยากเย็น
แผนผังตลาดนี้ชัดเจนเหมือนตาเห็น
ครั้งนี้เจ้าทำได้ดีมาก
ไม่เสียแรงที่ให้หน้ากากนี้
และช่วยชีวิตเจ้าไว้
เสี่ยวไป๋
ข้าเองก็เพิ่งรู้ตอนที่ตะขอไปเกี่ยวหน้ากากหมอนี่
ว่าที่แท้เจ้าอัศวินพเนจรผู้โด่งดัง
ก็คือสายของท่านหัวหน้านี่เอง
หัวหน้าของเราช่างเจ้าแผนการ
เจ้าไม่ใช่เสี่ยวไป๋เหรอ
เจ้าเป็นใครกันแน่
คนโกหก
ข้าเชื่อลงได้ยังไงว่าเจ้าคือเสี่ยวไป๋
จงสวมหน้ากากหนังมนุษย์
และยืนหยัดในฐานะผู้พิทักษ์
นครอสูร
กำหนดชั่วขณะ
- ชีวิตสั้น - นครอสูร
กัลป์เดินหน้า
- ชัยชนะ - ชัยชนะ
กลับมาเป็นมนุษย์เหรอ
หรือว่าไม่อยากเป็นผู้พิทักษ์
ข้าก็เพิ่งรู้นี่แหละ
ให้หน้าแต่คนรับไม่ไว้หน้า
ก็ขายหน้านะ
ข้าจะบอกอะไรให้นะ
เมื่อกัลป์มาถึง
จงกระโจนเข้าไป
ข้ายกสระปลดปล่อยให้เจ้า
เสี่ยวชิง
ท่านหัวหน้า ช่วยข้าด้วย
เสี่ยวชิง
เจ้าเป็นใครกันแน่
เจ้าเป็นใคร
ตอนมาถึงนครอสูร
ผมจำอะไรไม่ได้เลย หน้าก็เละไปหมด
หัวหน้ากระทิงอาชาช่วยผมไว้
ผม…
เป็นหนี้ชีวิตเขา
แต่วันที่ผมเห็นคุณ
ไม่รู้ว่าทำไม แต่ผม…
และในสระปลดปล่อย
ผมได้เห็นใบหน้านั้น
คุณเรียกเธอว่าเสี่ยวไป๋
ตอนอยู่ในอุโมงค์
ผมคิดว่า…
ถ้าผมหน้าตาเหมือนเสี่ยวไป๋
คุณอาจยอมฟัง…
แต่เจ้าไม่ใช่เสี่ยวไป๋
ไม่ใช่
แถมไม่แข็งแกร่งพอ
จะปกป้องคุณในนครอสูร
แข็งแกร่งสำคัญตรงไหน
คนแข็งแกร่งโกหกได้
คนอ่อนแอก็โกหกได้
แต่รู้ไหม
ข้าเข้าใจแล้ว
ข้าพลาดเอง
จะมัวพึ่งพาคนอื่นไปทำไม
จะอ่อนแอหรือแข็งแกร่ง
ก็ทำร้ายกันได้ทั้งนั้น
ตัวข้าสิต้องแกร่งขึ้นให้ได้
ไม่ต้องขอโทษ
ข้าผิดเอง
ข้าน่าจะรู้แต่แรก
ว่ามีเพียงตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
ข้าจะไม่เลิกยึดติด
หรือพึ่งพาใครหน้าไหนอีก
ถ้าข้าแข็งแกร่งพอ
ข้าจะฆ่าฝาไห่
ถล่มเจดีย์นั่น
และปลดปล่อยตัวเองจากนครอสูร
ที่สระปลดปล่อย
ทำไมเปลี่ยนกลับไปเป็นเสี่ยวไป๋
ผม…
ไปกันเถอะ
ตอนอยู่ที่สระ จิ้งจอกตัวนั้นบอกความลับของสะพานแห่งพร
ให้ข้าฟังแล้ว
สิ่งที่จะทำให้สะพานงอกออกมา
คืออุโมงค์วายุนิลแห่งนครอสูร
อุโมงค์คือสถานที่ทดสอบกรรม
หากเจ้าทนความทรมานทั้งปวง
และเอาชนะบททดสอบได้
จะมีทางทอดออกไปจากหางงู
นั่นคือสะพานแห่งพร
ถึงแล้ว ที่นี่แหละ
เร็วเข้า
ขึ้นมา
นางจิ้งจอกนี่จุ้นจ้านจริงๆ
ช่างเถอะ
เดี๋ยวข้าจัดให้นางแล้วส่งเจ้าเข้าไป
ปีศาจน้อย รู้สาเหตุที่เจ้ามาอยู่นครอสูรไหม
กรรม ชะตากลั่นแกล้ง ก็ฟันธงยากอยู่
ความกลัวและความเกลียดชังของเจ้า มีต้นสายปลายเหตุ
และมันอยู่ในอุโมงค์นั่น
นี่คือบททดสอบด้วยไฟบรรลัยกัลป์
หากจิตใจไม่แน่วแน่ เจ้าจะมอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน
แน่ใจนะว่าอยากไป
ความกลัวและความเกลียดชังเหรอ
ข้าอยากเห็นด้วยตาตัวเอง
ได้ ดูแลตัวเองด้วย
ขอบคุณเจ้ามาก
ข้าจะเข้าไปแล้ว
เสี่ยวชิงๆ
ในนั้นมีอะไร
ฝาไห่
ข้าอยู่ในนั้นนานแค่ไหน
แค่อึดใจเดียว ก็กระเด็นออกมา
ข้างในนั้นเวิ้งว้างว่างเปล่า
ข้าเข้าไปสองชั่วโมง
อะไรนะ
ข้าจะเข้าไป
กลับมาแล้วเหรอ ปีศาจน้อย
หลวงจีนชั่ว
ข้าปราบมารมามากมาย
แต่บางตนก็หนีรอดไปได้ทุกครั้ง
ปีศาจน้อย
ปล่อยวางจิตใจที่ยึดมั่นถือมั่นเสียเถอะ
ไม่มีทาง
เจ้ากระทิงเป็นฝีมือเจ้านี่เอง
สรรพสิ่งไม่ควรเป็นทาสแรงปรารถนา
แต่ควรไปผุดไปเกิดเพื่อหาทางหลุดพ้น
เมืองนี้ไม่ควรมีอยู่
ข้ามอบรัศมีทองให้มันเป็นเครื่องราง
เพื่อช่วยปกครองนครอสูร
คอยสังหารผู้ที่ไม่ยอมไปไหน
ไม่ก็บังคับให้พวกนั้น
ไปผุดไปเกิดซะ
เจ้าให้รางวัลอะไร
มันถึงยอมเป็นทาสรับใช้เจ้า
หากนครอสูรร้างวิญญาณ ดินแดนทั้งหมดจะล่มสลายหายไป
ข้าจะช่วยไม่ให้มันตกนรก
และช่วยเหลือ
ให้ได้กลับไปยังโลกที่จากมา
ปีศาจน้อย
เจ้าเองก็ควรหาหนทางหลุดพ้น
ที่ข้าทำไปทั้งหมด ก็เพื่อช่วยเหลือผู้คนให้ไปเกิดใหม่
ข้าไม่ต้องการหลุดพ้นและไม่ได้ขอให้เจ้ามาช่วย
เสี่ยวชิง
อย่าเข้ามานะ
ผมไม่เป็นไร
ปีศาจน้อย ผ่านมาหลายปีแล้ว
เมื่อไหร่จะหยุด
เมื่อข้าเอาชนะเจ้า
และทำลายเจดีย์เหลยเฟิงได้
เสี่ยวชิง
ขลุ่ยของเจ้า
แน่นไปไหม
ไม่
ผ่านมา 20 ปีแล้ว ปีศาจน้อย
เจ้ายังตามรังควานข้าไม่เลิกรา
ข้าจะไม่เลิกราจนกว่าจะชนะเจ้า
และทำลายเจดีย์ให้ย่อยยับ
ธรรมะโอบอุ้มไร้ขอบเขต แต่สรรพสิ่งมีวันดับสูญ
มิใช่ทุกสิ่งที่เสาะหาจะได้มา
ตัวข้าเองก็หนีไม่พ้น
ข้าไร้อำนาจ
สาธุ
เสี่ยวชิง
เราไปจากนครอสูรได้แล้ว
เมื่อกัลป์มาถึง จงกระโจนเข้าไป
เวลา 20 ปีข้างในนั้น เท่ากับหนึ่งวันที่นี่
เจ้าชดใช้กรรมแล้ว
นครอสูรจะไม่รั้งเจ้าไว้
ไปเลย ปีศาจน้อย
รัศมีทองของข้า
เจ้าหลอกข้า เจ้าหลวงจีนชั่ว
เจ้าหลอกข้า
สะพานแห่งพร
นางจิ้งจอกบอกว่า…
เมื่อกัลป์มาถึง
จงกระโจนเข้าไป
ข้าควรเรียกเจ้าว่าอะไร
ผมจำชื่อตัวเองไม่ได้จริงๆ
อยากเรียกอะไรก็เรียกเถอะ
มันก็แค่ชื่อ
นั่นสินะ ก็แค่ชื่อ
ต่อจากนี้
ข้าจะออกตามหาศิษย์พี่
เจ้าเองก็ลองตามหา…
คนที่เจ้าเห็นในสระดูนะ
ไปเร็ว
เร็วเข้า
กัลป์อากาศพิษพุ่งมาแล้ว
ช่วยด้วย
ช่วยข้าด้วย
เสี่ยวชิง
กระโดดเลย
ไปเร็ว
สะพานจะถล่มแล้ว เร็วเข้า
ข้ายังไม่กลายร่าง
รอก่อน
ข้าอยากออกไป
จะกลายร่างไม่ได้เด็ดขาด
ข้าต้องออกไปให้ได้
ไปเร็ว
ข้าจะไม่กลับไป ไม่ได้
กระโดดเข้าไป
ข้าก็จะรอด
และได้กลับบ้าน
มาเร็ว
นี่เจ้า
ทำไมกัน
ทำไมถึงยอมให้มันกัดล่ะ
ไม่นะ
ไม่
ไม่ได้นะ
เสี่ยวชิง
ผมไปจากนครอสูรไม่ได้แล้ว
ทำไมล่ะ
ทำไม
แรกฤดูจิงเจ๋อ
กลีบบุปผาปลิวร่อนลม
ดังเช่นวันนี้
ใบหน้าของคนในน้ำ…
ผมมองเห็นเต็มตาแล้ว
เสี่ยวไป๋
(หางโจว)
ข้าจากนครอสูรมา
และกลับไปสู่โลกแห่งความปรารถนา
คนในนครอสูรผู้นั้น…
แต่ยังไงก็ไม่มีใครรู้…
ว่านครอสูรอยู่ที่ไหนบนโลกใบนี้
เช่นเดียวกับศิษย์พี่ของข้า
เจดีย์เหลยเฟิงพังทลายแล้ว
ศิษย์พี่ล่ะ
คุณปู่ นั่นเจดีย์เหลยเฟิงใช่ไหม
ใช่
ยังไม่พังเหรอ
ยังอยู่อีกเหรอ
พังแล้ว เพิ่งสร้างใหม่ไม่นานนี้เอง
ไปอยู่ไหนมา
ใครๆ ก็รู้
เจดีย์องค์เก่าถล่มไปนานแล้ว
ถล่มเหรอ
ใช่ ถ้าเจดีย์นี้ใช้ขังนางพญางูขาวไว้จริงๆ นะ
เธอคงได้ออกมาเป็นชาติแล้ว
ป่านนี้คงใช้กรรมแล้วได้เกิดใหม่แล้วล่ะ
ทีนี้จะไปไหนก็ได้แล้ว
หนูลองไปดูนิทรรศการที่เขาจัดสิ
หลังเจดีย์ถล่ม ยังขุดเจอทรัพย์สมบัติมากมายฝังอยู่ใต้ดิน
จัดแสดงอยู่ในนั้นแหละ
เชิญชมด้านนี้กันต่อนะคะ
นี่คือปริศนาของเจดีย์เหลยเฟิง
- ปิ่นปักผมนี่นา - ถูกต้องค่ะ นี่คือปิ่นปักผม
เห็นแล้วอาจติดว่าเป็นปิ่นปักผมยุคโบราณ
แต่ปิ่นชิ้นนี้ไม่ธรรมดา…
เพราะทำจากกระดูก
แต่ทำไมปิ่นถึงไปอยู่ใต้เจดีย์
แถมยังแตกเป็นชิ้นๆ อีก
ชิ้นส่วนที่หายไปอยู่ที่ไหน
ศิษย์พี่
จำไม่ได้เลยเหรอ
ว่าถูกขังใต้ฐานเจดีย์
และหนีออกมาได้ยังไง
เรื่องในอดีต…
ผมจำไม่ได้เลย
ตอนมาถึงนครอสูร
ผมจำอะไรไม่ได้เลย หน้าก็เละไปหมด
ไฟลุกไหม้รอบตัว
เจ้าจำข้าไม่ได้
- แล้วทำไมถึงช่วยข้า - ผมไม่แน่ใจ
แค่รู้ว่าผมต้องทำ
เพิ่งเจอกัน แต่รู้สึกคุ้นเคย
มีขลุ่ยกระดูกเลานี้อยู่ในมือ
จนป่านนี้ยังไม่รู้เลย
ว่าทำไมสิ่งนี้เป็นเครื่องแทนสิ่งที่ผมฝังใจ
เสี่ยวไป๋
คนที่นครอสูร…
คือพี่ใช่ไหม
พี่หนีออกมาจากเจดีย์เหลยเฟิง
แล้วก็ไปที่นครอสูรด้วยกัน
จิงเจ๋อวันแรกแมลงตื่นจำศีล
เราสองพี่น้องนาคี
ขอถล่มวัดจินชาน
ศิษย์พี่
เสี่ยวชิง
จงมีชีวิตต่อไป
เสี่ยวไป๋
ทำไมผมมองสิ่งที่ฝังใจไม่ออกเลย
ผมต้องหาเขาให้เจอ
คนที่ผมเห็นเพียงรางๆ
ในสระน้ำ
ทำไมล่ะ
ทำไม
แรกฤดูจิงเจ๋อ
กลีบบุปผาปลิวร่อนลม
ดังเช่นวันนี้
ใบหน้าของคนในน้ำ…
ผมมองเห็นเต็มตาแล้ว
แรกฤดูจิงเจ๋อ
บุปผาปลิวว่อนร่อนลม
เสี่ยวไป๋
คนที่เจ้าตามหามาตลอด
คือข้าเอง
เสี่ยวชิง ต้องการอะไร ว่ามาเลย
เจ้าไม่หลงลืมชาติก่อนและชาตินี้
แต่ก็ยังพอจำบางอย่างได้
ข้าเข้าใจแล้ว
ผมต้องไปจากที่นี่
มีคนรอผมอยู่
ข้าควรเรียกเจ้าว่าอะไร
ผมจำชื่อตัวเองไม่ได้จริงๆ
อยากเรียกอะไรก็เรียกเถอะ
มันก็แค่ชื่อ
ต่อจากนี้
ข้าจะออกตามหาศิษย์พี่
เจ้าเองก็ลองตามหา…
คนที่เจ้าเห็นในสระดูนะ
เสี่ยวชิง
เสี่ยวไป๋
(ยังมีเรื่องราวหลังเครดิต)
ไม่เจอกันนานหลายพันปี
ของล่ะ
ศัตรูอยู่ตรงหน้าแล้ว
แค้นนี้ต้องชำระ
(เทพองค์ถัดไป หยางเจี้ยน)
(ฤดูร้อนปี 2022 ในโรงภาพยนตร์)
(ผลงานแอนิเมชั่นจากค่ายจุยกวง)
(เขาเผิงไหล)
คำบรรยายโดย: มนฐิตา เฉื่อยทอง