Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Chłopiec nie znał rodziców,
ale miał to szczęście, że wychowali go dziadkowie.
Byli dla niego przyjaciółmi
i pracowali w latarni w River’s End.
Ale nie była to zwykła latarnia.
Każdej nocy dziadek włączał światło,
by odpędzić mrok z innego świata.
Łowcę.
Według legendy, jeśli światło latarni zgaśnie,
łowca wkroczy do rzeki
w poszukiwaniu jelenia z magicznym porożem.
Dzięki porożu woda płynęła,
a życie mogło kwitnąć.
Gdyby łowca odebrał im magiczne poroża,
rzeki by wyschły.
Ale na razie latarnia świeci,
woda płynie
i wszyscy celebrujemy rzekę tańcem.
SZKOŁA TAŃCA
PRAWO MURPHY’EGO
Jesteś cała?
Powodzenia.
I decydujące uderzenie!
Liam!
- Brawo. - Dzięki, Keegan.
- Stać! - Wiejemy.
Panowie! Trafiliście w kota!
CELTYCKIE HITY
Kiepska ze mnie DJ-ka. Po tej imprezie będziesz legendą.
Dzięki, Margo.
Dostanę piątkę?
Nieco chybiłeś, ale dobra.
Nie nawal.
ROCKOWA KONICZYNA,
Żartuję, ale tak nie do końca.
Miłego dnia!
Kogo my tu mamy!
Pędziłem co sił. Straszne korki!
Korki?
Pyskujesz jak dziadek.
Stary pryk nie przyzna,
ale przydałaby się mu pomoc.
- Ma swoje lata. - Hej! Słyszałem.
Słyszy, kiedy chce.
Co słyszałeś? O starym pryku i pomocy?
Ja ci pokażę starego pryka!
Dla twojej informacji starzeję się niczym dobre wino.
Jeśli je znajdę, będę też bogaty.
Wariat z niego. Dobrze, że to takie ciacho.
Ohyda.
Widzimy się na kolacji.
Buziaki, chłopaki.
- Cześć, dziadku. - Cześć, mistrzu!
Jakie jeszcze masz nagrania na dzień Św. Patryka?
Gotowy na mały pokaz?
Aż papcie mnie świerzbią.
Dobrze.
Tak!
Aż wspomnienia wracają.
Moje plecy.
Rano nie zwlekę się z łóżka.
Już.
Super.
To będzie łowca w naszym teatrzyku.
- Nieco tłusty. - To same mięśnie.
Musi unieść to poroże.
Łowca nie może dopaść jelenia.
Rzeka płynie dzięki ich tańcowi.
Zastanów się. Bez tych rzek nie będzie życia.
Nie będzie tańca.
Musisz go powstrzymać.
Na szczęście to legenda.
Jest prawdziwy.
Otacza go mrok
i tylko nasze światło może go powstrzymać.
Nasze światło?
Nie chodzi o to, by statki nie wpadły na skały?
To tylko bonus.
Co powiesz, byśmy rozświetlili to miejsce, koleżko?
Chodźmy!
Wyścig po schodach!
No tak, biegniemy.
Idziemy.
W porządku?
Po prostu zmęczyłem się tańcem.
Proszę o werble.
Odpędzamy mrok na kolejną noc.
- Powoli, dziadku. - Nic mi nie jest.
Muszę chwilę odpocząć.
Może zautomatyzujmy to miejsce?
- Oszczędzimy sporo czasu. - Gdzie w tym frajda?
Nie automatyzujesz muzyki, prawda?
Wolisz duszę winyli.
Ja tak samo.
Jesteśmy naprawdę podobni.
Zawsze tak mówisz.
Odpocznij, sam posprzątam.
W porządku, dziadku?
Dziadku?
Dziadku.
Nie zdążyłem się pożegnać.
Nie opłakujcie człowieka.
Świętujcie jego życie tańcem.
Spodobałoby mu się. Uwielbialiśmy ten taniec.
Ciężko wejść w buty twojego dziadka. Był naprawdę szybki.
Był legendą.
Nie było drugiego takiego w hurlingu.
Chronił nasze wody i miasto. I ty też będziesz.
Liczymy, że będziesz kontynuował jego tradycje.
Co powiesz, byśmy rozświetlili to miejsce, koleżko?
Nie. Łowca to tylko kolejna opowieść.
Głupia latarnia.
Głupie tradycje!
Wszystko to jest głupie!
Wracaj!
Szybciej, chłopaki.
- Cześć, Keegan. - Hej, Liam.
Wpadasz na mecz sezonu?
Może innym razem. Dzięki.
Żaden problem, Keegan.
Trzymaj się.
ŚWIĘTO ŚW. PATRYKA JUŻ DZIŚ!
Hej, Keeg.
Cześć, Moya.
Spotkajmy się w południe przy wodospadzie.
W południe?
Wtedy dzieją się wielkie rzeczy.
Obiecuję, że będzie warto.
Do stu koniczyn! Co?
- Zdejmę słuchawki! - Nie chcę być DJ-em.
Po co krzyczysz?
Nie chcę być DJ-em.
O nie.
Wszyscy chcą, byś był DJ-em.
Będą wołać: „Keegan!”.
Wszystko się zmieniło.
Wiem, chodź. Rozumiem cię.
- Tak? - Oczywiście.
Znajdę jakieś zastępstwo.
Idź się przejść.
Zaczerpnij świeżego powietrza.
Przejść się? Dokąd?
Nie wiem.
Gdziekolwiek poniesie cię rzeka.
Udawałam Gandalfa.
Co w tym zabawnego?
Przypomniało mi się, gdy miałam parszywy dzień
i dziadek zabrał mnie, by kupić mi łakocie i…
zrobił to.
Komedia.
Utkwiło mi w…
Pewnie już nie zjesz?
Ja też nie.
Słodycze rozwiązują wszelkie problemy.
To potwierdzone naukowo.
Tylko dentyści są przeciwni tej metodzie.
Co powiesz? Wpadniemy do cukierni?
Tak!
ZARAZ WRACAM
CUKROWY ŚWIAT
Hej!
Oddawaj!
Gdzie masz hamulce?
Co porabiasz, Keegan?
Mam kiepski dzień.
No to trzymaj się.
Zabawne.
Pomóż mi.
Dzięki.
- Co to? - Moja nowa przyjaciółka.
Czemu jest fioletowa?
Ufarbowałam ją. Uwielbiam ten kolor.
Co tu właściwie robisz?
Jest południe. Umówiliśmy się.
- Ale ja nie… - Zaraz padniesz z wrażenia.
Brzmi boleśnie.
- Czas na zagadkę! - Co?
Co biegnie, ale nie chodzi.
Szumi, ale za nos nie wodzi.
Nie umiem jednocześnie balansować i zgadywać.
Nie moknie, gdy z nieba deszcz leje.
Wyżywi, ale sama nic nie je?
Boże, Keegan.
O nie.
Nienawidzę owiec!
Pomocy!
Powodzenia!
Powodzenia?
Poradzisz sobie. To świetna sprawa.
Niesamowicie!
Płyniemy!
To było niesamowite!
Sam szum, chlap i plusk!
Uwielbiam tę część.
Co za frajda!
Jak wrócimy?
Dopiero tu dotarliśmy.
Gdzie? Co jest grane?
Daj spokój.
Nie bądź mięczakusem gigantusem.
Nie jestem!
Chwila. Kto to taki?
Co teraz?
Tu nie ma zasięgu.
To i tak na nic.
Słuchawki zjedzone, ekran pęknięty,
a do tego cały mokry.
Może go wysuszymy.
Wątpię, ale można spróbować.
- Jakim cudem chodziłaś po wodzie? - Nie chodziłam.
Tańczyłam. To dużo trudniejsze.
Muszę ci coś wyznać.
Co?
Byłam tu po śmierci babci.
Naprawdę? Co to za miejsce?
Magiczne.
No jasne.
Widziałam ją.
Niemożliwe.
Mówiłam ci, to magia.
I co się wydarzyło?
- Tańczyłyśmy. - Słucham?
Flamenco. To był nasz konik.
Nigdy nie widziałem, byś je tańczyła.
Tańczyłyśmy cały czas, mieszkając w Hiszpanii.
Ale to było dawno temu.
Staram się dostosować do irlandzkich tradycji.
Ty starasz się dostosować?
Dobry jesteś. Czemu nigdy nie tańczysz?
Nie wiem.
A czemu ty nigdy nie tańczysz flamenco?
Czemu ty nie jesteś dziś DJ-em na imprezie?
Nie chciałem świętować.
Chciałem świętować z tobą, dziadku.
Bet cię polubiła.
A to jej mąż, Rech.
Cześć.
Przepraszają za kradzież słodyczy, ale musiały wykarmić 50 dzieci.
- Co? - Na razie 49, bo zgubiły Adama.
Pytają, czy go widziałeś.
Nie.
Przykro mi.
Wolisz orzechy czy jagody?
Nie śpię od kilku godzin.
Znasz język żab?
Ja nie, ale Baśka i Benek tak.
Hej, młody.
Cześć, jestem Baśka.
A ja Benek. Uściśnij mi dłoń.
Wiele o tobie słyszałam, Keegan.
Co z tobą?
Próbuję krzyczeć, ale nie wydaję żadnych dźwięków!
Jak w koszmarze.
Chyba myśli, że go zjesz.
Zje mnie?
Wyluzuj, młody.
Takie chucherko? Zresztą już jedliśmy śniadanie.
Niektórzy nawet dwa.
Hej! Oddawajcie je.
Chyba utknąłem.
Na bank.
Co ty wyrabiasz?
Jedna dziewczyna robiła to w filmie, więc spróbowałem.
Obudź się!
Nie śpisz.
- Zbliżają się! - Kto?
- Inne jelenie olbrzymie. - Co?
- Słyszałeś o nas, nie? - Tylko na historii.
Jeleń olbrzymi.
Rany!
Brawo!
Witamy z powrotem.
- Dzięki, Patryk. - A ty?
To mój przyjaciel, Keegan.
Potrzebuje was, bo umarł mu dziadek.
Jestem Patryk, jeleń olbrzymi.
Tak.
Tego nie było.
Złaź ze mnie.
- Co się stało? - Co się stało?
Ta kobita to taran.
Taniec irlandzki jest trudny.
Dopasowuje się. Jak ty.
Wcale nie.
- To naucz jej flamenco babci. - Nie.
Czyżbym wyczuwał cykora?
A może mięczakusa gigantusa?
Ciężko powiedzieć, pachną podobnie.
Wiesz co, Baśka? Może drzemie w tobie ogień, a nie woda.
Co proszę?
Riverdance nie jest dla ciebie.
Flamenco jest.
Flamenco? Baśka?
Nigdy!
- Nauczę cię. - Tak?
Boże. Kocham cię!
Psiapsióły!
Tak, dziewczyno! Zapłonę niczym farelka.
Świetny pomysł, Moya.
To był mój pomysł.
Dziw, że godzi się na flamenco.
Riverdance to całe jego życie. Wymyślił ten taniec.
Musimy tańczyć co ranek,
by rzeki płynęły, a życie kwitnęło.
To wyczerpujące. Zwykle chowam się z Baśką.
Przykro mi z powodu dziadka.
- To nic takiego. - Wcale nie.
- Opowiedz mi o nim. - Masz tyle czasu?
W skrócie.
Był świetnym tancerzem,
gwiazdą hurlingu i genialnym latarnikiem.
I chcesz wejść w jego buty?
Chodził w żabich papciach.
A ty nie masz żabiego pojęcia, jak sprostać wyzwaniu?
- Straszne! - Co za suchar.
Wybacz.
Wszyscy czujemy się czasem zagubieni.
Ale trafiłeś w odpowiednie miejsce.
Chodź, pomogę ci.
- Dokąd idziemy? - Ku szaleństwu!
Zabierasz się?
Pójdziemy wzdłuż rzeki.
Ona łączy wszystko i wszystkich.
Energia, którą tworzymy poprzez celebrowanie rzeki,
wraca do niej.
Woda nie tylko tworzy życie,
ale i sama nim jest.
Ale ma świetne poroże.
Sugerujesz, że moje nie jest?
Nie mówiłem nic o twoim.
Umówmy się, że ma rozmiar podróżny.
Dobra.
„Dobra”.
Skoro nauczyciele byli w błędzie i nie wyginęliście,
to ile macie lat?
Patryk jest najstarszy i ma około…
400 000 lat.
A ty?
Nawet nie wiem. Straciłem rachubę przy 200 000.
Liczyłeś kiedyś takie ilości?
Próbowałem, ale w końcu uznałem: „Po co mi to?”.
- Jesteś spoko. - Serio?
Serio.
Raz kopyto, raz me lico.
Świetnie wyglądam, co?
Jesteś naprawdę gibka,
masz wyjątkowy styl.
Robisz postępy.
Tak! Robię postępy! To lepsze niż rozstępy.
- Nie myśl za dużo. - Bez obaw.
To dobrze, bo flamenco płynie z serca.
Głębokie.
I kręcimy się.
Czy on mówi coś jeszcze?
- Pewnie ma gazy. - Co?
Widziałem wcześniej, jak wpałaszował tonę trawy.
Byłeś przy takim zadzie, kiedy puszcza gazy?
Jak bomba w huraganie.
Idę tylko dwa metry przed tobą.
Słyszę wszystko, co mówisz.
Wypierdział całą skałę.
Paskudne.
To nie ja.
Wybacz. Nieważne.
To tylko piłka do hurlingu.
Wziąłem cię za skalny pierd.
Nie wierzę. Gracie w hurling?
Musimy utrzymywać formę do tańca.
Trzy minuty do końca. Co za zacięty mecz!
Biegnij!
Dobry blok!
Chodźmy!
Moja!
- Wygląda słabo. - Musi boleć.
Rozdzielenie ich chwilę zajmie.
- Kto ich zastąpi? - Nie ja!
Moya wciąż uczy mnie flamenco.
- Keegan i Benek, macie fart. - Nie chcę.
To odwrotność fartu!
Benek, na bramkę.
Keegan, do napadu.
Nie chcę grać, Patryk.
Przecież twój dziadek był świetny.
- Nauczył mnie grać. - Spraw, by był dumny.
Biegnij i pokaż, czego cię nauczył.
Ptaki!
Kij i kask. Prędko!
Nie ze mnie! Tam!
Super.
Przyjmijcie barwy.
Wysmaruj poroże, a nie pij.
Ale jak się oprzeć!
To maliny. Są takie pyszne.
Straciliśmy najlepszych graczy i dostaliśmy ich.
No to po barażach.
Wygramy!
Sporty zespołowe. Czad!
Uderz piłkę!
Świetne podanie!
Tak jest!
Szybko!
Tak jest!
Ale łatwizna.
- Szybko! - Skacz!
Dobry blok!
Boże!
To zaboli!
Tak!
Brawo, Benek!
Bomba! Warto mieć małe poroże!
Uważaj.
Wstawaj i graj, Keegan.
Twój dziadek ci kibicuje.
Niemożliwe!
Bez jaj!
To dla ciebie, dziadku.
Zrobiłeś to!
- Tak. - Super!
Keegan!
Czerwoni wygrywają!
Nie bądź taki, Brutus. Idź do piłkę.
Spokojnie, ja pójdę.
Uwaga, panie i pajelenie.
Zaraz padniecie z wrażenia.
Dzwońcie po strażaków, bo Baśka ma w sobie ogień!
Pięta, palec, zmiana i…
do lewej, do prawej, twarz pokażę całą noc.
Jedziemy i…
Twarz! Pokażę!
Nic mi nie jest.
Mogłam nie zaczynać na szczycie wzgórza.
Znaleźliście Adama?
Nie może być daleko.
Nie ma nóg.
Znajdziecie go. Spokojnie.
Małe, kijankowe buziaki!
Łaskoczą!
Co to za miejsce?
To most
między światłem a mrokiem.
Jesteś łowcą.
Przybieram wiele postaci,
ale tak.
Zacznę krzyczeć. Uratują mnie.
To ty zgasiłeś światło.
Sam mnie zaprosiłeś.
Nie!
W ramach wdzięczności mam propozycję.
Wejdź do mojego świata, a wszystko będzie jak dawniej.
Dziadek kazał ci nie ufać.
Jak chcesz.
I jeszcze jedno.
Nie mów, że mnie widziałeś,
bo każdy dowie się, co zrobiłeś.
Zaprosiłeś mnie.
Nie chcesz ich do siebie zrazić.
Na razie.
Keegan!
Hej, młody.
Gdzie byłeś? Szukaliśmy cię wszędzie.
Przegapiłeś taniec Baśki.
Klasyczny teatr masakryczny Baśki.
- Padliśmy! - Maniery, Benek!
Bądź miły. Niemal jej wyszło.
Pewnego dnia zatańczy idealnie.
Wyglądasz, jakbyś zobaczył ducha.
Po prostu…
trochę boję się ciemności.
To miejsce, w którym mierzymy się z naszymi najmroczniejszymi lękami.
- Ja nie boję się niczego. - Wręcz odwrotnie, Benek.
Wcale nie.
- Tak. - Nie.
Czyżby? Patrz, gąsienice!
Gdzie?
Łażą po mnie?
Mam je w ustach?
To latarnia z dawnych czasów.
Stawiając czoła swoim lękom, możesz pozbyć się mroku.
Jesteś strażnikiem światła.
Przekazywanego od wielu pokoleń
aż do ciebie.
Chodźmy.
Dokąd?
Nad morze.
Nie!
To źle?
Tak!
Dlaczego?
Bo to daleko!
Bez obaw, znam skrót.
Wielką bramę.
To brama, którą pokonują dusze z przeszłości, obecne i z przyszłości.
Finn MacCool,
Cú Chulainn i Dzieci Lira
też przez nią przeszły.
Mój dziadek też?
Musisz zapytać strażnika.
Przechodził tędy staruszek?
Wielki nos, kapcie w żaby?
I uszy wielkie jak twoje?
Przeszedł tędy, tańcząc.
Mówił, że podtrzymujesz jego tradycje.
No cóż…
Chodź, Keegan.
To tu widziałam babcię.
Nic nie widzę.
Zamknij oczy.
Jak wtedy mam zobaczyć…
FIONN MAC CUMHAILL DZIECI LIRA, CÚ CHULAINN
Dziadek!
Wiesz, czemu tańczę?
Rzeka ma swój rytm, gdy wpada do morza.
To oznacza, że życie kwitnie.
Zawsze celebruj życie.
Chcę wrócić!
Nie!
- Gdzie jesteś, wnusiu? - Tu, dziadku.
Łowca nadciąga. Musisz rozświetlić latarnię!
Nie!
Co ja zrobiłem?!
- Keegan! - Moya!
Trzymam cię!
Jak się galopowało?
Dawno tego nie robiłem!
Szybko, przypomnijcie mi!
Nie zwalniaj.
Skurcz!
Pomocy!
Benek!
Co za podróżne poroże!
Prawda?
Nie taki zły.
Nie!
Niedobry łowca!
Jesteś tylko przynętą.
To na niego poluję.
Twoje poroże to największa nagroda.
Uciekaj!
To pułapka. Nie jest taki głupi!
Uciekaj, Keegan.
- Patryk! - Uważaj, Keegan!
Puszczaj!
Dzieciak za poroże.
Oddaj poroże,
a wszyscy wrócimy do domu.
Dlaczego?
Mając moc zatrzymania rzek,
rozsieję mrok po całym świecie.
Nie rób tego, Patryk.
Nie!
Zabieraj łapy!
Milcz!
Wiedziałeś, że to się stanie.
Rzeka.
Zniknęła!
Stój!
Nie powstrzymasz mnie!
Powinieneś mi dziękować!
Nie musisz już chronić rzeki światłem
ani celebrować jej tańcem.
Jesteś wolny!
Łowca nie może uciec z porożem Patryka.
Trzeba zwrócić je wodzie.
Ona odnowi jego duszę.
Pomożesz mi zawrócić tratwę?
Jeszcze raz!
Nie!
Brawo, chłopcze.
Uwaga na kroki.
To było super!
Zmierzyłeś się z mrokiem i wygrałeś.
Jesteś prawdziwym strażnikiem światła.
Na szczęście wrócił.
Widzieliście Recha i Bet?
Spadać, kijanki!
Jesteście już żabkami. Kumkuluję!
Rozgryzłem cię, Moya.
Wolałam, gdy myślałeś, że chodzę po wodzie.
Wciąż tak myślę.
Jakim cudem rzeki płyną bez poroża Patryka?
Będziesz mile zaskoczony.
Ja cię kręcę!! Ktoś tu właśnie dojrzał.
Żegnaj, podróżne poroże.
Witaj, królewskie poroże!
Trafiło na idealnego jelenia.
Benek? Czemu to on został królem?
Czasami ci, których uznaje się za najsłabszych,
okazują się najlepsi.
Nie chciałem tego.
Ale przyznaję, że to poroże jest czadowe.
Przystojniacha.
Muszę wracać do domu, by włączyć latarnię. Wybaczcie.
Dobry pomysł.
Łowca nigdy nie poprzestanie.
Teraz musisz chronić jego.
Co?! Chce mnie dopaść?
Dzięki za pomoc w odnalezieniu ognia.
To twoja zasługa.
Nie wyłączaj tego światła. Wciąż nie wiem, jak galopować.
A nie uczę się za szybko!
Niedobrze mi.
Spokojnie, Benek. Dam radę.
Pa!
- Powodzenia, Keegan! - Na razie, w czasie!
Liczyłam, że pożegnasz się z dziadkiem.
Nie szkodzi. Dzięki za chęci.
Rzeka.
To rzeka!
- Co? - W twojej zagadce.
„Co biegnie, ale nie chodzi.
Szumi, ale za nos nie wodzi.
Nie moknie, gdy z nieba deszcz leje. Wyżywi, ale sama nic nie je”.
To rzeka!
- Oby wróciła. - Tak.
Zjadłbym kotlety jagnięce.
Co?
Do stu owieczek!
Uciekamy!
Widzimy się na obchodach Dnia Św. Patryka?
Przykro mi, ale to było wczoraj.
Wcale nie. Nie było nas tylko kilka godzin.
OBCHODY DNIA ŚW. PATRYKA
Jak to możliwe?
Mówiłam, to magia.
Wszystkiego najlepszego.
Wzajemnie.
Wciąż masz czas, by zatańczyć flamenco?
Wybrałam Riverdance.
Chcesz się wpasować. Mięczakus gigantus.
Mój ulubiony DJ odszedł.
Mięczakus gigantus
- Złapałem panią. - Wybacz, rzępolę sobie.
Co się tak patrzysz? Mam tu skrzypce.
Wciąż potrzebuje pani DJ-a?
Wybacz. Larson się zgłosił.
Jest do bani.
Wcale nie.
I nie zgłosiłem się.
Mrugałam do ciebie.
By wzbudzić zazdrość i nauczyć Keegana czegoś ważnego.
Czegoś, czego nie zapomni nigdy.
- Więc jestem DJ-em? - Jeśli kupisz skrzypce.
Żartuję! Jesteś DJ-em.
Super, dzięki.
Larson, ty kup te skrzypce.
- Nienawidzę ich! - Nikt ich nie lubi.
Nie mogę ich sprzedać. Jak brokuły i jazz alternatywny,
akceptuję je.
- Cześć. - Cześć, Keegan.
Dajcie znać, jeśli szukacie gracza.
Jasne.
Super!
Zielona rzeka na szczęście. Smacznego, rybki!
Hej.
Ten jeleń zawsze tu był?
To jeleń olbrzymi.
- Legenda. - To one wymyśliły Riverdance?
To tajemnica.
Cześć, kochanie. Co u ciebie słychać?
Nic.
OŚWIETLAJĄCY DROGĘ
Wygląda jak poroże.
Uwielbiał jelenie.
Zawsze mawiał, że to zwierzę z duszą.
Co myślisz? Kum kum!
Tańczące kapcie są w modzie.
Wciąż nie wiem, czy chcę dziś świętować.
To pierwszy raz bez partnera do tańca.
Wiem, co czujesz.
Załóż.
- Jest za duża. - Co ty opowiadasz?
Pasuje idealnie.
Jesteś wykapanym dziadkiem.
Łącznie z wielkimi uszami.
Pójdę już. Kocham cię.
Odpędzamy mrok na kolejną noc.
Dziadek.
Jestem z ciebie dumny.
- Nie mogę zostać. - Wiem.
Poradzisz sobie?
Jak najbardziej.
Będę tańczył!
Żegnaj, dziadku.
Zatańczmy!
Świetna robota, Moya!
Szybko!
Zatrzymajcie się!
Ryby lubią zielone piwo.
- Wiejemy. - To dzień Św. Patryka.
Szczęśliwego Dnia Świętego Patryka!
A kiedy ty zatańczysz?
A teraz nie tańczę?
No dobra, wprowadzę tu pewne zmiany.
Zakazuję sobie grania w hurling
i porannego tańca.
Do tego mogę jeść tyle malin, ile mi się podoba.
Pasuje wam to? Nieważne, bo ja tu rządzę.
Król Benek!
Co?
Ktoś mi pomoże? To nowe poroże jest ciężkie.
Ale głupek.
- Co za rozczarowanie. - Chodźmy stąd.
Przepraszam. Poprawię się.
Władza uderzyła mi do głowy.
Dosłownie.
Klasyczny teatr masakryczny Benka.
Na razie.
Jelenie olbrzymie?
Jelenie drogie?
Gdzie moi kumple? Pomożecie?
Pomoże ktoś poczciwemu Benkowi?
Pomóżcie Benkowi. No proszę.
Kupa chętnych.
A jeśli zachce mi się kupę?
Moi drodzy.
Kolejną piosenkę dedykuję wszystkim jeleniom olbrzymim i dziadkom!
Napisy: Krzysztof Zając