Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Bir keresinde az daha evleniyordum.
Kalbimi Wentworth'a kaptırdım.
Fakat o bir denizciydi, ne rütbesi ne de serveti vardı.
Ondan vazgeçmeye ikna ettiler beni.
JANE AUSTEN'IN ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
Şimdi bekârım ve harika bir hayatım var.
Zamanımı kaliteli şaraplar içerek,
sıcak banyo keyifleri yaparak
ve yatağımda yüzükoyun yatarak geçiriyorum.
Dediğim gibi hayatım harika.
Ne işin olur aşkla meşkle
yanında ailen varken?
KELLYNCH KONAĞI
Babam.
Yansımalı olup da sevmediği tek bir yüzey yoktur.
Onun karakterinin başında da, sonunda da kibir gelir.
Ortasında da.
"Sör Walter Elliot, 1 Mart 1760 doğumlu.
Zarif çene hatlarıyla meşhur kıymetli bir adam."
Samimiyetle sayıp sevdiği, kendini adadığı tek insan kendisidir.
İnsan ailesinden sadece iki şekilde kaçabilir,
evlilik ve de ölümle.
İkisi de yakın gelecekte olası görünmüyor.
"15 Temmuz 1784'te Jane ile evlendi."
Annem.
Onu özlüyorum.
"Jane 1801'de öldü.
Sör Walter'la ikisinin üç çocuğu oldu."
Kız kardeşlerim.
"Elizabeth, şanı duyulmuş bir güzellik
ve Somerset'in ışık saçan moda öncüsü."
Elizabeth, ablam.
"Mary, seçkin Uppercross hanesinin vârisi Charles Musgrove'la evli."
Mary, en küçüğümüz.
"Ve Anne, 9 Ağustos 1787 doğumlu."
Ve de ben, ortanca evlat,
aynasındaki çatlak.
Yazık, seninle ilgili hoş bir şeyler ekleyemedik.
-Denediğin için sağ ol. -Rica ederim.
Seni dâhil etmeyecektim de, babam öldüğünü zannederler dedi.
-Borç tahsildarları. -Baba.
Babamın kendinden daha çok sevdiği tek şey para harcamaktır.
Er geç bir gün para suyunu çekecekti zaten.
-Babacığım… -Babacığının parası bitti prenses.
Oyun zamanı bitti.
Üzülmeyin Sör Walter.
Birçok insan hayatının bir döneminde borca düşer.
Kemerleri sıkacaksınız. Başka seçeneğiniz yok.
Etkili bir tasarruf planı çıkardım. Gerekli kesintilerin altı çizili.
Tanıştırayım, annemin dostu ve gerçeğin gözü kara bekçisi.
Leydi Russell her konuda bana nasihat verme görevini üstlendi.
Her daim aydınlatıcı ve yardımcıdır.
Dikkate değer tek bir istisna dışında.
Evi veya yiyecek yemeği olmayan insanlar da var.
Bunun farkına varın.
Bay Shepherd,
fakirleri düşünerek farkındalığımı artırmaya niyetli olsaydım
berberinize kaç para verdiğinizi sorardım.
Bir şeyleri farklı görerek değiştirmemi istemeyin.
Her şeye benim gözümden bakın, sonra değiştirin, farklı olsun.
-Bağış vermeyi kessek yeter belki. -Bağış mı yapıyormuşuz?
Jane duysa utanırdı.
Kızlarını babalarının savurganlıklarından korumam için bana yalvardı
ama başaramadım.
Kibrin onları iflas ettirecek.
Baba,
gerçek itibarın özünde yatan
dürüstlüktür, namustur, merhamettir,
başkalarının iyiliği için sorumluluk almaktır.
Anne, burada önemli bir konu konuşuyoruz.
Dikkatini ver.
Niye daha küçük bir eve geçip daha ucuz bir yere taşınmıyorsunuz?
Bath çok güzeldir.
Oradaki kaplıcalar sizin de cildinize çok iyi gelir.
Kellynch Konağı ne olacak?
Geçen gün zengin bir bahriyeliyle tanıştım,
Kellynch gibi bir ev için çok iyi kira ödeyebilir.
Evime asla bir bahriyeli sokmam.
-Hepsi çok çirkin. -Amiral Croft hayli yakışıklı biri.
Amiral mi? İngiliz Donanması ne hakla
soyu sopu belli olmayan insanlara yok yere paye verir?
Rütbe verme hakkı bir tek Tanrı'nındır. Hak etmen gereken unvandan ne hayır gelir?
Hak etmen gereken hangi şeyden bir hayır gelir?
Amiral Croft iyi bir beyefendi.
Eşi bize erkek kardeşinden bahsetti, birkaç sene önce aramızda yaşamış.
O da bahriyeliymiş.
Adı neydi? Wellington mıydı?
-Weathers mı? Winslow mu? -Wentworth olabilir mi?
-Wentworth mü? Evet. -Anne, canım.
Doğrusu kimden bahsettiğinizi pek hatırlayamadım.
-Bath cildime iyi gelir mi dersiniz? -Evet.
Pek tabii ki.
Hayatım…
Yedi yıl oldu.
Sekiz.
Hâlâ âşık olamazsın…
Âşığım.
Frederick Wentworth, annem ve sen hariç,
beni olduğum gibi gören
tek insandı.
Ve de anlayan.
Ve de seven.
-Ben de bir tek onunla isterdim… -Kart alışverişi yapmayı mı?
İyi dedin.
Zamanla acım geçer demiştin ama yalan söyledin.
Bana kızgınsın.
Kendime kızgınım.
İkna edildiğim için.
Şu an apaçık gördüğüm şeyi o zaman görmediğim için.
Ondan vazgeçmek yerine
ona sahip çıksaydım çok daha mutlu bir kadın olurmuşum.
İşin aslı evlilik kadınlar için ticaridir. Temel güvenliğimiz mevzubahis.
Rütbesiz, çulsuz, kendinden başka bir referansı olmayan bir adama
kendini feda etmene izin veremezdim.
Benim hoşuma giden de buydu.
Hem zaten kendine güvenmekte haklıymış. Artık zengin biri.
Ve de bir yüzbaşı.
Peki niye ondan hiç haber almadın?
Çünkü…
Kalbini kırdım.
Nedenini de biliyordu.
Seni koruduğumu sanıyordum. Yanılmışım.
Bunu şimdi anlıyorum.
Özür dilerim.
Kısmetindeki adamı bulacaksın.
Senin için savaşacak kadar seni seven birini.
Hislerinin kuvvetini takdir ediyorum ama bir noktada hayatına devam etmelisin.
Korkarım Wentworth gemisi çoktan kalktı.
O yüzden bunu sevgimden söylüyorum, bütün ümidini kes.
Doğru, bana yazmadı.
Ama yazmayacağını biliyordum.
Kendine saygısı o kadar çok ki yalvarmaz.
Benim için savaşmadı
çünkü bedava sunulmayan bir aşka asla değer veremezdi.
Eminim o, bunları geride bırakmıştır.
Halbuki ben
acıyla önümde tuttum.
Kilisede bana verdiği ilk not.
Bana hazırladığı şarkı listesi.
AŞK ŞARKILARI
Saçından bir tutam.
Bir tutam da çok az tanıdığım atı Sampson'dan.
Bir de bu inek çanı,
kederli, boş çıngırtısı melankolimin en iyi yansıması.
Sekiz yılının birden.
Gitmediği yer kalmadı.
Donanma da ona tapıyor.
"Frederick Wentworth Laconia gemisinde iyi para kazandı."
"Frederick Wentworth ağlayarak seyredenlerin önünde
kıyıya vuran balinayı kurtardı."
Ama hâlâ daha
bir evlilik duyurusu yok.
Kimseyle ilişkisi olduğunu gösteren hiçbir şey yok.
Diğer bir deyişle…
…umutlar tükenmez.
Madem taşınıyoruz ben de Bath kimliğimi düşünmeliyim.
Bath'lı Elizabeth Londralı Elizabeth'ten daha az kültürlü olmalı
ama taşralı Elizabeth kadar da özgür ruhlu olmamalı.
Penelope, sen ne dersin?
Elliot'larla kuzeye gidecek misiniz Bayan Clay?
Emrivaki yapmış olmak istemem.
Bal gibi de istersin.
Şanslısın ki sensiz hiçbir yere gitmeyi düşünemem.
Bayan Penelope Clay,
dul ama bundan hiç bahsetmez.
Adamı tanıdığında ceset gibi olduğu için fark etmemiş olabilir.
Leydi Russell, Bayan Clay'in babama meyilli olmasından endişeli
ancak babamın tipi olduğunu sanmam.
Hem zaten babamın evlendiğini hayal edebiliyor musunuz?
Baban müsaade ederse mutlaka gelmelisin.
Bay Shepherd, acaba Penelope'ye müsaade eder misiniz?
Kibar, nazik, zarif Sör Walter.
Bu cömertliğiniz başınıza bela olacak.
Bath'ta katlanmak zorunda kalacağımız o yavan tipleri telafi etmek için
hoş dostluğunuz lazım.
Sör Walter, herkes yakışıklı olmak için yaratılmamış.
Güzelliğiniz onların arasında iki kat parlayacaktır.
Londra'da beşseniz Bath'ta on olursunuz.
Düşünsenize,
Elizabeth'le ikiniz orada on üçlük olursunuz.
Sen de az altı olursun Anne.
Anne bir süre aramıza katılmayacak.
Ne?
Bugün Mary'den bir mektup aldım.
Yine hasta, sana Uppercross'ta acil ihtiyacı varmış.
Ona tahammül edemediğini biliyorum.
Yine de insanların ona karşı tavrı içinde en olumlusu bu olduğu için
mantıklı seçim sen oluyorsun.
Fevkalade.
Amiral gelmeden güzel çarşafları sakla.
Çalar diye mi?
Çarşaflarıma çıplak teni değsin istemem.
Belki sana uğurlu gelir.
Defterleri de sakla. Kimse kimliğime bürünsün istemem.
Şu noktada kimsenin nüfuzunu isteyeceğini sanmam.
Kibar bir dille de hatırlatıver, gül bahçemin yanına asla yaklaşmasın.
Evet, lütfen. Fundalıklara da.
Fundalıklarımın keyfini başkasının sürmesi hiç hoşuma gitmez.
Kaşındıran çarşafları ser, bahçeye girme ve fundalıklara bakma.
-Misafirperverlik adına başka sözün? -Bu kadar.
Ama onlar gelmeden önce her oda mutlaka tertemiz olsun.
Tozla ilgili dedikodu çıksın istemiyorum.
Bize anlatılandan çok daha müthiş.
Merak etmeyin, harika birer kiracı olacağız.
-Hep kocanızla mı seyahat edersiniz? -Evet. Kimse de bana engel olamaz.
Dört kez Atlantik'i geçtim,
bir kere de Doğu Hint Adaları'na gidip geldim.
Cork, Lizbon, Cebelitarık…
En güzel günlerim hep gemide geçti.
Çok şanslısınız.
Âşık olunca anlarsın.
Bayan Croft'un erkek kardeşi bekâr aslında.
Donanmada çok başarılı bir yüzbaşı kendisi.
Edward, sus lütfen.
Kocasız kadın çözülmesi gereken bir sorun değildir.
-Kardeşinizle tanışırdık. -Öyle mi?
Ne harika.
Bize katılınca beraber bir akşam yemeği yeriz.
Katılınca mı?
-Gemisi yeni demir attı. -İki güne gelir Anne.
Bu bahçeler çok güzel.
Buluşma konusunda ne düşünüyor acaba?
Beni daha önce görmek isteseydi beklemesi gerekmezdi.
Eminim hâlâ kızgındır.
Ya yanılıyorsam?
Ya bunca yıldır gece gündüz benim hasretimi çekiyorsa?
Buyurun.
Biri bana yardım edebilir mi?
Mary tam bir narsist olduğu için onu Elizabeth'e tercih ederim.
Onunla sohbet ederken çok yorulmuyorsun, çok da eğlenceli olabiliyor.
Bir keresinde onunla 24 saat hiç aralıksız İtalyanca konuştum.
Anca ondan sale'yi isteyince fark etti.
Acısına öyle kaptırmış ki kendisini
boğazımı temizleyene dek varlığımı fark etmez.
Bakın şimdi.
Önce onu ölümün eşiğine getiren bir hastalıktan yakınacak.
Sonra onunla ilgilenmiyor diye kocasına hiddetlenecek.
Sonra da ona saygı göstermeyen, içten içe de onu hor gören
kayınvalide ve kayınbabasına söylenecek.
Gelmene çok sevindim. Mikrop mu kaptım, nedir, bilmiyorum.
Kıpırdayamıyorum. Ölmek üzereyim.
Charles en ufak bir güzel söz etmeden avlanmaya gitti.
Kayınvalidemler de şu güzel buketi gönderdi.
Çok tatlı değil mi?
Ama hepsi solacak, ben de daha beter hissedeceğim.
Ölen birine çürümeyi hatırlatmak nasıl bir kabalıktır?
Benden nefret ediyorlar.
Çocuklar felaket, her yer cereyan yapıyor
ve artık kimse tiyatroyu sevmiyor.
Aynen öyle Anne.
Anne!
Görümceleri tanıştırayım, Henrietta ve Louisa Musgrove.
Her açıdan çok güzeller.
-Anne! -Kızlar!
Mary geleceğini söyleyince çok sevindik.
Bütün hafta sersem gibiydik.
Söz ver, her anını bizimle geçireceksin, mazeret yok.
Kız kardeşinle ilgilenmediğinde yani.
-Nasılsın? -Hiç sormuyorsun ki.
-Sordum ya. -Ölmek üzereyim.
Organlarımın çürüdüğünü hissedebiliyorum.
Dünkü gibisin o zaman.
Organları çürüse bile karakterinin hiç bozulmaması ümit verici.
Her akşam konakta yemek yiyelim, piyano çalıp bizi şenlendir,
dans edip, şarkı söyleyip gülmekten başka hiçbir şey yapmayacağız çünkü.
Marie Antoinette!
Ne cüretle adımı anarsınız sizi şımarık tebaalar!
Yavaş, hanımlar ezilmeyi sevmez. Annenizin de başı ağrıyor.
Kim bilir neredelerdi, nasıl yaklaştırırsın şunları?
Acıktık Marie Antoinette.
-Pasta yesinler! -Akşam yemekten sonra anca.
Konuğumuz var, Amiral Croft ve eşi.
Ve de eşinin kardeşi Frederick.
Sabah gelmiş. Cesur bir yüzbaşı!
Kıyıya vuran bir balinayı kurtarmak için koca filoya rota değiştirtmiş.
Balinaları sevdiğini bilmiyordum.
-Yüzbaşı Wentworth'la tanışmış mıydın? -Yıllar önce, tesadüfen.
-Müthiş yakışıklı olduğu doğru mu? -Hoş bir çehresi var, evet.
Kadınlar konuşurken dinlediği doğru mu?
Dinler.
Tüm bedeniyle dinler.
Heyecandan
nefesin kesilir.
O hâlde tam sana göre birine benziyor.
-Gönlünü çalmalısın bence. -Louisa…
Hayır, olmaz. Ben kararımı verdim Anne.
Artık kendini göstermemek yok.
Çok tatlısın ama kendimi nerede göstereceğimle ilgili
yönlendirilmeye ihtiyacım yok.
Veya kime.
Doğruyu söylesene, neden evli değilsin?
Âşık olmayı bekliyorum.
Pekâlâ, şöyle yaparsın. Yemekte onun yanına oturursun.
Ben de diğer yanına otururum.
Hiçbir şey bilmiyormuş gibi davranırsın.
Erkekler izah etmeye bayılır.
Hiç çatal bıçak kullanmadım de, sana öğretmesini iste.
Böyle mi kur yapmayı öğretiyorlar artık?
İlgileniyor gibi görünmeye başladığında da
söylediği hiçbir şeye tepki verme.
Hayalet gibi davran.
Sana abayı yakar.
Yani kendim gibi olayım o zaman.
Evliliğin en az ikinci senesine kadar bunu yapma bence.
Hiç fena tavsiye olmayabilir.
-Mary! -Charles, ne oldu?
Yardım et. Kolunu incitmiş.
-Ne yaptı ki? -Ağaçtan düştü.
-Tam da konuklarımızın geleceği akşam! -Bilerek düşmedi ki.
Birinin onunla kalması gerekecek.
Sana erikli puding getiririm.
Annesinin kalması gerek yani.
Bu insanları ben dünyaya getirdim, bir de onlar yüzünden yemek kaçırıyorum.
Bu da benim şansım işte.
Sevimsiz bir şey olunca erkekler hemen kendini kurtarıyor.
Mary'ciğim, çocuğun canı yanıyor.
Sen de zaten pek iyi değilsin.
Yok, hastalığım tamamen geçti.
-Eminim Croft'lar yine gelir. -Hayatımdan nefret ediyorum.
Canın sıkıldıysa ben kalırım.
Herhâlde yani. Tek başıma kalacak hâlim yok.
Bu kadar acı çekerken Charles'tan uzak kalman zor olmaz mı?
Olmaz Louisa.
Anlayın lütfen.
Benimle ilgili şöyle bir durum var ki ben bir empatım.
Çocuklarım acı çekerken yanlarında durmaya müsait değilim
çünkü o acıyı çok derinden hissediyorum.
Uzakta olmak benim için en iyisi.
Anne gibi fazla hassas olmayanlar için hayat çok daha kolay.
Sen yemeğe giderken benim kalmamı ister misin?
Çok naziksin. Sana erikli puding getiririm.
Bir parça ekmekle yulaf lapası da getirir misin?
Merak etme, seni methederim.
Seni öyle güzel anlatırım ki sabaha evlenmeye hazır olur, söz.
Keşke onunla konuşabilseydim.
Frederick!
Harika.
Dün gece için tekrar sağ ol Anne.
Bence Yüzbaşı Wentworth'ü çok beğenirdin.
Bu reçel çok sulu.
Bu kadar sulu reçel yemem ben.
Ben yüzbaşı olmak istiyorum.
Kesinlikle olmaz.
Hiçbir yeğenim denizci olamaz benim.
Çok komik şapkalar takmaları gerektiğini bilmiyor musun?
Lütfen, öğleden önce kahkaha çekemem.
Bir de kurallara göre
şapşal bir bıyık uzatmanız lazım.
Hayır.
Wentworth'ün bıyığı yok ama etkileyici biri.
Yakışıklı, zeki, zengin.
Tekrar yap.
Bak bana,
ben Yüzbaşı Wentworth'üm ve çok etkileyiciyim.
Zenginim, yakışıklıyım ve herkes bana bayılıyor.
Ve de denizciyim.
Yüzbaşı, Mary'nin ablası Anne'le tanıştırayım.
-Aslında biz tanışıyoruz. -Tanışmıştık.
Çok önce, zengin değilken.
Yakışıklılık hep vardı.
Yaşlanmışsın.
-Öyle demek istemedim. -Ne demek istedin?
Eski hâline göre daha yaşlı görünüyorsun.
Yüzün olgunlaşmış.
Amaçlı bir hayattandır.
-Benim hayatım amaçsız mı yani? -Nereden bileyim?
Saçların hâlâ yerinde.
Senin de saçların
gayet münasip.
-Teşekkürler. -İkiniz gerçekten tanışıyorsunuz yani.
-Geçici bir süre. -Geçiciliğine rağmen unutulmaz ama.
Gidelim mi?
-Gidelim. -Peki.
-Ne var? -Yüzünde hâlâ reçel var.
UPPERCROSS KONAĞI
Yüzbaşı yine gelir demiştim Anne.
Neden yanına oturmuyorsun?
Louisa.
Böyle buyurun.
Çok teşekkürler.
Yüzbaşı Wentworth, sizi yanıma alacağım.
Elbette.
Louisa.
Ne kadar mükemmel.
-Yanınıza oturayım. -Buyurun.
Çok teşekkürler.
Kendini belli etmek, tamam.
-Sapından. -Sapından mı?
Güzel değişim.
Ne değişimi?
Yanıma oturmak istemeyen kişiyle yaptığın yer değişimi.
Şimdi söyle bakalım, kaşıklarla da derdin var mı?
Teşekkürler.
-Teşekkür ederim. -Çok teşekkürler.
Bayıldım. Çok lezzetli.
Yüzbaşı Wentworth denizdeyken ölümle burun buruna gelişini anlatıyordu.
Tanrım! Niye böyle riskli bir meslek edindiniz ki?
Kıyıdan ilk ayrıldığımda kafamı dağıtmaya ihtiyacım vardı.
Hayatımın tehlikede olması çok işe yaradı.
Öyle çaresizdim ki bazı anlar neredeyse ölmeyi diledim.
Çaresizliğinizin kaynağını sorsam çok mu cüretkârlık olur?
Bir kadın.
Onun kaybı o zaman.
Gerçi artık heyecandan payıma düşeni aldım.
Eski hâlime dönmek için salt tekdüzeliğe can atıyorum.
Evliliği mi kastediyorsunuz?
Anne.
Birlikte sessiz kalabileceğim insanlar ve şeyler, evet.
-Bir eşten daha iyi kimle sessiz kalınır? -Anne.
-Bir eş mi arıyorsunuz? -Baba.
Hayır, foyam ortaya çıktı.
Karadayım ve akılsız bir evlilik arayışındayım.
Biraz nezaket, güçlü bir zihin,
donanmaya yönelik birkaç iltifat kalbimi çalmaya yeter.
18 ila 80 yaş arası herkes bana talip olabilir.
-Neredeyse herkes. -Charles benimle evlenmek istemişti.
Ne dedin?
Evlilikten bahsediyorum işte.
Hani Charles'la evlenmeden önce benimle evlenmek istemişti ya?
Mary'yle yani.
Pardon, Charles…
Kardeşimden önce…
Pardon, Charles, evet,
aklı başına geldi ve Mary'yle evlendi.
Kayınbiraderinin kardeşinden önce
sana talip olduğunu mu anlatmaya çalışıyorsun?
-Bu doğru, evet. -Doğru.
Evet, çok doğru. Neyse.
Wentworth sana pek kibar davranmıyor.
O kadar değişmişsin ki seni tanıyamamış.
Merak etme, seni savundum.
Gözünün enfeksiyondan bir hafta kapandığını,
sana Karasakal dediğimizi söyledim.
Gerçi pek seni savunmamışım galiba, öylesine bir şey söylemişim.
Evet, sanırım öyle olmuş.
Devam Anne, lütfen. Çal bize maestro.
Dün gece çok mesafeliydi.
Aleni bir kini yeğlerdim.
Soğuk nezaketi, resmî zarafeti her şeyden daha beter.
"Affedersiniz Bayan Elliot,
bu sizin sandalyeniz mi?"
Sevsene beni şapşal!
Ya sev beni ya da al canımı şimdi. Dayanamıyorum artık!
Leydi Macbeth.
Üçüncü perde, dördüncü sahne.
Yer.
Evet.
Bu sabah nasılsın?
Wentworth'ün Louisa'yı döndürmesini izlemekten sersem gibiyim.
Senin hüzünlü şarkılarınla döndürebildiği kadar yani.
Fazla geleneksel olmayan dansları deneyecek kadar kültürlü insanlar için
"Für Elise" harika şarkı.
Beethoven'la sen nasıl dans edersin?
Bir şişe kırmızı şarapla odamda tek başıma.
Frederick, Louisa'ya evlenme teklif eder. Evlenirler, Louisa ebediyen mutlu yaşar.
Neden herkese göre kadınların tek istediği seçkin bir bekâr tarafından seçilmek ki?
Çünkü evlilik, hayatın sunabileceği en büyük lütuftur.
Çocukların nerede?
Nereden bileyim?
Gençken kimse sana hayatın devam ettiğini söylemiyor.
İlerleyişi hoşuna gitse de gitmese de hayat devam ediyor.
Ve en nihayetinde kendine şunu soruyorsun,
"Ben bu noktaya nasıl geldim?"
Daha düne kadar bizden daha uyumlu iki ruh yoktu.
Şimdi birbirimize yabancıyız.
Yabancıdan da beteriz.
Eski sevgiliyiz.
Anne teyze.
-Neredesin? -Gel de oynayalım.
Marie Antoinette, insanlar seni istemiyor.
Artık bir kraliçe istemiyorlar.
Ne cüretle benimle böyle konuşursun? Siz benim tebaamsınız.
Kötü kraliçe!
Kötü kraliçe mi? Kötü tebaa!
-Dur, cümle neydi? -Vive la révolution.
Vive la devrim!
Bu benim tacım.
Ne cüretle tacımı alırsın?
Beni yakaladın!
-Yeter! -Kötü kraliçe!
Çok sorumsuzsun. Çocuğun canı yanabilirdi.
Haklısın. Özür dilerim. Kendimizi kaptırmışız.
Robespierre'e anlatırsın.
Frederick!
Elimden geleni yapıyorum.
-Elinden geleni mi? Ne için? -İkimiz için. Kızgın olmanı istemiyorum.
Nasıl olmamı istersin?
Aşırı kibarım, benim sorunum bu.
Dikkatimi başkalarına veriyorum, sonra acısını ben çekiyorum.
Kolezyum ne kadar uzakta?
Haklısın.
Herkes dikkatimi çekmeye çalışırken kendime nasıl öncelik veririm?
Bir kapuçino lütfen!
Şunu fark ettim,
önce kendime âşık olmalıyım ki sonra etrafımdakileri sevebileyim.
Hepsi bu.
Şu penceredeki kirpi kaç para?
Arkamda ne var?
Hamur işi?
Bensiz bir yere gitmek için ablama kaş göz mü yapıyorsunuz?
Yürüyüşe çıkıyoruz Mary.
-Uzun bir yürüyüş. -Ormanda.
-Doğayı sevmezsin. -Hareket etmeyi de.
-Geçen sefer seni eve biz taşıdık. -Sevmediğim bir şeyi yapmaz mıyım yani?
Harika.
Her yerde böcek var.
Anne, sana sormak istediğim bir şey var
ama utanıyorum.
Ne oldu?
Hani Yüzbaşı Wentworth ilk geldiğinde onu etkile diye sana cesaret vermiştim ya?
Evet.
Bunu onunla tanışmadan önce yapmıştım tabii.
İkinizin anlaşmasını gerçekten çok istedim.
Ama senin ilgilenir bir hâlin yok.
-Yok mu? -Adama bakmıyorsun bile.
-Şimdi sen ondan hoşlanıyorsun, değil mi? -Eksiksiz biri.
Şaşırmış gibisin.
Şaşırdım galiba. Sadece…
O ne hissediyor, bilmiyorum ama ben âşık oluyorum.
Yerinde olsam ben nasıl hissederdim, çok düşündüm.
Üzülürdüm, hatta belki kıskanırdım
ama şunu açıkça diyebilirim ki senin mutluluğunu görmenin keyfi
bana her türlü acımı unuttururdu.
Fazla zorluyorsun.
İşe yarıyor mu?
Madem ona bakmıyorum bile, niye benden izin istiyorsun ki?
Çünkü sorun ona bakmama şeklin.
Ne gördüğümü biliyorum, uzaktan tanışan iki kişiden öte bir şey.
Gördüklerin… Geçmişte kaldı.
Dinle, bu adamın geleceğim olabileceğine inanıyorum.
Fırkateyn de şalupadan daha büyük oluyor, değil mi?
-Birileri dersine çalışmış. -Aferin.
Şalupanın mürettebatı yaklaşık 130 kişidir ama fırkateyn 140 ila 200 kişi alabilir.
O da beşinci veya altıncı sınıf olmasına bağlı.
"Mayıs gelir tebessümüyle, hayret ettirir bahar güzelliğiyle…"
Bu kadar şiir bana yeter. İstiare hiç sevmem, bilirsin.
Pardon Mary, unutmuşum.
Zihnim bir elek gibi.
Bu bir benzetme, istiare değil.
Tamam. Zihnim bir elek.
Zihnin her neyse ne, hayali kelimeler kullanmayı bırak. Tahammül edemiyorum.
Harry Hayter'a uğrayabiliriz.
Belki bana evlenme teklif eder
ama sizi kasıtlı olarak bu taraftan yürütmedim tabii.
Katiyen olmaz. Hayter'ların evine girmem.
-Kesin hastalık falan kaparım. -Saçmalama.
İnsanın sağlığını düşünmesi saçma mı?
Beş hizmetçiden az çalışanı olan evlerin pis olduğunu herkes bilir.
Fakir ahbaplarımıza göre yargılamayın bizi.
Böyle tanıdıklarımız olması hiç hoş değil.
Yeterince zengin olmadığı için mi onu görümcenize yakıştırmıyorsunuz?
Evet, çok fena, değil mi?
Yürüyelim mi?
Elliot gururu yüzünden.
İğrenç buluyorum.
Sör Walter'ı tanıyan baronetin kraldan sonra geldiğine inanır.
O aileden nasıl Anne gibi tatlı biri çıkabildi, Tanrı bilir.
Keşke Charles onunla evlenseydi. Sence de öyle değil mi?
-Sen Anne'e aldanma. -Nasıl yani?
Anne de diğerleri kadar gururlu. Onun gururu daha farklı sadece.
Anlamadım.
Bir daha Bayan Elliot'ın
kendini bir sosyal durumun dışında tuttuğunu gördüğünde
bunu herkesi daha iyi yargılamak için yapıp yapmadığını düşün.
-Acımasızca yargılamak için. -Anne Elliot tam bir iyilik abidesidir.
Onu benim kadar iyi tanımıyorsun.
Asıl iyilik abidesi olan sensin Louisa,
o yüzden de herkes hakkında hep en iyisini düşünüyorsun.
Aşağılık zihnin en hakiki ispatı,
kişinin en derin inançlarından vazgeçirilmesidir.
Hangi derin inançlar?
Anne'i kötülemene izin vermem. O benim için çok değerli.
Aranızda ne geçti, bilmiyorum ve sormuyorum da.
Ben onun iyi yanlarını görüyorum ve senden de aynını rica ediyorum.
Lütfen affet.
Kabalık ettim.
Haddimi bildirdiğin için teşekkürler.
Seni affedersem sekstant okumayı öğretir misin?
-Bu kadar kısa bir buluşmada mı? -Bu akşam müsaitim.
Biraz dolaşalım mı?
Hayatının mahvolduğunu sanıp
sonra daha da beterlerinin olacağını fark etmek kadar kötüsü yoktur.
Dediğim gibi.
Sizi görmek ne güzel.
-Yaralanmış. -Sorayım mı?
Anne, seni eve kadar bırakalım mı?
-Teşekkürler. Gayet iyiyim ben. -Anne, belli ki ayağını burkmuşsun.
Yolumuz en fazla on dakika uzar. Lütfen.
Çok naziksiniz. Temiz hava çok iyi geldi ama.
Bu kadar gururlu olman şart mı?
Lütfen, inat etme.
James.
Buraya gel.
Senden bir ricam olacak. Yardım edebilir misin?
Böyle vücudumu hissetmeyene kadar bana sımsıkı sarılmanı istiyorum.
Bunu yapabilir misin?
James, çay vakti.
Anne.
Anne, Lyme'a gidiyoruz. Yarın.
Karar verildi. Geceyi deniz kenarında geçireceğiz.
Lyme'a mı? Neden?
Yüzbaşı Wentworth donanma arkadaşlarıyla tanışmamızı istiyor.
-Maalesef canım yolculuk etmek istemiyor. -Ne?
Anne, yarın Lyme'a gidiyoruz.
Yaramazlardan 24 saat uzaklaşmaya ihtiyacım var. Hayır, dur.
-Mary, hiç de… -Hayır. Hep eğlencemi bozuyorsun.
Tatile ihtiyacım var
ve diğerleri mecbur hissetmeyi bırakınca konuşacak biri lazım.
Şaşırtıcı şekilde kendinin farkında.
Yüzbaşı, bu Anne Elliot.
Anne Elliot.
Yüzbaşı Harville.
Tanıştığıma memnun oldum.
Müsaadenizle.
Şiir seviyormuşsunuz. Yoksa bu sadece bir söylenti mi?
Hakkımda beni huzursuz edecek kadar çok şey biliyorsunuz.
Beni affedin, sadece komplo kuruyorum.
-Şu arkadaşımız var ya? -Evet.
Yüzbaşı Benwick.
Yüzbaşı Benwick de okumaya hayli düşkündür.
Ama bu aralar çok kederli.
Merak ettim de acaba onunla biraz konuşur muydunuz?
Çalı çırpıdan ev yaparım ama bana Yunanlılardan bahsetmeyin.
Üzüntüsünün kaynağı ne?
Truva'dan dönüşte yatağında başka adam mı buldu?
Pardon, Agamemnon şakası.
Kız kardeşim Fanny'yle nişanlıydı.
Birbirlerine çok âşıklardı.
Ama kız kardeşim o denizdeyken öldü, evlenmelerinden hemen önce hem de.
Başınız sağ olsun.
Evrenin her daim bir planı vardır derler.
-Peki olur mu? Konuşur musunuz? -Seve seve.
Gerçi evrenin aklındaki elçi ben miyim, hiç emin değilim.
İnanın, evren yanılmaz.
İnsan kısmetinde ne varsa karşısına o çıkar.
Yemin ederim.
Bir de Wentworth'ün de aklına girin, donanmayı böyle boşlarsa aptallık eder.
Bir yeteneğin heba olmasını istemem.
-Keşke öyle bir etkim olsa. -Bu gece yemekte?
-Onu sarhoş edin, ben de gemiye kaçırayım. -Louisa'dan isteyin.
Sizden istiyorum.
Gidelim mi?
Suya girmezsiniz herhâlde, değil mi?
Teşekkürler. Söz mü?
Hadi Mary.
Wentworth koordinatları yanlış anladığını tabii ki de kabul etmedi.
Yüzbaşı Wentworth çok inatçı.
İnatçı sahiden. İleride bir gün amiral olup
Kraliyet'e ve ülkesine hizmet edebilir
ama onun yerine ömrünü karada osurarak geçirmeyi yeğliyor.
Bırak da adam istediği yerde osursun.
Bir gün ben de aile kurmak isterim.
Denizci eşleri kocasının mesleği yüzünden bedel ödüyor, biliyorsunuz.
Ama düşük bir bedel.
Endişe içinde bir hayat. Bunu kimseden bekleyemem.
Saçmalık.
Endişesiz hayat olur mu?
Harville haklı.
Anne.
Müstakbel eşin kendi hislerine gayet başarıyla hükmedebilecektir.
Dayanıp dayanamayacağı endişelere onun adına karar verip
ona patronluk taslama. Kim bilir?
Belki o da evde kendi maceralarını yaratır.
-Biraz daha şarap isteyen? -Evet.
-Evet mi? Peki, güzel. -Evet.
Lord Byron.
"O, hayatımın mutlak ışığıydı."
"Bu ışık sönünce gecemi hangi pırıltı aydınlatacak?"
Kendime acıyarak geçen bir iki gecemi atlatmama yardımcı oldu, evet.
Bence şiirin en büyük talihsizliği
sahiden keyif alabilecek kişilerce nadiren keyifle okunabilmesidir.
Ancak kayıp nedir bilen biri
Byron'ı takdir edebilir.
Ama bu insanların da onu sık okumaması gerekir.
Aksi takdirde daha da derin hüzne kapılırlar.
O hâlde bu insanlar ne yapmalı?
Açıkçası ben de sekiz yıldır bunu çözmeye çalışıyorum.
Her gün kendime tekrar ettiğim şeyi söyleyebilirim sadece.
Gençsiniz. Gelecekte sizi nelerin beklediğini bilmiyorsunuz.
Düzelecek ve yeniden mutlu olacaksınız.
-Haklısınız belki. -Öyleyim, biliyorum.
Teşekkürler.
Düşük rütbelilerden alınan vergi orantısız diyorum sadece.
Niye daha adilane bir…
-Bu kim? -Affedersiniz.
Yolunuzu engelledim galiba.
Bunu düzeltebilirsiniz belki.
Belki.
Merhaba.
Yardımcı olabilir miyim?
Yardım istediğim konuyu düşününce muhtemelen hayır.
Merhaba.
Bu sabah için üzgünüm.
-Sabah ne oldu ki? -Karşılaştığımız şu kaba beyefendi.
Ben ağabeyin değilim. Korumama ihtiyacın yok.
Kendi adına konuşmaktan da gocunmazsın.
Özre gerek yok.
İyi niyetli olduğu belliydi.
Dinle, konuşmaya pek fırsatımız olmadı.
Yıllarca bin türlü hayalinle yaşadım.
Kimine öfkelendim.
Kimine değer verdim.
Ben de öyle.
Seni bir daha görür müyüm, bilmiyordum.
Ne kadar sevdiğimi bilip bilmediğini de.
Sanırım hep biliyordum.
Senin gibisi yok.
Ve ne şekilde olursa olsun, hayatımda olmanı istiyorum.
Geçmişi gömelim…
Sanırım demek istediğim…
Ben…
Arkadaş olalım istiyorum.
Ben de aynısını düşünüyordum.
Öfkemin yarattığı hapishaneyi
bu sabah çok net gördüm.
Dilerim bulman gereken yerde aşkı bulursun.
Ve çok sağ ol.
Arkadaşlık teklifin için canı gönülden teşekkür ederim.
Sağ ol.
Sen de sağ ol.
Evet…
Harika.
Güzel sohbetti.
Amiral olma fikrine karşı umarım açık olursun.
Herkes üstün yeteneğinden bahsediyor.
Eminim az bile diyorlardır.
Kim olduğumu veya beni neyin mutlu edeceğini bilmiyorlar.
Ben biliyorum.
Seni tanıyorum.
Kayda değer bir hayat istediğini biliyorum.
Harika olacağını da biliyorum.
-Bir sır ister misin? -Her zaman.
Denizdeki en amansız anlarımda,
kendimi tamamen kaybolmuş, allak bullak
ve yetersiz hissettiğimde
kendime derdim ki
"Anne burada ne yapardı?"
Nasıl devam edeceğimi öyle bilirdim.
Senmişim gibi davranırdım.
-Yalan söylüyorsun. -Doğru.
Acil durumlarda her zaman harikasın.
Başkalarının ihtiyacını anlamakta da.
Kesin ve dikkatli, sakin ve düşünceli.
Gereğinden fazla zekâyla donatılmış.
Olağanüstü bir insansın.
Devlet işlerinde çalışamamana kızıyorum.
Harika bir amiral olurdun.
Teşekkürler.
Fazla uzaklara gitme. Gelgit var.
Özür dilerim. Yine seni korumaya kalkışıyorum.
Lafımı geri aldım.
Şimdi eski sevgiliden de beteriz.
Arkadaşız.
Şimdi siz yoluma engel oluyorsunuz.
-Affedersiniz. -Gitmeden…
İzninizle kendimi takdim edeyim.
Yoksa bakıcınız yine beni azarlamak için köşede mi bekliyor?
Kendisi benim arkadaşım olur
ve sanırım niyetinizi yanlış yorumladı.
Niyetim gayet doğru yorumlandı aslında.
Niyetim size kendimi fark ettirmekti.
Hanımefendi?
Hanımefendi.
Sade. Hoşuma gidiyor.
Sizi tekrar görür müyüm?
Onu kaderin takdirine bırakmak gerek.
Yani henüz karar vermedim.
Ne?
Ne oldu Anne?
Dün yanından geçtiğimiz adam.
Affedersiniz. Az önce giden beyefendinin adını söyler misiniz?
Bay William Walter Elliot efendim, Bath'a gidiyor.
Tam cama geldiğimde gider tabii.
-Kuzen mi? -Sadece kuzen değil.
Babamızın vârisi. Hemen babama mektup yazmalıyız.
Bildiğin üzere bu haber pek hoş karşılanmayacak.
Çok öfkelenecek.
-Aralarında ne geçti ki? -Babamla Bay Elliot konuşmuyor.
-Aile dedikodularına bayılırım. -Anlat bize.
Baronetlik ve konak ona kalacak.
Babam unvanını devam ettirebilmek için Elizabeth'i evlendirmeyi çok istedi.
Ama adam kabul etmedi.
Kimsenin tanımadığı Amerikalı bir kadınla evlendi.
Babam bunu duyunca yemek tabağını fırlatmıştı.
-Bay Elliot yas kıyafeti giymemiş miydi? -Karısı öldü.
Ailenizi utandırdığı için ondan nefret ediyor olmalısınız.
Açıkçası şu an için en cazip özelliği bu.
Louisa'yla tanıştığı için şanslı bir adam.
Hisleriyle ilgili sana bir şey söyledi mi?
Hayır, Louisa söyledi.
Çok dik. Dikkatli ol.
Teşekkürler.
Dikkat et.
Tut beni Yüzbaşı.
Tanrım.
Tamam, o ısınmaydı. Bir daha.
Hayır, Louisa, yeter. Yapma artık.
Atlıyorum, o yüzden ister yakala, ister yakalama.
-Louisa! -Hayır.
Hayır. Hareket ettirmeyin. Louisa?
Duyuyor musun? Doktor lazım.
Ben giderim.
Kasabayı bilen biri gitsin. Benwick, doktor getir.
-Acele et! -Louisa.
-Anne, ne yapabilirim, söyle. -Sabırlı ol sadece.
Hâlâ nefes alıyor. Yok bir şey, nefes alıyor.
Ciddi bir beyin sarsıntısı geçirmiş.
Çok daha ciddilerini atlatanını gördüm.
Umutlu olmak için sebep var.
-Şimdi bırakın, dinlensin. -Evet.
-Burada kalabilir mi? -Elbette.
Çok naziksiniz, emrivaki yapmak istemeyiz.
Gerektiği kadar burada kalabilir, yerde yatmayı dert etmeyecek varsa
o da yanında kalabilir.
Anne kalsın. Size yardım eder Bayan Harville.
Anne kadar beceriklisi, mükemmeli yoktur.
-Kalırsın, değil mi? -Elbette.
O ayılana kadar gidemem zaten.
-Ben Musgrove'lara haber vereyim. -Teşekkürler.
Mary ve Henrietta'ya eşlik eder misiniz?
Eşlik etmek mi?
Çocuklar var ya Mary.
Bir gece daha bizimkilerde kalamazlar. Son seferinde az daha evi yakıyorlardı.
Anne niye kalıyor ki?
-Anne, Louisa'nın hiçbir şeyi değil. -Mary.
Anladığım kadarıyla
beş hizmetçiden az çalışanı olan evler size alerji yapıyordu.
Hastalık kapmaktan korkmuyor musunuz?
Ben gitmiyorum. Sana iyi yolculuklar.
Senin suçun yok. Ona atlama dedin.
Lafta evet.
-Ama öte yandan… -Öte yandan mı?
Onu yakalamaya hazır bir insan olduğuma inanmasına izin verdim.
Bunu tam olarak nasıl yaptın?
Bana âşık olduğunu biliyordum.
Ama cesaretini kıracak bir şey yapmadım.
Sonunda da böyle oldu.
Bu olay yaşanmasaydı
kim bilir, hayatlarımız nasıl olurdu.
Artık ondan ben sorumluyum.
Ailesine nasıl söylerim?
Sakince.
Açık konuş.
Senden ne isterlerse yerine getir.
Bol şans.
Sen şimdi ne yapacaksın?
Bath'a gitmem gerek.
Teşekkür ederim.
Her şey için.
Hayat
nasıl oluyor da bu kadar durağan kalıp,
yıllarca her türlü değişime bu kadar ayak direyip sonra da
birkaç haftalık bir süre içerisinde hiçbir uyarı olmaksızın
yeniliklerle dolup taşabiliyor?
Taşkından önceki hayatı hatırlamak imkânsız.
Zavallı kızcağız. Anne babası nasıl?
Şoktalar ama umutlarını yitirmemeye çalışıyorlar.
Ellerinden başka bir şey gelmez ki.
Nerede bunlar acaba?
Neredeler?
Sorun değil, gerek yok.
Senin için mükemmel olmasını istemiştim.
Saçmalama, burada seninle olmak beni yeterince mutlu ediyor.
Hayır. Makaronsuz piknik olmaz.
Tatlıyı koymayı unutsalardı Henry sinir krizi geçirirdi.
Şanslısın, makaron sevmiyorum.
-Evet. -Ve Henry değilim.
Hayır.
Kimse değil.
Hiç başkasıyla vakit geçirmeyi düşünüyor musun?
Çok adam teklif etti.
Kimle vakit geçirmeyi seviyorum, bil.
Kendimle.
Boş yere dul erkekler erken ölüp evlenmemiş kadınlar uzun yaşamıyor.
Eğlenceliyiz.
Peki hiç yalnızlık çekmiyor musun?
Niye bu kadar sık Avrupa'ya gidiyorum sence?
Leydi Russell!
Umarım çok yememişimdir. Bu akşam kesin ziyafet var.
Meşhur Bay Elliot'la tanışacağız.
Babama niye şimdi iyilik yapmaya kalkıyor ki?
Elizabeth pek tabii onu harekete geçirenin tüm cazibesiyle kendisi olduğunu sanıyor.
Bay Elliot'ın babamdan hiçbir çıkarı olamaz.
Hem daha zengin hem de her koşulda unvanı ona geçecek.
-Bir şey peşinde olmalı. -Niye bu kadar şüphecisin?
Çünkü o kadar çekici biri mutlaka menfaat peşindedir.
-Benden sakladığın şey ne? -Bay Elliot'ı gördüm.
Yakışıklı biri.
Hem de çok yakışıklı.
Onunla tanıştın mı?
Lyme'da. Gerçi ikimiz de birbirimizi tanımıyorduk.
-Aşk kokusu mu alıyorum? -Öyle bir şey olmayacak.
-Çünkü? -Çünkü o on numaralık biri.
On numaralara güvenmem.
Eviniz burası.
Küçük eve geçmekten anladığı bu mu?
Bu da bir başlangıç.
-Beni yalnız gönderme. -Cesaret ma chérie.
Akşam görüşürüz.
-Anne! Seni gördüğüme çok sevindim. -Ne demek istiyorsun?
Bay Elliot gelmek üzere ve beni senin yanındayken görsün istiyorum.
-Eve dönmek ne güzel. -Düşünsene.
On yıldır benden hoşlanıyor.
Zavallı adam. Çok acı çekmiş olmalı.
Senden kaçıp da yaptığı evlilik onu kahretmiştir tabii.
Çılgınca, değil mi? Onu aştığımı düşünmüş olmalı.
Başka bir sebep düşünemiyorum.
Hakaret mi ediyorsun, hiç anlamıyorum
ama fikrini o kadar az önemsiyorum ki umurum değil.
Anne. Kıyafetin bu mu?
Bay Elliot her an gelmek üzere.
Sana çektirdiklerinden sonra bu kadar hoşgörülü olmana şaşırdım.
Ne çektirmiş?
Bir sürü hakaret etti.
Ettiğini kabul etmiyor.
-Baba, adam yüzüne hakaret etti. -Bunu inkâr ederken çok inandırıcıydı.
Geldi.
Kapıyı aç Anne. Bir de kambur durma.
Acele et.
Tanrım.
Teşekkürler.
Anlaşılan kader benden yana.
Senin kuzeninim, Anne.
Kuzen mi? İlginç.
"Yoldan geçen biri"ni aşmışım, o kesin ama hâlâ bir "biricik" değilim.
-Unvanım için çalışmaya hazırım ama. -Ne şanslıyım, hem çapkın hem çalışkan.
Bir de zengin.
İyi ki hatırlattın.
-Tanrı aşkına, ne oluyor? -Merak etme, benimle alıştırma yapıyor.
İçeri geçelim mi?
Ablamı sık sık ziyaret ediyormuşsun.
Bu ilgiden çok memnun.
Ablanın bir şeylerden memnun olabildiğini duymak güzel.
Ancak romantizm aklımın ucundan geçen son şeydi… Bugüne dek.
Madem kur yapma amacıyla gelmiyordun, o zaman gelme sebebin…
Bayan Clay tabii ki.
Bayan Clay mi?
Bir ay önce amcamın asil olmayan bir kadınla beraber
Bath'a geldiğini haber aldım.
Kadını koca peşinde sanmışlar. Öyle bir evlilik de skandal olurdu.
Babamın itibarını mı dert ediyorsun?
Hayır, hiç de bile.
Benim derdim bir oğlunun olması ve oğlanın da unvanımı
ve konağımı elimden alması.
Planım da ne pahasına olursa olsun, buna engel olmak.
Dediğim gibi unvanım için çalışmaya hazırım.
Dobralığından etkilendiğimi söylemem lazım.
Hoş, değil mi?
Seni gördüğüme çok sevindim.
Ben Lyme'dan ayrıldıktan sonra başınıza gelen korkunç kazayı duydum.
Kızcağız nasıl?
Hâlâ yataktan çıkamadı ama toparladı.
Bu sabah haber aldım.
Sorduğun için teşekkürler.
-Çok acı çekmiş olmalısın. -En az acıyı ben çektim.
Hassas bir mizacın var. Etrafındakilere çok değer veriyorsun.
Zor bir olaymış. Bunu yaşamış olmana üzüldüm.
Teşekkür ederim.
Çok güzeldi canım.
-Buyur. İzin veriyorum. -İznin olmadan hiçbir şey yapmam.
-Bravo!
Bravo. Çok güzel çaldınız hanımefendi.
Samimiyetiyle gardımı indirmeye çalışıyor.
İşe yaramıyor.
Henüz.
Muhtemelen yaramaz.
Değil mi?
-Ne oldu? -Sevinç.
Affedersiniz, sevinç yaşıyorum.
Dul Vikontes Dalrymple ve kızı muhterem Bayan Carteret
Bath'a gelmiş.
-Ben uyurken prova mı yapıyorsunuz? -Sevgili kuzenlerimiz!
Kuzen mi? Kuzenlere bayılırım!
Kuzen, insanın aile ağacı içinde yer alan bireye atfedilen bir deyim,
aile ormanının içindekilere değil.
Dalrymple'ların varlığımızdan bile haberleri yok.
Birkaç görsel yardımla
eminim 45 dakika içinde aile bağlarımızı izah edebiliriz.
-İyi de niye? -Niye mi?
Bu insanlar soylu. Herkes onlarla görülmek isteyecektir.
Peki bunun avantajı ne?
Anne, mahsus ahmaklaşma.
Çabuk! En güzel giysilerinizi çıkarın.
Yüceliğe erişmek üzereyiz.
Bazen rüyamda
dev bir ahtapot yüzümü emiyor ve kurtulmaya çalışırken
ellerimin dokunaç olduğunu fark ediyorum
ve ondan kurtulamıyorum.
Sonra bir de bakıyorum ki
ahtapot benim
ve kendi yüzümü
emiyorum.
Aynı hayattaki gibi.
Düşman olarak algıladığımız kişiler aslında kendimizin birer yansımasıdır.
Ağzınıza sağlık Bay Elliot.
Belki bir daha bir ahtapot gördüğünüzde Bayan Elliot,
ondan kaçmaya çalışmak yerine ona kucak açmalısınız.
Dal misali kurnaz kollarınızı ona dolayın
ve kendinizi ellerine bırakın.
Anca rüyanızda Bay Elliot.
Benim de rüyama giriyor.
Yatmaya çok yakın yediğim peynirler yüzünden oldu hep.
-Harika geçti. -Öyle olacağını biliyordum.
Cazibenize asiller bile karşı koyamaz Sör Walter.
Asil akrabalarından memnun değilsin.
O korkunç kadın babanla evlenemez.
Bir şey soracağım.
Benimle konuşmaktansa Bayan Clay'in babamla evlenmesine
engel olmayı mı yeğlersin?
Sevgili ahtapotçuğum, alakası bile yok.
Yani…
Sana ısınmaya başladım.
Şimdi meraklandım.
Büyüleyici, değil mi?
Herkes ilginç olmak zorunda mı?
Hiç de bile. Onlarla oturmak zorunda kalmadığım sürece
istedikleri kadar sıkıcı olabilirler.
Ya o?
Hoş bir değişiklik oldu. Beklediğimden daha çok hatta.
Geçen gece seni çok methetti. Galiba aranızda bir bağ kurulmuş.
Bay Elliot menfaatine uyuyorsa patatesle bile bağ kurar.
Elizabeth sonsuza dek evde yaşamaktan memnun olsa da
öyle bir hayat, seni yaşarken öldürür.
Tek. söylediğim şu, olur da Bay Elliot evlilik teklifi ederse
umarım sen de kabul edersin.
Onunla ilgili engin bilgilerine dayanarak mı?
Onun hakkında engin bilgiye sahip değilim ama senin hakkında çok şey biliyorum.
Adamın zengin ve terbiyeli olmasını geçtim,
ayrıca senin de ondan hoşlandığını sanıyorum.
Yoksa asla böyle bir tavsiyede bulunmazdım.
Bir şeyler var, itiraf ediyorum.
Ama kendi kararımı verecek kadar bilgili olduğuma inanmanı istiyorum.
Kendi kalbimin verdiği talimatlara güvenmek zorundayım.
Öteki türlüsünü bir kere denedim ve kendimi hiç affetmeyeceğim.
Yani beni asla affetmeyeceksin.
Sadece bu şartlar altında…
Hangi şart?
Nişanı diyorum. Wentworth ve Louisa.
Bildiğini sanıyordum.
Herkes Louisa ve yüzbaşı sevgilisini konuşuyor.
Hayatım.
Ne yapabilirim?
Yalnız kalmak istiyorum.
Beni istediğinde buradayım.
Her zaman bu anla
asilce yüzleşmeyi
hayal ettim.
Sessiz ağırbaşlılığımla
kendimi ve diğerlerini şaşırtacaktım.
Tahammül becerimle.
Adıma heykeller dikeceklerdi.
"Muazzam bir kayıp yaşayan
ama yine de dimdik ayakta duran
Anne Elliot'ın anısına."
Anne.
Buradasın.
Evet, öyle görünüyor.
Yalnız mısın?
Arkadaşımı bekliyorum.
Anladım.
Yağmura yakalandık. Araba bulmaya gitti.
Çok çekici biri.
-Bunu duyduğuma sevindim. -Beni güldürüyor.
Gülmek güzeldir.
-Nişandan haberin yoktur… -Affedersin, atlar yağmurda kâbus gibi.
-Tanıştırayım… -Birbirimizi hatırlıyoruz.
Evet.
Bu Yüzbaşı Wentworth.
Evet, yakın arkadaşın Yüzbaşı Wentworth.
Lyme'daki tavrım için özür dileme fırsatı yakaladığım iyi oldu.
Hepsi bu baş döndürücü yaratığa
vurulmam yüzünden.
Lütfen bana yaratık deme.
Bu baş döndürücü…
Kadın?
-Yaratığın nesi var? -Sonra konuşuruz.
Neden bu kadar geciktiniz?
Bir saniye.
Yarın konser var. Bize katılır mısın?
-Fazlalık etmek istemem. -Neye?
Geliyorsun o zaman. Harika.
Dördümüz oluruz. Sen, o, bel canto ve ben.
Nevi şahsına münhasır biri.
Eşsiz hatta.
Seni mutlu görmek güzel.
Teşekkürler.
Umarım sen de mutlusundur.
Anne, sanırım gitmemiz gerek.
Yarın görüşürüz.
-Anne! Acele et! -Bin hadi.
İyi akşamlar.
Yürüyelim mi?
Louisa nasıl?
Pekâlâ toparladı.
Ama yavaş yavaş iyileşiyor.
Ona destek olmak zaman ve sevgi istiyor.
Güzel.
Bath'da olduğun sürece umarım birbirimizi görebiliriz.
Ne kadar kalacağım belli değil.
Zor bir kararın eşiğindeyim. Bir gemiye göreve çağrıldım.
Cumartesi Malta'ya yelken açacak, o yüzden karar vermek için çok vaktim yok.
-Kulağa heyecan verici geliyor. -Gerçekten de öyle.
İşimi seviyorum, görevimi yapmaktan mutluyum…
Böldüğüm için üzgünüm ama Anne'ciğimi bir dakika çalmam lazım.
İtalyancası da çok iyi, inanabiliyor musun?
-Programın tercümesi için yardım lazım. -Bir dakika.
Anne, kuzenlerimiz için İtalyanca konuşmanı istiyoruz.
Umarım düğüne yetişebilirsin.
Gelmezsen Anne çok üzülür.
Dostluğuna verdiği değeri biliyorum.
Frederick!
Sohbetimize devam ederiz diye umuyordum.
Korkarım öyle bir fırsat olmayacak.
Kararımı verdim. Denize çıkıyorum. Cumartesiden önce yapmam gerekenler var.
Özür dilerim, yine bölüyorum.
Hayır. Korkarım bölen benim.
İkinci perdenin tadını çıkarın.
Çıkarırız.
-Niyetim seni… -İzin verirsen konuşabilir miyim?
Sözümü kestin. İzin ver, önce ben aklımdakini söyleyeyim.
Böyle samimi hisler benim için yeni.
Senden öğreniyorum, senin için öğreniyorum.
Benim için fazla iyisin ve ödüm kopuyor.
Ama eşim olmanı çok istiyorum.
Hiçbir şey beni daha mutlu edemez.
-Eşin mi? -Evet. Hemen cevap vermene gerek yok.
Ama lütfen düşün.
Yüzbaşı haklıydı aslında.
Bu beyefendi gerçekten eşsiz biri.
Charles, acele et!
Yolculuk yüzünden bacağım uyuştu. Ov.
Ne işin var burada?
Seni almaya geldim tabii ki.
Charles ve benimle hana gel ve konuşmalarımı dinle.
Ziyarete geldik.
Louisa'nın kazasından beri hayat çok hassas ve geçici gelmeye başladı.
İnsanın çocuklarından ayrı vakit geçirmesi çok mühim.
Elizabeth'le ikinizin de
Bay Elliot ve kuzenlerimizle gezip tozmanız büyük haksızlık.
Beni daha tanıştırmadınız bile.
Halbuki aramızdaki en başarılı dekupaj sanatçısı da benim.
Anne, duydun mu? Louisa bir denizciyle evleniyor.
Henrietta da şu pis vaiz müsveddesi Henry Hayter'la.
Mary, listeni unutma.
Tamam.
Doktorum, minneti somutlaştırmamın bana faydası olacağını düşünüyor.
Kötü bir şey olduğunda minnet duyduğum şeyleri düşünmeliyim.
Mesela kardeşlerimin deli gibi âşık ve evlenmek üzere olması?
Yok, bu bana yaramadı.
Ben ikisi için de çok sevindim.
Mutlaka ziyarete de gelirim.
Nereye gidiyorsun?
Planlarım var.
Ne planı?
Yukarıda mı? Planın yok, arkadaşın yok, tüm akrabaların da bu evin içindekiler.
Üzülerek eşime katılıyorum ama seni almadan dönmemem söylendi.
Lyme buluşması olacak.
Yüzbaşı Harville seninle yeniden bir araya geleceği için çok sevinçli.
O da Wentworth'ü almaya gitti. Başka planın olması büyük talihsizlik.
WHITE HART HANI
Anne.
Seni özledim.
Denize çıkmadan önce Wentworth'e veda düzenlemeliyiz.
Kesinlikle. Biraz içki, biraz iskambil.
Gerçi galiba Anne'in başka planları var.
-İskambil oynamam. -Gördüğüm en kötü oyuncu.
O eskidendi. Zaman çok şeyi değiştiriyor.
Ben çok değişmedim.
Üzgünüm ama o mektup Amiral Croft'a ulaşana dek rahat etmem.
Son birkaç aydır sağın solun hiç belli olmuyor.
Elbette.
Bitti mi?
Sanırım.
Birazdan gelirim.
Üzgün gibisiniz Yüzbaşı Harville.
Aslında mutlu olmalıyım.
Yüzbaşı Benwick nihayet aşkı buldu.
Bu harika. Sevinirsiniz sanıyordum.
Onu ıstırabından kurtarmaya kararlıydınız.
Ama bunun beni nasıl etkileyeceğini hiç tahmin edememişim.
Onun çektiği acı bir şekilde kız kardeşimi hayatta tutuyordu sanki.
Zavallı Fanny. O, asla onu bu kadar çabuk unutmazdı.
Orası kesin.
Biz kadınlar erkeklere kıyasla daha geç unutuyoruz.
Kadınların sevgisi makul sınırları aşar.
Elimizde değil.
Erkek ve kadın arasındaki farklarla ilgili iddialarda bulunamam.
Ben bulunurum ama.
Hemcinslerim adına iddia edeceğim tek üstünlük
daha uzun sevmek.
Umut kalmadığında bile sevmek.
Başka şansın olmadığı için sevmek.
Bitirdim.
Teşekkürler.
Sizinle tartışılmaz.
Benwick'i seven biri olduğunu görse bence Fanny mutlu olurdu.
Fanny hiç kıskanç biri değildi.
En nihayetinde düşeceği yeri bildiğinden acaba Louisa'nın kaymasına neden olan
kız kardeşimin ruhu muydu, merak ederim.
Louisa mı?
Size demiştim,
evrenin zamanlaması mükemmeldir.
Aklı başında davranıp Benwick'i doktor çağırmaya gönderince
neye önayak olduğunuzu hiç bilmiyor olmalısınız.
Yüzbaşı, korkarım sizi hiç anlamadım.
Louisa'nın Yüzbaşı Benwick'le nişanlanmasını diyorum.
Nekahet döneminde ona gösterdiği sürekli ilgi
yavaş ama emin bir aşka dönüştü.
Siz neden bahsettiğimi sandınız ki?
Bilmiyorum.
Ben bu mektubu Amiral Croft'a ulaştırayım.
"Sevgili Anne…
…sessizce dinlemeye daha fazla devam edemem.
Anne, sen benim ruhumu delip geçiyorsun.
Erkeklerin kadınlardan daha çabuk unuttuğunu,
aşkının daha hızlı öldüğünü söyleme.
Bir yarım acı, bir yarım umut benim.
Bay Elliot'la evleneceğini biliyorum ama sana bunu söylemek zorundayım.
Bath'e gelme sebebim sadece sensin. Sırf senin için düşünüyor, plan yapıyorum.
Ama elbette sen bunu fark etmedin. Nasıl edebilirsin?
Çünkü senin aşkın benimki kadar uzun sürmedi.
Anne…
…senden başka kimseyi sevmedim.
Seveceğimi de sanmıyorum."
Anne.
-Açıklayabilirim… -İkinize de mutluluklar dilerim.
"Sana bunu nasıl söylerim, çok düşündüm.
Karşılıksız bir aşkın ıstırabı beni susturdu.
Bana geç kaldığımı söyleme sakın."
Frederick!
"Sana olan sevgim hiç azalmadı."
Sevginin birçok türü vardır.
Kimi için doğru birliktelik kârlı bir teşebbüs olabilir.
Bazısı için de hakiki bağ yeterli bir mükâfattır.
Neredeler?
Kendine göre bir aşk bulabilirsin.
AVRUPA TURLARI ZARİF VE İHTİYATLI
Ne kadar sıra dışı olursa olsun.
Nasıl yaşayacağını söylemelerine izin verme.
Ya da kimi seveceğini.
Ben zor yoldan öğrendim.
Güneş ufuk çizgisine değene dek sekstantı eğ.
Tamam, hizalandı.
O açıya görüş deniyor.
Bunu normalde not alıyoruz.
Sonra matematik denklemleriyle tepenin yüksekliğini hesaplayarak
enlemimizi kestirebiliriz.
Bu kadar mı?
Deniz navigasyonunun ne kadar kolay olduğunu kimseye söylemem.
Donanmanın itibarı iki paralık olabilir.
Kraliyet adına inceliğiniz için size teşekkür ederiz.
Diyorum ki acaba Konstantinopolis'ten önce kısacık bir Venedik'e mi demir atsak?
Bir gemiyi döndürmek için ne gerekir, bilir misin?
Evet.
Deneyimlerimden biliyorum.
JANE AUSTEN'IN "İKNA" ROMANINDAN UYARLANDI
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün