1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:08,280 --> 00:00:12,680
(สแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

4
00:00:55,040 --> 00:00:56,160
ฉันอยู่ไม่ถึง 40 แน่

5
00:00:57,600 --> 00:00:59,680
สวัสดีตอนค่ำค่ะ ขอเสียงปรบมือหน่อย

6
00:01:05,560 --> 00:01:08,600
ปรบดังๆ เหมือนฉันกำลังโป๊อยู่

7
00:01:15,120 --> 00:01:16,720
โอ้โฮ อบอุ่นจริงๆ

8
00:01:16,800 --> 00:01:18,600
มีความสุขกันจริงๆ

9
00:01:20,400 --> 00:01:22,280
เหมือนปี 2019 เลยเนาะ

10
00:01:23,640 --> 00:01:25,760
ขอแนะนำตัวหน่อย ฉันสูง หุ่นเพรียว

11
00:01:25,840 --> 00:01:29,640
นามสกุลภาษาต่างประเทศ
ที่สื่อถึงเสน่ห์ดึงดูดและความน่าค้นหา

12
00:01:29,720 --> 00:01:30,760
จริง นั่นแหละฉัน

13
00:01:31,280 --> 00:01:32,560
เอมิลี่ ราทาจโคว์สกี้

14
00:01:34,000 --> 00:01:36,480
ถ้าสั่งเธอในวิชก็คือได้แบบนี้

15
00:01:38,200 --> 00:01:41,000
ตอนฉันตาย
ฉันอยากได้รูปเธอไปติดไว้บนป้ายหลุมศพ

16
00:01:41,080 --> 00:01:42,760
ยังไงฉันก็ต้องตายอยู่แล้ว

17
00:01:43,320 --> 00:01:45,280
นางจะฟ้องใครถามจริง ลูกฉันเหรอ ฉันไม่มี

18
00:01:45,360 --> 00:01:48,200
ฉันอยากมีลูกชาย

19
00:01:48,280 --> 00:01:50,960
ฉันอยากให้ลูกชายฉันหลงฉัน

20
00:01:51,040 --> 00:01:52,400
หลงหัวปักหัวปำ

21
00:01:52,480 --> 00:01:55,080
เหมือนพวกผู้ชายที่มองแฟน
หลังมีเพศสัมพันธ์แล้วพูดว่า

22
00:01:57,000 --> 00:01:58,480
"เธอไม่มีวันเก่งเหมือนแม่ฉัน"

23
00:02:00,600 --> 00:02:02,080
ลูกสาวเหรอ หึ ไม่เอา

24
00:02:02,160 --> 00:02:05,400
ฉันไม่อยากให้ฉัน
เวอร์ชั่นผอมกว่าแต่ไม่มีปัญหาสุขภาพจิต

25
00:02:05,480 --> 00:02:10,360
พูดกับสามีว่า "พ่อคะ ซื้อให้หนูหน่อยได้มั้ย"

26
00:02:10,440 --> 00:02:12,000
ไปทำงานค่ะ เกาะคนอื่นกินอยู่ได้

27
00:02:12,800 --> 00:02:14,600
ถึงจะอายุแค่ห้าขวบก็เถอะ

28
00:02:14,680 --> 00:02:17,600
ขอเสียงให้กับความปรองดองของผู้หญิงหน่อยค่ะ

29
00:02:21,800 --> 00:02:24,520
สำหรับคนที่ยังไม่รู้จักฉัน

30
00:02:24,600 --> 00:02:26,920
คนที่ไร้รสนิยม

31
00:02:27,600 --> 00:02:31,400
ฉันเกิดที่โรม วันที่ 28 เดือนกรกฎาคม ปี 1987

32
00:02:31,480 --> 00:02:33,040
รู้จักกรุงโรมมั้ย

33
00:02:33,120 --> 00:02:36,720
เมืองที่เราแก้ปัญหาโดยการจุดไฟเผา

34
00:02:37,880 --> 00:02:41,480
รถเมล์เอย สะพานเก่าเอย ขยะเอย

35
00:02:41,560 --> 00:02:45,080
คนที่ต้องการจ่ายทุกอย่างแบบไร้สัมผัส
ถามว่า "ใช้บัตรจ่ายได้มั้ย"

36
00:02:45,160 --> 00:02:46,200
"ถ้าจะใช้บัตร…"

37
00:02:49,160 --> 00:02:51,280
ทีวี โรงหนัง อินเทอร์เน็ต

38
00:02:51,360 --> 00:02:54,040
อยู่มาหมดแล้ว ยกเว้นคุก

39
00:02:54,120 --> 00:02:55,560
แต่อีกไม่นานน่าจะได้ไปอยู่แล้วละ

40
00:02:56,320 --> 00:02:57,800
ปีนี้ฉันจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มแล้ว

41
00:02:57,880 --> 00:03:00,000
ใช้ชีวิตตามความฝันงี้ ใช้ชีวิตตามความฝัน

42
00:03:00,080 --> 00:03:02,480
ตำรวจปราบทุจริตทางการเงิน
ใช้ชีวิตตามความฝัน

43
00:03:02,560 --> 00:03:05,640
ฉันทำงานไต่เต้าขึ้นไป

44
00:03:05,720 --> 00:03:08,840
ฉันทนการล่วงละเมิดทางเพศ
และฉันก็ละเมิดทางเพศคนอื่นด้วย

45
00:03:10,280 --> 00:03:13,520
ในที่สุดฉันก็ทำเป้าหมายบางอย่างสำเร็จ

46
00:03:13,600 --> 00:03:17,680
ฉันติดอันดับรายชื่อผู้หญิง
100 คนที่ประสบความสำเร็จที่สุด

47
00:03:17,760 --> 00:03:18,960
จัดอันดับโดยฟอร์บส์อิตาลี

48
00:03:29,720 --> 00:03:32,200
ทีนี้คุณคงจะพูดว่า "สุดยอดมาก มิเคลา

49
00:03:32,280 --> 00:03:35,160
ไม่เลวนะ คุณควรภูมิใจ

50
00:03:35,680 --> 00:03:37,160
ตอนนี้คุณดังแล้ว

51
00:03:37,240 --> 00:03:39,880
ชีวิตคุณต้องเปลี่ยนแน่ๆ

52
00:03:39,960 --> 00:03:42,000
คุณผ่านวิกฤตได้สักที"

53
00:03:42,080 --> 00:03:42,920
ไม่

54
00:03:43,480 --> 00:03:46,360
พอดังแล้ว ชีวิตไม่ได้เปลี่ยนนะ

55
00:03:46,440 --> 00:03:48,240
คุณยังคงเป็นคนไม่เอาไหนเหมือนเดิม

56
00:03:48,320 --> 00:03:49,520
แต่แค่ทุกคนรู้แค่นั้น

57
00:03:50,040 --> 00:03:53,160
ชีวิตเปลี่ยนแน่นอนถ้าตื่นขึ้นมาแล้วกลายเป็นแมว

58
00:03:53,240 --> 00:03:56,360
ชีวิตเปลี่ยนเลยจ้าเพราะต้องอึในถาดทราย

59
00:03:57,040 --> 00:03:58,880
มันเป็นวิถีชีวิตที่ต่างไปเลย

60
00:03:59,360 --> 00:04:01,560
ฉันยังทำทุกอย่างเหมือนเดิมแบบที่เคยทำประจำ

61
00:04:01,640 --> 00:04:03,760
ทุกเช้าฉันจะตื่นมาเช็คหุ่น

62
00:04:03,840 --> 00:04:08,920
เพื่อดูว่าพุงฉันเหมือนรถเฟียตรุ่นคูโบรึยัง

63
00:04:11,040 --> 00:04:14,920
ฉันยังทำทุกอย่างเหมือนเดิม

64
00:04:15,440 --> 00:04:17,240
แต่แค่มีปัญหาใหม่เพิ่มขึ้นมา เยอะด้วย

65
00:04:17,320 --> 00:04:18,200
ไม่รู้สิ

66
00:04:18,280 --> 00:04:20,560
ถ้าฉันรออยู่ตรงแผนกขายเนื้อกับเนยแข็ง

67
00:04:20,640 --> 00:04:26,840
แล้วมีผู้หญิงแก่ๆ
ใช้เวลา 40 นาทีซื้อเนยแข็งกอร์กอนโซล่า

68
00:04:26,920 --> 00:04:27,960
แล้วฉันอยู่ตรงนั้นด้วย

69
00:04:28,840 --> 00:04:31,160
เธอพูดว่า "เอาเนยแข็งกอร์กอนโซล่า

70
00:04:32,480 --> 00:04:34,480
เอาแฮมด้วย นิดเดียวพอ

71
00:04:34,560 --> 00:04:36,760
ซื้อให้หลานชายน่ะ

72
00:04:36,840 --> 00:04:39,680
และก็ขอบูสต์วัคซีนไฟเซอร์ด้วย

73
00:04:39,760 --> 00:04:42,760
อ้อ ขอเนยแข็งกอร์กอนโซล่าเพิ่มด้วย"

74
00:04:42,840 --> 00:04:44,600
"ให้ตายเถอะคุณยายอาดา"

75
00:04:45,200 --> 00:04:48,000
เหลือเนยแข็งกอร์กอนโซล่าให้เราด้วย

76
00:04:48,080 --> 00:04:49,160
เราก็อยากได้เหมือนกัน

77
00:04:49,240 --> 00:04:52,840
ถ้าอยากแหกปากเหมือนโรเบิร์ต แพลนต์
ก็ไปร้องเพลง "รักล้นฟ้า" ที่ข้างนอกนู่น

78
00:04:52,920 --> 00:04:54,400
ร้องเสร็จก็กลับ

79
00:04:54,480 --> 00:04:56,040
แต่ถ้าฉันพูดแบบนั้น

80
00:04:56,120 --> 00:05:00,160
วันต่อมาพวกเว็บข่าว
ได้หาว่าฉันเป็นคนแต่งเรื่องพันธุฆาตแน่

81
00:05:01,360 --> 00:05:03,880
"ผู้สูงอายุโปรดระวังโควิดกับมิเคลา จีโรด์"

82
00:05:07,400 --> 00:05:09,320
หวังว่าในนี้จะไม่มีใครเคืองที่ฉันว่าเมื่อกี้

83
00:05:09,400 --> 00:05:10,880
ในนี้มีคนสูงอายุมั้ย

84
00:05:13,240 --> 00:05:14,080
มีแฟนคลับ…

85
00:05:15,840 --> 00:05:17,760
ของโรเบิร์ต แพลนต์อยู่ในนี้มั้ย

86
00:05:18,880 --> 00:05:20,920
โรเบิร์ต แพลนต์อยู่ที่นี่มั้ย

87
00:05:22,960 --> 00:05:25,360
ดี คำพูดฉันไม่ได้กระทบใคร ดี

88
00:05:25,440 --> 00:05:27,920
อย่างน้อยพวกคุณ
ก็ไม่เหมือนแฟนคลับของเดมี่ โลวาโต้

89
00:05:35,120 --> 00:05:38,800
พอเราอยู่ในสื่อตลอดเวลา

90
00:05:38,880 --> 00:05:41,600
เราต้องระวังคำพูด

91
00:05:42,240 --> 00:05:44,000
อันนี้เล่าจากประสบการณ์ส่วนตัวเลยนะ

92
00:05:47,720 --> 00:05:50,080
เดือนพฤษภาคม คริสต์ศักราช 2021

93
00:05:50,160 --> 00:05:51,640
ฉันอ่านบทความหนึ่ง

94
00:05:51,720 --> 00:05:55,840
"เดมี่ โลวาโต้ 'ฉันเป็นนอนไบนารี
ฉันอยากให้คนใช้ชื่อฉันแทนสรรพนาม'"

95
00:05:56,320 --> 00:05:59,840
ฉันไม่รู้ว่านะว่า "นอนไบนารี" คืออะไร

96
00:05:59,920 --> 00:06:01,120
จริงๆ ค้นในกูเกิลก็ได้

97
00:06:01,200 --> 00:06:03,400
แต่สมองด้านตลกของฉันทำงานทันที

98
00:06:04,040 --> 00:06:06,920
แล้วฉันก็นึกถึงนักมายากลคนนั้นในทีวี

99
00:06:08,880 --> 00:06:10,080
พวกคุณน่าจะรู้จักเขาอยู่

100
00:06:10,160 --> 00:06:13,280
โอเตลมาผู้ศักดิ์สิทธิ์
จบปริญญาด้านมนุษยศาสตร์หลายใบ

101
00:06:13,360 --> 00:06:15,400
เขาใช้คำว่า "เรา" แทนตัวเอง

102
00:06:15,480 --> 00:06:16,600
แต่เขาเป็นนักมายากลนะ

103
00:06:16,680 --> 00:06:18,480
เหมือนคนอื่นๆ ที่จบมนุษยศาสตร์นั่นแหละ

104
00:06:21,280 --> 00:06:24,080
ฉันก็เลยคิดมุกนี้ขึ้นมา

105
00:06:24,560 --> 00:06:27,840
"เดมี่ โลวาโต้อยากให้คนอื่นใช้ชื่อเธอ
เรียกแทนสรรพนามเหมือนโอเตลมาผู้ศักด์สิทธิ์"

106
00:06:27,920 --> 00:06:30,160
แล้วฉันก็บอกตัวเองว่า "เฮ้ย ฉลาดอะ"

107
00:06:30,840 --> 00:06:32,040
ฉลาดนะเนี่ย

108
00:06:32,680 --> 00:06:35,240
เธอควรได้รางวัลตลกเสียดสีที่เธอได้ในปี 2020

109
00:06:35,760 --> 00:06:38,880
จริงๆ ฉันจะค้นคำว่า
"นอนไบนารี" ในกูเกิลก็ได้

110
00:06:38,960 --> 00:06:40,320
แต่ฉันได้รับรางวัลไง โธ่

111
00:06:43,040 --> 00:06:44,680
จะบ้าเหรอ

112
00:06:45,480 --> 00:06:47,240
ใช่มะ

113
00:06:49,520 --> 00:06:50,880
ฉัน…

114
00:06:52,200 --> 00:06:56,600
ฉันค้นในพจนานุกรมออนไลน์ก็ได้

115
00:06:57,200 --> 00:06:59,880
แต่ฉันมีรางวัลแขวนอยู่บนผนังบ้าน

116
00:06:59,960 --> 00:07:03,040
ระหว่างไม้กางเขน
กับโปสเตอร์รูปโป๊ของทอม ฮาร์ดี้

117
00:07:04,040 --> 00:07:05,120
เข้าใจใช่มะ

118
00:07:05,640 --> 00:07:08,480
ในที่สุดฉันก็เขียนมุกไปว่า

119
00:07:08,960 --> 00:07:12,720
"เดมี่ โลวาโต้อยากให้คนอื่นใช้ชื่อเธอ
เรียกแทนสรรพนามเหมือนโอเตลมาผู้ศักด์สิทธิ์"

120
00:07:12,800 --> 00:07:16,200
ฉันโพสต์ลงเฟสบุ๊คแล้วผู้คนก็แบบว่า

121
00:07:16,280 --> 00:07:17,600
"สุดยอด"

122
00:07:17,680 --> 00:07:18,720
"หลักแหลมเว่อร์"

123
00:07:18,800 --> 00:07:21,240
ด้วยความที่มีคนสนับสนุนเยอะ

124
00:07:21,720 --> 00:07:22,920
ฉันเลยโพสต์ลงในทวิตเตอร์

125
00:07:28,200 --> 00:07:29,200
จริงเพื่อน

126
00:07:30,080 --> 00:07:31,360
ฉันโพสต์ลงทวิตเตอร์

127
00:07:33,680 --> 00:07:37,080
หลังจากนั้นฉันก็ทำบางอย่างที่ฉลาดมาก

128
00:07:37,640 --> 00:07:38,880
ฉันปิดมือถือเลยค่ะ

129
00:07:40,680 --> 00:07:41,800
แล้วก็ออกไปข้างนอก

130
00:07:42,280 --> 00:07:44,520
ไปสนุกกับชีวิตจริง

131
00:07:44,600 --> 00:07:46,680
ฉันคิดในใจว่า "พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว

132
00:07:46,760 --> 00:07:48,520
เด็กๆ เล่นกันอย่างสนุกสนาน

133
00:07:48,600 --> 00:07:51,080
นั่นคุณยายที่ซื้อเนยแข็งกอร์กอนโซล่านี่

134
00:07:51,160 --> 00:07:52,760
โลกนี้วิเศษจริงๆ"

135
00:07:53,320 --> 00:07:54,480
แล้วฉันก็ไปขึ้นรถไฟ

136
00:07:55,160 --> 00:07:56,440
เปิดมือถือ

137
00:07:57,240 --> 00:07:58,920
คนด่าตรึมเลย

138
00:07:59,720 --> 00:08:00,760
อย่างกับฉัน…

139
00:08:02,280 --> 00:08:04,240
เป็นพ่อบริตนีย์ สเปียร์สงั้นแหละ

140
00:08:05,040 --> 00:08:06,960
"หล่อนสมควรตาย

141
00:08:07,040 --> 00:08:09,640
หล่อนมันหญิงแท้ชั้นต่ำ"

142
00:08:09,720 --> 00:08:12,360
โดย สาวน้อยวัยใส69

143
00:08:12,920 --> 00:08:15,200
"ไปตายซะอีห่า

144
00:08:15,280 --> 00:08:17,120
กูจะไปเต้นบนหลุมศพหญิงแท้ของมึง"

145
00:08:17,200 --> 00:08:19,800
โดย คนชอบกินเค้ก2001

146
00:08:19,880 --> 00:08:22,560
คนพวกนี้บางคนเขียนคำด่าได้เจ็บมาก

147
00:08:22,640 --> 00:08:25,080
แต่รูปโปรไฟล์น่ารักเว่อร์

148
00:08:27,320 --> 00:08:28,920
สุดท้ายแล้วฉันแบบ "โอเค

149
00:08:29,560 --> 00:08:31,040
ฉันน่าจะหาเรื่องใส่ตัวเองแหละ"

150
00:08:34,520 --> 00:08:38,760
"งั้นหาละกันว่า 'นอนไบนารี' แปลว่าอะไร"

151
00:08:41,080 --> 00:08:41,920
ฉันเลยหา…

152
00:08:42,640 --> 00:08:43,480
หลังจากโดนด่า

153
00:08:48,720 --> 00:08:55,360
แล้วฉันก็ได้รู้ว่าคำว่า "นอนไบนารี"
เป็นคำที่เกี่ยวข้องกับโลกของแอลจีบีทีคิวไอ

154
00:08:55,440 --> 00:08:59,760
มันไม่ใช่ศัพท์แนวไซแอนโทโลจีอย่างที่ฉันคิด

155
00:09:00,520 --> 00:09:03,000
หรือสูตรกินอาหาร
ที่นิยมกันแป๊บๆ แล้วก็ไป อย่างเช่น ดูคัน

156
00:09:03,640 --> 00:09:07,160
จากฉันที่ชื่อมิเคลา
สาวผู้รักความสนุกและจิตไม่ปกติเบาๆ

157
00:09:07,240 --> 00:09:09,520
กลายเป็นฆาตกรต่อเนื่องในหนังเรื่องเอ็ม

158
00:09:11,000 --> 00:09:15,520
ฉันเล่นมุกที่เหยียดสังคมแอลจีบีทีคิวไอโดยไม่รู้ตัว

159
00:09:15,600 --> 00:09:18,000
ในวันก่อนวันที่หนัง
เกี่ยวกับสังคมแอลจีบีทีคิวไอจะฉาย

160
00:09:18,080 --> 00:09:19,480
ซึ่งฉันก็เล่นหนังเรื่องนั้น

161
00:09:24,080 --> 00:09:27,160
แล้วสำนักข่าวก็โทรหาฉันแล้วถามว่า

162
00:09:27,240 --> 00:09:28,960
"ฮัลโหล จอร์เจีย เมโลนีใช่มั้ย"

163
00:09:31,160 --> 00:09:32,560
พวกเขาจะถอดฉันออกจากหนัง

164
00:09:32,640 --> 00:09:36,080
แล้วใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเปลี่ยนเอานักแสดง
ที่ประนีประนอมน้อยกว่าฉันมาแทนฉัน

165
00:09:36,160 --> 00:09:37,160
ซึ่งก็คือเควิน สเปซีย์

166
00:09:46,360 --> 00:09:47,360
ฉันเนี่ยนะ

167
00:09:47,440 --> 00:09:50,240
ฉันฝันอยากเป็นลูกผสมมาตลอด

168
00:09:50,320 --> 00:09:53,880
ผสมระหว่างมาดอนน่า
เลดี้ กาก้า และก็รูพอล ข้ามสายรุ้งเก๋ๆ งี้

169
00:09:54,640 --> 00:09:57,640
หลังจากผ่านไปสามชั่วโมง ฉันก็พูดในใจว่า

170
00:09:57,720 --> 00:09:59,600
"มิเคลา กลับมาเป็นคนฉลาดคนเดิมได้แล้ว

171
00:10:00,840 --> 00:10:03,520
ในชีวิตนี้เธอเขียนมุกตลกๆ ตั้งมากมาย

172
00:10:08,040 --> 00:10:10,960
ในชีวิตนี้เธอเขียนมุกตลกๆ ตั้งมากมาย

173
00:10:14,640 --> 00:10:18,800
เธอแค่ไม่รู้ว่ามุกนี้จะทำให้ผู้คนไม่พอใจ"

174
00:10:18,880 --> 00:10:21,680
แล้วฉันก็ลบมุกนั้น แต่ต้องบอกเลยว่า…

175
00:10:21,760 --> 00:10:23,360
โดนถล่มอีกรอบจ้า

176
00:10:23,880 --> 00:10:26,760
อย่างกับฉันเป็นแม่บริตนีย์ สเปียร์สงั้นแหละ

177
00:10:26,840 --> 00:10:29,800
การลบทวิตไม่ได้ช่วยแก้ไขอะไร

178
00:10:29,880 --> 00:10:31,760
แถมฉันยังทำให้ทุกคนโกรธอีกด้วย

179
00:10:32,760 --> 00:10:35,160
เรื่องนี้จะต้องไปอยู่บนป้ายหลุมศพฉันแน่

180
00:10:35,240 --> 00:10:37,520
"เธอทำให้ทุกคนโกรธ"

181
00:10:37,600 --> 00:10:39,480
ใต้รูปเอมิลี่ ราทาจโคว์สกี้

182
00:10:39,560 --> 00:10:41,080
ฉันได้รับข้อความแบบว่า

183
00:10:41,640 --> 00:10:43,200
"น่าไม่อาย มิเคลา

184
00:10:43,280 --> 00:10:45,440
เธอมันขี้ขลาด นิสัยแย่มาก

185
00:10:45,520 --> 00:10:48,800
เธอก้มหัวให้กับ
วัฒนธรรมความถูกต้องทางการเมือง

186
00:10:48,880 --> 00:10:51,840
พวกนักแสดงตลกที่ชอบเหน็บจะว่ายังไง
อริสโตฟานเนส, เลนนี่ บรูซ"

187
00:10:51,920 --> 00:10:54,000
จะไปรู้เหรอ เลนนี่ บรูซตายไปแล้ว

188
00:10:54,600 --> 00:10:55,880
"ฮัลโหล มิเคลา

189
00:10:55,960 --> 00:10:58,120
สวัสดี สนใจอยากไลฟ์ในไอจี
กับอเลสซานโดร ซานมั้ย

190
00:10:58,200 --> 00:10:59,040
คนที่คุณเกลียด

191
00:10:59,120 --> 00:11:02,480
เรื่องร่างกฎหมายต่อต้านความเกลียดชัง
ผู้รักเพศเดียวกันและผู้ข้ามเพศของเขา"

192
00:11:02,560 --> 00:11:04,480
แต่ฉันไม่ใช่ปิลลอน

193
00:11:04,560 --> 00:11:07,200
โอเค ฉันเขียนมุกหนึ่งขึ้นมา

194
00:11:07,280 --> 00:11:10,800
ฉันไม่ได้แค่โพสต์ลงไอจี
สนับสนุนร่างกฎหมายซานเท่านั้น

195
00:11:10,880 --> 00:11:11,920
ไม่ๆ

196
00:11:12,000 --> 00:11:13,640
ฉันทำมากกว่านั้น

197
00:11:13,720 --> 00:11:17,080
ฉันโพสต์วิดีโอ
พร้อมกับคำว่า "ซาน" บนมือสองข้าง

198
00:11:17,160 --> 00:11:18,200
ซานทั้งสองข้างเลย

199
00:11:18,280 --> 00:11:19,240
ถามจริง

200
00:11:19,320 --> 00:11:21,160
นี่ก็สนับสนุนสุดๆ แล้วมั้ย

201
00:11:22,240 --> 00:11:23,640
ยังไม่จบ

202
00:11:24,160 --> 00:11:25,760
หลังจากนั้นพวกเขาก็บอกว่า

203
00:11:25,840 --> 00:11:27,440
"ไม่ต้องกังวล มิเคลา

204
00:11:27,520 --> 00:11:30,920
เราจะสนับสนุนเสรีภาพในการพูดตลอดไป"

205
00:11:31,000 --> 00:11:33,520
ลงชื่อ พรรคยุโรปกับซัลวินี

206
00:11:35,520 --> 00:11:39,480
ความรู้สึกเหมือนตอนฉันอ่านคอมเมนต์นี้เลย

207
00:11:39,560 --> 00:11:41,520
"มิเคลา เธอสุดยอดจริงๆ"

208
00:11:41,600 --> 00:11:43,200
เขียนโดยแฟนใหม่ของแฟนเก่าฉัน

209
00:11:43,280 --> 00:11:45,880
ซึ่งเขานอกใจฉันไปคบเธอตอนฉันติดโควิด

210
00:11:45,960 --> 00:11:48,320
ผู้คนยังคงทักฉันบนถนนแล้วถามว่า

211
00:11:48,400 --> 00:11:50,880
"มิเคลา จำตอนที่คุณเปลี่ยนเป็นฝ่ายขวาได้มั้ย"

212
00:11:51,800 --> 00:11:55,360
ฉันคือหลักฐานพิสูจน์คำพูดของแอนดี้ วอร์ฮอลที่ว่า

213
00:11:55,440 --> 00:11:59,680
"ทุกคนจะได้เป็นฟาสซิสต์ในทวิตเตอร์ 15 นาที"

214
00:12:00,400 --> 00:12:03,080
เป็นฟาสซิสต์ 15 นาทีสนุกนะ

215
00:12:03,160 --> 00:12:05,120
ใส่สีดำแล้วดูผอม

216
00:12:07,200 --> 00:12:08,040
แต่…

217
00:12:14,520 --> 00:12:17,200
ฉันค้นพบอะไรอีกอย่างด้วย

218
00:12:17,280 --> 00:12:21,400
ฉันค้นพบว่าการถูกปกป้องแย่กว่าการถูกโจมตี

219
00:12:21,960 --> 00:12:24,800
มันเหมือนกับการ
โดนฉีดน้ำกามใส่โดยผู้ชายหลายคน

220
00:12:25,400 --> 00:12:27,160
ในขณะที่กำลังกินข้าวเที่ยงกับพ่อแม่

221
00:12:28,120 --> 00:12:30,160
ดี แต่ผิดเวลา

222
00:12:32,760 --> 00:12:36,720
การอยู่ท่ามกลางคำด่าที่สาดใส่กันบนทวิตเตอร์
คล้ายๆ กับอาการท้องผูก

223
00:12:36,800 --> 00:12:40,160
เหมือนนั่งรถเมล์ฟลิกซ์บัสที่ไม่มีเบรก

224
00:12:40,240 --> 00:12:41,920
และคนขับชอบเพลงแนวเรเกตอน

225
00:12:42,440 --> 00:12:44,640
แล้วเราก็ต้องจำใจ
นั่งฟังเนื้อเพลงแบบว่า "บ้า บ้า

226
00:12:44,720 --> 00:12:51,680
อะบ้าบ้าบ้า

227
00:12:51,760 --> 00:12:58,760
อะบ้าบ้าบ้า

228
00:12:58,840 --> 00:13:00,760
บ้าบ้า อะบ้าบ้าบ้า…

229
00:13:00,840 --> 00:13:01,720
พอก่อนค่า

230
00:13:01,800 --> 00:13:04,040
จะบ้าไปถึงไหน

231
00:13:04,120 --> 00:13:08,280
ถ้าจะบ้าขนาดนั้นก็ไม่ปกติอยู่แล้วมั้ย

232
00:13:08,360 --> 00:13:10,440
ไม่ๆ บ้าครั้งเดียวมันไม่พอ

233
00:13:10,520 --> 00:13:12,520
มันต้อง บ้าบ้า

234
00:13:12,600 --> 00:13:15,560
เอาให้มันยิ่งกว่าซ้ำคำว่าบ้าไปเลย

235
00:13:15,640 --> 00:13:18,360
มีอะไรที่บ้าขนาดนั้นแล้วเราทำได้บ้าง

236
00:13:18,440 --> 00:13:20,280
ช่วยยายเปิดบัตรประจำตัวดิจิทัลมั้ย

237
00:13:20,360 --> 00:13:21,720
จ่ายภาษีรึเปล่า

238
00:13:22,200 --> 00:13:25,000
หรือไปประชุมสมาคมผู้อยู่อาศัยโดยไม่พกอาวุธดี

239
00:13:25,080 --> 00:13:26,840
อะไรกัน

240
00:13:26,920 --> 00:13:27,760
สุดยอดๆ

241
00:13:28,360 --> 00:13:29,200
แต่ว่า

242
00:13:31,760 --> 00:13:32,600
แต่ว่า

243
00:13:37,960 --> 00:13:39,160
ฉันต้องบอกเลยว่า

244
00:13:39,880 --> 00:13:42,720
การมีชื่อเสียงก็มีข้อดีเหมือนกัน

245
00:13:42,800 --> 00:13:45,880
ก็แบบ

246
00:13:45,960 --> 00:13:48,400
เรามักจะได้ของฟรี เช่น

247
00:13:49,560 --> 00:13:52,320
เสื้อยืด ครีมบำรุงผิวให้ชุ่มชื้น ชาลดความอ้วน

248
00:13:53,920 --> 00:13:55,840
ซึ่งฉันไม่มีความจำเป็นต้องกิน

249
00:13:57,080 --> 00:14:02,000
ข้อดีอีกอย่างคือ
เราจะได้รับเชิญให้ไปออกรายการทีวี

250
00:14:02,080 --> 00:14:04,280
พร้อมกับอีเมลที่อวยเว่อร์

251
00:14:04,800 --> 00:14:07,760
มีอยู่ครั้งหนึ่งฉันจำได้เลย มีอีเมลส่งมาว่า

252
00:14:07,840 --> 00:14:08,680
"สวัสดีมิเคลา

253
00:14:09,360 --> 00:14:12,440
เราชอบผลงานของคุณมากๆ

254
00:14:12,520 --> 00:14:14,480
เราชื่นชอบคุณมาก คุณเป็นบุคคลต้นแบบ

255
00:14:14,560 --> 00:14:18,040
เราอยากเชิญคุณมาพูดเรื่องที่คุณใส่ใจ

256
00:14:18,120 --> 00:14:20,360
เราอยากเชิญคุณมาในรายการ

257
00:14:20,440 --> 00:14:24,680
มาพูดเกี่ยวกับการที่คุณไม่ได้ผอมเพรียว

258
00:14:24,760 --> 00:14:28,920
แต่ก็ยังใช้ชีวิตและทำอะไรของตัวเองไป"

259
00:14:32,440 --> 00:14:34,840
ตอนฉันอ่านอีเมลนั้น

260
00:14:34,920 --> 00:14:39,240
ลึกๆ ฉันเหมือนได้ยินคนส่ง
พูดประโยคที่อยู่ในอีเมลดังมาก

261
00:14:39,320 --> 00:14:41,440
พูดด้วยสำเนียงท้องถิ่น

262
00:14:41,520 --> 00:14:43,680
คนที่เขียนบทรายการนี้…

263
00:14:43,760 --> 00:14:47,120
ฉันชอบสำเนียงเธอกับเมืองเกิดของเธอมาก

264
00:14:47,200 --> 00:14:48,440
"สวัสดีมิเคลา

265
00:14:49,280 --> 00:14:50,160
คุณสุดยอดจริงๆ

266
00:14:50,240 --> 00:14:52,920
คุณอยากมาออกรายการเรามั้ย

267
00:14:53,000 --> 00:14:56,120
มาคุยเกี่ยวกับการที่คุณ
คิดว่าตัวเองเก๋กว่าชาวบ้านชาวช่อง

268
00:14:56,200 --> 00:15:01,000
แต่ก็ปฏิเสธ
ที่จะยิงหัวตัวเองตายเหมือนเคิร์ต โคเบน

269
00:15:01,520 --> 00:15:04,120
ว้าย! เลิศ!

270
00:15:05,080 --> 00:15:06,720
ฟังนะ

271
00:15:07,320 --> 00:15:08,240
คือว่า

272
00:15:08,320 --> 00:15:13,000
ไม่ต้องกังวลเลย
ถ้าคุณมาออกรายการเรา เรามีอาหารบุฟเฟต์ให้

273
00:15:13,080 --> 00:15:17,080
ฟรีด้วย มีทุกอย่างที่คุณกินที่โรม

274
00:15:17,160 --> 00:15:19,760
มีคาร์โบไฮเดรตทุกประเภท

275
00:15:19,840 --> 00:15:22,440
อันนี้เพื่อให้เราเข้าใจตรงกันนะ

276
00:15:22,520 --> 00:15:25,840
นี่คือรูปเพื่อนร่วมงานของคุณ บอมโบโล"

277
00:15:27,400 --> 00:15:28,240
แล้วฉัน…

278
00:15:28,880 --> 00:15:30,400
ไม่ทนความโกรธที่อยู่ในใจไง

279
00:15:33,960 --> 00:15:36,800
ฉันเลยเขียนอีเมลตอบไปว่า
"ขอบคุณนะคะ คุณมาเรีย กราเซีย

280
00:15:36,880 --> 00:15:40,440
ฉันยินดีที่จะไปออกรายการคุณ

281
00:15:40,520 --> 00:15:43,880
และคุยอย่างเปิดเผย
เกี่ยวกับความลำบากของฉัน ขนาดชุดของฉัน

282
00:15:44,640 --> 00:15:48,160
ถึงจะมีปัญหาในเรื่องนี้

283
00:15:48,240 --> 00:15:50,320
แต่ฉันก็ทำอย่างอื่นอีกหลายอย่าง

284
00:15:50,400 --> 00:15:52,480
ฉันออกจากบ้านโดยไม่รู้สึกว่าต้องอับอาย

285
00:15:53,240 --> 00:15:58,760
บางครั้งฉันใส่เสื้อยืดแขนสั้นด้วยซ้ำ

286
00:16:00,480 --> 00:16:02,320
ฉันเดินผ่านประตูได้โดยที่ตัวไม่ติด

287
00:16:11,840 --> 00:16:16,200
แน่นอนว่ามีบางครั้งที่ตัวฉัน
อาจจะบังเอิญขวางทางน้ำของคลองสุเอซ

288
00:16:17,720 --> 00:16:19,400
แต่มีอย่างหนึ่ง

289
00:16:19,480 --> 00:16:23,840
เวลาฉันอยู่บ้านคนเดียวตอนกลางคืน

290
00:16:24,600 --> 00:16:25,640
ฉันจะเต้นนิดหน่อย

291
00:16:25,720 --> 00:16:27,560
แล้วต้นขาฉันถูกัน

292
00:16:28,840 --> 00:16:30,160
ฉันจุดเตาผิงได้

293
00:16:31,200 --> 00:16:32,760
ปังปั๊วะมั้ยล่ะ มาเรีย กราเซีย"

294
00:16:44,800 --> 00:16:48,000
"สุดยอด เราชอบเคล็ดลับจุดไฟของคุณมาก

295
00:16:48,080 --> 00:16:50,000
มาๆ มาออกรายการอิตาเลียส์ก็อตทาเลนต์"

296
00:16:50,080 --> 00:16:51,200
"ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ

297
00:16:51,280 --> 00:16:54,200
ฉันจะกลับไปหาเพื่อนฉัน
ที่อยู่ในรายการชีวิต 600 ปอนด์ของฉัน"

298
00:16:57,120 --> 00:16:58,720
แต่ฉันก็ขอบคุณเธอนะ

299
00:16:58,800 --> 00:17:02,200
เธอใช้คำว่า
"ไม่ได้ผอมเพรียว" ในการพูดถึงฉัน

300
00:17:02,280 --> 00:17:04,800
แทนที่จะใช้คำที่ฉันเกลียด

301
00:17:04,880 --> 00:17:06,720
ซึ่งก็คือ "โค้งเว้า"

302
00:17:07,360 --> 00:17:10,280
ฉันว่าออกเสียงแบบนี้

303
00:17:12,120 --> 00:17:13,400
"โค้งเว้า"

304
00:17:18,760 --> 00:17:20,080
"โค้งเว้า"

305
00:17:24,440 --> 00:17:26,080
"ล็อกตู้เย็นเลย"

306
00:17:28,920 --> 00:17:30,080
"สาวโค้งเว้ากำลังมาละ"

307
00:17:45,520 --> 00:17:46,720
สำหรับวงการแฟชั่น

308
00:17:46,800 --> 00:17:51,200
หุ่นโค้งเว้าก็เหมือนกับซีซั่นสุดท้าย
ของเรื่องมหาศึกชิงบัลลังก์เทียบกับซีรีส์เรื่องอื่น

309
00:17:52,800 --> 00:17:58,160
คำว่า "โค้งเว้า"
สื่อถึงทุกอย่างที่วงการแฟชั่นเลือกที่จะลืม

310
00:17:58,240 --> 00:17:59,320
เช่น รองเท้ายี่ห้อคร็อคส์

311
00:17:59,400 --> 00:18:01,880
กับผู้ช่วยส่วนตัว
ที่โดนนาโอมิ แคมป์เบลล์ตีจนหน้ายับ

312
00:18:02,800 --> 00:18:04,360
มีอยู่ครั้งหนึ่งฉันไปร้านเอาท์เล็ท

313
00:18:04,440 --> 00:18:05,760
และทำสิ่งดีๆ หลายอย่าง

314
00:18:06,720 --> 00:18:10,880
ฉันจำได้เลยว่า
มีป้ายเขียนว่า "โค้งเว้า" ตัวแดงแป๊ด

315
00:18:11,440 --> 00:18:12,920
แล้วก็มีไฟส่องข้างๆ

316
00:18:13,000 --> 00:18:14,440
แบบว่า ได้ยินเสียงกลองมาเลย

317
00:18:17,000 --> 00:18:19,920
แบบจูราสสิคพาร์คเลยนะ จูราสสิคโค้งเว้าพาร์ค

318
00:18:20,760 --> 00:18:22,840
ร้านเต็มไปด้วยคนหุ่นโค้งเว้าเดินไปมา

319
00:18:22,920 --> 00:18:24,720
แต่ตาก้มมองพื้น

320
00:18:24,800 --> 00:18:30,040
ส่วนอีกฟากเป็นคุณแม่หุ่นผอมเพรียว

321
00:18:30,120 --> 00:18:32,080
ที่กำลังพูดกับลูกๆ ที่ดีเลิศของพวกเธอว่า

322
00:18:33,520 --> 00:18:34,360
"ดูพวกเธอสิ

323
00:18:35,640 --> 00:18:37,160
เคลื่อนกันเป็นฝูงเลย"

324
00:18:38,960 --> 00:18:39,800
สาวหุ่นโค้งเว้า…

325
00:18:45,480 --> 00:18:46,480
"แม่

326
00:18:47,400 --> 00:18:51,800
ผู้หญิงพวกนั้นท้องทุกคนเลยเหรอ

327
00:18:52,680 --> 00:18:54,040
หนูกลัว"

328
00:18:55,480 --> 00:18:58,440
"ไม่ใช่ ลูก
พวกเธอไม่ได้ท้อง พวกเธอแค่หุ่นโค้งเว้า

329
00:19:00,200 --> 00:19:01,280
ดูพวกเธอ

330
00:19:01,360 --> 00:19:03,200
ดูๆ พวกเธอกำลังจะได้กินอาหารแล้ว

331
00:19:03,280 --> 00:19:06,000
เดี๋ยวเจ้าหน้าที่จะหย่อนแพะลงมา

332
00:19:06,960 --> 00:19:09,040
พร้อมกับพนักงานส่งอาหารที่จบมนุษยศาสตร์"

333
00:19:10,240 --> 00:19:12,320
"อย่า ขอร้อง

334
00:19:12,400 --> 00:19:17,480
ฉันยังทำวิจัยป.เอกเรื่องความเชื่อมโยง
ระหว่างมันโซนี่กับเซโรคัลคาเรยังไม่เสร็จ

335
00:19:17,560 --> 00:19:18,560
อย่านะ

336
00:19:18,640 --> 00:19:19,480
อย่า"

337
00:19:30,000 --> 00:19:36,760
แล้วสาวหุ่นโค้งเว้าเหล่านั้น
ก็ต้องจำใจไปหาผู้ช่วยฝ่ายขายแล้วบอกว่า

338
00:19:38,200 --> 00:19:41,880
"ฉันมีหน้าที่ตามกฎหมาย
ต้องบอกว่าขนาดตัวฉันคือไซส์อเมริกัน 14"

339
00:19:41,960 --> 00:19:43,400
"อ๋อ ค่ะๆ เชิญทางนั้นเลยค่ะ

340
00:19:43,480 --> 00:19:45,880
ตรงที่ศักดิ์ศรีไม่เหลือแล้ว ค่ะๆ ใช่ค่ะ

341
00:19:46,440 --> 00:19:48,840
ใช่ค่ะ ตรงที่แฟชั่นแบบไหนก็ช่วยคุณไม่ได้"

342
00:19:50,640 --> 00:19:54,440
มันมีการแบ่งกลุ่มจริงๆ นะ

343
00:19:54,520 --> 00:19:57,360
แม่น้ำอาเครอนมีไว้สำหรับพวกผู้หญิงแซ่บๆ งี้

344
00:19:57,840 --> 00:20:01,880
ฝั่งหนึ่งเป็นผู้หญิงทั่วไป ผอมเพรียว มีสิทธิ…

345
00:20:01,960 --> 00:20:04,320
โอเค ที่นี่อิตาลี เอาเป็นว่าเหมือนจะมีสิทธิละกัน

346
00:20:04,400 --> 00:20:08,880
ส่วนอีกฝั่งเป็นสาวหุ่นโค้งเว้า
ที่จำใจต้องทำตามธรรมเนียมปฏิบัติ

347
00:20:08,960 --> 00:20:12,960
เช่น เดินไปมาระหว่างห้องลองชุดกับกระจก

348
00:20:13,040 --> 00:20:15,000
โดยปากท่องวลีให้กำลังใจ

349
00:20:15,080 --> 00:20:16,720
ซึ่งตัวเองก็ไม่ได้เชื่อ เช่น

350
00:20:18,040 --> 00:20:20,480
"แต่ฉันชอบตัวเอง"

351
00:20:23,480 --> 00:20:25,720
"บุคลิกฉันดีจะตาย"

352
00:20:27,280 --> 00:20:32,280
"ความใฝ่ฝันของฉัน
คือได้เล่นเป็นเพื่อนนางเอกสุดสวยในละครทีวี

353
00:20:32,360 --> 00:20:35,960
เป็นสาวอ้วนหน้าตาเป็นมิตร

354
00:20:36,040 --> 00:20:38,880
บ้าเทคโนโลยีสารสนเทศกับมาร์แซล พรุสต์"

355
00:20:40,280 --> 00:20:42,800
เดี๋ยวนี้สาวหุ่นโค้งเว้า
ไม่มีชื่อแบบธรรมดาทั่วไปแล้วนะ

356
00:20:42,880 --> 00:20:44,440
เซเรน่า ลูเชียน่า แบบนี้ไม่มีแล้ว

357
00:20:44,520 --> 00:20:47,800
ชื่อพวกเธอต้องสื่อถึงขนาดตัว

358
00:20:47,880 --> 00:20:50,600
ถึงได้มีชื่อแบบว่า
ลูเชียน่าร่างใหญ่ เซเรน่าร่างใหญ่

359
00:20:50,680 --> 00:20:52,200
มาเรีย วิตตอเรียร่างใหญ่

360
00:20:52,280 --> 00:20:54,600
มิเคลาร่างใหญ่ มานูเอล่าร่างใหญ่

361
00:20:54,680 --> 00:20:57,880
พวกเธอต้องยืนนิ่ง

362
00:20:57,960 --> 00:21:00,360
ขณะที่ตัวละครตัวอื่น พวกโกงภาษี หรือฆาตกร

363
00:21:00,440 --> 00:21:02,360
ซึ่งต้องหุ่นผอมเพรียวทุกทีเลย

364
00:21:02,440 --> 00:21:03,920
หยุดสักพักแล้วพูดว่า

365
00:21:04,480 --> 00:21:05,920
"แหม ชอบกินละสิเรา"

366
00:21:08,840 --> 00:21:15,080
พวกผู้หญิงผอมเพรียว
กลัวกินพิซซ่าหนึ่งชิ้นแล้วหุ่นจะโค้งเว้า

367
00:21:15,160 --> 00:21:16,320
แบบ พิซซ่า…

368
00:21:18,840 --> 00:21:21,720
อย่างกับไมนอส
หรือหมอนาวซาราดันปรากฏตัวแล้วพูดว่า

369
00:21:21,800 --> 00:21:25,440
"จูเลีย ห่างจากโซนโค้งเว้า
เท่ากับช็อกโกแลตสองแท่ง"

370
00:21:27,320 --> 00:21:31,280
"หมอ แต่ฉันสูง 170 เซน หนัก 70 กิโลนะคะ"

371
00:21:31,360 --> 00:21:33,400
"อยากมีชีวิตอยู่อีกกี่ปี

372
00:21:34,760 --> 00:21:38,040
อยากเป็นเหมือนนักแสดงสาวที่ไม่ได้ผอมเพรียว

373
00:21:38,120 --> 00:21:41,480
ที่เลี้ยงชีพด้วยการเอาต้นขาถูกัน
ในรายการอิตาเลียส์ก็อตทาเลนต์เหรอ

374
00:21:43,040 --> 00:21:46,680
ผมจะเขียนสูตรอาหารที่เน้นโปรตีนให้

375
00:21:46,760 --> 00:21:48,440
มีสาหร่ายสไปรูลิน่า ไลเคน

376
00:21:48,520 --> 00:21:51,440
และก็พืชสีเขียวในหนังสือเรียนม.ปลายด้วย"

377
00:21:53,000 --> 00:21:54,440
นี่คือโลกของสาวทรงโค้งเว้า

378
00:21:54,520 --> 00:21:57,440
เราฝันร้ายกับการต้องชอบหุ่นตัวเอง

379
00:21:57,920 --> 00:22:00,440
เราต้องชอบตัวเองโดยไม่มีข้อแม้

380
00:22:00,520 --> 00:22:02,000
ถึงจะเกิดมาตัวกลมก็ต้องชอบ

381
00:22:02,080 --> 00:22:04,720
ไม่งั้นจะถือว่าเป็นคนโง่
มองอะไรแค่ผิวเผิน เป็นสายตำรวจ

382
00:22:04,800 --> 00:22:06,400
สมควรดื่มพิษเฮมล็อกแล้วก็ตายซะ

383
00:22:17,240 --> 00:22:18,720
คือ

384
00:22:18,800 --> 00:22:22,280
ชีวิตมันไม่ได้ขาวไปเลยหรือดำไปเลย

385
00:22:22,360 --> 00:22:24,000
ชีวิตไม่ได้เป็นแบบนั้น

386
00:22:24,080 --> 00:22:26,600
เราไม่สามารถชอบตัวเองได้ตลอดเวลา

387
00:22:26,680 --> 00:22:28,080
บางครั้งก็รู้สึกเป็นบียอนเซ่

388
00:22:28,160 --> 00:22:29,600
บางครั้งก็รู้สึกเป็นมากัลลี

389
00:22:31,160 --> 00:22:35,080
นี่คือมุกที่ทำให้ฉันโด่งดังในบรรดาคุกโหดทั่วโลก

390
00:22:35,680 --> 00:22:38,040
เดาซิว่าใครที่ไม่โกรธ

391
00:22:38,120 --> 00:22:39,280
มากัลลี

392
00:22:39,360 --> 00:22:42,600
เขารู้ว่ามันเป็นการเปรียบเทียบในเชิงบวก

393
00:22:43,400 --> 00:22:46,760
เลิกเถอะกับหุ่นโค้งเว้าอะไรเนี่ย

394
00:22:46,840 --> 00:22:49,800
มันเป็นการตีตรา และเป็นการตีตราที่แย่มากๆ

395
00:22:49,880 --> 00:22:53,360
เราต้องยอมรับสิ่งที่คนทั่วไปยอมรับด้วยเหรอ

396
00:22:53,440 --> 00:22:55,920
ฉันขอถามหน่อย ขอถามว่า

397
00:22:56,000 --> 00:22:57,320
ใครเป็นคนกำหนด

398
00:22:57,400 --> 00:22:59,480
อยากให้คำจำกัดความฉันใช่มั้ย

399
00:23:00,080 --> 00:23:01,080
ได้ ขอแบบกล้าๆ เลย

400
00:23:01,160 --> 00:23:03,600
เรียกฉันว่าอ้วนก็ได้
แต่อย่ามาทำกับฉันเหมือนฉันเป็นคนโง่

401
00:23:03,680 --> 00:23:05,640
ไม่งั้นฉันมีสิทธิ์ตบนะ

402
00:23:06,840 --> 00:23:07,680
ก็จริง

403
00:23:09,080 --> 00:23:11,040
ยุติธรรมดี ถูกมะ

404
00:23:11,120 --> 00:23:12,920
จริงนะคุณผู้หญิง ตบพวกมันเลยดีกว่า

405
00:23:15,120 --> 00:23:18,080
พอเอาการตีตรานี้ออกไปจากชีวิตได้

406
00:23:18,160 --> 00:23:19,440
ก็มีอย่างอื่นต่อมาเลย

407
00:23:19,520 --> 00:23:23,000
ไม่รู้สิ พวกเขาเรียกคุณว่า "แกร่ง"

408
00:23:23,080 --> 00:23:26,960
ทุกครั้งที่ผู้หญิงทำอะไรสำเร็จ เธอแกร่ง

409
00:23:27,040 --> 00:23:29,000
ทำไมต้องแกร่ง เธอเป็นกระดาษแข็งเหรอ

410
00:23:29,080 --> 00:23:29,960
เป็นคุกกี้แข็งเหรอ

411
00:23:30,560 --> 00:23:32,120
หญิงแกร่งทำอะไร

412
00:23:32,200 --> 00:23:35,560
ถีบประตูโดยไม่ร้องงี้รึ

413
00:23:35,640 --> 00:23:37,600
หรือสามารถหากุญแจในกระเป๋าเจอ

414
00:23:37,680 --> 00:23:39,760
หรือไปห้องน้ำคนเดียวได้

415
00:23:39,840 --> 00:23:42,120
หรือสวยเพราะไม่ได้ตัวเตี้ย

416
00:23:43,560 --> 00:23:47,080
ทุกครั้งที่ฉันอ่านข่าวแบบ

417
00:23:47,160 --> 00:23:48,960
"นี่คือคาเตรีน่า

418
00:23:49,040 --> 00:23:52,280
สาวแกร่งที่ล่าฝันจนได้เป็นผู้ประกอบการในที่สุด"

419
00:23:52,360 --> 00:23:55,640
นึกออกเลย
ว่าต้องเป็นรูปผู้หญิงยากจน ไม่มีนามสกุล

420
00:23:55,720 --> 00:23:59,080
อยู่ระหว่างสูตรประจำวันกับล็อตตี้

421
00:23:59,160 --> 00:24:02,360
แมวน้ำน่ารักๆ ที่ตบครีบร้องเพลงชาติฝรั่งเศส

422
00:24:05,400 --> 00:24:06,960
แข่งขันอะไรไม่รู้

423
00:24:08,840 --> 00:24:14,080
สรุปเลยแล้วกันว่าสมัยนี้เป็นผู้หญิงไม่ง่าย

424
00:24:14,160 --> 00:24:17,280
อีกอย่างที่ฉันได้ยินในบางครั้งคือ

425
00:24:17,360 --> 00:24:23,120
"ได้งานนี้ทำได้ยังไงอะ เป็นผู้หญิงนี่นา"

426
00:24:23,200 --> 00:24:26,200
จะเวทนาเพื่อ คิดว่าฉันเป็นขอทานเหรอ

427
00:24:27,520 --> 00:24:31,640
เอาเงินมาสิห้ายูโร
ฉันจะเอาไปซื้อผ้าอนามัยเนื้อคอตตอน

428
00:24:32,320 --> 00:24:33,840
ฉันอายุ 34 จดภาษีมูลค่าเพิ่มแล้ว

429
00:24:33,920 --> 00:24:36,760
ฉันมีสิทธิ์ไม่ให้ก้นแดงเป็นตูดลิง

430
00:24:36,840 --> 00:24:38,760
จริงมั้ย จริงมั้ยล่ะ

431
00:24:39,240 --> 00:24:40,080
คือ…

432
00:24:45,840 --> 00:24:46,840
เอาละ

433
00:24:47,560 --> 00:24:49,880
พอละเรื่องผู้หญิง

434
00:24:51,440 --> 00:24:53,800
ผู้หญิงต้องการอะไร สิทธิในการเลือกตั้งใช่มั้ย

435
00:24:54,720 --> 00:24:55,560
โอย

436
00:24:56,280 --> 00:24:57,720
ถามจริงเมอร์ลิน

437
00:24:57,800 --> 00:24:58,800
ขอให้มันน้อยหน่อย

438
00:25:00,120 --> 00:25:04,320
เรามาพูดถึงกลุ่มคนที่ชีวิตลำบากกว่ามากดีกว่า

439
00:25:05,040 --> 00:25:08,800
กลุ่มคนที่เป็นชายขอบของสังคม

440
00:25:09,360 --> 00:25:12,800
กลุ่มที่ไม่มีอำนาจอะไรเหลือแล้ว

441
00:25:12,880 --> 00:25:15,240
คืนสิทธิ์ออกเสียงให้พวกเขากันเถอะ

442
00:25:15,320 --> 00:25:16,520
ชายแท้ผิวขาว

443
00:25:19,680 --> 00:25:20,640
เหลือไม่กี่คน

444
00:25:27,440 --> 00:25:29,560
เหลือไม่กี่คน

445
00:25:31,360 --> 00:25:33,400
อยู่ตรงไหน

446
00:25:37,920 --> 00:25:39,880
คืนนี้มีชายแท้ผิวขาวในนี้มั้ย

447
00:25:41,360 --> 00:25:42,920
ถ้ามียกมือ

448
00:25:43,000 --> 00:25:44,600
ฉันไม่ใช่มิเคลา มูร์เจีย

449
00:25:46,680 --> 00:25:48,080
ยกสองข้างเลยเหรอ

450
00:25:48,160 --> 00:25:49,360
งอกมาสองอันเหรอ

451
00:25:49,440 --> 00:25:50,720
ไปอยู่ที่เชอร์โนบิลมาเหรอ

452
00:25:52,840 --> 00:25:54,200
นับกัน

453
00:25:54,280 --> 00:25:55,840
หนึ่ง สอง สาม…

454
00:25:57,360 --> 00:25:58,760
บอกแล้ว

455
00:26:02,400 --> 00:26:03,640
คุณผู้ชายทั้งหลายคะ

456
00:26:04,720 --> 00:26:06,360
เกิดอะไรขึ้นกับพวกคุณ

457
00:26:07,560 --> 00:26:08,840
น่าสงสารจังเลย

458
00:26:10,320 --> 00:26:11,360
เหลือแค่เนี่ย

459
00:26:12,520 --> 00:26:14,000
แทบจะไม่เหลือความสำคัญอยู่เลย

460
00:26:15,120 --> 00:26:18,000
เป็นไปได้ยังไง เมื่อก่อนเคยครองโลกนี่

461
00:26:18,520 --> 00:26:20,840
มีจักรวรรดิที่พระอาทิตย์ไม่เคยตก

462
00:26:20,920 --> 00:26:22,280
อย่างสมัยพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 งี้

463
00:26:23,080 --> 00:26:26,360
ตอนนี้พวกคุณเหลือกันน้อยลงเรื่อยๆ

464
00:26:26,440 --> 00:26:27,760
เหมือนปรัสเซีย

465
00:26:29,040 --> 00:26:30,280
เหมือนไดโนเสาร์

466
00:26:30,880 --> 00:26:32,160
เหมือนบล็อกบัสเตอร์

467
00:26:33,400 --> 00:26:34,920
ใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว

468
00:26:35,880 --> 00:26:39,240
ถูกต้องเลย
พวกเขาจะเอาพวกคุณไปไว้ที่เขตสงวนธรรมชาติ

469
00:26:39,760 --> 00:26:43,200
แล้วก็ถ่ายรายการทีวีชื่อเดอะวอล์คกิ้งชายแท้

470
00:26:49,360 --> 00:26:50,200
สารคดีที่…

471
00:26:56,200 --> 00:26:58,160
เดอะวอล์คกิ้งชายแท้

472
00:26:59,240 --> 00:27:02,280
สารคดีที่ชายแท้ผิวขาวเข้าหาผู้หญิงแบบนี้

473
00:27:02,920 --> 00:27:05,720
"ฟังพอดแคสต์ของผมด้วย"

474
00:27:06,840 --> 00:27:09,720
"จะว่าไปคุณก็น่าเยเหมือนกันนะเนี่ย"

475
00:27:10,440 --> 00:27:13,040
"เดี๋ยวนี้ทุกคนอ่อนไหวและโกรธง่ายกันจัง"

476
00:27:25,040 --> 00:27:27,120
พวกเขาจะเอาพวกคุณไปไว้ที่เขตสงวน

477
00:27:27,200 --> 00:27:29,640
พร้อมขึ้นป้ายว่า "ชายแท้ผิวขาว"

478
00:27:30,120 --> 00:27:33,480
คนแรกที่จะได้ไปอยู่ที่นั่นน่าจะเป็นคนที่กล้าหาญ

479
00:27:33,560 --> 00:27:35,080
มาร์โก้ มอนเตมัญโญ อะไรงี้

480
00:27:36,760 --> 00:27:38,640
"มีอยู่วันหนึ่ง

481
00:27:38,720 --> 00:27:41,760
ผมตื่นขึ้นมาเจออะไรไม่รู้ใหญ่มากใต้ผ้าปูที่นอน

482
00:27:43,160 --> 00:27:44,240
อ้อ อีโก้ของผมเอง

483
00:27:45,800 --> 00:27:49,680
ผมเลยมาที่นี่
เพื่อสัมผัสความตื่นเต้นจากประสบการณ์ใหม่

484
00:27:49,760 --> 00:27:51,160
ซึ่งก็คือการที่ตัวเองผิด"

485
00:27:53,120 --> 00:27:56,000
แต่พวกคุณไม่ต้องห่วง สุดท้ายมันจะจบ

486
00:27:56,080 --> 00:27:59,760
อีกไม่นานพวกเขา
จะเขียนบทความเกี่ยวกับพวกคุณว่า

487
00:27:59,840 --> 00:28:01,880
"นี่มาร์โก้ค่ะ ชายแกร่ง

488
00:28:01,960 --> 00:28:04,880
เขาไปทำงานทุกวันโดยไม่ด่ากราดใส่ผู้หญิง"

489
00:28:08,880 --> 00:28:13,800
การตีตราอีกอย่าง
ที่ฉันโดนประจำคือ "นักแสดงตลกวัยสาว"

490
00:28:13,880 --> 00:28:15,040
ฉัน 34 แล้วนะ

491
00:28:15,840 --> 00:28:17,080
ขัดกันยังไงไม่รู้

492
00:28:18,320 --> 00:28:20,200
งงและเงียบจนได้ยินแต่เสียงจิ้งหรีด

493
00:28:21,160 --> 00:28:24,120
แต่ฉันดีใจนะที่ฉันดังตอนอายุ 34

494
00:28:24,200 --> 00:28:28,400
เพราะพออายุเท่านี้
เราจะมีภาระทางการเงินมากขึ้น

495
00:28:28,480 --> 00:28:29,320
ต้องซื้อยาแก้ปวด

496
00:28:30,640 --> 00:28:31,720
อาหารเสริม

497
00:28:32,680 --> 00:28:34,280
รองเท้าสุขภาพ

498
00:28:35,040 --> 00:28:37,120
อุ้งเท้าฉันสูง

499
00:28:38,920 --> 00:28:43,000
ถ้าเราดังตอนอายุ 20
เราจะเสียเงินไปกับเนโกรนี

500
00:28:43,080 --> 00:28:46,040
ฉันดื่มเนโกรนีผสมวาเลเรียนกับยาแก้อักเสบ

501
00:28:47,040 --> 00:28:48,080
ตามตรงนะ

502
00:28:48,160 --> 00:28:53,280
การปรับวิถีชีวิต
หลังจากเป็นคนดังก็ไม่ง่ายเหมือนกัน

503
00:28:53,360 --> 00:28:55,640
หลักๆ ก็เพราะครอบครัว

504
00:28:55,720 --> 00:28:58,800
การเกิดในครอบครัวชนชั้นกลาง
ที่บ้านเป็นหทาร นับถือนิกายคาทอลิก

505
00:28:58,880 --> 00:29:01,080
ทำให้เรามีข้อได้เปรียบหลายอย่าง
เช่น ไม่เมาเลย

506
00:29:01,840 --> 00:29:03,160
มีระดับ

507
00:29:03,240 --> 00:29:04,520
รสนิยมดี

508
00:29:04,600 --> 00:29:05,560
มีภูมิฐาน

509
00:29:10,520 --> 00:29:12,360
แต่ก็มีอย่างอื่นด้วย

510
00:29:12,440 --> 00:29:13,640
เช่น วิตก ตื่นตระหนก

511
00:29:13,720 --> 00:29:16,720
รู้สึกผิดในฐานะเป็นคาทอลิก
รู้สึกเหมือนเหตุการณ์ร้ายๆ กำลังจะเกิด

512
00:29:16,800 --> 00:29:20,240
คล้ายรัฐวาติกัน
แต่ไม่มีอะไรที่ฉันชอบเป็นพิเศษเลยนั่นแหละ

513
00:29:20,320 --> 00:29:23,200
เช่น ทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ เงิน

514
00:29:23,280 --> 00:29:26,040
เสื้อคลุมที่ฉี่ใส่ได้โดยที่ไม่มีใครรู้

515
00:29:27,240 --> 00:29:30,440
กับง้าวไซไฟที่องครักษ์สวิสถือ

516
00:29:36,400 --> 00:29:38,800
พูดถึงเรื่องครอบครัวฉัน

517
00:29:38,880 --> 00:29:41,920
เหตุผลที่ฉันรับมือได้ไม่ดี
กับการที่ฉันเพิ่งดังได้ไม่นานคือ

518
00:29:42,000 --> 00:29:44,560
มีกฎอยู่แค่ข้อเดียว

519
00:29:44,640 --> 00:29:45,920
นั่นก็คือ กลัวพระเจ้า

520
00:29:46,560 --> 00:29:48,520
มันเป็นคำสำคัญของเรา

521
00:29:48,600 --> 00:29:51,080
"จงอย่ามีความสุข

522
00:29:51,160 --> 00:29:54,520
จงอย่ามีความสุขกับสิ่งดีๆ ที่มี
ถึงจะทำงานมาหนักมากก็ตาม

523
00:29:54,600 --> 00:29:57,160
ไม่งั้นพระเจ้าจะลงโทษถ้าพระเจ้าเห็น"

524
00:29:57,240 --> 00:29:58,840
พระเจ้าหาเราเจอแน่นอนที่บัลดูอินา

525
00:30:00,440 --> 00:30:02,400
โรมเหนือ ยุค 90

526
00:30:06,680 --> 00:30:08,000
ลองนึกภาพในใจ

527
00:30:10,440 --> 00:30:11,760
นึกภาพพระเจ้าในใจ

528
00:30:11,840 --> 00:30:16,040
ซีอีโอของโลกพูดว่า "ทูตสวรรค์ชั้นสูงสุด

529
00:30:16,120 --> 00:30:19,200
ขอแฟ้มสีน้ำตาลหน่อย อันที่เกี่ยวกับโลก

530
00:30:19,280 --> 00:30:20,160
ไหน ดูซิ

531
00:30:21,520 --> 00:30:23,040
ไหน ดูซิ

532
00:30:23,120 --> 00:30:24,480
'สงครามอ่าว'

533
00:30:25,480 --> 00:30:27,040
เลวร้ายมาก

534
00:30:27,120 --> 00:30:29,480
แต่โลกตะวันตกได้สิ่งที่จำเป็นไป ผ่าน

535
00:30:30,880 --> 00:30:32,520
'กติกาสัญญาระหว่างรัฐกับมาเฟีย'

536
00:30:33,400 --> 00:30:35,800
ไม่เข้าท่า แต่ทำเป็นละครทีวีแล้วสนุก

537
00:30:35,880 --> 00:30:37,080
ผ่าน

538
00:30:37,160 --> 00:30:38,000
อะไรนะ

539
00:30:38,080 --> 00:30:41,520
มิเคลา จีโรด์พอใจกับเกรดวิชาคณิตฯ ของเธอ

540
00:30:41,600 --> 00:30:44,120
และกำลังฉลอง
ด้วยแซนด์วิชมอร์ตาเดลล่างั้นเหรอ

541
00:30:44,680 --> 00:30:46,360
เปโตร เอาแส้มา

542
00:30:46,440 --> 00:30:47,280
เจอตัวแล้ว

543
00:30:47,360 --> 00:30:49,160
เจอตัวแล้ว นังอ้วนตัวดี

544
00:30:50,560 --> 00:30:54,320
ข้าจะส่งชาสมุนไพรลดน้ำหนักให้เจ้าตลอดชีวิต

545
00:30:54,400 --> 00:30:57,440
พร้อมกับก้อนผักโขมผสมชีสแช่แข็ง

546
00:30:57,520 --> 00:31:01,600
ที่พี่เลี้ยงเด็กของเจ้า
ไม่มีทางละลายได้ถูกวิธีเพราะนางไม่ได้สนใจ"

547
00:31:09,360 --> 00:31:10,320
และ…

548
00:31:11,320 --> 00:31:15,640
เมื่อพระเจ้าเอาไม่อยู่

549
00:31:15,720 --> 00:31:18,320
ยายก็จะอัญเชิญผู้เล่นที่ฝืมือดีที่สุดออกมา

550
00:31:18,400 --> 00:31:19,240
พระแม่มารีย์

551
00:31:21,080 --> 00:31:24,480
ยายใช้รูปปั้นพระแม่มารีย์มาขู่ฉัน

552
00:31:24,560 --> 00:31:27,120
ยายรู้จักพระแม่มารีย์หลายองค์

553
00:31:27,200 --> 00:31:29,040
รู้หมดว่าแต่ละองค์เป็นยังไง

554
00:31:29,120 --> 00:31:29,960
ยายบอกว่า

555
00:31:30,640 --> 00:31:31,880
"เอาละ มิเคลา

556
00:31:31,960 --> 00:31:35,960
วันนี้แกไม่ยอมเอาพจนานุกรม
ที่หนักที่สุดวางไว้บนหัวโดยไม่ให้ตก

557
00:31:36,040 --> 00:31:37,880
เพื่อฝึกท่วงท่าอันสง่างาม

558
00:31:38,440 --> 00:31:40,400
แกเอากระชอนมาวางแทน

559
00:31:41,120 --> 00:31:44,560
ถือว่าบาป เพราะทำให้รสที่อยู่ในปากมันขม

560
00:31:45,360 --> 00:31:47,440
มันทำพระแม่มาดอนน่าแห่งชีวีตาเวกเกียร้องไห้"

561
00:31:48,960 --> 00:31:53,000
วันนี้เป็นพระแม่มาดอนน่าแห่งโลเรโต
อีกวันเป็นพระแม่มาดอนน่าแห่งปอมเปอี

562
00:31:53,080 --> 00:31:56,200
ยิ่งบาปฉันหนักเท่าไร

563
00:31:56,280 --> 00:31:57,920
รูปปั้นก็ยิ่งมีความนานาชาติมากขึ้น

564
00:31:58,000 --> 00:32:00,040
พระแม่มาดอนน่าแห่งเชนสโตโควา

565
00:32:00,120 --> 00:32:02,360
พระแม่มาดอนน่าแห่งลูร์ด

566
00:32:02,440 --> 00:32:04,840
พระแม่มารีย์ผู้ไร้พรมแดน

567
00:32:15,040 --> 00:32:17,040
จะเห็นได้ชัดว่าพระแม่มารีย์คาดหวังให้เรา

568
00:32:17,640 --> 00:32:21,680
แต่งกายในแบบแบบหนึ่ง

569
00:32:21,760 --> 00:32:25,280
เราเกิดในครอบครัวโรมันชนชั้นกลาง

570
00:32:25,360 --> 00:32:31,080
ฉันกับพี่สาวใส่เสื้อคลุมแขนกุดที่ราคาแพงมาก

571
00:32:31,160 --> 00:32:34,360
เสื้อข้างในเป็นผ้ากำมะหยี่

572
00:32:34,440 --> 00:32:36,800
รองเท้าหนังส้นแบนจดสิทธิบัตร

573
00:32:36,880 --> 00:32:38,560
ไม่ได้เป็นสาวน้อยอะไรนะ

574
00:32:38,640 --> 00:32:40,720
เราสองคนเป็นสาวตัวแทนขายประกัน

575
00:32:41,800 --> 00:32:46,160
พระนางมารีย์พรหมจารี
คาดหวังให้ฉันเล่นกีฬาด้วย

576
00:32:46,240 --> 00:32:48,200
ซึ่งก็ตรงกับสิ่งที่ฉันคลั่งไคล้มากที่สุด

577
00:32:48,280 --> 00:32:49,480
แฮม

578
00:32:50,840 --> 00:32:53,760
ฉันชอบแฮมมากและชอบเล่นกับเด็กคนอื่นๆ

579
00:32:53,840 --> 00:32:56,480
ก็ไม่ได้เชิงว่าเล่นหรอก

580
00:32:56,560 --> 00:32:57,560
คือ

581
00:32:59,040 --> 00:32:59,880
ฉันตบพวกเขา

582
00:33:01,360 --> 00:33:04,200
เนื่องจากฉันเป็นเด็กอ้วนและก้าวร้าว

583
00:33:05,280 --> 00:33:10,760
พ่อแม่เลยให้ฉันไปเรียน
สิ่งที่จะเป็นการปลุกพรสวรรค์ในตัวฉัน

584
00:33:10,840 --> 00:33:12,000
นั่นก็คือ บัลเลต์

585
00:33:12,640 --> 00:33:13,800
ก็ถูกแล้วนี่

586
00:33:17,960 --> 00:33:18,840
พ่อแม่รังแกฉัน

587
00:33:25,480 --> 00:33:26,600
หลังจาก…

588
00:33:28,760 --> 00:33:31,240
หลังจากเรียนบัลเลต์ได้หลายเดือน

589
00:33:31,320 --> 00:33:33,960
ฉันก็ยังอ้วนและก้าวร้าวเหมือนเดิม
แถมใส่กระโปรงบัลเลต์ด้วย

590
00:33:34,040 --> 00:33:35,280
แล้วก็ใส่ชุดนั้นแหละตีพวกเธอ

591
00:33:36,560 --> 00:33:42,120
พ่อแม่ฉันอยากให้ฉันกับพี่สาวทำทุกอย่างด้วยกัน

592
00:33:42,200 --> 00:33:44,120
แต่พี่ฉันเป็นออทิสติก

593
00:33:44,200 --> 00:33:46,640
เธอนึกอะไรออกเธอก็พูด

594
00:33:46,720 --> 00:33:48,920
ไม่กรองคำพูด ไม่กลัวด้วย

595
00:33:49,000 --> 00:33:51,760
เธอบอกให้คนอื่นไสหัวไปไกลๆ
จะใครหน้าไหนก็ตาม

596
00:33:51,840 --> 00:33:54,200
เธอทำทุกอย่างที่เราอยากทำ

597
00:33:54,280 --> 00:33:56,640
และวิตโตริโอ้ สการ์บี
คือคนเดียวที่ทำแบบที่เธอทำ

598
00:33:58,200 --> 00:33:59,240
สรุปคือ

599
00:33:59,960 --> 00:34:04,320
มันไม่ง่ายสำหรับฉัน
ที่จะเรียนบัลเลต์กับเด็กในท้องที่

600
00:34:04,400 --> 00:34:07,800
เพราะพวกเธอตรงข้ามกับเรามาก

601
00:34:07,880 --> 00:34:10,760
พวกเธอผอม ครบเครื่อง มั่นใจในตัวเอง

602
00:34:10,840 --> 00:34:13,080
สง่า และโดนพ่อแม่ตามใจสุดๆ

603
00:34:13,160 --> 00:34:16,080
โดนตามใจจนแสดงความรังเกียจออกมา

604
00:34:16,160 --> 00:34:19,880
ถ้าแม่ของพวกเธอเอาบาร์บี้ปลอมให้แทนของจริง

605
00:34:19,960 --> 00:34:23,800
"มาเรีย วิตตอเรีย นี่ปี 1994
รัฐบาลเปิดโปงการทุจริตหลายอย่าง

606
00:34:24,880 --> 00:34:27,240
แต่แม่ก็ยอมซื้อตุ๊กตาตัวนี้มาให้

607
00:34:27,880 --> 00:34:30,280
แต่เธอรักลูกนะ

608
00:34:31,080 --> 00:34:32,200
วางใจได้เลย"

609
00:34:33,080 --> 00:34:35,360
"แม่คะ มีอยู่สองอย่างที่แม่วางใจได้เลย

610
00:34:35,440 --> 00:34:38,680
หนึ่ง โตขึ้นหนูจะไม่จ่ายภาษี

611
00:34:38,760 --> 00:34:42,160
สอง หนูจะขังแม่
ไว้ในบ้านพักคนชราที่จังหวัดรีเอติ"

612
00:34:43,720 --> 00:34:44,560
ก็เลย…

613
00:34:50,040 --> 00:34:55,280
นึกออกมั้ยล่ะ
ว่าการที่ฉันโตมากับเด็กพวกนั้นเป็นยังไง

614
00:34:55,840 --> 00:34:59,600
เด็กพวกนั้นโตขึ้นมาเป็น…

615
00:35:01,240 --> 00:35:02,240
โตขึ้นมาเป็น…

616
00:35:05,000 --> 00:35:06,200
ไม่สิ พวกนาง…

617
00:35:07,200 --> 00:35:08,280
พวกนางเป็นโสเภณี

618
00:35:19,360 --> 00:35:20,280
พวกนาง…

619
00:35:21,200 --> 00:35:22,200
เป็นโสเภณี

620
00:35:22,840 --> 00:35:23,680
พวกนาง…

621
00:35:24,920 --> 00:35:25,840
เป็นโสเภณี

622
00:35:28,320 --> 00:35:32,120
การไปเรียนบัลเลต์ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับฉัน

623
00:35:32,200 --> 00:35:34,360
พี่ฉันเป็นคนมุ่งมั่นมาก

624
00:35:34,440 --> 00:35:35,360
นางเป็นหงส์ดำ

625
00:35:35,440 --> 00:35:38,320
แบบ "ฉันจะเป็นนักเต้นมืออาชีพให้ได้"

626
00:35:38,400 --> 00:35:39,520
ส่วนฉัน…

627
00:35:40,080 --> 00:35:40,960
กลิ้งไปมา

628
00:35:41,760 --> 00:35:44,160
เหมือนลูกแก้วบนโต๊ะที่เอียง

629
00:35:44,640 --> 00:35:48,080
ฉันไม่ได้เต้น ฉันแสดงการทดลองทางฟิสิกส์ให้ดู

630
00:35:48,920 --> 00:35:54,360
มีอยู่ท่าหนึ่งที่เราต้องฝึกประจำ

631
00:35:54,440 --> 00:35:56,560
เป็นท่าที่ต้องขยับจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่ง

632
00:35:56,640 --> 00:35:57,720
เป็นสเต็ปเฉพาะ

633
00:35:57,800 --> 00:36:00,720
ฉันเรียกท่านั้นว่า "ฮิโรชิม่าส่วนตัวของฉัน"

634
00:36:02,160 --> 00:36:04,800
เด็กผู้หญิงคนอื่นเต้นแบบนี้

635
00:36:27,960 --> 00:36:28,920
สุดยอดๆ

636
00:36:34,720 --> 00:36:35,560
ส่วนฉันเต้นแบบนี้

637
00:36:38,840 --> 00:36:40,000
เท้าเป็นตะคริว

638
00:36:41,640 --> 00:36:42,480
ฉันเต้นแบบนี้

639
00:37:02,680 --> 00:37:03,840
"ครู หนูทำไม่ได้"

640
00:37:03,920 --> 00:37:04,920
ผู้หญิงคนอื่นก็แบบ…

641
00:37:20,280 --> 00:37:22,960
"เควิน เธอคือสิ่งที่ครูเรียกว่า
ไร้ซึ่งความสามารถ

642
00:37:24,920 --> 00:37:27,360
แม่บ้านชาวฟิลิปปินส์ของฉัน
ยังเต้นได้ดีกว่าเธออีก"

643
00:37:29,200 --> 00:37:31,840
ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
พวกนางจะพยายามพูดดีด้วย

644
00:37:31,920 --> 00:37:34,560
พวกนางเห็นว่าฉันกับพี่สาวไม่เหมือนพวกนาง

645
00:37:35,160 --> 00:37:39,920
พวกนางเลยถามว่า "เธอสองคนพิการเหรอ"

646
00:37:40,920 --> 00:37:44,280
ฉันก็ตอบว่า "เปล่า แขนฉันเนื้อเยอะ"

647
00:37:44,360 --> 00:37:46,440
ส่วนพี่ฉันนะ ไล่คนที่ถามเลย

648
00:37:46,520 --> 00:37:49,560
อันนี้จริงนะ
ถ้ามีคนแปลกหน้ามาว่าให้เราแบบนั้น

649
00:37:49,640 --> 00:37:51,280
เรามีสิทธิ์ไล่ตะเพิด

650
00:37:51,360 --> 00:37:54,480
พี่ฉันได้เบี้ยผู้พิการ
แต่เธอควรได้เหรียญรางวัลมากกว่า

651
00:37:54,560 --> 00:37:56,760
แฮชแท็ก รัฐบาลอิตาลี ทบทวนใหม่

652
00:37:57,800 --> 00:38:00,920
ไม่ต้องนะ ส่งเบี้ยมาเหมือนเดิมนั่นแหละ

653
00:38:09,840 --> 00:38:10,920
ประเด็นคือ

654
00:38:12,880 --> 00:38:17,440
ทุกอย่างไม่ได้ดีนัก เราไม่ได้เกิดมาเป็นนักเต้น

655
00:38:17,520 --> 00:38:18,560
ฉันกับพี่ฉัน…

656
00:38:19,120 --> 00:38:23,960
การเคลื่อนไหวของร่างกาย
แย่พอๆ กับครัวที่ของซื้อมาจากแคตตาล็อก

657
00:38:25,160 --> 00:38:27,480
ด้วยเหตุผลอะไรสักอย่าง

658
00:38:27,560 --> 00:38:30,760
ครูบอกให้เราไปอยู่ข้างหลัง

659
00:38:30,840 --> 00:38:33,720
โดยให้เหตุผลว่าเราตัวสูง

660
00:38:33,800 --> 00:38:37,720
แถวสุดท้ายมีเราสองคน

661
00:38:37,800 --> 00:38:38,720
ฝุ่น

662
00:38:40,440 --> 00:38:41,560
จอกศักดิ์สิทธิ์

663
00:38:42,680 --> 00:38:43,640
เอลวิส

664
00:38:44,360 --> 00:38:46,040
หนังที่บิล คอสบี้แสดง

665
00:38:46,640 --> 00:38:48,400
และสมุดจดของเปาโล บอร์เซลลิโน่

666
00:38:50,120 --> 00:38:52,720
ฉันมีลางสังหรณ์ว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น

667
00:38:52,800 --> 00:38:54,720
หลังได้รับคอมเมนต์ที่คลุมเครือ

668
00:38:54,800 --> 00:38:57,520
ครูสอนบัลเลต์บอกพ่อฉันว่า

669
00:38:57,600 --> 00:38:59,880
"คืองี้ค่ะ คุณจีโรด์

670
00:38:59,960 --> 00:39:01,720
ฉันไม่ได้อยากให้คุณตกใจ

671
00:39:01,800 --> 00:39:04,000
แต่ลูกสาวคุณอ้วนสุดในชั้นเรียนจริงๆ ค่ะ

672
00:39:08,960 --> 00:39:10,720
โดยเฉพาะมิเคลา

673
00:39:11,880 --> 00:39:15,200
ให้เธอไปว่ายน้ำดีกว่ามั้ยคะ

674
00:39:16,000 --> 00:39:16,840
ไม่ก็กรีฑา

675
00:39:17,680 --> 00:39:18,880
มวยปล้ำกรีกโรมัน

676
00:39:21,160 --> 00:39:22,520
หรือมวยปล้ำดับเบิ้ลยูดับเบิ้ลยูอี"

677
00:39:23,760 --> 00:39:27,120
ฉันจะไม่เสียเวลาพูดเรื่องนี้

678
00:39:27,200 --> 00:39:30,080
ฉันมีเดี่ยวไมโครโฟนเป็นของตัวเอง

679
00:39:30,160 --> 00:39:32,800
เราทุกคนมาที่นี่เพื่อฉลองให้กับฉัน

680
00:39:32,880 --> 00:39:35,280
ฉันได้ลงปกนิตยสาร ทำไมฉันต้องสน

681
00:39:35,360 --> 00:39:37,480
ฉันไม่ได้มานั่งครุ่นคิดอยู่แต่เรื่องนั้น

682
00:39:37,560 --> 00:39:39,000
และเก็บความขุ่นเคืองไว้ในใจ

683
00:39:39,080 --> 00:39:40,840
ไปตายที่ไหนก็ไป ครูปีน่า

684
00:39:41,960 --> 00:39:43,320
สุดยอด

685
00:39:50,120 --> 00:39:52,040
ไปตายซะ

686
00:39:55,520 --> 00:39:57,280
ไปลงนรกซะครูปีน่า

687
00:40:02,200 --> 00:40:03,920
ไปลงนรกซะครูปีน่า

688
00:40:10,280 --> 00:40:11,360
ไปตายซะไป

689
00:40:11,440 --> 00:40:12,360
ดีมาก ดี

690
00:40:15,000 --> 00:40:15,840
เอาละ

691
00:40:17,320 --> 00:40:20,040
ก็คือ

692
00:40:20,120 --> 00:40:21,920
ฉันกลัวการถูกตัดสินมาก

693
00:40:22,000 --> 00:40:23,920
จะโดยใครก็แล้วแต่

694
00:40:24,000 --> 00:40:27,920
และฉันกลัวการถูกแม่ตัดสินเป็นพิเศษ

695
00:40:37,440 --> 00:40:38,640
แม่ฉันอยู่ที่นี่มั้ย

696
00:40:41,000 --> 00:40:43,240
ฉันบอกแม่ว่า

697
00:40:43,320 --> 00:40:46,800
"แม่ไปดูหนูแสดงเดี่ยวไมโครโฟนสิ"

698
00:40:46,880 --> 00:40:49,640
"นานมั้ย หนึ่งชั่วโมงเลยเหรอ
ฟังแกพูดคนเดียวเนี่ยนะ น่าเบื่อ"

699
00:40:52,080 --> 00:40:53,880
"แม่ แต่หนูได้ขึ้นปกวานิตี้แฟร์เลยนะ"

700
00:40:53,960 --> 00:40:54,880
"แล้วไง"

701
00:40:58,800 --> 00:41:01,560
"แม่ หนูไปคัดตัวนักแสดงละครตลกมา

702
00:41:01,640 --> 00:41:03,800
มันอาจจะเปลี่ยนชีวิตหนูเลยนะ"

703
00:41:04,280 --> 00:41:05,920
"ก็แม่เอาใบสมัครให้แกแล้วไง

704
00:41:06,000 --> 00:41:10,800
ใบสมัครเป็นรปภ.พิพิธภัณฑ์
ของภูมิภาคเราในอาริชเชีย"

705
00:41:11,760 --> 00:41:12,840
แล้วพ่อก็จะ

706
00:41:12,920 --> 00:41:15,080
"ไม่เอาสิที่รัก จะให้ลูกไปเป็นรปภ.ได้ไง

707
00:41:15,160 --> 00:41:17,680
งี้ลูกต้องแบกปืนด้วยมั้ย"

708
00:41:18,920 --> 00:41:23,000
ทุกครั้งที่พ่อฉันเห็นฉันขึ้นเวที
เขาจะบอกว่าฉันล้อตัวเอง

709
00:41:33,760 --> 00:41:39,880
เราถูกเลี้ยงดูกันมาแบบนี้ในอิตาลี

710
00:41:39,960 --> 00:41:42,560
ไม่ค่อยมีอำนาจควบคุม
ไม่ค่อยเห็นคุณค่าในตัวเอง

711
00:41:42,640 --> 00:41:44,080
ฉันจะบอกอะไรให้

712
00:41:44,160 --> 00:41:48,320
ถ้าแม่ฉันเป็นหัวหน้าครอบครัวตระกูลคาร์ดาเชียน

713
00:41:48,400 --> 00:41:51,920
พวกเธอไม่มีทางได้ออกผลิตภัณฑ์ชุดชั้นใน

714
00:41:52,000 --> 00:41:53,360
เครื่องประดับ หรือน้ำหอมแน่

715
00:41:53,440 --> 00:41:56,760
พวกเธอจะได้เปิดร้าน
ขายกางเกงครึ่งส่วนสีขาวล้วนที่โมลีเซแทน

716
00:41:57,760 --> 00:42:01,080
แม่ฉันมีนิสัยอย่างหนึ่งคือชอบควบคุมฉัน

717
00:42:01,160 --> 00:42:04,280
อย่างกับเป็นพระเจ้า
บิล เกตส์ หรือซักเคอร์เบิร์ก

718
00:42:04,840 --> 00:42:08,400
แม่ฉันกลัวอยู่สองอย่าง

719
00:42:08,480 --> 00:42:10,480
กลัวฉันตายกับกลัวฉันท้อง

720
00:42:12,240 --> 00:42:16,080
ตอนเป็นวัยรุ่น

721
00:42:16,160 --> 00:42:18,960
มีอยู่ครั้งหนึ่งฉันเดินบนถนนที่เงียบสงัดในโรม

722
00:42:19,040 --> 00:42:22,800
ถนนที่เราเห็นแต่โสเภณีกับคนขายยา

723
00:42:24,040 --> 00:42:28,400
ฉันคุยกับผู้ชายหล่อๆ แปลกหน้าคนหนึ่ง

724
00:42:28,920 --> 00:42:31,600
เกี่ยวกับสถานการณ์ตึงเครียดในตะวันออกกลาง

725
00:42:32,560 --> 00:42:36,280
"ฉันขูดเนยแข็งที่หน้าอกคุณได้เลยนะเนี่ย"

726
00:42:37,000 --> 00:42:38,160
ตู๊ดๆ

727
00:42:38,880 --> 00:42:39,960
ตู๊ดๆ

728
00:42:40,040 --> 00:42:42,880
"จะกลับกี่โมง"

729
00:42:42,960 --> 00:42:43,800
ฉันนิ่งเลย

730
00:42:44,880 --> 00:42:48,320
ตั้งแต่นั้นมา ฉันเป็นที่รู้จักในนาม
เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ เจ้าพ่อแข็งทื่อ

731
00:42:50,920 --> 00:42:54,720
ตอนฉันไปเที่ยว แม่ก็ยังโทรหา

732
00:42:54,800 --> 00:42:56,920
เพราะอาชญากรรมเกิดขึ้นตลอดเวลา

733
00:42:58,280 --> 00:43:02,880
เราเคยไปพักร้อนที่รีสอร์ทในคาลาเบรีย

734
00:43:02,960 --> 00:43:04,920
กว่าจะถึงที่นั่นก็เล่นเอาซะเหนื่อย

735
00:43:05,000 --> 00:43:09,240
เพราะแม่ขับรถ
ด้วยความเร็วสูงสุด 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

736
00:43:09,320 --> 00:43:12,080
ขับระหว่างรถบรรทุกสองคัน
"เพื่อความปลอดภัย"

737
00:43:14,920 --> 00:43:15,840
การขับรถของแม่

738
00:43:16,320 --> 00:43:18,960
ทำให้เกิดความตึงเครียด

739
00:43:20,080 --> 00:43:25,000
กับคนขับรถบรรทุก
ที่เดี๋ยวจะต้องเอาแผ่นพับบทสวดมนต์ปาใส่เรา

740
00:43:25,680 --> 00:43:27,280
พวกเขายื่นแผ่นพับออกมานอกหน้าต่าง

741
00:43:27,760 --> 00:43:28,920
แล้วก็ปาใส่เรา

742
00:43:29,800 --> 00:43:33,320
พ่อพูดว่า "ที่รัก
ขับเร็วกว่านี้ไม่ได้เหรอ ทำไมคุณโง่แบบนี้"

743
00:43:33,400 --> 00:43:35,640
"อย่าไปทะเลาะกับเขา อัลเฟรโด้
เขาเป็นเพื่อน"

744
00:43:35,720 --> 00:43:37,080
แต่แม่ไม่เคยเจอเขามาก่อนนะ

745
00:43:38,640 --> 00:43:42,960
รีสอร์ทริมทะเลในอิตาลีเป็นที่พักของคนที่รวยที่สุด

746
00:43:43,440 --> 00:43:45,960
พวกเด็กอิตาลีที่รวยที่สุดนั่นแหละ

747
00:43:46,040 --> 00:43:47,960
โดนตามใจมากที่สุดในอิตาลี

748
00:43:48,040 --> 00:43:50,280
นิสัยเสียที่สุดในอิตาลี

749
00:43:51,080 --> 00:43:55,800
มีผู้หญิงคนหนึ่งชื่ออันเดรอา
อายุ 16 มาจากเบเนเวนโต

750
00:43:55,880 --> 00:43:58,360
ถือกระเป๋าเงินยี่ห้อเฟนดิสวยๆ งี้

751
00:43:58,440 --> 00:44:00,360
วิตตอเรีย สาวสวยจากเวโรนา

752
00:44:00,440 --> 00:44:01,480
ผมนี่สวยพริ้วลมเชียว

753
00:44:03,280 --> 00:44:04,360
ฉันอยู่ตรงนั้นด้วย

754
00:44:06,760 --> 00:44:09,800
ผมหยิกฟูเชียว
นมยื่นข้างเดียว ใส่เหล็กจัดฟันทั้งบนทั้งล่าง

755
00:44:10,480 --> 00:44:12,120
ถือภาพวาดของปีกัสโซ่

756
00:44:13,400 --> 00:44:19,040
ฉันรู้สึกมั่นคงและมั่นใจในตัวเอง
เหมือนรูปปั้นที่สร้างด้วยเงินของคามอร์ราเลย

757
00:44:20,920 --> 00:44:22,400
ในที่สุด

758
00:44:23,000 --> 00:44:25,200
ก็ถึงคืนเที่ยวผับของวัยรุ่น

759
00:44:25,280 --> 00:44:27,000
เร่ิมสี่ทุ่ม

760
00:44:27,080 --> 00:44:30,800
ฉันจะเริ่มกล้าตอน 23:40 น.

761
00:44:32,400 --> 00:44:34,640
ถึงจุดหนึ่งฉันจะบอกตัวเองว่า

762
00:44:35,400 --> 00:44:36,320
"ถึงเวลาของฉันแล้ว

763
00:44:37,120 --> 00:44:38,240
นี่แหละชีวิตฉัน

764
00:44:38,320 --> 00:44:40,680
ฉันจะบ้าคลั่งไปเลยบนพื้นเต้น"

765
00:44:41,280 --> 00:44:42,280
ฉันถอดเหล็กจัดฟันออก

766
00:44:43,840 --> 00:44:47,320
เอาเสื้อกันหนาวที่มัดตรงเอวเพื่อปิดก้นออก

767
00:44:47,400 --> 00:44:49,240
แล้วตอนนั้น 38 องศา

768
00:44:50,040 --> 00:44:52,080
เนื่องจากเรียนบัลเลต์มาหลายปี

769
00:44:52,680 --> 00:44:55,240
ฉันเลยย่อแบบยั่วๆ ลงที่พื้นเต้น

770
00:45:11,440 --> 00:45:14,640
ผู้ชายที่หล่อที่สุดในกลุ่มเดินมาหาฉัน

771
00:45:14,720 --> 00:45:16,800
หนุ่มแซ่บจากบรีอันซา

772
00:45:18,200 --> 00:45:21,120
อายุ 17 ปี ตัวสูง ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว

773
00:45:21,200 --> 00:45:22,960
ใส่เจลเสยผมไปข้างหลัง

774
00:45:23,040 --> 00:45:25,240
ใช้มือถือโนเกียรุ่นที่ถ่ายรูปได้ที่ขายในปี 2004

775
00:45:26,800 --> 00:45:28,560
ชายคนนั้นคืออีลอน มัสก์

776
00:45:30,200 --> 00:45:31,320
เขาเดินมาหาฉัน

777
00:45:31,400 --> 00:45:34,400
ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาเดินมาหาฉัน

778
00:45:34,480 --> 00:45:36,920
แทนที่จะเดินไปหาวิตตอเรีย
สาวสวยจากเวโรนา

779
00:45:37,000 --> 00:45:38,960
เหลือเชื่อจริงๆ เขาเดินเข้ามาใกล้

780
00:45:39,520 --> 00:45:40,360
แล้วฉันก็…

781
00:45:42,280 --> 00:45:44,320
เขาพูดว่า "มิเคลา"

782
00:45:44,400 --> 00:45:45,640
ฉันก็ตอบว่า "ว่าไง"

783
00:45:45,720 --> 00:45:46,720
"แม่เธอมา"

784
00:45:48,280 --> 00:45:50,200
แล้วดีเจก็เปิดเพลงคาร์มินาบูรานา

785
00:45:51,480 --> 00:45:53,120
ฉันมองขึ้นไปแล้วก็เห็นแม่

786
00:45:53,200 --> 00:45:55,800
แม่ใส่ชุดนอน

787
00:45:56,680 --> 00:45:57,840
ในมือถือรองเท้าแตะ

788
00:45:57,920 --> 00:46:01,280
เหมือนนีกีตา ครุชชอฟ
ที่สำนักงานใหญ่สหประชาชาติในนิวยอร์กเลย

789
00:46:01,800 --> 00:46:05,440
"จะกลับกี่โมง"

790
00:46:06,720 --> 00:46:08,960
เด็กวัยรุ่นคนอื่นที่อยู่ในผับด้วยกันก็แบบ…

791
00:46:12,880 --> 00:46:14,280
ฉันก็บอกว่า "ไม่ต้องห่วง

792
00:46:14,360 --> 00:46:17,440
เดี๋ยวแกล้งกลับบ้านแล้วค่อยแอบออกมาใหม่"

793
00:46:19,480 --> 00:46:20,720
ฉันก็กลับบ้านไป

794
00:46:20,800 --> 00:46:23,520
ลารังรัก รังชีวิต รังยาเสพติด

795
00:46:23,600 --> 00:46:26,360
และนั่นคือประวัติของฉันในลิงค์อิน

796
00:46:27,880 --> 00:46:31,960
ฉันโตมากับความวิตก
ที่ส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตมาก

797
00:46:32,040 --> 00:46:33,080
ฉันกลัวตลอด

798
00:46:33,160 --> 00:46:37,120
กลัวว่าจู่ๆ แม่จะโผล่จากไหนไม่รู้แล้วตะโกนว่า

799
00:46:37,200 --> 00:46:39,160
"แม่คิดถูก แกพูดเป็นชั่วโมงจริงๆ ด้วย

800
00:46:39,240 --> 00:46:40,800
ผู้หญิงคนนั้นเบื่อตายแล้วนั่น"

801
00:46:41,720 --> 00:46:44,200
นั่นคือสิ่งที่ฉันกลัวที่สุด

802
00:46:44,280 --> 00:46:46,640
ฉันอยากที่จะไม่สนนะ แต่ทำไม่ได้

803
00:46:46,720 --> 00:46:49,640
ในยุคที่มีแต่กฎและการตีตรา

804
00:46:49,720 --> 00:46:51,760
ฉันอยากให้ตัวเองไม่ใส่ใจ แบบ…

805
00:46:57,720 --> 00:47:00,000
"หญิงสาวผู้แข็งแกร่งที่ไม่ได้ผอมเพรียว

806
00:47:00,080 --> 00:47:01,920
ไม่ได้สวยดูดีมีระดับ แต่มีใบหน้าอันเป็นมิตร

807
00:47:02,000 --> 00:47:04,080
เป็นผู้ประกอบการ
ที่สร้างเนื้อสร้างตัวด้วยตัวเอง

808
00:47:04,160 --> 00:47:06,640
และเอาต้นขาถูกัน
ในรายการอิตาเลียส์ก็อตทาเลนต์"

809
00:47:06,720 --> 00:47:08,040
ชีวิตแบบนี้ไม่ง่ายนะ

810
00:47:18,360 --> 00:47:23,800
ฉันอยากเข้มแข็งพอ
ที่จะไม่ใส่ใจความเห็นของคนอื่น

811
00:47:23,880 --> 00:47:26,080
แต่นี่ก็ปี 2022 แล้ว

812
00:47:26,160 --> 00:47:29,560
อย่างที่เห็น ฉันก็ยังเข้มแข็งไม่พอ

813
00:47:29,640 --> 00:47:32,920
คนเดียวที่ทำได้คือพี่สาวฉัน คริสติน่า

814
00:47:33,000 --> 00:47:35,280
เพราะเธอเป็นโรคแอสเพอร์เกอร์

815
00:47:35,360 --> 00:47:38,840
ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณ
รู้จักโรคแอสเพอร์เกอร์มากแค่ไหน

816
00:47:39,480 --> 00:47:41,240
เมื่อก่อนฉันก็ไม่รู้ว่ามันคือโรคอะไร

817
00:47:41,320 --> 00:47:43,560
ปี 2006 ฉันก็เลยหาในแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ

818
00:47:43,640 --> 00:47:44,680
ยาฮู! แอนเซอร์ส

819
00:47:46,160 --> 00:47:48,920
โจวันน่าจากโปร์เดโนเนตอบว่า

820
00:47:49,480 --> 00:47:50,920
"อืม แมวฉันก็เป็น

821
00:47:51,600 --> 00:47:54,800
มันอ้วกก้อนขนออกมาสี่วันละ
ตอนกำลังดูทีวีช่วงเช้า

822
00:47:54,880 --> 00:47:55,960
แต่ตอนนี้มันไม่เป็นไรละ"

823
00:47:57,520 --> 00:48:02,760
อาการของโรคแอสเพอร์เกอร์
จะต่างกันไปตามแต่ละบุคคล

824
00:48:03,480 --> 00:48:05,360
กรณีพี่สาวฉัน

825
00:48:05,440 --> 00:48:07,480
อาการคือไม่มีตัวกรอง

826
00:48:07,560 --> 00:48:11,280
โตเป็นผู้ใหญ่แต่นิสัยเด็ก อยากพูดอะไรก็พูด

827
00:48:11,840 --> 00:48:15,720
เธอกลัวคนอยู่สองประเภท

828
00:48:15,800 --> 00:48:17,880
คนจนกับคนหน้าตาไม่ดี

829
00:48:18,880 --> 00:48:22,440
ใช่ค่ะ พี่ฉันเป็นบุคคลทุพพลภาพฝ่ายขวา

830
00:48:36,040 --> 00:48:37,720
ก็คือ

831
00:48:38,200 --> 00:48:41,040
เวลาเธอเห็นคนจน

832
00:48:41,120 --> 00:48:45,040
เธอจะนึกถึงวันที่พ่อแม่จะไม่สามารถดูแลเธอได้

833
00:48:45,120 --> 00:48:49,800
พอเธอเห็นคนหน้าตาไม่ดี
ก็คือเธอเห็นคนหน้าตาไม่ดี ประมาณนั้น

834
00:48:49,880 --> 00:48:51,280
อยากมีเหตุผลอธิบายที่ดีกว่านี้

835
00:48:51,960 --> 00:48:54,440
อย่างที่พวกคุณเข้าใจ

836
00:48:54,520 --> 00:48:57,160
การโตมากับเธอเป็นความใฝ่ฝัน

837
00:48:57,240 --> 00:49:00,960
เพราะชีวิตฉันเปลี่ยนจากโมโนเป็นสเตอริโอ

838
00:49:01,040 --> 00:49:03,760
ถ้าไม่มีพี่ฉัน
ฉันคงไม่ได้มายืนพูดตลกให้พวกคุณฟังตรงนี้

839
00:49:03,840 --> 00:49:06,560
ฉันคงไม่ได้มาเล่าเรื่องบ้าบอของฉันให้พวกคุณฟัง

840
00:49:06,640 --> 00:49:08,440
แล้วก็ได้เงินด้วย

841
00:49:08,520 --> 00:49:13,400
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ
ฉันคงเป็นนักกฎหมายที่ผอมสวยไปแล้ว

842
00:49:14,120 --> 00:49:17,400
มีสามีนอกใจที่บอกรักภรรยาวันละสามครั้ง

843
00:49:17,480 --> 00:49:19,120
พร้อมกับมีลูกสามคนชื่อจันมาเรีย

844
00:49:19,200 --> 00:49:21,800
แล้วฉันก็คงพูดว่า "มิเคลา จีโรด์ตลกดี

845
00:49:21,880 --> 00:49:23,640
เธอลดน้ำหนักได้ตั้ง 20 กิโล

846
00:49:23,720 --> 00:49:25,680
ฉันจะลงคะแนนเสียงให้พรรคพี่น้องของอิตาลี"

847
00:49:27,000 --> 00:49:28,200
ฉันจะต้องเป็นแบบนั้นแน่

848
00:49:31,360 --> 00:49:32,480
ฉันต้องเป็นแบบนั้นแน่

849
00:49:33,880 --> 00:49:34,720
และก็…

850
00:49:36,040 --> 00:49:37,640
ฉันเป็นหนี้บุญคุณพี่สาวทุกอย่าง

851
00:49:37,720 --> 00:49:39,400
แต่ก็อย่างที่พวกคุณเข้าใจ

852
00:49:39,480 --> 00:49:42,120
การโตมากับเธอไม่ใช่เรื่องง่าย

853
00:49:42,200 --> 00:49:45,520
เวลาเธออยากถามใครสักคน
ที่งานปาร์ตี้ว่า "ทำงานอะไร"

854
00:49:45,600 --> 00:49:48,200
ความวิตกของเธอ
จะเปลี่ยนคำถามให้กลายเป็นแบบว่า

855
00:49:50,880 --> 00:49:51,720
"นี่

856
00:49:53,080 --> 00:49:53,920
เธอนั่นแหละ

857
00:49:56,480 --> 00:49:57,480
ทำงานอะไร"

858
00:49:58,720 --> 00:50:01,320
"ตอนนี้ว่างงาน"

859
00:50:04,560 --> 00:50:05,400
"มิเคลา

860
00:50:06,280 --> 00:50:09,640
ทำไมถึงพาพี่มางานปาร์ตี้ที่มีแต่คนไม่มีกะตังค์"

861
00:50:10,560 --> 00:50:12,640
สไตล์โกลโดนี่ที่แท้ทรู

862
00:50:14,200 --> 00:50:15,520
โรงละครแบบศตวรรษที่ 18

863
00:50:18,360 --> 00:50:19,280
ฉัน…

864
00:50:19,960 --> 00:50:21,880
ฉันก็ต้องแก้ต่างให้ว่า

865
00:50:21,960 --> 00:50:24,400
"ไม่ใช่ๆ พี่ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น

866
00:50:25,240 --> 00:50:26,840
เชื่อฉันนะ พี่ฉัน…

867
00:50:26,920 --> 00:50:28,680
พี่ฉันแค่วิตกกังวลนิดหน่อย"

868
00:50:28,760 --> 00:50:32,480
บางครั้งพี่ฉันก็ถามเพื่อนสนิทฉันว่า "ฟรันเชสโก้

869
00:50:33,400 --> 00:50:36,120
จะไปล่องเรือกับเรามั้ย"

870
00:50:36,200 --> 00:50:38,360
"ไม่ไป ปีนี้ไปไม่ได้"

871
00:50:39,760 --> 00:50:43,600
"พ่อ สัญญากับหนูเลยนะ
ว่าเราจะไม่มีวันจนอย่างเขา"

872
00:50:45,760 --> 00:50:46,920
มีอยู่ครั้งหนึ่ง

873
00:50:47,400 --> 00:50:50,880
เพื่อนฉันที่ไม่ได้หน้าตาราวกับเทพสร้าง

874
00:50:51,440 --> 00:50:54,280
เคาะประตูแล้วพี่ฉันเป็นคนไปเปิด

875
00:50:54,360 --> 00:50:55,360
แล้วเธอทำแบบนี้

876
00:51:11,320 --> 00:51:13,440
"โห หน้าตาอัปลักษณ์มาก"
แล้วก็ปิดประตูใส่เลยค่า

877
00:51:14,840 --> 00:51:16,360
เธอปิดประตูใส่หน้าเขาเลย

878
00:51:16,440 --> 00:51:18,640
แต่สิบนาทีแล้วเขาก็ยังอยู่ตรงนั้น

879
00:51:23,240 --> 00:51:26,760
พี่ฉันเป็นคนมุ่งมั่นมาก

880
00:51:26,840 --> 00:51:30,280
ถ้าเธออยากได้อะไร เธอจะอยากได้มาก

881
00:51:30,360 --> 00:51:31,840
เหมือนคิมจองอึน

882
00:51:32,480 --> 00:51:34,720
เวลาเรากินข้าวเที่ยงด้วยกัน

883
00:51:34,800 --> 00:51:39,200
บรรยากาศในบ้าน
จะคล้ายบรรยากาศในเกาหลีเหนือ

884
00:51:39,840 --> 00:51:43,520
มีอยู่ปีหนึ่งไปฉลองวันอีสเตอร์
เราไปที่ฟาร์มท่องเที่ยวแห่งหนึ่งในตอสคานา

885
00:51:43,600 --> 00:51:46,480
ฉันภูมิใจมากที่จองจุดเล็กๆ จุดหนึ่งได้

886
00:51:46,560 --> 00:51:48,960
ซึ่งเป็นจุดที่สงบและห่างจากทุกอย่าง

887
00:51:49,040 --> 00:51:50,360
ซึ่งก็คือบริเวณเตาผิง

888
00:51:51,680 --> 00:51:54,760
แล้วก็มาถึงตอนที่กินของหวานกัน

889
00:51:54,840 --> 00:51:55,680
ยังไม่มีเรื่องเกิดขึ้น

890
00:51:56,400 --> 00:51:58,440
ที่นั่นสงบมาก

891
00:51:58,520 --> 00:51:59,560
แล้วก็มีเด็กคนหนึ่ง

892
00:52:01,240 --> 00:52:03,160
เด็กนรกที่ไหนไม่รู้…

893
00:52:04,520 --> 00:52:05,440
ลุกขึ้น

894
00:52:07,200 --> 00:52:09,320
แล้วก็ร้องเพลงแบบนี้

895
00:52:17,720 --> 00:52:20,000
แล้วทั้งห้องก็แบบ "โถ"

896
00:52:20,640 --> 00:52:21,480
ฉันทำหน้าแบบนี้

897
00:52:22,000 --> 00:52:23,320
พ่อฉัน

898
00:52:23,400 --> 00:52:24,240
แม่

899
00:52:24,320 --> 00:52:25,160
พี่

900
00:52:32,080 --> 00:52:32,920
"อยากร้องบ้างจัง"

901
00:52:34,520 --> 00:52:36,560
"ไม่ต้องหรอก อย่าเลย

902
00:52:36,640 --> 00:52:39,840
ไม่มีความจำเป็นต้องร้อง

903
00:52:39,920 --> 00:52:41,880
ลูกมีพรสวรรค์ตั้งหลายอย่าง

904
00:52:41,960 --> 00:52:43,200
เธอเป็นแค่เด็กคนหนึ่งเอง

905
00:52:43,280 --> 00:52:48,520
ไม่ต้องเกทับเด็กก็ได้ ให้เด็กมันร้องไปเถอะ"

906
00:52:48,600 --> 00:52:49,680
พี่ฉันก็แบบ "ก็ได้"

907
00:52:50,200 --> 00:52:51,120
แล้วเด็กคนนั้นก็…

908
00:53:01,840 --> 00:53:02,680
แล้วพี่ฉันก็…

909
00:53:44,400 --> 00:53:48,280
พวกคุณคงคิดว่าทั้งห้องจะต้องแบบ…

910
00:53:50,480 --> 00:53:51,520
ไม่ใช่เลย

911
00:53:51,600 --> 00:53:53,280
ทุกคนกลัว

912
00:53:54,560 --> 00:53:56,280
ผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังฉันทำหน้าแบบนี้

913
00:53:56,360 --> 00:53:57,280
สามีเธอ

914
00:53:57,360 --> 00:53:58,840
เนื้อย่างบนจานช็อกแบบนี้

915
00:54:01,200 --> 00:54:04,200
แล้วฉันก็โตเป็นวัยรุ่น

916
00:54:04,280 --> 00:54:08,440
ตอนเป็นวัยรุ่น พอฉันตื่น ฉันจะพูดว่า

917
00:54:09,640 --> 00:54:11,880
"ฉันยังไม่ตาย แย่จังเลย"

918
00:54:13,160 --> 00:54:15,600
ศัตรูหมายเลขหนึ่งของฉันคือกระจก

919
00:54:16,560 --> 00:54:21,040
ฉันมองรถบรรทุกบนถนนด้วยหัวใจ
ที่เต็มเปี่ยมด้วยความหวัง ไม่ใช่ความกลัว

920
00:54:23,720 --> 00:54:24,760
และก็…

921
00:54:31,680 --> 00:54:33,560
ตอนนั้นเวลาฉันไปพักร้อน

922
00:54:33,640 --> 00:54:37,520
ฉันจะไปเที่ยวแถวที่มีไฮโซวางมาด

923
00:54:37,600 --> 00:54:38,560
อยู่นอกโรมนู่น

924
00:54:38,640 --> 00:54:42,120
ที่นั่นจะมีแต่เด็กเจ๋งๆ วางมาด
เหยียดเบาๆ อยู่กับแก๊งตัวเองที่มีกันอยู่ไม่กี่คน

925
00:54:42,200 --> 00:54:45,200
ส่วนฉันก็จะไปหลบอยู่ในพุ่มไม้

926
00:54:45,280 --> 00:54:48,760
เหมือนบัญชีธนาคารนอกชายฝั่งในฟิจิ

927
00:54:49,600 --> 00:54:52,880
แล้วพี่ฉันก็ตะโกนว่า

928
00:54:54,400 --> 00:54:56,800
"ทุกคน อยากเจอน้องฉันมั้ย เธออยู่ตรงนั้น

929
00:54:58,680 --> 00:54:59,880
"มิเคลา

930
00:55:00,360 --> 00:55:02,640
อยากเป็นเพื่อนกับพวกเขามั้ย

931
00:55:02,720 --> 00:55:05,320
ทุกคน น้องฉันเป็นคนตลกมาก

932
00:55:05,400 --> 00:55:06,640
มิเคลา

933
00:55:06,720 --> 00:55:09,800
เธอฉี่รดกางเกงเหรอ"

934
00:55:12,080 --> 00:55:14,880
ตอนนั้นข้างในคืออายมาก
แม่น้ำไทเบอร์สภาพเน่าๆ ยังอายไม่เท่า

935
00:55:17,200 --> 00:55:18,520
ฉันก็ตอบไปว่า "อยากสิ

936
00:55:19,120 --> 00:55:21,320
หวัดดีทุกคน ฉันเอง น้องที่เป็นผู้เป็นคน"

937
00:55:23,560 --> 00:55:27,840
ตอนอายุ 15 ฉันทำเหมือนว่า
ฉันมั่นใจในตัวเองเหมือนผู้หญิงอายุช่วง 30

938
00:55:27,920 --> 00:55:30,720
ถึงจะไม่รู้ว่าต้องเอาอุปกรณ์
ช่วยสอดผ้าอนามัยแบบสอดออกมาด้วย

939
00:55:40,120 --> 00:55:44,080
การมีพี่น้องที่เป็นบุคคลทุพพลภาพนั้นไม่ง่าย

940
00:55:44,600 --> 00:55:47,800
มันเหมือนกับเรามีพี่น้องเป็นนักร้องดังเลย

941
00:55:47,880 --> 00:55:51,680
ทุกคนคาดหวังให้เราเป็นอะไรสักอย่างที่พิเศษ

942
00:55:51,760 --> 00:55:52,920
"โอเคๆ

943
00:55:53,000 --> 00:55:55,480
คนนี้ทุพพลภาพ

944
00:55:56,080 --> 00:55:58,320
แล้วอีกคนล่ะ"

945
00:55:58,400 --> 00:56:00,480
ตอนอายุ 14 ภาพลักษณ์ที่ฉันแสดงออกไปคือ

946
00:56:00,560 --> 00:56:02,480
"ฉันไม่เคยเรียน ฉันดื้อรั้น

947
00:56:02,560 --> 00:56:03,800
ฉันใส่เสื้อกันหนาวเนียร์วาน่า

948
00:56:03,880 --> 00:56:05,640
ฉันกบฎขั้นสุด"

949
00:56:05,720 --> 00:56:07,280
"มิเคลา เธอสอบตกวิชาคณิตฯ"

950
00:56:07,360 --> 00:56:08,320
"ไม่จริง"

951
00:56:10,760 --> 00:56:13,800
ในยุค 90 ทุกอย่างไม่ง่าย

952
00:56:13,880 --> 00:56:18,000
คนไม่ค่อยเข้าใจว่าทุพพลภาพคืออะไร

953
00:56:18,080 --> 00:56:21,000
ทุพพลภาพอย่างเดียวที่ผู้คนรู้จักคือคนที่นั่งรถเข็น

954
00:56:21,080 --> 00:56:24,280
ถ้าคุณไม่ได้นั่งรถเข็น
พวกเขาจะสงสัยว่าคุณทุพพลภาพจริงมั้ย

955
00:56:24,360 --> 00:56:27,520
ผู้คนไม่ถามฉันหรอกว่า

956
00:56:27,600 --> 00:56:31,440
"มิเคลา คุณสวยจังเลย คุณมีเคล็ดลับอะไร"

957
00:56:31,520 --> 00:56:34,160
พวกเขาจะมองฉันแล้วถามว่า

958
00:56:38,600 --> 00:56:39,760
"พี่เธออะ

959
00:56:41,400 --> 00:56:42,240
นางเป็นอะไร

960
00:56:44,920 --> 00:56:45,840
นางมีรึเปล่า

961
00:56:47,360 --> 00:56:49,280
ใบอนุญาตจอดรถในที่จอดของคนพิการน่ะ"

962
00:56:50,840 --> 00:56:52,680
"ไม่มี พี่ฉันเดินได้"

963
00:56:52,760 --> 00:56:54,320
"ทำไมเป็นงั้น

964
00:56:54,400 --> 00:56:57,760
ถ้ามีเข็มบุคคลทุพพลภาพ
ก็ต้องจัดว่าอยู่ในกลุ่มทุพพลภาพสิ

965
00:56:58,520 --> 00:57:00,520
เราจอดรถกลางกรุงโรมเลยยังได้

966
00:57:00,600 --> 00:57:03,280
หาที่นั่งที่ดีที่สุด
ดูการแข่งขันในสนามกีฬาโอลิมปีโก้ก็ได้

967
00:57:03,360 --> 00:57:05,520
หรือนั่งแถวหน้า
ดูคอนเสิร์ตของโมเนสกินฟรีๆ ก็ได้

968
00:57:05,600 --> 00:57:07,720
มันคือตั๋วทองคำชัดๆ

969
00:57:08,320 --> 00:57:11,880
มีตั๋วทองคำอยู่ในมือ แต่ไม่รู้เนี่ยนะ

970
00:57:12,680 --> 00:57:15,800
เวลาไปอิเกียได้ส่วนลดมั้ย

971
00:57:16,880 --> 00:57:19,440
ประกอบเฟอร์นิเจอร์เอง
สำหรับคนปกติก็ยากจะตายอยู่แล้ว

972
00:57:19,520 --> 00:57:21,360
อย่าว่าแต่พี่เธอเลย

973
00:57:22,160 --> 00:57:24,240
เวลาซื้อของนี่อารมณ์แบล็คฟรายเดย์ทุกวันเลยปะ

974
00:57:26,600 --> 00:57:28,240
ได้ตั๋วหนังฟรีด้วยมั้ย

975
00:57:28,320 --> 00:57:31,440
แล้วพี่เธอก็ใช่ว่าจะดูหนังรู้เรื่องนะ"

976
00:57:31,520 --> 00:57:34,040
"ไม่สิ ไม่ใช่อย่างนั้น"

977
00:57:34,520 --> 00:57:35,480
"แล้วพี่เธอเป็นอะไร

978
00:57:35,560 --> 00:57:38,480
พี่เธอมีความสามารถต่างออกไปเหรอ

979
00:57:38,560 --> 00:57:41,960
ไม่งั้นนางก็ไม่น่าจะเป็นแบบนี้

980
00:57:42,040 --> 00:57:45,440
นางเป็นอะไร เป็นดาวน์ซินโดรมเหรอ

981
00:57:45,520 --> 00:57:47,400
รับรู้ไวหรือรับรู้ช้ามากกว่ากัน

982
00:57:47,480 --> 00:57:49,240
โทษที แค่ไม่อยากให้บรรยากาศมาคุ

983
00:57:53,200 --> 00:57:55,480
สรุปนางเป็นอะไร สมองพิการเหรอ"

984
00:57:55,560 --> 00:57:56,400
"ไม่ใช่"

985
00:57:56,480 --> 00:57:58,760
- "เป็นบัมโบเลอีโรเหรอ"
- "อะไรคือบัมโบเลอีโร"

986
00:57:58,840 --> 00:57:59,760
"บัมโบเลอีโรไง

987
00:57:59,840 --> 00:58:02,640
ก็คนที่เดินแปลกๆ ขาบิดๆ

988
00:58:02,720 --> 00:58:04,080
แล้วเราก็ร้องเพลงให้พวกเขาว่า

989
00:58:04,160 --> 00:58:06,760
บัมโบเลอีโร บัมโบเลอีโร"

990
00:58:18,040 --> 00:58:20,200
"อาจจะเป็นที่พ่อแม่เธอนะ

991
00:58:20,280 --> 00:58:21,720
เธอข้ามเพศรึเปล่า"

992
00:58:22,840 --> 00:58:24,240
"เปล่า"

993
00:58:24,320 --> 00:58:25,440
"หุ่นเธอโค้งเว้าเหรอ

994
00:58:27,840 --> 00:58:29,000
หรือเป็นคนยิว

995
00:58:30,080 --> 00:58:31,200
หรือเป็นพวกโรมานี"

996
00:58:31,840 --> 00:58:32,960
"เปล่า ไม่ใช่…"

997
00:58:33,040 --> 00:58:35,280
"แต่เธอบอกว่าพ่อเธอมาจากนาโปลี"

998
00:58:37,120 --> 00:58:39,480
"ฟังนะ อย่ามา…"

999
00:58:39,560 --> 00:58:41,000
"โอเคๆ ฉันเข้าใจ

1000
00:58:41,080 --> 00:58:43,200
ว่าแต่ เคยไปหานักโภชนาการรึยัง

1001
00:58:43,800 --> 00:58:45,960
หรือหมอผีก็ได้

1002
00:58:46,040 --> 00:58:48,280
เคยให้นางไปออกรายการ
อิตาเลียส์ก็อตทาเลนต์รึยัง

1003
00:58:50,360 --> 00:58:54,040
รู้มั้ย ฉันเห็นใจพ่อแม่เธอนะ

1004
00:58:54,120 --> 00:58:55,920
พวกเขามีลูกที่ไม่สมประกอบแล้วคนหนึ่ง

1005
00:58:56,000 --> 00:58:57,960
แต่พวกเขาก็รวบรวมความกล้าที่จะมีลูกอีกครั้ง

1006
00:58:58,040 --> 00:59:00,960
แล้วก็มีเธอออกมา แต่เธอไม่ผอมเพรียวเลยอะ

1007
00:59:02,160 --> 00:59:03,200
ไม่ได้ว่าให้นะ"

1008
00:59:03,280 --> 00:59:05,480
"แขนฉันเนื้อเยอะ"

1009
00:59:05,560 --> 00:59:08,920
"อย่าอ่อนไหวเกินสิ ฉันไม่ได้พูดอะไรขนาดนั้น

1010
00:59:09,600 --> 00:59:10,600
คืองี้

1011
00:59:10,680 --> 00:59:14,440
ฉันมีอะไรจะสารภาพ

1012
00:59:14,520 --> 00:59:16,840
มันเป็นสถานการณ์ที่ยากลำบาก

1013
00:59:17,520 --> 00:59:18,360
พ่อฉัน…

1014
00:59:31,840 --> 00:59:33,360
คอเลสเตอรอลสูง

1015
00:59:46,480 --> 00:59:49,640
โชคดีที่พวกเขา
เอาใบอนุญาตจอดรถในที่จอดของคนพิการให้เขา

1016
00:59:49,720 --> 00:59:52,160
แต่เขาก็ยังต้องแย่งชิง ไม่อยากจะเชื่อ"

1017
00:59:52,240 --> 00:59:53,920
"ฉันจะบอกความจริงให้

1018
00:59:54,000 --> 00:59:56,120
ใช่ พี่ฉันใส่กระชอนบนหัว"

1019
00:59:56,640 --> 01:00:00,440
ตอนเป็นเด็ก ฉันไม่เคยคิดว่าพี่ฉันแปลกแยก

1020
01:00:00,520 --> 01:00:03,560
แต่ฉันเห็นสายตาคนอื่น
ที่บอกว่าพวกเขาคิดว่าเธอแปลกแยก

1021
01:00:04,080 --> 01:00:06,040
ฉันเห็นสายตาของพวกเขาที่บ่งบอก

1022
01:00:06,120 --> 01:00:09,600
เวลาไปไหนมาไหน พวกเขาจะถอยห่าง

1023
01:00:09,680 --> 01:00:12,600
จนถึงจุดหนึ่งฉันก็เริ่มสงสัย

1024
01:00:12,680 --> 01:00:16,680
ฉันถามแม่ว่า "แม่ ทำไมคนไม่อยากอยู่ใกล้เรา

1025
01:00:16,760 --> 01:00:20,640
ทำไมไม่มีใคร
ชวนเราไปปาร์ตี้หรือกินข้าวเย็นด้วย

1026
01:00:20,720 --> 01:00:22,520
ทำไมพวกเขามองเราอย่างกับเรา…

1027
01:00:24,480 --> 01:00:25,320
เป็นสัตว์ประหลาด"

1028
01:00:33,640 --> 01:00:35,480
แล้วแม่ก็ตอบว่า

1029
01:00:36,720 --> 01:00:38,440
"อย่าไปกังวลเลยลูก

1030
01:00:38,520 --> 01:00:40,240
คือ…

1031
01:00:41,760 --> 01:00:43,720
หัวเราก็เหมือนหม้อต้ม

1032
01:00:44,280 --> 01:00:46,880
เรารับเอาข้อมูลเข้ามาเยอะมาก

1033
01:00:47,440 --> 01:00:49,760
แต่พี่ลูกไม่มีหม้อต้ม

1034
01:00:50,760 --> 01:00:53,000
เธอมีกระชอน"

1035
01:00:56,920 --> 01:00:57,760
คือ…

1036
01:01:01,560 --> 01:01:04,680
ฉันเคยเล่นเอากระชอนมาไว้บนหัว

1037
01:01:04,760 --> 01:01:07,760
แล้วก็ถามแม่ว่า
"แม่ หนูเป็นโรคเดียวกับที่พี่เป็นมั้ย"

1038
01:01:07,840 --> 01:01:09,600
"ไม่ ลูกแค่หุ่นโค้งเว้า"

1039
01:01:16,880 --> 01:01:17,840
โอเค

1040
01:01:18,680 --> 01:01:22,320
ฉันขอใช้การแสดงในครั้งนี้

1041
01:01:23,480 --> 01:01:26,960
ขอบคุณแม่ ยาย พี่สาว

1042
01:01:27,040 --> 01:01:29,880
และคนที่ทำอะไรเพื่อฉันหลายอย่าง

1043
01:01:29,960 --> 01:01:33,520
ซึ่งสมควรได้รับการเอ่ยชื่อเป็นพิเศษ

1044
01:01:34,120 --> 01:01:35,720
ไปตายซะครูปีน่า

1045
01:01:36,640 --> 01:01:38,240
จะไปตายที่ไหนก็ไป

1046
01:02:06,800 --> 01:02:07,640
ขอบคุณค่ะ

1047
01:02:09,520 --> 01:02:10,360
ขอบคุณค่ะ

1048
01:03:34,400 --> 01:03:36,080
คำบรรยายโดยเฉลิมรัชฏ์ อัครไชยนนท์