Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Αγάντα, κορόιδο.
Αγάντα εσύ. Θα σε μαχαιρώσω. Θα σε κάνω δυο κομμάτια.
Ο χρόνος σου τελειώνει, Πίτερ Παν.
Ο Πίτερ Παν αδιαφορεί για τον χρόνο.
Πρόσεχε τον κροκόδειλο.
Εσύ να προσέχεις.
Γουέντι, ετοιμάσου, μην το κάνεις τελευταία στιγμή.
Όχι, μητέρα.
-Το τρένο φεύγει αύριο στις οκτώ ακριβώς. -Σε άκουσα, μητέρα.
Θα είμαι έτοιμη.
Κάνε στην άκρη, μητέρα. Πού είναι ο θησαυρός;
Πού είναι;
Όχι, δώσ' το πίσω!
Τζον, δώσ' το πίσω.
Τον βρήκα!
Βρήκα τον θησαυρό. Βρήκα τον θησαυρό.
Βρήκα τον θησαυρό.
Σε πέτυχα.
Πού είναι;
Κάπτεν Χουκ, κουράστηκα λίγο. Να κάνουμε ένα διάλειμμα;
Εγκαταλείπεις; Τα παρατάς;
Σ' έχω στριμώξει, Πίτερ. Τα Χαμένα Αγόρια σου είναι άφαντα.
Κανείς δεν θα σε σώσει τώρα!
Δεν πιστεύω να ξέχασες εμένα, έτσι; Μάικλ, δώσε τον θησαυρό σου.
Άσε τον Χουκ σ' εμένα.
Κάνε πέρα, Καπετάνιε, για να μη σε μαχαιρώσω!
Έλα, Γουέντι!
Έλα, Γουέντι.
Πάνω του, Γουέντι.
Μην του κάνεις κακό!
-Τα παρατάς, Καπετάνιε; -Όχι.
Όχι, απλώς...
Τι ήταν αυτό;
Όχι πάλι.
Ποιος ευθύνεται γι' αυτό;
-Γουέντι; -Τζον, μαρτυριάρη!
-Δεν είπα τίποτα. -Δεν έφταιγα εγώ!
-Το ανόητο παιχνίδι τους! -Ηρεμήστε.
-Αυτοί το ξεκίνησαν! -Αρκετά!
Σπαθί.
Σπαθί, καπέλα.
Νάνα.
Πατέρα, να μη μείνει λίγο ακόμα;
Όχι, δεν γίνεται.
Ειλικρινά, Γουέντι, έτσι θες να περάσεις το τελευταίο βράδυ σου στο σπίτι;
-Διασκεδάσαμε λίγο. -Ακριβώς.
Είσαι πολύ μεγάλη για να διασκεδάζεις με τέτοια πράγματα.
Νάνα. Πάμε.
Γουέντι, γιατί το είπες αυτό;
Γιατί είπες ότι φταίμε εμείς;
Πειρατής δεν είσαι; Ο καθένας για τον εαυτό του.
Σου πάνε, Γουέντι.
Να τα πάρεις μαζί σου.
Δεν θα το ήθελα.
Πάμε, παιδιά, ώρα για ύπνο.
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΛΥΚΟΦΩΤΟΣ
-Δεν έφταιγα εγώ. -Το ξέρω, Τζον.
Μητέρα, γιατί μισεί ο Κάπτεν Χουκ τον Πίτερ Παν;
Πολύ καλή ερώτηση, αλλά θα την εξετάσουμε
αύριο.
Γουέντι.
Μπορώ να περάσω;
Πρέπει να προσπαθείς να δίνεις το καλό παράδειγμα στ' αδέρφια σου.
Σε θαυμάζουν πολύ.
Γι' αυτό έχουν εσένα.
Εμένα με χρειάζονται ως μητέρα
και τον πατέρα σου ως πατέρα.
Εσένα σε χρειάζονται, όμως, ως μεγάλη αδερφή.
Τους δίνεις κάτι που εμείς ως γονείς αδυνατούμε.
Ακολουθούν τα χνάρια σου. Γι' αυτό, να είσαι καλή αρχηγός.
Πώς θα το κάνω αυτό αν είμαι σε οικοτροφείο, μητέρα;
Πηγαίνοντας με το κεφάλι ψηλά
για αρχή.
Αν μια νεαρή κοπέλα σταθεί τυχερή, κάποια στιγμή, πηγαίνει στο σχολείο.
Για να ετοιμαστεί για τη ζωή που την περιμένει.
Κι αν δεν θέλω τέτοια ζωή;
Κι εγώ αυτό έκανα στην ηλικία σου.
Κι αν δεν θέλω την ίδια ζωή μ' εσένα;
Τι φοβάσαι, καρδιά μου;
Θέλω να μείνουν όλα όπως είναι.
Όπως είναι;
Γουέντι, κοίτα, μετά βίας χωράς στο κρεβάτι σου.
Μεγαλώνεις.
Ίσως να μη θέλω να μεγαλώσω.
Ο χρόνος δεν σταματάει, Γουέντι.
Κυλάει, είτε σου αρέσει είτε όχι.
Σκέψου πόσα πράγματα θα έχανες,
αν δεν έβλεπες πού θα σε οδηγεί.
Και πόσα θα έχανε ο κόσμος,
αν δεν ήσουν εσύ εκεί να τα κάνεις.
Ώρα, αγάπες μου, για ταξίδι μακρινό
Πάνω σε τρυγονιού κουκούρισμα ψιθυριστό
Γιατί σαν ανάψω ξανά το φως
Εν μία νυκτί θα έχετε γίνει πια αλλιώς
Πετάξτε σε καθάριους ουρανούς
Λαμπερά αστέρια θα στολίζουν Τους δικούς σας οφθαλμούς
Πόσο θα μου λείψετε, γενναία μου παιδιά
Που θα 'στε πια μεγάλα Στου ήλιου την πρωινή αγκαλιά
Σε τσάκωσα!
Τι έγινε;
Όνειρο έβλεπα;
Πετούσες.
Πώς;
Ένα ζουζουνάκι το έκανε.
Δεν μοιάζει με ζουζουνάκι.
Μα είναι...
Νεράιδα τη λένε.
Κι αν ξέρω ένα πράγμα για δαύτες,
είναι ότι δεν θέλουν να τις λένε "ζουζούνια".
-Είσαι ο... -Πίτερ Παν;
Περιμένατε κάποιον άλλον;
Κανέναν δεν περιμέναμε.
Όλοι μένουν έκπληκτοι.
Πάντα σε φανταζόμουν πιο...
-Ψηλό; -Όχι, μικρότερο, βασικά.
Όχι, συγγνώμη. Άλλο εννοούσα.
Είμαι... Βασικά... Πώς γίνεται να είσαι αληθινός;
Δεν ήσουν απλώς ένα παραμύθι;
Γιατί όχι και τα δύο;
Μ' αρέσουν οι ιστορίες για μένα.
Και η μητέρα σας τις λέει υπέροχα.
Για να δούμε εδώ.
Συγγνώμη, δεν μπορείς να ψάχνεις τα πράγματά μας.
Πού κρύβεσαι;
Πρόσεχε, να χαρείς.
Είναι πολύ ευαίσθητο.
Τι γυρεύεις εδώ;
Πρώτον, πρέπει να σε πάρουμε από δω.
Και δεύτερον...
Η σκιά μου.
Η σκιά σου;
Προσπαθεί να ξεφύγει και δεν έχω άλλη.
Το κάνεις πιο δύσκολο απ' ό,τι είναι.
Να τη.
Την έπιασα.
Κλείνουν τα φώτα, σκιά.
Πιάσ' την, Πίτερ. Πιάσ' την.
Παραλίγο!
Να τη!
Το καπέλο σου! Έχω το καπέλο σου!
Γρήγορα!
Σε τσάκωσα!
Αφού δεν μπορείς να πας πουθενά χωρίς εμένα, φίλη μου.
Όχι, εκείνη η φορά δεν πιάνεται.
-Μην κουνιέσαι. -Να σε βοηθήσω;
Στάσου. Για να δω.
Δεν πειράζει, Τινκ. Η Γουέντι δεν θα με πειράξει.
-Δεν μπορεί να μιλήσει; -Φυσικά και μπορεί.
Απλώς δεν ξέρεις να την ακούς σωστά.
Είσαι τοσοδούλα, Τίνκερμπελ.
-Τι λέει; -Λέει "Όπως όλες οι νεράιδες.
"Γι' αυτό είμαστε νεράιδες".
Πώς ξέρεις το όνομά μου, Πίτερ Παν;
Άκουσα τη μητέρα σου.
-"Ξύπνα, Γουέντι", λέει. -Ξύπνα, Γουέντι.
"Ώρα για σχολείο, Γουέντι".
"Ώρα για ύπνο, Γουέντι".
Αλλά εσύ δεν θες ποτέ να πας.
Με παρακολουθείς;
-Κάποιες φορές. -Γιατί;
Γιατί περίμενα να το πεις.
Τι πράγμα;
Ό,τι είχα πει κι εγώ, μια φορά κι έναν καιρό.
Δεν θέλω να μεγαλώσω...
Ήθελα να...
Με μαχαίρωσες. Στην καρδιά.
Στο πόδι σου είναι η καρδιά σου;
Η δική σου όχι;
Όταν χτυπάει ο κος Αρκούδος, η μαμά τού δίνει φιλί για να γίνει καλά.
Τι είναι το φιλί;
Δεν ξέρεις τι είναι;
Όχι, αλλά νομίζω ότι χρειάζομαι ένα.
Μα...
Όχι.
Αυτό είναι ένα φιλί.
Μ' αρέσει. Μ' αρέσει πολύ.
Νιώθεις καλύτερα;
Ναι. Σαν καινούργιος.
Τι λέει;
-Ότι πρέπει να φύγουμε. -Να πάμε πού;
Στο μόνο μέρος στο σύμπαν όπου μπορείς να είσαι πραγματικά ο εαυτός σου.
Χωρίς κανόνες, χωρίς σχολεία, χωρίς παραμύθια και γονείς,
-και κυρίως... -Χωρίς να μεγαλώνουμε.
Πάνω απ' όλα αυτό.
Μιλάς για τη Χώρα του Ποτέ;
Δεν μπορούμε να πάμε εκεί.
-Φυσικά και μπορείτε. -Πώς πάει κανείς εκεί;
Αυτό... είναι το απολαυστικό κομμάτι.
Μου φαίνεται φρικτή η ιδέα, ξαφνικά.
Πάντα ονειρευόμουν να πετάξω.
Είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.
Αρκεί να γεμίσεις το κεφάλι σου με χαρούμενες σκέψεις.
Μόνο;
Ναι. Και λίγη νεραϊδόσκονη.
Τι είναι;
Τι μου λες;
Θες να κλείσω τα μάτια μου;
Εντάξει.
Τι σκέφτεσαι;
Τότε που ήμουν μικρή...
και ευτυχισμένη.
Για το πώς ήταν τα πράγματα.
Άνοιξε τα μάτια σου τώρα.
Όχι. Δεν είμαι έτοιμος ακόμα. Θέλω...
-Σίγουρα είναι ασφαλές; -Φυσικά.
Δεν έχω πέσει ακόμα.
Μπορώ να πετάω;
Θα κάνω εμετό.
Πετάω!
Γεια σου, Νάνα!
Πετάω!
Να το!
Δεύτερο αστέρι δεξιά, και μετά ευθεία μέχρι το πρωί.
Δείτε!
Τη βλέπω!
-Αυτή είναι... -Η Χώρα του Ποτέ!
Περίμενέ μας, Γουέντι!
Δεν είναι ό,τι είχες ονειρευτεί;
Αυτό ξεπερνάει τα όνειρά μου!
Ελάτε, έχει κι άλλα!
Όχι!
Επέστρεψε!
Τα μάτια σας στον ουρανό! Το αγόρι! Επέστρεψε!
Ναι, τι;
Το αγόρι, Καπετάνιε. Ο Πίτερ Πα...
Ποτέ...
δεν λέμε...
το όνομά του.
Συγγνώμη, Καπετάνιε.
Κύριε Σμι.
Σμι,
η καμπίνα μου θέλει καινούργια πόρτα.
Καινούρια πόρτα. Ναι. Εντάξει.
Αν μου επιτρέπεις, Καπετάνιε, είναι η τρίτη πόρτα αυτόν τον μήνα.
Δεν θα είναι η τελευταία.
Το τηλεσκόπιό μου;
Τηλεσκόπιο! Σμι.
Στο χέρι μου το έχω, Καπετάνιε.
Μη μου μιλάς για χέρια, Σμι.
Ένα δίκιο το 'χεις.
-Πού είναι, λοιπόν; -Εκεί, Καπετάνιε.
Να τος.
Πετάει ανέμελος κι ελεύθερος.
Μα όχι για πολύ.
Τι θα μας βάλεις να κάνουμε;
Ας τον καλέσουμε εδώ κάτω για λίγο τσαγάκι.
Τσαγάκι. Εξαιρετική ιδέα.
Το ακούσατε αυτό, παλικάρια; Βάλτε την τσαγιέρα.
Ώρα για τσάι!
Εκεί. Δείτε.
Ναι.
Τι ήταν αυτό;
Πειρατές. Έλα.
Έλα, Μάικλ!
Ο Χουκ είναι!
Ο Κάπτεν Χουκ;
Ποιος άλλος θα ήθελε να με σκοτώσει πρωί πρωί;
Πυρ!
Ελάτε μαζί μου.
Ακούστε προσεκτικά.
Θα βγω μπροστά, εσείς οι τρεις από πίσω
και θα επιτεθούμε κατά μήκος.
Χαμπάρι δεν θα πάρουν.
Γρήγορα!
Μην ξεχνάτε, μπορείτε να επιτεθείτε σε όποιον θέλετε, αλλά αφήστε τον Χουκ...
σ' εμένα.
Τον χτύπησα;
Κάποιον χτύπησες, Καπετάνιε.
Όχι.
Τζον;
Μάικλ;
Τζον;
Μάικλ;
Τίνκερμπελ; Μ' ακούς;
Πίτερ!
Κανείς;
ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ...
ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ;
Δείτε!
Έχει το καπέλο του!
Τι έκανες στον Πίτερ;
Δεν του έκανα τίποτα.
Από πού...
Ούτε βήμα παραπάνω!
ΗΡΕΜΑ, ΚΕΡΛΙ.
ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Η ΓΟΥΕΝΤΙ;
Συγγνώμη;
Εσύ είσαι η Γουέντι;
Γουέντι με λένε, ναι.
Αυτή που έψαχνε ο Πίτερ;
Εκείνη που ξέρει τα παραμύθια;
Γιατί αν δεν ξέρεις, τότε είσαι απατεώνισσα.
Και ξέρεις τι κάνουμε σ' αυτές.
Σταμάτα το αυτό!
ΑΡΚΕΤΑ.
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΚΟ ΣΚΟΠΟ.
Είσαι...
η Τάιγκερ Λίλι;
ΞΕΡΕΙΣ Τ' ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ;
Άρα εσείς θα είστε...
-Χαμένα Αγόρια. -Όλοι μας.
-Μα δεν είστε όλοι αγόρια. -Και λοιπόν;
Δεν έχει και τόση σημασία.
Σημασία έχει τι έκανες στον Πίτερ.
Δώσ' το αυτό.
Δεν του έκανα τίποτα.
Ήρθε και πήρε εμένα και τ' αδέρφια μου.
Αδέρφια;
Δεν ανέφερε ποτέ αδέρφια ο Πίτερ!
Αυτό προσπαθούσα να σας πω.
Πετούσαμε ωραία και καλά, και μετά, δεχτήκαμε επίθεση.
-Επίθεση; -Ναι.
-Από πειρατές! -Το ήξερα.
-Το ήξερα ότι ήταν κακή μέρα για πέταγμα. -Δεν νομίζω.
-Μπελγουέδερ, τηλεσκόπιο. -Δεν το ανέφερα καθόλου;
-Δεν το είπα; -Δεν το είπες.
Το είπα όταν μας ζήτησε ο Πίτερ να ψάξουμε αυτήν την... όποια είναι. Εγώ κερδίζω.
Δεν το είπες ποτέ. Όχι.
Πώς είναι εμφανισιακά τ' αδέρφια σου;
Ο Τζον είναι μέχρι εδώ, ο Μάικλ μέχρι εδώ
και ο Τζον φοράει καπέλο. Ψηλό καπέλο.
-Καπέλο! -Ναι, αλλά δεν ξέρω αν το φοράει.
Μπορεί να 'ναι μέχρι εδώ. Και...
Κουβαλάει κάποιος αρκουδάκι;
Τον κο Αρκούδο, ναι, ο Μάικλ.
Πάντως, υπάρχουν πειρατές.
Εγώ δεν βλέπω τίποτα.
-Δεν εμπιστεύομαι... -Είναι πολύ μεγάλη, έτσι;
-Ναι, υπερβολικά. -Δεν είναι;
Με λάθος τρόπο κοιτάς.
Το βλέπω! Να ο Τζον κι ο Μάικλ κι ένα πειρατικό καράβι!
Και πειρατές.
Συμφορά!
Ελάτε, παλικάρια.
Μη νομίζετε ότι είστε οι πρώτες μισοριξιές που βρίσκουμε στα ανοιχτά.
Εγώ έσωσα τον καπετάνιο απ' τη θάλασσα
όταν ήταν λίγο πιο ψηλός από εσάς.
Βέβαια δεν ήταν καπετάνιος τότε.
Δεν είχε γάντζο. Ήταν ένα χαμένο παιδάκι,
που ήθελε απελπισμένα να γυρίσει στην ακτή
όσο ακόμα μπορούσε να τη χαρεί.
Κάντε χώρο για τους καλεσμένους μας. Ελάτε.
Φρέσκα ψάρια απ' τη θάλασσα.
Ωραία η αρκούδα που κρατάς. Μόνος σου τη σκότωσες;
Μην ακουμπάς τον κύριο Αρκούδο!
Ο κύριος Αρκούδος.
Αφήστε τον ήσυχο!
Τι έχεις για μένα, κύριε Σμι;
Ευχάριστα, ελπίζω.
Όχι, όχι σήμερα,
αλλά ψαρέψαμε αυτά τα δυο πιτσιρίκια απ' τη θάλασσα.
Ένα απ' αυτά έχει στην κατοχή του μια μικρή αλλά ίσως επικίνδυνη αρκούδα.
Και οι τρεις τους μπορεί να είναι συμπατριώτες ξέρεις ποιανού.
Τι είναι αυτό;
Ακούστε.
Ακούτε ό,τι ακούω;
-Δεν νομίζω. -Ακούστε!
Ακούστε.
Να το πάλι.
Μικροσκοπικό.
Τοσοδούλικο.
Αυτό είναι.
Κύριε Σμι.
Ναι, Καπετάνιε;
Ποιοι είναι οι κανόνες του καραβιού μου;
Είναι χαραγμένοι στην καρδιά μου.
Πρώτον, κάθε πειρατής κατά την πρώτη επιβίβασή του δικαιούται...
Ξεκίνα απ' τον 37ο.
Ναι, ασφαλώς. Κανόνας 37ος,
κανείς δεν θα ξεστομίσει το όνομα του παιδιού.
Κανόνας 38ος, δεν σφυρίζουμε.
Κανόνας 39ος...
Όχι...
ρολόγια.
Αυτό είναι.
Λοιπόν,
πείτε μου.
Πώς ήρθατε στη Χώρα του Ποτέ;
-Ήρθαμε με τον Πί... -Σεβασμός στους κανόνες!
Μην πεις το όνομά του.
Δεν μας νοιάζουν οι κανόνες σας. Ήρθαμε με τον Πίτερ Παν.
Αυτός θα μας σώσει.
Είπε το όνομά του.
Καπαρώνω την αρκούδα αφού τους εκτελέσει.
Θα σας σώσει;
Μάλλον, δηλαδή.
Το ελπίζουμε.
Ελπίδα.
Συνήθως, τη μισώ αυτήν τη λέξη.
Αλλά στην προκειμένη...
απορώ.
Κύριε Σμι.
Ναι, Καπ;
Σκέφτεσαι ό,τι σκέφτομαι;
-Τη σανίδα. -Θα τους βάλει να την περπατήσουν.
-Ένα τσαγάκι θα ήταν βάλσαμο τώρα. -Όχι.
Σηκωθείτε, παλικάρια.
Χαράξτε πορεία
για το Σκαλ Ροκ.
Βίρα τις άγκυρες
-Βίρα τις άγκυρες -Σκοτεινά τα δαιμόνια του βυθού
Αργά και σιωπηλά Σε τρώνε στον ύπνο στα κρυφά
Με δόντια και ουρά Λέω αλήθεια μοναχά
Θα βράζεις στην κοιλιά Ενός μεγαθήριου
Οδεύουν προς το Σκαλ Ροκ.
Όπως φοβόμουν.
Γιατί να το λένε...
Πάμε ανταρσία...
Θεέ μου...
Μόνο για έναν λόγο πάνε οι πειρατές εκεί.
Επικείμενη εκτέλεση.
Εκτέλεση;
Τι περιμένουμε, τότε; Πάμε να τους σώσουμε.
Σκοτεινά τα δαιμόνια του βυθού
Αργά και σιωπηλά Σε τρώνε στον ύπνο στα κρυφά
Με δόντια και ουρά Λέω αλήθεια μοναχά
Θα βράζεις στην κοιλιά Ενός μεγαθήριου
ΕΛΑΤΕ! ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ!
...τον νου σας μπροστά
Για να βρείτε λιμάνια καλά
Ακούστε με αν το σκέφτεστε ξανά
Πάμε για ανταρσία Απόσπασμα δίχως αμφιβολία
Βίρα!
Από εδώ μπορείς να πας όπου θες.
Αρκεί να ξέρεις τον δρόμο.
Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο όταν θες να κρυφτείς από πειρατές.
Γι' αυτό το προτιμώ.
Γιατί είναι τόσο μισητός ο Κάπτεν Χουκ;
-Επειδή μεγάλωσε. -Και μεγάλωσε λάθος.
-Παραμένει ο καλύτερος ξιφομάχος. -Κι αυτό τον κάνει...
-Τον χειρότερο. -Γι' αυτό τον αφήσαμε στον Πίτερ.
Τον οποίο μισεί επειδή ο Πίτερ τού έκοψε το χέρι.
Το έδωσε στον κροκόδειλο. Μαζί με το ρολόι του.
-Ξέρεις για τον κροκόδειλο; -Έτσι πάει η ιστορία.
Στάσου, θες να πεις ότι είμαι μέρος μίας ιστορίας;
Μην το κοιτάτε αυτό.
Όχι.
Δύστυχε Ρόμπερτ.
Κοιτάξτε, εκεί είναι.
Για όνομα του Θεού. Ο Μάικλ δεν κολυμπάει.
Καπετάνιε.
Ωχ.
Ανεβαίνει η παλίρροια.
Κακόμοιροι ναυαγοί.
Πείτε μου.
Από τι θα κρατηθείτε;
Από την ελπίδα σας;
Ή την ανάσα σας;
Δεν θα μας σκοτώσεις.
-Δεν κάναμε κάτι κακό. -Κι όμως. Το κάνετε αυτήν τη στιγμή.
Σας κρίνω ένοχους επειδή είστε παιδιά
και δεν δεχόμαστε παιδιά...
στη Χώρα του Ποτέ.
Κανόνας 44ος, όχι παιδιά στη Χώρα του Ποτέ.
Όχι παιδιά στη Χώρα του Ποτέ
Μόνο παιδιά στη Χώρα του Ποτέ
Ήσυχα!
Στη Χώρα του Ποτέ
Εσύ.
Πώς σε λένε;
Πόσο καιρό υπηρετείς στο καράβι μου;
Απάντησε στον καπετάνιο σου.
Ψεύτικη γενειάδα.
Πάντως, δεν είναι κακό να είσαι πειρατής.
Παν!
Προτιμώ να είμαι ο εαυτός μου.
Κύριε Αρκούδε!
Φιγούρα κάνει.
Δεν άρχισε ακόμα.
Τώρα κάνει φιγούρα.
Κάπτεν Χουκ.
Τα χάλια σου έχεις, γέρο.
Σίγουρα δεν θα 'σαι καλύτερα στο κρεβατάκι σου;
Όχι σήμερα, μικρέ.
Σήμερα το πρωί ξύπνησα με μια μελωδία στην καρδιά μου.
Ξέρεις ποιο ήταν το ρεφρέν;
Λίγο από εδώ, λίγο από εκεί
Δυστυχία μου. Πάλι τραγουδάει.
Ο Πίτερ Παν σήμερα θ' αφανιστεί
Σκοτεινέ και μοχθηρέ άνθρωπε. Ετοιμάσου για το τέλος σου.
Περήφανε και θρασύτατε νέε.
Άντε να σε δω!
Έλα μαζί μου.
Εμπιστεύσου με.
Καλημέρα, κύριε Σμι.
Η νεράιδα.
Τζον. Μάικλ.
-Γουέντι! -Γουέντι.
Δείτε τι έκαναν στον κύριο Αρκούδο.
Θεέ μου.
Ναι! Πάρε το καπέλο του!
Ντροπή!
Τίνκερμπελ. Δόξα τω Θεώ.
Θα μας βοηθήσεις;
Ναι!
Γουέντι.
Ζεις ακόμα!
Ναι, όπως κι εσύ.
Νόμιζα ότι μπορεί να είχες...
-Πεθάνει; Αφανιστεί; Ανατιναχτεί; -Ναι!
Σε καμία περίπτωση. Είμαι πολύ καλός στο να μη σκο...
Σε πέτυχα!
Σε νίκησα.
Μη διανοηθείς να βοηθήσεις, Τινκ.
Ελεεινή νεράιδα.
Ντροπή σου, Κάπτεν Χουκ.
Από σένα τα έμαθα αυτά.
Μην κολακεύεσαι τόσο.
Μια ζωή άθλιος ήσουν.
Ένας βρομερός και σάπιος μπακαλιάρος.
Μαχαιριά στην καρδιά τα λόγια σου.
Για τελευταία φορά.
Τώρα θα σου το ξεπληρώσω με το σπαθί μου.
Χτύπα, τότε, αν έχεις το κουράγιο.
Και χτύπα σωστά.
Γιατί ο θάνατος
-θα είναι τρομερά μεγάλη περιπέτεια. -Τρομερά μεγάλη περιπέτεια.
Σταμάτα!
Ποια είσαι εσύ;
Δεν σ' έχω ξαναδεί εδώ!
-Εγώ είμαι... -Είναι μια Γουέντι!
-Γουέντι!
Γουέντι;
-Τι πάει να πει "Γουέντι"; -Είμαι η Γουέντι.
Γουέντι Μόιρα Άντζελα Ντάρλινγκ.
Και είμαι απ' το Λονδίνο της Αγγλίας όπου οι κύριοι δεν κάνουν κακό στα παιδιά!
Μάλιστα.
-Εγώ είμαι... -Ο Κάπτεν Χουκ. Το ξέρω.
-Και είμαστε στη... -Χώρα του Ποτέ.
Κι αυτό το παιδί...
δεν είναι παιδί.
Ούτε εγώ ένας ευγενικός άνθρωπος.
Γι' αυτό, ώρα να πεις αντίο, Γουέντι.
Μιας και δεν θα τον ξαναδείς σ' αυτόν τον κόσμο ποτέ ξανά.
Όχι.
Θεέ μου.
Πελώριος κροκόδειλος.
Δείτε!
Αγάντα, πελώριο τέρας!
Όχι!
Θεέ μου!
Τρέξτε!
Εφόρμηση!
Ελάτε. Πάμε.
Πλάκα είχε.
Ήταν μια περιπέτεια. Αυτό δεν ήθελες;
Ναι, αλλά δεν εννοούσα να μας καταρρίψουν πειρατές.
Ούτε να μας πνίξουν.
Ούτε να μας διαμελίσουν.
Τίνκερμπελ, δεν σε καταλαβαίνω. Τι λες;
Λέει ότι εγώ σας έσωσα.
Όχι ακριβώς.
Εν μέρει μόνο.
Και τα πήγα περίφημα κιόλας.
Δεν είχες και καμία βοήθεια
-γενικά. -Όχι, δεν είχα.
Είμαι ο Πίτερ Παν.
Δεν χρειάζομαι ποτέ βοήθεια.
Έχεις μια μαγική νεράιδα που σε κάνει και πετάς.
Ένα μπουλούκι που κάνει ό,τι πεις, μια πριγκίπισσα που σε ξελασπώνει
όσο σουλατσάρεις με πειρατές.
Αλήθεια πιστεύεις ότι θα νικούσες τον Κάπτεν Χουκ μόνος σου;
Τι είναι "μπουλούκι";
Φυσικά και θα νικούσα.
Πάντα τον νικάω.
Έτσι πάει.
Έτσι ήταν πάντα.
Έτσι θα είναι πάντα.
Κι αν αλλάξει αυτό;
Ναι, τι γίνεται τότε;
Αυτό δεν θα συμβεί ποτέ.
-Έτσι, Πίτερ; -Όχι βέβαια.
Εδώ είναι η Χώρα του Ποτέ.
Όπου δεν αλλάζει τίποτα ποτέ.
Πόσο μάλλον εγώ.
Μάλιστα.
Δεν ισχύει αυτό που λέει ο Πίτερ, ξέρετε.
Κάποια πράγματα αλλάζουν.
Δεν μιλάμε γι' αυτά.
Τι; Για ποια δεν πρέπει να μιλάτε;
Ο Χουκ δεν ήταν πάντα Χουκ.
Εμπρός, μη χασομεράτε.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Το σπίτι μας.
Ελάτε.
Δεν θα έρθεις;
Όχι.
Δικό τους σπίτι είναι, όχι δικό μου.
Ούτε δικό σου, θα έλεγα.
Δεν ξέρω πού είναι το δικό μου, βασικά...
Πού θα ήθελα να είναι.
Θα το βρεις.
Την πρώτη φορά που έφυγα μόνη μου,
η προπρογιαγιά μου
με πλησίασε και μου είπε
"Νιώσε τη γη κάτω απ' τα πόδια σου,
"για να βρουν τα μάτια σου τ' αστέρια.
"Κράτα το παρελθόν στην καρδιά σου,
"αλλά να ξέρεις πως κάθε βήμα σου μετά από δω εξαρτάται από σένα".
Όνειρα γλυκά,
Γουέντι Μόιρα Άντζελα Ντάρλινγκ.
Μετά, γύρνα σπίτι ασφαλής.
Γεια, Γουέντι.
Πώς βρήκες αυτό το μέρος;
Ο Πίτερ το βρήκε. Όπως μας βρήκε όλους.
Όπως βρήκε εμένα.
Ακριβώς.
ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Γουέντι;
Θα μας πεις ένα παραμύθι τώρα;
-Ναι! Παραμύθι!
Περιμένουμε κάτι αιώνες.
Θα μπορούσα, βασικά,
αλλά έλεγα, ίσως, να μας πει ο Πίτερ μια ιστορία πρώτα.
-Με τι θέμα; -Δεν ξέρω.
Για το πώς ήρθες στη Χώρα του Ποτέ;
Ή πώς γνώρισες τον Χουκ;
Είναι πολύ σύντομη ιστορία και πάει κάπως έτσι...
Μονομάχησα με τον Κάπτεν Χουκ και του έκοψα το χέρι.
Ναι. Όλοι το ξέρουν αυτό.
Πώς γνωριστήκατε;
Γιατί αρχίσατε να μαλώνετε εξαρχής;
Επειδή είναι πειρατής.
Κι εγώ ο Πίτερ Παν.
Μα δεν μπορεί να είναι τόσο απλό.
Γιατί όχι;
Γιατί τίποτα δεν είναι απλό.
Από πού είστε;
Πού είναι οι γονείς του;
Οι δικοί σου;
Αυτό είναι ερώτηση παγίδα.
Στη Χώρα του Ποτέ δεν υπάρχουν μαμάδες και μπαμπάδες.
Γιατί;
Δεν θυμάμαι τη μαμά μου.
Τώρα δεν χρειάζεται.
Θα είναι η Γουέντι η μαμά μας.
Θεέ μου, όχι.
Δεν ξέρω καν αν θέλω να γίνω μητέρα.
Αλλά έχω μία.
Όπως κι εσύ
κι εσύ
και όλοι σας.
Κάπου εκεί έξω...
της λείπετε.
Σας αγαπάει πολύ.
Δεν θα με πείραζε να την έβλεπα πάλι.
Θα σε πείραζε.
Αν γυρνούσες πίσω, θα τελείωνε η διασκέδασή μας.
Οι περιπέτειές μας.
Το μόνο που θα έμενε... θα ήταν να μεγαλώσουμε.
Δεν είναι καλό όταν ο Πίτερ αρχίζει να χτυπάει πόρτες.
Συγγνώμη που ζήτησα ιστορία, Γουέντι.
Δεν φταις εσύ.
Τι θα λέγατε...
για ένα νανούρισμα καλύτερα;
Τι είναι αυτό;
Ένα τραγούδι που λέει η μαμά μου σ' εμένα και τ' αδέρφια μου καμιά φορά.
Αν θυμάμαι καλά, πάει κάπως...
Ώρα, φίλοι μου, ν' αποκοιμηθείτε
Στα όνειρά σας αστείρευτο κέφι να βρείτε
Την περιπέτεια στη ζωή
Φωτιά δυνατή και αγάπη μητρική
Γιατί όταν ξαπλώνει το βράδυ
Εκείνη ξέρει της νύχτας το χάδι
Το ακούς αυτό;
Τι είναι;
Νυχτερίδες.
Τέτοια εποχή έρχονται.
Όχι. Άκου...
Πιστεύω
ότι έχω ξανακούσει κάτι παρόμοιο.
Καλή μου Τίνκερμπελ, μακάρι να μπορούσα να σε καταλάβω.
Ούτε ο Πίτερ νομίζω ότι μπορεί.
Δεν ακούει ποτέ, έτσι;
Εκείνος χάνει, όχι εσύ.
Είμαι σίγουρη ότι θα 'ναι υπέροχα όσα λες.
ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΖΕΪΜΣ ΠΙΤΕΡ
"Τζέιμς";
Ποιος είναι αυτός;
ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΖΕΪΜΣ ΠΙΤΕΡ
Πίτερ;
Έλα, βρε Πίτερ.
Μην κάνεις έτσι.
-Τι είναι αυτό; -Ένα φιλί.
Για σένα το έφτιαξα. Για να έχουμε από ένα.
Νόμιζα ότι θα ήμασταν φίλοι.
Αντ' αυτού, εμείς απλώς...
Μαλώνουμε.
Όπως εσύ κι ο Χουκ.
Ο Χουκ ήταν φίλος σου, έτσι;
Ο καλύτερός μου φίλος.
Και το πρώτο Χαμένο Αγόρι.
Και τι έγινε;
Η Χώρα του Ποτέ... δεν ήταν ποτέ αρκετά καλή για εκείνον, μάλλον.
Σάλπαρε ένα πρωί χωρίς να πει λέξη
και με άφησε ολομόναχο.
Όταν επέστρεψε, είχε αλλάξει.
Ήταν σκληρός.
Σατανικός.
Ήταν όντως; Ή μήπως απλώς μεγάλωσε;
Ποια η διαφορά;
Γι αυτό δεν πρέπει να φύγεις ποτέ.
Ποιος ξέρει τι θα γίνεις αν φύγεις.
Τι θα γίνω αν μείνω;
Τίποτα. Θα είσαι ο εαυτός σου. Όπως εγώ.
Πίστευα ότι θα 'σουν ευτυχισμένη εδώ.
Ναι, κι εγώ.
Αλλά η Χώρα του Ποτέ δεν είναι αυτό ακριβώς που περίμενα.
Πίτερ, είναι πολύ πιο αληθινό.
Εννοείται αυτό. Είναι άλλη πραγματικότητα.
Καλύτερη.
-Πίτερ... -Καλό σου βράδυ, Γουέντι.
Κύριε Αρκούδε.
Γουέντι Μόιρα Άντζελα Ντάρλινγκ.
Η μικρή τραγουδίστρια
από το Λονδίνο της Αγγλίας.
Η φωνή σου με γύρισε στο παλιό μου σπίτι.
Να 'σαι καλά.
Σε τσάκωσα!
Πού είσαι;
Πόσες φορές παίξαμε κρυφτό σ' αυτά τα ερείπια;
Πάντα ήσουν καλύτερος στο να κρύβεσαι.
Αλλά απ' την άλλη...
εγώ ήμουν καλύτερος...
στο να σε βρίσκω!
Κάπτεν Χουκ;
Ναι.
Δεν μ' αρέσει αυτή η περιπέτεια.
Πίτερ!
Όχι!
Τι έκανες;
Τα κατάφερα.
Πίτερ!
Σκότωσα τον Πίτερ Παν.
ΑΔΕΡΦΟΥΛΗ ΜΟΥ...
Θέλω να μιλήσω...
μαζί...
σου!
-Δεν έχω να σου πω τίποτα. -Άκου, τότε.
Τι είναι αυτό;
Είναι απλώς ένα νανούρισμα.
Ναι, αλλά γιατί...
μου θυμίζει κάτι;
-Άνοιξε. -Ναι.
Πού είναι τα κλειδιά; Τα κλειδιά.
Από πού έρχεται;
Πες μου.
-Δεν ξέρω. -Πες μου!
Γιατί με κάνει να νιώθω τόσο...
Δεν γνωρίζω.
Είναι κάτι που μας τραγουδάει η μαμά μου.
Η ποια;
Η μητέρα μου.
Ναι, φυσικά.
Ξέρω ότι δεν ήσουν πάντα έτσι, Κάπτεν Χουκ.
Ξέρω ότι ήσασταν φίλοι με τον Πίτερ.
Έχω ακούσει ιστορίες.
Αλήθεια;
Άφησες τη Χώρα του Ποτέ.
Κι όταν επέστρεψες, ήσουν...
Σατανικός.
Ναι.
Έχει μια δόση αλήθειας αυτό.
Αλλά παρέλειψε το πιο σημαντικό κομμάτι.
Δεν σηκώθηκα κι έφυγα έτσι.
Ο Πίτερ σε ανάγκασε.
Ακριβώς.
Αυτό είναι το κλου.
Ο καλύτερός μου φίλος με εξόρισε,
επειδή μου έλειπε η...
Μου έλειπε...
η...
Η μητέρα σου;
Ναι, η μητέρα μου.
Που μου τραγουδούσε το ίδιο τραγούδι.
Είναι τόσο τρομερό
να σου λείπει η μαμά;
Όχι βέβαια. Δεν είναι.
Αυτό να το πεις στον συγχωρεμένο φίλο σου,
γιατί είχε άλλη άποψη.
Και ξέρεις, μετά απ' όλα αυτά, δεν τη βρήκα ποτέ.
Δεν κατάφερα να γυρίσω πίσω.
Δεν ξαναείδα ποτέ τη γλυκιά μαμά μου.
Άφησα τη Χώρα του Ποτέ και χάθηκα στη θάλασσα.
Θα είχα πεθάνει σίγουρα,
αν δεν με είχε σώσει αυτός εδώ.
Και ξαφνικά, με έσωσαν και με μεγάλωσαν πειρατές.
Και με τον καιρό, έγινα καπετάνιος τους
και με τη σειρά μου τους έφερα εδώ.
Μα γιατί;
Γιατί να γυρίσεις, αφού σε πλήγωσε τόσο ο Πίτερ;
Επειδή ήταν φίλος μου.
Ήμουν ευτυχισμένος εδώ.
-Μπορεί να γινόσουν ξανά. -Όχι.
Πάει ο καιρός που χαιρόμουν.
Ό,τι θα μπορούσα να έχω γίνει περιορίστηκε σε αυτό εδώ.
Αυτό...
συμβαίνει όταν μεγαλώνεις.
Όχι.
Αυτό συμβαίνει όταν μεγαλώνεις λάθος.
Βρες μου ένα παιδί που ξέρει τη διαφορά
ανάμεσα στο σωστό και το λάθος.
Και θα σου δείξω έναν άντρα
που δεν μπορεί να θυμηθεί τι νόημα είχε αυτό εξαρχής.
Εκτελέστε τους όλους.
-Όχι! Σταθείτε! Σταματήστε! -Έλα εδώ!
Ένοχοι!
-Τζέιμς, μη διανοηθείς... -Μη με ξαναπείς έτσι ποτέ!
Είμαι ο Κάπτεν Χουκ.
Σας παρακαλώ, σταματήστε! Πάρτε εμένα.
Πάρτε εμένα στη θέση τους!
Είναι παιδιά. Αφήστε τα να ζήσουν.
Όταν μεγαλώσουν, θα γίνουν καλοί πειρατές,
ιδίως αυτοί οι δύο.
Πάρτε εμένα, σας παρακαλώ.
Αξιοθαύμαστη η γενναιοδωρία σου.
Ίσως έχουμε περισσότερες βουτιές.
Όχι! Γουέντι! Όχι!
Γουέντι! Όχι! Γουέντι!
Τζον, με συγχωρείς.
Γουέντι!
Πού είναι όλοι; Πού είναι η Τινκ;
Τα Χαμένα μου Αγόρια;
Τα πήραν.
Ο Χουκ;
Θα σε βοηθήσω.
Ένα ποντίκι μαρτυρά αυτόν που ξεκινά
Και στη Γη πίσω δεν γυρνά
Γι' αυτό κάνε ένα βήμα Και βούτα στην αλμύρα
Σάρωσε την ακτή, χωρίς επιστροφή
Ώρα καλή
Κι αέρα στα πανιά σου
Απ' τον αλιγάτορα αν ξεφύγεις Μάχη με τον δημιουργό θα δίνεις
Θα δεις κι εσύ μυστήριο βαθύ
Ώρα καλή
Κι αέρα στα πανιά σου
Όσο θα βυθίζεσαι Με τον Θεριστή θα γνωρίζεσαι
Που στη γλώσσα των λεβιάθαν καρτερεί
Και είναι πολλοί Ο πυθμένας αργεί
Κι όπως είπαμε ξανά Δεν θα χωνευτείς γοργά
Τροφή για τα ψάρια
Κι αέρα στα πανιά σου μια και καλή
Στο καλό, λοιπόν.
Γουέντι Μόιρα Άντζελα Ντάρλινγκ.
Μέσα στο νερό, διάκριση καμία
Δεν έχει σωτηρία Μόνο πνιγμό δίχως αμφιβολία
Ώρα καλή
Κι αέρα στα πανιά σου
Ώρα καλή
Κάνε χαρούμενες σκέψεις.
Κύριε Σμι.
Μάλιστα, κύριε.
-Άκουσες να βουτάει; -Ασφαλώς, Καπετάνιε.
Ήταν...
-Βασικά... -Εγώ δεν το άκουσα.
Ούτε εγώ.
Σίγουρα θα το ακούσουμε.
Δεν μπορεί να μην έχει πέσει στο νερό ακόμα.
Εκτός κι αν έπεσε αργά.
Άκουσε κανείς τη βουτιά;
Βούτηξε κανείς;
Αυτό μοιάζει με...
-Γουέντι!
Έχεις τη μαγεία του αγοριού.
Όχι. Αυτή η μαγεία δεν ανήκει σε κανένα αγόρι.
Και πάλι υπερτερούμε, κορίτσι μου.
Θα 'ναι παιχνιδάκι.
Οι άντρες μου θα θυσιάζονταν για τον καπετάνιο τους.
Ναι.
Αλλά τι είναι ένας καπετάνιος χωρίς το καράβι του;
Σμι!
-Κύριε Σμι! -Μάλιστα, Καπ.
Βάλε το καράβι μου πάλι στο νερό.
-Τα χέρια στο τιμόνι!
Ρίξτε την άγκυρα! Γρήγορα!
Αυτός είναι...
-Μπορεί. -Δεν μπορεί!
Σίγουρα είναι.
-Πίτερ!
-Παν!
Σου έλειψα;
Όσο δεν φαντάζεσαι.
Ξυπνήστε με όταν σκοτωθεί ένας απ' τους δυο.
Ξανά.
Πώς το έκανες, μικρέ;
Πώς επέζησες;
Πίστη, εμπιστοσύνη και νεραϊδόσκονη;
Όχι.
Χωρίς νεραϊδόσκονη τώρα.
Ούτε μαγικά.
Ούτε κόλπα.
Μόνο λίγη βοήθεια από φίλους.
Τολμάς να μου μιλάς για φίλους
όταν όλοι οι δικοί σου μου ανήκουν πια;
Περήφανε...
και θρασύτατε νέε,
σήκωσε το σπαθί σου.
Θλιβερέ και μοχθηρέ άνθρωπε,
μία τελευταία φορά.
Βγείτε!
Πιάστε τα παιδιά!
Πιάστε τους πειρατές!
-Πήρα το αρκουδάκι! -Έλα!
Είναι δικό μου!
Δώσ' το πίσω!
Δώσ' το!
Μην αγγίζεις τον αδερφό μου!
Ούτε το αρκουδάκι του!
Σαν τον παλιό καιρό.
Μόνο παλιοί είναι οι καιροί σου.
Πάνω του!
Έλα, Μάικλ.
Κοντεύουμε.
Παραλίγο.
Παιδιά, δώστε μου το τιμόνι.
Γουέντι!
Βοήθεια!
Το πηδάλιο.
ΜΕΙΝΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ.
ΑΓΟΡΙΑ, ΕΛΑΤΕ ΠΙΣΩ ΜΟΥ.
Τζον, Μάικλ, κρατηθείτε από κάτι.
Κρατηθείτε όλοι!
Τρία!
Δύο!
Ένα.
Κρατήσου, Πίτερ!
Μην κοιτάς κάτω!
Πίτερ, όχι! Όχι, κρατήσου!
Μην το αφήσεις.
-Πίτερ!
Ξέρεις, τι είναι αυτό που με πληγώνει
πιο πολύ στο ότι μεγαλώνω;
Δεν είναι τα κόκαλα που τρίζουν
ούτε τα γκρεμισμένα όνειρα
ούτε η αίσθηση του θανάτου
που όλο και πλησιάζει.
Είναι να γνωρίζεις ότι ο κολλητός σου σε κοιτάει στα μάτια
και δεν σε αναγνωρίζει.
-Εσύ ήθελες να φύγεις. -Ήμουν παιδί!
Στάσου, περίμενε.
Άντε, μικρέ.
Κάν' το.
Αλλά φαντάσου μια Χώρα του Ποτέ χωρίς τους δυο μας.
Χωρίς τις μάχες μας.
Τους καβγάδες μας.
Το ξέρω
ότι χωρίς εσένα
θα σβήσει η φωτιά που με τροφοδοτεί.
Χωρίς εμένα,
δεν θα είχες επιλογή παρά να...
Γίνω αληθινό αγόρι;
Όχι.
Όχι. Γι' αυτό, θα έπρεπε να μεγαλώσεις.
Ένα πραγματικό αγόρι...
Θα ζητούσε συγγνώμη.
Συγγνώμη;
Για ποιο πράγμα;
Που σε πλήγωσα.
Που ήμουν άθλιος φίλος.
Συγγνώμη για ό,τι έκανα, Κάπτεν Χουκ.
Λυπάμαι που σε πλήγωσα, Τζέιμς.
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Όχι, δεν πάει έτσι.
Θέλω να παλέψεις.
Το έχω ανάγκη.
Δεν έχει πλάκα πια.
Δεν έπρεπε να έχει πλάκα!
Καπετάνιε.
Ωρίμασε λίγο.
Σ' έπιασα.
Μην ανησυχείς, Τζέιμς.
Κάνε χαρούμενες σκέψεις μόνο.
Πίτερ.
Δεν έχω καμία.
Τι τρέχει, Πίτερ;
Ήταν φίλος μου.
Κι εμείς είμαστε φίλοι σου, Πίτερ.
Είμαστε πάντα στο πλευρό σου, Πίτερ.
Το ξέρω.
Χαίρομαι γι' αυτό, αλλά...
Πίτερ,
δεν είναι ώρα να πάμε τα Χαμένα Αγόρια στο σπίτι τους;
Πού πάμε, Πίτερ;
Δεύτερο αστέρι δεξιά, και μετά ευθεία μέχρι το πρωί.
Στάσου, αριστερά δεν είναι;
-Τι; -Το αστέρι.
-Αφού πάμε αντίθετα. -Ναι! Σωστά.
Ναι, αριστερά. Μισό, εκεί δεν πάμε;
Όχι, παιδιά! Πάντα δεξιά ήταν.
ΑΝΤΙΟ. ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ.
Θεέ μου, Γουέντι.
Μου έκοψες το αίμα.
Μητέρα;
Τι τρέχει;
Συγγνώμη.
Έλα τώρα. Γλυκό μου κορίτσι.
Δεν πειράζει.
Και νομίζω ότι είμαι έτοιμη.
Για ποιο πράγμα;
Να μεγαλώσω...
Άκουσες κάτι;
Όχι, δεν άκουσα τίποτα.
-Τι στην ευχή; -Νομίζω ότι ήταν...
-Τι φασαρία ήταν αυτή; -Τίποτα.
-Κι εγώ άκουσα κάτι, πατέρα. -Εισβολείς.
Δεν είναι εισβολείς.
Όχι, πατέρα, μητέρα, θέλω να σας εξηγήσω κάτι.
-Μείνετε εδώ. -Όχι, μην μπείτε μέσα.
Όχι, προσοχή! Μη!
Ήταν δώρο από τον θείο Τζον και τη θεία Αντζ.
Προσεκτικά, παρακαλώ.
Ποια είναι όλα τούτα τα παιδιά;
Μητέρα.
Από πού ξεφυτρώσατε εσείς;
Από τη Χώρα του Ποτέ, πατέρα.
Τη χώρα ποιανού;
Μικρέ,
γιατί κλαις;
Θυμάσαι που με ρώτησες από πού είμαι;
Ναι.
ΠΙΤΕΡ ΠΑΝ
-Αυτό ήταν το σπίτι σου; -Ναι, κάποτε.
Η μαμά μου με μάλωσε ένα βράδυ
και μου είπε να ωριμάσω.
Αντ' αυτού, εγώ σκαρφάλωσα στο παράθυρο,
πήδηξα απ' τον μαντρότοιχο
και δεν κοίταξα πίσω.
Μόνο που κοίταξες.
Γι' αυτό γύριζες συνέχεια πίσω, έτσι;
Επειδή σου λείπει το σπίτι σου. Και σου λείπει...
Η μητέρα μου.
Αλλά δεν υπάρχει πια.
Είμαι πλέον μια ιστορία
που τη λένε σε όποιο παιδί ακούει.
Ποτέ δεν είχε τέλος, μέχρι τώρα.
Μπορεί να έρχομαι καμιά φορά να την ακούω.
Μπορείς και να μείνεις.
Εδώ;
Ναι.
Αφού θα φύγεις. Θα μεγαλώσεις.
Ξέρεις, Πίτερ.
Μετά απ' όλα αυτά, νομίζω ότι το να μεγαλώσω...
μπορεί να είναι η μεγαλύτερη περιπέτεια όλων.
Σκέψου όλα αυτά που μπορεί να σε περιμένουν
κι εσύ τα χάνεις.
Σκέψου πόσα χάνει ο κόσμος επειδή δεν είσαι εκεί να τα κάνεις.
Δεν είμαι έτοιμος.
Όχι, στάσου!
Μη φύγεις.
Τι μαγικά είναι αυτά;
Ποιο είναι αυτό το αγόρι;
Αυτός είναι ο Πίτερ Παν.
Αντίο, Τινκ.
Να προσέχεις τον Πίτερ
και μη με ξεχάσεις, να χαρείς.
Δεν θα μπορούσα.
Γουέντι, σ' ευχαριστώ που με άκουσες.
Αντίο, Πίτερ Παν.
Γεια, Πίτερ Παν!
ΠΙΤΕΡ ΠΑΝ + ΓΟΥΕΝΤΙ
Με είδες, Καπ;
Ζω ακόμα!
-Δεν πνίγηκα! -Το άκουσες;
Επιπλέω!
-Κοίτα, επιπλέουμε. -Το ακούσατε αυτό;
Γλάροι είναι;
Όχι!
Κροκόδειλος;
Όχι!
Τι, τότε;
Ώρα, αγάπες μου, για ταξίδι μακρινό
Πάνω σε τρυγονιού κουκούρισμα ψιθυριστό
Γιατί σαν ανάψω ξανά το φως
Εν μία νυκτί θα έχετε γίνει πια αλλιώς
Πετάξτε σε καθάριους ουρανούς
Λαμπερά αστέρια θα στολίζουν Τους δικούς σας οφθαλμούς
Πόσο θα μου λείψετε
Γενναία μου παιδιά
Που θα 'στε πια μεγάλα Στου ήλιου την πρωινή αγκαλιά
Βίρα τις άγκυρες
Σκοτεινά τα δαιμόνια του βυθού
Αργά και σιωπηλά Σε τρώνε στον ύπνο στα κρυφά
Με δόντια και ουρά Λέω αλήθεια μοναχά
Θα βράζεις στην κοιλιά Ενός μεγαθήριου
Τον νου σας μπροστά Να βρείτε λιμάνια καλά
Ακούστε με αν το σκέφτεστε ξανά Πάμε ανταρσία, απόσπασμα δίχως αμφιβολία
Απόδοση διαλόγων: Ντέση Βερβενιώτου