Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
SENE 2003
NEREDEN Mİ ANLIYORUZ?
- Evet, şey… - Her şey için teşekkürler Debbie.
Hoşça kalın.
DÜZLEŞTİRİLMİŞ SAÇLAR
- Pokerde çok kötüsün. - Evet.
Aslında başka şeylerde iyiyim.
CÜZDAN ZİNCİRİ
Dur, şimdi anladım.
ANLAMSIZ KÜPELER
İnanamıyorum. Çok süper. Kendi evin var.
Evet.
Peşinat için bir süre biraz para biriktiriyordum.
Dikkatli hesaplamalarla kenara biraz para koydum.
Harika.
Hayatımı yerle bir edince yanına taşınabilir miyim?
- Anlaştık. - Süper.
- Şu kitaplara bak! - Evet, büyük bir kitap kurduyum.
Öyle mi? Süpermiş. Bir gün büyük bir yazar olacağım.
- Olmak istiyorum. - Ne? Peki, eminim olursun.
- Nasıl bu kadar harika oldun? - Bunları söylemene gerek yok.
- Seninle zaten yatacağım. - İnanılmaz.
Sabah sana kısa hikâyelerimi gönderirim.
Harika.
Beğeneceğini düşünüyorum.
- Tamam, sessiz ol, evet. - Sustum, özür dilerim.
Aslında 23 kısa hikâye yazdım.
Tanrım, kes artık.
20 SENE SONRA
Günaydın.
Mutlu yıllar, çok daha genç olan adam.
Ne? Aynı yaştayız.
Kadın yılına göre değiliz. Kadın yılına göre ben kocakarıyım,
sense 70 yaşında ne kadar buruş buruş ve kel olsan da
seksi sayılacaksın.
- Tebrik ederim. - İtiraf edeyim, güzel bir olay.
Sana süper bir doğum günü hediyem var.
Porsche mu aldın? 356 mı aldın?
Hayır, mor renk 911. O değil miydi?
Kahve ister misin?
Olur, teşekkürler.
Seni sonra arayayım.
New York'a bir şey getirmemi istemedin
ama hiç ot bitkin var mı?
Neyim?
Ot bitki işte. Boş ver, birkaç tane alırım.
Pervaza taze fesleğen veya nanen koyarsın.
Yemek yapar, yer veya sadece koklarsın.
Debbie, lütfen daireme toprak getirme. Sana yalvarıyorum.
Aman ne sürpriz. Sabahları The Cars dinliyorsun.
Sabah, öğlen ve geceleri.
Evine geldiğimde birini getirmek istersen
ve evden çıkmamı istersen çıkarım ve…
- Şimdi rahatsız hissediyorum. - Lütfen, seni çıplak gördüm.
- Tuhaflığı hiç gitmiyor. - Çok tuhaf.
Teşekkürler. Kendimi bir hafta tutabilirim.
Belli olmaz, belki sen burada biriyle tanışırsın
ve burada koca bir seks partisi veririz.
- Kusacağım desem? - Evet, özür dilerim, iğrençti.
Neyse, kimseyle tanışma ihtimalim yok.
Bildiğin gibi, soğuk ve taşlaşmış, küçük bir kalbim var.
İyi ki çok abartmıyorsun.
Jack'i bir hafta bırakmayı sorun etmediğin için
seninle gurur duyuyorum.
Gayet sorun ediyorum, panik atak geçiriyorum. O benim bebeğim.
Hiç bu kadar uzun süre bırakmadım. Yaratık uyandı.
- Günaydın, bunu yiyebilir miyim? - Günaydın.
- Evet, glütensiz. Peter'a selam ver. - N'aber?
- Selam, n'aber? Balkabağı Jack? - Ne?
Lakap arıyorum, olmadı mı?
Olmadı, sevmedi.
- Arayışa devam et. - Şuna bak, artık bebek değil, tamam mı?
Bir şey olmaz.
Önüne mama kabı ve bir oyuncak koyup bırakmıyorsun ya.
Scarlet yanında olacak. Fikrimi söyleyeyim mi?
Bunu söylemenden fikrini çok iyi anladım.
O benim çocuğum değil ama bence biraz mesafe Jack'e iyi gelir.
Tek evcil hayvanı bongtan çıkan yangında ölen
bir Japon balığı olan adamdan ebeveynlik dersi aldım.
Baskıcı ebeveynlik var, şımartan ebeveynlik var.
Sen ne yapıyorsun? Senin yaptığın boğucu ebeveynlik.
Çocuğu öyle bir sıkıyorsun ki çocuk boğulup gidecek.
Benzetmeni anladım, sağ ol.
Bir hafta aynı şehirde olacağımız için ne kadar heyecanlısın?
En son ne zaman bu kadar çok takıldık?
Bilmem, 2008'de mi? Depremden korktuğun için
LA'den gittiğin dönem.
Chino Hills depremi çok ciddi bir olaydı.
İşe gideceksin ama gitmeden hediyeni vermek istiyorum.
- Bir çekmeceyi temizliyordum… - Temizlik yapıyorsun demek.
Arada sırada yaparım.
Bak ne buldum.
Hatıraları sevmezsin.
Evet, hatıraları hem de hiç sevmem.
Tamam, dur. Hediyen bu. Bak.
Bende kaldığın gece sehpaya koymuştum.
Düğünümüzde hatıra falan olur sanmıştım.
- 20'li yaşlarımda bu kadar salaktım. - Değildin.
Biraz salaktım.
Gecenin en güzel yanı tüm paranı almamdı!
En güzel kısmı o muydu?
Sevişmemizi gölgede bıraktı çünkü sonraki sabah kaçtın.
- Sonra aradım ama. - Evet.
Sonra arayıp şöyle dedin,
"Seninle veya başkasıyla çıkamam çünkü tanıması imkânsız pisliğin tekiyim"
İşte içimdeki yazar bu. Çok güzel ifade etmişim.
Bir de abartan ben miyim? Neyse.
20 yıllık dostluk. 20 yıl. İnanabiliyor musun?
Dünyanın en iyi, en iyi arkadaşına sahipsin.
Aynen sen de.
Mutlu yıllar Peter.
Sağ ol, harikasın.
Birkaç güne görüşürüz.
Selam.
Debbie'yle çene çalmanız hiç bitmeyecek sandım.
- Farkındayım, kusura bakma. - Evet, ne konuştunuz?
- Ondan bundan. - Ondan bundan mı?
Peki, yani hiç tanışmadığım, en yakın kadın arkadaşın
doğum gününde seni arıyor ve uzun uzun konuşuyor musunuz?
Sıradan bir kız değil, Debbie o.
Kıskanmıyorum herhâlde. Bana bir baksana yani ama tuhaf bir durum.
Becca.
Birbirinizi bu kadar seviyorsanız niye birlikte değilsiniz?
Debbie'yle ben mi? Evet, işte.
İşte ne?
Debbie
öyle biri.
Ben de böyle biriyim.
İşe gidelim mi? Uber geldi.
Bugün göz alıcısın.
Tamam, bu akşam Brownstone Club'ta, doğum günüm olduğunu söyleme.
Abartırlar, ben ikimizin arasında kalmasını istiyorum.
Peter.
Efendim?
Sonra ne olacak?
Yemekten sonra mı? Tartları güzeldir.
Yok, ilişkimizi kastettim.
Yani altı aydır birlikteyiz.
Artık hiç yakınlaşmadığımızı hissediyorum.
- Seni çok yakından tanımıyorum. - Tanıyorsun.
Her şeyi anlatırım, içim dışım birdir.
Vaktimi boşa harcayıp harcamadığını bilmek istiyorum, tamam mı?
Boşa harcamayı tanımlasana.
Sen tanımladın işte.
Doğum günün kutlu olsun.
Hayır, yapma ama.
- Bitti Peter. - Şey…
Arabayı da aldı.
- Antihistamin aldın mı? - Aldım.
- Burun spreyi? - Aldım.
Güzel, gitmeye hazırız.
Günaydın ekip!
Uğurböcekleri bahçede çok iyiler!
- Size de iyi bir gün diliyorum. - Sana da Zen.
Ben buradayım!
Belki şuraya geçerim.
Alerjilerin yüzünden doğum günü partisinde farklı bir tatlı vermek hakkında
Alexander'ın annesiyle konuştum.
- Unutma. - Şaka mı yapıyorsun? Utanç verici bir şey.
Wade'le hâlâ takılıyor musun? Selam Wade!
- Anne. - Ne?
- Ne var? Öğrencilerimden biri. - Öğretmen değilsin.
Burada çalışıyorum, öğle yemeğini vereyim. Eskiden hep beraber takılırdınız.
Bize yatıya gelirdi.
Bunu çantana koyayım. Bir keresinde kanepemize işemedi mi?
Anne.
Ne var? İşedi.
- Selam kızım. - Tanrım, selam.
Korkunç ofis kahvemden ister misin?
- Bu var. - Peki.
- Ama evet, elbette. - İçelim hadi.
Eşyalarını topladın mı?
Evet, topladım.
Nihayet tatile çıkmana çok sevindim.
Ne? Hayır, tatile çıkmıyorum. Bunu sana açıkladım ya.
Yerel Okul Bölgesi'ndeki Kıdemli Muhasebeci pozisyonuna
başvurmak için yıl bitmeden bu programı bitirmeliyim.
Böyle seksi kelimeler söylemene bayılıyorum.
Evet, paraya ihtiyacım var.
Sigortam Jack'in egzama ilacını sadece altı aylığına karşılayacak,
sonrasında da…
- Bin dolar. - Evet!
Aylık bin dolar lan. Yani hayır, tatil falan değil.
Pekâlâ.
Umarım New York'a gittiğinde
vakit ayırıp kendin için güzel bir şey yaparsın.
Küvete girip rahatlayabilirsin.
Seyahatlerimde bunları severim.
Küvete girip çocuklarımın "Acıktım" diye bağırışını duymam.
Hep açlar mı?
- Onlara hiç yemek vermiyorum, yani… - Hiç mi?
Jimmy neden gelip Jack'e bakmıyor?
Zirve tırmanışı sezonu. Gitmek zorunda.
Tanrım, ona karşı çok iyisin.
Eski kocam dağcı olsaydı ve yılın 10 ayını
her yeri dövmeli, 33 yaşındaki seksi bir kadınla dünyayı gezseydi…
Kadının Instagram'ına mı bakıyorsun?
Jimmy'nin sevgilisinin Instagram'ına bakmaz mıyım sanıyorsun?
Ne yapıyoruz ki? Bakmasam kime dönüşürdüm?
Olsun, ona da uyuyor bana da uyuyor. Hem Jack, Scarlet'la takılmayı seviyor.
Umarım bu seyahatten istediğini elde edersin.
- Evet. - İhtiyacın olanı da.
Diplomanı al, bir erkek bul, eve gel,
sonra o tarihi eser olmuş mutfağını yaptır.
Ayrıca bence saçına kat vermenin vakti gelmiş.
Kat verdir, kâkül kestirme.
Kâküller acil durumlar için.
Hayatımdaki tüm sorulara cevabın var.
Biz arkadaşız.
Elbette yaptığın her seçime dair enine boyuna düşünülmüş eleştirilerim var.
Üstelik çözümlerim de.
Yani Manhattan macerana çıkıp kendine taş gibi biri bulursan
manikür yaptırmanı önerebilir miyim?
Ağda yaptırabilirsin. Biraz çeki düzen verirsin.
Ağda mı?
Ağda.
- Ağda. - Bunu kabul edemem.
Yalvarıyorum efendim! Lütfen canımı yakmayın!
Hayır, bunu değerlendirme. Baştan alıyorum.
Tamam.
Yalvarırım efendim, lütfen canımı yakmayın!
Güzel miydi?
- İnanılmazdı. - Selam Scarlet.
- Selam Deb. - Ne var ne yok?
- Seçmelere gideceğim. - Ne?
Evet, 1920'lerde, bir seri katili konu alan bir dizi için.
Başrolün boğarak öldüreceği hizmetli rolü için seçmelere gireceğim.
Tamam, deneyebilir miyim? Peki, geliyor.
Yalvarırım efendim, lütfen canımı yakmayın!
Boğuluyordum. Nasıldı?
Açıkçası çok iyiydin.
- Muhtemelen rolü alamayacağım. - Hiç belli olmaz.
Ben yokken Jack'le ne yapacağına dair attığım e-postayı gördün mü?
- Evet, hallederiz, değil mi Jack? - Evet.
Deb, senin adına çok mutluyum.
Muhasebecilik meselesi, her neyse çok süper ve ilham verici.
Sayılarla aranın iyi olması çok tuhaf. Kitapları seversin sanıyordum.
Kitaplarla ilgili bir şey yapsana.
Bu diploma kullanışlı olacak. Bekâr anneler böyle olmak zorunda.
Evet, doğru, trajik bir durum.
Büyük ziyan.
Ziyan.
Seninle danışma süremizin bittiğini biliyoruz.
Seni yakından tanımak için biraz daha zaman istiyorduk sadece.
Arkadaşlar, beni çok iyi tanıyorsunuz.
Son altı ayda birlikte çok vakit geçirdik.
Evet, geçirdik, harikaydı.
Harikaydı.
Sırada ne olacak diye merak ediyoruz.
Sırada önüme bakmak var.
Çok ama çok üzgünüm.
Bizimle gel.
Yeni pazarlama müdürü arıyoruz. Sen olmalısın, çok bariz.
- Evet! - Üzgünüm.
Planımda böyle bir şey yok.
Üzülmeyin.
Hayır, sorun değil. Evet.
Böyle olmak zorunda işte.
Sanırım seni artık sevmiyorum.
İşler çirkinleşiyor.
Çirkinleşeceğini biliyordum.
Telefonundan numaramı silebilirsin.
- Kayıtlı değil ki. - Kaydedip öyle sil.
- Üzüldü, ikimiz de üzüldük. - Sorun değil.
Bak Peter, böyle bir şey oluyorsa,
belli ki oluyor, umarım aradığın şeyi bulursun demek istiyorum.
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN PETER! DAİRE KURULUNDAKİ ARKADAŞLARINDAN
Mutlu yıllar dostum.
- Dik dik bakıyorsun. - Biliyorum.
Seni çok özleyeceğim de ondan.
Anne, uzun süredir bunu yapmak istiyorsun.
Söz, bir şey olmaz.
Yalvarıyorum efendim. Lütfen canımı yakmayın.
- Rolü kaptım. - Ne?
Evet! İnanabiliyor musunuz?
- Süper bir haber bu! - Aynen, bu gece Vancouver'a uçuyorum!
İki hafta kalacağım çünkü bir repliğim olsa da
karakterim çok önemli sahnelerde arka planda. Aman tanrım.
Aman tanrım, ne halt ettim ben?
Sizi çok sevdiğimden haberi vermek için hemen buraya geldim.
Jack'le olmam gerektiğini unutmuşum çünkü pisliğin önde gideniyim.
Hayır.
Ne yapacağım?
Ne yapacağız?
NEW YORK'A GELEMİYORUM SCARLET YAN ÇİZDİ
Sorun değil, hem de hiç sorun değil.
Öyle görünmüyor. Gürültülü gibi.
Programı seneye bitiririm. Zaten bir sonraki program seneye.
Biraz canın sıkkın gibi.
Sorun değil, yetişkinim.
Can sıkkınlığı yetişkin olmanın büyük bir parçasıdır.
Hem de çok büyük.
Bunu iple çekiyorum.
Evet, bu yüzden sürekli dikkatli ve temkinli olmak zorundasın.
- Açmayacak mısın? - Hayır, bana borç vermeye çalışacak.
- Bunu bilemezsin. - Evet, biliyorum.
- Selam Peter. - Borç vermeye çalışmadığımı söyle.
- Söyledim. - Bilet aldım, o yüzden aradım Jackie Jack.
- Takılmaya hazır mısın? - Lütfen, lakap yok.
- Ne? - Haklısın.
Hiç iyi lakap bulamıyorum. Üzerinde çalışırım.
- Selam Debbie. - Ne?
Ve araba kiralıyorum, sizin arabanız ne bilmiyorum.
- Ama ona bulaşmam. - Dur, ne?
Çok fazla "Dur, ne?" diyorsun. Seni salak gibi gösteriyor.
Anlamıyorum sadece.
Jack'e bakmak için bir haftalığına LA'e geliyorum.
- Sen de burada kal, tek başına. - Peter, yapma.
Bakıcılık yapmak için her şeyini bırakamazsın.
Bir işin, bir hayatın var.
Hayatın var mı bilemem ama bir işin var.
Müşteriler arası boş vaktim var, o açıdan bir sorun yok yani.
Seninle takılmak kadar eğlenceli olmayacak
ama ihtiyacın olan bu.
Peter, Jack'e bakmak aslında çok büyük bir iş.
Milyarlarca şeye alerjisi vardır, bir sürü ilaç kullanıyor
ve açıkçası şu an pek fazla arkadaşı yok.
- Yardım edeyim, sana borcum var. - Borç mu?
Evet, Jack doğduğunda neredeydim?
Londra'da, İspanyol bir bankanın
Doğu Avrupa'da şube açmasına yardım ediyordum
ama annem öldüğünde cenaze için arabayla Los Angeles'tan
ta Ohio'ya geldin lan.
Beni bir değil, iki kez rehabilitasyondan aldın.
Evet, biliyorum, çok iyi bir arkadaşım
ama bunları karşılığında bir şey bekleyerek yapmadım.
Yapmadın tabii çünkü bir canavar değilsin.
Yardıma ihtiyacın var ve ben geliyorum.
Bu kadar.
Peki.
Bir şey olmaz, değil mi?
Evet, sadece bir haftalığına.
Sadece bir haftalığına.
Şu an pantolona sarılıyorum.
Anne, hadi. Geç kalacağız.
- Yardım lazım mı? - Hayır.
Bir yöntemim var.
- Böyle yaparım. - Peki.
Hareketli, dört tekerli bavul yaptılar. İtmene gerek yok. Adı da dört tekerlekli.
- Öyle mi? - Evet.
- Ne oldu? - Sen yokken begonya mı diksem?
- Kendini göster Zen. - Tamam, iyi yolculuklar.
Sağ ol.
İyi yolculuklar, umarım varırsın
Mısır tarlalarında durmazsın
Evet.
Seni özleyeceğim, her gün arayacağım.
- Tamam mı? - Tamam.
İyi yolculuklar, umarım varırsın.
- Seni seviyorum. - Güle güle anne.
Umarım iyisindir
KAPI 40 - 48B
Leesh.
Geldi işte.
Şuna bak, harika görünüyorsun.
Aynı görünüyorsun.
Biliyorum, çok korkunç, değil mi?
- Evet! - Evet.
Bunu ister misin? İhtiyacın olabilir diye düşündüm.
- Seni iyi gördüm. - Sağ ol.
Hâlâ uzun boylu, köşeli çeneli, uzun kirpikli bir hâlin var.
Kimisi sever.
- Ben hiç sevmem ama… - Evet.
Neyse, Jack'e bakmak için buraya gelmen çok hoş bir davranış.
Hiç sorun değil.
Açıkçası işte boş bir anımdı, kısa süreli bir proje, öyle değil mi?
İşim budur. Girer, yönetir, hiçbir soruna bulaşmam.
Kötü bir haberim var. Çocuklar sırf sorun demektir.
- Öyle mi? - Evet, hem de çok.
Göreceğiz.
Şu ikisi var ya. Onlar benim kızlarım.
Peki, çok eğlenceli birine benziyorlar.
Jack geliyor.
Pekâlâ, hallederim.
N'aber Jackie Gleason?
O kim ya da o ne?
Olmadı mı? Peki. Uzayalım bu fakirhaneden.
Fakirhane ne alaka?
Açıkçası tam olarak bilmiyorum.
- Sürmek ister misin? - Hayır.
- Porsche'u sürebilirsin. - İstemiyorum.
Lamborghini'yle bunun arasında kaldım. Lotus mı isterdin?
- Ne? - Peki.
Bir dahakine Lotus'ı getiririm, sürersin.
Lotus da ne?
Annem üstü açık arabaları hiç sevmez. Çok kolay takla atıyorlarmış.
Ama süperler. Takla atma kısmını telafi ediyor.
Sana bir soru sorayım.
O çocuklar seni neden görmezden geliyordu?
Zamanında ben de 13 yaşındaydım, tamam mı?
Şu an çok havalı olduğumu biliyorum
ama 13 yaşındayken kolunun altında
eskimiş bir Çavdar Tarlasında Çocuklar kitabı olan,
mantar kafa saç kesimli, yürüyen Adem elmasıydım.
Ayrıca babam yoktu.
Ben 13 yaşındayken beni terk etti.
Üç yıl sonra sarhoş hâlde bir hendekte öldü.
Yolun kenarında yürüyormuş, birden küt diye düşmüş.
Aman tanrım.
Yani şu an yaşadığın şeyin daha kötüsünü görmüşümdür, anlat hadi.
- Anlat hadi Jack Be Nimble. - Bunu anlamadım.
Hâlâ uğraşıyorum, tamam mı?
Hokey yüzünden.
Peki.
Wade'le arkadaştık, eskiden birlikte paten kayardık
ama o şimdi takıma girdi, ben giremiyorum.
Takımdaki Evan'la takılıyor.
Yani takılmayı bıraktık.
Dur, hokey mi oynuyorsun? Debbie hiç anlatmadı.
Evet.
Spor salonuna alerjim var, basketbol oynayamıyorum.
Çime alerjim olduğundan beyzbol oynayamıyorum.
Wade ve sinsi arkadaşlarıyla neden oynayamıyorsun peki?
Dur, pardon.
Muhtemelen sinsi değildir ama suratından çakallık akıyor.
Anlatabildim mi?
Takımda neden oynayamıyorsun?
Çok kısayım. Annem çok tehlikeli diyor.
Annenin bana bunu anlatmadığına inanamıyorum.
Bana her şeyi anlatır.
Ama sen ona her şeyi anlatıyor musun?
Elbette.
Debbie neden koca bir tepenin yamacında
ev aldı hiç anlamıyorum.
Evet.
İnsan alışıyor sanırım.
Hayır, hep böyle berbat.
Sizden önce kim oturuyordu? Alpaka mı?
Evet! Selam Jack.
Jack'le takılacak adam sensin.
- Memnun oldum. - Ben Zen.
Budizm'deki gibi. Şu kapını ardında oturuyorum.
Teknoloji şirketi sattığım için zengin biriyim.
- Tabii. - Sabahları sörf yaparım.
Günün kalanında Debbie'nin bahçesindeyim.
- Senin bahçen? - Benimki mi?
Bahçeme ben bakmam, oraya bir adam bakıyor. Şurada.
- Evet! - Evet!
Acayip komik bir adamdır.
Spokane'li.
Peki, tanıştığıma memnun oldum.
Ben de.
- Peki. - Hoşça kal Zen.
Tamam, işe dönelim.
- Zen'i bilmiyor muydun? - Hayır.
Annemle birbirinize her şeyi anlatmıyor…
Evet, seninle bu konuya… Bu, yetişkinler arasında.
Pekâlâ.
Gece uyumayıp bunu mu yaptı?
Annen tam bir deli.
Çok iyi biliyorum.
Pekâlâ, açalım.
Selam, ben geldim. Brooklyn'deyim.
Eve vardınız mı? Notlarımı gördün mü?
- Evet, görmemek elde mi Deb? - Peki.
En önemli konu şu, kahvaltısını ver,
öğle yemeğini hazırla, okula giderken ilaçlarını al.
Diğer önemli konu da alerjisi olan şeylerin listesi.
Kahve makinesi yanında. Pardon.
Kaplatmışsın. Güzel. Bunda "acil" yazıyor.
Evet, fıstıksız fıstık yağını yazmayı unuttum ama o da var.
- Şeyde… Evet. - O ne bilmiyorum.
Jack, tarih makaleni yazmaya başladın mı?
- Başladım. - Hiçbir şey yapmadı yani.
Ona hatırlatmak zorundasın. Bir tez seçmeli.
İspanya-Amerika Savaşı üzerine yazıyor. Sanırım İspanya'ya karşı veriliyor.
- Emin değilim. - Evet. Deb, Jack gayet iyi.
Burası çok kalabalık, inanılır gibi değil.
Akşam ne yiyeceğimizi bulmalıyız.
Hayır, endişe etmene gerek yok çünkü yemek bıraktım.
Dondurucuyu aç.
ACİL!
Bunun üstünde de "acil" yazıyor.
Jack güvece bayılır.
Akşam yemeği söyleyebilirim.
Tonla paran olduğunu biliyorum
ama ona dışarıdan yemek söylemeni, lüks yerlere götürmeni istemiyorum.
Evet, tamam. Ödev, sonra dondurulmuş yemek.
Söylemeyi unuttuğum bir şey var.
Neyi unuttuğumu unuttum.
Debbie, kes artık.
Soluklan.
Etrafına bak.
Evet, tadını çıkar.
- Sonra ararsın. - Tamam.
- Meksika mutfağına alerjin var mı? - Hayır.
Hadi.
Pardon, affedersiniz.
Pardon, Peter Coleman'ın dairesine gidiyorum.
O bavulların dört tekerlileri çıktı.
Adları dört tekerlekli.
Evet, peki…
Tamamdır.
Aman tanrım.
Nefes kesici.
Aman tanrım.
Ne?
Renge göre mi? Cidden mi?
Tanrı aşkına Peter.
Dur, kolları nerede? Nasıl açacağım?
Bu ne böyle?
Çok üzücü ama.
Peter.
Daha yapıştırmaları duruyor.
Bir bardak 25 dolar mı? Aman tanrım.
Peter, paran var diye çarçur etmene gerek yok.
Tamam, ne yapalım?
Ben ödevimi yapmalıyım.
Daha yeni geldim!
İkimizin gecesi bu! İkimizin günü.
Özel günleyelim.
- Öyle bir fiil yok. - Artık var.
Mesela film izleyebiliriz.
Yok.
Üç kumandamız var, bakabilir miyim?
Bu, televizyonun kumandası. DVD oynatıcıyı kapalı tutuyor.
Bu da ses için. Sadece sesi kontrol ediyor.
Bu, W-Fi'ın çalıştığından emin olmak için kablolu yayının kumandası.
Bu da alıcı.
Ama yemek yerken televizyon izlemem yasak.
Ödevden önce asla izleyemem.
Zavallı çocuk.
Bu evde olanlardan haberim olsaydı
çok daha erkenden gelirdim.
Teşekkürler.
Annem senin için hep sorumsuz der.
Senin için "yuvarlanan taş yosun tutmaz" der.
Artık ne demekse.
Öyle mi der?
Evet, kadınlarla aranın çok kötü olduğunu da söyler.
Annen yok mu…
İyi ki geldin çünkü rahat birisin.
Rahat.
Dur, her şeyi durdur. İşte bu filmi seyredeceğiz.
YARATIK
- Yaratık mı? - Evet, izledin mi?
Hayır, korkunç mu?
Dehşete düşürür.
Güzel.
Hayır, böyle…
Burası niye bu kadar soğuk?
Kalorifer.
- Selam. - Özür dilerim, duyamıyorum.
Sensöre tutman gerek.
Tanrım, çok sağ ol.
Selam, ben Debbie.
Bir saniye, o Debbie sen misin? Peter hep senden bahseder.
Evet, benim sanırım. Sen kimsin?
Ben Minka, biraz utandım.
Peter'ı burada sandım ve içime hiçbir şey giymedim.
- O kadarını anladım. - Evet, aptal gibi hissediyorum.
Takma. Herkes illa yarı çıplak hâlde birinin kapısını çalmıştır.
Yani Peter'la ilişki…
İlişkimiz vardı, eskiden.
Altı ay sonra ayrıldık. Sonra Becca'yla çıkmaya başladı
ama kadının sosyal medya hesabına göre ayrıldıklarını anladım.
Gelip şey yapayım dedim…
- Demek oraya öyle oturuluyor. - Bu arada Peter nerede?
Birkaç gün LA'deki evimde kalıyor, ben de burada kalıyorum.
Çok tatlı, sana içki ısmarlayabilir miyim?
Art niyetim yok.
Peter'ın duygusal olarak neden bu kadar çöktüğünü sormayacağım.
Çok isterdim ama yarın derslerim var.
Sabah erken kalkmalıyım. Programım var. Başka zaman.
Evet, tabii.
Seni Brownstone Club'a götürürüm. Peter'la orada tanıştık.
Harika birisin.
Seni sevdim.
Bu seksi, X kuşağı, çevreci anne tarzın hoşuma gitti.
Teşekkürler.
Minka'yla partiye mi gideceksin?
Beni bir ara bir şeyler içmeye davet etti.
- Şahane. - Bu akşam ne yapıyorsunuz?
- Ne yaptık? Özel bir şey yapmadık. - Orada mı? Benimle konuşmak istiyor mu?
Şu an ödevini yapıyor, yani…
Güzel.
Bu arada bahçende tüm gün çatalı görünen bir adam olduğundan
haberin var mı?
Evet, Zen'i diyorsun.
Bahçe işinde çok iyi olduğu için sık sık oralarda.
Bu yüzden ona izin veriyorum.
Zen'den bahsetmedim mi?
Hayır, bahçende bir adamın yaşadığından bahsetmedin.
Peter, teşekkür etmek istiyorum. Burası şahane bir yer.
- Çok rahat ve… - Gerçekten mi?
Hayır, pek sayılmaz. Bomboş bir yer.
Birisi tüm eşyanı çalmış gibi.
Çalsalardı buraya getirirlerdi çünkü burası eşya dolu.
Var olmuş, var olan ve var olacak her şey burada.
Cidden mi? Evinde tek bir fotoğraf veya bir süs yok.
Süs sevmem, almam. Hem de hiç. Süsleri yasakladım.
Bu arada, tüm kitaplarını renklere göre dizmişsin, bu da…
New York'un seni değiştirdi, biliyorum ama bu çok koydu.
- Dekoratörüm yaptı. - İğrenç.
O kelimeyi ağzına aldığına inanamıyorum. LA'den hiçbir hatıra yok mu?
Hayır, hatıralar hakkında kuralımı biliyorsun.
Sana bir soru sorayım.
Burnumu sokmaya çalışmıyorum ama Minka'yla ne oldu?
Tam senlik biri gibi, ipeksi, parıl parıl biri.
Su samuru değil ya.
- Ne oldu? - Bilmem.
Beni tanırsın, bir şey yapıp batırmışımdır.
Kes şunu.
Kadınlarla aramın çok kötü olduğunu kayda geçelim.
Hatta kimileri benim için "yuvarlanan taş yosun tutmaz" der.
Ne?
Evet, haberin olsun, çocuğun çok dedikoducu.
Hakkımda söylediğin her şeyi öğreneceğim.
Öyle bir şey demedim.
- Tamam, dedim. - Evet, eminim.
- Sanırım beni yanlış anladı. - Geç oluyor.
Sen en iyisi uyu.
Delinin teki bana bir kilometrelik bir yapılacaklar listesi verdi.
O deli sana iyi geceler diyor. Jack'e selam söyle. İnternette görüşürüz.
- Seni sonra bulurum! - İyi geceler.
Güle güle.
Evet? Sende ömürlük bir yara açtım mı?
Kime ne? Süperdi. Annem seyretmeme asla izin vermezdi.
Annene mi benziyorum?
Tanrı aşkına. Yok artık.
"Peter"
"Sana"
"Çok"
"Teşekkür"
"Ederim"
"Çocuğumu mahvetme"
Evet.
DEBBIE - İÇKİ ALMAYA GİDİP SANA İÇKİ ALDIM.
PROGRAMINI BİTİRİNCE BUNU PATLAT P.
Çok tatlı.
Alerjisi olduğu şeyler: Tüm fındıklar,
çoğu baklagiller, badem, Antep fıstığı, kaju, pikan cevizi, Makedemya fındığı,
fındık, ceviz, Brezilya fındığı, Hindistan cevizi.
Ay çekirdeği ezmesi.
Fındık değil, peki.
Tamam, portakal, listede yok.
Tamam, bıçak lazım.
Hey, yok artık.
Selam dostum.
Selam.
- Evet. - Ne yapıyorsun?
Sadece… Şunu…
Yok artık.
Jack.
Pekâlâ, yapalım şunu.
Bu şey içinden cin çıkarmak hariç ne işe yarıyor?
Sinüslerimi temizliyor.
İğrenç.
Öğle yemeği hazırladın mı?
- Hallediyorum. - Peki kahvaltı?
Kahvaltı hazırlamadın, değil mi? Peki.
- Sana glütensiz pankek. - Teşekkürler.
Teşekkürler.
- Ben de içebilir miyim? - Hayır.
- Kaplanmış karta bak. - Hayır.
- Kahveye alerjim yok. - Kahve içemezsin, odaklan hadi.
Burun temizleme kapları, paketlenmiş öğle yemekleri, kahvaltılar,
yaşa uygun filmler benlik değil.
Bu konuda iyi değilim.
Ama bunda sorun yok. Sana odaklanmaya geldim.
Buradaki işim çok basit.
Kendine kendin hakkında anlattığın hikâyeden daha iyi bir hikâyeyi
başkalarına anlatmayı öğretmek.
Kendimize anlattığımız hikâyeler çok kısıtlayıcıdır.
- Anlamıyorum, nasıl yani? - Tamam, örnek vereyim.
İkimizin de tanıdığı biri, annen.
- Peki. - Annen tanıdığım en zeki insan.
Tanıştığımızda çok hırslı biriydi.
Editör falan olmak istiyordu ama sonra, zamanla
pratik, mantıklı olması gerektiğine inanmaya başladı.
Kendine anlattığı hikâye bu.
"Sorumluluk sahibi ol"
Senin hikâyen bu değil mi?
- Benden mi bahsediyoruz? - Sorulara soruyla mı karşılık verirsin?
Soruya gelen soruya hep soruyla mı karşılık verirsin?
New York'a taşınma sebebin deprem mi?
- Annem buna inanmıyor. - Mesajdan sapmasak?
Yeniden markalaşma başında küresel eşleştirme diye bir şey yaparım.
Tamam mı?
Bu da dünyaya, yani senin için Wade ve Çakal Surat'a…
Evan'a sunacaklarını gösterme şeklindir.
Bugün bunları sunman gerek.
- Kings maçına koltuk mu? - Ne? Bunlar koltuk değil.
Lüks loca biletleri.
Arkadaş olmaları için rüşvet vermek sayılmaz mı?
Yeniden markalaşma burada giriyor.
"Rüşvet" kelimesini "teşvikleme" olarak baştan adlandıracağız.
Öyle bir kelime yok.
Benim sektörümde ihtiyacımız olan kelimeleri uydururuz.
Bana sorarsan resmen tıraş.
İşte anladın. Böyle, tıraş.
- Şu tıraş kahveme bak. - Cidden çok istiyorum.
Unutma, çıkışta seni alacağım.
- Kings maçına gidiyoruz. - Tamam.
Koca bir locamız var. İstediğin kişiyi davet edebilirsin.
- Sonuçta lüks loca. - Tamam, çıkışta görüşürüz.
Çıkışta görüşüp Kings maçına gideceğiz.
- Evet, büyük maç var! Hadi! - Bir sürü şeker ve dondurma olacak!
- Kahve? - Ismarlıyor musun?
Evet, şeyden alabilir miyiz? Tereyağlı kahvelerden.
Eliyle gösteriyor bir de.
Eliyle gösteriyor.
Evet, öyle.
- Çok iyi yapıyorsun. - Çalıştım.
Merhaba, günaydın.
Merhaba.
Yeni okul malzemelerine bayılıyorum.
Yeni kalem kokusu. Süper değil mi?
Not almana gerek yok, internet üzerinden.
- Biliyorum ama yazarsam daha iyi… - Merhaba arkadaşlar.
Risk Modellemede İstatistiğe hoş geldiniz. Anlatacak çok şeyimiz var.
Hemen başlayalım.
Modelleme problem türlerini ve denetimli ve denetimsiz
öğrenme yöntemlerini inceleyerek başlayacağız.
Ne çok bilgi verdi ama.
- Notlarımızı paylaşabilir miyiz? - Selam.
Tanrım, çok sıkıcı bir dersti.
YENİ KANKAM MINKA
Selam.
- İlk dersin nasıldı? - Fena değildi.
Bahsettiğimiz içki için havanda mısın?
- Olur tabii. - Harika.
Çok yakındayım, gelip seni alayım. Görüşürüz, hoşça kal.
Bu edebiyat dersinde bol bol okumaya hazır olun.
Uzun romanlar, tuğla gibi kitaplar okuyacağız.
Kapı stoperi olacak kitaplar.
Bu derste Anna Karenina broşür sayılır.
Uris, Clavell, Michener okuyarak büyüdüm.
Bir de Haley, Alex Haley'yi unutmayalım.
Küçük puntolu, dev bir kitap okumanın zevkini aşamadım.
Evet.
Hayır, pardon.
Alex Haley'den Malcolm X'i kaç kişi okudu?
Elleri göreyim. Peki…
Selam Bayan Sırt Çantası, hazır mısın?
- Çabuk geldin. - Şirin bir üniversite.
Değil mi?
Şahsen okullara alerjim var.
Diferansiyel Kalkülüs üzerine doktora yaptıktan sonra
"Yeter" dedim. Tamam, benimle gel.
Diferansiyel kalkülüs mü dedin?
Çok komik, tam idman alanına daldın.
Patenlerimin bağcıkları koptu, benim suçum değil.
Şunlara bak.
- Oğlum, jelibon. - Bayılırım, bunları çok severim.
- Bu sanırım acılı, tarçınlı. - Cidden mi?
Tarçınlı Jolly Rancher denedin mi?
- Evet. - Acılı, tarçınlılara bayılırım.
Çok acı, bunu pek sevmem.
Hiçbiri alerji listende yok. Yani rahatça yiyebilirsin.
Fındık beyinlilik etme de ye işte, fındık yeme tabii.
- Bu, meyan kökü. - Niye benimle konuşmuyorlar?
- Nokta! - Konuşacaklar.
Kafana takma, hadi.
Forma falan al. Formamızı giyelim, bastır Kings!
Bana bir içki lazım.
Evet, içki içelim.
- Bir, dilim kurudu. - Aynen.
Tamam.
Bir saniye, bu insanlar çok şık.
Ya özel biri ol ya da birini tanı, bende ikisi de var.
Aynı zamanda ikisi de yok. Beni harika kılan bu.
Buraya uyum sağladığımı sanmıyorum.
Herhâlde yani ama benimlesin. Yürü.
Teşekkürler Petra.
Bu arada Peter'dan konuşmak zorunda değiliz.
Tamam, anladım.
- Yani başta vardı. - Oğlum!
- Cidden… - Son ralliyi gördünüz mü?
İnanılmazdı, değil mi? Tıraştı, değil mi?
Ya da Kanadılıların tabiriyle, "Tıraştı, he?"
Ne diyor bu?
- Şeyin farkında ol… - Tamam.
Size Manhattan Maiden.
Size de Garden Glory.
- Afiyet olsun. - Sağ ol.
- İçecek miyim, sulayacak mıyım? - Peter'la nasıl tanıştınız?
Peter'dan konuşmayacağımız kısma geldik mi? Peki.
O kısma geldik.
Uzun lafın kısası, bir kez yattık, sonra kaçtı ve arkadaş olduk.
Sonra sen başkasıyla evlendin.
Dağcı Jimmy'yle.
Bu da çok komik çünkü o dönem garanti seçenek gibiydi.
Benim hakkımda çok emindi.
Ama sonunda büyük maceralara çıkmak istedi
ve benim maceralarım kitap okuyup anne olmak.
Yani daima yanında olacak birine ihtiyacı olduğunu anladı.
O kişi ben değildim.
Şu anki aşk hayatın nasıl?
Düz bir çayırdaki esinti
veya boş bir çatı katındaki ayak sesleri
veya ne denir…
Eski, hayalet kasaba boyunca yuvarlanan kuru otlar gibi.
O tarz bir şey.
Peki, bununla ilgilenmeliyiz.
Bol şans, uzun zaman oldu.
Şu adamı tanıyorum. Okulumda profesör. Papyonlu olan.
- Yanındaki adam da… - Aman tanrım.
Bence de, tam bir fuego.
Doğru, hem o hem de Theo Martin.
Duncan Press'in editörü.
Modern kurgu romanlarında bir numaralar.
Evet, ben sadece ünlü biyografilerini dinlerim.
En sevdiğim Rob Lowe. İlki tabii.
Theo Martin çok ünlü biri.
Ayrıca taş gibi ve tanıdığın biriyle oturuyor.
- Çok çekici biri, doğru. Nereye? - Hadi.
Peki, bitkimi de getireyim.
- Doğru, çok hırslı. - Selam, kusura bakmayın bölüyoruz.
Sizi şuradan gördük.
Dur, sen benim dersimdeydin.
- Geldin, şey dedim… - Evet, bendim.
Kot etekleri asla unutmam.
Çok tatlı, süper bir hikâye. Ben Minka. Bu, Debbie, sen?
- Theo Martin, Duncan Press'ten. - Evet.
Seni tanıdım. Duncan Press'in her kitabını okudum.
- Hepsini okumamışsındır, mümkün değil. - Evet, mümkün.
Peki, Güney Pasifik'te geçen, 870 sayfalık kitap hangisi?
Hobart's Horizon. İki günde okudum. Selam kaptan.
Peki, Girit'te geçen casusluk romanı.
Ocean of Lies, en iyilerden.
Bir hafta boyunca "Eímai katáskopos" dedim.
Yunanca "Ben casusum" demek.
- Ben casusum. - Tabii.
Tamam, buldum.
Dust Bowl kitabını okumadın çünkü kimse okumadı.
Çıngıraklı yılanların şarkı söylediği mi? İlk gün aldım.
O sen miydin? Sadece bir adet sattığımıza eminim.
Bendim, ben aldım!
- Neyse, evet. - Ne çok sebze var.
Aynen, manyakça değil mi?
"Sebze tabağıma sos alsam mı" diye düşündüm.
- Sizinle tanışmak çok güzeldi. - Evet, sizinle de.
Numaranı alabilir miyim?
Verecek taslak kitaplar oluyor, hatta imzalı olabiliyor.
Çok isterim.
Aman tanrım.
Al, numaranı yaz.
- Tamam. - Tamam, görüşürüz beyler.
- Tamam, böyle gideceğiz. - Güle güle.
Tanrım, sana vuruldu.
- Hayır, hiç de bile. - Peki.
- Kibar davranıyordu. - Hayır.
Vurulmak böyle olur.
Yapma lütfen.
Kitapçıları sevmen, Peter'la kitap okumanız çok tatlı.
Çok tatlı.
Evet, öyle bir ortak noktamız var.
Eski toprak kitapseverleriz.
Evet, tabii.
Sonuçta bir kitap yazdı.
- Ne kitabı? - Roman, kocaman, tuğla kadar.
Ne? Hayır.
Ne? Evet.
Sana inanmıyorum.
İnan, kocaman bir kitap yazdı.
Fırınında bir zarfta duruyor.
Ketojenik brownie yapmaya çalışırken buldum, bu arada hiç önermem.
Yüzde 20 şansla tarifte kabak olur.
Peter yazar olmak isterdi ama buraya taşınınca vazgeçti.
- Artık yazmıyor. - Öyle diyorsun…
…ama yazıyor.
Açsana.
P. Coleman'dan The Boy mu? Peter.
Dedektiflikten anlıyorsun.
Bir saniye.
Peter koca bir roman yazıp bana bundan hiç bahsetmedi mi?
Okumalısın. Ben okumadım, sonuçta bir kitap bu.
Hayır, okuyamam.
Okumamı isteseydi anlatırdı çünkü birbirimize her şeyi anlatırız.
Anlatmadığınız ortada.
Anlatırız ama.
Peki.
Olay da bu. Birbirimize her şeyi anlatırız.
Her şeyi mi?
Küçük bir sendeleme yaşadık.
Bir proje başında hep yaşanır.
Pivot yapmalıyız, tamam mı?
- Bu yaklaşımdan şaşma… - Konuşmak istemiyorum.
Özür dilerim.
Çok kötüydü.
Sorun çözme becerilerim
sanırım iş dünyasına daha uygun.
Biletler için sağ ol. Maçı seyretmek keyifliydi.
Kibarlık ediyorsun.
Durum kötü.
İyi geceler.
Selam.
Selam, nasılsın?
İyiyim.
- Güzel. - Dur, sorun ne?
- Orada saat geç. - Hayır.
Ses yankılı geliyor. Küvette misin?
Hayır, ben küvete girmem.
Duş harici yıkanmam.
Doğru. Biz birbirimize her şeyi anlatırız, değil mi?
- Hayır. - Ne?
Sana sormadan Jack'i hokey maçına götürdüm.
Wade ve Evan'ı getirdi.
Jack, Wade ve Evan'la mı takıldı?
Evet, bir de pizza yedi.
Glütensiz pizzaydı ama yine de pizza.
- Peki Peter… - Daha bitmedi.
Güveçlerini yemeyeceğiz Debbie. Hem de hiçbir zaman.
Teşekkür ederim, dürüstlüğün içime su serpti.
İçimi döktüm, hepsi bu kadar.
Her şeyi bana rapor etmek zorunda değilsin. Sana güveniyorum.
- Öyle mi? - Genelde.
- Sen de bana güveniyorsun, değil mi? - Tabii.
Yani bana bir şey söylemek isteseydin söylerdin, değil mi?
Neyi mesela?
Yani, ne bileyim.
- Özel bir projen olsa mesela. - Projelerimi mi merak ediyorsun?
- Bana her şeyi söyleyebilirsin, diyorum. - Söylüyorum zaten.
Ben de. Sonuna kadar dürüstlükle.
Daima.
Kullanacağımız risk modelini seçerken
göz önüne almamız gereken altı önemli unsur vardır.
Peter bunu yapmanı ister miydi, emin misin?
Bunu Peter için yapıyorum.
Geliyor işte.
Tanrım, seni gördüğüne çok sevindi. Öyle tatlı ki midem bulandı.
- Selam. - Selam Minka.
- Geldiğin için çok teşekkürler. - Tabii, rica ederim. Buraya geliyordum.
Tamam, sana bu taslağı vermek istedim.
En kısa sürede vermek istedim çünkü yakında şehirden gidiyorum.
- Bu senin kitabın mı? Sen mi yazdın? - Hayır, ben yazmadım.
Peki.
Şöyle bir durum var, biri bana bir taslak verdiğinde
neredeyse istisnasız deli olurlar.
Menajer veya editör harici öneri almam da yasak.
Harika oldu, çünkü kendisi editördür.
O düzenledi.
Öyle mi?
Evet.
Editörüm ama serbest çalışanım.
Çok fazla taslak okudum ama bu taslak gerçekten özel.
Adı The Boy.
Babası felç geçirip ölen 13 yaşında bir çocuğu konu alıyor.
Olaylar gelişiyor ve çocuğun kendine alerjisi çıkıyor.
Kendi derisine dokununca derisi kabarıyor. Biliyorum, çok trajik duruyor
ama resmen büyülü ve…
Beni duygulandırdı çünkü 13 yaşında bir oğlum var ve…
- Gerçekten mi? - Evet.
Benim de.
- Max. - Benim oğlum Jack.
Vay be, bu…
Evet.
- Şu an evli değilim ama… - Ben de değilim.
Tutkunu anlıyorum Debbie.
En kısa zamanda okumak için elimden geleni yapacağım.
Daha hızlı okumanın bir yolu var mı?
- Bu hafta sonu gidiyorum. - Son tarih mi var?
- Hayır, onu demedim… - Hayır, sorun değil.
- Sorun değil. - Çok özel ve önemli birisin.
O anlamda değil. Bana inan, vaktine değecek.
Tamam, heyecanla bekliyorum.
- Teşekkürler, sen… - Rica ederim.
Ne olduğunu biliyorsun.
Öyle düşünmek isterim, evet. Peki.
- Tamam. - Pekâlâ.
- O kitabı Theo'ya mı verdim? - Evet.
Peter'a ne zaman söyleyeceksin?
Peter. Doğru.
The Cars'ı bilir misin?
Müzik grubu The Cars.
- Hep o grubu açıyorsun. - Evet.
Sebebini söyleyeyim mi?
Babamın en sevdiği gruptu.
Sonra babam gitti.
Bunu anlattım, zaten biliyorsun. Tahtalı köyü boyladı.
Bir süre The Cars dinlemedim. Hiç dinleyemedim.
Büyük acı veriyordu, bana kaybettiğim bokları…
Şeyleri hatırlatıyordu.
Sonra bir gün radyoda duydum.
Babam yanımda olmasa da o grubun şarkıları benimleydi.
Daima benimle olacaklar.
Senin harika anne baban var.
Kayak evi gibi, dağın tepesinde bir evde yaşıyorsun.
Anlıyorum, sorunların var. Herkesin var, hayat zordur, değil mi?
Bazen insana fena koyar.
Ben de dosdoğru bir insan değilim.
Harika bir Amerikalı roman yazarı olup ömrümü geçireceğim birini bulacaktım.
Şimdi muhteşem saçı olan yalnız bir adamım sadece.
Kim olduğumu tam olarak bilmesem de başkalarına söylüyorum.
Bir fikrim var.
- Markalaşma olmasın. Yalvarırım. - Değil, onu boş ver.
Harekete geçiyoruz.
Takımla hokey oynamalısın.
- Evan ve Wade'in takımında. Evet. - Ne?
Evet, istiyorsan desteklerim.
O şerefsizlerle arkadaş olmak için değil. Tabii eminim harika çocuklardır.
Takıma girip antrenmana katılmama izin mi vereceksin?
Evet.
Anneme söyleyecek misin?
Döndüğünde söyleriz diye düşünüyorum.
Teşekkürler.
- Evet, bir şeyler öğren. - Olur.
Görüşürüz Jumpin' Jack Flash.
- Olmadı. - Olmadı mı? Peki.
Nasıl gidiyor? Çok yorgun görünüyorsun.
Evet, dün çok fena batırdım.
Dün gece uyumadım ama bugün iyi bir şey yaptım.
Sanırım.
Birinin hayatını değiştiren yetişkin örnek kişi olmak
beklediğimden daha zormuş.
Sanırım yapman gereken tek şey onu hayatta tutmak.
Bu sınavı geçmeniz için
üstsel düzeltme, özbağlanımlı
ve özbağlanımlı koşullu heteroskedastis modeller dâhil
spesifik zaman seri modellerini tanımlayabilmeniz gerek.
- Dışarıda açar mısın? - Evet, affedersiniz.
Dur, anlamıyorum. Asistan ne dedi?
Tamam, gidip Theo'yla görüşmeni mi istedi?
Geldiğin için sağ ol. Ona ne diyeceğimi bilmiyorum.
Öyle bir gülümsemeyle bakarken ona kim bir şey diyebilir ki?
Değil mi? Ah o gülümseme. Tamam, Duncan Press burası.
- Halledersin, çok heyecanlı. - Tamam.
Amanın.
Günaydın.
Merhaba, Theo Martin'i arıyorum.
Pardon.
Çok tatlı.
Şu kitap kapaklarına bak.
Geldin, hoş geldin. Merhaba Minka.
Theo.
- Debbie. - Selam.
Kusura bakma, seni birden Uptown'a çağırdım
ama bu kitap gerçekten çok umut vadediyor.
Tanrım, hepsini hemen okudun mu? Acayip kalın bir kitap o.
Asistanım okudu.
Potansiyeli olduğunu söyledi, bana verdi, ona katılıyorum.
Neden ağladığını da anlıyorum. Ben de biraz ağladım.
- Babadan, değil mi? - Özellikle. Evet, yani…
Bak, çok ilgimi çekti.
En kısa sürede yazarla konuşmak isterim.
Yazar. Acaba… Buraya gelirken çok kahve içtim.
Çişim var.
Tabii, evet.
- Koridorun sonunda yapabilirsin. - Peki.
- İnanılmaz bir durum bu. - Aynen, burası acayip eski usul.
Ölü kokusu alıyorum.
Hayır, ne yapıyorum ben? Deli gibi davranıyorum.
Arkadaşlarıma yardım ederim
ama bunu genelde Alicia'nın ikizlerini bırakarak yaparım.
- Peter'ı arayıp durdurmalıyım. - Olmaz.
Olmaz mı?
Peter'ın kitabına inancın var, işin sonunu getirsene.
Sadece…
Evet, halledersin kızım.
Tamam.
Gerçekten işemem gerek.
Theo, sonraki adımları konuşmak istiyorum.
Tabii, yemeğe çıkalım mı?
Evet.
Evet, tabii.
Harika.
- Koç o mu? - Evet.
Tamam, sen burada kal ve bana bırak.
- Koçuna selam ver. - Selam.
- Seninki de mi burada? - Evet, şu.
Çakal Surat… Evan.
- Evet. - Evet, o… Evet.
- İşte bu Jack! İyisin! - Hazır mısın?
İşte bu! Evet, benimki o!
O, benimki o.
Sen kar gibi beyaz olduğun için en iyisi siyah olur diye düşündüm.
Yeni kıyafete ihtiyacım yok.
Berbat hissediyorum.
Amerika'nın en ünlü kitap editörüne verdiğim taslağı belki yayımlayabileceğini
belki de yayımlayamayacağını söyleyeceğim.
Peter bana niye dönmüyor?
Theo'yla randevundan önce Peter'a ulaşamazsan…
- Hayır, randevu değil. - Bana bırak.
O kadar geç saate kalamam. Yarın sınavım var.
- Bir elbise dene. - Peter ve Jack için çok endişeliyim.
- Neredeler? - Birini denesene!
Lütfen.
Açık ara en hızlısı sensin.
Yeni lakap, Jack Frost, çünkü buz senden sorulur.
- N'aber beyler? İyi misiniz? - N'aber?
Harikayız kanka.
Evet, bayıldım.
Hiç çocuk yapacak mısın?
Ne? Bilmem.
Yapmalı mıyım?
Bu konuda çok kötü değilsin.
Biraz tuhafsın ama berbat değilsin.
Değil miyim?
Hayır.
En iyisi ödevime başlayayım.
Görüşürüz.
Bana mı?
Evet, mola ver.
Mola vermeme gerek yok. Burada çalışmıyorum, yani…
Evet, biliyorum.
- Tamam. - Peki.
Evet.
Beni sevmediğini sanmıştım.
Neden? Sana çok kötü davrandığım için mi?
Evet, ondan.
Bak, özür dilerim.
Bir insana karşı sorumlu olmak beni stres altına soktu sadece.
Daha önce bir ot bitkisine bile bakmamıştım.
Bitkiler de çocuklar kadar zor olabilir.
Evet, veranda yanında bir adaçayım var.
Geçen hafta gece 3.00'e kadar uyutmadı.
Ona "bitkikolik" adını verdim.
Anlarım yani.
Anlıyorsun.
- Aynı şey. - Aynen.
Evet, aslında iyi bir iş çıkardığımı düşünüyorum.
Süpermiş kanka.
Olabildiğince sıcakkanlı yaklaşmadığım için özür dilerim.
Debbie'ye yardım ettiğin için o çok şanslı.
Hayır, asıl şanslı olan benim, tamam mı?
Yani Debbie…
…harika birisi.
Evet, gerçekten öyle.
Uzun zamandır arkadaşız.
Bizim kadar uzun süreli olamaz.
- Hayır, elbette, şey değil… - Yıl olarak.
Evet, bak.
Sizin Debbie'yle aranızdaki ilişki bizim ilişkimizden farklı.
- İlişkinizden. Evet. - Evet.
Sen onun arkadaşısın.
Ben komşusuyum, yarı zamanlı sevgilisiyim.
- Ne dedin? - Ne diyeceğim?
Fark etmemişsindir çünkü sadece arkadaşsınız
ama Debbie acayip seksi bir kadın.
Evet.
Bana bakmayacağını biliyorum. Anlıyorum ama bir planım var.
Tamam mı? Numaram şu,
hayatında karşısına çıkıp duracağım
ve belki bir gün benim hakkımda görüşünü değiştirir.
Anlatabildim mi?
Bu süreçte de sevişen arkadaşlar olarak kalmak bana uyar.
Kitabın başlama şekline bayıldım.
Süper değil mi?
Döşeğimde Ölürken'i anımsattı.
Faulkner mı? Gerçekten mi?
Franzen'a daha yakın diye düşünmüştüm.
- Anladım, aile dinamiği açısından mı? - Evet.
Evet, gerçek bir cevher bulmuşsun.
Buldum sanırım:
En çok okuduğum kitap Keyif Evi.
Edith Wharton. Değeri bilinmeyen bir sosyal eleştirmen, üzücü.
- Eserlerini sever misin? - Elbette.
Edie Dubs'ı sevmeyen biri Edie Dubs'ı gerçek anlamda okumamıştır.
Lily Bart her öldüğünde iki gözüm iki çeşme ağlıyorum.
Ve Lawrence sonraki sabah gelip evlenme teklifi ediyor, yok artık.
Biraz geç kaldı.
Dün gece o uyku iksirini içtim ve resmen geberdim.
Üzgünüm ama öldüm mon ami.
Ölürken harika görünüyordum.
Walt Whitman, Brooklyn Köprüsü için ne demiş biliyor musun?
Hayır, ne demiş?
Şöyle demiş,
"Ruhumun aldığı en iyi ve en etkili ilaçtı"
Harika bir söz.
Ne yazık ki bu, Manhattan Köprüsü.
Ama söz güzeldi.
- Biliyordum. - Bildiğini anlamıştım.
- Sen biliyor musun diye test ettim. - Evet.
Çok zeki olduğun belli.
- Çok iyi gidiyor. - Bir testti.
Geçtim mi?
Evet.
O taslak hakkında yazarla konuşacağım.
Harika.
- Harika, ben de… - Evet.
Yani…
Şeyi unuttum…
Restoranda kapuçino mu içtin?
Evet, sen benim için söyledin.
Peki.
Evet.
Sanırım burada…
- Burada ayrılıyoruz. - Sanırım.
- Tamam. - Hadi… Evet.
Tamam, süper.
Evin güzelmiş, Airbnb'den mi tuttun?
Evet.
Böyle kişilik yoksunu olmaları çok komik değil mi?
- Evet. - Yani kim…
- Kim kitapları renklerine göre sıralar? - Ben de öyle dedim.
Çok fazla yiyecek bir şeyim yok ama şampanyam var.
Bir bilgenin de dediği gibi, her şeyin fazlası kötüdür
ama şampanyanın fazlası tam kıvamındadır.
- Mark Twain, değil mi? - Evet, sağlam içici olmalı.
Ben de öyle duydum. Bu onuru bana bahşeder misin?
Lütfen.
Açtım bile.
İspanya, Amerika savaşında kim savaştı?
İspanyollar ve Amerikalılar.
İyi misin?
Evet.
- Bu manzara… - Biliyorum, çok kötü, değil mi?
Kabul edilemez, berbat.
- Acaba seni… - Evet.
- Pencereler. - Pencereler mi?
- Evet. - Doğru, perdeler. Evet.
- Muhtemelen dijitaldir. - Evet, hiç…
- Evet. - O şeyi kullanmak çok zor.
Hallederim, çok kolaydır. Bu…
Hayır, bunu daha önce de yaşadım. Sensöre doğru tutmalısın.
- Bir fikrim var. - Gerçek mi bu?
Evet.
Tamam, şöyle…
Tamam, işte bu.
Harikasın.
Teşekkürler.
EV KAMERASI ETKİN
Cidden ama. Kendini sözlerle ifade et.
Aklıma bir şey geldi.
Şu an yapmam gereken bir şey var.
Hiç eğlenceli olmayacak. Hem de hiç.
Bu yüzden tekli bir göreve çıkıyorum.
Alicia'yı arayıp sana bakabilir mi diye soracaktım.
Olur tabii, fark etmez.
Sen en iyi insansın. Sana borcum var.
Kafana takma.
Bu akşam yemeği Mimi yapıyor. Şu ara tuhaf TikTok tarifleri yapıyor.
- Bazı şeyler Airfryer'da pişmese de olur. - Evet.
- Parfüm mü sıktın? - Hayır.
Mum yedim.
Hayır, yemedin.
Hayır, yemedim.
Gerçekten, teşekkürler.
Ne alırsın?
Macallan isterim.
Duble.
Ama alkolü bıraktığım için maden suyu alayım.
Büyük bardakta, buzlu olsun lütfen.
Selam.
Vanessa Morton.
Peter Coleman.
Telefonum çalınca gözlerime inanamadım.
Numaranın değişmediğine kim inanır?
- Sırf bu yüzden değiştirmedim. - Cidden mi?
Ne kadar oldu?
Yirmi yıl.
Buna rağmen 30 yaşındayım. Tuhaf.
Muhteşem.
Şehre gelme sebebin ne?
- Debbie'yi hatırlıyor musun? - Elbette.
Bir süreliğine çocuğuna bakmak için geldim.
Sen mi? Yuvarlanan taş.
Evet.
Çocuğun var mı?
- Hayır. - Yok mu?
Ne çocuğum ne de kocam var.
DEBBIE TÜM GECE SENİ ARADIM. NELER OLUYOR?
Burası biraz gürültülü.
Aslında çok sessiz.
Düşündüm de, istersen, çok yakında oturuyorum.
İstedim yani.
Ama bana baksana.
Takım elbise giydim, bara gittim.
Bir kadınla bir an yaşadım.
Şey… O adam olmaya çalışıyorum, anlatabildim mi?
Ama o adam… Nerede o adam?
Orasını bilmiyorum ama harika kokuyor.
Teşekkürler.
- Adaçayı gibi. - Bir tutam da meşe var.
- Onu alamadım. - Var ama.
Sana bir şey söyleyeyim mi? Bunu sesli söylediğimi düşünmüyorum.
Hemen söyle. Rica ediyorum.
Tamam, Debbie'yle birlikte geçirdiğimiz geceden sonra
ona benden uzak durmasını söyledim çünkü…
Sonra nedense…
Onu bir türlü aklımdan çıkaramadım.
Bu yüzden onu arayıp şeyi soracaktım…
Ama birkaç gün sonra onu Jimmy'yle BevCon sinemasında gördüm.
Tanrım, BevCon. Oradaki her filme gittim.
Kızıl Ekim'i orada sekiz kez izledim.
Neyse, onları görünce
anladım.
Bu yüzden bıraktım.
Sonra beni rehabilitasyondan ikinci kez almaya geldi.
Orada terapi gördüm, tamam mı?
Beni almaya geldiğinde hep doğru söylüyordum.
Ona karşı gerçekten ne hissettiğimi söyleyecektim.
Ama hâlâ evliydi.
Daha çocukları yoktu. Adam sık sık giderdi.
- Tırmanışlara giderdi. - O neydi?
Tırmanış.
Dağlara tırmanırdı.
Balık tutmaya benzedi.
Neyse, arabaya bindim…
- …ve bana hamile olduğunu söyledi. - LA'den o yüzden mi ayrıldın?
Hayır.
Hayır, deprem yüzünden. Depremden korkarım.
Evet, korkunç depremler.
Ona söylemelisin.
- Hayır, artık çok geç. - Dostum.
- İlk kez poker oynayışımızı hatırlasana. - Evet.
Bok gibi oynadın ama risk aldın, o adama ne oldu?
O adam
fazla içti, yazmayı bıraktı.
Ülkenin öbür ucunda yaşayan tek bir arkadaşı var.
Daha önemlisi milyonlarca kadınla çıktı,
hiçbiri altı aydan uzun sürmedi.
Neden mi? Çünkü o adam bilinmez şerefsizin teki.
Hayır, o adam yanlış insanlarla çıktığı için böyle oldu.
Kendine bu hikâyeyi anlatma artık.
Peter!
Tüm hayatın seni bu noktaya getirdi.
Bir saniyeni bile harcama. Tanrı aşkına. Onuncu bardağımı içiyorum.
Aklımı kaçırdım. Bisiklete falan binmeliyim.
Ne yapacaksın?
Tüm gün burada çalışıp Günümü değerlendiriyorum
Seninle çatıda vakit geçiriyorum.
Acımla beraber oturuyor
Biramı yudumluyorum
Tek eksiğim sensin
Siktir, saat kaç?
- Tanrım, finale geç kalacağım. - Neye?
Editörlüğünü yaptığım kitabın final taslağına.
Sen çıkarsın, değil mi? Harika.
Kahvaltı.
Kuru üzüm.
Çok kötü.
Fena değil.
Selam.
Dün konuşamadık, kusura bakma ama…
Bak, sana…
Sana tekrar teşekkür etmek istiyorum.
Minnet duyulmasını, "teşekkürler" kelimesinin
seni rahatsız ettiğini biliyorum
ama senin sayende harika bir hafta geçirdim.
Sana borcumu nasıl ödeyeceğimi bile bilmiyorum
ama son nefesime kadar deneyeceğim.
Ama istediğin zaman ara ya da yakında görüşürüz.
Tanrım, yakında görüşürüz, tamam.
Hayır.
Tamam. Üçü ne kadar?
BURAYA TATLI BİR FOTOĞRAF KOY
Selam.
- Selam, sana ulaştım. - Evet, ulaştın.
Son gecen olduğunu biliyorum.
Eve dönmeden programını doldurmak istemiyorum
ama seninle konuşmam gereken önemli bir konu var.
Bir tür teklif.
- Bir şeyler içmeye vaktin var mı? - Evet, tabii.
Brownstone Club.
Harika.
Teklif mi?
Evet.
Ne oldu? Sorun ne?
Hiç, şey sadece… Peter'dan ses yok.
Jack'le mesajlaştık ama Peter'dan ses yok.
Tamam, bu hâline katlanamıyorum. Ne yaptığına bak.
Sadece birkaç günde acayip sıkıcı ama sanırım işe yarar bir diploma aldın.
Peter'ın kitabının yayımlanmasını sağladın
ve Milenyum kuşağı, çok tatlı biriyle, benimle dost oldun.
Bunlar yetmezmiş gibi bir de Theo var.
Doğru, haklısın. Onun sesini duymamak biraz tuhaf.
Peter'ı boş ver.
Theo, şu an Theo'yla görüşüyorsun. Sana yeni elbise alacak vaktimiz yok.
Yok, bu gece Debbie olarak çıkacağım. Bildiğimiz Debbie.
Bu arada, kot ceketimi arıyorum.
- Gördün mü? - Tam bilmiyorum.
Etrafa yayılmış, kitle piyasası kotu ve patiska eşyalar arasından seçemiyorum.
Ayrıca dört tekerlekli bavullar çıktı.
- Burada bir şey var. - Ne?
Uyuşturucu mu? Porno mu? Ne var?
Aman tanrım.
Bir kitap daha mı yazmış?
Bu adam ne üretkenmiş.
Kitap değil.
Bunu kesinlikle açmamalıyız.
Evet, insanların mahremiyetine saygılıyım.
Ben de, ayyaş annemin hep dediği gibi, "Kendi işine bak"
Süper park alanı. Pekâlâ.
Şey yapmayacak mısın?
Seçmeler 15 dakikaya başlıyor.
Evet.
Daha sonra ne olacak?
İdmandan sonra mı? Meyveli buz yeriz. Burada güzel oluyor.
Evet, bence de.
Hayır. Sen, ben ve annem arasında.
New York'a döneceğim ve…
Evet, böyle olmadı diyelim.
Üçümüz güzel bir ekip oluyoruz sanki.
- Evet. - LA'de, bizim evimizde.
Siz nasıl karar veriyorsunuz bilmiyorum ama ben böyle düşündüm.
Biz nasıl karar veriyoruz, ben de bilmiyorum.
Niye öyle bakıyorsun?
Deprem hissetmiş gibi görünüyorsun.
Ben en iyisi gireyim. Hokey seçmeleri var.
- İçeride görüşürüz. - Evet.
Peter hatırları hiç sevmez.
Bir sürü fotoğrafın var.
Ona gönderdiğim kartpostallar mı?
Dodger maçı.
Bunu Teksas'ta bulmuştum.
Çok tatlı.
Bir dakika.
Aman tanrım, bunu da mı saklamış?
Aman tanrım.
Bana âşık olamamasının sebebini işte şimdi anlıyorum.
Bir sebebi olmalıydı. Benim yüzümden olamazdı.
Benden iyisi yok.
Sen de onu seviyor musun?
Ben…
Sanırım şey gibi…
Tamam, ben ne düşündüğümü anlatayım.
Tamam.
Bence Peter'la yattığınız o ilk gece ona âşık oldun.
Ne? Hayır.
Bu çok düşüncesiz ve işe yaramaz bir hareket olur.
- Şey değilim… - İnsan mı değilsin? Biliyoruz.
Bu yüzden bu kitap ödünü kopardı ve deli gibi koşuşturdun.
Hiç de bile.
Tanrım, evet öyle oldu.
Tanrım, evet, öyle oldu.
Âşık olduğun için.
Barbra Streisand şarkısı "I Am A Woman In Love"ı söyletme bana.
- Büyükannemin huzurevinde söyledim. - Hayır.
Peter'la şey olduğumuzu hissetsem de…
Hayır, Peter bana o gözle bakmıyor.
Bana o gece söyledi ve yıllar boyunca
benimle alakası olmayan kadınlarla çıkarak…
Hayır.
Arkadaşlığımızı böyle düşük bir ihtimal için…
Anlamıyor musun? Tek yapman gereken bir risk almak.
Hayır, işte bu yönümü anlamıyorsun. Ben risk almam.
Elimdekiler harika ve bunun için minnettarım.
Elindekileri alır üzülmesin.
Hayatımı böyle yaşarım.
Pokeri de böyle oynarım. Sıralı yapmaya hiç çalışmam.
Anladın mı?
Anlamadın çünkü poker oynamıyorsun ama sana sonra anlatırım.
Bu sadece… Ben böyle biriyim.
Olasılıkları değerlendiririm. Bu beni güvende tuttu.
Çocuğumu güvende tuttu. Sadece güvende olmam gerek.
Evet.
Hayır!
Bu konudaki düşüncelerimi neden düşünmediğini anlamıyorum.
Bunu konuşmak istemiyorum. Duş almalıyım, Theo'yla buluşup…
- Peki Peter? - Onu boş ver. Zar atmak istemiyorum.
Bir poker benzetmesi daha yaparsan öleceğim.
Bu arada risk alıyorsun, gördüm.
Bunu yapabilirsin.
Peter'a açılabilirsin. Bunu yapabilirsin.
Hadi çocuklar. Hadi!
Hadi evlat.
Tanrım. Tamam.
Selam.
Kusura bakma, geciktim.
- Koşarak mı geldin? - Hayır, sadece…
Sadece nefes nefese kaldım.
Ben de.
Peki.
- Selam. - Tanrım.
Başlangıçları bekleyecektim ama hemen başlayayım mı?
Başla tabii.
Gir içeri!
Bastır Jack!
Sana teklifim şu, sana Macmillan'da iş görüşmesi ayarladım.
Tam zamanlı editörlük.
Editöre ihtiyaçları var, harika birisin. Onlar için bir lütufsun.
İkinci kısmı şu, Duncan Press'te mülakat ayarlamadım
çünkü bence aramızdaki ilişkiye, ne olduğuna, ne olabileceğine bakmalıyız.
Elbette daha çok erken. Bunu düşünüyorsak
birlikte çalışmamalıyız.
LA'de koca bir hayatın var, biliyorum ve kendimi kaptırmak istemiyorum.
Dedi kendini çok fena kaptırarak.
Ne…
Ne diyeceğimi bilemedim.
Evet, kolay sindirilecek şeyler değil.
Değil.
İşte böyle.
Hadi arkadaşlar. Böyle devam! Hadi!
Güzel.
- Hadi! - Görelim hadi!
Hadi!
Theo, sen harika birisin.
Son haftam inanılır gibi değildi.
Gerçekten…
Bana inanmış olman benim için dünyalara bedel
ama bugün…
Kot ceketimi arıyordum, odayı arıyordum.
Bir zarf buldum ve…
Hiç böyle garip konuşmamıştım.
Galiba başka birine âşığım.
- Peki. - Çok saçma bir laf, biliyorum.
Aşk saçmadır. Aşk kadar kötüsü yoktur.
Tam bir kâbus.
Özellikle insanı gafil avlayınca.
Çekilin, iyi misin?
- Bakman gerekiyor mu? - Evet.
- Sorun değil. - Hemen dönerim.
Alo.
Yarın görüşeceğimizi biliyorum ama şey istedim…
Dur, ne?
Aman tanrım. Ne demek hokey seçmeleri.
Aman tanrım.
Tamam.
Aman tanrım.
Ambulans hemen geldi ve şu an doktorun yanında, yani…
Doktor geliyor. Hoparlöre alıyorum.
Tanrım, durumu iyi mi?
Haberler iyi, durumu çok iyi.
İşte bu.
Biraz baş ağrısı ve mide bulantısı var.
Peki.
Beyin sarsıntısı, beyin kanaması veya hematom olmadığından emin olmak için
onu bu gecelik burada tutacağız.
Aman tanrım.
- Onunla konuşmak istiyorum. - İyileşecek.
Seninle değil Peter, Jack'le konuşmak istiyorum.
Odasında.
Telefonu Jack'e ver Peter.
Yoksa ciddi bir beyin hasarı yaşayacak ve annesini hatırlamayacak.
- Gideyim. - Evet, en iyisi git.
Hematom iyi bir şey, değil mi?
- Hayır, hiç iyi değildir, kötüdür. - Öyle mi? Kötü mü? Kötü.
Evet, burada. Annen arıyor.
- Selam. - Bir tanem, iyi misin?
Çok iyiyim.
Yanında olmadığım için çok üzgünüm. Hemen eve geliyorum.
Anne, dur.
- Kaza atlattın canım. - Hayatımın en güzel haftasıydı.
Peter'la Yaratık'ı seyrettik, üstü açık arabayla gezdik.
Az daha kahve içiyordum.
Dur, yavaşla. Tekrar söyle, ne?
Bu hafta farklı bir kişi olabildim. Harikaydı.
Peter'a kızma, tamam mı?
Jack, Peter'la ayrıca ilgileneceğim.
Biliyor musun, hokey takımına girdim!
Onu ben eve dönünce konuşacağız.
Hayır, şimdi konuşmak istiyorum.
Katılmak istiyorum, bana izin vermeni istiyorum.
Bir şeylerden korktuğunu biliyorum.
Ben de korkuyorum ama artık bunu istemiyorum.
- Tamam… - Neyse, seni seviyorum anne.
- Kapatmalıyım, arkadaşlarım geldi. - Oğlum, süperdin.
- Oradaydık. - Efsaneydi!
Acayip manyaktı. Tutulup yumruk yediğimi hatırlıyorum.
- Biri bana çarptı ve sonra… - Gördün mü, gayet iyi.
- Haber vermediğim için çok özür dilerim… - Alicia orada mı?
Evet, burada. Sen döndüğünde burada olacağım.
Lütfen olma. Şu an eve dönüyorum. Lütfen git.
- Ama… - Peter, git işte.
- Jack kaza geçirmiş, yaralanmış. - İyi mi?
Bilmiyorum, gitmem gerek.
Theo, sen…
Ne olduğunu biliyorsun.
Sen de.
HER ŞEYİ KOYDUM! SANA DÜZGÜN BİR BAVUL LAZIMDI!
SEVGİLERİMLE, MINKA'YI ÖZLE
Pardon.
LA'e şimdi indim, doğruca hastaneye gidiyorum.
- Orada değil. - Ne?
Alicia'yla evde, durumu gayet iyi.
Seni milyonlarca kez aramaya çalıştım. Özür dilerim, tamam mı?
Elime yüzüme bulaştırdım. Seçmelere girmeden sana söylemeliydim.
Öyle mi dersin?
Ona ihtiyacı olan şeyleri verdiğimi düşündüm.
- Ne? Hematom mu? - Bu arada selam.
- Ne? - Buradayım.
- Burada ne işin var? - Gidiyorum, gitmemi söyledin.
- Güzel. - Sana söylemeliydim.
Ama senin de bana söylemen gereken bazı şeyler var.
Hayır, meseleyi bana çeviremezsin.
- Minka'yla konuştum. - Öyle mi?
Bana kitaptan bahsetti. Akılalmaz bir şey yapmışsın!
- Kitaptan bahsedecektim. - Başka konular da var.
Zen'e ne demeli? Ya da Theo'ya? "Ah, Theo"daki Theo.
- Bir saniye, onu nereden biliyorsun? - Dairemde kamera var.
Theo'yla beni mi seyrettin?
Sonrasında gözlerimi oymak istedim.
- "Bu işleri bıraktım" lafına ne oldu? - Ben de insanım, taş değilim.
Gerçekten öyle dedin, "Soğuk ve taşlaşmış bir kalbim var."
Sen mi başkasının özel hayatından bahsediyorsun?
Peki, başlıyoruz.
Sana çocuğumu verdim.
Tüm hayatım o.
Belki de sorun budur.
Sana inanamıyorum.
Biliyor musun?
Kendin için hep pislik demişsindir ve belki de haklısın.
- Gerçekten çok ayıp ettin. - Tamam, peki, sen de…
İşimi gücümü bırakıp sana yardıma geldim. Bu mu hata?
İnanılır gibi değilsin! Değilsin!
Siktir!
Dur, hayır… Bir saniye bekle.
- Acayip kızdım… - Senin derdin ne?
- Eşyalarımı mı karıştırdın? - Bana niye söylemedin?
Neden bir şey söylemedin? Niye bu kadar zaman bekledin?
- Korktum da ondan! - Neden korktun?
Sana layık olmadığımdan korktum.
Sana karşı ne hissettiğimi söylersem beni reddetmenden korktum.
Söyle o zaman.
Ne hissettiğimi biliyorsun.
- Dur, ne? Bana âşık falan mısın? - Hayır!
Debbie, sana delice, tüm kalbimle, sırılsıklam âşığım.
Seni tanıdığımdan beri âşığım.
Bir şey söyleyebilirdin. Her gün konuşuyoruz.
Şimdi ne yapacağız? Sonsuza dek arkadaş kalacağız sanıyordum.
- Kalmayacak mıyız? - Hayır.
Artık arkadaş olmayacağız Debbie.
- Kitabı yayımlanmış bir yazar olacaksın. - Evet, sen de havalı bir editör olacaksın.
Çok tuhaf. Jack'i görmek için sabırsızlanıyorum.
- Aklını kaçıracak. - Bir saniye.
El tutuşan bir çift mi olacağız?
- Kimseyle el tutuştuğunu görmedim. - Kimseyle el tutuşmam.
Evet.
- Ama güzel bir his. - Buna ne dersin?
Evet, sanırım el tutuşan bir çiftiz.
Sanırım öyleyiz.
Baksana.
Tamam, işte geldi. Uber'imiz geldi. Tamam.
Şimdi ne olacak?
6 AY SONRA YAYIMLANMIŞ…
…BİR KİTAP (PETER)…
…MİLYARLARCA BASAMAK İNİP ÇIKILAN BİR TAŞINMA GÜNÜ (BU DA PETER)…
…BAĞIMSIZ BİR YAYINEVİNDE EDİTÖRLÜK İŞİ (DEBBIE)…
…VE BİR SÜRÜ HOKEY ANTRENMANI SONRASI (JACK)…
VE SONSUZA DEK MUTLU YAŞADILAR
ŞAKA, EVLİLİK ZORDUR
AMA GÜZEL BİR HAYATLARI OLDU
Alt yazı çevirmeni: Ümmühan Yıldırım