Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
MEŞHUR HAYALET ERNEST
BİR YIL SONRA
- Hoş geldiniz! - Merhaba!
Hoş geldiniz Presley'ler. Barbara ben.
-Çok memnun oldum. - Biz de çok memnun olduk!
Farkındayım, biraz bakımsız ama biraz peyzajla çözülmeyecek şey değil.
- Veranda nasıl ama? - Evet.
Her şeyi orijinal.
Pekâlâ, herkes tamam mı? Hazır mıyız?
- Evet, görelim. - Tamam.
Her şey yolunda mı?
Evet! Buyurun, buyurun!
Temizlik ekibi salı gelebilecek. Görebildiğiniz üzere
evde bir sürü Eski Dünya motifi var.
Ev, 1904'te inşa edilmiş.
Illinois Tarihi Koruma Derneği'nde kaydı var.
Anında değerini arttırır.
Şu güzelim işlemelere baksanıza.
Kevin nerede?
Ne yapıyorsun?
-İçeri gel. - Zorunda mıyım?
Evet, zorundasın.
Bolca gardırop alanı var.
Ana banyo. Demirbaşlar ve fayanslar orijinal.
Yüksek tavanı fark ettiniz mi? Yani...
Evin liste fiyatı çok düşük.
Tadilat gerektirdiğini biliyorum ama yine de...
Burada öyle kötü bir şeyler yaşanmadı, değil mi?
Amanın...
Aman, hiç öyle şey olur mu? Bu ara piyasa düşük.
Korkuttum seni.
Korkuttun.
-İki saattir orada mısın? - Evet.
Tanrım.
Sen de amma beklettin. Güzelim kıyafetlerim hep toz oldu.
...biraz işi var, bahçe gibi şeyler.
Anlatabildim mi?
- Buraya taşınır mıyız? - Yok artık oğlum.
Burası çöplük.
Sağına dikkat et, tam kır!
ŞÖVALYE NAKLİYAT
Yok, daha çok kır.
Hey, dur! Hayır!
Hey, dikkat etsene! Posta kutusuna çarptın!
KEVIN'IN EŞYALARI
Kamyonda on tane daha var, kendileri inmiyor.
Komikmiş.
Fena.
Ne yapıyorsun?
İşte bu.
Hadi.
Dans partisi oğlum. Güzel bir şeyler açalım.
Hadi, dans partisi var Kev.
Eskiden senin pederle dans ederdin. Birkaç hareket göstersene.
Hadi.
Hadi oğlum.
Böyle iyiyim baba, sağ ol.
Hey! Telefonumu ver!
- Yemekten sonra. - Anne!
- Beni karıştırmayın. - Aman ha!
Yapma böyle Frank.
Ne yani, ihtiyar bir beyazın gitarını mı dinlemeyi tercih ediyorsun?
Terry Kath tüm zamanların en iyilerinden.
"Terry Kath tüm zamanların..." Hiç de bile, en iyisi Jimi Hendrix'tir.
Rolling Stone'da mı okudun?
Hayır, gerçek bu, istediğine sor.
Jimi Hendrix'e mi sorsak?
En çok Kath'ten ilham aldığını söylemiş. Adam bir dâhiymiş.
Adam yanlışlıkla kendini suratından vurdu. Dâhi falan değildi.
Dedi "Aptallar İçin" kitabı okuyan adam.
Ne diyeceğim...
Bu kadar mutsuz olmana üzülüyorum.
Tamam mı?
Hepimiz yeni bir başlangıç için kalkıp buraya geldik.
Duruma daha olumlu yaklaşsan çok makbule geçer.
Kaçıncı yeni başlangıç etti bu baba?
Sayamadım da.
O neydi öyle oğlum?
Ne var?
O başlattı.
Hayır, dur. Gitme!
Kahretsin.
Vay canına.
HAYALET GERÇEKLERİ
"Çoğu varlık yaşadığı travmadan dolayı buradadır."
Hey!
Evet, sen.
Gelip biraz kapıda durur musun?
Hadi.
- O yaptığını yapmaman gerekir. - Irkçı pisliğin teki numaramı yazmış.
Ha bire mesaj atıp ücretsiz pirinç istiyorlar.
Ücretsiz pirinç mi?
Bilmiyor muydum?
Asyalıların tek yediği şey pirinçtir.
- Numaranı değiştirsene. - Yerleşmiş tacize boyun mu eğeyim yani?
Yok, şey yani...
Bu numara ne kadar havalı, haberin var mı?
222-KAKA.
Bu kadar iyi bir numara bulmak imkânsız gibi bir şey.
-Şey, sanrım komşu oluyoruz. -Öyle mi?
Evet. Şey, ailemle sizin yanınızdaki eve taşındık.
Ölüm Evi'ne mi taşındınız?
- Ne evi? - Perili olduğu söyleniyor.
Ben ateistim, öyle şeylere inanmamam gerekir
ama ölüp hayalet olarak dönmeyi
ve Ted Cruz'a musallat olmayı gizliden gizliye çok isterim.
Neyse...
Komşu, bir ara takılalım. Okuldan sonra ne yapıyorsun?
Okuldan sonra... Şey, çok işim var, çalışmam lazım.
-Öyle olması lazım, çalışmam lazım. - Süpermiş.
Peki. O hâlde fikrin değişirse sanırım numaramı biliyorsun.
Ya da pirinç gerekirse.
O suratının hâli ne?
- Rahat geldiniz mi? - Harikaydı.
- Kevin, sen rahat geldin mi? -İyiydi.
- Fulton, telefonunu ver. - Neden?
Susan, kardeşini sabah okula yürürken görmüş.
Tek bir işin vardı.
Saçmalık bu.
Kevin.
Yorum yok.
Merhaba.
Yine ben geldim.
Burada mısın?
Bö!
Hey, dur.
Dur!
Olmuyor kardeşim.
Bak, daha önce gelenlerde muhtemelen işe yaramıştır
ama özel hayatım bundan bin kat korkutucu.
Otur.
Hadi.
Gömleğin güzelmiş.
Bir defa bovlinge gittim, o da sekiz yaşında.
Babam yan kulvardaki adamla kanat siparişi yüzünden yumruklaştı.
Müdür bizi ailecek attı, ömür boyu menetti.
Konuşabiliyor musun?
Sadece homurdanabiliyorsun yani.
Acaba burada falan mı öldün?
Bu evde.
Hatırlamıyor musun?
Hatırladığın bir şey var mı?
Evet. Adın Ernest, değil mi?
Gömleğindeki isim.
Kevin ben.
Vay canına!
Acayipmiş.
Memnun oldum Ernest.
Demek ki...
...biz sana dokunamıyoruz ama sen bize dokunabiliyorsun.
Striptizciler gibi.
Kev!
Telefonun lazım.
Oha, burası buz gibiymiş.
- Hey, uyuz herif. Telefonun, hadi. - Ne yapacaksın telefonumu?
Benim arkadaşlarım var da. Annem benimkini senin yüzünden aldı.
Arabadan kendim inmedim.
- Tamam, nerede? Burada mı? - Hayır. Fulton.
Kes şunu! Fulton!
Çekil üstümden!
O ne be?
- Sen niye bu kadar neşelisin? - Efendim?
- Mutlu olmam da mı yasak? -İstediğin gibi olabilirsin tabii.
- Mutlu olman iyidir. Nadir görüyoruz da. -Üstüne gitmesene.
Teşekkür ederim.
Peki.
Biliyoruz ki her bir atom, insan vücudundaki her bir molekül
enerjiden meydana gelmektedir.
Peki vücut ölünce insanın o enerji alanına ne olur?
O enerjinin hapsedilebileceğine inanıyorum ben.
Ötesini görün. Ötesini duyun.
Ötesi olun.
Judy Romano, West Bay Medyumu.
- Cumaları dokuzda RK'de. - Bu da ne böyle?
Telefonum niye elinde?
- Fulton. - Seni sinsi kaltak.
Bunu niye sakladın ki?
- Fulton, ver şunu. - Dur.
- Keser misiniz şunu? - Hayaletimiz var.
- Peki. - Hayır, ciddiyim. Kevin çekmiş, bak.
- Korku filmi falan mı? - Değil.
- Bayağı iyiymiş bu. Nasıl yaptın? - Bir şey yapmadım.
Hadi canım!
- Anneme göstermemiz gerek. - Olmaz.
- Ona söyleyemeyiz. - Nedenmiş?
Çünkü fıttırır. Biliyorsunuz.
Hadi, söz verin.
- Cidden mi? - Kaldır hadi, söz ver.
-Öp. -Öpmeyeceğim.
Öp.
Güzel.
- Telefonumu verir misin? - Evet. Videoyu yolla.
- Neden? - Hadi.
Niye her şeyi yokuşa sürüyorsun? Videoyu yolla lütfen.
İyi.
İşte.
Geldi, sağ ol.
VİDEO YÜKLE - BAŞLIK ÖLÜM SONRASI YAŞAMIN KANITI
ÖTEKİ DÜNYANIN TARTIŞILMAZ KANITI
KARŞINIZDA KANLI CANLI HAYALET ERNEST
YAYINLA
Küçük kız ses çıkarmadan korku içinde yatıyor,
figür tepesinde süzülüyordu.
Varlığın suratı belli belirsiz olsa da
ona zarar vermek istediğini anlamıştı.
Varlık ani bir hareketle ileri atılıp ağzını kapadı
ve çığlık atmasına engel oldu. Nane ve küf kokuyordu.
Bayılmadan önce her yer dönmeye başladı.
Nihayet kendine geldiğinde varlık gitmişti.
Tabii kimse ona inanmadı.
Ne de olsa çocuktu.
Rüya görmüştü, hayal gücü fazla çalışıyordu.
Ama kız işin aslını biliyordu.
Ruhlar âlemi gerçekti ve tehlikeliydi."
Teşekkürler.
Bana da kimse inanmadı. Hayaletim hâlâ yanımda.
Altı yıl önce bir restorandan dönerken peşime takıldı.
Bir türlü kurtulamıyorum.
Denemediğim şey...
Pardon da konuşmaya çalışıyorum şurada!
Çok sahiplenici, ayrıca homoseksüel.
Bıktım usandım.
Teşekkür ederim.
Tanrım, lütfen...
Merhaba.
Dolaşan şu viral videoyu gördünüz mü?
Sosyal medyada yokum, midem kaldırmıyor.
Adamın biri tavan arasında hayalet bulmuş. Bilemiyorum ama bana gerçek gibi geldi.
Hep öyledir, sonra bakarsın ki değilmiş.
Bu benim kitabım değil.
- Binin üzerinde izlenmiş. -İyi bir şey mi?
Maaşlı işini bırakma.
"Grafikler sağlam. Maya mı ZBrush mı kullandın?"
"Ucuz iş. Ghost Hunters bile daha iyidir." Ne?
- Sahte sanıyorlar. -İyi de gerçek.
Frank, edepsiz şeyler mi izliyorsunuz? Ne o?
- Hiç. - Babam video koydu...
- Fulton, onu yeni aldım. - Tanrım!
Kadının derdi portakallar. Süper.
- Organik meyve pahalı. Bir şeyler dönüyor. - Dönmüyor.
- Yok bir şey. - Pis kokular geliyor.
İspiyonlamak yok.
- Yapalım şunu. - Evet.
Merhaba.
Sana zarar vermeyiz.
Wikia diyor ki, "Kendinden emin konuş, patronun kim olduğunu bilsin."
Tamamdır.
Bu evdeki ruh! Göster kendini!
Oldu.
Baba, bak.
Bö.
- Aman be. - Hiç komik değil oğlum.
Bayağı komikti.
- Onu kaçıracaksın. - Hayır.
Şeytan çıkaran patron halleriniz kaçıracak.
Selam.
Yine ben.
Bunlar benim babam Frank ile abim Fulton.
N'aber?
Seninle tanışmak istiyorlar.
- Ezik. - Ne diyeceğim, durun bakalım.
Bir fikrim var.
- Nereye? - Bir fikri varmış.
Nedir? Elinden tutup mu getirecek?
-Şu şapşala bak. - Kes be köpek surat.
- Yüzüm çekici, istediğine sor. - Hey, bırak da çalsın.
Vay be, işe yarıyor. Devam et.
Vay be, bak orada! Kahretsin.
Hey.
Hey, korkma.
Bir şey yok, gördün mü?
Bir şey sor.
- Konuşamıyor. - Neden?
Hayalet olduğundan mı?
- Frank! - Hapı yuttuk. Gitmesi gerek. Hey!
Beterböcek, Beterböcek, Beterböcek!
Frank.
Bu nedir?
Cidden mi? Bilmiyormuş gibi mi yapacağız? Çünkü burası bizim evimiz, öyle değil mi?
Arkadan da onun sesi geliyor.
- Ben... - Sen ne?
Sen ne Frank? Ne?
Beş dakikadan az sürede 26.000 izlenme. Çok büyük bu.
Kendi gözlerimle gördüm Barbara.
Tatlım, gördüğünü sandığına eminim.
Kızım bir şişe şarapla antidepresan içince kendini Edith Piaf sandı.
Hop, ben ilaç içmiyorum. Kanıtımız var.
İnternette videosu var.
- Hey, sen nereye böyle? - Dışarı.
- Dur bakalım biraz. - Anne!
Barbara, söylemeyerek bir yasayı çiğnediğine eminim.
Hayaletleri söylemek zorunda değiliz, öyle bir şey yok.
O hâlde avukatımız seni arasın.
- Avukatımız mı var? - Yok, çulsuzuz.
- 27.000! - Gidebilir miyim?
Hayır! Sen de biliyormuşsun!
- Babam söz verdirdi. - Tanrım. Frank!
- Fıttıracağını bildiğimden. - Evet! Aklı başında her insan fıttırır.
Tavan arasında bir hayaletimiz var!
-Özür dilerim, sana... - El âlemden duyuyorum.
Sıçtığımın YouTube'unda görmüş. Hani daha sık iletişim kuracaktık?
Dr. Ağır Soluyan'a 20 seans onun için gitmedik mi?
- Tamam, ben kaçar. - Kevin.
30.000. Bu sayede kesin hatun düşürürüm.
- Fulton! - Sen gitsene.
- Mel, özür dilerim. - Taşınıyoruz.
Olmaz. Bekle, olmaz.
- Bekle. - Hayır, olmaz.
Tüm korku filmlerindeki tüm aptal beyaz aileler gibi yapmayacağız.
- Taşınacağız. - Ben bir konuşayım mı? Bir dinle.
Mel.
Bu çok büyük bir şey, anlasana.
Daha önce kimsenin kayda almadığı bir şeyi kayda aldık.
Kayıtlı tarihte bir örneği daha yok!
- Konu tartışmaya açık değil! - Tamam, evi kime satacaksın peki?
Çünkü son kuruşumuza kadar bu eve yatırdık.
- O aptal videoyu yüklemeseydin... - Onu diyorum ya!
Para orada bebeğim.
Bak, bir sürü insan kanallarından milyonlar kazanıyor.
Hem de sırf Minecraft oynayıp osuruklarını yakarak!
Mel, elimizde gerçek bir hayalet var!
Houston'a dönmesin.
Houston'daki saadet zinciriydi. O başka, bu gerçek.
Elimize fırsat geçti, her şeyi değiştirebilir.
Mel.
Bana bak bebeğim, lütfen.
Bak.
Bir kez olsun kazanmam gerek.
Bir kerecik.
Bunun delilik olduğunu biliyorsun, değil mi?
BU GERÇEK Mİ YAHU??!?! #HAYALETERNEST
- Hayalet değil. -Şaka mısın? Adam duvardan geçti!
Tanrım!
Bu nedir?
ANNE İLE ERNEST TANIŞIYOR! İZLENME
O ÇIĞLIK NE ÖYLE ABİ
ÖLÜLERİ GÖRÜYORUM
#ERNEST ÇOK SEKSİ DEĞİL Mİ??!
Ernest çok iyi yahu!
Hayalet Ernest'a vuruldum!
Ernie dün gece rüyamda beni hamile bıraktı.
Oğlumuzun tipi böyleydi.
"Ernest gibi duvara koş."
Tanrım. Tamam.
İyi misin? İyi mi... Oğlum, yüzün!
Adım Cory. Ernest challenge'ını yapacağız. İzleyin.
ERNEST'I KAPİTALİZMDEN KURTARIN! #ERNESTAÖZGÜRLÜK
Hayalet hakkı, insan hakkıdır millet.
Hayalet hakkıymış!
Ne?
Maddeden değilsin diye seni koruyacak maddeler yok değil.
Hak istiyorsan Yeni Zelanda'ya git. Seve seve alırlar, biz almayalım, kalsın.
Ayrıca KOVİD yalandır.
Taciz var!
Hayalet sevgisi normalleşmelidir.
- Aramızdalar. - Cinlerim için yakıyorum.
- Bu kadar karanlık birinin... - Evde yaşıyor.
...bana böyle hissettireceğini...
Klasik bir kamp ateşi hikâyesi.
Koridorlarında hayalet gezinen bir eve bir aile taşınır.
Ancak Şikago'daki bir aile için bu senaryo gerçeğe dönüştü.
Kanıtlayacak YouTube videoları da var.
-İzleyelim. - Frank.
Bu nedir?
Ne?
Taşıma şirketini arama vakti olabilir.
- Bugünkü konuklarımın... - Vay canına.
Kongre temsilcileriyle buluşmadan evvel Anderson'a bilgi verilsin.
- Ciklet mi çiğniyorsun? Başka ne var? - Yine o kadın aradı. Leslie.
Geçemezsiniz.
- Ajan Schipley! - Nereden çıktı şimdi bu?
Leslie, bu ne güzel sürpriz.
-Üç gündür ofisini arıyorum. -Öyle mi?
Bunu görmüşsündür.
- Hiç görmedim. - Bu bir RHV.
Leslie, buralara kadar geldiğin için sağ ol ama...
Ön taramaları yaptım. Hiçbir dış müdahale bulamadım.
Dijital tahlilleri temiz. Bu, gerçek. Büyücü Programı'nı yeniden açmalıyız.
O program 20 yıl önce yok yere rafa kaldırılmadı.
Spektral olguların hayal ürünü olmadığını kesin olarak ispatlama fırsatı geldi.
Gidelim.
- Geldiğin için sağ ol. - Lütfen! O gerçek!
O gerçek! Ajan Schipley!
O gerçek! Lütfen!
Ne?
Delilik bu. Nasılsınız? Hey! N'aber?
Çıldırmışlar.
Hey, n'aber?
İNANIYORUM
Hayaletle aranız nasıl?
Hey, bir saniye. Peki, tamam, hey!
- Lütfen bize varlıktan bahsedin efendim! - Tamam, olur, evet.
Ernie'yi en son ne zaman gördünüz?
Düzmece olduğunu söyleyenlere ne dersiniz?
Düzmece diyenler şu kalabalığa baksın.
Aileniz güvende mi?
Toplum güvende mi?
Elbette güvendeler. Sonuçta hayalet bu.
Hey, sağ olun millet!
Kim o evime giren?
Amma yüzsüzmüşsünüz! Burası özel...
Frank!
- Biliyorum. - Delilik bu. Evden çıkamıyorum.
- O kadar da kötü değil. - Ne? Değil mi?
- Bugün biri bacadan içeri girmeye kalktı. - Ne?
Evet! Sıkışıp kaldı. İtfaiyeyi aramak zorunda kaldım.
Bacada bir insanın olması çok saçma değil mi?
Sonuçta Noel...
Yüce İsa.
Komik değil.
Hey, git buradan yoksa polisi çağırırız.
Okuduğum her şeyde hafıza kaybının travmaya bağlı geliştiği yazıyor.
Savunma mekanizmasıymış.
Hafızanı tetiklemek için görsel uyarıcılara ihtiyacımız var.
Tanrım.
Yok mu?
Ürkünçmüş.
Babamın başarısız iş girişimlerinden biri.
"Erkekliği Arttırma Hapı" ama sertleştirmek yerine ishal ediyordu.
Bir şey mi hatırladın?
Peki.
Sorun yok.
Çekilin, açılın.
- Her yerde hayalet var! - Hâline bak.
Bayılıyor.
"Neden?" Neden ne?
Neden mi yardım ediyorum?
Takılı kalmışsın.
Kim takılı kalmak ister ki?
Selam komşu!
Ama...
Amma bağırdın.
Kütüphanede sessiz olmayı anlamamışımdır. Ne yani, gürültüden aptallaşıyor musun?
Neyse. Nasılsın? Hayalet nasıl?
Sayenizde sokağımızın içine sıçıldı. Babam çekiciyi hızlı aramaya kaydetti.
Bayağı kötü aslında.
Kusura bakma.
Ne araştırıyorsun?
Tapu mu?
Evet. Ernest ölmeden önce bizim evde yaşamış mı, ona bakıyorum.
- Nasıl geldiğini hatırlamıyor mu? - Hiçbir şey hatırlamıyor.
- Bir gizem. - Evet, ben de...
Tamam.
Hacker falan mısın sen?
İşte! Gizem çözüldü.
Ernest Scheller.
Evi 5 Nisan 1965'te almış
ve 15 Aralık 1971'de satmış.
- Nasıl ölmüş? - Bir saniye.
Tuhaf. Ölüm belgesi yok.
- Bence bayağı ölü. -Öyle mi?
Üzgünüm, ipuçlarımız öldü galiba. Kelime oyunu!
Kaçmam gerek, bando provası var. Ama sana bol şans.
Sağ ol.
Tina, buraya.
WEST BAY MEDYUMU JUDY ROMANO - RUH KANALI
Seni üzmek istemem ama artık çizgiyi çekiyorum.
Artık huzurevi okuması yok. Yemekler hep berbat oluyor.
Kris Jenner olmaz mı? Ailesinde yakın zamanda ölen yok mu?
Köpeği mi? Ben öyle...
Hey, selam.
Benim artık kapamam gerek.
Tamam. Peki. Kapamam gerek.
- Hey, selam, merhaba. - Selam.
- Amanın aman. Sen Frank olmalısın. - Evet.
Kanaldaki herkes senin hakkında ve yaşananlardan dolayı çok heyecanlı.
Evimize geldiğiniz için asıl biz heyecanlıyız.
Programınızın büyük hayranıyız, hiç kaçırmıyoruz.
Pırlanta gibisin, cidden öylesin.
Üstelik çok da yakışıklısın!
Kimse yakışıklı olduğunu söylemedi! Kimse.
Hanımın nerede bakalım?
Bir yerlerde hazırlanıyor.
Güzel. Onu bir yerlere kapatın.
Aynen öyle. Kutuya koyup yatağın altına sokun çünkü
sen benimsin.
Şeyden emin olabilir misin?
"Onun" bana hazır olduğundan.
- Ernest'ın! - Evet!
Ernest her türlü hazır. Hazırız.
- Süperiz. - Güzel.
Çünkü ben ona hazırım.
Bak. Gördün mü?
Böyle bir hava yakalamalısın.
Yoğun. İlkel.
- Nereye gitti? Geri gelsin. - Kim?
Oyun oynama, buradaydı ya.
- O senin oyuncağın değil. -Öyle bir şey mi...
Bak, Judy Romano şu an oturma odamda.
- Kim ki o? - West Bay Medyumu aşağıda yahu!
Ta kendisi!
- Neden kendin rica etmiyorsun? -Çünkü seni seviyor ve seni dinliyor.
Bölüyorum ama aşağıda sizi bekliyoruz.
Kusura bakmayın. Sabrınız için sağ olun, hemen iniyoruz.
Bak, bu iş önemli, tamam mı?
Bu programın çok büyük bir izleyici kitlesi var.
Altından kalkarsak
peşinden kitap anlaşmaları, ürünler falan gelir.
Siyahi Kardashian'lar olabiliriz. Kardashian olmak istemez misin?
Peki.
Neyse.
-İyi. - Konuşacak mısın?
Deneyeceğim.
Adamımsın.
Hey Ernest.
Biraz eğlenelim mi?
Kayıtta mıyız?
Tamam.
Evet Frank.
Şu an tüm dünya
Ernest ile olan etkileşimlerinize kendini kaptırmış durumda.
Evet.
Ama tabii şüpheyle yaklaşan bir kitle de mevcut.
Sonuçta ben bile ilk başta şey dedim,
"Bu kayıtlara inanmıyorum" falan.
Ama evinize gelince,
bu odada otururken hissettiklerimi hissedince...
Yani, bana bayağı elle tutulur geldi, öyle değil mi?
Evet, Ernest gerçektir.
Burada sihir yapmıyoruz.
Peki şu an burada mı?
Şey yani... Geliyor, gelecek. Tamam mı?
Biraz çekingendir. Burada bir sürü insan var.
Frank.
Ernest!
Burada mısın?
Ernest, herkes seni bekliyor.
Tamam.
Dinle Frank, zahmet olmazsa
hologram makineni tamir et, daha fazla duramayacağım.
Yok. Hologram falan yok. Ernest...
Ernest!
- Gidelim. - Hayır, durun.
- Bitmiştir. - Durun, hayır. Biraz bekleyin lütfen.
Hey! Prodüksiyon sağlammış Frank.
Efendim?
Bir şey yap!
- Ne yapayım ki? - Söyle, dursun!
Tanrım!
Standart kablo kanallarından çıkmam gerek. Hiç profesyonel değil.
Bu da ne!
Yine mi sen?
Evet, şöyle yapalım... Tekrar düşündüm de Tupac daha iyiydi.
Seni postta toparlamam gerekecek.
Felaket oldu.
- Hayalet istediler, verdik. - Hayalet istediler, Korku Seansı yaşattık.
Sence komik mi? Sana her şey komik.
- Fulton, şimdi olmaz. - Yeni video çok izlendi.
- Bana sormadan mı paylaştın? - Evet, ne var?
Dava edileceğim!
Altı dakikada üç milyon izlenme.
Rekor olmalı, değil mi?
Aferin sana oğlum!
Hey, Pewdiepie götümü yesin.
Dr. Monroe, orada mısınız?
Nihayet gelebildin.
- Ne bulduğuma inanamayacaksın. - Ne?
Burada olmaz.
- Pardon, çıkar mısın? - Buraya giremezsin.
Kim demiş? Aptal cinsiyet normların mı? Uza koçum!
- Joy, bu neydi böyle? Kafayı mı yedin? - Hayır ama sen yemeye hazır ol.
- O değil. - Evet, o yüzden ölüm belgesi çıkmadı.
Ernest Scheller ölmemiş.
Ama evinizde yaşamış. Emin olmak için bir sürü kaydı karşılaştırdım.
Bizim Ernest kim?
- Hayalarımı ortaya koyarım ki o biliyor. - Neyi koyarsın?
O Ernest, Oklahoma'da yaşıyor. Yerini bulmaya çalışıyorum.
Ama eskiden bu salaş barın sahibiymiş. Hâlâ duruyor.
-İki kilometre uzağımızda. - Evet, biliyorum. Onu oraya götürsek ya.
Kimi?
- Ernest'ımızı mı? - Evet.
Belki de tanışıyorlardı, mekânlarıydı. Bir tetikleyici buluruz.
Joy, evden çıkamıyor ki.
Orada takılı kalmış.
Emin misin?
Ernest! Seni seviyorum Ernest!
SIRF HAYALET İÇİN GELDİM
Özel olmayacak mı? Şaka mı yapıyorsun?
Ben zaten kanalımda orijinal içerik yayınlayıp
üç katını kazanıyorum. Ne dediğini bir düşün.
Bir rakam düşünüp beni ara. Görüşürüz.
Frank, kapıya bakıver.
Hayır, ciddiyim.
Ernest çizgi filmi süper olur ama Adult Swim tarzı olsun.
Hiç çıplak hayalet gördün mü? Ben görmedim. Nasıl olur?
- Frank, bakacak mısın? -Çıplak hayaletin nesi olur?
Tamam, geldim!
Üzgünüm, basınla konuşmuyoruz.
Birkaç dakikanızı rica edecektim.
Joy bir sürü araştırmalar yaptı.
Burada yaşayan adamın eskiden yakınlarda bir barı varmış.
Düşündük ki eğer seni bara götürebilirsek belki bir şey hatırlarsın.
Joy. Yapma.
Haklısın. Üzgünüm.
Tamam, dedik ki eğer...
Amma soğuk!
Özür dilerim. Bu duruma bayılıyorum. Hayranınım da.
Sinir bozucu olduğumun farkındayım ama bu, şu an yaşanıyor ve...
Özür dilerim.
Neyse.
Dışarı çıkman gerek.
Çıkamayacağına emin misin?
Denedin mi?
Cidden denedin mi?
Peki.
Dinle Ernest.
Anlıyorum.
Çok uzun zamandır buradasın
ve dünya çok korkutucu bir yer.
İnan bana bazen benim de ödümü koparıyor ama...
Bu evde başka cevap kalmadı.
Kim olduğunu, başına ne geldiğini...
...bulacaksak eğer...
...cevap dışarıda.
Davetsiz geldiğim için kusuruma bakmayın.
- Arardım tabii ama... - Pardon, ziyaretinizin amacı nedir?
90'lı yıllarda CIA beni saflarına kattı.
Büyücü Programı adındaki girişime önderlik etmemi istediler.
Büyücü mü?
Şey gibi bir şey mi? Kafayı bulup Harry Potter falan mı...
Bebeğim.
Büyücü Programı gizliydi.
Devletin çoğu kademesinden gizlenmişti.
Alanımız paranormal psikolojiydi
ama emirlerimiz bir hayalet bulup onu alıkoymaktı.
Korkacak bir şey yok, söz.
Tamam mı?
Hey.
Beni dinle. Dinle.
Artık yalnız değilsin Ernest.
Her adımda senin yanındayım.
Başarabilirsin.
Vergi verenlerin milyonlarca dolarının
abidik gubidik işlere harcandığı duyulur duyulmaz
bizi apar topar kapadılar
ve teşkilat beni sözüm ona günah keçisi yaptı.
Kurbanlık koyun oldum.
Mahvoldum.
Ama derken Ernest çıkageldi.
Tamam, uğradığınız için çok teşekkürler ama gördüğünüz üzere çok yoğunuz.
- Onu görmek istiyorum. - Mümkün değil.
Durumunuzun vahametini kavradığınızı sanmıyorum.
- Bu varlıklar tehlikeli olur. - Lütfen gidebilir misiniz?
Görünüşte naziktiler ama asla dedikleri kişi değildirler.
- Sizden tekrar rica... - Oğlunuz Kevin.
Yakınlar, videolarda gördüm.
- Risk altında! - Tamam, yeter. Çıkın!
Bu bir ulusal güvenlik meselesi. Burada olma hakkım var.
O hâlde izinle gelin.
Ama o zamana kadar evimden çıkıp gidin.
Döneceğim. Sözüm olsun.
Bu o!
Kahretsin!
Tanrım, bu o! Ernest bu!
Ernest!
ERNEST İÇİN YAŞIYORUM
Kahretsin!
- Bizi sattı! - Yürü.
Şuraya!
PİŞMANLIK YOK
Hey!
- Hey! -Üzgünüm!
Hey!
Tamam, neyse ne. Artık görünmez mi olsan acaba?
Ne? Niye daha önce yapmadı?
Bilmem. Gel, gitmemiz gerek.
- Saçmalık bu. - Eh...
- Dördüncü Ek Madde'yi hatırlatmak isterim. - Bir teröristi saklıyorlar.
Bir hayalete yasal açıdan terörist denilebilir mi, emin değilim.
Hata yapacaklar.
Özensiz insanlar hep hata yapar.
Yaptıklarında da...
...hazır olacağız.
Pizzacı sokağın aşağısında çocuklar.
Bu adamı tanıyor musunuz? Zamanında burada çalışmış.
Burası çok el değiştirdi.
Biraz etrafa baksak?
Tatlım, içki ruhsatımdan olurum. Gitmeniz gerek.
Hadi, aptalcaydı. Gidelim biz.
Hey, bekleyin.
Tekrar göster bakayım.
İşte.
Tanrım.
Gördün mü? Bir bağlantı var işte, biliyordum.
- Dur, sen şu çocuk değil misin? -Üzgünüm, neden bahsettiğinizi anlamadım.
Evinde hayalet olan. Sensin, vay be!
Vakit ayırdınız, sağ olun. Gitmemiz gerek.
Sen bir dâhisin.
Scheller denen adam Ernest'ı tanıyor olmalı.
Bir de benden şüphe ediyordun.
Hiç etmedim ki.
- Evini bulmamız gerek. - Anne!
Şurada bir hayalet var!
Ne güzelmiş canım.
Ernest.
Ernest, neyin var?
Ernest.
Ernest!
Merhaba babacığım.
Junebug.
Kahretsin.
Ernest, hadi! Gitmeliyiz!
Ernest!
Ernest, hadi! Gitmeliyiz!
Arama izni kucağımıza düştü galiba.
"Pek Sevimli Olmayan Hayalet Ernest." "Paranormal Çaktivite."
Onu canavar bellediler.
Oradayken bir şey gördü. Bir şey hatırlıyor gibiydi.
Shirly Temple'ı kaçıracak gibi duruyor!
Çıkabildiğini niye söylemedin? O videoyu ben çekmeliydim.
Beni dinlemiyorsun.
Bir isim söyledi.
June'lu bir şeydi.
- Ne olmuş? - Belki o yüzden burada.
Başına bir şey gelmiş, kötü bir şey.
Belki hatırlamasına yardım edersek öteki tarafa geçebilir.
Öteki tarafa geçmek mi?
Öteki tarafa geçmesini istemiyoruz. Burada bizimle kalmalı.
Onu hiç umursamıyorsun.
Ben bizi umursuyorum! Geleceğimiz söz konusu.
Fulton'ın üniversite parası söz konusu. Seninki de.
Olayı bize çevirme.
Mesele sensin.
Hep öyledir.
Hey, konuşmamız daha bitmedi.
Dediği tek kelimeyi duymadın.
BÜYÜCÜ PROGRAMI
Merhaba hanımlar.
Instagram'da 200 bin takipçiye vurdum. Delice bir şey.
- Sahi mi? - Okuldaki herkes acayip kıskanıyor.
Bu kadar seksi olmayı ben seçmedim ki. Ünlü olmayı da. Yapma.
Bir sporcu takviyesi şirketi bana gönderi başına bin dolar teklif etti.
- Kralsın. Acayipmiş. - Evet. Hey.
Gittiğim her yerde tanınır oldum.
Fulton!
- Fulton... Ne oluyor be? - Kımıldama!
Evimden defolun!
Çocuklarım nerede? Kevin! Fulton!
Ernest!
- Telefonları izlediniz mi? - Olumsuz. İkisi de evde bırakmış.
Çocuğun laptopu var, sabit diskini tarıyoruz.
Kalsınlar, işe yarayabilirler.
Kim olduğunuz umurumda değil. Burası benim evim
- ve güç bende, duydun mu? - Sizdeydi. Geçmiş zaman.
- Sen de kimsin be? - Baştaki kişiyim
ve aklınız varsa size ne dersek onu yaparsınız.
Bulduğum kayıtlara göre Scheller şurada, Tulsa'nın hemen dışında oturuyor
Orası da buraya aşağı yukarı 650 kilometre uzaklıkta.
Kahretsin, çok uzak.
Dönüşerek kullanırsak başarırız.
Peki. İyimserliğin için sağ ol.
Sen bir farklı görünüyorsun.
-Öyle mi? - Evet.
Kanun kaçaklığı sana yakıştı.
Sağ ol.
Yavaştan yola mı çıksak?
Ne oldu?
Çok güzelmiş.
Dün gece 23.15'te
oğlumuz Kevin Presley ve arkadaşı Joy Yoshino
Ernest olarak bilinen varlık tarafından evimizden kaçırıldı.
Bilgisi olanların yerel yetkililerle irtibata geçmesini rica ediyoruz.
- Pislik. - Anlamadım.
-Şey... Enerji içeceği. - Tek bildiğimiz, odalarındaydılar.
En sonda.
- Sağ olun. - 23.15'te baktık.
Gitmişlerdi.
Şuna bak. Hadi, taksana, sana yakışır.
Evet. Hafif aşağı kaydır, şekil yap.
The Matrix'teki kötü adama benzedin.
Bak, çok yakıştı.
Sıçtık!
Ne?
Neredesin?
Kahretsin, kötü oldu bu.
Selam hayalet çocuk.
Hanımefendi.
- Araçtan inebilir misiniz? - Ben mi?
Yere yat ve ellerini başının arkasına koy.
Bir sorun mu vardı?
Bana kendimi tekrar ettirtme.
Kusura bakmayın!
Üzerinizde bir şey... Kımıldama!
Hareket etme!
Eller yukarı!
Bas, bas!
Tanrım, adamın neresine tekme attım?
- Ernest nerede? - Bilmiyorum!
- Kahretsin. - Hey, durun!
Bas, bas!
Ne yapıyorsun sen?
- Hareket çekti! - Kaldır kıçını!
Kahretsin.
Atlattık galiba.
- Bu da... - Kahretsin!
Kahretsin!
Tam arkamızda Kevin!
- Gören var mı? - Gerçekten oluyor bu.
Şuraya dön!
Buldum! Tersten önlerini kes!
Kahretsin!
Her yerdeler!
- Dursak bizi bırakırlar mı? - Delirdin mi?
Tekme attılar, arabama çarptılar!
Lanet olsun!
Bırak!
- Kevin! - Görüyorum!
Bakalım kim çekilecek!
Hoş geldin.
Seni gidi...
Öteki geliyor.
Lanet olsun!
Ernest, ne yapıyorsun?
- Dur! - Geçerim!
Geçemezsin! Dur! Kevin!
Lanet olsun!
Bir daha sakın!
- Tamam. - Geri gelin bakayım buraya!
Kahretsin!
Nereye gidiyor?
Söyledik ya, bilmiyoruz.
Avukat tutma hakkımız var, tamam mı?
- Bizi hayvan gibi tutamazsınız. - Telefonumu ne zaman alırım?
Benim lavaboya gitmem gerekiyor.
İşemek için izin mi alayım?
Gitsin.
Aman ya! Çok özür dilerim, iyi misiniz?
- Alo. - Anne.
Tanrım. Kevin, iyi misin?
Evet. Evet, iyiyim.
Neredesin?
Söyleyemem, üzgünüm ama güvendeyim, söz.
- Ernest'a yardımcı olacak birini bulduk. - Tamam, dinle beni. Aynen devam et.
Kalbinde doğru olduğunu bildiğin şeyi yap.
- Seni çok seviyorum, tamam mı? - Ben de...
Kahrolası pazarlamacılar. Onlardan beteri yok.
Bilinen bir kaçağa yardım ve yataklık federal bir suçtur.
Nerede o?
Hanım, sana bir şey söylemektense bir poşet jilet yutar,
üstüne taze sıkılmış limonata içip mideme indiririm.
Efendim, konuşmanız gereken biri var.
Hayalet Ernest'ın bulunduğu araba şehrin içinde hız yaparak
kolluk kuvvetlerinden kaçarken yol boyunca hasara yol açtı.
- Ne yapıyorsun? - Cesedi arıyorum. Oda berbat kokuyor.
Paslıymış.
Tanrım.
Dur, bir hata olmalı.
Acaba ben de mi yatağa etsem?
Bunu paylaşırız biz de.
- Paylaşmak mı? - Sürttürmeye kalkma da.
- Yok, asla öyle bir şey... -Şaka yaptım.
Kumandayı kap, gel.
Ernest'ın düzgün muamele görmesi için küresel çağrı ve protestolar sürüyor.
- Cevap vermek istiyorum. - Buyurun.
Hayalet Ernest.
Vay canına. Artık böyle bir olay var, değil mi?
Vay canına. Şuna da bakın.
Bak, bu işten sıyrılman için çok geç değil.
Efendim?
Sonuçta kaçırıldığını sanıyorlar. Elinden kurtulduğunu söylersin.
Dur.
Sizi satayım mı yani?
- Neden ki? - Hapse girmemek için.
Çok iyi bir sebep.
Şaka mı bu? Ben zaten hapisteydim.
Bando, ileri yerleştirme dersleri, özel matematik dersi, koro.
Babam hayatımın her saniyesini planlamış durumda. Çok yorucu.
- Baban hiç değilse umursuyor. - Kültürel bir şey.
En iyisi olmak zorundayız.
Ait olduğumuzu ispatlamalıyız. Saçmalık.
Beni hiç tanımıyormuş gibi geliyor bazen.
Kendi yarattığı sahte bir beni görüyor.
Bilemiyorum, belki de pek çok aile böyle yapıyor.
Çocukları üstünden kendilerini onarmaya çalışıp
onları daha beter ediyorlar.
İşin üzücü yanı, ben küçükken babamla çok iyi arkadaştık.
Onu özlüyorum.
Ne oldu?
Bilmem. Şeydi...
Tek bir şey değildi, zaman içinde olan bir sürü şeydi ve...
Çok taşındık.
Anneme bir sürü sözler verdi, hiçbiri olmadı.
Annemin ne kadar incindiğini gördüm. Bir süre sonra kendimi geri çektim.
Bazen onun oğlu değilmişim gibi geliyor.
Ne oldu?
Sen çok...
Sen çok kıyaksın.
Yardım ettiğin için sağ ol.
- Lavaboya gitmem gerek. - Peki.
- Hemen gelirim. - Tamam.
Ernest.
Keser misin şunu?
Ernest, dur.
Ernest, beni dinle.
Ne yapıyorsun? Dur! Ernest!
Ne var? Ne oldu?
Ne?
Ernest!
- Her şey yolunda mı? - Evet.
Evet.
Her şey tıkırında.
Git buradan.
Ben arabada kalayım. Etrafı kolaçan ederim.
Şüpheli bir şey görürsen kornaya bas.
Sen gözükme, tamam mı?
Merhaba.
Ernest Scheller mısınız?
- Ben... - Kim olduğunu biliyorum, gel.
Bu, benim eşim Ramona.
Geçen sene inme indi.
Artık pek hareket edemez oldu.
Otur.
İçecek bir şey ister misin?
Meyve suyu, gazoz, ananas suyu. Ramona ananas suyuna bayılır.
Ne istersen.
Almayayım, böyle iyiyim.
Peki.
Komik şey, ben...
Ben asırlar önce bir bovling ligine mensuptum.
Bir gün gömleğimi bulamadım.
Bakmadığım yer kalmadı.
Ramona, "Her şeyi kaybedersin zaten, üstüne giydiğin gömleği bile" dedi ama...
...bir terslik olduğunun farkındaydım.
O gömleği bir daha hiç görmedim.
Ta ki birkaç hafta önce TV'de senin videolarından birini izleyene dek.
Eh, hayatımda çok çılgınca şeyler gördüm ama bu...
Bunun gerçek olduğuna hiç inanamıyorum.
Adı Randy'ydi. Randy McGovern.
Yanındaki kadın da baldızım Evelyn'dı.
İçten, kibar bir kadındı.
- Doğum sırasında komplikasyonlardan öldü. -Çocuğu mu var?
Kızı. June.
Junebug.
Randy, ne oldu ona?
Ramona ile çocuğumuz olsun istemiyorduk.
Hep seyahat edip dünyayı görürüz, derdik.
Ama hayatın farklı planları vardı.
Evelyn öldükten sonra Randy bir bakıma dağıldı diyebiliriz.
Kendini içkiye verdi.
Derken bir gün ufak June'la kapımıza geldi.
"Randevum var, ona bakar mısınız?" dedi.
Ama bir daha hiç dönmedi.
O zavallıyı bize bırakıp gitti. Kız dört yaşındaydı.
O adamı bir daha ne gören ne de duyan oldu.
Belki başına bir şey gelmiştir. Bir kaza ya da...
Polis, arabasını ikinci el galerisinde satışta buldu.
Saatini de rehincide.
Gömleğimi aldı.
Sürücü ehliyetimi de. Belki de kimliğini değiştirmekte kullandı.
- Sizce ne oldu? - Bana sorarsan içmekten öldü.
Belki de intihar etti, kim bilir? Onun gibi birine empati duymak zor.
Kendi annesiz çocuğunu terk etti. Daha büyük bir günah düşünemiyorum.
Hayır.
- Hayır, olamaz. Öyle bir şey yapmamıştır. - Kendin dedin.
Hatırlayamıyor, değil mi?
Belki de hatırlayamamasının nedeni gerçeğin, yaptığı şeyin
dayanılmaz olmasıdır.
Randy. Sensin, değil mi?
Tanrım.
Bırakın, uzak durun benden!
Ernest! Git buradan!
Bırakın beni!
Termale geçin!
Vurun!
Ernest!
Durun!
Durun! Durun, canını yakıyorsunuz!
Ernest!
Eller yukarı! Hemen ellerini kaldır!
Kaldır!
Ernest, hayır!
- Kalk ayağa! - Hayır.
Onu nereye götürüyorsunuz?
Ernest!
Kevin.
İyi misin?
-İyiyim. - Sana zarar verdiler mi?
- Hayır. - Emin misin?
- Evet. - Hadi, eve gidelim.
İşine geldi, değil mi?
Vaziyeti düşünecek olursak gayet makul bir değiş tokuş olmadı mı?
Ailenle normal hayatına dönebileceksin.
Selam.
- Araban için özür dilerim. - Alt tarafı araba.
Sen iyi misin bari?
Evet.
Ben bu anı o kadar uzun süredir
bekliyordum ki.
Hayır.
Geri durun, iyiyim.
Gelin, hemen şurada. Ah, işte orada.
Günün kadını.
Beyler ve de hanımefendi,
karşınızda Dr. Leslie Monroe.
Pardon, kendimi düzelteyim.
Ajan Monroe.
Karşınızda duran varlığın yakalanmasında bize destek verdi.
-Çok iyi iş, evet. - Bravo.
Eh, o hâlde... Yok, lütfen buyurun, bakın.
- Tabii destekten fazlasını verdin. Bu... - Nihai amacın ne?
- Pardon, nihai amaç mı? -Şey...
Onu ne yapacaksınız?
Şey, adam ölü, o yüzden...
Ne istersek onu yapacağız.
Merhaba.
Kevin buralarda mı?
Onu okulda göremedim.
Evet, bir müddet kendini dinleyecek canım.
- Başka zaman mı gelsen? - Tamam, olur.
Sorun yok anne.
Selam.
Mesajlarıma karşılık vermedin.
Evet, ben...
Ben pek kimseyle görüşecek hâlde değilim, o yüzden...
Sorun değil, anlıyorum.
Sende durumlar ne?
80 yaşına kadar cezalıyım ama onun dışında günlük güneşlik.
Ben sadece sana bir bakmak istemiştim.
Süper.
- Sağ ol. - Yok ama cidden. İyi misin?
Evet.
İyiyim.
Görüşürüz.
Selam.
Artık burası çok sessiz.
Garip geliyor.
Doğduğun gün de böyle yağıyordu.
İyi hatırlıyorum çünkü anneni hastaneye götürüyordum
ve trafik o kadar berbattı ki
arabada doğuracak sandım.
Taş kesilmiştim. Kendime söz verdim, hastaneye yetişecek olursak...
...dünyanın en iyi babası olacaktım.
Komik şey...
Çocukların küçükken onlara ebeveynlik yapmak kolay oluyor.
Senin aslında kim olduğunu görmüyorlar.
Sırf iyi yanlarını görüyorlar.
Görmeni istediğin şeyleri.
Ama nihayetinde, çocuklar büyüdükçe...
...kendinde sevmediğin yanlarını saklamak gittikçe zor bir hâl alıyor.
Sanırım
ben kim olduğumu hiçbir zaman çözemedim.
Hep bir şeylerin peşindeydim.
Yeni yerler, yeni işler.
Bir şeylerin oturmasını umdum.
O zaman senin için, Fulton için hep olmak istediğim adam olabilecektim.
Annen için de.
Sonra Ernest gelince şey dedim...
"İşte bu."
Nihayet bir...
...amacım olabilecekti.
Layık olabilecektim.
Yine kendimi kaybettim.
Seni yüzüstü bıraktım.
Sözümü tutmadım.
Ernest'a üzülüyorsun
ama sen doğru olanı yapmaya çalıştın, önemli olan da o.
16 yaşında, benim 45 yaşımdaki hâlimden
daha iyi bir adamsın.
Seni takdir ediyorum Kevin.
Bana rağmen çok iyi bir adam oldun.
Bana dönebilir misin lütfen? Bana dön.
Bana dön.
Bana dön, dedim.
İtaat et.
İtaat et, dedim!
İtaat et!
İtaat et.
Evet, canlılarda da iş görüyor.
Sağ ol.
Bas git.
- ...çözdü. - Uber'imiz nerede?
Lyft o, aptal.
- Sensin aptal Tara. - Tanrım.
- Bizi soyup öldürecekler. - Hayır, bir şey olmayacak.
Taco Bell'e gidelim!
Evet!
- Dur, bu mu? Tanrım. - Tanrım, geldi.
Selam, Gabby için mi geldiniz?
Lanet olsun be.
Ernest. Adamım!
Şey, pardon. Bu Uber benim.
Lyft bu kaltak.
Hoşça kal!
Bekle!
İşte bu be!
Ee, yolculuk nereye Ernest?
Tamamdır.
Ernest.
Bu evi özlemişim.
Randy...
Bir hayalet, kahrolası bir hayalet.
50 yıl
sakladım ben bu sırrı.
Ama çanağına ne doğrarsan kaşığında o çıkar.
- Bir şey bilmiyorum, yemin ederim. - Yalan. Beni bulmaya geldin.
- Ona yardım etmeye çalışıyordum. - Yalan!
- Frank, duydun mu? - Tamam, tamam. Evet, evet.
Burada kal.
- Dikkatli ol. - Tamam.
- Ne yapıyorsun? - Bir şey duydum!
Kahretsin.
Ben de.
- Burada kal. - Oldu!
Gel.
Atın.
Tamam, sakin ol.
Lütfen oğluma zarar verme.
Ramona'nın fikriydi. Ramona'nın çocuğu olmuyordu.
Kardeşi ölünce de bunu Tanrı'dan bir işaret olarak gördü.
Randy annesi olmadan June'a bakamaz, dedi.
Bana zorla yaptırdı. İstemiyordum, beni zorladı.
Konuşabiliriz, silahı bırak.
- Yapma! - Tamam.
Frank, ne oluyor?
Götür onu buradan!
- Baba! - Gidelim!
- Baba! - Yürü!
Uzak dur onlardan!
Anneme git!
- Hadi! - Kes şunu!
- Kevin, hayır! - Gir içeri!
Kevin, hayır! Kevin!
Kevin! Hayır! Lütfen!
İçeride kal! Polisi ara!
Ufak Junebug.
Ramona'yı ne de mutlu etti.
Tek istediği oydu. Kendi kızı olsun istedi.
Artık bizimle konuşmuyor.
Belki içten içe biliyordur.
Ne?
Seni öldürdüm ben!
Döneceğini biliyordum.
Kevin!
Baba, hayır!
Kevin.
Baba.
Tamam, gel bana. İyi misin?
- Evet. - Tamam.
Ernest.
Frank! Kevin! Tanrı'ya şükür!
Çok şükür.
Bu kadar mı?
50 yıldır evinize musallat olan bu hayalet öyle birdenbire ortadan...
...yok mu oldu?
Karanlıktı.
Yağmur yağıyordu, tam göremedim ama...
Etrafıma baktım, yoktu.
Niye birden ortadan kaybolsun?
Bilmem. Belki de artık burada olmasına gerek kalmadı.
Onu öldüren adamı buldu, belirsizlikten kurtuldu.
Aslında ne oldu Kevin?
Merhaba babacığım.
İyiydi.
Bir de ben deneyeyim.
Beceremiyorum. Tamam.
Güle güle Ernest.
Kevin.
Bana ne olduğunu anlat.
SATILDI HOWELL EMLAK - BARBARA MANGOLD
- Hey, orada olamadığım için üzgünüm. - Evet, kesin mahvolmuşsundur.
- Niye ders çalışmıyorsun? - Yapma baba, cumartesi bugün.
Cumartesi de neymiş? Git, ders çalış.
Bu boktan tavan arasıyla uğraşmak zorunda kalana acırım.
Artık komşum olmaman bana pek uymayacak galiba.
Eh, sekiz kilometre kadar uzaktayım. Yakında da kendi arabam olacak.
- Peki. Şanslı piç. - Değil mi?
Parayı bulduk! Perili evler prim yapıyor.
- Sizi burada bulacağımı tahmin etmiştim. - Baba...
Kamyon yüklendi, vedanızı edin.
Artık ne yapıyorduysanız veya yapacaktıysanız
- onu yapmak için son şansınız. - Kes şunu.
- Lütfen beni kurtar. Sağ ol. - Bende.
Yürü. Aşağıda görüşürüz.
- Sağ ol. - Görüşürüz.
- Evet, güzel. - Artık nasıl vedalaşacaksanız...
Bizimkiler işte.
Aklında ne var?
Sence bizi hâlâ görebiliyor mu?
Her nereye gittiyse.
Bilmem.
Belki.
DYLAN İÇİN
MEŞHUR HAYALET ERNEST
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu