Downloaded from YTS.MX
Skoro nie ma sprzeciwu wobec małżeństwa, na mocy nadanych mi praw...
Official YIFY movies site: YTS.MX
Chwileczkę! Jest sprzeciw!
Co robisz, brachu?
- Jest sprzeciw! - Co jest, Erkin?
- No jest! - Jaki sprzeciw?
Skoro mój braciszek się żeni, muszę to zrobić.
- Co robisz? Siadaj, brachu! - Czekaj, będzie super.
- To ich wesele. - Wstaniesz, Merve?
- Erkin! - Po prostu wstań, proszę!
O Boże. Merve Nihal Hazaloğlu.
Wyjdziesz za mnie i zostaniesz Merve Nihal Hazaloğlu Aksakallı?
W tej chwili...
Tak się denerwuję, że zapomniałem pierścionka. Wybacz. Jest tutaj.
- Brachu! - Wpadł w podszewkę.
- Mam dziury w kieszeni. Czekaj. - Erkin.
Brachu!
Znalazłem.
Wyjdziesz za mnie?
To takie dziwne. Wybacz, Canan.
Nie ma sprawy.
- Tak. - Zgodziła się! Brawa!
Brawa!
Serio, Koray?
Będziesz tylko tak siedział i się przyglądał bratu?
Kochanie, uspokój się. To nie koniec. Musisz nadepnąć mi na stopę.
- Muszę ci nadepnąć na stopę? - Tak.
- Dla mnie to już jest koniec. - Słonko!
- Sam sobie nadepnij! - Skarbie, proszę!
Zaczekaj, załóż go. Proszę!
Kochanie.
Widzisz, co narobiłeś?
Może mi pogratulujesz? Osioł!
Kochanie, włóż... 45?
Słonko! Kochanie!
Erkin. Czekaj, sprawdzę to.
O co w ogóle chodzi? Tylko trochę mnie poniosło.
Podaj rejestr. Podpiszę.
3 MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Zostały trzy dni do ślubu.
Nie mogę jeść, aby zmieścić się w suknię.
Ja też nie. Koray jeszcze nie posolił.
Zapomniałem! Przepraszam, kochanie.
- Dziękuję. - Jest gorące, jeszcze nie podmuchałem.
OK, wystarczy. Nie...
Dobrze, skarbie... Napijmy się.
- Tak jest. - Zdrowie.
Twoje oświadczyny to był niezły numer.
Nie pobraliśmy się wtedy, ale... to było przeznaczenie!
Miesiące później siedzimy tu, bardziej zakochani niż wcześniej. Prawda?
Prawda, skarbie.
Zapomniałeś o pieprzu.
Mogę prosić o pieprz? Szybko!
- Muszę mu wszystko mówić. - Co? Trwa wojna?
Powiedz kiedy, skarbie.
Czyż nie są uroczy, kochanie?
- OK - Kochanie. Kochanie!
- Co? - Pytałam, czy nie są uroczy?
Pewnie. Są uroczy.
Skoro jesteśmy tu razem w tę przepiękną noc...
...chciałbym uwiecznić tę chwilę...
...i ponownie spróbować pokazać, jak bardzo cię kocham.
Nie wierzę!
- Kochanie. - Canan.
- Miłości moja. - Jedyna i wyłączna.
- Czy... - Nie chcę się żenić.
- Słucham? - Zaczekaj chwilę. Jedną sekundę!
Jak nie powiem tego teraz, to już nigdy. Nie chcę się żenić.
- Choć raz się zamknij! - Wszystko psujesz!
Dlaczego?
Skoro chcesz znać powód, na pewno chcesz się rozstać.
Co z tobą, kretynie? O czym ty mówisz?
Jak możesz tak mówić na trzy dni przed?
Chciałem to zrobić od tygodnia, ale byliśmy tacy zajęci.
Wstydź się! Walić wszystko, co dla ciebie kiedykolwiek zrobiłam!
Wiesz co? Nie chcę za ciebie wyjść. Otwieraj!
- Co? - Dłoń, kretynie. Otwieraj dłoń.
Stary.
Co się dzieje?
Przerwałam wam. Przepraszam.
- To była przesada, nie? - Zniszczyłeś cały wieczór!
Może trochę współczucia? Osioł!
Tym razem nie pozwolę ci tego zepsuć. Wyjdziesz za mnie, skarbie?
Chyba śnisz, frajerze. Mam tego dosyć! Spadam.
Daj mi to.
- Otwieraj! - Co?
Rękę, kretynie!
Dawaj ten z palca. I tak ci się nie przyda. Daj mi go.
OK, trzymaj.
Sprzedam je i wydam kasę, jakby jutra miało nie być.
Co tam?
- Bracie. - Tak?
- Jesteś ode mnie starszy. Szanuję cię. - Dzięki.
Wiele dla mnie zrobiłeś.
Wiem, że się nie odwdzięczę.
- Wiele dla mnie znaczysz. - Dzięki.
Ale muszę to powiedzieć.
Walić drzewa, które dają ci tlen.
Jebać system, który wywołuje fotosyntezę, jasne?
Nie mów tak o drzewach.
Zniszczyłeś najlepsze chwile mojego życia.
Wynoś się z mojego życia! Nie jesteś moim bratem!
Koray!
Co?
Ureguluj rachunek. Nie wziąłem portfela.
Wstydź się. Kelner! Pokaż. Przepraszam za stół.
Doliczyliśmy.
Dobrze?
Świetnie.
Niech cię szlag!
Przepraszam.
PRZEBACZENIE
5 LAT PÓŹNIEJ
Nie patrz tak na mnie. To nie dla ciebie.
Łapię je dla zabawy, a potem robię to. Widzisz? Proszę bardzo.
W porządku? Ja nie jadam mięsa, mały.
Nakarmię cię i zostaniesz wegetarianinem.
Gotowy?
Proszę bardzo. I jak? Bycie wegetarianinem nie jest trudne, nie?
KARMA DLA KOTÓW O SMAKU TUŃCZYKA
Jesteś taki słodki, że mógłbym cię schrupać.
Nie dosłownie. W przenośni. Nie jem mięsa.
Erkin Aksakallı?
Tak.
Proszę.
- Miłego. - Dzięki.
KANCELARIA PRAWNA
Co to może być, do cholery?
„Szanowny panie Erkinie Aksakallı,
z przykrością informuję, że bank wygrał sprawę sądową
o niespłacanie zaciągniętego kredytu.
Jeśli w ciągu tygodnia nie spłaci pan zadłużenia, trafi pan do więzienia.
Z poważaniem, adwokat Hilmi Şentürk”.
Niech to szlag!
- Teraz De Bruyne. - Nie.
Świetnie podał. Grealish przy piłce. Jack Grealish. Kevin De Bruyne.
- Grealish przy piłce! - Nie.
Grealish. Haaland. Haaland!
- Uderzenie po ziemi, Foden! - Nie!
Foden strzela!
Nie! Niemożliwe! Kolejny zakład w plecy.
Czy to pan Erkin Aksakalli?
Tak, przy telefonie.
Mówi Sefa Sertaç, menedżer domu opieki „Ostatni przystanek”.
Czy jest pan spokrewniony z Yükselem Aksakallım?
To mój dziadek. Dlaczego? Co się stało?
Panie Erkin, niestety...
Niestety?
Niestety...
Niestety?
Niestety...
Dzwoni pan, by powiedzieć: „niestety”?
Niestety pana dziadek odszedł.
No jasne.
A ostrzegałem, by go nie wypuszczać, bo to straszny pies na baby.
Widzi pan? Zniknął.
Panie Erkin, pana dziadek nie żyje.
Nie żyje?
Niestety.
Dziadku.
Zaczął już cuchnąć?
- O Boże! - Ty szczurze!
Nie można powiedzieć: „niech spoczywa w pokoju”?
A może kilka łez? Co to za pytanie, czy cuchnę?
Dziadek? Nie umarłeś?
A wyglądam na trupa?
Pachniesz jak trup.
Mam nadciśnienie. Jem pięć ząbków czosnku dziennie.
Bardzo dziękuję, panie Sefa.
Nalegał. Nie mogłem odmówić. Niestety...
Dziadku? Dlaczego to zrobiłeś?
Muszę umrzeć, abyś mnie odwiedził?
Ale wiesz, jaki jestem zajęty.
Akurat! Pilnujesz latarni morskiej.
Myślisz, że cię nie znam? Jestem taki sam. Nieodpowiedzialny, samolubny dupek!
Może i dupek, ale nie jestem samolubny. O co to, to nie.
Nie widzisz, że ja tu umieram samotnie?
Ależ nie. Jestem tu.
Sranie w banie!
Twój durny brat dzwoni dwa razy w roku i tyle.
Nadal nie rozmawiacie?
Nie odzywa się do mnie.
Rzuciłeś dziewczynę, której się oświadczyłeś na ślubie Koraya.
Posłuchaj. Nie chcę, żebyś żałował tego, co ja.
Dziadku, wiem, co próbujesz zrobić. Dzięki, ale i tak mam przechlapane.
Jak to?
Słuchaj.
Jak w ciągu tygodnia nie spłacę długu, pójdę siedzieć.
Znowu hazard, co?
Nie! Ja i hazard?
Nie obstawiaj rozgrywek niemieckiej trzeciej ligi.
- Gówno! - Jebać twoją matkę!
- Ty frajerze! - Dupek!
Właśnie, dupek!
Ile im wisisz?
180 tysięcy.
Normalnie nigdy bym tego nie spłacił, ale to wyjątkowa sytuacja.
Ale mam jeden warunek.
Jaki?
Tydzień, by przeprosić brata i byłą narzeczoną
oraz uzyskać ich wybaczenie.
Rany! Zapłać, jeśli chcesz, i skończ z wykładami.
Bierzesz czy nie?
Posłuchaj, dziadku. Słuchaj...
Panie Yüksel!
Pani Sevil! Dzień dobry.
Odwiedził mnie mój wnuk Erkin.
Za dwie godziny przyjeżdża mój syn.
Gdzie pani idzie?
Do ogrodu, odetchnąć świeżym powietrzem.
To zbyteczne, pani Sevil. Już jest pani rześka jak skowronek.
Ale z pana czaruś, panie Yüksel. Do zobaczenia.
Podrywasz tu kobiety, dziadku?
W młodości bym je podrywał, teraz tylko się wdzięczę.
Dawaj kasę.
Słuchaj. Nie pozwolę ci umrzeć samotnie. Wbij to sobie do tego zakutego łba.
Na tym kończę.
To ja spadam! I na tym kończę.
Pieprz się! Wybacz, ale wychodzi na to, że na tym kończę!
KONTAKTY SZUKAJ
ASLI, PROSTYTUTKA
Tak! Znowu wygrałem!
Akurat. Musisz mi zapłacić.
Wszystko odzyskasz. Trzymaj.
Dureń! Dzwonisz po mnie, byśmy grali w karty.
Co ci to przeszkadza?
Kto jest na tym zdjęciu?
Mój brat i dziadek.
Myślałam, że nie masz rodziny.
Dlaczego?
Co to za dziewczyna?
Była narzeczona.
Jak to możliwe, że miałeś narzeczoną?
Ktoś chciałby się z tobą zaręczyć? Kto byłby aż tak zdesperowany?
Możesz wyjść? Jeśli tego nie zrobisz, zapewne się zaręczymy.
Broń Boże! Spadam stąd.
No to pa.
Witamy w call center działu HR Federacji Latarni Zachodniego Morza Egejskiego.
Po sygnale nagraj swoją prośbę w kilku słowach.
Chcę pojechać na wakacje.
Nie zrozumiałam. Możesz powtórzyć?
Chcę pojechać na wakacje.
Czy powiedziałeś: „Chcę objechać ubikację”?
Chcę pojechać na wakacje.
Czy powiedziałeś: „Chcę polecać sterylizację”?
Nie! Chcę pojechać na wakacje.
Czy powiedziałeś: „Chcę wystrzelać szybką akcję”?
Czemu miałbym to mówić?
Czy powiedziałeś: „Dżemu potrafiłbym zamówić”?
Wyczyść sobie uszyska!
Czy powiedziałeś: „Chcę wziąć doroczny urlop”?
Pieprz się!
Czy powiedziałeś: „Pieprz się”?
Niech ich szlag! Można od nich oszaleć.
Wziąć doroczny urlop... chcę odroczony ukrop!
FEDERACJA LATARNI
O mój Boże!
Kogo pan szuka?
Koraya.
Zna pana?
Jestem jego babką.
Babką?
Starszym bratem, oczywiście!
Wygląda zupełnie jak ja, prawda? Jak dwa bliźniaki!
To już babka miała więcej sensu. Nie wiedziałem, że Koray ma brata.
Gdzie jest Koray?
Przy pszczołach.
Pszczołach? Niemożliwe! Obaj jesteśmy na nie uczuleni.
Może pan dostać kombinezon. Lepiej nie iść tam bez ochrony.
Dzięki. To pana pies?
- Nie, Koraya. - Jak się wabi?
Erkin.
To bydlak! Chodź, Erkin. Idziemy.
Znów to samo.
Dobra chłopaki. Słuchajcie. Od dwóch lat nie ma ani grama miodu. Dlaczego?
Czekam na odpowiedź, królowo.
Chłopaki cały dzień pracują, by cię uszczęśliwić.
Jesteś królową! Zostaniesz całkiem sama, jeśli wszystkich odetniesz.
Jeżeli nocą przychodzi do ciebie robotnik,
zarzucasz coś frywolnego i zabierasz kochasia w ustronne miejsce.
Bzz-bzz-bzz, sprawa załatwiona. W czym problem?
Ty tutaj?
A gdzie: „witaj, braciszku”? Osioł!
Wynoś się stąd. Szybko!
Koray? Brachu. Nie rozmawialiśmy od pięciu lat.
Ile jeszcze musi minąć, by się pogodzić? Rok? Dwa lata? Trzy?
Serio, wynoś się stąd...
Jeszcze nie skończyłem!
Cztery? Pięć? Sześć?
- Spadaj, zanim... - Nie wcinaj się!
Siedem? Osiem? Dziewięć? Dziesięć!
- Chodź tu! - Nie bij się przy pszczołach!
Już całkiem zwariują!
Nie wtrącaj się w życie pszczół!
Koray! Mam coś ważnego do powiedzenia.
Mów.
Jedenaście? Dwanaście? Trzynaście?
Przyszedłeś liczyć, dupku?
O Boże.
Cicho. Jesteśmy uczuleni, pamiętasz?
Chwila. Czy to królowa jest w środku?
Miałeś siedzieć cicho.
Seksowna bestia.
Biegiem!
Uciekaj!
Pojawiasz się po latach i od razu mam kłopoty. No spójrz na mnie!
Nie, ty spójrz na mnie! Co to ma być?
Przepraszam, doktorze. Braterska sprzeczka.
- To twój brat? Miło pana poznać. - Pana też.
Bez obaw. Godzinę po zejściu kroplówki wszystko będzie dobrze.
Doktorze! Czy nie za bardzo się pan cieszy?
Przepraszam, rozkojarzyłem się. Zostawię was. Odpocznijcie porządnie.
Dzięki.
Widziałeś, jak lekarz gapił się na moje cycki?
Bzdura! Co go obchodzą twoje cycki?
O co ci chodzi? Jestem seksowny. Nawet mnie się podobają.
Brachu, po co przylazłeś?
Czy nie mówiłem, że nie chcę cię więcej widzieć?
Ile jeszcze lat minie, zanim się pogodzimy? Rok?
Mam ci przywalić w cycki?
Nie! Bolą.
- Dziadek o to prosił. - Dziadek?
Powiedział: „Nie pozwolę ci umrzeć samotnie, jak ja.
Przeproś brata i niech ci wybaczy”.
Więc od razu przyjechałeś. Z miłości?
- Oczywiście! - Walnę cię w cycki.
- Bolą! - Powiedz prawdę.
Dobrze. Dziadek obiecał w zamian spłacić moje długi.
Tak lepiej! To rozumiem. Mów dalej.
Bracie. Zrobię wszystko, żebyś mi wybaczył. Wszystko, co zechcesz.
Jesteś obrzydliwy!
Zaczekaj chwilę. Cokolwiek zechcę?
- Czy to żona? - Tak, żona.
Niezła jest.
Przez ciebie zostałem utrzymankiem!
Dobra, biorę winę za nieudany ślub.
Ale bycie utrzymankiem? To twoje dążenie do kasy.
A czego się spodziewałeś? Co?
Nie przepuściłeś oszczędności całego życia, kasy na naszą restaurację,
w jednym zakładzie?
Nie wspominaj Barcelony! Od tego mrocznego dnia nie wypowiadam tego słowa.
Zostawiłeś mnie z kupą długów, a oni mnie przygarnęli.
Mój teść to zrzęda, ale nie zaprzeczam, że wiele dla mnie zrobił.
Za co zapłaciłeś z nawiązką!
Dawaj to! To moja żona.
A więc czego ode mnie chcesz?
Wiesz, czego chcę?
- Zostań na kolację. - Tak.
- Będzie na niej mój teść. - Tak.
Powiedz mu, że chcę rozwodu z Asuman.
Dlaczego? Nie kochasz jej?
To świetna dziewczyna, ale nie jestem pewien, czy ją kocham.
Słabo być utrzymankiem.
Nie będziesz żałował porzucenia tego?
Nie martw się, nie będę. Nie jestem tobą.
- Naprawdę? Nie możesz być mną. - Kto by tego chciał?
Zarabiam na życie. Pilnuję latarni.
Akurat. Co niby tam robisz?
A ty tutaj? Liżesz tyłek.
- Czyj tyłek? - Teścia.
Serio?
- Właśnie tak mu liżesz rowa. - Co? Jak?
Chcesz mnie wkurzyć?
- Co robisz? Nie dotykaj! - Zaraz cię oszczam.
Nie dotykaj moich cycków!
Uduszę cię nimi!
Te cycki cię uduszą! Uduszę cię! Hej!
- Boże! - Przestań!
Twoja wina, że łóżko się złamało!
To wina twoich cycków.
Bolą jak cholera.
Smacznego!
- Dziękuję. - Dziękuję.
A więc, szwagierko, jak zaczęła się ta wielka miłość?
Połączyły nas siły zbrojne.
Siły zbrojne?
Słyszałeś o grach online, gdzie budujesz armię i idziesz na wojnę?
O to jej chodzi.
Towarzysz... kamrat.
To kiedy powrót do pełni zdrowia?
Kochanie, nie! Nie przy gościu. Czego chcesz? Ataku?
Postawię cię dziś na warcie, towarzyszu.
Jasne. Jeśli chcesz, możemy przystąpić do musztry.
Armia jest gotowa do walki, OK?
Zawsze jestem gotów do zwarcia.
Możecie na chwilę rozwiązać armię?
- Mała przerwa. - Poznaliśmy się, grając w tę grę,
i od razu się zakochaliśmy. A wyobraź sobie, że wtedy miałam nadwagę.
- Nadwagę? - Tak.
Nie była taka, jak teraz.
Naprawdę?
Tatuś już idzie.
Nadchodzi generał!
Witam, panie Hicabi.
Byłem w szoku, gdy Asuman powiedziała, że jest tu brat Koraya.
Twój widok wywołał jeszcze większy szok.
Dlaczego?
To szokujące, że para, dla której byłeś pierwszym dzieckiem, pomyślała:
„Ale super. Zróbmy jeszcze jedno”.
Nie rozumiem tego.
Tata ciągle tak żartuje. Boże, ale żart! Nie mogę przestać się śmiać...
Zięciu!
- Jednak przestałem. - Kochanie.
Oczywiście żartuję.
Skoro tak długo sekretem było, że mój zięć ma brata,
najwyraźniej musicie mieć jakieś zatargi.
To nie moja sprawa.
Chcę tylko wiedzieć, dlaczego się pan pojawił po tylu latach.
Stęskniłem się za bratem.
Chciałem zobaczyć, gdzie mieszka... i poznać jego rodzinę.
I co? Co sądzisz o życiu brata?
Jest wspaniałe! Bardzo mi się podoba!
Dziękuję, że się nim pan opiekuje. Ma wspaniałe życie.
Do rzeczy.
Ale...
Ale co?
Tak się tylko zastanawiałem...
...czy gdyby Koray żył sam...
Sam?
Nie, znaczy oczywiście z żoną. Myślałem, co by było, jakby Koray z żoną...
...mieszkali w innym domu?
A więc mówisz, że największy skarb mojego życia...
...moja jedyna córka powinna mieszkać z dala od ojca. Naprawdę?
- Ja... - Czy ty się słyszysz?
Jej matka zmarła przy porodzie.
Ta dziewczynka ważyła przy porodzie dziewięć i pół kilo.
- Dziewięć i pół? - Zaokrąglij do 10.
Byłem dla niej matką i ojcem.
Nadal nie potrafię pozbyć się jej zabawek.
W stajni zaatakował ją koń w rui.
Skoczyłem jej na ratunek i w rezultacie jestem sparaliżowany.
By oszczędzić jej bólu oglądania mnie na wózku inwalidzkim,
przypinam te nogi robota i wałęsam się jak terminator.
Mieszkam w Balıkesirze.
Przecież terminator z Balıkesiru to jakiś obłęd, nie?
Źle mnie pan zrozumiał. Chodzi o to, że Koray mówił...
Co mówił? Co to za poronione pomysły?
Opuścić dom? Odmówiłbym nawet, jakby żona się zgodziła.
Gdzie byśmy poszli bez taty?
Ciesz się, żeś moim bratem i gościem, bo wstałbym i ci...
Kochanie! Uspokój się.
Dla mnie ta kolacja jest skończona!
Nogi mi się rozładowały. Przynieś akumulator!
Już lecę, tato.
Już wymieniam.
Tato, zaczekaj. Idę z tobą.
Podłączę do ładowarki.
Już idę, tato!
Co to miało być?
Co to ma być, Koray?
Zasnęła w trakcie seksu.
Co to?
Twój teść położył mi to w łóżku. Prawie się zesrałem ze strachu.
- Pomóż mi. - Dobra. Obrócę ją.
Wyłaź na trzy.
OK. Pomóż mi.
OK. Robisz coś?
Raz, dwa, trzy.
Chodź. Porozmawiamy na zewnątrz.
Nie trzeba, ma mocny sen. Porozmawiajmy w moim łóżku.
- Śpisz w tym? - Tak.
W legowisku dla kota?
Asuman nie może spać z kimś w łóżku. Jest przyjemniej, niż wygląda.
Chodźmy.
No to mów.
- Koray. - Tak.
Bracie. Masz prawo być wściekły. Narobiłem ci mnóstwa kłopotów.
Ale sam widziałeś, nie? Zapłaciłem za to przy kolacji. To ci nie było pisane.
Ale coś ci powiem. Nakręćmy film dla dziadka.
Powiedz, że mi wybaczasz i po wszystkim.
Stchórzyłeś i ściemniałeś.
Nie powiedziałeś tego, co chciałem.
Jutro powtórzysz teściowi wszystko, słowo w słowo. Bez ale ani jeśli.
Wściekł się na myśl o wyprowadzce. Jak powiem o rozwodzie, zamorduje mnie.
Tego właśnie chcę. To będzie duża ulga.
O Boże! A więc czekałeś na mnie? Zrób to sam, jeśli masz jaja!
Dawno bym to zrobił,
ale chodzi o to, że musisz robić, co ci każę.
Idź być jego psem, a potem spróbuj zostawić to miejsce!
Co mam robić?
- Nic nie możesz. - OK.
Założyli ci smycz.
Wiesz co?
Daj się smyrać po brzuszku.
- Ja? Nic nie mogę? - Nie możesz.
- Spójrz tutaj. Tu. - Gdzie?
- Walę twoje „nie mogę”! Widzisz to? - OK.
- Spróbuj tego. - Już próbowałem.
- Nie pstrykaj! Zasnęła. - Jestem twoim starszym bratem. Wal się!
To przez ciebie ten łeb.
Wiesz co? Jestem zmęczony. Wypierdalaj!
Idę. A ty śpij tu jak słodki kociak, OK?
- Odpieprz się i spadaj! - I tak miałem iść.
Proszę.
Kretyn! I nabałaganił mi w łóżku.
Dzień dobry, panie Hicabi!
Zapraszam. Chciałbym z panem porozmawiać.
Ale najpierw proszę zobaczyć, co dla pana mam. To pana szczęśliwy dzień!
Wczoraj słyszałem, że pana sprzęt skrzypi.
Trochę oleju i będzie po sprawie.
Słyszę to skrzypienie. Dobry ze mnie mechanik.
Co ty tam mamroczesz? Twój brat uciekł!
Uciekł? Nic dziwnego, skoro go spuściliście ze smyczy.
Miał dość obelg. Dziś rano dostałem tę wiadomość. Zobacz.
Najdroższy tato. Lizaczku, moje serce i laleczko!
Nie chciałem wam tego robić. Nadal nie chcę.
Ale wczoraj mój brat przyszedł do mojego pokoju i powiedział, że jestem przegrywem.
Że jestem dla was pieskiem.
Nie mogłem znieść tych obelg. Przepraszam za brata.
Jego trzeba winić za rozbicie naszego domu.
Tato, proszę nic mu nie rób. Albo może jednak zrób.
Żeby już nigdy nie rozbił szczęśliwej rodziny.
Bydlak!
Słuchaj. Zrób wszystko, by go znaleźć. Wynagrodź mu to.
Gdzie mam go znaleźć? Jest już duży. Może być wszędzie!
Co z tobą nie tak?
Nie! Co z panem jest nie tak?
Traktuje go pan jak psa, olewa go pan, a jak odejdzie, płacze pan.
Nie ma smarowania. Skrzyp pan dalej!
Jak śmiesz tak do mnie mówić!
Gdzie moja strzelba? Kamerdyner! Podaj strzelbę!
Jaką strzelbę? Panie Hicabi, ludzie ze sobą rozmawiają! O Boże!
Cholera! Przez ciebie muszę włączyć tryb turbo.
Wracaj!
Nie! Bydlak zniszczył mi egzoszkielet! Kamerdynerze, zabierz mnie do środka!
- Hej, co jest? - Kurwa!
Hej, uspokój się! Uspokój się! Zatrzymaj się.
- Skąd się, kurwa, wziąłeś? - Zatrzymaj się! Będziesz mieć wypadek.
Nie wsiadaj. Jesteś cały mokry. Stań tam.
OK.
Co tu robisz?
Wybacz, napierdziałem do basenu.
- Twój teść do mnie strzelał. - Miałem nadzieję, że trafi.
Oszalałeś? To nie są żarty!
Planowałem to od trzech miesięcy.
Uznałem, że upiekę dwie pieczenie na jednym ogniu.
Teść miał trafić dwa półdupki jednym strzałem.
Zobaczymy, co będzie, jak cię odstawię.
Byłoby to ciut trudne.
Co zamierzasz?
Mam kumpla z wojska. Pszczelarza.
Prawdziwego wojska?
Prawdziwego?
Będziemy robić miód. Mamy już nazwę i markę: „Liż!”.
Liż?
Tak. Nasz slogan to: „Zanurz palce w miodzie i obliż je”.
Genialne! Jesteś zazdrosny, jak zawsze.
Wracajmy. Zgłodniejesz.
Uciekłem, bo oni, tak jak ty, we mnie nie wierzyli.
Daj mi trochę gotówki i spadam.
Czemu mam ci dawać kasę?
Masz u mnie dług.
Nic ci nie jestem winien. Prawie dostałem w dupę. Jesteśmy kwita.
Nieprawda. Twoja dupa wciąż jest różowiutka.
To moje przekleństwo. Nic na to nie poradzę.
Dam ci kasę pod warunkiem.
Jakim?
Powiesz dziadkowi, że mi wybaczasz.
Ale nie wybaczam.
I co z tego? Skłam. W przeciwnym razie żadnej gotówki. Jak chcesz.
Przebiorę się. Porozmawiamy w aucie.
Tak? Mówi, że planował to od miesięcy i zwiewa bez kasy!
- Jesteś suchy? - Tak! Jestem.
- Dzwonię do dziadka. - Śmiało.
Co tam, synu?
Co się stało? Co z tobą?
Nie pytaj! Jest nowy menedżer.
Chce, żebyśmy co rano ćwiczyli. Mówię ci, ze mną koniec.
Zobacz, kto jest ze mną.
- Dziadek! - Koray! Nie mów, że się pogodziliście?
Pogodziliśmy się. Wybaczyłem mu. Poza tym stęskniłem się za nim.
Ja też. Tak bardzo za nim się stęskniłem, że chcę wyrwać mu wąsy!
Tylko nie przeginaj.
Brawo! No to z nim ci się udało, Erkin.
- Zobaczmy, jak ci pójdzie z nią. - Z nią?
Koala! Wyszłam spod prysznica. Twoja kolej.
Niemożliwe, dziadku!
Dziadku, co mamy sobie pomyśleć? Przestań.
Cisza! Nie mogę mieć trochę opieki w domu opieki?
O co chodzi z koalą?
W czasach mojej młodości nazywano mnie panterą.
Teraz trzymam się jej i nie puszczam. Przez to jestem koalą.
Ach, ten dziadek!
Dobra, zrobiłem to. Dawaj kasę.
- Bracie! - Co?
Jadę teraz przeprosić Merve.
Jedź ze mną, a zabiorę cię, dokąd zechcesz.
Co miałbym tam robić?
Jeśli Merve zobaczy, że ty mi wybaczyłeś, może szybciej sama to zrobi.
- Nie będę cię bronić. - Nie to nie.
Oto moja oferta.
Dziadek daje mi 180, OK? Poproszę o 250. Wiem, że ma kasę. Ty dostaniesz 70.
- Dostanę 70? - Tak. Netto.
Co ty na to?
Dobra. Nie każmy czekać byłej.
Super!
- Przeproś i spadamy. OK? - OK.
- Siedemdziesiąt? - Tak.
- Zgoda. - Jak sobie życzysz, koalo.
Jaki znowu „koalo”?
Merve na pewno tu jest?
Chyba tak. Jej mama wrzucała tu relację.
Czemu ciągle obserwujesz jej mamę?
Gdy zacznę kogoś obserwować, nie mogę przestać. Obserwuję nawet zmarłych.
Kogo?
Wujka Cemala. Raz w tygodniu wysyłam mu emotkę ognia.
Po co wysyłasz coś do zmarłego?
Kiedyś spędzaliśmy dużo czasu.
Robiliśmy dużo złych rzeczy. To taki żart: „Płoń w piekle, wkrótce dołączę”.
Wstydź się! To chyba tutaj... Poczekaj, rozejrzę się.
- Gdzie są? - Zejdźmy na dół.
- i zobaczmy w tamtym lustrze. - Jasne.
Jest większe.
- Mamo, jest wspaniała! - Wyglądasz wspaniale.
- Co myślisz? - Jestem kłębkiem nerwów.
Zamknij oczy i oddychaj głęboko.
- Co? - Zaufaj mi.
- Zamknij oczy i weź głęboki oddech. - Dobrze.
Nie otwieraj oczu.
Co robisz?
- Nie mogę się zabawić? - Kretyn!
Jak młoda ja!
- Nie jesteście podobne. - Zupełnie jak za młodu!
Dokładnie tak.
OK.
Mamo, trzy dni do ślubu.
Nie mogę się doczekać!
Za trzy dni bierze ślub.
Wesele na krzywy ryj!
Nie przeproszę. Nie może mnie zobaczyć.
Gdyby tylko był tu twój tata.
Nie martw się. Będzie nas obserwować.
Na pewno. Stary cap!
Będzie się rozglądać, zamiast pilotować samolot.
Kto wie, z kim sypia?
Przyjdzie na ślub.
Tak? Po raz pierwszy będzie przy tobie w ważnym dla ciebie dniu?
Przychodzi sam?
- A jak myślisz? - Nie! Na pewno znalazł jakąś dziwkę.
Mamo! Nie mów tak o ludziach, których nie znasz.
Merve, posłuchaj. Jestem twoją mamą.
Jeżeli twój ojciec jest z kimś, kto nie jest mną, nazywasz ją dziwką.
Mamo!
Dalej, powiedz to. To proste. Dziwka! Dwie sylaby. Powiedz to.
Pracownica seksualna.
Dobra. Może być.
Merve, nie śmiej się.
Jeśli któregoś dnia się pokaże z twoim rodzeństwem od innej kobiety,
to ja się będę śmiać!
Wynośmy się stąd.
Ta dobrze pasuje.
Przymierz drugą.
OK. Chcę ją zobaczyć.
Nie! Nadchodzą!
- Och? Widziałaś, kto tam wszedł? - Nie.
Pani Zeliho, to pani?
Wołają nas. Co robimy?
Pani Zeliho, to pani?
Tak.
Sukienka wisi po prawej. Może ją pani przymierzyć.
- Co robimy? - Musimy wyjść. Włóż sukienkę.
- Sukienkę? - Tak.
- Wal się! - Zakładaj!
Nie ma mowy!
Jak nie chcesz, by cię zobaczyła...
Nie zrobię tego!
Dobrze.
Zeliho! Nie mogę się doczekać, aż zobaczę suknię.
Nie będzie pechowo, jeśli ją zobaczymy?
Nie. Pech jest tylko, jeżeli zobaczy ją pan młody.
Kochanie, jak miałby ją zobaczyć? Ma straszną wadę wzroku!
Mamo, przestań! Ona tam jest.
Co się stało, kochana?
Zaczekaj, mamo.
Erkin?
W końcu bierzesz ślub.
W końcu?
- Synu, co jest? - Nie nazywaj go tak!
Co mam powiedzieć?
Synu pracownicy seksualnej!
Posłuchaj mnie! Depczesz mi spódnicę! Przestań!
- Co tu robisz? - Merve!
Zdychaj!
- Chcę coś powiedzieć. - Daruj sobie. Nie chcę tego słuchać.
- Jak leci? - Jak się masz, kochany?
- Dobrze, a ty? - W porządku. Zrób coś z nimi.
Co tu robisz? Po co przyszłaś?
Zabiję cię. Giń.
- Nie mogę oddychać. - Masz umrzeć!
Musisz ucisnąć tętnicę. Źle to robisz.
Chcę się pogodzić.
Po co przylazłeś?
Giń! Mam to gdzieś. Nie słucham cię.
Kurde! Wydało się.
Co się dzieje?
A ty to kto?
Przyszły mąż panny młodej, która na tobie siedzi.
Kim jesteś?
To panna młoda leżąca pod panną młodą.
Merve!
Wyjaśnisz mi to, skarbie?
Kochanie.
Erkin to mój bardzo stary znajomy.
Tak.
I... Koray też.
My...
Przyjechali na ślub. Niespodzianka.
Nie wiedziałam. Wygłupialiśmy się.
Siłowałam się z nim dla żartu. Było śmiesznie.
Bardzo.
Żartu? Pieprzyć takie wygłupy!
Poyraz, co się dzieje?
To... powiedziałby każdy na moim miejscu.
Ale ja tak nie mówię.
Bo próbuję być dobrym człowiekiem.
- Prawda? - Wdech i wydech. Zaraz wrócimy.
- Pogadamy tam. Przesuń łeb. - Jestem dobry, prawda?
- Podnieś mnie! Nie depcz sukni. - Proszę.
- Zdejmuj tę suknię. - Nie depcz jej! Podnieś ją!
Synu, co ty robisz?
Pani Şükran, ja naprawdę nie mam złych zamiarów.
Dobrze, ale...
Przyjechałem coś zrobić.
Co im jest? Co to za kłótnia?
- Są trochę podenerwowani. - O Boże.
Znowu się kłócą?
Odbiło mu?
- Jest trochę humorzasty. Spokojnie. - W porządku?
Znowu się kłócą.
- Co, u licha? - OK.
Przepraszam za to. To nie był najlepszy początek, ale...
- Tak. - Jestem Poyraz. Witaj.
Dzięki.
On dziękuje.
Bardzo się cieszę, że będziesz świadkiem Merve.
Świadkiem?
Na ślubie czy w sądzie?
Nie, na ślubie. Bardzo ci dziękuję.
Może zjemy dziś wszyscy razem kolację?
Co wy na to?
Wszyscy razem?
Jasne, mamo. U nas. Naprawimy to.
Jak chcesz, kochanie. Dobrze, zjemy dziś wszyscy razem.
Mam zaraz wycieczkę, więc widzimy się wieczorem, OK?
Do zobaczenia.
Pa. Zmykaj.
Co, do diabła?
Ładnie ci w tej sukience. Włóż ją na kolację.
To przynosi pecha, gdy pan młody widzi suknię.
Ty przynosisz pecha!
Co ja zrobię? Poyraz mnie w niej widział. Nie mogę jej włożyć!
Zamienimy się?
Zamienimy?
Co?
Jest słaba. Tobie też nie pasuje.
Naprawdę? Przekażę Züleyhi.
Zelihi, baranie.
Jasne. Zeliha czy Züleyha. Żadna różnica.
Co ona teraz zrobi?
Nie porozmawiamy o rozmiarze Zelihy?
Jak go uspokoiłaś?
Nieważne. Mów, co tu robisz. Po co przyjechałeś?
Merve, przyjechałem przeprosić.
Nie dlatego, że czegoś oczekuję. Ja tylko nie mogę żyć z tym poczuciem winy.
Przeprosiłem nawet Koraya.
Erkin, proszę! Mów prawdę.
Dziadek obiecał, że spłaci jego długi, jeśli nas przeprosi.
Cały ty! To w twoim stylu.
Co mu powiedziałaś?
Nic takiego. Że jesteś moim bratem.
Co to za bzdura z tym bratem?
Erkin!
Poyraz to przyzwoity i cywilizowany człowiek.
OK, może ma problem z kontrolą gniewu, ale chodzi na terapię.
Nie zrobię nic, co by go zraniło, OK?
Dobry przyjaciel by nie zadziałał. Nie mogłam wspomnieć o byłym. Co zostało?
Nie pytał, czemu wcześniej o mnie nie wiedział?
Zaraz powiem, jak to wyjaśniłam.
Zmyśliłam, że jesteś synem mojego taty i innej kobiety.
Mamy tego samego tatę. Jesteśmy rodzeństwem.
Co powiedziała na to twoja mama?
Nie była zachwycona, ale nic z tym nie zrobi.
Czyli kim ja jestem?
Kuzynem Erkina od strony jego matki. Dwóch braci naraz to by było za dużo.
Jasne. Czyli jestem kuzynem.
- Dokładnie. - OK.
Jakby brat i kuzyn to było mało,
powiedziałaś, że będę świadkiem.
Dla zgrywy.
Dlaczego?
Bo mnie bolało. Bardzo długo bolało. Chcę, żebyś też cierpiał.
Mam to gdzieś.
Podtrzymuj to kłamstwo aż do ślubu
albo ci nie wybaczę i nie spłacisz długów.
Rozumiem, Merve. Ty i ja...
Ty i ja?
Po tym wszystkim proszę cię o jedno, Erkin.
Musisz mnie sobie cenić na tyle, by to zrobić.
Posłuchaj...
Bądź dzisiaj na czas, OK? Nie spóźnij się.
Brachu.
Co robimy teraz?
Nie mój problem. Przyjechałem z tobą, okłamałem dziadka i znalazłem Merve.
Gdzie moja kasa? Spadam.
Po wszystkim, co między nami zaszło, poprosiłem cię o jedną rzecz.
Musisz mnie sobie cenić na tyle, by to zrobić.
Skąd bierzesz takie teksty? Jak je wymyślasz? Idziemy.
- Na tej kolacji... - No idź.
Najpierw...
Ziarenka? Lubisz je.
Walić ziarenka. Przestań się ociągać i dawaj kasę. Spadam.
Koray. Brachu.
Nie mam tu nic do roboty. Dawaj moją kasę. Spadam.
- Słuchaj... - Dawaj moją kasę!
Zostawiłem portfel w aucie.
Koray?
Canan?
Co tu robisz?
Przyjechałam na ślub Merve. Nadal się widujemy.
Dzięki mnie poznała Poyraza. Przedstawiłam ich sobie.
To przyjaciel z dzieciństwa.
Naprawdę? To świetnie.
Tak.
Ale co wy tu robicie?
My... Erkin poczuł nagłą potrzebę przeproszenia ludzi, którym nabruździł.
Najpierw przeprosił mnie, potem Merve.
Możesz być następna, jeśli chcesz. Przeproś.
- No już. - No dalej. To cię nie zabije.
Proszę, tylko raz.
- Przepraszam. - Słucham?
Teraz bez ziarenek.
- Przepraszam. - No dobra.
Sprawa przeciwko tobie i tak uległa umorzeniu.
Nie zostaniecie na ślubie?
Ależ zostaniemy. Będziemy tam.
Musimy wyjaśnić nieporozumienie.
- Merve ci wyjaśni. - OK.
O rany! Cieszę się, że cię widzę po tylu latach.
Ja też.
Naprawdę?
Pójdę już.
OK.
Pa.
Pa. Do zobaczenia.
Do zobaczenia!
No spadaj.
Po wszystkim, co między nami zaszło, poprosiłeś mnie o jedno.
Cenię ciebie na tyle, że nie mogę tego nie zrobić.
Wsiadaj do samochodu.
Kochanie, papryka.
Dziękuję.
Smakuje ci jedzenie, szwagrze?
Przepyszne, szwagrze.
- Siostro... - Szwagrze.
- Smacznego.
Faszerowany liść winogronowy... brachu?
Jasne. Dzięki, siostrzyczko.
To kim dla ciebie jestem?
Absolutnie nikim, słoneczko.
- Słoneczko? Nieźle. Zapamiętam. - Naprawdę?
Skoro wszyscy już są, pora na pierwszy taniec.
Seyyal, mamy gości.
Już mówiłeś. Przepraszam, że tyle trwało, zanim się przygotowałam.
Dopiero przyszliśmy.
Więc przyszliśmy razem. Jestem Seyyal.
A ja Erkin.
Seyyal jest ciotką Poyraza.
Twoja mama jest ciotką.
- Naprawdę? Czemu to jestem ciotką? - Ciotką?
Co ja mogę? Twoja córka mnie wkurza.
Ktoś tu chodzi na siłownię. Co za sześciopak.
Jaki sześciopak? Po prostu taki jestem.
Nie wierzę.
W co? Kopniak w tyłek i cały się trzęsie.
Żadnego sześciopaku!
Co się dzieje?
Co? Z nas dwóch, to mnie powinna wybrać. Czemu ty?
Zazdrościsz mi sześciopaków, kotku.
- Twarzą do przodu! - Cicho!
OK! Koniec z piciem, pora na taniec!
Dalej, skarbie. Nie kokietuj.
- No dalej! - Pierwszy taniec!
Dalej.
- Nie, ja jem. - Dalej!
Daj im spokój. Jedzą.
Zatańczą dla nas później, jeśli naprawdę będą chcieć.
Wstań, skarbie. Zatańczmy. Chodź! Skoro tak tego chcecie, pokażemy wam.
Zobaczmy.
- Ciekawe, co potrafi. - Cisza!
Musimy być przygotowani!
Muzyka!
- Brawo! - Brawo!
Brawo!
Dzięki.
To błysk szczęścia w oczach Merve sprawia, że warto.
Nawet jeśli niewiele o tym mówi...
...Merve była zdruzgotana poprzednim związkiem.
Było jej trudno.
Skoro aż tak pomogłem zaleczyć te rany...
...cieszę się.
Nieważne. Zapomnijmy o złych rzeczach.
To były okropne czasy, ale to już przeszłość.
Nie były wcale okropne, słoneczko.
Pamiętałem o słoneczku.
Załapałam.
Dobra, nieważne. Możemy o nim zapomnieć?
- Jebać twoją matkę! - Co?
Jebać imię tego faceta i jego matkę!
- Kochanie, te leki... - Tak ją skrzywdził...
ale teraz ja tu jestem i już nikt cię nie skrzywdzi.
Jak ci się podobał taniec, sześciopaku?
Było świetnie, ale niezbyt jak na pierwszy taniec.
Tak?
Bardziej jak zgłoszenie do konkursu tańca ludowego.
Miało być zabawnie.
- Naprawdę? - Czyli wiesz, o czym mówisz?
Jasne. Mając 16 lat, wygraliśmy zawody w Erdek.
Co?
Wy, razem?
Tak, my, razem.
Chodź, Koray!
- Co? - Zatańczmy!
- Siedź! - Chodź!
Jaki taniec?
I co udowodnisz?
- Siedź. - Już wstaję.
- Chodź! - Pokażcie!
- Pokażcie. - Dawajcie!
Przestańcie! Nie będę tańczyć.
I tak nie umiesz. Ty i taniec?
Nawet nie umiesz porządnie klaskać. Wybacz, ale...
Ty i taniec?
Potrzymasz?
- Co? - Zobaczmy.
Może napijemy się kawy wewnątrz?
Widzisz, co mówią moje fusy?
Co?
E.
E?
Ej ty.
- Rozumiem. - Jestem wykończona.
Mama w końcu zasnęła.
Kochanie.
Jutro jest wieczór kawalerski i panieński.
Więc rano udamy się do łodzi
i płyniemy na pięciogwiazdkowy rejs.
Odstresujemy się wszyscy.
Co wy na to?
Kto by odmówił? Przybij piątkę, stary!
- Jasne! - Ale, kochanie...
Skarbie, proszę. Nie możesz odmówić.
Gdzie nocujecie?
Musimy coś jeszcze znaleźć.
Naprawdę?
Zostańcie tutaj. To dom twojej siostry. To twój dom!
Nie. Poradzą sobie. Coś wymyślą. Nieważne.
Coś wymyślimy.
Ale jesteśmy ciut nawaleni. Lepiej zostańmy tutaj.
Też tak myślę.
Tak. Rzecz w tym, że...
Nie ma dla nich miejsca. Ten dom jest za mały.
Co się dzieje, skarbie? Seyyal może jechać ze mną.
Nie mieszkasz z Merve?
Widzisz? To prawdziwy brat, a nie tylko szwagier. Nie mieszkam tutaj.
Wybacz, Poyraz. Nie mogę spać w twojej norze.
Poza tym wypiłeś tyle, że będziesz chrapać. Mogę spać z Erkinem.
Uwierz, ja też bardzo chrapię, jak się napiję.
- Naprawdę? - Będę spać z Korayem.
Nie mogę z tobą spać, brachu. Z każdym, ale nie z tobą.
Na przykład...
hipotetyczne, oczywiście...
mógłbym spać z Canan.
Nie możesz. Mieszkam w hotelu. Jak sobie to wyobrażasz?
Zatrzymam się w hotelu.
- Naprawdę? - Odprowadzę cię.
Dobra, chodźmy. Muszę się przespać.
Nie trzeba. Sama dojdzie. To blisko.
To co robimy?
Wiesz co? Śpij z Merve.
Ja?
Kochanie, nie trzeba.
Już ustalone.
Skoro rodzeństwo się odnalazło,
możecie przegadać całą noc, jak w dzieciństwie.
Czego więcej ci trzeba?
Świetny pomysł, szwagrze! Tęskniłem za tobą, siostra.
Ale super być bratem i siostrą. Razem, jak za dawnych czasów.
Brat i siostra.
- Brat i siostra. Hej, brachu! - Siostrzyczko!
A wy dwoje możecie spać razem.
Nie trzeba.
Zgadzam się. Nie ma potrzeby.
Co jest?
- Problem rozwiązany. Śpicie razem. - OK, ale...
Poyraz miał świetny pomysł.
Ale, Canan...
- Wszystko gotowe, szwagrze. - Brachu.
Hej, wystarczy!
Ja śpię z Seyyal, wy śpicie razem. Gotowe.
Ale w fusach miałam E.
W Merve jest E. A nawet dwa.
Pora spać. Dobranoc.
- Pościelę wam łóżka. - Dobranoc.
Dobranoc, kochanie.
Dobranoc. Idę do hotelu.
Canan!
Co Canan? Idę.
Brachu! Bracie.
Mogła zostać.
Co jest? Znów jestem na ciebie skazany.
To ja jestem na ciebie skazany, matole.
Brachu.
Co?
Twoje dziewczyny poszły. Ja wciąż tu jestem. Twój brat pozostał w grze!
Nie mogę przestać jeść.
Idę do łazienki. Wezmę kąpiel i się zrelaksuję.
- Jasne. - Do zobaczenia.
Co się stało? Zapomniałaś czegoś? Erkin?
Co robisz? Wyjdź stąd.
Co? Nie wolno mi wchodzić do pokoju siostry?
Litości! Wyjdź, Seyyal zaraz wróci.
Hej, zwolnij.
Czekaj. To łóżko wodne?
Super!
Patrzcie!
Wszystko się trzęsie.
Coś ci powiem.
Nasze ciała to w 75% woda.
Powiedzmy, że łóżko w 25%. Wynik: 100% perfekcji.
Bardzo śmieszne. Erkin, wynoś się, bo będziesz miał kłopoty.
Nie pierdziel! Rozmawiamy jak brat z siostrą.
Tym kroisz owoce?
- Erkin, daj spokój. Spadaj! - Psychopatka.
Zaraz.
To nie był mój prezent walentynkowy?
Nie wiem. Nie mam pojęcia.
Jasne. Zachowałaś to.
- Zadam ci pytanie. - Dobra.
Kto, na Boga, daje ukochanej na walentynki kupon z zakładem?
Masz rację.
Ostatni wybór go spalił.
Co za zbieg okoliczności! Jak nasz związek.
Na odwrocie napisałem wiersz.
„Uduchowiona i majestatyczna...
dzika i nieokiełznana. Kocham cię jak konia”.
Bzdura! Nie kochałeś mnie jak motyla, a co dopiero konia.
Wychodź, Erkin. Idę spać.
Merve.
Na litość boską!
Słuchaj.
Jak cię zobaczyłem, to było tak, jakby ktoś mnie walnął.
Przepraszam z całego serca.
Jest z drugiej strony, głąbie.
Przepraszam z całego serca.
Przyjechałbyś, gdyby nie dziadek?
Chylę przed nim czoło. Brawo!
Dlaczego?
Jest ktoś, kto wciąż cię nie skreślił.
Wychodź, Erkin. Idę spać.
- Jeszcze pięć minut. - Erkin!
- Nie możesz mnie posłuchać przez chwilkę? - Dość!
Merve! To wybuchło!
- Erkin, przestań! Cholera! Erkin! - Co to za łóżko?
Mam jaja, żeby to zrobić. Zablokuję to! Przestań!
Dobra, blokuj!
Przestań!
Erkin!
- Co my przeżyliśmy? - Jasna cholera!
Nudzę się.
Długo jeszcze?
Szwagier, stuk!
Robi się.
- Zdrowie! - Kochanie!
Spójrz na niego! Krzykacz.
Zgrywa ważniaka.
- Mamo. - Niespodzianka!
Tata?
- To Haldun? - Co?
Mój tata.
Twój tata?
- Co robimy? - Co robimy?
Czekaj.
- Wymyślcie coś. - Co robimy? Wymyśl coś.
- Chwila. Już myślę. Mam. - Co?
Ty patrz tam, a ja tam.
Do bani ten pomysł!
Patrz tam. Udawaj, że nas tu nie ma.
- On myśli. Ja też. - Co robimy?
- Nie wiem. Zaraz się wyda. - Że też przyszliście!
Twój brat mógłby mieć taką twarz?
Na litość boską.
- Witamy! - Pan młody?
- To ja! - Ucałuj moją dłoń.
Jasne, tato.
Mój chłopak. Zięciunio! Merve.
Tato.
Miałem przyjechać na ślub, ale nie mogłem się doczekać.
Za długo nie było mnie w twoim życiu. To gdzie mój uścisk? Dalej, mała!
W końcu się opamiętałeś!
- Uścisk dla ciebie. - Nie, dzięki.
Tato, zaskoczyłeś nas, a teraz my mamy niespodziankę dla ciebie.
- Nie teraz, skarbie. - Zostaw to mnie.
- Erkin! - Nie patrz!
Nie patrz.
Szwagrze, na co się gapisz? Erkin! Zobacz, kto tu jest!
Kim oni są?
Nie poznajesz?
Tato.
Tato?
Jego.
Jego tata?
Nasz tata.
Nasz tata?
Hej, tato! Tato!
Chwileczkę!
A więc to ty?
Odnaleźliście siebie po tych wszystkich latach?
Kto?
Synek?
Twój synek?
- Synu! Hej, synu! - Tato!
Twój syn?
Tak, mój syn!
Syn, którego nigdy nie poznałem ani nie miałem.
Nie znałem jego imienia. Matka odeszła lata temu.
Mój zaginiony syn! Dobrze cię widzieć.
Tato!
Niech cię szlag, Haldun!
Uspokój się. Już dobrze.
Gnij w piekle! A niech cię cholera!
Mama jeszcze nie akceptuje tej sprawy z rodzeństwem.
- Wszystko z nią w porządku? - Tak. Daliśmy jej twoje leki.
Niech cię szlag, Haldun!
Może jednak nie.
Umieram z głodu. Co możemy zjeść?
Ja też. Nawet mógłbym ciebie schrupać.
Uważaj, bo się udławisz.
Na pewno był przełknął.
Wariat!
Żebyś wiedziała.
Nie martw się, Koray.
Jest tu najlepszy wędkarz na świecie! Tam je złapię i tu usmażę.
Ja też sobie nieźle radzę.
Nie żartuj, szwagier!
Tam je złapię i tu je usmażysz.
Super. No to do dzieła.
- Do dzieła. - Do dzieła.
- Kto złapie więcej ryb, wygrywa. - Tak.
Mam zapasowe wędki. Możesz użyć moich.
- Twój sprzęt? Dobra. - Tak.
Erkin jest dobry, ale nie je mięsa.
Spójrz na nich.
Już się tak dobrze znają. Jestem dumny z moich dzieci.
Prawda, tato?
Moja siora jest najsłodsza na świecie. Buziak ode mnie.
Kretyn! Tato, musimy kiedyś porozmawiać.
Idę do łazienki.
Idź, brachu. Nadrabiamy zaległości. Kochana siostrzyczka!
Spadaj!
Koray, od kilku dni próbuję się z tobą skontaktować, skarbie.
Strasznie za tobą tęsknię.
Zostawiłeś leki na alergię.
Wysłałabym je, gdybym wiedziała, gdzie jesteś.
Dziewczynki też bardzo tęsknią.
Pozwól przynajmniej, że się ostatni raz zobaczycie.
Co tam?
Wszystko gra.
Pomyślałam, że cię poszukam.
Świetnie.
Skoro już tu jestem, posmarujesz mi plecy?
- Jasne. - Tak?
Już się robi.
Odgarnij włosy.
- Świetnie. Uważaj. - Dobra.
OK.
Chyba za tobą tęskniłam.
Naprawdę?
Tak.
Mogę o coś spytać?
Pytaj.
Za czym najbardziej?
Mam być szczera?
Proszę.
Nie wiem...
mówiąc szczerze, nikt nigdy tak dobrze mnie nie smarował, jak ty.
- Smarował? - Tak.
Raczej nie chciałbym być zapamiętany z tego powodu, ale...
Dobra. Biorę to. Więc pozwól mi robić to, w czym jestem najlepszy, dobra?
Zajmę pozycję.
Tylko plecy czy coś jeszcze?
Gdzie zaprowadzi cię serce.
- Moje serce? - Tak.
Gdyby chodziło tylko o moje serce.
Dobrze, kontynuujmy.
- Tylko... - Świetnie.
- Mam pytanie, Canan. - Pytaj.
Czy w tym kremie jest kokos?
Pięknie pachnie, prawda?
Ale wiesz, że jestem uczulony na kokosy.
Nie, nie wiem.
Przecież mieliśmy się pobrać. Jak mogłaś zapomnieć?
Zapomniałam. Muszę pamiętać każdy szczegół na twój temat?
Tak długo byliśmy razem! Czemu nie pamiętasz?
- Koray, musisz mi pomóc! - My tu rozmawiamy.
Ale mam złowić tonę ryb.
- Takie wyzwanie! Pomocy! - Chwila.
- Zapytałeś mnie najpierw? Spadaj! - Daj spokój!
My tu rozmawiamy.
- Jest coś, o czym Canan nie wie. - O czym?
Co ona wie? Zapomniała nawet o naszej alergii.
Jakiej alergii?
W tym jest kokos. Straszną aferę zrobił!
Kokos?
Żałuję, że cię dotknąłem.
- Przepadłem. - Nie drap. Pogorszysz to.
- Jeszcze? - Nie drap.
- Nie drap. Chodź tu. - Co chcesz?
- Co? Tak? - Tak.
Tak?
Teraz plecy.
- Nie! Idzie w dół! - Co wy wyprawiacie?
Czekaj!
Boże.
Jest źle!
Nie wytrzymam.
Z drogi. Nie dotykaj mnie.
Ten dramat to twoja wina. Twoja.
Żałuję, że przyszłam. Bardzo.
O tak...
Potrzebujemy leków.
Kupimy je.
Nie rób tego. Nie.
Dobra!
Wygrywa ten, kto złapie najwięcej ryb.
Punkty za wielkość ryby. Jeden, trzy albo pięć. Gotowi?
- Gotowy, skarbie. - Gotowy.
Start!
Powodzenia, szwagier!
Jedziemy. Chwila.
Ciągnę.
- Do licha. - Ile dostanę punktów?
OK...
Jeszcze nie koniec.
Mam ją.
Jest!
Kochanie, patrz, co mam.
Pięć.
Niezła sztuka.
- Naprawdę, szwagier? - Spójrz.
- Pomóż mi. - Ciągniesz?
Tak, ale pomóż mi.
Daj mi to.
Koniec gry. Ja wygrywam.
Zobaczymy.
Powinieneś znać swoje miejsce. Robię to od lat.
- Potrafisz tylko gadać. - Leci!
- Kurde! - Erkin.
Co jest? Poddajesz się?
Szwagier, walnęła cię najeżka. Są trujące!
Synu!
Najeżka? To co robimy?
Masz amoniak? Przyniosę.
- Nie! - Musi być jakaś alternatywa.
Siki.
Co?
Trzeba nasikać na miejsce ukłucia.
Nie ma mowy! Choćbym miał umrzeć.
- To cię zabije! - Nie bądź szalony! Spryskają cię.
Nie mogę stracić syna tak szybko.
Tato, nie teraz.
To nie w porządku! Szczyny?
- Usiądź. - Mam zawroty. Jest źle.
Oddychaj. Źle wygląda.
Tak? Gdzie?
- Puchnie. - Puchnie.
- Zajmiemy się tym. - Kręci mi się.
Usiądź.
Koray, ty to zrób.
Nie mogę, dopiero co sikałem.
Niech ktoś coś zrobi. Spójrzcie!
- Chętnie, ale mam problem z prostatą. - Na Boga...
No dalej! Niech ktoś coś zrobi!
- Właśnie! - No dalej. Zrób to!
- No dalej! - Tak...
- Dalej, mamo! - Zajmę się tym!
Nie! Nie tak! Nie...
Nie opuszczę mojego brata. Jego twarz tak źle wygląda.
Hej!
Robię wszystko...
by coś wycisnąć.
Zamknij się.
Leć.
Mów, jak skończycie.
Gotowe!
Gotowe, skarbie!
- Oby zadziałało. - Przestało.
Blednie!
Wygląda lepiej.
Nic ci nie jest?
Byłem o włos od śmierci, co?
Siki z kubka by starczyły!
Lepsza śmierć niż to! Odwróć się. Dość długo patrzyłeś do przodu.
Tato! Spójrz na siebie! Pięć punktów!
Hej.
Największa ryba jest na łodzi.
Hej!
Nie zbliżaj się za bardzo. Jesteś uzbrojony!
Boże, daj mi siłę!
Posiadanie czy używanie?
- Synu! - Posiadanie czy używanie?
Najlepsza łódź to łódź mego przyjaciela.
Brawo. Dokładnie.
Mimo to...
Co to? Kto to zrobił?
To twój pogrzeb?
Ozi, to twoja sprawka?
Masz za dużo czasu?
♪ Niech nie budują domów na wzgórzach ♪
♪ Niech nie wydają dziewczyn za mąż w odległych krainach ♪
Czekajcie. Co się dzieje?
Co? To karetka?
Jest tu ktoś w stanie krytycznym? Niesiemy pomoc.
Kto? To wieczór panieński.
To na pewno tutaj. Musimy wdrożyć leczenie.
O czym ty mówisz?
W ten sposób.
Co się dzieje, do cholery?
Jedziemy!
- To twoja sprawka? - Oczywiście.
- Nie! - Nie wierzę ci!
Jestem w dołku. Ale co z tobą?
Bracie, co my tu robimy?
Nie wiem.
Mam tego dosyć.
Ja też.
Co jest? Wydajesz się nieobecny.
Już nie chcesz się żenić, co?
Spadaj! No co ty.
Jestem trochę zagubiony.
Ale to raczej nie jest temat do dyskusji ze szwagrem.
O co chodzi?
O Merve.
O Merve?
Tak.
No spróbuj.
To trochę hardkorowe.
Nie mogę o tym rozmawiać z jej starszym bratem.
Jesteśmy ze sobą bardzo blisko. Rozmawiamy o wszystkim.
Nie będę kłamał...
dlatego chciałem, żebyście wczoraj spali razem.
Myślałem, że Merve się przed tobą otworzy.
W jakiej sprawie?
Na pewno chcesz o tym rozmawiać? Nie chcę się pokłócić ze szwagrem.
Na pewno. Mów dalej.
Jesteśmy z Merve od jakiegoś roku.
Ale nie przeszliśmy jeszcze do drugiego etapu.
Przejdziecie. Bierzecie ślub.
Nie o to chodzi. Mówię o drugim etapie.
Nie rozumiem.
No wiesz, drugim etapie.
To znaczy... drugim.
Nie mogę przekonać Merve.
Martwię się, że robię coś źle,
coś, czego ona nie lubi, i dlatego nic się nie dzieje.
A więc o tym chciałeś porozmawiać.
Merve coś mówiła?
O czym?
Jak jesteśmy sami, Poyraz robi mi tak, ale ja się nie podniecam.
Chciałabym, żeby robił tak.
Albo: „Poyraz całuje mnie tutaj, ale wolałabym, żeby całował mnie tam”.
Chyba miałeś rację. Lepiej...
Najpierw pieszczę ją tutaj.
Potem schodzę niżej i całuję ją tutaj. Wdycham jej zapach.
Potem dotykam ją tutaj
i kiedy mam zejść niżej, ona mówi: „Nie, przestań!”.
„Dobrze, Merve kochanie”.
Więc ja wtedy mówię: „może zejdę tutaj?”
„Nie, Poyraz!”
„Dobrze, Merve, kochanie. Ale może chociaż mógłbym
trochę się tutaj pobawić?”.
Sukinsyn! Łapy precz od dziewczyny!
- Chciałeś porozmawiać. - Nie dotykaj!
Mamy tradycję, że nikt nikogo nie dotyka, dopóki nie miną dwa lata od ślubu.
- Do dupy ta tradycja! - Nie obrażaj naszych tradycji!
To nasze zwyczaje! Tak każe obyczaj! Nasz obyczaj!
Widzisz? Prawdziwy brat.
Brat.
Przepraszam. Jestem narąbany. Wybacz, szwagier.
Wybaczam ci, ale...
Ty nie wybaczysz Merve. To nasz zwyczaj! Nasz obyczaj!
Obyczaj!
W takim razie zapomnijmy o wszystkim.
Wprośmy się na panieński i potańczmy.
Co? Szwagrze? Chodźmy!
Sukinsyn.
Co on zrobił tej dziewczynie! Obyczaj.
Kochanie, nadal nie odpowiadasz.
Jestem w rozsypce.
Skarbie, wróć. Obiecuję, że zawsze będę cię wspierała.
Nigdy cię nie opuszczę.
- Cześć! - Nie powinnaś być na panieńskim?
Tak, ale się nudziłam i chciałam cię zobaczyć.
Świetnie!
Chociaż tu jest zimno. I zapomniałam kurtki. Zmarzłam.
- Dam ci moją koszulę. - Naprawdę?
Jasne. Nie przezięb się. Proszę.
Wciąż mam zmarznięte nogi.
Nie dam ci dżinsów.
Czemu nie?
Owinę się twoją koszulką.
Daj spokój.
Zobaczyłbym ten kaloryfer.
Teraz bardziej galaretka.
- Naprawdę? - Tak.
Galaretka to mój ulubiony deser.
- Naprawdę? - Tak.
Świetnie.
Cała się trzęsę. Obejmij mnie albo przynajmniej coś zrób.
- Chodź tu. - No.
- Wiesz co? - Co?
Mój hotel jest blisko. Jakbyś chciał się napić kawy, możemy tam pójść.
Nie mogę pić kawy. Źle na mnie działa.
Cellulit?
Mam tachykardię. Od kawy dostaję palpitacji.
- Żartujesz? - Nie, nie mogę pić kawy.
Ja tylko mówię, abyś przyszedł do hotelu. Obadamy galaretkę...
- Canan. - Co?
Jestem żonaty.
Jesteś żonaty?
Jestem żonaty.
I kocham moją żonę.
Żartujesz!
Nie.
Prawie ci uwierzyłam.
Nie żartuję. Pokażę ci. Spójrz.
Czyż nie jest piękna?
Tylko spójrz. Jaka słodka! Nie mieści się w selfiku. Co za laleczka!
To czemu mnie podrywasz?
Fałszywy podryw. Taki etap.
Miłego życia, kretynie!
Chwileczkę!
Oddaj koszulę.
Nie. Sprzedam ją i wydam kasę, jakby jutra miało nie być.
Chyba śnisz! To podróbka. Gówno warta.
Tak jak ty. Palant! Schowaj to!
Jesteś zazdrosna! Na twoim miejscu też bym był. Gdybyś widział dziewczynki!
Jestem alpinista Koray! Co noc wspinam się na Himalaje.
Tato?
Spoko, Merve wszystko mi powiedziała.
Tak?
Ale przez chwilę naprawdę myślałem, że jesteś moim synem.
Wyglądasz jak jego mama.
Jesteśmy podobni?
Tak.
Jesteś atrakcyjny, charyzmatyczny i seksowny jak ona.
Seksowny?
Ale bardzo zraniłeś moją dziewczynkę.
Szkoda, że nie było mnie tam wtedy, by ci napluć w twarz.
Osikałeś mnie dzisiaj. Chyba jesteśmy kwita.
Mogę coś wyznać?
Mama Merve to jedyna kobieta, która do mnie pasowała.
Gdy to popsułem, zniszczyłem sobie całe życie.
Bądź sobą. Gdy znajdziesz tę jedyną, nigdy nie daj jej odejść.
Bądź jej oddany.
Chociaż ciut za późno, jeżeli chodzi o Merve, co?
Chyba tak.
Co tam? Coś cię smuci?
Nie sądziłem, że tak się tu poczuję.
Ale tak.
Mówisz, że coś mnie smuci. Ja mówię, że mam przejebane.
- Nie, ja tak mówię. - Dobra.
To co zrobisz?
Nie mogę patrzeć, jak Merve wychodzi za kogoś innego.
Ucieknijmy jutro rano.
A co z pieniędzmi dziadka?
Stary. Jeśli tu zostanę, zepsuję im ślub.
Wiem, że to zrobię.
I tak nie mogę wziąć tej kasy.
Mogę chociaż nie rozwalić im życia.
Merve naprawdę zasługuje na szczęście.
Wiesz, że pójdziesz siedzieć?
Nie boisz się?
Boję.
Mimo to chcesz uciec.
No proszę, wyluzowany i beztroski Erkin.
Nie wierzę w to, co mówisz.
A co z Canan? Rozmawialiście.
Z Canan?
Nic.
Kocham moją żonę, brachu. A ona też mnie kocha.
Miłość jest piękna.
Bardzo długo byłem samotny, ale z nią nie jestem.
Źle ją traktowałem.
Koray.
Tak?
Wybacz mi. Tak często ci bruździłem.
Wiem, że nie można mi wybaczyć.
Nie wiem, czemu tak strasznie nawaliłem. Kiedy stałem się tym, kim jestem.
Brachu. Nie mieliśmy mamy ani taty. To ty mnie wychowałeś.
Życie potrafi być ciężkie. A ten ciężar czasami potrafi miażdżyć.
Wybaczam ci.
- Naprawdę? - Jasne, wybaczam.
Skoro mamy taką chwilę, też muszę coś wyznać.
Mów.
Muszę się odlać.
To normalne pić tyle piwa?
Weź pustą butelkę. Widzieliśmy cię dziś na łodzi.
Właśnie o łodzi myślałem. Chcesz dawkę na twarz?
- Nie! Chcę o tym zapomnieć. - No chodź. Amoniaczek.
- Chcę usunąć to wspomnienie! - Dobra.
Ty to zrób, nie ja. Zdrowie!
Dobra, wyjechaliśmy, ale czy nie pogarszamy sytuacji Merve?
Rozmawialiśmy o tym. Zaufaj mi, tak trzeba.
Dobrze.
Zatrzymaj się przy hotelu po prawej. Muszę się odlać.
Co jest z twoją hydrauliką?
Co się mnie czepiasz? Na litość boską!
Dobra, przestanę. To długa podróż. Ja też się skuszę.
Skręć tu w prawo.
- Chwileczkę! Czy to nie Poyraz? - To on. Kto z nim jest?
Nie widzę.
Patrz, co robi! Telefon! Musimy to nagrać.
- Jest w samochodzie. - Mój też...
Stary! Daj nam telefon, to pilne.
- Co jest? - Nakręcimy film i ci oddamy.
Dobra, masz.
Uruchom aparat.
- Ktoś dzwoni. - Mój wujek.
- Nie odbieraj! - Wujek?
Odjeżdżają! Oddaj mi telefon!
Odjechali. A niech cię! To twoja wina!
Rozmawiam z wujkiem, na litość boską!
Halo? Nie, wujku. Wszystko w porządku.
Cholerny wujek!
Nie widzieliśmy dziewczyny.
- Co robimy? - Powiedz wszystko Merve.
Nie była ze mną szczęśliwa,
ale z tym dupkiem byłoby gorzej.
- Masz rację. Chodźmy. - Chodźmy.
- Jest tutaj? - Powinna być.
Co robisz?
To będzie trudna rozmowa. Muszę rozluźnić atmosferę.
- Co to? - Nasza piosenka.
Jaka?
Hymn narodowy San Marino.
Co to ma do rzeczy?
Poznałem Merve na meczu Turcja-San Marino.
Miała na sobie coś czerwono-białego. Wyglądała pięknie. Nigdy tego nie zapomnę.
Może barwy narodowe?
Właśnie! Była piękna. Wziąłem ją za rękę, spojrzałem jej w oczy i powiedziałem...
„Może to będzie nasza piosenka?”.
- Merve! - Płatku!
Płatku?
Co jest? Co tu robisz?
Merve.
Nie wiemy, jak ci to powiedzieć, ale... jak to powiedzieć?
Nie wiem. Jak?
Powiedz to jakoś, cokolwiek to jest.
- Mów. - Ty. To nie moja broszka.
- Ty mów. - Ty. To twój problem.
- Ty... - Powiedz, co masz do powiedzenia!
Zróbmy to tak, jakbyśmy mówili mamie o jakiejś psocie.
- OK, tak zróbmy. - Naśladuj mnie.
♪ Przepraszam Nie mogłem się powstrzymać ♪
♪ I wczoraj cię zdradziłem ♪
♪ To nieważne, kim ona jest ♪
♪ Uciekłem od związku z tobą ♪
Co z wami nie tak?
♪ Nauczyli nas wszystkiego I jeszcze więcej o miłości ♪
Teraz ty!
♪ Ale nas oszukano ♪
♪ Miłość nie jest taka ♪
Postradaliście zmysły? Wstydu nie macie? Co to ma być?
♪ Udałem się w twoje doliny Kto wie, gdzie dokładnie ♪
♪ Gdzie pieściłem cię mym chudym wąsem ♪
♪ Chudym wąsem
♪ Chudym ♪
♪ - Chudym - Wąsem ♪
Właśnie mnie upokorzyłeś przed wszystkimi!
Mów, co masz do powiedzenia!
Poyraz cię zdradza.
Co?
Tak, Poyraz cię zdradza.
Skąd wiecie?
Uciekaliśmy dziś rano...
Zaraz! Uciekaliście? Dobrze słyszałam?
Tak.
No nie wierzę, Erkin.
Prosiłam cię tylko o jedno. A ty chciałeś zwiać.
Ale Płatku...
Jebać twojego płatka!
Uciekasz dzień przed ślubem i obgadujesz kogoś, za kogo wychodzę.
Co z ciebie za człowiek?
Też to widziałem. Mówi prawdę.
Okłamał cię. Jego życie to kłamstwo.
Dobra, ma swoje za uszami, ale nie jest złym człowiekiem.
Dlatego rzucił mnie trzy dni przed ślubem?
Unieszczęśliwiłbym cię.
Wal się!
To nie miejsce na waśnie. Pocałujcie się na zgodę.
Zgodę? Zidiociałeś do reszty?
Pocałujcie się.
- Ja się zgadzam. - Pieprzcie się!
Się nie zgadzam.
Nie chce się pogodzić. Idziemy?
Tak.
Wybrałeś losową piosenkę. Chudy wąs?
Jesteś w tym ode mnie lepszy.
Po co się wtrącałeś? Zrobiłbym to dobrze.
To tyle? Wracamy do domu?
Jasne. Słyszałeś, co powiedziała.
Jest teraz zbyt spięta, by wiedzieć, co mówi.
Ciągle myśli tylko o tym, że uciekłeś trzy dni przed ślubem.
Spójrz na siebie. Kim jesteś, by zostawiać dziewczynę? Czemu ją zostawiłeś?
Pamiętasz, jak przegrałem naszą kasę?
- Tak? - Dodaj do tego pieniądze na ślub
i oszczędności na dom.
Uznałem, że zasługuje na więcej niż taki dupek, jak ja.
Nie przeszkadza ci, że wyjdzie za tamtego dupka?
Ale mi nie uwierzyła. Co mam zrobić?
Zafiksowała się na tym, że ją rzuciłeś. Nie myśli o tym, że jest oszukiwana.
Nie rozumiesz? Ona cię naprawdę ceni.
Zostańmy. Został jeszcze jeden dzień.
Udowodnimy zdradę i ją uratujemy.
Nie gadaj bzdur! Wsiadaj do auta.
Zaczekaj chwilę!
Erkin Koray nagrał świetną piosenkę, którą rodzice nam grali w dzieciństwie.
Jaką?
„Powiedz jej, że ją zdradza.
Jesteś jej jedyną miłością. Przytul ją teraz”.
Nie pamiętam tego. Zanuć.
♪ Powiedz jej, że ją... ♪
Nie ma takiej piosenki.
- Właśnie. - Tak.
Ale jakby była, byłaby super.
- To prawda. - Została jeszcze doba.
Udowodnijmy to i ocalmy ją.
- Zostajemy? - Tak.
- Dobrze, zostańmy. - Tak! Przybij piątkę!
Akurat teraz?
Jesteś spięty, czyli chcesz. No dalej, zrób to.
- Pewnie, że chcę. - Chodź.
- Pewnie, że chcę! - Chodź.
Tu jest.
Dupek znalazł idealne miejsce.
Tak.
Miło cię widzieć...
- Co tam, szwagier? - Żartowałem.
- To tylko żart. - Smacznego!
Zostań i napij się ze mną.
Macie sporo do obgadania z panem anatolijskim Rockiem. Pa!
Na zdrowie, szwagier!
- To tutaj? - Tak. Chodź.
Wyjmuj!
Do tyłu.
Spadamy.
Facet poszedł na całość z tym pilatesem.
Zamknij się, dobrze?
Wciąż słyszę jego jęki.
Cały dzień go śledzimy i nic.
Nie wiem, czemu wzięliśmy tu pokój.
Myślisz, że przyjdzie tu na dzień przed ślubem?
- Nie bądź taki pewien. - Co?
Chodź tu. Szybko!
Kto to?
- Co teraz? - Złapiemy go w trakcie.
- Jak? - Chodź ze mną.
Idziemy.
Pusty pokój.
OK, idziemy!
Tu też nie. Chodźmy.
Tak.
- Dobra. Wchodzę. - Bądź cicho.
Proszę, proszę!
Przyłapali nas!
- Haldun? - Şükran?
- Koray? - Co tu robicie?
Nic nie widzimy, nic nie słyszymy. Spadamy.
Coś widzieliśmy.
Wcale nie.
Myślę, że tak, ale chodźmy.
Zatrzymamy nagranie dla zgrywy.
- Skasuj to! - Wynocha!
Erkin!
Wchodź.
Wciśnij nagrywanie.
Już po tobie, dupku!
Nie. To nie tak, jak myślicie.
- Co to za kobieta? - Jaka?
Dalej zaprzeczasz.
Wiecie, że jutro jest mój ślub?
Nie psuj tego.
Nie chcę zdenerwować twojej siostry. Daj mi telefon.
Zabieraj łapy! Zapomnij o bracie. Jestem byłym narzeczonym Merve.
- Co? - A ja jego bratem.
Dziwisz się, że jesteśmy braćmi?
To dlatego mnie wczoraj walnąłeś, dupku.
Tym filmikiem bardziej ci przyłożę.
- Dawaj telefon! Oddawaj! - Odwal się!
Boże!
- Zamknął. - Biegiem!
KURORT I SPA ROYAL TEOS
Szybko, mamy go!
Niech to szlag!
Tędy!
Stary, pożycz nam motor!
Jadę obejrzeć mecz z wujkiem.
Tylko nie znowu ty!
Cześć! Przygotuj się na lanie!
Poprośmy gliny, by znalazły mój telefon.
Może go znajdą, ale czy wypada aresztować pana młodego w najszczęśliwszym dniu?
- Wstyd. - Racja.
To koniec. Wracajmy. I tak tęsknię za Asuman.
Naprawdę ją kochasz?
Chyba tak. Naprawdę.
Miałem nie dzwonić, ale wczoraj się złamałem.
Kiedy jej powiedziałem, że niedługo wrócę, była zachwycona.
Tak się cieszę. Przynajmniej jeden z nas powinien tak się czuć. Na zdrowie!
- No dawaj. - Proszę.
♪ Upadłem... ♪
Koray. Co z tobą?
Myślałem, że pasuje.
Przestań! Wyłaźmy, chodźmy na śniadanie i w drogę.
Gdybyśmy zobaczyli dziewczynę i gdyby się przyznał, byłoby po sprawie.
Ale nie mamy. No już, wypad!
Ty pierwszy.
Dlaczego?
Wybrałem pełną opcję.
A niech cię szlag!
Muszę teraz wyczyścić całą pakę!
Ale masz jeden punkt.
Nie! Bez dodatkowych?
- Jeden punkt. - Niemożliwe!
Ale tata Merve. Rany!
Wszechojciec...
- Klnę się na Boga. - To inna liga.
Jak głowica nuklearna. Co myślisz?
Z takim sprzętem musisz korzystać.
Nie mogłeś nic zrobić. Sprzęt jak u konia.
Przestań.
Merve Nihal Hazaloğlu,
czy z własnej woli wychodzisz za mąż za Poyraza Çetinkaya?
Tak!
Brawo!
Wysłuchajmy świadków.
Tak!
Na mocy nadanych mi praw burmistrza...
Chwileczkę! Mogę przejść? Przepraszam.
Trzeba przerwać ten ślub.
Ale o co chodzi?
Nie mam stuprocentowej pewności,
ale dobrze znam Merve i wiem, że ten ślub nie może się odbyć.
Erkin, na litość boską! Znowu chcesz zepsuć wesele?
Poyraz ma romans z Canan.
- Co? - Co? Nie bądź śmieszny!
Skarbie, to kłamstwo. I oszczerstwo!
Panie Erkin! Wszyscy wiemy, jakim pan jest kłamcą.
- Naprawdę? - Poyraz!
Co? Wiem, że to twój były narzeczony.
- A wiesz, że jestem jego bratem? - Tak.
Wszyscy są tym zaskoczeni!
Słuchajcie.
Nagraliśmy to wczoraj, ale zabrał nam telefon.
Nie widzieliśmy, z kim był.
Zaczęliśmy myśleć.
Walcząc o telefon, obaj dotykaliśmy Poyraza.
Całą noc swędziała nas skóra.
- Zaczęliśmy myśleć. - Skąd ten świąd?
Czyżby krem przeciwsłoneczny z kokosem?
Jak znalazł się na rękach Poyraza?
- Z Canan! - Zaczęliśmy myśleć.
- Nie, rozgryźliśmy to. - Z Canan!
Poyraz. Canan, co oni mówią?
Gadają bzdury, jak zawsze.
Psujecie ślub, choć nie macie żadnych dowodów. Chuje!
- Chuje! - To kłamstwo. Nie macie dowodów!
Widzisz?
Mamy! Obawiam się, że mamy.
Ciociu?
Już wcześniej to podejrzewałam.
Kiedy wczoraj wróciłeś roztrzęsiony, przeszukałam ci kieszenie.
- I znalazłam to. - Mój telefon!
- Jak możesz mi to robić? - Wpadłeś, dupku.
Siostrzeniec czy nie, nikt nie może tego robić kobiecie.
Tak nie można! Skarbie, oni to wymyślili!
Słonko, słuchaj.
Chcesz wiedzieć, co się wczoraj stało? Kochanie...
Zasłużyłeś.
- Weź to. - Kochanie! Skarbeńku! Moje serce!
- Kochanie, przepraszam. - Merve!
Dlaczego to zrobiłaś?
Bo Poyraz to mój były. Strasznie go kochałam.
W porządku? Każdy to rozumie?
Mieliśmy wziąć ślub, by o nim zapomnieć.
Tak! Potem głupio umówiłam go z Merve, myśląc, że o nim zapomnę.
Ale to też nie wyszło.
Gdy ktoś dostaje twoje rzeczy,
chcesz ich jeszcze bardziej!
Rzeczy?
A co ze mną?
Nieważne, spadam.
Och! Ukradła obrączkę!
Wyda kasę jakby...
- Jutra... - Nie było.
Masz swój telefon.
- Dobra robota! - Dobra robota!
Miałam nic nie mówić, ale mnie zachęciliście.
To wasza zasługa.
Dzięki.
Swoją drogą, jest ktoś, kto mi się podoba.
Z tobą tylko żartowałam.
Przy takim ciachu nie byłabym tobą zainteresowana.
- Wiedziałem! Tak! - Zamknij się!
Co robić? Sprawdzić, co u Merve?
Teraz będzie wkurzona. Może później.
Co jest?
Dobra robota, brachu! Wchodzisz do gry!
Wybaczcie. Przepraszam, że zepsułem ślub.
Ale możecie zatrzymać złoto.
Widzisz damę, która schowała złotą monetę?
- Ona... - Wygląda na szczęśliwą.
- Czekaj. - Co jest?
Kurwa!
Wszystko zniszczyliście!
- Co robimy? - No co? Czekamy.
Zrujnowaliście mi życie! Zrujnowaliście wesele!
Zrujnowaliście mnie! Nie uciekajcie!
Nie uciekamy!
- Brachu, spadajmy. - Nie uciekniecie!
Nie uciekamy!
Zwiewajmy, brachu. Widziałeś tych za tobą?
Nawet jakbyś próbował, to ci się nie uda.
Stary! Kto chce uciekać?
Ja! Chcę uciekać! Czemu nikt nie słucha?
Bambam! Ozi! Spuśćmy im łomot.
Śmiało. No chodź. Czekam.
Nikt nie tknie mojego syna!
To terminator?
W nogi!
Nie uciekajcie, dranie!
- Kochanie! - Najdroższy!
- Tak bardzo tęskniłem. - Ja też.
I są dziewczynki.
Miałabym je zostawić?
- Sprawdzę, co u Merve. - OK.
Tato.
Şüko.
Ani słowa o nas Merve.
Dobrze.
To za dużo informacji na jeden dzień.
Dobra.
Musiałem to zrobić.
W głębi serca wiedziałam, że mówisz prawdę.
Nie chciałam w to uwierzyć.
Co?
- Czy musisz psuć każdą piękną chwilę? - Idealne miejsce i czas.
Serio!
Merve.
Przyjechałem, żeby cię przeprosić,
ale chyba chciałem powiedzieć, że tęsknię.
Ja za tobą też. Za twoimi wariactwami.
To prawda.
Co robisz?
Teraz albo nigdy.
Dziesięć minut temu miałam wyjść za mąż, ośle!
Zwolnij!
Wciąż mam na sobie suknię ślubną.
Przepraszam. To już drugi raz. Przepraszam.
Chwytasz się każdej okazji.
To wszystko przez ciebie. Zwykle potrafię się powstrzymać.
- To się powstrzymaj. - Nie mogę.
- Musisz. Przestań. - Przestanę, jeśli dam radę. Przestałem.
Zawsze musisz mieć ostatnie słowo.
- Dobrze, ty je miej. - Widzisz?
To jest to? „Widzisz?”
Merve? Może zaczniemy od nowa?
Co zaczniemy?
Umówisz się ze mną?
- Czyli to zaczniemy? - Tak czy nie?
Erkin! Wciąż jestem w sukni ślubnej. Czego nie rozumiesz?
To ją zdejmij.
- Tutaj? - Tak.
Kretyn!
Napisy: Szymon Cegiełka