Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Mocno cię zraniłem.
Co wtedy czułaś?
Smutek? A może nienawiść?
Nieważne, jak bardzo tego żałuję, nie umiem znaleźć odpowiedzi.
Jedyne, co mogę zrobić, to dalej cię szukać.
Tę, którą poznałem tamtej wiosny.
Moja miłość jest jak opadające płatki.
Kwitną wiśnie.
To prawda.
Za tydzień szczyt.
Już jest sezon na kwiaty.
Byłam tak zajęta, że nie zauważyłam początku wiosny.
Za dwa tygodnie będzie padać, więc przyszły tydzień jest najlepszy.
- Przyszły tydzień? - Tak.
Masz jakieś plany na wakacje?
Żadnych.
Jesteś zajęty jak zawsze?
Nie za bardzo.
Fajnie, że jesteś profesjonalnym fotografem.
Jakie zdjęcia teraz robisz?
No cóż…
Niech zgadnę. Kwiaty wiśni?
Tak.
- O rany. - Kwiaty wiśni.
Cudownie.
Tak.
Chcesz iść ze mną…
- Co robisz? Przynieście ręcznik! - Dobrze!
Wszystko w porządku?
- Mamy lód? - Tak.
- Gdzie? - Z tyłu.
- Przepraszam! - W porządku?
Płakałaś.
Nad moim nędznym płatkiem ucha.
Poznaliśmy się pół roku wcześniej.
To był dzień jak każdy inny.
Jestem Misaki Ariake i będę dzisiaj pana fryzjerką.
Zwabiony kuponem
siedziałem tam zagubiony, gdy zjawiłaś się ty.
Co robimy?
Co?
Zostawiam to pani.
Jak pan sobie życzy.
Co pan na to?
Wygląda…
Porządniej niż zwykle.
Co za ulga!
Serce waliło mi jak młotem.
Widzi pan, jest pan
moim pierwszym klientem.
Uśmiechałaś się całą twarzą.
Potem chodziłem do Penny Lane raz w miesiącu.
Wiedział pan?
- Ma pan dwa wiatraczki we włosach. - Tak.
Podobno z dwoma wirami rodzą się geniusze.
Stopniowo zaczęliśmy rozmawiać.
Gdy wspomniałaś o filmie, który lubisz,
obejrzałem go kilka razy przed następną wizytą.
Gdy usłyszałem, że jesteś singielką,
po raz pierwszy od dawna bawiłem się na placu zabaw.
Niech zgadnę. Kwiaty wiśni?
Tak.
W końcu zdobyłem się na odwagę, żeby się z tobą umówić.
Tak. Chcesz iść ze mną…
Tak mi przykro.
Nie szkodzi. Nie przejmuj się.
To dlatego, że odwróciłem…
Nie, to moja wina!
Zapłacę za lekarza i wszystkie szkody.
Zrobię, co zechcesz.
Co zechcę?
Tak.
No to…
Popatrzysz ze mną na kwiaty wiśni?
Umów się ze mną.
ARIAKE
Podaj mi numer tego gościa od ucha.
Dorwę go, utnę mu drugie ucho
i zmielę je na miazgę!
Przestań!
Nie mów o tym, gdy jem coś, co wygląda jak ucho!
Tak czy siak, musisz go przeprosić.
Nie wygłupiaj się. Przecież powiedział, że to nic takiego.
Złamałem tyle kości…
Bo byłeś słaby i przegrałeś w czwartej rundzie.
To była ósma runda.
Nie zaczynaj znowu!
Obiecałam, że zrobię wszystko. Nie wtrącaj się.
Nie może się nie mieszać, Misaki.
Odkąd zmarli twoi rodzice,
uważa się za twojego ojca.
Prawda?
Nie umie się powstrzymać, Misaki.
Jestem mu wdzięczna, ale bywa męczący.
- Powiedziała mu. - Za dużo pijesz.
Nie otwieraj naszego ołtarza bez pozwolenia.
Muszę zapytać…
Czemu spotykasz się z Takashim?
Jesteś ładna
i pracujesz w firmie kosmetycznej, tworzącej nowe produkty.
Co ty w nim widzisz?
Słucham?
Myślę, że to miłe.
Co?
- O nie! - Naprawdę?
Serio?
Mówię o randce z obiecującym fotografem.
Co?
Nie uważam tego za randkę.
To tylko rekompensata za szkody.
- Rekompensata? - Za szkody?
Co?
Im dłużej nie jesteś w grze, tym trudniej do niej wrócić.
Nie wtrącaj się, do cholery.
A ty?
Nie mam się czym martwić!
- Naprawdę? - Chcę zapłacić!
Przepraszam za kłopoty, które sprawiłam.
Gdy popełniasz błąd w pracy, musisz go naprawić.
Jasne?
Tak.
Bierzmy się do pracy.
- Postarajmy się. - Dobrze.
Dobra, szykujmy się.
- Dobrze. - Tak.
O nie, kolejny.
Co? Siwy włos?
Ostatnio dużo się ich pojawia.
Wytnę ci go.
Może powinnam je ufarbować.
To pewnie przez stres.
Tak, ta robota jest koszmarna
Masz rację!
Jeśli chodzi o randkę, wybacz, że piszę tak późno.
To ja, Haruto Asakura.
Mogę prosić rachunek?
Przepraszam.
Niedawno umówiliśmy się na randkę.
Chciałbym spotkać się we wtorek, zgodnie z twoim harmonogramem.
Spotkajmy się o 11.00
przy południowym wyjściu ze stacji Shinjuku.
Nie mówię o Tarasie Południowym, tylko o…
„Czekam na spotkanie”.
Rany.
Zachowuje się zbyt oficjalnie.
MISAKI ARIAKE
Rozumiem. Nie mogę się doczekać
- spotkania z tobą. - Dobra!
Chciałabym ci pomóc w robieniu zdjęć.
Musiałem przeprosić
za okłamanie jej.
Marzyłem, żeby zostać fotografem.
Gdy skończyłem liceum,
ojciec dał mi Nikona K3, którego trzymałem jak złoty bilet
w drodze do Tokio.
Tokio Tower wydała mi się pompatyczna.
- Przepraszam! - A tłum prawie mnie odstraszył.
Ale cieszyłem się, że robię zdjęcia w mieście moich marzeń.
To była moja pierwsza fotografia.
Jednak…
Zniszczysz ujęcie, idioto!
Myśl!
Uważaj, do cholery! Nieważne. Ty to zrób, Makoto.
Dobrze.
- Przygotuj monitor. - Przepraszam.
Zostałem stażystą w studiu fotograficznym.
- Próba! - Praca była trudniejsza, niż myślałem.
Asakura.
- Czułem się mniej utalentowany od innych. - Kabel jest zepsuty.
Dobrze.
Na razie.
Do widzenia.
Odszedłem w ciągu roku.
- Tak! - Super!
- To było świetne! - Tak!
Potem łapałem prace na pół etatu.
Wmawiałem sobie, że tylko
ładuję baterie.
To była chwilowa przerwa.
Aż moje serce znów zechce wcisnąć przycisk migawki.
Jestem Misaki Ariake i będę dziś pana fryzjerką.
Co robimy?
Wtedy
spotkałem ciebie.
Gdy zobaczyłem, jak się denerwujesz, gdy mnie strzyżesz,
przypomniało mi się moje dawne ja.
A przy okazji, czym się pan zajmuje?
Więc…
Robię zdjęcia.
- Zdjęcia? - Tak.
Jest pan fotografem?
Tak.
- O rany! - Dopiero zaczynam.
Ale super.
Nie robisz zdjęć?
No cóż.
A ty?
Dlaczego postanowiłaś zostać fryzjerką?
No cóż.
Widzisz…
Umiem czarować.
Czarować?
Mam naturalnie kręcone włosy.
W szkole przezywali mnie Kędziorką.
Było mi z tym bardzo źle.
Latem w dziewiątej klasie Ayano,
dziewczyna mojego brata,
zabrała mnie do salonu.
Pierwszy raz wyprostowałam włosy.
I wszystkie moje problemy zniknęły.
Moje włosy były idealnie proste.
Gdy spojrzałam w lustro,
prawie popłakałam się ze wzruszenia.
To było jak magia.
Wtedy podjęłam decyzję.
Zostanę fryzjerką i użyję swoich czarów,
by moi klienci poczuli się śliczni.
Czemu zostałeś fotografem?
Więc…
Nie jestem fotografem.
Co?
Okłamałem cię.
Ale naprawdę chciałem zostać fotografem.
Myślałem, że mam talent.
Szef ciągle na mnie wrzeszczał, a ja nie radziłem sobie w pracy.
Straciłem pewność siebie i uciekłem.
A teraz…
Pracuję w barze karaoke.
Dlaczego…
kłamałeś w tej sprawie?
Bo chciałem, byś mnie lubiła.
Początkowo to nie było zbyt poważne.
Byłaś taka podekscytowana.
Nie chciałem cię zawieść.
- Więc kłamałem. - Co, do diabła?
Myślisz, że oceniam ludzi po tym, kim są?
Że chciałam poznać fotografa?
- Nie o to mi… - To znaczy…
Spodobało mi się to.
Ale wnerwia mnie, jak to mówisz.
Zrezygnowałeś z marzeń, nawet się nie starając? Niemożliwe!
Myślałeś, że masz talent?
Dlaczego się poddałeś?
- Przepraszam. - Nie przepraszaj!
Czemu o to nie walczysz?
Nie możesz porzucić marzeń, bo to trudne!
Weź aparat.
Przepraszam.
Misaki!
Chcę się zmienić!
Nie chcę już uciekać.
Chcę być z siebie dumny.
Więc się zmienię.
Zmienię się w kogoś, kogo polubisz.
To wszystko?
Więcej się nie odezwał?
Ani słowem.
Co z tego?
Skończyłaś 25 lat.
A niech to. Gdybym wiedziała, wybrałabym inny prezent.
Dzięki za sukienkę w kwiaty.
„Mój pierwszy klient”.
Zeszłego lata
zawsze z taką radością mówiłaś o swoim pierwszym kliencie.
Jesienią i zimą też.
- Witamy. - Witamy.
Ile ma pani lat?
- Dwadzieścia. - Rozumiem.
- Ma pani takie ładne włosy. - Dziękuję.
Chcę się zmienić!
Zmienię się w kogoś, kogo polubisz.
Jedzmy.
Płatki już spadają.
Zobaczmy.
Dawno się nie widzieliśmy. Tu Asakura.
Wybacz, że się nie odzywałem.
Nie musisz przepraszać.
Czego chcesz?
Właśnie dostałem pierwszą wypłatę.
Pierwszą wypłatę?
Wróciłem do pracy w studiu fotograficznym.
Stroboskop nie może być tam!
- Wepchnę ci statyw do gardła! - Przepraszam.
- Nie na środku! Z boku! - Rozumiem.
Chciałem ci powiedzieć wcześniej,
ale wolałem poczekać na wypłatę.
To twoja zasługa.
Chcę ci podziękować.
Zabiorę cię na kolację. Ja stawiam.
Dobrze.
Dobra!
Co?
Co to?
Dlaczego?
Co?
Homard de Breton, Éspuma Américaine.
Smacznego.
Homard de Breton.
Éspuma Américaine.
Przepraszam.
Nie jestem przyzwyczajony do takiej restauracji.
To ja powinnam przeprosić.
Przeze mnie masz bliznę.
Na uchu.
W porządku. Nie boli.
To dla mnie pamiątka.
Tutaj pracuję.
KYOSUKE SAWAI
Mój mentor, Kyosuke Sawai,
jest znanym fotografem w branży reklamowej.
O rany!
Super!
Aparat
to magiczne narzędzie.
Kiedy byłem mały, tata pozwalał mi robić zdjęcia
swoim aparatem jednoobiektywowym.
Zdjęcia nieba, chmur, robactwa.
Uważałem, że aparaty są świetne.
To magiczne narzędzia, które uchwycają chwile
i zachowują je na zawsze.
Byłeś taki jak ja.
Magia.
Tak.
Ale dobre!
Ta galaretka truskawkowa jest świetna!
Od dziecka uwielbiam galaretkę truskawkową.
Urodziłaś się w kwietniu?
Mówiłaś, gdy mnie strzygłaś.
Ale…
Nożyczki?
Pomyślałem, że pasuje ci ten kolor.
Pasuje mi?
Twój uśmiech jest jak…
kwiaty wiśni w pełnym rozkwicie.
Pewnego dnia
sprawię, że to kłamstwo stanie się prawdą.
Co?
Będę się uczyć i doskonalić umiejętności.
Gdy w końcu zrobię wspaniałe zdjęcie,
chcę, żebyś je zobaczyła.
Dlaczego ja?
Nie jestem wyjątkową kobietą.
Takich jak ja jest mnóstwo. Mam trudny charakter
i podnoszę głos, gdy jestem zła.
Chcę, żebyś to była ty.
Gdy patrzyłem, jak obcinasz mi włosy, pomyślałem:
„Co ja robię ze swoim życiem?”.
Powinienem poważniej traktować swoją pracę.
Ja…
cieszę się, że cię pokochałem.
Czekaj.
Trochę oklepane, nie?
Przepraszam.
Więc…
trzymaj się.
No cóż.
Mogę się zastanowić?
Co?
Dasz mi trochę czasu, żebym to przemyślała?
Proszę wsiadać.
To ostatni pociąg do Kamaty.
To ostatni…
Cholera!
Co?
Misaki.
Misaki!
Asakura!
Ja…
Też chcę się w tobie zakochać.
Więc…
Jeśli chcesz, bądź moim chłopakiem!
Witaj w domu!
Co my tu mamy?
Byłaś na randce?
- Co? - Co się stało?
Wygląda uroczo.
To sukienka ode mnie. Gdzie byłaś?
Kim on jest?
Powiedział, że mnie kocha.
- Co? - Co?
Co powiedziałaś?
To ten cholerny fotograf?
- Zaczekaj chwilę! - Nie słyszę!
- Gotowe? - Dobrze.
- Najpierw to podniosę. - Dobrze.
- Asakura. - Tak?
Miałeś pomóc panu Sawai.
Takanashi tak mówił.
Co?
Nigdy nie złości się na ludzi bez potencjału.
Im więcej na ciebie krzyczy, tym bardziej docenia twój talent.
Do góry!
W górę!
DZIŚ POWINNAM DAĆ RADĘ. DOKĄD CHCESZ IŚĆ?
CHCĘ IŚĆ W MIEJSCE, KTÓRE POLECISZ.
Dobrze!
BOLĄ MNIE MIĘŚNIE.
MNIE TEŻ.
BOLI NAWET GDY TRZYMAM NOŻYCZKI I PRAWIE ROZCIĘŁAM KOMUŚ UCHO.
MOŻE ZNÓW PÓJDZIESZ NA RANDKĘ.
CO MAM ROBIĆ?
CHCĘ PÓJŚĆ W PEWNE MIEJSCE.
DOBRA, CHODŹMY!
NIE WIERZĘ, ŻE KUPUJESZ UŻYWANE UBRANIA.
PEWNIE! GŁÓWNIE DLATEGO, ŻE JESTEM BIEDNY.
ZAWSZE WYGLĄDASZ STYLOWO. ZASKAKUJĄCE. MOŻE SIĘ NAWRÓCĘ!
NIEDŁUGO WYPRZEDAŻ. CHODŹMY RAZEM!
DZIŚ MOGĘ WYJŚĆ WCZEŚNIEJ. CHCESZ IŚĆ DO KINA?
DOBRZE. ALE MOGĘ SIĘ TROCHĘ SPÓŹNIĆ.
Na razie.
To sałatka.
CHODŹMY COŚ ZJEŚĆ PRZED FILMEM.
JASNE!
- - Wiesz co? - Co?
Prawie nigdy nie wychodzę zjeść.
- Naprawdę? - Tak.
Gdy to robię,
mój brat się na mnie wścieka.
Dlaczego?
Nie wiem, to dziwne. Może jest zazdrosny.
Co?
ZNOWU ZASNĘŁAŚ.
NASTĘPNYM RAZEM DOTRWAM DO KOŃCA!
CHCĘ NAGRODĘ, JEŚLI MI SIĘ UDA!
NAGRODĘ?
CHCĘ BALOWAĆ CAŁĄ NOC!
- Tędy! - Wcale nie!
- Tędy? - Tak.
Zdążymy?
Dzięki.
Przejrzę zdjęcia.
- Dobrze. - Dzięki.
- Możesz otworzyć? - Dobrze.
- Wezmę to. - Proszę bardzo.
PRZEPRASZAM. DZIŚ NIE DAM RADY. ZNÓW MAM GORĄCZKĘ.
Rozładowujemy wszystko?
ALE TO NIC POWAŻNEGO. POWODZENIA W PRACY, HARUTO!
CO? ODWIEDZĘ CIĘ!
PRAWIE SKOŃCZYLIŚMY ROZŁADUNEK.
PRZYJADĘ DO CIEBIE ROWEREM.
Cholera!
Dalej!
Tak?
Więc…
Miło mi. Haruto Asakura.
Przyszedłem zobaczyć, co u Misaki.
Przekaże jej to pani?
Hej, ty!
Jesteś tym od płatka ucha!
Co?
Podrywasz Misaki?
- Tak? - Przestań!
Zamknij się!
Dzień dobry. Jestem szwagierką Misaki
- To Ayano. - Jestem Ayano.
- A to mój brat. - Rozumiem.
- Nie wpuszczaj go! - Odsuń się.
Jak masz czas na wygłupy, powinnaś iść do szpitala!
Poszłam do kliniki i powiedzieli, że to przeziębienie.
Idź do szpitala.
Nie martw się, to lekka gorączka.
- Z drogi. - Przepraszam za to.
Nie dramatyzuj.
Najpierw przeproś za tę ranę!
Przepraszam.
Wybacz.
Przez wzgląd na twoją okropną ranę
dam ci
jedną rundę.
Dokładnie trzy minuty. Jasne?
Tak.
Bardzo dziękuję.
Za co mi dziękujesz?
Przepraszam.
Chwileczkę.
- Prawie posprzątałam. - Dobrze.
Haruto!
Możesz wejść.
Koniec trasy.
Nie wpuszczę cię do jej pokoju.
Rozumiem.
Auć.
Przepraszam, że czekałeś.
Wejdź, proszę.
Co się stało?
Zostanę tutaj.
W porządku.
Jak się czujesz?
- To dla ciebie. - Och?
Hej, galaretka truskawkowa!
Dziękuję.
Boli cię gardło?
Masz kaszel?
Powinienem kupić krople na kaszel.
Nie!
Mam maskę z innego powodu.
Nie mam makijażu.
Bez makijażu wyglądam jak dziecko.
Nie szkodzi.
Chcę to zobaczyć.
Nie ma mowy.
Nie chcę cię zarazić.
Gdy zobaczysz mnie z bliska, będziesz się śmiał.
Wcale nie.
Przysięgam.
To nie pomoże.
Serio. Nie będę się śmiał.
Na pewno?
Przysięgam na moje ucho.
W porządku.
Powiedz coś.
Jesteś piękna.
Co za wstyd.
- Nie! - Co?
Nie mogę?
- Nie ma mowy! - Dlaczego?
Jestem blada i schorowana.
Ale…
Dziękuję.
Nikt nigdy nie mówił, że jestem piękna.
Ucieszyłam się.
Jeśli ją pocałujesz, zabiję cię.
- Przepraszam! - Już po gongu, mistrzu.
- Dobrze. - Jedziemy do szpitala, Misaki.
- Co robiłeś? - Przepraszam.
- Na dół! - Idę.
HARUTO ASAKURA
Halo?
Przepraszam za mojego brata.
- Jak tylko wyzdrowieję… - Podejdziesz do okna?
Do okna?
Tak.
Życzę zdrowia.
Tak.
Jak tylko wyzdrowiejesz, zobaczymy fajerwerki…
Misaki!
- Ruszaj się! - Czekaj!
Przepraszam.
Co mówiłeś?
Fajerwerki?
Tak, chodźmy.
Nie mogę się doczekać.
Tak.
- Do zobaczenia. - Tak. Trzymaj się.
- Pa. - Pa.
To boli!
Tak bardzo boli!
To boli!
Takashi!
Jestem dr Kamiya, specjalizuję się w dziedzinie
chorób genetycznych.
Przejdę od razu do rzeczy.
Misaki,
być może cierpisz na progerię.
Progeria?
Będziemy mieli pewność po dokładnych badaniach,
ale widzę symptomy.
Czym, do diabła, jest ta progeria?
Na początku od razu zauważasz więcej siwych włosów i zmarszczek,
przebarwienia i twardnienie skóry oraz kataraktę.
Inne objawy to osłabienie kości i mięśni.
Wraz z rozwojem choroby, poza widocznymi zmianami,
słabnie układ odpornościowy
i mogą się pojawić złośliwe guzy.
Innymi słowy, większe ryzyko wystąpienia raka.
Moment.
Chyba nie rozumiem.
Krótko mówiąc, to choroba, przez którą starzejemy się szybciej niż normalnie.
Istnieje kilka rodzajów progerii.
W twoim przypadku…
Zestarzejesz się znacznie szybciej niż przeciętny człowiek.
Znacznie szybciej?
Gdy się rozwinie,
możesz zaledwie w rok
stać się staruszką.
To absurd!
Nigdy nie słyszałem o takiej chorobie!
Przez całe życie była okazem zdrowia.
Nigdy nie była poważnie chora.
Takashi.
To tylko hipoteza, prawda?
Może się pan mylić.
By przekonać się, czy się mylę,
muszę zbadać twoje geny.
„Znamy tylko kilka rzadkich przypadków.
Można to porównać
do życia
na szybkim przewijaniu do przodu”.
SYMPTOMY PROGERII
DIAGNOZOWANIE PROGERII
PÓŁ ROKU OD ZACHOROWANIA
Niemożliwe.
To nie może być prawda!
- Niewiarygodne. - Co?
Naprawdę chcesz iść? Co z wynikami badań?
Gorączka spadła. Dam sobie radę.
Hej, wiesz co?
- Co? - Dzisiejszy horoskop.
Radził nie wychodzić.
Nie czytasz horoskopów!
Dzięki za troskę.
Ale…
Nie chcę, żeby Haruto się martwił.
- Bawcie się dobrze. - Tak.
- Hej! - Co?
Nie wracaj za późno.
Przepraszam.
STACJA KATASE-ENOSHIMA
POKAZ FAJERWERKÓW W SHONAN-ENOSHIMA ODWOŁANY
- Dobre. - Tak.
- Haruto. - Tak?
Patrz!
Przestało padać!
Chciałam zobaczyć fajerwerki.
Misaki!
Co?
- Och! - Ale szybko!
- Rany! - Patrz!
Tam jest!
Ostrożnie!
Hej, czekaj!
To koniec!
- Rany! - Super!
- Patrzcie! - Fajerwerki!
- Daj zapalniczkę. - Cześć!
- Chcecie spróbować? - Możemy?
- Chcę to zrobić! - Dobrze.
Proszę.
- Tutaj! - Czekaj!
Tędy!
Chodź tu.
- Pali się? - Tak!
Pomóż innym je podpalić.
Dobrze.
Wszyscy macie?
Są urocze.
W twoim przypadku…
Zestarzejesz się znacznie szybciej niż przeciętny człowiek.
PÓŁ ROKU OD ZACHOROWANIA
Misaki.
Wyjdziesz za mnie?
Co?
Może nie od razu.
Oboje mamy własne marzenia.
Ale…
Chcę…
dzielić z tobą życie.
Chcę być z tobą na zawsze.
Czemu tak nagle?
Spotykamy się od trzech miesięcy.
Za bardzo się spieszysz.
Może poznasz kogoś lepszego ode mnie.
Mam to gdzieś.
Chcę być z tobą.
Mimo że to dopiero trzy miesiące.
Jesteś moją ostatnią dziewczyną.
Tak o tobie myślę.
Chcę być z tobą.
Na długie lata…
Są już wyniki.
Misaki.
Twoja choroba jest jedną z najpoważniejszych.
To zespół przyspieszonego starzenia.
Nie mamy skutecznej metody leczenia.
Wykryliśmy to we wczesnym stadium, więc będziemy cię wspierać,
żeby złagodzić twój stan.
Więc…
zestarzeję się przedwcześnie
i umrę?
Nie tylko nie mogę upiększyć ludzi magią,
ale teraz sama stanę się brzydka.
Dziękuję za wszystko.
Rozumiem.
APARTAMENTY NAN’EI
To tutaj.
Co?
Przepraszam, że bez zapowiedzi.
Coś się stało?
To nic takiego.
Chciałam cię zaskoczyć.
Jest dość ciasno,
ale chcesz wejść?
Tak.
Wejdź.
Dziękuję.
Przepraszam za bałagan.
Zaraz posprzątam.
Przyniosłem herbatę od dozorcy.
To magiczne narzędzie…
które zachowuje chwilę na zawsze.
Co?
Chcę zrobić kilka zdjęć.
- Łokcie przy sobie. - Dobrze.
- Właśnie tak. - Jest ostry?
Chyba tak.
- Zaczynam! - Dobrze.
- Dobre? - Ale ładnie.
Masz rację.
Już zrobiłaś?
- Stań w cieniu. - Dobrze.
I fotografuj kwiaty na słońcu.
Dobrze.
Co?
Zostało tylko jedno.
Zróbmy je razem.
Co?
- Już je zrobiłam! - Serio?
Pozwól zrobić sobie jedno zdjęcie.
Hej, Haruto.
Tak?
Jeśli chodzi o twoje oświadczyny…
W porządku.
Co?
Może za bardzo się spieszyłem.
Poczekam, aż zostanę pełnoprawnym fotografem.
Będę ciężko pracował, żeby pewnego dnia się nim stać,
i wtedy się zgodzisz.
Choćby zajęło to dwa lub trzy lata.
Albo pięć.
Pokażesz mi kiedyś, dobra?
Kiedy zrobisz wspaniałe zdjęcie.
Tak.
To obietnica.
Obiecuję.
Dobra, nocuję u ciebie!
Co?
Tak nagle?
Nie mam nic przeciwko, ale…
twój brat mnie zabije.
Proszę.
Nie mam ich.
Czego?
Nie mam prezerwatyw.
Nie szkodzi.
O co chodzi?
Haruto.
Misaki.
Szkoda, że nie możemy się razem zestarzeć.
Żegnaj…
Haruto.
NIE ODZYWASZ SIĘ OD TRZECH TYGODNI. MARTWIĘ SIĘ.
PROSZĘ, POWIEDZ COŚ. PROSZĘ, ODPOWIEDZ.
CO SIĘ STAŁO? POWIEDZ MI.
MARTWIĘ SIĘ, ŻE MIAŁAŚ WYPADEK.
WYBACZ SPAM.
BĘDĘ CZEKAŁ.
Ariake odeszła z pracy w zeszłym tygodniu.
Odeszła?
Mówiła, będzie pracowała w salonie kolegi w Harajuku.
Co to za salon?
Nikomu nie powiedziała.
Przepraszam. Zawsze chciałeś, żeby ona cię strzygła.
Mnie nie pytaj. Nie wiem.
Jeśli ci nie odpisuje, to znaczy jedno.
Co masz na myśli?
Nie chce cię widzieć.
Niemożliwe.
Proszę, pozwól mi ją zobaczyć.
Nie ma jej tu.
A teraz wyjdź. Nie wracaj.
Misaki?
Misaki!
ŚWIĄTYNIA SHOWA-INARI
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Nie wiesz, kiedy odpuścić.
Z drogi!
Nauczyła mnie nigdy się nie poddawać.
Proszę.
Daj jej chociaż to.
Wchodzę.
Zostawił ci to.
Powinnaś mu to wyjaśnić.
DO MISAKI. MARTWIĘ SIĘ O CIEBIE. PROSZĘ, ZADZWOŃ.
Wezmę tę stronę. Czekaj na mój znak.
Dobrze.
MISAKI ARIAKE
Asakura, unieś to.
Asakura!
Halo?
Dziękuję za zdjęcie.
Poznałam kogoś.
Co?
Mój były chłopak ze szkoły
otworzył salon w Harajuku.
Zaproponował mi pracę.
Zerwał ze mną, ale zawsze go kochałam.
Mieszkam z nim.
Kłamiesz.
To nieprawda.
Nie możesz tak tego ogłaszać.
Dzień dobry.
Jestem Kamiya, chłopak Misaki.
Przykro mi, że tak się stało.
Ale
ona chce być ze mną.
Daj Misaki do telefonu.
Przepraszam, Haruto.
Chcę cię zobaczyć.
Obgadajmy to.
Pójdę wszędzie.
Nie możemy się już widywać.
Czemu nie?
Nie spodoba mu się to.
Co to ma znaczyć?!
Jak możesz być taką egoistką?!
Zeszłaś się z byłym i nie chcesz mnie widzieć?
Daj spokój! To brednie!
Jesteś okropna.
Nie obchodzi mnie, co myślisz.
Haruto, proszę.
Chcę, żebyś…
zapomniał o mnie.
Przepraszam, że cię o to prosiłam.
Dziękuję.
Na pewno tego chciałaś?
Tak.
Ty idioto! Jak mogłeś zapomnieć naładować baterię?
Pan Sawai chce tego użyć!
Nie obchodzi mnie, że dziewczyna cię rzuciła.
Nie przynoś osobistych dramatów do pracy.
Co?
Bądź profesjonalistą, do cholery.
Przepraszam.
Dam znać, gdy będziemy gotowi.
Przepraszam za kłopot.
Haruto Asakura, tak?
Co chcesz robić w życiu?
Co?
Takanashi będzie miał prywatną wystawę w lutym.
Makoto dostaje więcej prowizji za reklamy w sieci.
Oboje
starają się coś osiągnąć.
Jakie zdjęcia chcesz robić?
Powinnam była…
pozwolić mu zrobić mi jedno zdjęcie.
Śmieszny sposób na porzucenie.
Ale wiesz,
to nic niezwykłego zakochać się w kimś, kto kocha kogoś innego.
Spotkało mnie to samo.
Co? Naprawdę?
Dość o mnie.
Powiadają,
że ludzkie serca są nietrwałe jak spadające płatki kwiatów.
Zapomnij o niej.
Nie wiem, czy potrafię.
Pomóc ci?
Co?
HEMI KOSODATE-JIZO
Czy terapia falami elektromagnetycznych zadziała?
Tak.
Powiedzieli,
że to uaktywni komórki.
Ci ludzie mogą wyleczyć każdą chorobę.
Słyną z tego.
Możesz zrezygnować, kiedy zechcesz.
To lepsze niż branie zastrzyków
na „osteoporozę” czy coś.
Proszę, zamknij oczy.
HEMI KOSODATE-JIZO
- - Cześć! - Cześć.
- Czekaliśmy na ciebie. - Proszę.
- Musisz być zmęczony. - Tak.
Dobrze.
Dziękuję za zapłatę.
Leczenie przynosi efekty.
Dziękuję.
Dzięki, że przyjechałaś.
- Zanim wrócę, zatankuję… - Hej.
Co?
Jak długo chcesz to ciągnąć?
Myślę, że to wcale nie pomaga.
Misaki jest coraz słabsza. Ma kłopoty z chodzeniem.
Więc…
jaki w tym sens?
Minie trochę czasu, zanim zobaczymy rezultaty.
- Naprawdę? - Tak.
Powiedz mi, te maty elektromagnetyczne…
Ile na nie wydałeś?
- To nie pomaga… - Co mam zrobić?
Wiesz co?
Łatwo ci mówić. Nie jesteś rodziną.
Od teraz pilnuj swojego nosa.
Dobrze.
To tylko kartki papieru.
Kartki z papieru z pejzażami.
Bresson powiedział,
że by zrobić zdjęcie,
głowa, oko i serce muszą się znaleźć na tej samej linii wzroku.
Innymi słowy, to sposób na życie.
Zawodowiec musi mieć talent i technikę.
Ale najważniejszą rzeczą
jest serce fotografa.
To, czego sobie życzysz, gdy naciskasz migawkę.
A ty, Asakura?
Jakie życzenie chcesz uwiecznić na swoich zdjęciach?
Życzenie?
Wędrówka po górach to nie przelewki.
Dziękuję,
że poszedłeś ze mną.
Myślałam, że po tym, co się stało, odmówisz.
Byłaś wtedy bardzo pijana.
Nie mam czasu na szukanie chłopaka.
Mam marzenie.
Marzenie?
Pracuję w reklamie tylko po to, żeby zarobić na życie.
Chcę kiedyś zdobywać góry na całym świecie
i robić sobie zdjęcia.
To moje marzenie.
W naszej branży
złamane serce
nie jest minusem.
Tragiczna miłość tworzy potężną sztukę.
Tak mi się wydaje.
Prześpij się.
MISAKI ARIAKE
USUŃ ANULUJ
CHCESZ USUNĄĆ MISAKI ARIAKE?
USUNIĘTO
Hej.
Stawiam cię.
Co?
Pomyliłem datę?
Co?
Dalej!
- Przepraszam. - Tak?
Klinika jest dziś zamknięta?
Wczoraj aresztowali tego lekarza.
Co?
Co takiego?
Okazało się, że to było oszustwo.
Przekręt.
Oszukiwali pacjentów dla pieniędzy. Okropna sprawa.
Cholera.
Nieźle nas załatwili.
Cholera.
No cóż.
Nie martw się.
Znajdę inny sposób, by cię wyleczyć.
Dobrze?
Nie trzeba.
Nie marnuj na mnie więcej pieniędzy.
Nie udało mi się załatwić żadnego dobrego leczenia.
Nic nie mogłem zrobić.
Przepraszam,
jestem bezużytecznym bratem.
Daj spokój.
Nie pamiętasz?
Od śmierci rodziców
zawsze się mną opiekowałeś.
To nieprawda.
Gdy przejąłem restaurację,
byłem niemiły dla klientów.
Zepsułem jedzenie.
Prawda? Mimo to…
zawsze mówiłaś, że jest dobrze.
Ja…
Przepraszam.
Wybacz mi.
- Tak mi przykro. - Takashi.
Jestem głodny.
Może pójdziemy coś zjeść?
Misaki.
Co się dzieje, Misaki?
W porządku?
Hej!
Co robimy?
Chcesz je też ufarbować?
Rozjaśnić ci je?
Cześć, Misaki! Jak się masz?
Tak samo jak zawsze.
Rozumiem.
Przyniosłam to, o co prosiłaś.
Kolagen, ekstrakt z łożyska,
karotenoidy.
A to co?
Ale wiesz…
Myślę, że nie musisz ich brać.
Co masz na myśli?
Nie o to mi chodziło.
Przepraszam.
Nie wiesz, jak to jest.
Jesteś ładna i nie masz ani jednej zmarszczki.
Nie martw się o mnie.
Powinnaś przygotowywać się do ślubu.
Misaki.
Jeśli chodzi o ślub…
Przekładamy go.
Co?
Dlaczego?
- Co to ma znaczyć? - To nie…
- Wiedziałam! - Ja…
- My nie… - To moja wina, prawda?
- Mówisz, że to moja wina! - Nie, to moja praca.
To nie ty…
Wystarczy.
Czas na moją rehabilitację.
Dzięki za pomoc.
- Misaki - Proszę, wyjdź!
Czas na kolację. Nie wraca pani?
Pochodzę jeszcze chwilę.
Pani Ariake? W porządku?
- Nomuro, podejdź tu. - O co chodzi?
Makabe, weźmiesz ręcznik?
- Dobrze. - Spokojnie, wytrzemy to.
Mogę prosić o ręcznik?
To nie było miłe. Przebierzemy panią.
Już dobrze.
Postawię tu przenośną toaletę.
W razie czego proszę dzwonić.
Zaraz wracamy.
Zmierzyłaś temperaturę panu Sasaki?
Jeszcze nie. Przepraszam.
Proszę.
Użyj tego.
Mam trzy miliony.
Nie mogę tego przyjąć.
Ja też jestem rodziną.
Chcę pomóc.
Misaki jest dla mnie jak siostra.
Idealny dzień na opuszczenie szpitala.
Dobrze.
Proszę.
Ayano.
Chcę pojechać w pewne miejsce.
Gdzie?
Dziękuję.
Nic mi nie jest.
Dobrze.
Gotowe! Jedzmy.
Szykownie, co?
Jedz.
Chcesz trochę mięsa?
Ciekawe, czy jest gotowe.
- Hej, Ayano. - Co?
Proszę, nie przychodź tu więcej.
Odkąd zachorowałam,
jestem o ciebie zazdrosna.
Jesteś taka ładna.
Taka promienna.
Jeśli tu ze mną zostaniesz,
będę ci bardziej zazdrościć.
Uważam, że mogłabym cię znienawidzić.
- Więc… - W porządku.
Możesz mnie nienawidzić.
Mam to gdzieś.
Nienawidź mnie, ile chcesz.
- Tylko, proszę… - Nie chcę cię nienawidzić.
Myślę o tobie…
jak o prawdziwej siostrze.
Ayano.
Dziękuję za wszystko.
Opiekuj się moim bratem.
Nawet gdy mnie już nie będzie,
chcę, żebyś zawsze była jego rodziną.
Obiecaj mi jedno.
Obiecaj mi…
że pewnego dnia…
że kiedyś na pewno…
znowu się spotkamy.
PRZEPRASZAMY ZAMKNIĘTE DO ODWOŁANIA
Ostatnio
jej stan się pogarsza.
Przykro mi, ale Misaki…
pewnie nie dożyje wiosny.
Jej stan może się gwałtownie pogorszyć.
Spodoba ci się, Misaki!
Prezent od Mikołaja.
Co ty na to?
Kolor kwiatów wiśni.
Przymierz.
Proszę.
Pasuje jak ulał.
Świetnie!
Pasuje ci.
Mam najlepszy gust na świecie.
- Jestem mężczyzną. - To od Ayano, prawda?
Co?
Przestań!
Jest też czerwona skarpeta.
Napisz życzenie
i włóż tam.
Gdzie długopis?
Poszukam długopisu.
To się nada.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Uwaga na stopień. - Jasne.
- Ostrożnie. - Wchodzimy.
- Dziękuję. - Ostrożnie.
Tędy, proszę.
Teraz za róg.
Dobrze. Bardzo dziękuję.
NIECH MOJE CIERPIENIE SIĘ SKOŃCZY.
Asakura.
Usunąłem górną ramę.
Dobrze.
Możesz przesunąć światła do przodu?
Dobrze.
Włączcie lampy.
- Dobrze. - Tak.
- Włączam. - Dobrze.
Proszę.
- Na górze też. - Dobrze.
Asakura.
Tak?
Ktoś do ciebie przyszedł.
Masz chwilę?
Przepraszam, że cię okłamałem.
Moja siostra…
nie jest taką Misaki, jaką znasz.
Nie chciała umrzeć w hańbie.
Ostro walczyła.
Nie chciała,
żebyś ją taką zobaczył.
Ale…
W głębi serca…
nadal za tobą tęskni.
CHCĘ ZOBACZYĆ HARUTO.
Już je zrobiłam.
Pozwól zrobić sobie jedno zdjęcie.
Jeśli chodzi o twoje oświadczyny…
W porządku.
Choćby zajęło dwa lub trzy lata.
Albo pięć.
Chcę, żebyś….
zapomniał o mnie.
Daj spokój!
To brednie!
Proszę.
Uratuj Misaki.
Proszę!
Co za ulga!
Serce waliło mi jak młotem.
Zostanę fryzjerką i użyję swoich czarów,
by moi klienci poczuli się śliczni.
Dziękuję.
Nikt nigdy nie mówił, że jestem piękna.
Ucieszyłam się.
Misaki.
Twój brat mi powiedział.
O twojej chorobie.
Przepraszam, że nie zauważyłem.
Musiałaś być przerażona.
Przepraszam, nie zauważyłem.
Nadal…
jestem przytłoczony.
Nie rozumiem.
Nie mogę uwierzyć.
W to, co spotkało
ciebie.
Ale…
Nieważne…
Nieważne, jak wyglądasz…
Kocham cię.
Jesteś…
miłością mojego życia.
Wrócę.
Obiecuję.
Dziękuję.
Wiem, że to niespodziewane. Przepraszam.
Tak się bałam.
Ale…
Cieszę się.
Znów usłyszałam jego głos.
Powiedział, że mnie kocha.
Zepsuł się grzejnik w moim mieszkaniu.
Cały czas opatulam się kocem, trzęsę się z zimna.
Gdyby tylko Mikołaj dał mi nowy grzejnik.
Gdyby tylko zgodził się mi go dać.
Ale już po świętach.
Ostatnio w studiu użyliśmy sztucznego śniegu.
Był tak piękny, że się wzruszyłem.
Nie mogłem oderwać wzroku.
Takanashi się na mnie zezłościł.
Powiedział, że wsadzi mi puszkę do gardła.
Ten film, na którym zasnęłaś,
wyszedł na DVD.
Ale jeszcze nie można go wypożyczyć.
Wypożyczę go, gdy minie jakiś czas.
Pamiętasz…
jak skaleczyłaś mi ucho?
Na początku bardzo bolało. Byłem w szoku.
Ale teraz cieszę się, że tak się stało.
Dzięki temu wypadkowi
mogłem pójść z tobą na randkę.
Misaki?
Wiem, że znamy się od niedawna.
Ale czas, który spędziliśmy razem,
był szczęśliwy.
Więc…
w przyszłym roku…
W przyszłym roku…
Zwiedzimy wiele miejsc.
Znowu popatrzymy na kwitnące wiśnie.
Napijemy się i zabawimy.
W lecie obejrzymy fajerwerki.
Jesienią pojedziemy pod namiot i pooglądamy ładne liście.
Ugotuję jedzenie na ognisku.
Zimą możemy pojechać do gorących źródeł
albo ulepimy razem bałwana.
Porzucamy się śnieżkami z twoim bratem.
Zrobimy to wszystko.
Zrobimy to…
i stworzymy
szczęśliwe wspomnienia.
A ty, Asakura?
Jakie życzenie chcesz uwiecznić na swoich zdjęciach?
Za miesiąc
wezmę udział w wystawie Takanashiego.
Wynajmiemy galerię i wystawimy część naszych prac.
To będzie pierwszy raz,
gdy mogę wystawić swoje prace jako fotograf.
Chcę…
żebyś zobaczyła moje zdjęcia.
Dziś jest ostatni dzień.
Na pewno?
Naprawdę…
nie idziesz?
CZAS I PRZESTRZEŃ
Nie widzę go.
Nie poddawaj się.
Nie poddawaj się w taki sposób!
Odkąd zachorowałaś, zrezygnowałaś z wielu rzeczy.
Z pracy, marzenia o własnym salonie.
Wyjścia za mąż i założenia rodziny.
Byłaś taka silna.
Dlatego
nie możesz zrezygnować
z najważniejszej rzeczy.
Powiedz, jeśli mogę w czymś pomóc.
Miłego oglądania!
Witamy.
Haruto.
Haruto Asakura.
Jego zdjęcia są w tamtej sali.
Zaprowadzić panią?
Nie trzeba.
Proszę patrzeć pod nogi.
Podejdźcie bliżej.
Zachowujcie się jak przyjaciele. Możecie się ruszać, jeśli chcecie.
Jestem Misaki Ariake
i będę dzisiaj pana fryzjerką.
Dziękuję.
Co robimy?
Cieszę się, że cię pokochałem.
Kiedyś sprawię, że to kłamstwo stanie się prawdą.
Gdy w końcu zrobię wspaniałe zdjęcie,
chcę, żebyś je zobaczyła.
Czemu o to nie walczysz?
Nie możesz porzucić marzeń, bo to trudne.
Weź aparat.
Misaki!
Chcę się zmienić!
Nie chcę już uciekać.
Pomyślałem, że pasuje ci ten kolor.
Pasuje mi?
Twój uśmiech jest jak…
kwiaty wiśni w pełnym rozkwicie.
Jesteś piękna.
Jeśli ją pocałujesz, zabiję cię.
- - Przepraszam! - Już po gongu, mistrzu.
Misaki?
Wyjdziesz za mnie?
Chcę…
dzielić z tobą życie.
Chcę być z tobą na zawsze.
„Rzeczy, które nigdy się nie zmieniają”.
Nie widziałeś jej?
Zaraz wracam.
Tak.
Chyba coś się stało.
- Wysiądę tutaj. - Dobrze.
Dziękuję.
Haruto.
Tęsknię za tobą.
Haru…
Nic pani nie jest?
Proszę.
Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Niech pani na siebie uważa.
Przepraszam.
Nie mogłem zabrać was na kremację.
Była uparta do samego końca.
Ciekawe, po kim to ma.
Miała to…
schowane.
Nie mogłem włożyć jej tego do trumny.
To nie tak.
Chciałaby, żeby Haruto to dostał.
Widzisz…
w pewnym sensie to część jej.
Mógłbym
wejść do jej pokoju?
Nie zauważyłem.
Pośród śniegu
uśmiechałaś się całą twarzą, gdy mi dziękowałaś.
Ten autobus jedzie na międzynarodowe lotnisko Haneda
przez terminal krajowy Haneda.
Prosimy o zapięcie pasów.
- Użyj nóg! Ruszaj się! - Dobrze!
- Seria ciosów! - Jasne!
Jej wygląd mógł się zmienić,
ale serce miała takie samo.
Ja…
jestem dumna z niej jako siostry.
Dziękuję.
Do Haruto.
Nigdy nie pisałam do ciebie listu.
Trochę się denerwuję.
Byłam na twojej wystawie.
Dzięki za zaproszenie.
Bałam się wyjść na zewnątrz.
Ale pomogłeś mi opuścić moją skorupę.
Wyjście po takim czasie było ekscytującą przygodą.
Tego mi było trzeba.
Bo twoje zdjęcia
były takie piękne.
Wiesz co?
Zawsze się bałam
upływu czasu.
Bałam się, jak…
zmienią się mój wygląd i sytuacja.
Ale pewne rzeczy nigdy się nie zmieniają.
RZECZY, KTÓRE NIGDY SIĘ NIE ZMIENIAJĄ
Na twoich zdjęciach
nadal mam 25 lat, tak jak ty.
To, co widzieliśmy…
Wspomnienia z tego dnia…
nigdy się nie zmienią, nieważne, ile czasu minie.
Kiedy o tym myślę, czuję się szczęśliwa.
Haruto.
Cieszę się, że skaleczyłam cię wtedy w ucho.
Dobrze, że w szpitalu zaprosiłeś mnie na randkę.
Cieszę się, że wróciłeś do fotografowania.
To była tylko chwila…
ale bardzo się cieszę…
że dzieliłam z tobą życie.
Sprawiłeś mi radość.
Z wielu powodów.
Pamiętasz?
Raz, kiedy obcinałam ci włosy,
też to powiedziałeś.
„Cieszę się, że cię pokochałem”.
Ja też.
Ja…
cieszę się, że cię pokochałam.
I zawsze będę.
Teraz i na zawsze.
Zawsze będę cię kochała, Haruto.
P.S.
Szkoda, że się dziś nie widzieliśmy.
Źle się poczułam. Poszłam do domu zaraz po obejrzeniu twoich zdjęć.
Mam nadzieję, że kiedyś znów cię zobaczę.
Gdy znów się spotkamy, chcę zobaczyć więcej twoich zdjęć.
Twoje zdjęcia są śliczne.
Nie przestań ich robić.
Haruto.
Dziękuję.
Misaki Ariake
Jest na drugim końcu świata.
Nie pozwól Makoto cię pokonać.
Tak dobrze.
Spróbuj być szczęśliwsza.
Uśmiech! Dobrze!
Szeroki uśmiech proszę!
Udawaj zaskoczoną.
Świetnie!
Od łokci w górę.
Ostatnie. Dobrze!
- Świetna robota. - Dziękuję!
- Dziękuję. - Dzięki.
- Idź tam. - Dobra.
Odpowiedź znajdziesz tylko przez wizjer.
Co?
Nieważne, jak bardzo się męczymy,
my, fotografowie, znajdujemy odpowiedź przez wizjer.
Tak.
Jak twoje zdjęcia na wystawie.
Pierwszy raz zobaczyłem zdjęcia zrobione kogoś innego.
Dobra!
Będę dalej robił zdjęcia.
Pewnie zawsze będę żałował,
że cię wtedy nie rozpoznałem.
Będę się starał znaleźć odpowiedź.
Dlatego wiosną
zawsze cię wspominam.
Moja miłość jest jak opadające płatki.
Proszę, weź ulotkę!
- Przepraszam! - Przepraszam.
Chcesz być modelką fryzjerską?
Napisy: Anna Jasiewicz