Downloaded from YTS.MX
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nikogo nie łączyć.
Boże Narodzenie
Dziewczynki, już czas.
Tato, nie.
Nie mogę przestać karmić pandy, bo umrze.
Przez ciebie. Oby spanie było tego warte.
A kto mówił o spaniu?
Czas na finał świątecznych tradycji Templetonów.
Tata opowiada świąteczną historię, aż zaśniecie.
Musimy to robić? Jestem zajęta.
Boże Narodzenie… Hej.
Czemu musimy coś robić, bo to tradycja?
Znam kogoś, kto miał to samo zdanie.
Kto taki? Znam go? Ma brodę?
Śpiewa przez klątwę?
To wasz wujek Ted.
Dawno, dawno temu…
Zdradziecki początek.
Gdy był mały, nie znosił naszych świątecznych tradycji,
mimo że były najfajniejsze na świecie.
Pięć dni przed świętami…
graliśmy w Zaszokuj Elfa.
- W tym roku tata jest elfem. - Dobra.
Tyle że ja i mój mały kumpel…
Wesołych świąt.
Cztery dni przed świętami robiliśmy kartki dla dziadków.
Choinka.
Renifer.
Mały zrobił sanie Mikołaja.
Trzy dni przed świętami
śpiewaliśmy cudowne utwory na bas i cymbałki
ze zbioru „Wigilijna noc”.
W noc Bożego Narodzenia W całym naszym domu
Panuje błogi spokój Nawet mysz nie miesza nikomu
Dwa dni przed pierwszymi świętami wujka Teda
zaczęła się cała magia.
Nie zapieraj się.
Już. Nasz przystojny elfik.
Wezmę aparat.
Święta trwają miesiąc?
Tradycji nie przerobi się w dzień.
To jak trzymać osiem mrówek. Za dużo.
Śpiewaliście „Wigilijną noc” dwa dni wcześniej.
Śpiewanie jej w Wigilię wróży nieszczęście.
Po co mi piernikowy ludzik?
Przynosi szczęście.
To czemu wciąż tu jestem.
I to w tym stroju.
Gdzie twój?
Nie kultywujesz tradycji, zakładając strój błazna?
To nie tradycja. My…
Gotowi na zdjęcie z Mikołajem?
Będę tam z tobą przez cały czas.
Siądziemy, poprosimy o prezenty.
To najłatwiejsza i najlepsza tradycja. Nie panikuj.
Danny?
Tim, patrz.
Kula śniegu?
Rzucę ją Mikołajowi w twarz.
Wpisze cię na listę niegrzecznych.
Zawsze na niej jestem.
On nie może tłumić moich zwierzęcych instynktów.
Prezenty są tylko dla grzecznych.
Czyżby?
Niegrzeczni też dostają. Węgiel.
Można z nim tyle zrobić.
Ogrzać się, rysować. Każdy korzysta.
Rozłupać ją na pół? Razem otoczymy Mikołaja.
Nie, staram się być na liście grzecznych.
Jak myślisz, kto dał im monety na masaż?
Jak chcesz.
Powinniśmy już wstać.
Próbuję.
Chodźcie tu.
Timothy Templeton. Cztery T.
To Theodore. Nazwisko to samo, jedno T mniej.
Szef Bobas.
Ron.
Jak to?
Pracowaliśmy kiedyś razem, dawno temu.
Czekaj, Mikołaj był…
W Korporacji Bobas.
Był nielojalny. Sprzedawał informacje o firmie.
Och, Szefie Bobasie.
Próbuję szerzyć radość i szczęście.
Słuchałem tego, gdy odchodziłeś. Rodzice robią to zdjęcie?
- Kochanie, zrób zdjęcie. - Robię. Jestem taka odprężona.
Odszedłem z Korporacji Bobas, bo pojąłem,
jak sprawić, by świat stał się szczęśliwszym miejscem.
I jak? Działa?
Nieźle ci idzie.
Nie popieraj tego hipisa.
Zdradził założenia Korporacji Bobas.
Pogrążył pół firmy rozdawaniem zabawek.
Wykorzystuje dzieci do ich produkcji.
To elfy robią zabawki.
Daj spokój. To tylko marketing.
Rany, to dzieci?
- Uśmiech. - Uśmiech.
Uśmiech do rodziców.
Nie zamierzam się śmiać, siedząc z komuchem.
Mam cię.
Jestem na liście grzecznych?
Na szczycie.
Na święta chcę dostać figurkę Mike'a Futbolisty
z szatnią i jacuzzi.
Napisałeś to w liście?
Teraz lubi biurokrację.
Oczywiście.
Zostaw go elfom. Życzę wam wesołych świąt.
Dziękuję. Wzajemnie.
Widzę cię, Danny Petrosky.
Niech żyje lista niegrzecznych.
Widzisz? Prawda, że było fajnie?
Patrz, smażona wieprzowina i świąteczne krakersy.
Postaw mnie. Muszę coś załatwić.
Przez ciebie dodadzą mnie do niegrzecznych.
Nie jestem potworem.
Święty Mikołaj nim jest.
Lubisz dostawać przesyłki, Ron?
Oto przesyłka specjalna.
To nie w twoim stylu, by spać w Wigilię, Dongle.
Jest Wigilia? Gdzie ja…?
Wciąż wisisz mi 300 ostrokrzewów, Dongle. Oddawaj.
Czemu mówisz do mnie…? Gdzie…?
O nie.
Nie udawaj idioty, Dongle.
Masz oddać przed końcem świąt.
Weź je. Od Dongle'a.
Dongle.
Tak się cieszę, że cię widzę.
Nie jestem Dongle.
Co się stało z twoim głosem? Jesteś chory?
Nie jestem Dongle.
Hej, chodźcie tu.
On jest chory.
Dongle.
Widzicie? Spójrz na mnie.
Nie jestem Dongle.
Jest Wigilia.
- Spodoba ci się. - Mikołaju, przepraszam…
- Co zrobiłeś z moim bratem? - Co zrobiłeś z Mikołajem?
O nie. Czy ty...?
Nazywam się Ding Dong Dongle.
Jesteś elfem?
Wytwórcą zabawek na biegunie.
Gdy robię zabawkę, ludziom opadają szczęki,
więc doktor szczękowy może kupić sobie pałac.
Zrobiłeś konia na biegunach z łóżeczka?
Jest idealny?
Zatem tak.
Skoro ty jesteś tutaj, to mój brat jest...
Na biegunie północnym. Chyba nie wyglądam na Teksańczyka?
Dongle w kowbojskim kapeluszu…
Przystojny.
Czyli jest z Mikołajem?
Musimy ściągnąć go z powrotem.
To jego pierwsze święta. Musi poznać tradycje.
Muszę natychmiast wracać.
Inaczej świat zaleją zabawki złej jakości
i spowiją cieniem serca dzieci.
Mój brat pracuje w Korporacji Bobas, więc…
Korporacja Bobas. Nie uratuję ich, robiąc zabawki.
Jest aż tak źle?
Mógłbym długo opowiadać.
Opowiedz. Ale później.
Na razie to nasza jedyna szansa, by z tego wyjść.
Jimbo, Staci, mamy problem.
T-C-W-S-C.
TCWSC.
„Tommy chce wóz strażacki, czerwony”.
TCWSC. TCWSC.
Nie teraz, Dongle.
Nie jestem Dongle, Ron.
Szef Bobas? Co ty tu robisz?
Pytanie, jak mam się stąd wydostać, do choinki?
Pomógłbym ci, ale zapamiętuję listy.
Jeśli tego nie wkuję, dostarczenie prezentów zajmie mi tygodnie.
A właśnie, jest i „choinka”.
„Chcę ozdobne iluminacje na kamienicy, Adam”. CH-O-I-N-K-A.
Twoja wydajność jest żałosna. Kup komputer.
Wraz z elfami tworzymy firmę rodzinną.
One robią zabawki, a ja to.
To nasza tradycja rodzinna,
od dawna dają wszystkim szczęście.
Gratuluję rodziny. Teraz zabierz mnie do mojej.
Jestem zajęty. Zabiorę cię w nocy, gdy będę dostarczał prezenty.
Co mam robić do tego czasu?
Pomóż robić zabawki
i rozkoszuj się duchem świąt.
- Co z ratowaniem mojego brata? - Jest problem.
Typowa nieudolność Korporacji.
Typowa wspaniałość Dongle'a.
Dostałem tę statuetkę za modelowanie statuetek.
Przestań robić rzeczy z innych rzeczy. W czym problem?
Tutki utknęły na biegunie. Głupi św. Mikołaj.
Uważaj na słowa, kundlu.
Została niecała doba do pierwszych świąt mojego brata.
Jeśli nie mamy smoczków, to trzeba znaleźć inny sposób.
Rodzice będą się martwić.
Spokojnie. Dongle wszystkim się zajmie.
To od ciotki Dorothy. „Wesołych świąt życzy Dorothy”.
Jak miło.
To granat?
Nie bądź głupi. Dongle nie wysadza rodziców.
Dongle zabija ich gazem.
Co?
Czujesz tę woń?
To był chory dowcip.
To usypiający gaz Mikołaja, by czekające dzieci go nie widziały.
Co to ma być?
Dramat nadaje życiu smaku.
Mamy czas, by dostać się na biegun i wrócić.
Skoro oni śpią,
muszę kupić produkty do tradycyjnego hokeja bakaliowego.
Gramy w hawajskich wieńcach zrobionych z przekąsek.
Musimy się spieszyć.
Nie. Mikołaj ma magiczny portal w każdym centrum handlowym.
Otwiera się po zamknięciu,
ale działa tylko do 9.00 w Wigilię.
Mamy 20 minut.
Czemu tego nie mówiłeś?
Nie słuchałeś, gdy mówiłem, że dramat nadaje życiu smaku?
To tu się tworzą święta?
Jasne.
Jingly Jangly tworzy wzory papieru do pakowania.
Tippy Tappy Sloppy testuje wstążki.
Dobra, ta jest dobra.
Lala Doo-Da i Diddly Doo tworzą piękne kolędy.
Co to za drętwe, amatorskie porykiwanie?
Nie odróżnisz przeboju, nawet jak ci przyłożę.
A ja, PoopyDoopy, robię zabawki w zastępstwie za Dongle'a.
Imponują mi wasze umiejętności.
Dziękuję.
Ale wyraźnie widać niską wydajność waszego systemu.
Jak to?
Widzę, że robicie pierniki z jajek tylko jednej gęsi.
To nie zwykła gęś. To Ginger Piernikogęś.
Jasne. Możemy przejść dalej?
Czemu te elfy tak długo wcierają żelki w jajo?
Żeby ten piernik był najlepszy na świecie.
Wątpliwa teza.
Spróbuj tego.
Bardzo dobry. Co to za receptura?
Zrobiono go z kupnych kurzych jaj i wetknięto mi do kieszeni.
Pyszny.
Rozumiecie?
Musimy włożyć nasze pierniczki do twojej kieszeni.
Nie, chodzi mi o wydajność.
Nie da się zepsuć pierniczka. Trzeba tylko wbić jaja do ciasta.
Ta gęś nie musi pracować, prawda, Ginger?
Co jeszcze trzeba tu naprawić?
Czekasz, aż wyschnie farba? Myślałem, że nam się spieszy.
- Jesteśmy dumni z tego papieru. - Przecież zostanie zniszczony.
Marnujesz czas.
Ale zawsze tak to robiliśmy.
Już nie.
Bum, wydajność. Co dalej?
Oni komponują kolędy?
Powinni to robić.
Ale Diddly Doo znów przesadził z mlekiem i ciasteczkami.
Przepraszam, mamo.
Pracujesz czasem?
Pracuję, kiedy chcę.
Coś wam poradzę…
Nie ingeruj w nasz proces twórczy.
Jesteś beztalenciem.
Nic im nie będzie. Co dalej?
Nie łaskocze. Wyrzuć ją.
Co to za absurd?
Wstążka się nie nadaje, jak nie łaskocze.
To chyba nieprawda.
Ale tak jest.
Wcale nie.
Jestem pewny, że tak jest.
To geniusz.
Czy to możliwe, że wszystko robiliśmy źle?
W zasadzie tak.
Chodź ze mną.
Chcesz pogadać? Szybko łapiecie, na czym polega produktywność.
Oczywiście.
Jesteś tu od godziny, a nasza produktywność skoczyła o 20%.
Może będzie przerwa na kogel-mogel, nim Mikołaj pojedzie.
Kogel-mogel? Pomyśl, co jeszcze może tu być.
Komputery z informacjami o grzecznych/niegrzecznych.
Piece przemysłowe do hurtowego wypieku pierników.
Sale wypoczynkowe pełne żelkowych pyszności.
I oczywiście mahoniowe lampy.
Odstraszają śnieżne potwory.
Lampy odstraszają potwory?
Właściwie mahoń.
Dziwne, właśnie zamierzałem dodać klasy tej norze.
Trzeba wyłożyć mahoniem całe piętro.
Mahoniem? Nie. Po co?
Święta będą weselsze, jeśli potwór śnieżny nikogo nie zje.
Te reformy wymagają wstępnych inwestycji.
Ile macie w kasie?
Trzy biliony ostrokrzewów.
- A w dolarach? - Siedem.
Trzeba podnieść dochód.
Ile kosztuje wpis na listę grzecznych?
Trzeba być naprawdę dobrym…
Nie wiem, za co płacicie reniferom.
Ale to zawsze było za darmo.
A wasz szef zawsze ubiera się na czerwono przed nalotem na domy.
Tradycją można tłumaczyć wszystko.
Wasz biznes działa poniżej swego potencjału.
To mnie zabija.
Są też dobre wieści.
Macie mnie.
Portal.
Co? Tak. Szybko, chodźmy.
Niezrobione zabawki, nadchodzi Dongle.
Nie.
Musiałeś kupować przekąski?
Mam nowe obowiązki.
Muszę ratować brata i podtrzymać rodzinne tradycje.
Nie dramatyzuj. Musi być jakieś proste wyjście.
Cztery bilety lotnicze na biegun północny.
Super. Ma ktoś 11 000 dolarów?
Ja mam 700 ostrokrzewów.
Ja kupiłem ciepłą czapkę.
Ja mam tylko 10 500.
Mało brakuje.
Patrzcie, superszybki kurier.
„Listy i paczki do św. Mikołaja dostarczymy przed północą”.
Wóz dostawczy zaprowadzi nas na lotnisko.
Wejdziemy do samolotu w przebraniu kateringowców.
Obsługa spyta: „Świeże?”.
Powiem: „Twarde jak pięść”.
Dwa ciosy i kop z półobrotu.
Dwóch leży, bo umiem nieźle kopać.
Kokpit przejmiemy, dopiero gdy pokonamy pilotów
szkolonych w sztukach walki.
Mój plan był lepszy.
Nie pchaj się, Jimbo.
Dongle, nie zjedz mi wszystkiego.
Dongle nic nie je.
Chloe jest na liście niegrzecznych.
Ile dasz za wpis na listę grzecznych?
Jest w pakiecie za 50 dolarów…
Prawda, że to piękne, gdy jest zysk?
To obrzydliwe.
Niczym lepki cukierek na podłodze.
Pamiętaj, że pomagasz sfinansować produkcję zabawek.
Dostaniesz za to zapłatę.
Dostaniemy więcej świątecznej radości?
- Płacą wam w świątecznej radości? - Chciałbym.
Płacą w uśmiechach.
Wymieniamy je na świąteczną radość.
W sklepie Mikołaja.
Otwartym w czwartki przez pół godziny.
Chyba że wyślesz je przez apkę. Ale to długo trwa.
Jakich nadużyć dopuszcza się Mikołaj względem was?
Kochamy Mikołaja. To jak rodzinna firma.
Serio? Znam Dashera, Dancera, Prancera i Vixen.
Renifery przez cały rok gryzą trawę i robią kupy.
Elfy odwalają całą pracę, a nie znam nawet waszych imion.
Oprócz twojego, DookiePoops.
- PoopyDoopy. - Zapomnijcie, jak było.
Mówcie, jak powinno być.
Ja chciałbym być doceniany.
Tak.
- Właśnie. - Trzeba pogadać z Mikołajem.
Ostatnia paczka tego roku.
Postaw tu, obok tej wielkiej góry listów.
Wesołych…
Jesteśmy.
Dobrze. Dongle jest głodny.
Mimo że nie jadł przekąsek.
Nie jesteście listami do Mikołaja. Jestem zawiedziony.
Ale lubię to uczucie. To skomplikowane.
Zmień ten pogrzebowy strój, ponury wampirze.
Dongle tu jest.
Czy to biegun północny?
„Biegun północny”. Tak, dotarliśmy.
Napisałeś „begun północny”. Zapomniałeś o I.
Przynajmniej nie napisałem odwrotnie. Mogliśmy skończyć w Ynconłóp Nugeib.
To jest begun północny?
Tak, nazywam się Begun Północny.
Zmieniłem imię, by przychodziły do mnie listy do Mikołaja z literówką.
Ekscytujące.
Normalnych ludzi to nie ekscytuje.
Czemu? To masa nadziei i marzeń,
które drogo sprzedaję kolekcjonerom.
Musimy się dostać na biegun północny. Szybko. Da się?
To półgodzinny lot samolotem.
Mogę to załatwić.
Jestem Begun.
- Tak! - Ale nie załatwię.
Nie mam ochoty. Nie dotykaj listów.
Nie dotknąłem.
Te listy są warte fortunę w Tokio. Jak guma żuta przez polityków,
projekty urządzeń firm telekomunikacyjnych…
A co z dziećmi, które je napisały?
Nie dostają prezentów na święta.
Co? To okropne.
Nie, chyba coś wam umknęło. Dostaję pieniądze.
Zarabiasz na świętach?
To obłęd.
Dzięki, mały.
Twe słowa skłoniły mnie do zmiany modelu…
Tak, to świąteczny cud!
…biznesowego.
Jeśli dzieci nie dostaną prezentu, będą płakać.
Rodzice zrobią wszystko za zabawki
i kupią je ode mnie z ogromną marżą.
Nie używaj mojej wizji do złych celów.
Zrobiłeś w dziesięć sekund figurkę z listów?
- Nie. - Pytam jego.
W pięć sekund.
Tylko lenie robią to w dziesięć.
Podoba mi się.
Zawrzyjmy umowę.
Wynajmę wam samolot,
ale Dongle zostanie tu i zrobi 10 000 zabawek na sprzedaż.
Nie zostawimy Dongle'a.
Idźcie ratować swego brata.
Powinien nosić okulary.
Dongle was dogoni.
- Na pewno? - Wesołych świąt.
Naciśnij ten przycisk, a Dongle załatwi twój problem.
Najbardziej przydaje się w kwestii robienia zabawek.
- Dziękuję, Dongle. - Dość przytulania.
Jadę na biegun.
Co robisz, by się nie ekscytować, że jesteś na biegunie?
Nic.
To wygląda jak Korporacja Bobas.
Ale bardziej świątecznie.
Trzymajmy się planu.
Poszukam Szefa.
Sprawdzę, czemu utknęły nasze tutki, i naprawię to.
Jasne, Tim?
Jestem na biegunie.
Możesz ochłonąć?
Nie.
Jestem u św. Mikołaja. Będę tu…
Halo?
Jest tu kto?
Ktoś tu robi zabawki?
Św. Mikołaju?
To piernik.
Jimbo, nie zjadaj fabryki zabawek.
Odłam mi kawałek tej ściany.
Przestańcie żuć. Słyszę świąteczną wesołość.
A Mikołaj: „Dzięki, Tippy Tappy Slappy”.
A ja jestem Tippy Tappy Sloppy.
To złamało mi serce.
Ktoś jeszcze chce się poskarżyć na Mikołaja?
Jest nasz Szef. Cześć.
Powinna być skrzynka wniosków.
Jak mamy o nią wnioskować?
Co ty zrobiłeś?
Ja też się cieszę.
Gdzie radość robienia zabawek? To fabryka Mikołaja.
Czyżby? Mikołaj tu pracuje? To on rzeźbi koniki?
Mikołaj zamyka pajace w pudełkach?
Psujesz święta.
To bajzel. Sprzątam go.
Święta są idealne. Każdy kocha Mikołaja i elfy.
Przepraszam.
Nie możemy przypomnieć sobie wszystkich imion Mikołaja.
Pomożesz nam?
Mikołaj, Święty Mikołaj, Papa Noel, Dziadek Mróz, Saint-Nicolas…
Super.
- A imiona elfów? - Co?
Mówiłeś, że każdy kocha Mikołaja i elfy.
Znasz wszystkie imiona Mikołaja.
Na pewno znasz też nasze imiona.
Blitzen?
Dzieci mylą nas ze śmierdzącymi rogatymi końmi.
Dorobiłeś się.
Mam dość bycia trybikiem w maszynie.
Maszynie, którą my stworzyliśmy.
Fabryka Mikołaja?
To nasza fabryka.
Tak.
Mikołaj?
Jak długo tu… Co słyszałeś?
Dużo.
Chciałem dać wszystkim szczęście.
Ale wszystko zepsułeś.
Tak.
Stać nas na więcej.
Macie rację.
Może za rok będzie lepiej.
Mikołaj
Lista niegrzecznych.
Mikołaju.
Jest tam. W saniach.
- Nie wierzę. - Wiem.
Teleportował się do sań, które stały obok.
To wyjaśnia…
Nie, nie wierzę, że odjechał.
Mikołaj nie może być na liście niegrzecznych.
Czuję się osamotniony w swych staraniach.
Reorganizacja trwa tygodnie.
Powinniśmy to uczcić.
Tak, jasne.
Małe nieporozumienie.
Sprawa tutków załatwiona.
No i patrz. Wciąż zdążysz na mecz lacrosse.
- Hokeja. - To sport szkół z internatem.
Co z Mikołajem i ze świętami?
Elfy o tym pomyślały.
Nie do końca.
Chodzi o docenienie naszej pracy twórczej.
Dostarczanie zabawek to zadanie Mikołaja, bo ma sanie.
Problem nie jest z Mikołajem, tylko z logistyką.
Ściągnij urzędasów.
Simmons, Hendershot, do mnie.
To ta sekretna impreza świąteczna? Dawać kogel-mogel.
Kogel-mogel…
Mam coś lepszego.
Usprawnimy logistykę dostarczania prezentów.
Płonąca parówka gotowa.
Pieniek wolny?
Mikołaj? Czemu tu…
Chodzi o niegrzecznych?
Ta kula śnieżna miała to załatwić.
Nie neguję tego, że jesteśmy niegrzeczni.
Przeszedłeś na ciemną stronę?
Jesteś na liście niegrzecznych,
odkąd puszczasz bąki na zawołanie.
Mów dalej.
Trafiłem na listę i czuję się podle.
Za to ty jesteś szczęśliwy, piekąc kiełbaskę…
To węgiel z zeszłego roku?
Nie smakuje jak…
Wirginia?
Tak.
Jak mamy żyć z tym, że jesteśmy niegrzeczni?
Papa Noel, cieszę się, że o to pytasz.
Skąd pomysł, że niegrzeczność jest zła?
Bycie niegrzecznym jest zdrowe i naturalne.
Co? Ty…
Zdobywam warzywa w niegrzeczny sposób.
Bez niegrzeczności nie ma grzeczności.
Jedno potrzebuje drugiego, by istnieć.
Daj niegrzecznemu chłopcu hot doga, a go zje.
Ale jak nauczysz go łowić hot dogi, to będzie miał ich mnóstwo.
Moje ucho.
Nie zapominaj, że w święta
niegrzeczni dostają węgiel, czyli martwe dinozaury.
Grzeczne dzieci bawią się zabawkami,
a my martwymi dinozaurami.
To jest super!
Zbliżasz się do celu.
Otwórz klapy.
Otwieram klapy.
Wypuść.
Tak, Templeton?
Skąd myśl, że w święta nie trzeba Mikołaja?
Stąd, że jesteśmy tu.
Spróbuj z dmuchawami.
Musi dać radę monsunom na Pacyfiku.
Bez magii i cudów to nie to samo.
Inaczej będzie jak w urodziny.
Tak, ale będzie dużo zabawek.
Zabawki.
Święta to coś więcej niż zabawki.
To szukanie śladów butów na ośnieżonym dachu.
- Sprawdź, czy się da. - Już.
I ciastek zostawionych dla Mikołaja. Oprócz nadgryzionego.
Dzieci myślą, że Mikołaj miał je w buzi.
Trzymasz się świątecznej przeszłości. To jest przyszłość.
Satysfakcja gwarantowana.
Żadnych zwrotów.
Głupia Piernikogęś.
Cześć, niepsie.
Dongle, gdzie byłeś?
Tam gdzie zwykle. Przeżywałem bajeczne chwile.
A twój kompan?
To dłuto.
Szlifierka moją powiernicą.
On mnie podrzucił. Nie jesteśmy kompanami.
Ani wrogami. Jesteśmy obok siebie.
- Jeszcze jakieś pytania? - Tak, gdzie moje ostrokrzewy?
Dość pytań od ciebie. Teraz od Dongle.
Gdzie jest duży gość?
To nie w porządku.
To nie w porządku, że elfy chcą być rozpoznawane?
Nie, Dongle też chce być rozpoznawany.
Ty jesteś Dongle.
Poznaję cię.
Mikołaj robi więcej niż dawanie zabawek.
Łączy ludzi, sprawia, że czują się dobrze.
Mówiłem ci.
Świat się zmienia. Czas, by święta poszły z duchem czasu.
Jak śpisz?
Nie czuję winy.
Wyglądam jak zawiedziona babcia?
To łatwe pytanie. Jak zasypiasz?
Jak ciężko pracujące dziecko.
Zawinięte w becik, opite mlekiem
i wycałowane przed snem.
Całus chyba nie jest konieczny?
Jesteś zmęczony, pełny, opatulony. I tak zaśniesz.
Nie jest, ale lubię…
Och, do tego zmierzasz.
Święta bez Mikołaja są jak zasypianie bez całusa na dobranoc.
Nikt tego nie chce.
Dobra, niech będzie. Idźcie po Mikołaja.
Nie, ty idź.
Nie ma mowy. Czemu ja?
Bo z tego, co mówisz, przez ciebie Mikołaj był w kiepskim stanie.
Pusty w środku, niczym Mikołaj z czekolady.
Zastanawiał się: „Kim teraz jestem?”.
Złamałeś Mikołaja, więc musisz go naprawić.
Gdy Mikołaj jest tak załamany,
jedyne, co uleczy jego serce,
to widok takiego smarkacza jak ty cieszącego się ze świąt.
Pójdziesz po Mikołaja.
A jeśli nie pójdę?
Będzie piosenka.
- Słucham? - Zaczynaj.
Jest bezwzględny
Jest spaczony
To Szef Bobas
Bobas, co zrujnował Bobas, co zrujnował
Bobas, co zrujnował święta
Chwytliwe.
Tak, dodaj własny tekst i łącznik,
a cały świat będzie to śpiewał.
Proszę, nie.
Przybył na biegun I zaczął tu mieszać
Docinkami doprowadził Mikołaja do łez
Pokazał słodkiemu Kochanemu staruszkowi
Gdzie może sobie wsadzić Czułostki ludowe
Jest bezwzględny
Jest spaczony
To Szef Bobas
Bobas, co zrujnował Bobas, co zrujnował
Bobas, co zrujnował święta
Idealna piosenka do tańca.
Pozbędę się bobasa psującego święta.
W świąteczny poranek Dzieci płakały
Bo na zabawkę się Nie załapały
Gdybyś kiedyś zapomniał jego imienia
Dzieckiem winnym tego uchybienia
Jest Theodore Leslie Templeton
Wstyd, wstyd, wstyd
Puścił święta z dymem
Bo podłożył ogień
Fajna piosenka. Wredny gnój.
Jest bezwzględny
Jest spaczony
To Szef Bobas
Bobas, co zrujnował Bobas, co zrujnował
Bobas, co zrujnował święta
Dobra.
Pójdę po niego, jeśli nie nagracie tej piosenki.
Wciąż mamy problem.
Pójdę, ale nie wiem, gdzie jest.
Znajdę go.
Jestem Begun Północny.
Mam przez niego ciarki.
Znajdziesz Mikołaja?
Tak, ale nie za darmo.
Chcę listy do niego.
- Wszystkie. - O nie.
On ich potrzebuje, by wiedzieć, co kto chce.
Pomógłbym ci, ale zapamiętuję listy.
Jeśli tego nie wkuję, dostarczenie prezentów zajmie mi tygodnie.
Niech będzie. Dostaniesz je.
Co?
To wszystkie listy.
Wywiązaliśmy się, teraz twoja kolej.
Ten czerwony typ jest w waszym centrum handlowym.
Nie będę o was pamiętał.
Idź.
Nie mogę się powstrzymać. Jeszcze raz.
Bobas, co zrujnował Bobas, co zrujnował
Bobas, co zrujnował święta
Ron?
Jesteś tu?
Hej, Ron.
Mikołaj?
Czas iść.
Szef Bobas?
Jeśli ktoś taki jak ty mnie szuka,
to nie jest za późno na zmiany.
Świąteczny duch zniweluje każdą niegrzeczność…
Przestań, bo zbłaźnisz się bardziej, niż nosząc ten strój.
Jeśli cię nie sprowadzę,
dwoje bardów znieważy mnie na listach przebojów.
Diddly Doo i Lala Doo-Da?
Myślałem, że elfy są na mnie złe, bo byłem niedobry.
Nie jesteś niedobry,
tylko skostniały i potwornie niewydajny.
Ile płacisz za utrzymanie reniferów, by użyć ich raz w roku?
Może leasing?
Z jakiegoś powodu elfy chcą, byś wrócił na święta.
- A ty? - Co?
Co chcesz na święta?
Nie.
Hej, jestem skostniały.
Chcesz coś od Mikołaja? Poproś. Nie tworzę tych zasad.
Jak to nie…
Dobra.
Już.
- Wracaj na biegun północny. - Co, chłopczyku?
Chcę, żebyś wrócił na biegun północny.
Mogę to dla ciebie zrobić.
To chyba przełom w kwestii świątecznego ducha.
To właśnie takie uczucie?
Chcę też złotą spinkę do krawata.
Elektryczną szczotkę do butów, jak w klubie golfowym.
I bony podarunkowe. Są tandetne, ale to pieniądze.
To właśnie jest duch świąt.
Prosi się o zbędne rzeczy, których nie ma czasu kupić.
- Nie. - Cóż, próbowałeś.
Masz kiepski slogan.
Tak? A jaki masz ty?
Myślałem o „kaka, pupu, dada”, ale…
Możesz się śmiać.
Narobiliście się.
Przepraszam.
Każdy trochę namieszał…
- Podoba mi się. - Pomogłem.
Dongle. Cudnie cię widzieć.
Obecność Dongle daje otuchę.
Prezent od nas wszystkich.
Nie martw się, Dongle go zrobił.
Monitor snu Korporacji Bobas?
Wciśnij guzik.
Jestem Korporacją Bobasem.
Jestem dyletantem.
Pierwsza zasada: jestem durny.
Druga… Zapomniałem, bo jestem durny.
Spójrz na obudowę.
„Dongle”?
Piszemy nasze imiona,
by dzieci wiedziały, dzięki komu ronią łzy radości.
Dotąd tak nie było, ale…
Jeśli przez to ktoś był nieszczęśliwy, to pal to licho.
Idealnie. Wybaczcie, że o tym nie pomyślałem.
Czy to da się zjeść?
Już tak późno?
Nie da się.
Nie mamy czasu. Co ja narobiłem?
Nie dam rady rozwieźć dziś prezentów.
I to mówi św. Mikołaj?
Wydajność, Ron. Wciąż pamiętasz każdy prezent?
Czyżby? TCFBWJ.
Tim chce figurkę bohatera w jacuzzi.
Pamięta.
Tak!
Elfy, Korporacja Bobas,
czas świętować.
- To jak „do roboty”… - Jasne. Niefajne.
Czas świętować.
Tak!
Wypuść.
- Zabawki. - Zabawki.
Chcę wasz najdroższy sygnet.
Mam tyle listów,
by napełnić automaty od Miyazaki po Hokkaido.
Co?
Nie.
Drogi Begunie, nie sprzedawaj listów.
To nieładnie.
Oto prezent dla ciebie. Całusy, Tim.
Dziwna, zepsuta zabawka, której nigdy nie dostałem.
Mamo, tato?
Mówi Kyle.
Rower z przerzutkami zrobiony z drewna przez Dongle'a.
To miś od Jingly Jangly.
Rękawica bejsbolowa.
Zrobił ją elf Tippy Tappy Sloppy.
Dobrze, że dzieci mają geny mamy, bo tata to… ojoj.
Mikołaju?
To jo-jo.
Zrobił je elf PoopyDoopy?
Dziękuję wam, Mikołaju i PoopyDoopy.
Jest cudowne. Obiecuję, że będę się nim dzielić.
Dziecko nas zobaczy.
Ty szurnięty dziadku.
Nie wierzę, że doręczałem prezenty z Mikołajem.
Wszystkie.
Za darmo.
Też pomagałem.
Ale nie zrezygnuję z kariery, by żyć w komunie.
Dziękuję, Mikołaju.
Wesołych świąt.
Jaki lipny dydaktyczny prezent dostanę,
by podsumować to doświadczenie?
Mikołaju?
Halo?
Nic?
Nie chcesz, żebym poczuł ducha ś…?
Jestem Świąteczny MC.
C to „choinka”.
- Ted, jest pierwszy dzień świąt. - Co?
Nie mamy przekąsek. Będziemy głodni podczas hokeja.
Zepsujemy małemu pierwsze tradycyjne święta Templetonów.
A jeśli on nie lubi tradycyjnych świąt?
To tradycje rodziny. A ona jest już inna.
Jeśli przez to ktoś ma być nieszczęśliwy,
to zróbmy coś innego.
- Mogę coś wymyślić. - Burza mózgów.
Co się rymuje ze słowem „wieniec”?
Mam wieńce z przekąsek. Ta tradycja zostaje.
Hokej bakaliowy na podjeździe.
- Wezmę kije. - Obłóż bobasa poduszkami.
Mama gra agresywnie.
Wyperswaduję im to.
Nie rezygnujcie ze wszystkich tradycji.
Zagrasz w hokeja w wieńcu?
Nie. Mogę się tym zadławić.
Ale zagram w bierki przy deserze.
- Serio? - Jest bez sensu.
Ale nie jest złe, jeśli łączy ludzi i daje im radość.
Tak jak Mikołaj.
Chyba tak. Jeśli nie będzie się tego analizować…
Nie. Czuję ducha świąt.
Gol!
Mam martwe dinozaury w skarpecie.
Wesołych świąt.
Koniec.
Ta historia nie była usypiająca.
- Mam tyle pytań. - Właśnie.
Chodziło o to, po co kultywować tradycje, nawet jeśli nie chcemy?
Odpuściliście z bratem.
- Ale on niektóre kultywował. - Jaki jest morał?
Chcesz jasnych morałów? Idź do przedszkola.
- Mogę? - Jak skończysz pięć lat. Idź spać.
- Pięć? - Jak?
Otworzyłeś puszkę Pandory z moralną niejasnością.
Pójdziemy do zoo? Będę tam grzeczna.
Urosłeś duży i dziwny.
Zrobione. Dongle zabił dzieci.
Bardzo śmieszne.
Już raz mnie nabrałeś. Wstydź się.
Dongle mówi serio. Ta duża zasłużyła.
- Przestała karmić pandę i ją zabiła. - Co?
Dongle znów cię nabrał.
Nie ma za co. Nadaję życiu smaku.
Wesołych świąt.
Napisy: Ash Tree Productions LTD Barbara Jasinowicz