Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Rachel?
Samuel.
Nie martw się, mamo.
Twój syn stanie się lepszym amiszem.
Pisz do nas, synu. Słyszysz?
Pisz.
Eli.
Dzień dobry.
Kiedy zakończy się twoja Rumspringa,
zostaniesz ochrzczony,
ożenisz się
i zapuścisz brodę.
Już czas.
Drogi tato, droga mamo.
Powinienem był was posłuchać i podróżować statkiem.
Nie ma gorszego wynalazku od samolotu.
Dzięki Bogu! W końcu tu jestem. Moja Rumspringa może wreszcie się zacząć.
Jadę już do wujka.
Będę dbał o naszą rodzinną Biblię.
Obiecuję.
Wasz syn, Jacob.
Taxi!
Nie odróżniliby Basquiata od kolorowanki.
Znajdź coś i napisz na tym „krowa” czy coś.
No proszę, dżentelmen.
Uważaj, moja torba!
Dziękuję.
Do zobaczenia.
Dzięki za pomoc.
Mówię po niemiecku.
No to miłego pobytu w Berlinie.
Moje rzeczy!
- Miłego lotu. - Nigdzie nie lecę.
Tylko kogoś odbieram.
Stój!
Mój worek!
- Woźnico, za tamtą maszyną! - Że co?
Proszę gonić tamto auto.
Wspaniale!
Ale jazda!
PIERWSZY LOT
Kogo śledzimy?
Mój worek.
- Mój bagaż. - Twoje torby?
Chyba nie zostawiłeś w nich hajsu?
- Masz pieniądze? - Jestem amiszem.
Dla nas pieniądze nie mają żadnej wartości.
Dzień dobry.
Lista?
Masz więcej brokatu?
Matko Boska!
Jaki on śliczny.
Idealny.
Vintage. Retro.
Zróbmy zdjęcie.
Nie! Żadnych zdjęć.
Nie róbcie zdjęć. Jestem amiszem.
- Dobra. - Co jest?
To amisz.
Bóg zabrania zdjęć.
To próżność.
- Co? - Pojęcia nie mam.
Nie łapię.
Bóg.
To nie mój bóg.
- Hej, stary. - Co tam?
O to chodziło.
To wszystko?
Jeszcze to.
Cześć. Kim jesteś?
Co?
Jak się masz?
Dobrze, dzięki.
- 13,60. - Też jestem amiszem.
Słucham?
To moja Rumspringa. Twoja też?
Nie, wpadłem po piwo.
- Na razie. - Pa.
Zgubiłem worek z pieniędzmi i rodzinną Biblią.
Muszę go znaleźć.
Proszę, pomóż mi.
Wujek miał mnie odebrać z aeropola.
Z aeropola? Serio?
Z lotniska. Pewnie wciąż tam jest.
Co ty pleciesz?
ZA 10 MINUT
Chłopaki, zmiana planów. Odezwę się.
Pogięło cię? Łazisz za mną czy co?
- Tak. - Tak?
Nie życzę sobie. Spadaj.
Co z tobą, koleś?
Proszę, pomóż.
Muszę znaleźć menonitów.
- Moje rzeczy… - Hej!
ZA 5 MINUT
Hej!
To ścieżka rowerowa, dupku!
Nie stajemy.
Nie patrzcie tam.
No dobra.
JAK OPATRZYĆ RANĘ?
Cześć!
Dziś pokażę wam, jak opatrzyć ranę domowym sposobem.
Najlepiej ją schłodzić i zakleić plastrem lub bandażem.
Jeśli rana nadal krwawi, idźcie do lekarza.
Masz. Trzeba schłodzić ranę.
To moja pizza, ale jeśli to pomoże…
Przydałby się jeszcze plaster, brachu.
Cześć, Bo.
Cześć, Freja.
Alf? Drzwi były otwarte.
Uwielbiam twoje SMS-y.
Nie pisałam do ciebie.
Mówię ogólnie.
Zawsze mi miło, gdy piszesz.
Ktoś wysłał ci emoji z miodkiem?
Co? Nie.
A ty wpadłaś tak sobie czy…?
Mamy tu amisza.
- Ktoś go potrącił. - Amisz?
Tak.
Oni żyją ekologicznie.
- To takie fascynujące! - Jeszcze jak.
No dobra, to ja do ciebie pisałam.
Muszę iść.
Pa.
Dokąd?
Mam urwanie głowy w pracy. A ty i tak masz co robić.
Co?
Pomóż mu.
No tak… I tak zaraz sobie pójdzie.
- Ale z ciebie nazista. - Co?
Nawet uchodźcą nie możesz się zająć.
On znikąd nie uciekł.
- Tylko… - Ale z ciebie samolub.
Idziesz sobie, bo praca ważniejsza,
ale to ja jestem samolubem?
Cześć!
Jestem Freja.
Uwielbiam waszą ekokulturę.
Jacob Hostetler z rodziny Hostetlerów ze wspólnoty amiszów.
Ale super.
Gdybyśmy wszyscy żyli jak amisze,
świat nie skończyłby się za 50 lat.
Jacob,
co taki dobry człowiek jak ty robi w Berlinie?
To moja Rumspringa.
Robimy wtedy rzeczy, które zwykle są zabronione.
- Ekstra. - Żeby wyzbyć się wątpliwości.
Jak na urlopie naukowym.
Robiłabym mnóstwo rzeczy.
Popracowała rękami, założyła ogród.
Wyrywałabym chwasty,
lepiła garnki…
- Nie, inne rzeczy. - Coś z sierotami.
Nie, sprawdzamy, jak wygląda inne życie.
Możemy spotykać się z ludźmi i pić.
- Imprezować. - Spoko.
Znalazłeś dobrego nauczyciela.
Jacobie,
myślę, że to Alf mógłby nauczyć się więcej od ciebie.
Świetnie.
My, amisze, chętnie pomagamy innym.
Muszę iść.
Pracuję nad czymś ważnym. Chcę czynić dobro.
Ale komu ja to mówię?
Pa.
Pa, Bo.
Wybacz, chciałbym ci pomóc,
ale to nie najlepszy dzień.
No dobra.
Chwileczkę. Muszę…
Mam…
Masz konto PayPal?
- Bo, masz… - Krypto.
Tylko krypto.
Nie szkodzi. Pięknie dziękuję, Alf.
Panie Bo, pięknie dziękuję za plaster.
POWSTRZYMAJMY EFEKT CIEPLARNIANY
Brachu, nie jestem amiszem.
#PRZYSZŁOŚĆJESTKOBIETĄ
Stary!
Bo, zużyłeś wszystkie bibułki?
Na co?
Pięknie dziękuję. Bóg z tobą.
Chłopcze.
Twoje śmieci.
Dawaj forsę.
I telefon.
- Nie mam. - Kłamiesz?
Trzymaj go.
Nie mam telefonu.
- A ten co? - Ratunku!
Pomocy!
Hej, pogięło was?
Nie widzicie, że gość jest upośledzony, kundle?
Spadać stąd.
- Pa, Adolf. - Alf.
Frajer.
Ja nie biję ludzi.
Właśnie widzę.
Gdzie twoja broda?
Potrzebowałem odmiany.
Nie więcej niż dwa tygodnie. Albo krócej.
I płacisz czynsz.
Musisz płacić, żeby tu spać.
- Ja jestem przeciwny. - Bo!
Kto jest najemcą?
Mamy tu kilka zasad.
Czynsz płacimy co tydzień.
W dzień musisz wychodzić, bo…
potrzebujemy przestrzeni do myślenia.
Nie możesz trzymać zwierząt, puszczać złej muzyki i używać telefonu.
A jak przyjdą dziewczyny, to nie gadaj o amiszach.
Nie ma sprawy. Załatwione.
Mam własne zasady.
Wstaję i kładę się spać ze słońcem,
modlę się przed jedzeniem i czynię dobro.
Żadnych narkotyków, alkoholu,
samochodów, tańca,
przemocy, muzyki,
instrumentów… poza harmonijką, ale tylko na polu…
Słuchaj, u nas mawia się:
„Czasami jesz niedźwiedzia,
a czasem niedźwiedź zjada ciebie”.
Nieważne.
Umowa stoi?
Tak, stoi.
Pięknie dziękuję.
- Pięknie dziękuję. - Tak.
Pięknie dziękuję.
#UCHODŹCYMILEWIDZIANI
Rąbiesz drewno?
Czasami.
- Ile kłód porąbiesz w minutę? - Piętnaście.
Chodź tutaj!
Giń, kosmito!
Ci Anglicy!
Gdzie jedzenie?
Żona poszła na zakupy?
Żona? Mówisz o Freji?
Nie jest moją żoną.
Czyli siostrą?
Uprawiamy seks.
Zazwyczaj.
O ile się jeszcze odezwie.
Mam to gdzieś. Nie zawsze rozmawiamy.
To wolny kraj.
Pij.
Wspaniałe!
Bardzo dobre.
No dobra.
- Wiesz, kto ma twój worek? - Nie.
Tamta pani była bardzo ładna.
Zgubiła kartę ze wzorkiem.
Nie wiem, co to znaczy.
Alf…
To chyba ściśle tajne.
Koleś, to kod QR.
Dobra, pomogę ci.
Pięknie dziękuję.
Ekstra, co?
Ma sześć cylindrów?
Tak?
Kocham samochody!
Mogę wsiąść?
Ale głośno.
Tata dał mi powóz, gdy skończyłem 16 lat.
Ja odziedziczyłem brykę.
Po maturze.
Po czym?
Po skończeniu liceum.
Chyba nauczyłeś się czytać i pisać?
- I arytmetyki. - Tak?
To wystarczy.
Wtedy ojciec dał ci powóz?
Ot tak?
Bez powodu?
Żebym odwiózł dziewczynę po zajęciach biblijnych.
Ale żadnej jeszcze nie znalazłem.
Tatę i mnie bardzo to zasmuca.
Mojego smuci tylko to, że nie robię kariery.
Kariery?
Właśnie to musisz robić w życiu?
Pojęcia nie mam.
A ty co musisz robić?
Być dobrym człowiekiem.
Hej!
Trafiliśmy do Seitanbraten?
Macie tu saumage?
Saumage?
Tak, wyjaśnię.
Bierze się żołądek świni,
nadziewa ziemniakami…
Spotkaliśmy pewną kobietę.
No, powiedzmy. Zgubiła tę wizytówkę.
To karta lojalnościowa.
Dostają je tylko goście premium.
Premium?
- Dasz adres? - To bezpieczna przestrzeń.
Szanujemy ludzi i zwierzęta.
Ciężka sprawa.
Wystarczy, że zeskanuje kartę przy kasie,
a poznasz nazwisko, adres, wszystko.
Hej, kochaniutki!
Mógłbym tu pracować.
Umiesz gotować?
Tylko kobiety gotują.
- Mówiłaś o klientach premium? - Tak.
Co gwarantuje taki poziom?
Cztery zamówienia miesięcznie.
Słyszałem, że to najlepszy dostawca w Berlinie.
Ma samochód?
Jaki pan dobry, panie Bo.
Oddasz mi je, gdy wznowią rozgrywki hokeja.
Oczywiście.
Ty to zbudowałeś?
To mój ostatni projekt.
Podoba ci się?
Bardzo ładny.
- Co to jest? - Biblioteka.
Zastanów się.
Co cię trapi, gdy wchodzisz do biblioteki?
W środku jest tyle książek,
że nie wiadomo, którą przeczytać.
W mojej bibliotece używa się apek.
Inteligentna architektura.
Będziesz przeglądać recenzje, mijając książki.
Wyobraź sobie, że wchodzisz,
a wszystkie półki są pełne.
Ja już wybrałem książkę.
Którą?
Stary Testament.
Jasne. Innej pewnie nie znasz.
Znam.
Nowy Testament.
Stary, Biblia? Nic więcej?
- Liczy się tylko Słowo Boże. - Uwaga!
Jasne.
- To wszystko. - Pięknie dziękuję.
Amisze raczej nie są grupą docelową.
Drogi tato, droga mamo. Muszę zostać w Berlinie nieco dłużej.
Stało się coś złego.
Zgubiłem rodzinną Biblię.
Ale spokojnie, Bóg zesłał mi pomocnika.
To Anglik. Ma na imię Alf.
Wydaje się trochę samotny.
Nie wiem, co robi przez cały dzień w swoim mieszkaniu,
ale ma dobre serce.
Dopóki nie znajdę kobiety, która zabrała naszą Biblię…
Halo?
Kto tam? Halo?
Przyjechało jedzenie.
Wierzcie lub nie, ale nawet z nimi zamieszkałem.
Mimo to staram się żyć jak każdy dobry amisz.
Wasz syn, Jacob.
Dobry wieczór.
Amisz! Jezu!
Prawie dostałam zawału.
Alf!
- Alf. - Tak?
Nie mogę już spać na kanapie. Potrzebuję łóżka.
To drzewo nada się na łóżko. Amisze wszystko robią sami.
Bierzemy się do roboty?
To ile kłód porąbałbyś w minutę?
Ze 24.
Tak?
Dobrze.
- Ja? - Tak.
Jasne.
Przeklęty Anglik! Mogłeś się okaleczyć!
Pokaż, jak się to robi.
- Zaraz ci pokażę. - Nie mogę się doczekać.
Stań trochę dalej.
- Teraz. - Tutaj?
Z góry.
A teraz…
- Co to znaczy? - Uciekaj.
Bóg jest miłością Zbawieniem darzy
I kocha bardzo…
To Hostetler!
Jacob.
Bóg jest miłością
Miłuje mnie
UBEZPIECZENIE SAMOCHODU
Jesteś gotowy, synu?
Chcesz żyć jak prawdziwy amisz w naszej społeczności?
Przez resztę życia, z żoną?
Z dala od światowych pokus?
Tak, tato.
Ukryłeś magazyn o samochodach.
Ina Kantas?
Dzięki.
Chwila! Kim jest ta pani?
Czekaj!
- Hej! - To Ina Kantas?
Ma moją rodzinną Biblię.
Wreszcie.
Chciałam to wyrzucić. Pa.
NAZWISKO I DATA URODZENIA
Spójrz.
W naszej starej rodzinnej Biblii
wszyscy jesteśmy razem.
Tam, w naszej starej ojczyźnie,
w Niemczech.
Tam są twoje korzenie.
Wszystko z tobą dobrze.
Może oni powiedzą ci, skąd pochodzisz.
Jedź tam i wypełnij pustą stronę.
Co jest, kurwa?
To imiona i nazwiska całej twojej rodziny?
Aż do 1754 roku?
A to jest ostatni Hostetler.
Została jedna pusta strona.
Gdy znajdę pierwszego z nas w dawnej ojczyźnie,
odkryję, czemu jestem amiszem, i przyjmę chrzest.
Ekstra!
Jak dostanę się jutro do menonitów?
Dobra…
Dojedziesz pociągiem ICE.
I-C-E.
Mogę cię zawieźć.
Pewnie i tak nie wolno ci jeździć pociągiem.
Możemy jeździć czymkolwiek, o ile nie jesteśmy kierowcą.
Ale bardzo mi pomogłeś. Pięknie dziękuję.
Sam tam dotrę.
W życiu nie spałem tak długo.
Jest ósma rano.
Śpij dalej.
- Nie ruszaj się. - Co robisz?
Zanim pojedziesz do menonitów, mam dla ciebie prezent pożegnalny.
Przejrzyj się.
Jak żonaty mężczyzna.
Mój kumpel Jorge urządza imprezę pożegnalną,
jestem współorganizatorem.
Może…
też chciałbyś wpaść?
Daj spokój. Jedna noc więcej nie zrobi różnicy.
Sam nie wiem.
Wiesz co?
Pójdę sam.
Rób, co chcesz z tą brodą. Przejdź się po okolicy.
Zrób to, co zrobiliby twoi krewni. Pa.
Pójdę.
Ten jeden raz.
Bo, stary!
- Amisz idzie na pierwszą imprezę! - Tak!
Imprezka!
Nie rób tak.
To nie jest fajne.
Dobrze.
Zrób tak…
A potem… i pstryknij.
Pstryk.
Chodź.
Tak!
- Cześć! - Cześć!
Super impreza!
PA, JORGE I JACOB
Gdybyśmy się pogubili, spotkamy się przy wannie.
Skąd masz taką genialną koszulę?
Mama mi ją uszyła.
Cześć, Alf!
Tu jesteś!
Alfi! Z planety Melmac?
A ty to kto?
To Urs, mój inwestor.
- Słucham? - Zakładam start-up.
Co?
Chcę czynić dobro.
Jacob mnie rozumie.
Wielorazowy patyczek higieniczny.
Produkt ekologiczny. Świetny na Insta, z kobiecej firmy.
Jedna inwestycja i mamy pięć milionów!
Nie wspominałaś o tym.
Opisałam w sieci.
Wysłałem ci kilka wiadomości.
Chciałem zapytać, czy może…
Nie chcę wyjść na tradycjonalistę,
ale co powiesz na związek na wyłączność?
Na wyłączność?
Monogamiczny.
To dla ciebie. Używacie patyczków?
Ładnie ci z brodą.
Co to jest?
Dodatek.
- Smacznego. - Dziękuję.
Wasze melony smakują inaczej.
Cudowne.
Co?
To, co zbudowałeś na zajęcia.
Inteligentna architektura.
Jeśli obleję egzamin, to koniec.
Ojciec będzie pytał, co zrobił nie tak.
Czemu co miesiąc wysyła ci pieniądze?
Widziałem wyciągi bankowe na stole.
No tak.
Amisz potrafi czytać.
Chodziłem do szkoły przez osiem lat.
Tata powiedział, że umiem już dość.
To prawda, Alf?
Czy tak jest lepiej?
Czemu nie pytają mnie, kim chcę być?
Mogę czytać tylko Biblię.
Wiesz co?
- Chyba już czas. - Na co?
Na pierwsze piwo Jacoba.
Nie.
Wielkie nieba! Chwała Bogu. Ale to dobre!
Wiesz, co teraz zrobimy?
Pójdziemy potańczyć.
Nie.
- Nie. - Tak.
- Nie. - Idziemy.
- Alf, proszę. - Chodźmy.
Idziesz.
Alf, nie mogę!
Daj spokój.
No dalej, tańcz.
- Wszyscy tańczą. - To zabronione.
To twoja Rumspringa!
Bóg jest miłością
Miłuje mnie
Czy wyrzekasz się świata,
by służyć tylko Jezusowi,
który umarł za ciebie na krzyżu?
Tak.
Zostałeś ochrzczony w wierze, którą znasz.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Kto uwierzy i przyjmie chrzest,
będzie błogosławiony.
Chciałam się z tobą pożegnać.
Jestem Ina. Z lotniska.
Miałam twój worek.
Chodź!
Jest coraz gorzej.
No dobra…
Jedziemy dalej.
Będziesz jutro w Berlinie? Chciałabym cię zaprosić, w ramach przeprosin.
Jutro wieczorem?
Masz mój adres.
Ina! Taksówka.
Gdzie się podział nasz amisz?
Wybacz, że zostawiłem cię samego.
Co się stało z twoją brodą?
Dobrze, że amisze nie są próżni.
Panie Bo…
zaraz umrę.
Boże!
Boże! Tam!
- Co? - Chomik!
- To wydra. - Chomik!
Wyluzuj, to tylko bóbr.
Wygooglujemy to.
Zabierz go, Jacob!
GRY WIDEO – WROTKI – IMPREZA
NARKOTYKI – ALKOHOL – TANIEC
Kąpiesz się.
Ona ci się podoba, co?
Nie!
„Nie!”
Chcę jej tylko podziękować za opiekę nad moim workiem.
Jasne, to wszystko.
Tak. Jutro wyjeżdżam.
Jeśli chcesz, to możemy pozostać w kontakcie.
Przez FaceTime.
Wyglądasz o wiele lepiej, brachu.
No, idź. Dasz radę.
Cześć, Ina. Dziękuję ci za zaproszenie.
Nie sądziłam, że przyjdziesz.
Zaprosiłaś mnie. Zawsze przyjmuję zaproszenia.
Przemokłeś.
Wejdziesz?
Nowa fryzura?
Potrzebowałem odmiany.
Rozumiem. Dam ci coś na przebranie.
Pięknie dziękuję.
Lubisz wegańską kuchnię?
To grzechy, które tu popełniłem.
Jest tu kilka naprawdę poważnych.
Wrotki?
Są zabronione.
Inni mogą… To skomplikowane.
Ale to moja Rumspringa.
Czyli możesz łamać zasady, wiem.
Wygooglowałam was.
Ale i tak czujesz się winny.
Cześć.
Smakuje ci coś?
- Nie wiem. - Nie szkodzi.
To kwestia gustu.
Mogłabym pomieszkać z amiszami.
Wygłosić wykład o feminizmie.
Byłoby fajnie, co?
Prawda?
A to dałabym wam w prezencie.
Pilnowanie domu na Sycylii? Wyobraź sobie.
Od razu się zgodziłam.
Nie muszę sobie tego wyobrażać.
Pojadę z tobą.
Po szkole chodziłam do galerii, bo były darmowe.
Moja pierwsza miłość.
A ty?
Zakochiwanie się to dla was grzech?
Zakochujemy się tylko raz i łączymy w pary na całe życie.
Ja jestem w trakcie oczyszczenia.
Robisz porządki?
Powstrzymuję się od seksu.
Czyli żyję w celibacie, jak ty,
tyle że ja wiem, co tracę.
Zostaniesz na noc?
Właściwie to nie mam czasu na związek.
Ani cierpliwości.
Nie mam cierpliwości do dzieci.
Rodzą się dzieci
i kim się wtedy stajesz?
To takie skomplikowane.
Ale też bardzo proste.
Mężczyzna jest mężczyzną, a kobieta kobietą.
Czyżby?
Co?
Słodkich snów.
Dobranoc.
Jesteś żonaty?
Nie znalazłem jeszcze kobiety.
Choć raz tak mi się zdawało.
Odwiozłem dziewczynę swoim wozem po zajęciach biblijnych.
I co?
Ma na imię Ruth.
Znamy się od piątego roku życia.
Ruth.
Jaka ona jest?
Ciężko pracuje.
Jest bardzo silna.
Co?
No tak, to bardzo ważne.
Ale…
Może coś romantycznego?
Ma rude włosy.
Coś romantycznego!
O czym myślisz,
gdy patrzysz jej w oczy?
Brązowe.
Gdy zamykam oczy,
widzę jej oczy.
Gdy w nie patrzę, przez chwilę zapominam oddychać.
Jak miło.
Ale wybrała mojego brata, Davida.
Dziwnie…
się czuję.
Muszę już iść.
Jacob.
Ja też nie mogę spać.
Freja zapaliła świecę zapachową.
Śmierdzi. Ohyda.
Następny poziom.
- Jesteś pewien? - Tak, synu.
Czemu nie odpala?
Nie dam rady.
Tak!
Alf!
Zdrowie.
Nadal wierzyłbym w Boga, gdybym mógł prowadzić.
Albo grać na pianinie.
- Gdybym mógł nosić spodnie z suwakiem. - To czego używacie?
Alf, kochasz Freję?
Boję się, że pójdę do wróżki, a ona mi powie,
że poznałem już miłość mojego życia i była nią Freja.
- Powiedziałeś jej to? - No co ty? Żenada.
Musicie być ze sobą szczerzy, bez udawania.
Zaangażować się.
Tutaj wszystko działa inaczej. To przypomina taniec, grę.
Dziecięce zabawy.
Musicie wiedzieć, kim naprawdę jesteście.
- Co ci się podoba we Freji? - Wiele rzeczy.
Poza tym, co oczywiste.
Zawsze najpierw myśli o innych, o środowisku.
Weźmy jej start-up.
Ekologiczne patyczki. Niesamowite!
Nie daj sobie wmówić, że czyjaś ścieżka jest lepsza,
bo nie znalazłeś jeszcze własnej.
Wzajemnie.
A co z tobą?
Co?
Jesteś zakochany.
- Nie! - Jesteś.
- Nie! - Serio, wyczuwam to.
I nie mówię o jakiejś dziewczynie z Pensylwanii,
którą poznałeś w piaskownicy, niemal przyrodniej siostrze.
To się nie uda. Potrzebuję amiszki.
Dobrej żony.
Stary!
Chwileczkę.
Masz w ręku piwo,
jechałeś mercedesem Pagoda z 1967 roku i mówisz o dobrej żonie?
Stary, twoja Rumspringa trwa!
Musisz cieszyć się życiem, próbować różnych rzeczy!
Imprezować!
Zaszaleć!
Zostań tu jeszcze trochę.
Zaczynam się dobrze z tobą bawić.
No i…
Przepraszam.
Na początku trochę cię wykorzystałem,
żeby zdobyć Freję.
Przepraszam.
Wszystko ci wybaczam.
BILET BERLIN SÜDKREUZ – FRANKENTHAL
Tak!
Pięć do czterech.
Przepraszam!
- Niezła ze mnie sucz, gdy chcę wygrać. - To nic.
Ale byłoby dobrze, gdyby nikt nie zginął.
A przynajmniej nie inna kobieta.
Jacob, co ja tu robię?
Amisze poznają w ten sposób dziewczyny.
Rozumiem.
Chcesz grać dalej?
Hej, Jay!
Piłka!
Wygraliśmy!
Co jest?
Jesteś najgorszą siatkarką, jaką znam,
ale mi to nie przeszkadza.
To ma być komplement?
Tak.
Miałam zwolnienie z wuefu. Sześć lat bólów miesiączkowych.
Gdzie cię bolało?
Tutaj.
Przepraszam, zapomniałam.
Jesteś amiszem. Pochodzimy z zupełnie innych światów.
Co to ma znaczyć?
Ciągle czuję, że muszę cię przed sobą chronić.
Nie próbuję cię uwieść.
To mężczyzna opiekuje się kobietą.
To nieprawda.
Nie powinnaś mówić o uwodzeniu i bólach miesiączkowych.
Miesiączka!
Srom!
Jestem amiszem.
Pa, amiszu.
Miesiączka!
Co teraz?
Posłuchaj.
Bóg jest miłością Zbawieniem darzy
I kocha bardzo Mnie dziecię swe
Więc śpiewaj duszo ma Bóg jest miłością
Miłuje mnie
To jeszcze nie koniec.
Rozepnij.
Nie możemy używać suwaków.
Po prostu pociągnij.
Za ten ogonek.
Jesteś piękna.
Wszędzie leżą te twoje patyczki.
Kłują mnie.
- Możesz je wyrzucić. - Co? Dlaczego?
Czemu miałbym je wyrzucić?
Urs się wycofał. Musiałam rozwiązać zespół.
Co?
Żartujesz, prawda?
Czekaj.
A co z pięciomilionową inwestycją?
Już po niej.
Urs wolał inwestować w nas.
Co za dupek!
Czemu mi nie powiedziałaś?
Nie chciałam litości.
Czyli teraz…
to tylko śmieci?
Mam już kolejny pomysł. No i jedziemy na Sycylię.
Alf?
Wiesz…
Amisz powiedział, że mam być szczery wobec siebie
i innych.
Chcę być z tobą szczery.
Ty…
codziennie jesteś kimś innym.
Nowe lajki, nowe przekonania.
Wczoraj coś było super, a dziś jest do niczego.
Twoje ekologiczne patyczki
to teraz zwykłe śmieci.
Tak samo jest z nami.
Jeśli…
pojawią się jakieś trudności, to mnie też się pozbędziesz?
Masz rację, może…
Może jestem samolubny.
Ale…
nie tylko ja.
Teraz mówisz tylko o sobie.
Albo o tobie.
Ale nigdy o nas.
Pa, Alf.
Już się nie zobaczymy?
Pa, Freja.
W porządku?
Co się stało?
Kiedy przyjdą inni mężczyźni?
Co?
Alf pokazał ci pornosy?
Nie.
Pan Bo.
Zapomnij wszystko, co w nich widziałeś.
Prawie wszystko.
- Alf? - Tak?
- Nie śpisz? - Już wstałem.
Alf.
Naprawdę zgrzeszyłem.
Nie mów!
Jak było?
Wspaniale.
Wymiatasz, brachu!
Nie ma mowy.
Dobra, leciutko.
Przeleciał ją?
Tak, stary!
- Rany. Nawet amisz. - Nawet on, stary!
Ostrożnie. Nie przywykłeś do tylu emocji.
Nie.
Coś się zmieniło?
Tak.
Zerwałem z Freją.
Albo ona ze mną. Czy oboje naraz.
W każdym razie to już koniec.
I co teraz czujesz?
Ulgę.
Dzwoniła twoja macocha.
Odebrałem przez pomyłkę.
Panie Bo!
Zapomniałeś o zasadach?
Widzisz? Słuchaj amisza.
Co jej powiedziałeś?
- Że cię nie ma. - I dobrze. Co powiedziała?
Że zmarł twój ojciec.
Bardzo śmieszne. A naprawdę?
Twój ojciec nie żyje.
I tak szczególnie go nie lubiłem. Czemu miałbym płakać?
Absurd.
Już dobrze, Alf.
Przyjdziesz na pogrzeb?
Jasne, bratku.
Mówi się „brachu”.
Brachu.
Drogi tato, droga mamo. Odnalazłem rodzinną Biblię,
ale na razie nie spotkam się z menonitami,
bo znów wydarzyło się coś złego.
Mój nowy przyjaciel Alf cierpi, więc muszę mu jakoś pomóc.
Brakuje mu pewności siebie. Powiedział mi, że nigdy nie wiedział,
która droga jest dobra, a która zła,
gdzie jest jego miejsce, dokąd powinien pójść i co zrobić.
Ale spokojnie,
uważam na siebie.
Właśnie dlatego, moi drodzy przyjaciele,
ten wieczór daje mi taką radość i dumę.
Ta wystawa została przygotowana jak żadna inna.
Nadaje nowy wymiar temu pięknemu zdaniu: „Tylko sztuka może nas ocalić”.
Zdrowie.
Brawo!
Nie zabrzmiałam tandetnie?
Szukasz czegoś szczerego.
Istoty wszystkiego.
To nie jest tandetne.
Chodź ze mną.
Cudowne.
Nie dotykać!
To moje. Co to tu robi?
To sztuka.
Według kogo?
Według Iny.
Jeśli Ina uznaje coś za sztukę, to tak jest.
- Rozumiesz? - Nie.
Oto i on.
Jacob Hostetler. To jest artysta, a to kolekcjoner.
Rufus z Preppy.
Dostarczamy ekspertów na co dzień.
Jacob jest amiszem.
Rety. To rozumiem.
Od dawna jesteś amiszem?
- Od urodzenia. - Rany!
To mi się podoba.
To takie autentyczne.
Kupię twoje dzieło.
Nie może pan.
Sprzedane. Za 25 tysięcy.
Jacob!
Pójdziemy na targi zdrowej żywności?
Bo wiesz…
Zawsze cię to interesowało, a ja nigdy tam nie byłem.
Dzień dobry, artysto.
Dzień dobry, Ina.
Powinnam była spytać cię wcześniej o tę tablicę.
Wrócisz?
…bądź blaskiem tęczy, spacerem po rozległych polach,
i przyjaznym mrugnięciem nieznajomego, a anioł weźmie cię za rękę.
„7 września, 500 euro”.
„Cześć, synu. Czynsz za październik. Pozdrawiam, tata”.
„23 października, 100 euro”.
„Już jesień, ale kup sobie lody”.
„5 grudnia, 500 euro”.
„Idą święta. Mam nadzieję, że przyjedziesz.
- Pozdrawiam, Święty Mikołaj”. - Nie czytaj tych kwot.
Alf?
Alf!
Przepraszam.
Chciałem przyjść, ale zaspałem.
Zaspałeś?
Tak.
Przez całe życie zrywałeś się skoro świt,
a przespałeś pogrzeb mojego taty?
Tak.
Wiesz co?
Gówniany z ciebie kumpel.
- Alf… - Nie alfuj mi tu.
Bo przyszedł, czaisz?
Przyszedłem.
Bardzo cię przepraszam.
Ina sprzedała moje dzieło. Świętowaliśmy, piliśmy i teraz mam…
kaca.
Kaca?
Co z tobą, amiszu?
Mówiłeś, że Rumspringa to czas imprezowania.
Tak, to wielka impreza!
Nie ma na nią lepszego dnia, niż pogrzeb mojego taty.
Właśnie o to mi chodziło.
Mam mnóstwo pieniędzy. Chcę ci trochę dać.
Odbiło ci? Czemu miałbym brać od ciebie kasę?
Umarł ci tata. Kto się tobą zaopiekuje?
Na pewno nie ty.
Przynajmniej coś robię.
Ty spędzasz czas ze mną, żeby tylko nie skończyć studiów
i nie zacząć prawdziwego życia.
Wynocha!
Wynoś się stąd.
Patrzcie, jaka bryka.
Jacob Hostetler ze społeczności amiszów.
Peter Hochstedtler z dawnej ojczyzny. Hostetler, Hochstedtler.
Możemy być spokrewnieni.
Nie spieszyłeś się.
Idziemy?
Jebać to wszystko.
A to dupek.
Było mi wstyd przez ten pogrzeb.
Po prostu odjechałem.
To oryginalna skóra.
Jak utrzymał ją w tak dobrym stanie?
To jego najcenniejsza rzecz.
A co ty masz najcenniejszego?
Nie wiem.
W twoim wieku też nie wiedziałem.
Nie miałem pojęcia.
Wielu ludzi w moim wieku nadal tego nie wie.
To może spotkać każdego.
Gdy nie wiedziałem, czy zostać z Bogiem,
czy już zawsze przeciągać
swoją Rumspringę,
rozmawiałem z wieloma ludzi, by odnaleźć swoją ścieżkę.
Wiesz, kto znał odpowiedź?
Kto?
Nikt.
Musiałem sam to rozgryźć.
Wtedy…
pojawiła się moja Hannah.
Hannah była odpowiedzią na wszystko.
Była… Jest najcenniejszą rzeczą, jaką mam.
Ona i ósemka naszych dzieci.
Nieważne, gdzie i jak żyłem,
chciałem tylko być z nią.
Tylko ty możesz odpowiedzieć na to pytanie.
Być amiszem, Anglikiem albo menonitą.
Nie menonitą.
Dlaczego?
Co jest nie tak z naszym stylem życia?
Wolno wam zapuszczać brody?
Tak, w Niemczech nam wolno.
Nie rozumiem tego, ale…
Nie rozumiem wielu naszych zasad.
Ja też nie.
Choćby takie suwaki.
Ułatwiają życie.
Sam widziałem.
Znalazłeś już to, czego szukasz?
Chcę odnaleźć swoje korzenie.
KRONIKA RODZINNA
MOJE DZIECI
Proszę.
Jakob Hofstedtler, twój przodek z dawnej ojczyzny.
Twój tata kazał ci wypełnić pustą stronę w dawnej ojczyźnie?
To stara sztuczka rodziców.
Jacob,
twój tata chciał dla ciebie dobrze.
Poszukujesz.
Chciał, żebyś gromadził własne doświadczenia.
Posłuchaj…
Nie znajdziesz tu wszystkich odpowiedzi.
Tylko ty wiesz, jak pokierować swoim życiem,
nawet jako amisz.
Dostanę tu trochę drewna?
Dzień dobry.
Alf!
Wynajęliśmy twój materac komuś innemu.
- Gdzie Alf? - Pojechał na lotnisko.
A jego egzamin?
Nie poszedł.
Przez to, co odwaliłeś z pogrzebem.
Nawet ja poszedłem.
Ja.
Drodzy pasażerowie…
Poproszę bilet.
A teraz dowód tożsamości.
Rety!
Jak romantycznie! Oświadczy się dziewczynie!
- Proszę zabrać konia. - Nie, chyba przyjechał do mnie.
Przepraszam. Oczywiście, może mieć chłopaka.
Alf, zaczekaj!
Czekaj!
- Co znowu? - Zbudowałem nową makietę.
Na egzamin.
Inteligentna architektura, dzieło Anglika i amisza.
Nie idę.
Będę pilnował domu na Sycylii, sam.
No co?
Chciałeś, żebym się zaangażował i proszę.
Alf, musisz skończyć szkołę.
Ja uczyłem się tylko przez osiem lat i teraz sobie nie radzę.
Nie, nieźle ci idzie.
Byłem w bibliotece.
Chcę przeczytać wszystko, ale nie wiem, od czego zacząć.
Potrzebuję twojej apki.
Naprawdę.
Drodzy pasażerowie…
- Jednak należysz do grupy docelowej. - Jasne.
Skasowałeś mi brykę?
Czy ten koń to z tęsknoty za domem?
Skończyło mi się paliwo.
Tak!
Drogi tato, droga mamo.
Może nie mówcie o tym biskupowi, ale podjąłem decyzję.
Postanowiłem zostać w Berlinie i przedłużyć swoją Rumspringę.
Uwierzcie, zarąbiście mi z tym.
To chyba oznacza, że czuję się dobrze,
bo nauczyłem się,
że w życiu najlepsze jest samo życie.
Berlin to idealne miejsce na Rumspringę.
Powiedzcie to biskupowi.
Albo lepiej nie.
Ale chyba odkrywam, kim jestem i czego mogę dokonać.
Szkoda by było pozwolić, żeby to wszystko mnie ominęło.
Nie wiem jeszcze, kiedy wrócę do Pensylwanii,
bo tutejszym naprawdę przyda się jakiś amisz.
Dobrze mi z tym.
Tęsknię za wami. Do zobaczenia.
Jacob,
wasz synek.
Brachu!
Napisy: Aleksandra Basińska