Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nie wszystkie bajki zaczynają się w dalekiej krainie.
Nasza zaczyna się tutaj.
Poznajecie to miejsce?
Żyje tu wiele królów i królowych. Nie wszyscy noszą korony.
To kraina szans i możliwości.
Choć wielu te marzenia wydają się tak odległe, jak zamek pośród chmur.
SZNURÓWKI BUTY
W krainie sneakersów,
z dala od lśniących wież,
żył pewien wyjątkowy chłopiec pełen dobroci i kreatywności.
Jak wielu w tym mieście, dorastał w przekonaniu,
że idealna para butów go uskrzydli, pozwoli mu wzbić się pod niebo.
Z głową pełną szkiców i sercem pełnym nadziei,
wczepiał się w te marzenia,
nawet gdy rzeczywistość usilnie próbowała sprowadzić go na ziemię.
Dawaj, chodź.
Nie ma nic bardziej na czasie
Nic bardziej na czasie
Limitowana edycja Przyjedź wcześnie
Numer 33 na mojej koszulce
Gwiazda od niskich po te za kostkę Kolejka na pięć przecznic
Niech wypuszczą moje kicksy
Kicksy, kicksy
Totalnie na czasie Nikt nie depcze mi po kicksach
Kicksy, kicksy
„Co to? Wypasione podeszwy”
Wypas
„Racja, paparazzi strzelają foty”
Pragną kicksów Pragną stylu
Chcą mieć styl Wiedzą, kto jest na topie
Łazimy po ulicach Zasznurowani, luz
- Luz - Luz
Lubię Nike'i na zamówienie
Gucci dobrze mi leżą
Prada wysoko się ceni
Nikt nie wygląda jak ja
Podeszwa ma duszę
Byłem taki śmiały Już jako trzylatek
Mam swoje cele Mierzę wysoko
Nie tylko to nosisz To odbicie ciebie
Kiedy myślisz, że jestem dość wysoko
Ja wznoszę się jeszcze wyżej Wyżej
Porzucam grawitację Nakręcam się
To twój król Wypad, ziomek
Moje kicksy totalnie na czasie
Kicksy, kicksy
Totalnie na czasie Nikt nie depcze mi po kicksach
Kicksy, kicksy
„Co to? Wypasione podeszwy”
Wypas
„Racja, paparazzi strzelają foty”
Foty Cyk cyk
- Spadajcie stąd! - Przepraszamy!
Trudno wytłumaczyć Co to za gra
Od szkicu na kartce Do ściegu na szwach
Od oryginalnych Po limitowane kolory
Nie zasypiaj, ziomek Projektuję swoje marzenia
W tych marzeniach wszystko lata
Latam w snach Unoszę się wysoko
Kiedy wracam na ziemię Muszę wyhamować
Powrót do rzeczywistości Mam 17 lat
Stary.
No siema.
Chodź.
Dawaj, no już.
Powinienem robić Nike'i I Reeboki
A ty śledzić influ I robić moje Adidasy
Powinienem bić rekordy Muszę objąć tron
Następna dostawa Zmieniam świat
Moimi kicksami
Zrobię wślizg Wślizg
Uniosę się Na moich kicksach
Że co?
Co?
Widzieliście to?
Wiele ci o mnie powie To, jak noszę kicksy
Kicksy, kicksy
Totalnie na czasie Nikt nie depcze mi po kicksach
Kicksach, kicksach
„Co to? Wypasione podeszwy”
Wypas
Moje kicksy totalnie na czasie
Hej. Tak.
El.
Niezależnie od tego, jak bardzo się starał…
Totalnie na czasie…
…jego ojczym i samolubni bracia przyrodni mieli inne plany.
Potrzebowali go tutaj, twardo stąpającego po ziemi.
Za długo siedzisz nad tą witryną.
Mamy milion spraw na głowie
i nie wiem, co zrobić, żebyś się skupił.
Chodź. Trzeba przetrzeć półki i posprzątać na zapleczu.
I zabierz swoje rzeczy z lady. Proszę.
Czekaj. Nie mam wolnego dnia? Myślałem, że dziś pracują Stacy i Zelly.
Jestem zajęty. Mam spotkanie przyszłych inwestorów.
- To ważna sprawa. - Imponujące.
Widzisz?
Ale miałem plany…
Ja też jestem zajęty.
- Przepraszam. Trening judo. - Posprzątaj to, El.
Mam ważną kolację służbową z klientem.
Później tu przyjdziemy. Do 19 to miejsce ma lśnić.
- Dobra… - Słyszałeś?
- Ja… - Do 19.
Ale czy mogę…
Sami na mnie czeka. Mówiłem, że dziś dostawa sneakersów.
A my, że mamy prawdziwe życie.
- Sorry. - Sorry.
- Rany. - Następnym razem.
- Hej, Sami… - Gdzie jesteś?
- Przegapisz… - Pa.
- Skup się na pracy. - Czy mogę…
Idziemy, chłopcy.
- Nara. - „Skup się na pracy”.
- Nara. - Pa.
ZAMKNIĘTE
Kicksy, kicksy, kicksy
Sami. Przepraszam za spóźnienie.
Gdzieś ty był? Myślałam, że masz dziś wolne.
Ja też.
Ojczym Vader kontratakuje. Co za facet…
Chodź. Spóźnimy się.
- Już się spóźniliśmy. - Uważaj!
Wybacz, Gustavo.
Wybacz, G.
- Pomóc ci? - Tak, gracias.
Stary, musimy lecieć.
I tak się spóźniliśmy. Sama mówiłaś.
Wiem, że jesteś silny, ale to nie jest robota dla jednej osoby.
Po to tu jesteś, prawda?
WSPÓLNIE UPRAWIAJMY OGRÓD ŻYCIA
O rany.
Przy pomidorach, por favor.
Sporo ziemi jak na pomidory dla jednego faceta.
Zajmuję się tutaj wszystkim,
co potrzebuje miłości i wsparcia.
Dużym i małym.
Gustavo! Nosisz Tailwindy. Dobra stylówka.
Co mogę powiedzieć?
Dobrze mi w nich, nie?
Dobrze się w nich czujesz.
Twoja matka zawsze wiedziała, czego mi trzeba.
Wielki talent. Zawsze idealnie wybierała.
Tak było.
Róże Rosie
Może czasem wpadniesz?
Pomożesz mi dbać o jej kwiaty?
- Tak… - No chodź.
Dawaj. Pospiesz się.
Możesz na nas liczyć, tak jak na Rosie.
G, jesteśmy strasznie spóźnieni.
- Tak. Przepraszam. - Tak…
Miło, że porzuciłeś plany i mi pomogłeś, El.
- Oczywiście. - Niedaleko pada jabłko…
Tak jest.
El, metro! Jedzie!
Dawaj. Przegapimy ekspres.
Dawaj. Zmień się.
- Idź. - Lecimy.
Idź.
- Biegiem! - Biegiem!
Dawaj.
Niech ktoś przytrzyma drzwi.
Czekaj!
Uwaga, drzwi się zamykają.
- Udało się. - Nie wierzę, że zatrzymaliśmy się u G.
Prawie się spóźniliśmy.
Ale się udało.
Joł!
- Mam nadzieję, że zdążymy. - Ja też.
STWORZONE, BY LATAĆ
Współpraca Adidasa i Kinga, reedycja Adidas Forum z 1984 roku.
Nowe sneakersy Dariusa Kinga będą nasze.
Widziałaś te podkręcone kolory? Gwiezdną szarość?
- Ten kształt, materiał… - Miodzio.
Totalny miodzio. Ta dostawa będzie epicka.
Miodzio! Nie ma lepszego słowa.
Te buty zmienią nasze życie. Mam swoją połowę. A ty?
Sprzedałam Air Maxy 97 swojej dziewczynie.
„Dziewczynie”. Której?
Masz ich z dziesięć.
Trzeba pocałować wiele żabek, zanim znajdzie się księżniczkę.
Na razie jesteś na mnie skazana.
Ty i twoje kicksy.
Mam gdzieś, że muszę nosić 20 par skarpet, żeby dzielić te buty z tobą.
Byle odesłać te staruszki na emeryturę.
- Daj poszaleć. - Nie wyczyścisz ich.
- Próbowałam. Durny odcisk. - Pokaż.
Witaj w fabryce.
KLASYCZNY FASON ODCISKI PALCÓW
KRÓJ RETRO
O nie.
Nie zabij mnie.
El, już się boję.
To dobrze.
UWAGA!! KOPNĄŁEM
Coś ty zrobił z moim butem?
Próbowałem…
Stary, jestem zachwycona. Zrób drugi.
Dobra.
Okej.
- Nie ruszaj się. - Dobra.
I bum!
Przestań!
Najlepsza scena zbrodni, jaką nosiłam.
Tak, ujdą.
PATRZ POD NOGI!!
Co robisz?
Jesteś strasznie utalentowany.
Możemy wykorzystać tę kasę na materiały, żebyś zrobił własną parę.
Pamiętasz pierwszą parę, którą zrobiłeś w szóstej klasie?
- Twoja mama chciała dzwonić do Nike'a. - Już tego nie robię.
Ale mógłbyś.
Wymieniłaś kicksy na parę prawdziwych sneakersów.
Od prawdziwego projektanta, nie od przyjaciela.
Jesteś prawdziwym projektantem.
Zresztą jak się ocenia tę prawdziwość?
Kiedy ostatnio widziałaś, żebym tworzył sneakersy?
Tylko bazgrzę w notesie. To tyle.
Zabawne. Przemawia przez ciebie ojczym.
A myli się?
Jestem magazynierem. To tyle. I jestem w tym kiepski.
Dawaj. Dzięki.
Jak przekonałeś pana i władcę, żeby cię dziś puścił?
Możliwe, że zamknąłem w tajemnicy.
Śmiały ruch.
Jeśli wrócimy w porę, nie zauważy.
REEDYCJA FORUM OD DZIŚ
STWORZONE, BY LATAĆ
Chyba się zorientuje.
„Stworzone, by latać”.
Damy radę?
Chodźmy po nie.
Chcę je polizać.
Niech żyje King.
Jeśli będziesz się spieszył w drodze powrotnej,
wkładam je pierwsza. Nie możesz
od razu zadrapać naszych nowiutkich kicksów.
Intercyza sneakerowa…
Czekaj.
Skąd masz te King6?
Wyglądają prawie jak Sleeksy. Są dla zawodników?
Ej, nie wbijać się!
Kolejka jest tutaj.
- Dobra, stary. - Stańcie w kolejce.
- Nie. - Hej, cwaniaki!
Nie zdążę wrócić do pracy.
- Jest tu z tysiąc osób. - Widzę.
- Następna grupa. - Chodź.
- Dalej. - Nie możemy…
- Kolejka jest tam. - Dobra.
Mam podejść i osobiście wam to wyjaśnić?
- W porządku. My… - Hej. Kuzynie.
Znaleźliście mnie. Czekałam na was.
- Ściemniacie. - Nieprawda.
- To nasza kuzynka. - Tak.
To moi kuzyni
- i zajęłam nam miejsce w kolejce. - Tak.
- Rodzina. - Dzięki.
- Dzięki. Nara. Miłego dnia. - Dzięki.
- Jasne. - Nie wiadomo.
- Jasne, że nie są. - Wzywamy ochronę? To porąbane.
Hej. To było bardzo miłe.
Jestem Kira.
El.
Mam na imię Sami. Nie jestem z nimi…
To moja przyjaciółka Sami.
- Hej. - Właśnie to powiedziałam.
- Wybacz. - Dzięki za pomoc.
Spoko. To totalny pozer. Zasłużył, żeby ktoś się przed niego wepchnął.
- Chyba jest nakręcony. - Jak to?
Widziałaś jego Zebry, nie?
Tak.
Dzianinowa cholewka ciemnieje przy bucie.
Są mokre. Pewnie szorował je dziś rano.
Ostro się na to przygotowywał.
- Nie wierzę, że to zauważyłeś. - Cóż…
Uważa sneakersy za zwierciadła duszy. Pierścionki nastroju.
Zwierciadła duszy?
- Pokaż jej. - Nie.
- Ma taki trik. Świetny. - To nie trik.
Nauczyła go tego mama…
- Przestań. - No pokaż.
Jest sneakerowym medium.
- El, muszę to zobaczyć. - To nic takiego.
No weź. Pokaż, co potrafisz.
Dobra. W porządku.
Obczaj tego kolesia.
- Dobra. - Okej.
„Nie zepsuły się, nie zmieniaj”.
Ponadczasowy hit nie zawodzi. Godny zaufania, dobry gust,
daje na święta prezenty, które masz na liście.
- Wkłada ci kasę do kartki urodzinowej. - Czy ja wiem?
Można powiedzieć to o każdym. Jak to sprawdzić?
Daj trochę czadu.
Dobra, spójrz na nią.
Różowe kicksy.
Miała kolorową bazę, ale musiała podkręcić ją sznurówkami.
Nieustraszona. Kpi sobie ze strachu. Na pewno nie obejdzie studzienek.
Żartujesz?
Żaden nowojorczyk nie chodzi po studzienkach.
Stawiam na chodnik.
Voilà!
Jesteś niesamowity!
Sneakerowe medium.
- Sami, nie kłamałaś. - Wiem.
Skup się na szczegółach.
Ludzie opowiadają ci, kim są.
Tym jest idealna para sneakersów.
A raczej może być.
Musisz dać ludziom szansę na to, by byli sobą.
Ale w takim razie…
Czemu wszyscy stoją w kolejce po ten sam but?
Jeśli naprawdę włożysz serce w projekt, stanie się hitem.
Kiedy włożę te sneakersy, staną się moją historią.
Dobra. Przykro mi.
Sneakersy Forum zostały wyprzedane.
Dzięki, że przyszliście.
Widzicie tego typa?
- Potrzebujesz czterech par? - To konieczne?
Masz dwie stopy.
- Dasz jedne? - Nie kumam.
Najgorszy dzień.
Nigdy się tak dobrze nie bawiłam, gadając o butach.
Ja też nigdy się tak dobrze nie bawiłem…
Tak się zsynchronizowaliśmy, to świetne.
Przestań.
Chce powiedzieć, że miło cię poznać.
- Tak. - Czekaj.
Mówiliście, że to wasza kuzynka.
Tak, jesteśmy kuzynami. To zjazd rodzinny. Bo…
- Masz kumpli. Dobra… - Co tam?
Mam pomysł. Może…
- Biegiem! - Biegiem!
Hej! Przepraszam.
No już. Szybciej!
Przepraszam, z drogi!
Nie uciekniesz nam!
- Szybko! - Tam są!
- Z drogi! Łapmy ich! - Co?
Uciekajcie. Ja mam deskę.
- Pa, Sami! - Spadamy.
Widzę ich!
Bierzcie ich.
- Są za nami. - Czekaj.
- Gotowa na przygodę? Chodź. - Szybko! Uciekają!
Tak.
- Uwaga, drzwi się zamykają. - Brać ich!
Co do… No weź.
- Adios! - Trzeba było biec!
Czekaj. Dokąd jedziemy?
- Do Queens. Chodź. - Queens?
Kiedy mówiłeś o „przygodzie”,
myślałam, że coś mi pokażesz. Nie wiem, coś nowego
Czyli wszystko już widziałaś?
Może.
Co?
Masz więcej trików w zanadrzu, sneakerowe medium?
Trików? Nie. To po prostu mój dom.
To opowieść o Astorii Niewielkiej, wspaniałej części Queens
Nie zdołam opisać jej świetności
Więc cię tam zabiorę
W tej małej części Nowego Jorku
Mieszkają ludzie z całego świata
Języki, style, różnorodność
Nasza wspólna dzielnica
Wiesz, bywałam już w Queens
Ale nigdy go takim nie widziałaś
Więc zaczynamy wycieczkę Uważaj na zamykające się drzwi
Stąd właśnie jestem To miejsce jest najlepsze
Więc dołącz do mnie I zobacz to, co najlepsze
Nowojorska energia Ale wszyscy się znają
Hej!
Widzisz?
To naprawdę najlepsze miejsce
- Która godzina? - Godzina pokazu!
Hej.
Twoja kolej. Dawaj. Pokaż.
Chodźmy na wycieczkę
Mówię ci, bywałam już w Queens
- Na pewno? - Na pewno
I co?
Co to za spojrzenie?
Czy nie jest tu najlepiej?
Ładne miejsce Ale widziałam lepsze
Jesteś tylko turystką
Zgodzisz się ze mną Nim dojdziemy do refrenu
Na początku Wyskocz z metra
Zjedź po poręczy I w drogę
Wybierz winyl Wszystko jest retro
Poznaj sąsiadów „Joł, Gustavo!”
Hej, to Ernesto Przyrządza pesto
- Sprawdź - Czy nie jest najlepsze?
Jestem pod wrażeniem Chcę potwierdzić
Ale sama nie wiem Pokaż, co dalej
Uczty pani Singh nie da się przebić
Ma najlepszą mulligatawny w okolicy
Muszę przyznać To robi wrażenie
Pokaż mi coś jeszcze, zanim uwierzę
Aleko na zawsze Szawarma, feta, galaktoboureko
Nie ma lepszego
- O rany. Naprawdę najlepsze. - Tak!
Najlepsze!
Stąd jestem
To najlepsze miejsce na świecie
Więc dołącz do mnie I zobacz to, co najlepsze
Nie znałam tej okolicy Ale świetnie się bawię
To najlepsze miejsce na świecie
Podoba mi się to jej zaskoczenie
Podoba mi się to miejsce Widziane jego oczami
Podoba mi się Że podoba jej się moja dzielnica
Muszę przyznać, to galakto coś tam było świetne.
Podoba mi się, że tak różnie Patrzymy na świat
Ciekawe, czy moglibyśmy
Najlepsze, najlepsze, najlepsze
Och, czy możemy?
Najlepsze, najlepsze, najlepsze
O rany. El…
Szybko!
O rany.
To świetne. Mamy prysznic! Dokąd uciekasz?
El!
To cudowne uczucie!
- Chodź! Jest świetnie! - El!
El, nie mogę zmoczyć włosów.
Świetnie wyglądają!
Chodźmy.
I co, zaskoczona?
Chcesz mi pokazać coś jeszcze?
A co powiesz…
Na to?
Hej, poznaję to. Widzę to z naszego mieszkania.
Miastowa, co?
Załatwimy ci dobry widok.
Chodź, Manhattan.
Okej.
- Ostrożnie, dobra? - Okej.
NADZIEJA – WIARA PRZEMIANA. NOWE ŻYCIE
Legendarny mur graffiti.
Wiecznie się zmienia. Trochę jak to miasto.
Każdy może wyrazić siebie, a teraz twoja kolej.
Dziękuję.
Nie wiem, co robić.
Nasprejuj, co tylko chcesz. Cokolwiek.
Sprawdźmy, na co cię stać, Manhattan. No proszę, tak uważasz?
To…
Pogubiłem się.
Odwróć się.
Zrobiłam ramkę.
Skoro mur wiecznie się zmienia,
chcę zawsze pamiętać, jak wyglądał w tej chwili.
Uśmiechnij się.
Mój tata dorastał w Queens.
- Serio? - Tak.
Dużo mówi o swoich korzeniach,
ale nie pamiętam, kiedy ostatnio tu był.
Gdyby chciał sobie coś odświeżyć, wygląda na to, że jestem przewodnikiem…
Daję ci cztery gwiazdki.
Co? Nie żartuj. Spójrz na to. To nie jest warte pięciu gwiazdek?
Dorzuć trochę odczytów sneakersów, to może podwyższę ocenę.
Dobra. Niełatwo zadowolić Manhattan.
Sami mówiła, że mama cię tego nauczyła. To prawda?
Tak.
Przed śmiercią.
Dlatego buty tyle dla mnie znaczą.
To jedyne, co mi po niej zostało.
Nie wiedziałam.
- Przykro mi. - W porządku.
Wiesz…
Tęsknię za nią.
Ale każdego dnia jest przy mnie.
Ilekroć wkładam swoje kicksy.
Całkiem fajne dziedzictwo.
W mojej rodzinie jest masa wielbicieli sneakersów,
ale nikt chyba nie postrzega ich tak jak ty.
Pomożesz mi w czymś?
Dla ciebie wszystko, Manhattan.
Co mówią o mnie?
I nie oszczędzaj mnie, dobra? Dam sobie radę.
One… Niewiele mówią.
Nie są brzydkie. Po prostu. Są dość…
Nudne.
Trochę nudniejsze, niż spodziewałbym się po Kingu. Przykro mi.
Twierdzisz, że jestem nudna?
Nie. Nie to miałem na myśli. Chodzi mi o to, że te buty…
Zasługujesz na coś wyjątkowego.
- Co? - Masz rację.
Szkoda, że nie widziałeś swojej miny. Komedia.
Masz rację. Są nudne.
Martwiło mnie to, bo ja nie jestem nudna.
Skoro martwiłaś się, że są nudne, czemu je włożyłaś?
Tak się robi na Manhattanie?
Tak się robi w życiu.
Czasem czegoś próbujesz i liczysz na to, że cię zaskoczy.
Dziś zmierzyłam te kicksy i mnie nie zaskoczyły.
- Ani trochę. - Nie. Nie tym razem.
Ale spróbowałam dziś przeżyć z tobą przygodę.
I…
Jesteś zaskoczona?
A nawet więcej.
Czuję coś nowego
To najlepsze Najlepsze
Ty też to czujesz?
To najlepsze uczucie Nie ma nic lepszego
Ten dzień był jak marzenie
I nie chcę, by się kończył
Może możemy być najlepszym Najlepszym
Przepraszam. To moja siostra. Powinnam być już w domu.
Jest już tak późno? O nie. Cholera!
- Co się stało? - Już po mnie.
- Nie, ale… Dobra. - Złap moją rękę.
- W porządku? - Tak.
Muszę lecieć.
- To było… - Tak. To prawda.
Zaczniesz mnie followować, a ja ciebie?
- Tak. - Okej.
Co do Sleeksów…
- Muszę ci coś powiedzieć. - Muszę wsiąść.
Hej, czekaj. Nie podałeś mi… El, czekaj!
Przepraszam.
- Hej, Liv. - Gdzie jesteś?
Przepraszam, straciłam poczucie czasu. Dziękuję.
Jest Roger.
Pani powóz, panno King.
Serio? Namierzasz mój telefon?
Nie miałem wyboru. Tak nagle dziś zniknęłaś.
Mój błąd.
- Dobra. Pa, Liv. - Kira?
Przepraszam.
Gdzieś ty się podziewał?
Słuchaj, przepraszam. Straciłem poczucie czasu.
Straciłeś poczucie czasu? To w ogóle nie powinno się zdarzyć.
Miałeś być tutaj. Pracować.
Wiem. Miałem… coś ważnego.
Mówiłem, że przyprowadzę tu kogoś ważnego, nie?
- Nie mówiłem? - Tak.
A co zastaliśmy?
Co?
Sklep pogrążony w ciemności, zamknięte drzwi.
Totalnie rozczarowujące.
- I totalnie żenujące. - Ja…
To jest prawdziwe życie, El!
A nie jakieś rysuneczki czy inne brednie, o których marzysz. Jasne?
Prawdziwe życie. Musisz się ogarnąć.
El, naprawdę nie rozumiem.
Za życia matki nie zachowywałeś się tak.
Nie byłem jej magazynierem.
Na nich nie krzyczysz, kiedy oddają mi swoje zmiany.
Nawet nie próbuj.
Zmieniliście grafik bez pytania.
On w kółko to robi.
Zelly, to ja zamknąłem sklep i wyszedłem bez pytania?
Nie, Stacy. To był El, pamiętasz?
Może powiecie tacie, jak mieliście pracować…
Słuchaj. Wystarczy.
El, bierzesz wszystkie dyżury w przyszłym tygodniu.
- Hej! - To nie fair!
- Posprzątaj tu. - Przykro mi.
Jutro przyjdą kolejni ważni goście.
Masz szlaban do odwołania.
- Ja nie… - Koniec dyskusji.
Chłopcy, chodźcie. Dziś zamyka El. Oby to do ciebie dotarło.
Już idziemy, tato.
Stary.
Ustalaliśmy, że nie będziemy wchodzić sobie w drogę,
żeby dało się znieść tę żenującą sytuację.
Ale nie wciskajcie mi swoich dyżurów.
- „Wciskajcie”? - Wiecznie narzekasz.
Musieliśmy zostawić Jersey i przyjechać to tej dziury.
To nie jest dziura.
Jesteś pewien, El? To nie dziura?
Nie mogliśmy rozkminić systemu na zapleczu.
Więc trzeba tu trochę przeorganizować.
Miał „coś” w planach.
- Nara. - Baw się dobrze.
Pamiętam, jak ty i ja Prowadziliśmy to miejsce
Pozwalałaś mi codziennie ozdabiać witryny
Uśmiechy, wiązanie sznurówek
Tak, to było jak marzenie
Zawsze było tu tak miło, tak czysto
Nie przy mojej maszynie do szycia Ale to rozumiałaś
Zawsze miałaś plan Tęsknię za tamtym czasem
Wszystko się pozmieniało
Ale jeszcze będziesz ze mnie dumna
Pójdę w twoje ślady Aż znów stanę na nogi
Gdy myślę, że nikogo nie obchodzę Zamykam oczy i jesteś przy mnie
Chcę iść przez życie w twoich butach
Spełnię nasze wspólne marzenia
Bo wbrew przeciwnościom
Zawsze będziemy idealną parą
Odkąd odeszłaś Czuję się niewidzialny
Trudno sprawić, by świat zobaczył mnie Takim, jak widziałaś mnie ty
Nikt nie wierzy we mnie tak jak ty
Muszę o tym zapomnieć
Powoli znaleźć swoją drogę
Wiem, że będę wszystkim O czym marzyłaś
Obiecuję
Dasz radę.
Dzięki.
ZAMKNIĘTE ZARAZ WRACAM
Mamo?
Pójdę w twoje ślady Aż znów stanę na nogi
Gdy myślę, że nikogo nie obchodzę Zamykam oczy i jesteś przy mnie
Chcę iść przez życie w twoich butach
Spełnię nasze wspólne marzenia
Bo wbrew przeciwnościom
Zawsze będziemy idealną parą
Poznałem dziewczynę i jest cudowna Zabrałem ją na wycieczkę po wspomnieniach
Minęło dużo czasu, odkąd pokazywałem komuś Miejsca, do których chodziliśmy
Ciągle wspominam ten dzień Mam nadzieję, że ona też tak to widzi
Pokochałabyś ją, przysięgam Może jesteśmy idealną parą
Panno King, witamy w apartamencie.
APARTAMENT
Mamo, komitet gali jest bombardowany prośbami o bilety.
- Lista gości jest zamknięta. - Jestem.
- Tutaj, kochanie. - Nareszcie.
Spędziłam niesamowity dzień.
Jak widać. Tak niesamowity, że przegapiłaś kolację.
I przygotowania do gali.
Tak, wiem, ale byłam na premierze nowych butów taty,
a w kolejce poznałam przystojnego…
Kochanie. Stałaś w kolejce?
Mogłaś zadzwonić do biura i wziąć parę.
- Nie. - Sprawdzałaś Sleeksy, prawda?
Prosiłam, żeby przetestowała prototyp hybrydy.
Nosiłaś je dziś?
I co, kochanie?
Mówię ci, niskie buty są teraz w modzie.
Sleeksy są idealne.
- Podaj solidne dane, a rozważę to. - Sneakercon jest za parę miesięcy.
Musimy być na topie, żeby poprawić wyniki.
Zeszłoroczne wyniki nie były straszne.
Nie były też świetne.
Spadły w stosunku do poprzedniego roku, który był już gorszy.
Potrzeba czegoś dużego.
Sleeksy są tym, czego potrzebuje King6.
- Tato? - Darius?
Wiem, że presja jest duża.
Ten projektant to dla nas szansa. Tworzył prawdziwe hity.
Podoba mi się, że tworzył wielkie kampanie.
Trzy największe otwarcia w zeszłym roku. Zaufaj mi.
Coś cię gnębi?
Tak.
Sleeksy nie sprawią, że znów będziemy na topie.
A to czemu?
Nie mają żadnego przekazu. Nie stoi za nimi żadna historia.
Nie są złe, są po prostu dość nudne.
Chyba nie nazwałaś mnie nudną.
Po prostu… stać nas na więcej.
Nie mamy tu zbyt dużego kontaktu z ulicą.
Potrzebujemy nowego głosu.
Świeżego spojrzenia.
Mam masę badań, które mówią co innego.
To tylko moja opinia. Moja opinia się nie liczy?
Liczy się.
Mama ma rację. Ale dawno temu przekonałem się,
że nie można prowadzić firmy w oparciu o własne opinie.
Talent, pasja. To tylko połowa sukcesu.
Mój zespół ma doświadczenie, zajmują się badaniami.
Jeśli z badań wynika, że to Sleeksy zapewnią nam powrót na szczyt,
to tym się zajmiemy.
Tato, daj mi szansę.
Dałeś szansę Liv, kiedy o nią prosiła.
Cieszę się, że chcesz się zaangażować w rodzinny biznes,
ale od tych decyzji zależy wiele miejsc pracy.
„Są nudne. Mam rację”.
- Rozumiesz? - Wiecie co?
Nie zaszkodzi jeszcze poszukać.
Darius, zostało trochę czasu.
Nie sądzę, żebyś znalazła tę osobę,
ale spróbuj.
- Zaraz. Co? - Tak się umawiamy.
Kira, jeśli znajdziesz projektanta, którego powinniśmy rozważyć,
który ma coś do opowiedzenia, a do tego ma niezbędne doświadczenie,
spróbujemy to zrobić.
Naprawdę? Tato, to wiele dla mnie znaczy.
- Słyszałaś to „a do tego”? - Tak. Słyszałam.
Dobra.
Gala jest za dwa tygodnie. Jeśli do tej pory nie znajdziemy projektanta,
który wniesie coś nowego, wybierzemy Sleeksy twojej siostry.
- Dobra. Co dalej? - Aukcja charytatywna.
Tym zajmuje się mama.
- Mam telefon. - Nie.
Muszę odebrać.
- Hej, tato. - Tak?
Dzięki.
Nie ma sprawy, mała.
Dzwoń do ludzi ze Sneakerconu i każ im poczekać.
Poszukamy jeszcze.
- Nie. - Tak.
Nie wierzę.
Ona…
DWÓR KRÓLEWSKI!
- To niemożliwe. - Stary, ja nie… O rany.
- Co się dzieje? - Nie wiem, o czym mówisz.
Sami. Nie pozaginaj.
- Dotkniesz, kupisz. - Wybacz.
Boże. Przepraszam.
Gadaliśmy z Kirą King.
Córką Dariusa Kinga, króla sneakersów.
Jak mogłem nie wiedzieć?
Miałem plakat z Kingiem od siódmego roku życia.
To szaleństwo. Jest jak księżniczka, nie?
O nie, Sami.
- Nawaliłem. - Nie przejmuj się.
Skąd miałeś wiedzieć, jak wygląda.
- Fajne. - Dzięki.
Słuchaj. Zjechałem jej buty. Jej kicksy King6. Zjechałem jej ojca.
Co miałeś zrobić? Okłamać ją?
- Musisz być szczery. - Czemu nie panikujesz?
El, spójrz na to szerzej.
Skoro już wiemy, kim naprawdę jest…
KING6 DOROCZNA GALA CHARYTATYWNA
- Gala charytatywna? - Tak.
- Wiesz, gdzie jej szukać. Nie ma za co. - Dobra.
Na najbardziej ekskluzywnej imprezie roku?
Świetna myśl. Nie ma opcji.
Co? Przecież to definicja przeznaczenia.
- Podoba ci się. A ty jej. - Nie wiesz tego.
Atmosfera była tak gorąca, że aż się pociłam.
Przestań. Mówisz, że widziałaś, że jest między nami gorąco?
Odrobinę.
Stary, po prostu spróbuj.
To się nie uda.
Czemu?
Po prostu nie. Nie ma szans, rozumiesz?
To niemożliwe, bo jestem tylko…
Jak powiesz „magazynierem”…
- „Nikim”. - Jak miło.
Jestem nikim. Spójrz na nią.
Ona totalnie jest kimś.
To pokaż jej, że też jesteś kimś, zaprezentuj swój talent.
- Zaprojektuj kicksy na galę. - To za dwa tygodnie.
- Mam za mało czasu. - To do roboty.
To się nie uda.
Nie możesz iść w swoich trepach.
I tak byś nie chciał. Spójrz na nie.
Masz szansę pokazać Kirze King, kim naprawdę jesteś.
No dawaj.
- Pro… - El?
Nie jesteś tym, kogo z ciebie robi.
El, potrzebuję cię.
Idę.
- Jesteś szalona. - Przemyśl to.
To się nigdy nie wydarzy.
Nigdy nie mów nigdy.
Proszę docenić to wykonanie i materiał.
Włoska skóra.
Bardzo ładne.
Ale niestety nie stać mnie na nie.
W knajpie jest pani na nogach cały dzień. Zasługuje pani na to.
- El! Tu jesteś. - Pani Singh!
Co u pani?
Chciałam to podrzucić.
- Co pani dla mnie ma? - Chcę, żebyś je miał,
w razie gdyby jesienią odezwały się twoje alergie.
- Dzięki. - Twoja mama
- ceniła moje leki. - Tak.
- Wypróbuj je, beta, dobrze? - Dobrze.
- Świetna witryna. - Pokażę pani.
Słodki jesteś.
Aleko pozwolił mi zabrać wskazówki zegarów ze śmieci…
Ależ jesteś zdolny. Rosie byłaby zachwycona.
- Tak pani myśli? - Proszę to przemyśleć.
Chętnie dorzucę parę odświeżaczy.
Zasugerował, że moje stopy cuchną?
Bardzo możliwe.
Do widzenia.
Pa!
Nie rozumiem tej dzielnicy.
Udają, że są wielką rodziną, ale kiedy przychodzi co do czego, znikają.
- Nie znają cię. - To moja wina?
Ściągnąłem różne style i produkty, Żeby każdy miał z czego wybierać.
Naprawdę się staram.
Najwyraźniej też ich nie znasz.
Wygląda na to,
że sklep i tak wróci do sneakersów.
Co? Może mógłbym coś przygotować…
Foot Locker rozważa kupno tego miejsca.
Co ty…
- Sprzedajesz sklep? - Jeśli kierownicy to łykną.
Mamy już jedną ratę kredytu w plecy…
- Wygląda na to… - Ty… Nie.
Możemy zrobić zbiórkę na GoFundMe. Dobra?
Nie, El!
Wiecznie bujasz w obłokach.
Nie wszystko działa tak, jak chcesz.
Myślisz, że nie wiem?
Mama nie chciałaby sprzedać sklepu.
- Jeśli ją kochałeś… - Kochałem ją!
Myślisz, że chciałem to robić sam?
Czemu tak krótko cię trzymałem? Próbowałem ratować sklep.
Ale koniec z tym.
Czasem trzeba zrezygnować z marzeń.
Zrobiłam to. Wszystko rozpracowałam. Przyjaciel brata Logana, Jeremy
i jego kuzyn robią catering na gali.
O ile dotrzemy tam przed imprezą…
Składanka Sami
…wpuści nas wejściem dla obsługi.
Ekstra.
Kiepsko jest udawać kelnerów? Też tak myślałam.
Ale potem zmienimy kostiumy.
- On sprzedaje Sznurówki. - Co?
Trey sprzedaje Sznurówki.
On… nie może tego zrobić, prawda?
Właśnie to zrobił.
To, co najbardziej kochała mama, zniknęło.
Hej.
- Zniknęło. - El, to nieprawda.
Ty wciąż tu jesteś.
Póki będziesz rozwijał jej dziedzictwo, ona nie zniknie.
Sami!
Nie wiem, jak to zrobić.
Okej?
To miejsce jest dla niej wszystkim.
- To… - To miejsce…
- To tylko miejsce, El. - „Tylko miejsce”?
- Nie chciałam… - Po prostu…
Nie o to mi chodziło. Uwielbiam to miejsce.
Dzięki niemu znam z dziesięć sposobów na zawiązanie sznurówek.
Dzięki twojej mamie. Twojej superowej, oryginalnej mamie.
Tęsknię za nią.
Ja też.
Bardzo.
Oboje wiemy, czego by chciała.
Wstawaj.
Chodź. Masz sneakersy do zrobienia.
OTWARTE
ZAMKNIĘTE DO 10
Mama zawsze wybiera idealną parę!
SZNURÓWKI
Zobacz osobę, wtedy zobaczysz but.
Dawaj, śmiało
Mam na imię EL!!!
DOBRA ROBOTA!
ASTORII
Minęło trochę czasu
Nie dokończyłem pewnych spraw
Ale wracam do roboty
Wyznaczyłem sobie cele Idealny obraz
Czas ukształtować swoje przeznaczenie
Drobny kopniak, by przebudzić bestię
Odrobina ognia pod stopami
Naprzód, zrób to Idź i to zdobądź
Mama mawiała „Wyobraźnia to klucz”
Przekształć ją w rzeczywistość
Naprzód, zrób to Idź i to zdobądź
Hej
Przeznaczenie wzywa Daj z siebie wszystko
Do roboty
Hej
Przeznaczenie wzywa Daj z siebie wszystko
Pracuj, pracuj
Wszystko sobie odświeżę
LIMITOWANA EDYCJA
Praca da ci więcej Niż puste gadki
Warto pobrudzić ręce Zdjąć rękawiczki
Słuchaj wyobraźni Trzymaj się pasji
Kształtuję przeznaczenie
ALEKO GREK
Drobny kopniak, by przebudzić bestię
Odrobina ognia pod stopami
Naprzód, zrób to Idź i to zdobądź
Mama mawiała „Wyobraźnia to klucz”
Przekształć ją w rzeczywistość
Naprzód, zrób to Idź i to zdobądź
Hej
Przeznaczenie wzywa
MINIATURY Kwona
Daj z siebie wszystko
Pracuj
Wszystko sobie odświeżę
Praca da ci więcej Niż puste gadki
Warto pobrudzić ręce Zdjąć rękawiczki
Słuchaj wyobraźni Trzymaj się pasji
Kształtuję przeznaczenie
Drobny kopniak, by przebudzić bestię
Odrobina ognia pod stopami
Naprzód, zrób to Idź i to zdobądź
Mama mawiała „Wyobraźnia to klucz”
Przekształć ją w rzeczywistość
Naprzód, zrób to Idź i to zdobądź
CATERING FORTANNA
PRZEBRANIE NA GALĘ
GALA CHARYTATYWNA KING6
WKŁADAJ garniak! WYMKNIJ SIĘ!
GALA DZIŚ WIECZOREM
Dawaj, naprzód
- Pełnoziarnisty, tak? - Tak.
Pełnoziarnisty.
- Gdzie wasz tata? - Wyszedł.
Spotyka się z kimś z Foot Locker. A co?
Tak tylko pytam.
Pomyślałem, że skończę inwentaryzację.
Odpracuję tamten dzień.
Nie przejmujcie się naczyniami. Potem zmyję.
Bawcie się dobrze tam, gdzie idziecie.
To judo. Wszyscy zapominają.
Nara.
Nie dziwi cię to?
Tak.
Inwentaryzacja w drugą stronę.
Tak.
Sprawdzałem, czy drzwi są zamknięte. Są.
Szybko zjedliście. Wracam do pracy.
Myślę, że kłamie.
On chyba nie mówi prawdy, Stacy.
Nie, Zelly. Nie mówi.
- To mój telefon. Daj! - Cofnij się.
Sami stacja za 10 minut
Dziwny strój do inwentaryzacji.
Tata wyszedł, ale nadal masz szlaban.
Proszę. Muszę się spotkać z kimś ważnym.
Przedłuża włosy i ma się za ważniaka.
To gąbka-szczotka.
- Gąbkujesz się? - Proszę.
- Ładnie wygląda. - Ekstra.
- Nie! - No weź!
- Chodź. Właź! - Nie!
- Do środka. - Dawaj.
Nara!
- Nie! - Na razie!
Proszę! Kończy mi się czas!
- Nara. - Baw się dobrze.
- Hej. - Niewiarygodne.
Jesteśmy krok przed tobą.
Lada chwila tata nas stąd zabierze.
- Tak. - Nie przeszkodzisz nam.
- Chłopaki… - No co?
Dziś jest ważny wieczór.
- Tak. - Nie słyszę. Przykro mi.
Wypuśćcie mnie!
Zablokowałeś? Dzięki.
- Spadamy. - Dobra. Spoko.
Bierzemy zmiany?
Chłopaki!
Muszę gdzieś iść!
Chłopaki!
Myśl.
Wygląda na to, że straciliśmy szansę.
PROJEKT BUTÓW NA GALĘ
Proszę.
Drobny kopniak, by przebudzić bestię.
Gustavo?
- Co ty tu robisz? - Hej.
Kocham cię! Czekaj, skąd ty…
Nie musisz gdzieś iść? Chodźmy!
Chyba potrzebowałeś drobnego wsparcia.
Wszystko okej, ale…
- Stary! El! - Czy ty…
- Gdzieś ty był? - Ja… Oni… To długa historia.
Hej, G.
Co on tu robi?
Trochę wiary, Sami.
Jeśli ma się to udać,
potrzebujesz najważniejszego składnika.
Jakiego?
Jak…
Ludzie gadają. Cała okolica gada o twoich sneakersach.
Zmierz je. Zobaczmy, czy pasują. O tak.
Hej!
O rany, to dopiero buty, przyjacielu.
- Hej! - Pięknie.
- Chodźmy! - Hej!
Gotowi na wielką noc?
- Mam złe wieści, El. - Co?
Spóźniliśmy się?
Tak. Przykro mi, stary.
- Cała ta praca na marne. - Nieprawda.
Może znajdziemy inne wejście?
Włożyłeś w to dużo pracy. Nie poddawaj się tak łatwo.
Gdy podlewasz Łąkę pełną marzeń
Pamiętaj, że zaczęło się od nasionka
Każda chwila i każdy czyn Ukształtowały cię
A to, kim jesteś To wszystko, czego ci trzeba
Życie jest jak samochód Musisz chwycić za kierownicę
Nigdy nie wiesz, co odkryjesz
To auto zawsze tu stało?
Retro samochody tak po prostu się nie materializują.
Czas potrafi nas zmylić Jak nic innego
Gdy światło jasno świeci W oddali
Musisz za nim gonić Gonić
Więc leć, jakbyś miał nie zapomnieć
Jest twoje, jeśli je weźmiesz
Bo sam kształtujesz własne życie
Nie potrzebujesz różdżki Nie musisz nią machać
By twoje podeszwy wędrowały po niebie Musisz się obudzić
- Czy jestem dość dobry? - Ubieraj się
- Chwal się sukcesami - Czekaj
Włóż garnitur Pokaż im, na co cię stać
Szczęście zaczęło nam sprzyjać
Ten żakiet jest niesamowity
Za dobrymi rzeczami Stoją dobre intencje
Gdy światło jasno świeci W oddali
Wyglądasz nieziemsko!
- Musisz za nim gonić - Gonić
- Gonić
W tym życiu dostajesz to, co dajesz
- Więc daj z siebie wszystko - Dawaj!
- Przyjmij to - Przyjmij to
Przyjmij to
- Bo masz w sobie tę siłę - Tak!
Pozwól jej rosnąć Przeszłość wypełnia serce i cię prowadzi
Ale musisz iść przed siebie Lecieć, jakbyś miał nie zapomnieć
Możesz być największy Bo sam kształtujesz własne życie
Masz narzędzia Omówmy zasady
Nie czekaj do 23.59
Bo powiedzmy Że czas się skończy
Bądź wierny sobie I rób, co należy
Wszystko się może zdarzyć Wróć przed północą
- Że co? - Nie zachowamy ciuchów?
To tylko na dziś Ale wyglądacie świetnie
Więc leć, jakbyś miał nie zapomnieć
Możesz być największy
Gdy światło
DYNIA XPRES
Jasno świeci w oddali
Musisz za nim gonić
- Gonić, tak - Gonić
- W tym życiu dostajesz to, co dajesz
- Więc daj z siebie wszystko - Przyjmij to
- Przyjmij to
Przyjmij to
Bo masz w sobie tę siłę Pozwól jej rosnąć
Przeszłość wypełnia serce i cię prowadzi Ale musisz iść przed siebie
Lecieć, jakbyś miał nie zapomnieć
Jest twoje, jeśli je weźmiesz Bo sam kształtujesz własne życie
Sam kształtujesz własne życie
Czyli odpowiednie nici faktycznie pomagają wejść.
Dobra, poszukajmy bocznego wejścia.
Może znajdziemy Jeremy'ego albo jego kuzyna.
Bilety proszę.
- No tak, bilety - Tak, bilety.
Trzeba mieć bilet.
- Tak, my… - Bilety.
Sami.
Miłego wieczoru.
- Dziękuję. - Tak jest.
Ale czad.
- Dobry wieczór. - O rany! Przystawki na łyżkach!
Sami… Przepraszam.
- Bardzo jej smakuje. - Dobre. Pyszne.
Dzięki.
Mało elegancko.
- Nie, dzięki. - Tym więcej dla mnie.
Przejdę się i poszukam Kiry.
Nie zapomnij. Jesteś gwiazdą. Zrobię ci fotkę.
Nie zjedz wszystkiego.
Spadaj.
Przepraszam?
Słucham?
Kto to taki?
- Musimy mieć te sneakersy. - Nie widzieliśmy takich.
Bo są jedyne w swoim rodzaju.
Naprawdę?
Spróbujcie go namówić na zrobienie dla was pary,
ale ja czekam na to od lat.
- Sam je zaprojektował? - Tak.
Cóż,
a z kim jest?
Ze mną.
Chodziło jej o to, dla jakiej firmy pracuje.
Nie mogę tego ujawniać.
Umowa o poufności?
I tego nie mogę zdradzić.
- Chodź. Wkręca nas. - Na pewno?
- Dowiem się, dla kogo pracuje. - Tak?
- Powodzenia. Będę szybszy. - Dobra.
Widziałeś…
- Moi ludzie się tym zajmą. - O rany.
O Boże.
Czyli to nie King. To King czy nie?
Muszę wiedzieć. Te buty to jakiś kosmos.
Trzy marki go chcą, ale jeszcze nie zdecydował.
Mówię ci. Szykuje mu się jakaś tajna współpraca.
Widzisz to, co ja? To niesamowite.
Będą o tym pisać w następnym numerze Complexu.
Ktoś wie, jak się nazywa?
Wiecie cokolwiek…
Widziałaś tego projektanta, o którym wszyscy gadają?
Tak, to prawda.
Są niesamowite.
Pracował już dla wszystkich.
Przepraszam.
O rany.
Marzenie to życzenie Które wypowiada twoje serce
Kiedy głęboko śpisz
W snach zapominasz o smutku
To, o czym marzysz, jest twoje
Wierz w swoje marzenia, a pewnego dnia
Tęcza uśmiechnie się do ciebie
Nawet, gdy twoje serce rozpacza
Jeśli nie przestaniesz wierzyć
To, o czym marzysz spełni się
Wybacz.
To ty.
Bałam się, że więcej cię nie zobaczę.
Co ty tu robisz?
Chciałem cię zobaczyć.
Czekaj. Tym razem to ja chcę ci coś pokazać.
Chodź.
- Przepraszam. - Przepraszam.
Zapraszam, panno King.
- Dziękuję. - Proszę.
Dokąd idziemy?
Voilà.
O rany. Sneakersowe niebo.
- El! - O Boże.
O rany. Masz te farbowane.
- Mam. - Jordany? Jordan to podpisał?
- To niesamowite. - O rany.
Najpiękniejsza rzecz, jaką widziałem.
Dziękuję.
Mam ciarki. To moje marzenie.
Mama byłaby zachwycona.
Które najbardziej lubisz nosić?
Żartujesz?
Nie wolno mi ich dotykać, a co dopiero nosić.
Co? Nawet raz?
Nie ma opcji.
Nie dotykałaś ich?
Oryginalne Bluesy twojego taty
z finału z Celtics? Nie wierzę.
Kiedy byłam mała, włożyłam je i poszłam w nich do windy,
ale stchórzyłam i je odłożyłam.
To chyba nie twój rozmiar.
Nie odziedziczyłaś wzrostu po ojcu.
Były trochę za duże, co?
Dość już o mojej rodzinie.
Jakie kicksy dziś włożyłeś?
Takie tam…
O rany.
Ty je zaprojektowałeś?
O rany. Te kolory. Czekaj, to mur z graffiti?
Tak.
A te podeszwy. El, widzę w nich cały nasz wspólny dzień.
Chwila.
- To ty nim jesteś! Tym kolesiem. - Jakim kolesiem?
Tak, kolesiem.
- Tym od tajnych współprac z celebrytami. - Co?
Wszyscy dziś o tobie gadają. Moja siostra Liv w kółko o tym nawijała.
Czemu nie mówiłeś, że projektujesz buty?
- I robisz to genialnie. - Manhattan.
Nie mówiłaś, że jesteś Kirą King.
To dość istotna informacja.
Sneakerowa rodzina królewska?
- Królewska? - Tak.
Okej. Spoko.
Jestem Kira King.
Wiem.
- Miło cię poznać. - Hej.
Musisz iść ze mną. To przeznaczenie.
Mam dziś ostatnią szansę na udowodnienie tacie,
że istnieje projektant, który ma coś do powiedzenia,
ma swoją perspektywę.
El…
To ty nim jesteś.
Czekaj.
Mam projektować dla marki King?
- Tak. - King?
To znaczy…
To on.
- Kto? - Chodź. Mój tata.
- Panie i panowie… - To nasza szansa.
- …Legenda koszykówki… - Teraz?
…Gospodarz Dorocznej Gali Charytatywnej King6, Darius King.
Wraz z żoną, Denise, dziękuję państwu za przybycie.
Dorastając na ulicach Queens,
nie zawsze miałem pieniądze
- na najnowszą parę… - Jestem taka podekscytowana.
Kiedy skończy wstęp, złapię go.
Kto wierzył w moje marzenie?
Oszaleje, kiedy zobaczy twoje dzieło.
Tak myślisz?
…na inny poziom.
Tak powstało King6.
Pod kierunkiem mojej starszej córki, Liv,
wprowadzimy na rynek coś, czego jeszcze nie było.
Pracujemy z wielkimi talentami, ludźmi, w których wierzymy.
Skoro mowa o Liv…
- Tak będzie. - …przypominają mi…
Słuchaj, to dość głupie, ale mój tata mówi,
że doświadczenie jest bardzo ważne,
więc będzie chciał cię poznać.
Skąd jesteś, co jeszcze robiłeś, dla kogo pracowałeś.
- Okej. - Tak.
Jesteś młody, ale tak popularny, że ewidentnie…
masz masę doświadczeń zawodowych, co?
Wiele od tego zależy.
Możesz na mnie liczyć.
Nigdy nie zapomnę tego wieczoru.
- Ja też nie. - Gdzieś ty była?
Znaleźliśmy ją.
- Hej, Sami. - Hej.
- Znasz tych ludzi? - To on.
To ty?
Zaprojektowałem je, ale…
Jasne, że to on. Spójrzcie na te buty.
Mogę zrobić ci zdjęcie? Pięknie wyglądasz.
Zbliż się.
- Nie bądź taki skromny. - Tak.
Jest taką gwiazdą. Patrzcie na tę parę.
Słodkie. Oprawię to sobie.
Tak się cieszę. Chcę, żeby tata go poznał.
Dokładnie jego kazał mi znaleźć.
Spokojnie.
Przedstawisz go tacie, kiedy skończy.
Ten program promuje uczciwość i prawość,
które są bardzo ważne…
Niech się pospieszy.
Już prawie północ, wtedy zawsze zaczynają aukcję.
- Północ? - Tak.
Północ.
AUKCJA CHARYTATYWNA
O nie, nie możemy iść. Zaraz poznasz Kinga.
Na tym polega problem. Nawaliłem.
G ostrzegał nas przed północą.
Przepraszam. Co się dzieje…
Oklaski dla Dariusa Kinga.
Już idzie, więc możemy zacząć aukcję o północy.
Przepraszam.
Muszę szybko zabrać stąd tego kolesia.
To…
- Co jest? - Mam być w domu.
- Chodź. - Przepraszam.
- Co z nimi? - Nie wiem.
- Przepraszam. - Nie wychodźcie.
- Musimy lecieć. - Zaraz wracam.
- Chodź. - El!
- Przepraszam. - Hej!
Nie.
Mój garnitur!
Co się dzieje?
El, jestem cała w przystawkach. Biegnij!
Przepraszam.
- Cholera. - Co robisz? To schody w górę.
Utknąłem!
Skacz!
El!
Mój but. Nie!
Nie pozwólcie mu odejść.
Zostaw go.
El.
- Przepraszam. - Musimy lecieć.
Jak cię znajdę?
- Dawaj! - Uwaga!
KING6 GALA CHARYTATYWNA
Czekaj!
- Nie! - Czekaj.
Jesteśmy!
- Czekaj. - Jesteśmy.
- Hej, Sami. - Tak?
Czemu wszyscy na gali mieli mnie za modnego projektanta?
Uwielbianego na całym świecie.
- Co im powiedziałaś? - Nic.
- Co powiedziałaś? - Niewiele.
Tylko że jesteś projektantem i jesteś świetny. I to…
To właściwie tyle.
Samantha.
- Może trochę cię podkręciłam… - Czemu?
…ale prawie nic nie powiedziałam.
Nie mam wpływu na to, co wywnioskowali ludzie.
Kira pytała, czy mam doświadczenia zawodowe.
- No i? - I…
Chciała, żebym poznał pana Kinga. Powiedziałem, że mam.
- Stary, to świetnie! - Nie, to niedobrze.
Fatalnie. Okłamałem ją.
Myślisz, że ktoś na tej imprezie był na sto procent szczery?
- Tak. - Nie.
Oboje trochę przesadziliśmy, ale wyjdzie świetnie.
Prawdopodobnie.
Sami, jak spojrzę jej teraz w oczy?
Przypomnij mi, dlaczego uciekł.
Jest artystą. Oni są… No wiesz.
Banksy nawet nie pokazuje twarzy.
A ty jesteś szychą, tato.
- Tak, tak. - Ludzie się stresują.
- Niezła próba. - Tato.
Spójrz na to. Mówi samo za siebie, prawda?
Przemawia do mnie.
To coś zupełnie nowego, a jednocześnie znajomego.
Przypomina mi dom. Nie wiem dlaczego. Jest bardzo kolorowy.
Znam to miejsce.
Mama mnie tu zabrała, kiedy zaczęliśmy się spotykać.
- Serio? - Mieli przepyszny deser.
- Taki z kremem… - Galaktoboureko?
Tak. Skąd wiedziałaś?
Zabrał mnie tam.
Nie podoba mi się, że nie wiem, jakie ma doświadczenie.
Pracował z czołowymi markami. Spójrz, jak osobiste są jego prace.
Ufam mu.
A ty musisz zaufać mnie.
Liv?
Przyznaję, to dobra praca, ale nieznane czynniki oznaczają ryzyko.
Dobra, Kira. Przyprowadź go.
Pogadamy, a jeśli wszystko się potwierdzi,
zaprezentujemy te buty na Sneakerconie.
- Naprawdę? - Tak.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
- Kocham cię! - Pokój!
Tak!
Zrobimy sobie selfie?
- Darius! - Tutaj.
- Co się wczoraj stało? - Poznałam Kinga.
Też chcę zdobywać punkty.
Musisz zrozumieć, jak wiele od tego zależy.
I dlatego…
Pomogę ci, gdybyś czegoś potrzebowała.
Dobra?
Naprawdę?
Jeśli to mamy robić, zróbmy to porządnie.
Załatwmy to. Wchodzę w to, okej?
- Dziękuję. - No pewnie.
Teraz musimy go tylko znaleźć.
Tak! Zadzwoń do niego. Napisz.
Nie mogę. Nie mam jego numeru ani Insta…
- Widzieliście się dwa razy… - Wiem.
- …i nie masz na niego namiarów? - Nie.
Dziewczyno, żartujesz? Ogarnij się.
- Potrzebuję pomocy. - Tak.
Znam tylko jego imię.
Nie wiem, jak go znaleźć, ale mam jego but.
Przy kolacji mówiłaś o trafianiu do ludzi.
- Tak. - Mamy 40 milionów followersów.
Połączmy się z nimi.
Stwórzmy całą kampanię King6,
żeby znaleźć projektanta, który ma drugi but.
- Zróbmy to. - Zróbmy to. Zaplanujmy coś.
Niech przyjdzie do nas.
- Może zrobimy sesję? - Tak.
Wrzucimy fotę ciebie z butem.
- Potrzebujemy chwytliwego hasła. - „Gdzie mój książę?”.
Ekstra.
Szukałam
Wszędzie cię szukałam
Sprawiłeś, że pomyślałam
Że możemy zbudować coś nowego
Gotowa?
Bierz się do dzieła Co ci chodzi po głowie?
Nie wahaj się
Internecie, zróbmy to.
Coś nas połączyło
Gdzie się podziałeś?
Pilna wiadomość z branży obuwniczej.
Siostry King stworzyły współczesną wersję baśni o Kopciuszku.
Mężczyźni z całego świata twierdzą, że mają drugi but
i chcą podbić serce młodszej córki Kinga.
El, wyjdź z ukrycia. Nie każ się szukać.
Nikt inny nie sprawił, że tak się czułam
Fenomen mediów społecznościowych „Gdzie mój książę?”
znajdzie dziś finał na Manhattanie. Projektanci napływają do siedziby King6.
Gdzie ty jesteś?
Jestem tutaj, dziewczyno Właśnie tutaj
- Przestań się wygłupiać - Tu jestem
- Gdzie ty jesteś?
Nikt inny nie sprawił, że tak się czułam
Idealnie do siebie pasujemy Chłopaku, słyszysz mnie?
Słuchasz? Czas skończyć z bazgrołami
- Na jakim ty świecie żyjesz - Wzywam
- Wzywam cię - Wykorzystaj szansę
Stworzyłeś fajny projekt?
Ta dziewczyna Jedyna w swoim rodzaju
No weź, nie popełnij błędu Pokaż jej, że niczego ci nie brak
Pokaż się, chłopaku Nie każ się szukać.
Wstań, o tak Zaryzykuj już
- Nikt inny nie sprawił, że tak się czułam - Nie, nie
Idealnie do siebie pasujemy
- Gdzie ty jesteś? - Tu jestem
Tu jestem Tu jestem
Przestań się wygłupiać
Tu jestem Tu jestem
- Tu jestem - Gdzie ty jesteś?
Nikt inny nie sprawił, że tak się czułam
Idealnie do siebie pasujemy
Gdzie ty jesteś?
Tu jestem, dziewczyno Tu jestem
Idealnie do siebie pasujemy
Przepraszam.
Gdzie ty jesteś?
Nikt inny nie sprawił, że tak się czułam
Gdzie ty jesteś?
Czemu się tam nie pojawiłeś? Powinieneś tam być.
Nie wiem, Sami.
Widziałeś to, prawda?
Sto milionów ludzi widziało.
Wystąpiła publicznie. Musisz odpowiedzieć.
Kręcą ją twoje prace.
Sądząc po tym, jak intensywnie cię szuka, nie tylko one ją kręcą.
Sami, to…
To bardzo ważne dla Kiry. Nie chcę jej skrzywdzić.
Publiczne olewanie kogoś to świetny sposób,
żeby kogoś nie skrzywdzić, co?
Sami, nie było cię tam.
Gdybyś widziała ulgę na jej twarzy, gdy wzięła mnie za uznanego projektanta.
- Ona nie chce tego Ela. - Hej!
- Naprawdę nie chce. - O nie.
Siadaj.
Nie mów tak o moim przyjacielu.
To brak szacunku.
Czemu Kira nie powiedziała ci od razu, że jest Kirą King?
Bo nie obchodzą jej takie rzeczy.
Pozwoliłam, by ludzie na gali o tobie mówili,
bo moim zdaniem to wszystko prawda.
To będzie prawda.
Ale żeby świat w to uwierzył, ty musisz najpierw w to uwierzyć.
Wierzysz?
To na pewno zadziała?
Ogarniam ci PR, pozwól mi to robić.
- Podoba ci się? - Tak.
Twoja para jest tutaj, gotowa na spotkanie.
Emoji z błyskawicą.
- Wysyłaj. - Gotowe.
- Kira! - Jestem z ciebie taka dumna, El.
To niesamowite.
Tu jestem, dziewczyno!
- Stary. - Co?
- Napisała do mnie. - I co?
- Masz. Dzwonię. Dasz radę. - Co?
Halo.
Cześć.
- Gdzie się podziewałeś? - Byłem…
Byłem idiotą. Bałem się i…
Przepraszam, skończyłem z tym już.
Na pewno?
- Słuchaj, El, mój tata w to wchodzi. - Co? Naprawdę?
Chce zorganizować spotkanie. Jeśli znów uciekniesz…
Słuchaj, nie zawiodę cię.
- Obiecujesz? - Obiecuję.
Tylko się upewniam.
- Okej. - Dobra. Pa.
On ją kocha!
- Co tam, Zell? - Co tam, stary? Co u ciebie?
El i Kira King. On ja kocha.
- Jestem zakochany! - Zakochany!
Kira King? Co on kombinuje?
Projektujesz sneakersy dla Kinga!
- Zelly, chodź. - Dobra.
Co jest?
- Co? - Spójrz na niego.
- Kogo? - Myśli, że może nas oszukać.
- O czym my mówimy? - El za to zapłaci.
Teraz jestem wściekły
Biega po mieście Jakbyśmy nie wiedzieli
- Co on zrobił? - Trzeba z nim wrócić do szkoły
Dać nauczkę Niech wie, że ustalamy zasady
To się wydaje trochę wredne
Ale zrobiłbym wszystko By wrócić do Jersey
Wiem, niech zrobi nam pranie Niech sprząta nam pokoje
Myśl ambitniej, znajdźmy dowód Nie widzę innych opcji
- Ty albo ja - Musimy go powstrzymać
Co musimy zrobić
Szukać wysoko i nisko Musimy znaleźć to, czego szukamy
Do dzieła El myśli, że nic nie wiemy
Nie, nie, nie El ma się za mądralę
O nie, nie, nie Przeszukamy to miejsce
Teraz, teraz, teraz Wszystko zakończymy
Zakończymy
Jestem tu, dziewczyno.
Jestem tu!
El myśli, że nic nie wiemy Nie, nie, nie
El ma się za mądralę O nie, nie, nie
Jestem tu, dziewczyno Jestem tu
Wszystko zakończymy Zakończymy
A więc to ukrywa
Fajny but A gdzie jest drugi?
Ogarnij się Nie rozumiesz? Oto dowód
- Ale to tylko but - Taki jak ten w wiadomościach
Musisz go czymś zająć
Ja zrobię resztę Przyłapię go
O tak! Pokażę mu swoje techniki w judo
Za dużo Idź poprzewracać kartony
- O rany, co za bałagan. - Ale bałagan.
Ultra bałagan.
El myśli, że nic nie wiemy O nie, nie, nie
El ma się za mądralę O nie, nie, nie
Zniszczymy to miejsce
Wszystko zakończymy Zakończymy
Chodź tu.
Idealnie. Chyba mam fotę. El musi wiedzieć, z kim zadziera.
O tak Zrobiłem to
- Chyba raczej ja - Zrobiliśmy to ty i ja
- Ty tylko stałeś - A więc to tak?
Złapał przynętę To jego wielki błąd
Teraz już go mamy
El myśli, że nic nie wiemy O nie, nie, nie
El ma się za mądralę O nie, nie, nie
Zniszczymy to miejsce Teraz, teraz, teraz
Wszystko zakończymy Zakończymy
- Dobra, gotowy? - Na co?
Musimy powiedzieć Kingowi Przećwiczmy to
Zejdźcie nam z drogi, puśćcie nas Oto prawda
Kojarzy pan Ela On pana okłamywał
Robił z siebie Undergroundowego projektanta
Tak naprawdę W magazynie macha szczotką
To tylko dzieciak z Queens To oszust, zdrajca
Obsługuje klientów Sprawdza stan towarów
Wierzy, że może być jak King
Ale tak naprawdę To tylko chłopak z marzeniami
Cicho. Nie obudź go.
WYŁĄCZ
El myśli, że nic nie wiemy O nie, nie, nie
El ma się za mądralę O nie, nie, nie
Zniszczymy to miejsce Teraz, teraz, teraz
Wszystko zakończymy Zakończymy
El myśli, że nic nie wiemy O nie, nie, nie
El ma się za mądralę O nie, nie, nie
Zniszczymy to miejsce Teraz, teraz, teraz
Wszystko zakończymy Zakończymy
Nie, nie, nie
- To dziś. Zaspałeś? - Nastawiłem budzik.
Musimy lecieć, bo się spóźnisz.
krawat czy muszka.
Chcę wyglądać profesjonalnie.
Punktualność jest profesjonalna.
Bardzo śmieszne.
Stary.
DEBIUT KING6 SNEAKERCON
To takie piękne.
Zaprezentujesz go dziś? Projekt na Sneakercon?
Tak. Zainspirowany Kirą.
Gdzie but?
- Co? - Sami, gdzie jest but?
Gdzie mój but?
- Chodź. Musimy iść. - Muszę znaleźć but.
- Nie musisz. - Nie mogę iść bez buta.
- Możesz. Widziałeś to. - Sami.
- Tak. - Posłuchaj mnie.
Kira cię zna. Wie, że to twój but.
Chodzi o twoje nowe projekty.
Tym wszystkich przekonasz.
O ile zdążymy na metro.
- Ruszajmy. - Niezły.
Nie „niezły” tylko niesamowity.
Chodź.
Jestem wystarczający.
SNEAKERCON NA ŻYWO ZOSTAŁY DWA TYGODNIE
- Pa. - Powodzenia.
Miło było was poznać. Dziękuję za poświęcony mi czas.
Bardzo dziękujemy.
Powodzenia na spotkaniu. Nie chcemy, żeby źle poszło?
- Co? - Pajac.
Cholera!
Hej, Kira.
Chciałeś spotkać się z tatą.
Idź.
Bracia mieli o tobie wiele do powiedzenia.
To moi bracia przyrodni i nie może im pan ufać.
Chcesz mówić o zaufaniu?
Mogę wszystko wyjaśnić. Kira, proszę.
Usiądź.
Powiedziałeś jej, że jesteś projektantem?
Popularnym projektantem z fanami na całym świecie?
Zaprojektowałem je. Jestem projektantem.
Ale skłamałeś.
Tak.
Czyli jesteś oszustem.
W tym wszystkim chodziło o to, żebyś wyrobił sobie nazwisko.
Wykorzystał naszą markę i followersów, żeby trochę zarobić.
- Nie, to nie tak. Ja nie… - Nie?
Czy twój ojciec nie próbuje właśnie sprzedać
zadłużonego sklepu z butami?
Trey to mój ojczym. To sklep mojej mamy.
Zaprojektowałeś je, czy to też oszustwo?
Nie. Tak.
Ten but to mój projekt.
Absolutnie.
I mamy ci uwierzyć? Sneakercon jest za parę tygodni!
Postawiłeś nas w trudnej sytuacji. Kira za ciebie ręczyła.
Po raz pierwszy wystąpiła publicznie, a to wszystko były kłamstwa.
Chyba skończyliśmy.
Nie kręć się więcej przy mojej córce.
Kira, proszę.
Słuchaj, bardzo mi przykro.
- Jak mogłeś skłamać? - Nie chciałem.
Wiedziałeś, że to ważne.
Chciałaś, żebym był tym, kogo we mnie widziano…
Więc to moja wina?
- Nie. - Niewiarygodne.
Mówię tylko, że moje projekty ci nie wystarczyły.
Myślałem, że jeśli powiem, kim jestem, nie spojrzysz na mnie tak samo.
Nie płacz. Proszę.
Jestem tym samym kolesiem.
- O nie. - Jestem. Kira, daj spokój.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Żegnaj, El.
- Przepraszam. - Ochrona.
Kira, przepraszam.
- Proszę. Daj spokój. - Dość. Proszę wyjść.
Kira!
- Wyprowadzam pana. - Nie trzeba.
- Jak poszło? Udało się? - To koniec.
LIKWIDACJA SKLEPU!
WYPRZEDAŻ Przecena 30% lub 2 pary za 1
Pani Singh. Wie pani, że robię to w każdą środę wieczorem.
Muszę nauczyć się robić to sama.
Kochanie, nie szkodzi. To będą moje ćwiczenia.
Nie wierzę, że się stąd wynosisz.
Wszystko poszło tak szybko.
Chodź. Odzywaj się.
Będę tęsknić.
Co z jego marzeniami?
Czy przez jeden błąd jego pasja i talent miały pozostać niespełnione?
A może dzielnica, którą kochał i której ducha reprezentował,
miała połączyć siły i dać mu ostatnią szansę?
To by była prawdziwa magia, co?
Kira.
- Dziś wielki dzień. - Tak.
- Ważny dzień. - Dla Liv.
Dla nas wszystkich.
Też jesteś ważną częścią tej firmy. I tej rodziny.
- Jesteśmy Kingami. - Ja się tak nie czuję.
Popraw koronę.
Ostatnio byłam z ciebie bardzo dumna.
Czemu?
Totalnie nawaliłam.
- To wszystko kłamstwo. - Wszystko?
To, co El mówił o swoim doświadczeniu.
Trochę przesadził.
Ale ty też.
To moja wina, że skłamał? Nie rozumiem.
Nie mogłaś chcieć tego tak bardzo, że skłoniłaś go
do powiedzenia tego, co chciałaś usłyszeć?
- Może. - Może.
Chodź. Posłuchaj.
Młodej kobiecie niełatwo jest zostać usłyszaną,
przebić się pośród innych głosów, zwłaszcza twojego ojca.
- Tak. - Prawda?
- Tak. - Masz niewyparzoną gębę.
Tak.
Ale to zrobiłaś.
Jestem z ciebie bardzo dumna,
bo to znaczy, że zaczynasz odnajdować własny głos i sobie ufać.
- A to oznacza, że dojrzewasz. - Tak.
Owszem, nawaliłaś. Wszystkim nam się zdarza.
Najważniejsze, żebyś zrozumiała,
co zrobić inaczej następnym razem.
- Chyba masz rację, mamo. - Jasne, że mam rację.
Wiesz, ile razy mówiłam takie rzeczy Liv?
- Naprawdę? - I twojemu tacie.
- Absolutnie. - Co?
Nie stał się Kingiem zupełnie sam, kochanie.
- Maleństwo. - Co was tak bawi?
- Kochanie. - Co?
- Świetnie wyglądasz. - Przestań.
Wstawaj. Musimy ruszać.
- Kocham cię. - Dobra. Wstawaj.
Dobrze.
- Daj te włosy. - Gadałyście o mnie?
- Nie. - Nie.
Śniadanie, już.
Sam kształtujesz…
- Sam kształtujesz wła… - Nie.
Nie.
- Sam kształtujesz własne życie - Co?
Sam kształtujesz własne życie
Drzemka – Wyłącz
Sam kształtujesz własne życie
Sam kształtujesz…
Muszę lecieć.
Moje ręce chyba urosły.
- Tak, urosły. - Sam nie wiem.
Dobra. Powoli kończymy?
- Trzy pudła dla ciebie… - Aż trzy?
- …i pół dla mnie. - Cholera.
Wracamy
O rany.
Wracamy do Jersey
Sami!
- Spadamy stąd - Właśnie, stary.
Widziałeś, żeby ktoś tak pracował, by wrócić do Jersey,
- a w ich przypadku w ogóle pracował? - Słuchaj…
Musisz ich spowolnić.
- Muszę dotrzeć na Sneakercon. - Jedziesz?
- Tak. - Stary! O tak!
Znajdę Kirę i wszystko naprawię.
- Mam buty. - Jestem z ciebie dumna.
- Rób to, co robisz najlepiej. Scenę. - Robi się.
- Zaczynamy! - Druga runda.
- Joł. - Okej?
- Tak. - O rany.
Pomóc wam z czymś?
Pomóc? Wyciskam dwa razy tyle co wy…
No tak!
- Nie. - Okej. Tak…
Sami, trochę nam się spieszy.
- Nie dotykaj tego. - Ale ekstra.
Zdejmij to. Nie. Pobłogosławił to mój sensei.
- Nie możesz go nosić. - Ekstra!
Zdejmuj to.
- Nie brudź. - Błyszczy!
- Przestań. - Nie wiem, co się dzieje!
- Wyjeżdżamy. - Jaram się!
- Przestań. - Oddawaj!
- Przestań! - Niewiarygodne. Oddawaj!
Dobra. W porządku.
- Co z tobą? - Masz.
Uważaj na zamykające się drzwi.
I tak nie chciałam wam pomagać. Nara.
SNEAKERSY KING6 NA ŻYWO SNEAKERCON CLEVELAND
Witam Sneakercon i fanów King6.
Tak!
Sporo dziś dla was przygotowaliśmy.
Cieszymy się, że zaprezentujemy wam
najnowsze buty King6, Sleeksy, które osobiście rozwijałam.
Niesamowite, że nadajemy do naszych fanów
na Sneakercon Cleveland.
Mamy dla was niespodziankę,
więc oglądajcie nas na żywo o 10.
Dziękuję niesamowitym fanom, którzy tu dziś przyszli.
Kochamy was.
- Nie zauważyłem cię. - Serio?
NA ŻYWO SPOD SIEDZIBY KING6
Co?
Zelly!
Co tam? Czujesz już świeże powietrze z Jersey?
- El zniknął. - Co?
Pojechał na jakiś Sneakercon.
A jeśli zbierze kasę, żeby zachować sklep?
- Jedziemy? Ja prowadzę. - Tak.
- Nie. - W porządku.
Chodź.
Bez obaw.
Dobra. Ruszamy.
El zniknął, ale wiemy, gdzie jest.
- Pa. - Wrócimy za godzinę.
- O co chodzi? - Rusz się.
Spóźnimy się. Gdzie El?
- Co? - Do zobaczenia niebawem.
Bez żartów. Wysiadajcie.
- Nie żartujemy. - Tato, wyluzuj.
- Czekajcie! - Pa!
Dokąd jedziecie? Wracajcie!
Zamordowaliście pachołek!
Nie stać mnie na to.
Sami. Co się dzieje?
Powiesz mi, gdzie jest El?
Nie może pogrzebać tej transakcji.
Wiem, że nie chce wyjeżdżać.
On nie rozumie.
Nie. To pan nie rozumie.
Pański pasierb jest utalentowany, dobry, pełen nadziei,
mimo pańskich wysiłków.
Wie pan co?
Czas, by zobaczył pan, kim El jest naprawdę.
Kto jest gotów na klasyki Kinga?
Przekonaliśmy go, by odkurzył hit z lat 90.
- z czasów na boisku. - Co?
Wróćmy do lat 90.
- Wspomnienia. - Ekstra.
K a potem I N a potem G
Nie chcesz latać Po niebie i ty?
Ciężki w banku Szybki na boisku
Bum szakalaka, gdy dzwoni kosz
Chcesz, to bierz
Nie patrz na rywali
Kira, proszę.
Cofnij się Nim podkręcę tempo
Jestem na szczycie Chcieliby się wspiąć
Mówisz o lojalności?
Jestem królem Królewska krew
To król, patrz w górę…
- Proszę. - Nie. W porządku.
Rozegraj dogrywkę
- Co, El? - To dla ciebie.
Weź je, proszę. Zaraz sobie pójdę.
Jest na nich malutkie „K”.
- To dla mnie? - Jedyne w swoim rodzaju.
Tak jak ty.
Wiem, że cię okłamałem. Przepraszam.
Nie jestem taki.
Nie tak mnie wychowano.
Jestem synem niezwykłej kobiety,
która nauczyła mnie, że sneakersy to okna duszy.
Pokazują czyjeś doświadczenia, mówią ci…
Kim jest dana osoba, na czym jej zależy.
Przykro mi, że tak długo to trwało. Zależy mi tylko…
Na tobie.
Już za późno.
Dziś wypuszczamy nowe buty.
Myślisz, że po to przyszedłem?
Przyszedłem przeprosić.
Przyszedłem tu dla ciebie, a nie butów.
O nie. Wypad.
Dość już narobiłeś szkód.
- Ośmieszyłeś moją rodzinę… - Liv!
- …i zraniłeś moją siostrę. Wynoś… - Boże. Liv, już dobrze.
El przyszedł przeprosić.
Ja też powinnam.
- Co? - Co?
O czym ty mówisz?
Przepraszam, że skłoniłam cię do tych kłamstw.
Tata mówił, że doświadczenia są ważne.
I… Sama nie wiem.
Tak się przejęłam, że zapomniałam, co jest ważne.
co reprezentuje moja rodzina, w co sama wierzę.
Twój talent. Twoja pasja.
El, jesteś niesamowity.
I wierzę w ciebie.
To powinno wystarczyć.
Spójrz na jego prace, Liv.
Widowiskowe, nie?
To nie mnie musisz przekonać.
Wyraziłeś nimi siebie. Zaprezentujesz je?
El, dasz radę.
Dla ciebie, Manhattan…
Wszystko.
O rany.
Dziękuję. Sneakercon, jesteście gotowi?
- Przepraszam - Znowu ty?
- Tak - No i co?
Popełniłem błędy, to jasne Nie ufa mi pan
Dlatego musiałem przyjść Pan jest King
Łaty na kicksach Reprezentują Queens
Queens!
- Przez Sami myślą, że kłamię - Kłamiesz?
- Kira nie wierzy - Nie wierzy?
Nie można ufać kłamcom
Można na mnie liczyć Proszę mi wierzyć
Zmieniam świat projektowaniem Patrz na kicksy, nie ma lepszych
Bez urazy, tam skąd jesteśmy
Nie można zapominać O własnych korzeniach
Moja mama zmarła Wkroczył mój ojczym
Obwiniając mnie O swoje problemy
Trzymałem notes I szkicowałem kicksy
Łzy i marzenia Tylko to mi zostało
- Masz to! - Rozumie pan?
Dawaj, El!
King, pozwolisz mu na to?
To nie lata 90.
- Dawaj, King. - Więc tak ma być?
- Tak ma być? - Dawajcie jakieś nowe bity.
Rozumiem, młody człowieku Moje serce jest z twoją rodziną
Wiem, że robisz, co możesz
Ale przez to wszystko Wpadłeś w tarapaty
Więc co robisz Myślisz, że uciekniesz
Kłamiesz Wciskasz wszystkim kity
To nie twoja wina Czy tylko popisówa?
Słabe zachowanie To nie coś, co zignoruję
Jaki ojciec Pozwoliłby córce
Związać się z kimś Kto nie jest uczciwy?
Prawdziwy człowiek honoru Nie może stać
Na fundamencie ze złamanych obietnic
Masz go!
Będę szczery Jestem z Queens
Musiałem przetrwać na ulicach I to widać
Masz wielki talent Nie poddawaj się
Dałem ci klucze To, co musisz wiedzieć
Doceniam pańską radę
Ale pańskie życie to dzień A moje życie to noc
Tak? To zła droga Ogarnij się
Miałeś robić wielkie rzeczy Wierzyłeś w to?
- Z początku - Czyli?
- To wyglądało jak plan - I nim było
Ale nim nie było Bo tak
Nie sądziłem, że jako ja Wejdę do drużyny
- Więc skłamałeś - Żeby pana poznać
Pańskie buty mnie uskrzydlają Jakbym leciał gdzieś wysoko
Tak jak mnie Projektant roku, możliwe
Prosto z mostu Tak jak Queens
Niech żyje Queens!
Tato. Spójrz na jego buty.
Dzieciak przypomniał ci o korzeniach.
Są naprawdę ekstra.
Hej, nie!
Cisza. Bądźcie cicho.
Wiecie, kim on jest?
Bo gdyby tak było, nie klaskalibyście.
- Nie klaszczcie, to kłamca - To oszust
Serio myśleliście Że to projektant?
- Rany - Że stworzył arcydzieło?
- To smutne - To jakaś tragedia
Czy nie ma miliona Lepszych sneakersów?
Nie okazujcie mu miłości Przejrzyjcie jego blef
Wyjeżdżamy Nie pozwolę
By trzymał nas w tym syfie
Zelly, Stacy?
Co się dzieje?
Czekaj.
- Trey, prawda? - Tak
- Jestem Darius King - Okej
Coś jest nie tak Między tymi nastolatkami
Wiem, jak ciężko być rodzicem Ale ci dwaj, mówię ci
Mają kiepski wzrok I wymyślają bzdury
Jestem z Queens A to, gdzie zaczynasz
Nie znaczy, ze nie spełnisz marzeń To kwestia talentu
Rozumiesz?
Teraz rozumiem, co się dzieje.
O rany. El, sam je zrobiłeś?
Nie rozumiem, czemu mi nie pokazałeś.
Nie powinienem był kłamać
Moja matka szanowała Prawdomówność i uczciwość
A jeśli ją zawiodłem To tylko moja wina
Z całego serca przepraszam
„Mój chłopak”
Kiro, panie King, wasza wiara dowodzi Że nigdy nie byłem tylko magazynierem
Nauczyłem się czegoś Nie spodziewałem się
Nie udawaj kogoś, kim nie jesteś
Bądź sobą
Dobrze być sobą
To miłe uczucie
El, nie wiedziałem
Ale teraz rozumiem
Powinienem być lepszy
Gdy twoja matka żyła Byłem dużo lepszy
Ale głęboko wierzę Lepiej późno niż wcale
Druga szansa?
Druga szansa…
Synu?
Dobrze.
Każdy zasługuje na drugą szansę.
Dziękuję.
Nie chcę się wcinać
El, chcę złożyć ci propozycję
Zanim to zrobię Czy chcesz powiedzieć coś jeszcze
Zanim nawiążemy współpracę?
Tak
Kocham pańską córkę
Idź! Dawaj!
Tak, El!
Rok później
Nie zrozumiesz drugiego człowieka Póki nie włożysz jego butów
Patrz, jak rozkwitają Stając się kimś nowym
To, co możesz osiągnąć Nie ma ograniczeń
Więc idź tam, gdzie kwitną róże
W GÓRĘ
Leć i nie zapominaj
El, stary.
Możesz być najlepszy
Gdy światło jasno świeci W oddali
- Musisz za nim gonić - Gonić, gonić
W tym życiu dostajesz to, co dajesz
- Więc daj z siebie wszystko - Przyjmij to, przyjmij to
Przyjmij to
Bo masz w sobie tę siłę Pozwól jej rosnąć
Przeszłość wypełnia serce i cię prowadzi Ale musisz iść przed siebie
Lecieć, jakbyś miał nie zapomnieć
Jest twoje, jeśli je weźmiesz Bo sam kształtujesz własne życie
Jeśli marzysz To w to uwierz
Urodziłeś się By być gwiazdą na niebie
Nie ma sufitu Sięgaj coraz wyżej
Urodziłeś się By być wielki, mieć dziedzictwo
Więc leć, jakbyś miał nie zapomnieć
Jest twoje, jeśli je weźmiesz
Weźmiesz
Musisz tylko za nim gonić
Sam kształtujesz własne życie
Oto historia chłopca, który próbował wzlecieć pod niebo w butach Kinga,
ale ostatecznie odkrył, że najłatwiej się leci,
pozostając wiernym swoim korzeniom
i wspierając innych marzycieli.
Koniec
Sięgaj coraz wyżej
Urodziłeś się By być wielki, mieć dziedzictwo
Jeśli marzysz To w to uwierz
Urodziłeś się By być gwiazdą na niebie
Nie ma sufitu Sięgaj coraz wyżej
Urodziłeś się By być wielki, mieć dziedzictwo
Totalnie na czasie
Limitowana edycja Przyjedź wcześnie
Numer 33 na mojej koszulce
Gwiazda od niskich po te za kostkę
Kolejka na pięć przecznic Niech wypuszczą moje kicksy
Kicksy, kicksy
Totalnie na czasie Nikt nie depcze mi po kicksach
Kicksach, kicksach
„Co to? Wypasione podeszwy”
Wypas, wypas, wypas
Moje kicksy totalnie na czasie
Mama mawiała „Wyobraźnia to klucz”
Przekształć ją w rzeczywistość
Naprzód, zrób to Idź i to zdobądź
Hej, hej, hej, hej
Przeznaczenie wzywa Daj z siebie wszystko
Pracuj
Hej, hej, hej, hej
Przeznaczenie wzywa Daj z siebie wszystko
Maria Zawadzka-Strączek