1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:20,208 --> 00:00:23,375
‎(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

4
00:00:31,666 --> 00:00:32,583
‎ศีลธรรม

5
00:00:34,041 --> 00:00:37,166
‎คือพฤติกรรมที่สังคมตัดสิน

6
00:00:38,083 --> 00:00:40,541
‎(บัวโนสไอเรส
‎อาร์เจนตินา)

7
00:00:40,625 --> 00:00:41,958
‎จริยธรรม

8
00:00:42,583 --> 00:00:46,375
‎คือพฤติกรรมที่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของคุณตัดสิน

9
00:00:47,625 --> 00:00:49,375
‎แต่ละคน

10
00:00:49,875 --> 00:00:52,083
‎ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาเกิดที่ไหนและเมื่อไหร่

11
00:00:52,166 --> 00:00:53,625
‎ขีดเส้นไว้

12
00:00:53,708 --> 00:00:56,875
‎และบอกว่าตรงนี้ถึงตรงนี้ดี
‎และตรงนี้ถึงตรงนี้เลว

13
00:00:58,250 --> 00:01:00,458
‎และสิ่งที่บ้าที่สุดของเรื่องนี้

14
00:01:00,541 --> 00:01:03,375
‎คือเมื่อคุณเข้าใกล้เส้นนั้น

15
00:01:07,916 --> 00:01:10,333
‎นั่นคือเหตุผลที่คุณตัดสินใจปล้นธนาคารเหรอ

16
00:01:11,916 --> 00:01:13,083
‎คุณทำมันทำไม

17
00:01:16,750 --> 00:01:18,291
‎ทำไมผมถึงปล้นธนาคารเหรอ

18
00:01:18,375 --> 00:01:19,708
‎นั่นเป็นคำถาม

19
00:01:20,541 --> 00:01:22,666
‎ที่ผมถามตัวเองหลายครั้ง

20
00:01:22,750 --> 00:01:26,500
‎ผมคิดว่าคำตอบที่สมเหตุสมผลที่สุดคือ

21
00:01:27,166 --> 00:01:29,458
‎ความสำคัญของความตาย

22
00:01:33,375 --> 00:01:35,708
‎ณ จุดหนึ่งในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ

23
00:01:35,791 --> 00:01:38,250
‎พวกเขาตระหนักว่าชีวิตถูกจำกัดอย่างมาก

24
00:01:38,333 --> 00:01:42,291
‎เพราะจู่ๆ เราก็ผ่านมาที่นี่และไม่ได้ทิ้งอะไรไว้

25
00:01:44,958 --> 00:01:47,958
‎ดังนั้นผมจึงเชื่อว่าความสำคัญของความตาย

26
00:01:48,041 --> 00:01:49,791
‎มีสองรูปแบบ

27
00:01:51,791 --> 00:01:53,041
‎เป็นเด็ก

28
00:01:53,583 --> 00:01:54,791
‎หรือไม่ก็เป็นศิลปะ

29
00:01:58,375 --> 00:02:00,375
‎นั่นคือสิ่งที่อยู่เหนือความตาย

30
00:02:00,458 --> 00:02:02,583
‎หนังสือที่คุณเขียน ภาพวาด

31
00:02:03,375 --> 00:02:04,666
‎พีระมิด

32
00:02:05,583 --> 00:02:07,458
‎การโจรกรรมที่มีศิลปะ

33
00:02:07,541 --> 00:02:11,125
‎ผมเชื่อว่าในแง่นี้ ความสำคัญของความตาย

34
00:02:11,208 --> 00:02:15,000
‎การตระหนักว่าชีวิตมีจำกัดก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่ง

35
00:02:15,083 --> 00:02:17,500
‎ที่นำผมมาสู่เรื่องนี้ด้วยเช่นกัน

36
00:02:18,333 --> 00:02:20,166
‎และตอนนี้ ไปชมข่าวกันครับ

37
00:02:22,250 --> 00:02:24,916
‎คนร้ายติดอาวุธหนักสี่คน

38
00:02:25,000 --> 00:02:28,208
‎เข้าไปในธนาคารโดยมีเจตนาที่จะปล้น

39
00:02:29,833 --> 00:02:34,291
‎เกิดความตึงเครียดอย่างมากในซาน อิซิโดร
‎ซึ่งมีสถานการณ์จับตัวประกัน

40
00:02:34,375 --> 00:02:38,208
‎หน่วยฟอลคอนเข้ามาไกล่เกลี่ย
‎และล้อมพื้นที่ไว้ เราถ่ายทอดสดจากที่นั่นค่ะ

41
00:02:38,291 --> 00:02:40,000
‎หน่วยฟอลคอนที่มีชื่อเสียง

42
00:02:40,083 --> 00:02:42,875
‎ไม่รู้เหรอว่าตู้เซฟอยู่ในห้องใต้ดิน

43
00:02:42,958 --> 00:02:44,958
‎ให้ผมพูดต่อเถอะ

44
00:02:45,041 --> 00:02:49,500
‎ตัวประกันทั้งหมดได้รับการปล่อยตัว
‎และไม่มีการจับกุมคนร้าย

45
00:02:49,583 --> 00:02:52,791
‎พวกเขากวาดเงินในตู้นิรภัยไป 143 ตู้

46
00:02:52,875 --> 00:02:55,250
‎เป็นเงิน 95 ล้านดอลลาร์

47
00:02:55,333 --> 00:02:58,416
‎พวกเขาอาจจะฉลาดมาก
‎แต่ไม่ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน

48
00:02:58,500 --> 00:03:02,208
‎พวกเขาก็จะมีเรื่องราวดีๆ
‎เล่าให้เพื่อนร่วมห้องขังในคุกฟัง

49
00:03:04,208 --> 00:03:08,208
‎การปล้นที่น่าทึ่งที่สุด
‎ในประวัติศาสตร์อาชญากรรมของอาร์เจนตินา

50
00:03:08,291 --> 00:03:11,750
‎บางคนเรียกมันว่า "การปล้นแห่งศตวรรษ"

51
00:03:12,708 --> 00:03:16,583
‎ตำรวจที่ไปยังที่เกิดเหตุบอกผมว่า
‎"พวกเขาหายไปอย่างไร้ร่องรอย"

52
00:03:19,750 --> 00:03:21,375
‎(สัมภาษณ์อาราอูโฆ เทค 11)

53
00:03:24,125 --> 00:03:25,791
‎- เอาเลย เฟร์
‎- อีกแล้วเหรอ

54
00:03:25,875 --> 00:03:27,458
‎บอกมาสิว่าอยากให้ผมพูดอะไร

55
00:03:27,541 --> 00:03:30,500
‎(เฟร์นันโด อาราอูโฆ
‎ศิลปิน)

56
00:03:30,583 --> 00:03:35,500
‎ปี 2003… ใช่ มันคือปี 2003
‎ผมเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก

57
00:03:35,583 --> 00:03:39,000
‎ถ้าคุณสำรวจทุกคน ผมคงเป็นคนที่มีความสุขที่สุด

58
00:03:42,291 --> 00:03:43,291
‎ผมเจอ

59
00:03:44,750 --> 00:03:45,750
‎เป้าหมายของผมแล้ว

60
00:03:47,666 --> 00:03:50,166
‎จู่ๆ ผมก็อยากทำงานศิลปะ

61
00:03:53,500 --> 00:03:58,125
‎สิ่งเดียวที่ผมต้องการเพื่อทำมัน
‎คือสตูดิโอขนาด 50 ตารางเมตร

62
00:04:00,500 --> 00:04:06,583
‎ที่ที่สร้างขึ้นเพื่อทำให้ความรู้สึกของผมรุนแรงขึ้น

63
00:04:08,708 --> 00:04:10,416
‎ในตอนนั้น

64
00:04:11,000 --> 00:04:12,500
‎ทัศนศิลป์

65
00:04:13,625 --> 00:04:15,166
‎ศิลปะการต่อสู้

66
00:04:15,958 --> 00:04:17,500
‎ศิลปะกัญชา…

67
00:04:23,000 --> 00:04:24,500
‎ผมกำลังเขียนหนังสือ

68
00:04:24,583 --> 00:04:27,875
‎เกี่ยวกับประโยชน์ของกัญชา
‎และการปลูกมันไว้ในบ้าน

69
00:04:49,416 --> 00:04:51,041
‎มันเป็นวันหยุดทั้งปี

70
00:04:51,125 --> 00:04:54,208
‎เต็มไปด้วยการทดลองและความบ้าคลั่งมากมาย

71
00:04:57,458 --> 00:04:58,708
‎ผมพบว่าตัวเองตกอยู่ในภาวะ

72
00:04:58,791 --> 00:05:01,041
‎ที่ผมไม่รู้ว่าเป็นกลางวันหรือกลางคืน

73
00:05:02,791 --> 00:05:06,166
‎ผมวาดภาพ
‎เขียนหนังสือเกี่ยวกับการปลูกกัญชาในบ้าน

74
00:05:06,250 --> 00:05:07,416
‎ควบคุมมัน

75
00:05:14,250 --> 00:05:18,083
‎ผมเจอเป้าหมายแล้วและผมก็ชอบมัน

76
00:05:22,166 --> 00:05:25,041
‎สิ่งที่ผมนึกไม่ถึง

77
00:05:25,125 --> 00:05:29,375
‎ก็คือหลังจากที่ปลูกต้นไม้พวกนี้ไว้ในบ้าน

78
00:05:31,708 --> 00:05:35,916
‎ผมจะพบการเปิดเผยที่สำคัญมาก

79
00:06:05,208 --> 00:06:06,458
‎และ…

80
00:06:08,916 --> 00:06:10,666
‎ผมก็ตัดสินใจปล้นธนาคาร

81
00:06:17,958 --> 00:06:19,833
‎ผมยังไม่รู้ว่าจะปล้นยังไง

82
00:06:21,833 --> 00:06:23,375
‎แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอน

83
00:06:24,250 --> 00:06:27,083
‎มันต้องมีศิลปะอยู่บ้าง

84
00:06:34,416 --> 00:06:37,958
‎และความคิดนั้นก็เริ่มครอบงำผม

85
00:06:38,041 --> 00:06:40,875
‎จนถึงจุดที่มันแบบว่า "ช่างหัวการวาดภาพปะไร"

86
00:06:40,958 --> 00:06:43,791
‎และสิ่งเดียวที่ผมทำตั้งแต่นั้น
‎ตลอด 24 ชั่วโมงทุกวัน

87
00:06:43,875 --> 00:06:47,583
‎คือคิดว่าจะปล้นธนาคารยังไง

88
00:06:50,833 --> 00:06:55,375
‎(ซาน โฆเซ เด มาโย
‎อุรุกวัย)

89
00:07:02,125 --> 00:07:04,166
‎ผมชื่อลูอิส มาริโอ บิเตตเต เซยาเนส

90
00:07:05,750 --> 00:07:08,125
‎ผมเป็นชาวอุรุกวัย อายุ 65 ปี

91
00:07:12,208 --> 00:07:14,583
‎ผมเกิดในบ้านที่มีนิสัยความเคยชินที่ดี

92
00:07:15,125 --> 00:07:17,375
‎และมีเศรษฐกิจที่ดีมาก

93
00:07:19,083 --> 00:07:21,291
‎ผมนิยามตัวเองว่าเป็นนักย่องเบา

94
00:07:21,375 --> 00:07:22,958
‎นักย่องเบาคืออะไรครับ

95
00:07:23,041 --> 00:07:25,166
‎นักย่องเบารู้เรื่องเพชรพลอยน้อยมาก

96
00:07:25,250 --> 00:07:28,000
‎รู้เรื่องกุญแจน้อยมาก และก็รู้เรื่องศิลปะน้อยมาก

97
00:07:28,083 --> 00:07:29,666
‎รู้ทุกอย่างน้อยมาก

98
00:07:31,791 --> 00:07:35,666
‎ถึงแม้ความผิดครั้งแรกของผม
‎จะไม่เกี่ยวกับการปล้น

99
00:07:36,750 --> 00:07:39,250
‎ผมก็ได้รู้จักคุก คุกจริงๆ

100
00:07:39,333 --> 00:07:43,625
‎และทุกคนที่รู้จักคุก
‎เมื่อพวกเขาออกจากคุกก็จะไม่เหมือนเดิม

101
00:07:43,708 --> 00:07:45,833
‎คุณได้เรียนรู้อาชญากรรมทุกรูปแบบ

102
00:07:45,916 --> 00:07:48,166
‎และคุณก็จะกลายเป็นอาชญากร

103
00:07:48,958 --> 00:07:49,791
‎รูฟี

104
00:07:50,291 --> 00:07:51,125
‎รูเฟียน

105
00:07:52,083 --> 00:07:52,916
‎ชาร์ลอตต์

106
00:07:54,833 --> 00:07:59,208
‎วันหนึ่งผมเดินทางระยะใกล้ๆ
‎และพูดว่า "ฉันจะไม่กลับมาอีกแล้ว"

107
00:07:59,291 --> 00:08:01,666
‎ผมเดินทางไปสาธารณรัฐอาร์เจนตินา

108
00:08:08,458 --> 00:08:13,666
‎ผู้ที่ลี้ภัยไปต่างประเทศทำอะไรเหรอ

109
00:08:15,291 --> 00:08:17,166
‎เขาติดต่อกับอาชญากร

110
00:08:17,250 --> 00:08:20,125
‎(ลูอิส มาริโอ บิเตตเต
‎นักแสดง)

111
00:08:24,958 --> 00:08:27,250
‎ณ จุดหนึ่ง เราทุกคนอาจจะ

112
00:08:27,333 --> 00:08:29,875
‎คิดเรื่องปล้นธนาคารก็ได้

113
00:08:29,958 --> 00:08:33,416
‎เราดูหนัง แต่ความคิดนี้เริ่มครอบงำ

114
00:08:34,958 --> 00:08:36,916
‎ผมต้องพูดให้ใครสักคนฟัง

115
00:08:38,875 --> 00:08:40,583
‎แล้วผมก็พูดให้จิตแพทย์ของผมฟัง

116
00:08:42,666 --> 00:08:47,541
‎ผมจำได้ว่าสิ่งแรกที่ผมพูดกับฆอร์เฆคือ
‎"ผมจะปล้นธนาคาร"

117
00:08:47,625 --> 00:08:49,041
‎"ทำไมต้องเป็นธนาคาร"

118
00:08:49,125 --> 00:08:51,416
‎ถ้าไม่ใช่ธนาคารก็คงเป็นคาสิโน

119
00:08:51,500 --> 00:08:53,250
‎ไปที่นั่น คาสิโน…

120
00:08:53,875 --> 00:08:55,750
‎ผมไม่ได้ต่อต้านทุนนิยม

121
00:08:55,833 --> 00:08:59,333
‎สำหรับผมแล้ว มันเป็นระบบที่ดีมาก

122
00:08:59,416 --> 00:09:02,291
‎สิ่งเดียวก็คือผมอยากมีธุรกิจใหญ่ๆ

123
00:09:02,375 --> 00:09:04,458
‎ผมจะไม่ก่อตั้งธนาคาร

124
00:09:04,541 --> 00:09:07,750
‎ผมจะปล้นมัน อย่างที่เบรชต์พูด

125
00:09:13,416 --> 00:09:16,916
‎ตอนนั้นเขาคิดว่า
‎มันเป็นอาการหลงผิดเพราะฤทธิ์กัญชา

126
00:09:17,000 --> 00:09:19,708
‎ความคิดทั้งหมดที่เขาได้ฟังผมเล่า

127
00:09:19,791 --> 00:09:23,250
‎เขาพูดว่า "โอเค ไม่เป็นไร
‎ทิ้งความคิดนั้นไว้ที่นี่ก่อน"

128
00:09:26,333 --> 00:09:30,041
‎ผมเลยเริ่มหาธนาคารก่อน

129
00:09:30,666 --> 00:09:32,625
‎ผมอาศัยอยู่ที่อากัสซูโซ

130
00:09:32,708 --> 00:09:36,791
‎ที่ที่ผมเกิดและเติบโตมา

131
00:09:38,666 --> 00:09:41,916
‎มีธนาคารแห่งหนึ่งบนถนนลิเบร์ตาดอร์ตัดเปรู

132
00:09:42,000 --> 00:09:44,083
‎ผมพูดว่า "ธนาคารนี้แหละ"

133
00:09:46,666 --> 00:09:49,041
‎ธนาคารอากัสซูโซ ริโอ

134
00:10:22,500 --> 00:10:25,250
‎ผมชื่อรูเบ็น เด ลา ตอร์เร คนเรียกผมว่าเบโต

135
00:10:26,208 --> 00:10:28,416
‎ผมเกิดในย่านกอนสติตูซิออน

136
00:10:28,500 --> 00:10:30,333
‎ผมเรียนที่โรงเรียนคาทอลิก

137
00:10:32,166 --> 00:10:34,750
‎ผมอยู่ที่นั่นจนอายุ 12
‎ผมเป็นเด็กผู้ช่วยในโบสถ์ด้วยซ้ำ

138
00:10:34,833 --> 00:10:38,291
‎ช่วยพิธีมิสซาและทุกอย่าง แต่พอผมออกจากโบสถ์

139
00:10:38,375 --> 00:10:42,083
‎เราจะออกไปก่อเรื่องกับเพื่อนๆ เพราะพวกเขา

140
00:10:42,166 --> 00:10:43,416
‎เหมือนผมมากทีเดียว

141
00:10:44,750 --> 00:10:48,458
‎ทุกอย่างเริ่มจากการผจญภัย

142
00:10:48,541 --> 00:10:50,458
‎ต่อมามันก็กลายเป็นนิสัย

143
00:10:50,541 --> 00:10:53,458
‎และทำต่อไปจนกระทั่งเราขโมยรถยนต์

144
00:10:53,541 --> 00:10:56,458
‎ตำรวจจับผมได้แล้วผมก็ติดคุกเดโบโต

145
00:10:56,541 --> 00:10:59,000
‎และผมถูกขังคุกกับคนบางคนที่เลวร้ายกว่าผม

146
00:10:59,083 --> 00:11:01,000
‎คนขโมยปืน

147
00:11:01,083 --> 00:11:05,625
‎โจมตีและก็ยิงแบบคอมมานโด

148
00:11:05,708 --> 00:11:07,916
‎เอาเป็นว่าผมร่วมแก๊งกับพวกเขา

149
00:11:10,750 --> 00:11:14,041
‎การขโมยและอาชญากรรมกลายเป็นเรื่องรอง

150
00:11:14,916 --> 00:11:15,958
‎มันเหมือน

151
00:11:16,791 --> 00:11:20,250
‎การเติมเต็มช่องว่าง ไม่รู้สิ
‎แต่มันเป็นสิ่งที่ผมขาดไป

152
00:11:20,333 --> 00:11:23,916
‎(เบโต เด ลา ตอร์เร
‎นักเลง)

153
00:11:24,000 --> 00:11:25,333
‎เราสามารถปล้นธนาคารได้

154
00:11:25,833 --> 00:11:28,291
‎ทั้งตอนที่มันเปิดหรือตอนที่มันปิด

155
00:11:28,375 --> 00:11:29,666
‎(กระทรวงยุติธรรม
‎เอฟบีไอ)

156
00:11:29,750 --> 00:11:30,958
‎(การปล้นธนาคาร)

157
00:11:31,041 --> 00:11:33,083
‎ตอนมันเปิด นั่นหมายถึงบุกเข้าไป

158
00:11:34,458 --> 00:11:35,791
‎กับปืน…

159
00:11:35,875 --> 00:11:38,416
‎เอามือไว้ที่หลังหัว ห้ามเอามือลง

160
00:11:38,500 --> 00:11:40,416
‎แล้วพยายามไปที่ห้องนิรภัย

161
00:11:40,500 --> 00:11:43,500
‎- ไปเลย
‎- สิ่งที่เป็นไปไม่ได้

162
00:11:43,583 --> 00:11:47,583
‎พนักงาน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
‎พวกเขามีปุ่มแจ้งเหตุฉุกเฉิน

163
00:11:50,708 --> 00:11:53,333
‎และโดยอัตโนมัติ หลังจากนั้นไม่กี่นาที

164
00:11:54,000 --> 00:11:58,125
‎คุณก็ถูกล้อมและแม้แต่เหรียญคุณก็เอาไปไม่ได้

165
00:12:01,000 --> 00:12:02,458
‎การใช้ปืน

166
00:12:02,541 --> 00:12:07,708
‎ไม่ใช่สไตล์ของผมแล้ว
‎สำหรับสิ่งที่ผมพยายามจะทำ

167
00:12:07,791 --> 00:12:09,583
‎ซึ่งเป็นสิ่งที่มีศิลปะปราศจากความรุนแรง

168
00:12:12,791 --> 00:12:16,166
‎เห็นชัดว่าผมใช้อีกทางเลือกหนึ่ง ตอนที่มันปิด

169
00:12:18,125 --> 00:12:22,500
‎ตอนที่มันปิด วิธีที่จะทำมันคือการเจาะรู

170
00:12:22,583 --> 00:12:24,958
‎และนี่คือความคิดที่ผมริเริ่ม

171
00:12:25,041 --> 00:12:28,291
‎เวลาคุณคิดอะไรแบบนี้
‎คุณโทรถามเพื่อนคุณไม่ได้ว่า

172
00:12:28,375 --> 00:12:31,083
‎"อยากทำแบบนี้ไหม" สมมติว่าไม่อยาก

173
00:12:31,166 --> 00:12:33,291
‎คุณต้องหาคนที่เหมาะสม

174
00:12:33,375 --> 00:12:36,458
‎คำขวัญของผมคือ "สติปัญญาเหนือกว่าดินปืน"

175
00:12:37,500 --> 00:12:39,250
‎เซบาสเตียน การ์เซีย โบลสเตร์

176
00:12:51,291 --> 00:12:53,666
‎ผมชื่อเซบาสเตียน การ์เซีย โบลสเตร์

177
00:12:53,750 --> 00:12:55,833
‎ผมไม่รู้ว่าทำไม

178
00:12:56,875 --> 00:12:58,541
‎แต่พวกเขาเรียกผมว่า "วิศวกร"

179
00:12:58,625 --> 00:13:01,833
‎(เซบาสเตียน การ์เซีย โบลสเตร์
‎วิศวกร)

180
00:13:03,333 --> 00:13:08,083
‎ผมอยู่ในมาร์ติเนซมาทั้งชีวิต
‎เป็นครอบครัวชนชั้นกลางธรรมดาๆ

181
00:13:10,083 --> 00:13:11,458
‎ผมเห็นอุปกรณ์ชิ้นหนึ่ง

182
00:13:11,541 --> 00:13:15,166
‎และคิดว่าจะทำยังไงให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีขึ้น

183
00:13:15,250 --> 00:13:17,500
‎หรือมีพลังมากขึ้น มีกำลังแรงขึ้น

184
00:13:20,291 --> 00:13:24,166
‎ผมจบมัธยมปลาย เรียนช่างไฟฟ้า

185
00:13:24,250 --> 00:13:26,500
‎แล้วก็เริ่มเรียนวิศวกรรม ผมลาออก

186
00:13:27,166 --> 00:13:29,083
‎ผมเปิดอู่ซ่อมมอเตอร์ไซค์

187
00:13:29,166 --> 00:13:33,875
‎จากอู่ซ่อมมอเตอร์ไซค์ ผมเปลี่ยนมันจนกลายเป็น

188
00:13:33,958 --> 00:13:36,375
‎อู่ซ่อมเจ็ตสกีอย่างเดียวโดยเฉพาะ

189
00:13:39,458 --> 00:13:42,541
‎เฟร์นันโดเรียนที่เดียวกับผม
‎โรงเรียนเทคนิคซาน อิซิโดร

190
00:13:42,625 --> 00:13:44,500
‎เขาแก่กว่าผมหนึ่งปี

191
00:13:44,583 --> 00:13:48,791
‎เรากลายเป็นเพื่อนกัน
‎เราไปเที่ยวพักผ่อนด้วยกัน

192
00:13:50,958 --> 00:13:54,041
‎เฟร์นันโดแนะนำให้ผมทำมัน

193
00:13:54,125 --> 00:13:57,291
‎ผมไม่ขโมยของ ผมไม่เคยขโมย

194
00:13:58,791 --> 00:14:01,583
‎แต่ปล้นธนาคารก็ดีเหมือนกัน

195
00:14:01,666 --> 00:14:05,375
‎เอาเงินเก็บของเราคืนมา ฉันทำงานมาทั้งชีวิต

196
00:14:05,458 --> 00:14:09,500
‎ครอบครัวผมเดือดร้อนเพราะธนาคารเสมอ

197
00:14:11,708 --> 00:14:12,666
‎การขโมยเป็นสิ่งไม่ดี

198
00:14:12,750 --> 00:14:16,791
‎แต่การขโมยจากธนาคาร
‎ที่ทำร้ายผู้คนมากมายก็ไม่แย่นัก

199
00:14:17,375 --> 00:14:19,250
‎เขาพูดให้ผมฟัง

200
00:14:19,333 --> 00:14:21,750
‎และผมก็ไม่ได้พูดว่า "ไม่ นาย…"

201
00:14:21,833 --> 00:14:26,750
‎ไม่ นายต้องการอะไรก็ตาม
‎ที่เกี่ยวกับเทคนิคหรือกลไก

202
00:14:26,833 --> 00:14:28,625
‎วางใจให้ฉันทำมันได้เลย

203
00:14:28,708 --> 00:14:30,708
‎มีข้อแม้อย่างหนึ่งคือฉันไม่เสี่ยง

204
00:14:30,791 --> 00:14:32,625
‎ถ้ามันไม่สมบูรณ์แบบ

205
00:14:33,666 --> 00:14:34,916
‎ฉันไม่เอาด้วย

206
00:14:41,333 --> 00:14:44,416
‎ผมจะเช่าบ้านที่อยู่ห่างออกไปสี่ช่วงตึก

207
00:14:44,500 --> 00:14:49,375
‎ขุดอุโมงค์ไปที่ชั้นใต้ดินของธนาคาร

208
00:14:50,250 --> 00:14:53,583
‎เพราะห้องนิรภัยอยู่ข้างล่างนั่น

209
00:14:54,500 --> 00:14:57,750
‎แต่มันไม่ง่ายขนาดนั้น ถ้ามันถล่มทับผมล่ะ

210
00:14:59,250 --> 00:15:00,125
‎เพราะ…

211
00:15:00,958 --> 00:15:02,583
‎ไม่เอาน่า พูดตามตรงนะ

212
00:15:02,666 --> 00:15:04,333
‎ผมไม่เคยขุดรูเลย

213
00:15:04,416 --> 00:15:06,750
‎นอกจากขุดหลุมปลูกกัญชา

214
00:15:09,833 --> 00:15:12,416
‎ในขณะเดียวกัน ผมก็รู้ว่า

215
00:15:12,500 --> 00:15:15,791
‎เมื่อคุณเข้าไปข้างใน
‎มีเซ็นเซอร์จับความเคลื่อนไหว

216
00:15:17,083 --> 00:15:20,750
‎ผมใช้เวลาหลายเดือน
‎เพื่อหาคำตอบว่ามันทำงานยังไง

217
00:15:21,375 --> 00:15:24,000
‎ผมออกแบบชุดที่จะผ่านมันไปได้

218
00:15:29,083 --> 00:15:30,166
‎มันได้ผล

219
00:15:30,250 --> 00:15:33,125
‎นายแคตเทอร์พิลลาร์จึงถือกำเนิดขึ้น

220
00:15:36,041 --> 00:15:41,291
‎แต่การผ่านระบบเซ็นเซอร์
‎จับความเคลื่อนไหวไม่ใช่เรื่องสำคัญ

221
00:15:41,375 --> 00:15:42,791
‎มันสำคัญที่ห้องนิรภัย

222
00:15:45,166 --> 00:15:49,166
‎ความบ้าคลั่งนี้ที่ผมมั่นใจว่าจะแก้ปัญหาได้

223
00:15:50,041 --> 00:15:51,458
‎มันซับซ้อนมากทีเดียว

224
00:15:51,541 --> 00:15:54,583
‎ผมเลยใจสลาย

225
00:15:56,000 --> 00:15:59,125
‎ณ จุดหนึ่ง ผมพูดว่ามันทำไม่ได้

226
00:15:59,208 --> 00:16:00,375
‎ไม่มีทางทำมันได้เลย

227
00:16:11,666 --> 00:16:15,500
‎ผมเศร้าใจมาก

228
00:16:18,875 --> 00:16:24,250
‎ผมลงทุนทั้งเวลา ความรู้ และเงินซื้อของ

229
00:16:35,166 --> 00:16:38,333
‎และมันก็ยังไม่ได้ผล

230
00:16:40,541 --> 00:16:41,958
‎ผมคิดหาวิธีไม่ได้

231
00:17:24,875 --> 00:17:27,333
‎ความหวังเกิดขึ้นอีกครั้ง

232
00:17:27,416 --> 00:17:29,791
‎ความคิดใหม่เกิดขึ้น

233
00:17:33,083 --> 00:17:35,666
‎โดยอัตโนมัติ ตอนตีสาม

234
00:17:35,750 --> 00:17:40,083
‎ผมออกไปหาร้านอินเทอร์เน็ต เพื่อหาดูออนไลน์

235
00:17:40,166 --> 00:17:44,000
‎ว่ามีใครเคยคิดแบบนี้มาก่อนหรือไม่

236
00:17:45,416 --> 00:17:47,833
‎มันกล้าหาญกว่าเยอะเลย

237
00:17:48,833 --> 00:17:51,875
‎เป็นการกระทำที่ทะเยอทะยานมาก

238
00:17:54,833 --> 00:17:57,291
‎และความคิดนั้นก็ง่ายมาก

239
00:18:00,541 --> 00:18:03,333
‎เป็นการผสมผสานวิธีการสองอย่าง

240
00:18:03,416 --> 00:18:05,708
‎ตอนธนาคารปิดและตอนที่มันเปิด

241
00:18:06,958 --> 00:18:08,375
‎เข้าไป

242
00:18:09,083 --> 00:18:12,125
‎จำลองการปล้นแบบรวดเร็ว
‎ไปที่เคาน์เตอร์รับจ่ายเงิน

243
00:18:12,208 --> 00:18:15,416
‎รอตำรวจมาล้อมเรา

244
00:18:16,208 --> 00:18:19,916
‎และใช้อุโมงค์ ไม่ใช่เข้าไป แต่เพื่อหนีออกมา

245
00:18:27,750 --> 00:18:32,250
‎ไม่เคยมีใครทำอะไรแบบนี้มาก่อน

246
00:18:34,250 --> 00:18:35,166
‎และ…

247
00:18:36,125 --> 00:18:41,000
‎เมื่อคุณเป็นผู้บุกเบิก
‎คุณมีโอกาสมากที่จะประสบความสำเร็จ

248
00:18:41,083 --> 00:18:43,791
‎เพราะคนยังไม่พร้อมสำหรับสิ่งใหม่

249
00:18:43,875 --> 00:18:46,208
‎ก่อนหน้านี้ผมมีความสุขมากตอนที่ผมค้นพบว่า

250
00:18:46,291 --> 00:18:49,250
‎งานศิลปะและสตูดิโอ 50 ตารางเมตร
‎ออกมาดีสำหรับผม

251
00:18:49,333 --> 00:18:51,708
‎แต่นี่เป็นส่วนหนึ่งของการสร้างสรรค์นั้น

252
00:18:56,875 --> 00:18:59,500
‎เฟร์นันโดมาบอกผมว่า

253
00:18:59,583 --> 00:19:02,416
‎"นี่ ฉันคิดออกแล้วว่าจะทำมันยังไง"

254
00:19:02,500 --> 00:19:08,250
‎ทุกปัญหาที่เรามีอยู่
‎เราต้องประเมินความเป็นไปได้หลายอย่าง

255
00:19:08,333 --> 00:19:09,708
‎จากมุมมองของเขา

256
00:19:09,791 --> 00:19:10,875
‎จากมุมมองของผม

257
00:19:10,958 --> 00:19:13,041
‎อย่างกับมันเป็นหนัง

258
00:19:13,125 --> 00:19:17,166
‎เหมือนมันเป็นความคิด
‎ที่จะสร้างบางอย่างขึ้นในอนาคต

259
00:19:17,250 --> 00:19:19,000
‎เราจะทำแบบนี้และแบบนี้

260
00:19:19,083 --> 00:19:21,416
‎สิ่งที่ผมทำตอนนั้นก็คือ…

261
00:19:22,166 --> 00:19:26,666
‎พื้นทางตอนเหนือของอากัสซูโซทำจากอะไร

262
00:19:26,750 --> 00:19:29,166
‎นั่นคือจุดที่ผมเริ่มตรวจสอบ

263
00:19:29,250 --> 00:19:36,208
‎ผมจำได้ว่ามีคนงานบางคน
‎กำลังทำอุโมงค์ระบายน้ำในโอลิโบส

264
00:19:36,291 --> 00:19:40,541
‎ผมพูดว่า "สวัสดี สบายดีไหม
‎ผมเป็นนักเรียนสถาปัตยกรรม"

265
00:19:40,625 --> 00:19:43,791
‎"ขอถามอย่างหนึ่งนะ นี่มันไม่ถล่มเหรอ"

266
00:19:45,250 --> 00:19:51,166
‎เขาพูดว่า "ไม่หรอก ยิ่งลึกก็ยิ่งถล่มยาก"

267
00:19:52,375 --> 00:19:53,375
‎โอเค

268
00:19:54,375 --> 00:19:58,625
‎ตอนออกจากที่นั่น ผมสังเกตเห็นแผ่นกลมๆ
‎ที่งานก่อสร้างวางทิ้งไว้บนถนน

269
00:20:03,541 --> 00:20:04,541
‎วันรุ่งขึ้น

270
00:20:05,458 --> 00:20:06,666
‎ผมไปที่ถนนเปรูทันที

271
00:20:07,541 --> 00:20:10,375
‎ผมเห็นแผ่นกลมๆ ใหญ่ขนาดนี้

272
00:20:11,416 --> 00:20:12,750
‎ผมเห็นอีกแผ่น

273
00:20:13,708 --> 00:20:15,125
‎ไม่อยากเชื่อเลย

274
00:20:16,041 --> 00:20:20,125
‎แผ่นกลมๆ แบบเดียวกับที่
‎ผมเห็นที่ไซต์ก่อสร้างในโอลิโบส

275
00:20:20,958 --> 00:20:24,666
‎แผ่นกลมๆ ที่อยู่ห่างกันทุกสิบเมตร

276
00:20:25,500 --> 00:20:29,958
‎บนถนนเปรูซึ่งอยู่ใกล้ๆ ธนาคาร

277
00:20:30,583 --> 00:20:35,041
‎บอกผมว่ามีอุโมงค์ระบายน้ำอยู่ข้างล่าง

278
00:20:48,291 --> 00:20:51,500
‎แล้วผมก็พบปลายอุโมงค์ระบายน้ำ

279
00:20:52,083 --> 00:20:54,416
‎ห่างจากธนาคารสิบช่วงตึก

280
00:21:28,666 --> 00:21:32,416
‎ผมเดินเข้าไปประมาณ 100 เมตรและก็พบ

281
00:21:33,250 --> 00:21:38,125
‎อุโมงค์กลมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางหกเมตร

282
00:21:38,208 --> 00:21:42,375
‎ซึ่งทอดยาวอยู่ใต้เมือง

283
00:21:48,583 --> 00:21:50,958
‎เป็นภาพที่น่าทึ่งจริงๆ

284
00:22:44,000 --> 00:22:46,250
‎และนั่นคือจุดเริ่มต้นของขั้นตอนใหม่

285
00:22:49,083 --> 00:22:51,291
‎ที่เรียกว่า "โครงการโดนาเทลโล"

286
00:22:58,333 --> 00:23:01,708
‎โดนาเทลโล
‎ไม่ได้ตั้งตามชื่อศิลปินยุคเรอเนสซองส์

287
00:23:01,791 --> 00:23:04,125
‎แต่ตั้งชื่อตามเต่านินจา

288
00:23:04,208 --> 00:23:06,791
‎พวกเขาใช้ศิลปะการต่อสู้อยู่ในท่อระบายน้ำ

289
00:23:06,875 --> 00:23:08,750
‎และมีสีเขียวเหมือนกัญชา

290
00:23:08,833 --> 00:23:15,333
‎(โครงการโดนาเทลโล)

291
00:23:15,416 --> 00:23:20,333
‎ถ้าคุณเดินไป 20 นาทีในอุโมงค์มืดๆ

292
00:23:20,416 --> 00:23:23,000
‎แล้วจู่ๆ ผมเรียกคุณหยุด
‎แล้วก็ถามว่า "คุณอยู่ที่ไหน"

293
00:23:23,083 --> 00:23:25,125
‎ผมจะไปรู้ได้ยังไง มันต้องวัดระยะ

294
00:23:36,916 --> 00:23:39,041
‎หนึ่ง สอง

295
00:23:40,458 --> 00:23:43,041
‎สาม สี่…

296
00:23:43,125 --> 00:23:45,458
‎สิบเอ็ด สิบสอง…

297
00:23:45,541 --> 00:23:48,208
‎ยี่สิบสี่ ยี่สิบห้า…

298
00:23:48,833 --> 00:23:51,416
‎ผมไม่เคยรู้ว่า

299
00:23:52,208 --> 00:23:54,833
‎ผมจะต้องเรียนโคแทนเจนต์ของอะไรสักอย่าง

300
00:23:54,916 --> 00:23:56,875
‎จนผมตัดสินใจปล้นธนาคาร ไม่น่าเชื่อจริงๆ

301
00:24:00,750 --> 00:24:04,500
‎เหมือนทุกอย่างที่ผมเรียนมาในชีวิต
‎มันกระจายเกลื่อนเต็มไปหมด

302
00:24:04,583 --> 00:24:07,125
‎แล้วจู่ๆ มันก็มารวมกัน

303
00:24:07,875 --> 00:24:09,750
‎โคแทนเจนต์ให้ผลลัพธ์กับผม

304
00:24:10,541 --> 00:24:12,250
‎มุม 69 องศาที่เลี่ยงไม่ได้

305
00:24:12,333 --> 00:24:15,291
‎และระยะห่างจากด้านตรงข้ามมุมฉาก 15 เมตร

306
00:24:15,375 --> 00:24:18,583
‎(ท่อระบายน้ำ 69 องศา)

307
00:24:18,666 --> 00:24:20,666
‎(อุโมงค์ 15 เมตร)

308
00:24:20,750 --> 00:24:23,375
‎(ห้องข้างบน
‎ชั้นใต้ดิน)

309
00:24:24,708 --> 00:24:29,500
‎เฟร์นันโดกับผมทำขั้นตอนแรกทั้งหมด

310
00:24:32,625 --> 00:24:36,916
‎เราเริ่มขุดช่องแรกด้วยหมุดและใช้ไฟส่อง

311
00:24:39,625 --> 00:24:42,458
‎อย่างเช่น เพื่อทำให้เป็นรูแบบนี้

312
00:24:42,541 --> 00:24:45,791
‎ขนาดเท่าก้นขวดสองลิตร มันใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง

313
00:24:48,416 --> 00:24:49,250
‎เป็นไปไม่ได้เลย

314
00:24:49,333 --> 00:24:52,708
‎ผมเลยเอาเครื่องปั่นไฟ 220 โวลต์มา

315
00:24:52,791 --> 00:24:55,875
‎และใช้สว่านไฟฟ้านิวเมติกเจาะ

316
00:24:55,958 --> 00:24:58,708
‎(ห้องข้างล่าง
‎สองเมตร)

317
00:24:58,791 --> 00:25:00,583
‎(ท่อระบายน้ำ)

318
00:25:02,375 --> 00:25:05,666
‎ต่อมาเราก็รู้ว่าไม่มีเงินแล้ว

319
00:25:05,750 --> 00:25:08,333
‎และเราก็ไม่มีเวลาทำมันจริงๆ

320
00:25:08,416 --> 00:25:15,000
‎เราต้องการใครสักคนมาช่วยเรา
‎ทั้งการเงินและลงมือทำด้วย

321
00:25:15,083 --> 00:25:17,500
‎และผู้เข้าร่วมคนที่สองคือด็อค

322
00:25:17,583 --> 00:25:21,166
‎อีกครั้งนะ ฉันไม่ต้องการฮีโร่

323
00:25:21,250 --> 00:25:22,333
‎(ด็อค)

324
00:25:22,416 --> 00:25:26,416
‎เขามีญาติที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรรม

325
00:25:26,500 --> 00:25:29,833
‎ในแก๊งใหญ่ยุค 90

326
00:25:29,916 --> 00:25:33,375
‎คนที่รุนแรงถือปืนบุกเข้าไป

327
00:25:33,458 --> 00:25:37,125
‎จู่ๆ เราก็มีอำนาจการยิง
‎มากกว่าสถานีตำรวจที่ใกล้ที่สุดซะอีก

328
00:25:37,208 --> 00:25:40,875
‎ผมรู้จักกับด็อค เขาดูเป็นคนช่างคิด

329
00:25:40,958 --> 00:25:42,208
‎เขาเป็นทนาย

330
00:25:42,291 --> 00:25:44,625
‎ผมก็เลยสบายใจ

331
00:25:44,708 --> 00:25:47,625
‎เรายังคงต้องการคน
‎ผมบอกว่าเราต้องหาคนมาช่วยอีกคน

332
00:25:47,708 --> 00:25:51,583
‎แล้วด็อคก็แนะนำให้ผมรู้จักเบโต เด ลา ตอร์เร

333
00:25:55,250 --> 00:25:57,958
‎ผมติดต่อกับด็อคมาตลอด

334
00:25:58,791 --> 00:26:02,333
‎ฉะนั้นตรงจุดหนึ่ง เขาไปเจอกับผมที่ปั๊มน้ำมัน

335
00:26:02,875 --> 00:26:05,916
‎และพูดว่า "ฉันจะแนะนำให้รู้จักกับเพื่อนคนหนึ่ง"

336
00:26:09,000 --> 00:26:12,125
‎แล้วเขาก็แนะนำให้ผมรู้จักฟาชา เฟร์นันโด

337
00:26:12,208 --> 00:26:13,666
‎เขาเป็นคนแปลกๆ

338
00:26:15,125 --> 00:26:17,625
‎น่าตกใจ แข็งแรง

339
00:26:17,708 --> 00:26:21,833
‎และคุ้นเคยกับการทำสิ่งต่างๆ ด้วยความรุนแรง

340
00:26:21,916 --> 00:26:24,000
‎ด้วยการระเบิดของดินปืน

341
00:26:24,708 --> 00:26:28,041
‎"ฟังนะ ฉันมีเงินให้ใช้จ่ายไม่มากนะ"

342
00:26:28,125 --> 00:26:30,000
‎เขาก็พูดว่า "ไม่ แต่ฉันมีรถบรรทุก"

343
00:26:30,083 --> 00:26:33,250
‎"ฉันจะขายมัน
‎แล้วเราก็จะซื้ออุปกรณ์ที่เราต้องใช้"

344
00:26:35,166 --> 00:26:38,125
‎แต่สิ่งต่างๆ ไม่ได้ดำเนินไป

345
00:26:38,208 --> 00:26:40,666
‎เร็วเท่าความกังวลของผม

346
00:26:40,750 --> 00:26:43,666
‎ผมทำมันตลอด 24 ชั่วโมงทุกวัน ส่วนคนอื่นๆ

347
00:26:44,500 --> 00:26:46,333
‎ด็อคมีการพิจารณาคดี

348
00:26:46,416 --> 00:26:49,375
‎เซบาสเตียนมีปัญหาเรื่องผู้หญิง

349
00:26:49,458 --> 00:26:51,083
‎เบตาเป็นโรคเกาต์

350
00:26:51,666 --> 00:26:54,000
‎ขาเขาบวมและเดินไม่ได้

351
00:26:55,041 --> 00:26:56,625
‎ผมต้องการคนอีกคน

352
00:26:57,208 --> 00:26:59,791
‎ที่มีเวลาว่างตอนที่ผมว่าง

353
00:27:01,625 --> 00:27:03,708
‎การขโมยในอาร์เจนตินามันง่ายมาก

354
00:27:06,916 --> 00:27:09,875
‎ผมเที่ยวสังสรรค์กับคนทุกประเภท

355
00:27:10,750 --> 00:27:13,208
‎แล้วผมก็ไปลงเอยอยู่กับแก๊งสไปเดอร์แมน

356
00:27:15,875 --> 00:27:17,666
‎เราปีนตึก

357
00:27:18,375 --> 00:27:20,833
‎โรยตัวลงมา ไปทีชั้น 18 ชั้น 20

358
00:27:20,916 --> 00:27:24,250
‎หาที่ที่คนเก็บทรัพย์สินของพวกเขาไว้

359
00:27:26,958 --> 00:27:28,708
‎ตอนที่พวกเขาติดต่อผม

360
00:27:30,125 --> 00:27:33,416
‎เราตกลงกันว่าผมจะตัดเปิดตู้เซฟ

361
00:27:33,500 --> 00:27:35,916
‎ที่เราจะแบ่งเงินกันครึ่งล้านดอลลาร์

362
00:27:37,666 --> 00:27:42,291
‎ผมเดินมาจากถนนลิเบร์ตาด แต่งตัวดีมาก
‎แบบที่ผมชอบ

363
00:27:42,375 --> 00:27:45,125
‎แล้วก็มีคนหันมาหาผม
‎"สวัสดี มาริโต เป็นไงบ้าง"

364
00:27:45,208 --> 00:27:46,041
‎"สวัสดี ด็อค"

365
00:27:47,625 --> 00:27:50,833
‎สิ่งแรกที่เขาถามผมคือ "นายมีเงิน" ไหม

366
00:27:50,916 --> 00:27:53,875
‎ผมตอบเขาว่า "มีสิ" "เราต้องคุยกัน"

367
00:27:55,375 --> 00:27:57,291
‎"ฉันมีงานที่สำคัญมาก"

368
00:27:57,791 --> 00:27:59,625
‎"ฉันมีงานสำคัญที่สุดในชีวิตฉัน"

369
00:27:59,708 --> 00:28:02,166
‎"ฟังนะ ฉันจะบอกให้ มาริโต"
‎ผมก็พูดว่า "หยุด"

370
00:28:02,750 --> 00:28:04,958
‎"ถ้านายเอาด้วย ฉันก็เอาด้วย
‎ไม่ต้องบอกอะไรฉัน"

371
00:28:10,916 --> 00:28:16,125
‎ผมจำได้ว่าวันนั้นมีเซบาสเตียนกับเบโต

372
00:28:16,625 --> 00:28:18,750
‎และด็อคก็พามาริโตมา

373
00:28:20,125 --> 00:28:24,208
‎แล้วผมก็เจอคนตัวเล็กๆ สูง 160 เซ็นติเมตร

374
00:28:24,291 --> 00:28:26,458
‎เดินยืดอกเหมือนคนตัวเตี้ย

375
00:28:26,541 --> 00:28:27,958
‎"หวัดดี เพื่อน"

376
00:28:28,791 --> 00:28:29,916
‎"เป็นไงบ้าง"

377
00:28:30,000 --> 00:28:33,666
‎เขาขึ้นไปที่สตูดิโอแล้วก็ดูภาพวาด

378
00:28:33,750 --> 00:28:36,958
‎สตูดิโอที่ผมนึกภาพไว้

379
00:28:37,041 --> 00:28:38,833
‎มีขาตั้งภาพ สีน้ำมัน…

380
00:28:38,916 --> 00:28:40,625
‎สตูดิโอนี้สกปรกโสโครกมาก

381
00:28:42,625 --> 00:28:45,166
‎พวกเขาแนะนำให้ผมรู้จักคนที่คิดวางแผน

382
00:28:45,958 --> 00:28:47,250
‎คนชื่ออาราอูโฆ

383
00:28:49,708 --> 00:28:53,875
‎เขาพาผมไปที่อื่นแล้วพูดว่า
‎"ดูสิ ฉันปลูกต้นไม้ที่นี่"

384
00:28:53,958 --> 00:28:56,166
‎เขายกม่านเล็กๆ ขึ้นและมีหลอดไฟหลายดวง

385
00:28:56,250 --> 00:28:58,416
‎มีต้นกัญชาเยอะมาก

386
00:28:58,500 --> 00:29:00,250
‎เขาเป็นคนที่น่าทึ่ง

387
00:29:00,333 --> 00:29:05,125
‎คนที่เป็นหนึ่งในพวกหมองู

388
00:29:05,791 --> 00:29:07,666
‎ผมไม่รู้สึกอะไรเลย

389
00:29:07,750 --> 00:29:14,000
‎คำทักทายของเบโตดูจริงใจมาก
‎และหลังจากนั้นก็เป็นเด ลา ตอร์เร

390
00:29:14,083 --> 00:29:17,541
‎ผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังขนลุก

391
00:29:17,625 --> 00:29:21,833
‎เพราะเด็กคนนั้นที่ชื่อเซบาสเตียน
‎ซึ่งต่อมาผมได้รู้ว่าคือการ์เซีย โบลสเตร์

392
00:29:22,416 --> 00:29:26,250
‎นั่นเป็น… ไม่รู้สิ
‎บางอย่างที่บอกคุณว่า "ระวังนะ"

393
00:29:29,125 --> 00:29:32,833
‎แล้ววันหนึ่งอาราอูโฆก็โทรหาผม

394
00:29:32,916 --> 00:29:35,958
‎พูดว่า "มาได้ไหม ใส่เสื้อผ้าสบายๆ มานะ"

395
00:29:36,041 --> 00:29:38,166
‎"เราอาจจะสกปรก"

396
00:29:39,250 --> 00:29:42,625
‎ผมพูดว่า "พระเจ้า เราจะไปไหนกัน
‎ฉันมาทันเวลาหรือเปล่า"

397
00:29:42,708 --> 00:29:44,083
‎แต่ความอยากรู้อยากเห็น

398
00:29:45,750 --> 00:29:47,208
‎เป็นภัยกับตัวเองได้

399
00:29:52,750 --> 00:29:55,125
‎ครั้งแรกน่ากลัวจริงๆ

400
00:29:56,416 --> 00:30:02,541
‎ลองนึกภาพการเดินลุยน้ำโสโครก
‎กระป๋อง เศษโลหะ ท่อต่างๆ เต็มไปหมด

401
00:30:03,625 --> 00:30:08,500
‎การเชื่อมต่อท่อจากบ้านเรือนอย่างผิดกฎหมาย

402
00:30:11,083 --> 00:30:15,250
‎หลังจากเดินไปหนึ่งกิโลเมตร
‎เราก็ไปถึงที่ที่ขุดเสร็จแล้ว

403
00:30:15,333 --> 00:30:17,291
‎ห้องแรก

404
00:30:17,375 --> 00:30:20,000
‎ผมพูดว่า "มองหามันสิ ดูว่านายจะหาเจอไหม"

405
00:30:20,083 --> 00:30:22,375
‎แล้วเขาก็มองดูแผ่นเหล็กทั้งหมด

406
00:30:23,916 --> 00:30:26,000
‎ผมเห็นวงกลมใหญ่ๆ

407
00:30:26,083 --> 00:30:28,500
‎เส้นรอบวงใหญ่มาก ท่อมหึมา

408
00:30:28,583 --> 00:30:30,291
‎ยาวสิบเมตรเต็มไปด้วยแผ่นเหล็ก

409
00:30:30,375 --> 00:30:33,708
‎"นายเห็นอะไร" "ไม่มีอะไรเลย เพื่อน
‎ฉันต้องเห็นอะไร ฉันอยากไปแล้ว"

410
00:30:33,791 --> 00:30:36,541
‎ผมเปิดแผ่นเหล็กให้เขา มีช่องเล็กๆ อยู่

411
00:30:36,625 --> 00:30:39,000
‎ผมพูดว่า
‎"ดูสิ เรามีตอร์ปิโดกู้ภัยเบย์วอตช์อยู่ที่นี่"

412
00:30:39,083 --> 00:30:41,250
‎เขาพูดว่า "ตอร์ปิโดกู้ภัยเบย์วอตช์เหรอ"

413
00:30:41,333 --> 00:30:42,833
‎"แล้วสาวๆ อยู่ไหนล่ะ"

414
00:30:44,666 --> 00:30:50,083
‎"ไม่ ตอร์ปิโดกู้ภัยเบย์วอตช์
‎มีไว้เผื่อจู่ๆ เกิดฝนตกขึ้นมา"

415
00:30:50,166 --> 00:30:52,541
‎"ระดับน้ำจะสูงขึ้น

416
00:30:52,625 --> 00:30:55,291
‎และสิ่งเดียวที่เราทำได้เพื่อช่วยชีวิตตัวเอง

417
00:30:55,375 --> 00:30:58,333
‎คือหยิบตอร์ปิโดกู้ภัยเบย์วอตช์
‎แล้วบอดี้เซิร์ฟไปบนกระแสน้ำ

418
00:30:58,416 --> 00:31:01,375
‎และสวดภาวนาต่อใครก็ตามที่นายต้องการ

419
00:31:01,458 --> 00:31:03,083
‎เพื่อรอดชีวิตออกไป"

420
00:31:03,666 --> 00:31:05,791
‎- "ฉันไม่เข้าใจ"
‎- "พูดตามตรง ฉันก็ไม่เข้าใจ"

421
00:31:05,875 --> 00:31:07,916
‎และผมก็ไม่อยากตรวจสอบมากนัก

422
00:31:08,000 --> 00:31:10,166
‎เพราะผมเห็นแล้วว่ามันไม่ใช่สำหรับผม

423
00:31:11,541 --> 00:31:13,125
‎เขาใส่สกรูกลับเข้าไป

424
00:31:13,750 --> 00:31:15,458
‎และเราก็เดินกลับไปตามทาง

425
00:31:16,125 --> 00:31:18,041
‎แล้วเราก็ไปถึงปลายอุโมงค์

426
00:31:18,125 --> 00:31:19,958
‎ผมเอาสิ่งที่ติดเสื้อผ้าผมออกไม่ได้

427
00:31:20,041 --> 00:31:23,708
‎ผมวักน้ำในท่อระบายน้ำใส่ตัวเอง
‎มันก็ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่

428
00:31:23,791 --> 00:31:26,125
‎เสื้อผ้าผมสกปรกโสโครกมาก

429
00:31:27,583 --> 00:31:29,166
‎เราขึ้นรถ

430
00:31:29,791 --> 00:31:33,625
‎ขับไปตามถนนที่ยาวไกลมากจนสุดถนน

431
00:31:34,583 --> 00:31:35,958
‎เขาพูดว่า "เลี้ยวตรงนี้แหละ"

432
00:31:37,625 --> 00:31:39,625
‎"เห็นไหมว่าเราอยู่ข้างล่างตรงไหน"

433
00:31:40,916 --> 00:31:41,791
‎"เห็นแล้ว"

434
00:31:42,583 --> 00:31:48,291
‎"ถ้าเราขุดอุโมงค์ที่เหมาะสม
‎มันจะพาเราไปที่ห้องนิรภัยของธนาคาร"

435
00:31:49,708 --> 00:31:50,916
‎ตอนนี้ผมชอบมันแล้ว

436
00:31:51,000 --> 00:31:54,375
‎แล้วผมก็ได้คนที่ผมต้องการ

437
00:31:54,458 --> 00:31:58,625
‎เพราะเขามีเวลาให้งานนี้
‎ตลอด 24 ชั่วโมงทุกวัน

438
00:32:14,958 --> 00:32:19,416
‎นั่นคือตอนที่เราเริ่มทำงานกับมาริโอ
‎นานหลายเดือน

439
00:32:19,500 --> 00:32:21,958
‎ปีนบันได

440
00:32:22,041 --> 00:32:25,083
‎เจาะด้วยสว่านไฟฟ้านิวเมติก

441
00:32:25,166 --> 00:32:28,416
‎ดื่มชามาเตเยอะมาก

442
00:32:29,833 --> 00:32:33,500
‎เราจอดรถทิ้งไว้ข้างๆ ปากท่อ

443
00:32:33,583 --> 00:32:36,083
‎เอาเชือกผูกกับมันไว้แล้วเข้าไปในนั้น

444
00:32:36,583 --> 00:32:38,250
‎เราสองคนลงไป

445
00:32:38,333 --> 00:32:41,333
‎ส่วนคนอื่นๆ คอยดูต้นทางอยู่ข้างบน

446
00:32:42,750 --> 00:32:45,416
‎ตำรวจนิติเวชอยู่ห่างเรา 30 เมตร

447
00:32:45,500 --> 00:32:50,500
‎เราไม่รู้ว่ามีใครเห็นเราจากหน้าต่าง
‎และกำลังลงมาหรือเปล่า

448
00:32:50,583 --> 00:32:53,625
‎สิ่งที่ทำให้งานไม่คืบหน้าคือวัสดุอุปกรณ์

449
00:32:54,375 --> 00:33:00,000
‎เราต้องการดอกสว่าน
‎จานเจียร โคมไฟ สายเคเบิล

450
00:33:00,083 --> 00:33:02,000
‎วัสดุอุปกรณ์ทั้งหมดที่เราใช้

451
00:33:02,791 --> 00:33:05,583
‎เราต้องซ่อมเครื่องปั่นไฟ

452
00:33:05,666 --> 00:33:07,458
‎ซื้อเครื่องมือ

453
00:33:07,541 --> 00:33:08,666
‎- ราคาเท่าไหร่
‎- ห้าร้อย

454
00:33:08,750 --> 00:33:10,208
‎ห้าร้อยพร้อมแบตเตอรี่เหรอ

455
00:33:10,291 --> 00:33:14,083
‎แล้วก็รองเท้า หมวกนิรภัย
‎และเสื้อชูชีพสำหรับทุกคน

456
00:33:14,708 --> 00:33:16,125
‎ผมมีชีวิตของผม

457
00:33:16,208 --> 00:33:18,416
‎และตอนกลางคืน ก็…

458
00:33:18,500 --> 00:33:22,250
‎พวกเขาถามผมว่า "คุณขโมยเหรอ"
‎เปล่า ผมทำงาน ผมทำมันเหมือนเป็นงาน

459
00:33:24,166 --> 00:33:28,625
‎เพราะการออกไปตอนกลางคืน
‎และกลับมาอีกวันเป็นเรื่องปกติ

460
00:33:28,708 --> 00:33:33,375
‎อลิเซียภรรยาเก่าของผม
‎กังวลที่มาริโอมารับผมไปปาร์ตี้

461
00:33:33,458 --> 00:33:37,041
‎ที่จริงเราจะไปขุดอุโมงค์กัน
‎แต่บางครั้งเราก็ออกไปเที่ยวด้วยกัน

462
00:33:39,250 --> 00:33:42,875
‎เราใช้เวลาเข้าๆ ออกๆ นานเกือบหนึ่งปี
‎หรือนานกว่านั้นนิดหน่อย

463
00:33:43,458 --> 00:33:45,333
‎เรายังไม่มีเงิน

464
00:33:45,875 --> 00:33:47,708
‎เรายังไม่มีอีโก้

465
00:33:47,791 --> 00:33:51,625
‎มีแต่เรา ถ้ามีปัญหาเกิดขึ้น
‎เราก็จะแก้ไขมันด้วยกัน

466
00:33:54,958 --> 00:34:00,250
‎ผมรู้ว่าในระยะ 15 เมตร
‎เราต้องไปถึงธนาคารแน่

467
00:34:01,375 --> 00:34:04,500
‎เราใกล้ถึงคอนกรีต

468
00:34:05,375 --> 00:34:06,291
‎แล้วจู่ๆ…

469
00:34:07,958 --> 00:34:10,583
‎ผมก็เจาะโดนบางอย่างที่แตกต่าง

470
00:34:10,666 --> 00:34:12,583
‎ผมเจาะโดนความหนาแน่นที่ต่างกัน

471
00:34:13,541 --> 00:34:16,958
‎จู่ๆ ผมก็เจาะโดนอะไรแข็งๆ
‎มันน่าตื่นเต้นมากเลย

472
00:34:17,041 --> 00:34:19,958
‎แต่มันเป็นผนังของธนาคารหรือเปล่า

473
00:34:20,041 --> 00:34:24,458
‎ผมคำนวณถูกต้องหรือเปล่า
‎ผมวัดกงล้อจักรยานถูกไหม

474
00:34:25,416 --> 00:34:28,375
‎ถ้านี่เป็นผนังห้องใต้ดินของเพื่อนบ้านล่ะ

475
00:34:28,458 --> 00:34:30,875
‎ถ้าในวันลงมือปล้น ผมเปิดรู

476
00:34:30,958 --> 00:34:35,000
‎แล้วเจอเพื่อนบ้านกำลังอึอยู่ในห้องน้ำชั้นใต้ดินล่ะ

477
00:34:35,583 --> 00:34:37,916
‎เพื่อให้ได้ความถูกต้องแม่นยำมากขึ้น

478
00:34:38,000 --> 00:34:39,750
‎ผมทำดอกสว่านยาวสองเมตร

479
00:34:39,833 --> 00:34:41,750
‎ตรงจุดที่อุโมงค์สิ้นสุด

480
00:34:42,583 --> 00:34:44,833
‎เราเจาะและโผล่ขึ้นไปบนทางเท้า

481
00:34:45,416 --> 00:34:48,375
‎ผมพูดว่า "ใช่ นี่คือแม็กไกเวอร์ของฉัน"

482
00:34:49,041 --> 00:34:53,166
‎เขาแก้ปัญหาให้ผมด้วยเงิน 50 เปโซ
‎กับของลดราคาวันพฤหัส

483
00:34:53,250 --> 00:34:54,458
‎ไม่งั้นคงใช้เงิน 100 เปโซ

484
00:34:57,708 --> 00:35:01,125
‎ด้วยรูธรรมดาๆ คุณมีเวลา
‎ทั้งสุดสัปดาห์ในการเปิดตู้นิรภัย

485
00:35:01,208 --> 00:35:02,125
‎ที่นี่

486
00:35:02,666 --> 00:35:06,708
‎เราต้องเปิดตู้นิรภัยให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

487
00:35:13,208 --> 00:35:15,750
‎แล้วเฟร์นันโดก็พูดว่า "ใช่ อุปกรณ์แบบนี้

488
00:35:15,833 --> 00:35:18,875
‎เหมือนที่คนงานตัดแผ่นเหล็กใช้ เห็นไหม"

489
00:35:18,958 --> 00:35:22,625
‎ผมพูดว่า "ใช่ นั่นคือไฮดรอลิก
‎มาดูกันว่าเราจะออกแบบอะไรได้บ้าง"

490
00:35:29,416 --> 00:35:32,250
‎เราหาชุดไฮดรอลิกมาตรฐานขนาดเล็ก

491
00:35:34,541 --> 00:35:37,625
‎และจากประสิทธิภาพของชุดไฮดรอลิกนั้น

492
00:35:37,708 --> 00:35:41,875
‎ผมออกแบบกระบอกสูบ
‎ลูกสูบที่ทำให้มันเกิดแรงดัน

493
00:35:43,791 --> 00:35:46,000
‎นั่นคือวิธีที่เราประกอบอุปกรณ์เข้าด้วยกัน

494
00:35:49,791 --> 00:35:55,125
‎ด้านหลังเป็นกล้องส่องทางไกล
‎เพื่อให้คุณควบคุมระยะได้

495
00:36:00,666 --> 00:36:04,666
‎ด้วยอุปกรณ์นั้น เราปลอดภัยมาก

496
00:36:04,750 --> 00:36:08,375
‎เรารู้ว่าเราอาจเปิดตู้นิรภัยได้ภายในเจ็ดวินาที

497
00:36:08,458 --> 00:36:10,500
‎และไม่มีใครได้ยินเสียง

498
00:36:12,291 --> 00:36:14,541
‎และนั่นคือจุดกำเนิดของ "ปืนใหญ่ไฟฟ้า"

499
00:36:24,625 --> 00:36:27,583
‎เราทุกคนนึกภาพตอนเดินไปในอุโมงค์

500
00:36:27,666 --> 00:36:30,541
‎ขนเงินไปยังท่อระบายน้ำ

501
00:36:31,833 --> 00:36:34,500
‎ถึงตรงนั้นแล้วเราจะทำยังไง

502
00:36:41,125 --> 00:36:45,958
‎แนวคิดพื้นฐานหลักๆ คือไปที่ริมแม่น้ำ

503
00:36:46,041 --> 00:36:49,416
‎แต่จริงๆ แล้ว นั่นคือสิ่งที่ตำรวจจะคิด

504
00:36:49,500 --> 00:36:51,791
‎ทันทีที่พวกเขารู้เรื่องการหลบหนีของเรา

505
00:36:51,875 --> 00:36:53,541
‎พวกเขาก็จะไปที่แม่น้ำ

506
00:36:54,500 --> 00:36:59,041
‎ดังนั้น ผมเลยบอกว่าเราต้องไปอีกทาง

507
00:37:05,291 --> 00:37:07,666
‎อีกทางหนึ่งคือข้อได้เปรียบ

508
00:37:07,750 --> 00:37:09,750
‎เพราะมีที่ให้ออกไปเป็นร้อยแห่ง

509
00:37:09,833 --> 00:37:13,250
‎แล้วหลังจากที่ตรวจดูมัน เราก็เจอที่ที่ดีที่สุด

510
00:37:13,333 --> 00:37:14,583
‎ห่างจากธนาคาร 14 ช่วงตึก

511
00:37:14,666 --> 00:37:18,000
‎ใกล้กับมุมถนนที่เราจอดรถได้

512
00:37:18,083 --> 00:37:20,291
‎เจาะรูข้างล่าง แล้วลงไปทางนั้นโดยตรง

513
00:37:20,375 --> 00:37:23,375
‎โดยไม่ต้องออกจากอุโมงค์หรือให้ใครเห็นเรา

514
00:37:25,916 --> 00:37:29,750
‎การเดินในอุโมงค์ยากลำบากมาก

515
00:37:30,375 --> 00:37:34,250
‎เพราะทุกอย่างที่เราต้องแบกไปด้วยมันหนักมาก

516
00:37:35,041 --> 00:37:40,833
‎เราเลยคิดที่จะยกระดับน้ำเพื่อล่องเรือไปได้

517
00:37:46,041 --> 00:37:48,041
‎เราเลยสร้างเขื่อน

518
00:37:48,125 --> 00:37:51,916
‎ใช้เหล็ก เชือก ไม้เยอะมาก

519
00:37:52,000 --> 00:37:55,250
‎และฉนวนโฟมขาวเพื่อให้มันกันน้ำ

520
00:38:03,750 --> 00:38:05,083
‎("มุมมองด้านหน้า"
‎หกเมตร)

521
00:38:05,166 --> 00:38:08,791
‎เราขึ้นไปบนพื้นดิน ตอนนั้นมีพายุลูกใหญ่พัดมา

522
00:38:09,708 --> 00:38:12,291
‎หลังจากเกิดพายุ สิบหรือ 15 วันต่อมา

523
00:38:12,375 --> 00:38:14,500
‎เราลงไปดูเขื่อน และมันก็หายไปแล้ว

524
00:38:15,000 --> 00:38:16,958
‎พายุพัดพามันไปแล้ว

525
00:38:17,041 --> 00:38:19,708
‎ผมพูดว่า "ไม่ หยุด พอกันที เราจะเดินไป"

526
00:38:19,791 --> 00:38:22,416
‎"ฉันรับรองได้ว่าเราจะใช้ประโยชน์จากมัน"

527
00:38:22,500 --> 00:38:26,583
‎พอแล้ว ไม่เอาแล้ว แต่แล้วจู่ๆ
‎ผมก็พูดว่า "ไม่ สร้างเขื่อนกันเถอะ

528
00:38:27,125 --> 00:38:30,500
‎เพราะเมื่อพวกเขารู้ว่าเรามีเขื่อนกับแพ

529
00:38:31,166 --> 00:38:33,000
‎มันจะแย่มากทีเดียว"

530
00:38:48,083 --> 00:38:50,916
‎ความคิดเรื่องการศึกษา

531
00:38:51,000 --> 00:38:54,791
‎หาวิธีไปที่ห้องนิรภัยหรือขุดอุโมงค์

532
00:38:54,875 --> 00:38:57,041
‎ตอนนี้กลายเป็น

533
00:38:58,333 --> 00:39:01,833
‎การศึกษาจิตวิทยาของหน่วยฟอลคอน

534
00:39:04,750 --> 00:39:07,166
‎การหาคู่มือซึ่งก็คือ

535
00:39:07,250 --> 00:39:11,083
‎คัมภีร์ไบเบิลวิธีจับตัวประกัน

536
00:39:14,833 --> 00:39:15,750
‎การฟัง

537
00:39:16,458 --> 00:39:18,541
‎วิทยุตำรวจ

538
00:39:23,625 --> 00:39:25,791
‎ดังนั้นผมจึงเริ่มเข้าใจ

539
00:39:25,875 --> 00:39:28,125
‎เวลา วิธีการ

540
00:39:28,208 --> 00:39:31,875
‎และสิ่งที่จะเกิดขึ้น เมื่ออยู่ๆ

541
00:39:32,583 --> 00:39:35,250
‎พวกเขาพูดกันในธนาคารว่า
‎"พวกเขาจะปล้นเรา"

542
00:39:38,583 --> 00:39:40,833
‎สำหรับผมแล้ว การรู้จักศัตรู

543
00:39:41,500 --> 00:39:45,416
‎คือตอนที่เราใกล้ชนะสงครามแล้ว

544
00:39:55,958 --> 00:40:01,250
‎เราต้องการรถบรรทุกพิเศษเฉพาะ
‎ที่สามารถเปิดประตูบนพื้นรถได้

545
00:40:01,333 --> 00:40:03,375
‎ผมคิดว่าเราจ่ายไปห้าหรือหกพันดอลลาร์

546
00:40:04,083 --> 00:40:07,750
‎และเบโต เด ลา ตอร์เร
‎ก็เอามันไปไว้ที่บ้านของเขาในวิลเด

547
00:40:09,916 --> 00:40:12,500
‎เราดัดแปลงรถบรรทุกที่นั่น

548
00:40:12,583 --> 00:40:18,208
‎เราตัดมันออกบางส่วน
‎เราจะได้เอาของขึ้นมาทางพื้นรถ

549
00:40:18,291 --> 00:40:21,875
‎เราต้องทำงานกันและภรรยาเขาก็อยู่ที่นั่น

550
00:40:21,958 --> 00:40:24,291
‎ผมก็ถามว่า "เธอมาทำอะไรที่นี่"

551
00:40:27,833 --> 00:40:32,375
‎เรามองหน้ากัน
‎ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ด้วย

552
00:40:32,458 --> 00:40:34,583
‎"ไม่เป็นไร"

553
00:40:35,791 --> 00:40:36,750
‎พูดแค่นั้น

554
00:40:36,833 --> 00:40:42,416
‎นั่นคือตอนที่ผมได้รู้จักกับอลิเซีย ดิ ตูยิโอ

555
00:40:43,833 --> 00:40:46,625
‎(อลิเซีย ดิ ตูยิโอ
‎ภรรยา)

556
00:40:46,708 --> 00:40:48,916
‎แต่เธอไม่รู้ชื่อผมด้วยซ้ำ

557
00:40:49,000 --> 00:40:52,208
‎เพราะผมไม่ได้แนะนำตัวเองหรืออะไรเลย

558
00:40:53,125 --> 00:40:54,125
‎แต่ผมอยู่ที่นั่น

559
00:40:57,875 --> 00:40:59,791
‎เราต้องการคนขับรถตู้

560
00:40:59,875 --> 00:41:01,916
‎คันทรีแมน ซาโยเอเชวาร์เรีย

561
00:41:02,708 --> 00:41:03,833
‎นักกฎหมาย

562
00:41:04,541 --> 00:41:06,416
‎หลังจากนั้น เราก็ดึงคิดมาอีกคน

563
00:41:07,000 --> 00:41:08,500
‎"นายจะอยู่ที่นั่นในวันลงมือปล้น"

564
00:41:08,583 --> 00:41:11,916
‎"สิ่งเดียวที่นายต้องทำ
‎คือเล็งปืนแล้วทำตามที่เราบอก"

565
00:41:12,000 --> 00:41:13,083
‎ใช่ ลองนึกดูสิ

566
00:41:32,666 --> 00:41:36,708
‎ผมใช้เวลา 500 วันคิดเกี่ยวกับงานนี้

567
00:41:38,833 --> 00:41:40,833
‎ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากเรื่องนั้น

568
00:41:43,375 --> 00:41:47,250
‎วันแรกผมรู้ว่าจะเอาเงินจากที่นั่นได้ยังไง

569
00:41:47,916 --> 00:41:51,625
‎แต่วันที่สอง ผมก็แก้ไขวิธีทำมันให้สำเร็จ

570
00:41:51,708 --> 00:41:53,166
‎และวันที่สามด้วย

571
00:41:57,666 --> 00:42:00,291
‎เราแก้ไขวิธีทำมันให้สำเร็จกี่ครั้งนะ

572
00:42:04,208 --> 00:42:07,083
‎ผมคิดแผนในเดือนกันยายนปี 2004

573
00:42:07,708 --> 00:42:09,958
‎รู้ไหมว่าจริงๆ  แล้วผมคิดว่าอะไร

574
00:42:10,041 --> 00:42:13,125
‎คิดว่าภายในต้นปี 2005 เราจะทำมันได้

575
00:42:14,375 --> 00:42:15,458
‎ผิดถนัด

576
00:42:17,625 --> 00:42:22,458
‎ผมไม่เคยคิดว่ามันจะยากขนาดนี้
‎และใช้เวลานานกว่าหนึ่งปี

577
00:42:40,208 --> 00:42:43,875
‎(ร้านตัดเสื้อสกันซิอานี)

578
00:42:46,333 --> 00:42:47,333
‎กางเกง

579
00:42:49,166 --> 00:42:53,166
‎ผมชอบมากจนอยากทำตามแผน
‎ถึงแม้ว่าฝนจะหยุดตกแล้วหรือกำลังตก

580
00:42:56,916 --> 00:42:59,666
‎ตอนนั้นความเสี่ยงเดียวก็คือ

581
00:42:59,750 --> 00:43:02,458
‎เมื่อมีสถานการณ์จับตัวประกัน คนที่ฉลาด

582
00:43:02,541 --> 00:43:07,416
‎คนที่คิดว่าเราอาจหนีไปทางท่อระบายน้ำ

583
00:43:07,500 --> 00:43:10,625
‎จะปิดกั้นทางออกของเราแล้วก็จบเห่
‎เราหนีไปไหนไม่ได้เลย

584
00:43:29,916 --> 00:43:34,250
‎เมื่อวันก่อนผมไม่ค่อยมีสมาธิ

585
00:43:35,541 --> 00:43:37,500
‎แต่ผมตั้งใจมุ่งมั่น

586
00:43:41,208 --> 00:43:43,791
‎เมื่อทุกอย่างถูกค้นพบ มันเหมือนกับ…

587
00:43:45,416 --> 00:43:47,250
‎เรากำลังจะสร้างนิยาย

588
00:43:49,208 --> 00:43:51,750
‎มันจะเป็นจุดสนใจของฤดูร้อน

589
00:44:26,416 --> 00:44:29,416
‎งานของเราจะเป็นวันศุกร์ที่ 13 มกราคม

590
00:44:30,125 --> 00:44:31,541
‎มีใครเชื่อโชคลางไหม

591
00:44:34,833 --> 00:44:35,958
‎ดีมาก

592
00:44:36,041 --> 00:44:39,791
‎(13 มกราคม ปี 2006
‎วันลงมือปล้น)

593
00:45:06,916 --> 00:45:09,250
‎ผมตื่นตอนเจ็ดโมงเช้า

594
00:45:09,958 --> 00:45:14,000
‎ผมแต่งตัวดี
‎ใส่รองเท้า เสื้อเชิ้ต ผูกเน็กไทพร้อม

595
00:45:15,666 --> 00:45:17,416
‎ผมไปรับคิด

596
00:45:19,166 --> 00:45:21,583
‎แล้วเราก็มุ่งหน้าไปยังเขตลงมือปล้น

597
00:45:23,541 --> 00:45:28,166
‎ผมจำได้ว่าอยู่ที่โต๊ะใหญ่ตอนกลางคืน

598
00:45:29,458 --> 00:45:32,958
‎มีทุกอย่างที่ผมต้องเอาไปด้วย

599
00:45:33,500 --> 00:45:36,583
‎ขจัดรอยนิ้วมือออกหมดแล้ว

600
00:45:43,000 --> 00:45:45,333
‎มาคิดและทบทวนเรื่องตำแหน่งกันดีกว่า

601
00:45:45,416 --> 00:45:48,708
‎อย่างแรก ตอนเก้าโมง

602
00:45:49,416 --> 00:45:52,666
‎เซบาสเตียนจะลงไปในท่อระบายน้ำ

603
00:45:57,166 --> 00:45:58,833
‎ผมเริ่มเดินไป

604
00:45:58,916 --> 00:46:00,708
‎ผมไปถึงเขื่อน

605
00:46:02,166 --> 00:46:04,500
‎ที่เขื่อนนั่น ผมเปิดมอเตอร์

606
00:46:05,958 --> 00:46:09,541
‎ตรวจสอบว่าทุกอย่างอยู่ในสภาพดี

607
00:46:15,250 --> 00:46:19,583
‎แล้วผมก็ปืนขึ้นไปตามรูที่เจาะขึ้นไปถึงธนาคาร

608
00:46:19,666 --> 00:46:23,666
‎และก็รอจนกว่าพวกเขาจะบอกให้ผมลงมือ

609
00:46:30,333 --> 00:46:31,375
‎ด็อค

610
00:46:33,625 --> 00:46:34,458
‎กับเบโต

611
00:46:35,208 --> 00:46:37,291
‎นายจะเดินเข้าไป

612
00:46:38,208 --> 00:46:41,666
‎อลิเซียไปที่นั่นกับผม

613
00:46:42,375 --> 00:46:44,375
‎เธอส่งผมตรงหัวมุมของธนาคาร

614
00:46:44,875 --> 00:46:48,375
‎แล้วก็ไป เธอทิ้งรถไว้ตรงที่เธอต้องจอดทิ้งไว้

615
00:46:48,875 --> 00:46:49,875
‎รถของผม

616
00:46:51,041 --> 00:46:53,750
‎ทีนี้คันทรีแมนก็ไป

617
00:46:54,708 --> 00:46:56,166
‎แล้วเข้าประจำที่

618
00:46:57,041 --> 00:47:00,291
‎ในท่อระบายน้ำที่ใช้หลบหนี
‎ที่ถนนสาย 3 ซาเกนโตสตัดลิเบร์ตาด

619
00:47:13,166 --> 00:47:14,583
‎ผมจอดรถ

620
00:47:16,750 --> 00:47:20,208
‎คิดกับผมเดินไปหนึ่งหรือสองช่วงตึก

621
00:47:20,708 --> 00:47:25,375
‎เราเจอรถฟอร์ดเอสคอร์ตที่จอดรอเราอยู่แล้ว

622
00:47:26,208 --> 00:47:28,791
‎เรายืนคุยกันอยู่ตรงนั้น เราทั้งคู่แต่งตัวดีมาก

623
00:47:28,875 --> 00:47:31,583
‎ผมใส่สูทสามชิ้นสุดคลาสสิก

624
00:47:31,666 --> 00:47:35,541
‎เราผ่านมาเห็นรถที่จอดอยู่กับมาริโต
‎และเพื่อนร่วมงานอีกคน

625
00:47:35,625 --> 00:47:37,041
‎"สวัสดี เป็นไงบ้าง"

626
00:47:45,000 --> 00:47:47,666
‎ฉันจะขับรถคันนี้ไปที่นั่น

627
00:47:47,750 --> 00:47:51,458
‎ฉันจะจอดมันทิ้งไว้ เปิดไฟสัญญาณฉุกเฉิน
‎และทิ้งตะปูเรือใบเจาะยางไว้ที่เบาะหลัง

628
00:47:51,541 --> 00:47:57,041
‎พอหน่วยฟอลคอนมาถึง
‎พวกเขาจะเห็นว่ามันคือรถที่เราใช้หลบหนี

629
00:48:02,708 --> 00:48:07,250
‎วันที่ 13 มกราคม เราเข้าไป
‎ผมดูให้แน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี

630
00:48:07,333 --> 00:48:10,250
‎สัญญาณเตือนภัย กล้องวงจรปิด

631
00:48:10,333 --> 00:48:14,208
‎นั่นคือที่ที่ผมให้ของขวัญกับตำรวจท้องถิ่น

632
00:48:14,291 --> 00:48:15,958
‎(วัลเตร์ เซร์ราโน
‎จนท.รักษาความปลอดภัย)

633
00:48:16,041 --> 00:48:18,458
‎ในช่วงเวลานั้น ซึ่งดูเหมือนจะผ่านไปเร็วมาก

634
00:48:18,541 --> 00:48:20,250
‎ผมเหนื่อยมากเลย

635
00:48:20,333 --> 00:48:23,875
‎ยิ่งไปกว่านั้น
‎ผมคิดว่าผมเคลิ้มๆ จะหลับแล้วด้วยซ้ำ

636
00:48:24,666 --> 00:48:28,750
‎ระหว่างทาง ผมหยดกาวลงบนนิ้วมือ
‎ใช่ครับ ช้าๆ และนิ่มนวล

637
00:48:28,833 --> 00:48:32,583
‎กาวเหนียวๆ นั่นเป็นอุปกรณ์ที่เราใช้

638
00:48:32,666 --> 00:48:36,166
‎เพื่อพรางรอยนิ้วมือของเรา

639
00:48:37,250 --> 00:48:39,750
‎เราไปถึงที่จอดรถของธนาคาร

640
00:48:39,833 --> 00:48:43,708
‎(12.38 น.)

641
00:48:44,583 --> 00:48:46,666
‎เราลงจากรถอย่างใจเย็น

642
00:48:47,166 --> 00:48:49,125
‎พอเราหันหน้าไปทางประตูเพื่อเข้าไป

643
00:48:49,208 --> 00:48:52,458
‎ตำรวจในบังเกอร์ก็ส่งสัญญาณและบอกเราว่า

644
00:48:52,541 --> 00:48:57,041
‎พนักงานไปพักเที่ยง ประตูนั้นยังปิดอยู่

645
00:48:57,708 --> 00:48:59,958
‎คิดกับผมเลยรีบเดินไป

646
00:49:00,458 --> 00:49:02,000
‎เราเดินขึ้นทางลาด

647
00:49:02,583 --> 00:49:05,041
‎เดินตรงไปที่ประตูใหญ่

648
00:49:05,125 --> 00:49:09,458
‎ด็อคกับเบโตเพิ่งเข้าไปในธนาคาร

649
00:49:11,083 --> 00:49:16,833
‎ผมเห็นคนสวมเสื้อคลุม

650
00:49:17,500 --> 00:49:21,625
‎ผมซูมด้วยกล้องตัวนั้น ดูด้วยกล้องที่เห็นด้านหน้า

651
00:49:21,708 --> 00:49:24,041
‎พอคนคนนี้เริ่มเดิน

652
00:49:24,666 --> 00:49:27,500
‎ก็เห็นปืนเหน็บไว้ที่เอว

653
00:49:51,166 --> 00:49:53,000
‎ผมเข้าไป ชักปืนออกมา

654
00:49:54,291 --> 00:49:55,416
‎อย่าขยับ ไปเร็ว

655
00:49:56,000 --> 00:49:58,833
‎มีคนยืนต่อแถว ผมตะโกนว่า

656
00:49:58,916 --> 00:49:59,875
‎หยุด

657
00:49:59,958 --> 00:50:02,416
‎คุมตัวยามรักษาความปลอดภัยไว้

658
00:50:02,500 --> 00:50:05,791
‎ผมบอกทุกคนว่า
‎"เอาละ นี่คือการปล้น ทุกคนหมอบลงบนพื้น"

659
00:50:05,875 --> 00:50:08,750
‎บนพื้น นี่คือการปล้น ทุกคนหมอบลงบนพื้น

660
00:50:10,250 --> 00:50:13,916
‎"มองพื้นไว้ แล้วจะไม่มีปัญหาอะไร"

661
00:50:14,000 --> 00:50:16,416
‎"ทุกอย่างจะเรียบร้อย แต่ทำตามที่เราบอก"

662
00:50:16,500 --> 00:50:18,958
‎(เอสเตลา มาริส
‎ลูกค้า)

663
00:50:19,041 --> 00:50:22,833
‎ผมเห็นคนใส่เสื้อเชิ้ตสีส้มๆ หรือสีชมพู

664
00:50:22,916 --> 00:50:25,375
‎ผมเห็นเขามีปืนอยู่ในมือแล้ว

665
00:50:25,458 --> 00:50:26,291
‎ไปกันเถอะ

666
00:50:26,375 --> 00:50:29,583
‎แล้วผมก็ส่งสัญญาณเตือนภัย
‎แจ้งเตือนว่าธนาคารถูกปล้น

667
00:50:30,250 --> 00:50:31,666
‎ชั้นสอง

668
00:50:31,750 --> 00:50:34,833
‎มาริโตกับคิดรับไป

669
00:50:36,625 --> 00:50:37,625
‎ระวัง!

670
00:50:38,250 --> 00:50:40,958
‎เมื่อคุณเริ่มทำงานที่ธนาคาร พวกเขาจะฝึกคุณ

671
00:50:41,041 --> 00:50:43,291
‎เผื่อเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

672
00:50:43,375 --> 00:50:45,958
‎สิ่งที่พวกเขาพูดกันในคอร์สฝึกคือรูปแบบการปล้น

673
00:50:46,041 --> 00:50:49,666
‎ปกติแล้วพวกเขาจะเร็ว
‎ใช้เวลาหนึ่งนาทีครึ่งหรือสองสามนาที

674
00:50:49,750 --> 00:50:50,875
‎พวกเขาเร็วมาก

675
00:50:51,625 --> 00:50:54,958
‎ผมจำได้ว่าผมหมอบอยู่บนพื้นและเริ่มนับ

676
00:50:55,041 --> 00:50:57,333
‎(ลีอันโดร
‎พนักงานธนาคาร)

677
00:51:31,458 --> 00:51:33,833
‎ผมเห็นคนเข้ามาแล้วเดินไปที่ตู้เอทีเอ็ม

678
00:51:33,916 --> 00:51:37,958
‎เขาสวมหมวกกับแจ็กเก็ตบางๆ
‎ผมวิ่งออกไปแล้วจับตัวเขาไว้ เขาคือเฟร์นันโด

679
00:51:38,041 --> 00:51:41,708
‎ผมจำเขาไม่ได้
‎เพราะผมไม่เคยเห็นเขาแต่งตัวแบบนั้น

680
00:51:45,416 --> 00:51:48,833
‎คิดกับผมขึ้นไปที่ชั้นสอง

681
00:51:55,041 --> 00:51:58,500
‎ปฏิบัติการแบบเดียวกัน
‎"ทุกคนหมอบลงบนพื้น นี่คือการปล้น"

682
00:52:02,166 --> 00:52:04,666
‎เดินไปอีกสองก้าวแล้วผมก็กระโดดข้ามกระจก

683
00:52:05,916 --> 00:52:07,958
‎เข้าไปในคอกพนักงานรับจ่ายเงิน

684
00:52:08,500 --> 00:52:12,333
‎"เอาเงินมา เร็วเข้า!"

685
00:52:13,500 --> 00:52:15,291
‎ฉันจะไปเอาวิทยุตำรวจ

686
00:52:15,791 --> 00:52:21,125
‎ฉันจะฟังว่าตำรวจที่อยู่ใกล้ๆ จะมาถึงเมื่อไหร่

687
00:52:21,208 --> 00:52:26,000
‎ตอนนั้น เราจะทำตามแผนขั้นที่หนึ่ง

688
00:52:26,083 --> 00:52:26,916
‎"นกกาเหว่า"

689
00:52:28,333 --> 00:52:30,125
‎สิ่งที่ฉันจะทำคือจับตัวประกัน

690
00:52:30,791 --> 00:52:33,083
‎รอให้รถตำรวจคันแรกมาถึง

691
00:52:33,166 --> 00:52:36,458
‎แล้วทำเป็นว่า
‎ฉันอยากหนีออกจากธนาคารไปกับเขา

692
00:52:41,583 --> 00:52:44,041
‎ฉันจะรอจนกว่าพวกเขาจะสั่งให้ฉันหยุด

693
00:52:44,125 --> 00:52:46,041
‎แล้วฉันก็จะกลับเข้าไปข้างใน

694
00:52:47,291 --> 00:52:51,333
‎การทำแบบนี้จะทำให้พวกเขาเลิกคิดว่า

695
00:52:52,000 --> 00:52:53,541
‎เราจะหนีออกไปทางอุโมงค์

696
00:52:53,625 --> 00:52:55,958
‎เพราะถ้าเราอยากหนีออกทางประตู…

697
00:52:56,625 --> 00:52:58,208
‎พอเสร็จขั้นตอน "นกกาเหว่า"

698
00:52:58,291 --> 00:53:00,541
‎เราจะปิดประตูธนาคาร

699
00:53:00,625 --> 00:53:03,458
‎และนั่นคือตอนที่เราทำตามแผนขั้นที่สอง

700
00:53:05,875 --> 00:53:08,750
‎ตอนนั้นแหละที่ผมได้ยินเสียงไซเรนรถตำรวจ

701
00:53:09,833 --> 00:53:14,666
‎แล้วคุณก็เริ่มมีคำถามมากมาย

702
00:53:14,750 --> 00:53:18,958
‎เพราะสุดท้ายแล้ว มันไม่ใช่การปล้นที่รวดเร็ว
‎เรื่องนี้จะจบลงยังไง

703
00:53:22,208 --> 00:53:23,958
‎ช่วงเวลาสุดท้าย

704
00:53:25,166 --> 00:53:28,375
‎พวกเขาปล้นธนาคารในซาน อิซิโดร

705
00:53:34,083 --> 00:53:36,333
‎จากนั้นเราก็จะเริ่มแผนขั้นที่สาม

706
00:53:36,416 --> 00:53:40,750
‎ซึ่งก็คือจับตัวยามที่อยู่ในห้องใต้ดินออกไป

707
00:53:42,291 --> 00:53:44,833
‎ชายคนนี้คือคนที่ติดต่อสื่อสารกับคนข้างนอก

708
00:53:44,916 --> 00:53:50,541
‎เขาจะเห็นหรือได้ยินอะไรจากห้องนิรภัยไม่ได้

709
00:53:50,625 --> 00:53:53,708
‎เราจับตัวผู้จัดการ ไปที่บังเกอร์

710
00:53:54,458 --> 00:53:56,041
‎มันใช้เวลาแค่ไม่กี่วินาที

711
00:53:56,125 --> 00:53:59,666
‎มันฟังดูเหมือนหลายอย่าง แต่มันจบในไม่กี่วินาที

712
00:53:59,750 --> 00:54:03,208
‎เร็วเข้า ออกมาเพราะเราจะไปกันแล้ว เร็ว

713
00:54:03,291 --> 00:54:08,708
‎เราอยู่ชั้นบน ได้ยินพวกเขาบอกตำรวจให้ออกมา

714
00:54:09,291 --> 00:54:13,250
‎เขาจับผมไว้แล้วพูดว่า
‎"ใจเย็นๆ ตำรวจ ยอมแพ้ซะ"

715
00:54:13,750 --> 00:54:15,375
‎ผมพูดว่า "ผมไม่ยอมแพ้หรอก"

716
00:54:15,458 --> 00:54:19,250
‎เขาไม่ยอมเปิดประตูนั่น

717
00:54:19,333 --> 00:54:21,791
‎ถ้าเขาไม่ยอมออกมา

718
00:54:24,750 --> 00:54:26,458
‎เราจะปิดหน้าต่างไว้

719
00:54:26,541 --> 00:54:31,208
‎แล้วพวกเราคนหนึ่งก็จะทำให้เขาบ้า
‎ทุบหน้าต่างนั่น

720
00:54:31,291 --> 00:54:33,541
‎ออกมา เอาละ เร็วเข้า

721
00:54:34,041 --> 00:54:37,291
‎คนที่สวมแจ็กเก็ตบางๆ ค่อนข้างหงุดหงิด

722
00:54:37,916 --> 00:54:42,000
‎เขาจับผมของผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการ

723
00:54:42,750 --> 00:54:45,625
‎แล้วผลักเธอมาติดหน้าต่างของประตูบังเกอร์

724
00:54:45,708 --> 00:54:47,416
‎ผมพูดว่า "ฟังนะ พวก"

725
00:54:47,500 --> 00:54:49,708
‎ผมเพิ่งออกมาจากคุกเซียร์รา ชิกา

726
00:54:49,791 --> 00:54:52,125
‎และผมก็จะกลับเข้าไปอีก
‎ฉะนั้นอย่าทำให้มันยุ่งยาก"

727
00:54:52,208 --> 00:54:57,000
‎"ผมสัญญาในฐานะโจรเก่า
‎ว่าผมจะปล่อยตัวคุณทันที"

728
00:54:57,083 --> 00:55:00,000
‎เขาพูดว่า "ผมออกจากคุกมา
‎และรับปากว่าผมจะไม่ฆ่าคุณ"

729
00:55:00,083 --> 00:55:03,541
‎และผู้หญิงคนนั้นบอกเขาว่าอย่าไป
‎เพราะพวกเขาจะฆ่าเขา

730
00:55:04,750 --> 00:55:06,833
‎มันน่ากลัวมากเลย

731
00:55:09,125 --> 00:55:10,916
‎และก็… ไม่มีอะไร

732
00:55:13,708 --> 00:55:17,500
‎เพราะเขาทำงานทุกวัน
‎เขาคือคนที่ทำงานกับคุณ

733
00:55:18,208 --> 00:55:19,541
‎ถ้าพวกเขายิงเขาล่ะ

734
00:55:24,333 --> 00:55:26,583
‎ออกมาจากตรงนั้น เร็วเข้า

735
00:55:27,958 --> 00:55:30,666
‎ผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการพูด ร้องไห้

736
00:55:30,750 --> 00:55:32,875
‎และก็สติแตกแล้ว

737
00:55:32,958 --> 00:55:36,333
‎บอกให้ผมยอมแพ้ เพราะเธอยังไม่ได้ใช้เวลา
‎อยู่กับหลานสาวเธอเลย

738
00:55:36,416 --> 00:55:39,000
‎พวกเขาปั่นหัวเพื่อนๆ และเพื่อนร่วมงานของคุณ

739
00:55:39,083 --> 00:55:42,125
‎พวกเขาขู่จะฆ่าเราคนหนึ่ง พวกเขาจะฆ่าอีกคน

740
00:55:42,708 --> 00:55:45,208
‎มันทำให้คุณโกรธ
‎คุณรู้สึกโกรธและหมดหนทางจริงๆ

741
00:55:45,291 --> 00:55:48,125
‎เร็วเข้า ออกมาจากตรงนั้น บอกให้เขาออกมา

742
00:55:48,208 --> 00:55:52,375
‎ผมพูดกับคนที่ใส่สูทสีเทาว่า "ผมจะออกไป"

743
00:55:53,000 --> 00:55:55,000
‎ใจเย็นๆ อย่าแตะต้องตัวประกัน

744
00:55:55,083 --> 00:55:57,666
‎ผมขอแค่อย่าแตะต้องตัวประกัน

745
00:55:58,625 --> 00:56:00,083
‎เขาเปิดประตู

746
00:56:00,166 --> 00:56:02,625
‎เขาวางปืนลงบนโต๊ะ

747
00:56:02,708 --> 00:56:05,083
‎และโทรศัพท์ เครื่องมือสื่อสารของเขา

748
00:56:05,166 --> 00:56:07,083
‎พอผมออกมา ผมก็ยกมือขึ้นและยอมแพ้

749
00:56:07,166 --> 00:56:10,083
‎เขาไม่ได้ค้นตัวผมเหมือนมือใหม่

750
00:56:10,166 --> 00:56:13,833
‎เขาค้นตัวผมเหมือนคนที่รู้ดีว่าเขาทำอะไรอยู่

751
00:56:17,333 --> 00:56:19,791
‎ผมจับมือเขา แล้วเราก็ลงบันไดไป

752
00:56:19,875 --> 00:56:21,416
‎ผมพาเขาไปที่ประตู

753
00:56:22,375 --> 00:56:25,750
‎ผมเอาปืน 9 มม. ของเขาจี้หลังเขาไว้

754
00:56:26,375 --> 00:56:29,458
‎ผมดึงแม็กกาซีนออกมาแล้วกลับด้านกระสุน

755
00:56:30,083 --> 00:56:33,791
‎เพื่อป้องกันการยิงรัวๆ ได้อย่างรวดเร็ว

756
00:56:37,250 --> 00:56:40,250
‎"ไปให้พ้น" "อะไรนะ" "ไปให้พ้น"
‎เราเปิดประตูให้เขา

757
00:56:45,625 --> 00:56:47,125
‎แล้วเขาก็ไป เราปล่อยเขาไป

758
00:56:47,208 --> 00:56:48,875
‎เราปล่อยตัวตำรวจ

759
00:56:48,958 --> 00:56:50,375
‎ผมเริ่มสงสัย

760
00:56:50,458 --> 00:56:53,250
‎พวกเขาเป็นใคร แก๊งมีอาวุธอะไร

761
00:56:53,333 --> 00:56:54,708
‎คุณโทรหาใคร

762
00:56:55,625 --> 00:56:58,833
‎จ่าเซร์ราโนไม่อยากเชื่อ

763
00:56:59,375 --> 00:57:02,541
‎ว่าเขาจะได้เดินออกไปจากการปล้น

764
00:57:05,958 --> 00:57:08,791
‎พอผมเข้าไปใกล้หัวหน้าตำรวจที่ถนน
‎ผมก็เห็นธนาคาร

765
00:57:09,291 --> 00:57:12,333
‎ผมมองไปที่ชั้นสอง เห็นคนใส่สูทสีเทา

766
00:57:12,416 --> 00:57:14,458
‎ทำแบบนี้ ให้เห็นโทรศัพท์เน็กซ์เทล

767
00:57:17,958 --> 00:57:20,958
‎พอเขาให้ดูโทรศัพท์เน็กซ์เทล
‎ผมก็บอกกุสตาโบว่ามันเป็นของผม

768
00:57:21,041 --> 00:57:22,916
‎เขาถามว่า "คุณรู้ได้ยังไง" "มันมีโลโก้"

769
00:57:23,000 --> 00:57:25,416
‎ผมบอกว่า "ลูกสาวผมเอากาวติดมันไว้"

770
00:57:25,500 --> 00:57:27,416
‎"มันเป็นของผม โทรหาสิ เพราะมันเป็นของผม"

771
00:57:40,416 --> 00:57:41,375
‎ตอนแรก

772
00:57:41,458 --> 00:57:44,416
‎มีสองคนที่จะรับผิดชอบการเจรจา

773
00:57:44,500 --> 00:57:45,625
‎คือด็อคกับผม

774
00:57:50,208 --> 00:57:55,750
‎ต่อมาเพราะผมแสดงเวอร์เกินไป
‎เพราะคำพูดของผม…

775
00:57:57,958 --> 00:57:59,583
‎การที่ผมเรียนการละครมา

776
00:57:59,666 --> 00:58:02,958
‎และวิธีที่ผมจัดการกับพวกเขา

777
00:58:04,625 --> 00:58:08,833
‎ด็อคพูดว่า "ไม่ มาริโตต้องเป็นคนเจรจา"

778
00:58:39,875 --> 00:58:41,250
‎และมันก็เป็นแบบนั้น

779
00:58:46,416 --> 00:58:51,000
‎หนวดปลอม หมวกคิปปาห์ แว่นตาและฮู้ด

780
00:58:54,541 --> 00:58:56,583
‎บทบาทของผมในฐานะผู้เจรจา

781
00:58:58,416 --> 00:59:00,291
‎หนังสือพิมพ์เริ่มเรียกว่า

782
00:59:03,208 --> 00:59:05,166
‎"ชายในสูทสีเทา"

783
00:59:35,166 --> 00:59:36,000
‎ฮัลโหล

784
00:59:37,500 --> 00:59:38,541
‎ครับ คุณผู้หญิง

785
00:59:40,333 --> 00:59:42,958
‎ไม่ครับ ผมไม่ใช่วัลเตร์ เซร์ราโน

786
00:59:44,541 --> 00:59:47,791
‎แต่ผมปล่อยตัวสามีคุณไปแล้วครับ คุณผู้หญิง
‎ฉะนั้นสบายใจได้ครับ

787
00:59:49,833 --> 00:59:53,375
‎ใช่ครับ ผมเป็นหนึ่งในโจรพวกนั้น ใจเย็นๆ

788
00:59:53,458 --> 00:59:54,916
‎สงบใจไว้ครับ

789
00:59:55,416 --> 00:59:57,125
‎ผมจะให้พวกเขาโทรหาคุณนะครับ

790
00:59:57,791 --> 00:59:59,541
‎ใจเย็นๆ ครับ คุณผู้หญิง

791
01:00:00,333 --> 01:00:02,250
‎วางสายได้แล้วครับ

792
01:00:04,583 --> 01:00:08,166
‎ผมเอาโทรศัพท์กระแทกบนกระจกทันที

793
01:00:09,041 --> 01:00:12,041
‎ผู้หมวดคนนั้นจะได้โทรหาผม

794
01:00:12,125 --> 01:00:13,583
‎ผมบอกว่า

795
01:00:14,375 --> 01:00:16,583
‎"ภรรยาของวัลเตร์ เซร์ราโนโทรหาผม"

796
01:00:16,666 --> 01:00:20,166
‎"บอกให้เขาโทรหาเธอเพราะเธอสิ้นหวังมาก"

797
01:00:20,250 --> 01:00:22,250
‎กลับมาที่รายงานสด

798
01:00:22,333 --> 01:00:25,083
‎เหตุปล้นธนาคาร
‎และผู้ถูกจับเป็นตัวประกันในซาน อิซิโดรกันครับ

799
01:00:25,166 --> 01:00:28,125
‎ถนนอาเบนิดา ลิเบร์ตาดอร์ถูกปิดสามช่วงตึก

800
01:00:28,208 --> 01:00:29,666
‎คุณอยู่ที่นี่ไม่ได้ กลับไปครับ

801
01:00:29,750 --> 01:00:32,916
‎และสื่อก็ถูกจำกัดการเข้าไปในที่เกิดเหตุมากขึ้น

802
01:00:33,000 --> 01:00:36,208
‎เราต้องอยู่ห่างออกไปเกือบหนึ่งช่วงตึกครึ่ง

803
01:00:36,708 --> 01:00:38,833
‎จากที่เกิดเหตุ

804
01:00:42,000 --> 01:00:43,625
‎ขั้นต่อไป

805
01:00:43,708 --> 01:00:46,041
‎คือปิดประตูลานจอดรถ

806
01:00:46,125 --> 01:00:49,000
‎พูดง่ายๆ คือถ้าตำรวจเข้าไปในลานจอดรถ

807
01:00:49,083 --> 01:00:51,458
‎เราจะทำไม่สำเร็จ

808
01:00:52,208 --> 01:00:55,375
‎ทำไมน่ะเหรอ เพราะเราจะเอา
‎"ปืนใหญ่ไฟฟ้า" ออกจากรถไม่ได้

809
01:01:13,500 --> 01:01:15,000
‎หลังเที่ยงครึ่ง

810
01:01:16,166 --> 01:01:18,291
‎ผมได้ยินพวกเขาเริ่ม

811
01:01:18,916 --> 01:01:20,625
‎ส่งสัญญาณบอกผม

812
01:01:20,708 --> 01:01:22,291
‎พวกเขาบอกว่า "เจาะเลย"

813
01:01:23,250 --> 01:01:28,416
‎ผมตอกและรู้สึกเหมือน
‎พวกเขาเริ่มเคลื่อนย้ายของอยู่อีกฝั่ง

814
01:01:28,500 --> 01:01:31,833
‎นั่นเป็นเพราะเจาะที่ด้านหลังของเฟอร์นิเจอร์

815
01:01:31,916 --> 01:01:36,125
‎แล้วพวกเขาก็จะหาไม่เจอ
‎ว่ารูที่ผมเจาะอยู่ตรงไหน

816
01:01:43,250 --> 01:01:47,250
‎มันเป็นช่วงเวลาสำคัญ
‎ที่จะได้เห็นหน้านายพิลึกทางรูนั่น

817
01:01:48,583 --> 01:01:50,125
‎เพราะมันเป็นทางหลบหนีของเรา

818
01:02:17,208 --> 01:02:19,250
‎ผมเข้าประจำที่ตรงนั้น

819
01:02:19,333 --> 01:02:22,625
‎เพื่อเจาะตู้นิรภัยที่ง่ายกว่า

820
01:02:22,708 --> 01:02:24,041
‎ผมหมายถึงอะไรที่ว่าง่ายกว่า

821
01:02:24,125 --> 01:02:26,875
‎ตู้ที่มีระยะห่างระหว่างบานพับกับตู้น้อยที่สุด

822
01:02:31,166 --> 01:02:33,250
‎คำนวณเวลาไว้โดยประมาณว่า

823
01:02:33,333 --> 01:02:37,041
‎จะสามารถเปิดตู้นิรภัยได้ 400 ตู้ในสองชั่วโมง

824
01:02:37,125 --> 01:02:39,250
‎(13.03 น.)

825
01:02:44,750 --> 01:02:48,791
‎เราไม่รู้ความต้องการของผู้จับตัวประกัน

826
01:02:48,875 --> 01:02:52,416
‎เพื่อปล่อยตัวประกันและมอบตัว

827
01:02:52,500 --> 01:02:57,500
‎มีรถสายตรวจและเจ้าหน้าที่มากันมากมาย

828
01:02:57,583 --> 01:03:01,666
‎แต่ยังไม่เห็นทางแก้ปัญหานี้

829
01:03:04,916 --> 01:03:10,541
‎เรากำลังดูจอ ดูทีวีที่ไม่มีเสียง
‎ซึ่งมีอยู่ในธนาคารทุกแห่ง

830
01:03:10,625 --> 01:03:12,750
‎สื่อก็ติดตามอยู่ในเหตุการณ์แล้ว

831
01:03:13,625 --> 01:03:16,416
‎ในตอนนั้นผมมองออกไปนอกหน้าต่าง

832
01:03:16,500 --> 01:03:19,583
‎และเห็นชายคนหนึ่งหันเสาวิทยุชี้มาที่ผม

833
01:03:20,125 --> 01:03:23,791
‎แต่เขาเริ่มมองไปที่ด้านข้างแบบนี้

834
01:03:23,875 --> 01:03:27,416
‎เขามองผม มองวิทยุ แล้วก็มองไปด้านข้าง

835
01:03:27,500 --> 01:03:29,000
‎ผมพูดว่า "เกิดอะไรขึ้น"

836
01:03:29,791 --> 01:03:32,916
‎เพราะผมเป็นโจรที่มีประสบการณ์
‎ผมจึงรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

837
01:03:33,625 --> 01:03:36,750
‎เขาพูดว่า " คนที่จะเจรจากับคุณมาแล้ว"

838
01:03:36,833 --> 01:03:38,916
‎"ใครเหรอ" เขาบอกว่า "คนที่มีเครา"

839
01:04:01,208 --> 01:04:02,583
‎มิเกล อังเกล ซิเลโอ

840
01:04:03,250 --> 01:04:07,500
‎ผมเป็นพันตรีในกองกำลังพิเศษฟอลคอน
‎ประจำกรมตำรวจบัวโนสไอเรส

841
01:04:08,125 --> 01:04:11,291
‎ผมเป็นนักเจรจาและเป็นสมาชิกทีมยุทธวิธี

842
01:04:11,958 --> 01:04:15,416
‎(มิเกล ซิเลโอ
‎นักเจรจา)

843
01:04:19,708 --> 01:04:21,958
‎เราจอดรถตามปกติ

844
01:04:23,583 --> 01:04:26,000
‎และพวกเขาก็รายงานข้อมูลล่าสุดให้เราฟัง

845
01:04:27,583 --> 01:04:32,708
‎พวกเขาให้เบอร์โทรศัพท์
‎ติดต่อกับอุปกรณ์ในธนาคาร

846
01:04:33,833 --> 01:04:37,416
‎ผมอยู่หลังรถที่เหมือนรถบรรทุก

847
01:04:37,500 --> 01:04:40,125
‎กับคู่หูของผมที่คอยคุ้มกันผมเหมือนเป็นโล่

848
01:04:41,375 --> 01:04:42,583
‎ผมติดต่อเข้าไปจากตรงนั้น

849
01:04:43,125 --> 01:04:44,916
‎แล้วเขาก็เริ่มอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้น

850
01:04:45,000 --> 01:04:49,208
‎มันเป็นการปล้นอย่างรวดเร็วและเกิดผิดพลาด
‎แล้วพวกเขาก็ติดอยู่ข้างใน

851
01:04:49,291 --> 01:04:52,333
‎พวกเขาไม่อยากทำร้ายใคร
‎แต่ก็ไม่อยากกลับเข้าคุกเช่นกัน

852
01:04:52,416 --> 01:04:54,083
‎"ฟังนะ เพื่อน"

853
01:04:54,166 --> 01:04:57,041
‎"ผมเพิ่งติดคุก 15 ปีในเซียร์รา ชิกา"

854
01:04:57,916 --> 01:05:01,291
‎"ฉะนั้นมาคุยกันสั้นๆ ง่ายๆ ดีกว่า"

855
01:05:01,375 --> 01:05:06,291
‎นักเจรจา ตำรวจมืออาชีพชั้นหนึ่ง

856
01:05:06,375 --> 01:05:09,291
‎รู้ว่าผมเป็นโจรมืออาชีพชั้นหนึ่ง

857
01:05:09,375 --> 01:05:11,250
‎เมื่อผมพูดว่าเคยติดคุกในเซียร์รา ชิกา

858
01:05:11,333 --> 01:05:14,250
‎นอกจากที่พูดไปแล้ว ผมยังให้ความสนใจ

859
01:05:14,333 --> 01:05:18,458
‎ภาษากายและท่าทางของพวกเขา
‎เหมือนที่นักเจรจาทุกคนทำ

860
01:05:18,541 --> 01:05:22,250
‎คนคนนี้นั่งไขว่ห้าง

861
01:05:22,333 --> 01:05:27,416
‎ท่าทางของเขาไม่เข้ากับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น

862
01:05:28,791 --> 01:05:32,666
‎ปกติเวลาจับตัวประกัน
‎จะมีความเครียดและอะดรีนาลีนเยอะมาก

863
01:05:32,750 --> 01:05:34,041
‎ผู้คนตะโกนด่าเรา

864
01:05:34,791 --> 01:05:36,000
‎ฟังอย่างหนึ่งนะ

865
01:05:36,541 --> 01:05:37,666
‎ฟังผมนะ

866
01:05:38,416 --> 01:05:40,916
‎จัดการคณะกรรมการภาวะวิกฤตด้วย

867
01:05:41,000 --> 01:05:44,083
‎ผมจะได้จัดการสถานการณ์ในนี้ เข้าใจไหม

868
01:05:44,166 --> 01:05:48,208
‎ผมพูดว่า "โอเค ปล่อยใครสักคนที่ตื่นกลัว
‎ปล่อยเหยื่อสักคน"

869
01:05:48,291 --> 01:05:50,958
‎จำไว้ว่าผมกำจัดศัตรูธรรมชาติของผมได้แล้ว

870
01:05:51,458 --> 01:05:53,833
‎ผมปล่อยตัว
‎เจ้าหน้าที่ตำรวจวัลเตร์ เซร์ราโนไปแล้ว

871
01:05:53,916 --> 01:05:56,416
‎นั่นคือท่าทีที่เป็นมิตร

872
01:05:56,500 --> 01:05:59,125
‎อย่าขอให้ปล่อยตัวประกันเพิ่มอีก จบ แค่นี้แหละ

873
01:06:02,000 --> 01:06:05,000
‎ผมปิดโทรศัพท์มือถือ เราทุกคนมองหน้ากัน

874
01:06:05,083 --> 01:06:07,250
‎เจ้านายผมพูดว่า
‎"ถ่วงเวลาให้เราหน่อย ซิเลโอ"

875
01:06:07,333 --> 01:06:09,416
‎มันคือสิ่งเดียวกับที่ผมต้องการ เวลา

876
01:06:10,208 --> 01:06:11,875
‎เวลาสำหรับการเปิดตู้นิรภัย

877
01:06:15,500 --> 01:06:18,458
‎ผมไม่ได้หยุดดูว่ามีอะไรอยู่ในตู้พวกนั้น

878
01:06:18,541 --> 01:06:22,416
‎มันเปิดได้หรืออะไรไหม
‎ผมย้ายไปเปิดตู้แถวที่สองแล้ว

879
01:06:22,500 --> 01:06:26,333
‎ผมเป็นคนละเอียดรอบคอบ ทำลายกุญแจทั้งหมด

880
01:06:29,291 --> 01:06:31,875
‎ระหว่างที่ผมเจาะตู้นิรภัยทั้งหมด

881
01:06:31,958 --> 01:06:35,541
‎มีคนจากธนาคารโผล่มา

882
01:06:35,625 --> 01:06:36,791
‎แล้วตะโกนใส่ผม

883
01:06:37,583 --> 01:06:39,666
‎"คุณมาทำอะไรที่นี่"

884
01:06:39,750 --> 01:06:44,083
‎ผมมองคนคนนั้นแบบนี้
‎เห็นได้ชัดว่าผมใส่หน้ากากอยู่

885
01:06:44,166 --> 01:06:45,625
‎และเฟร์นันโดก็พูดว่า

886
01:06:45,708 --> 01:06:49,458
‎"คุณไม่ใช่คนออกคำสั่งแล้ว
‎ตอนนี้ผมคือคนออกคำสั่ง"

887
01:06:49,541 --> 01:06:53,583
‎แล้วคนคนนั้นก็ออกไป
‎แต่ผมแบบว่า "โอ๊ะ พวกเขาเห็นฉันแล้ว"

888
01:06:54,208 --> 01:06:58,000
‎(14.17 น.)

889
01:06:58,083 --> 01:06:59,625
‎เรามีตัวประกันเยอะมาก

890
01:07:00,416 --> 01:07:02,083
‎ต่อมาเราพบว่ามี 23 คน

891
01:07:02,166 --> 01:07:03,875
‎อย่าโง่นะ

892
01:07:04,416 --> 01:07:06,166
‎มีคนหนึ่งที่เข้ามา

893
01:07:06,250 --> 01:07:10,458
‎และใช้ความรุนแรงมากกว่าคนอื่นนิดหน่อย
‎ในแบบที่เขาเป็นและวิธีที่เขาปฏิบัติกับคุณ

894
01:07:11,166 --> 01:07:14,125
‎อีกคนมาบอกว่า "ใจเย็นๆ อัยการเขตกำลังมา"

895
01:07:14,208 --> 01:07:16,958
‎"เรากำลังเจรจาและมอบตัว ใจเย็นๆ"

896
01:07:17,041 --> 01:07:20,333
‎มีชายคนหนึ่งที่ตื่นกลัวมาก เขาฉี่ใกล้จะแตก

897
01:07:20,416 --> 01:07:21,916
‎เขาปวดท้องฉี่

898
01:07:22,000 --> 01:07:23,458
‎เขาร้องคร่ำครวญ

899
01:07:23,541 --> 01:07:28,208
‎"ว่าไง คุณ" "ผมฉี่ไม่ได้" "ทำไมล่ะ"
‎"เพราะพวกเขามองผมอยู่"

900
01:07:28,291 --> 01:07:31,083
‎"งั้นก็ไปฉี่ที่บันไดสิ พวก ไปเลย"

901
01:07:33,375 --> 01:07:36,625
‎สถานการณ์นี้เริ่มทำให้คนตื่นกลัว

902
01:07:36,708 --> 01:07:38,208
‎"เป็นอะไรไป ไอ้บ้าเอ๊ย"

903
01:07:38,708 --> 01:07:41,083
‎"ผมฉี่ไม่ได้ ผมกลัว"

904
01:07:41,166 --> 01:07:43,708
‎ไม่นะ เพื่อน มาเถอะ คุณออกไปได้แล้ว

905
01:07:43,791 --> 01:07:45,708
‎เอาละ มานี่

906
01:07:45,791 --> 01:07:47,000
‎ไปกันเถอะ เร็วเข้า

907
01:07:47,083 --> 01:07:50,541
‎เราเปิดประตูกั้นแล้วก็เหวี่ยงเขาออกไป

908
01:07:50,625 --> 01:07:52,791
‎หน่วยทหารชั้นยอดเข้ามาหาเขาทันที

909
01:07:52,875 --> 01:07:55,041
‎กอดเขา แล้วก็ชกเขาสองสามที

910
01:07:55,125 --> 01:07:57,583
‎เพราะพวกเขาไม่รู้ว่า
‎เขาเป็นตัวประกันหรือเป็นโจร

911
01:07:58,166 --> 01:08:00,125
‎คุณท้องอยู่หรือเปล่า คุณผู้หญิง

912
01:08:00,208 --> 01:08:03,291
‎โอเค คุณจะได้ออกไป มานี่สิ

913
01:08:04,166 --> 01:08:08,458
‎มีความเคลื่อนไหวที่นี่ในพื้นที่บริเวณธนาคารริโอ

914
01:08:08,541 --> 01:08:11,791
‎มีคนถูกปล่อยตัวออกมาสองคน
‎เป็นผู้ชายหนึ่งคน ผู้หญิงหนึ่งคน

915
01:08:11,875 --> 01:08:15,500
‎เราได้เห็นช่วงเวลาที่ผู้หญิง

916
01:08:16,416 --> 01:08:21,083
‎ถูกปล่อยตัวโดยคนร้ายที่คุมตัวประกันอยู่

917
01:08:21,791 --> 01:08:24,791
‎ทั้งพนักงานธนาคารริโอและลูกค้า

918
01:08:24,875 --> 01:08:30,708
‎เราพบว่ามีการเจรจาอย่างเข้มข้น
‎กับคนจากฝ่ายตำรวจ

919
01:08:30,791 --> 01:08:33,833
‎ที่พยายามเกลี้ยกล่อมให้พวกเขายอมแพ้

920
01:08:33,916 --> 01:08:37,416
‎(เหตุปล้นธนาคาร
‎พวกเขาปล่อยตัวประกันสองคน)

921
01:08:39,416 --> 01:08:41,166
‎ผมมีวิทยุสองเครื่อง

922
01:08:41,250 --> 01:08:43,208
‎เครื่องหนึ่งใช้ฟังการพูดคุยของตำรวจ

923
01:08:43,291 --> 01:08:47,791
‎อีกเครื่องใช้สื่อสารกับพรรคพวกของผม

924
01:08:48,291 --> 01:08:49,625
‎และผมก็มีอีกเครื่อง

925
01:08:50,166 --> 01:08:52,958
‎ซึ่งเป็นวิทยุราคาถูกๆ

926
01:08:53,041 --> 01:08:56,958
‎แบบที่ขายเป็นคู่

927
01:08:57,583 --> 01:09:00,208
‎วิทยุเครื่องนั้น รับได้หลายช่องความถี่

928
01:09:00,291 --> 01:09:02,916
‎ผมจำได้ว่าผมหมุนหาช่องความถี่

929
01:09:04,250 --> 01:09:07,416
‎และฟังหน่วยฟอลคอน

930
01:09:07,500 --> 01:09:11,208
‎ผมจำได้ว่าผมจับมาริโอแล้วพูดว่า "ฟังนี่สิ"

931
01:09:15,000 --> 01:09:17,166
‎ผมฟังเสียงพลซุ่มยิง

932
01:09:17,250 --> 01:09:20,541
‎ที่ส่งข้อมูลแจ้งหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการ

933
01:09:20,625 --> 01:09:24,166
‎และหัวหน้าก็ตอบพลซุ่มยิง

934
01:09:24,250 --> 01:09:27,458
‎ผมได้ยินพวกเขาพูดว่า "ผมเห็นคนที่อยู่ข้างบน"

935
01:09:28,041 --> 01:09:29,500
‎"ผมเห็นคนที่อยู่ข้างล่าง"

936
01:09:30,541 --> 01:09:34,125
‎นั่นหมายถึงถ้าเจ้านายพูดว่า "ยิง"

937
01:09:34,208 --> 01:09:37,333
‎เด ลา ตอร์เรกับผมโดนยิงหน้าผากแน่

938
01:09:38,333 --> 01:09:41,291
‎และเด ลา ตอร์เรก็เห็นพวกเขา
‎เขามาหยิบเน็กซ์เทลไปจากผม

939
01:09:41,958 --> 01:09:45,000
‎แล้วพูดว่า "สั่งให้คนพวกนั้นลงไป
‎ไม่งั้นผมจะฆ่าใครสักคน"

940
01:09:45,083 --> 01:09:46,541
‎ผมก็จำคำพูดไม่ค่อยได้

941
01:09:46,625 --> 01:09:50,041
‎เพราะเราเห็นพ้องกันว่า
‎มันเป็นสถานการณ์ที่ร้ายแรงและตึงเครียดมาก

942
01:09:50,125 --> 01:09:53,750
‎คนพวกนั้นลงไปจากหลังคา
‎ตามคำขอของชายคนนั้น

943
01:09:54,333 --> 01:09:57,791
‎แต่มีพลซุ่มยิงฟอลคอนสามคน

944
01:09:58,666 --> 01:09:59,500
‎เขาไม่เห็นพวกเขา

945
01:10:00,583 --> 01:10:03,208
‎(15.10 น.)

946
01:10:03,291 --> 01:10:08,791
‎เรากำหนดเวลาสำหรับงานที่ธนาคารไว้แล้ว

947
01:10:08,875 --> 01:10:12,583
‎เปิดตู้นิรภัยและเคลื่อนย้ายตัวประกัน

948
01:10:12,666 --> 01:10:16,500
‎ในช่วงเวลานั้น เราเปิดตู้นิรภัยได้แล้ว 143 ตู้

949
01:10:16,583 --> 01:10:22,583
‎ตู้อื่นๆ จะต้องใช้เวลา
‎ในการปรับแต่งอุปกรณ์เครื่องมือ

950
01:10:22,666 --> 01:10:25,000
‎ซึ่งเราไม่ได้วางแผนไว้

951
01:10:25,083 --> 01:10:28,958
‎เราก็เลยตัดสินใจว่าจะออกไปกันเลย

952
01:10:29,041 --> 01:10:31,875
‎พอหมดเวลาสองชั่วโมง

953
01:10:32,541 --> 01:10:39,416
‎เราก็เข้าประจำที่เพื่อส่งเงินลงไปให้เร็วที่สุด

954
01:10:42,416 --> 01:10:46,666
‎อาราอูโฆโทรหาผม

955
01:10:47,291 --> 01:10:49,083
‎ลุยเลย แผนขั้นพิซซ่า

956
01:10:49,166 --> 01:10:51,583
‎ผมรับสายอีกครั้ง

957
01:10:52,458 --> 01:10:54,375
‎เขาบอกว่าพวกเขาจะมอบตัว

958
01:10:54,458 --> 01:10:57,333
‎"โอเค นายพูดถูก เพื่อน
‎นี่มันไม่คืบหน้าไปไหนเลย"

959
01:10:57,416 --> 01:10:58,958
‎และพวกเขาก็อยาก

960
01:10:59,791 --> 01:11:01,875
‎กินอะไรสักอย่างเพราะพวกเขาคงใช้เวลา

961
01:11:01,958 --> 01:11:04,125
‎อยู่ที่สถานีตำรวจหลายวันและไม่ได้กินอะไร

962
01:11:04,208 --> 01:11:05,875
‎เอาพิซซ่ามาให้ฉัน

963
01:11:05,958 --> 01:11:09,041
‎เอาน้ำอัดลมมาให้ฉัน
‎เราจะกินอะไรสักอย่างแล้วมอบตัว

964
01:11:11,000 --> 01:11:13,791
‎ผมอธิบายว่ามันไม่ใช่ฟูกาเซตต้า

965
01:11:13,875 --> 01:11:17,791
‎ในรายงาน ผมคิดว่ามีคนหนึ่งพูดว่า
‎"ถ้าฉันขอพิซซ่าฟูกาเซตต้าจากซิเลโอ

966
01:11:17,875 --> 01:11:20,000
‎พิซซ่าฟูกาเซสต้าห้าถาด เขาจะรู้ว่าเรามีห้าคน

967
01:11:20,083 --> 01:11:22,583
‎และเข้ามาในธนาคารในห้านาที"
‎มันจะเป็นแบบนั้น

968
01:11:22,666 --> 01:11:26,500
‎จากจุดนั้น เมื่อได้รับคำขอของเขาแล้ว

969
01:11:26,583 --> 01:11:29,416
‎และจะมีการแลกเปลี่ยน
‎การสื่อสารก็ขาดหายไป

970
01:11:38,083 --> 01:11:40,041
‎แล้วระหว่างนี้ฉันจะทำอะไร

971
01:11:40,541 --> 01:11:45,833
‎ฉันจะวางปืนที่ฉันจะทิ้งไว้ในห้องนิรภัย

972
01:11:47,708 --> 01:11:51,375
‎และฉันก็ทำตามแผนขั้น "ฟอกสีผม"

973
01:11:51,958 --> 01:11:55,916
‎ราดน้ำยาฟอกขาวห้าลิตร
‎เพื่อหลีกเลี่ยงการทิ้งดีเอ็นเอไว้

974
01:11:56,000 --> 01:11:57,458
‎และนี่คือเส้นผม

975
01:12:02,500 --> 01:12:05,375
‎ผมเป็นคนสุดท้ายที่ออกมากับอาราอูโฆ

976
01:12:05,458 --> 01:12:11,041
‎เขาใช้เชือกรัดตัวเองไว้แบบนี้
‎แล้วลากเฟอร์นิเจอร์มาปิดรูไว้ตอนที่เขาหนี

977
01:12:20,916 --> 01:12:25,333
‎การ์เซีย โบลสเตร์พยายามสตาร์ทเครื่องเรือ
‎และเขาก็สตาร์ทมันไม่ติด

978
01:12:28,916 --> 01:12:32,041
‎บิเตตเตตื่นกลัวมาก

979
01:12:32,125 --> 01:12:36,083
‎และพูดว่า "อย่าดึงโช้ค เดี๋ยวน้ำมันท่วม"

980
01:12:37,500 --> 01:12:41,958
‎กับเงินที่ปล้นมา
‎และเครื่องยนต์ที่สตาร์ทไม่ติด ผมคลั่งเลย

981
01:12:42,875 --> 01:12:45,375
‎บิเตตเตพยายามสตาร์ทเครื่อง

982
01:12:45,458 --> 01:12:48,500
‎แต่สตาร์ทไม่ติด พวกเขาเลยต้องพายเรือ

983
01:12:53,041 --> 01:12:56,250
‎เราทุกคนลงเรือลำที่อยู่ข้างหน้าซึ่งมีเครื่องยนต์

984
01:12:56,333 --> 01:13:02,125
‎ยกเว้นอาราอูโฆที่จะขึ้นแพเป่าลม

985
01:13:06,000 --> 01:13:08,625
‎ผมจำได้ว่าผมโดดขึ้นแพที่อยู่ข้างหลัง

986
01:13:09,333 --> 01:13:10,666
‎นอนอยู่บนกองเงิน

987
01:13:10,750 --> 01:13:14,208
‎อยู่บนเงินหลายถุง แบบนี้

988
01:13:15,416 --> 01:13:17,833
‎เราผ่านท่อระบายน้ำใกล้กับธนาคาร

989
01:13:17,916 --> 01:13:19,916
‎เราเห็นเงาและได้ยินเสียง

990
01:13:20,541 --> 01:13:23,625
‎แล้วจู่ๆ เครื่องยนต์ก็สตาร์ทติด

991
01:13:28,708 --> 01:13:33,541
‎เราแล่นไป 14 ช่วงตึกและไปถึงท่อระบายน้ำ

992
01:13:37,125 --> 01:13:40,083
‎เราบอกพรรคพวกอีกคน
‎คันทรีแมน ที่อยู่ข้างบน

993
01:13:40,166 --> 01:13:44,000
‎ว่าเราอยู่ข้างล่างแล้ว เขาเลยยกฝาท่อออก

994
01:13:44,083 --> 01:13:46,083
‎ด้วยท่อนเหล็กเพราะมันหนัก

995
01:13:48,375 --> 01:13:53,166
‎ผมคิดว่าผมเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง
‎พวกเขาอยู่ในรถกันหมดแล้ว

996
01:13:53,250 --> 01:13:54,750
‎ใส่อะไรอื่นอีกไม่ได้แล้ว

997
01:13:54,833 --> 01:13:56,708
‎แค่คนกับถุงใส่เงินเท่านั้น

998
01:14:04,250 --> 01:14:05,583
‎เราจะขนของขึ้นรถ

999
01:14:08,083 --> 01:14:09,083
‎แล้วก็เสร็จงาน

1000
01:14:15,708 --> 01:14:19,625
‎ทุกคนอยู่ในคาราวาน
‎กำลังไปที่ที่เราจะแบ่งเงินกัน

1001
01:14:23,250 --> 01:14:28,000
‎ความคิดของผมคือ
‎พวกเขาปิดกั้นทางเข้าและจะขัดขืน

1002
01:14:29,250 --> 01:14:31,125
‎เราไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกเลย

1003
01:14:31,208 --> 01:14:32,666
‎ไม่มีใครเลย

1004
01:14:33,208 --> 01:14:35,000
‎เราเริ่มมองหน้ากัน

1005
01:14:35,583 --> 01:14:39,500
‎ผมคิดว่าพวกเขาจะสวมรอยเป็นตัวประกัน
‎และเปลี่ยนเสื้อผ้า

1006
01:14:39,583 --> 01:14:41,541
‎พวกเขารอตำรวจอยู่ข้างบน

1007
01:14:46,333 --> 01:14:48,666
‎เรามาถึงที่ที่ประตูรั้วเปิดอยู่

1008
01:14:49,416 --> 01:14:51,375
‎แล้วเราก็ขนถุงลงจากรถ

1009
01:14:52,166 --> 01:14:53,125
‎ถุงแล้วถุงเล่า

1010
01:14:53,625 --> 01:14:56,375
‎ผมไม่อยากยุ่งกับจินตนาการของคุณ

1011
01:14:56,458 --> 01:14:57,708
‎และก็ถุงอีกเยอะมาก

1012
01:14:57,791 --> 01:15:01,250
‎ตอนแรกผมอยากเปิดทีวีดูเลย

1013
01:15:01,333 --> 01:15:02,708
‎ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน

1014
01:15:02,791 --> 01:15:05,375
‎หน่วยฟอลคอนยังไม่เข้าไปข้างใน

1015
01:15:05,458 --> 01:15:09,416
‎ถุงใส่เงินในธนาคารนั้นอยู่กับเราหมดแล้ว

1016
01:15:15,000 --> 01:15:16,208
‎แล้วจู่ๆ

1017
01:15:16,291 --> 01:15:17,916
‎"ตอนนี้พวกเขากำลังเข้าไป…"

1018
01:15:18,000 --> 01:15:20,625
‎เราได้เห็นการถ่ายทอดสด

1019
01:15:20,708 --> 01:15:24,750
‎ว่าพวกนั้นจะเข้าไปจับเรายังไง

1020
01:15:26,875 --> 01:15:28,416
‎"ตำรวจ!"

1021
01:15:29,166 --> 01:15:31,500
‎ประตูเปิดแล้วเราก็เข้าไป

1022
01:15:31,583 --> 01:15:33,666
‎ตอนนั้นผมคิดว่าผมจะเข้าไปต่อสู้

1023
01:15:33,750 --> 01:15:36,541
‎(พวกเขาปล่อยตัวประกัน)

1024
01:15:36,625 --> 01:15:39,083
‎ตอน 19.12 น. เราเห็นการเคลื่อนไหว

1025
01:15:39,166 --> 01:15:43,458
‎ของเจ้าหน้าที่ตำรวจ
‎และหน่วยฟอลคอนที่กำลังเข้าไป

1026
01:15:43,541 --> 01:15:47,375
‎เอาค้อนทุบหน้าต่าง และในสองวินาที
‎พวกเขาก็ยึดธนาคารได้

1027
01:15:49,583 --> 01:15:51,875
‎นี่คือตอนที่คุณเริ่มแยกแยะว่าใครเป็นใคร

1028
01:15:52,875 --> 01:15:54,333
‎พวกเขาเป็นผู้ต้องสงสัยทุกคน

1029
01:15:56,041 --> 01:15:58,125
‎พวกเขาค้นตัวเราทุกคน

1030
01:15:58,208 --> 01:15:59,833
‎ให้เรายกมือขึ้น

1031
01:16:00,708 --> 01:16:04,291
‎และตอนที่เราออกมา
‎แม่ผมอยู่ข้างนอกกับสามีเธอ

1032
01:16:04,916 --> 01:16:07,666
‎ตำรวจให้พวกเขาเจอเรา ไม่มีอะไรแล้ว

1033
01:16:10,625 --> 01:16:13,791
‎ฉันเจอสามีกับลูกชายของฉันแล้ว

1034
01:16:14,583 --> 01:16:16,541
‎เป็นช่วงเวลาที่สะเทือนอารมณ์จริงๆ

1035
01:16:18,083 --> 01:16:21,791
‎อนาเบลลา คนร้ายสี่คนถูกจับหรือเปล่า

1036
01:16:21,875 --> 01:16:25,166
‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่ คุณรู้อะไรจากตรงนั้นบ้าง

1037
01:16:25,250 --> 01:16:28,458
‎ค่ะ คนร้ายสี่คน

1038
01:16:28,541 --> 01:16:32,125
‎ที่ยึดธนาคารสาขานี้ถูกจับตัวได้แล้ว

1039
01:16:32,208 --> 01:16:34,958
‎มันเพิ่งจบไปเมื่อไม่นานมานี้

1040
01:16:35,041 --> 01:16:39,833
‎เมื่อสักครู่นี้ ตอน 19.20 น.

1041
01:16:39,916 --> 01:16:43,666
‎พวกเขาเริ่มแยก
‎คนที่เป็นพนักงานธนาคารและลูกค้า

1042
01:16:43,750 --> 01:16:47,000
‎แถวเริ่มสั้นลงเรื่อยๆ จนไม่เหลือใครแล้ว

1043
01:16:49,541 --> 01:16:53,833
‎ผมจำได้ว่าเราวางเงินทั้งหมดไว้ด้านข้าง

1044
01:16:53,916 --> 01:16:56,333
‎เงินหนึ่งแสนดอลลาร์ เราวางเป็นกองเล็กๆ

1045
01:16:56,958 --> 01:17:00,916
‎หนึ่งแสนดอลลาร์ กองเล็กๆ

1046
01:17:01,000 --> 01:17:03,166
‎มันเริ่มเต็มห้อง

1047
01:17:03,250 --> 01:17:06,041
‎ณ จุดหนึ่ง ผมนั่งอยู่บนกองเงิน

1048
01:17:06,958 --> 01:17:10,333
‎กองที่มีเงินปึกละ 10,000 ดอลลาร์เต็มไปหมด

1049
01:17:10,416 --> 01:17:13,708
‎ในซาน อิซิโดร
‎สถานการณ์ตัวประกันจบลงแล้ว

1050
01:17:13,791 --> 01:17:16,541
‎เราถ่ายทอดสดหลังผ่านไปเจ็ดชั่วโมง

1051
01:17:16,625 --> 01:17:18,166
‎ตัวประกันทั้งหมดเป็นอิสระ

1052
01:17:18,250 --> 01:17:20,458
‎และไม่มีการจับกุมคนร้าย

1053
01:17:20,541 --> 01:17:23,916
‎"เงินทั้งหมดอยู่ที่นี่ เยี่ยม
‎ดีใจจริงๆ มาแบ่งกันเถอะ"

1054
01:17:24,000 --> 01:17:27,416
‎มีคนพูดว่า "เครื่องคิดเลขล่ะ"
‎ไม่ เพื่อน ไม่ต้องใช้เครื่องคิดเลข

1055
01:17:28,000 --> 01:17:31,500
‎เราคำนวณแบ่งเงินกัน
‎ผมจำได้ว่ามีเงินเหลือ 20 ดอลลาร์

1056
01:17:31,583 --> 01:17:33,375
‎และในเมื่อมีเงินเหลือ 20 ดอลลาร์

1057
01:17:33,458 --> 01:17:36,291
‎เรามีกันห้าคน และเราก็ไม่มีเหรียญ

1058
01:17:36,375 --> 01:17:37,833
‎บิเตตเตเลยฉีกมัน

1059
01:17:42,291 --> 01:17:44,875
‎มีคนมาดูตามห้องต่างๆ

1060
01:17:44,958 --> 01:17:48,250
‎เพราะมีคนออกจากธนาคารทีละคน

1061
01:17:48,333 --> 01:17:52,583
‎เมื่อมีคนพูดว่า "เฟอร์นิเจอร์ชิ้นนี้ไม่เข้าที่"

1062
01:17:53,250 --> 01:17:56,291
‎พวกเขาเลยรู้
‎พวกเขายกเฟอร์นิเจอร์ออกและเจอรู

1063
01:17:58,625 --> 01:18:00,750
‎- มันไปทางไหน
‎- ไปทางซ้าย

1064
01:18:01,500 --> 01:18:07,000
‎เจ้านายอยากเข้าไป
‎มีประตูทำเองและกับระเบิด

1065
01:18:07,708 --> 01:18:11,083
‎หน่วยเก็บกู้ระเบิดถูกเรียกมา
‎และผู้เชี่ยวชาญด้านนี้

1066
01:18:11,166 --> 01:18:14,583
‎คนร้ายสี่คนหลบหนี

1067
01:18:14,666 --> 01:18:18,875
‎ออกไปทางท่อระบายน้ำของธนาคารพร้อมกับเงิน

1068
01:18:18,958 --> 01:18:21,833
‎อนาเบลลา เราได้รับข้อมูลมาผิดๆ

1069
01:18:21,916 --> 01:18:25,083
‎พวกเขาให้ข้อมูลว่ามีการจับกุมคนร้ายสี่คน

1070
01:18:25,166 --> 01:18:27,750
‎ตอนนี้บอกว่าพวกเขาหลบหนีไปได้พร้อมกับเงิน

1071
01:18:27,833 --> 01:18:30,875
‎พวกเขาบอกเราว่ามีคนอยู่บนต้นไม้

1072
01:18:30,958 --> 01:18:32,708
‎และเราจะไปดูที่ต้นไม้

1073
01:18:32,791 --> 01:18:36,291
‎พวกเขาบอกว่ามีคนอยู่ในน้ำ
‎เราจะขอให้ยามชายฝั่งช่วย

1074
01:18:40,500 --> 01:18:41,958
‎น่าจะประมาณห้าโมงเย็น

1075
01:18:42,583 --> 01:18:44,583
‎มันกำลังคลี่คลาย

1076
01:18:46,458 --> 01:18:50,250
‎ที่บ้าน ทุกคนผ่อนคลาย ทีวีไม่รู้เรื่องเลย

1077
01:18:50,750 --> 01:18:53,166
‎คำถามคือ "พวกเขาเอาเงินไปเท่าไหร่"

1078
01:18:53,250 --> 01:18:55,875
‎ไม่ "โจรอยู่ไหน"

1079
01:18:55,958 --> 01:19:00,250
‎ผมคิดว่าเราทุกคนอยากไป
‎ผมอยากไป พวกเขาทุกคนก็อยากไป

1080
01:19:00,333 --> 01:19:03,833
‎ทุกคนหยิบของที่เป็นของตัวเองแล้วออกไป

1081
01:19:03,916 --> 01:19:08,958
‎ไม่ได้บอกลากันด้วยซ้ำ
‎"เจอกันพรุ่งนี้นะ" ไม่มีเลย

1082
01:19:09,041 --> 01:19:11,083
‎เราต่างคนต่างไปแล้วก็ไม่เจอกันอีกเลย

1083
01:19:28,166 --> 01:19:31,208
‎เราบอกลากันตลอดกาล

1084
01:19:33,458 --> 01:19:36,666
‎คิดกับผมขึ้นรถตู้ของผม

1085
01:19:44,208 --> 01:19:48,875
‎เราขับไปบนทางหลวงแพนอเมริกัน
‎เปิดหน้าต่าง

1086
01:19:50,166 --> 01:19:51,791
‎และก็เปิดเพลงดังลั่น

1087
01:19:53,166 --> 01:19:55,541
‎มีถุงสี่ใบอยู่บนเบาะหลัง

1088
01:19:55,625 --> 01:20:00,500
‎ถุงของเขาเล็กกว่าของผมนิดหน่อย
‎แต่ถุงขยะทั้งสี่ใบมีเงินอยู่เต็มถุง

1089
01:20:11,625 --> 01:20:16,833
‎ผมขับรถของผมไปเอาถุงใส่เงิน
‎เอาใส่ท้ายรถ แล้วก็กลับบ้าน

1090
01:20:25,416 --> 01:20:28,250
‎ผมเป็นคนใจเย็นมาก

1091
01:20:28,333 --> 01:20:29,750
‎ผมไม่ได้…

1092
01:20:30,416 --> 01:20:33,041
‎ไม่ใช่ว่าผมออกไปปาร์ตี้

1093
01:20:33,125 --> 01:20:37,000
‎เปล่าเลย ผมอยู่บ้านและมีเงินเยอะมาก

1094
01:20:40,791 --> 01:20:43,250
‎ผมพาคิดไปด้วย ส่งเขา แล้วเราก็บอกลากัน

1095
01:20:43,333 --> 01:20:45,583
‎จากนั้นผมก็ย้อนกลับไปสองสามช่วงตึก

1096
01:20:45,666 --> 01:20:47,833
‎และไปที่ซานตาเฟ 2590

1097
01:20:47,916 --> 01:20:50,625
‎ที่ที่ผมอยู่บนชั้น 13 ในอะพาร์ตเมนต์ 47

1098
01:20:52,958 --> 01:20:57,166
‎ผมไปที่ห้องนอน ถอดเสื้อผ้าออก

1099
01:20:57,250 --> 01:20:59,083
‎ผมไปเดินเล่นแล้วก็อาบน้ำ

1100
01:20:59,166 --> 01:21:03,166
‎ผมไม่คิดจะเช็ดตัวด้วยซ้ำ
‎แล้วผมก็เปิดถุงพวกนั้นเลย

1101
01:21:06,875 --> 01:21:10,166
‎ผมเพิ่งได้สัมผัสกับเงินจริงๆ

1102
01:21:10,250 --> 01:21:12,583
‎ด้วยการมีเงินมากมายอยู่ในมือ

1103
01:21:12,666 --> 01:21:15,041
‎แต่มันไม่ใช่ของผม มันเป็นของทุกคน

1104
01:21:15,125 --> 01:21:21,500
‎แต่ตอนนี้เงินที่ผมมีอยู่ที่บ้านของผม
‎มันเป็นของผม

1105
01:21:30,041 --> 01:21:33,458
‎ผมมาถึงบ้านและคิดว่าเป็นวันเกิดผมซะอีก
‎พวกเขาทุกคนรออยู่

1106
01:21:39,000 --> 01:21:41,250
‎หลักๆ คืออลิเซีย เธอทำตาโตแบบนี้เลย

1107
01:21:42,125 --> 01:21:43,791
‎ความรู้สึกในตอนนั้น

1108
01:21:44,458 --> 01:21:49,875
‎ผมทิ้งถุงเงินไว้ที่นั่นและทุกคนมองมาที่ผม

1109
01:21:50,833 --> 01:21:52,041
‎แล้วยังไงต่อ

1110
01:21:59,166 --> 01:22:03,375
‎ผมนอนไม่หลับอยู่สองวัน

1111
01:22:11,250 --> 01:22:15,125
‎เราคุยกันว่าอาราอูโฆ
‎อยากทิ้งโปสเตอร์เล็กๆ ไว้

1112
01:22:15,625 --> 01:22:20,333
‎ผมบอกเขาว่า "ถ้าตำรวจเห็นโปสเตอร์
‎ก็เพราะเราหนีออกไปแล้ว"

1113
01:22:20,416 --> 01:22:23,458
‎"ถ้าเราหนีไปแล้ว แสดงว่าเรากำลังนับเงิน"

1114
01:22:23,541 --> 01:22:26,583
‎"และถ้าเรากำลังนับเงิน
‎จะไปยั่วโมโหพวกเขาทำไม"

1115
01:22:26,666 --> 01:22:28,166
‎"ดึงหางพวกเขาทำไม"

1116
01:22:34,375 --> 01:22:38,333
‎พวกเขาทิ้งร่องรอยการหลบหนีปลอม
‎และกับระเบิดไว้

1117
01:22:38,416 --> 01:22:43,250
‎และข้อความที่รวมทั้งคำเย้ยหยัน
‎กับการค้นหาความหมายที่เป็นที่นิยมกัน

1118
01:22:43,333 --> 01:22:46,875
‎ซึ่งเขียนว่า "ในย่านคนรวย
‎ที่ปราศจากปืนหรือความอาฆาตแค้น

1119
01:22:46,958 --> 01:22:49,333
‎มันมีแต่เงินและไม่มีความรัก"

1120
01:22:49,416 --> 01:22:53,000
‎(ในย่านคนรวย
‎ที่ปราศจากปืนหรือความอาฆาตแค้น)

1121
01:22:53,083 --> 01:22:56,458
‎(มันมีแต่เงินและไม่มีความรัก)

1122
01:22:56,541 --> 01:22:58,750
‎หนึ่งในหลายสิ่งที่สำคัญ

1123
01:22:58,833 --> 01:23:01,625
‎ที่โจรมีอยู่เสมอ
‎และนี่คือเหตุผลที่พวกเขาติดคุก

1124
01:23:01,708 --> 01:23:04,208
‎คืออีโก้และความทะนงตัว

1125
01:23:04,708 --> 01:23:09,791
‎หลังจากการปล้นแบบนั้น
‎คุณคิดว่าคนพวกนี้จะไม่พูดถึงมันเหรอ

1126
01:23:10,375 --> 01:23:14,916
‎วันศุกร์ที่ 13 ที่ผ่านมาเป็นวันศุกร์อุบาทว์
‎ตามความเชื่อโชคลาง จะว่าอย่างนั้นก็ได้

1127
01:23:15,000 --> 01:23:19,083
‎พวกเขาใช้เวลาไม่นาน
‎ในการสงสัยเจ้าหน้าที่ตำรวจทุจริต

1128
01:23:19,166 --> 01:23:22,333
‎ท่ามกลางการกระทำรุนแรงหลายครั้ง
‎ในเขตชานเมือง

1129
01:23:22,416 --> 01:23:25,041
‎ไม่ว่าพวกเขาจะตรวจค้นมากแค่ไหน
‎ก็หาตัวคนร้ายไม่เจอ

1130
01:23:25,125 --> 01:23:29,916
‎จนถึงตอนนี้งานของเจ้าหน้าที่สืบสวน
‎ขัดแย้งกับแผนไร้ที่ติ

1131
01:23:30,000 --> 01:23:33,416
‎โจรปล้นธนาคารริโอ
‎ไม่ปล่อยให้อะไรเป็นไปตามโชคชะตาเลย

1132
01:23:33,500 --> 01:23:35,333
‎พวกเขาอาจเป็นคนที่ฉลาดมากก็ได้

1133
01:23:35,833 --> 01:23:39,958
‎แต่พวกเราที่กระทรวงความมั่นคง
‎ในกระบวนการยุติธรรม และที่กรมตำรวจ

1134
01:23:40,041 --> 01:23:43,000
‎ก็มีเจ้าหน้าที่สืบสวนที่ฉลาดมาก

1135
01:23:43,083 --> 01:23:46,000
‎และไม่ว่าจะนานแค่ไหน คนเหล่านี้ก็จะถูกจับได้

1136
01:23:46,083 --> 01:23:49,416
‎และจะมีเรื่องราวดีๆ เล่าให้เพื่อนร่วมห้องขังฟัง

1137
01:23:54,708 --> 01:23:57,458
‎ผมวางแผนไปเที่ยวพักผ่อน

1138
01:23:57,541 --> 01:24:00,708
‎ที่เดียวกับที่ผมไปมาทั้งชีวิต

1139
01:24:01,958 --> 01:24:04,083
‎ผมรู้ว่าทุกอย่างออกมาดีเยี่ยม

1140
01:24:04,166 --> 01:24:05,833
‎ไม่มีใครเห็นผม

1141
01:24:05,916 --> 01:24:08,833
‎ไม่มีกล้องตัวไหนบันทึกภาพผมไว้ได้

1142
01:24:08,916 --> 01:24:13,958
‎ผมใจเย็นมาก
‎เอาเป็นว่า ผมคิดว่าไม่มีความเสี่ยงเลย

1143
01:24:18,541 --> 01:24:23,083
‎(ซาน ฆวน
‎อาร์เจนตินา)

1144
01:24:33,083 --> 01:24:34,541
‎หลังผ่านไป 15 วัน

1145
01:24:35,041 --> 01:24:38,791
‎สิ่งที่ผมคาดไว้ก็เริ่มขึ้นที่ซาน ฆวน

1146
01:24:56,500 --> 01:24:58,958
‎ผมไปพร้อมด้วยอุปกรณ์ปีนเทือกเขาแอลป์

1147
01:24:59,041 --> 01:25:02,250
‎ทูน่ากระป๋อง

1148
01:25:03,041 --> 01:25:07,208
‎หนังสือของโอโช
‎และวิทยุสแกนคลื่นความถี่ของตำรวจ

1149
01:25:31,083 --> 01:25:37,000
‎หลายสัปดาห์หลังก่ออาชญากรรม ผมมาที่อุรุกวัย

1150
01:25:38,333 --> 01:25:42,708
‎ผมแวะไปหาครอบครัว ทำความดีบางอย่าง

1151
01:25:47,416 --> 01:25:50,541
‎ผมเป็นอิสระ ผมมีเงิน มันดีที่สุดแล้ว

1152
01:25:52,833 --> 01:25:54,625
‎(ทองคำ)

1153
01:25:57,208 --> 01:25:59,416
‎ความรัก

1154
01:26:08,666 --> 01:26:11,250
‎ผมมีร้านขายโทรศัพท์มือถือที่ขายดีมาก

1155
01:26:11,750 --> 01:26:16,083
‎ในส่วนของเธอ อลิเซียก็มีงานของเธอ
‎ทั้งสองร้านกิจการรุ่งเรืองดี

1156
01:26:19,750 --> 01:26:24,208
‎ผมเริ่มเดินไปทั่วเพื่อกำจัดหลักฐาน

1157
01:26:29,666 --> 01:26:31,083
‎วันหนึ่ง ผมมา

1158
01:26:31,166 --> 01:26:34,375
‎และพบว่าถุงของผมอยู่ผิดที่
‎"เกิดอะไรขึ้นที่นี่"

1159
01:26:34,458 --> 01:26:39,333
‎ผมเห็นว่ามีเงินหายไปหลายปึก

1160
01:26:39,416 --> 01:26:41,041
‎"ฟังนะ คุณเอาเงินไปหรือเปล่า"

1161
01:26:41,125 --> 01:26:44,333
‎"ใช่ ฉันเอาไปห้าหรือหกถุงเล็กๆ"

1162
01:26:44,416 --> 01:26:46,625
‎ห้าถุงเล็กๆ คือเงินสามแสนดอลลาร์

1163
01:26:48,750 --> 01:26:53,791
‎หลายวันผ่านไป มีอีกครั้งหนึ่ง
‎ผมเอาเงินปอนด์สเตอร์ลิงใส่ไว้ในลิ้นชักด้วย

1164
01:26:55,666 --> 01:26:57,875
‎แล้ววันหนึ่งผมเปิดลิ้นชัก มันก็หายไป

1165
01:26:57,958 --> 01:26:59,125
‎"ไม่ ฉันเอามันไปด้วย"

1166
01:26:59,208 --> 01:27:01,916
‎"คุณอย่าแตะต้องอะไรทั้งนั้น"
‎แล้วก็เริ่มโต้เถียงกัน

1167
01:27:02,000 --> 01:27:05,291
‎"เอามันมาคืน" "ไม่"
‎"เอามันมาคืนเดี๋ยวนี้" "ไม่"

1168
01:27:05,833 --> 01:27:07,583
‎โต้เถียงกัน ผมออกจากบ้าน

1169
01:27:07,666 --> 01:27:10,625
‎ผมเอาเงินที่เหลือไปอยู่ที่อื่น
‎แล้วเธอก็โทรแจ้งตำรวจจับผม

1170
01:27:11,416 --> 01:27:12,416
‎ฉันเห็นเขา

1171
01:27:12,916 --> 01:27:16,583
‎กล้องหันไปที่ธนาคารและเขากำลังขึ้นบันได

1172
01:27:16,666 --> 01:27:19,291
‎ฉันจำเสื้อผ้าของเขาได้และฉันก็จำเขาได้

1173
01:27:19,375 --> 01:27:21,875
‎การอยู่กับคนบางคนนานสิบแปดปี…

1174
01:27:21,958 --> 01:27:24,041
‎ฉันไม่เห็นหน้าเขา แต่ฉันรู้ว่าเป็นเขา

1175
01:27:24,125 --> 01:27:26,833
‎อลิเซีย ดิ ตูยิโอเป็นพยานลับ

1176
01:27:26,916 --> 01:27:30,125
‎ที่ปรากฏตัวที่สำนักงานอัยการ

1177
01:27:31,416 --> 01:27:34,375
‎โดยอ้างว่าเธอรู้ข้อเท็จจริง

1178
01:27:34,458 --> 01:27:35,791
‎(กัสตอน การ์บุส
‎อัยการเขต)

1179
01:27:35,875 --> 01:27:38,916
‎เจาะจงว่าสามีของเธอมีส่วนร่วมในการปล้น

1180
01:27:39,000 --> 01:27:42,916
‎และเธอรู้ว่าเงินที่ปล้นมาบางส่วนอยู่ที่ไหน

1181
01:27:43,000 --> 01:27:45,458
‎ในการดำเนินคดี ไม่มีหลักฐานแน่ชัด

1182
01:27:45,541 --> 01:27:49,041
‎ที่ทำให้เราพูดได้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเขา

1183
01:27:49,125 --> 01:27:51,250
‎ผมรู้สึกว่ามันเกี่ยวกับเงิน

1184
01:27:51,333 --> 01:27:56,625
‎ไม่ใช่ความโกรธแค้นเพราะมีผู้หญิงอีกคน

1185
01:27:56,708 --> 01:28:00,375
‎มีทฤษฎีความแค้นใจ ซึ่งเป็นเรื่องโกหกอย่างมาก

1186
01:28:00,458 --> 01:28:05,666
‎ถ้าผมมีผู้หญิงคนอื่น ผมคงแวะไปหา
‎ทิ้งเงินไว้ให้เธอ แล้วก็ไป

1187
01:28:05,750 --> 01:28:09,250
‎ผมไม่ได้ไปไหน
‎โดยที่ไม่มีภรรยาและลูกชาย แต่ก็ไม่เป็นไร

1188
01:28:09,333 --> 01:28:11,500
‎เธอไม่คิดอย่างนั้น

1189
01:28:11,583 --> 01:28:13,791
‎เธอให้ความสำคัญกับเงินมากกว่าครอบครัว

1190
01:28:13,875 --> 01:28:19,958
‎และมันก็เป็นแบบนั้น
‎นั่นคือผลลัพธ์ที่น่าเศร้าของเรื่องราวของผม

1191
01:28:20,041 --> 01:28:21,791
‎ผมคิดถึงทุกคน

1192
01:28:23,458 --> 01:28:25,875
‎ดิ ตูยิโอบอกลักษณะทุกคน

1193
01:28:26,666 --> 01:28:29,875
‎และเลี่ยงการบอกชื่อ

1194
01:28:35,291 --> 01:28:39,750
‎ผมไปที่บ้านริมหาดกับลูกสาวและหลานๆ

1195
01:28:40,333 --> 01:28:42,000
‎ผมเอาโทรศัพท์ไปสองเครื่อง

1196
01:28:42,083 --> 01:28:45,083
‎เครื่องหนึ่งจากอุรุกวัย
‎อีกเครื่องจากอาร์เจนตินา

1197
01:28:47,500 --> 01:28:49,708
‎แล้วโทรศัพท์อาร์เจนตินาก็ดัง

1198
01:28:49,791 --> 01:28:51,500
‎และสัญญาณเตือนภัยของผมก็ดัง

1199
01:28:54,041 --> 01:28:55,791
‎"ฮัลโหล" ด็อคโทรมา

1200
01:28:57,000 --> 01:28:59,625
‎"เมียเบโตทรยศเรา"

1201
01:29:00,291 --> 01:29:03,708
‎เธอต้องการให้เราทุกคน
‎เอาเงินให้เธอคนละสามแสนดอลลาร์

1202
01:29:03,791 --> 01:29:05,875
‎ไม่งั้นเธอจะมอบตัวเรากับตำรวจ

1203
01:29:05,958 --> 01:29:09,208
‎ด็อค ให้เธอไปตายซะ
‎ฉันจะไม่ให้เงินเธอสักแดง

1204
01:29:09,291 --> 01:29:12,208
‎ให้เบโตแก้ไขสิ่งที่เขาต้องแก้ไขกับเธอ
‎อย่าเอาฉันไปเกี่ยว

1205
01:29:14,000 --> 01:29:17,500
‎แต่ผมก็รู้สึกไม่สบายใจกับการทรยศ

1206
01:29:19,125 --> 01:29:22,541
‎ชายที่ถูกจับถูกระบุตัวตนว่าเป็นอัลเบร์โต ตอร์เร

1207
01:29:22,625 --> 01:29:24,875
‎ซึ่งเคยจำคุกเกือบ 20 ปีจากโทษ 52 ปี

1208
01:29:24,958 --> 01:29:28,375
‎ข้อหาใช้อาวุธปล้นและลักพาตัวเพื่อเรียกค่าไถ่

1209
01:29:29,375 --> 01:29:33,125
‎ที่ปอร์เตลา 56 บ้านของลูกชาย
‎ของหนึ่งในผู้ที่ถูกคุมขัง

1210
01:29:33,208 --> 01:29:34,916
‎พบเงินส่วนหนึ่งที่ปล้นมา

1211
01:29:35,000 --> 01:29:37,916
‎จำนวน 938,700 ดอลลาร์

1212
01:29:38,000 --> 01:29:42,416
‎กับ 30,084 ยูโร และ 80,315 เปโซ

1213
01:29:42,916 --> 01:29:45,458
‎เราบุกตรวจค้นเจ็ดครั้ง

1214
01:29:45,541 --> 01:29:48,708
‎ในเมืองหลวงและจังหวัดบัวโนสไอเรส

1215
01:29:48,791 --> 01:29:53,791
‎ยึดปืนยาวและปืนพกได้หลายกระบอก
‎ทั้งหมดถูกใช้ในการปล้นธนาคาร

1216
01:29:53,875 --> 01:29:56,333
‎นี่เป็นสงครามที่ต้องใช้สติปัญญา
‎และเราก็ตั้งใจที่จะชนะ

1217
01:30:00,375 --> 01:30:02,916
‎การที่ดิ ตูยิโอให้ข้อมูลบางอย่าง

1218
01:30:03,000 --> 01:30:07,291
‎ที่ทำให้การบุกตรวจค้นหลายครั้ง
‎เกิดขึ้นเร็วกว่าครั้งอื่นๆ

1219
01:30:07,375 --> 01:30:12,625
‎ไม่ได้บ่งบอกว่าการสืบสวนเพิ่งจะเริ่มกับดิ ตูยิโอ

1220
01:30:13,291 --> 01:30:15,125
‎หลักฐานชิ้นแรกๆ

1221
01:30:15,208 --> 01:30:20,833
‎มาจากหมายเลขโทรศัพท์
‎ที่ผู้กระทำผิดให้สื่อมวลชน

1222
01:30:20,916 --> 01:30:24,583
‎โทรศัพท์นั่นมีผลกระทบกับฝาครอบโทรศัพท์บางอัน

1223
01:30:24,666 --> 01:30:28,333
‎และฝาครอบพวกนั้นก็เคยมีชิปอื่นๆ

1224
01:30:28,833 --> 01:30:32,875
‎และพบโทรศัพท์ที่ใช้ติดต่อ

1225
01:30:32,958 --> 01:30:35,541
‎กับครอบครัวของบิเตตเต เซยาเนสในอุรุกวัย

1226
01:30:35,625 --> 01:30:39,625
‎และร้านขายโทรศัพท์ของเด ลา ตอร์เร
‎รวมทั้งโทรศัพท์ในชื่อของเซบาสเตียน การ์เซีย

1227
01:30:52,041 --> 01:30:54,583
‎ถ้าดิ ตูยิโอไม่พูด

1228
01:30:54,666 --> 01:30:57,166
‎ก็อาจมีใครสักคนพูดในภายหลัง

1229
01:30:58,375 --> 01:31:04,583
‎แต่ผมคิดว่าน่าจะอีกหลายปี ไม่ใช่สองสามเดือน

1230
01:31:07,791 --> 01:31:10,958
‎หลังจากเรื่องทั้งหมดนี้
‎คนที่ถูกจับเมื่อวันเสาร์ที่แล้ว

1231
01:31:11,041 --> 01:31:15,583
‎จะถูกสอบสวนโดยอัยการเขตผู้รับผิดขอบคดีนี้
‎ดร.ฆอร์เฆ อาโปโล

1232
01:31:15,666 --> 01:31:19,208
‎เรากำลังพูดถึง
‎อัลเบร์โต เด ลา ตอร์เร วัย 52 ปี

1233
01:31:20,125 --> 01:31:24,250
‎ผมพูดโพล่งออกมาว่า
‎"ดิ ตูยิโอรู้เรื่องผมมากแค่ไหน"

1234
01:31:24,333 --> 01:31:30,083
‎ผมจำได้ว่าเคยเห็นเธอแค่ครั้งเดียว
‎ตอนเราไปเตรียมรถตู้ให้พร้อม

1235
01:31:30,166 --> 01:31:34,250
‎ในแง่หนึ่ง ผมค่อนข้างอยู่อย่างสงบ

1236
01:31:35,041 --> 01:31:37,375
‎แต่หลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์

1237
01:31:37,458 --> 01:31:41,083
‎พวกเขาก็จับเซบาสเตียนได้ที่บิยา เกเซลล์

1238
01:31:42,291 --> 01:31:48,041
‎นี่คือเซบาสเตียน โบลสเตร์ ชายที่ถูกกล่าวหาว่า

1239
01:31:48,125 --> 01:31:51,000
‎ร่วมมือกับพวกคนร้าย

1240
01:31:51,625 --> 01:31:57,583
‎สร้างอุโมงค์ให้เหมาะกับการใช้ก่อเหตุปล้น

1241
01:31:57,666 --> 01:32:01,041
‎ที่สาขาของธนาคารริโอในอากัสซูโซ

1242
01:32:04,708 --> 01:32:08,750
‎ผมมองหาจุดสีแดงเล็กๆ บนตัวผม

1243
01:32:08,833 --> 01:32:11,833
‎เพราะผมจินตนาการว่า
‎พวกเขามุ่งเป้ามาที่ผมแล้ว

1244
01:32:11,916 --> 01:32:14,125
‎และพวกเขาจะมาจับผม

1245
01:32:16,833 --> 01:32:20,791
‎สิ่งที่ผมทำคือรอ ผมเข้าถึงการดำเนินคดี

1246
01:32:20,875 --> 01:32:23,750
‎ผ่านทนายความของผม

1247
01:32:23,833 --> 01:32:26,666
‎และในที่สุดก็เห็นว่า
‎ต้องดำเนินการทางกฎหมายยังไงบ้าง

1248
01:32:28,416 --> 01:32:31,500
‎ขณะที่วันเวลาผ่านไป ผมก็ตัดสินใจลดน้ำหนัก

1249
01:32:34,375 --> 01:32:38,708
‎ผมหนัก 110 กิโลกรัมในวันลงมือปล้น

1250
01:32:39,916 --> 01:32:40,958
‎ดังนั้น

1251
01:32:41,041 --> 01:32:45,416
‎เมื่อรู้ว่าเป็นไปได้มาก
‎ที่ผมต้องไปยืนเข้าแถวให้ชี้ตัว

1252
01:32:46,166 --> 01:32:53,041
‎ผมก็เริ่มออกกำลังกายอย่างจริงจัง
‎และควบคุมอาหารเพื่อลดน้ำหนัก

1253
01:32:59,291 --> 01:33:04,000
‎พบรถตู้ที่มีรูตรงพื้นรถถูกเผาทิ้ง
‎ในอเลฆานโดร คอร์น

1254
01:33:04,083 --> 01:33:09,000
‎ห่างจากบ้านที่ฆูเลียนถูกจับ
‎เมื่อวันเสาร์ที่แล้วไม่กี่ช่วงตึก

1255
01:33:09,083 --> 01:33:12,666
‎ซึ่งเขาเป็นคนขับรถในวันที่ก่อเหตุปล้น

1256
01:33:12,750 --> 01:33:16,041
‎หลังจากถูกจับมา 30 วัน
‎เซบาสเตียน การ์เซีย โบลสเตร์

1257
01:33:16,125 --> 01:33:18,250
‎ไปค้างคืนที่บ้านของพ่อเขา

1258
01:33:18,333 --> 01:33:19,500
‎คุณทำอาชีพอะไร

1259
01:33:19,583 --> 01:33:20,833
‎ผมซ่อมเจ็ตสกี

1260
01:33:20,916 --> 01:33:26,958
‎ผมเอาเจ็ตสกีไปลองขับที่แม่น้ำมาทั้งชีวิต
‎ทุกอย่างนี่มันบ้าสิ้นดี

1261
01:33:27,041 --> 01:33:29,708
‎เรื่องที่เขาถูกกล่าวหาว่าหลบหนีไปบิยา เกเซลล์

1262
01:33:29,791 --> 01:33:31,708
‎ที่ที่เขาถูกจับในที่สุด

1263
01:33:31,791 --> 01:33:35,375
‎เขาบอกว่า
‎มันเป็นการไปเที่ยวกับครอบครัวตามปกติ

1264
01:33:36,208 --> 01:33:38,375
‎ผมโทรหาทนายของผมที่อาร์เจนตินาแล้ว

1265
01:33:39,791 --> 01:33:42,041
‎และบอกพวกเขาว่า
‎ผมจะให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่

1266
01:33:48,750 --> 01:33:53,166
‎เขาขึ้นเครื่องบิน
‎แอโรลิเนียส อาร์เจนตินาส เที่ยวบิน 1213

1267
01:33:53,250 --> 01:33:55,458
‎ออกตอน 8.00 น. จากมอนเตวิเดโอ

1268
01:33:55,541 --> 01:33:58,583
‎แต่การต้อนรับเกิดขึ้นที่แอโรปาร์เก

1269
01:33:58,666 --> 01:34:02,125
‎ตอนพวกเขาปล้นธนาคาร ผมอยู่ที่อุรุกวัย

1270
01:34:02,208 --> 01:34:05,083
‎ผมอยู่ในมอนเตวิเดโอตอนที่พวกเขาปล้นธนาคาร

1271
01:34:05,166 --> 01:34:08,375
‎- ทำไมคุณถึงมอบตัว มาริโอ
‎- ทำไมครับ มาริโอ

1272
01:34:09,083 --> 01:34:10,958
‎เขาคือชายในสูทสีเทาผู้โด่งดังเหรอคะ

1273
01:34:11,041 --> 01:34:12,000
‎ใช่ครับ

1274
01:34:12,083 --> 01:34:13,708
‎นี่คือชายในสูทสีเทา

1275
01:34:13,791 --> 01:34:16,708
‎หัวหน้าแก๊ง
‎และเป็นผู้วางแผนก่ออาชญากรรมครั้งนี้

1276
01:34:16,791 --> 01:34:18,625
‎ที่เกิดขึ้นที่ธนาคารในอากัสซูโซ

1277
01:34:23,958 --> 01:34:27,833
‎หลายวันผ่านไป จนแฟ้มของผมมาถึงผม

1278
01:34:28,875 --> 01:34:33,625
‎ทั้งหมดแปดเล่ม เล่มละ 200 หน้า

1279
01:34:33,708 --> 01:34:36,166
‎รวมทั้งหมด 1,600 หน้า

1280
01:34:36,875 --> 01:34:38,458
‎และก็เชื่อผมสิ

1281
01:34:39,041 --> 01:34:43,583
‎ผมไม่เคยอ่านอะไรด้วยความกระตือรือร้น

1282
01:34:44,250 --> 01:34:46,083
‎มากเท่าที่ผมอ่านแฟ้มนั่นเลย

1283
01:34:51,250 --> 01:34:53,125
‎ผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

1284
01:34:53,208 --> 01:34:56,166
‎หลังจากแผนการที่ดำเนินไปอย่างราบรื่นแบบนั้น

1285
01:34:57,166 --> 01:34:58,541
‎เกิดเรื่องอะไรขึ้น

1286
01:35:04,041 --> 01:35:07,291
‎แล้วจู่ๆ ผมก็รู้ว่าพวกเขามีหมายจับผม

1287
01:35:10,708 --> 01:35:15,166
‎ผมเห็นรถสีเขียวจากที่ซ่อนตัวของผม

1288
01:35:17,625 --> 01:35:20,791
‎และผมก็เห็นคนสองคนเดินมาหาผม

1289
01:35:22,375 --> 01:35:25,833
‎แล้วเขาก็เล็งปืนไรเฟิลอัตโนมัติมาที่ผม
‎และพูดว่า "กองกำลังแห่งชาติ"

1290
01:35:27,791 --> 01:35:31,416
‎"คุณมาทำอะไรที่นี่" พวกเขาถามผม
‎ผมตอบว่า "มาพักผ่อนทางจิตวิญญาณ"

1291
01:35:32,166 --> 01:35:36,083
‎แต่ลึกๆ ในใจผมรู้ว่าผมโดนจับแน่ ทำไมน่ะเหรอ

1292
01:35:36,166 --> 01:35:39,625
‎เพราะผมมีแฟ้มหนาแปดเล่มอยู่ที่นั่น

1293
01:35:40,375 --> 01:35:42,125
‎"ขอตรวจดูเต็นท์หน่อยได้ไหม"

1294
01:35:44,500 --> 01:35:45,375
‎ได้ครับ

1295
01:35:45,875 --> 01:35:47,541
‎ก่อนที่เขาจะตรวจ ผมพูดว่า

1296
01:35:47,625 --> 01:35:51,625
‎"อย่าเสียเวลาเลย
‎ผมคือเฟร์นันโด อาราอูโฆ"

1297
01:35:51,708 --> 01:35:54,791
‎อาราอูโฆ คุณอยู่คนเดียวหรือเปล่า
‎ตอนที่กองกำลังแห่งชาติพบคุณ

1298
01:35:54,875 --> 01:35:56,083
‎ศิลปะ

1299
01:35:56,583 --> 01:35:59,041
‎- อะไรนะ คุณทำงานศิลปะอยู่เหรอ
‎- ศิลปะ

1300
01:35:59,833 --> 01:36:01,583
‎ศิลปะแบบไหน

1301
01:36:01,666 --> 01:36:02,916
‎บอกเราหน่อย

1302
01:36:03,458 --> 01:36:04,916
‎เขาอยู่นั่นไง เอาละ

1303
01:36:05,000 --> 01:36:07,958
‎เอาละ อาราอูโฆไม่บอกอะไร แล้วก็ขึ้นรถ

1304
01:36:08,041 --> 01:36:10,708
‎ที่มีเจ้าหน้าที่กองกำลังแห่งชาติ
‎คุ้มกันอย่างแน่นหนา

1305
01:36:10,791 --> 01:36:13,875
‎ซึ่งจะย้ายเขาไปยังสถานีตำรวจฆาชาล 21

1306
01:36:13,958 --> 01:36:17,791
‎ที่ที่ผู้พิพากษาการ์โลส มาเตโอจะซักถามเขา

1307
01:36:35,708 --> 01:36:41,500
‎ในชั่วข้ามคืน ผมก็ไปอยู่ที่
‎สำนักงานสืบสวนสอบสวนซาน อิซิโดร

1308
01:36:44,000 --> 01:36:45,458
‎แต่ผมสงบนิ่งมาก

1309
01:36:48,791 --> 01:36:49,791
‎เท้าชิดกัน

1310
01:36:54,291 --> 01:36:57,708
‎ผมสงบอย่างไม่น่าเชื่อ อย่าถามว่าทำไม

1311
01:36:58,375 --> 01:37:04,625
‎แต่ในแง่หนึ่ง สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้น
‎คือความสมดุลตามธรรมชาติ

1312
01:37:06,083 --> 01:37:06,958
‎แมงมุม

1313
01:37:10,208 --> 01:37:12,458
‎ผมได้สำนักงานอัยการเขตที่แย่ที่สุด

1314
01:37:12,541 --> 01:37:13,708
‎ขึ้นมา

1315
01:37:14,250 --> 01:37:17,250
‎แต่ผมก็มีผู้พิพากษาที่เก่งและดีมาก

1316
01:37:19,625 --> 01:37:22,916
‎เขาพูดว่า "เฟร์นันโด ผมจะปล่อยตัวคุณไป"

1317
01:37:23,416 --> 01:37:25,250
‎"ผมจะไม่ใส่กำไลข้อเท้าติดตามตัวคุณ"

1318
01:37:25,333 --> 01:37:27,750
‎"จะคุมตัวให้อยู่ในบ้าน
‎แต่คุณไปทำงานที่ยิมได้ทุกวัน

1319
01:37:27,833 --> 01:37:29,666
‎เพื่อสอนศิลปะการต่อสู้"

1320
01:37:31,666 --> 01:37:35,708
‎เริ่มจากสะบัก
‎เห็นได้ชัดว่าสะบักตรงนี้เป็นตัวกำหนด

1321
01:37:35,791 --> 01:37:38,458
‎แต่เขาหลบหนีไป และรู้ว่าผมจะทำอะไรเขา

1322
01:37:38,541 --> 01:37:43,375
‎และ 20 วันต่อมา
‎จู่ๆ ผมก็มาอยู่ที่บ้าน เป็นอิสระ

1323
01:37:44,208 --> 01:37:45,541
‎และผมก็เป็นแบบนี้

1324
01:37:47,000 --> 01:37:48,666
‎มาสี่ปีแล้ว

1325
01:37:50,083 --> 01:37:54,333
‎(ปี 2010)

1326
01:37:57,541 --> 01:38:00,458
‎สี่ปีต่อมา ทุกคนที่เกี่ยวข้อง

1327
01:38:00,541 --> 01:38:03,125
‎จะปรากฏตัวต่อหน้าศาลเพื่อรับการตัดสิน

1328
01:38:03,208 --> 01:38:05,541
‎สำหรับสิ่งที่เรียกว่า "การปล้นแห่งศตวรรษ"

1329
01:38:06,583 --> 01:38:08,416
‎ปี 2010 การพิจารณาคดี

1330
01:38:13,000 --> 01:38:16,041
‎เบโต ซาโย ผม เซบา

1331
01:38:17,000 --> 01:38:21,500
‎มาริโตอยู่ในอีกการพิจารณาคดีหนึ่ง
‎ซึ่งสั้นลงในเวลาต่อมา

1332
01:38:22,250 --> 01:38:26,541
‎ทั้งสี่คนถูกกล่าวหาว่า
‎ปล้นด้วยความรุนแรงและใช้อาวุธ

1333
01:38:26,625 --> 01:38:28,416
‎เนื่องจากมีการใช้ปืน

1334
01:38:28,500 --> 01:38:32,208
‎เราพิจารณาว่า
‎ไม่สามารถยืนยันระดับความผิดได้

1335
01:38:32,291 --> 01:38:35,583
‎เพราะปืนที่ยึดได้ในการบุกตรวจค้นหลายครั้ง

1336
01:38:35,666 --> 01:38:37,916
‎ไม่ตรงกับปืนที่ถูกใช้ปล้น

1337
01:38:38,000 --> 01:38:39,333
‎ซึ่งเป็นปืนของเล่น

1338
01:38:39,416 --> 01:38:43,666
‎ผมว่าคุณต้องไร้เดียงสามากๆ
‎ถึงจะเชื่อว่าการปล้นแบบนั้น

1339
01:38:43,750 --> 01:38:46,708
‎สามารถทำได้ด้วยปืนของเล่นสองกระบอก

1340
01:38:46,791 --> 01:38:49,875
‎และนี่ก็เป็นการปล้นที่มีความรุนแรงน้อย

1341
01:38:50,875 --> 01:38:55,208
‎ปืนที่ถูกใช้ปล้นธนาคารเป็นของปลอม

1342
01:38:55,958 --> 01:38:57,833
‎มันถูกออกแบบมา

1343
01:38:57,916 --> 01:39:01,708
‎เพื่อให้ไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นปืนของเล่น

1344
01:39:02,416 --> 01:39:05,583
‎เอาเป็นว่าตามกฎหมายแล้ว ถ้าปืนยิงได้

1345
01:39:05,666 --> 01:39:10,041
‎โทษจะหนักกว่าปืนที่ยิงไม่ได้

1346
01:39:10,125 --> 01:39:13,083
‎เพราะมันเป็นที่รู้กันดี

1347
01:39:13,166 --> 01:39:15,833
‎เราจึงพยายามทำให้ชัดเจนว่า

1348
01:39:15,916 --> 01:39:20,291
‎มันจะตกอยู่ภายใต้กฎหมายประเภทไหน

1349
01:39:20,375 --> 01:39:22,041
‎ปืนเป็นของจริง

1350
01:39:22,708 --> 01:39:25,500
‎ปืนเป็นของจริง ผมรับรองได้

1351
01:39:25,583 --> 01:39:27,458
‎ไม่มีใครเข้าไปในสาขาธนาคาร

1352
01:39:27,541 --> 01:39:31,666
‎ทั้งที่รู้ว่ามีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยติดอาวุธ
‎มีสัญญาณเตือนภัย

1353
01:39:31,750 --> 01:39:35,375
‎คนที่ใส่แจ็กเก็ตบางๆ มีปืนบราวนิ่ง 2000

1354
01:39:37,666 --> 01:39:39,250
‎ผมคิดว่า

1355
01:39:41,000 --> 01:39:42,291
‎เขายอมรับไม่ได้

1356
01:39:43,541 --> 01:39:47,000
‎ว่าพวกเขาใช้ปืนพลาสติกทำให้เขายอมแพ้

1357
01:39:47,083 --> 01:39:49,000
‎นั่นเป็นสิ่งที่…

1358
01:39:50,458 --> 01:39:53,208
‎พวกเขาทำให้เขาขายหน้าและเขาก็ไม่ชอบ

1359
01:40:01,500 --> 01:40:04,416
‎ซาน อิซิโดร วันที่ 21 พฤษภาคม 2010

1360
01:40:04,500 --> 01:40:08,250
‎ในวันนี้ ศาลนี้รู้คำตัดสินก่อนหน้านี้แล้ว

1361
01:40:08,333 --> 01:40:13,333
‎ได้ตัดสินลงโทษ
‎รูเบ็น อัลเบร์โต เด ลา ตอร์เรเป็นเอกฉันท์

1362
01:40:13,416 --> 01:40:16,250
‎ให้จำคุก 15 ปี

1363
01:40:16,333 --> 01:40:21,500
‎โฆเซ ฆูเลียน ซาโยเอเชวาร์เรีย จำคุกสิบปี

1364
01:40:21,583 --> 01:40:27,208
‎เซบาสเตียน การ์เซีย จำคุกเก้าปี

1365
01:40:27,291 --> 01:40:31,875
‎เฟร์นันโด อาราอูโฆ จำคุก 14 ปี

1366
01:40:34,666 --> 01:40:36,625
‎ในการพิจารณาคดีครั้งแรก
‎พวกเขาถูกตัดสินลงโทษ

1367
01:40:36,708 --> 01:40:41,458
‎ในข้อหาใช้อาวุธปล้น
‎โดยใช้ปืนที่พิสูจน์แล้วว่าสามารถยิงได้

1368
01:40:41,541 --> 01:40:43,750
‎สิ่งที่ระบบศาลยุติธรรมกำหนดไว้ในที่สุด

1369
01:40:43,833 --> 01:40:45,750
‎และสิ่งที่พวกเขาถูกตัดสินว่ามีความผิด

1370
01:40:45,833 --> 01:40:47,958
‎ก็คือปืนนั่นเป็นปืนที่ใช้ในการแสดง

1371
01:40:48,041 --> 01:40:51,958
‎ซึ่งหมายความว่ามันไม่สามารถยิง

1372
01:40:52,041 --> 01:40:54,000
‎หรือใช้เพื่อจุดประสงค์เฉพาะของพวกเขาได้

1373
01:40:54,500 --> 01:40:58,750
‎ในแง่หนึ่ง
‎ข้อได้เปรียบอย่างเดียวของบิเตตเต เซยาเนส

1374
01:40:58,833 --> 01:41:02,166
‎ก็คือเขาพลาดการพิจารณาคดีกับเพื่อนๆ ของเขา

1375
01:41:02,250 --> 01:41:04,541
‎เราทำข้อตกลงสำหรับการพิจารณาคดีสั้นๆ

1376
01:41:04,625 --> 01:41:08,041
‎โทษที่เขาได้รับก่อนหน้านี้ถูกรวมเข้าด้วยกัน

1377
01:41:08,125 --> 01:41:10,166
‎และเขาก็ลงเอยด้วยการตัดสินลงโทษครั้งเดียว

1378
01:41:10,250 --> 01:41:15,666
‎ที่รวมความผิดทั้งหมด
‎ที่เขาก่อในช่วงเวลานั้นไว้ด้วย

1379
01:41:17,500 --> 01:41:19,333
‎พวกเขาตัดสินจำคุกผม 14 ปี

1380
01:41:19,416 --> 01:41:23,583
‎แต่สุดท้ายแล้ว ผมก็ติดคุกหนึ่งปีครึ่ง

1381
01:41:25,416 --> 01:41:30,208
‎โดยรวมแล้ว
‎ผมอยู่ในคุกหรือที่สถานีตำรวจ 25 เดือน

1382
01:41:30,291 --> 01:41:32,625
‎หลังจากนั้นผมก็ถูกคุมตัวให้อยู่ในบ้านสองปี

1383
01:41:33,750 --> 01:41:36,125
‎อัยการขอให้จำคุกผม 20 ปี

1384
01:41:36,208 --> 01:41:37,958
‎ศาลตัดสินให้ผมจำคุก 15 ปี

1385
01:41:38,041 --> 01:41:40,333
‎และอุทธรณ์เหลือ 12 ปีครึ่ง

1386
01:41:40,416 --> 01:41:42,000
‎แต่ผมติดคุกแปดปีครึ่ง

1387
01:41:43,291 --> 01:41:47,125
‎ผมติดคุกเพิ่มอีกสามปีจากปัญหาระบบราชการ

1388
01:41:47,208 --> 01:41:48,708
‎หรือไม่ก็เพราะความอาฆาตแค้น

1389
01:41:48,791 --> 01:41:52,833
‎แต่ความจริงคือผมไม่ใช่คนที่ใช้คำพูดหยาบคาย

1390
01:41:52,916 --> 01:41:54,250
‎ผมไม่สนใจหรอก

1391
01:42:02,041 --> 01:42:05,041
‎ชีวิตผมเปลี่ยนไปอย่างมาก

1392
01:42:05,125 --> 01:42:08,375
‎ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่ผมถูกปล่อยตัวครั้งแรก

1393
01:42:08,458 --> 01:42:12,416
‎ผมเป็นโรคซึมเศร้า
‎เพราะผมเปลี่ยนจากการเป็นเซบาสเตียน

1394
01:42:12,500 --> 01:42:14,041
‎ช่างซ่อมมอเตอร์ไซค์

1395
01:42:14,125 --> 01:42:17,666
‎เป็นเซบาสเตียน โจรปล้นธนาคาร

1396
01:42:17,750 --> 01:42:19,875
‎ผมเปลี่ยนจากการเป็นคนธรรมดาๆ

1397
01:42:19,958 --> 01:42:23,791
‎ไม่รู้สิ เป็นจอมวายร้าย เป็นซูเปอร์ฮีโร่

1398
01:42:23,875 --> 01:42:27,208
‎ผมไม่รู้เพราะมีคนเรียกให้ผมหยุด
‎และแสดงความยินดีกับผม

1399
01:42:27,291 --> 01:42:29,291
‎แต่ผมไม่รับผิดชอบมัน

1400
01:42:29,375 --> 01:42:31,875
‎ผมจะพูดว่า "ไม่ ผมไม่รู้ว่าคุณพูดถึงเรื่องอะไร"

1401
01:42:40,958 --> 01:42:42,541
‎จนถึงวันนี้

1402
01:42:44,208 --> 01:42:48,500
‎เงินมากแค่ไหนก็ชดเชยเวลาที่ผมเสียไปไม่ได้

1403
01:42:48,583 --> 01:42:53,166
‎ในหนึ่งปี ผมทำอะไรๆ ได้เยอะมาก
‎อยู่ในคุกหนึ่งปี ผมไม่ได้ทำอะไรเลย

1404
01:42:53,250 --> 01:42:55,875
‎ดังนั้นเมื่อคุณพบเวลาทั้งหมดที่คุณเสียไป

1405
01:42:55,958 --> 01:42:59,333
‎คุณเอาหัวโขก อยากแก้แค้น
‎แล้วก็กลับไปติดคุกอีก

1406
01:42:59,416 --> 01:43:02,375
‎คุณมีแต่จะเสียเวลาเพิ่มอีกหลายปี
‎ทำแบบนี้คุณก็จะเสียเวลาไปทั้งชีวิต

1407
01:43:02,875 --> 01:43:05,208
‎ผมว่ามันไม่คุ้มหรอก

1408
01:43:08,708 --> 01:43:12,458
‎ไง อรุณสวัสดิ์ เบโต ขอโทษนะที่รบกวน

1409
01:43:13,541 --> 01:43:16,375
‎คุณรู้จักทนายไหม

1410
01:43:17,291 --> 01:43:19,958
‎รู้จัก ฟังนะ ผมอยู่ในสตูดิโอ

1411
01:43:20,041 --> 01:43:22,333
‎การปล้นเป็นการผจญภัย มันคือความฝัน

1412
01:43:22,416 --> 01:43:26,875
‎มันเหมือนการคว้าแชมป์โลก และก็แค่นั้น

1413
01:43:36,125 --> 01:43:38,041
‎ชายในชุดสีเทาเป็นคนดัง

1414
01:43:39,500 --> 01:43:44,041
‎ผมเริ่มพูดถึงแหวนเพชร
‎สร้อยทองคำหลายๆ เส้น

1415
01:43:44,666 --> 01:43:48,625
‎ผมไม่สูบบุหรี่ สูบแต่ซิการ์คิวบามวนโตๆ

1416
01:43:50,458 --> 01:43:52,583
‎มีทวีตยั่วยุ…

1417
01:43:53,625 --> 01:43:58,833
‎มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์ 15,000 คน
‎แล้วก็สองหมื่น และตอนนี้ก็สองหมื่นห้า

1418
01:43:58,916 --> 01:44:00,291
‎เฟซบุ๊กสองบัญชี

1419
01:44:01,041 --> 01:44:05,541
‎ตัวละครนั้นหยิ่งยโส ดื้อรั้น ยั่วยุ

1420
01:44:06,500 --> 01:44:08,583
‎และตัวละครก็เติบโตขึ้น

1421
01:44:08,666 --> 01:44:12,583
‎ไหนดูซิ ขอผ้าเช็ดหน้าหน่อย
‎ดูสิ มาทำสิ่งที่ถูกต้องกันเถอะ

1422
01:44:12,666 --> 01:44:14,291
‎คุณบอกว่าตัวละคร

1423
01:44:14,833 --> 01:44:18,291
‎ตัวละครถอดสร้อยออก ทอง เพชรของเขาด้วย

1424
01:44:18,375 --> 01:44:21,166
‎ผมถอดไม้กางเขนเล็กๆ ของพ่อออก

1425
01:44:21,666 --> 01:44:24,333
‎ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ผมรักมาก

1426
01:44:24,416 --> 01:44:27,666
‎ตัวละครจะทิ้งคราบไว้บนผ้าเช็ดเครื่องสำอาง

1427
01:44:28,166 --> 01:44:29,875
‎เสร็จเรียบร้อย

1428
01:44:32,750 --> 01:44:35,791
‎มาริโตใส่กางเกงยีนส์เพราะมันขาด

1429
01:44:36,291 --> 01:44:38,791
‎เวลาทำงานกับกรดไนตริก
‎ที่ร้านขายเครื่องประดับของเขา

1430
01:44:38,875 --> 01:44:40,708
‎เขาใส่กางเกงยีนส์เก่าๆ เกิดอะไรขึ้น

1431
01:44:44,083 --> 01:44:46,458
‎มือผมไหม้ นิ้วโดนบาด

1432
01:44:46,541 --> 01:44:48,875
‎ผมตัวสกปรกเพราะการขัดเงา แต่ผมก็มีความสุข

1433
01:45:12,833 --> 01:45:15,416
‎มีคนที่อยู่ๆ ก็ชื่นชมเรื่องนี้

1434
01:45:15,500 --> 01:45:19,375
‎และพวกเขามองว่ามันเป็นอะไรที่น่าทึ่ง

1435
01:45:20,208 --> 01:45:24,041
‎แต่ยอมรับเถอะว่ามันไม่ใช่งานการกุศล

1436
01:45:24,125 --> 01:45:25,958
‎เห็นชัดว่ามันเป็นการปล้น

1437
01:45:27,833 --> 01:45:29,833
‎ไม่ใช่งานการกุศล

1438
01:45:29,916 --> 01:45:33,875
‎แต่ผู้ที่มีส่วนร่วมในเรื่องราวทุกคนชนะ

1439
01:45:34,708 --> 01:45:39,541
‎อัยการเขตได้เลื่อนตำแหน่ง
‎เจ้าหน้าที่ตำรวจกลายเป็นผู้บัญชาการ

1440
01:45:39,625 --> 01:45:41,791
‎ผู้พิพากษาได้รับรางวัล

1441
01:45:42,291 --> 01:45:44,833
‎เหยื่อได้มากกว่าที่พวกเขาเคยมี

1442
01:45:44,916 --> 01:45:48,000
‎เกมจบลงด้วยการที่ทุกคนชนะ

1443
01:45:55,583 --> 01:45:57,875
‎คุณคิดว่านี่เป็นสตูดิโอของผมเหรอ

1444
01:45:59,291 --> 01:46:02,541
‎เราเป็นนักมายากล และบางครั้ง แค่บางครั้งนะ

1445
01:46:02,625 --> 01:46:04,041
‎เราก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

1446
01:46:24,083 --> 01:46:26,666
‎คุณจะไม่ถามผมใช่ไหมว่าเงินอยู่ที่ไหน

1447
01:46:26,750 --> 01:46:28,958
‎ไม่อยากเชื่อว่าคุณจะทำตัวเป็นเด็กขนาดนี้

1448
01:46:35,208 --> 01:46:40,666
‎การพูดว่าเงินถูกขโมย
‎ไปจากธนาคารริโอเท่าไหร่

1449
01:46:40,750 --> 01:46:42,708
‎มันกะประมาณได้ยากจริงๆ

1450
01:46:47,541 --> 01:46:50,166
‎เราเอาเงินไปเท่าไหร่น่ะเหรอ

1451
01:46:50,666 --> 01:46:53,625
‎บางครั้งผมก็คิดถึงมันนะ
‎สาบานได้ว่าผมจำไม่ได้จริงๆ

1452
01:46:53,708 --> 01:46:56,583
‎รู้ไหมว่ากัญชาทำให้มีปัญหาด้านความจำ

1453
01:46:56,666 --> 01:46:58,583
‎ผมจำไม่ได้ว่าเท่าไหร่กันแน่

1454
01:47:04,333 --> 01:47:07,958
‎คุณเอาเงินจาก
‎ธนาคารริโอไปเท่าไหร่ในปี 2006

1455
01:47:08,041 --> 01:47:10,250
‎ผมจะตอบทันทีเลย

1456
01:47:17,583 --> 01:47:21,708
‎ผมเข้าใจความหลงใหลของผู้คน
‎การทำข่าว เงินอยู่ที่ไหนน่ะเหรอ

1457
01:47:21,791 --> 01:47:24,291
‎ใช่ อยู่ในบัญชีที่หมู่เกาะเคย์แมน

1458
01:47:24,375 --> 01:47:26,833
‎จดไว้นะ เลขที่บัญชี 24…

1459
01:47:26,916 --> 01:47:28,958
‎ไม่ มันเหลือเชื่อจริงๆ

1460
01:47:34,000 --> 01:47:35,458
‎ผมคิดว่าคนเรา…

1461
01:47:35,958 --> 01:47:39,333
‎เกิดอะไรขึ้นในจิตใต้สำนึกของพวกเขา
‎รู้ไหมทำไมพวกเขาถึงอยากรู้ว่าเท่าไหร่

1462
01:47:39,416 --> 01:47:41,875
‎เพราะพวกเขาบอกว่า
‎"เป็นฉันก็จะทำแบบนั้นเหมือนกัน"

1463
01:47:41,958 --> 01:47:44,541
‎พวกเขาบอกว่า ด้วยสูตรนี้
‎"ฉันต้องทำมันเพื่อเงินเท่าไหร่"

1464
01:47:44,625 --> 01:47:46,625
‎"ฉันต้องติดคุกนานเท่าไหร่"

1465
01:47:47,333 --> 01:47:49,791
‎แต่ว่าเงินอยู่ที่ไหนล่ะ

1466
01:47:52,333 --> 01:47:53,500
‎เยี่ยมเลย

1467
01:47:54,000 --> 01:47:55,500
‎เยี่ยมจริงๆ

1468
01:47:56,333 --> 01:47:58,958
‎(ด้วยความระลึกถึงย่าของผม…)

1469
01:49:18,958 --> 01:49:22,875
‎คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง