Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Jojo!
I Paula!
Najlepsze koleżanki na zawsze!
Jojo, szybciej!
- Jestem szybsza niż ty. - Tak.
Musisz mocniej pociągnąć.
Tak nie lubię.
Sorry, tak nie lubię.
Żaden problem.
Tak lepiej?
Tylko na tyle was stać?
- Ej. - Odbiło ci?
Porąbało cię?
- Długo tam stoisz? - Zdążyłam zauważyć, że wieje nudą.
Nieźle. W porządku.
Nie, stary. Wy robicie wypad.
Jesteś pewna?
- Zamknij się. - Paula, no weź.
Nie, chcę cię teraz tylko dla siebie.
Wybacz.
Pora na ciebie.
Nie wiem.
Myślicie, że to fajne, ale to wcale nie jest fajne.
Jejku.
Zajebisty żywot hipsterek. To był zaszczyt.
Dziękujemy, panie.
Rany.
To było konieczne?
Nie dramatyzuj.
Zawołać go?
Nie.
Jojo, nie możesz zostać?
Potrzebuję cię.
Przecież jesteśmy na zawsze.
Będę strasznie tęsknić.
- Ruchy, Pauli. - Już.
Pauli, moja walizka.
Chodź, Paula!
Przepraszam.
Paula, dalej.
Sorry, nie chciałam.
- Przestań. - To nie ja, tylko komputer.
Idź stąd.
Patrz.
Jasne.
To Daniel.
Przestań.
- Nie mogę tego rozgryźć. - To on.
Kto?
Ten z naszej wyspy.
Racja.
Obłęd.
- Nie wygląda już tak beznadziejnie. - Owszem, wygląda.
Co tu robicie?
Dokąd lecicie?
Do Tulum, ale tylko ja.
Też lecę do Tulum.
- Serio? - Tak. Po co lecisz do Meksyku?
Sorry, Daniel. Miło było cię widzieć, ale właśnie się żegnamy.
Jadę do pracy.
Jakiej?
U organizatora wycieczek.
- Wypas. - A ty?
Zamierzam surfować.
Może dołączysz.
Nie, wyznajemy zasadę „żadnych surferów”.
Tak, ale nieważne. Może dołączę.
Fajnie.
Co robisz?
Mówisz o pracy?
- Tak. - Zabawne, że ludzie zawsze o to pytają.
Bardzo zabawne.
W Anglii zawsze gadają o pogodzie.
Co to za rozmowa z dupy?
- Cholera. - Cholera, musimy iść.
Pomogę ci.
- Nie, ja pomogę. Dzięki. - Pa.
Idę z tobą.
Wylot o godzinie 16.55.
Czekajcie.
Informacje dotyczące lotu 8054 Eurowings do Kolonii/Bonn o 16.55…
Kocham cię.
Ja bardziej.
- Ciao. - Pa.
Pa.
Opowiadaj.
Zaraz idę surfować.
- Z tym gościem? - Tak.
Siedzieliśmy obok siebie w samolocie.
Fajnie.
Cały czas gadaliśmy.
Ojciec mu zmarł. Pamiętasz go?
Nieźle.
Rodzice wam zmarli. Prawdziwe bratnie dusze.
Ale jesteś wredna.
- Gdzie mieszka ten twój surfer? - Nadal tam.
Nie!
Na Zadupiu czy jak?
Wiedziałam. Tak też wygląda.
Odziedziczył gospodarstwo po ojcu, ale właśnie je sprzedał,
bo… go to przerastało.
Interesujące.
A tak z innej beczki…
Chodzi o czynsz…
Nie, Paula.
Nie.
- Nie zajęłaś się tym? - Zajęłam.
Teoretycznie się tym zajęłam.
Nieprawda.
Zajęłam się tym.
Ale mogłabyś zapłacić jeszcze za ten miesiąc?
- Załatwię to. - Niby jak?
Halo. Biuro pośrednictwa pracy.
NUMER - POKÓJ NUMERKI
Połaskoczę cię.
Pani Peska, wie pani, czemu wstrzymaliśmy świadczenia?
Bo jesteście aspołeczni?
Bo nie ubiegała się pani o pracę.
Oferty były do dupy.
Nieprawda.
Z czego pani obecnie żyje?
Z mojej najlepszej koleżanki.
Pośredniak też jest pani najlepszą koleżanką?
Sześć lat na próżno studiowała pani prawo.
Tylko po to, by spierniczyć egzamin końcowy.
Rozumiem więc brak motywacji. Też by mi jej brakowało.
Ale na nic się to nie zda.
Sam nie wiem, co począć.
Wpaść do mnie wieczorem?
- Proszę? - Czy masz pannę?
Możesz ją przyprowadzić.
Co pani powie na dalszą edukację? Mamy kurs z języka Java.
To dwie oferty.
Proszę spojrzeć i złożyć podanie.
Jako sprzątaczka?
Druga praca jest w kręgielni.
Jako dozorczyni.
KRĘGLE I LASER TAG CENTRUM ROZRYWKI - RZUTKI
Jojo, możesz odebrać, gdy dzwonię? Tęsknię za tobą.
Te wiadomości głosowe możesz sobie wsadzić w dupę.
Chcę cię zobaczyć.
Pierdol się.
Tęsknię za tobą.
Co?
Słyszysz mnie?
Halo?
Tęsknię za tobą!
Co robicie?
Nie słyszę…
Nie słyszę cię dobrze. Możesz…
Nie szkodzi. Pogadamy później.
Pogadamy później, dobra?
Jojo, cześć.
Pauli.
Wracam.
Jak to?
- Możesz odebrać mnie z lotniska? - Ale…
Rzuciłam robotę.
Wszystko gra?
Opowiem ci, jak wrócę.
- Wyślę ci szczegóły lotu. - Powiedz szybko.
Na razie.
WITAJ NA WOLNOŚCI
Boże, chyba się zrzygam na ścianę.
Tęskniłam za tobą.
Dobry.
Podrzucić cię gdzieś?
Nie, jadę z wami.
Co się stało? Czemu wróciłaś?
Strasznie tu brzydko.
- Zauważyłaś? - Nie.
Stara.
Co jest?
Mów, co się dzieje.
Jedź.
Nie.
Co się stało?
Szef cię molestował?
Nie mogę ci powiedzieć.
Czemu nie?
Masz raka.
Nie. Chodź, skoczymy na piwo.
Nie chcę piwa.
- Zawsze chcesz. - Ale nie teraz.
To znak, że coś jest nie tak.
Powiedz, co się dzieje.
Tylko nie waż się być w ciąży.
Jedź, proszę.
Wisi mi to. Nie jadę.
Ruszaj.
Nie mogę ci powiedzieć. Paula!
Odbiło ci? Przestań!
- Powiedz, co się stało. - Nie.
- A przestaniesz? - Tak.
- Wejdź do auta. - Dobra.
To ci powiem. Paula, oszalałaś?
Wsiadaj. Przestań!
Pobieramy się.
Co?
Bierzemy z Danielem ślub.
- Czyli jesteś w ciąży? - Nie.
- To po co się z nim chajtasz? - Bo jest super.
To burak z wyspy.
- Nie. - Nosi woskowaną kurtkę?
Tak, ale dla żartu.
Paula, poznaj go.
Ty go lepiej poznaj.
- Po co się z nim od razu chajtasz? - Bo tego chcę.
Bo czuję, że tak powinnam.
A to nie wszystko.
Jesteś w ciąży.
Boże, już wiem.
Zamieszkasz z nim.
Wracasz na Zadupie.
Chcę z nim być, a on nie chce wyjechać.
A co z nami?
…jeśli chodzi o uczucia
Gdy kula zacznie się toczyć
Czasem bywa za późno
Ileż to razy byłam pewna
Że tej nocy wygram
A następnego ranka
Moje życie od nowa zacznie się
Ale przeznaczenia nie można kupić
I ileż to razy przegrywałam?
To się już nie powtórzy
Obiecałam sobie wtedy
Z tobą było inaczej
Od samego początku
Jesteś dla mnie oparciem
Którego trzymam się
Kocham cię bardziej niż kiedykolwiek
Całym sercem i duszą
Uczucia prawdziwe są tylko wtedy
Gdy zapomina się Bez względu na wszystko
Nie chciałam miliona składników.
To nie był powód.
Rozumiem.
…miliony zabitych.
Słyszysz mnie…
To bolało.
Idę do łazienki.
Zamknij oczy.
Chyba mnie nie walniesz?
Zobaczymy.
Możesz otworzyć.
Witaj w domu.
Dziękuję.
Pomyśl życzenie.
Na głos czy po cichu?
To zależy.
Szybciej, bo świeczka zgaśnie.
Życzę sobie was oboje.
Więc mam nadzieję…
że się spełni.
Nie pozwolę ci go poślubić.
Czego się napijecie? Mam piwo i… wódkę.
Na wino mi nie starczyło.
Daniel jest wykończony.
Nie mógł spać w samolocie.
To niech się kimnie.
Ja też jestem padnięta.
Innym razem, dobra?
Tak, jasne.
Jet lag i tak dalej.
Dzięki.
Wybacz, że ci nie powiedziałam.
Nie szkodzi.
Wiem, że to szaleństwo.
Ale zakochałam się w nim na zabój.
Nie ogarniam tego.
Pierwszy raz czuję coś takiego.
Wszystko pasuje idealnie. Tak bardzo tego chcę.
Dokładnie wiem, czego chcę – jego.
Jakbym go znała od zawsze. Nie chcę niczego innego.
Wiem dokładnie…
Jakbym była w tunelu. Nic nie widzę.
Jestem po prostu w jakimś wyjebistym tunelu.
Nie ogarniam tego. Nie widzę niczego wokół mnie.
To jak…
Wiesz, o czym mówię. Ty tak miałaś z prawem.
Studiowałaś prawo, wiedząc, że chcesz tylko tego…
To było z dupy. Jestem z dupy.
- Też zjesz? - Nie.
- Spróbuj. - Nie.
- Proszę. - Nie.
Nie lubię naleśników. Są za grube.
Spoko.
Zaraz ci pomogę.
Jesteście obrzydliwi.
Nie zrobicie tego.
Nie zrobisz tego.
Nie możesz cieszyć się moim szczęściem?
Ale jadę z wami.
Co tam chcesz robić? Odwiedzić matkę?
Czy co?
Coś wymyślę.
Znamy tam parę osób. Zadzwonię do kogoś.
Tak?
Nikt mi nie przychodzi do głowy.
Nie, ale jadę z wami i koniec.
Chciałabym to zrobić sama.
Nie.
Ten mały plecak ci wystarczy?
Tak.
Daję ci dwa dni.
Ach, tak?
No, może jeszcze weekend.
No dobra.
Muszę siku.
- Sorry, muszę do toalety. - Musi do toalety.
Przecież słyszał.
Musi się wysikać.
To już tu.
- Gotowa? - Widziałam.
Boże, zaczynam się bać.
Rozmyśliłaś się?
- A ty? - Wszystko ci pokażę.
- Jesteś tu. - Tak.
Kurczę, naprawdę to robimy.
- Jak ci się podoba? - Tak.
- Tak! - Tak!
To nasz ogród.
- Tak. A to? - To drzwi.
- Nasz domek. - Tak.
Nasze okno po lewej i prawej.
Jasne, spoko.
Sama wszystko wniosę, kutafony.
Zostaw to z przodu…
- Tak, stamtąd nie widać. - Ale tutaj…
Tak, wiem.
- Ty to namalowałeś? - Jak wszystko tutaj.
Co z nimi zrobisz?
Zaniosę do mojej drugiej narzeczonej?
Nie wyrzucaj wszystkiego.
Zrobię trochę miejsca.
Zmieści się.
A tu? To…? Aha.
- To…? - Łazienka.
- Możesz w niej siedzieć, ile chcesz. - Dobra.
Sam wyrzeźbiłem.
To musi być… Czekaj.
Jak tu spojrzysz…
Spójrz do góry! Spójrz na to! Co to jest?
Tak to ma wyglądać. Nie martw się, wyrzucę to.
Jeśli spojrzysz z tego miejsca…
Włożyć tutaj?
Co robisz?
Ale…
- Wystarczy? - Tak.
- Obu. - Obu.
Nie wytoczę się.
Chcemy przetestować restaurację. Dołączysz?
Przyjdzie Janosch.
Nie znam gościa.
No weź.
Nie.
Wymazałam z pamięci tę okropną wyspę.
Chciał was spiknąć, ale wybiłam mu to z głowy.
Często przechodziłem przez te wydmy.
Tam z tyłu była plaża.
- Dlatego nie musisz patrzeć. - Nie.
Wolę patrzeć na ciebie.
- Nie znam nikogo, kto ma płyty. - Ja też nie.
To Janosch.
- Co tam? - Co słychać?
Dani za kółkiem jest niezłym ziółkiem.
- Co tam? - Co tam?
Pamiętacie mojego kuzyna?
Nie.
Skręć w lewo. Tam był korek.
Jasne, panie Nawigatorze.
Pan Nawigator.
A co u ciebie?
Jak na razie całkiem nieźle.
- Wszystko gotowe? - Tak.
A wy? Zdenerwowani?
- Nie. - Trochę.
Cieszycie się?
Cieszymy się?
Uwaga! Cholera.
Wszytko już widziałyśmy. Wracajmy do domu.
Facet dla ciebie.
- A teraz się zamknij. - Fuj. Brzydal.
Ale pięknie.
Możesz mi podać oliwki? Podaj mi oliwki.
Proszę. Dip.
- Bomba. - Też chcesz?
Też przepyszne.
Chcecie sztućce? Czy jesz rękami?
Mogę prosić trochę chleba?
Boże.
Naprawdę to robimy?
- Zawsze możemy wyjść. - Nie.
W żadnym wypadku.
Spróbowaliście tych? Pychota.
Ostatnia rzecz, jakiej spróbuję.
- A ty? - Daj, stary.
- Można na tobie polegać. - Cholera.
Była Daniela.
Zauważyłam twój samochód.
Nie wiedziałam, że wróciłeś.
Tak…
kilka dni temu.
Siadaj.
Nie, dziękuję. Pójdę już.
Czemu mi nie powiedziałeś, że wracasz?
Ellin…
Przepraszam.
Sorry.
Żenujące.
Nie, to nie ona była żenująca.
Tego nie próbowałam.
Wyglądała na smutną.
- A co tam u ciebie, Paula? - Co?
Co robisz?
To i śmo.
Czyli co?
- Takie tam. - No powiedz.
Ja…
Tak?
Słyszałeś o granicach?
- Jasne. - Po prostu się tobą interesuje.
Paula nic nie robi.
No wiesz.
Co?
Zaczęłaś studia, oblałaś egzamin, a potem nada.
- Johanna? - Taka prawda.
Nie radzisz sobie.
No więc…
jak się zastanowić, robiłyśmy różne śmieszne rzeczy.
Raz na przykład założyłyśmy się,
która da radę przelecieć jednego gościa tygodniowo.
- Paula. - Rok ma 52 tygodnie…
Więc 52…
52 facetów.
Osób, ty heteronormatywny wsioku.
Pieprzyłyście się z 52 osobami w ciągu roku?
Nie zrobiłyśmy tego.
Owszem, zrobiłyśmy.
- Tak nie było. - Było.
- Jak wam poszło? - Dobrze.
- Świetnie. - Nie.
Tak.
Co to byli za ludzie?
Dobrzy.
Dobrzy ludzie.
Chcecie wiedzieć, kto wygrał?
- Nie. - Nie wiem.
No jasne.
Wiesz, jaka jesteś żenująca?
Ktoś do mnie dzwoni.
Telefonuję.
Nie, to moja sztuczka.
Czego chcesz?
Powiedz, upadłaś na głowę?
Musiałaś o tym gadać?
To był spoko zakład.
Miałyśmy niezły ubaw, pamiętasz?
20 lat temu.
- Dwa lata temu. - Paula?
Co z jego byłą?
Jaką byłą?
Nie zgrywaj się.
A co ma być?
Widzisz, że coś jest na rzeczy.
Dlaczego to robisz?
- Co? - Wszystko chrzanisz.
Co proszę?
Rany.
Jak tam teraz wrócę?
Tak samo, jak wyszłaś.
Zapomnij.
To się robi żałosne.
Możesz sobie iść?
Tak.
GRILL U GERRY’EGO KIOSK PRZY PRZYSTANI
- Przestraszyłeś mnie, stary. - Co tu robisz?
Spałaś tu?
To moje ciuchy?
- Zaraz spadam. - Dokąd?
- Urosłeś. - Dzieci dorastają. Cud życia.
Kiedy stałeś się luzakiem?
Więc teraz mogę cię odwiedzić?
Jasne. Zawsze możesz.
Miałam dużo na głowie.
Pewnie.
Kiedy ślub Jojo?
- Nic z tego nie będzie. - Czemu nie?
Odbiło jej.
Poza tym to jakaś bzdura.
To twoja najlepsza kumpela.
Zakład, że ślub się nie odbędzie?
Nie łapię.
Bo twój mózg nie jest jeszcze w pełni rozwinięty.
Ale może się jeszcze rozwinie.
Nie masz chłopaka albo jakiegoś hobby?
To mój chłopak.
Jesteś szurnięta.
Muszę lecieć.
- Odprowadzę cię. - Nie.
- Czemu nie? - Bo idę z tym gościem.
- Z nim? - Tak, z nim.
Miły gość.
Tak.
- A ty to kto? - Jeremy. Cześć.
Moja siorka. Właśnie szła się zabić.
Tak.
Basti dużo o tobie opowiadał.
Serio?
- Nieprawda. - Ale uwierzyła.
Musimy zmykać.
Salut, siostro.
Oczywiście.
- Nie, nie mówiłeś. - Wspomniałem o tym.
Nie musimy o tym mówić. Ja też zadałem ci proste pytanie.
Czemu nie chcesz odpowiedzieć? Zostaw to.
Czemu próbujesz zmieniać temat?
Ale tak właśnie było.
Więc nie mów, że nie.
Siedziałam obok!
Co tu robisz?
Przyszłam po rzeczy.
Wszystko gra?
Tak.
Jest super.
Co robi?
Idzie do pracy.
Jakiej?
Nie wiem dokładnie.
Rozmawiacie czasem czy tylko się pieprzycie?
W tej chwili tylko pieprzymy.
Przepraszam za wczoraj.
Wiesz, że naprawdę to zrobię?
Co?
Wyjdę za mąż.
Nie.
Myślę, że za niego nie wyjdziesz.
O co wam poszło?
Ludzie czasem się kłócą.
Paula, bez jaj.
Co wtedy zrobisz?
Po ślubie?
Przelecę fotografa ślubnego.
Nie, mam na myśli potem.
W mieszkaniu beze mnie.
A co mam robić?
Nie wiem.
Najpierw się chajtnij.
A potem zobaczymy.
Mam pomysł.
Chodźmy kupić suknię ślubną.
Poważnie?
Tak.
- Mówisz serio? - Jasne.
Ale mogę jeszcze zmienić zdanie.
Pauli.
Dzień dobry.
Urocze.
Pokaż.
Ale z ciebie głuptas.
- Patrz. Ta. - Jak nic.
- Sam kicz. - Prosta.
W tych okularach.
Tak bym wyszła za mąż.
Cześć, skarbie.
Boże.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Pocałuj mnie.
Pocałuję.
- Prawda? - Ładna.
Przymierzę.
Wychodzę!
- I co? - Przepięknie.
Wyjdź za mnie, Jojo. Na serio.
Witajcie.
Kurwa.
Paula, chodź tu.
- Wiedziałaś? - Nie.
Widzę po minie.
Nie.
Naprawdę nie.
- Chodźmy stąd. - Tak.
- Pomóż mi to ściągnąć. - Już.
- To jest zszyte. - Tutaj.
- Kurwa. - Kurwa.
Pomogę ci.
Dzięki.
Stój.
Co to jest? Żartujesz sobie?
Była już taka.
Ty jesteś…
Co tu robisz?
- Nic. Już wychodzimy. - Tak.
Musicie za to zapłacić.
To nie my, więc…
Nie jestem idiotką.
Gotówką?
Kartą?
Pasujecie do siebie.
Dwoje bezwzględnych dupków.
Dziękuję za zakupy.
Miłego dnia.
Czemu mnie tam zabrałaś?
Co?
Nie ściemniaj, Paula. Cały czas dziwnie się zachowujesz.
Nie.
To, co powiedziała, było dziwne.
Zresztą nieważne.
Jadę do domu.
Miałyśmy iść na drinka.
Na dziś mam dość. Podrzucić cię gdzieś?
Jojo, weź.
Przepraszam. Nie możemy o tym porozmawiać?
Nie, dziękuję.
Nie możesz choć raz zostać ze mną?
Mówiłam, że wracam do domu.
Czemu się tak wściekasz?
Czekaj.
Nie, zostań tutaj.
- Wyjdź, proszę. - Jojo!
Nie złość się tak.
Co tam?
Ten kiosk to jedyna fajna rzecz na wyspie.
Co się stało?
Że jej tak nie lubisz?
Rozumiem.
A ty?
Czemu ją tak lubisz?
Nie wiem.
To po prostu mój dom.
Moim domem jest Jojo.
Wszystko w porządku?
To mój wujek.
Razem z dziadkiem byli tu pierwszymi surferami.
Powaga?
To Paula.
- Chcesz browca? - Tak.
Nadal kłóci się z kolesiem z Francji,
który twierdzi, że był pierwszy, ale to nieprawda.
Dziadek surfował już w 1952 roku.
Widział w telewizji ludzi surfujących na deskach na Hawajach.
Tylko rodzina królewska mogła to wtedy robić.
Był ratownikiem, więc wziął deskę i poszedł surfować.
Lubisz surfować?
Szczerze?
Tak.
To porąbane.
Jak możesz tak myśleć?
Boję się morza.
Jesteś stąd.
Morze nas otacza.
Czemu się go boisz?
Nie wiem.
Zabawna jesteś.
Niby skąd to wiesz?
Pojęcia nie mam. A nie jesteś?
Jak możesz kogoś znać, póki go nie poznasz?
Intuicja?
- Lepiej już wrócę. - Teraz?
Tak.
Mogę u ciebie przekimać?
Nie sądzę.
Czemu nie?
Nie wiem.
Trzymaj się.
Basti?
Znowu ty?
Która godzina?
Dochodzi druga.
Mogłabym tylko spać.
Tak, to też forma zaprzeczenia.
- Wyglądasz chujowo. - Kim był ten gość?
Nie twoja sprawa.
Zabujałeś się?
To tylko student z wymiany.
I tak niedługo wyjedzie. Nie dam sobie złamać serca.
A ty?
Podobno coś cię łączy z Janoschem.
Nie.
Też nie dam sobie złamać serca.
Jesteśmy wyjątkowo mądrzy czy głupi?
Chodź tu.
Co tu robisz?
Szukałam cię.
Nie ściemniaj. Przed sklepem jego byłej?
Pokłóciłam się z nim.
Z kim?
Z papieżem.
Dlaczego?
Zapytałam go jeszcze raz o Ellin…
a on dziwnie zareagował, więc pomyślałam…
że ją zapytam.
Chcesz ją zapytać?
Czuję się podle.
- Dobry pomysł. - Nie, do dupy.
Jakbym go zdradzała, a nawet z nią nie gadałam.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Powiedz.
Nie mam pojęcia.
Tutaj wszystko jest inaczej.
Na poważnie.
Chcesz odwiedzić mamę?
Tak.
Mieliśmy szczęście, że trafiła na skałę.
Wyobraź sobie cały ten zamęt ze śliniakami i wycieraniem śliny.
Brawo, Ulrike!
Brawo,
mamo!
Wiesz, że skoczyła, bo nie wiedziała, jak wydostać się z małżeństwa.
To nie takie proste.
Nie?
Wiem, czego chcę.
To czemu ryczysz?
Bo się pokłóciliśmy.
To nic takiego.
Kogo chcesz oszukać?
Jesteś szczęśliwa tylko wtedy, gdy ja czuje się źle?
Jojo, to nie tak.
Po prostu chcę, byś uświadomiła sobie, co to za bagno.
Brawo, Jojo!
Pójdę już.
To wszystko?
Co masz na myśli?
Sama nie wiem.
W Berlinie pewnie cały czas tak robicie?
Tak.
Chyba tak.
Przyjdziesz do łóżka?
Przepraszam.
Czego chcesz?
Chciałam przeprosić.
Zapłaciłyście za sukienkę. W porządku.
Ale przepraszam za nasze zachowanie.
Teoretycznie wciąż jesteśmy razem.
Jak to?
Atakuj!
- Paula, czuję się okropnie. - Odwrót.
Odwrót.
Odwrót!
Ellin, co tu robisz?
Piłyście?
Tylko aperitif. Mały.
Możemy wejść?
- Też mogę wejść? - Proszę, pani. Zapraszam.
Mamy tyle żarcia.
Janosch przywiózł też dwie skrzynki wina.
Chodź, pokażę ci rybę.
- Musimy pogadać. - Ja…
Chwila, muszę tylko…
- O co chodzi? - Przyprowadziłam kogoś.
Aha, fajnie. Kogo?
Będziesz mnie nienawidzić,
ale nie szkodzi, bo może pewnego dnia mniej.
Co ty pleciesz?
Dani?
Tak.
Co tu robisz?
Przyprowadziłam ją.
Jasne.
Napijecie się czegoś?
- Nie. - Tak, chętnie.
Białego wina?
Pozwolisz na moment?
Tak, ale teraz nie bardzo.
To byłoby nieuprzejme.
Tak.
Cześć, jestem Jojo.
Napijesz się czegoś?
- Nie, dzięki. - Tak.
Daj jej kieliszek.
Ja to zrobię.
Proszę bardzo.
- Nie szkodzi. Przyniosę coś. - Nie, zostaw.
- Żaden problem. Gdzie jest wiadro? - Zostaw…
Jesteś jego służącą?
- Zostaw to. - To żaden problem.
Powiedz, gdzie jest wiadro.
Pod zlewem obok kosza!
Przyniosę.
Ellin, proszę…
Możesz mi wyjaśnić, czemu ją przyprowadziłaś?
Johanna, wyluzuj na chwilę.
Muszę z tobą porozmawiać.
- Ty ze mną? - Tak.
Cóż.
To było do przewidzenia. Możesz się zamknąć?
Co jest?
To…
Ellin, zostaw to.
- Ja to zrobię. - Ja.
- Ja to zrobię. - Ja też mogę.
- Zostaw. - Ja to zrobię.
Dobra.
No więc…
Usiądźmy.
Gdzie chcesz usiąść?
Daniel, co tu się dzieje?
Przepraszam.
Chciałem z tobą porozmawiać, ale nie w tym momencie.
Co tu się dzieje?
Za co dokładnie przepraszasz?
Za to, że nadal jesteście razem?
Co? To nieprawda.
- Kiedy ze mną zerwałeś? - Mówiłem, że potrzebuję przestrzeni.
Gdy się poznaliście, nadal był ze mną.
Gdy postanowiliście wziąć ślub, również był ze mną.
A gdy…
Gdy ktoś jedzie do Meksyku
i mówi, że potrzebuje przestrzeni, to przekaz jest jasny.
Nie.
Ciągle do mnie pisałeś.
To prawda?
Tak, bo…
jesteś dla mnie ważna.
To ciekawe.
I dlatego, że się o ciebie martwiłem.
Chcę, żebyś była szczęśliwa. Nie chcę cię krzywdzić.
Co to za gówno?
To niezbyt pomocne.
Miałem ci powiedzieć.
Kiedy?
Po tym absurdalnym weselu?
Nie rozumiem, czemu się tak wściekasz. To nie ma z tobą nic wspólnego.
Głupiś czy co?
Nie masz prawa się wtrącać.
Nie wtrącam się.
Chronię ją przed skurwielami jak ty!
Jaki masz, kurwa, problem?
Zostaw ją!
Nie.
Co to ma być?
Wasz związek opierał się na stercie gówna.
I żal mi Ellin.
Słucham?
Powinnaś mi podziękować.
Czemu mnie przy wszystkich ośmieszasz?
Bo nie słuchasz.
Ten koleś to dupek.
Pojmij to w końcu.
Nie potrzebuje cię.
Ja cię potrzebuję.
Paula, jesteś porąbana. Zdajesz sobie z tego sprawę?
Jesteś psycholką.
Wrakiem.
Obłąkanym szaleńcem.
Lubisz ściągać innych na dno?
Jara cię to?
Czego ty właściwie chcesz?
Co tu robisz?
Poukładaj swoje życie, a moje zostaw w spokoju!
Przestań się ciągle wtrącać, do cholery!
Pomóc ci?
Nie. Nic mi nie jest.
Chyba że masz dla mnie coś do picia?
Jasne.
- Skąd jesteście? - Z Danii.
Jestem Olli, a to Freja.
Jestem Paula, a to Horst Heiner.
Miło was poznać. Jesteście stąd?
Tak i nie.
Napijecie się z nami?
Mieliśmy zrobić rundkę na quadach.
Może dołączycie?
Tak.
Czemu nie? Uwielbiamy quady. Prawda, Horście Heinerze?
Co to quad?
Jutro wracamy do domu.
Potrzebuję cię.
Napisy: Monika Bartz