Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ZESTAW DO MAGICZNYCH ELIKSIRÓW
NETFLIX PRZEDSTAWIA
NALEŚNIKOWY ZAUŁEK
ZASTĘP NR 2
ZASADY - BĄDŹ MIŁA - MÓW PRAWDĘ SŁUCHAJ INNYCH
ŻADNYCH WYZWISK - NIE OSZUKUJ
NA PODSTAWIE SERII LILKA I PESTKA ANNIE BARROWS I SOPHIE BLACKALL
ZAKLĘCIE
WIECZNY TANIEC
- Co robisz, Pestko? - Kopię Dół Zagłady.
To śmiertelna pułapka na różne niebezpieczeństwa.
- Pomożecie? Będzie super. - Przyszliśmy po piach.
Mnóstwo piachu.
Niech wam będzie.
Byle nie za dużo. Już ja was znam.
„Szczypta bzu”.
„Kosmyk włosów czarnych jak smoła”.
NIEWIDZIALNOŚĆ – SKŁADNIKI
„Palec martwej żaby”? Może to pominę.
Czysta jak woda.
Lekka jak powietrze.
Zatocz trzy koła.
Ostrożnie to pierwsze.
- Lilka! Robię śniadanie. - Już idę!
Choć mnie nie zobaczysz.
Trzy kroki naprzód.
Czwarty, jeśli śmiesz.
Gdy w lustro spojrzysz, nie zobaczysz się.
Hura!
Opanowałam niewidzialność!
Magia!
Hej, mogą być naleśniki? Czy w weekend wolisz gofry?
Widzisz mnie?
Tak. To dobra odpowiedź?
Bez żaby się nie obejdzie.
Ten dół jest do niczego.
Powinien być prostokątny.
Właśnie.
- Niech buduje zamki z piasku. - Właśnie.
Pestycydzie! Śniadanie! Do domu.
Natychmiast.
Mama woła.
Poczęstuj się.
- Zabieraj te robale. - Wykopiemy Dół Zagłady?
- Będzie lepszy niż nasza jaskinia. - Nie bawię się w udawanie.
Bawisz się w udawanie dorosłej.
To, że masz 12 lat, nie znaczy, że możesz mi rozkazywać.
Młodsze siostry są wkurzające!
Podaj!
Leo! Przyjdź do mnie po śniadaniu!
Musimy dokończyć Dół Zagłady!
Co?
Przyjdź po śniadaniu, to dokończymy…
Bernice Blue.
Przepraszam, pani Trantz. Wypadek.
Tylko niegrzeczne dzieci mają wypadki.
Kropek. Nie pozwól, by Bernice Blue przerwała ci siusianie.
Udało ci się! I to jeszcze jak.
Nie lubimy dzieci, prawda?
Nie lubimy ich, bo są be. I fuj. I tfu, tfu, tfu.
No już, pieseczku, chodźmy.
Pamiętaj, mam numer do twojej mamy.
Pestka! Śniadanie!
Wybieramy się na zakupy.
- Idziesz z nami? - Mówiłaś coś?
Może sam je zabierz?
Nic nie słyszę, więc nie pomogę.
W tej samej galerii przekłuwają uszy.
Nie ma mowy.
- Pani Trantz zadzwoni. To był wypadek. - Znów?
Leo i ja będziemy kopać Doła Zagłady.
Nie „doła”, tylko „dół”. Biernik.
Dzień dobry, pani Trantz.
Pani córka jest niesforna.
Dół, w którym miałem zasadzić drzewo?
Tak. To pułapka na niedźwiedzie i złoczyńców.
Wpadną i będą uwięzieni.
Myślisz, że złapiesz niedźwiedzia? I co potem?
Wytresuję go i zabiorę do szkoły.
Sprawdź, dokąd sięga niedźwiedź na tylnych łapach.
Żebyś wiedziała, jak głęboko kopać.
Wiem…
Nie.
O tak!
Pestka bywa rozkojarzona. Nie wiem, po kim to ma.
Nancy, pokaż, jak się to robi.
Nancy?
To nasza zasada. Gdy gra muzyka, musimy tańczyć.
Dorośnij. Zasady się zmieniły.
ZASADY
Pamiętasz?
Podpisałaś się.
PESTKA
Mama pani nie pozwalała?
- Moja mama… - Bądź miła.
Mów prawdę.
Słuchaj innych.
Żadnych wyzwisk i oszustw.
Żadnego siorbania.
I obrzydliwego zachowania.
Czasem warto zachowywać się obrzydliwie.
Wiesz, co będzie, jak złamiesz trzy zasady w jeden dzień.
Surowe konsekwencje.
Jesteś wnerwiająca!
Tak. Do widzenia.
Pestka. Nie ubrudź się, bo…
Zaraz jedziemy kupić Nancy ubrania do szkoły.
- Może znajdziesz coś dla siebie. - Nie!
To twoja córka.
- Masz jakieś plany na dzisiaj? - Posiedzę tu i poczytam.
- Muszę znaleźć żabę. - Chcesz ją hodować?
Raczej chodzi mi o taką, która zechce poświęcić się dla nauki lub magii.
Chętnie poświęcę się dla magii!
Z tego, co wiem, żaby są na dworze.
Wyjdź na świeże powietrze. Na dwór.
Dziewczynka z naprzeciwka jest miła.
- Może się z nią zaprzyjaźnisz? - Z Pestką?
- Nie, dziękuję. - A co z nią nie tak?
Wciąż tylko biega w kółko i hałasuje.
Czemu tak mówisz?
Umiem narobić więcej hałasu!
No dobrze. Ale tak naprawdę jej nie znasz.
- Kto wie? Może zmienisz zdanie. - Nie zmienię.
To jedno wiem na pewno. Pestka nie ma wyobraźni.
Podeszłam na palcach do Dołu Zagłady
i usłyszałam jakieś sapanie.
Najpierw myślałam, że to Leo ma zatkany nos,
ale gdy zajrzałam…
Oto co zobaczyłam!
Przeogromny!
Nic z tego, Pestko.
Do tego dołu wpadniesz tylko ty.
Uważaj na korki! Po południu mam mecz.
Co to za zabawa, skoro musisz być czysty?
Strój mi się podoba.
Już ja ci pokażę!
Na idealnym osiedlu nie ma liści ani dzieci.
Prawda, Kropku?
WARSZTAT TATY
Kotku.
Dziękuję.
Pamiętasz, gdy było nam tak łatwo? Wszystko pod kontrolą.
Gdy mieliśmy jedną córkę?
To były czasy.
Teraz mamy dwie. Podwójna okazja do nauki.
No cóż… Czego dziś się nauczymy?
- Zaraz ci pokażę! - Zostaw mnie!
- Pestka! - Zostaw mnie!
Wypiorę ci strój!
Nie!
Przepraszam.
Ty!
PŁAZY
Pani Trantz.
Pomogę.
Łapy przy sobie! Kropek! Wracaj do mamusi.
Ostrożnie.
Kropek!
Mamy różne podejście do kwestii czystości.
Jestem czysta. Zazwyczaj.
Woda zmyła cały brud.
Moja?
Mamo!
Jestem gotowa.
Jeśli nie chcesz, żebym oszalała,
idź pod prysznic i przebierz się.
Nie każ mi iść z wami.
Zakupy mnie wykańczają.
Czerwień podkreśla moje oczy.
Jaki kolor wyraża szacunek do nauki? Pestko, wstań z podłogi.
Możemy już iść? Całe wieki tu jesteśmy.
Co o tym myślisz?
Myślę, że zaraz przyjdzie noc, a wraz z nią rabusie i niedźwiedzie.
Wstawaj, Pestko.
Chcę wrócić i wykopać dół, zanim będzie za późno.
- To harówka. Nikt mi nie pomaga. - Mam pomysł.
- Poproś tę nową. - Lilkę?
Tak.
Wydaje się miła.
Czyli nudna.
- I nosi opaski. - Czemu mówisz, że jest nudna?
Bo jest. Wciąż tylko czyta.
Nawet na przerwie.
Jest tu nowa. Pewnie nie ma przyjaciół.
Wezmę tę.
Chyba trochę za krótka.
Dobra. Tutaj.
Co? Co jest?
- Co ty wyprawiasz? - Nic.
Mamo?
Jest dość droga.
Podniesiesz kieszonkowe? Nie jestem dzieckiem.
Do jasnej anielki, kup sobie tę kieckę!
- Nie bądź kutwą! - Jak mnie nazwałaś?
Skąd znasz to słowo?
Od babci. Kim jest Anielka?
Tak się tylko mówi. Niegrzecznie mówić na kogoś „kutwa”.
Przeproś Nancy.
Właśnie. Przeproś.
Przykro mi, że taka z ciebie kutwa.
Bernice Blue,
możesz być grzeczna przez dziesięć minut?
Błagam!
Czy kolczyki nie pasowałyby mi do fryzury?
Nic z tego.
PIERDZIAWKA
BANKNOT DO GRY
Nabierzemy kutwę.
Dalej, Nancy.
Chwyć przynętę.
Ale śmieszne, Pestko.
Nie jestem Pestką.
Jestem duchem pana Killopa.
Widzę twoje spodnie.
Mieszkałem w tym domu, aż dobił mnie brzydki oddech i czyraki.
Teraz nawiedzam ten krzak.
- Wyłaź. - Nie zbliżaj się!
Albo w środku nocy lodowate palce zacisną się wokół twojej szyi.
Na pomoc!
Puszczaj!
Moja biedna, krucha kość.
Złamałaś mi rękę.
Nieprawda.
Boli cię?
Nie chciałam.
Nabrałam cię! Głupia starsza siostra.
Wpadłaś!
Nie.
To ty wpadłaś.
Znasz zasady.
Trzy przewinienia i po tobie.
- Nie złamałam zasad. - Nazwałaś mnie kutwą.
Pierwsza zasada. „Bądź miła”.
Po drugie próbowałaś mnie nabrać.
„Nie oszukuj”.
Po trzecie skłamałaś, że masz złamaną rękę.
„Nie kłam”.
Po czwarte wypięłaś na mnie pupę.
I po piąte, i po szóste.
Ale to nieważne, bo i tak poniesiesz surowe konsekwencje.
Ach tak? Kto by się przejmował.
Nie podniosę żadnych konsekwencji, bo uciekam z domu.
Mamo!
- Mamo! - Nie znajdziecie mnie.
Nawet detektyw wam nie pomoże.
Co?
Miała kołowrotek w krzaku,
wyciągnęłam ją, a ona się na mnie wypięła…
Chodź za mną.
Do mojego ogródka. Jeśli się odważysz.
Droga wolna.
Ale musisz założyć to.
Czemu?
Bo to sekretna ścieżka.
Nie podglądaj.
Rób, co ci każę, to nic ci się nie stanie.
Biegiem!
Możesz to zdjąć.
Uciekłaś.
Persefono, przywitaj się.
Bonjour, Pestko.
To mój tajemniczy ogród. Znasz tę książkę?
- Przyniosę jedzenie i koce. - Wracam na kolację.
Co to za kałuża?
To nie kałuża. To staw. Dla żab.
Może dla gupika. Na miejscu żaby nie chciałabym tu mieszkać.
A umrzeć?
Nie podpadniesz mamie, jak się dowie, że się tu ukrywałam
i że to był twój pomysł?
Nie.
- No tak. Takie jak ty nie podpadają. - Nieprawda!
Za co? Czytanie książek? Za to się nie podpada.
Podpadam. Jeszcze jak. Jak robię, co mi się podoba.
Co takiego?
Zaklęcia, czary, mikstury.
Czekaj.
Jesteś może… czarownicą?
STRZEŻ SIĘ
- Jesteś! - Dopiero się uczę.
Choć babcia mówi,
że chyba wiem więcej niż urodzone wiedźmy.
Jaki tu porządek.
Mam osobne miejsce na zabawki, mikstury, lekturę,
spanie i kostiumy.
A to moja kolekcja lalek.
Ellie i Esmerelda. Barwinek. Lubi poplotkować.
Lilith.
Dorothy.
Pavlova.
A to Annie i Sophie.
To mumia?
Zbuduję piramidę i ją w niej pochowam.
Ekstra!
Znasz jakieś zaklęcia?
Znam takie, po którym musisz cały czas tańczyć.
I uczę się zaklęcia niewidzialności.
- Spróbujmy. - Gdybym tylko miała martwą żabę.
- Okropnie byłoby zabić żabę. - Dlatego zakładam staw.
Żaba w nim zamieszka i umrze ze starości.
Sprytnie.
Pora na prawdziwy sekret.
Szata czarownicy.
O ja cię!
Patrz.
Księga czarów.
Ale super.
FARMAKOPEA CZAROWNIC ZAKLĘCIE LATANIA
- Skąd to masz? - Babcia mi przysłała.
- Też się uczy? - Zaprzecza. Ale coś podejrzewam.
KOŃ SZYBKI JAK ORZEŁ
A to moja czarodziejska różdżka!
- Zwykły patyk. - To różdżka.
Uważaj, bo cię zaczaruję.
Będziesz tańczyć do końca życia!
Podsunęłaś mi świetny pomysł.
Zaczarujmy Nancy.
Zasłużyła sobie, bo zachowuje się jak glutojad.
Zaklęcie zadziała idealnie.
O ile będziesz wyglądać jak prawdziwa czarownica.
Jestem prawdziwą czarownicą.
Bez urazy, ale tego nie widać.
Masz farbki do twarzy, sztuczną krew,
klej i nożyczki?
- Pestka nie wróciła. Gdzie jest? - Mówiłam ci. Uciekła z domu.
Możesz jej poszukać?
- To moje? - Po co?
Co to da? I tak jej nie ukarzesz.
Każę jej posprzątać pokój. Znajdź swoją siostrę.
Zgoda. I tak bym ich nie założyła.
- Sama je zrobiłaś? - Nie.
Ja je zrobiłem.
Pamiętaj, co powiemy za 15 lat.
Za 15 lat będziemy się wygrzewać
- na plaży. Sami. - Super.
- Tak! - Margarity.
Będziemy sami
Bez bobasów, bez dzieci
- Wesoło, na sto dwa - Jest git
Wolna chata, nareszcie bez dzieci
- Właśnie - Bez dzieci…
Jesteś głodny?
Miałaś rację.
Wyglądam super.
Wystraszysz Nancy na śmierć.
Pestycydzie!
Daj już spokój z tą ucieczką! Mama każe ci wracać. Natychmiast!
- Kiedy rzucimy zaklęcie? - Od razu. Potrzebujemy dżdżownic.
Dżdżownic? To żaden problem.
Chodźmy po łopatkę.
Misja: dżdżownice!
Tak jest.
Do dzieła.
Cześć.
To mój cień do powiek?
I łopatka?
- Tak. Jestem Pestka. - Z naprzeciwka.
Wiem. Miło cię poznać. Jestem mamą Lilki, Katrine.
- Zaczęłyście się razem bawić? - To nie zabawa, to misja.
Jak miło.
Powodzenia.
Tak!
Dla mam wszystko jest „miłe”. Nudy. Dobrze, że nie jesteś miła.
Też się cieszę, że nie jesteś miła.
Pestka!
Ostatnie ostrzeżenie, koczkodanie. Mama każe ci wracać.
Natychmiast!
Ale ci się oberwie.
Tędy nie da rady. Chodźmy po dżdżownice, zanim Nancy nas zauważy.
Wracaj do domu!
- Tam nie ma wyjścia. - Pestka!
Lubisz tajne przejścia.
To jest supertajne.
Dotrzemy do mojego domu niezauważenie.
Naprawdę?
W zaułku jest 12 domów.
Odkryłam tajne przejście pomiędzy wszystkimi.
Idź za mną, a dotrzemy z twojego ogródka
do Dołu Zagłady niezauważenie.
Weźmiemy dżdżownice, zaskoczymy Nancy i rzucimy zaklęcie.
Chodź.
PSIE POLE MINOWE
To Psie Pole Minowe.
Inaczej ziemia niczyja.
Sierżantko, pole jest zaminowane. Co robić?
Musimy iść szybko.
Idź w moje ślady.
Oberwałam!
Ranna żołnierka!
Trzymaj się, Pestko. Trzymaj się!
PANI TRANTZ
To terytorium wroga.
Bądź czujna.
To proste.
Damy radę.
Kto tu mieszka?
Jaka najgorsza istota mogłaby tu mieszkać?
Ogr!
One są najgorsze.
Zabójczo agresywne i nie znoszą intruzów.
I pożerają dzieci.
Pyszne kąski, pyszne, soczyste kąski.
Co tu się warzy w moim kociołku?
Kropek, czeka nas dziś uczta.
Zupa z małych dziewczynek.
Nie lubię być zupą.
Lepiej chodźmy, zanim nas zobaczy. Wyjście jest za tym posągiem.
Pestka.
Rzuć zaklęcie niewidzialności. Masz żabę, czaruj.
Szybko! Zobaczy nas!
- Nie mam bzu! - Szybko!
Kropek, nie jedz żaby.
Wy dwie. Ani kroku.
Miałyśmy żabę.
Bernice Blue.
Któż by inny, jeśli nie… ty. Kimkolwiek jesteś.
Jestem Lilka, mieszkam…
„Lilko”, wiesz, co to jest „teren prywatny”?
Twoja przyjaciółka nie.
- Przykro mi, nagła sprawa. - Wcale nie jest ci przykro.
Ale do czasu. Spotka was kara
za samowolne włażenie komuś do ogródka.
Psie odchody. Niedobrze mi.
Zaraz zwymiotuję.
Właśnie o tym mówiłam.
Jasne.
Chodźcie… do środka, a ja zadzwonię…
Ani się waż.
No już! Jazda!
Wynocha stąd! Szybko!
O to nam chodziło!
Kropek!
To było super.
BLIŹNIACY
ZAKAZ WSTĘPU
Uważaj.
Czasem sojusznicy, czasem wrogowie.
Piramidy też budujecie?
Zabraliście mi cały piach?
Nieźle wam wyszło.
Uczą się w domu.
Szczęściarze.
To jest Lilka. Lilko, to Travis i Trevor. Bliźniacy.
Pamiętaj, by traktować nas indywidualnie.
Cześć, Travis. Trevor.
Cześć, Lilka.
Pa, Travis. Pa, Trevor.
- Pa. - Pa.
Jak tylko przejdziesz, wypatruj Dołu Zagłady.
Podczołgamy się do domku
i spróbujemy bezpiecznie zdobyć dżdżownice.
Nancy jest na czatach, więc się nie wychylaj.
Owszem, budujemy piramidy.
Ma mieć gładkie boki czy ze schodkami?
Ze schodkami!
PESTKA
Tam jest dół.
A tam domek.
Wszędzie szukałam, mamo. Pestka zniknęła.
Pestka?
Najpierw pójdziemy po dżdżownice,
a potem przydybiemy Nancy.
Oto zaklęcie. „Wieczny Taniec”.
„Tańcz i wywijaj, wij się jak żmija…”
Wypowiedz zaklęcie i rzuć dżdżownicami. Łatwizna.
Ile tych dżdżownic ma być dokładnie?
SKŁADNIKI – DOKŁADNIE 20 DŻDŻOWNIC
Dwadzieścia. Dokładnie.
Kropek?
Kropek!
Kro…
Wcześniej tu były. To ich ulubione miejsce.
Przemówcie do nas, dżdżownice.
Pokażcie, gdzie się chowacie.
Spróbuj tam.
Jesteś zaklinaczką dżdżownic.
Wiesz, że Nancy brzydzi się dżdżownicami?
Ja je uwielbiam.
Są wilgotne i obślizgłe
i potrafią się regenerować.
Mamy pomidory, kukurydzę, cukinię.
Tata idzie. Ukryjmy się w dżungli!
Żmija!
Kobra!
Żmijowata kobra!
Najgroźniejszy gatunek!
Szybko!
Tutaj zasadzę coś nowego.
- W tym roku kukurydza… - Pycha.
Rośnie zadziwiająco szybko.
I… tak to wygląda.
Szopy?
Może. Albo niedźwiedzie.
Podobno grizzly tu grasują.
- Co tu robi moja mama? - Tata rozdaje wszystkim warzywa.
Według mamy ma rękę do roślin.
Sprawdziłam. Obie ma normalne.
…tak bywa. Nie ja ustalam zasady.
- Widzą nas? - Nie ma mowy.
Nie wiem, czemu muszą biegać po ogródku.
To pewnie lepsza zabawa.
Wiem, jak podejść Nancy.
Wara od mojej fasoli, niedźwiedzie. Za karę pójdziecie do szkoły.
Niebezpieczeństwo. Podążaj za mną.
Nie rozumiem.
Bądź jak cień. Jak duch. Jak ninja.
Rozumiem.
Kropek?
Kropek!
Kropek?
Weź też pomidory.
- Świetnie. - Przepraszam. Widzieliście Kropka?
Załatwia interes w pomidorach.
Pogoniłeś niegrzeczne dziewczynki?
Poznałaś panią Trantz?
- Jeszcze nie. Ale… - Jest…
- Interesująca. - Otóż to.
Nie udaje. Naprawdę płacze.
Dziwne. Nancy nigdy nie płacze.
Może się smuci, że przez nią uciekłaś.
Może żałuje, że jest taka podła i już się ze mną nie bawi.
Pewnie chce być lepszą siostrą.
Siedzi przy oknie i czeka, aż wrócisz.
Chciałabym mieć taką siostrę.
Muszę iść!
Pestka zaginęła!
Gdzieś tam.
Muszę ją odnaleźć i przyprowadzić do domu.
- Nancy. - Nie zatrzymujcie mnie.
To wszystko moja wina!
To prawda. To twoja wina.
Do końca życia powinnaś szukać swojej słodkiej,
przemiłej, przeuroczej młodszej siostry.
Pestko!
Może zrezygnujmy z zaklęcia.
Wieczny taniec to nic fajnego.
Stopy zdarte do krwi.
To nie fair, mamo.
Wszystkie dziewczyny je mają.
Wszystkie.
Nawet głupie koleżanki Pestki.
Przerabiałyśmy to mnóstwo razy. Poczekaj, aż skończysz 13 lat.
Nie płacze przeze mnie. Chce sobie przekłuć uszy.
Glutojad z ciebie! Wiesz?
Glutojady nie noszą kolczyków, tylko gluty!
Mamo!
Znalazłam Pestkę!
Masz przechlapane.
Nakazuję ci zostawić ją w spokoju!
Przygotuj się na wieczny taniec!
Aż do śmierci!
Rzuć zaklęcie.
To magiczna różdżka?
To twoja klątwa.
Udajesz, że jesteś czarownicą?
Jest czarownicą. Na praktykach.
„Tańcz i wywijaj, wij się jak żmija, do końca życia niech cię rytm dobija!”
O nie.
Rzucasz zaklęcie.
Umieram ze strachu.
- Obrażasz moją przyjaciółkę! - Przyjaciółkę?
Mówiłaś, że to nudziara, która nosi opaski i czyta na przerwie.
Przygotuj się na wieczny taniec!
Co? Przestań! Zabierz je!
Zabierz je!
Tańczy!
O nie. Więcej nie mam.
W nogi!
Zabiję cię!
Nancy! Skarbie!
Wciąż tańczy.
Zaklęcie działa.
Kropek, nie! Nie zbliżaj się do tych łobuzic!
Wyciągnijcie mnie!
Patrz! Jednak coś się złapało!
Skarbie, nic ci nie jest?
Nie lubię piachu.
Tydzień bez deserów i telewizji?
Te konsekwencje nie są aż takie złe.
Twoja mama aż tak się nie gniewała.
Mamo!
Chodź, skarbie.
Wstań.
Tata też nie.
Rany Julek. Co za dzień.
Już dobrze.
Proszę mi trochę pomóc.
Nóżki do góry. Świetnie.
Wiedziałam, że coś się złapie. Ale czemu Nancy przestała tańczyć?
To nie miało trwać wiecznie?
Nie miałyśmy 20 dżdżownic, więc nie całkiem zadziałało.
Spróbujemy jeszcze raz.
Może rzucimy to zaklęcie na panią Trantz?
Albo na właścicieli psa z pola minowego.
Wyobraź sobie, jak tańczą wokół psich kup!
Chwileczkę. Twoje plany na jutro nie przewidują
rzucania zaklęć, denerwowania siostry,
psich odchodów, dżdżownic i Dołów Zagłady. Rozumiemy się?
- Pora na kolację. Odprowadzisz Lilkę? - Tak!
Wiesz, co jest dziwne? Naprawdę myślałam, że jesteś nudna.
A ja, że ty jesteś nudna.
Myślałam, że tylko czytasz.
A ja, że tylko biegasz i hałasujesz.
Naprawdę nie lubisz opasek?
Ale numer!
Na pewno?
Tak.
Spotkamy się jutro?
- I pojutrze. - I popojutrze.
- Pa, Pestko! - Pa, Lilko!
Wygrałeś, Leo?
Nie, ale wymiatałem!
WKRÓTCE NASTĘPNA FANTASTYCZNA PRZYGODA LILKI I PESTKI
Ta łazienka jest nawiedzona.
Czasem ducha da się wyczuć.
Jakby przeszył was zimny powiew wiatru.
Witam na wieczorze otwartym!
Gdzie jest Pestka?
Pewnie coś kombinuje.
Kryj się!
Gdzie twoja przepustka?
Do kozy!
Witajcie, robaczki.
Klaps.
LILKA
Pomidor!
PESTKA
Wyglądam, jakbym płakała.
Cięcie! Super.
Świetnie mi idzie.
PANI TRANTZ
I KROPEK
Napisy: Ewa Nowicka