Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Witajcie w Australijskim Rezerwacie Przyrody,
gdzie zobaczycie najsłodsze zwierzaki.
Jesteśmy na miejscu! Patrz!
Rany!
Mamo, możemy go wziąć do domu?
Ślicznoty!
Zabierzemy go do domu?
Zrób mi zdjęcie!
O rety! Pan Słodziak!
Dajcie mu odetchnąć, bo jest ciutkę zmęczony.
Kamerka filmuje go całą dobę,
więc możecie go oglądać przez apkę.
Kochamy cię.
Pa, Panie Słodziaku!
Idę do brzydkich zwierząt.
Dolores, wracaj tu! Te stworzenia są niebezpieczne.
Nie boję się głupich, cuchnących brzydali…
DOM GROZY
Co jest grane?
Jackie kogoś wystraszyła?
No.
Show jeszcze się nie zaczął, a ta już się popisuje.
Ale nie ugryzła?
Nie. Tylko postraszyła.
Spotkanie oko w oko z krokodylem.
Co będzie, jak zobaczy Maddie?
Pora na pokaz.
Znowu ten klakson! Mogliby grać na fujarce.
Jesteś zabójczym skorpionem, nie wybrzydzaj.
Nienawidzę pokazów.
Powiedzieć Maddie, co tam się kroi?
Nie, niech sobie pośpi. Wkrótce zobaczy sama.
Tylko nie kleszcze!
Mogliby je chociaż podgrzać!
Towarzystwo, jazda pod szybę.
Mam łaskotki. Litości!
Uważaj na kolce! Są delikatne!
Powodzenia.
Witaj, piękna.
Cześć, Chaz.
Co u mojej ślicznotki?
Gotowa na spotkanie z widownią?
Tak.
Choć mnie nie rozumiesz, to wiedz, że dam z siebie wszystko.
To ma być uśmiech? Pokaż te perełki.
Ludzie oszaleją na twój widok.
Pokażmy światu, jaka jesteś piękna.
Są okropne. Obrzydliwe.
To najgroźniejsze stworzenia na świecie.
Ale nie bójcie się!
Ma na nie oko najodważniejszy bohater na świecie.
Przed wami australijski Herkules i ósmy cud świata.
Oto mój tata Chaz Hunt.
Dzięki, Chazzie.
Żaden ze mnie bohater,
ale chłopak ma rację co do jednego.
Te zwierzęta są zabójcze.
Uciekaj, młody.
Poznajcie Jackie, krokodyla różańcowego.
Mogłaby was połknąć w całości.
Ale mam ją na oku!
Bierz mnie, paskudny potworze!
Spokojnie!
Tato!
Ja się nią zajmę.
Spokojnie! Kurza stopa!
Trudniejsze niż taszczenie taczką tasmańskiego diabła.
Uważajcie nie tylko na przerośnięte płazy.
Chazzie, pokaż straszydła.
Proszę.
Oto jedno z najgroźniejszych australijskich zwierząt.
Mieści się w mojej dłoni.
Jak ugryzę, będzie znak!
Mało straszny? Co powiecie na tę włochatą piękność?
Oto jadowity ptasznik!
Jest nerwowy, bo zaczął się sezon godowy
i nie ma partnerki w rezerwacie.
Po co im to mówi?
Ostatnio bywasz spięty, Frank.
A co to za paskuda?
Twoja facjata.
Moloch straszliwy!
Ale najgroźniejszym zwierzęciem na świecie jest tajpan.
Nie ma bardziej jadowitego stwora od niego.
Odsuńcie się.
Sam go szkoliłem od małego.
Oby mnie pokochali.
Nie, za dużo oczekuję.
Wystarczy, żeby mnie polubili,
bo sympatia może przerodzić się w miłość.
- Połamania nóg! - Ona nie ma nóg.
Mogę jej jedną pożyczyć.
Przed wami…
Meduza!
Słońce!
Boże. Dziękuję.
Miło mi was poznać.
Pierwszy raz jestem na zewnątrz.
Pokaż im ten piękny uśmiech.
Ostrzegałem was. To bezwzględna zabójczyni!
Że co?
Spójrzcie na te ohydne kły!
„Ohydne”? Przecież mówiłeś…
Słyszeliście ten syk? Zaraz zaatakuje!
Patrzcie!
Kropla jej jadu może zabić sto osób
w mniej niż 10 sekund.
Zabierz tego potwora od mojego syna!
„Potwora”?
Wracaj do skrzyni!
Chowaj się, paskudo!
Brawo, synku!
Nie jestem potworem, prawda?
Dziękujemy za wizytę.
W aplikacji Pana Słodziaka zobaczycie,
jak wasz ulubiony miś układa się do snu.
Śpij dobrze, maleństwo.
Bon nuit, Panie Słodziaku.
Tu stacja kontroli lotów. Łączymy was z Panem Słodziakiem.
Wszystko w porządku?
Spokój, wariatko!
Uważaj, bo oni nie znają się na żartach.
Uwielbiają to!
Dzięki temu zachowuję wigor.
Co u was, maleństwa?
Prawie zapomniałam. Maddie, jak poszedł twój pierwszy występ?
Było tak źle?
Spójrz na mnie, kochana.
Pokaż mi swoją uroczą buźkę.
Nie jestem urocza. Jestem potworem.
Bo kilku ludzi krzyczało?
Byli przerażeni. Doprowadziłam ich do łez.
Traktuj to jak zabawę. Ja tak robię.
To tylko sceniczna persona.
Frank, kim ty jesteś?
Australijskim ptasznikiem. Hadronyche cerberea.
Nie chodziło mi o gatunek. Powiedz, co ci w duszy gra.
Taniec improwizowany.
Co w tym śmiesznego?
Do tańca trzeba dwojga!
Przestań! To nie jego wina,
że nie ma nikogo na okres godowy.
Boże. Dajcie z tym spokój.
Jestem singlem z wyboru!
Zaś Nigel jest prawdziwym estetą.
Mam awersję do beżu.
Zoe jest mądralą,
która obmyśla sposoby ucieczki.
A ty, kochana, możesz…
Zabić sto osób w dziesięć sekund!
Ty tak serio?
Chwaliłem jej bezwzględną skuteczność.
Wcale nie pomagasz.
Możesz być, kim zechcesz.
Kogo obchodzi opinia paru ludzi?
Chaz mówił, że mnie pokochają i że jestem wyjątkowa.
Owszem, jesteś wyjątkowa.
Ale nie w dobrym sensie.
Nie tak jak on.
- Ohyda. - Nienawidzę go.
Przytuliłbym się.
Znaczy się, fuj!
Ludzie go kochają. Czekają godzinami, by go przytulić.
Mnie nikt nie przytuli.
Możesz im zagrozić, że będziesz kąsać.
- Frank! - To tylko sugestia.
Wiesz, czego ci trzeba?
Dobrej bajki na dobranoc.
Przywieźli was, gdy byliście maluszkami,
więc nie wiecie nic o odludziu.
Ja coś wiem. Mama śpiewała mi taką piosenkę.
Zaśpiewasz ją nam?
Frank może do niej zatańczyć!
Jemu trzeba lekarza.
Wiem, że to gałązka, ale serce nie sługa!
Śpij skarbie mój
To już czas
Chłód nocy ci wytchnienie da
Złe humory miną, wiem
Gdy jutro wstanie nowy dzień
Piękne.
Mama musiała bardzo cię kochać.
Nie poznałam jej.
Niestety ja też nie.
Ale zanim tu trafiłam, byłam w wielu miejscach na odludziu.
- A twoje ulubione? - Ciężko wybrać.
Przecież mówi nam to co noc.
Najbardziej lubię góry, w których dorastałam.
- Wiedziałem, że to powie. - Gada to codziennie!
To najpiękniejsze góry na świecie. Sięgają samego nieba!
- Jaki mają kolor? - Czerwone jak jarzębina.
Zaś o zachodzie słońca mienią się paletą odludzia.
Sjena palona?
Zgadza się!
Stamtąd wszyscy pochodzicie.
Pewnego dnia wrócicie w te góry
i poznacie swoje rodziny.
Teraz, maleństwa, pora spać.
Pierwszy występ jest najtrudniejszy.
Z czasem będzie lżej. Zobaczysz.
Pobudka!
Wstawać!
Obudź się, i to już!
Pan Słodziak!
Mamo, kup mi! Obiecałaś.
Jedzie Pan Słodziak!
Do skrzyni!
Nie ruszaj się, stara torbo!
Jak ugryzę, będzie znak!
Wracaj do skrzyni!
Ratunku! Dziecko w stawie z krokodylem!
Krokodyl atakuje!
- Tato! - Chazzie!
Jackie!
Ratunku!
Zeżre mnie!
Skądże! Chcę tylko pomóc.
Tato!
O nie!
Atakuje go!
Łapcie tę bestię!
Spokojnie, tata zaraz przyjdzie.
Dlaczego wyją syreny? Okropny dźwięk.
- Pożar? - Pan Słodziak umarł?
Nie. Widziałam plany jego pogrzebu. Będzie chór.
To Jackie.
Myśleli, że atakuje młodego, a ona chciała go ratować.
Załóż jej kaganiec! Zabierz ją stąd! Uspokój się!
Zostaw ją!
Chciała tylko pomóc!
- Maddie. - Muszę się stąd wydostać.
- Wypuśćcie mnie! - Maddie!
Zobaczę, co tam się dzieje.
WYWÓZ ZABÓJCZYCH ZWIERZĄT
Jackie.
Tylko nie to.
To nie moja wina! Chciałem być taki jak ty.
Nie jestem na ciebie zły.
Nie jesteś?
Przykro patrzeć, jak wywożą zwierzaka.
Krokodyl zasłużył na taki los.
Te stworzenia są zabójcami. Pamiętaj o tym.
Byłeś dziś taki dzielny.
Zajrzałeś w paszczę dwutonowej maszyny do zabijania
i nie posikałeś się ze strachu. Zuch chłopak!
Dzięki, tatku.
Co powiesz na bajkę na dobranoc?
Na czym skończyliśmy?
Rozdział czwarty.
„Moja walka z pytonem i śmierć twojej matki.
Nad bagniskiem unosił się odór śmierci.
Właśnie zaczął się nasz miesiąc miodowy”…
Kto będzie nam opowiadać bajki?
Maddie?
Opowiedz nam o górach.
Nie.
Czemu nie?
Bo mam dość gadania o nich.
Pora zobaczyć je na własne oczy.
- Co?! - Ucieknijmy stąd dziś.
Zwariowałaś?
Musielibyśmy przebyć dwa i pół tysiąca kilometrów.
Terrarium jest moją strefą komfortu. Nie wyjdę z niej!
Oddychaj, Nigel!
I zostało ich troje.
Posłuchajcie.
Rozumiem was, ale czy chcecie skończyć jak Jackie?
Być do końca życia dziwolągami w klatkach?
Dla nich jesteśmy tylko potworami.
Na odludziu będziemy czyimś dzieckiem, bratem, siostrą.
Czyjąś rodziną.
- Tam możemy być… - Tancerzami?
Możemy być sobą.
Zoe, otwórz nasze klatki.
Dziś wracamy na odludzie.
OGRÓD BOTANICZNY
Uda nam się.
Cicho. Gdy ktoś to mówi, wtedy zawsze…
Co to za hałas?
Patrzcie!
Pan Słodziak?
- Możesz przestać? - Co?
Uciekamy stąd i nie chcemy przyciągać uwagi.
Przepraszam. Nie wiedziałem.
W porządku.
- Mam przestać? - Właśnie tak.
Nic nie słyszę przez ten hałas!
Znajdą nas!
Proszę.
Chcemy wrócić na odludzie, do naszych rodzin.
Ale to było głębokie.
Też uważam, że rodzina jest najważniejsza.
Jesteś wężem! W życiu tam nie dotrzesz.
Która rodzina przyzna się do takich brzydali jak wy?
Ale jesteś wredny.
Przecież jest uroczy.
Chwila, poprawię się.
Halo, policja?
Jakieś zwierzęta chcą mnie zabić! Koala w opałach!
Przestań! Łapcie go!
No dalej. Węże nie potrafią się wspinać.
- A jednak potrafią! - Cisza!
Zabieraj te oślizgłe łapska. Ratunku!
Bądź cicho.
Nie chcę umierać! Nie mam nawet 27 lat!
Zabiłem Pana Słodziaka. Zamordowałem celebrytę.
Nie. Twój jad tylko nokautuje.
Obudzi się za chwilę z bólem głowy.
Musimy go stąd zabrać. Na trzy. Raz, dwa, trzy!
Jesteśmy wolni!
Taki jestem wyzwolony! I męski!
Nie jesteśmy tu bezpieczni. Szybko!
Widzicie to?
Góry Jackie!
Udało się!
To chyba miasto?
Faktycznie miasto jest bliżej.
Szło nam nazbyt łatwo.
Ale jeszcze trochę
i dotrzemy na odludzie.
Najpierw musimy przeprawić się przez wodę.
Żadne z nas nie potrafi pływać…
Co jest Frankowi?
- Co ty wyprawiasz? - Nie wiem.
Jesteśmy na wolności i mój instynkt dochodzi do głosu.
Czyli to…
Taniec godowy.
Jeśli on nie przestanie, to ja idę na autobus.
Możemy jechać autobusem?
Skupcie się.
Jak dostaniemy się do portu?
- Zna ktoś żółwia? - Skołujmy tratwę.
Właśnie to chciałam powiedzieć.
Co to tratwa?
Konstrukcja z drewna.
Co zrobimy z misiem Szatana?
Musimy go zabrać ze sobą, żeby nas nie wydał.
Puścimy go wolno w mieście.
Daj mi kocyk.
Fuj, jaki on włochaty i ciepły!
W drogę.
Bardziej dziurawej tratwy nie było?
Miała być z drewna, to jest.
Nie kłóćcie się. Ważne, że płyniemy.
Spójrzcie w górę. Pierwszy raz widzę nocne niebo.
Co to za lśniące kropeczki?
Chyba łupież.
- Łupież? - Tak.
Takie paproszki, które spadają ludziom z głowy.
Potem wzlatują do nieba i świecą w nocy.
Łupież jest piękny.
Jaka ładna żaglówka!
To nie żaglówka.
To rekin!
Wiosłujcie!
Jesteśmy otoczeni.
Wiosłujcie w kółko!
Co się dzieje? Dlaczego mam mokry tyłek?
Pora na lewatywę?
Łap liść i wiosłuj!
Porwałaś mnie, chora żmijo!
Donosiłeś na nas, paskudo!
- Niech tylko… - Mamy większy problem!
Nie chciałam was przestraszyć. Robię to nieświadomie.
Taki mam uśmiech.
Chodziłam na kółko teatralne,
ale to nie był mój żywioł.
Więc zamiast spróbować się zmienić,
postanowiłam być sobą, czyli twarzą śmierci.
To ja, Jacinta.
To ty możesz zabić sto osób w dziesięć sekund?
Raczej nie. Góra z 95 osób.
Pewnie sama masz więcej ofiar na koncie?
Wybacz, to było strasznie nietaktowne.
Nie, masz rację. Uciekliście z rezerwatu?
Tak. Skąd wiesz?
Spotykam masę uciekinierów, ostatnio żuka gnojowego.
Duncana? Mieli go wypuścić na wolność.
Trafił prosto do mewiego dzioba.
Straszne. Akurat byłam wtedy chora.
Ale z ciebie egoistka.
Możecie teraz skupić się na mnie?
Zabierz mnie do rezerwatu albo twoje płetwy pójdą na zupę.
Słucham?
Nie mówił serio.
Nie wracamy do parku. Zmierzamy na odludzie.
Dobrze trafiliście, bo jestem tajną agentką.
Zabójcza i gotowa na atak!
Wybaczcie, tylko wam zaszkodziłam.
Mam zbyt drobne płetwy. Nie mogę nawet robić na drutach.
- Możemy sami… - Nie!
Naprawdę jestem agentką i chcę pomóc.
Należę do ASZ.
- Aż? - Nie, ASZ.
- Ażż? - ASZ.
- Acz. - Źle wymawiasz. ASZ.
- Co to? - Azyl dla Szpetnych Zwierzaków.
Jesteśmy wrażliwi, ale ludzie nas nie rozumieją.
W świecie milutkich koali uważa się nas za potwory.
Spokojnie. ASZ ma wielką siatkę.
Jeśli wpadniecie w kłopoty,
powiedzcie hasło, a pomożemy.
Jakie jest hasło?
„Brzydal, brzydalem, ale piękno nie wyklucza wcale
bycia brzydalem”.
Co?
„Brzydal, brzydalem, ale piękno nie wyklucza wcale
bycia paskudnym brzydalem”.
Fałszywy alarm.
Ale długie hasło.
Wybacz, ale chyba toniemy.
Już wam pomagam!
Pospieszmy się, żebyście byli w porcie przed świtem.
Za dnia wypełzają największe potwory.
Jakie?
Ludzie!
Kurza stopa! Co tu się stało?
Nie ma ich.
Zaatakowali Pana Słodziaka.
Kurza twarz!
Co teraz, tatku?
Już ci mówię.
Wyjdę stąd
i zadzwonię po Straż Zwierząt.
Że co?
- Nie wytropisz ich sam? - Co?
Kiedyś dopadłeś wilki, które pożarły sieroty.
Tak, ale wtedy wilki pożarły sieroty…
Mówiłeś, że ten wąż jest najbardziej jadowity na świecie.
Oni zagrażają społeczeństwu. Tylko ty możesz ich powstrzymać.
Proszę cię.
Pakuj swój pistolecik i czyste galoty.
Wytropimy te zabójcze stwory!
Kierujcie się na Góry Błękitne.
Bajeczna nazwa. Jaki to odcień?
Bladobłękitny z zielonkawym odcieniem.
Czyli modry?
Nigel, tych gór raczej nie przeoczymy.
Dzięki, Jacinto.
Jeśli będziecie potrzebować pomocy,
wołajcie ASZ.
Jaka ona kochana!
Patrz pod nogi!
- Ilu tu ludzi. - Może niektórzy są mili?
- Zabiją nas. - O tym zapomniałem. Ruszajmy.
Poszedłbym z wami,
ale tęskno mi do prawdziwego świata.
Uważaj sobie!
Nigdy nie dotrzecie na odludzie.
Zrezygnujcie teraz, póki nikt nie zginął.
Nara, frajerzy!
Co za palant!
Ma mięciutki tyłek, niczym z anielskiego puchu.
To ja. Też się cieszę.
Miałem traumatyczną noc.
Ten dramat zmyję z siebie dopiero po dwóch kąpielach.
Zadzwońcie do Brendy. Niech przyśle tu helikopter.
- Timmy, odsuń się! - To ja, Pan Słodziak.
To ja, Pan Słodziak!
POSZUKIWANI
NIEBEZPIECZNE ZWIERZĘTA
WŚCIEKŁY KOALA
Co? Nie mam wścieklizny!
Jestem Pan Słodziak. Po co wam te parasole?
Bo jeszcze kogoś ugryzie!
Nie ugryzę nikogo! Mam aparat!
- Patrzcie! - Dostaje drgawek!
Zabijcie go!
Nie ma nikogo.
- Zawsze byłaś taka kolczasta? - A ty taki ciemny?
Bliskość jednak może być bolesna.
Chodźcie.
Wiem, dokąd idziemy, bo węże mają taki radar.
Raczej nietoperze?
Zatem całkiem się zgubiłam.
Zapytajmy Pana Słodziaka.
Na pomoc!
- Zatrzymać go! - Łapcie go!
Ratunku! Chcą mnie zabić.
To zwierzęta z plakatu!
Koala zombie ma skorpiona i węża!
- Odsunąć się! - Ten tajpan to zabójca!
- Nieprawda! - Prawda! Brać ją!
- Co? - Dostaniecie ogromną nagrodę!
Co robimy?
Boże, nie daj mi umrzeć z brzydkimi zwierzętami.
Azyl dla Szpetnych Zwierzaków! Pamiętacie hasło?
- Brzydal jest zły. - Wcale nie.
Brzydale są dobre? Nie, jakoś inaczej.
Zabić ich!
- Teraz! - Brzydal, brzydalem.
Piękno nie wyklucza wcale bycia paskudnym brzydalem!
Dowalić im!
Odsuńcie się!
Gdzie Pan Słodziak?
Halo?
Jest tu kto?
Jesteście milusimi gryzoniami?
Wątpię.
Pająki czerwonogrzbiete.
Ich jad jest 10 razy bardziej zabójczy od mojego.
Tak podniecony jeszcze nie byłem.
Ogarnij się.
Należysz do…
Azylu dla Szpetnych Zwierzaków?
Tak.
Fajne kiełki. To ty jesteś tym wężem…
Który może zabić sto osób w dziesięć sekund? Tak, to ja.
Wcale mnie to nie drażni.
Imponujące. Witajcie w azylu.
Jestem Jado Vitano, rządzę na wschodnim wybrzeżu.
A ja Frank. Masz plany na wieczór?
Pożrę swojego męża.
A potem?
Jak nas znaleźliście?
Jacinta dała nam hasło.
Dobra agentka z szelmowskim uśmiechem.
- Pomożesz nam opuścić miasto? - Jasne.
Wszyscy przeszliśmy przez to, co wy.
Ludzie wydali na nas wyrok
i zepchnęli do kanałów.
Nic wam tu nie grozi.
Ale tamten jest za ładny.
Musimy go zabić.
Jest z naszej ekipy.
Dobrze.
Ale jeśli ustawi się w ładnym świetle,
to nie ręczę za siebie.
Nie stanę. Będę przy Barry.
- Maddie! - Toć mówiłem.
- Czemu zwołałeś ludzi? - Myślą, że jestem odrażający.
Jak wy.
Do rezerwatu nie wrócisz, więc jesteś skazany na Barry.
A mam wybór?
Tak. Możesz wyjść na zewnątrz i dać się zatłuc fanom.
Byłby fajny nagłówek.
Ruszajmy w drogę. Stacy, Tina, robicie za wsparcie.
Nie miałem jeszcze ładnego kolegi.
- Mogę ci mówić Słodki? - Nie.
- Dasz się podetrzeć twoim futerkiem? - Co?
Jak możesz tak mówić?
- To był żart. - Naprawdę?
Czekamy na parkingowego?
Nie, na strumień.
Słucham?
Moje piękne futerko!
Ja latam!
Umiem pływać!
Jednak nie.
Patrzcie! Surfuję!
Dajesz, Zoe!
Uważaj na zardzewiałą rurę.
To oko? Na pewno tak!
Połknąłem je!
Aleś ty oślizgła!
- Zabieraj te włochate łapska! - A ty te kły.
Niedobrze mi.
Czuję się wspaniale!
Jak ja wyglądam? Dzwonię po Martine.
Martine?
Nie mogę rozmawiać. Spadam.
O rany.
Tam, tato!
To Chaz i Chazzie!
I wyprzedaż mebli ogrodowych!
Kurka! Zgubiliśmy ich.
Bez obaw.
Raz schwytałem dziesięć waranów z Komodo
w samych kąpielówkach, używając pasty warzywnej.
Nie ma ich.
Zdrówko, kochana.
Nosisz futro? Nieładnie.
Słodziak!
Co on wyprawia?
ŚWIAT OPŁAKUJE PANA SŁODZIAKA
ZAWSZE BĘDZIEMY CIĘ KOCHAĆ
Choć na powrót nie mam szans
Wciąż będę czekać…
Śpiewa współlaureat Pokojowej Nagrody Nobla
odebranej z Panem Słodziakiem, czyli Phil Collins.
Dzielny koala odszedł po zarażeniu się wścieklizną
od grupy zabójczych zwierząt,
które wciąż grasują na wolności.
Poznajcie Chichotka, najsłodszą kuokę na świecie.
Że co?
Mój kocyk! Ukradł mi kocyk!
Wiem, gdzie mieszkasz. Przerobię cię na kotlet!
Maddie, co robisz? Zostaw go tam.
Zoe! Katapulta!
Co to znaczy?
- Pa! - Zapamiętam to na zawsze.
Powodzenia!
Tatku!
Chwyćcie się!
Gdzie oni są?
Tam!
O kurka!
Daliśmy z siebie wszystko. Teraz pora…
Znaleźć w systemie właściciela pojazdu?
Co?
To katering ze szkoły Western Plains.
Nie możemy…
Ociągać się, jeśli chcemy tam być pierwsi?
Tak, ale…
Jesteś najfajniejszym tatą na świecie!
Chodźmy!
Co to za miejsce?
Przynajmniej nie ma tu ludzi.
Z wyjątkiem tamtego cherlaka.
Spójrzcie na to.
Gdy mężczyzna kocha kobietę…
Co jest? Co to za dźwięk?
Dochodzi zza akwarium.
A jeśli to człowiek?
Żaden człowiek tak nie śpiewa.
Zła w niej nie widzi
Anielski głos.
Aniołem jest dla niego
Ale jeśli ją zniesławi Gotowa skłócić go z kolegą
Jego brodawki mają piękny i rzadko spotykany topazowy odcień.
Siemanko. Nie zauważyłem was.
Co tak stoicie? Podejdźcie.
Robi się coraz paskudniej.
Cześć. Jestem Maddie, a to Frank, Zoe, Nigel i Pan Słodziak.
Doug. Przybij grabę.
Wolałbym odgryźć własną łapę.
A to piękne stworzenie w klatce obok
to moja ukochana Doreen.
- Czyli ma kogoś? - Cześć.
Dostałem w usta! Jezu, czy ja umrę?
Nie możemy was powitać, bo jesteśmy uwięzieni.
Zamknął nas człowiek.
Miał wąsy?
To była pani z wąsem.
Jeszcze mnie wykręca od ropuszej śliny!
To okropne! Tak mi przykro.
Ludzie to najpotworniejsze stworzenia na świecie.
Jesteś zbyt surowa. Robią, co mogą.
Nie usprawiedliwiaj ich, są okropni.
Moje oko! Za jakie grzechy?
Maddie?
Byłoby fajnie, gdybyś nas uwolniła.
Chodź na słówko.
Kiedy mężczyzna…
Może będę adwokatem diabła,
ale ludzie mieli powód, by zamknąć ich osobno.
Te ropuchy się kochają.
- Co w tym złego? - Ale…
Spójrz na nich!
Los był dla niego łaskawy
Już was wypuszczamy.
- Dougy! - Doreen!
Jestem taki samotny.
Dziękuję. Nigdy nie zapomnimy o twojej dobroci.
Możemy wam jakoś pomóc?
Zmierzamy na odludzie.
Jak przejść przez Góry Błękitne?
Z drogi!
Prościzna.
Autobusy wkrótce odjeżdżają.
Któryś na pewno tam jedzie.
Dzieci chętnie wam pomogą.
Są takie kochane.
- Co to za dźwięk? - Piszczałka.
Jak się dowiemy, który jedzie w góry?
Podążajmy za niebieską kokardą.
Wyglądam jak kosmitka.
Zęby nie wyglądają tak źle.
Wyglądam jak potwór.
O co chodzi z kokardą?
Jest modra z bladozielonym odcieniem.
Ma kolczyki jak owoce eukaliptusa.
Strój z Gór Błękitnych jak nic.
Mistrz dedukcji.
- Chodźmy. - Nie!
Koniec! Mam dość.
Zostałem porwany, zaatakowany przez rekiny i pająki.
Polizała mnie ropucha.
Od dwóch dni nie widziałem terapeuty. Nigdzie nie…
Tak będzie prościej.
Do jutra.
Chodźmy.
- Napiszę później. - Dobra.
Nie mam ochoty na deser.
Proszę deskę serów.
Nie ten autobus!
Patrzcie!
Mam pomysł.
- Zgubiliśmy Słodkiego. - Ale peszek.
Udało się!
A niech to!
Nie! Stać!
Jestem Chaz Hunt. Szukamy zabójczych zwierząt.
Gadaj, gdzie są, bo ci walnę!
To mi się podoba.
Lepsza z niego kanapa niż miś koala.
Oby na odludziu było równie miło jak teraz.
Oczywiście. Będziemy z naszymi rodzinami.
A jeśli ich nie polubimy?
Albo oni nas?
- Nigel bywa wymagający. - Prawda.
Czym jest rodzina?
Nie mieliśmy rodzin, więc nie wiemy, co to znaczy.
To towarzystwo osób, które cię kochają bezwarunkowo.
Zupełnie jak my.
Ładnie tu, co? Cicho!
Przeszkadza tylko ten znajomy jeep pędzący za nami.
- Chaz i Chazzie! - Co?
Wreszcie! Jestem uratowany!
Wzięliście odżywkę do futerka?
Wróg na dwunastej! Staranujmy ich!
Nie przesadzaj, w autobusie są dzieci.
Kurza stopa!
- Poprowadzę. Ty wskakuj na dach. - Co?
Nauczyłeś mnie prowadzić, gdy miałem sześć lat.
Może damy im znać, żeby się zatrzymali?
Dobre, tato.
Taka sama akcja, jak wtedy,
gdy wyskoczyłeś z helikoptera na nosorożca.
Niech będzie.
Gazu.
Ruszam. Spokojnie, synu.
Jestem tutaj…
- Cześć. - Wąż!
Drętwa publika.
Wąż!
Chodzi po mnie pająk!
Usiądźcie.
Jestem koordynatorem pokazów ze zwierzętami
i szukam bardzo groźnych zwierząt.
Nie, Frank.
Wy, zabójcze?
Skądże, po prostu…
- Usłyszy was. - Co?
Nie próbujcie nawet pomagać tej zarazie.
Są zdolne do wszystkiego.
Ten najsłynniejszy koala na świecie
miał 100 milionów fanów w Chinach.
- Aż 120. - Teraz nie żyje.
Poruszył pyskiem.
Te potwory go zamordowały.
Dobrze, że mamy Chichotka.
Nie!
Gdzie oni są?
Boi się, że go ugryziesz.
Myślę, że jesteś tylko wystraszona.
Pewnie chcesz wrócić na wolność.
Zabójczy uśmiech.
Dzięki, twój też.
Powodzenia!
Szczęśliwego powrotu do domu.
- Zaprzyjaźniłaś się z człowiekiem. - Nie każdy jest jak Chaz.
Gdzie Pan Słodziak?
Biedak! Musiał spaść z tego zdradliwego…
Super!
Taki mięciutki obłoczek nienawiści.
Jeszcze kapkę olejku eukaliptusowego.
Wstawaj! Musimy iść dalej.
- Nie. - No już!
Chichotku, to moi fani. Poznasz papieża?
To tylko ty.
Musimy iść dalej.
Nie!
Proszę. Zaraz tu będą.
Dobrze. Chcę wrócić do domu.
Wyrzucił cię z autobusu.
Nie weźmie cię do domu. Nasze rodziny dadzą ci nowy dom.
Oni nas pokochają!
Jesteście potworami, których nikt nigdy nie pokocha.
Czemu jesteś ciągle taki wredny?
Przepraszam.
Życie węża jest takie ciężkie! Wszyscy cię nienawidzą.
To prawda. Widzą we mnie tylko zabójczynię,
która potrafi zabić 100 osób w dziesięć sekund.
Chciałbyś, żeby całe życie traktowano cię jak dziwoląga?
Nagrywa mnie kamerka przez całą dobę.
Cały świat patrzy, jak się odlewam.
To co innego. Ciebie kochają. Masz idealne życie.
Wyglądam idealnie, więc mam idealne życie?
- Tak myślisz? - Nie.
Jedyne, co lubiłem, to swój wygląd.
Zobacz, co mi zrobiłaś.
Stałem cię odrobinę mniej atrakcyjny!
O rany.
Chcę do domu!
Do mojego kocyka.
Chcę na masaż i 17-godzinną drzemkę.
Przepraszam, że zabrałam cię z rezerwatu.
Klatka z kocykiem to wciąż klatka.
Tutaj możesz być, kim chcesz.
Nie chcesz być kimś więcej niż ładną buźką?
Więcej niż…
Dokąd poszły? Widzisz je?
Nie. Busz jest za wysoki. Nie znajdziemy ich.
Złaźcie ze mnie!
To było niesamowite! Złapałeś ją!
Tak?
Mam ją!
- Maddie! - Uciekajcie!
Nigdy! Boli mnie twoje upodobanie do beżu!
Do boju!
Inaczej to sobie wyobrażałam.
Złapałem je wszystkie, Chazzie!
Wierzyłem w ciebie!
Po kogo zadzwonisz, jak nie po Chaza Hunta?
Najwyższy czas. Zabierz mnie do domu.
Spadaj, zapomniana gwiazdo.
Zapomniana?
Ty zdradliwy wężu…
Nie.
- Co jej robisz? - Spokojnie, Maddie.
To tylko środek uspokajający.
- Nie wierzę, że to mówię. - Wracamy do domu.
Brzy…
Wyduś to z siebie, Słodki!
Nie.
Brzydal, brzydalem,
ale piękno nie wyklucza wcale bycia paskudnym brzydalem!
Chazzie!
Brawo, tatku! Jesteś legendą!
Diabły tasmańskie?
Zgadza się. To Lucyfer i Belzebub. Ja jestem Dave.
- Co tu robicie? - Mamy urlop.
Ale pomagamy też innym brzydalom.
Nie jestem brzydki. Słynę ze swojej urody.
Jasne. A ja jestem francuskim pudlem.
- Wszystko w porządku? - Tak. Dzięki, Dave.
Łatwizna. Uwolnijcie resztę.
Moje klejnoty!
Ratunku! Rzuć mi linę! Atakują mnie drapieżniki!
Jak wtedy, gdy wspinałeś się…
Rzuć mi linę, kurza twarz!
Wciągaj!
- Dzięki. - Byliście niesamowici.
Z wami nie ma żartów.
Bułka z masłem. Zmywamy się.
Zwijajmy się, zanim łysa małpa wezwie wsparcie.
Dziękuję. Uratowałeś mi życie.
Nie ma sprawy. Tylko mnie nie przytulaj.
Wiesz, co to znaczy? Już mnie nie nienawidzisz.
Jestem Koziorożcem. Nienawidzę wszystkich. Idziemy?
Wylatuję stąd, jak tylko znajdę prywatny odrzutowiec.
Uciekają nam! Wstawaj!
Nie mogę. Muszę odpocząć. Gdzie moja woda Fiji?
Skończyła się. Ale proszę.
Co to jest?
Mój mocz.
Tak jak wtedy, gdy tropiłeś lwy.
- Co? - Dziesięć dni bez jedzenia i wody.
Wysmarowałeś się odchodami, żeby cię nie wyczuły.
Może kiedyś razem…
Nie wytropiłem lwa!
Nosorożca i wilka też nie. Ani paczki w Internecie!
Nie dorastałeś na odludziu?
Nie, Chazzie.
Dorastałem nad sklepem z bielizną ciotki…
w Tampie na Florydzie.
Czemu tak dziwnie mówisz?
To mój prawdziwy akcent.
Gdy byłem mały, dzieciaki mi dokuczały.
Widziałem raz w telewizji Australijczyka walczącego z krokodylem.
Miał świetny akcent.
Jasny gwint! Uwaga!
Zacząłem mówić jak on
i nagle przestałem być nerdem.
Stałem się Chazem Huntem, legendą z odludzia.
Ludzie mnie szanowali.
Zapuściłem wąsy.
Przeprowadziłem się tu i zmyśliłem masę rzeczy.
A mama?
Nie pożarł jej pyton.
Zostawiła mnie dla Breta, architekta krajobrazu.
Na pokazach ciągle mówisz, że zwierzęta są groźne.
To też zmyśliłeś?
Nie. To szczera prawda.
Te stworzenia są złe i dobrze, że na nie polujemy.
Zrozumiałem coś teraz.
Wynagrodzę ci te kłamstwa.
Będę twoim bohaterem.
Nie zawiodę cię znów!
Dokończymy tę wyprawę, choćby nie wiem co.
Staniemy oko w oko ze śmiercią. Będziemy pić swój mocz.
Sam nie wiem.
Nie możemy wrócić do domu i pograć na komputerze?
Zbuduję armię, jeśli będzie trzeba!
Złapię te potwory i pokażę światu,
jaki ze mnie twardy pół-Australijczyk!
Może najpierw załóż portki.
Jaskinie przeprowadzą was pod górami.
Na odludziu pomoże wam Azyl dla Szpetnych Zwierzaków.
Brzydal, brzydalem, ale piękno nie wyklucza wcale.
Bez obaw. Piją tylko ciepłą krew.
Wybacz, stary. Głupio wyszło.
Vlad, zostaw go! Zły nietoperz.
Pomożemy wam przejść, ale musicie się wtopić.
Nie będę udawał żuka gnojowego.
Kto mówił o żuku?
To się wyda. Nie wyglądam ani trochę jak kulka…
Teraz już tak.
Dziś liczy się tylko jad, każdy chce być zabójczy.
Gdy nas przyjmowali do Azylu,
bycie brzydkim było powodem do dumy.
Dziś to konkurs popularności. Podobno wpuścili dziobaka!
Jestem słodki czy brzydki? Jestem kaczką czy bobrem?
Nie pasuję nigdzie! Dajcie nura.
Nienawidzę tej roboty.
Jestem Chaz Hunt.
Tropię zabójczego węża, skorpiona, pająka i jaszczurkę.
Kto idzie?
Pan zapuka do sąsiadów.
Jestem Chaz Hunt.
Tropię zabójczego węża, skorpiona, pająka i jaszczurkę.
Kto idzie ze mną?
My!
Czyż wszechświat nie jest niesamowity?
Czuję się taki mały i nieistotny.
Jesteśmy mali i nieistotni.
Czy jestem bogiem?
Tamta gromada wygląda jak ja.
Tęsknię za Jackie.
Ucieszyłaby się na ten widok.
Zaśpiewasz nam kołysankę, którą śpiewała ci kiedyś mama?
Śpij skarbie mój
To już czas
Chłód nocy ci wytchnienie da
Złe humory miną, wiem
Gdy jutro wstanie nowy dzień
Niebo dalekie, pełne gwiazd
Księżyc też kołysze nas
Baw się więc w krainie snów
A rano wracaj do mnie znów
Fajne.
Super, że pamiętasz swoją mamę.
Ty swojej nie pamiętasz?
Nie. Potrącił ją samochód tuż po moich narodzinach.
Przykro mi.
Mnie też.
Potem dobrzy ludzie opiekowali się mną, nawet Chaz.
To tępak i totalny psychol,
ale był w porządku.
Może dla ciebie. Nie dla mnie.
Nie obraź się, ale jesteś niezwykle zabójcza.
- Co? - Tak mówię.
Nie rozumiesz.
Chaz był pierwszą osobą, którą zobaczyłam po wykluciu.
Myślałam, że to coś znaczy i że mu na mnie zależy.
Ale widział we mnie tylko potwora na pokaz.
Było, minęło.
Teraz czeka nas nowe życie,
o którym do tej pory marzyliśmy.
Może nie jesteś całkiem do bani.
Dzięki, Słodki. Ty też nie.
Zaprzyjaźniamy się?
Byliśmy na wycieczce.
Widziałaś mnie bez pedikiuru.
Więc chyba na to wygląda.
Patrzcie!
Spadający łupież.
Co zrobicie najpierw?
Zbuduję dla nas klub.
Znajdę sobie dziewczynę.
- A ty, Słodki? - Nie wiem.
Pierwszy raz w życiu nie jestem w centrum uwagi.
Będę prowadzić głębokie rozmowy,
ćwiczyć jogę, medytować.
Zrzucę kajdany próżności, sławy i piękna…
Piękne stworzenia!
Możesz do nich podejść, a nawet podbiec.
Czekaj!
Nie zapominasz o czymś?
Rety! Ale ze mnie tępak.
Wiedziałam, że…
Serio?
Zostawiasz nas już?
Krzyżyk na drogę!
Dobrze, że już poszedł. Taka z niego przylepa.
Niespecjalnie.
Przylepa jakich mało!
Ukrywa to, ale będzie za mną tęsknił.
Znaczy się, będzie tęsknił za nami.
Możesz też za nim tęsknić, Maddie.
Żartujesz sobie?
Wiesz, że to torbacz? Nawet nie jest prawdziwym misiem.
Znajdźmy te góry.
Prawie na miejscu.
Czuję to!
I ten zapach.
Pachnie jak…
w domu.
Patrzcie! Góry z opowiadań Jackie!
Są takie duże.
I górzyste.
I w kolorze spalonej sjeny.
Na co czekamy?
Kto ostatni, ten odrażający jadowity potwór!
Czujecie to? Prawdziwy piasek z odludzia.
A kamienie nie są z plastiku.
Elegancko.
Jest i komitet powitalny.
Wyglądają jak my.
Sezon godowy skończył się wczoraj.
Wiedzą, że jesteśmy miastowi?
Wspaniały wystrój. Kolory są takie stonowane i autentyczne.
Teraz tak.
Dobra robota. Wystraszyłeś komitet powitalny.
To raczej nie wina Nigela.
W skały!
Frank! Nigel!
Tutaj.
Gdzie Maddie?
Rozproszyć się.
Chcę ich żywych. Strzelajcie tylko środkiem usypiającym.
Nie bój się i wychodź.
Maddie?
Brać ich!
Nie!
Mam was!
Tatku!
Drżysz.
Ja też.
Dobra robota. Złapałeś ją.
Urodzony myśliwy!
Ale…
Tym razem nikt cię nie uratuje.
Ruszajmy.
Przynajmniej spróbowaliśmy.
Nie!
Czekajcie!
Wróćcie!
Pomóżcie, proszę!
Musimy ich dogonić.
Nie. Boimy się tamtego świata.
Jesteście naszą rodziną. To do was tyle szliśmy.
Wybacz, ale nigdy nie opuściliśmy odludzia.
Więc najwyższa pora!
Jeśli nam nie pomożecie, przerobimy was na buty!
- Pan Słodziak? - I to brzydkie buty.
Takie tanie trepy!
Mówię do ciebie, brązowy wężu! Nie próbuj uciekać!
Już ich nie ma. Uciekli.
Trzeba było nie pyskować.
Co tu robisz? Czemu nie jesteś z tamtymi misiami?
Nic z tego nie wyszło.
Spodziewałem się czegoś innego.
Widzieliście, ile zjadła owoców eukaliptusa?
Sorry, ale ona się obżera. Wywalmy ją z drzewa.
Czy koale są płytkie?
Nie pasuję do nich.
Czuję się dobrze tylko z tobą.
Naprawdę?
Tak. Co za porażka.
Zostawiłem cię samą z nimi na chwilę
i wszystkich wyłapali.
Nie powinnam była ich tu przyprowadzać.
Co zrobimy?
Odbijemy ich.
Sami?
Czemu nie? W końcu jesteśmy ASZ.
- Aż? - ASZ.
Azyl dla Szpetnych Zwierzaków?
Może pora zmienić tę nazwę
na Azyl dla Spektakularnych Zwierzaków?
Mnie pasuje.
Słodki!
- Moment. - Teraz?
Dobra.
- Przesuń się. - Lepiej?
Dusisz mnie.
Już lepiej.
Pora odbić naszych przyjaciół.
Gdyby kto pytał,
jesteśmy kaskaderami z Mad Maxa i szukamy charakteryzatorów.
Nie możemy tego ukraść.
Tylko pożyczymy.
Oni mnie uwielbiają.
Patrz.
Odsuńcie się! Rozbiję szybę.
Czytałeś etykietkę?
„Ołksz ęis ecąkułtein”. No i?
Co jest?
- Maddie! - Skąd taka fajna ciężarówka?
I po co go uczyliśmy prowadzić?
Kończmy tę robotę.
- Jak do nich dotrzeć? - Tak.
Kochany Phil!
Łap za kierownicę i patrz na bohatera w akcji.
Nie musisz tego robić.
Brać ich!
- W co ona pogrywa? - Węże i drabiny?
Pora was uwolnić.
Jak? Jest zamknięte.
Kto prowadzi wóz?
Sam się prowadzi.
Zabiorę Chazowi klucz.
Zaczekaj!
Przepraszamy.
- Za co? - Że odciągamy cię od rodziny.
Co ty mówisz?
Właśnie z nią jestem. Wy jesteście moją rodziną.
- Wszyscy. - Co przegapiłem?
- Kocham was. - Urocze.
Nigdy was nie zostawię.
I zostawiła.
Też mi pomoc. Odsuńcie się, uwolnię nas.
Nie dasz rady, to ołksz ęis ecąkułtein.
Nigel zrobił się beżowy.
TŁUKĄCE SIĘ SZKŁO
Spadam.
Moje łapki są zbyt gładkie.
Wypchaj mnie po śmierci!
Dzięki.
- Chodźcie! - Wskakujcie!
Ruchy!
Czadowy motor!
Tam!
Jak tym skręcić?
Za nimi!
Dogania nas!
Żarty się skończyły.
Przecież to bazooka.
Miała być na twoje urodziny, ale mamy wyjątkową sytuację.
Uważajcie!
Tatku, przestań! Proszę!
Robię to dla ciebie, Chazzie!
Bliżej.
Jeszcze.
Mam cię.
Dzień dobry. Piękna pogoda na…
Jaszczurki, skorpiony, formacja zbrojna!
- Patrzcie! - Przyszli nam pomóc.
A jednak.
Rodzina musi sobie pomagać. Nie wiesz?
Ile można wygrzewać się na skale?
Skylar też się pojawiła.
Ostrzegałam, że zerwie się pod nią gałąź.
No i co?
Schrzaniła jej urodziny, ale wiecie…
Żal mi jej. Kiedyś była miła,
więc przyjaźniłyśmy się. Obrzydliwe!
Byłam konsultantką mody.
Naprzód i w górę!
Co za tancerz!
To nie przelewki, pora się ogarnąć.
Ten człowiek porwał mojego brata.
Wszędzie poznałbym te włochate usta.
Koło odchodów się zatoczyło.
Zemsta za Duncana!
Przyłóżcie się!
Raz, dwa, trzy!
Kurza stopa!
Bylibyśmy bezpieczni, gdyby nie ten klif.
Hamuj!
- Zero kondycji. - Słodki!
Chomiki zyskały w moich oczach!
- Zeskakuj! - Nie mogę!
- Skacz! - Nie mogę.
Skacz!
Mam cię!
Chazzie! Jesteś bezpieczny.
Chazzie?
Tatku!
Trzymaj się, synku. Idę.
Dobra…
Podłóżcie kamienie.
Stella!
Zostaw mojego syna, potworze!
Jestem najgroźniejszym wężem na świecie.
Kropla mojego jadu może zabić setkę ludzi.
Ale nie jestem potworem.
Tatku!
Przepraszam. Bałem się, że cię stracę.
Już dobrze. Nic nam nie będzie.
Udało się! Uratowaliśmy go.
Schudłaś?
Maddie?
Jest pusta! Moja przyjaciółka zapadła się od środka!
To moja stara skóra!
Jestem tutaj!
Rany!
Ciągle to robi.
Trochę obrzydliwe.
Maddie, jesteś piękna.
Dzięki, Słodki.
Zawsze była piękna. Nigdy wcześniej nie zauważyłeś.
- Rety. - Wybijesz mu oko.
- Jestem przy jego uchu. - Duszę się.
Chyba go ugryzłem.
- Już. - Wcale nie było dziwne.
- Przepraszam. - W porządku. Mieliśmy ciężki tydzień.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Co teraz?
Wracamy do domu.
Czyli dokąd?
Zapytajmy ich.
Gdzie masz gałązkę?
Chyba pękła.
Patrzcie! Doug i Doreen!
Jednak dotarliście! Dobra robota.
- Kto to? - Nasze dzieci.
Tyle od wtorku?
Wiecie, jaki jest Doug.
To Braden, Haden,
Kylie, Courtney, Britney…
Złaźcie ze mnie!
…Terry, Tiffany, Tammy, Chevy, Dwayne.
Szef Azylu dla Szpetnych Zwierzaków chce wam pogratulować osobiście.
- Sam szef? - Jasne!
Jak myślicie, czemu agenci zawsze byli przy was?
Witajcie, maleństwa.
Jackie!
Widzieliśmy, jak cię zabierali.
To była ściema.
Przewodniczę komitetowi ratunkowemu.
Dzięki Zoe wymyśliłam plan ucieczki.
Cały czas nad nami czuwałaś?
Tak robią matki.
Czy ślina ropuchy niszczy futerko?
A może je upiększa? Czytaliście coś na ten temat?
Chodźmy do domu.
Zostawcie mnie!
Pamiętamy o rdzennych mieszkańcach Australii
oraz o ich wkładzie w kulturę i tradycje naszego kraju.
Składamy wyrazy uszanowania starszyźnie i ludom
opiekującym się tymi ziemiami.
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre