1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:26,484 --> 00:00:28,778
ป่าแห่งออสเตรเลีย…

4
00:00:33,575 --> 00:00:36,953
โลกโบราณแห่งทะเลทรายและฝุ่นธุลี

5
00:00:41,750 --> 00:00:46,838
หุบเขาลึกลับ
ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางป่าในออสเตรเลีย

6
00:00:51,009 --> 00:00:54,304
ที่นี่ในโอเอซิสมหัศจรรย์แห่งนี้

7
00:00:54,387 --> 00:00:57,766
สัตว์ต่างๆ นับไม่ถ้วนมาอยู่รวมกัน
เพื่อหนีจากทะเลทรายอันแห้งแล้ง

8
00:01:22,624 --> 00:01:25,335
สำหรับสัตว์ทุกตัวที่เรียกหุบเขาแห่งนี้ว่าบ้าน

9
00:01:27,212 --> 00:01:29,798
นี่คือสวรรค์

10
00:01:32,550 --> 00:01:37,055
แต่มีสัตว์ชนิดหนึ่ง
ที่จำนวนของมันครอบครองภูมิประเทศแห่งนี้

11
00:02:01,788 --> 00:02:04,082
จิงโจ้สีเทาตะวันออก

12
00:02:11,297 --> 00:02:17,262
(หุบเขาแห่งจิงโจ้)

13
00:02:22,350 --> 00:02:25,520
ในหุบเขาแห่งนี้มีจิงโจ้มากกว่า 2,000 ตัว

14
00:02:25,603 --> 00:02:27,897
และนี่คือเรื่องราวของหนึ่งในนั้น

15
00:02:31,276 --> 00:02:32,861
พบกับมาลา

16
00:02:35,488 --> 00:02:38,992
มันกำลังจะเริ่มต้น
ความท้าทายครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต

17
00:02:43,496 --> 00:02:48,376
จนถึงตอนนี้ โลวานน่าแม่ของมัน
ให้ความอบอุ่นและปกป้องมัน

18
00:02:51,087 --> 00:02:54,340
ตอนนี้ เป็นครั้งแรก

19
00:02:54,424 --> 00:02:57,802
ที่มาลาเตรียมออกจากกระเป๋าหน้าท้อง

20
00:03:10,857 --> 00:03:13,151
ยินดีต้อนรับสู่โลก มาลา

21
00:03:31,419 --> 00:03:35,089
จากจุดนี้เป็นต้นไป
มาลาจะเผชิญกับอุปสรรคมากมาย

22
00:03:41,346 --> 00:03:45,808
มันมีเวลาเพียง 12 เดือนที่จะเรียนรู้
ทุกอย่างที่จำเป็นเพื่ออยู่รอดด้วยตัวเอง

23
00:03:53,024 --> 00:03:55,818
และโอกาสที่จะอยู่รอดก็มีไม่มากนัก

24
00:04:00,365 --> 00:04:03,618
ลูกจิงโจ้เพียงหนึ่งในห้าตัวเท่านั้น
ที่จะอยู่รอดถึงหนึ่งปี

25
00:04:09,374 --> 00:04:12,961
เพราะสวรรค์แห่งนี้เต็มไปด้วยอันตราย

26
00:04:20,969 --> 00:04:22,637
ป่าดำ

27
00:04:29,060 --> 00:04:30,728
มันล้อมรอบหุบเขา

28
00:04:38,653 --> 00:04:43,700
ถูกไฟป่าทำลาย เหลือแต่ต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุด

29
00:04:46,119 --> 00:04:49,372
เศษซากไหม้เกรียม
ของที่อยู่อาศัยซึ่งเคยเจริญงอกงาม

30
00:04:53,668 --> 00:04:56,796
จิงโจ้ไม่มาที่นี่

31
00:05:02,635 --> 00:05:05,513
เพราะมันเป็นที่อยู่ของศัตรูตัวฉกาจของพวกมัน

32
00:05:18,109 --> 00:05:19,527
ฝูงหมาป่าดิงโก

33
00:05:24,198 --> 00:05:27,035
มิกาลูเป็นจ่าฝูงมานานหลายปี

34
00:05:31,539 --> 00:05:33,958
มันเป็นนักล่าที่เก่งที่สุดในครอบครัว

35
00:05:43,843 --> 00:05:47,847
ลูกของมันคือดิงโกหนุ่มสีดำชื่อมิโร

36
00:05:48,931 --> 00:05:52,268
ที่เกิดในเวลาเดียวกันกับมาลา
เมื่อฤดูหนาวปีที่แล้ว

37
00:05:57,482 --> 00:06:00,318
มิโรได้เรียนรู้วิธีล่าเหยื่อแล้ว

38
00:06:07,075 --> 00:06:09,035
ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องพิสูจน์ตัวเอง

39
00:06:22,590 --> 00:06:25,551
โลวานน่าเคยมาที่นี่หลายครั้งแล้ว

40
00:06:27,845 --> 00:06:29,931
แม่ที่มีประสบการณ์

41
00:06:30,014 --> 00:06:33,393
มันจะไม่หนีไปกับมาลาจนกว่าพวกมันจะถูกล่า

42
00:06:35,019 --> 00:06:37,438
ความตื่นกลัวเป็นอันตรายถึงชีวิตได้

43
00:07:08,636 --> 00:07:10,596
มิโรยังใหม่กับเกมนี้

44
00:07:11,722 --> 00:07:15,977
มันได้เรียนรู้ว่าจิงโจ้ที่โตแล้ว
วิ่งเร็วกว่าและเล่ห์เหลี่ยมเหนือกว่าดิงโก

45
00:07:29,699 --> 00:07:33,786
สิ่งที่มันควรมองหา
คือสิ่งที่วิ่งช้ากว่าและอ่อนแอกว่า

46
00:07:40,293 --> 00:07:41,377
อย่างเช่นลูกจิงโจ้

47
00:08:15,995 --> 00:08:19,540
หรือแม่จิงโจ้ที่มีลูกอยู่ในกระเป๋าหน้าท้อง

48
00:08:37,975 --> 00:08:39,477
นี่คือโอกาสของมัน

49
00:08:48,778 --> 00:08:52,406
แม่จิงโจ้มีน้ำหนักของลูก
ที่ตัวใหญ่กว่ามาลามากถ่วงไว้

50
00:08:54,992 --> 00:08:57,203
แต่มันมีทุกอย่างที่ทำให้ต้องสู้

51
00:09:11,342 --> 00:09:15,346
ด้วยความเร็วขนาดนี้ มันยากมาก
ที่แม่จิงโจ้จะปกป้องลูกไว้ให้ปลอดภัย

52
00:09:46,919 --> 00:09:49,171
มิโรไม่มีสมาธิ

53
00:09:53,843 --> 00:09:56,846
มันไม่มีประสบการณ์และไขว้เขวได้ง่าย

54
00:10:00,182 --> 00:10:01,309
และมันก็เห็นได้ชัด

55
00:10:10,109 --> 00:10:12,486
มิโรต้องเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเอง

56
00:10:15,239 --> 00:10:16,866
เวลาของมันกำลังจะหมดลงแล้ว

57
00:10:26,876 --> 00:10:30,421
ในที่สุดมิโรก็จะออกจากฝูง
และสร้างครอบครัวของตัวเอง

58
00:10:33,549 --> 00:10:37,803
เมื่อถึงเวลานั้น มันจะต้องเป็นผู้ล่าที่เก่งขึ้น

59
00:10:45,186 --> 00:10:48,272
ลูกจิงโจ้ที่หนีรอดไปได้ โชคดีที่ยังมีชีวิตอยู่

60
00:10:53,819 --> 00:10:55,821
มันเป็นบทเรียนสำคัญสำหรับมาลา

61
00:11:01,494 --> 00:11:04,789
กระเป๋าหน้าท้องของโลวานน่า
ไม่ใช่ที่หลบภัยอีกต่อไป

62
00:11:27,645 --> 00:11:29,480
ฤดูร้อนในหุบเขา

63
00:11:30,481 --> 00:11:32,108
เวลากลางวันช่างยาวนาน

64
00:11:32,191 --> 00:11:34,318
หญ้าสูงและเป็นสีทอง

65
00:11:35,528 --> 00:11:39,323
ลูกแมงมุมบินว่อนบนใยแมงมุมเส้นเล็กๆ

66
00:11:39,407 --> 00:11:42,493
ปกคลุมภูมิทัศน์ไว้ด้วยม่านใยไหม

67
00:12:01,512 --> 00:12:06,142
หนึ่งเดือนแล้ว
ที่มาลาก้าวออกจากกระเป๋าหน้าท้อง

68
00:12:09,687 --> 00:12:13,607
ตอนนี้มันมีขนสีเทาอ่อนๆ สวยงาม

69
00:12:13,691 --> 00:12:15,192
เหมือนแม่ของมัน

70
00:12:17,319 --> 00:12:22,199
มาลาเกิดในครอบครัวจิงโจ้ที่เรียกกันว่าฝูง

71
00:12:26,078 --> 00:12:27,538
มันเป็นลูกจิงโจ้ที่อายุน้อยที่สุด

72
00:12:27,621 --> 00:12:30,833
และยังคงเรียนรู้ว่าใครเป็นใคร

73
00:12:37,381 --> 00:12:40,050
ญาติของมันแต่ละตัว

74
00:12:40,134 --> 00:12:44,388
มีบุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง

75
00:12:57,234 --> 00:12:59,820
จิงโจ้สื่อสารกัน

76
00:12:59,904 --> 00:13:02,615
ด้วยภาษาที่เป็นเสียงกุ๊กๆ และเสียงคำราม

77
00:13:09,371 --> 00:13:12,416
บาเมียร์ จิงโจ้ตัวผู้ที่ตัวใหญ่ที่สุดในหุบเขา

78
00:13:12,500 --> 00:13:14,293
และเป็นพ่อของมาลา

79
00:13:14,376 --> 00:13:16,086
คือจ่าฝูง

80
00:13:23,302 --> 00:13:27,765
รอยฉีกที่หูซ้ายของมัน
คือแผลเป็นจากการต่อสู้เพื่อชิงตำแหน่งจ่าฝูง

81
00:13:33,103 --> 00:13:38,734
ในฐานะจ่าฝูง บาเมียร์เป็นตัวผู้ตัวเดียว
ที่เกี้ยวพานตัวเมียได้อย่างเปิดเผย

82
00:13:45,783 --> 00:13:47,368
เวลามันเดินผ่านมา

83
00:13:47,451 --> 00:13:52,581
ตัวผู้ตัวอื่นๆ ต้องหมอบลง
และไอเพื่อแสดงความเคารพ

84
00:13:57,378 --> 00:14:00,631
และมันก็ไม่ทะนงตัวเกินกว่า
ที่จะย้ำเตือนตัวอื่นว่าใครเป็นจ่าฝูง

85
00:14:06,762 --> 00:14:11,809
ที่ข้างๆ ฝูง มีลูกจิงโจ้สีน้ำตาล
ที่กำลังกระโดดอยู่ชื่อบูรู

86
00:14:16,814 --> 00:14:19,191
เกิดในเวลาไล่เลี่ยกันกับมาลา

87
00:14:19,275 --> 00:14:21,026
บูรูเป็นนักผจญภัย

88
00:14:22,736 --> 00:14:26,198
ขณะที่มาลาลังเลที่จะออกจากกระเป๋าหน้าท้อง

89
00:14:28,325 --> 00:14:30,870
มันออกมาสำรวจโลกแล้ว

90
00:14:32,580 --> 00:14:35,541
และมันก็เชี่ยวชาญการกระโดดแล้ว

91
00:14:38,878 --> 00:14:42,506
ปัญหาคือบูรูมีแค่ความเร็วเดียว

92
00:14:45,301 --> 00:14:47,595
กระโดดไปด้วยความเร็วสูง

93
00:15:03,652 --> 00:15:07,197
มาลาจะอยู่ใน
กระเป๋าหน้าท้องตลอดเวลาถ้ามันทำได้

94
00:15:07,281 --> 00:15:09,283
แต่นั่นไม่ใช่วิธีที่จะเรียนรู้

95
00:15:11,911 --> 00:15:14,038
จิงโจ้ที่กระโดดไม่ได้

96
00:15:14,121 --> 00:15:16,498
คือจิงโจ้ที่หนีอันตรายไม่ได้

97
00:15:30,262 --> 00:15:33,140
ฝูงจิงโจ้อยู่ร่วมกับสัตว์ป่ามากมายในหุบเขา

98
00:15:33,891 --> 00:15:36,435
บ้างก็เป็นมิตร บ้างก็เป็นศัตรู

99
00:15:41,106 --> 00:15:42,775
มาลาจะไว้ใจใครได้

100
00:15:55,204 --> 00:16:00,960
ผู้ที่อาศัยอยู่ใต้พื้นหุบเขา
คือผู้ที่จิงโจ้พยายามจะไม่รบกวน

101
00:16:06,924 --> 00:16:09,510
นี่คือเจ้าวอมแบตวอร์เรน

102
00:16:10,052 --> 00:16:12,012
เพื่อนบ้านจอมบูดบึ้ง

103
00:16:15,766 --> 00:16:18,519
หลังจากถูไถตัวเสร็จทุกเช้า

104
00:16:18,602 --> 00:16:21,063
ก็ถึงเวลาที่วอร์เรนต้องทำงาน

105
00:16:32,992 --> 00:16:35,953
วอร์เรนอยู่เพียงลำพัง
เหมือนวอมแบตตัวอื่นๆ ทุกตัว

106
00:16:40,374 --> 00:16:43,002
และมันปกป้องที่ดินอันมีค่าของมันมาก

107
00:16:49,758 --> 00:16:52,845
วอร์เรนไม่ทนต่อการบุกรุก

108
00:16:55,514 --> 00:16:58,225
วันนี้มันเลยมีเรื่องยุ่งมาก

109
00:17:02,354 --> 00:17:04,857
มีผู้บุกรุกเข้ามาในที่ของมัน

110
00:17:07,901 --> 00:17:09,486
กินหญ้าของวอร์เรน

111
00:17:14,241 --> 00:17:16,326
ทำเหมือนมันเป็นเจ้าของที่นี่

112
00:17:21,040 --> 00:17:22,499
มันน่าโมโหจริงๆ

113
00:17:24,877 --> 00:17:28,172
วอร์เรนต้องแสดงให้
เจ้าจอมโอหังตัวนี้เห็นว่าใครใหญ่

114
00:18:24,978 --> 00:18:26,688
คุณต้องเข้าใจวอร์เรน

115
00:18:27,898 --> 00:18:30,692
ไม่ใช่ทุกคนที่มีครอบครัวคอยดูแล

116
00:18:31,693 --> 00:18:32,945
ปกป้องพวกมัน

117
00:18:41,245 --> 00:18:44,832
ท่ามกลางแสงแดดตอนเที่ยงวัน อุณหภูมิสูงขึ้น

118
00:18:48,001 --> 00:18:50,963
จิงโจ้เลียแขนตัวเองให้เย็นลง

119
00:18:59,346 --> 00:19:01,890
แล้วก็ถึงเวลาพักผ่อน

120
00:19:07,688 --> 00:19:10,899
แต่จิงโจ้จะงีบหลับครั้งละไม่กี่นาที

121
00:19:10,983 --> 00:19:14,069
หูข้างหนึ่งคอยเงี่ยฟังอันตรายอยู่เสมอ

122
00:19:20,993 --> 00:19:23,829
มาลากำลังเรียนรู้ความหมายของเสียงต่างๆ

123
00:19:32,171 --> 00:19:33,964
หุบเขาที่เต็มไปด้วยเสียงร้องเสนาะหู

124
00:19:35,048 --> 00:19:37,009
คือสัญญาณบ่งบอกว่าทุกอย่างปกติดี

125
00:19:45,434 --> 00:19:48,520
แต่เสียงกรีดร้องคือคำเตือน

126
00:19:53,942 --> 00:19:55,944
นกอินทรีหางลิ่ม

127
00:19:57,654 --> 00:19:59,448
ตัวนี้จับกระต่ายได้

128
00:20:03,076 --> 00:20:04,995
ด้วยปีกที่กว้างกว่าเจ็ดฟุต

129
00:20:05,078 --> 00:20:07,998
มันสามารถโจมตีจิงโจ้ที่โตแล้วได้

130
00:20:12,127 --> 00:20:13,962
บูรูไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำ

131
00:20:19,927 --> 00:20:22,512
และนกอินทรีกำลังออกล่า

132
00:20:40,364 --> 00:20:42,866
บินร่อนอยู่บนฟ้าท่ามกลางแสงแดดร้อน

133
00:20:42,950 --> 00:20:45,202
มันกำลังค้นหาเป้าหมาย

134
00:20:56,171 --> 00:21:00,092
และลูกจิงโจ้ที่ไม่มีประสบการณ์
จะเป็นอาหารที่ล่าได้ง่าย

135
00:21:35,460 --> 00:21:39,339
โชคดีที่ไม่ค่อยมีใครผ่านยามในถิ่นนี้ไปได้

136
00:21:46,847 --> 00:21:49,766
เพื่อปกป้องอาณาเขตของพวกมัน
นกกางเขนและอีกา

137
00:21:49,850 --> 00:21:53,270
จะตามรังควานนกอินทรี
ไปจนถึงชายแดนของหุบเขา

138
00:22:04,990 --> 00:22:09,619
มาลาเห็นแล้วว่า
การปรับตัวเข้ากับโลกรอบตัวมันสำคัญแค่ไหน

139
00:22:15,959 --> 00:22:20,005
ครั้งหน้าบูรูอาจไม่ได้รับโอกาสครั้งที่สอง

140
00:22:30,140 --> 00:22:31,975
ในช่วงฤดูร้อนที่ยาวนาน

141
00:22:32,059 --> 00:22:35,812
อากาศเต็มไปด้วยฝูงแมลงกัด

142
00:22:39,566 --> 00:22:40,942
มันมีหลายล้านตัว

143
00:22:49,368 --> 00:22:52,120
มันมากพอที่จะทำให้จิงโจ้เป็นบ้า

144
00:23:00,629 --> 00:23:04,591
มาลาไม่รู้ว่าจะหนีโจรตัวจิ๋วพวกนี้ยังไง

145
00:23:14,518 --> 00:23:18,021
แต่มีสัตว์ตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งที่ช่วยจิงโจ้ได้

146
00:23:20,732 --> 00:23:22,609
พบกับเจ้านกเด้าลมวิลลี่

147
00:23:24,027 --> 00:23:27,906
วิลลี่ไม่อาจปฏิเสธแมลงมีปีกแสนอร่อยได้

148
00:23:29,282 --> 00:23:31,326
เพียงแต่จับมันได้ยากเท่านั้น

149
00:23:32,202 --> 00:23:34,913
แต่วิลลี่มีกลวิธีลับซ่อนอยู่

150
00:23:37,582 --> 00:23:39,543
ขณะที่จิงโจ้ขยับตัว

151
00:23:41,878 --> 00:23:43,797
มันทำให้แมลงแตกตื่น

152
00:24:09,406 --> 00:24:11,324
วิลลี่กระโดดจากจิงโจ้ตัวหนึ่งไปอีกตัว

153
00:24:11,408 --> 00:24:13,785
จิกแมลงกินในจังหวะที่เหมาะเหม็ง

154
00:24:19,291 --> 00:24:21,209
เมื่อเป็นเรื่องของการควบคุมสัตว์รบกวน

155
00:24:24,588 --> 00:24:27,466
มาลาได้พบเพื่อนรักตัวใหม่

156
00:24:46,193 --> 00:24:47,486
ฤดูใบไม้ร่วงใกล้เข้ามาแล้ว

157
00:24:48,153 --> 00:24:50,363
และเวลากลางวันก็เริ่มสั้นลง

158
00:25:02,626 --> 00:25:04,377
พอตกค่ำ

159
00:25:04,461 --> 00:25:07,464
โลกใหม่ที่แสนงดงามก็ปรากฏขึ้น

160
00:25:15,972 --> 00:25:17,349
ภายใต้แสงจันทร์

161
00:25:17,432 --> 00:25:21,561
หุบเขาคือพรมผนังของภาพและเสียงที่แปลกใหม่

162
00:25:33,281 --> 00:25:36,409
มาลาเริ่มเข้าใจกฎในโลกของมันแล้ว

163
00:25:44,084 --> 00:25:45,544
และอันตรายของโลกนั้นด้วย

164
00:26:00,100 --> 00:26:03,270
แต่ยังมีอะไรให้ค้นพบอีกมาก

165
00:26:18,368 --> 00:26:23,748
มันมากพอที่จะทำให้แม้แต่ลูกจิงโจ้ที่ขวัญอ่อน
รู้สึกชอบผจญภัยนิดๆ

166
00:26:31,006 --> 00:26:33,425
ภาพใหม่ปรากฏต่อหน้ามาลา

167
00:26:43,268 --> 00:26:47,480
เห็ดเรืองแสงเบ่งบานเป็นร่มสวยงามน่าอัศจรรย์

168
00:26:50,317 --> 00:26:53,778
นี่คือป่าที่สว่างไสวด้วยชีวิต

169
00:27:02,662 --> 00:27:04,873
ที่ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำที่ลึกที่สุด

170
00:27:06,374 --> 00:27:08,918
คือหนอนเรืองแสงที่แวววาวอยู่ในความมืด

171
00:27:11,796 --> 00:27:15,592
คบเพลิงมากมายเป็นพันอันส่องแสงระยิบระยับ

172
00:27:21,264 --> 00:27:24,851
แต่ละตัวสร้างแสงสว่างของตัวเอง

173
00:27:36,488 --> 00:27:40,700
ในเวลาเดียวกันก็พบเห็น
สิ่งที่แปลกกว่าอยู่ลึกเข้าไปในป่า

174
00:27:59,678 --> 00:28:03,306
แสงจันทร์สาดส่องดุจมายากลเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์

175
00:28:08,937 --> 00:28:11,106
และสิ่งมีชีวิตมากมายของมัน

176
00:28:18,113 --> 00:28:22,617
เกล็ด ขน และขนนกดูดซับแสงอัลตราไวโอเลต

177
00:28:23,410 --> 00:28:25,537
เพื่อสร้างสีสันใหม่ที่สดใส

178
00:28:37,841 --> 00:28:40,677
สีชมพูเจิดจ้าบนหน้าอกของควอล

179
00:28:46,558 --> 00:28:49,477
หรือนกกระตั้วกับหงอนแสงนีออนของมัน

180
00:28:53,440 --> 00:28:55,108
ปรากฏการณ์ที่หายากแบบนี้

181
00:28:55,191 --> 00:29:00,029
พบได้ทั่วไปในป่ารอบๆ หุบเขาของมาลาเท่านั้น

182
00:29:34,522 --> 00:29:38,443
เมื่อเข้าสู่รุ่งอรุณของวันใหม่
มาลาก็เป็นลูกจิงโจ้ตัวใหม่

183
00:29:47,619 --> 00:29:50,330
ในที่สุดมันก็ปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ใหม่

184
00:29:50,413 --> 00:29:54,918
และมั่นใจที่จะสนุกเพลิดเพลิน
กับโลกภายนอกกระเป๋าหน้าท้องแม่ของมัน

185
00:30:05,804 --> 00:30:07,764
แต่นี่เป็นแค่ก้าวแรก

186
00:30:11,142 --> 00:30:14,604
ในอีกหกเดือน มันจะอยู่เองตามลำพังได้

187
00:30:16,022 --> 00:30:18,441
ยังมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะมาก

188
00:31:03,736 --> 00:31:05,363
เมื่อฤดูใบไม้ร่วงมาถึง

189
00:31:05,446 --> 00:31:08,324
วันที่แสนร้อนและเหนื่อยล้าในฤดูร้อนก็สิ้นสุดลง

190
00:31:13,913 --> 00:31:17,959
บูรูหยุดจ้องมองปรากฏการณ์ใหม่
ที่เรียกว่าหมอกไม่ได้เลย

191
00:31:25,258 --> 00:31:26,926
กิจวัตรประจำวันเปลี่ยนไป

192
00:31:41,566 --> 00:31:45,737
อากาศเย็นสบายเป็นสัญญาณเริ่มต้นฤดูกาลชกมวย

193
00:31:48,364 --> 00:31:50,283
และบูรูก็อยากร่วมด้วย

194
00:31:53,119 --> 00:31:55,663
มีหลายท่าที่ต้องฝึกให้ช่ำชอง

195
00:31:58,207 --> 00:31:59,584
มีท่าเฮดล็อก

196
00:32:04,005 --> 00:32:05,006
ท่าปล้ำ

197
00:32:09,469 --> 00:32:12,430
และตะปบจับด้วยกรงเล็บอันแหลมคม

198
00:32:16,601 --> 00:32:20,772
แต่สุดยอดอาวุธของจิงโจ้
เป็นสิ่งที่ฝึกให้ช่ำชองได้ยากที่สุด

199
00:32:24,150 --> 00:32:27,820
การเตะที่ทรงพลังของมันทำให้กระดูกหักได้

200
00:32:37,163 --> 00:32:42,877
บูรูพบว่าการเตะต้องใช้กำลังและการทรงตัว

201
00:32:49,634 --> 00:32:52,804
ในวัยของมัน บูรูทำได้แค่ฝึกทักษะ

202
00:32:59,352 --> 00:33:02,105
แต่วันหนึ่ง มันจะต้องออกจากฝูง

203
00:33:02,188 --> 00:33:04,357
และต่อสู้เพื่อที่จะได้เป็นจ่าฝูง

204
00:33:07,610 --> 00:33:10,488
จ่าฝูงบาเมียร์เคยมีประสบการณ์เดี่ยวกันนี้

205
00:33:14,742 --> 00:33:17,328
หลังการชกมวยต่อสู้นานหลายปีเพื่อได้เป็นจ่าฝูง

206
00:33:19,580 --> 00:33:23,835
ตอนนี้มันจะสู้ก็ต่อเมื่อมีใครกล้าพอ
ที่จะท้าทายจ่าฝูงเท่านั้น

207
00:33:30,258 --> 00:33:33,302
และก็มีตัวหนึ่ง จิงโจ้หนุ่มที่องอาจ

208
00:33:34,429 --> 00:33:37,056
ที่เชื่อว่าตัวเองควรได้ครองตำแหน่งจ่าฝูง

209
00:33:39,434 --> 00:33:42,437
มันทำตัวแบบนั้นกับจิงโจ้สาว

210
00:33:45,523 --> 00:33:47,150
มันชื่อโดอัน

211
00:33:51,237 --> 00:33:55,033
การเดินขาแข็งของบาเมียร์
คือวิธีที่จิงโจ้บอกว่า "ถอยไป"

212
00:33:58,453 --> 00:34:00,204
ถ้าโดอันไม่ยอมถอย

213
00:34:00,955 --> 00:34:02,915
บาเมียร์ก็จะต้องสู้กับมัน

214
00:34:06,002 --> 00:34:08,171
และบูรูเป็นผู้ชมข้างเวที

215
00:34:25,980 --> 00:34:30,401
บาเมียร์พยายามใช้ท่าเฮดล็อก
แต่ไม่สามารถล้มโดอันลงกับพื้นได้

216
00:34:38,826 --> 00:34:39,911
มันพยายามใหม่อีกครั้ง

217
00:34:45,333 --> 00:34:47,001
คำนวณผิดพลาด

218
00:34:48,294 --> 00:34:49,629
แต่มันยังไม่จบ

219
00:34:57,637 --> 00:35:02,183
ความผิดพลาดที่น่าอับอายของโดอัน
เกือบทำให้การต่อสู้สิ้นสุดลง

220
00:35:11,901 --> 00:35:14,695
บาเมียร์ฉลองชัยชนะของมัน

221
00:35:18,574 --> 00:35:21,869
ตอนนี้ตำแหน่งจ่าฝูงยังคงเป็นของมัน

222
00:35:35,341 --> 00:35:39,137
ผ่านมาสามเดือนแล้ว ตั้งแต่มาลาออกมาสู่โลก

223
00:35:40,263 --> 00:35:42,598
ตอนนี้มันโตเกินกว่าที่จะอยู่ในกระเป๋าหน้าท้อง

224
00:35:51,107 --> 00:35:54,193
มาลากำลังเรียนรู้เส้นทางและทางลัดที่ดีที่สุด

225
00:35:54,277 --> 00:35:57,655
ที่ตัดไขว้กันทั่วหุบเขานี้มาหลายพันปี

226
00:36:12,753 --> 00:36:15,131
เมื่อพวกมันมาถึงยอดเขา

227
00:36:15,214 --> 00:36:19,677
โลวานน่าสอนให้มาลาหยุด มอง และฟัง

228
00:36:29,729 --> 00:36:31,981
สำหรับจิงโจ้ที่ตั้งใจฟัง

229
00:36:32,523 --> 00:36:34,984
จะได้ยินเสียงเตือนแว่วดังผ่านมาตามต้นไม้

230
00:36:45,286 --> 00:36:47,747
ได้กลิ่นที่โชยมาตามลม

231
00:36:52,376 --> 00:36:55,421
ได้ยินเสียงในป่าลึก

232
00:37:13,022 --> 00:37:14,023
พวกมันกำลังมา

233
00:38:06,534 --> 00:38:08,828
มาลาติดอยู่ในความแตกตื่นของการล่า

234
00:38:21,590 --> 00:38:23,342
มันถูกแยกจากโลวานน่า

235
00:38:28,472 --> 00:38:29,390
มันหลงทาง

236
00:38:37,732 --> 00:38:39,191
การที่มันล้มเหลวเมื่อครั้งก่อน

237
00:38:39,275 --> 00:38:42,194
ครั้งนี้มิโรต้องทำให้ถูกต้อง

238
00:38:52,371 --> 00:38:56,667
เพราะมีจิงโจ้หลายตัวที่กระโดดหนี
จึงยากสำหรับมันที่จะเลือกเป้าหมาย

239
00:39:10,765 --> 00:39:13,768
จิงโจ้ตัวหนึ่งเลือกที่จะไม่หนี

240
00:39:14,352 --> 00:39:18,105
นั่นก็คือบาเมียร์ผู้เป็นจ่าฝูง ยืนหยัดที่จะต่อสู้

241
00:39:36,916 --> 00:39:39,835
จิงโจ้ตัวใหญ่ขนาดมันสามารถเตะได้ถึงตาย

242
00:39:48,052 --> 00:39:50,763
ดิงโกสีน้ำตาลกำลังเสี่ยงมาก

243
00:39:53,015 --> 00:39:54,892
มันต้องการตัวอื่นๆ ในฝูงมาช่วย

244
00:39:56,519 --> 00:39:58,479
แต่กำลังเสริมของมันอยู่ที่อื่น

245
00:40:04,860 --> 00:40:08,072
ดูเหมือนมิโรจะเลือกไม่ถูกต้องอีกครั้ง

246
00:40:08,155 --> 00:40:09,573
จิงโจ้ตัวเมียที่โตแล้ว

247
00:40:12,118 --> 00:40:14,662
เขาแทบจะเลือกเป้าหมายที่ยากกว่านี้ไม่ได้แล้ว

248
00:40:26,465 --> 00:40:30,010
เป็นอีกครั้งที่มิโรถูกเอาชนะด้วยเล่ห์เหลี่ยม

249
00:40:47,945 --> 00:40:50,531
มาลาทำพลาดครั้งใหญ่ด้วยตัวเอง

250
00:40:54,785 --> 00:40:58,080
จิงโจ้ตัวเมียตัวอื่นๆ มีลูกของตัวเองที่ต้องดูแล

251
00:41:04,378 --> 00:41:09,049
ความหวังเดียวของมาลาคือ
การตามเสียงและกลิ่นกลับไปหาโลวานน่า

252
00:41:51,509 --> 00:41:55,262
สิ่งเดียวที่ลูกจิงโจ้ต้องการจริงๆ คือแม่ของมัน

253
00:41:58,432 --> 00:42:01,310
และฝูงหมาป่าดิงโกก็ยังคงออกล่าเหยื่อ

254
00:42:15,699 --> 00:42:17,868
บาเมียร์ยืนหยัดอยู่ที่เดิม

255
00:42:27,086 --> 00:42:30,839
แต่ตอนนี้หมาป่าตัวอื่นๆ ในฝูง
ได้ยินเสียงเรียกของดิงโกสีน้ำตาลแล้ว

256
00:43:01,370 --> 00:43:04,039
พวกมันพากันล้อมบาเมียร์ไว้

257
00:43:20,306 --> 00:43:23,809
ไม่ค่อยมีหมาป่าดิงโกโจมตีจิงโจ้ที่ตัวใหญ่ที่สุด

258
00:43:27,605 --> 00:43:31,567
แต่แม้กระทั่งบาเมียร์ผู้ยิ่งใหญ่
ก็ไม่สามารถสู้ได้ตลอดไป

259
00:44:31,502 --> 00:44:34,963
ฝูงจิงโจ้สูญเสียจ่าฝูงไปแล้ว

260
00:45:18,215 --> 00:45:21,051
มาลายังคงหาแม่ของมันไม่เจอ

261
00:45:23,804 --> 00:45:25,347
มันค้นหาแล้ว…

262
00:45:28,726 --> 00:45:29,893
ก็ค้นหาอีก

263
00:45:39,528 --> 00:45:40,738
และในที่สุด

264
00:45:42,740 --> 00:45:44,074
กลิ่นที่คุ้นเคย

265
00:46:03,469 --> 00:46:05,971
คราวนี้เป็นแม่ของมันจริงๆ

266
00:46:35,834 --> 00:46:39,004
อากาศเย็นสบายที่มีภูเขาล้อมรอบ

267
00:46:39,087 --> 00:46:40,506
รวมตัวกันอยู่ในหุบเขา

268
00:46:45,302 --> 00:46:47,346
ผืนดินเริ่มเย็นยะเยือก

269
00:46:55,521 --> 00:46:57,231
ขณะที่ฤดูหนาวมาถึง

270
00:46:57,314 --> 00:47:00,442
การตายของบาเมียร์
ทิ้งให้หุบเขานี้ปราศจากจ่าฝูง

271
00:47:08,283 --> 00:47:10,619
ฝูงจิงโจ้ไร้ความมั่นคง

272
00:47:16,291 --> 00:47:19,044
โลกของมาลามีความวุ่นวาย

273
00:47:19,127 --> 00:47:20,712
ในหลายๆ ด้าน

274
00:47:26,969 --> 00:47:30,514
โลวานน่ากำลังมีลูกตัวใหม่อยู่ในกระเป๋าหน้าท้อง

275
00:47:38,105 --> 00:47:39,815
มาลาเป็นพี่สาว

276
00:47:43,277 --> 00:47:46,029
แต่โลวานน่ามีนมไม่มากพอที่จะแบ่งให้กินแล้ว

277
00:47:50,951 --> 00:47:53,078
มันเป็นจังหวะเวลาที่ไม่ดีสำหรับมาลา

278
00:47:57,291 --> 00:48:01,253
น้ำค้างแข็งฤดูหนาวแทรกผ่านใบไม้
และแม้แต่เซลล์ของใบหญ้า

279
00:48:04,631 --> 00:48:06,967
แยกมันออกจากกันจากข้างใน

280
00:48:11,138 --> 00:48:14,725
ในความหนาวเหน็บเช่นนี้
อาหารกลายเป็นสิ่งที่ขาดแคลน

281
00:48:19,187 --> 00:48:24,192
และหญ้าที่มาลาจำใจต้องกินตอนนี้
อีกไม่นานก็จะมีคุณค่าทางอาหารเพียงน้อยนิด

282
00:48:34,620 --> 00:48:38,123
ลูกจิงโจ้หลายตัวจะไม่มีชีวิตรอดผ่านพ้นฤดูหนาว

283
00:48:40,751 --> 00:48:44,004
สำหรับหมาป่าดิงโก นี่เป็นอาหารที่ล่าได้ง่าย

284
00:48:49,551 --> 00:48:52,137
มีหมาป่าอีกมากมายในฝูงที่ต้องกินอาหาร

285
00:48:58,352 --> 00:49:01,229
เหล่านักรบรุ่นใหม่

286
00:49:06,652 --> 00:49:09,321
ลูกหมาป่าเหล่านี้จะพร้อมล่าในฤดูใบไม้ผลิ

287
00:49:10,030 --> 00:49:13,825
เมื่อลูกจิงโจ้รุ่นใหม่ของฝูง
ออกจากกระเป๋าหน้าท้องแม่ของพวกมัน

288
00:49:40,686 --> 00:49:42,437
แต่มีหมาป่าบางตัวหายไป

289
00:49:54,157 --> 00:49:57,035
มิโรไม่เป็นที่ต้อนรับในฝูงอีกต่อไป

290
00:50:04,418 --> 00:50:06,962
เป็นครั้งแรกที่มันอยู่เพียงลำพัง

291
00:50:12,759 --> 00:50:14,761
เมื่อมีลูกหมาป่าตัวใหม่ๆ เกิด

292
00:50:14,845 --> 00:50:16,638
มิโรก็ถูกบังคับให้ออกจากฝูง

293
00:50:27,190 --> 00:50:31,028
เมื่อไม่มีครอบครัวคอยช่วยเหลือ
อนาคตของมันก็ไม่แน่นอน

294
00:50:36,742 --> 00:50:39,745
และยังอีกยาวนานกว่าฤดูหนาวจะสิ้นสุด

295
00:50:51,548 --> 00:50:56,136
หิมะหนาปกคลุมภูเขารอบๆ หุบเขาของมาลาทุกปี

296
00:51:13,153 --> 00:51:16,823
ปกติแล้วหุบเขาจะได้รับการปกป้อง
จากสภาพอากาศที่เลวร้ายที่สุด

297
00:51:20,160 --> 00:51:24,081
แต่ภูมิอากาศของโลก
เริ่มเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้มากขึ้น

298
00:51:36,176 --> 00:51:38,678
ฝูงจิงโจ้ติดอยู่ในพายุหิมะ

299
00:51:50,232 --> 00:51:53,151
แม้แต่โดอันผู้ยิ่งใหญ่ยังจำใจต้องหลบภัย

300
00:52:43,535 --> 00:52:47,497
มาลาจะต้องใช้ความมุ่งมั่นทั้งหมด
เพื่ออยู่รอดจนถึงฤดูใบไม้ผลิ

301
00:53:18,904 --> 00:53:23,533
ฝูงจิงโจ้อยู่ในโหมดเอาชีวิตรอด
จนกว่าฤดูหนาวจะสิ้นสุด

302
00:54:46,741 --> 00:54:48,410
ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว

303
00:54:55,083 --> 00:54:57,669
มาลาผ่านพ้นฤดูหนาวแรกของมันมาได้

304
00:55:03,008 --> 00:55:05,385
มันออกจากกระเป๋าหน้าท้องแม่มาแปดเดือนแล้ว

305
00:55:05,468 --> 00:55:08,388
และมันก็พึ่งตัวเองได้มากขึ้นเรื่อยๆ

306
00:55:10,849 --> 00:55:14,936
ตอนนี้ดูร่าน้องสาวของมัน
ได้ความเอาใจใส่ทั้งหมดของโลวานน่า

307
00:55:18,273 --> 00:55:21,651
บูรูดูเป็นจิงโจ้หนุ่มที่โตแล้วมากขึ้นเรื่อยๆ

308
00:55:24,612 --> 00:55:27,198
เมื่อมันไม่พอใจกับการชกมวยกับแม่แล้ว

309
00:55:27,282 --> 00:55:29,993
มันจึงหันไปชกกับจิงโจ้หนุ่มตัวอื่นๆ

310
00:55:38,168 --> 00:55:40,879
ฝูงจิงโจ้มีอาหารทุกอย่างที่พวกมันกินได้

311
00:55:43,256 --> 00:55:45,342
อาหารมีหลากหลายอุดมสมบูรณ์

312
00:55:47,218 --> 00:55:49,721
ซึ่งใช้ความพยายามในการหาน้อยมาก

313
00:55:57,604 --> 00:56:03,693
แต่มาลาพบว่าอากาศที่อุ่นขึ้น
ก็ทำให้เกิดอาการคันด้วยเช่นกัน

314
00:56:05,362 --> 00:56:09,199
ขนหนาๆ ที่มันต้องการเพื่อผ่านพ้นฤดูหนาว
ตอนนี้ต้องกำจัดมันทิ้งไป

315
00:56:15,205 --> 00:56:18,917
ไม่มีจิงโจ้ตัวไหนในฝูง
ที่รอดจากการแปลงโฉมในฤดูใบไม้ผลินี้

316
00:56:37,769 --> 00:56:40,355
เจ้านกเด้าลมวิลลี่เป็นนักฉวยโอกาสเสมอ

317
00:56:41,398 --> 00:56:44,901
ฉกฉวยช่วงเวลานี้เก็บรวบรวม
วัสดุก่อสร้างสำหรับรังของมัน

318
00:56:50,365 --> 00:56:53,660
เมื่อสานด้วยหญ้าและใยแมงมุมแล้ว

319
00:56:53,743 --> 00:56:57,914
ขนนุ่มๆ จะทำให้มันรู้สึกอุ่นสบายมากขึ้น

320
00:57:02,210 --> 00:57:05,130
รังนั้นดึงดูดสายตาของนกตัวเมียแล้ว

321
00:57:16,766 --> 00:57:19,978
อีกไม่นาน วิลลี่อาจมีครอบครัวที่ต้องดูแล

322
00:57:26,693 --> 00:57:29,237
การเกี้ยวพานก็อยู่ในความคิดของโดอันเช่นกัน

323
00:57:31,739 --> 00:57:34,117
มันรอเวลานี้มานานแล้ว

324
00:57:38,288 --> 00:57:41,875
แต่เมื่อบาเมียร์จากไปแล้ว
ตำแหน่งจ่าฝูงก็พร้อมให้ยึดครอง

325
00:57:41,958 --> 00:57:44,377
มีผู้เกี้ยวพานอีกเยอะมากที่มันต้องแข่งขัน

326
00:57:47,797 --> 00:57:51,092
จิงโจ้สาวตัวหนึ่งในฝูงพร้อมที่จะผสมพันธุ์แล้ว

327
00:57:52,177 --> 00:57:54,762
โดอันเป็นตัวผู้ตัวแรกที่เกี้ยวพานมัน

328
00:58:12,155 --> 00:58:14,949
แต่จิงโจ้สาวยังไม่พร้อมจะผสมพันธุ์ด้วย

329
00:58:34,719 --> 00:58:37,847
มันกระโดดไปทั่วหุบเขาเพื่อประกาศตัวเอง

330
00:58:39,265 --> 00:58:43,186
เผื่อมีจิงโจ้หนุ่มที่ตัวใหญ่กว่าและน่าสนใจกว่า

331
00:58:51,986 --> 00:58:55,031
โดอันจะถูกทดสอบ

332
00:59:00,828 --> 00:59:05,375
ตัวผู้อื่นๆ อีกหลายคนก็อยากมีโอกาส
และเข้าร่วมการไล่ล่า

333
00:59:14,092 --> 00:59:16,302
นี่เป็นที่รู้จักกันรถไฟผสมพันธุ์

334
00:59:19,180 --> 00:59:23,351
ตัวเมียจะเลือกตัวผู้ที่ควบคุมรถไฟได้

335
00:59:33,528 --> 00:59:35,613
ถ้าโดอันเป็นผู้นำต่อไปได้

336
00:59:35,697 --> 00:59:39,909
นี่อาจเป็นช่วงเวลาที่จะตั้งตัวมันเองเป็นจ่าฝูงได้

337
00:59:43,955 --> 00:59:46,040
เมื่อมีตำแหน่งสูงสุดให้ยึดครอง

338
00:59:46,124 --> 00:59:48,376
จิงโจ้ตัวผู้ทุกตัวในหุบเขาจึงมาอยู่ที่นี่

339
01:00:02,307 --> 01:00:05,018
ด้วยการกระโดดเลี้ยวไปเลี้ยวมาของตัวเมีย

340
01:00:05,101 --> 01:00:09,022
ในหมู่ตัวผู้จึงเปลี่ยนตัวนำซ้ำแล้วซ้ำอีก

341
01:00:37,258 --> 01:00:39,093
ทุกอย่างกำลังร้อนแรงขึ้น

342
01:00:50,980 --> 01:00:53,399
ตัวเมียเข้าไปหลบอยู่ในโขดหิน

343
01:01:00,531 --> 01:01:02,283
โดอันเหนื่อยล้า

344
01:01:02,367 --> 01:01:04,035
แต่เดิมพันสูงเกินไป

345
01:01:13,586 --> 01:01:15,838
มันเริ่มจู่โจมตัวต่อตัวในการแข่งขัน

346
01:01:43,741 --> 01:01:46,619
จิงโจ้หนุ่มที่อายุน้อยกว่า
กำลังทำให้มันกลายเป็นการทะเลาะวิวาท

347
01:01:51,499 --> 01:01:53,292
และตัวเมียก็ตัดสินใจว่า

348
01:01:53,376 --> 01:01:56,462
ไม่มีจิงโจ้หนุ่มตัวไหนที่จะได้ผสมพันธุ์กับมัน

349
01:01:59,590 --> 01:02:01,592
มันจึงหลบหนีไปอย่างชาญฉลาด

350
01:02:15,022 --> 01:02:18,025
แต่โดอันก็ไม่ได้ถูกทิ้งไว้โดยที่ไม่ได้อะไรเลย

351
01:02:18,109 --> 01:02:19,861
ด้วยการต่อสู้ของมันวันนี้

352
01:02:19,944 --> 01:02:21,821
มันได้ครองตำแหน่งจ่าฝูง

353
01:02:25,742 --> 01:02:29,871
สักวันหนึ่ง
จะถึงคราวที่มาลาได้เข้าร่วมพิธีกรรมเหล่านี้

354
01:02:36,878 --> 01:02:38,755
บูรูจะเริ่มเร็วกว่า

355
01:02:40,548 --> 01:02:42,592
โลกของผู้ใหญ่เรียกร้อง

356
01:02:44,010 --> 01:02:47,263
จากนี้ไปอีกไม่นาน บูรูจะออกไปจากหุบเขา

357
01:02:48,222 --> 01:02:50,767
เฉกเช่นวิถีของจิงโจ้หนุ่ม

358
01:03:01,194 --> 01:03:04,489
ทั้งหุบเขากำลังเข้าสู่วิถีใหม่แห่งฤดูใบไม้ผลิ

359
01:03:07,950 --> 01:03:10,453
ช่วงเวลาแห่งความรักและชีวิตใหม่

360
01:03:19,003 --> 01:03:22,381
แต่วอร์เรนยังคงเตรียมพร้อมเผชิญกับภัยคุกคาม

361
01:03:25,343 --> 01:03:28,179
ไม่มีผู้บุกรุกในที่ของมันแล้ว

362
01:03:31,933 --> 01:03:34,310
แต่เป็นใครก็จะประมาทไม่ได้

363
01:03:40,274 --> 01:03:41,275
โอ๊ะโอ

364
01:03:44,278 --> 01:03:45,404
ปัญหามาแล้ว

365
01:03:50,868 --> 01:03:51,744
ไม่ต้องกลัว

366
01:03:54,121 --> 01:03:56,332
วอร์เรนยิ่งกว่าพร้อมเสียอีก

367
01:03:58,292 --> 01:03:59,961
มันผ่านการฝึกซ้อมมาแล้ว

368
01:04:00,044 --> 01:04:01,462
มันรู้ว่าต้องทำยังไง

369
01:04:04,674 --> 01:04:05,675
เดี๋ยวนะ

370
01:04:06,968 --> 01:04:09,512
โจรขโมยหญ้าตัวนี้ดูไม่เหมือนใคร

371
01:04:10,179 --> 01:04:11,264
ใช่ไหมนะ

372
01:04:13,975 --> 01:04:17,687
โอ้ แม่เจ้า!

373
01:04:17,770 --> 01:04:19,564
นั่นวอมแบตสาวนี่นา

374
01:04:23,276 --> 01:04:26,195
ชีวิตเต็มไปด้วยเรื่องประหลาดใจ

375
01:04:33,911 --> 01:04:37,456
เพื่อนบ้านจอมบูดบึ้งพบรักแท้แล้ว

376
01:04:41,294 --> 01:04:44,922
และตอนนี้มาลาก็อยู่เพียงลำพัง

377
01:04:45,006 --> 01:04:46,924
โดยไม่มีแม่คอยปกป้อง

378
01:04:48,718 --> 01:04:53,890
เป็นครั้งแรกในชีวิตวัยเด็กของมัน
ที่มันอยู่ด้วยตัวเองอย่างแท้จริง

379
01:06:37,076 --> 01:06:41,288
มิโรออกจากฝูง
และอยู่เพียงลำพังมาสามเดือนแล้ว

380
01:06:48,921 --> 01:06:50,923
มันก็ไม่มีใครคอยช่วยเหลือเช่นกัน

381
01:06:56,595 --> 01:06:59,682
มันจะทำผิดพลาดอยู่ตลอดไม่ได้

382
01:07:01,809 --> 01:07:07,523
สำหรับมิโรและมาลาทุกอย่าง
ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมาได้มาถึงจุดนี้แล้ว

383
01:07:40,139 --> 01:07:42,933
ตอนนี้มาลากับมิโรไล่ล่ากันตัวต่อตัว

384
01:07:59,658 --> 01:08:01,702
มิโรมีสมาธิเต็มที่

385
01:08:14,965 --> 01:08:17,134
มาลาถูกผลักดันจนถึงขีดจำกัด

386
01:09:26,871 --> 01:09:31,375
ไม่มีเดิมพันอะไรที่สูงกว่า
การดวลระหว่างผู้ล่าและผู้ถูกล่า

387
01:09:40,467 --> 01:09:44,930
มิโรถูกผลักดันด้วยแรงกระตุ้นพื้นฐาน
ซึ่งก็คือความหิวโหย

388
01:09:50,436 --> 01:09:54,231
แต่มาลาถูกผลักดันด้วยสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น

389
01:09:55,441 --> 01:09:57,318
เจตจำนงที่จะมีชีวิตอยู่

390
01:10:12,583 --> 01:10:14,877
วันนี้ทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่มิโรตั้งใจไว้

391
01:10:17,838 --> 01:10:20,841
แต่ด้วยความเพียรพยายามและมุ่งมั่น

392
01:10:20,925 --> 01:10:23,594
ในที่สุดมันก็จะกลายเป็นนักล่าที่ยิ่งใหญ่

393
01:10:24,261 --> 01:10:26,013
เหมือนพ่อของมัน

394
01:11:54,768 --> 01:11:59,356
มาลาเอาชนะโอกาสที่มีน้อยนิดได้สำเร็จ
และมาถึงจุดหมายสำคัญในชีวิต

395
01:11:59,440 --> 01:12:03,193
หนึ่งปีแรกเต็มๆ ที่อยู่นอกกระเป๋าหน้าท้องของแม่

396
01:12:14,705 --> 01:12:18,375
ฤดูกาลนี้ลูกจิงโจ้รุ่นใหม่ได้ปรากฏขึ้น

397
01:12:18,459 --> 01:12:20,711
ลองกระโดดครั้งแรกแบบเก้ๆ กังๆ

398
01:12:21,670 --> 01:12:23,130
เช่นเดียวกับที่มาลาเคยทำ

399
01:12:26,258 --> 01:12:28,302
มันเหมือนผ่านมานานมากแล้ว

400
01:12:34,350 --> 01:12:39,730
สักวันหนึ่ง มาลาจะสอนบทเรียน
ที่มันเรียนรู้มาให้กับลูกน้อยของมัน

401
01:12:43,442 --> 01:12:46,278
พิธีกรรมและวิถีของจิงโจ้

402
01:12:46,362 --> 01:12:49,031
ที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงมายาวนาน

403
01:12:50,491 --> 01:12:55,954
ในหุบเขาลึกลับที่แสนวิเศษและมหัศจรรย์แห่งนี้

404
01:14:14,658 --> 01:14:19,663
คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง