Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Núll...
tveir, sjö, átta, þrír, átta, níu, átta, sex, fimm, átta, fjórir.
Inn með seglin!
- Kalla á undan! - Hérna.
- Á fjórum! - Einn. Tveir. Þrír.
- Erum við enn hér? - Já.
Sannleikurinn er sá að Hilma af Klint segir okkur að hennar list
sé ekki óhlutstæð ímyndun.
Hún málaði það sem hún sá
og það sem andarnir leiðbeindu henni að mála.
Það er kona hér að hitta þig. Hilma.
- Hún segist vera systir þín. - Æ, nei.
Hvað vill hún?
Hún sagði eitthvað um að byggja musteri.
- Fjandans musterið hennar. - Hún er með teikningu að sýna þér.
Hver er þetta?
Nornin Hilma.
Segðu henni að ég sé dauður.
Hr. af Klint er sofandi. Honum líður ekki vel.
Mér þykir það leitt.
STOKKHÓLMUR 1944
Nei. Nei.
Ég brenni þær. Þú vildir það, ekki satt?
Einn, tveir,
þrír, fjórir...
fimm, sex, sjö,
átta, níu,
tíu, ellefu...
98, 99, 100.
Tilbúin eða ekki...
Hérna kem ég!
Hilma?
- Hvar varstu? - Þarna uppi í felum.
Þú hræddir mig.
- Ég sá þig allan tímann. - Er það?
Hermina?
- Sérðu eitthvað? - Nei.
Bíddu.
Ég vil fara heim.
Vísindamenn geta ekki farið heim. Við þurfum þolinmæði.
Ég er svöng.
Ég held að ég vilji ekki lengur vera vísindamaður.
Hvað fannstu?
ADELSÖ 1880
Hilma! Sjáðu lögunina.
Já, þetta er spírall.
- Hann er frá steinöldinni. - Hann er fallegur.
- Það hlýtur að vera. - Hlýtur að vera.
Hilma!
Halló.
Þetta er beinagrind.
Af hverju grafa þeir hana upp?
Þeir vilja rannsaka hana. Þeir eru líka vísindamenn.
Hermina, hvernig veistu að þetta var kona?
- Það sást. - Hvernig?
Á beinagrindinni.
- Þarna. - Það er ómögulegt.
Þetta var steinaldarhermaður sem var kona.
- Fáðu þér týtuber. - Takk fyrir.
- Teikningarnar mínar. - Varlega.
- Fuglarnir... - Hermina.
- Ég vil rannsaka fuglana. - Já, fuglana og öll dýrin.
Líka blómin, allt sem vex...
Þú getur ekki ákvarðað kyn út frá beinagrind. Það er fáránlegt!
- Fáránlegt? - Gustaf, vertu ekki svona viss.
Það eru bara ekki vísindi, er það? Ef þú hugsar málið. Ég meina...
- Hilma? - Ég er hér.
Hvar erum við á kortinu?
SJÓKORT EFTIR GUSTAF AF KLINT
Hérna einhvers staðar.
- Sjáðu! Tölurnar. - Já. Hann mældi allt.
Afi var líka vísindamaður.
Þrjátíu og fimm.
Átján.
Hann sigldi um allan heim.
Tuttugu og sjö.
Til að mæla dýptina. Alls staðar.
Svo skip myndu ekki fá göt á skrokkinn og sökkva.
Það er rétt.
Einn faðmur.
Tveir faðmar.
Þrír faðmar.
Þrettán faðmar.
Fjórtán faðmar.
Fimmtán faðmar.
- Hversu djúpt getur það orðið? - Djúpt.
Við gerum okkar eigið kort einn daginn, Hermina.
Af öllu.
Öllu í heiminum.
Og öllu öðru líka.
Því við erum vísindamenn.
98, 99, 100.
Tilbúin eða ekki, hér kem ég!
Þú ert of snögg fyrir mig.
Hvaða hósti er þetta?
- Hvernig er hún? - Þú mátt ekki vera hér inni.
- Því? Því? Slepptu... - Hún þarf að hvílast.
Af hverju?
Hefur hitinn lækkað?
Hilma!
Hilma! Hilma!
- Ekki... - Pabbi, ég þarf að hitta hana!
- Nei, nei. - Gerðu það. Gerðu það.
Hilma.
Nei.
Segðu mér hvar þú ert, Hermina.
Svo allt í einu varð bara allt dimmt...
og sterkur vindur kom inn
svo bara...
algerlega upp úr þurru
lendum við í miðjum stormi.
Ég vil kanna heiminn...
til að sjá hvernig allt tengist.
Hefurðu áhuga á einhverju öðru en blómum?
Stærðfræði. Rúmfræði. Líffræði.
Stjörnufræði. Faðir minn kenndi mér allt.
Hvað með listir?
List...
er tæki í rannsókn minni.
Tæki?
Já.
Við gerum kort af öllu.
"Við?"
Ég þarf að læra að mála.
Já, þetta er mjög skrautlegt verð ég að segja samt.
- Þetta eru rannsóknir. - Rannsóknir?
- Hvernig rannsókn? - Skrautið var óviljaverk.
SKILABOÐ FRÁ ÓSÉÐA HEIMINUM
KONUNGLEGI LISTASKÓLINN
Afsakaðu, hvert ferðu?
Tækniskólinn fyrir listamenn.
Fyrir málara.
Kvennainngangurinn er fyrir aftan.
Dálítil mistök þarna, fröken.
Við höfum haft nokkra mjög hæfileikaríka kvenmálara hér
frá því við opnuðum kvennahlutann fyrir nokkrum árum.
Mjög listrænt. Sjáið þetta frá því í fyrra.
- Það sést ekki þetta sé kvennaverk. - Nei.
Sérðu það?
Kennarasleikja.
Sástu þetta?
- Hann kemur... - Hún er biluð.
Teiknaðu það sem þú sérð.
Við höfum minni áhuga á fantasíum þínum.
Fantasíum mínum? Er þetta ekki raunverulegt?
Fröken Klint, eigðu við mig orð.
Hvað vill Hilma læra hér?
Ég vil skilja leyndarmál lífsins
og alls annars líka.
- Ég er Anna. - Gaman að kynnast þér. Hilma.
Ég máta nýjan kjól. Viltu koma með?
- Við Kammakargatan. - Í hvaða átt?
Ég held að það sé þessi.
Æ, nei. Bara konur.
Notaðu framdyrnar, ungi maður.
Allt í lagi.
- Farðu inn. Njóttu. - Þú ert fáránleg.
Ég hef mínar leiðir.
Mikið af fötum. Ein fyrir þessa árstíð.
Afsakaðu.
RITNINGAR SPÍRITISTA
Hilma, hvað finnst þér? Er þetta ekki gullfallegt?
- Þetta er fallegt. - Sjáðu flæðið.
- Kærar þakkir. - Hann er fullkominn á þér.
Ég elska hann.
- Taktu eitt. - Takk fyrir.
Við gefum þau út mánaðarlega.
Hérna. Viltu eitt?
Þetta er systir mín, Mathilda. Hún er ritstjórinn.
- Þetta er tímaritið okkar. - Takk fyrir.
Það er um spíritisma.
Cornelia teiknar og ég skrifa.
- Ég geri það. - Þú sagðist ekki vera listakona.
- Hún er líka góð. - Ég er ekki listakona eins og þú.
Hilma er líka ótrúleg listakona.
- Hún gengur í skóla með mér. - Er það?
Ég er svo afbrýðisöm.
LEITANDI SANNLEIKANS
"Andinn lifir af í gegnum tíma og rúm.
Allt efni er meðvitað.
Allt efni er lifandi.
Allt líf endurfæðist."
Í dag þegar kristin trú okkar
er dregin í efa og grafið undan henni...
getum við enn treyst á nærveru andanna.
Þeir umkringja okkur
og eru alltaf tilbúnir í samskipti við okkur.
Þetta er Sigrid. Hún er kraftmikill miðill.
Þessi hærri meðvitund er ódauðlegur hluti okkar sjálfra.
Sá hluti sem deyr aldrei.
Alveg eins og þegar við sofum
og í draumum okkar frelsum líkama okkar frá huga...
er það dauðinn sem frelsar andann
svo við getum endurfæðst og snúið aftur til jarðarinnar.
Við guðspekingar sjáum engan árekstur
á milli vísinda og trúar.
Það er samt trú, öll trú...
sem útskýrir sannleikann við hærri meðvitund.
Það sem ekki sést.
Ég var dáin en sá sjálfa mig ofan frá.
Liggjandi á spítalarúmi.
- Nei! - Sást það?
Það var eins og ég flyti og horfði niður á sjálfa mig.
Ég sá lækninn gefa mér kinnhest og reyna að vekja mig.
Ég var dáin.
Ég sá og heyrði allt.
Ég var í öðrum heimi.
- Það var bjart ljós... - Ljós?
...sem snerist í kringum mig.
Það er svo erfitt að útskýra
því svona ljós er ekki til á jörðu.
Hún var ekki einu sinni dáin.
Hún var með ofskynjanir og hún lifði af.
INNSÝN Í FALIÐ LÍF MANNSSÁLARINNAR
Hilma, frú Cassel er hér.
Er að koma!
- Sigrid. - Halló.
- Ég er Hilma. - Hilma. Gaman að kynnast þér.
Gaman að kynnast þér. Heimilið þitt er fallegt.
- Hæ, ég er Anna, vinkona Corneliu. - Ég frétti að þið kæmuð báðar.
- Takk fyrir að bjóða okkur. - Auðvitað.
Að hlusta á drauminn.
Á alla draumana.
Án þekkingar...
er þetta ríki bara blekking.
Það er spírall. Það er lykillinn.
Hverfa.
Fundur við hið endalausa á sér brátt stað.
Engill er viðstaddur hér.
Hugrekki að einblína á draumana.
Við lok andardráttarins er lykill.
Sjö þröskuldar.
Þrír eru fyrsta bylgjan.
Og...
- Halló. - Láttu ekki svona...
Svona nú, elskan. Hvað er í gangi hér?
Ég sagði þér að við myndum halda samkomu í kvöld.
Samkomu? Er þetta þá samkoma?
Þú hefðir átt að segja það fyrr. Ég hefði komið með fleiri.
Elskan. Elskan, komdu hingað.
Hefurðu hitt einhverja stráka sem þér líkar við í skólanum?
Ég elska þá.
Elska þá alla.
- Victor, eftirréttur! - Já. Er að koma.
Þú málar ekki um alla eilífð, er það?
Það vill enginn giftast stelpu sem málar allan daginn.
Ég geng ekki í skóla til að giftast.
Pabbi, komdu.
Þú veist að við höfum ekki efni á að sjá um þig.
Ég veit.
Victor!
Já. Er eitthvað að?
- Spyrðu mömmu. - Það er ekkert að hjá mér.
Þú ættir að fara í stríð í stað þess að spila á fiðlu.
Ég ætti að fá mann í stað þess að sóa tíma í skóla.
Ekki satt, mamma?
Gætirðu einu sinni gert það sem stelpur gera?
Hvað er í eftirmat?
Þegar þú íhugar hversu gömul byggingin er samt...
Okkar heiðvirtasti nemandi.
Hilma af Klint. Takk fyrir.
Ég frétti það! Við munum deila vinnustofu.
Jeminn eini. Ég var ekki viss um hvað ég gerði.
Ég hélt að ég yrði að búa hjá foreldrunum eftir skóla.
Belle, hvað ertu að gera þarna með blómin?
- Haltu þeim út til bróður þíns. - Nei.
Nei, þetta er... Belle!
Mundu að þú elskar bróður þinn mjög mikið.
Þú vilt gefa honum blóm.
Getum við fengið blómin? Svona.
Aðeins niður með hökuna.
Ástartákn.
Hendur upp úr vösum og stattu beinn.
- Fyrirgefðu. - Belle, gerðu það.
Ekkert mál. Ég er búin að teikna þetta.
Hún elskar bróður sinn en blómin eru á bak við hana.
Ég mála bara það sem ég sé.
Ef þú gætir ímyndað þér blómin færð bróður hennar...
Blóm fyrir framan. Svona nú. Falleg blóm.
"Til að kynnast heiminum...
horfðu djúpt inn í eigin sál.
og til að kynnast sjálfri þér...
sýndu heiminum áhuga."
- Þetta er gott. - Vit í þessu.
"Í heiminum..."
Hér er það.
- Hver samdi þetta? - Rudolf Steiner.
Austurrískur heimspekingur.
Hann segir að litur sé sál náttúrunnar og alheimsins.
Í gegnum liti fáum við þá skilaboð frá sálinni.
Það er líka gott.
Ég hlýt að hafa hitt þennan mann í fyrra lífi.
Hann er sálufélagi minn.
Ég þarf að selja málverk fljótt.
- Er það? Af hverju? - Ég þarf peningana.
Afi gaf okkur göfugt nafnið en...
en peningar fylgdu því miður ekki.
Ég er andstæðan.
Ómerkilegt nafn en nóg af peningum.
Peningar hafa aldrei vakið áhuga minn.
Bara ríku fólki er sama um peninga.
Sjáðu þetta.
Þetta er svo fallegt. Sjáðu fuglana. Sérðu?
Ef ég gæti dáið...
í smástund...
bara til að sjá hvernig það væri hinum megin...
Ég er ekki svo viss.
Hvar er þetta "hinum megin"?
Hvernig lítur það út?
Einhver sem hefur fengið sálardýpt...
mun líta á þetta og ekki bara sjá vatn...
heldur sköpum Guðs.
Heyrirðu það, vatn? Þú ert sköpun Guðs.
Það er svo ánægt. Hlustaðu.
Hraðar! Hraðar!
BLIDOSUND
Ég er aftur á sjó, Hilma.
Hjarta mitt.
Engar áhyggjur af mér. Sjórinn er stilltur.
Já, það er dóttir hans.
Hilma.
Mjög skrítin stelpa.
Hún málar.
Málar.
Takk fyrir.
Hilma. Þetta er allt í lagi.
Hvað sem það er verður það góð æfing
og á að borga vel líka.
- Hvernig er þér greitt? - Ég veit það ekki. Á teikningu?
- Örugglega. Örugglega? - Hversu mikið?
- Ég veit það ekki. Mikið! - Mér er sama.
Líttu vel á vöðvana hér
og teiknaðu hvernig þeir tengjast æðinni
sem liggur öll hér.
- Lyktin er svo vond. - Ég sagði þér það.
Ég sá inn í æðina.
Jeminn.
Þetta er eins og nýr heimur.
- Taktu þetta. - Nei, ég get það ekki.
- Taktu það. Ég þarf það ekki. - Allt í lagi, takk.
- Viltu hádegismat? - Auðvitað.
Dömur. Afsakið truflunina.
Hr. Munch vill bjóða ykkur að heimsækja sýningu hans á Blanch's.
Hún opnar í dag.
Vinsamlegast veitið mér þann heiður.
Ekki vera leið.
Hún er örugg núna þar sem hún er.
Systir mín er alltaf með mér.
Þær eru það allar...
með okkur.
Það er gott. Það er gott.
Alltaf mála á þinn hátt.
Góða kvöldið, öllsömul.
Ég er Amaliel.
Takk fyrir að opna augun til að sjá...
eyrun til að heyra...
hjörtu ykkar til að fá.
Allir heimar eru einn.
Það himneska lifir í öllu.
Ég kem með tilgang.
Leyniheimar koma í ljós.
Þið hafið verið valdar til að skrá þá í list ykkar.
Hið óséða verður séð.
Við finnum sannleikann.
Afhjúpum leyndarmál okkar fyrir ykkur að skrásetja.
Það er heimur sem þið þekkið ekki...
en býr í okkur öllum.
Ég sá það.
Við erum allar eitt.
- Ég sá það. - Sástu þá í alvöru?
- Hvað meinarðu? - Ég skil ekki.
Þau vilja að við málum ósýnilegu heimana.
- Hilma, við gætum misst sál okkar. - Cornelia...
Það er auðvitað áhætta. Við verðum að skilja það.
Það er áhætta. Ernst Josephson hefur alveg misst vitið.
- Það er ekki sanngjarnt. - Hann var bilaður fyrir. Maður.
Hann hefur merkt listaverk sín með nöfnum látinna listamanna.
- Við gerum það ekki. - Það er hættulegt.
En... ég skil ekki.
Vorum við allar valdar í þetta verkefni?
Þau vilja að það sé málari.
Við getum allar tekið þátt, er það ekki, Anna?
- Við hjálpum allar. - Einmitt. Auðvitað.
Hilma og Anna?
En... hver sagði þér það?
Þetta kom frá öndunum.
- Ég er líka málari. - Auðvitað ertu það. Það er bara...
Ég býst við að þú sért ekki með menntunina, Cornelia.
- Ég fékk það tækifæri ekki. - Við vorum allar valdar.
Við vorum allar valdar. Þetta er mikilvæg vinna.
Til að þetta gangi þurfum við allar að leggja af mörkum og...
Takið þið allar verkefninu? Alla...
erfiðisvinnuna sem því fylgir?
Já. Já.
Við erum tilbúnar.
Passaðu þig!
Það verður undirbúningstími fyrir verkefnið.
Þið undirbúið ykkur í gegnum bænir...
borðið ekki kjöt...
þungan og óhollan mat...
Þið lifið af fórnfýsi og sparsamlega.
Biðjið fyrir vinum sem óvinum.
Guð, leiðbeindu mér og gefðu mér styrk.
Bjargaðu mér frá freistingu.
Gefðu okkur orð þitt í sannleika...
eins og þú skapaðir það.
Amen.
Þú þarft að borða eitthvað. Hérna.
Finndu sannleikann.
Það er engin trú ofar sannleikanum.
LEYNIKENNINGIN H.P. BLAVATSKY
Gerið samkomulag á milli ykkar fimm.
Þið vitið hvenær er tími til að sýna verkið.
Hvað sagði ég?
Svo margt.
Ég er svo þreytt.
Ég get þetta ekki lengur. Nei, ég er of þreytt núna.
Ég vil bara hitta börnin mín.
Sigrid.
Þetta er himneskt verkefni, Sigrid.
- Þú hefur svo mikið vald. - Ég á ekkert eftir.
Sigrid, við hjálpum þér allar. Við gerum þetta saman.
- Hádegismat? Ég er svöng. Ekki þú? - Eiginlega ekki.
Kyn skiptir engu.
Guð skapaði bara eina sál sem Hann skipti svo í tvær.
Rudolf Steiner lýsir því.
Tvær sálir. Maður og kona.
Nú laðast þau hvort að öðru. Þau vilja sameinast aftur.
Maður leitar að konu.
Kona leitar eftir manni, held ég. En hvað veit ég?
Já. Það er tvöfalda aflið sem færir þau saman.
Við munum nota það afl.
Tvöfalda aflið?
Þetta er skapandi afl. Þráin til að sameina.
Við getum notað það í málverkunum.
Eins og þú notar það til að stela kartöflunum?
Já.
Ég hef afl mannsins og þú konunnar.
Ég leita að valdi og visku karlsins.
- Ég er viss um það. - Ég geri það.
Þú hefur vald og hlýleika konunnar, ekki satt?
- Er það? - Já.
- Hlýleika? - Við erum eins og krókur og auga.
Ég vona það.
Fullkominn krókur og auga.
Svona nú.
Bíddu við. Þú ert maðurinn.
Við ættum að hafa það öfugt.
- Þú ættir að krækja í mig. - Það skiptir ekki hvor er hvort.
Svo lengi sem ég fæ að vera maðurinn.
Er þetta...
Er þetta tilbúið?
Já. Það er tilbúið.
Svo óvenjulegt.
Ég málaði þetta ekki sjálf.
- Hvað meinarðu? - Þú gerðir það, Hilma.
- Þú málaðir þetta. - Ég hélt á penslinum.
Ég málaði þetta ekki sjálf.
En... ég veit það ekki.
Þetta er yndislegt.
- Það voru andarnir. - Andarnir.
Hilma!
Þetta er ótrúlegt.
Það þurfa allir að vita það.
Allir!
Við verðum að byggja musteri fyrir listina okkar.
Musteri fyrir dýrkun listarinnar og Drottins.
Musteri sem verður komandi kynslóðum innblástur.
Hvar fékkstu þessa hugmynd?
Ég sá hana.
Andarnir komu til mín.
Ertu tilbúin að sýna verk þín?
Hérna er inngangurinn.
Listin okkar hangir hérna á veggnum og svo...
rístu upp í hið guðdómlega.
- Hilma. - Já.
Má ég hjálpa þér?
Ég þarf tvöfalda sál mína. Ég þarf hana sem innblástur.
Er það?
Viltu vera krókurinn? Ég skal vera augað.
Það er stórt.
Þetta er stórt musteri.
Það er ekki of stórt.
Allt í lagi.
- Segðu mér að það sé ekki of stórt. - Hilma...
- Hilma! - Segðu það. Segðu það. Segðu það.
- Hilma, farðu af mér. - Segðu það.
- Hættu... Hilma! - Segðu það.
- Hvað ertu að gera? - Segðu það.
- Farðu af mér. - Segðu það.
Það er ekki...
- Eggin sem þú pantaðir. - Hilma, farðu af mér.
Takk fyrir.
FJÓLUBLÁR
Hilma, hvað er að?
Já, ég held það.
Sú svartklædda er frænka mín.
Hún er sú skrítna.
Erik!
Hættu þessu.
Komdu hingað.
- Ég vil bara sjá málverkin hennar. - Það er ekkert að sjá.
- Af hverju má ég ekki sjá þau? - Það er... Til hvers?
Því hún er norn.
Hvenær fáum við að sjá hvað þú ert að gera?
Þið megið ekki sjá það strax. Það er ekki tilbúið.
Ég sé það hvort sem er ekki.
Anna, segðu mér.
Hvað er það sem þið gerið?
Við fengum greidd verkefni eins og frænka veit.
Ég veit.
Við fáum... leiðbeiningar, Hilma fær leiðbeiningar, og...
það gengur vel
en stundum er erfitt að skilja hvað kemur út úr þessu.
Hvað...
Það er bara...
Það er erfitt að sjá hvað þetta á að standa fyrir.
Sérðu ekki hvað þú málar?
Það sem þau merkja, málverkin.
Ég hélt að við gætum sagt satt.
- Vitum við ekki hvað við gerum? - Vitum við það?
Ég fékk verkefni frá öndunum...
Fékkstu verkefni? Vorum við ekki að vinna saman?
Eins og krókurinn og augað!
Við vorum það.
Þú... Þú gafst upp á því, er það ekki?
Ég sé bara ekki nákvæmlega það sem þú sérð.
Af hverju málum við ef við getum ekki sýnt fólki?
Ég vil sýna verk mín.
Af hverju felum við þetta? Eftir hverju bíðum við?
Anna!
Vísindamenn...
kynna ekki niðurstöður sínar fyrr en rannsókninni er lokið.
Ég er ekki búin.
Þetta þarf að hanga saman. Sem eitt.
Málverkin.
Þetta er hluti af heimskorti.
Segðu mér af hverju þú ert svona hrædd við að deila þessu?
Ég er ekki hrædd.
Þetta er hluti af tíu stærstu röðinni okkar.
Fyrirgefðu, afsakaðu mig.
Halló. Þú getur skilið þetta eftir þarna við borðið.
Takk fyrir.
Fyrirgefðu.
Þessi sýna lífsferil okkar frá barnæsku til elli.
- Hilma? - Þessi er Fullorðinsár.
- Já. - Fyrirgefðu, má ég athuga dálítið?
- Ég vil bara skoða þann gula. - Eins og sólin.
Hvað finnst ykkur?
Við verðum með sýningu á þeim eftir nokkrar vikur.
Nú geturðu loksins séð þær.
Það er mjög spennandi.
Þetta eru nokkrar af þeim tíu stærstu.
Þetta eru Fullorðinsár og svo hér er...
Bíddu.
Hvað finnst þér?
Þetta er fallegt.
Þetta er yndislegt, Hilma.
Hilma?
Hilma, Hilma.
Númer sex, takk fyrir.
Sérðu eitthvað?
Ég sé haus. Ég held að það sé læknirinn.
Það er rétt. Númer fimm, takk fyrir.
Ljós! Ég er í himnaríki!
- Ég sé um þetta. - Ég get... Ég get borgað núna.
Þetta verður nýja ritvélin þín.
Getum við fengið hana?
- Hún virðist indæl. - Já.
- Takk fyrir. - Takk fyrir.
"Svíinn Oscar Swahn vann gullmedalíu
í eins skota dádýrakeppninni í gær
á Ólympíuleikunum í London."
Hún er mjög indæl.
- Ég hef ekki efni á henni. - Ég sé um það. Engar áhyggjur.
"...sænski sundkappinn Greta Johansson
þreytti líka frumraun sína í gær..."
Gallerífólkið. Það var fávitar.
Það sá þetta bara ekki.
Ég get leigt okkar eigið rými fyrir sýninguna.
Það er hinum megin við götuna.
Takk fyrir.
"Frægi austurríski heimspekingur, Rudolf Steiner
heimsækir Stokkhólm aftur í næstu viku.
Hann talar á konunglega bókasafninu þann 16..."
Steiner.
Sálufélagi minn kemur til Stokkhólms.
Hann skilur þetta.
- Hvað er sálufélagi á þýsku? - Seelenverwandter.
- Seelenverwandter.
- Fullkomið. - Seelenverwandter.
Seelenverwandter.
Ég veit að við finnum sannleikann um tilveru okkar
og óþekktar víddir.
Allt er mögulegt
því það eru engin takmörk fyrir þekkingu mannsins.
- Ich danke Ihnen. - Takk fyrir.
- Afsakið mig, takk fyrir... - Dr. Steiner.
- Dr. Steiner, áritun, takk fyrir. - Halló.
Gerðu það, áritaðu bókina.
Passaðu mömmu. Thomasine.
- Vinkona mín hér talar þýsku. - Hilma sendi dr. Steiner bréf.
- Já, ég mun lesa það. - Ég er aðdáandi þinn.
Dr. Steiner, við förum.
Ég hef séð það sem þú sérð. Ég veit hverju þú lýsir.
Listin er eilíf. Form hennar breytist.
Dr. Steiner! Gætirðu áritað...
- Það er satt. - Þú skrifaðir það.
Hilma yrði mjög ánægð
ef þú myndir koma á vinnustofuna til hennar og skoða málverkin.
Málarðu? Ég vil það gjarnan. Svona nú.
Flott.
Málaðirðu þetta sjálf?
Já.
Yndislegir litir.
Ég verð með sýningu á þeim hér í Stokkhólmi
eftir mánuð.
Hvað sýna málverkin?
Hann spyr hvað þau sýni.
Ég veit það ekki.
Ég vonaðist til að dr. Steiner myndi útskýra það.
Þetta er Fullorðinsár.
- Hver er innblásturinn, frk. Klint? - Hver er innblástur minn?
Háu herrarnir eru mér innblástur.
Andarnir sem gáfu mér verkefnið.
Systir mín líka, Hermina.
Skilurðu...
það himneska á sér stað þegar við leggjum egóið til hliðar
og sköpum pláss fyrir annað.
Eða einhvern annan.
Það himneska gerist þegar við gleymum sjálfum okkur.
Þessa leið.
Ég hef verið tæki andanna.
Ég málaði bara eftir þeirra leiðbeiningum.
Svo frk. Klint ber sjálf ekki ábyrgð á sköpuninni?
Hann spyr hvort þú berir ekki ábyrgð á sköpuninni.
Ég... lofaði háu herrunum að hlýða vilja þeirra.
Þeir völdu mig fyrir þetta verkefni.
Já, ég skil, ég skil.
Ef listin á ekki upphaf sitt í sál listamannsins...
snertir hún mig ekki.
Þegar listin á ekki rætur sínar í sál listamannsins
snertir hún hann ekki, segir hann.
Listamaðurinn er sá sem ber ábyrgð á sköpuninni.
Já, annars er varla hægt að kalla þetta list.
Ef listamaðurinn ber ekki ábyrgð á sköpuninni
telur hann ekki vera hægt að kalla þetta list.
Leit þín er samt aðdáunarverð.
Ef við trúum því ekki að það sé eitthvað æðra okkur sjálfum
finnum við aldrei styrkinn til að þróast í eitthvað æðra.
Hvað sagði hann?
Ef við trúum ekki á eitthvað... æðra okkur sjálfum...
finnum við aldrei styrkinn til að þróast í eitthvað æðra.
Ég skil hann ekki þótt þú þýðir.
Það sem ég á við er að ef ég skil ekki listina þína
þá gerir það enginn.
Ef ég skil ekki vinnu þína þá gerir það enginn.
Auðmjúkur herramaður.
Hilma! Ertu í lagi?
Takk fyrir.
Ertu í lagi?
En sá fáviti! Stattu nú upp, Hilma.
Hann er ekki þess virði. Hann skilur list ekki.
- Hann er bara drembinn besserwisser. - Hann hafði ekki rétt á gagnrýninni.
Hvað veit hann um andana?
Hilma, ég færði þér te og ristað brauð.
Hérna.
Er þetta sulta?
- Já. Apríkósusulta. - Það er uppáhaldið mitt.
Hættu að dekra við hana. Hún er í lagi.
Ég get það ekki.
- Við getum ekki sýnt málverkin. - Ha?
- Aflýstu sýningunni. - Er þér alvara?
- Þú hugsar ekki skýrt. - Við getum engu aflýst núna.
- Er þér alvara? - Þau voru máluð fyrir musterið.
- Skiptir ekki máli... - Ekkert annað.
- Hilma... - Vegna álit eins manns?
Ef hann skilur ekki gerir það enginn.
Þetta stendur gegn öllu sem við stóðum fyrir árum saman.
Við þurfum að sýna þessi verk. Fyrir okkur allar.
Við höfum unnið svo lengi að þessu og getum ekki gefist upp núna.
Hilma, þetta er ekki bara þitt verk.
Við unnum allar við þau.
Cornelia gerði margar teikninganna.
Andarnir unnu í þeim, Hilma.
Ég sýni þau ekki!
- Hvernig er þetta svona raunsætt? - Fallega sagt. Takk fyrir.
Yndislegt val.
Ég verð að viðurkenna að ég vissi ekki hvað mér fyndist um þau stóru.
Staðurinn hefur verið mér mikill innblástur.
Hilma.
Ég sakna þeirra nýju líka.
Líka þér þau?
Ertu í lagi?
Hilma, drekktu þetta, allt í lagi?
Ertu í lagi?
- Hefurðu séð Kandinsky? - Kandinsky! Hann er Rússi.
Frábært. Það er yndislegt. Þetta er óhlutstætt.
Hann er frábær!
Takið smástund með hverju málverki.
Kandinsky, eins og þið sjáið, er algerlega einstakur.
Hann er það sem við köllum óhlutstæða list.
Þetta er dálítið nýtt og frábært myndi ég segja.
Taktu stund með hverju málverki.
Þegar Kandinsky gerir þessa óhlutstæðu list
vill hann hafa tilfinningaleg áhrif á okkur eins og tónlist gerir.
Hann vill að við hættum að hugsa og upplifum bara...
Þarna ertu.
- Kandinsky er fyrstur... - Hlustaðu... Hilma!
- ...að gera óhlutstæða list. - Hvað er að?
- Fæddur í Moskvu... - Komdu, sestu niður.
- Þú ert í lagi. - ...í Odessa,
fallegu sjávarþorpi, sem sést í verkum hans.
Vinsamlegast einbeitið ykkur hér
að hófnum og liðböndunum þegar þau fara upp í vöðvann.
Þetta er gott. Bara við tvær aftur.
Ég sakna þessa.
Þú getur ekki ætlast til að ég borgi fyrir allt sem þú vilt.
Ég vil styðja list þína en ekkert annað.
Ég held að það sé enga list eftir að styðja.
- Ég mála ekki lengur. - Út af gömlum, þýskum skröggi!
Hann er austurrískur. Hann er sálufélagi minn.
Ég get ekki haldið áfram að styðja ástarmál þín.
Mjög gott, dömur. Mjög gott.
Hvað meinarðu?
Heldurðu að ég hafi ekki augu?
Thomasine sér um móður mína.
Hvar finnur hún tíma með allt annað sem heldur henni upptekinni?
Þykir þér vænt um mig?
Er ég ósýnileg eins og allt annað sem þú sýnir?
Af hverju ætti ég að borga fyrir áráttu þína með andana?
Ég bað þig aldrei að borga neitt fyrir mig.
Hvað áttu inni hjá mér?
Hvernig fæ ég þig til að sjá það sem þú ert blind fyrir?
Þú reynir ekki einu sinni að sjá lengra en það sem er hér.
- Ég reyndi! Þú leist bara í burtu. - Þú, fjöllin þín og sólsetrin.
Sérðu ekkert annað?
Ekki krónu meira frá mér.
Það er þrep hérna. Tilbúin?
- Hérna? - Já, einmitt hér.
Ertu í lagi?
Við förum í gegnum dyrnar.
- Velkomin heim, Anna. - Takk fyrir.
Svo gott að sjá þig aftur.
Um leið og við höfum efni á því flytjum við.
- Thomasine! - Já.
Ég er hér.
Hver borgar fyrir þig?
Engar áhyggjur af því. Ég er hérna.
Við eigum ekki peninga.
Þú veist að við höfum ekki efni á þér.
Engar áhyggjur af því.
Mér þykir þetta leitt, Thomasine.
Hvenær þarftu að fara aftur í vinnuna hjá lækninum?
Viltu að ég geri það?
Nei, auðvitað ekki.
Ég hef verið að hugsa.
Ég get séð um móður mína sjálf.
Ég hef tímann.
- Hvar viltu að ég setji þetta? - Í skápinn. Takk fyrir.
Þú hefur aldrei séð þetta áður, er það?
Þetta er fallegt.
"Kæra Anna...
Ég er týnd.
Hvernig teiknarðu kort þegar þú gleymir að teikna
og þú sérð ekki hvar þú ert?
Ég vil skilja alheiminn.
Ég vil kynnast Guði í alvörunni.
Er það til of mikils ætlast?"
"Kæra Hilma.
Ég er svo ánægð að vera heima aftur. Allt sem ég elska er hér.
Sköpun Guðs er beint fyrir framan mig.
Öllum sýnileg.
Ég þarf sem betur fer ekki sálardýpt þína í að sjá það.
Loftið hér er gott fyrir mig. Astminn er næstum farinn."
Ég sakna þín, Hilma.
"Þetta erum við í öldunni sem við vorum í.
Ég gerði þetta í sumarhúsinu þínu. Þorði aldrei að sýna þér hana."
"Hr. Tryggve Janson stakk upp á
að giftar konur sem greiða eigin skatta
gætu fengið kosningarétt.
Carl Persson í Stallerhult var ósammála.
"Ef konur fengju að ganga í burtu frá skyldum sínum til að kjósa
myndi það særa börnin og skapa ringulreið á heimilinu."
Fyrirgefðu.
"Alfred Ander...
ræninginn sem drap Victoriu Hellsten með reislu,
var tekinn af lífi í dag með fallöxi innfluttri frá Frakklandi.
Hausinn var skilinn frá búknum klukkan 16.52
fyrir framan embættismenn Langholmen."
Það er hræðilegt.
Geturðu ímyndað þér það?
Gjörðu svo vel.
"Kæra Anna..."
- Hvað er það? - "Ég er byrjuð að mála aftur."
- Svartur svanur... - "Kraftaverk."
Nei. Svartur svanur?
"Ég tek enn ráðum andanna
en í þetta sinn stjórna ég penslinum sjálf.
Ég held að þú munir sjá hvað ég sýni núna.
Thomasine hefur lofað að vera áfram svo lengi sem við þurfum.
Við þörfnumst hennar núna.
Ég vinn sífellt að heimskortinu sem ég sagði þér frá.
Systir mín hjálpar mér.
Hún er mér innblástur, sjórinn líka
og allt það sem við munum frá sumrunum í Adelsö
á meðan við bíðum eftir musteri.
Við lifum af nokkrum verkefnum og andlitsmyndum."
"Biðjið og yður mun gefast,
leitið og þér munuð finna,
knýið á og fyrir yður mun upp lokið verða."
"Kæra Hilma.
Ég er ánægð að þú hafir fundið leið til að afla fjár.
Það er ekkert að því að sýna list þína
og jafnvel fá borgað fyrir hana."
"Þvílík jólagjöf í ár. Gettu hver kemur til Stokkhólms."
"Nei, ekki hann aftur.
Þú ferð ekki þangað, er það?
Því ertu með svona mikla þráhyggju?"
- Dr. Steiner! - "Hann hefur séð Guð.
Hann þekkir sannleikann.
Ég... þarf að finna hann."
Dr. Steiner! Velkominn aftur til Svíþjóðar.
Manstu eftir mér?
- Auðvitað, fröken Klint. - Já.
Getum við rætt saman í einrúmi?
Síðan við hittumst síðast mála ég öðruvísi.
Ég vinn með öndunum.
Ég leyfi öndunum ekki...
að taka yfir og ákveða.
- Það eru góðar fréttir, frk. Klint. - Takk fyrir.
Má ég sýna þér verk mín í framtíðinni?
Ég get sent þér smámyndirnar.
Ekki eltast við hann aftur.
Þú þráir samþykki hans.
Hann gefur þér það aldrei.
- Anna, það er fáránlegt. - Hann drap næstum ástríðu þína...
- Hann vill sjá hvað ég mála. - Þú ert heltekin!
- Það gerir sálufélagi ekki. - Ég sendi honum allar smámyndirnar.
- Hvað finnst þér? - Svo spennandi.
- Þetta hefur útsýni yfir vatnið. - Er þetta að framan eða aftan?
Þetta er... Þetta er að framan.
"Ég hef hannað vinnustofu með stelpunum.
Við byggjum hana í Munsö, við hliðina á Adelsö.
Það er ekki musterið.
Þetta er vinnustofa fyrir okkur.
Stelpurnar munu borga fyrir það.
Ég býst við að þú viljir ekki vera með fjárhagslega."
"En yndislegt.
Gott hjá ykkur."
- Mamma, þú lítur vel út. - Má ég sjá?
Það er ekki tilbúið.
- Hilma, sýndu henni. - Gerðu það.
Svona nú, sýndu mér.
Tilbúin?
Hádegismatur!
Halló!
Það er Anna.
Þú komst!
Þú komst.
Fyrirgefðu hvað það tók langan tíma.
Ég veit ekki af hverju ég fór til að byrja með.
- Það er í lagi. Þú ert hér. - Halló!
- Anna! Hvernig hefurðu það? - Hvernig ertu? Þú lítur svo vel út.
- Gott að sjá þig. - Halló, hvernig hefurðu það?
- Það er gott að sjá ykkur allar. - Vissirðu af þessu?
Hvað finnst þér?
Þetta er fallegt.
Allt í lagi.
Misstirðu mig?
- Þetta er í lagi. - Thomasine, hvað er að?
- Sækið hjálp. - Hún þarf ferskt loft.
- Hvað gerðist? - Taktu slæðuna af henni.
- Förum með hana inn. - Færið ykkur frá!
Af hverju þarftu hana enn hér?
Hennar starf var að sjá um móður þína!
- Þú lætur fáránlega. - Sér hún um þig núna?
Hverju þjáistu af svo þú þurfir stanslausa umönnun?
Hverju þjáist ég af?
Ég þjáist af því að þú gerir lítið úr mér núna, Anna.
Ég þjáist af gömlum vinum sem geta ekki staðið við loforð.
Ég þjáist af því...
Ég þjáist og þú gerir það ekki.
Fyrirgefðu, Anna.
Ég vildi aldrei verða ölmusumál.
Ég skammast mín.
Ég studdi líf þitt og feril. Ég studdi þig...
Með peningum sem þú vannst þér ekki einu sinni inn.
Ég vildi bara skilning þinn.
Trúirðu á anda, Anna?
Þú gerðir það aldrei, er það?
Þú spilaðir kannski bara með.
Anna, mér þykir það leitt.
- Anna, fyrirgefðu. - Stattu upp, Thomasine!
- Hvert ertu að fara? - Þú verður að sjá um Hilmu.
Stattu upp! Þú þarft að sjá um Hilmu.
- Hvað er í gangi? - Stattu upp!
Ertu í lagi? Hvað er í gangi?
Hún er veik þín vegna.
Stattu upp! Þú þarft að sjá um hana!
- Ekki snerta hana. - Ekki snerta mig. Þú ert sjúk!
- Borðum. - Fáðu þér vatn, Hilma.
Nei. Nei.
"Kæra fröken Klint,
ég held að það væri áhugavert að ræða list þína frekar.
Við litum á smámyndirnar sem þú sendir og við viljum gjarnan
að þú komir í heimsókn til okkar hér í Sviss."
"Við litum á smámyndirnar sem þú sendir
og við viljum gjarnan að þú komir í heimsókn til okkar hér í Sviss."
- "Gjarnan." Ertu viss? - Já.
Erfreut.
- Ánægð. Glöð. - "Glöð."
Það skiptir ekki máli. Hann vill hitta þig.
"...þar sem við höfum miðpunkt heimsins í mannlífsspeki."
Vegabréf, takk fyrir.
- Áfram. Lestu áfram. - Hilma af Klint?
Fyrirgefðu, myndin er gömul.
"Við vorum að ljúka við að byggja musterið okkar."
DORNACH ÁRIÐ 1922
Svo...
Með leyfi háu herranna
viljum við gefa Goetheanum verk okkar.
Musterisins sem við höfum leitað að í svo mörg ár.
Það er mér heiður að þú hafir þekkst boðið að koma hingað.
Svo mörg ný verk hér.
Þú hefur skipt um stíl, ekki satt?
Hann íhugar hvort þú hafir breytt því hvernig þú málar.
Nei.
Hlustaðu.
Ég held að list sem tengi okkur við andana
ætti að vera tvíræð, skáldleg.
Hún ætti að stefna á hjartað en ekki heilann.
Það sem þú hefur hér...
Það er of gáfulegt fyrir okkur.
Jæja...
Ég held að svona list muni aldrei skipta máli.
Mér þykir það leitt.
- Hvað segir hann? - Hann vill þau ekki.
Hvað annað?
Hann segir að listin sem nær að tengja okkur við andana...
sé tvíræð, skáldleg...
og stefni í hjartað en ekki höfuðið.
Hann telur verk þín vera of gáfuleg.
Hann hefur það hjartað að skilja þetta.
Ekki höfuðið heldur.
Segðu honum það.
Fyrst...
Fyrst segirðu mér að ég ætti ekki að mála með hjálp andanna.
Nú segirðu mér að ég megi ekki nota heilann.
Of gáfulegt því þú skilur það ekki.
Þú verður að komast yfir það.
Hann er dauður. Þú getur ekkert gert í því.
Dr. Steiner, hvað heldur þú?
Heldurðu að það komi sá dagur þegar fólki líki þau?
Þú ert hljóður. Þú veist það þá ekki.
Lygari.
Þú skildir allt, ekki satt?
Er það ekki?
Því geturðu ekki sagt það?
MUNSÖ ÁRIÐ 1937
"Mitt síðasta sólsetur.
Þú sérð ekki einu sinni að það sé málað af konu.
Er það?
Of langt síðan síðast, Hilma.
Ég kem til Stokkhólms. Ég þarf að hitta þig.
Lestin mín kemur á fimmtudag í næstu viku kl. 16.50.
Viltu hitta mig þar?"
SÍMI
Ég missti af lestinni, Hilma.
Ég veit.
Ég veit að þú gerðir það.
Ég er hér núna.
Hérna. Þar sem þú ert.
Ég sakna þín, Anna.
Það er svo margt sem ég þekki hér.
Að það myndi þurfa allt þetta til að byrja að trúa!
Á þennan hátt geturðu gengið í hring
og upplifað allt það stóra sem hangir saman.
Það verður að hanga saman.
Svona gengurðu aldrei til baka. Þú heldur bara áfram.
Þetta er spírallaga musteri sem teygir sig til himins.
Opið fyrir dýrkun á...
allri trú.
- Listum og vísindum. - Frænka, ég hef reynt en...
Það vill enginn að gefa okkur peningana til að byggja.
Mér þykir það leitt.
Anna hefði borgað fyrir musterið ef hún væri á lífi.
- Og Thomasine... - Frænka, frænka.
Mér þykir það leitt.
Það er enginn...
Það skilur enginn hvað þú gerir.
Þá... skaltu brenna allt.
Brenndu þetta!
Það er kona hér að hitta þig.
Hilma. Hún segist vera systir þín.
Æ, nei.
Hvað vill hún?
Hún sagði eitthvað um að byggja musteri.
Mér þykir það leitt en hr. af Klint sefur.
Nei, ég sagði honum það ekki, er það?
Sagði ég honum það?
Nei.
Stopp. Stopp!
Ekki brenna þær! Stopp!
Stopp!
Hermina.
Hvar hefurðu verið?
Ég hef verið hér allan tímann.
Ég hef leitað þín.
Þú fannst mig.
Ég fann þig.
Brenndirðu þetta?
Málverkin mín? Brenndirðu þau?
Nei.
Ég gat það ekki. Vildi það ekki.
Gott.
Tuttugu ár.
Gefðu því 20 ár...
Tuttugu ár hvað?
Feldu þau. Feldu þau.
Þar til þú finnur musterið mitt.
- Tuttugu ár. - Tuttugu ár.
Einn...
tveir...
þrír...
fjórir...
fimm... sex...
sjö...
átta, níu...
Nítján.
Tuttugu.
Tuttugu!
Ég sé það.
Ljósið.
Það er ekkert ljós á jörðinni til að lýsa því.
STOKKHÓLMUR 1967
NEW YORK 2019
HILMA AF KLINT MÁLVERK FYRIR FRAMTÍÐINA
Sannleikurinn er sá að Hilma af Klint segir okkur að listin hennar
sé ekki óhlutstæð ímyndun.
Hún málaði það sem hún sá
og það sem andarnir beindu henni til að gera.
Þetta er athugun á andlegu lífi.
Það trúði henni enginn, auðvitað ekki.
Hún málaði því fyrir okkur sem myndum trúa því.
Fyrir framtíðina og fyrir musterið sem hún sá fyrir sér.
Tilbúin eða ekki...
hér kem ég.
Þýðandi: Eva Hjaltalín Ingólfsdóttir plint.com