Downloaded from YTS.MX
TO NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Αφήστε με Να διηγηθώ
Πώς έφτασα έως εδώ
Οι άδειες σας καρδιές
Νιώθουν ενοχές;
Νέα Υόρκη, δέξου με
Κράτα με σφιχτά
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΠΕΛΒΙΟΥ
Να μη χαθώ ξανά Στη μοναξιά
ΥΠΟΝΟΜΟΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Τι είναι αυτό εκεί;
Το βλέπετε αυτό;
Ποιος είναι;
Εδώ δες τρέλα.
ΗΛΙΚΙΑ 11 , ΗΛΙΚΙΑ 6
Άρλο, μην πας μακριά!
Μην ξανακούσω ότι πήγες κοντά
σ' εκείνες τις βάρκες.
Έλα, Τζερόμιο.
Πώς είστε όλοι αυτήν την ωραία, βαλτώδη μέρα;
Θα 'ναι περίοδος αλλαγής δέρματος.
Θέλει κανείς σας να πούμε ένα τραγούδι;
Θα πείτε, όμως.
Μες στον βάλτο τραγουδώ Μες στον βάλτο περπατώ
Σόρι αλιγάτορα Τα λέμε αργότερα
Πού αλλού μπορούμε Μες στη ζέστη δροσιά να βρούμε
Σαν βατράχι θα πηδώ Στο παράξενο νερό
Μες στο έλος το μικρό Το όχι τόσο φιλικό
Κι αν σας πω περνάμε θαύμα Σ' ένα ψέμα θα 'ταν σαν να ζούμε
Μα θέλω πιο πολλά
Και μπορώ να τ' αποκτήσω
Το νιώθω πως πλησιάζει η στιγμή
Μα θέλω πιο πολλά
Θα σας αποδείξω πως μπορώ
Ως κροκοδειλάκι εγώ Αξίζει καλύτερα να ζω
Τώρα στα δέντρα θ' ανεβώ Μια οικογένεια αναζητώ
Μα κρύβονται θαρρώ Σαν να παίζουνε κρυφτό
Αλλά δεν τα παρατώ Τα αδέρφια μου θα βρω
Τα φίδια θα πεινάσουν Τα πουλιά δεν θα με πιάσουν
Θα φύγω απ' τη βρομιά Χελωνάκι "Γεια χαρά"
Αν είχα φίλους κολλητούς Εδώ θα έμενα, ακούς;
Όχι, όχι, όχι, όχι
Το ακούς αυτό, Τζερόμιο; Πάμε να δούμε.
Ξέρω ότι δεν πρέπει,
αλλά δεν χρειάζεται να το μάθει η Έντμε.
Καλά. Όπως θέλεις.
Ντου ντου
Ντου ντου ντου
Ντου ντου
Όχι
Ναι
Ναι, ναι, ναι
Το ξέρω ότι μπορώ
Και μπορώ να τ' αποκτήσω
Θέλω πιο πολλά
Και μπορώ να τ' αποκτήσω Πλησιάζει η στιγμή
Πλησιάζει πιο πολύ
Μα θέλω πιο πολλά
Θα αποδείξω ότι μπορώ
Ως κροκοδειλάκι εγώ Όμορφα πολύ να ζω
Θέλω πιο πολλά
Και μπορώ να τ' αποκτήσω
Το νιώθω πως πλησιάζει η στιγμή
Πιο πολύ
Θέλω πιο πολλά
Και μπορώ να τ' αποδείξω
Ως κροκοδειλάκι εγώ Αξίζει όμορφα να ζω
Ναι!
Μαμά! Είναι ένα πράσινο αγοράκι στον βάλτο εκεί πέρα.
Εκεί είναι, μαμά!
Σάνσαβελτ, μην αρχίζεις τις ιστορίες σου πάλι.
Θα 'ναι ωραίος ο κόσμος, έτσι, Τζερόμιο;
Άρλο!
Γεια, Τζερόμιο!
Το 'χω!
Αυτά είναι!
Άρλο!
Πού να 'ναι αυτό το αλιγατοράκι;
Καλώς τον σεφ μου.
Λοιπόν; Τι βρήκες για το αποψινό κρέας;
Μόνο το καλύτερο.
Σαλιγκάρια; Νόμιζα ότι τα μισούσες.
Εσκαργκό. Προσπαθώ να γίνω πιο... Κατζούν.
Ωραία και ζουμερά.
Ναι. Όλο το απόγευμα τον ακολουθούσα αυτόν.
Είμαι σίγουρη. Φρόντισες να είναι ώριμο;
Τι εννοείς;
Πρέπει να δοκιμάσεις την κοιλιά του. Όλοι οι σεφ του βάλτου το ξέρουν.
Άντε να σε δω.
Οι Γάλλοι θα σου έκοβαν ακόμα και το χέρι γι' αυτό.
Έχει τη γεύση όλων αυτών που έχει συρθεί επάνω.
Σε παραδέχομαι, Άρλο. Είσαι αφοσιωμένος.
Πες μου. Πόσες βάρκες είδες σήμερα;
Μόνο μία.
Με είδε ένα αγοράκι, όμως.
Δεν ήθελα να προκαλέσω σαματά, αλλά...
έχω κάποιο πρόβλημα;
Άρλο, έχεις όλα τα καλά.
Κι αν κάποιος πει το αντίθετο...
Και πάλι!
Είμαι στον βάλτο μια ζωή
και τα ζώα δεν με συμπάθησαν ποτέ.
Μετά, δεν πρέπει να πλησιάζω τις βάρκες...
Μη με παρεξηγείς. Λατρεύω τον βάλτο. Αλήθεια. Αλλά...
Απλώς έκανες το φυσιολογικό για τα παιδιά της ηλικίας σου.
Θες να δεις τον έξω κόσμο.
Ναι, μάλλον.
Μερικές φορές αναρωτιέμαι τι θέση έχω σ' αυτόν τον κόσμο.
Άντε να ελευθερώσεις το σαλιγκάρι τώρα.
Θέλω να σου δώσω κάτι καιρό τώρα.
Κάπου εδώ πρέπει να το 'βαλα.
Όχι. Δεν είναι αυτό. Όχι. Τι στο καλό.
Μα είμαι σίγουρη ότι...
Τι είναι;
Ένα δώρο.
Δεν μπορώ.
Μπορείς. Σου το δίνω.
Μόνο στα γενέθλιά μου μπορώ να δεχτώ δώρα.
Δεν θα ήταν σωστό.
Θα το κρατήσω μέχρι του χρόνου.
Σοβαρά;
Θα με αναγκάσεις να το κάνω;
Σε παρακαλώ.
Εντάξει.
Δεν χρειαζόταν.
Ναι!
Γιούπι για γιούπι γιο Χρόνια σου πολλά μικρό
Και πολλά και καλά Γιούπι για γιούπι γιο
Τα γενέθλιά σου
Χρόνια σου πολλά Να 'χεις την υγειά σου
Γιούπι γιο Χρόνια σου πολλά μικρό
Και πολλά και καλά Γιούπι για γιούπι γιο
Δεκαπέντε χρόνια κλείνεις
Σαράντα δύο!
Και 42 μέρες
Χρόνια σου πολλά μικρό!
Η ζωή των Κατζούν!
Χρόνια πολλά, αγοράκι μου.
Μ' αρέσει! Εντάξει, είμαι έτοιμος για το δώρο μου.
"Άρλο Μπόρεγκαρντ".
Εγώ είμαι ο Άρλο, αλλά...
Είναι ολόκληρο το όνομά σου.
Υπήρχε όταν σε βρήκα στη βεράντα
πριν από τόσα χρόνια.
"Μπόρεγκαρντ".
Στάσου, ήμουν στη βεράντα;
Έπλεες, καλύτερα.
Σε ένα παλιό καλάθι.
Ήσουν σκέτη γλύκα με την πράσινη ουρίτσα σου.
Γιατί δεν μου το είπες;
Πολύ καλή ερώτηση, Άρλο.
Ήθελα να νιώθεις ότι ανήκεις εδώ, μαζί μου.
Αλλά ήρθε η ώρα να μάθεις την αλήθεια.
Δεν θα είμαι εδώ για πάντα,
ούτε εσύ πρέπει να μείνεις στον βάλτο για πάντα.
Αν δεν είμαι από τον βάλτο, από πού ήρθα;
"Νοσοκομείο Μπέλβιου, Νέα Υόρκη;"
Το είχα ψάξει λίγο παλιότερα.
Αυτή η Νέα Υόρκη δεν είναι απλή υπόθεση.
ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ
Είμαι από τη Νέα Υόρκη;
Άρα οι γονείς μου είναι στη Νέα Υόρκη;
Συνέχισε να διαβάζεις.
"Πατέρας, Άνσελ Τι Μπόρεγκαρντ. Μητέρα..."
Δεν έχει όνομα.
Δεν είναι αστείο, Έντμε; Υπάρχει μαμά χωρίς όνομα;
Γιούπι γιο Χρόνια σου πολλά μικρό
Και πολλά και καλά Γιούπι γιο γιούπι για
Χρόνια σου πολλά Στα γενέθλια αυτά
Φαντάζεσαι ένα αγόρι σαν εμένα στη μεγάλη εκείνη πόλη;
Πρόσεχε λίγο.
Πάλι κλάνεις στο παράθυρό μου.
Τζερόμιο, ετοιμάσου να σε τρελάνω.
Έχω έναν μπαμπά που δεν ήξερα καν.
Το ξέρω. Είναι τρελό. Μα άκου το πιο παράξενο.
Είμαι από μια πόλη που λέγεται Νέα Υόρκη.
Πάντα ένιωθα ότι έχω μια καλή ζωή εδώ,
αλλά ένιωθα έξω απ' τα νερά μου.
Και μετά, μπαμ! Η Έντμε μου έριξε αυτήν την κεραμίδα.
Τι εννοείς, αν θα πάω;
Στη Νέα Υόρκη;
Για να μάθω από πού ήρθα;
Ναι Όλα καλά
Είμαι αλλιώς και το ξέρω Μα θα την κάνω από δω
Για ποια μοίρα μου λέτε Ό,τι κι αν λέτε αδιαφορώ
Σ' άστρα παραδεισένια Θα 'θελα πάντα να ζω
Στο κενό θα κρυφτούνε Δεν μ' ακούνε που τραγουδώ
Τη στιγμή που η ζωή Θα με βρει στη στροφή
Μ' αγωνία την καρτερώ
Η καρδιά θα γελά Δυνατά θα χτυπά
Ίσως και να 'ναι εδώ
Θέλω να βγω
Την τύχη μου να βρω Τα τείχη ν’ ανεβώ
Να περιμένω άλλο δεν μπορώ
Κι όταν θα βγω Η τύχη μου θα 'ναι εκεί
Τα τείχη θα 'χουν χαθεί Και θ' ακούς πια να λένε
Θα ‘ρθει εδώ, ήρθε εδώ, είναι εδώ Κοντά σ' εμάς
Ναι!
Γιατί να χρονοτριβώ;
Γλυκό παιδί και ανήκει εδώ
Ναι, ναι, ναι
Τόσο αγαπητός
Εντάξει
Τη στιγμή που η ζωή Θα με βρει στη στροφή
Μ’ αγωνία την καρτερώ
Η καρδιά θα γελά Δυνατά θα χτυπά
Ίσως και να ‘ναι εδώ
-Τι περιμένω; -Μια στιγμή στη ζωή
Την τύχη μου να βρω Τα τείχη ν’ ανεβώ
-Τι περιμένω; -Κι όταν θα βγω
Η τύχη μου θα 'ναι εκεί
-Ναι -Τα τείχη θα 'χουν χαθεί
Τη στιγμή που η ζωή
-Θα με βρει στη στροφή -Μ' αγωνία την καρτερώ
Η καρδιά θα γελά Δυνατά θα χτυπά
Να περιμένω άλλο δεν μπορώ
Κι όταν θα βγω
Η τύχη μου θα 'ναι εκεί Τα τείχη θα 'χουν χαθεί
Και όλοι θα λένε
Είμαι αλλιώς και το ξέρω
Μα θα την κάνω από εδώ
Για ποια μοίρα μου λέτε
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Δεν ακούω
Στον φόβο δεν θα αφεθώ
Τι κάνεις, Έντμε;
Σκόπευα να μας πιάσω κάτι καλό για πρωινό,
αλλά τα ψάρια δεν πεινάνε, μάλλον.
Ξέρω πώς νιώθουν.
Έντμε, το σκεφτόμουν
και δεν ξέρω πώς να το πω, αλλά...
Ήρθε η ώρα, καλέ μου.
Πήρες τη σωστή απόφαση.
Φοβάσαι να φύγεις;
Ναι, λίγο.
Άρλο, πάντα προσπαθούσα να σε προστατεύσω απ' τον κόσμο,
όχι επειδή φοβόμουν μην πάθεις κάτι,
αλλά επειδή φοβόμουν μην το πάθω εγώ.
Αλλά βλέποντας πώς έχεις εξελιχτεί...
ο κόσμος θα γίνει καλύτερος με τον Άρλο Μπόρεγκαρντ μέσα.
Λες;
Είμαι σίγουρη.
Λυπάμαι που δεν θα σ' αποχαιρετήσω με σάντουιτς με καραβίδες.
Έκανες περισσότερα για μένα από όλους.
Γιατί δεν έρχεσαι στη Νέα Υόρκη;
Είναι η δική σου περιπέτεια.
Εμένα το σπίτι μου είναι εδώ,
θα σου ευχηθώ τα καλύτερα και θα σε συλλογιέμαι.
Άσε που εκκρεμούν εντάλματα για τη σύλληψή μου
και δεν θέλω να ξαναπάω φυλακή.
Δεν θα σε πιάσουν ποτέ.
Να θυμάσαι, αν χαθείς ποτέ,
άσε αυτήν την υπέροχη καρδιά και τη χαρά που 'χεις μέσα σου
να σε καθοδηγήσουν.
Ευχαριστώ, Έντμε. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ.
Τζερόμιο!
Να προσέχεις την Έντμε. Να της κάνεις παρέα.
Θα κάνεις υπέροχα πράγματα, Άρλο Μπόρεγκαρντ.
Συνέχισε να είσαι ο εαυτός σου.
Αυτό θα κάνω, Έντμε. Το υπόσχομαι.
Σ' αγαπάω, Έντμε.
Αντίο!
Αντίο, Τζερόμιο.
Αντίο, φανάρι. Αντίο, φίδι. Αντίο, μεγάλε αλιγάτορα.
Αντίο, ερωδιέ.
Αντίο, αλεπού του βάλτου.
Αντίο, βρύα.
Αντίο, ακρίδα.
Αντίο, γιγάντια κουνούπια!
Μάλλον μείναμε οι δυο μας.
Ναι.
Ναι!
Σάντρα Τζουν, αναρωτιέσαι ποτέ τι άλλο κρύβει αυτός ο κόσμος;
Κάτι που δεν έχει ξαναδεί κανείς;
Δεν μπορώ να φανταστώ τι μπορεί να είναι.
Ούτε κι εγώ.
-Μήπως πάτε στη Νέα Υόρκη; -Μιλάει!
Πάρε το αμάξι, φίλε!
Εδώ δες τρέλα! Έξω απ' τον βάλτο είναι γενναιόδωροι!
Μου αρέσει.
Άνετος!
Στεριόπλοιο, φύγαμε.
Πάμε, πάμε, πάμε.
Στεριόπλοιο, φύγαμε.
Ναι! Νομίζω ότι το οδηγώ.
Ναι!
Δεν μ' αρέσει!
Ευχαριστώ!
ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟ ΓΟΥΙΛΟΟΥ ΜΠΑΤΟΝ
Γεια σας!
-Γεια σας. Είμαι ο Άρλο. -Τι στο Σαμ Χιλ;
-Προσέξτε! -Εγώ οδηγάω.
Όλα καλά.
Πρωτόγνωρη αίσθηση.
Είσαι καλά, μικρέ; Δεν φαίνεσαι πολύ καλά.
Ορίστε. Πάρ' το.
Μα θέλω πιο πολλά
Και μπορώ να τ' αποκτήσω
Το νιώθω πως πλησιάζει η στιγμή
Θέλω κι άλλα πολλά
Θα σας αποδείξω ότι μπορώ
Ως κροκοδειλάκι εγώ
Όμορφα μου αξίζει να ζω
ΔΕΙΤΕ ΑΛΙΓΑΤΟΡΑ
Και το τελευταίο πράγμα που θα δείτε εδώ
είναι αυτός ο κανονικού μεγέθους...
αλιγάτορας!
Το είδατε; Φοβήθηκε τώρα.
Είναι είκοσι δολάρια. Πλήρωσε.
Δεν πληρώνω γι' αυτό. Πού είναι οι αλιγάτορες;
Κοίτα, μικρέ, χάλασε η βάρκα μας.
Κι αυτά πολλά σου είναι.
Οι νεκροί αλιγάτορες είναι βαρετοί.
Βαρετοί;
Θες κάτι τρομακτικό;
Μπορείς να παίξεις με το Κτήνος εκεί.
Έχω μπαμπά δικηγόρο. Θα σου κάνει μήνυση.
Άκου, κακομαθημένο,
δεν μπορείς να μας μηνύσεις χωρίς λόγο.
Άσε που είμαστε άφραγκοι.
Ναι;
Ραφ, εσύ είσαι;
Ο Λόρενς είμαι από το μαγαζί.
Τι θες, Λόρενς;
Νομίζω ότι θα σ' ενδιαφέρει
το παιδί αλιγάτορας που βλέπω εδώ.
Είναι κινητό σπίτι αυτό;
Μου αρέσει.
Παιδί αλιγάτορας; Μισό παιδί μισό αλιγάτορας, δηλαδή;
Σοβαρά;
Θα έδινα πολλά για να το δω αυτό.
Σοβαρά;
Ναι!
Δικηγορίστικα λεφτά.
Θα γίνουμε πλούσιοι.
Κάντε στην άκρη, κρετίνοι.
Τι χαμπάρια, γείτονα;
-Κράτα τα! Λογαριασμοί είναι! -Στάσου!
Δεν τα θέλω!
Ξέχασες την αλληλογραφία.
Θα τα πάρω εγώ.
Γιατί δεν έρχεσαι σαν καλό παιδάκι
στη θεία Στάκι εδώ πέρα;
Μικρέ Αλιγάτορα, μάλλον ξέφυγες απ' τον βάλτο.
Μην ανησυχείς, φιλαράκο.
Έχουμε ένα ασφαλές μέρος για να μείνεις.
Ναι, θα σε φροντίσουμε πολύ.
Πιάσ' τον!
Μη γρατσουνιστείς.
Πάει προς τις γραμμές του τρένου!
Μη σου ξεφύγει, Ραφ!
Μικρέ αλιγάτορα!
Τι στο καλό;
Κάντε πίσω, αν θέλετε να ζήσετε.
Ποια είσαι εσύ;
Είμαι ο λόγος που δεν έγινες τσάντα ακόμα.
Τώρα πετύχαμε δύο σε ένα.
Να σου πω.
Μοιάζεις με άγγελο.
Μην κουνηθείς.
Πρέπει να 'χεις βουβαλοβάτραχο μέσα σου.
Όχι, είμαι βίγκαν.
Τι είναι αυτό;
Όσο κι αν τρέξετε...
δεν πρόκειται να ξεφύγετε.
Στην άκρη!
-Τρέξε! -Οι κυρίες πρώτα!
Χαθήκαμε!
Θα τους ακολουθήσουμε.
Φυσικά και θα τους ακολουθήσουμε.
Φέρε το Κτήνος!
Εδώ δες τρέλα.
Σταματάει κάπου ή συνεχίζεται για πάντα;
Δεν ξέρω, μικρέ. Εσύ τι λες;
Για πάντα, ελπίζω.
Ναι, κι εγώ.
Μόλις κατάλαβα ότι μου έσωσες τη ζωή
και δεν ξέρω ούτε το όνομά σου.
Με λένε Μπέρτι.
Μπέρτι. Το ωραιότερο όνομα που άκουσα ποτέ μου.
Εγώ είμαι ο Άρλο Μπόρεγκαρντ.
Είμαι απ' τον βάλτο.
Κάποιοι το λένε έλος, αλλά έτσι λένε κομψά τον βάλτο.
Εσύ από πού είσαι, Μπέρτι;
Πουθενά ιδιαίτερα.
Έλα τώρα!
Είσαι το πιο ιδιαίτερο άτομο που ξέρω.
Πόσους ξέρεις, Άρλο;
Δέκα! Τους οκτώ τους έμαθα σήμερα.
Κι εμένα μαζί;
Ναι.
Είναι μεγάλη τιμή.
Συμφωνώ.
Μπέρτι Μπέρτι
Μπέρτι, Μπέρτι, Μπέρτι
Μπέρτι, Μπέρτι
Μπέρτι, ναι!
Θα τους πιάσουμε!
Γιατί έφυγες από τον βάλτο;
Έχω έναν μπαμπά στη Νέα Υόρκη τώρα.
Πριν δεν είχες;
Δεν το ήξερα.
Τώρα έχω να εξερευνήσω ολόκληρη πόλη
και ο μπαμπάς μου είναι κάπου εκεί και κάνει τα δικά του.
Μη μου πεις!
Ναι.
Είναι περίεργο να μην έχεις γνωρίσει τον μπαμπά σου.
Ελπίζω να με συμπαθήσει.
Να σου πω...
Έλα στη Νέα Υόρκη μαζί μου.
Ευχαριστώ, αλλά δεν θέλω, φίλε.
Κανείς δεν μ' έχει ξαναπεί φίλο.
Τώρα πρέπει να έρθεις στη Νέα Υόρκη μαζί μου.
Τι τραβάω.
Ψάξε κάθε βαγόνι.
Τρέξε!
Κάπου εκεί είναι. Τους μυρίζω.
Να πάρει.
Τι στο καλό;
Χριστέ μου.
Τι κάνετε;
Κάτι βρήκε το Κτήνος.
Μάλλον τους ξεφύγαμε.
Πρέπει να κρυφτούμε κάπου γι' απόψε.
Σ' εκείνον τον αχυρώνα, ίσως.
Αυτά είναι! Πρέπει να πάω να δω.
Άρλο, περίμενε.
Θα σε ξυρίσω σαν τον ποπό μπαμπουίνου.
Αυτό είναι ευτύχημα, καλέ μου!
Τα τακούνια είναι δύναμη!
Σου 'ρχεται!
Πληγώθηκαν τα παχάκια μου!
Συμφορά! Όχι τα παχάκια!
Εντάξει! Εγώ βάζω στοίχημα ότι η ροζ μπάλα θα κερδίσει.
Ποιος θέλει; Είκοσι προς ένα.
Εντάξει, Τοσοδούλη Τόνι. Βάζω κι εγώ στοίχημα.
Κορόιδα.
Εδώ δες τρέλα. Είσαι καλά;
Κύριε, πληγώθηκε.
Μάλλον πρέπει να καλέσουμε μπαρμπέρη.
Όταν εγώ ήθελα κούρεμα,
η Έντμε έβαζε ένα μπολ στο κεφάλι μου...
Δεν αρκεί μια τσατσάρα για να με σταματήσεις.
Τι στο...
Ναι!
Άδειο μπουκάλι σαμπουάν στο πρόσωπο!
Ήρεμα, τριχόμπαλα.
Ιπτάμενος γύρος!
Μα τι χάλι.
Καλέ μου, χρειάζεσαι λαδάκι
γιατί το κεφάλι σου μαδάει σαν παρμεζάνα.
Ορίστε. Κέρδισε η τριχόμπαλα. Σας ευχαριστώ πολύ, παιδιά.
Μας μάδησαν!
Μας την έφεραν!
Ας σταματήσουμε αυτήν τη χνουδόμπαλα και τον απατεώνα.
Έλα! Κουνήσου!
Μην πειράξεις τις μπούκλες μου.
Εσύ θες τριμάρισμα, όχι εγώ!
Δώστε μου τα λεφτά μου!
Πρασινούλη, πιάσε!
Συνάντησέ μας στο λεωφορείο. Τρέχα, μικρέ!
Φουρλίσια, βιάσου!
Έλα! Πάμε. Είμαι έτοιμη να οδηγήσω.
Στάσου, είδες έναν μικρό αλιγάτορα μέσα;
Ναι. Είναι πίσω μας με την...
Αλία! Περίμενε. Περίμενε το παιδί.
Άρλο!
-Έλα! -Πιάστε τον!
Πιάστε τον! Πιάστε τον, παιδιά!
Φαίνεται ότι αποκτήσαμε νέα πρόκληση.
Με λένε Άρλο Μπόρεγκαρντ.
Είμαι από τον βάλτο.
Το ακούσατε; Είναι δικός μας.
Μισό λεπτό. Κανονικά, είμαι απ' τη Νέα Υόρκη.
Τη Νέα Υόρκη;
Μπέρτι, αυτοί θέλουν να παλέψουν μαζί μου.
Γιατί δεν τα βάζετε με κάποιον
διπλάσιο από εσάς;
Αλία, μη σβήσεις τη μηχανή, εντάξει;
Έρχεται το χρήμα. Ξεκίνα!
Φύγαμε!
Γεια, είμαι ο Άρλο!
Περίμενε. Σου 'ρχομαι.
Πιάσε το χέρι μου.
Σε έπιασα!
Δεν μπορώ.
Παιδιά; Πώς πάει εκεί έξω;
Κρατηθείτε!
Μπέρτι, το βλέπεις αυτό;
Το τρενάκι είναι στολισμένο.
Του την έφερες.
Σε ευχαριστώ για τις υπηρεσίες σου, πρασινούλη.
Πού είναι τα λεφτά μου τώρα;
Το επιστρέψαμε στους φωνακλάδες αγρότες.
Τελικά, ούτε μ' αυτό ηρέμησαν.
Μπαγκούμα μία!
Άσ' τον ήσυχο!
Είναι ένας αφελής, μπερδεμένος,
παραπλανημένος και χαμένος, νεαρός αλιγάτορας. Εντάξει;
Κι εγώ μια γιγάντια τριχόμπαλα.
Αλλά και πάλι θέλω λεφτά.
Εντάξει, δώσαμε πίσω τα κλεμμένα.
Πώς τολμάς;
Προσπαθούμε να επιβιώσουμε.
Είμαι τίγρης! Κοίτα με.
Λες να μπορώ να δουλέψω σε καφετέρια; Όχι.
Καταλαβαίνω, πιο πολύ απ' ό,τι νομίζεις.
Εντάξει. Τότε γιατί δεν καταλαβαίνεις ότι θα γινόμασταν πλούσιοι
και ο μικρός μάς το χάλασε;
Κόφ' το, Τόνι.
Δεν το εννοεί. Κατά βάθος, είναι πολύ ευαίσθητος.
Πώς σε λένε εσένα;
Μπέρτι. Κι αυτός εδώ είναι ο...
Φίλος! Είμαστε κολλητοί. Είμαι ο Άρλο.
Εγώ είμαι η Φουρλίσια.
Αυτός ο Τοσοδούλης Τόνι. Και η Αλία είναι στο τιμόνι.
Κι ακόμα δίνω για δίπλωμα.
Αλλά είμαι πολύ καλή, μην ανησυχείτε.
Ασφαλές ακούγεται.
Θα μας πετάξεις;
Αυτή είναι η Νέα Υόρκη.
Πάμε να δούμε τον μπαμπά μου.
Για κάτσε.
Ο τοσοδούλης μπαμπάς μου μου έλεγε για τη Νέα Υόρκη.
Έχουμε συγγενείς. Στη Μικρή Ιταλία.
Εδώ δες τρέλα!
Τότε να έρθεις μαζί μας.
Όλοι σας.
Δεν ξέρω αν το πρόσεξες, αλλά τα βγάζουμε πέρα οι τρεις μας.
Δεν θέλουμε φιλανθρωπίες.
Εντάξει, τότε.
Ας μας αφήσεις στην επόμενη στάση.
Άρλο, είσαι καλός κολυμβητής;
Τοσοδούλη Τόνι, λατρεύω το κολύμπι.
Σκέτο Τόνι, βασικά.
Μήπως να βρούμε μια λύση;
Εμείς θα σας πάμε στη Νέα Υόρκη κι εσείς θα μας κάνετε μια δουλίτσα.
Όχι το ενυδρείο, Τόνι.
Τι έγινε στο ενυδρείο, Τοσοδούλη Τόνι;
Έχουν έναν καλό μας φίλο κλειδωμένο εκεί.
Ωχ, όχι!
Είναι καιρό στη δεξαμενή.
Πολύ καιρό.
Να τον σώσουμε!
Αποκλείεται.
Το πρόβλημα είναι ότι τον έχουν μαζί με τους κακούς,
και πήγαν να με δαγκώσουν την τελευταία φορά.
Και η γλυκιά μου Φουρλίσια δεν θέλει να βρέχεται.
Όχι με τέτοια περμανάντ.
Ακριβώς.
-Ήσυχα, Μπέρτι. -Όχι.
Εντάξει. Μάλλον δεν θες να σε πάμε στη Νέα Υόρκη.
Σε παρακαλώ!
Καλά.
Κανονίστηκε, λοιπόν.
Η Έντμε μού είπε ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο.
Και κοίτα! Εδώ είμαστε όλοι.
Μόλις φτάσουμε, η μεγάλη κυρία θα βοηθήσει να βγάλουμε λεφτά.
Κάνε όνειρα.
Σε συμπαθώ.
Δεν θα 'πρεπε, αλλά σε συμπαθώ.
Έχω ενθουσιαστεί, παιδιά!
Αλία, κάνε κάτι!
Το 'χω! Θεέ μου! Εντάξει!
Ναι! Μαρσέλους, σου 'ρχομαι, μωρό μου!
Μαρσέλους, ερχόμαστε για σένα!
Και το παιδί αλιγάτορας;
Δεν θα σου πω τίποτα.
Θα μου τα πεις.
Μπορεί να αλλάξει γνώμη μόλις δει τον συνεργάτη μας.
Τι ήταν αυτό;
Εντάξει, φτάνει.
Πήγε με τους άλλους.
Πήγαιναν βόρεια με λεωφορείο.
Αυτό μόνο;
Το παιδί είπε ότι θα πάει στη Νέα Υόρκη.
Τι άλλο;
Πες μας τ' όνομά του.
Το όνομά του ήταν...
Κανείς δεν με ανακρίνει πέρα απ' τη...
Μανούλα μου.
Σε παρακαλώ, όχι! Βοήθεια! Σε παρακαλώ!
Πες μας το όνομά του.
Αλλιώς...
Σας παρακαλώ, μη! Βοήθεια!
Το όνομά του είναι Άρλο Μπόρεγκαρντ!
ΕΝΥΔΡΕΙΟ Β. ΚΑΙ Ν. ΚΑΡΟΛΙΝΑΣ
Μικρέ, εδώ.
Θα σου χρειαστεί αυτό.
Τι κάνεις, μικρέ αλιγάτορα;
Ήρθα να σε σώσω!
Μάλιστα!
Είμαι ελεύθερος, παιδιά! Είμαι ελεύθερος!
Πάμε, παιδιά!
Μαρσέλους, μας έλειψες!
Το ρίξαμε στον χορό; Ας το απολαύσουμε.
Ο Μαρσέλους είναι εδώ! Ναι! Μου έλειψες πολύ.
Επιστρέψαμε, λέμε!
-Μαρσέλους, φαίνεσαι μια χαρά. -Ναι! Ναι!
-Πραγματικά. -Εντάξει.
Ωραίο μέρος φαινόταν αυτό.
Ποιο;
Το ενυδρείο. Είχε πλάκα;
Δεν είχε πού να κρυφτείς!
Έρχονταν κάθε μέρα.
Με τα πρόσωπα κολλημένα στο τζάμι.
Λιγδιασμένα, απαίσια πρόσωπα.
Βρόμικα χέρια.
Κάποιοι έρχονταν κάθε εβδομάδα, για μήνες.
Σε χάζευαν και έτρωγαν.
Τα παιδιά είναι τέρατα. Όλα τα παιδιά.
Εγώ ήρθα απ' τον βάλτο.
Ακριβώς, μικρέ. Απ' τον βάλτο είμαστε όλοι.
Χαίρομαι που γύρισες, φιλαράκο.
Πάω για ύπνο.
Πάω να ξεκουραστώ στο λεωφορείο.
Μη με ενοχλήσετε. Σας αγαπώ.
Καληνύχτα, Μπέρτι.
Μπέρτι;
Καληνύχτα, Μπέρτι
Ναι, σωστά. Καληνύχτα, Άρλο.
Θα ξενυχτήσεις, Μαρσέλους;
Τι θες, μικρέ; Δεν βλέπεις ότι κοιμόμουν;
Με τα μάτια ανοιχτά;
Είμαι ψάρι. Έτσι κάνουμε.
Εντάξει. Καληνύχτα, τότε.
Ευχαριστώ που με έσωσες.
Θα το ξαναέκανα.
Όχι! Ποτέ ξανά.
Εντάξει.
Ναι, εντάξει.
-Τι κάνεις εδώ; -Δεν είχα ύπνο.
Γιατί όχι; Εμένα αυτά τα μεγάλα κύματα με νανουρίζουν.
Ναι, μ' αρέσει η θάλασσα.
Αλλά δεν έχω συνηθίσει να είμαι για πολύ ώρα με τους ίδιους ανθρώπους,
αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Δεν θα το 'λεγα.
Εγώ και η Έντμε ήμασταν πριν.
Τώρα έχω εσένα, τον Τόνι, τη Φουρλίσια, την Αλία, τον Μαρσέλους,
και σύντομα θα γνωρίσουμε και τον μπαμπά μου.
Θα φροντίσω να φτάσεις σώος και ασφαλής στον μπαμπά σου.
Το υπόσχομαι.
Μετά, όμως...
πρέπει να συνεχίσω.
Μα γιατί;
Δεν θα καταλάβαινες.
Καμιά φορά, όταν έχω ακεφιές
ή θλίψη ή χαρά,
μ' αρέσει να τραγουδώ. Έτσι δείχνω το συναίσθημά μου.
Πες μου γιατί αγαπάς τη θάλασσα.
Πάντα κινείται σαν εμένα.
Τη νιώθω σαν σπίτι μου.
Τραγούδησέ το.
Στην πλατιά αγκαλιά του ωκεανού
Θα ’θελα τα κύματα να μ' οδηγούν
Μη μ' αφήνετε
Παρακαλώ
Πόσο πια στη μοναξιά θα ζω
Κάπου, κάπου, κάπου Αλλού να με πας
Κι αν μαζί μου δεν θες να 'ρθεις
Να μην ψάξεις για να με βρεις
Πάρε με
Κάπου, κάπου, κάπου Αλλού να με πας
Κάπου ο χρόνος να σταματάει
Μα κυλά και με παρατάει
Μόνη μου
Εδώ
Ναι, εδώ
Κάθε βλέμμα ψυχρό φωνάζει "φταις"
Σ' έναν κόσμο σκληρό σιωπηλά κλαις
Δεν θα χωρέσω εκεί Το ξέρω κι ας πονάω
Θα δουν
Τις άλλες μου ομορφιές
Ναι
Με κοιτάς, σε κοιτώ Κι οι καρδιές ρυθμικά χτυπούν
Έλα εδώ και κράτα με
Οι ελπίδες ξανά και των δυο Ζωντανές κρατούν
-Κοντά σου δεν χάνομαι -Μη μ' αφήσεις πια
-Θα 'μαι εδώ -Ούτε λεπτό
Δεν φεύγω ούτε λεπτό
-Δίπλα σου -Τη μοναξιά ξεχνώ
Πάρε με
Κάπου, κάπου, κάπου Αλλού να με πας
-Κάπου ο χρόνος να σταματά -Κι όμως όλα θα πάνε καλά
-Στιγμές δίχως μοναξιά -Ο χρόνος σταματά
Κάπου, κάπου, κάπου Αλλού να με πας
-Μια στιγμή στην αιωνιότητα -Ο χρόνος να μη σταματά
-Πάμε κάπου αλλού -Όλα θα πάν' καλά
Ναι
Όλα θα πάνε καλά
Έλα μαζί μου
-Ναι -Μαζί μου έλα
Εντάξει, ναι.
Έλα
Να πάω για ύπνο τώρα;
Συγγνώμη, δεν την ξέρω καλά.
Τα λέμε το πρωί.
Έλα μαζί μου πίσω
Μπέρτι;
Μου άρεσε που τραγούδησα μαζί σου
γι' αυτό σου βρήκα κάτι.
Είναι η πέτρα της φιλίας. Σ' αρέσει;
Άρλο, αυτό είναι κοχύλι.
Βλέπεις;
Δεν το πιστεύω!
Τώρα θα έχουμε την ίδια πέτρα.
Το λατρεύω.
Δεν το πιστεύω.
Ο μπαμπάς μου, ο Άνσελ Μπόρεγκαρντ είναι σε ένα από αυτά τα κτίρια.
Είναι τρελό, παιδιά,
Νέα Υόρκη.
-Υπέροχα κτίρια! -Είναι μια πόλη.
-Αλία... -Ναι;
-Δεν οδηγείς; -Ναι.
Να δέσουμε τις ζώνες μας ή...
Ναι. Καλό θα ήταν.
-Σιγά! Περπατάω! -Κι εγώ!
Κι εγώ το ίδιο!
Πεζός, λέμε!
Περπατάμε!
Κι εδώ το ίδιο!
Νέα Υόρκη!
Εδώ δες τρέλα!
Παιδιά, λέτε να μπορώ να παρκάρω εδώ;
Μια χαρά είναι.
-Περπατάω! -Πεζός!
Εντάξει, περπατάω.
Την περίμενα καιρό αυτήν τη μέρα.
Μπαγκούμα μία!
Το λίπος απ' το πεπερόνι. Καίει. Καίει!
Αυτό μου αξίζει.
Ελάτε δω, μικρούλια μου. Πρέπει να πεινάτε.
Πεθαίνω της πείνας.
Μα τι κάνεις; Φύγε από δω!
Άντε! Ξου!
Ναι. Τρέξε! Τρέξτε να σωθείτε!
Με συγχωρείτε.
Μήπως υπάρχει χρόνος για πιστολάκι;
Ναι! Δούλεψε τα χέρια σου!
Μπαμπά. Μπαμπά!
Ωραία φώτα, Στάκι.
Ναι.
Κάντε πέρα, τουρίστες!
Άρλο, εδώ!
Μπέρτι!
Βρήκατε ίχνη του μπαμπά μου;
Όχι.
Αλλά χάσαμε το λεωφορείο. Μόνο αυτό.
Βρήκα 27 δολάρια σε ψιλά.
Μαρσέλους, ήσουν πάλι στα σιντριβάνια;
Μπορείς και καλύτερα.
Δεν μπορώ.
Θα βοηθούσε αν είχαμε ιδέα πώς ήταν.
Έχει πολύ κόσμο.
Είμαι με τον Άνσελ Μπόρεγκαρντ.
-Μπορεί να είναι οπουδήποτε. -Μεγιστάνα της Νέας Υόρκης.
Πώς είπες το επίθετό σου;
Μπόρεγκαρντ. Σημαίνει "ωραία θέα". Γιατί;
Δεν βλέπω ομοιότητα, αλλά αυτός στην τηλεόραση έχει το όνομά σου.
Άνσελ Μπόρεγκαρντ.
-Χαίρομαι για τη βόλτα μας. -Ο μπαμπάς μου;
Έχεις χτίσει κάποια από τα πιο φιλόδοξα και λαμπερά κτίρια της Νέας Υόρκης.
Γιατί διάλεξες την Παραθαλάσσια Ακρογιαλιά για το επόμενο έργο;
Εδώ μεγάλωσα, Μισέλ. Σ' αυτήν τη γειτονιά.
Δεν έχετε να δείτε κάτι εδώ.
Είναι τόσο ζεστό. Γιατί είναι τόσο ζεστό;
Όπως βλέπεις, η Παραθαλάσσια Ακρογιαλιά έχει...
χάσει τη λάμψη της.
Αλλά σε λίγο,
θα είναι η πιο εύπορη και καλόγουστη γειτονιά
σ' ολόκληρη τη Νέα Υόρκη.
Πάντα προσπαθώ να βρίσκω τρόπους να κάνω όμορφη κάθε ασχήμια,
κι αυτό το έργο έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.
Άνσελ, φήμες λένε ότι θ' αποκαλύψεις τα σχέδιά σου
στο φετινό γκαλά στο Met,
το μεγαλύτερο κοινωνικό γεγονός της Νέας Υόρκης.
Και μόνο που θα μπορέσω να μοιραστώ αυτό το όραμα,
είναι το παν για μένα.
Ορίστε, λοιπόν.
Ο άνθρωπος που μεταμορφώνει τη Νέα Υόρκη, από γειτονιά σε γειτονιά.
Το είδες αυτό;
Αυτός είναι ο μπαμπάς μου, παιδιά. Είναι υπέροχος.
Άκου, μικρέ.
Θες να μάθω πού μένει;
Θα μπορούσα να ζητήσω μερικές χάρες ξέρεις από που...
την παλιά γειτονιά.
Ναι.
Έρχομαι.
Περπατάω, λέμε.
Κι εγώ περπατάω!
Ο Τόνι είμαι.
Βρε Τόνι!
-Πώς είναι η μαμά σου; -Καλά. Άκου, θέλω μια χάρη.
Ορίστε, μικρέ,
η διεύθυνση του Άνσελ Μπόρεγκαρντ. Κατευθείαν απ' τον δρόμο.
Πού είναι, λοιπόν;
Δεν ξέρω.
Στα προάστια.
Αρκετά μακριά.
Θα πάω στον μπαμπά Θα χαρεί πολύ
Προάστιο; Κυριλέ.
Θα κάνουμε αγκαλιά Θα ζούμε μαζί πια
Δεν χρειάζεται να τραγουδάς ό,τι σκέφτεσαι.
Καμιά φορά, είναι καλό...
Εισιτήρια για σόου του Μπρόντγουεϊ!
Στο Μπρόντγουεϊ!
Φύγε από μπροστά μου.
Δεν διαβάζει ο μικρός.
Για δες τι έχουμε εδώ.
Μπόρεγκαρντ.
Δεν είναι καν πράσινος.
Από λεφτά μια χαρά πάει, πάντως.
ΑΝΣΕΛ ΜΠΟΡΕΓΚΑΡΝΤ 1934 ΛΕΩΦΟΡΟΥ ΛΕΞΙΝΓΚΤΟΝ
Ωραίο φαίνεται.
Αυτό είναι, μάλλον.
Θα έρθετε μέσα μαζί μου;
Σίγουρα θα υπάρχει χώρος για όλους.
Τα καταφέραμε, Άρλο. Τώρα αναλαμβάνεις εσύ.
Θα κατέβω μόλις μπορέσω και...
Μην ανησυχείς για εμάς, μικρούλη. Θα είμαστε μια χαρά.
Ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ όλους.
Μπέρτι, εγώ...
Φύγε, πριν με πιάσουν τα κλάματα.
Σφιχτά.
Πρέπει να περάσει από τον θυρωρό.
Είναι ζόρικοι αυτοί. Πιστέψτε με. Κάτι ξέρω.
-Πού πας; -Γεια, είμαι ο Άρλο Μπόρεγκαρντ.
-Ήρθα να δω τον πατέρα μου. -Άκαρδοι.
Δεν έχει ελπίδα.
Σκέφτηκες ποτέ να κάνεις καριέρα στην ερασιτεχνική πάλη;
Ναι.
Παιδιά, πάλι εγώ θ' ανοίξω την πόρτα;
Ξέρετε πόσο βαριά είναι;
Δεν...
Είσαι ο μπαμπάς μου.
Μάλλον έχεις λάθος διεύθυνση.
Εντάξει, μπαμπά.
Σε είδα στην τηλεόραση και ήσουν πολύ καλός και γενναιόδωρος.
Το κατάλαβα ότι ήσουν εσύ. Άσε που έχουμε το ίδιο επίθετο.
Είμαι ο Άρλο. Ο Άρλο Μπόρεγκαρντ.
Αμάν.
Ναι.
Δεν θέλω να φανώ αγενής,
αλλά βλέπεις πώς είναι απίθανο αυτό.
Τι είναι αυτό;
Δεν ξέρω πώς το βρήκες, αλλά έγινε λάθος.
Ένα τεράστιο και τρομερό λάθος.
Το φαντάστηκα.
Σίγουρα έγινε λάθος
για να βρεθώ από τη Νέα Υόρκη στον βάλτο.
Ναι. Δηλαδή, όχι.
Ο γιος μου...
Ο γιος μου δεν υπάρχει πια.
Μα...
Δεν είμαι ο πατέρας σου.
Δεν γίνεται.
Μα πρέπει να είσαι.
Δεν έχω πού να πάω.
Και έκανα τόσο δρόμο.
Κοίτα, Άρλο...
γιατί δεν έρχεσαι από δω; Ίσως να μπορώ να σε βοηθήσω.
Εδώ δες τρέλα.
Μου θυμίζεις ένα έργο που ετοιμάζω.
Έργο;
Ξέρω ότι ακούγεται λίγο σκληρό, αλλά σκέψου το έτσι.
Βλέπεις εκείνο το τραπέζι;
Μια τοσοδούλικη πόλη.
Ο Τόνι θα ξετρελαθεί.
Η παλιά μου γειτονιά στην Παραθαλάσσια Ακρογιαλιά.
Είναι χάλια και ρημαγμένη, βρόμικη και φτωχή,
όπως κι εγώ κάποτε.
Αλλά όχι πια.
Σαν τον φοίνικα μέσα απ' τις στάχτες...
Υψώθηκα με ορμή
Τα κατάφερα με ιδρώτα πολύ
Θ’ ακουστεί εγωιστικό Όμως θα καυχηθώ
Βγάζω φράγκα απ’ το μουστάκι Βγάζω φράγκα απ’ τα αυτιά
Βγάζω φράγκα απ' τις τσέπες Κι απ' τα δάκρυα λεφτά
Στα πλούτη κολυμπώ Μες στη "χλίδα" πια ζω
Σαν τρανός βασιλιάς Έχω ό,τι ζητώ
Φέρτε λέω στους μεσίτες Απ' τα νοίκια
Τα επενδύω σε διαμάντια
Ξέρω τι σκέφτεστε.
Πώς χωράω σ' όλα αυτά;
N' αλλάξεις ριζικά Εμφάνιση και μυαλά
-Για μια πιο καλή ζωή -Για μια πιο καλή ζωή
Πιο καλή ζωή
Να αναγεννηθείς
Αλλιώς θ' αυτοκαταστραφείς
Πιο καλή ζωή
Μια πιο καλή, πιο καλή, πιο καλή ζωή
Για μια ζωή πιο καλή
Κοίτα μια φάτσα Προκαλεί αηδία;
Πάρε, βάλε καπέλο Είναι απ' τη Γαλλία
Παντελόνι, δες Από παρθένο μαλλί
Το 'χει ράψει με το χέρι Ράφτης απ' τη Χιλή
Τι κομψό παιδί Βλέπω εδώ μπροστά
Σουλατσάρει με στυλ Τον κόσμο κατακτά
Κάτι ακόμα που νομίζω πως σου πάει
Φοράς κι αυτά κι ο μικρός "τα σπάει"
-Ν' αλλάξεις ριζικά -Ναι
Εμφάνιση και μυαλά
-Για μια πιο καλή ζωή -Πιο καλή ζωή
Πιο καλή ζωή
Ν' αναγεννηθείς
Αλλιώς θ' αυτοκαταστραφείς
Πιο καλή ζωή
Μια πιο καλή, πιο καλή, πιο καλή ζωή
Για μια ζωή πιο καλή
-Από εδώ ψηλά -Εδώ ψηλά
Σε όλη μου τη χώρα
Με ολόχρυσα φτερά
Σε βλέπω στα τυφλά
Κι αν δεν με νιώθεις
Θα σου το κάνω πιο λιανά
Να αναγεννηθείς
Για μια πιο καλή ζωή
Τόλμησέ το Τώρα, ναι
Πάλεψε για μια καλύτερη ζωή
Ναι Τόλμησέ το
Κατάφερέ το Ναι!
Άρλο, αν έχω μάθει κάτι στη ζωή μου,
είναι ότι πρέπει ν' αλλάζεις για να επιβιώσεις στον κόσμο.
Ν' αλλάξω; Μισό λεπτό. Τι;
Ελπίζω αυτό το μάθημα να σε βοηθήσει. Μόνο αυτό μπορώ να κάνω.
Απλώς σκέφτηκα ότι μετά από τόσο δρόμο που έκανα
θα χαιρόσουν να με δεις.
Δεν είσαι ο μπαμπάς μου;
Είμαι...
Όχι. Λυπάμαι.
Όλα καλά, κύριε;
Άλλο ένα παιδί από το ίδρυμα.
Μπέρτι;
Τοσοδούλη Τόνι;
Κανείς;
Ν' αλλάξεις ριζικά
Εμφάνιση και μυαλά
Πάλεψε για μια καλύτερη ζωή
-Πρέπει να αλλάξεις τον εαυτό σου -Εδώ ψηλά
Εμφάνιση και μυαλά;
-Πέρα απ' αυτά τα τείχη -Πάλεψε για μια καλύτερη ζωή
-Δεν υπάρχει τίποτα πέρα απ' αυτά -Πιο καλή ζωή
-Κουράστηκα και πονώ -Θέλω πιο πολλά
-Ξέρω δεν θα τ’ αποκτήσω -Μέσα απ' τα τείχη πια
-Ποτέ δεν θα 'ρθει αυτή η στιγμή -Για μια πιο καλή ζωή
Είμαι εδώ Πέρα απ' τα τείχη αυτά
Πάλεψε για μια καλύτερη ζωή Καλύτερη ζωή
Κι έχω κουραστεί πολύ
Κι ας είμαι εδώ
Δεν υπάρχει τίποτα Πέρα απ' τα τείχη αυτά
Κι έχω κουραστεί πια
Να θυμάσαι πως αν χαθείς ποτέ,
άσε την καρδούλα σου και όλη τη χαρά της ψυχής σου
να σε καθοδηγήσουν.
Μόνο εσύ μπορείς να με πας εκεί Που είχα ονειρευτεί
Μόνο εσύ μπορείς να με βρεις εδώ Που έχω πια χαθεί
Δεν προσπαθώ Δεν τραγουδώ
Σε ποια αγκαλιά να κρατηθώ Στο κρύο κενό να μη βυθιστώ
Διώξε μακριά τον πόνο
Πάρε τον πόνο μου εσύ
Λάθη και μίση Δικά σου που με πλακώνουν
Τύψεις φρικτές Τα σωθικά μου λιώνουν
Την πόρτα χτυπώ Για να μπω μια στιγμή
Μα εσύ θ' αρνηθείς Να με πεις δικό σου παιδί
Η ζωή μας στο ψέμα χαμένη
Κι η αγάπη στις στάχτες θαμμένη
Εφιάλτης που δεν θα τελειώσει ποτέ
Διώξε μακριά τον πόνο
Πάρε τον πόνο μου εσύ
Και δώσε μου ζωή
Πάρε τον πόνο μου εσύ
-Πάρε τον πόνο εσύ -Και δώσε μου ζωή
Σώσε με εσύ
Και δώσε μου ζωή
Σου λέω,
όταν ξαναμπούμε στο κύκλωμα, ο κόσμος θα σε λατρέψει.
Θέλει δουλειά η σκηνική σου παρουσία, αλλά θα το βρούμε.
Θα πετάξουμε ψηλά, Μπέρτι.
Μπέρτι;
Είσαι καλά;
Άρλο;
Έλα τώρα. Πας καλά;
Δεν θα αντέξει ούτε λεπτό. Είναι γλυκό παιδί, πάντως.
Τι; Δεν χρειάζεται να ασχοληθείς με την πάλη, αν δεν θες.
Πού πας;
Φύγε από δω! Ξου!
Μπέρτι;
Είμαι…
Είμαστε…
στον Παράδεισο;
Νομίζω ότι είναι το Μπρούκλιν.
Είναι...
Είναι πολύ χάλια.
Έλα, μικρέ.
Σε χτύπησε τίποτα στο κεφάλι;
Τόνι, λυπάμαι πολύ.
Σε χτύπησε, όντως, έτσι; Καημένο μου.
-Καλή τύχη, Μπερτς. -Μπερτς;
-Περίμενε, Τόνι. -Μια χαρά θα τα πας.
Θα του πεις υπέροχα πράγματα.
Τι έγινε με τον μπαμπά σου;
Με τον δήθεν μπαμπά.
Τελικά δεν με θέλει.
Τώρα δεν ξέρω ποιος είμαι και μάλλον δεν θα μάθω ποτέ.
Είσαι το πιο αυθεντικό άτομο που ξέρω.
Αυτός είναι ευγενικός τρόπος να με πεις "διαφορετικό".
Εξαιτίας σου, νομίζω ότι το διαφορετικό είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να είσαι.
Όταν ήμουν μικρή, ήμουν σαν όλους τους άλλους,
αλλά μεγαλώνοντας, δεν σταμάτησα να αναπτύσσομαι.
Ακόμα θυμάμαι τη στιγμή που κατάλαβα
ότι ο κόσμος δεν με κοίταζε πια στα μάτια,
και τελικά δεν άφησα κανέναν πια να με πλησιάσει.
Και μετά ήρθες εσύ, Άρλο Μπόρεγκαρντ, και τα άλλαξες όλα.
Είσαι ο πρώτος που μου φέρθηκε σαν φίλος.
Επειδή είσαι η καλύτερή μου φίλη.
Ο καλύτερος φίλος του κόσμου.
Βρείτε ένα μέρος...
να μοιραστείτε τα συναισθήματά σας...
κατ' ιδίαν.
Συγγνώμη.
Ο μπαμπάς σου δεν είπε τίποτα, λοιπόν;
Μπορεί και να μην είναι μπαμπάς μου. Άσε που δεν θα το παραδεχόταν ποτέ.
Άρλο, πρέπει να μάθεις την αλήθεια. Το ξέρεις, έτσι;
Έκανα τόσο δρόμο
και δεν πήρα ποτέ τις απαντήσεις που έψαχνα.
Είμαι πιο χαμένος από ποτέ.
ΠΑΡΑ ΑΛ ΣΣΙΑ ΑΚΡΟΓΙ ΛΙΑ
Εδώ δες τρέλα!
Είναι καλύτερο απ' ό,τι ήταν στη μακέτα.
Μισό λεπτό, το ξέρεις αυτό το μέρος;
Είναι το σπίτι του Άνσελ. Ήταν, τουλάχιστον.
Θα το γκρεμίσει.
Ντροπή. Είναι ανεβασμένο μέρος.
Ακόμα ζεστό είναι.
Παράξενο δεν είναι;
Ο Άνσελ ξέρει από πού είναι
και σκοπεύει να το γκρεμίσει.
Εγώ δεν έχω να γκρεμίσω τίποτα.
Ξέρεις, αφότου ήρθες στη ζωή μας μας έκανες όλους καλύτερους.
Είναι αλήθεια.
Πριν σε γνωρίσω, αγαπούσα μόνο τα λεφτά.
Και την πίτσα.
Αλλά τώρα καταλαβαίνω την αξία της φιλίας.
Παιδιά, ακούστε, θα είναι στο γκαλά απόψε.
ΓΚΑΛΑ ΑΠΟΨΕ
Ίσως είναι η ευκαιρία να μάθεις την αλήθεια.
Δεν θ' αντέξω άλλη απόρριψη.
Άρλο...
εμείς είμαστε εδώ.
Ακριβώς, μικρέ.
-Ναι! -Ναι, μωρό μου.
Πάντως εγώ δεν μπορώ τις αντιπαραθέσεις.
Το ξέρετε, έτσι; Όλοι το ξέρουν.
Θα έρθω, πάντως. Αλλά αν έχει παιδιά,
να ξέρετε ότι θα φύγω.
Θα έχει παιδιά εκεί; Είναι παιδικό πάρτι;
-Παιδιά! Εδώ! -Παιδιά, εντάξει!
-Χαμογελάστε! -Γυρίστε!
Τέλειο!
Είμαι στον παράδεισο της μόδας; Είναι τέλεια.
Δεν έχω ντυθεί καλά.
Μπαγκούμα μία! Πώς θα μπούμε εκεί μέσα;
Έλα εδώ. Κτήνος, έλα.
Είναι πολύ περίεργο.
-Εδώ. Εδώ! -Είμαι ψάρι, πρέπει να με πιάσουν!
Κάντε πίσω!
-Για να δω πόζα! -Να 'στε καλά.
Ναι, κοπελιά. Δώσε.
Αυτή είναι η καλή μου πλευρά.
Θεέ μου!
-Ναι! Ναι! -Από δω!
Θεέ μου!
Πω πω!
Σαν τα αρχαία ρέιβ της Αιγύπτου.
Κοίτα.
Κυρίες και κύριοι , καλώς ορίσατε στο γκαλά στο Met,
το ενδυματολογικό γεγονός της χρονιάς.
Είναι η πιο σημαντική στιγμή της ζωής σου. Σιγά το πράγμα.
Υποδεχτείτε τον παρουσιαστή σας, Άνσελ Μπόρεγκαρντ.
Είσαι έτοιμος;
-Έχουμε αποστολή. -Συγγνώμη!
-Κάνε άκρη! -Σας παρακαλώ. Ευχαριστώ.
Δεν θα ήμουν εδώ χωρίς την έγκρισή σας.
Εσείς είστε... οι άνθρωποί μου.
Πάμε πάλι.
Εσείς είστε οι άνθρωποί μου.
Απίστευτο.
Σήμερα, πρέπει να μιλήσουμε για την ευθύνη.
Όχι!
Περίμενε.
Την ευθύνη να μεταμορφώσουμε τους αδύναμους και άσχημους
σε υπόδειγμα πλούτου και λάμψης.
Επιτρέψτε μου να αποκαλύψω τα σχέδιά μου για την Παραθαλάσσια Ακρογιαλιά.
Εσύ εκεί!
Τι;
-Τι είναι; -Ποιοι είναι;
Είναι πράσινο.
Σκέτη αηδία. Ποιοι είναι αυτοί;
Γεια. Με συγχωρείτε.
Λυπάμαι, νεαρέ, μπορώ να σε βοηθήσω;
Εγώ...
Φύγε από δω, φρικιό!
Εγώ...
Το φαντάστηκα.
Αγαπητοί ευκατάστατοι φίλοι...
Μισό, μα...
-...αυτό θέλει τη στήριξή σας. -Άρλο, τραγούδα το.
Σας χρειάζομαι. Σας χρειαζόμαστε. Το μέλλον της Ακρογιαλιάς το ίδιο.
Τώρα βλέπω πια Μια αλήθεια τόσο πικρή
Η οικογένεια Μόνο στα όνειρά μου θα ζει
Μα ήρθα να σου πω
Μες στα μάτια αν με κοιτάς Ίσως θυμηθείς ποιος είμαι
Και θ’ αντέξω ό,τι κι αν πεις
Όμως έλα κοντά Μια στιγμή μαζί, μείνε
Πώς χωρά
Το γέλιο σε μια άδεια καρδιά;
Τώρα βλέπω πια Μια αλήθεια τόσο πικρή
Να τον πάρω αγκαλιά Σαν να είναι δικό μου παιδί;
Δεν ξέρω αν μπορώ
Αν θα μάθει ο μικρός Την αλήθεια, θα ραγίσει
Τύψεις θα με κυνηγούν Ο κρυφός μου εαυτός
Τα όνειρά του θα γκρεμίσει
Δεν χωρά
Η αγάπη σε μια άδεια καρδιά
Ναι
Κοίταξέ με, είμαι εδώ
-Κοίταξέ με -Κοίταξέ με, είμαι εδώ
Δεν με βλέπεις; Είμαι εδώ
-Δεν μπορώ να κρυφτώ -Δεν με βλέπεις; Είμαι εδώ
-Δεν με βλέπεις; -Δεν σε βλέπω
Δεν θα σωθεί
-Γιατί είναι άδεια η καρδιά -Άδεια η καρδιά
Άδεια η καρδιά
Δεν καταλαβαίνεις, έτσι;
Το ότι ήρθες έτσι εδώ
θέτει σε κίνδυνο όλα όσα έχω καταφέρει.
Όχι, καταλαβαίνω.
Ρίσκαρα τα πάντα για να έρθω.
Είσαι σκληρός, έτσι;
Αναγκάστηκα, μάλλον.
Άκου, κύριε Μπόρεγκαρντ, αν δεν θες πάρε δώσε μαζί μου, καλώς.
Θα σ' αφήσω ήσυχο.
Αλλά θέλω να μάθω την αλήθεια
για να μην το σκέφτομαι συνέχεια.
Είσαι ο μπαμπάς μου;
Άρλο, είμαι…
Τι τρέχει, παιδιά;
Μιλάει το συναίσθημα εδώ.
-Ήρθαμε για το παιδί αλιγάτορα. -Ακριβώς.
Εμείς δεν θέλουμε να έχουμε επαφή με το συναίσθημά μας.
Μπαμπά;
Άρλο…
Μείνε πίσω!
Αν τον θες πίσω, είμαι σίγουρη ότι θα βρούμε μια τιμή.
Τι να κάνεις ένα παιδί αλιγάτορα, όμως;
Δεν υπάρχει θέμα. Δεν χρειάζεται.
Δεν ανήκω εδώ.
Το φαντάστηκα.
Πίσω στον βάλτο, φιλαράκο. Θα μας κάνεις πλούσιους.
Έχουμε ένα ωραίο, διασκεδαστικό κλουβί.
Πώς κατάντησα έτσι;
Γιατί;
Κουνήσου! Κάντε άκρη!
Έλα, Στάκι.
Άρλο;
Άρλο!
Μπέρτι;
Τρελαίνομαι γι' αυτό το Κτήνος.
Μπέρτι;
Τι στο καλό;
Να πάρει.
Τι είναι αυτό; Άρλο;
-Εδώ δες. -Άρλο;
Σωστά. Είμαι άνθρωπος πουλί.
Λατρεύω τα πουλιά!
Και πρέπει να ξέρετε κάτι ακόμα.
Αυτός ο εκπληκτικός νεαρός...
είναι ο γιος μου...
και τον εγκατέλειψα.
Σε αδίκησα, Άρλο, προσπαθώντας να θάψω το παρελθόν μου.
Όπως ξέρεις, μεγάλωσα στην Παραθαλάσσια Ακρογιαλιά.
Ήταν εντάξει τότε.
Φτωχή μεν, αλλά είχε αξιοπρέπεια.
Πρόσεχε πού πας, πτηνό!
Τα παιδιά ήταν άλλη ιστορία.
Πεινάς;
-Κοίτα κάτι ποδαράκια. -Φάε το καναβούρι σου.
Άνσελ, την επόμενη φορά θα σου φέρουμε ψίχουλα
αρκεί να μην κουτσουλήσεις το αμάξι του μπαμπά μου.
Ήταν μοχθηρά.
Τότε ορκίστηκα να κρύψω τον αληθινό εαυτό μου
και να αφιερώσω τη ζωή μου στη συσσώρευση πλούτου και δύναμης,
ελπίζοντας ότι μια μέρα
θα είχα τη δύναμη να τα γκρεμίσω όλα.
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΠΕΛΒΙΟΥ
Όμως, συνέβη κάτι που απείλησε να αποκαλύψει την ύπαρξή μου.
Γεννήθηκε ο γιος μου κι έκανα το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου.
Τον άφησα να φύγει.
Συγχώρα με, υπέροχο αλιγατοράκι μου.
Μπαμπά!
Άρλο, αν μου δώσεις άλλη μια ευκαιρία θα ήθελα να μείνεις μαζί μου.
Το εκτιμώ, μπαμπά. Πραγματικά.
Αλλά έχω νέα οικογένεια τώρα.
Και βασικά...
πρέπει να 'μαστε μαζί.
Τέλεια. Όχι, δεν πειράζει.
Όχι ότι είμαι απελπισμένα μόνος.
Έλα αγκαλίτσα, όμορφε!
Κάναμε τόσο δρόμο για να βάλουμε τον αλιγάτορα στο κλουβί.
Αλλά ειλικρινά,
δεν φανταζόμουν ότι θα μαθαίναμε τόσα για την ανθρώπινη εμπειρία.
Δεν περίμενα να σου κόβει τόσο.
Να πάρει, Στάκι. Σ 'αγαπώ!
Μπέρτι, τώρα καταλαβαίνω τι έλειπε τόσο καιρό.
Όλοι εσείς.
Αν δεν είσαι έτοιμη να μείνεις κάπου, θα συνεχίσουμε το ταξίδι.
Ίσως όλοι μαζί;
Μόνο μαζί σας θέλω να είμαι.
Τώρα ζω μια θεραπευτική, εξελικτική, οικογενειακή στιγμή,
τόσο συγκινητική που δεν μπορώ να το διαχειριστώ.
Ξέρεις σκεφτόμουν αυτά που έλεγες για την Παραθαλάσσια Ακρογιαλιά.
Αντί να την γκρεμίσουμε,
ίσως εσείς και οι φίλοι σου να θέλετε να την ξαναφτιάξετε.
Δεν ξέρω. Να την κάνετε σπίτι σας;
Χρειάστηκα κάποιον να 'ρθει Με αγάπη να μου πει
Σφιχτά κρατήσου
Άκουγα κάποια φωνή Μπροστά να με οδηγεί
Φωνή δική σου
Σ' ερημιές έτρεχα ψάχνοντας φως
Μες στον κόσμο εντελώς μοναχός
Και να 'σαι σαν φάρος λαμπρός
Όλοι ζητάμε ένα στήριγμα
Για να μας βοηθήσουμε Να κάνουμε ο ένας τον άλλον καλύτερο
Κι έτσι η ζωή μπορεί και να 'ναι ωραία Κι αν συχνά μας αδικούν
Μαζί και πιο δυνατοί Ανήκουμε στην πιο όμορφη παρέα
Έλα κι εσύ Ναι
Στην πιο όμορφη παρέα
Εδώ ανήκω.
Ναι, στην πιο όμορφη παρέα
Μ' έσωσες πριν να πνιγώ Κι η ελπίδα μου γελάει
ΠΑΡΑΘΑΛΑΣΣΙΑ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΑ
Μετά από χρόνια
Ήρθαμε κάπου αλλού Που ο χρόνος σταματάει
Για εμάς αιώνια
Σ' ερημιές δεν θα ψάχνω για φως
Κι ο ουρανός μου δεν θα 'ναι σκοτεινός Γίνατε όλοι ένας ήλιος λαμπρός
Όλοι ζητάμε ένα στήριγμα
Κι έτσι η ζωή μπορεί και να 'ναι ωραία
Κι αν συχνά μας αδικούν Μαζί και πιο δυνατοί
Ανήκουμε Στην πιο όμορφη παρέα
ΤΟΥ ΤΟΝΙ
Όλοι ζητάμε ένα στήριγμα
Κι έτσι η ζωή μπορεί και να 'ναι ωραία
Κι αν συχνά μας αδικούν Μαζί και πιο δυνατοί
Εμείς ανήκουμε Στην πιο όμορφη παρέα
Δώσ' μου φτερά
-Πάμε ψηλά -Πολύ ψηλά
-Ναι, πάμε ψηλά -Πάμε ψηλά
-Ναι -Ναι
-Καλύτερα μαζί -Μαζί
Ναι, μαζί
-Ναι, μαζί -Ναι, μαζί
Με βρήκες και σε βρήκα
Κι έχω εσένα
-Μαζί και πιο δυνατοί -Πιο δυνατοί
Πιο δυνατοί
Ναι. Στο σπίτι.
Ποιος είναι;
Δεν θα με πιάσουν εμένα τόσο εύκολα.
Εδώ δες τρέλα.
Ναι, καλά
Είμαι αλλιώς και το ξέρω Μα θα την κάνω από εδώ
Για ποια μοίρα μου λέτε Ό,τι κι αν λέτε αδιαφορώ
Σ' άστρα παραδεισένια Θα 'θελα πάντα να ζω
Στο κενό θα κρυφτούνε Και δεν θ' ακούνε που τραγουδώ
Τη στιγμή που η ζωή Θα με βρει στη στροφή
Μ' αγωνία την καρτερώ
Η καρδιά θα γελά Δυνατά θα χτυπά
Ίσως και να 'ναι εδώ
Θέλω να βγω Την τύχη μου να βρω
Τα τείχη ν' ανεβώ Άλλο να περιμένω δεν μπορώ
Κι όταν θα βγω Η τύχη μου θα 'ναι εκεί
Τα τείχη μου θα 'χουν χαθεί Και θ' ακούς να λένε
Θα 'ρθει εδώ, ήρθε εδώ, είναι εδώ Είσαι εδώ μ' εμάς, ναι
Ναι!
Γιατί να χρονοτριβώ;
Τόσο αγαπητός Σ' όλους εμάς αυτός
Ναι, ναι, ναι
Είναι μες στην καρδιά μας πια
Εντάξει
Τη στιγμή που η ζωή Θα με βρει στη στροφή
Μ' αγωνία την καρτερώ
Η καρδιά θα γελά Δυνατά θα χτυπά
Ίσως και να 'ναι εδώ
-Τι περιμένω; -Την τύχη μου να βρω
Η καρδιά θα γελά Δυνατά θα χτυπά
-Τι περιμένω; -Ίσως και να 'ναι εδώ
Τη στιγμή που η ζωή
-Ναι -Θα με βρει στη στροφή
Μια στιγμή στη ζωή
-Κάνε την αλλαγή -Είμαι τώρα εδώ
Τα τείχη ν' ανεβώ Πιο πέρα απ' αυτά να δω
Γιατί να χρονοτριβώ;
Κι όταν θα βγω
Η τύχη μου θα 'ναι εκεί Τα τείχη θα 'χουν χαθεί
Και θ' ακούς να το λένε
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου