Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ako, si Constance Reid, ay tinatanggap ka, Clifford Chatterley,
bilang aking kabiyak,
magmula sa araw na ito,
sa ikabubuti o ikasasama,
sa kaginhawaan o kahirapan,
sa kasakitan at kalusugan.
-Ano'ng pakiramdam? -Di ko alam. Tanungin mo ako bukas.
-Kailangan mong kumain. -Kailangan ko nang magpalit.
Ano'ng itsura?
Duda akong gugustuhin pang magtagal ni Clifford sa reception.
Sa tingin mo, magugustuhan ng nanay niya?
Di ako sigurado.
Bestida ba ang pinag-uusapan natin, Hilda, o ang kasalan?
Babalik siya sa labanan sa umaga. Isipin mo kung hinayaan namin
tapos may nangyaring masama.
-Di ba puwedeng magtalik lang kayo? -Hilda! Magseryoso ka.
Seryoso nga. Walang pangako sa isa't isa, at gusto rin naman ni Clifford 'yon.
Di siya gan'on.
Kilala mo siya. Mabait at maalalahanin.
At maalaga siya.
Mas tradisyonal ang pamilya nila kaysa sa atin,
pero sa tingin ko, ang pananaw niya ay makabago.
-Talaga? -Oo.
-Alam niya ang tungkol sa batang Aleman? -Oo. At ayos lang sa kanya.
Bago magdigmaan 'yon, kaya di na kasali.
Huwag mo na akong kumbinsihin. May batang Aleman din ako, tama?
Kaso, patay na ang sa akin.
'Yon nga 'yon.
Ano?
Ayaw ko nang masaktan ka.
Binibigay mo ang…
puso mo agad.
Hilda!
-Clifford! -Dumating na ang suporta.
Nabasa mo ang isip ko.
Maiinom ko na ito paakyat.
-Cheers. -Cheers.
-Ano na? -Naghahanda na sila para sa toast.
Haharapin natin sila?
Siyempre.
Ang ganda mo, Con.
Salamat.
Handa ka na?
Isang pagpupugay para kina Clifford at Connie,
ang pag-asa sa tagapagmana ng Wragby.
Kina Clifford at Connie.
Papa, di kami kinasal para d'on.
Bakit ba magpapakasal ang baronet?
-Kinasal ako dahil kay Connie. -At ako sa 'yo.
Salamat sa donasyong butter at mga asukal
para sa pagdiriwang.
Sa tagapagmana ng Chatterley.
Sa Chatterley!
Diyos ko. "Bakit magpapakasal ang isang baronet?"
Pambihira.
Gusto mo ng mga anak, Clifford?
Oo. Balang araw.
Para sa atin, di sa ama ko.
Kung gusto mo.
Tingin ko, oo.
Ano? Ayos ka lang?
Oo, siyempre. Pasensiya na.
Ano lang…
Naiisip kong babalik ako sa digmaan.
-Alam kong kaya ko. -Kaya mo.
-Ayos lang na huwag muna. -Hindi, gusto ko.
Ayaw mong ihatid kita sa istasyon?
Salamat.
Huwag nating gawing seremonya ito, ha?
Mahal kita, Con.
Paalam.
Hihintayin ko ang sulat mo.
Magsusulat ako araw-araw.
Mahal kong Hilda, Alam kong babaguhin tayo ng digmaan,
pero di ko alam kung gaano.
Parang kalahating buhay na nang matapos ito, di lang taon.
Umalis na kami sa London.
Nasa Wragby na kami,
sa asyenda nina Clifford.
Oras na maayos na kami, susulat ako palagi.
Ang iyong kapatid, Connie.
Salamat.
Maligayang pagbabalik, G. Clifford. Pinagdarasal ka namin.
Salamat, G. Warren.
Ito ang isa.
Sige.
Salamat. Kaya ko na.
G. at Gng. Warren, ito ang asawa ko,
-si Lady Chatterley. -Masaya kaming makilala ka.
Maraming dapat tapusin.
Ipatawag lahat ng puwedeng gumawa, Gng. Warren.
-Luma na ang bahay. -Aayusin natin siya.
Naisip naming gawing master bedroom ang silid-aralan ng ama mo,
para di na gagamit ng hagdan.
Salamat, Gng. Warren.
Hindi.
Hindi, dito na ang bagahe.
Aklatan na lang ang master.
Mabuti sa manunulat ang makatabi ang mga libro.
Dito natagpuan si Papa. Bumigay raw ang puso niya.
Pagod ang kinamatay niya.
Clifford, tapos na 'yon.
Mabuhay tayo sa kasalukuyan.
-Gng. Warren. -Bakit po?
Ang mga kurtina, para may liwanag.
Masusunod.
Maglibot ka.
Gagawin ko.
Gamitin mo ang kuwarto sa taas na may larawan ng pamilya.
Sa 'yo ang buong ikalawang palapag.
Maligayang pagbabalik.
Ayos ka lang? Kumapit ka, ibigay mo ang bigat mo.
-Handa na? -Oo.
Nasasanay na ako.
Sarap.
Alam mo…
Iniisip kong dugtungan ang kuwentong ginawa ko sa Cambridge.
At gawin itong nobela.
-Mainam iyon. -Tingin mo?
-Ikaw ang patnugot? -Siyempre.
Tagabasa, tagasulat. Magpapasa ako ng aplikasyon.
Ilalagay kita sa taas.
-Kuha mo? -Oo.
Malambot pala ang kama.
-Unang gabi sa Wragby. -Walang anuman.
-Pasensiya na. -Ayos lang. Totoo.
Ano?
Patawad, Con.
Di ko na kaya, alam mo?
Patawad.
Ayos lang. Wala iyon.
Bubuti rin ako.
Oo.
Mahal kita, Con.
Kamalasan ito, pero makikita mo.
Liligaya tayo rito.
Sa Wragby.
Hello, sir.
Malakas ako, masipag, at di ko kayo bibiguin.
Lily Wheedon. Nagsilbi kay G. Geoffrey si Inay.
Talaga?
Oliver Mellors?
Nagsilbi ka sa tatay ko bago ang digmaan?
Opo, sir.
-At dati kang army lieutenant. -Opo, sir.
Naniniwala ka bang ang pag-aalaga ng hayop
ay sapat matapos mong maging opisyal?
Ayos ako sa katahimikan.
Nasaksihan ko na ang digmaan.
Ako rin.
Mas alam mo siguro ang asyenda kaysa sa akin.
Hindi po. Di ako makabisita sa trabaho niya.
Sige. Maligayang pagbabalik, G. Mellors.
Sir.
Kung gan'on, matututunan nating magsama.
Salamat, Lily.
Ako si Kelly Martin, madam.
-Salamat. -Limang taon na akong kasambahay.
Mahal kong Hilda…
Patawad at di ako nakapagsulat agad.
Ito'y dahil maraming kailangang ayusin sa Wragby.
Pero kumpleto na ang tauhan
na ibinalik ang lugar sa dati.
Malakas na ulit si Clifford.
Ako lang ang puwedeng tumulong sa kanya,
pero marami na siyang nagagawa mag-isa.
Nagsusulat siya, palagi,
na nagpapasigla sa kanya, at matatapos na ang unang nobela niya.
"Nakilala ko si Gng. Gertrude sa salu-salo, kuwit,
na idinaos ni Lord Witherby."
Witherby, W-I-T-H-E-R-B-Y.
"Na may kasamang, animo'y…" Gusto ko ito…
Tahimik dito sa probinsiya.
Gusto ko ang buhay natin sa London,
at gusto na kitang makita.
Pero kailangan nating mabuhay, siguro, kahit maraming kabiguan.
May ilang bisita kami. Mga binatang kaibigan ni Clifford.
Di nakakagulat na karamihan ay di pa kinakasal, maniwala ka.
May bumibisita ring manunulat
na nagpapayo kay Clifford.
Ang mga kaibigan ko, iniisip nila na nakakahawa ang kamalasan.
Kayo ni Owen ay naglakbay mula nang matapos ang digmaan,
pero pag-uwi ninyo, gusto ko kayong makita.
-Nakakaistorbo ba ako? -Hindi.
Naisip kong pumunta sa London nang ilang araw
para bisitahin si Hilda.
-Iiwan mo akong mag-isa? -Marami tayong katulong dito.
Ayaw ko. Ikaw ang gusto ko.
Ba't di mo siya papuntahin dito? Masaya iyon.
Ginawa ko na. Di siya makakaalis nang ilang linggo.
Masaya akong makadalaw siya.
Lalabas muna ako.
Bakit? Iutos natin kay Gng. Warren kung may kailangan ka.
Wala akong kailangan, Clifford. Lalabas lang ako.
Sige, mahal.
-Ingat ka. -Diyos ko.
-Hello. -Flossie, halika rito.
Tara.
Magaling.
Napalayo ako
at nakita ko ang batis sa gitna ng gubat.
Tingin ko alam ko 'yon. Duda akong mapupuntahan ko pa 'yon.
Makakagawa tayo ng paraan kung gusto mo.
-Oo. -Siguro.
Heto na.
-Handa na? -Oo.
Sige.
Ayos na.
-Ayos lang? -Oo.
Huwag mo akong ihulog.
Di kita ihuhulog.
Ganito, ano…
Ayan.
Sige. Ayos na. Hayaan mo lang ako.
Salamat.
-Ayan. -Kita mo, di mo kailangan ang tulong ko.
-May mga oras sigurong naiinis ka. -Wala.
Di kita masisisi.
Naiisip ko ring sana di ako bumalik.
Clifford.
Huwag mong isipin.
Di ko kayang wala ka. Alam mo.
Buksan natin ang bintana, papasukin ang hangin.
Klaro ang langit ngayon.
Walang usok. Sarado ang minahan para sa May Day.
Pumunta ka sa Tevershall.
May perya. Puwede, alam mo?
Umuwi ka lang sa oras ng tsaa.
Oo, baka pumunta ako.
-Hello. -Kumusta, Lady Chatterley.
Nakakatuwang makilala ka, Lady Chatterley.
Ang bait mo.
Salamat.
-Maligayang May Day, madam. -Maligayang May Day.
Sino siya? Ang ganda niya.
-Ang Josephine ko. -Josephine.
Batiin mo si Lady Chatterley.
'Yan ang epekto ko sa tao ngayon.
-Ako si Gng. Flint. Guro rito sa baryo. -Connie. Natutuwa akong makilala ka.
Umuupa sa Marehay Farm sa asyenda niyo ang asawa ko.
-Marehay Farm? -Di 'yon malayo sa inyo.
Magkasama, lalaban tayo. Mas marami, mas malakas.
Basta magkakasama.
Ano 'yon?
Mga minero. Nagpoprotesta na naman sila.
-Na naman? -Bitiwan mo siya!
Madalas itong mangyari?
Baka galing sila sa ibang minahan.
Mawawalan sila ng trabaho kung gagawin nila ito sa baryo nila.
Ang mga minero ba natin sa Tevershall ay nagpoprotesta sa ibang baryo?
Di ko alam.
Guro ako ng mga anak nila,
pero di ako malapit sa asawa ng mga minero.
Dalawa na tayo.
-Hello, Lady Chatterley. -Hello.
Pumunta ka sa Marehay minsan.
-Gusto 'yon ng mga tao. -Gusto ko iyan.
Salamat.
-Saan tayo pupunta? -Gusto mong samahan kitang maglakad.
May gusto akong ipakita sa 'yo.
Di para dito ang upuan mo.
Mellors. Pwede mo ba kaming tulungan paandarin ulit ang upuan.
Oo, sir.
Kilala mo si Mellors, tagapag-alaga natin?
Kumalma ka, Floss.
Naglalaro lang siya.
Ganito.
Nasa Wragby ka minsan, G. Mellors?
Dito ako pinalaki, Gng. Chatterley.
-Kailangan mo ng tulong? -Kayang magtulak ni Mellors. Ayan na.
Hala.
Wala na po ba, sir?
Wala na. Salamat.
Ang bait mo. Sana di ito mabigat.
Oo, hindi mabigat.
Ingat kayo, Gng. Chatterley.
Pumupunta ako rito n'ong bata ako. Isa sa magagandang tanawin dito.
Ibabalik ko sa dati ang kagubatan.
Kung di ito aalagaan, mawawala na ang Inglatera.
Mawawala ang pamumuhay natin, balewala ang sakripisyo.
Sayang at di ako magkakaroon ng anak sa lugar na ito.
-Pasensiya na hindi pwede. -Baka mas mabuti na may anak ka sa iba.
Seryoso ka ba?
-Bakit? -Bakit? Kasi…
Dahil kasal tayo. Pinakasalan kita, Clifford.
Bakit mo sinasabi 'yan?
Sinabi mo sa aking gusto mo ng anak.
Sa gan'on, may aalagaan ka na, araw-araw.
Sa pagkakaalam ko, kaya ko ring maging ama.
Kung palalakihin natin siya sa Wragby, atin siya.
Seryoso ka ba talaga?
Malamang, ayaw kong ibigay mo ang sarili mo sa kanya,
pero balewala ang pakikipagtalik kumpara sa pagsasama habangbuhay.
Kung kokontrolin mo ang emosyon mo, para lang itong pagpunta sa dentista.
Pagpunta sa…
Di mo alintana kung kanino ako magpapabuntis?
May tiwala ako sa 'yo. Di ka magpapahawak sa maling tao.
Basta tahimik. Nakasalalay ang pangalang Chatterley.
Sasabihin ko ba sa 'yo kung sino siya?
Hindi na.
Ganito kahalaga ang tagapagmana sa 'yo?
Mahalaga ito sa mga tao rito.
Magagawa mo ito para sa kanila at sa Chatterley.
Sang-ayon ka ba o hindi?
Mauuna na ako.
Sige.
Pinag-uusapan nila ang libro mo sa London. Magaling.
Tingin mo ba?
Gusto kong sumulat ng espesyal.
Di lang sikat, pero primera klase.
Ang buong pals collective sa buong hilagang-silangan,
kapag nagsama-sama, at siguradong hawak nila ang…
Paumanhin. Aalis lang ako. Sandali lang?
Sige.
Tingin mo, may nalutas silang problema rito?
Siguradong tingin nila, meron.
Sayang at malilimutan na nila ito sa umaga.
Manunulat ka. Baka dapat isulat mo.
Duda akong tatanggapin ako sa inuman.
Ayos lang. Di rin ako kasali sa mundong ito.
-Pero kinalakihan mo ito, di ba? -Medyo. Artist ang tatay ko.
Kaya nangupahan lang kami
at nagigising ako sa amoy ng pintura.
Parang buhay ng bohemian.
May mga araw marahil na di mo ramdam ang pagiging respetadong babae.
Uuwi na ako sa umaga. Masuwerte na kung iimbitahin ako ulit.
Huling beses nang maanyayahan dito ang Irish na manunulat.
Si Michaelis?
Magaling sumulat, manamit, pero parang daga sa Dublin ang asal niya.
Siguro kasi alam niyang narito lang siya basta mapapakinabangan siya.
Alam natin ang totoo.
Kumain ka. Masasayang 'yan.
Wala akong gana.
Wala akong gana mula nang mag-usap tayo.
Clifford.
Heto, tingnan mo!
Nasa diyaryo ang larawan ko.
"Napansin ang nobela ni Chatterley
dahil sa nakakatawang tingin nito sa tao at motibo,
kahit ang pananaw niya sa bagong lipunan ay di bago at mapaglaro,
pero mausisang luma at malaswang nagmamalaki."
-Clifford, 'wag mong basahin iyan. -"Mabuting pagpakita ng kawalan."
Isang ulat lang 'yan.
Pero tama sila.
Naintindihan nila ako.
Lahat ay wala.
Tahanan, pag-ibig, pagtatalik, kasal, pagkakaibigan, lahat.
Di 'yan totoo.
Tingin ko, oo.
Totoo. Ang punto ng buhay
ay matutunang tanggapin ang kawalan ng buhay.
Magbibihis na ako.
Connie. Ako ito.
Hiild, dumating ka.
-Ano'ng problema? -Ako'y…
Ano'ng problema?
Sabihin mo.
Ano'ng ginagawa mo?
Ano ito?
Ano… gusto ko ng pagbabago at…
May sakit ka.
-Ayos lang ako. -Wala bang tumitingin sa 'yo?
Meron.
Pagod na ako sa kanila, Hilda.
Walang pahinga. Ito'y…
Pagod na ako.
Ayos lang 'yan.
Salamat.
LITERATURA. TALA AT BALITA. PASINAYA
May sakit si Connie.
Tingin mo?
Pagod siya. Ang laki ng pinayat niya.
Di siguro bagay sa kanyang maging kalahating birhen.
Di rin bagay sa akin ang upuang ito, Hilda.
Ano'ng gagawin natin? Ihanap siya ng sundalong Aleman?
Kailangan niya ng doktor. May doktor ba rito?
Titingnan ko.
Hindi. Dadalhin ko siya sa kilala ko.
Pansamantala,
humanap ka muna ng mag-aalaga sa 'yo.
-Kaya ko ito, salamat. -Di ako nag-aalala sa 'yo.
Sino'ng nag-aalaga sa kanya 'pag inaalagaan ka niya?
-Mag-uusap kami ni Connie. -Nag-usap na kami.
Kilala mo ang babaeng ito.
Si Gng. Bolton. Inalagaan ka n'ong bata ka pa.
Hindi ka na aalagaan ni Connie.
Salamat at nakarating ka. Totoo.
Nahirapan siguro si G. Clifford,
nagdusa siya, at mahirap din ito sa 'yo.
Akala mo alam mo ang mangyayari, tapos biglang nawala.
Kapiling ko si Ted nang tatlong taon bago siya namatay sa minahan.
Di ko alam. Pasensiya na.
Wala iyon.
Sundin mo ang payo ng doktor at ako na'ng mag-aalaga kay G. Clifford.
Clifford. Ito si Gng. Bolton.
Naaalala ko si Gng. Bolton.
-Masaya na kayo? -Sa ngayon.
Babalik na ako sa London at si Connie ay maglalakad-lakad.
Mabuti. Mag-ingat ka.
Connie, maaari kang dumaan sa tagapag-alaga?
Alamin kung nangitlog na ang pheasant?
Oo, sige.
Lady Chatterley.
-May kailangan si Sir? -Pinapunta ako rito.
-Pasensiya sa istorbo. -Hindi.
Gusto mong pumasok?
-Pasensiya't di pa ako bihis. -Hindi. Ayos lang.
Gusto ko lang…
Gusto niyang malaman kung nangitlog na ang pheasant.
Tama. Oo, madam.
Dadami ang sisiw rito sa darating na mga linggo.
Maganda ang kubo mo. Mag-isa ka rito?
Mag-isa, madam.
-Nagbabasa ka ng James Joyce? -Mahirap hanapin iyan.
Palabasa ka?
Bagay ito sa buhay kong mag-isa.
Kahit na.
Mukhang sobrang tahimik dito.
Hindi, kasama ko si Flossie.
Sige, ipapaalam ko kay Clifford.
Ang tungkol sa mga pheasant. At salamat.
-Ihahatid na kita. -Sige.
Pasensiya na.
Magagandang bulaklak.
Mag-uwi ka ng ilan.
-Hindi puwede. -Bakit?
Sa 'yo iyan.
-Sigurado ka? -Sige lang.
Magandang araw.
Gng. Flint. Dinalhan kita ng mga bulaklak.
-Ang ganda! Maalalahanin ka! -Wala iyon.
Ilagay natin sa plorera. Sige, maupo ka.
Tumubo ito sa paligid, malapit sa kubo ng tagapag-alaga.
Heto, kunin mo.
Nakakatuwa siya, di ba, ang tagapag-alaga? Masungit sa simula, pero…
Pinag-uusapan pa rin ng matatanda ang katalinuhan ni Oliver Mellors.
Kaya umuwi siyang ganap na tenyente.
Pero ngayon do'n siya nakatira? Mag-isa?
Dati siyang may asawa.
Pero ang asawa niyang si Bertha,
ay nangaliwa buong oras na wala siya.
Nakakalungkot. Alam 'yon ng lahat.
Bale, hiwalay na sila?
Hindi opisyal, sa tingin ko, hindi.
Wala rin namang ginawang tama si Bertha Coutts.
May kasama na siyang ibang lalaki sa Stacks Gate.
Alam ko, Ned ang pangalan niya.
Masaya siguro si G. Mellors kung wala nang maririnig sa kanila.
Ito si Wendy.
Hello, Wendy.
Maganda siya.
May pagsabog sa minahan,
at 28 lang si Ted n'on.
Kasalanan daw niya, sabi ng kumpanya.
Tumakbo siya palayo imbes na dumapa.
Ang sinagot nila ay £300 lang.
Di ko sila mapapatawad.
Tinawag nilang duwag si Ted.
Di siya duwag, Gng. Bolton.
Gusto niya lang makaligtas.
Hayaan mo na 'yan kay Lily.
Nars ka niya, di katulong.
Ayos lang. Abalang kamay, payapang isipan.
Nagtatawag na. Mauuna na ako.
Iniisip ko kung ano ang pinupukpok.
Gumagawa ako ng kulungan ng sisiw.
May upuan ba rito?
Tuloy ka.
Salamat.
Magsisindi ako ng apoy, madam.
-Hindi, ayos lang. -Hindi, gusto ko.
Magpainit ka kaunti.
-Ayos lang? -Salamat.
Di ko alam na may kubo rito.
Walang nakakaalam.
Kaya nagustuhan ko.
Sarado ba ito 'pag wala ka?
Minsan, madam.
Pwedeng pakuha ng susi?
Gusto mo ang susi?
Gusto kong maupo rito minsan.
Di ko alam kung may susi.
Ako na ang bahala kung gayon.
-Natagalan ka yata. -Pasensiya na. Huli na ba ako?
-Magpatimpla ka kay Gng. Bolton ng tsaa. -Di siya nararapat sa lamesa.
Wala akong naaalalang sinumpaang tsaa sa kasal.
May isa pa bang susi para sa kubo ng mga pheasant?
Meron yata sa silid-aralan. Bakit?
Maganda doon. Baka magbasa ako ng libro.
Libro n'ong mahinang Irishman?
Sino, si James Joyce?
Ipagbabawal na daw siya dahil sa kalaswaan.
Sayang. Gusto ko pa namang basahin 'yon.
Nasa kubo si Mellors?
-Ayaw niya ng istorbo. -Ano'ng sabi niya?
Wala. Gan'on lang talaga siya.
Ayaw niyang nakakalaya ako sa kastilyo.
Gan'on kasi ang tenyenteng naging tagapag-alaga ng hayop.
Ano pang aasahan, binigyan siya ng ranggo at posisyon
tapos binawi lang?
Mahal kong Hilda.
Sana'y di umuulan buong linggo sa London.
Umuulan dito.
Hanggang ngayon, malaya akong nakakalabas hangga't gusto ko.
Pero nasa loob lang ako nitong nakaraang linggo,
nasasabik nang lumabas ulit.
Sumusulat ako mula sa kubo.
Isang tagong lugar na pinagtataguan ko.
May isa pang pumupunta rito.
Paalis na rin ako. Nagpatila lang ako ng ulan.
Heto.
Iiwanan ko rito hanggang makakuha ako ng isa.
Ang ganda mo. Ikaw siguro ang pinuno rito.
Simpleng laro lang ito.
Simula sa 32 na baraha papuntang pito sa alas…
Ang ama niya ay namatay mula sa pagkahulog noong nakaraang taon. 83 siya n'on.
-Napisa na ang mga itlog. -Mabuti.
-Madrid ito. Pakinggan mo. -…sa kabila ng ebidensya ng pederal.
Ano'ng sabi?
Naku!
Nawala ang signal.
Naku!
Ang mga nakababata…
Karamihan umalis na sa Tevershall, sabi nila, paubos na ang uling.
Di magtatagal at babagsak na ang bayan.
Babagsak? Sinabi nila 'yon?
Gng. Bolton, maaari ka bang pumunta sa minahan?
-Imbitahan si G. Linley sa hapunan. -Masusunod, sir.
Sana nasamahan kita sa Venice,
pero di kaya ni Clifford 'pag wala ako.
Hindi pa sa ngayon.
Pangako, sa susunod, pupunta ako.
Nagmamahal, ang iyong kapatid, Connie.
Oras na lumakas ang kita nila,
mabubuhay ang negosyo nila nang matagal.
-Mapapaunlad din natin. Bakit hindi? -Clifford, paano ang pagsusulat mo?
Di ako kailangan ng literatura.
Pero palubog na ang minahan. Kailangan nito ng mamamahala.
Di mo ba iniisip ang buhay ng mga minero?
Di mo ba sila matutulungang makabangon?
Saan? Magmakaawa?
"Tulungan silang makabangon." Babae ka talaga.
Parang totoong lalaki.
G. Linley, magkano ang aabutin
sa tantiya mo, para trabahuin ang mga kemikal?
Sa simula, mga £500 hanggang £700.
Sa halagang ito, meron nang contingency…
Patingin ng mga sisiw.
Ilan na sila?
-Labingwalo. -Labingwalo.
Puwedeng hawakan?
Sige lang.
Tutukain ba ako?
Tukain mo rin.
Ano…
Ganyan. Dahan-dahan.
-Nanginginig siya. -Mas nanginginig ka sa kanya.
Ganyan nga.
Madam?
Heto…
Gusto mong maupo muna sandali?
-Pasensiya na. -Ayos lang.
Pasensiya na.
Gan'on pala, ano?
Tahan na.
Lumuhod ka sa apoy.
-Kukuha pa ako ng kahoy. -Sige.
Dito ka lang.
Ihahatid kita.
Ayos ka lang?
Ikaw?
Babalik akong mag-isa.
Paalam.
Paalam, madam.
Dumating ka rin, madam. Akala ko nawala ka na.
Hindi, ayos lang ako.
Bakit nakasara ang pinto? Tiningnan ko lang ang sisiw.
Pasensiya na.
Galit si Clifford? Umalis na ang mga panauhin.
Walang sinabi. Kasama pa rin niya si G. Linley.
Di niya napansing umalis ako?
Madam, kilala mo si G. Clifford.
Magandang gabi.
Hindi. Kaparehas ito n'ong isang gamit.
-Magandang gabi. -Magandang gabi.
Hinihintay kita.
Di ba sila magdududa
kapag balik ka nang balik?
Bababa ang tingin sa 'yo sa pagsama sa tagapag-alaga ng asawa mo.
Takot ka?
Takot na takot.
Takot na takot ako. Oo.
Hindi sa iisipin sa akin ng mga tao.
Pero kung nagsisisi ka sa mga…
Bilisan natin.
-Ano ba ito? -Ano'ng kailangan mo?
Ito.
Di ako magtatagal.
May makakapansin.
Tingnan mo ako.
Aalis na ako.
Estranghero pa rin ba ako sa iyo?
Paumanhin?
Estranghero pa rin ba tayo?
Hindi sa pagkakaalam ko.
Pumunta ka sa kubo bukas.
Kung kaya ko.
Magandang gabi.
Magandang gabi, madam.
-Oliver. -Bakit?
Kung makakapagbigay tayo ng gasolina rito…
Connie?
Connie, ayos ka lang?
-May sakit ka ba? -Hindi, wala. Pasensiya na. Ituloy mo.
Alam kong puro minahan na lang ang binabanggit ko.
Pero akin ang Travershall.
Pagdating ng araw, sa tagapagmana.
Kailangan ng minahan ang tulong natin. Gawin natin itong moderno.
Ikaw at ako.
Mahal kong kapatid, labis kong iniisip ang sinabi mo n'ong kasal.
Na binibigay ko agad ang puso ko.
Maaaring totoo 'yon bago ang digmaan,
pero di na yata ngayon.
Kamakailan, nagbubukas muli ang puso ko.
Sa kabila ng mga babala.
Sinisigurado kong
-hindi ito madali. -Tumingin ka sa akin.
Tingnan mo ako.
Lady Chatterley.
-Ang libro mo! -Ayos lang. Salamat.
Ganito mangabayo ang magbubukid
-Perpekto siya. -Huwag kang papalinlang.
Hindi niya kami pinatulog nang ilang gabi.
Pero sulit naman.
Masaya kami't dumating ka, di ba, Josephine?
Di ba?
Napagusapan namin ni Clifford na magkaanak.
Talaga?
Di dahil di na siya makalakad,
ay di na kami magkakaanak.
Buti naman, di ba?
Kailangan ng kalaro ni Josephine.
Tama ba?
At bilang ina, inirerekomenda ko ito.
Nagsinungaling ako.
Perpekto siya.
-Bakit narito ang tagapag-alaga? -Para sa gatas.
-Magandang araw, G. Mellors. -Gng. Flint.
Lady Chatterley.
-Bantayan mo muna siya? -Sige.
Josephine, hello.
Sige, kulit, ano 'yan?
Sabi mo, pupunta ka sa kubo.
Susubukan, kako.
Kung mamaya kaya?
Ano ito?
Ano pala ito?
Heto na.
Salamat.
-Aalis na ako. -Sige.
Paalam na, Josephine.
-Ihatid na ba kita? -Hindi, huwag. Di na kailangan.
Paalam, Gng. Flint.
-Bumalik ka. -Sige.
Salamat ulit. Ingat.
Paalam.
Uy!
Tinatakasan mo ako, tama?
-Ano ang ibig mong sabihin? -Ano 'yon?
Ano ang ibig mong sabihin?
Hindi ka pumunta sa kubo.
At kung paano mo ako iniwasan kanina.
Makakahalata si Gng. Flint. Galit ka?
Pumunta ka na sa kubo.
Ayaw ko.
Pagdating natin d'on, gabi na.
Dito tayo.
Halika.
Ano, dito?
Oo, madam.
Dito mismo.
-Tigilan mo na. -Ayaw mong maging binibini?
Hindi sa iyo.
Gusto mo ng mas magaspang na pagtrato?
Hubarin mo ito.
Pati pantalon ko.
Ganyan nga.
Humiga ka.
Higa na.
Hindi.
'Wag kang tumingala. Tumingin ka.
Tirahin mo ako.
Tirahin kita?
Oo.
Ganyan.
Sige. Ganyan nga.
Ganyan nga, Connie.
Sabay tayong nilabasan.
Ang sarap 'pag gan'on.
May mga taong nabubuhay nang di nararanasan 'yon.
Talaga?
Ito ba… Sige. Bahala na.
Tulungan mo ako, Connie. Mahal ko.
Alam mo kung anong meron ka?
Malambing.
Di ko sinasabing maginoo ka.
Sawa na ako sa maginoo.
-Ibang uri sila. -Sa paanong paraan?
Patay.
Kailangan mo itong tanggalin
kung ipapadala mo sila sa minahan o
sa pabrika o…
sa labanan.
'Yon o mabuhay ka sa ginawa mo.
Iba ka sa mga lalaking nakilala ko.
Iba ka sa lahat ng babae.
Paano?
Maganda ka.
Ngayon ko lang napagtantong malungkot pala ako.
Salamat.
Umalis ka na.
Sampu ng spade.
Natalo kita sa hari.
-Ako, si Connie… -Ako, si Oliver…
-…ay tinatanggap ka, Oliver… -…ay tinatanggap ka…
-…sa kalakasan… -…sa kalayaan…
-…at sa ligaya. -…at sa ligaya.
Gaano kalalim?
Pakiusap.
"Bakit gusto kita?"
"Itim ang prutas."
Madam, pasensiya na sa istorbo.
-Nakita ko ang ilaw at… -Ayos lang naman.
Maupo ka. Kailangan ko ng kasama.
Totoo.
Bakit gising ka pa?
Hindi makatulog si G. Clifford.
Dapat ko siyang bantayan.
Parehas ito sa asawa ko.
Kahit sipunin lang, gising na ako magdamag.
Si Ted.
Nangungulila ka na.
25 taon na ang nagdaan, pero, alam mo, minsan sa kama,
nagigising ako at iniisip na, "Hindi ko siya katabi."
Iba ang yakap niya.
Totoo.
Ang galing, di ba?
-Kung paano natin maalala ang isang tao. -Oo.
Nakakalungkot rin ito.
Kung di dahil sa butas na 'yon, narito pa si Ted.
Ayaw niya roon.
Ayaw niya, pero ano'ng magagawa? Naipit na siya.
Siguro lahat tayo, sa ibang paraan lang.
-Ayaw mong makasal ulit? -Diyos ko.
-Si Ted lang talaga? -Oo.
Pero ikaw at ang asawa mo, alam mo, magkasama kayo.
Ano pang mayroon sa buhay?
Mga anak, siyempre…
-Pasensiya na, di ako nag-iisip. -Hindi.
'Wag mong alalahanin. Ayos lang.
Ayos lang talaga.
Mukhang may pag-asa pa diyan.
Sa inyo ni G. Clifford?
Gumagaling daw siya sabi ng doktor.
Kaya malay natin?
Baka magkaanak kami.
Ipagdadasal kong sana nga.
Gusto mo ng kumot?
Huwag na. Salamat.
Magpahinga ka na. Magtabi ka ng kuwento sa susunod.
Magandang gabi.
Halika na, kaibigan.
Mainam na lumabas tayo.
Tara.
Ganyan.
Gising na ba si Madam?
Nauna siya sa akin.
Nag-almusal na pala siya.
Lumabas siya para maglakad.
Maaga rin akong nagising.
Maraming tao sa labas kanina.
-Ang tagapag-alaga, siya'y… -Pakikuha ng fresh cream.
-Sige po. -Salamat.
N'ong namuno si G. Clifford,
walang tigil sa trabaho ang mga minero.
Akala ko, pinadadali ng mga makina ang trabaho.
Pampalaki ng kita kung kaunti ang minero.
Di pa ba sapat ang pera niya?
Kailangan ng asawa ng alahas at sutla para mukhang mas mataas siya sa atin.
Hindi siya gan'on.
Tinatrato niya ang kasama
nang may respetong tulad sa lord o sa lady.
Sabi rin ni Lily 'yon.
Di ito nararapat sa kanya.
Marami siyang pinagdadaanan.
Sa kabila ng lahat, mukhang di pa katapusan para kay G. Clifford.
Di na babalik ang binti niya, pero baka bumalik naman ang iba.
Sabi ni Madam, maaari pa silang magkaanak.
Ano?
Hindi!
-Ang galing. -May narinig ka nang gan'on?
DETALYE NG BARENA
Tatagal ba ito?
Kung madalas aayusin, daang taon ang itatagal.
Siya nga pala, sir, kung ayos lang,
totoo ba ang usapang
maaari pang magkaroon ng tagapagmana ang Wragby?
May usapan ba?
Oo.
Tinatanong ako ng lahat tungkol dito.
Gusto kong itama ang usap-usapan kung di ito totoo.
Oo nga.
Buweno…
may pag-asa nga yata.
Hello, Con.
Kakatapos lang ng pag-uusap namin ni G. Linley.
Narinig mo na ang usapang bibigyan mo ng tagapagmana ang Wragby?
Hindi.
Biro ba 'yon?
Baka propesiya ito.
May sulat galing kay Papa.
Naimbitahan siya sa Venice sa Hulyo at Agosto,
inaaya niya kami ni Hilda na sumama.
Hulyo at Agosto.
Di naman ako magtatagal.
Tatlong linggo lang ay sapat na sa pinag-usapan natin.
May naplano ka na ba?
Wala pa.
Kung tama ako, gugustuhin mo pang bumalik?
Oo naman.
Ayaw ko siyang makilala.
Itago mo lang.
Kung gano'n, magiging ayos ka lang, di ba?
Alam mong mahalaga ka sa akin. Tama?
At ikaw sa akin.
Aalis ako sandali.
-Saan? -Sa Venice.
Kasama si Sir?
-Gaano katagal? -Ilang buwan lang.
Pero di kasama si Clifford.
-Ayaw niyang umalis, sa lagay niya. -Kawawang nilalang.
-Kakalimutan mo ako. -Kakalimutan?
Walang nakakalimot.
Hindi ito sa alaala.
Ganito…
Sinabi ko kay Clifford na magkakaanak ako.
Sinabi mo?
Tingin ko… buntis na ako.
Oliver?
Ano'ng sabi niya?
Matutuwa raw siya
basta siya ang ama.
Bale, saan niya iniisip na manggaling ang bata?
-Sabi ko, baka sa Venice. -Baka. Kaya ka aalis.
Hindi para mangaliwa. Kunwari lang.
Kaya pala gusto mo ako.
Para magkaanak.
Hindi, Oliver.
Di kita pinagplanuhan, di ko plinano ito, totoo.
Ano pala ang plano, Connie?
Ano ang tunay na plano?
-Ano ang plano? -Ano…
-Di ko alam. -Di mo alam?
Buti sana kung alam ko.
Buwisit.
Sige, masusunod ka, madam.
Kapag nagkaanak ka, kay G. Clifford 'yon.
Walang mawawala sa akin.
Sa kabila n'on, magandang karanasan sa akin.
-Huwag kang ganyan. -Kung ginamit mo ako,
di ito ang unang beses na nagamit ako, tama?
Pero di 'yon singsarap ng ngayon.
Siyempre, hindi ito tama sa dignidad ng isang tao.
Di kita ginamit, Oliver.
Kayo po ang bahala.
Nakalimutan mo ang libro mo. O ginamit mo lang din ito?
Sa mga bagong generator, mababawasan natin ang trabahador.
-Posible ang protesta. -Paano ang mga trabahador?
Wala akong pinilit, at di ko sila kailangang kunin.
-Kaya pala galit sila sa 'yo. -Di sila galit.
Nakadepende sila sa akin. Magpasalamat sila.
Magugutom sila kung wala ako.
Tinatrato mo silang parang hayop.
Hindi lahat.
Maaaring may isang aangat sa grupo.
-Pero karamihan ay pinamunuan din noon pa. -At pamumunuan mo sila?
Oo, kasi pinalaki ako at nagsanay para r'on.
Tungkulin ko 'yon, at maninilbihan sila.
Kaya di tayo pare-parehas ng pagkatao?
Kakain tayo at hihinga. Bukod do'n, wala na.
Puntahan ba natin ang bukal?
-Magandang araw, G. Mellors! -Kumusta?
Teka. Itutulak ko.
Ano'ng silbi nito kung itutulak pa?
-Lalong masisira! -Teka nga lang, puwede?
Buwisit na ito!
Teka, tigil!
Mellors.
-Bakit, G. Clifford? -May alam ka sa makina?
-Wala po. Nasira ba? -Mukha nga.
Tingnan mo lang kung may nasira.
Buweno…
Mukhang ayos naman siya, sir.
Lumayo ka muna.
-Itutulak ko. -Huwag. Kaya niya 'yan.
Talaga?
Kita mo? Magaling.
Tinutulak mo? Sabi ko huwag.
-Di aandar ito. -Hintayin mo, pare!
Clifford, tingnan mo ang preno.
-Oo. Sige. -Clifford!
Halatang pabigat nga ako sa lahat.
Mukha nga, G. Mellors, na kailangan nitong itulak.
-Ayos lang? -Oo naman, sir.
Sige.
Teka.
Dalawa, tatlo.
Heto na.
Ayan.
Diyos ko, pare. Ano'ng problema?
May tama ako sa baga, sir.
Dahil ito sa digmaan.
Ano'ng ginagawa mo?
-Tumutulong, Clifford! -Diyos ko.
Ayos ka lang?
Siguro'y kailangan ng bagong gulong n'ong isang upuan.
Sino ka sa tingin mo?
Bakit mo siya trinato nang gano'n?
Sino? Ang tagapag-alaga?
Biktima rin siya ng digmaan.
Kung siya ang nakaupo r'on, ano'ng gagawin mo sa kanya?
Di ko gusto ang pagkukumpara mo.
Di ko gusto ang kawalan mo ng simpatya.
Ikaw at ang mataas mong pamilya.
Akala ko iba ka, pero hindi.
Nagpapasahod ka ng £2 isang linggo o magutom sila.
Di 'yon pamumuno, Clifford.
Pang-aabuso iyon.
Tumuloy ka.
Pasensiya na.
Dahil nasaktan ka.
Di kita ginusto para lang sa bata, Oliver.
Gusto lang kita.
Naintindihan mo?
Ayos lang ako.
Pero dapat maniwala si Clifford, na pinaglaban ko siya,
na ideya niya ito,
at napasama lang.
Para magdiborsyo kami at magkasama tayo,
dapat maniwala siya.
Gusto kitang makasama.
Kung 'yon ang gusto mo.
Hindi sa gusto ko, Connie. Alam mo ang gusto ko.
Aayusin ko pa ang diborsyo namin ni Bertha.
Ano'ng nangyari kay Bertha?
Nasa digmaan ako, sumama sa ibang lalaki.
At ngayon, ayaw niyang makipagdiborsyo.
-Ano'ng nangyari sa lalaki? -Kay Ned?
Masyadong malambot. Inaapi siya ni Bertha.
Naglalasing sila, pinapapunta rito ni Bertha para sa pensyon ko.
Sige, magbati na tayo.
Pasensiya na.
Bakit di na lang natin sila iwan?
Sa Australia.
Ibang lugar…
Kahit saan.
-Tayong tatlo? -Pamilya lang natin.
Walang manghuhusga.
Mukhang mali at malungkot na ilabas ang bata sa mundo.
-Di 'yan totoo. -Totoo.
-Hindi. -Hindi, sa mundong ito.
Masaya ako sa atin.
Masaya akong masaya ka.
Pero tuwing maiisip ko rito, ang ginawa ng tao sa tao,
ang ginawa ng mga namumuno sa tinatawag nilang kasama.
Parang hindi na sila tao.
Kalahating patay, at pera lang ang iniisip nila.
Nabubuhay para sa pera.
Pero di lahat ay may kalayaang mamuhay.
Di lahat tayo ay magagawa…
Connie.
Ano'ng ginagawa mo?
Tara!
Nasaan siya? Kanina pa siya wala.
Sigurado akong dahil lang sa ulan ito.
Siguro'y sumilong sa kubo.
-Ipapadala ko sina Warren at Betts. -Huwag.
Magiging usapan ito.
Pupunta ako sa kubo at hahanapin ko siya.
-Ano? Iiwanan mo ako? -Huwag kang mag-alala.
Babalik agad kami.
-Uy. -Uy.
-Uy, pare ko. -Uy, pare ko.
Pa-Venice ako sa Huwebes.
Dadaan ako sa kubo sa gabi.
Madam?
Madam, nariyan ka pala.
Pinahanap ka ni G. Clifford. Nag-aalala siya sa 'yo.
Wala. Sumilong muna ako sa kubo dahil sa ulan.
Gng. Bolton.
Ayos na si Madam mula rito.
Magandang gabi sa 'yo. Magandang gabi po.
Hindi ako bata. Kalokohang dapat pa akong sundan.
Madam, huwag mong sabihin 'yan.
Nag-alala si G. Clifford na baka napa'no ka na.
Di mo kasalanan. Kalokohan ang pag-aalala ni Clifford.
Umuwi na tayo.
Ako na'ng bahala sa lahat.
Hindi mo na dapat ako pinasundo sa katulong.
Diyos ko, saan ka galing?
Matagal ka sa labas, at bumabagyo pa.
-Ano bang ginagawa mo? -Paano kung di ko sabihin?
Nasa kubo, gumawa ng apoy.
-Tingnan mo. Ang buhok mo. -Naligo ako sa ulan… nakahubad.
Baliw ka na ba?
Paano kung nakita ka ni Mellors na nakahubad?
Oo, siguro nga.
Tama ka, Clifford. Dapat nang maglinis ng katawan.
Connie!
Dumating na ang kapatid ko!
Hilda.
-Buti't dumating ka. -Matagal na rin.
Masaya akong makita ka.
May nakilala na ako, alam mo?
Nabasa ko sa sulat mo, oo.
Akala ko, wala lang 'yon, sinubukan kong lumayo.
Pero di ko kaya.
Siya'y…
Mahal ko siya.
At… Alam ko.
Sabi ko, pupuntahan ko siya. Nangako ako.
Ano ang pangalan niya?
Oliver Mellors. Tagapag-alaga ng hayop.
Hindi, Hilda. Kaibig-ibig siya.
Totoo, maunawain siya at malambing.
Naiiba siya, makikita mo.
Umaasa akong makakahanap ka ng iba.
-Pero isa sa trabahador ni Clifford? -Di ko siya isusuko!
Makinig ka. Parang kayo lang noon ng batang Aleman.
-Hindi! Iba ito! -Oo, pareho lang!
Nalilito ka na pag-ibig ang pagtatalik, na pwedeng ipagpatuloy
dahil ito ang gusto mo.
Pakiusap, sumama ka sa Venice at pag-isipan ang gusto mo talaga.
Alam ko ang gusto ko!
-Talaga? -Oo!
Pupuntahan ko siya o di ako sasama sa Venice. Ayaw ko!
Akala ko, ikaw, sa lahat ng tao, ang makakaintindi.
Paalam.
-Paalam. -Sulatan mo ako.
Mag-ingat ka, at bumalik para magsaya tayo.
Oo. Mag-ingat kayo.
Oliver.
Ito ang kapatid ko, si Hilda.
-Hello. -Hilda, ito si Oliver Mellors.
-Hello. -Isang karangalan.
Maupo kayo.
Hilda.
Ano'ng sasabihin ko?
Kung ano'ng iniisip mo.
Sige.
Nakakapagsama nga kayo dito sa kubo,
pero paano na 'pag nalaman ito ng mundo?
Kapag nilayuan ng mga kaibigan niya si Connie.
Di 'yan tama.
Kilala niya na pala ako.
Paano mo ako nakilala? May nasabi ba ako?
G. Mellors.
Paano mo siya aalagaan kapag nawalan ka na ng trabaho?
Kaya mo ba talaga siyang paligayahin?
Maling tao ang tinatanong mo.
Ang alam ko lang ay masaya ako sa kanya.
-Buti't naisip mo ang sarili mo. -Tama na!
Parang mas nauunawaan mo kaysa sa kanya kung saan ito mauuwi, G. Mellors.
Isipin mong maigi kung ano siya sa 'yo.
Susunduin kita sa umaga, Connie. Maaga.
Di ako maghihintay.
-G. Mellors. -Hilda.
Pasensiya na. Dapat di ko na siya sinama.
Huwag ka sanang magalit.
-Pinapangalagaan lang niya ako. -Tama siya.
Di natin napag-isipan ang susunod sa bukas, tama?
Lalaban si G. Clifford sa diborsyo.
Itatago niya ang anak natin.
Naisip ko lang ang mga ito n'ong dumating ka.
Umakyat tayo.
Ang sarap.
Sige pa.
Ano'ng ginagawa mo, Ned?
Kumalma ka. Di ako makikipag-away. Pinapunta ako ni Bertha.
Problema mo na siya.
-Di na sa akin. -Hindi ganyan ang tingin niya.
Asawa mo pa siya, titulado sa kalahati ng pensyon mo.
Titulado rin ako sa diborsyo. Pero di ko makukuha, tama?
Umalis ka na.
Sige. Aalis na ako.
Aalis na nga.
Wala na siya?
Maliban kung bumigay ang puso niya.
Hintayin nating makaalis.
Ano'ng iniisip niya?
Sige na.
Connie.
Diyos ko, Connie.
Pupunta tayong Venice bukas. Bakit ang lungkot mo?
Buntis yata ako.
Tama.
Malamang di kay Clifford.
Hindi.
Pero, sasaya raw siya kahit magkaanak ako sa iba.
Seryoso ba?
Di ko alam hanggang kailan ko kaya.
-Ayos lang 'yan. -Ang alin?
Ano'ng meron?
May minamahal ako
at hindi si Clifford.
Meron kang kabit.
Mabuti.
Kilala ko ba?
Hindi.
Pero parang gusto ko ng diborsyo galing kay Clifford.
Dahil sa pagmamahal mo sa ibang lalaki.
Kung gusto mo ang opinyon ko,
pasensiya na, pero kaunti lang ang makukuha mo sa hiwalayan.
Nawawala ang damdamin.
Mahal mo ngayon at iba na sa susunod, pero di hihinto ang mundo.
At nandiyan pa rin ang Wragby.
Gawin mo ang gusto mo. Huwag mong iwan ang Wragby.
At di ka iiwan ng Wragby.
Pumunta tayo sa Venice, ha?
ANG LIBRONG ITO'Y KAY CONSTANCE REID
Umuwi siyang mayabang at nagmamataas.
Sinisisi ang kawawang si Bertha sa nangyari sa kanila,
at ayaw siyang suportahan.
-Kahihiyan. -Alam ko.
Pupunta si Bertha sa kubo ngayon para makipag-ayos.
Oo nga.
May sutlang pantulog sa apoy.
Kaya pala tahimik siya. May babae siya roon.
Pinahiram niya ng libro ang tagapag-alaga,
at pinagbibintangang… Pasensiya, imposible.
Oo nga. Ayaw ko nang pag-usapan ito.
Pinag-uusapan ng lahat. Alam mo 'yon.
Sir, walang may gusto sa usapang ito,
pero dapat.
At siyempre, walang saysay ito.
Pero mukhang pinag-uusapan na ang tagapag-alaga mo.
Mas mabuti kung paaalisin mo na siya.
Salamat at sinabi mo ito, Linley.
Tatandaan ko ito.
Hello…
Numero sa London, pakiusap.
Kay Lady Chatterley.
-Uy, Gng. Bolton. -Magandang araw.
Pinapasundo raw ako ni Sir.
Oo. Nasa silid-aralan siya.
Oo, sige.
G. Mellors.
Tinawagan ko si Madam at pabalik na.
-Kailan? -Ngayong gabi.
Darating siya agad.
Sabi niya'y mag-usap kayo sa kubo.
May…
Parating ang magulong mga araw, Gng. Bolton.
Maiging layuan mo 'yon.
Tuloy ka.
Trabahador kita,
pinayagan kitang tumira sa lupain ko,
at ngayon, ang pagkaimoral mo ang pinag-uusapan.
Dapat mong patahimikin ang mga…
Alam mong pinag-uusapan din si Lady Chatterley?
Nakalagay raw ang pangalan niya sa librong nasa kubo.
May litrato ako ni Queen Mary. Kung gan'on, may relasyon din kami.
Gusto kong magseryoso ka, Mellors.
Sa pagtatapos ng araw na ito,
ayaw na kitang makita ulit sa lupain ko.
-Malinaw ba? -Malinaw po.
Mag-iimpake na ako.
Gng. Flint, paumanhin.
-Matutulog si Josephine. -May naririnig ka.
Di ko kaya ito. Nangungupahan kami kay G. Clifford.
Di 'yon magbabago.
Nagkita kayo rito, tama? No'ng kumuha siya ng gatas?
-Akala ko, pinuntahan mo kami. -Oo nga.
Pinarada mo ang kotse sa mga puno.
-Hindi. Isang beses lang. -Ayaw kong malaman.
Magandang gabi, Lady Chatterley.
Ano ito?
Saan ka pupunta?
Oliver.
Kumalat na ang katotohanan.
Nag-uusap ang lahat.
Natanggal na ako.
Di ka dapat nandito. Pumunta ka sa Venice.
-Umalis na tayo. Ngayon na. -Tingnan mo ako.
Wala akong maibibigay.
Walang trabaho, bahay, pangarap sa buhay. Wala.
Huwag gano'n.
Ikaw ang lahat sa akin.
Mellors!
Umalis ka na!
Tingnan mo ako.
Mangako kang magkakasama tayo.
-Oo. -Pangako.
Oo, mahal ko.
Pagdating ng panahon.
Mellors!
Uy, kukunin ko lang ang coat, pare, o…
Hahanapin kita.
Nasaan ka man, hahanapin kita.
-Madam, di ka dapat narito. -Hindi, Gng. Bolton.
Connie.
Totoo ang lahat.
Bakit mo ginawa ito?
-Ideya mo 'yon. -Ideya ko? Hindi.
Alam na alam mo ang ginagawa ko.
Sa tamang lalaki. Sa tamang uri!
Mas mabuting tao si Oliver Mellors kaysa sa mga nakilala ko.
Nilinaw ko sa 'yo, Connie.
-Pinag-usapan natin ito. -Itutuloy ko ito.
Itutuloy mo…
Sigurado ka?
Pero… alam na ng lahat.
Huwag kang umasang aakuin ko ang batang iyan.
Hindi, ako'y…
Hindi.
Gusto ko ng diborsyo, Clifford.
Iiwan na kita.
Hindi puwede.
Pasensiya na sa kinalabasan nito,
pero alam nating ang kasal na ito'y matagal nang hindi masaya.
Hindi. Hindi para sa akin.
Pero, oo.
Kasi ikaw ang nasusunod.
At sinubukan kong sumunod.
Sinuportahan kita sa abot ng makakaya ko.
Pero wala akong napala.
Walang kaunting pagmamahal o kabaitan.
Ang malala, pinahiya mo ako sa paghangad ng mga bagay na iyon.
Mahalaga ka sa akin, Connie.
Oo, mahalaga ako.
Singhalaga ng mga libro mo at radyo,
pero di sa pangangailangan ko.
Mahal kita, Connie.
Minahal kita sa paraang alam ko.
Binigay ko ang lahat ng alam kong dapat ibigay.
Di 'yon sapat.
Sabihin mo, Con.
Ipaunawa mo sa akin.
Sabihin mo kung paano ko patutunayan ang pagmamahal ko.
Bumitiw ka na.
Pakiusap.
Bumitiw ka na.
Sige.
Tandaan mo.
Di ko ibibigay sa 'yo ang diborsyo.
Dahil di ka tumupad.
Dahil binastos mo ang buhay ko rito sa Wragby.
Wala na akong dapat ibigay pa sa iyo.
Wala naman talaga kahit noon.
Madam.
Di ako nangingialam, pero nag-alala ako sa 'yo.
Ayos lang ako.
Makinig ka.
-Alam mo ba kung saan pumunta si Mellors? -Hindi.
Puwede mo bang ipakiusap sa mga kaibigan na sabihin kung may alam sila?
At ano'ng sasabihin ko?
Dahil mahal ko siya.
-Sabihin mo 'yon. -Sige po.
Madam…
Sana'y mahanap mo ang para sa 'yo.
Salamat, Gng. Bolton.
Gusto ko rin.
Totoo pala? Iniwan niya na si G. Clifford?
Hiniling ni Madam na sabihin niyo kung may alam kayo kay G. Mellors.
"Dahil mahal ko siya," sabi niya.
Isinuko niya ang lahat para sa kanya.
Titulo niya, kayamanan, katayuan sa mundo.
Ngayon, wala na siya.
Di ko hahayaang siraan niyo sila.
Kuwento ito ng pag-ibig.
Nawawala na ang ganda ng lugar, di ba?
Ano?
Umuwi na tayo sa London.
Sige.
Connie Reid. Ngayon ko lang kayo nakita. Magandang gabi.
Ilang ulit mo nang nabasa 'yan?
Ano?
Tingin ko, nahanap ka na niya.
-Diyos ko. -Oo.
Hihiramin mo ulit ang kotse, tingin ko.
Matutuwa kang malaman na ang pag-alis mo sa Wragby
ay umabot sa munting bayan ko sa Scotland.
Kuwento ito ng isang nagtatrabaho sa minahan,
sinasabi sa lahat na may ginang na umibig sa trabahador
at walang paki sa mundo kasi mahal niya ito.
Di sinabi ang mga pangalan.
Isa lang akong "tagapag-alaga."
Ikaw ang "nagmamahal."
Paumanhin, hinahanap ko si Oliver Mellors.
Kilala niyo siya?
Oo.
Sa dulo ng daan.
Salamat. Maraming salamat!
Magandang kuwento, at iniisip ko kung may karugtong pa ito.
Binigyan ako ng trabaho ng kakilala ko sa hukbo.
30 shilling kada linggo at pinatira ako sa kubo sa itaas.
Dapat may dahilan
bago ko kayo ipasok sa buhay ko.
Simple lang ang buhay dito sa bukid,
pero tahanan ito.
Di ko maisip ang pinagdaanan mo
at kung ano'ng naisuko mo.
At marami ka pang isusuko para makasama ako rito, pero…
Oliver!
…ang meron tayo nang magkasama
ay iba sa lahat ng nalalaman ko.
May apoy sa pagitan nating laging nag-aalab.
At naniniwala akong ang pag-aalaga nito
ay sapat nang dahilan para mabuhay.
HANGO SA LIBRO NI D. H. LAWRENCE
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni YobRivera