Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Geppetto Usta, Pinokyo'yu yaptığında bir oğlunu çoktan kaybetmişti.
Bu olduğunda ben henüz ortalarda yoktum
ama hikâyesini öğrendim ve benim hikâyem hâline geldi.
Geppetto, Carlo'yu Büyük Savaş'ta kaybetmişti.
Birlikte sadece 10 yıl geçirmişlerdi.
Ama Carlo sanki giderken ihtiyarın yaşama sevincini de götürmüştü.
-Baba! -Efendim?
-Ne gördüm dersin? -Ne?
-Tahmin et. -Bilmem ki.
-Uçak gördüm! Öyle mi? Ne güzel.
-Bu sefer ne yapıyorsun baba? -Tahmin et.
-Asker, büyücü, cadı? -Hayır.
Hayır, sabırlı olman gerek Carlo.
Her güzel şey sabır ister.
Hiçbir eksikleri yokmuş.
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla.
Birbirlerine yetip de artıyorlarmış.
Cadı küçük kirpiyi ikaz etmiş.
"Yalan söyleme" demiş.
"Yalan söylersen burnun büyüdükçe büyür ve buraya kadar gelir."
Burnu mu büyüyormuş?
Yalan asla gözlerden kaçmaz çünkü yalanlar uzun bir burun gibidir.
Yalanın sahibi dışında kimsenin gözünden kaçmaz.
Ne kadar yalan söylersen burnun o kadar uzar.
Uyumam için annemin şarkısını söyler misin baba?
Pekâlâ.
Oğlum benim, oğlum benim
Seninle doğdu güneşim
-Ay'ımsın, yıldızım… -Daha hızlı baba!
Masmavi göğüm, aydınlığım
Ah, bana bir baksan Kapanıverir yüreğimdeki yaram
Dene bakalım.
Kollarını boynuma sarsan
-Sağ olun hanımlar. -Nihayet ben de olurum tamam
Olurum tamam
Bu senin.
-Benim mi? -Her şeyimsin, canımsın
En güzel gün batımım Erken gelen baharımsın
Neşemin kaynağısın
Dilimdeki şarkısın
Gece gündüz demeden şakıdığım
Sensin benim gözümün bebeği
Çok seviyorum seni
Çek hadi Carlo, çek!
-Oğlum benim… -Mükemmel olmuş Geppetto.
Teşekkürler.
Seninle doğdu altın güneşim
Dikkat et Carlo!
Bir hayat yitince bir diğeri yeşermeli.
Bu nasıl?
Bu olmaz Carlo, kozalak mükemmel ve hasarsız olmalı.
Bak.
Bunun birkaç pulu düşmüş.
Oğlum benim, oğlum benim
Seninle
Doğdu güneşim
İyi geceler baba.
İyi geceler oğlum.
-Yeni pabuçlarıma bayıldım baba! -Bunu duyduğuma çok sevindim Carlo.
-Önce kiliseye gidiyoruz, değil mi? -Evet, tabii.
Merhaba köpekçik.
HASAT FESTİVALİ
Buongiorno, Geppetto.
-Günaydın. -Günaydın.
Geppetto Usta, bugün haçı bitirecek misin?
Elimizden geleni yapacağız.
-Hanımlar. -Amma mükemmeliyetçi.
-Örnek bir İtalyan vatandaşı. -Çok da iyi bir baba.
Carlo, pabuçların çok güzelmiş.
-Yakala! -Çok sağ olun.
-Günaydın. -Merhaba.
-Buongiorno. -Size de iyi günler Doktor.
Carlo.
Geppetto.
-Evet… -Çok güzel görünüyor baba.
-Eve gitmemize daha çok var mı? -Birazdan gideriz.
Biraz daha kırmızı boya ver Carlo.
-Ne bulduğumu sana göstermeyi unuttum! -Ne buldun evlat?
Görürsün.
İşte!
Mükemmel bir kozalak.
Tüm pulları üstünde.
Toprağa ekip büyümesini izlerim diye düşündüm.
Sonra da senin gibi o ağaçtan kendime oyuncak yaparım.
Bence bu bir çocuğun aklına gelmiş en güzel fikir olabilir Carlo.
Değil mi?
Bu ses de ne baba? Uçak mı?
Aletleri topla. Çabuk ol.
Evimize gidip şömineyi yakalım, sıcak bir çorba içelim.
-Sıcak çikolata da içer miyiz? -Olur.
Tam sıcak çikolata içmelik bir gün, değil mi?
Evet, tamam.
-Baba, ne oldu? -Eminim önemli bir şey değildir ama…
Dur, kozalağım kaldı!
Rivayete göre Geppetto'nun kasabası hedef bile değilmiş.
Uçaklar üslerine dönerken
ağırlık atmak için bombalarını aşağı bırakmışlar.
Carlo!
Olamaz…
Carlo!
Geppetto başından hiç ayrılmamış.
Her şey değişmiş.
Geppetto hem işinden kısmış hem de yediği üç beş lokmadan.
Kilisedeki haç ise yarım kalmış.
Yıllar geçip gitmiş.
Dünya dönmeye devam etmiş.
Ama Geppetto yerinde saymış.
İşte ben hikâyeye bu noktada dâhil oldum.
Ben bir yazardım.
Hayatımın hayranlık uyandırıcı hikâyesini kâğıda dökmek için
yıllardır ideal koşulları arıyordum.
Derken nihayet…
Aradığımı bulmuştum.
Burası sığınağım, yuvam olacaktı.
Burada anılarımı yazabilecektim. Ne muhteşem bir hikâye olacaktı.
Sardinyalı bir avukatın sobasında yaşayıp bir balıkçı teknesinde Adriyatik'i geçmiş,
ünlü bir heykeltıraşın yanında Perugia'da bir kış geçirmiştim.
"Gençliğimin Cırıltıları."
Yazan, Sebastian J. Cricket.
Rüyamda seni gördüm Carlo.
Rüyamda bana döndüğünü, yanımda olduğunu gördüm.
Oğlum…
Zavallıcık…
Keşke seni geri alabilsem.
Perişan hâldeyim.
İhtiyarın ağlayışını izledikçe kalbim parçalanmıştı.
Meğer onu tek izleyen ben değilmişim.
Bu dünyadaki seyahatlerim sırasında
dağlarda ve ormanlarda yaşayan nice ruh olduğunu
ama insanlara pek görünmediklerini duymuştum.
Ama nadiren de olsa ortaya çıkıyorlardı.
Bana dön Carlo.
Yanımda ol.
Benimle ol!
Neden dualarımı duymazdan geliyorsun?
Neden?
Nerede kalmıştık?
Tabii ya, Perugia…
Antenlerim aşkına!
Onu geri alacağım!
Carlo'yu baştan yaratacağım.
Ne? Hop!
Onu bu uğursuz çamdan oyacağım!
Neler oluyor?
Hayır!
Resmen korku evi gibi!
Seni artık yarın bitiririm.
Evet, yarın.
Kış kış!
Çekilin! Uzak durun!
Git başımdan.
Hayır, bu benim yuvam. İzinsiz giremezsiniz.
Defolun, yürüyün hadi!
Evet, işte böyle.
Küçük tahta çocuk.
Güneşle beraber doğup dünyaya gel.
Affedersiniz, ne istemiştiniz? O bahsettiğiniz benim evim olur.
Pardon ama siz kimin nesi oluyorsunuz?
Kimin nesi miyim? Ben bu dünyada bir muhafızım.
Savunmasızları, unutulanları, yolunu kaybedenleri gözetirim.
Ben Sebastian J. Cricket. Ev sahibiyim.
Mülküm üzerindeki tertip ve planlarınızı bana danışmak zorundasınız.
Madem hâlihazırda tahtadan çocuğun kalbinde yaşıyorsun,
bana yardım edebilirsin.
Ne yardımı edecekmişim?
Ona göz kulak olup iyi biri olması için rehberlik edeceksin.
Ben dadı değilim hanımefendi. Ben bir yazarım, kalem erbabıyım.
Hatta şu an anılarımı kaleme alıyorum.
Bu dünyada ne verirsen onu alırsın.
Bu sorumluluğu kabul edersen bir dileğini gerçekleştiririm.
Herhangi bir dilek olabilir mi? Ne istersem mi?
Kitabımın yayımlanması, ün, para?
-Ne istersen. -Belki hakikaten yardımcı olabilirim.
Elimden geleni yaparım. Zaten gelmeyeni yapamam.
Güzel laf oldu.
Çam ağacından yapılma küçük tahta çocuk.
Senin adın Pinokyo olsun.
Güneşle beraber doğ
ve dünyaya gel.
Şu zavallı kalbi kırık adama neşe ver, onu yalnız bırakma.
Ona oğulluk et.
Günlerine ışık tut, bir daha hiç yalnız kalmasın.
Kim var orada?
Seni uyarıyorum!
Elimde silah var!
Günaydın baba!
Bu da ne? Bir çeşit büyü mü?
Canlanmamı istedin, canlanmamı diledin.
Kimsin sen?
Benim adım Pinokyo, ben senin oğlunum.
Sen benim oğlum değilsin. Uzak dur benden.
-Çocuk doğru söylüyor Geppetto Usta. -İçi hamamböceği doluymuş!
Vay canına!
Bu da ne böyle?
Gözümün alabildiğine
Hayır, uzak dur benden!
Her şey yeni bir tecrübe
Hayır, yaklaşma! Uzak dur benden!
-Nedir bunun ismi? -Saat denir ona, dokunma.
-Ne işe yarar peki? -Öter saat altıyı vurunca.
Hayır!
-Nedir bunun ismi? -Çekiç denir ona.
-Ne işe yarar peki? -Kırar, parçalar vurunca.
Bayıldım!
Her şey yeni bir tecrübe
Yeni bir tecrübe
Komik kelimelerle dolu dünya
Küçücük sözcükler benzer çanlara
Işıldar, parlar, dans ederler aklımda
Tüm komik kelimeler birleşir Dönüşür bir nakarata
-Nedir bunun ismi? -Lazımlık denir ona.
-Ne işe yarar peki? -Yani…
Bayıldım!
Her şey yeni Her şey yeni bir tecrübe
Bayıldım!
-Yeter bu kadar! -Her şey yeni bir tecrübe!
-Çok eğlendim baba. -Sen benim oğlum değilsin!
Neyin var senin?
Baba…
Özür dilerim.
Ben…
Burada kal, sakın dışarı çıkma.
Kiliseye gitme vakti.
-Kilise mi? Ben de geleceğim. -Orada kal.
-Kilise! -Beni duydun mu?
Kilise!
-Kilise! -Hayır, sana burada kalmanı söyledi.
-Kiliseye gidiyorum! -Hayır, lütfen!
-Dur, babana itaat etmen lazım. -İtaat mi?
-Dediklerini yapman lazım. -Ben itaat etmek istemiyorum ki.
Eh…
Elinden geleni yapmalısın. Zaten gelmeyeni yapamazsın.
Canım babam…
Kiliseye gidiyorum!
Merhaba!
İNAN - İTAAT ET - SAVAŞ
Görüşürüz!
Aman…
Baba, şuna bak!
Bu da ne böyle?
Baba!
Konuşuyor!
Baba, buradayım!
-Pinokyo… -Benim!
Kiliseye geldim.
-Bu bir iblis. -Bu bir büyü!
Bir ifrit o!
-Hayır, Pinokyo. -Yapmayın, sakin olun.
Bu sadece bir kukla. Eğlendirmek için.
Kuklaysa ipleri nerede?
Evet, seni kim kontrol ediyor tahta çocuk?
-Ben kontrol ediyorum tabii. -Asıl seni kim kontrol ediyor?
Bir podestayla hiç öyle konuşulur mu?
O sadece bir kukla, o kadar.
Hayır, değilim. Ben de etten kemikten ve yağdanım!
Ben gerçek bir çocuğum.
-İblis! -Canavar!
Bu bir hilkat garibesi!
-Başımıza şeytan musallat etmiş! -Yeter!
Burası Tanrı'nın mabedi.
Seni ahmak ayyaş.
İsa heykeli yıllardır yarım yamalakken gidip bunu mu yaptın?
Götür şu uğursuzu buradan! Derhâl!
Başüstüne rahip.
-Utan Geppetto! -Ateşe verin!
-Özür dilerim. -Doğrayın!
-Kusura bakmayın, merak etmeyin. -Defolun!
-Sana lanet olsun Geppetto! -Tanrı cezanı verecek!
Defolun!
-Biraz rahat dur lütfen. -Selam!
Carlo hiç böyle davranmazdı.
Baba, bugün burnum niye uzadı?
Yalan söyledin Pinokyo.
Yalanlar aynı bir burun gibi ortadadır ve…
Ne kadar yalan söylersen burnun o kadar uzar, değil mi?
Evet, aynen öyle.
-Al bakalım. -Çikolata.
Sağ ol Geppetto. Çok makbule geçti.
Candlewick, şöminenin başına geç.
Bugün kilisede yaşananları konuşmak için geldik.
Yarattığın şey kasabayı çok ürküttü.
Buranın podestası olarak
kuklanın tehlike arz etmediğinden emin olmak bana düşer.
Hayır, tehlike arz etmiyor.
Bu sıcak çikolata mı?
Sen kuklasın, hiç yemek yemedin ki.
Demek o yüzden karnım zil çalıyor!
-Baba, çok açım. Açlıktan ölüyorum! -Ölmüyorsun.
Şöminenin başına geç, ben konuklarımızla konuşacağım.
İstemiyorum, ben sıcak çikolata istiyorum!
-Yalvarırım baba, lütfen! -Tamam, sakin ol. Al bakalım.
Yaşasın! Teşekkür ederim!
Tamam, hadi Pinokyo, şöminenin başına gidip biraz ısın.
Babana itaat et.
Sıcak çikolata alacaksam seve seve itaat ederim.
Yaşasın, yaşasın!
Çok sevimli bir çocuk.
Podesta kasabamızın ahlaki değerlerini gözetiyor.
Anlıyor musun? Otoritesini sorgulamak olmaz.
Aynen öyle, beni ciddiye alacaksın.
Ne isterseniz yapacağım, size söz veriyorum.
Peki bu tahta çocuk ne olacak? Tüm gün sokakta mı koşturacak?
Hiç olur mu? Bir yere kilitlerim. Evde tutarım.
Kimse beni kilitleyemez! Tüm pencereleri yıkıp dökerim.
Bu tuhaf çocuğun disiplin sorunu var.
Ama sağlam ve dayanıklı görünüyor. İyi bir İtalyan çamından yapılmış.
Evet, çok iyi bir çamdır.
Kusurları elbet var ama niyeti iyi.
Baksana, ısınmak için ateşe iyice yanaşsana.
Oğlum, buraya gel.
-Oğlum Candlewick'e bak. -Evet.
Örnek bir faşist genç.
Gururlu, yürekli. Babası gibi mert.
Hele şu mükemmel dişler… Sarılıktan da eser yok.
Baba?
Ayaklarım çikolata gibi sıcacık oldu.
Baksana!
Ne oluyor?
Yangın! Evim yanıyor!
Evet, bana bakın!
Bakın, yanıyorum! Yaşasın!
Şu yaptığın işe bak baba. O güzelim ışıkları söndürdün.
Çocuklar terbiye edilmezse böyle olur işte.
Bu çocuğu okula göndermelisin.
-Okula mı? Pinokyo'yu mu? -Evet, yarın.
Okul…
-Ne gündü ama. -Ne gündü ama!
Uyku vakti.
Baba, ayaklarımı seviyordum. Yanan hâllerini de öyle.
Pinokyo, şimdi uyursan yarın sabah sana yeni ayak yaparım.
-Eski ayaklarım gibi mi? -Eskisinden daha iyi olacak.
Daha mı iyi? Cırcırböceği ayağı yapsan?
-Dört tane olsalar? -Hayır, iki tane yeter.
İki tanesi yeter de artar.
İyi geceler baba.
İyi geceler oğ…
İyi geceler Pinokyo.
Sebastian?
Efendim Pinokyo?
Carlo kim?
Carlo bir çocukmuş.
Geppetto yıllar önce kaybetmiş.
Nereye koymuş ki? Koskoca bir insanı nasıl kaybetmiş?
Carlo ölmüş Pinokyo.
Artık yaşamıyor.
Bu kötü bir şey mi?
Bir babanın küçük çocuğunu kaybetmesi taşıması çok büyük bir yük.
"Yük" ne demek?
Taşıman gereken, acı verici bir şey demek.
Canını ne kadar yakarsa yaksın.
O gece kelimeler derya oldu. Söyleyeceklerim bitmiyordu.
Bu kez kendi hayatımı değil,
kusurları olan babaları ve oğulları yazdım.
Bir kaybı, sevgiyi.
Tek bir gece için dahi olsa
başımıza gelecekleri bilmeden huzurlu bir gece geçirdik.
Haklıymışsın baba, bu ayaklar önceki ayaklarımdan bile iyi.
Bana baksana, geri geri yürüyebiliyorum.
İleri zıplayabiliyorum.
Daha önce yapamıyordum.
KONT VOLPE EFSANEVİ KUKLACI
Baba, şunu gördün mü?
Aynı bana benziyor.
O da ne öyle?
Pinokyo, hadi. Elini çabuk tut.
Yaşasın, bu yeni ayaklara bayıldım baba!
-Karnavala gidebilir miyiz? -Düşünürüz Pinokyo, belki gideriz.
-Ama şimdi yapacak işlerimiz var. -İş mi? İş yapmaya bayılırım.
Baba, iş nedir?
Pinokyo, lütfen. Bu kadar soru yeter.
Aptal maymun!
RAHATSIZ ETMEYİN!
Patlama!
Ne var? Niye buradasın?
Afiş asıp müşteri çekmeni söylemiştim. Karnaval batmaya yüz tuttu!
Durumun ne kadar ciddi olduğunu görmüyor musun?
Ne?
Kanlı canlı bir kukla mı? Emin misin?
Yeniden zirveye çıkabiliriz.
Yeniden bu işin kralı olabiliriz!
Kraldık vaktizamanında
Yine kral olur muyuz bir daha?
Yıkanırdık süt banyolarında Bir elimiz yağdaydı, bir elimiz balda
Vaktizamanında Ama istiyoruz bir daha
Gösterim insan mıknatısıydı âdeta
Kimse karşı koyamazdı Volpe'nin tacına
Ama zamane çocukları
Hatta evlisi barklısı
Varsa yoksa Garbo Gardel, Valentino
La voce di Caruso
Caz ve radyo
Kraldınız vaktizamanında
Vay be, ne güzeldi ama!
Siz ki gecelerin silahşoru Şan ve kudret dolu
Vaktizamanında
Hadi olsun bir daha
-Güvenin kendinize! -Kraldık vaktizamanında
Güvenin bana!
Şimdi biraz indir.
Biraz daha. İşte böyle.
Birazcık daha. Dur.
İşte oldu.
Aferin evlat, çok iyi iş çıkardın.
-Baba, aklıma yatmayan bir şey var. -Nedir Pinokyo?
Herkes onu seviyor.
-Kimi? -Onu.
Ona şarkı söylüyorlardı.
O da benim gibi tahtadan. Onu seviyorlarsa beni niye sevmiyorlar?
Buraya gel Pinokyo.
İnsanlar bazen bilmedikleri şeylerden korkarlar
ama zamanla seni tanıyacaklar, sevecekler ve yani…
Okula hazır mısın?
O zaman sana bir hediyem var.
Al bakalım!
Buna bayıldım baba.
Bayıldım!
Peki bu nedir?
Bu bir ders kitabı.
Hem de çok özel bir ders kitabı.
Eskiden çok özel bir çocuğa aitti.
Carlo'ya mı? Kaybettiğin çocuk.
-Carlo iyi bir çocuk muydu baba? -Evet, çok iyiydi.
-Onu çok mu seviyordun? -Çok seviyordum.
Hâlâ seviyorum.
O zaman ben de Carlo gibi olacağım.
Sözüne itaat edip okula gideceğim
ve orada her ne yapıyorlarsa en iyisi olacağım.
Yüzünü ağartacağım.
Gidiyorum okula
Koyuldum yola Gidiyorum okula
Gerçekmiş!
Bu rüya gibi mucize gerçekmiş.
Seni zeki ve güzel şebek!
Benim olmalı.
Koyuldum yola Gidiyorum okula
İşte okul! Yaşasın!
-Okulda ne öğreneceğim Bay Cricket? -Okuma yazma öğreneceksin.
-Çarpım tablosunu öğreneceksin. -"Çaprım" tablosu nedir?
Diyelim ki dört at araban ve her arabada 27 elma var.
Tablonun ne dediği umurumda değil. Elmam yok ve ben yalan söylemem!
Bu sadece matematik.
Dörtle yediyi çarpıyorsun. Dört kere yedi… Sonucunda da…
Kafam çok karıştı. Galiba okuldan soğudum Sebastian.
İşte onu bulduk.
Bak Spazzatura, işte mucizemiz.
-Yeni şöhretimiz. -Dikkat!
-Yıldızımız! -Kim? Ben mi?
Tabii ki sen mon étoile!
Benim adım Kont Volpe. Seni özel olarak seçtim.
Gırgır ve şamata dolu, gamsız kedersiz karnaval hayatına katıl
ve kukla gösterimin yeni yıldızı ol.
Ona kulak verme Pinokyo. Babana okula gideceğine söz verdin.
Evet, babama okula gideceğime söz verdim.
Bak, bana Carlo'nun ders kitabını verdi.
Carlo'nun ders kitabı mı? Tabii ya.
Kült bir kitaptır, klasiklerdendir.
Belli ki doğuştan entelektüelsin.
Ama kitap okumakla dünyayı kendin görmek kıyas kabul etmez.
Hem de kendi gözlerinle, görkemli bir sahnenin üzerinden.
Vay canına.
Dünyadaki tüm ülkeleri göreceksin.
-Hepsi ayaklarına kapanacak. -Yepyeni ayaklarıma!
Hayır, dur. Okula gitmen lazım!
-Bunu yarın yapsak olmaz mı? -Maalesef mümkün değil.
Çünkü eğlenceli karnavalımız bu kasabaya bir günlüğüne geldi.
Ama okula gitmen gerekiyorsa yapacak bir şey yok.
Gel Spazzatura.
Dondurma, mısır ve sıcak çikolata isteyen başka birini bulalım.
-Sıcak çikolata mı? -Eyvah!
Aynen öyle, sıcak çikolataya ve oyuna doyacaksın.
Yaşasın!
Belki okula biraz geç gitsem sorun olmaz.
Evet, kesinlikle olmaz. Kimsenin ruhu bile duymaz.
Onu dinleme Pinokyo!
Halletmemiz gereken bir detay daha var.
Şuraya, şuraya ve şuraya imza at. Kalem lazım mı?
Hayır Pinokyo, imzalama!
Oldu mu?
Muhteşem!
Seni bir yıldız yapacağım, göz kamaştıracaksın.
Gel bakalım evlat.
Acılar içindeyim. Yaşamak ne acı şey.
Geppetto Usta, biraz aşağı iner misin?
Nihayet! Kurtarıcımızı tamir etmişsin.
Kusura bakmayın.
Senin oğlan bugün okula gelmedi.
Ama sabah gitti. Bizzat gönderdim.
Belli ki senin şu kukla asi ve başına buyruk bir çocuk.
-Evet. -Arayıp bulsan iyi olur.
Tahta çocuğu yarın okulda görmek istiyorum.
Yarın mı? Tabii, başüstüne.
Karnaval muhteşem bir şeymiş.
Biraz daha patlamış mısır?
Tıka basa doydum bile Bay Şeytan.
-Galiba okula gitsem iyi olacak. -Biraz daha kal Pinokyo.
Kusura bakma, seni beklettim benim küçük kuklam.
Bana kukla denmesinden hoşlanmıyorum.
Evlat, kukladan daha güzel ne var? Le meilleur qui soit! Kıyas kabul etmez.
Kolunu kaldır.
Kuklalar hayatın her alanında saygı görür.
Normal bir çocuk olmak daha iyi değil mi?
Tabii ki hayır, insanlar kuklalara bayılır.
Şeytan, Hizmetçi ve Soytarı gibi.
Ama bir kukla var ki hepsine bin basar.
Vay canına, tanışmayı çok isterdim.
Pinokyo!
Dur, bu benim!
Aynen öyle. Sen bir mucizesin, bir harikasın.
-Sana bayılacaklar. -Kimler?
O canlarına kurban olduğum yarım akıllı çocuklar!
Bacağını kaldır.
Herkes sana bayılacak, adını haykıracak.
Pinokyo!
Pinokyo, yaşayan kukla!
Bir, iki ve…
Sakızım benim, sakızım benim Patlar balonlu çikletim
Ağlarım, tepinirim
Dondurma ver, turta isterim
Pinokyo!
Olamaz.
Carlo'nun kitabı.
Ne?
Şu tarafta.
Bu şarkı… Bu şarkıyı nereden bilebilir ki?
Kuşlar kadar azadeyim Süzülüyorum, göklerdeyim
Kâbusların ardı arkası kesilmiyor.
Patlatır, çatlatır, çiğnerim
Oğlun senin, oğlun senin Seve seve
Eğlenirim!
-Pinokyo! -Sen çok yaşa!
Sağ olun.
Şarkıdaki atıştırmalıklar satışta. Sağ olun, var olun.
Pinokyo, burada neler oluyor?
-Ne yapıyorsun? -Baba!
Ben yıldız oldum baba.
Beni sevip benimsediler.
Bu kadarı yeter. Senin okula gitmen gerekiyordu.
O şarkıyı nereden biliyorsun bakayım?
Seni ahmak maymun!
Yıldızım! Yıldızım nereye gitti?
Hem Carlo'nun kitabını mahvetmişsin hem okula gitmemişsin.
Neden?
-Onun gibi davranacağına söz vermiştin. -Carlo gibi.
Evet.
-Baba, okula gidecektim ama… -Dinliyorum Pinokyo. Ne oldu?
Çalıların arasından 10 haydut çıktı ve…
10 haydut çalılardan çıkıp kitabı aldı.
Demek öyle. Peki sonra ne oldu?
Ellerinde bir balta vardı. Çikolata istediler. Sıcak çikolata!
Pinokyo, bana yalan söyleme. Ben senin babanım.
Ama doğruyu söylüyorum!
-O zaman burnun niye büyüyor? -Büyümüyor!
Yalan üstüne yalan söylüyorsun!
Yalan filan söylemiyorum!
Şu hâline bir bak!
Gidin buradan! Burada gösteri yapmıyoruz.
Evet, gösteri yapıyoruz.
Gözümün bebeğini bırak, seni ayyaş…
-Hırsız! -Çek ellerini üstünden!
-Onu ben yaptım! -Ama onu ben keşfettim!
O senin değil, benim kuklam!
-Belki de… -Senin filan değil!
O bir oyuncu. Benim oyuncum.
-Bırak onu! -Hayatta olmaz!
Eyvah.
Bu çok eğlenceliydi baba.
Olamaz!
Olamaz…
-Pinokyo. -Birden yola atladı.
Çocuğu başıboş dışarı salarsan olacağı bu.
Pinokyo ölmüştü. Bundan hiçbirimizin şüphesi yoktu.
Ama ölümün bir son olmadığını henüz bilmiyordum.
Can verdin
Hayatın yitti gitti
Şimdi ardından matem tutma vakti
-Bir ses duydunuz mu? -Kimsiniz?
-Bu çocuk ölmemiş miydi? -Öldü, evrakları gözlerimle gördüm.
-Ne etin kaldı… -Duyan yok mu?
Ne kemiğin
Ne de kederlenecek bir derdin
Hadi bakalım, nerede kalmıştık?
-Dağıtma sırası kimde? -Galiba bende.
Hadi, paraları çıkın.
-Limit kaç paraydı? -Limit 20, seni ahmak.
Belli ki iyi bir el gelmiş.
-Evet, altılı elinin altında kıpır kıpır. -Çok komiksin.
-Oyun mu oynuyorsunuz? -Floş!
Ben de oynamak istiyorum. Oynayabilir miyim?
Sen öldün, anlamıyor musun sersem?
Tabut çok sıkıcı. Ölü olmayı hiç sevmedim.
-Eyvah, işte şimdi bittin. -O neydi?
İşlem departmanı.
Git, patronla görüş evlat.
Şu kapı.
Geçince görürsün.
Bir tanecik as gelsin, yalvarırım.
Kimse yok mu?
Sen kimsin?
Daha önce buraya geldiğini hissediyorum.
Ben Pinokyo, bir çocuğum.
Sanırım öldüm.
Tabii ya, şimdi anlaşıldı.
Ruhunu ödünç almış tahta çocuk.
Kız kardeşimin marifeti.
Yine duygularına yenik düşmüş.
Senin hayatta olmaman gerekiyordu ama kardeşim sana hayat verdi Pinokyo.
Oysa bir masa ya da sandalyeden farkın olmamalıydı.
Bunun bir sonucu olarak tam olarak ölmen mümkün değil.
Vay canına! Bu iyi bir şey, değil mi?
Bu Carlo gibi gerçek bir çocuk olmadığın ve asla olamayacağın anlamına geliyor.
İnsan hayatını bu kadar değerli ve anlamlı kılan
kısa oluşudur.
Yanlış anlama, mutlaka öleceksin.
Hem de defalarca.
Aynı bu kez olduğu gibi.
Ama gerçekten ölmüş olmayacaksın.
Sadece bir süre beklemen gerekecek.
Bu dünyanın bazı kuralları var.
Kız kardeşim her ne kadar görmezden gelse de.
Birlikte kum saatinin boşalmasını bekleyeceğiz.
Bu tarafa her geçtiğinde benimle biraz daha uzun kalacaksın.
Ta ki zamanın sonuna kadar.
Peki ya kumlar akıp zaman dolduğunda?
Her seferinde seni geri göndereceğim.
Demek öyle.
Madem öyle, sana sormak istediğim bir şey var.
Görüşmek üzere.
Hayır.
Ah, Pinokyo…
Hiç tepki yok. Yapabileceğimiz bir şey kalmadı.
-Maalesef çocuk kaskatı kesilmiş. -Hep kaskatıydı. Çocuk tahtadan yapılma.
Ölmüş olsa da sahneye çıkarabilirim.
Bu ne cüret! Biraz saygı gösterin!
Önce sen bana ve bu çeyrekteki kârıma saygı göster.
Beyler, yapmayın. Şu an birbirinize girmenin vakti değil.
-Peki cesetten nasıl kurtulacağız? -Ceset mi? Nerede?
-Pinokyo, yaşıyorsun! -Çocuk ölümsüz!
Sanat aşkına!
Bu bir mucize.
Acele etme evlat.
Bana yaslan. Evimize gidiyoruz.
Durun bir dakika. Elimde yasal bir sözleşme var.
Hem sanatçı hem menajer imzaladı.
Ya Pinokyo sahneye çıkar ya da bana 10 milyon liret ödersin!
-Bu saçmalık. Gülümseyen bir güneş çizmiş. -İmzası bu, değil mi?
Onu ben çizdim.
Kanunen tüm zararımın karşılanmasını,
ulaşım, dönüşüm ve iptal olan gösteriler için…
Ülkemiz her şeyden önemli.
Bu çocuk ölümsüz. Ondan âlâ asker mi olur?
Kanunen askerî gençlik kampına alınmalı.
Savaşmayı, silah kullanmayı öğreneceksin ve gerçek bir İtalyan çocuğu olacaksın.
Biz gitsek iyi olur. Gerçekten gitmemiz lazım.
Ama eminim daha sonra uzun uzun konuşuruz.
Benimle değil, avukatlarımla konuşun.
-Ne gün ama! -Çok eğlenceli bir gündü.
Ne yapacağız biz?
Merak etme baba. Savaşa giderim, kulağa eğlenceli geliyor.
Savaşmayı, silah kullanmayı öğrenirim, asker gibi yürürüm…
Hayır Pinokyo, savaş eğlenceli değildir.
Savaş iyi bir şey de değildir. Savaş…
-Savaş Carlo'yu elimden aldı. -O zaman gitmem.
-Artık mecbursun, kanun böyle. -Savaş kötü bir şey olsa da mı?
Evet, sevsek de sevmesek de hepimiz kanunlara uymak zorundayız.
Neden?
Bunu sana açıklamak için ne vaktim ne de sabrım var.
O adama bir servet borçluyum.
Seni alıp uzaklara götürecekler, bir askerî gençlik kampına sokacaklar.
Beni nasıl bir insan hâline getirdiğine bak.
Seni Carlo gibi olasın diye yaratmıştım. Neden Carlo gibi davranamıyorsun?
Çünkü ben Carlo değilim. Carlo gibi olmak istemiyorum.
-Carlo… -Yeter!
Bana öyle büyük bir yük oldun ki…
Burnu büyümedi.
Efendim?
Ona yük olduğumu söylediğinde burnu büyümedi.
Yani gerçekten öyle düşünüyor.
Kimseye yük olmak istemiyorum.
Babamı üzmek, bana bağırmasına sebep olmak istemiyorum.
Ah, Pinokyo.
Bazen herkes gibi babalar da çaresizliğe kapılır.
O an için inandıklarını düşündükleri şeyler söylerler.
Ama zamanla fark ederler ki
aslında söylediklerine hiç inanmamışlar.
Anlıyor musun?
Dur, nereye gidiyorsun?
Bir planım var.
-Pinokyo, ne yapıyorsun? -Görürsün!
Karnavala gidiyorum.
Babama yardım edeceğim ve savaşmam gerekmeyecek.
Babama bir not bırakıp her şeyi açıklayacağım.
Hayır Pinokyo, bunu yapma.
Kıyamam, çok…
Hayır!
Hayır, yapma!
Babama ona para göndereceğimi söyle.
Onu sevdiğimi ve artık ona yük olmayacağımı da söyle.
Hayır!
Ne var? Gecenin bir yarısı ne istiyor…
Benim canım yıldızım!
Sana nasıl yardımcı olabilirim?
Senin için çalışırsam babamın borcunu siler misin?
Silmez olur muyum evlat!
Peki benim payımı ona gönderir misin?
Muhasebemiz çok şeffaftır. Yarı yarıya, tam ortadan bölüşürüz.
Herkes uyansın!
Gidiyoruz!
Acıdı.
Pinokyo?
Evlat?
Şunu söylemek istedim…
Pinokyo!
Zavallı cırcırböceği.
Pinokyo karnavala katıldı.
Pinokyo!
Çekil!
-Onu nasıl bulacağım? -Şimdi bulacağın mı tuttu yani?
Tüm o laflarından sonra mı? Çocuğa yük olduğunu söyledin yahu!
Nasıl bu kadar kör ve dünyadan bihaber olabilirsin?
Çocuk seni seviyor.
Daha öğreneceği çok şey var ama seni olduğun gibi seviyor.
Aynısını yapmak bu kadar mı zor?
O çocuğa babalık etmen lazım. Bir baba gibi davran!
Geçmişe ve kaybettiklerine saplanıp kalan inatçı bir ihtiyar gibi değil.
"Ben, ben, ben, zavallı ben."
Kendine acımaktan esas sevgiyi kaçırıyorsun.
Ben sadece bir böcek olabilirim ama sana edecek birkaç kelamım var…
-Nereye gidiyorsun? -Oğlumun peşine!
Pardon ama… Bence asıl…
Beni bekle!
Çav babacığım
-Dur! -Canım babacığım
Artık vakit geldi, elveda
Nereye kadar gideceğim? Çok mu uzağa?
Kimsecikler bilmez bu dünyada
Uzun süre dönmezsem, olur ya
Biraz gün ışığı alayım yanıma
Kuşların cıvıltılarını çalan çanlarla
Erik tablosunu ve şu kabukları da
Ekmeğin kokusu ve şaraptan bir damla
Bir de seninle hatıralarımı baba
Canım babacığım, elveda
Çav babacığım
Canım babacığım
Artık vakit geldi, elveda
Gitmeye hazırım çok uzaklara
Biliyorum, her şey olacak harika
Uzun süre kalacağım uzak diyarlarda
Tırmanacağım doruktan doruğa
Ağlayan bir deve görürüm belki
Ya da tehlikeli bir korsan gemisi
Yağmur da yağsa, güneş de açsa Bir şey hep aklımda
Seninle hatıralarım baba
Canım babacığım, elveda
SAVAŞI BİZ KAZANACAĞIZ!
Koyulurken bu uzun yola
Tutunacağım en güzel anılarımıza
Sel gibi akar yaşlar Ne kadar saklasam da
Süzülür ağlayamayan çocuğun yanaklarında
Ebediyen hep aklımda
Seninle hatıralarım baba
Canım babacığım, elveda
Savaşırım vatanım için Ötesinde denizlerin
Pes etmem asla İtalya, çok yaşa!
Elimde bayrağım Yüreğimde toprağım
Önderim, önderim Şarkılarımızda, dualarımızda
Bir ışık var ufukta Kalk, git ışığa
Aynı bir kartal gibi özgürce ve ihtişamla
Zafere doğru ilerliyorum emin adımlarla
Yürekliyiz, genciz biz
İtalya! Sen çok yaşa!
İtalya! Güçlüyüz biz!
ÖNDERİMİZ MUSSOLINI
Sağ olun, var olun!
Önderimiz Benito Mussolini, çok yaşa!
Çok yaşa!
Son bir gösteri kaldı.
Benim payımı babama göndermeyi unutma.
Hiç unutur muyum!
Bak, tam yarı yarıya.
Tabii giderleri, ulaşımı ve reklamları düşmek lazım.
Yarın deniz kenarında Katanya adlı küçük bir kasabaya gidiyoruz.
Orada Ekselansları Yüce Önder'e gösteri yapacağız.
-"Ön Teker" mi? -Hayır parlayan yıldızım.
Korku bilmez liderimiz Yüce Önder Benito Mussolini.
Gösterimizi duymuş ve izlemeye geliyormuş.
Kendisiyle aramızdan su sızmaz.
Bak, burada Roma'dayız.
Şu arkadaki o.
Beni ve babanı çok gururlandıracaksın.
Gururlandıracağım.
Affedersiniz bayım.
Katanya'ya gidiyor musunuz?
Beni oraya götürebilir misiniz? Lütfen, hemen karşı kıyıda.
Bu gördüğümüz deniz değil.
Burası bir mezarlık.
Eyvah…
Denizin buz gibi derinliklerinden çıkan bir köpekbalığı
gemi ya da insan demeden her şeyi yok ediyor.
20 gemi büyüklüğünde bir canavar.
Açlıktan gözü dönmüş, gözünü kan bürümüş!
Hadi ama, bu anca çocuk masallarında olur.
Kaptan…
Oğlum körfezin karşı yakasında.
Yarın bir gösterisi var.
Hayattaki tüm param bu. Alın, hepsi sizin olsun.
Sadece oğlumu görmek istiyorum.
Adım at ve dön, adım at ve dön. Canlan, adım at, adım…
-Biraz dinlensem olmaz mı? -Hayır, tempoyu kaybedip duruyorsun.
Sana dinlenmek filan yok.
Lütfen, beş dakika.
Üç dakika.
Sen iyi misin Pinokyo? Senin için endişeleniyoruz.
Çok yorgun ve bitkin görünüyorsun. Bir güzel dinlenmen lazım.
Altına bir pantolon geçirip diğer kulağını da yaptırsan fena olmaz.
Eve dönüp biraz babanla kalsan ya? Burası sana uygun bir yer değil.
Yapamam.
Çalışmaya devam etmem ve babama para göndermem lazım.
-Evet ama… -İşin aslı, Kont Volpe seni kullanıyor.
-Babana tek bir kuruş bile göndermedi. -Nasıl yani?
-Tüm parayı kendine saklıyor. -Sen umurunda bile değilsin.
-Gözdesi sen değilsin. -Asıl gözdesi Spazzatura.
Zaten hep öyleydi. Spazzatura bir dâhi.
Hayır, Kont Volpe bana yalan söylemez. Ben gösterisinin yıldızıyım!
Hepiniz beni kıskanıyorsunuz.
Sence onu bulacak mıyız Sebastian?
-Pinokyo'mu. -Bulacağız.
Çünkü…
Canım babam hep derdi ki
Yeni güne akıt tüm enerjini
Çok daha kolay hayat böyle
-Canım babam hep derdi ki… Elveda!
Sil gözlerini, unut gitsin dertlerini Kendini ve ruhunu hapsetme hayallere
Benim!
-İşte geliyor. -Bu o!
-Bu Pinokyo! Tanışmak istiyorum. -Sağ olun, çok naziksiniz.
Şimdi olmaz, kusura bakmayın.
Seni işe yaramaz, iğrenç, kaçık maymun!
Ona ne söyledin bakayım?
Büyük gösteriden bir gece önce bana her şeye mal olabilirsin!
Kimin geleceğine dair bir fikrin var mı?
Seni ortalığı sular seller götürürken o mağaranın dibinde buldum.
Orada ölüme terk edilmiştin.
Seni kimse istemezken sana kol kanat gerdim, seni kurtardım!
Seni orada ölüme terk etmeliydim.
Yeter, kes şunu! Artık canını yakma.
Sen kafanı buna yorma Pinokyo. Sen yıldızsın, gidip gösterine çalış.
Sana durmanı söyledim!
Dediğin gibi, ben bu gösterinin yıldızıyım
ve yardımcı oyuncuma böyle davranamazsın.
Ayrıca babama para göndermediğini duydum.
En iyisi eve dönüp kendisine sorayım. Ne dersin?
Ön Teker'e gösteriyi kendin yaparsın.
Bence ilişkimizi çok yanlış anladın benim çıra kılıklım.
Ben kuklacıyım.
Sen kuklasın.
Ben efendinim, sen kölesin.
Emirlerimi yerine getireceksin.
Ta ki o tahta bedenin çürüyene ve şöminemi boylayana kadar!
İplerin olmayabilir ama seni ben kontrol ediyorum.
Bana itaat edeceksin.
Kapiş?
Spazzatura.
Bir oğul, babasının yaşadığını hisseder.
Bizi bulacak, görürsün. Endişeye mahal yok.
Söylemesi kolay tabii.
Bu akşam karnımız doyacak.
Çok şanslıyız!
Ekselansları!
Bu gösteriyi size özel hazırladım.
Kukla severim.
Spazzatura, baksana.
Bence onur konuğumuz Ön Teker için
gösterinin en can alıcı kısmını daha da özel kılmalıyız.
Çok güzel fikirlerim var.
Göreyim seni benim küçük kuklam!
Önder'in yüzünü güldür, seni şöhretten şöhrete taşıyayım.
Asla unutmayacağı bir gösteri olacak.
Savaşırım vatanım için Ötesinde denizlerin
Bebek yapar kaka Gözümün içine baka baka
Elimde kaka…
-Kaka mı? Evet, kaka Ekselansları.
Önderim, önderim Pırt yaptım, hadi kokla
Sümüğünü at ağzına Benimkini de al hatta
-Kaka! -Kaka!
Aynı bir kaka gibi özgürce ve ihtişamla
Tuvalete doğru, pırt yapa yapa
Sen kakasın! Biz genciz!
Kakamı ye, koca bebe Kakamı ye, dışkıyız biz!
Bu kuklayı sevmedim.
Vurun gitsin.
Burayı da ateşe verin.
-Selam, ben geldim. -Yine bu çocuk.
-Ben ölümsüzüm. -Biliyoruz.
Ölümsüzüm.
Ölümsüzüm!
Kapıdan geç.
İnanabiliyor musun?
Savaştan, mermilerden, alevlerden kaçtım. Üstümden araba geçti!
Defalarca ölsem ne yazar! Ben dünyanın en şanslı çocuğuyum.
Bana soracak olursan bu çok ağır bir yük.
Ne? Yük mü?
Hayır, ben yük değilim.
Bir çocuğa böyle acımasız laf edilir mi?
Hayat, insana büyük acılar çektirebilir.
Ebedî hayat ise ebedî acılar getirebilir.
Yok canım, o kadar da kötü değil.
Biraz hırpalanıyorum, orası doğru.
Ama döner dönmez babamın evine gideceğim.
Peki ya babanı bir daha hiç göremezsen Pinokyo?
Tabii ki göreceğim. Neden görmeyeyim ki?
Sen ölümsüz olabilirsin
ama dostların ve sevdiklerin hâlâ ölümlü.
Onlarla geçirdiğin her an birlikte son anınız olabilir.
Biriyle ne kadar vaktin olduğunu anca onu kaybedince anlarsın.
Ne? Anlamıyorum.
Biraz daha açıklar mısın?
Lütfen. Hayır!
Biliyordum, hayata döndün.
Selam Candlewick.
Bizim vatanımız için feda edecek tek canımız var
ama senin böyle kısıtlamaların yok.
-Benim mi? -Evet, senin.
Emirlerime uyup itaat etmeyi öğrenirsen mükemmel bir asker olacaksın.
Ama babam…
Eve kahraman olarak döneceksin. Her baba böyle bir oğulla gurur duyar.
Geldik.
Vay canına! Burası neresi?
Özel Yurtsever Gençler için Seçkin Askerler Kampı.
-"Seçkin" ne? -Biziz işte.
-Seçkin askerler olmayı öğreneceğiz. -Öğrenmek mi? Okuldaki gibi mi?
Okumayı, yazmayı ve "çaprım" tablosunu mu öğreneceğiz?
Çok âlemsin.
Beni dinleyin.
Bölgede düşman uçakları olduğu haberleri geliyor.
Ama yarın talime kaldığımız yerden devam edeceğiz.
Burada düşmandan korkan var mı?
-Evet! -Hayır efendim.
Yok.
Güzel.
Henüz çocuk olabilirsiniz ama koca adamlar kadar yüreklisiniz.
Yarın İtalya'nın zaferi için talim yapacaksınız.
Yarın vatanınızın göğsünü kabartacaksınız!
-Pinokyo. -Efendim?
-Sence babam uçak derken ne kastetti? -Bilmem ki.
Ben daha burada ne yaptığımızı bile anlamadım.
Savaşta asker olmak için eğitim alıyoruz.
Ama babam savaşın kötü olduğunu söyledi.
-Çünkü baban ödleğin teki. -Ödlek mi? Babam mı?
Savaştan korkuyormuş işte.
Babam ülkesine canını feda etmeyenin zayıf ve ödlek olduğunu söyler.
-Sen korkuyor musun? -Zerre korkmuyorum.
Ben de korkmuyorum. Babam da öyle.
-Savaşa bayılıyorum. -Ben daha çok!
-Her anımı savaşı severek geçiriyorum! -Ben de öyle!
Artık orasını göreceğiz.
Ödlek olmadığımı görecek. Beni sevecek.
Aslında tüm babalar çocuklarını sever…
…ama bazen herkes gibi babalar da çaresizliğe kapılır.
O an için inandıklarını düşündükleri şeyler söylerler.
Ama zamanla fark ederler ki aslında söylediklerine hiç inanmamışlar.
Çocuklarına "yük" ya da "ödlek" gibi korkunç şeyler söyleseler bile
içten içe
çocuklarını severler.
Sen ölmekten korkuyor musun?
Ben mi? Hayır, iki kez öldüm bile. O kadar kötü değildi.
Tavşanlar, iskambil kâğıtları ve bir sürü kum var.
Mavi kum.
-Çok tuhaf birisin. -Senden tuhaf olmayayım da!
İyi ki buradasın.
Sen de öyle.
Tüm büyük imparatorluklar gibi
İtalya'nın kaderini de İtalyan gençliğinin gücü çizecek.
Bugün ilk kez savaşı tadacaksınız.
İki takıma ayrılın.
Savaş meydanının ortasında bir kule var.
Kulenin tepesine bayrağını diken ilk takım
savaşı kazanır.
Unutmayın.
Karşı takımda kim olursa olsun, hepsi sizin düşmanınız.
En iyi olan kazansın.
Hem takımını hem de bizleri zafere taşısın.
Tüfeklerde boya var.
El bombalarında da konfeti.
Düşmana gününü gösterin çocuklar.
İtalya için!
Yavaş olsanıza!
Durun!
Hadi çocuklar, gidelim.
-Yürüyün! -Hücum!
Dikkat!
Daha hızlı, beni takip edin!
Şunu tut.
İkiniz de buradasınız. Neden?
İkimiz de kazandık baba.
Öyle mi?
Peki bu sonuca nasıl vardınız?
Berabere kaldık.
İkimiz de çok hızlı tırmandık.
Çok güzel.
Candlewick…
Kuklayı vur.
Ama baba…
Bu silah gerçek.
Zaferi kucakla oğlum!
Kuklayı vur!
Siperlerde mevzi alın.
Üssü savunun.
İtalya için!
Saldırı altındayız!
Kuklayı vurmanı söyledim.
Hayır, bunu yapmana izin veremem.
Hayatım boyunca seni mutlu etmeye çalıştım baba.
Ama asla edemeyeceğim.
Sen haklıydın.
Aynı bir mum fitili gibi çelimsiz, zayıf ve cılızım.
Kolay korkuyorum.
Ama hissettiğim tüm korkuya rağmen sana hayır deme cesaretim var.
Bunu yapabilirim.
Ben hayır demekten korkmuyorum. Ya sen?
Seni ödlek velet!
Evet, zayıfsın. Senin gibi oğlum olmaz olsun!
Candlewick!
Kukla!
Ayağa kalk.
Son dersimizin vakti geldi.
Vatana hizmet etmenin anlamını nihayet öğreneceksin.
Pinokyo!
Merhaba küçük isyancım.
Nihayet seni buldum.
Her şeyimi kaybettim.
Sen de kaybedeceksin.
Candlewick!
Bonjur sevgili yıldızım.
Hayır! Candlewick nerede?
Spazzatura, lütfen bana yardım et!
Zavallıcığın sahip olduğu tek kişi benim. Yaptığı hataları bağışladım.
Ama sen! Sen her şeyi mahvettin!
Meşaleyi ver Spazzatura.
Spazzatura!
Ver şunu seni uyuz maymun!
Bırak beni!
Yaptığımız sözleşmenin hiç mi değeri yok?
Ben üstüme düşeni yapacağım ve alevler içinde yanacaksın.
Kor ateşlerde bir yıldız gibi parlayacaksın.
Çok sıcak oldu! Çikolata gibi de değil.
İmdat!
Yardım et!
İmdat!
Bunu bana nasıl yaparsın? Hem de bir kukla uğruna.
Seni iğrenç hilkat garibesi!
Bu bana son ihanetin olacak!
Spazzatura!
Spazzatura…
Sence babamı bir daha görecek miyim?
Bak, bir ada!
Kaçalım!
Ah, bana bir baksan Kapanıverir yüreğimdeki yaram
Baba?
Baba!
Kollarını boynuma sarsan
Nihayet ben de olurum tamam
Olurum tamam
Baba!
Yaşıyorsun!
Pinokyo!
Pinokyo'm benim.
Sevgi can yakıyormuş.
Her şey yoluna girecek baba.
Sen kendini biraz toparla, sonra eve gideriz, olur mu?
Gidemeyiz Pinokyo.
Bu korkunç canavarın midesinden kaçış yok.
Güneşin sıcaklığına her 10 yılda bir ihtiyaç duyuyor.
Yakında kendine yuva bellediği
karanlık, buz gibi okyanusun derinliklerine dönecek
ve bizi de beraberinde sürükleyecek.
İnanamıyorum! İşte bu!
Beni takip edin.
Takip mi? Nereye?
Deniz fenerine tırmanıp özgürlüğümüze kavuşmaya!
Hava deliğine tırmanıp çıkabiliriz.
Yetişemeyiz ki. Çok uzakta.
Pinokyo yardım edebilir.
Pinokyo, beni dinle…
Ne oluyor Pinokyo?
-Baba, senden nefret ediyorum! -Ne? Neden…
Senden de Spazzatura. Senden de Sebastian J. Cricket.
Şimdi anladım. Bir kereye mahsus yalan söyle evlat!
Evet, yalan söyle!
-Benim adım Panuçyo! -Devam et Pinokyo!
Soğan kokusuna bayılırım. Savaşı çok severim.
Sonsuza dek burada mahsur kalmak istiyorum.
İşte bu!
Hadi, herkes tırmansın!
Çabuk olun, hadi!
Ne yapıyorsun…
Aman, dikkat…
Eyvah, aman…
Aman, sıkı tut!
İşte bu!
Aşağı bakma Pinokyo.
Bana bak.
Babana bak.
Hapşıracak, çabuk ol!
-Hayır! -Seni tuttum oğlum.
Bana tutun evlat.
İmdat!
Vay canına.
Olamaz, Pinokyo!
Baba!
Bize doğru geliyor. Çabuk!
Hadi Spazzatura, yapabilirsin!
Daha hızlı Spazzatura!
Dayan!
Hayır, şimdi olmaz!
Beni hemen geri gönder, yalvarırım!
-Dönüp babamı kurtarmam lazım. -Kuralları biliyorsun Pinokyo.
Kum akıp bitmeden dönemezsin.
Ama vakit yok, babam ölecek!
Kurallar böyle.
Kuralları yıkacak olursak
korkunç sonuçlarla karşılaşırız.
Vaktin gelmeden dönecek olursan
ölümlü olursun.
Geppetto'yu belki kurtarırsın ama sen ölürsün Pinokyo.
Bir daha hayata dönemezsin.
Umurumda değil, beni geri gönder.
-Hadisene! -Bu benim elimde değil tahta çocuk.
Kuralları yık. Yık gitsin.
Tabii kararından eminsen.
Babana git ufaklık.
Var olan vaktinin tadını çıkar.
Başardık!
İnanamıyorum.
Pinokyo.
Evladım.
Uyan Pinokyo.
Geçen seferki gibi.
Uyan!
Bir şeyin yok, iyisin…
Yanımdasın.
Benim canım oğlum.
Bana baksana.
Hayattasın. Artık özgürsün.
Benim…
Sana ihtiyacım var.
Oğlum…
Geppetto Usta.
Sadece seni mutlu etmek istemiştim.
Ettin de.
Hayatıma mutluluk getirdin.
Çok ama çok acı bir mutluluk…
Lütfen onu bana geri getir.
Seni kurtarmak için gerçek bir çocuk oldu.
Gerçek çocuklar geri gelmez.
Biliyorum.
Biliyorum ama…
Bu haksızlık!
Bu dünyada ne verirsek onu alırız, değil mi?
Bu çocuk verebileceği her şeyi verdi.
Pinokyo'ya iyi bir çocuk olmayı öğretip ona doğru yolda rehberlik edersem
bana bir dilek hakkı vermiştin.
Evet.
Peki bu görevi yerine getirdin mi?
Tamam, kabul.
Belki harika bir iş çıkarmadım, belki biraz elime yüzüme bulaştırdım
ama ben elimden geleni yaptım ve gelmeyeni yapamam ki!
Bana bunu Pinokyo öğretti.
Önce ben ona öğrettim, sonra o da bana geri öğretti.
Neden mi? Çünkü…
Çünkü o iyi biriydi.
Pekâlâ erdemli cırcırböceği.
Seçimini iyi yap.
Ne olacaksa olsun!
Hayata dönmesini istiyorum.
Pekâlâ.
Çam ağacından yapılma küçük tahta çocuk,
Güneşle beraber doğ
ve dünyaya gel.
Ona oğulluk et.
Günlerine ışık tut.
bir daha hiç yalnız kalmasın.
Pinokyo.
Yavrum.
Seni olmadığın biri yapmaya çalıştım.
Ama…
Carlo da olma, başkası da.
Sen sadece kendin ol.
Ben…
Seni seviyorum.
Olduğun hâlinle.
O zaman ben Pinokyo olurum.
Sen de benim babam olursun, anlaştık mı?
Anlaştık.
Hayat ne güzel bir armağan.
İşte böylece hayatlarımıza döndük.
Şah mat!
Orman perisini bir daha görmedik.
Geppetto yaşlandı.
Pinokyo aynı kaldı.
Zaman içinde Geppetto bu dünyadan göçtü.
Pinokyo bir kış sabahı beni pencerenin pervazında buldu.
Hareket etmiyordum.
Beni bir kibrit kutusuna yerleştirdi.
Bugün bile yanında taşır.
Tam kalbinde.
SAHNENİN YILDIZI SPAZZATURA
Pinokyo dünyaya yelken açtı.
Karşılığında dünya da ona kucak açtı.
Bir süredir haberini almaz oldum.
Pinokyo er geç ölecek mi?
Muhtemelen.
Belki onu gerçek bir çocuk yapan budur.
Hepimiz bu hayatı yaşayacağız
ve hepimiz bir gün gideceğiz.
GUILLERMO DEL TORO SUNAR: PİNOKYO
Oynayacak mısın, çene mi yapacaksın?
Bir rahat bıraksanıza! Hayatımı hatırlıyordum.
-Güzel bir hayattı. -Fena değildi.
Hadi çocuklar.
Canım babam hep derdi ki
Yeni güne akıt tüm enerjini
Çok daha kolay hayat böyle
Canım babam hep derdi ki
Sil gözlerini, unut gitsin dertlerini
Ruhunu ve kendini
Hapsetme hayallere
Umutla bak geleceğe
Sağduyundan taviz verme
Varsın bir yıldız kaysın Zeval gelmez tüm geceye
Umutla bak geleceğe Ne yaparsan yap
Varsın karanlık bassın
Sen yolunda ilerlerken Varsın sönsün tüm ışıklar
Çünkü hayat bu Bir gün öyle, bir gün böyle
Budur hayat yolculuğu Bazen yalpalarsın, olur iniş çıkışlar
Ama sen sokarsın hayatı yoluna
İnan, değer bu çabaya
Kimi zaman çalkantılar olsa da
Kollarını aç daha güzel yarınlara
Bir ezgi uçup dolar kulaklara
Sakın çekinme hayatı paylaşmaya
Bir ışık huzmesini Uçan serçeleri havada
Peşine düştüğün her ne varsa
Kollarını aç daha güzel yarınlara
Güzel yarınlara
Umutla bak geleceğe
Sağduyundan taviz verme
Bırak kalbin şakısın Bir yaz gecesinde
Umutla bak geleceğe
Ne yaparsan yap
Bırak teller tıngırdasın
Kaptır kendini müziğe Başla dans etmeye
Sen sokarsın hayatı yoluna
İnan, değer bu çabaya
Kimi zaman çalkantılar olsa da
Kollarını aç daha güzel yarınlara
Mayısta bir suluboya Leylak bir gökyüzü
Bir kalem, bir çizgi, bir nehir
Mandolinin tıngırtısı ezgiye döker hüznü
İşte hayatın anlamı bunlarda
-Umutla bak geleceğe -Geleceğe
-Sağduyundan taviz verme -Verme
Bırak kalbin şakısın
-Bir yaz gecesinde -Gecesinde
Umutla bak geleceğe
Ne yaparsan yap
Minik çanlar çalsın dursun
Kahkahaları karışsın yele Uçurtma gibi süzülsün göklerde
Çünkü hayat bu Bir gün öyle, bir gün böyle
Budur hayat yolculuğu Bazen yalpalarsın, olur iniş çıkışlar
-Ama sen sokarsın hayatı yoluna -Yoluna
-Kalbini sakın karartma -Karartma
Haykır, bilsin tüm dünya
-Kollarını aç yarınlara -Kollarını aç
Kollarını aç
Daha güzel yarınlara
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ
BABAMA VE ANNEME