Downloaded from YTS.MX
Nie!
Official YIFY movies site: YTS.MX
Rozbrzmiał alarm, a my go wciąż wyłączamy.
Niestety nie uciekniemy od tego. Nasz koniec jest bliski.
Naprawdę jest tak źle?
Każda sekunda przybliża nas do końca.
AKTUALNOŚCI
- To się dzieje tak szybko? - Szybciej niż sobie wyobrażasz.
Od początku tej rozmowy
na całym świecie zakupiono milion plastikowych butelek,
a 20 000 z nich już wyrzucono.
Zanieczyszczamy świat naszymi śmieciami,
kupując bez opamiętania i wyrzucając na ulicę.
Masz rację.
Losy świata w naszych rękach. Musimy szybko dotrzeć do stacji.
Możemy w jednym kawałku?
Hej! Mój zadek!
Necati, wszystko gra?
Tak. Nie ma sprawy.
Do tej operacji zamaskuję twarz.
I oczy.
Czy na świecie wystarczy wysypisk na te śmieci?
Oczywiście, że nie. Wiesz, w czym tkwi problem?
Konsumujemy więcej niż produkujemy.
Weźmy paczki chipsów.
Mój Boże, są wszędzie.
Zobaczmy, co mówią zwykli ludzie.
Powinniśmy stosować metodę zero waste.
Wtedy recykling nie zanieczyści naszej przyrody.
- Ojej! - Uwaga! Z drogi!
To był van Mirketa.
Udało się!
Ojej!
Szybko! Musimy tam wejść!
Wstrząs mózgu zmienił mu ustawienia językowe.
Necati! Opamiętaj się!
Necati, którego szukasz, jest teraz niedostępny.
Dobra! Chodźmy!
Co z sugestią dziewczynki, z którą rozmawialiśmy?
Mówiła coś o recyklingu, zero odpadów…
To zajmie wieki. Zapomnij o tym.
Są łatwiejsze, sprytniejsze rozwiązania. Bez obaw.
Nie mów mi. Niech zgadnę.
Stworzycie gigantyczne śmieciarki?
Jak ta! Słodziutka! Robi trąb, trąb!
To znakomity pomysł.
- Absurd. - Też myślę, że to absurd.
- To jakie macie rozwiązanie? - Nasi naukowcy wymyślili coś świetnego.
Chociaż jeden z nich, irytujący typek, był przeciwny.
Nie podam jego imienia. Zresztą zrezygnował i odszedł.
My podamy! Patrzcie na gościa!
- Cieciorkogłowy! - Patrzcie! Cieciorka!
- Cieciorkogłowy! - Patrzcie!
Właśnie, to Cieciorkogłowy!
Jaki Cieciorkogłowy? Wyrzucili mnie za mówienie prawdy!
Serio, masz głowę jak cieciorka.
Shakirze? Co tu robisz?
Mirket i Necati chcą wtargnąć do transmisji na żywo.
- Dlaczego? - Urzędnicy chcą podjąć złą decyzję.
Muszę ich przekonać, że mam lepszy pomysł.
Tam jest wejście do studia.
Ale nigdy nas nie przepuszczą.
- Skoro nie tędy, znajdziemy inną drogę. - Jaką?
Chodźcie za mną.
Cicho i nie zwracajcie na siebie uwagi…
Mamusia!
Co to jest? Boję się!
Już dobrze. To tylko mój cień.
Chodźmy.
Tędy! Brama do przygód we wszystkich tajnych misjach.
Głupi. Brama przygód nie istnieje!
Cicho już, za mną.
Możesz mi trochę pomóc, Cieciorkogłowy?
A masz za cieciorkę!
Dziękuję.
Jakie proponujesz rozwiązanie?
Bardzo proste.
Zamierzamy wsadzić wszystkie śmieci na rakiety kosmiczne.
Tysiące rakiet.
A potem wystrzelimy je w kosmos.
I po ptakach! Pozbyliśmy się śmieci.
Wyślesz śmieci w kosmos?
Nie zanieczyści to przestrzeni kosmicznej?
Daj spokój. To już problem kogoś innego.
Gdzie jest to studio?
To 20 stopni na południe, 12 na północ, 20 stopni w przód!
To chyba tutaj.
Superszpiegowskie zmysły mówią mi, że studio jest pod nami.
Necati, to na pewno studio?
- Luz, szefie, mam to pod kontrolą. - No dobra.
Drodzy widzowie!
Co?
A masz! Jak śmiesz tu wchodzić?
Chodź tu, ty!
Wstydź się. No, no, no.
Nie wchodzi się do damskiej toalety. Nie wstyd ci?
Błędem było ci uwierzyć!
Pytanko. Co jest cięższe? Kilogram rur czy kilogram Necatiego?
- Co? - Za późno.
Przerywamy na wiadomość z ostatniej chwili.
W Stambule pada deszcz słoni.
- Zamknijmy szkoły. - Jupi!
Czy dozorcy będą mieli urlop?
Główny biuletyn wiadomości ze slajdami! Hip, hip, hura!
Hip! O rety! Czy to jest na żywo? Witam!
Wielkie cześć wszystkim
obserwującym nas z cukierni na całym świecie.
I cześć dla mięsa mielonego i sera!
- Chodź tu. - Nie masz wstępu.
Nikt nie powstrzyma agenta specjalnego Necatiego.
Zatrzymano mnie.
Leć swobodnie z powrotem do domu
Spiszcie numer sprawcy.
Milutko.
Dzięki Necatiemu pozbyliśmy się ochrony.
Teraz moja kolej.
Kiedy wdrożysz rozwiązanie rakietowe?
Jeśli nic nie pójdzie źle, jutro rano wystrzelimy rakiety w kosmos.
Tak, drodzy widzowie.
- Rakiety pełne śmieci… - Przepraszam.
…zostaną wystrzelone jutro.
- Nie sięgam. Jestem za niski. Dobra. - Cieciorkogłowy!
- Ochrona! - Ochrony nie ma.
Mówię do wszystkich Ziemian,
że musicie mnie posłuchać, jeśli chcecie pozbyć się śmieci.
- Kamera jest tam. - Och, tak?
Pokażę wam mój nowy wynalazek.
Dzięki niemu nie będą potrzebne absurdalne rozwiązania
typu wysyłanie śmieci w kosmos.
Mirkecie, nie kłopocz się.
Twoje wynalazki nie działają. Jesteś niekompetentny. Pogódź się z tym.
Nie! To zadziała.
Zniszczę śmieci, uratuję świat,
a wy będziecie tego świadkami.
Użyjmy tego worka ze śmieciami.
Ustawię to.
Nie uda mu się.
Dalej, Mirkecie! Dasz radę.
Tak, drodzy widzowie,
wynalazek Cieciorkogłowego rozmnaża śmieci,
zamiast je niszczyć.
Cieciorkogłowy!
Miało wyjść inaczej.
Skoro wynalazek zawiódł,
rakiety startują jutro rano, prawda?
Bez wątpienia.
To będzie najlepsze rozwiązanie.
Idź już, Cieciorkogłowy.
Popracuj jeszcze nad tym.
Spójrzcie na niego. Miał zamiar ocalić świat tym czymś?
Śmie się zwać wynalazcą.
Zasłużył na to.
Zhańbiony na żywo na oczach całego świata! Och!
Och!
Mirket tym razem Nie mógł uratować świata
Och! Nie Jego wynalazek nie zadziałał
Och! Śmieci nie mógł się pozbyć Nie!
Nie zajął się nami Nie!
Idź już do domu Tym razem poległeś
My to śmieci, jest nas bez liku Co nam zrobisz ty jeden?
Zostałeś zhańbiony Po sprawie!
Jego oczy załzawione
Próbowałeś świat uratować, Mirkecie I co teraz?
Och! Nazywają nas śmieciami
Piją, jedzą, po czym nas wyrzucają Och!
Na lewo i na prawo nas wyrzucają
Wszędzie jest pełno śmieci
Och
- Dalej, ruchy! - Wyłaź!
Wciąż się nie ocuciłem. Woda kolońska nie pomaga.
Rzućcie mi w twarz dwa talerze ryżu.
- Gotowy na superkopa? - To będzie kop w górę?
Raz, dwa, superkop!
Wasz kopniak był pyszny. Poproszę o przepis?
Wynalazek Mirketa.
Dlaczego go wyrzucił?
Co się dzieje? Dlaczego się włączył? Chwilunia!
Ojej! Czekaj. Powiedziałem, czekaj!
Dobranoc, Mirkecie. Dzień dobry, Mirkecie.
Witaj, Mirkecie.
Źle się czuję, Sztuczna Inteligencjo 4914.
Czy wynalazek zadziałał? Odniosłeś sukces?
Zawiodłem. Nie potrafię nic stworzyć.
Mój niszczyciel śmieci nie działa.
Zrobił coś dziwnego.
Spójrz na resztę! Każdy mój wynalazek jest do niczego.
Czy mogę zaproponować ci ciastko?
Dobra robota.
Ciasteczka są dobre dla włosów. Bardzo pożywne.
Wystarczy! Mam dość tej pracy.
Nie chcę już o niczym myśleć.
Chodź tu!
Wyrzucam wszystkie projekty.
Dość męczenia umysłu.
I tak nikt nie docenia moich prób.
Nie martw się, Mirkecie. Moja pamięć przechowuje każdy projekt.
Koniec z nauką, matematyką, fizyką.
Nawet krzyżówkami.
Koniec starego Mirketa!
Dobre jest pozytywne nastawienie do życia.
Uwaga!
Rakiety zostaną wystrzelone rano.
Prosimy o wyrzucenie ostatnich śmieci.
Rakiety zostaną wystrzelone jutro rano.
Prosimy o wrzucenie śmieci do ciężarówek.
Żegnajcie, marzenia. Udanej podróży.
Dzień dobry, Mirkecie.
Dobranoc, Mirkecie.
Nadszedł czas.
Wszystkie śmieci na świecie zostaną rano wystrzelone w kosmos.
Ten projekt rakietowy to ogromny błąd.
Pierwsza rakieta śmieciowa wkrótce wystartuje.
Jeśli zanieczyścimy kosmos, przyszłość będzie wyglądać czarno.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden, zero.
Pomyślny start.
Pierwsza rakieta kosmiczna ze śmieciami
opuściła naszą orbitę i wyruszyła
w głąb kosmicznej próżni.
Urzędnicy uznali, że to rozwiązanie zadziała
i szykowane są nowe rakiety.
Przyszłe pokolenia nam nie wybaczą tego absurdalnego rozwiązania.
To ogromny błąd.
Taki, który może oznaczać koniec świata.
Rok później.
- Mam dość! Opuszczam statek. - Kadriye, no co ty? I dokąd pójdziesz?
Nabrałeś mnie z tym wyjazdem na południe.
Gdzie jest plaża? Czy leżaki?
Albo bufet?
Od trzech miesięcy nic tylko śnieg i lód.
Lód, śnieg. Śnieg, lód.
- Lód, śnieg! - A nie lubisz?
To lód, na litość boską! Lód!
Wszędzie tylko lód!
Ojej.
Co ja poradzę?
Canan mówi, że Merket jest na południu.
Skąd miałem wiedzieć, że na biegunie?
Nie denerwuj mnie.
Z zimna nasze rozmowy zastygają tu w powietrzu.
Sam zobacz!
ZOBACZ
Ale świetne. Patrzcie.
Przygoda.
Zabawa.
Dinozaury strzelające laserami z oczu.
A masz! Dinozaury!
Przestań!
Uspokoicie się? Zapomnieliście, dlaczego tu jesteśmy.
Musimy znaleźć Mirketa.
Zniknął rok temu.
Raczej go nie znajdziemy.
Po prostu wyparował.
Zostawmy go. Kto się opiekuje maluchami?
Drogi widzu, minął rok od wystrzelenia rakiet ze śmieciami.
W kosmosie krąży ich obecnie około 5000.
Na razie wszystko idzie jak z płatka.
Ulice są czystsze. Wszyscy są szczęśliwsi.
Hej, jest więcej?
Przyjaciele, witam na moim kanale z bieguna południowego.
Drodzy bracia i siostry!
Proszę was o powagę. Nic nie osiągniecie zachowując się jak…
Cia-cia-ciasto Jadłbym często
Chodźcie tutaj Skaczcie wysoko
Skaczcie, skaczcie Skaczcie wysoko
Co robicie, Necatisowie?
Czy nie kazałem wam się uspokoić?
Pomocy!
Przestańcie!
Zaczyna padać śnieg.
Dziewczyno, skoro nie odszukamy Mirketa, kończę tę podróż.
Skąd wiesz, że Mirket jest na biegunie południowym?
Co miesiąc przeglądam rachunki Mirketa piętrzące się przed jego laboratorium.
Wiecie, co było na ostatnim wyciągu z karty kredytowej?
- Bielizna termiczna. - Niżej.
Hotel w Ushuaia. I co z tego?
To miasto na południu Argentyny.
- A w Ushuaia… - Ushuaia!
Komu jest zimno? Mnie.
- Do rzeczy, dziewczyno. - Już dobrze. Ushuaia…
Dobra, mamo.
W skrócie Mirket może gdzieś tu być.
Możliwości, możliwości.
Znowu gonisz za marzeniami, Canan.
Na litość boską!
Co to jest? Coś nadciąga.
Rety! Statek kosmiczny.
Powinniśmy pomóc.
Tak, to przygoda. Chodźmy!
Synu, uspokój się.
Mogą być niebezpieczni.
- Nie idź! - Chodźmy!
Niesamowite.
Wracaj tu! Już!
Remzi! Przygotuj Necatich. Też idziemy.
Co to za obcy?
Zaczyna się gołoledź. Żwawiej, wróćmy na statek.
Dobra, pomóżcie mi to podnieść.
No dalej.
W górę!
Dalej.
Którędy do statku?
Nic nie widzę w tym śniegu.
Trzymajmy się blisko siebie!
Zaraz zamarzniemy.
Nie zgubiliśmy się. Nawet tak nie myśl.
- Chatka. - Szybko, wejdźmy tam.
- Zmarzłam! - Podnieście i dajcie tu.
L-L-L-Lód Pogoda to lód
Jem lód Nie dodawajcie lodu do wody
L-L-L-Lód
Jedzmy.
To też zjedzmy.
- Nie porusza się. - Na litość boską, biedactwo zamarzło.
Zrobię herbatkę cytrynowo-miętową. Rozgrzeje go.
To jest robot.
Nie pije herbaty. To robot z kosmosu.
Dlaczego nie działa? Jest zepsuty?
A to co? Wejście USB?
Wejście „USBI”?
Podładujmy mój telefon.
Czekaj, już wkładam.
- Mirket? - Co?
- Mirket? - Znaleźliśmy cię!
Znaleźliście mnie. Oklaski.
Mam się dobrze. Możecie sobie iść.
Jak to? Szukamy cię od roku i tyle masz nam do powiedzenia?
Tak bardzo za tobą tęskniłem, Remzi!
Cieszę się, że mnie znalazłeś. Juhu!
Lepiej? Idźcie już.
Mnie też przytul.
Na litość boską! Co miałem zrobić na wasz widok? Ciasto? Dipa?
Nikt tu nie zrobi dipa poza mną!
Canan, dawaj mi tu bulgur.
Chwila. Nie wyrzucisz nas tak łatwo.
Z jednym Necatim było ciężko, a mamy siedmiu.
Pycha, pycha, o tak!
Mamy urządzenie, które to zrobiło.
Musisz zmienić jego ustawienia.
Napraw Necatiego.
Przykro mi.
Przestałem używać mózgu. Patrzcie.
Hej! Jesteśmy mądrzejsi niż Mirket.
Wyrzuciłem całość moich prac, projektów i niczego nie pamiętam.
System uruchamia się ponownie.
Sprawdzam środowisko. System jest gotowy.
ANALIZA
Robot działa.
Witam pana Robota. Jak się pan ma?
Synu, rodzice wiedzą, że tu jesteś?
PRZETWARZANIE DANYCH
Co? Ale się marnie ubrałeś.
Byłeś na zewnątrz? Zmarzniesz.
Sprawdzę gorączkę.
Cześć. Witaj na moim kanale, robocie.
Zatańczymy taniec robota. Pokaż, jak to się robi.
To jest to.
Twoja kolej.
Szacowany czas przybycia: cztery minuty i 20 sekund.
Jakiego przybycia? Kim jesteś? Gdzie jesteśmy? Co się dzieje?
Dlaczego nie zadajecie pytań?
Panie Robocie, wrap je się z pojedynczym lawaszem
- czy podwójnym? - Pojedynczym.
Jak często zepsuty zegarek wskazuje godzinę?
Dwa razy dziennie.
Wybaczysz mi na chwilę?
Witaj. Przedstawisz nam się?
Nazywam się KRM-2.
Wyprodukowała mnie Galaktyczna Federacja i wysłano mnie, aby uratować tę planetę.
Mam za zadanie chronić was i bronić przed siłami zła.
Siłami zła? Czyli przed kim?
Prawie 100 waszych rakiet ze śmieciami
trafiło na planetę z innymi formami życia.
Wywołały duże zniszczenia i uziemiono je.
Z tego powodu
te formy życia wyruszyły, by się zemścić.
Niebawem przylecą.
Osiedlą się na waszej planecie.
Oczywiście po tym, jak was wszystkich wybiją.
Mówiłam wam.
Wysyłka śmieci w kosmos była wielkim błędem.
Jeden statek kosmiczny poleciał przodem,
a reszta floty czeka w gotowości poza ziemską atmosferą.
Powstrzymamy ich. Nie mogą zawładnąć światem.
Oni są zbyt potężni, byście wy, Ziemianie, mogli ich powstrzymać.
Co?
Tylko ja mogę ich powstrzymać.
Dlatego próbują mnie zniszczyć.
Nie, Necati!
Otwórz usta. Otwórz!
Musimy natychmiast udać się do Agencji Kosmicznej.
Muszę dostać się do systemu komputerowego
i połączyć się z waszymi rakietami,
żeby ich użyć przeciwko kosmitom.
Mirkecie! Gdzie jest Administracja Kosmiczna?
- Krąg kosmiczny. Czy jak im tam. - Pardon? Nie słyszę cię.
Mój umysł cię nie słyszy. Przykro mi.
Nie możesz porzucić pracy, bo twoje wynalazki zawiodły.
Wynalazcy się nie poddają.
Gdzie jesteś?
Mój umysł cię nie widzi.
Mirket wyraźnie nam nie pomoże. Poradzimy sobie z tym sami.
Mam. Lotnisko leży 50 kilometrów stąd.
Stamtąd polecimy samolotem do Agencji Kosmicznej.
Wyznaczam trasę na lotnisko.
Fantastycznie! Macie trasę.
Do tego pogoda się poprawiła.
Możecie teraz odejść.
- Wyłazić. Już. - Dość.
- Przestań! - Weźcie torby, Necatich i wynocha.
Zabawa w chowanego!
Sio! Udałem się na drugi koniec świata, aby być sam,
a wy mnie odnajdujcie?
Niesłychana sprawa.
Mirkecie, otwórz drzwi i napraw Necatich!
Chyba mamy problem.
Hę? Co to jest?
Mam złe przeczucie.
Ja też. Będę miał wzdęcia od tego drewna.
- Mirkecie, otwieraj. Kosmici nadlatują! - No jasne.
Nie słyszę cię!
La, la, la, la, la, la.
Kryć się!
- Teraz mi wierzysz? - Tyłek ci się pali!
Zgaś to!
Nie kijem!
Z życiem. Musimy iść.
Dokąd biegniemy?
Tu! Wsiadać! Skoczcie.
Przygotujcie się. Jedziemy przez środek!
Nie! Skąd wiesz, że się zmieścimy?
Zwolnij. Sygnalizuj zmianę pasa!
Mamo! Nie rozpraszaj mnie!
Sprawdzałaś olej i wodę przed jazdą?
Hej, Kadriye.
Remzi! Co ty robisz?
Po prostu się toczę.
Remzi, co robisz? Puść mnie!
Witam na moim kanale, moi drodzy. Bitwa na śnieżki! Hej!
Daj mi! Zjem to.
Remzi, puść!
Ojej.
Mirkecie, za tobą!
A co? Drzwi są otwarte? Oponę przebito? Mów!
Jaskinia! Tu nie wlecą.
Rety, goście są wytrwali.
Sople lodu!
Warte spróbowania.
Sukces!
Wynoś się stąd.
Remzi, siedź spokojnie, proszę cię!
Ja ci pokażę. To wszystko z twojego powodu.
- Hamulce nie działają. - Co zrobimy?
Nie mogą się zatrzymać. Musimy coś zrobić!
Prawdopodobieństwo uratowania: 9%. Ryzyko jest za duże. Odmawiam.
To moja rodzina!
Wskakujcie, szybko.
Ty pierwsza.
Już skaczę!
Co to jest?
Koniec drogi.
Shakirze, stań!
Jezioro jest zamarznięte.
Przynajmniej tak daleko dotarliśmy.
Bez wypadku…
Nie ruszać się.
Mam nie tańczyć breakdance’a?
No wiadomo!
Wszyscy niech powoli zbliżają się do brzegu.
Kadriye? Gdzie jest Kadriye?
Jestem tutaj, Remzi!
Kadriye, nie ruszaj się!
- Nie tańcz też breakdance’a! - Co?
Mamo, nie ruszaj się!
Przybyli.
O nie. Co zrobimy?
Mój płaszcz. Na litość boską, utknął.
Trzeba ją ratować.
Tato, przestań!
Musimy dostać się na brzeg.
Nie możemy zostawić mamy.
Kalkuluję ciśnienie, czas i objętość. Pęknięcie lodu za około 15 sekund.
Musimy zejść.
Hej! Żwawiej!
Co? Necatisowie!
Necatisowie!
Mamo!
Co oni robią?
Chyba ratują mamę.
Nie ratują, tylko porywają.
Zrobią wszystko, żeby nas zatrzymać.
Na co czekamy? Ratujmy ją!
Prawdopodobieństwo uratowania matki atakując statek: 0%.
- To byłoby nielogiczne. - Nie zostawimy jej!
Zabierzcie mnie do Agencji Kosmicznej. Da nam to 9% szansy na zatrzymanie ich.
W tej sytuacji musicie mi zaufać.
- Leci w naszym kierunku! - Znalazłem to.
Pokrywa.
Chodźcie tędy.
Z życiem, szybko.
- Gdzie jesteśmy? Co to za miejsce? - Nie wiem. Chodźmy tam.
Ale ciemno.
Tak, poszukam światła. Tutaj jest dźwignia.
- Pociągnę. - Moja ręka!
- Dobra. - Dobra.
Bez obaw. To ja.
To maska. Leżała tutaj.
Wygląda na staroć.
To zapewne stary bunkier, prawda?
Nie patrz na mnie.
Mój umysł nie działa.
Witam, tak? Tutaj Mirket.
Znalazłem chyba dobrą dźwignię.
Rety!
Niesamowite.
Zwyczajne miejsce.
Radio.
Halo?
Nie działa.
Co to jest?
Maszyna telegraficzna. Do wysyłki wiadomości alfabetem Morse’a.
Jeśli działa, możemy wezwać pomoc.
Cześć. Stop. Umieramy z głodu. Stop.
Sześć kanapek. Sześć firmowych maślanek. Stop.
Sir, ktoś wysłał komunikat alarmowy. Sześć kanapek, sześć maślanek.
Maślanki mają być firmowe czy domowe?
Firmowe.
Daj mi to!
Halo. Przybyli źli kosmici.
Pomóżcie nam. Stop.
Podwójny lawasz kebab jest gotowy.
Szefie, nowe zamówienie.
Podaje: „Obcy przybyli. Pomóżcie nam”.
- Kosmici są dobrzy czy źli? - Źli.
Marnujemy czas.
Co to było?
Przybywają!
O nie.
Szacowany czas przybycia obcych to trzy minuty i 30 sekund.
Łódź podwodna! Ucieknijmy w niej.
Do środka. Szybko!
Już wskakuję.
Co robisz, tato? Do łodzi podwodnej, nie do wody!
Jasne, czyli nie pod wodę.
Pośpieszcie się.
Kto będzie sterował łodzią?
Prosta sprawa. Przekręcamy i płyniemy.
Nie działa.
Dawaj! To koło ratunkowe.
Tak!
O nie. Przy wyjściu znajduje się brama.
Jak się wydostaniemy?
Udało się!
Raz, dwa. Raz, dwa, trzy, cztery.
Dalej, hop, hop
Tańczcie do rytmu, hop, hop
W drogę ruszamy, postojów zero
W prawo skręcamy, w prawo czy w lewo
Małą łodzią podwodną
Przed kosmitami ratujemy się ucieczką
Bracie, jaka znów łódź podwodna? Raczej miniłódź
- Co to jest miniłódź? - Mniejsza łódź podwodna, bracie
Ta jest dużo mniejsza
Jak super miniłódź Albo super, super miniłódź
Dajemy Dwa, trzy, cztery
Canan, nie martw się, kochanie.
Nie porzucimy twojej matki. Uratujemy ją.
Jak mamy ją ocalić, uciekając?
Tracimy teraz czas.
Co to jest?
Co jest? Nowa przygoda?
Miotające ogniem dinozaury ninja? Strzelające laserami wampiry cyklopy?
Nawet gorzej.
Nie wierzę w to.
Nie wysłaliśmy wszystkich śmieci w kosmos?
Świat miał być czystszy.
Żałuję, że mój głupi wynalazek nawalił i nie mogliśmy się tego pozbyć.
Wyznaczam najszybszą trasę na lotnisko.
Widzicie? Okłamali nas!
Świat nie jest czysty, a ty wciąż mówisz o lotnisku!
Jeśli się nie pospieszymy, twój świat będzie nie tyle brudny,
co zniszczony.
Nie będzie nawet planety, którą można by nazwać brudną.
Trasa wyznaczona. Kierować się na północ.
Widzieliście to? Te śmieci się poruszyły.
- Nie wykryto formy życia. - Pewnie moja wyobraźnia.
Zasłużyliśmy na to!
Co oni mówią?
Zasłużyła mysz na to? Dlaczego mysz na to zasłużyła?
Żadna mysz. „My zasłużyliśmy”.
Zasłużyliśmy na to!
Moi przyjaciele, ich ojcowie też tu są.
Zabłądziliście do krainy brudu, w której żyjemy w izolacji.
- Że co? - Co tu się stało?
Na świecie miało już nie być śmieci.
Zasłużyliśmy na to!
Nikt nie dotrzymuje słowa.
Nie uczą się na błędach.
Zamiast tego szukają pomocy we wszechświecie.
Wujek świeci niczym gwiazda!
Dziękuję, wujku Świecidełku, za wyjaśnienie.
Co on mówi?
Wujku, możesz mówić jaśniej? Co się tu wydarzyło?
Zasłużyliśmy na to!
Wszyscy wyrzucali śmieci
Na zewnątrz, na ulicę
Śmieci na ziemi Śmieci wszędzie
Piękny świat przepełniony
Jak pięknie było lata temu
Zawsze było czysto W kilka minut wszystko zapełniono
Góry śmieci zgromadzono Nie wyrzucaliśmy ich do kosza
Ojej
Nigdy nie porządkowaliśmy
Ojej
Dlaczego tak nieświadomi byliśmy?
Ojej
Teraz nie mówilibyśmy Ojej
Zasłużyliśmy na to!
Dajcie piosenkę do sieci!
Będzie co najmniej milion odsłon.
Wysyłka śmieci w kosmos miała nas uratować,
ale zrobiło się gorzej.
Teraz zanieczyszczamy środowisko bez namysłu i skrupułów,
bo je wysyłamy w kosmos!
Masz rację. Tak właśnie czynicie.
Znak lotniska.
LOTNISKO
Chodźmy.
To jest lotnisko?
Wszystkie samoloty są uszkodzone.
Nie wiem, czy znajdziemy tu coś działającego.
Chwila. Co to jest?
Co jest co?
To.
Urządzenie śledzące.
- Co masz na myśli? - Obliczam.
Do ich przybycia pozostało najwyżej godzinę lub dwie.
Zatem musimy stąd uciec.
Gdyby choć jeden samolot działał…
Warte spróbowania.
Skanowanie w toku.
Działa 70% części.
Czas montażu części to 17 godzin.
Aż 17?
Do tego czasu kosmici nas dorwą.
Mirkecie, twój wynalazek rozbił śmieci na kawałki.
Czy możemy to odwrócić,
żeby składał w całość?
Nie wiem.
Mówiłem, że skasowałem swoje projekty. Niczego nie pamiętam.
Mogę to zrobić.
Test pierwszy.
Nieudany. Powstaje nowe rozwiązanie.
Test drugi.
Nieudany. Powstaje nowe rozwiązanie.
Co będzie, jeśli nie zdążymy na czas?
Co zrobimy?
Stawimy opór! Będziemy walczyć! Zrobimy co w naszej mocy dla świata.
W razie potrzeby zjemy kebab rybny.
Skoro chcą nas powstrzymać, damy im srogą nauczkę.
Umiem nauczać chemii i fizyki.
Test trzeci.
Nieudany.
W czym tkwi błąd?
Błąd jest badany.
Błąd jest wyborem.
Nie poddawanie się to prawdziwy sukces.
Te słowa…
Mirket je mówił.
Mirkecie, pamiętasz?
Nie mogłem zrobić salta w tył na WF-ie, choć próbowałem tysiąc razy.
Podszedłeś do mnie na sali gimnastycznej i powiedziałeś to.
Co się stało potem?
Nie poddałem się. Próbowałem.
Po kilku dniach robiłem salta w tył do woli.
Czy mogę prosić o powtórzenie tych słów?
Co? Hej.
Co?
Test 60.
- Zadziałało! Hurra! - Tak! Zrobiliśmy to!
Zrobiłeś to!
Tak!
Gdzie są mali Necatisowie? Ktoś je widział?
- Gdzie oni są? - Właśnie.
Czy ktoś mnie wołał?
Necati!
- Wróciłeś! - Jupi!
Wróciłeś! Hurra!
Najpopularniejsza postać na świecie powraca.
Obyś znów nie psuł mi wynalazków.
Obyś nie poddawał się za szybko.
Możesz być tego pewien. Już się nie poddam.
Kiedy podzieliłem śmieci w telewizji…
Podzieliłem? Chwila.
Co powiedziałem? Kiedy podzieliłem śmieci.
Kiedy podzieliłem śmieci!
- Już wiem! - Co wiesz?
Mój wynalazek działa. Nie nawalił.
Może być używany do śmieci.
To urządzenie demontuje i montuje. Co by to dało śmieciom?
Nie, to nie jest takie proste.
Przyrząd nie tylko rozdrabnia śmieci, ale też je segreguje.
Pokażę na tych śmieciach.
Widzicie?
Szkło, metal, plastik, organiczne. Posegregował śmieci według typu.
Tak.
Stanowi to rewolucyjny krok w technologii recyklingu.
Udało mi się!
Trzydzieści minut do przybycia kosmitów.
Mirkecie, świętuj później. Musimy uciekać.
Dobrze. Samolot jest cały, ale musimy go zatankować.
Remzi, Canan, ze mną. Gdzieś tutaj musi być paliwo.
Shakirze, pomogę ci zwalczyć kosmitów. Chodź ze mną.
Dołączam do kosmitów. Są silniejsi.
Nie, Necati. Chodź tu. Pomożesz nam.
Jeśli przegramy, nie znam cię.
Nawet teraz cię nie znam. Kim jesteś?
Rety, ale świetnie! Ha!
Ale wspaniale!
Co?
Shakir?
Mój syn został superbohaterem. Tak jak jego ojciec.
Szaleństwo!
Dobra robota, szefie. Spisałeś się.
A co z Necatim?
Nadlatuje Super Necati!
Zrobił to sam. Nie maczałem w tym rąk.
Lecę jak słoń, rozrzucam miód jak pszczoła.
Ojej!
Co jest? Zabrakło paliwa!
Możecie zadzwonić po lekarza?
Co to za hałas?
Przybywają. Czy samolot jest gotowy?
Jeszcze chwila. Zrobię to, ale daj mi trochę czasu.
Jeśli jesteście gotowi, ruszamy!
Jesteśmy gotowi!
Dobra. Gotowy do lotu.
Jesteś niesamowity.
Skrzydła są słabe. Ostrożnie startujcie i lądujcie.
Bomba soniczna!
- Co? - Ojej!
- Nasza jedyna droga ucieczki! - Nawet nie było mi dane ujrzeć startu.
Nigdy nie denerwuj woźnego, koleś.
On nie zapomina.
Uderzenie z wiadra!
Wiadronado! Atak miotłą! Miotłomot!
Moc mydła do czyszczenia podłóg!
Możemy polecieć statkiem kosmicznym na pasie startowym do Agencji.
Według statystyk stwierdzam, że poza mną najmądrzejszą osobą w grupie jest…
Dziękuję, robocie.
- Nie trzeba. - Canan.
Musimy uratować Kadriye. Najpierw duży statek.
- Wysadźcie mnie na najbliższym targu. - To dajemy!
Wielcy wojownicy!
Zajmę ich. Idźcie na statek.
- Chodźcie tu. Szybko. - Nadchodzę!
Hej! Kapitanie!
Tędy na Wielki Bazar?
OJEJ!
Ojej!
O nie!
Moc woźnego!
Zamiotę to. Dbaj o czystość w pracy.
Szybko, wsiadajcie.
Lecimy. Trzymajcie się.
Tak, Necati, zadokowaliśmy.
Oczyścimy ci drogę, bracie. Dam ci buziaka.
- Nie gadaj bzdur. Skoczymy razem. - Serio? Powiedzmy coś podczas skoku.
- Co? - Pierwszą rzecz, na jaką wpadniemy.
- Zobaczmy, co się stanie. Gotowy? - Dobra.
Raz. Dwa. Trzy.
Kumpir!
Oto prawdziwa przyjaźń! Myślimy to samo w tym samym czasie.
Tak, zgadzam się!
- Ta dwójka zawsze taka jest? - Niestety.
Bum!
Tam nic nie ma.
Necati, też to słyszysz?
Gra muzyka do masażu, Remzi. To chyba bardzo drogie miejsce.
Nie nasz poziom.
Statek jest tak duży, że zapewne jest na nim spa.
Jest.
Skoro jest spa, jest też sauna.
- Czas się spocić! - Nie!
Spójrz. Płaszcz Kadriye. Kto wie, jak eksperymentowali na niej.
Oby nie było za późno.
Necati?
Kadriye? Co oni ci zrobili?
Włosy masz takie same, ale gdzie reszta ciebie?
Necati, to jest miotła. Zostaw ją. Chodź, wejdźmy tu.
Ostrożnie. Przejdziemy obok, nikogo nie budząc.
Dobrze. A potem udamy się do bufetu…
Wiesz, że masz zakaz wstępu do otwartych bufetów.
Otwarty bufet zamknięty dla Necatiego? Nonsens!
Doprowadziłeś trzy hotele do bankructwa.
Osłabiłeś turystykę. Nie każ mi krzyczeć. Idź.
Przepraszam.
Jestem bardzo powolny i ostrożny.
Dasz radę. Już niedaleko.
Tak, jeszcze kawałek.
Już myślałem, że mi się nie uda.
Hej! Każdy chce dorwać słonia.
- Jak daleko do centrum kosmicznego? - Obliczam. Trzy minuty.
Minuty nie przetrwamy.
Shakir na ratunek.
To był ostatni.
Linie lotnicze Shakir życzą udanego lotu.
Dalej. Znajdźmy sterownię.
Remzi, co oni nam teraz zrobią?
Zjedzą jak kebaby. Albo co gorsza usmażą jak kurczaki.
Kiedy tak mówisz, nie boję się. Raczej czuję głód.
Necati, zadbaj o siebie.
Kochany Remzi, pozwól, że cię pocałuję.
Hej, Remzi, ci kosmici są tacy jak my.
Dungangi bunga, miłego dnia.
Powtórzmy.
Miłego dnia!
Dobra. Takuntaa? Jak leci, brachu?
- Powtórzmy. - Jak leci, brachu?
Dobrze. Wystarczy na dzisiaj.
Jutro nauczymy się prosić o pożyczkę.
Kadriye! Wszystko gra? Eksperymentowali na tobie?
Słucham? Kim jesteście?
Jestem Remzi, twój mąż.
To jest Necati. Mamy syna, Shakira.
Nie pamiętam.
O nie. Głowa Kadriye zamarzła pod tym lodem.
Nie pamięta nas, Necati.
Gdzie indziej baw się piłką. Już ci to mówiłam!
Hej! Remzi! Necati! Coś sobie przypomniałam.
Kadriye wróciła. Dzięki. Zresetowaliście moją panią.
Remzi, gdzie są Shakir i Canan?
Lecą do centrum kosmicznego z Mirketem. Obcy próbują temu zapobiec.
To są źli kosmici, Kadriye.
Pierwsze słyszę, Remzi. Byli dla mnie mili.
Ciekawe. Chwila…
Co tu się dzieje, Kadriye?
Ty! Ziemianinie!
Remzi, spójrz, to przywódca.
Naprawdę?
Na litość boską, czemu całujesz rękę kosmity?
Nie wiem. Z nadmiaru wrażeń.
Poproś go o kieszonkowe.
Chodź ze mną. Wszystko ci wyjaśnię.
Dobra, jest cicho.
Zalogowałem się do sieci rakiet. Gotowe.
Rakiety, które wysłaliście rok temu, zostały rozrzucone po całym kosmosie.
Śmieci wylądowały na naszej i setkach innych planet.
Szukając źródła tych śmieci, coś zauważyliśmy.
Odłamki rakiety, które rozbiły się na planecie Terra X,
połączyły się z lokalnym organizmem.
Aktywowano chip sztucznej inteligencji.
Pojawił się robot o nazwie KRM.
- To nie nasz robot? - Miał tylko jeden cel.
Zemścić się na was i waszym świecie.
Powiedz, że to nie ma związku ze słoniem Necatim.
Ukradł nam statek kosmiczny, by polecieć na waszą planetę.
Podążyliśmy za nim i próbowaliśmy zatrzymać.
Czyli…
Od początku nie byliście źli.
Ten naprawdę zły…
CEL: ZIEMIA UZYSKANO DOSTĘP
Co?
Świat jest celem?
- Dlaczego to napisał? - Bo nadszedł czas zemsty.
Bez wygłupów. Odejdź.
Wyrzuciliście mnie w kosmos.
Skazaliście na wieczność z innymi śmieciami.
Zostałem sam. Sam w kosmosie.
Wiecie, jakie to było straszne?
A teraz nadszedł czas zemsty.
Zbiorę wszystkie śmieci wysłane w kosmos,
tysiące rakiet.
I zrzucę je wam na głowę.
Wasz świat będzie gorszy niż wcześniej.
Wyginiecie otoczeni śmieciami.
Zasłużyliście na to.
To nie możesz być ty…
Jesteś Sztuczną Inteligencją 4914.
Dobranoc, Mirkecie.
Dzień dobry, Mirkecie.
Dać ci ciastko, Mirkecie?
Stworzyłem cię. Dlaczego mi to robisz? Nam?
Tak, stworzyłeś mnie, a potem wyrzuciłeś.
Teraz za to zapłacisz.
Operacja została rozpoczęta.
OPERACJA ROZPOCZĘTA
Bohater Shakir przybył. Jak się mamy?
Niezbyt dobrze.
Co się dzieje?
Robot, wysyła rakiety z powrotem na Ziemię.
Od początku taki miał cel. Wykorzystał nas.
Powstrzymaj go. Wysadź komputer. Zrób coś!
Już za późno.
Komputer nic nie zmieni.
Przeniosłem kontrolę do tego pilota.
Rakiety może powstrzymać tylko ten pilot w moich rękach.
Skoro to takie łatwe, zabierz mi. Dziecko! Ta planeta na to zasłużyła.
Nie ty o tym decydujesz.
Wystarczy!
Też tak myślę. Wystarczy ci tej zabawki.
Co się dzieje?
Wybaczcie, moja rakieta startuje.
Nie chcę tu być, kiedy śmieci wybuchną na świecie.
Jeśli tego nie zatrzymamy, za pięć minut rakiety spadną na ziemię.
Wskakujcie.
Tak go nie dogonimy.
Potrzebujemy cudu.
- Adana! - Urfa!
Hopuczka!
To są kebabownie, do których Necati wysłał wiadomość.
Nigdy nie lekceważ kebabowni.
Isot!
Zemdlał.
Robot! On ucieka!
Cześć.
Nie masz już deskorolki.
Nie opuścisz już tej rakiety!
To nie ja się liczę.
Dzień dobry, Mirkecie. Dobranoc, Mirkecie.
Canan?
Nie zawsze możesz być bohaterem.
Dalej. Naciśnij.
No dalej, naciśnij.
Naciśnij. Na co czekasz?
Co? Co ty wyprawiasz?
Robię to dla nas wszystkich.
Co to znaczy?
Oszalałaś? Ściągniesz na nas katastrofę.
Już żyjemy w katastrofie.
Z każdym dniem coraz bardziej krzywdzimy nasz dom,
naszą planetę, kosmos, wszechświat. Nie widzisz tego?
Uczmy się na własnych błędach.
Nie uciekajmy od problemów.
Musimy je jakoś rozwiązać.
To jest rozwiązanie? Świat zalany śmieciami?
Tak! Stworzyliśmy je, więc my powinniśmy je zniszczyć!
Musimy sami rozwiązywać nasze problemy.
A czyniąc to, nie możemy się poddawać.
Shakirze, zaufaj mi. Postępuję właściwie.
Rok później.
Drodzy widzowie, mamy rocznicę katastrofy śmieciowej.
Dokładnie rok temu na nasz świat spadło 5000 rakiet śmieciowych.
Pełnych śmieci.
Czyje one były? Nasze.
Wysłaliśmy je w kosmos.
Jakkolwiek to się stało, wszystko do nas wróciło.
Czy to było złe?
Nie, wręcz przeciwnie, skończyło się dobrze.
Na początku baliśmy się, uciekliśmy, nie wychodziliśmy z domów,
ale nauczyliśmy się analizować nasze śmieci.
Posegregowaliśmy, poddaliśmy recyklingowi
i na nowo uczyniliśmy nasz świat czystym.
Zrobiliśmy to. Sami.
Nie ma pan nic do dodania?
No cóż…
Śmiało, da pan radę.
Dobra, przepraszam wszystkich.
Myliłem się i zdałem sobie sprawę z błędu.
Nie tylko ja, wszyscy to zrozumieliśmy.
Teraz każdy jest świadomy swoich obowiązków.
Jesteśmy bardziej świadomi zasady zero waste.
Nauczyliśmy się myśleć jak społeczeństwo, a nie jak jednostki.
Sprzątanie przed naszym domem to sprzątanie całej planety.
Chyba musi pan też przeprosić kogoś wyjątkowego.
Dobra!
Przepraszam też pana Mirketa.
A do tego…
To ja jestem Cieciorkogłowym.
Dobra.
Proszę nam teraz opowiedzieć trochę o aplikacji zero waste.
Zero waste oznacza, że wyrzucone śmieci trzeba użyć na nowo,
nieważne, czy są organiczne, czy plastikowe.
Inteligentne kosze do recyklingu, zaprojektowane przez Mirketa,
sortują na kategorie wyrzucane przez nas śmieci,
co ułatwia stworzenie systemu zero odpadów.
Jak pan myśli? Czy kiedyś zapomnimy o tej katastrofie?
Nie sądzę.
Bohaterowie, którzy kochają świat, Canan, Shakir, ale też nasze dzieci
zawsze będą nam o tym przypominać.
Hej, cała okolica!
Posłuchajcie mnie.
- Zakład, że zaśpiewa piosenkę? - Tak, odpalam.
Remzi, za mną.
Wszyscy razem. Raz, dwa, trzy, cztery.
Klik, klik, klik, klik Zero odpadów
Nie leniuchowaliśmy Wciąż pracowaliśmy
Śmieci zebraliśmy Jeden po drugim posegregowaliśmy
Życie jest piękne Świat jest piękny
Naturę chronić musimy
Naszą ulicę, nasz dom czy pokój W czystości utrzymywać musimy
Jeśli nasze morze i powietrze są czyste Żyć dłużej będziemy
Wszystkie istoty są szczęśliwsze Gdy w czystym świecie żyjemy
Wypiliśmy pięć butelek Czystego kompotu z moreli
A potem napój takatuki
Ale co z butelkami zrobiliśmy?
Klik, klik, klik, klik Zero odpadów
Wyrzuciliśmy Ale nie do kosza, czyli gdzie?
Do recyklingu Do recyklingu
Nie bądź leniwy!
Necati wstaje, gałąź wisi
Gałąź wisi, Necati wstaje
Czy jest refren? Już ten czas
Naprawdę? Żartuję
Zero refrenu Zero refrenu
Kiedy to się stało? Znowu go nie ma
Zero refrenu Zero refrenu
To się nie zdarzyło To już nie istnieje
Klik, klik, klik, klik Zero odpadów
Moje nieporęczne jajko jest gorące
Klik, klik, klik, klik Zero odpadów
Moje nieporęczne jajko jest gorące
KONIEC
Ku pamięci Leventa Ünsala
Napisy: Przemysław Stępień