Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Evet, önemli olduğunu biliyorum.
Bu geziyi ben planlamadım.
Sakin ol, tamam mı?
Avucumuzun içindeler.
DUR - DEMİRYOLU GEÇİDİ
"Rab çobanımdır.
Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder.
Çünkü sen benimlesin, çobanın, değneğin güven verir bana.
Kötülükten korkmam.
Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın."
Babamın cenazesi var ve geç kalıyorum.
Ama ben trafik kurallarını hiç çiğnemedim.
Babamın ruhu için, ruhu şâd olsun, bana bir yardım et.
Tamam, bir saniye.
Ufak bir numara biliyorum. Bakalım.
Ne kadar da şanslısınız.
Ya geçmiş ya da bugün geçmeyecek.
İşte bu! Hadi gidelim!
Gidelim.
Gördünüz mü?
Tren geçti.
MÓNICA ZAVALA DE ANDA HAZİRAN 1995
Babam cenazelerin
onu çok sıktığını söylerdi.
Neden benim
konuşma yapmam gerektiğini düşündü, bilmiyorum.
Zaten bir şeyi aklına koydu mu
fikri değişmezdi.
Neyse, işte buradayım.
Her şeye rağmen o bir…
Pislik!
Babanın cenazesine bile yetişemedin.
Burası Meksika! Tren geçti, beni suçlama.
Dostum, derdin ne senin?
Kardeşlerim!
İsa "Sağ yanağınıza bir tokat atana öbür yanağınızı da çevirin" demiş.
Gabo!
Luke 6:29.
NETFLIX SUNAR
Bir, iki, üç!
Nasıl ama?
Hiç beklemediğinize eminim.
-Ama dikkat edin, düşmeyin. -Çarpacağım!
-Evet! -Pas ver!
Pas ver Gabi!
Fer! İşte, cezadan yırttın!
-Evet! -Sende!
Gol!
Poşet çayı otomatik olarak sallıyor.
Vay be! Zekâsını kimden almış bu kız?
-Bravo. -Teşekkürler.
-Biz kazandık baba! -Tebrikler şampiyonlar!
Biz kazandık!
Bravo!
Neydi?
-Oldu mu? -Oldu.
Bunlar özel görüntüler.
Ödevlerini yapsınlar. Dikkatlerini dağıtma.
Burada ödevlerini yapan iki Nobel ödüllü görüyoruz.
Bir, iki, üç!
Nasıl ama? Beklemediğinize eminim.
Ben onu istiyorum.
Tamam. Ona ver hadi!
Çok iyi bir çocuksun!
Babana söyle.
Beğendin mi?
Evet.
Başardık!
Evet aşkım, başardık.
Pekâlâ çocuklar.
Artık üçümüz yalnızız. Devam etmeliyiz.
Buraya tıkılamazsınız! Kapatın şunu!
Fer, dikkat et!
Fer! Bu çok aptalcaydı! Hep böyle fikirler buluyorsun.
-Asma artık yüzünü Fer! -Biraz sıkıldım.
Gelmek isteyen sendin.
Ya sen canım?
-Ne yapıyorsun? -Egzoz borusunu tamir ediyorum.
Babamın küllerini saksıya koymak çok mu zordu?
Hafta sonu ekerdik.
İn.
Tamam.
Vedalaşma şansın oldu mu?
Gabo!
Burası resmen müze!
San Miguel 80'ler orta sınıf müzesi dostum.
Bilet satsana. Para kazanırsın.
Gabo?
Yok artık!
Bu aynı buzdolabı mı?
Değiştir artık.
Kapıyı açık bırakmışsın.
Rahat ol!
Siktir!
Bu harika bir şeymiş.
Küçük lambalarını da gördüm, harikalar. Hâlâ satıyor musun?
Cidden cevap yok mu?
Gabo, benim suçum değildi! Uçak rötar yaptı.
Meksika'daki havalimanları çok boktan.
Singapur'da uçak vaktinde kalkmazsa pilotu idam ederler.
"Dert etme kardeşim.
Önemli olan gelmiş olman.
Bira?" "Evet, sağ ol kardeşim, şerefe."
Ne zaman gidiyorsun?
Yarın sabah.
O yüzden bir gecelik barış yapalım.
Yarın kızmaya devam edebilirsin, tamam mı?
Hadi ama Gabo.
Gabo demene uyuz oluyorum.
Dinle.
-Cenazede Beto'yu görmedim. -Gelmedi.
Ama çiçek gönderdi.
Verdiğim ekmek kızartıcıya ne oldu?
Teşekkür etmedin ama harikaydı.
Evet. Epey dayandı, evliliğimden daha uzun süre.
Güvenilir biri değildi.
Her yanlışında bana seni hatırlatıyordu.
Şerefsiz Beto.
Seni Alicia Plancarte'yle aldatmak. Pisliğe bak.
Evet.
Ya sen?
Son zamanlarda kaç kadını aldattın?
Ne zaman? Vaktim yok ki!
Hep ofisteyim.
Dairemin balkonu olduğunu bile bir ay sonra öğrendim.
Gerzeklik yapma.
Hayır, ciddiyim!
Eşek gibi çalıştırıyorlar.
Çok önemli bir müşterimiz var. Zaten hemen dönmemi istiyorlar ama…
Ya sen?
Hâlâ atölye mi?
-Neden sordun? Öyle olduğunu biliyorsun. -Tamam ya.
Belki başka bir şey yapıyorsundur.
Zor olmuştur, değil mi?
Sonunda çok acı çektim.
Hadi be, depo.
Bakalım.
ROBOT DEMLEYİCİ
Şuna baksana!
PİNPON - BİRİNCİLİK
KÜÇÜKLER PİNPON TURNUVASI SONA ERDİ
Gabriela!
Gabo! Gel!
Tanrı aşkına!
Ne?
Komşular şikâyet edecek.
Etsinler, burada yas tutuyoruz. Al.
Hayır. Oynamayacağım.
-Tabii ki oynayacağız. -Geç oldu.
Ne? Ne olmuş? İddiaya girip biraz heyecan katalım.
Aptal iddialarını hep kaybedersin.
Saatimi veririm.
-Onu mu? -Evet.
Plastik o, bitpazarından almışsın.
Sınırlı üretim.
-Ne zamandır oynuyorsun? -Sen gittiğinden beri.
Gerçekten mi?
Hadi oynayalım.
Yardım et.
Hazır mısın?
Berbatsın!
Hey, bekle, paslanmışım.
Çinliler bunu çok oynuyor mu?
Singapur Çin değil ki yahu.
Pekâlâ, sıkı dur.
20 puana ilk ulaşan kazanır.
Başla.
Hazır mısın?
Tamam.
Başla.
Bir tekila daha.
Kaç kaç oldu?
Şerefe.
Hey, bu dışarıdaydı!
Gönder bakalım.
Seni puşt.
Görürsün şimdi.
Gönder.
Şerefe!
Topumuz kalmadı.
Yok artık.
Yok artık Gabo!
-Ne yapıyorsun orada? -Bak!
Bunu hatırladın mı?
Yok artık! Bakalım.
Açalım!
-Açmak ister misin? -Hadi!
Gel.
-Açsana. -Tamam.
Vay canına, baksana!
Şaka gibi.
-Kurallar. -Evet.
"Kurallar."
"Kural bir.
Medina kardeşler 18 yaşına gelince
geziye çıkacaklarına yemin etmiştir."
Fazlasıyla geç kalınmış.
-Sen benden daha çok geç kaldın. -Hey!
"Kural iki.
Gezi, San Miguel de Allende'nin tarihî merkezinde başlayarak
katılımcılar Acapulco'ya ulaşıp
denize ilk olarak işediğinde tamamlanmış sayılacaktır."
-Domuz! -Ne?
Sembolik bir hareketti.
Daha yakın diye Veracruz olsun demiştim ama sen…
Hey, Acapulco harika!
Luismi yüzünden.
Luismi'nin videoları yüzünden.
Çünkü… Ne bileyim, tüm Meksika dizileri orada çekiliyor.
100 KM/S
Yok artık Gabo.
-Bunu ne zaman yapmıştık? -Annem ölmeden önce.
Çok profesyonel.
Ben yaptım da ondan.
Yapma!
"Kural üç.
Gezi süresince
katılımcılar sırayla
birbirlerinin isteklerini istisnasız yerine getirecektir.
İlk istek hakkı küçüğe aittir."
Evet, sen yazmışsın.
"İki katılımcının da yer almaya yemin ettiği tek etkinlik
otelin oda servisi menüsünü komple yemektir."
Obur. Tabii!
Babam minibarı açmamıza bile izin vermezdi.
Minicik bir şişe su için 90 peso alıyorlar! Olmaz!
Evet, çok pahalı.
"Kural dört.
Gezi motosikletle yapılacaktır."
Bak.
Dostum, motosikletlere ne oldu?
OTO TAMİRHANESİ
Şuraya bak!
Başka antikalar.
Hayatta her şey atılabilir değil evlat.
Yok artık.
Yok artık ya!
Babamın bunları verdiğini hatırlıyorum.
Pist istiyordum.
Evet, sana istediğini değil, ihtiyacın olanı verdi.
Hâlâ çalışıyorlar mı?
Herhâlde yani!
Dünyada olmaz.
Yoksa kim olurdum, değil mi?
Aptalca şeyler yapmaya devam edersen boynunu kıracaksın.
Kasis!
Bu çok…
Bekle!
Tanrım!
Delinin önde gidenisin.
Gabo,
baksana neredeyiz.
Tarihî merkez çok güzel ama eve gidelim.
Hayır dostum. Gezi burada başlıyor.
-Evet, tabii. -Sen ve ben, Acapulco'ya.
-Sarhoşsun sen. -Evet ama iyi fikir, değil mi?
Hayır!
Yarın gidiyorsun, benim de bir sürü işim var.
-Olmaz. -Gabo!
20 yıl önce bunu yapacağımıza yemin ettik.
Aynen.
15 yıl ortadan kaybolduktan sonra
dönüp ortalığı karıştıramazsın.
Tek sebep söyle.
Işıkları kapatmamış olabilirim.
Hayır Gabo, ciddiyim. Kalmak için tek bir sebep söyle.
Acapulco!
Biz geliyoruz!
Hadi!
Kahretsin!
Fernando!
-İyi misin? -Ne oldu?
Ne oldu?
Biraz gözlerimi kapatmıştım.
Ayrıca sarhoşsun canım.
Sağlam mısın?
Sanırım.
-Her şeyin yerinde mi? -Evet.
JURICA HACIENDA OTEL BY BRISAS
Hoş geldiniz.
Günaydın, buyurun.
-Tabii. -Sağ olun.
-Verin. -Sağ olun.
Hoş geldiniz.
-Arabanız? -Evet.
Bir saniye, getirelim.
Başka bir şey söylemeyecek misin?
-Doyuracak gibi durmuyor. -Yediklerime dikkat etmeliyim.
Ne? Midem alışık değil.
Bunu iki paket mısır cipsi ve acılı şeker yiyen mi söylüyor?
O eskidendi.
Singapur'da kahvaltıda sadece balık ve pirinç yiyorum.
-Tanrım! -Ne?
Singapur dünyada en sağlıklı sekizinci ülke.
Bundan sana ne?
Benim gibi istediğini yiyip kilo almayanlardansın.
Günde iki saat kardiyo yapmam gerek.
Bunca şey yiyip nasıl formda kalabiliyorsun?
Istakoz gibiyim.
Bütün etim kuyruğumda.
Ama açıkçası siz erkeklerin işi daha kolay.
Biz kadınlar 35 olunca her yerimiz sarkıyor.
-Lütfen. -Çocuklar benim alarmım.
Bana "teyze" diyorlar. Yanlışlıkla bile olsa "abla" duymadım.
Çok abartıyorsun…
Bekle.
Alo?
Üzgünüm, arayamadım. Hayır, lütfen sinirlenme.
Evet, önemli olduğunu biliyorum.
Babam vefat etti.
Söyle de biraz bekleyiversinler!
Üzgünüm.
Evet.
Tamam, halletmem için biraz zaman ver.
Alo?
Siktir git!
Affedersiniz.
-Sorun mu var? -Müşteri gergin, pislikler bekleyemiyor.
Siktir.
Onu bitir de San Miguel'e dönelim.
Ne?
Gezi ne olacak?
Gabriela, canım her istediğinde tatil yapamam.
Bana ihtiyaç var.
İyi de bu senin fikrindi.
Sarhoştum, nostaljiye yenik düştüm.
Gabo,
yemin ederim ki bir gün bu geziye çıkacağız, tamam mı?
Tamam.
15 yıl sonra mı?
Gabriela, gerçekçi ol.
Kıyafetimiz yok,
vitaminlerimi almadım, yani…
O zaman ben yalnız giderim.
-Ne? -Şimdi yapmazsam bir daha yapmam.
Hayır, dinle, Gabo…
Hey, bekle!
Gabriela!
Gabriela, beklesene.
Yalnız gidemezsin.
-Öyle mi? -Evet.
Kendin dedin, San Miguel'de yapacak bir şeyim yok.
-Tek başına yollara düşmen tehlikeli. -Lütfen!
Ne?
Tırsıp kaçacağını biliyordum.
Yani…
Babamın dediği gibi "Eğri oturup doğru konuşalım."
Bu saçmalık.
Sen asla değişmezsin. Beni hep yalnız bırakıyorsun.
Gabo.
Gabo!
İğrenç.
Bu tuvaletlerin iğrençliği ne?
Singapur'da tuvalet zeminine bal döküp yalayabilirsin.
İnsan neden tuvalet zeminini yalasın ki?
Gabo, bu bir tabir.
Baksana,
popon acımıyor mu?
Evet, benimki daha yumuşak.
Tahriş oldu.
Önce tahriş olur, sonra su toplar, sonra nasır tutar.
Harika.
Tamam, şimdi nereye?
Kaç kere söyledim
"Çıkmadan tuvalete gir de yolda durmayalım" diye.
O zaman yoktu.
Ama şimdi var. Acele et.
Sorun yok, önce gidene madalya vermiyorlar.
Mesele o değil Marisol. Çocuklarda sorumluluk bilinci yok yahu.
Tanrı aşkına, 11 yaşındalar.
Çok uzun sürecekse biz gidiyoruz!
-Zannedersin çiş kulübü… -Aynı babam.
-Işıkları kapattık mı? -Faturayı ödeyen sensin.
Şimdi nereye?
Bilmem.
Tequisquiapan Festivali?
Festival mi?
Bunca seçenek varken festival mi?
Peynir ve şarap festivali.
Şarabı baştan söylesene. O zaman iş değişir.
Evet, hep gitmek isteyip fırsat bulamamıştım.
Neden?
Bilmem, vakit yoktu.
Hadi o zaman.
Waze'e bakalım, değil mi?
Ne? Waze mi?
Hayır, biz küçükken Waze yoktu.
Ayrıca kurallarda da yok.
Sağa döneceğiz, o kadar. Gel.
Tamam.
-Hazır mısın? -Evet.
Vay canına!
Festivalde
aşırı eğlendim.
Waze'e bak, en azından denedik.
Bak.
-Bakalım. -Her türlü şeyi aldım.
Bakalım.
-Hijyen seti. -Harika.
Soğuk havalar için Tequisquiapan svetşörtleri.
Bir de tişörtler.
Bunları mı giyeceğiz? Daha güzelini bulamadın mı?
Yeni sonbahar-kış koleksiyonundan bir şeyler var mı diye sordum, yokmuş.
Tüh, çok yazık.
Parayı dikkatli harcamalıyız. Burada kart geçmiyor.
Gerçekten mi?
-Merhaba. -Merhaba.
-Bir Sala Vivé lütfen. -Tabii.
-Teşekkürler, ne kadar? -300.
Evet.
Dinleyin, var sanıyordum…
Kart geçiyor mu?
Hayır, kredi kartı geçmiyor.
-Selam. -Selam.
Nakdim var sanıyordum ama…
Dert etme.
Yani istersen bende var.
Hayır! Deli misin sen? Sağ ol ama olmaz.
Olur böyle şeyler, değil mi?
Tamam, üç tane olsun o zaman. Şaka yapıyorum. Tuhaf hissettim.
Biliyorum ama sorun değil. Abimin parası.
Singapur'da bankada çalışıyor.
-Bankada mı? -Evet.
-Bankalar iyi para veriyor. -Tabii!
İşçi sınıfının isyanı olarak düşün.
Doğru. Güzel.
Çok güzel.
-Teşekkürler. -Ne demek.
-Sağ ol, bankanın yeri… -Singapur.
Singapur, doğru.
Minnettar olduğunu söylerim.
-Hanımefendi ısmarlıyor. -Evet.
Tamam, izninizle. Teşekkürler.
Güle güle.
Şey, ne kadar?
Açtılar.
Ne? Hâlâ kızgınlar mı?
Mesaj bile atmadılar. Sanırım yoldayım zannediyorlar.
Aramayacak mısın?
Ne diyeceğim?
Kardeşimle peynir ve şarap keyfi yaptığımı mı? Yani…
Ne yapıyorsun?
Hiç.
Dönüp bakma.
-Kim o? Tanıyor musun? -Hayır. O tarafa bakmayı kes!
-Çok belli ediyorsun, bakma. -Neden ona bakıyorsun?
Hoşlandın mı?
Yakışıklı adam.
-Bakma, bu kadar belli etme! -Yanındaki kim?
-O… -Bu işlerden anlarım.
-Bence senden hoşlandı. -Lütfen.
Son takıldığım kişi Beto'ydu. Marianita Villareal'in 15. yaş gününde.
Gerçekten mi?
Başka kişilerle birlikte oldun, değil mi?
Üzgünüm, buna cevap yok.
Senin için endişeleniyorum! Boşanalı iki yıl oldu. Yoksa üç mü?
Üç yıldır yapmıyor musun?
San Miguel'de yaşıyorum Fernando. Flört etsen ertesi gün gazeteye çıkarsın.
Karşına çıkan ilk adamla yatamazsın.
-Bir gel. -Hayır! Derdin ne senin?
-Çok belli olur. -Sıra bende, benim dediğim olacak.
Şu anda bunu yapmıyoruz.
Kurallar net.
Kurallara uyulmalı. Yoksa ne oluruz?
Bekle.
Aman ya!
Acele et!
-Merhaba. -Ne haber?
Pardon, bölüyorum.
Kardeşim ve ben buralı değiliz, tavsiyeye ihtiyacımız var.
Evet, kardeşlermiş.
Evet.
Kuzenim merak ediyordu da.
-Kuzen mi? -Kuzen, evet.
-Buyurun? -Rahatsız etmeyelim.
Ne demek. Siz böyle gelin, ben şuraya geçerim.
-Sahi mi? -Evet.
Peki. Aslında bu şişeyi siz aldınız.
-Bir de banka. -Evet.
-Gel. -Sağ ol.
Tanrım!
Önemli değil.
Kardeşim size bir şişe daha alırdı
ama dikkatli harcıyoruz. Değil mi Gabo?
Evet, doğru.
-Gabo? -Hayır, Gabriela.
Gabriela, Lalo.
-Memnun oldum. -Aynen.
Pekâlâ, istiyorum…
-Yemek zamanı! -Bir bakalım.
İnanılmaz!
-Bu mu? -Şerefe!
-Şerefe!
Şerefe.
Bizim şarkımız.
İşte bu!
Hayır, sen!
Hadi, dans edelim!
Fernando.
İnternet alışverişinde çok iyiyimdir.
-Harika! -Ne bulsa alıyor.
Ben…
Sohbet ederken aynasız ruj sürmede çok iyiyimdir.
Büyük yetenek.
Aferin sana kuzen!
Ben de içkiyi bedavaya getirmede çok iyiyimdir.
Lalo, onu anladık.
Büyük yetenek.
Ben de…
Gabo, aklına geleni söyle.
Vergi ödemede!
Hayır Gabo, hayır.
Yıllık geri ödemelerim olağanüstü.
Kardeşim herkesin atacağı şeyleri saklamada çok iyidir.
-Ne? -Yani icat etmede çok iyidir.
Hep yarışmalar kazandı.
Sen de yardım ettin. Motorları unuttun mu?
-Evet. -Ama pek sık değil.
İyi anlaşmanız harika.
Evet, harika bir takım olduk.
Bölge pinpon şampiyonu falan bile olmuştuk.
Tap dansı ikincisi.
Evet. Ne?
Ne?
-Tap mı? -Evet, tap dansı.
İlginçtir ki San Miguel'de popüler.
Ciddi değilsiniz, değil mi?
Tamam.
-Doğru söylüyoruz. -Tuhaf, değil mi?
Gösterelim.
-Ne? Hayır, dur. -Üzgünüm.
Koreografi aklımda yok.
-Yok mu? -Yok.
İki yıl boyunca her gün çalışmıştık.
Ayakkabılar için kapak.
Şişe kapağıyla yani.
-Zevkli olacak. -Nasıl?
Yardım eder misin? Oluğa tuttur. Evet.
Sahnede uçtuğumu göreceksin.
İple çekiyorum!
İşte, oluğa…
-Bak, oluğa oturuyor. -Olmak üzere.
Harika.
"Corro, Vuelo, Me Acelero"yu biliyor musunuz?
-Çalar mısınız? -Tabii.
-Harika. -Dans edecekler.
Tamam, hazır ol.
Medina kardeşlerin sahnede uçuşunu göreceksin.
Birkaç kadeh insana neler yaptırıyor, vay be!
Gel!
Beni ne durumlara soktun, pis bücür!
-Ne zamandır böyle konuşmamıştın. -Ego intiharı.
İlk kez kalbimi mi kullanıyorum?
Senin için
Benim için, ikimiz için
Koşuyorum, uçuyorum, hızlanıyorum Seninle olmak için
Oyunu başlatıyorum
Aşk ateşini yakıyorum
Koşuyorum seninle olmak için
Koşuyorum, uçuyorum, hızlanıyorum Seninle olmak için
Oyunu başlatıyorum
Aşk ateşini yakıyorum
Koşuyorum seninle olmak için
Bravo!
Evet!
Çok utanç verici!
Bunu bir süredir yapmadım, tamam mı?
Tamam.
Hesapta yoktu.
Ağda falan yapmadım.
Bir sürprizle karşılaşabilirsin.
Sonra şoke olma diye söylüyorum.
Sen mükemmelsin.
-Gerçekten mi? -Evet.
Evet.
Bekle.
Sorun ne?
Sorun yok.
Ama ben…
Yavaş severim.
Tamam.
Yavaş, tabii.
-Tamam. -Tamam.
Tamam.
Yavaş.
Tantrik seksi duydun mu hiç?
-Duymadın mı? -Hayır.
Hayır, bekle.
Gel buraya.
Otur.
Soyun.
Evet.
-Demek burada yaşamıyorsun. -Hayır, burası büyükannemlerin evi.
Ama artık gelen yok, sadece festival olduğunda biz geliriz.
Anladım.
Güzelmiş.
Sıcak.
Evet, çok güzel.
Anılarla dolu.
Evet, annemlerin evine gittiğimde ben de aynı şeyi yaşadım.
Sa!
Bu bir mantra.
Erkek cinsel uyarımı için.
Tanrım!
Bu nasıl kullanılıyor?
Bu kristalde cinsel enerji birikimi var.
Birkaç aydır biriktiriyorum.
Tamam, çok ilginçmiş.
Bak, namus kumkuması değilim ama uçuk şeyler yapacaksak…
Yani en azından nereye koyacağımı bileyim.
Uzan.
Önce temizlemeyecek misin?
Sa!
Titreşimleri hissedebiliyor musun?
Pilli demek.
Hissediyor musun?
Bilmiyorum, belki biraz zaman alır
ama konsantre olup elimden geleni yapacağım.
Fer, bir şey yapmayacağız.
Neden?
Hayır, sanırım ben yatacağım.
Hayır! Bekle, güzelleşecek.
Ne?
Sırf merakımı gidermek içindi.
Orgazmını kontrol et.
Tut.
-Evet, ben… -Sa!
Kontrol ederim, merak etme. Kaçmaz.
Çok güzel! Sa!
Hoşuna gitti mi?
Bitti mi?
Sensiz her şey çok hüzünlü
Denizler kumsalları yıkayıp gidiyor
Nasıldı?
Ne gece ama!
Gerçekten mi?
Neden kapattın?
José José sevmem.
Eşlik ediyordun.
Öyle mi?
Hayır.
Babamın en sevdiği şarkıydı.
Öyle mi?
Hatırlamıyorum.
O plağı neredeyse her gün çalardı.
Duşta o şarkıyı söylerdi.
Sonunda gıcıklığı azaldı.
Yemin ederim.
Kanser onu daha iyi biri yaptı. Hatta eğlenceli biri.
Zavallı Enriqueta halamla ne oldu, bilmiyorsun.
Babama "Francisco, korkma, daha iyi bir yere gideceksin" dedi.
Ne cevap verdi, bil.
"Her yer senin yanından daha iyidir Enriqueta."
Üzülmen normal çünkü o öldü.
Hep seni soruyordu, biliyor musun?
-Gurur duyuyordu. -Benimle asla gurur duymaz.
Çok zor bir adamdı, biliyorum. Ama kendince bizi seviyordu.
Annem olmadan yapamadı.
Bizi nasıl yetiştireceğini bilemedi. Ama huylu huyundan vazgeçmez.
Deyişlerinden nefret ederdim. Şimdi nasıl özlüyorum, bilsen.
Niye San Miguel'de kaldın, anlamadım.
Onu yalnız bırakamazdım.
Hayır, yani hasta olmadan önce.
Onu kastettim.
Pil doldu!
İzninle.
-Şimdi mi? -Evet.
Harika oldu.
-Sahi mi? -Evet.
-Sıra bende mi? -Evet.
Bayıldım.
Hayatımızın en güzel gecesiydi.
Sa!
Her şey için teşekkürler.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
-Sağ olun kuzenler! -Ne demek.
-Harikaydı. -Dikkat edin.
Arayı açmayın.
-Tabii. -Evet.
Her şey iyi mi?
-Süper, sende? -Harika.
-Hazır mısın? -Gidelim!
-Bitti mi? -Evet.
Neredeyse olmuyordu.
TERMAL KAPLICALAR
Tek bir mesaj yok mu?
Gerçekten mi? Ya başıma bir şey geldiyse?
Dön diye tutturmuşlardı, şimdi siklerine takmıyorlar.
Dün gece güzeldi, değil mi?
Öyle bir deneyimdi ki…
Asla tekrarı olmayacak bir şeydi.
Hayatım boyunca.
Tabii, adamın elleri büyüktü.
Çok enerjikti.
Detaylara girme.
Tabii.
Kuzenle nasıl gitti?
Harika. Bana asıldı ama havamda değildim.
Elleri büyük değil miydi?
Delisin sen Gabo.
Hayır.
Dur.
Hayır. Neden?
Lütfen!
Ne oldu?
Bence onları alalım.
Burası Singapur değil. Yoldan insan almak tehlikeli.
Tabii, suçluya benziyorlar ya.
Gabo, onlar çocuk.
Otostop çekiyorlar. Ya başlarına bir şey gelirse?
Geliyorlar.
-Bize saldırırlar mı ki? -Hayır.
-Aşkım… -İyiye benziyorlar, rahat ol.
-Selam. -Sağ olun.
Yolculuk nereye?
Tlaxcala'daki arkadaşların yanına.
Biz götürürüz.
-Yolumuzun üstünde değil. -Kaplıcaya gitmek istiyordun.
-Seviyordun. -Evet ama şimdi sıra bende. Kabullen.
Zevkle götürürüz.
-Emin misiniz? -Evet, tabii.
Tamam, sağ olun.
Yalnız kimliklerinizi görmemiz gerek.
Tabii, olur.
-Tanrım! -Teşekkürler.
Üzgünüm, güvenlik için.
Yok, sorun değil.
Memnuniyetle…
Fotoğrafını çekip arkadaşlarımıza yollayacağız.
-Bir de selfie. -Güzel, hatıra olur.
-Nasılsın? Merhaba. -Ne haber?
Merhaba!
-Ne haber? -Dostum.
Çocuklar!
Selam, hoş geldiniz!
Teşekkürler.
Merhaba, nasılsın?
Sevebilir miyim?
-Evet kardeşim. -Merhaba!
Keçi ne için?
Ailenin bir parçası.
Anladım, yemiyorsunuz.
Tabii ki hayır.
Buranın olayı ne?
Kısaca buraya toplu bir deneyim yaşamaya geldik.
Tamam.
Doğayla aynı zamanı ve yeri paylaşıyoruz.
Kendimizle.
Köklerimize dönüyoruz.
Hep birlikte, topluca.
Anladım, tarikat yani.
Ne?
-Hayır. -Hayır.
Bu spiritüel bir deneyim.
Hepimizin bir bağı olduğuna inanıyoruz.
Ruhlarımızın bu dünyaya buluşmaya geldiğine.
Bir tür aile olmak için.
-Ne? -Elleriniz.
Sizin gibi.
Kan bağından öte bir bağınız var.
Aynen.
Ruhlarınız bu yeri
ve bu anı seçti çünkü birlikte olmak istediler.
Anladım.
-Tam tarikatçıların söyleyeceği şeyler. -Siz ona bakmayın.
Sizin yaşınızda ben de böyleydim. Esirken yani.
Ama ödeyecek faturalarınız olduğunda
işler değişiyor.
Çalışmak için yaşamak istemiyorum. Fazlasını istiyorum.
Sen de bunu istiyorsun.
Yoksa buraya gelmez, 50 yaşında eski motorunla
bu kılıkta geziyor olmazdın.
Hayır, dur biraz, 40.
Dostum!
Yaş ruhtadır. Kusura bakma.
Buraya kendim için gelmedim.
-Öyle mi? -Kardeşim için geldim.
Ne? Senin fikrindi.
Değişikliğe ihtiyacın vardı.
Gayet iyiydim.
Lütfen, iyi değilsin.
Bir şey sorabilir miyim?
Yalnız mısın yoksa çocuğun, ailen var mı?
Şey, ben… Çocuk sahibi olmayı denedim.
Uzun bir süre.
Doktor doktor gezip servet harcadıktan sonra
sonunda bize dediler ki…
Olamazmışım.
Bilmiyordum.
Sohbet grubunda yazılacak bir şey değil bu.
Ama iyi oldu.
Çünkü boşanmak zaten korkunçsa bir de çocukluyken düşünün.
Böyle berbattı, o kadar.
Gördünüz mü? Belki de bu yüzden karşılaşmamız gerekiyordu.
Bunu birbirinize anlatın diye.
Bu hayatta her şeyin bir nedeni vardır.
Her zaman, her şeyin.
Tatlı isteyen?
-Evet! -Evet, sağ ol!
-Enfes! -İhtiyacım var.
İki tane alayım.
Bir tane daha. Sağ ol.
-Leziz. -Tanrım!
-Ne bu? -Bilmiyorum ama leziz.
Dikkat, içinde sihirli mantar var.
Kaç tane yediniz?
Merhaba güzelim.
Kozmik bir bağımız olduğunu hissediyorum.
Evet.
Hediye için teşekkürler.
Kimse bu kadar kötü olmamıştı.
Evet.
Baksana.
Sağ ol.
Beni buraya getirdiğin…
…ve yanımda olduğun için.
Ama açıkçası sadece aptal parayı göndermeyip
cenazeye yetişseydin
harika olurdu.
Bir oğlum var.
Ne?
Ağzımdan çıkıverdi.
Ama nasıl? Yani oğlun mu?
Oğlum var.
Yeğenim mi var yani?
Büyük bir olay!
Yeğenim mi var? Gerçekten mi?
Yeğenim var.
Bu inanılmaz.
Işıklar kapanıyor kardeşlerim!
Bunlar ne?
Ateş böcekleri.
Fernando?
Fernando.
Fernando, iyi misin?
-Ne? -Ne oldu?
İyi misin?
Sanırım bir keçiyi öptüm.
Ateş böceklerini sen de gördün mü?
Oğlun olduğunu bile söyledin.
Gerçekten mi?
O zaman mantar fena çarpmış.
Oğlun yok, değil mi?
Olsa haberim olurdu.
Ama varsa da sorun değil.
-Sahi mi? -Yani senin hayatın, değil mi?
-Açık fikirli ve anlayışlı mı oldun? -Oğlun olmadığını biliyorum.
Yok.
Ama ya olsaydı?
Kahretsin Fernando!
Ne?
-Hey… -Biliyordum işte!
Dün gece daha iyi karşılamıştın.
Sarhoştum!
Aç aç seninle tartışamam.
-Kahvaltı edelim. -Mazeretin yok.
-Kahvaltı istiyorum. Boş mideyle olmaz. -Hayır! Nasıl böyle bir şey söylersin?
Çatma kaşlarını.
Üzgünüm, elimde değil, sindirmeye çalışıyorum.
Sindirecek ne var ki?
Sevgilim vardı, yattık ve hamile kaldı.
O doğurmak istedi, ben yüksek lisansa devam etmek.
Böyle oldu. O doğurdu, ben de gittim.
Mujer, Casos de la Vida Real hikâyesi işte.
O kadar yani.
Önemsizmiş gibi.
Ağzından kaçırdın.
Kavga çıkaracağını biliyordum. O yüzden söylemedim.
Ne bekliyordun ki?
Aptal bir çocuktum.
Baba olmaya hazır değildim.
Kaç yaşında?
15.
Adı ne?
Ricardo.
Adını annesi koydu.
Ben de beğendim.
Baksana, beni, büyükannesiyle dedesini biliyor mu?
Bilmiyorum.
Hiç konuşmadık.
Hayatında olmayacaksam onunla iletişim kurmayacağıma dair
annesiyle karar aldık.
Peki nerede yaşıyor?
Meksiko'da annesiyle.
-Mükemmel. -Ne?
Yolumuzun üstü.
-Gidip görelim. -Delirmişsin.
O, ailemizden kalan tek kişi.
Hem sıra bende. Ben isteyeceğim, sen yapacaksın.
-Hayır, bekle… -Ne dersem o, istisnası yok!
Kural kuraldır yoksa ne oluruz?
Gördün mü ortak?
Evet.
Kenara çekin.
Kesin bir şey isteyecekler.
Bu işi bana bırak lütfen. Sen konuşma.
Neden?
-Otoriteyle sorunların var, biliyorsun. -Lütfen!
Şunlara bak.
Singapur'da tüm polisler Bruce Lee filmlerindeki gibidir.
-Kes sesini. -Baksana!
Selam sarışınlar.
Nasılsınız memur beyler? Sorun mu var?
Günaydın.
-Nereden geliyorsunuz? -San Miguel. Meksiko'ya gidiyoruz.
Kask takmamışsınız sarışınlar.
Evet, biliyoruz. Acil bir durum vardı da.
Hemen çıkmamız gerekiyordu. O giyinemedi bile, gördüğünüz gibi.
Kask almak şöyle dursun.
Kask hayat kurtarır hanımefendi.
Biliyorum ama bir aile trajedisi yaşıyoruz.
Babamız öldü.
Neden öldü?
Kanserden.
Berbat bir şey, o meret büyükannemi de götürdü.
Çok üzüldüm.
-Teşekkürler. -O meret kimseye acımıyor.
Kimseye.
Ama bu, kask için mazeret değil.
Biliyorum, üzgünüm. Bir daha olmaz.
Yemin ederim memur bey.
Baksanıza.
Ne kadar istiyorsunuz?
Hadi beyler! Bu küçük şehirde rüşvetin her şeyi çözdüğünü bilmeyen yok. Ne?
Tlaxcala küçük bir şehir değil.
Özgür ve Egemen Tlaxcala Devleti'nde
kask zorunludur.
Evet, biliyoruz.
Bu seferlik böyle oldu, ne yapabiliriz?
BURADAN ÖNCESİ MEKSİKA EYALETİ BURADAN SONRASI TLAXCALA
Adam striptizci gibi giyinmiş.
-Bak nasıl zıplatacağım. -Evet.
Kesin şunu! Siktirin!
Kesin şunu!
Dur!
Kaybolun lanet sarışınlar!
Serseriler!
Yaşasın Tlaxcala pislikler!
Siktirin!
Bu otel harikaymış.
Değil mi? Çok güzel.
Bacaklarım morardı.
Öyle mi?
Sırtım beni öldürecek.
Gir!
Vay canına!
Kapıyı kapatayım mı?
Evet, beklediğimiz biri yok. Kapıyı kapat lütfen.
Ne bu acele? Duştan alelacele çıkardın.
Aklıma takılan şeyler var, konuşmak istedim.
Vay! Salonun falan mı var?
Evet, senin yok mu?
Yok!
Tuhaf, aynı türde odalar tuttuk.
Bu berbat bir fikir.
Gerçekten öyle.
Otel odasına para harcamak aptallık.
-Hayır, o değil. -Ne?
Tanışmaya gelmek.
Sanırım o kızın dediği gibi olan her şeyin bir nedeni var.
Yağmurun, polislerin. Sanırım evren gelmemizi istemiyordu.
Onunla tanışmaya can atmadığını söyleme.
İstemediğimden değil.
Sanırım çok geç oldu.
Pislik babasıyla tanışmak istemez.
O kadar pislik değilsin.
Seri katille kıyaslanınca harika bile sayılırım.
Yufka yürekli olduğun için insanlar seni kötü sansın istiyorsun.
Ama baksana, buradasın. Singapur'da olabilirsin ama benimlesin.
Hayır.
Ne?
Yapmaya çalıştığın şey belli.
Çocuğa gideyim diye ikna etmek.
-Üzgünüm ama olmaz. -Nereye?
-Buradan uzaklaşayım da! -Hayır.
-Bırak beni! -Gitmiyorsun!
Oğlan benim! Görmek isteyip istememek benim kararım.
-İstiyorsun! -Canevinden vuruyor.
Senin çocuğun olamadığı için…
Affedersin.
Üzgünüm, onu kastetmedim.
Siktir Gabo!
Kendimi ısırdım.
Evet, haklısın, sen pisliksin.
Hep değil diyorum ama hüsrana uğratıyorsun.
Hayır, üzgünüm.
Pişman olmadığına inanamıyorum.
Pişmanım.
Onu, seni, babamı bıraktığım için pişmanım.
Bunun üstesinden gelemiyorum.
Bak, bana sitem edeceksen tekila lazım.
Ne yapacaksın?
-200 peso. -Şerefsizler.
Evet.
Oda servisi?
Kural üç.
Son dilim, yoksa ne oluruz?
Krem brüleyi dene.
Versene.
Nefes alamıyorum.
Gidip tuvaletime kusacağım.
İyi geceler.
Güle güle.
Ver.
Baksana.
Bu ceket fazla mı kaçtı?
Nasılım?
Bir bakalım.
Fena değil.
Genç özentisi gibi.
Tenis ayakkabısından başka şeyler de alsaydın.
Kot pantolon da aldım. Hepsi çok pahalıydı.
Fazla kalsaydım tırsıp kaçardın.
Hayır.
Bir şey sorayım mı?
Aptal bir soru değilse sor.
Hiç pişmanlığın var mı?
Aptal bir soru.
Ben dün gece gerekeni yaptım. Sıra sende.
Senin hayatına bakıyorum da
belki ben de
senin gibi olabilirdim diyorum.
Olabilirdin tabii.
Hatta ben NASA'da falan çalışırsın diyordum.
Evet, tabii. Dökülmüş sütün arkasından ağlanmaz.
O ne öyle ya?
Yani…
Pasaportum geçerli, inanabiliyor musun? Hep yeniliyorum ama hiç kullanmıyorum.
Ama bana bir gün seyahate çıkma umudu veriyor.
-İster misin? -Hayır.
-Burada oturduklarını nereden biliyorsun? -Annesiyle yaşadığı daire. Taşınmadılar.
Onu nereden biliyorsun?
Sosyal medya.
Gizli gizli takip mi ediyorsun?
-Onlar mı? -Evet.
-Benden selam söyle. -Tamam, tabii.
Bir şeyler ye.
-Bazen akşam sekize kadar aç duruyorsun. -Seni seviyorum anne.
-Annesine benzediğine sevindim. -Onu gördük, artık gidelim.
Hesap lütfen.
Gabo, bekle. Ne yapıyorsun? Bekle! Buraya bırakıyorum.
Bekle!
Kapa çeneni. Konuşma.
-Normal yürü. -Ne yapıyorsun? Bekle.
Gel işte!
Ne?
Merhaba Bayan Lourdes, nasılsınız? İyi günler.
-Yuva mı o? Kuş. -Gizli takipte berbatsın.
Biraz şapşal görünüyor.
Neden öyle diyorsun?
Ona bir şans ver.
Ya o da annesi gibiyse?
Lütfen.
Baksana, izliyoruz, ruhu duymadı.
Üç, iki, bir, başla!
-Bana gönder! -Pas ver!
Ondan al!
-Gol! -İşte bu!
Tetikte olun!
Vur!
İyi oynuyor.
Real Madrid'deki Hugo Sánchez kadar.
Vay canına!
Gol!
Gördün mü?
Senden daha iyi.
Top!
Hey, top!
Atabilirsin.
Bana at.
Ne?
-Oynayabilir miyiz? -Cidden mi?
-Gabo, bekle. -Size deneyim lazım.
-Hey, Gabo. -Hadi.
Gabo. Hey, hayır, bekle. Sadece üç kişiyiz.
Doğru, bizi ezersiniz.
Evet, ben size geleyim.
Tamam o zaman.
-Hadi. -Başlayalım.
Bırakma.
Hadi Gabo!
İşte Gabo!
Gol!
Harikasın.
Tabii ki harika.
Okulda erkekleri rezil ederdi.
Gabo!
Bırakma!
İşte evlat!
Evet.
-Vur! -Gabo!
Gol!
Kahretsin.
İyiydi, değil mi?
-Çok iyi oynuyorsun. -Sağ ol.
Hayır, lütfen!
Şuna bakın. Çok tatlı değiller mi?
Bu parkta meşhurdurlar.
-Sahi mi? -Evet.
50 yıldır evlilermiş.
Sonra adam Alzheimer olmuş. Ona bakmak zorunda kalmış.
Ama zorlandığı için onu bir eve almışlar.
Sonra kadın da Alzheimer olmuş.
Onu da adamın yanına yollamışlar.
Birbirlerini hatırlamamışlar.
En güzeli geliyor.
Her gün ilk kez tanışıyor gibi tanışıyorlar.
Her gün tekrar âşık oluyorlar.
-Bizimle kafa buluyorsun. -Doğru söylüyorum!
-Filmlerdeki gibi mi? -Neden yalan söyleyeyim?
Gerçekten mi?
Biliyordum işte.
Ama doğru olsa harika olurdu.
Bizim artık gitmemiz gerek, yani…
İyi oyundu.
Hoşça kalın.
-Güle güle. -İyiydiniz.
Siz de.
Babalık testine gerek yok, değil mi?
Çocuk harika.
Ayrıca sana benziyor.
Ama daha tatlı. Daha kibar.
Daha uzun.
Konuştun işte. Umarım mutlusundur.
Zor olan, babası olduğunu söylemek.
Yani şey diyebilirsin, klasik…
"Ricardo,
ben senin babanım."
Söylemeyeceğim.
Ne? Onunla tanıştık. İyi, mutlu.
Hayatına devam edebilir, ben de öyle.
Bunu boşuna mı yaptık yani?
Bensiz daha iyi olur.
Fer, gözlerin parlıyordu.
Seni hiç bu kadar mutlu görmemiştim.
Bir şey yapmayacağını söyleyemezsin.
Ama şaşırdık mı?
-Hayır, hiç şaşırmadık. -Yani…
Yani…
Ne zaman bir sorumluluk görsen kaçıyorsun.
İnanılmazsın.
Pişman olman iyi
ama hatalarını da düzeltmen gerek korkak.
Bekle. Buradaki tek korkak sensin.
Seni bıraktığımı söylüyorsun. Kabul, bıraktım.
Ama San Miguel'de kalmanın nedeni ne benim ne de babamdı.
Konuyu çarpıtma.
Hiçbir şeyi çarpıtmıyorum.
Ama hep bizi bahane ediyorsun.
Dışarı çıkıp hata yapmaktan korkuyorsun.
Ama bilesin,
bu gezi bittiğinde
eski sıkıcı hayatına geri döneceksin.
Evet. Tamam, harika.
Evet, ben bahane uyduruyorum.
Harika. Ya sen?
-Ne? -Sen ne yapıyorsun?
İlgisiz davranıyorsun. "Kimse umurumda değil" falan.
Asıl senin boktan bir hayatın var.
Sayılmadığın bir işin, kullanmadığın bir balkonun var.
En azından benim balkonum.
Babamla benzediğinizi düşünürdüm hep.
-Ama sen tam bir puştsun. -Saçmalıyorsun Gabo.
Yeter, diyeceğin buysa siktir et.
-Gidiyorum. -Tabii.
Çok can sıkıcısın.
Tatlım, anahtarlar.
Alo?
Selam Daniela.
Kimsiniz?
Fer.
Fernando Medina.
Nasılsın?
Bak, kabalık etmek istemem
ama arkadaşlarla yemek yiyorum.
Sonra arar mısın?
Tamam, affedersin.
Alo?
Yalan söyledim, yanımda kimse yok.
Sadece konuşmak istemedim.
Anladım.
Tahmin etmiştim.
Singapur'da mısın?
Evet, buradayım.
Orada saat kaç?
Şey, hemen hemen…
Hayır, üzgünüm.
Yalan söylemek istemiyorum. Buradayım, Meksiko'da.
Evet, biliyorum.
Seni görüyorum.
Burada ne işin var?
Babam öldü.
Çok üzüldüm.
Nasıl olduğunu merak ettim. İyi görünüyorsun.
Sen bok gibi görünüyorsun.
Baksana…
Doktoranı bitirdin mi?
Yıllar önce.
Peki Ricardo?
Ne bilmek istiyorsun?
Bir ihtiyacı var mı?
Okulu nasıl gidiyor?
Aşılarını oldu mu?
Endişeliyim.
Biliyorsun, aşılarda nanoteknoloji kullanılıyor, yani…
Ne istiyorsun Fernando?
Bilmiyorum.
Babam öldüğünden beri… Ricardo'yu aklımdan çıkaramıyorum.
Daha doğrusu sanırım vicdan azabı çekiyorsun.
Görevini yapmış olmak için onunla konuşmak istiyorsun.
Bir kez daha Singapur'a dön ve onu unut.
Onu görmek için ciddi olmalısın.
Bunu yapabilir misin sence?
Hoşça kal.
MORELOS'A HOŞ GELDİNİZ
ŞARAP FESTİVALİ
ACAPULCO - MEKSİKO
Teşekkürler.
MEKSİKO - CUERNAVACA
Gabo!
Siktir git!
Ne?
Siktir git, dedim!
Seni duyamıyorum, daha yüksek sesle söyle!
Siktir git.
Hadi ama, üzgünüm.
Hadi dostum.
Seni seviyorum!
Bir bakalım.
Debriyaj gevşemiş.
-Aynen, öyle oldu. -Bakalım.
Yardıma ihtiyacın yok mu abi?
Hayır.
Haklıydın.
Evet, biliyorum.
Ne konuda?
Ben korkağım.
Hayır, sen bana bakma.
Evet, ciddiyim. Güvende hissettiğim için San Miguel'de kaldım.
Gabo, sen benden cesursun.
Buradaysak senin sayende. Ben dönmek istemiştim.
Bak.
Birlikte bir hafta geçirdik, seyahat, kavgalar, polisler, bir yeğen.
Tantrik seks bile vardı!
-Ne? -Hiç.
Asla yapmayacağım şeyler yaptım, cidden.
-Tamam, evet. Tantrik seksi açıkla. -Yapmayacağım şeylere teşvik ediyorsun.
Tamam.
Tantrik sekse dönebilir miyiz?
Sana güzel bir şey söylemeye çalışıyorum.
Benim de sana ihtiyacım var. Sensiz ben bir pisliğim.
Evet, açıkçası öylesin.
Belki de o kız haklıydı.
Ruhlarımız bağlı ve ihtiyaç olunca birbirini arıyor.
Sen yakında o tarikata katılırsın da.
-Oynayalım mı? -Kalsın.
Hayır, gel hadi.
-Gel, bırak kaşığı. -Sağ ol.
-Size karşı oynayalım mı? -Hayır.
Tüh! Gel de yemeğini ye.
-Hadi. -İddiaya girelim.
Biraz heyecan katalım.
-500? -Bu mu heyecan katacak?
Buldum. Saatim.
Hadi be, bitpazarından bu.
Bitpazarıymış, hiç de bile! Bu sınırlı…
Buldum. Motorlar.
-Kazanırsanız sizin olur. -Hayır. Ne? Dur.
-Delirdin mi? -Onlar mı?
Evet.
-Çok boktan. -Boktan değiller. Derdin ne senin?
80'lerden kalma Carabela'lar. Bir klasik.
Değişeni yok, frenleri gıcır gıcır. Kendim yeni taktım.
Bakın işte, değerliler. Kaybedecek bir şeyiniz yok.
-Yok mu? -Hayır.
-Olur mu? -Olur.
Tamam o zaman.
Tamam, anlaştık. Hadi.
-Gel. -Bu ne aptallık?
Bak, geziye oyunla başladık, oyunla bitireceğiz.
Güzel sembolizm ama hayır. Motorlar olmaz.
Merak etme.
Onları asla riske atmam.
Baksana, adam yaşlı görünüyor.
Çocuk da zaten…
Bizi yenemezler.
Ya yenerlerse?
Yenemezler! Onları izledim, pek iyi değiller. Gel.
Onları ezeceğiz. Hadi.
-Hadi. -Hazır?
11 olan kazanır.
-Tamamdır. -Evet.
-Evet! Harika! -İyiydi!
Bir-sıfır.
-Siktir, karşılasana! -İki-sıfır.
-Budur! -Güzel.
-Ezecek miydik? -Çabalamıyorsun.
Yeni yemek yedim!
Geğir o zaman.
Tamam, yeter.
Evet.
-Hanımlar, oynayacak mısınız? -Evet.
-Bekliyoruz beyefendi. -Hadi bakalım.
Gol be!
Yer değiştirelim.
İşte böyle!
Harikaydı!
Devam et!
İşte bu!
Bravo!
10-10, maç sayısı.
Gözünü dört açsana!
-Hadi. -Baba.
Ben atayım.
Tamam.
Ama batırma.
Batırmam.
Sende.
Hadi!
-İyiydi! -Biz kazandık!
-Onları yendik! -Biz kazandık!
-İşte bu! -Evet!
Bravo!
Komik olan ne?
Hiçbir şey.
-Ver. -Neyi?
Anahtarları.
-Bekle… Tekrar konuşabilir miyiz? -Neyi konuşacağız pislik? Anahtarlar!
Pardon ama agresifliğe gerek yok.
-Sen burnunu sokma. -Sen karışma deli kadın.
-İyi misin? -Hayır.
-Çok acıyor mu? -Biraz sabun ver.
Sabun.
Oldu mu?
Kırıldı mı sence?
Bilmiyorum.
Bak, o kadar pislik değilsin.
-Kazanmalarına izin verdin. -Sen de.
Haklısın.
Babam bize motorları verdi çünkü bir gün gerekeceğini biliyordu.
Ne yapacağız?
Yedek anahtarlar.
Gidelim.
Gidelim! Acele et!
Hadi! Çabuk!
Koş!
Ama onu görünce…
Kahretsin.
Bileğimizin hakkıyla kazandık.
-Kadına vuracağımı mı sandın? -Vurmazsın.
-Çalışmıyor. -Ne?
-Çalışmıyor. -Çalışmıyor mu? Ya benimki?
-Motorlar! -Siktir!
Atla!
Bekle!
Yürü!
Yakalayın!
Kahretsin, motorum!
Hey!
Acapulco!
Hiçbir zaman çok geç değildir! Asla!
Hoş geldin kardeşim.
-Başardık! -Başardık!
Tamam, poz ver.
Bekle.
Hazır mısın?
EN KISA SÜREDE DÖNMEN GEREK!
Başardık!
Bu çok güzel!
Güzel mi?
Evet.
-Bir sıcaklık hissediyor musun? -İşedin mi?
-Kural kuraldır, kurallara uyulmalı. -Tamam.
Hayır! İğrençleşme! Hayır!
Akıntı benim lehime.
Yoksa ne oluruz?
Ne oldu?
Geldik.
-Eve mi geldik? -Evet.
Bekle.
-Görev tamamlandı. -Başardık.
Her şey yolunda mı?
Parmağımı burktun.
Ne?
Aptal kafam! Işıkları açık bıraktım, demiştim.
Neyse artık.
Teşekkürler.
Bak.
Bu geziyi unutmaman için.
Ben de tişörtü hatıra olarak saklayacağım.
Seni seviyorum bücür.
Seni seviyorum.
Seni özleyeceğim.
Ben de seni. Hem de çok.
Kendine iyi bak.
Sayın yolcular,
kişisel eşyalarınızı gözünüzün önünden ayırmamanızı
hatırlatırız.
Şüpheli bir bagaj bulursanız lütfen ihbarda…
Günaydın. Nereye gidiyorsunuz?
Her yere.
Fer?
Merhaba Ricardo.
HÉCTOR SUÁREZ (1954-2020) ANISINA
Bu filmdeki hayvanlar kötü muamele görmemiştir.
Terbiyecilerinin bakımı ve gözetimi altında tutulmuşlardır.
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli