Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎ตอนที่นายช่างเจ็ปเพ็ตโตสร้างพิน็อกคิโอขึ้นมา
‎เขาได้เสียลูกชายไปแล้ว
‎เรื่องราวผ่านมาหลายปีก่อนที่ผมจะมาถึง
‎แต่ผมก็ไปสืบถามจนรู้เรื่อง
‎นับจากนั้น มันก็กลายเป็นเรื่องของผม
‎(คาร์โล)
‎เจ็ปเพ็ตโตเสียคาร์โลไปในช่วงมหาสงคราม
‎พ่อลูกอยู่ด้วยกันแค่เพียงสิบปี
‎แต่เหมือนคาร์โลได้พรากชีวิตของพ่อไปด้วย
‎- พ่อฮะ ‎- อะไร
‎- ทายสิว่าเมื่อกี้ผมเห็นอะไร ‎- อะไร
‎- ทายหน่อย ‎- พ่อไม่รู้หรอก
‎ผมเห็นเครื่องบิน
‎อ้าวเหรอ ดีนะ
‎- คราวนี้ทำอะไรฮะพ่อ ‎- ทายสิ
‎- ตุ๊กตาทหาร นักมายากล แม่มดเหรอ ‎- ไม่ใช่
‎ไม่ได้ๆ ต้องรอดูเองนะ คาร์โล
‎เรื่องดีๆ มันต้องอาศัยความอดทน
‎พวกเขาไม่เคยขาดเหลืออะไร
‎ในนามของพระบิดา พระบุตร และพระจิต
‎ขอเพียงแค่ได้อยู่ด้วยกันเท่านั้น
‎แล้วนางแม่มดเฒ่าก็เตือนเจ้าเม่นน้อย
‎"อย่าได้พูดโกหก
‎ไม่อย่างนั้นจมูกของเจ้าจะงอกยาวขึ้นๆ
‎มาถึงตรงนี้!"
‎จมูกของเขาจะยาวขึ้นเหรอ
‎คำโกหกน่ะนะลูกพ่อ ใครพูดก็จะรู้ทันที
‎เพราะมันเหมือนจมูกยาวๆ
‎ใครๆ ก็เห็นกันหมด ยกเว้นเจ้าตัวที่พูดโกหก
‎ยิ่งโกหกมากเท่าไร จมูกยิ่งยาวขึ้นเท่านั้น
‎ร้องเพลงของแม่กล่อมผมหน่อยได้ไหมฮะพ่อ
‎ก็ได้
‎ลูกเอ๋ย ลูกเอ๋ย
‎เจ้าเหมือนตะวันส่องใจ
‎ดั่งเดือน…
‎- สูงอีกพ่อ! สูงอีก ‎- และดาว…
‎หรือฟ้าสีครามสดใส
‎เพียงเจ้ามองพ่อสักครั้งวันนี้ ‎ใจคลายหายเศร้าทันใด
‎ลองสิ
‎เพียงเจ้ากอดพ่อเอาไว้โดยพลันก็เหมือน…
‎ขอบคุณนะสาวๆ
‎เติมเต็มในใจ
‎ในใจ…
‎ให้ลูกนะ
‎- ให้ผมเหรอ ‎- เจ้าคือที่สุด…
‎คนโปรดของดวงใจ
‎ดีกว่าตะวันรอนหรือฤดูใด
‎พาใจเบิกบาน
‎พาใจขับขานและบรรเลงไป
‎ทั้งทิวาราตรี
‎เจ้าคือชีวิตจิตใจ
‎รักเจ้านะคนดี…
‎ดึงเลย คาร์โล! ดึง!
‎- ลูกเอ๋ย… ‎- งามเหลือเกิน เจ็ปเพ็ตโต
‎ขอบคุณครับ
‎เจ้าเหมือนแสงตะวันทองส่องใจ…
‎ระวังนะ คาร์โล!
‎เมื่อชีวิตหนึ่งจากไป อีกชีวิตจะเติบโตขึ้นมา
‎ลูกนี้ดีไหมฮะ
‎ไม่ได้ คาร์โล
‎ต้องเป็นลูกสนที่สมบูรณ์ไร้ที่ติ!
‎เห็นไหม
‎ลูกนี้มีกลีบแตกไปแล้วบางส่วน
‎ลูกเอ๋ย
‎เจ้าคือ
‎แสงตะวันแห่งหัวใจ
‎ราตรีสวัสดิ์ฮะพ่อ
‎ราตรีสวัสดิ์ ลูกพ่อ
‎ผมชอบรองเท้าใหม่มากเลยฮะพ่อ
‎ลูกชอบพ่อก็ดีใจ คาร์โล
‎- เราจะไปโบสถ์กันก่อนใช่ไหมฮะ ‎- ใช่สิ
‎สวัสดี เจ้าหมาน้อย
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎ช่างเจ็ปเพ็ตโต วันนี้ไม้กางเขนจะซ่อมเสร็จไหม
‎เราจะพยายามเต็มที่นะ
‎- คุณผู้หญิง ‎- ช่างใส่ใจทุกกระเบียดนิ้ว
‎พลเมืองอิตาลีตัวอย่างแท้ๆ เลย
‎เป็นพ่อที่ดีมากด้วย
‎คาร์โล รองเท้าสวยจัง เอ้า!
‎ขอบคุณครับ
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- ดีฮะ
‎บอนจอร์โน่ คุณหมอ
‎อ้าว คาร์โล
‎เจ็ปเพ็ตโต
‎ดี…
‎ดูดีมากเลยฮะพ่อ
‎จวนได้เวลากลับบ้านหรือยัง
‎จวนแล้ว เอาสีแดงขึ้นมาเพิ่มหน่อย คาร์โล
‎อ้อ ผมลืมเอาของที่เจอให้พ่อดู
‎เจออะไรลูก
‎เดี๋ยวพ่อก็เห็น
‎แต่นแต๊น
‎ลูกสนสมบูรณ์ไร้ที่ติ
‎กลีบยังอยู่ครบถ้วน
‎ผมว่าจะเอาไปปลูกเองและเฝ้าดูต้นสนเติบโต
‎แล้วก็จะแกะสลักของเล่นเอง เหมือนที่พ่อทำไง
‎นั่นเป็นความคิดของเด็กผู้ชายที่ดีที่สุดเลย คาร์โล
‎ใช่ไหมล่ะฮะ
‎เสียงอะไรฮะพ่อ เสียงเครื่องบินรึเปล่า
‎เก็บเครื่องมือ
‎เร็วเข้า
‎เราจะกลับบ้านไปผิงไฟกับกินซุปร้อนๆ กัน
‎- ขอช็อกโกแลตร้อนด้วยได้ไหมฮะ ‎- ได้สิ
‎วันนี้ดูเหมาะกับการดื่มช็อกโกแลตเนอะ
‎ใช่สิ ได้ๆ
‎พ่อฮะ มีอะไร
‎ไม่มีอะไร คงไม่มีอะไรหรอก แต่…
‎เดี๋ยวก่อน ลูกสนของผม
‎ภายหลังคนเล่ากันว่าเมืองเล็กๆ ของเจ็ปเพ็ตโต ‎ไม่ใช่เป้าทิ้งระเบิดด้วยซ้ำ
‎เครื่องบินฝูงนี้กำลังมุ่งหน้ากลับฐาน
‎พวกเขาแค่ทิ้งระเบิด ‎เพื่อถ่ายนำ้หนักเครื่องให้เบาลง
‎คาร์โล!
‎ไม่นะ
‎คาร์โล
‎เจ็ปเพ็ตโตไม่เคยจากลูกไปไหน ‎ก็นั่นแหละครับ
‎เขาแทบไม่ทำงาน ข้าวปลายิ่งไม่ค่อยกิน
‎และไม้กางเขนในโบสถ์ก็ยังคงไม่สมบูรณ์ต่อไป
‎เวลาหลายปีผ่านไป
‎โลกก็หมุนผ่านไป
‎แต่เจ็ปเพ็ตโตยังคงเดิม
‎ตอนนี้แหละที่ผมก้าวเข้ามาในเรื่อง
‎ผมเป็นนักเขียน
‎หลายปีมานี้ผมเสาะหาสภาพแวดล้อมเหมาะๆ
‎เพื่อจดจารประวัติชีวิต ‎อันแสนโดดเด่นของผมลงหน้ากระดาษ
‎จนกระทั่งในที่สุด
‎ก็หาจนเจอ
‎แหล่งพักพิงของผม
‎บ้านเรา
‎ที่นี่ผมจะได้แต่งอัตชีวประวัติ ‎ซึ่งเป็นเรื่องเล่าเร้าใจขไหนขนาด!
‎ผมเคยอาศัยในเตาผิงของหมอความในซาร์ดิเนีย
‎เคยล่องไปกับเรือหาปลาในทะเลเอเดรียติก
‎เคยจำศีลช่วงฤดูหนาวในเปรู ‎กับประติมากรชื่อก้อง
‎"เสียงหรีดหริ่งจากวัยเยาว์"
‎โดย เซบาสเตียน จ. จิ้งหรีด
‎พ่อฝันถึงลูกนะ คาร์โล
‎ฝันว่าลูกกลับมาอยู่กับพ่อ
‎ลูกพ่อ
‎โอ๊ยแย่
‎ถ้าเพียงแต่จะได้ลูกคืนมา
‎พ่อขอโทษจริงๆ
‎ผมมองดูตาแก่ร้องไห้คร่ำครวญจนรู้สึกสะเทือนใจ
‎ปรากฏว่าไม่ได้มีแค่ผมที่เฝ้ามองเขาอยู่
‎ระหว่างที่ผจญภัยท่องโลกมาหลายครั้ง
‎ผมได้รู้ว่าโลกมีจิตวิญญาณโบราณ ‎อาศัยอยู่ในเทือกเขาหรือในป่า
‎ซึ่งปกติแล้วจะไม่มาข้องแวะกับโลกมนุษย์
‎แต่นานๆ ครั้ง พวกนั้นก็มา
‎พ่ออยากได้ลูกคืนมา คาร์โล
‎มาอยู่ตรงนี้
‎กับพ่อ!
‎ทำไมถึงไม่ฟังคำภาวนาของข้า
‎ทำไม
‎เขียนถึงไหนนะ
‎อ้อ ใช่ เปรู…
‎โอ๊ย หัวจะปวดหนวดจะหัก
‎ฉันจะเอาลูกคืน
‎ฉันจะสร้างคาร์โลขึ้นมาใหม่
‎อะไร… นี่!
‎จากไอ้ไม้สนต้องสาปนี่แหละ
‎อะไรกันนี่!
‎อย่า!
‎นี่บ้านสยองขวัญแล้วมั้ย!
‎พรุ่งนี้จะมาทำต่อให้เสร็จ
‎ใช่ ทำพรุ่งนี้
‎ไปไป๊!
‎เฮ้ย อย่ายุ่งนะ ไปให้พ้น
‎ไสหัวไป
‎อย่า นี่บ้านฉัน
‎ห้ามบุกรุก ไปสิ
‎ออกไปเสีย กลับไป!
‎ใช่ ต้องอย่างนั้น
‎เจ้าเด็กชายร่างไม้เอ๋ย
‎จงตื่นขึ้นพร้อมดวงตะวันและก้าวดำเนินไปบนโลก
‎ขอโทษนะ ทำอะไรปรึกษากันก่อนไหม ‎คุณกำลังพูดถึงบ้านผมนะ
‎ขออนุญาตถาม คุณเป็นใครในโลกนี้มิทราบ
‎ในโลกนี้งั้นรึ
‎เป็นเทพอารักษ์
‎ข้าพิทักษ์สิ่งละอันพันละน้อย
‎สิ่งที่ผู้คนหลงลืม
‎สิ่งที่สูญหาย
‎แต่ผมคือเซบาสเตียน จ. จิ้งหรีด ‎เจ้าของบ้าน
‎ผมมีสิทธิ์ทุกประการที่คุณต้องปรึกษา ‎ก่อนวางแผนจัดแจงทำอะไร
‎เกี่ยวกับบ้านของผม
‎ไหนๆ เจ้าก็อาศัยอยู่กลางใจ ‎ของเด็กชายร่างไม้แล้ว
‎เจ้าอาจช่วยข้าได้
‎ช่วยทำอะไร
‎ช่วยดูแลเขา
‎นำทางให้เขาเป็นเด็กดี
‎กระผมไม่ใช่ครูพี่เลี้ยงเด็กนะครับคุณนาย ‎นี่เป็นนักเขียน กวีศรีจะเล่า
‎ขณะนี้กำลังดำดิ่งติดพันการแต่งอัตชีวประวัติ
‎แต่ในโลกนี้ ทำอย่างไรย่อมได้อย่างนั้น
‎จงรับหน้าที่นี้ไป แล้วข้าจะให้พรเจ้าหนึ่งประการ
‎ขออะไรก็ได้เหรอ
‎อะไรก็ได้ใช่ไหม
‎ขอให้หนังสือได้รับการตีพิมพ์ได้ไหม
‎ชื่อเสียง ทรัพย์สมบัติ
‎อะไรก็ได้
‎ผมอาจช่วยได้จริงๆ จะพยายามสุดใจ ‎นั่นก็ดีสุดเท่าที่ใครจะทำได้
‎คำคมแปล๊บเลยเนอะ
‎เจ้าเด็กชายร่างทำจากไม้สน
‎เราจะให้ชื่อเจ้าว่าพิน็อกคิโอ
‎จงตื่นขึ้นพร้อมดวงตะวัน
‎และก้าวดำเนินไปบนโลก…
‎จงสร้างความปีติสุข ‎และอยู่เคียงข้างชายผู้ใจสลาย
‎จงเป็นลูกชายของเขา
‎จงเติมคืนวันของเขาด้วยแสงสว่าง ‎เพื่อให้เขาไม่อ้างว้างต่อไป
‎นั่นใครน่ะ
‎เตือนเลยนะ
‎ฉันมีอาวุธ!
‎อรุณสวัสดิ์ฮะพ่อ
‎นี่อะไรกัน มนตร์ร้ายหมายขวัญอะไร
‎พ่ออยากให้ผมมีชีวิตไงล่ะ พ่อขอให้ผมมีชีวิตขึ้นมา
‎เจ้าเป็นใคร
‎ผมชื่อพิน็อกคิโอ
‎ผมเป็นลูกพ่อไง
‎เจ้าไม่ใช่ลูกฉัน อย่าเข้ามาใกล้นะ
‎เด็กนั่นพูดความจริงนะ ช่างเจ็ปเพ็ตโต
‎มีผีแล้วยังมีแมลงสาบอีก!
‎โอ้โฮ
‎อะไรเนี่ย
‎มองๆ ไปด้วยตาเรานี้
‎อย่า อย่า ไปไกลๆ ฉันที
‎ดูมันช่างแปลกใหม่เหลือดี
‎อย่า อย่า ถอยไป อย่ามาใกล้สิ
‎- เรียกมันว่าอะไร สิ่งนี้ ‎- นาฬิกา อย่าจับนะ
‎- แล้วมันทำอะไร สิ่งนี้ ‎- มันร้องหกนาฬิกา
‎อย่า!
‎- เรียกมันว่าอะไร สิ่งนี้ ‎- นั่นค้อนไง
‎- แล้วมันทำอะไร สิ่งนี้ ‎- ไว้ตอก ไว้ทุบ ให้แหลกลาญ
‎ชอบจริง ผมชอบจัง
‎ดูอะไรก็ใหม่เต็มที
‎ดี๊ดี
‎โลกมีคำพูดที่สุดจะขำ
‎เสียงมันดังก้องฟังได้ทุกคำ
‎ส่องแสงประกาย
‎โดดเต้นเล่นในใจดังเพลงประสานสดใส
‎คำพูดขำๆ นี่ไง
‎- เรียกมันว่าอะไร สิ่งนี้ ‎- กระโถน
‎แล้วมันทำอะไร สิ่งนี้
‎เอ่อ… อ้าว
‎ชอบจริง ผมชอบจัง!
‎ดูอะไรก็ใหม่ ‎ดูอะไรก็ใหม่เต็มที
‎ชอบจริง ชอบจัง…
‎หยุดเดี๋ยวนี้
‎ดูอะไรก็ใหม่เต็มที!
‎เมื่อกี้สนุกมากเลยฮะพ่อ
‎เจ้าไม่ใช่ลูกฉัน!
‎เป็นบ้าอะไรน่ะ
‎พ่อฮะ
‎ผมขอโทษ
‎ฉัน…
‎อยู่ในนี้แหละ ไม่ต้องออกมา
‎ได้เวลาไปโบสถ์แล้ว
‎- โบสถ์เหรอ ผมอยากไปโบสถ์บ้าง ‎- อยู่นี่แหละ
‎- ไปโบสถ์ ‎- เข้าใจไหม
‎ไปโบสถ์
‎ไม่ได้ เขาสั่งให้อยู่บ้าน
‎- ผมจะไปโบสถ์ ‎- อย่า ขอละ หยุดก่อน
‎นายต้องเชื่อฟังพ่อนะ
‎เชื่อฟังเหรอ
‎หมายถึงทำตามที่เขาบอกให้ทำน่ะ
‎แต่ผมไม่อยากเชื่อฟังนี่นา
‎อ้าว
‎เราต้องพยายามสุดใจ ‎แล้วนั่นก็ดีที่สุดเท่าที่ใครจะทำได้
‎คุณพ่อของฉัน…
‎ผมจะไปโบสถ์
‎สวัสดีคร้าบ
‎(ศรัทธา เชื่อฟัง ต่อสู้)
‎ไปละน้า!
‎อุ๊ย
‎คุณพ่อดูสิ ตรงนั้น!
‎นั่นตัวอะไร
‎พ่อฮะ
‎พูดได้ด้วย
‎พ่อฮะ ทางนี้!
‎พิน็อกคิโอ
‎ผมเอง
‎ผมมาโบสถ์
‎นั่นมันปีศาจ
‎ไสยศาสตร์
‎มาลอคคิโอ!
‎พิน็อกคิโอต่างหาก
‎อย่า! ไม่ใช่ครับ
‎นี่หุ่นกระบอก
‎เอาไว้สร้างความบันเทิง
‎ถ้าเป็นหุ่นจริง เชือกชักใยอยู่ไหนล่ะ
‎จริงด้วย ใครชักใยแก เจ้าหุ่นไม้
‎ก็ผมเองน่ะสิครับ
‎แล้วใครชักใยคุณ
‎ห้ามพูดกับท่านโพเดสตาแบบนั้นนะ
‎มันเป็นหุ่นกระบอก แค่หุ่นตัวเดียว
‎ไม่ใช่นะ ผมเป็นเด็กมีเลือดมีกระดูก ‎มีเนื้อแน่นๆ ด้วย!
‎ผมเป็นเด็กจริงๆ
‎- ปีศาจ ‎- อสุรกาย!
‎นั่นบัดสีบัดเถลิง
‎- ผลงานของซาตานแน่ๆ ‎- พอแล้ว
‎ที่นี่คือเคหาสน์พระเจ้า
‎เจ้าขี้เมาโง่เง่า!
‎แกแกะสลักเจ้าหุ่นตัวนี้ทั้งที่พระเยซูผู้ประเสริฐ
‎ถูกทิ้งคาตรงนั้นมาตลอดหลายต่อหลายปี
‎เอาไอ้ของอัปมงคลนั่นออกไป ‎เอาออกไปเดี๋ยวนี้!
‎ขอรับหลวงพ่อ
‎- หน้าไม่อาย เจ็ปเพ็ตโต ‎- เผาทิ้งเสีย
‎- ขออภัย ‎- สับเป็นชิ้นๆ เลย
‎- ขออภัย เดี๋ยวก็เรียบร้อยนะ ‎- ออกไป!
‎- ตกนรกแน่ เจ็ปเพ็ตโต ‎- พระเจ้าจะลงโทษอย่างหนัก!
‎ออกไป!
‎- เลิกยุกยิกได้ไหม ‎- สวัสดีคร้าบ
‎คาร์โลไม่เคยทำตัวแบบนี้เลย
‎พ่อฮะ ทำไมวันนี้จมูกผมถึงงอกยาวล่ะ
‎เพราะเจ้าโกหก พิน็อกคิโอ
‎คำโกหกดูง่ายเหมือนจมูก…
‎ยิ่งโกหกมากเท่าไร จมูกยิ่งยาวขึ้นเท่านั้น
‎ใช่ไหมฮะ
‎นั่น… ใช่ อย่างนั้นแหละ
‎- เชิญครับ ‎- ช็อกโกแลต
‎ขอบคุณมาก เจ็ปเพ็ตโต ‎ขอบคุณมากที่ต้อนรับขับสู้
‎แคนเดิลวิค ไปนั่งข้างเตาผิงไป
‎เรามาคุยเรื่องที่เกิดขึ้นในโบสถ์วันนี้
‎คนทั้งชุมชนตื่นตกใจมากกับสิ่งประดิษฐ์ของคุณ
‎ในฐานะของโพเดสตา
‎ผมต้องแน่ใจว่าเจ้าหุ่นตัวนี้ไม่เป็นภัยต่อชุมชนเรา
‎อ๋อ ไม่ใช่อะไรแบบนั้นเลย
‎โห นั่นมัน
‎ช็อกโกแลตร้อนเหรอ
‎นายเป็นหุ่นไม้ เกิดมาไม่เคยได้กินอะไรเลย
‎มิน่าล่ะ ฉันถึงได้หิวมาก
‎โอ๊ย ผมหิวจังฮะพ่อ หิวจะตายอยู่แล้ว
‎ไม่หิวหรอกน่ะ
‎ไปนั่งที่ข้างเตาผิง ให้ฉันคุยกับแขกก่อน
‎แต่ผมไม่อยากไปนี่นา ‎ผมอยากกินช็อกโกแลตร้อน
‎- ขอนะฮะพ่อ ขอนะ ‎- เอ้าๆ เอาไป
‎เอาไปเลย
‎อุ๊ยโหยว! ขอบคุณฮะ
‎เออๆ พิน็อกคิโอ ‎เอาเท้าผิงไฟให้อุ่นหน่อยไป
‎เชื่อฟังพ่อนะ
‎ได้เลย ผมจะเชื่อถ้าให้ช็อกโกแลต
‎อุ๊ยโหยว!
‎ที่จริงเขาน่ารักน่าชังมากนะ
‎โพเดสตาดูแลจริยธรรมของเมือง ‎คุณคงเข้าใจนะ
‎เราไม่อาจขัดขืนอำนาจสั่งการของเขา…
‎ใช่แล้ว และผมจะไม่ยอมถูกล้อเลียน
‎ผมจะทำตามที่คุณต้องการ รับประกัน
‎แล้วเจ้าเด็กหุ่นไม้นี่มันยังไง
‎คุณจะปล่อยให้เขาวิ่งป่วนทั่วเมืองทั้งวันรึ
‎ไม่ครับ ผมจะขังเขาเอาไว้
‎ในบ้านหลังนี้
‎ผมไม่ยอมโดนขังหรอก
‎ผมจะทุบกระจกออกไปเลย จริงนะ
‎เด็กประหลาดคนนี้ไม่มีวินัย
‎แต่ดูเขาแข็งแรง มั่นคง ‎ทำมาจากไม้สนชั้นดีของอิตาลี
‎ไม้สนชั้นดีมากจริงครับ
‎ไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่เขาเจตนาดี
‎นี่ พยายามเข้าไปใกล้ๆ ไฟอีกสิ จะได้อุ่นๆ
‎ลูก มานี่
‎ดูแคนเดิลวิคลูกผมสิ
‎ครับ
‎เยาวชนฟาสซิสม์ตัวอย่าง
‎ภาคภูมิ กล้าหาญ
‎สมชายชาตรีเหมือนพ่อ
‎ฟันของเขาก็ไร้ที่ติ ไม่มีวี่แววเหลืองดีซ่าน
‎พ่อฮะ พ่อฮะ!
‎เท้าผมร้อนล่ะ เหมือนช็อกโกแลตเลย
‎ดูสิฮะ
‎อะไรเนี่ย
‎ไฟไหม้! บ้านฉันไฟไหม้!
‎เยี่ยม ดูผมสิ!
‎ดูสิ! ผมติดไฟแล้ว!
‎ไชโย!
‎พ่อทำอะไรลงไปเนี่ย ‎พ่อทำไฟสวยๆ ที่เท้าผมหายหมดเลย
‎เลี้ยงเด็กให้จิตใจไร้ระเบียบวินัยก็เป็นแบบนี้
‎คุณต้องส่งเด็กคนนี้เข้าโรงเรียน
‎โรงเรียนเหรอ พิน็อกคิโอเนี่ยนะ
‎ใช่ ตั้งแต่พรุ่งนี้เลย
‎โรงเรียน
‎โอ๊ย วันนี้ช่าง
‎ได้เวลานอนแล้ว
‎จะบอกนะฮะพ่อ ผมชอบเท้าเก่า ‎แล้วก็ชอบตอนมันไหม้ไฟ
‎พิน็อกคิโอ ถ้ายอมนอน
‎พรุ่งนี้เช้าจะทำขาคู่ใหม่ให้
‎เหมือนคู่เก่ารึเปล่า
‎ดีกว่าคู่เก่าอีก
‎ดีกว่าเหรอ ขอขาแบบจิ้งหรีดได้ไหมฮะ ‎ขอเป็นสี่ขาเลยได้ไหม
‎ไม่ได้ แค่สอง
‎สองก็พอแล้ว
‎ราตรีสวัสดิ์ฮะพ่อ
‎ราตรีสวัสดิ์ ล…
‎ราตรีสวัสดิ์ พิน็อกคิโอ
‎เซบาสเตียน
‎ว่าไง พิน็อกคิโอ
‎คาร์โลเป็นใครน่ะ
‎คาร์โลเป็นเด็กคนหนึ่ง
‎เจ็ปเพ็ตโตเสียเขาไปเมื่อหลายปีก่อน
‎เขาเอาไปเก็บไว้ไหน
‎เราเสียคนทั้งคนไปได้ยังไง
‎แปลว่าเขาตายไปแล้ว พิน็อกคิโอ
‎เขาไม่มีชีวิตอยู่แล้ว
‎มันเป็นเรื่องแย่รึเปล่า
‎แย่ เป็นภาระลำเค็ญด้วยนะ ‎เมื่อพ่อต้องเสียลูกไปตั้งแต่ยังเด็ก
‎ภาระคืออะไร
‎ความเจ็บปวดที่เราต้องแบกรับไว้น่ะ
‎แม้ว่ามันจะทำให้เราปวดใจแสนสาหัส
‎คืนนั้นผมเขียนหนังสือได้เยอะทีเดียว
‎มีเรื่องให้เล่ามากมาย
‎ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องราวชีวิตของผม
‎แต่เป็นเรื่องของพ่อที่ไม่สมบูรณ์แบบ ‎กับลูกชายที่ไม่สมบูรณ์แบบ
‎เรื่องของความสูญเสียและความรัก
‎และอย่างน้อยในคืนนั้น ‎เราทุกคนก็ได้หลับใหลเป็นสุขโดยไม่ต้องรับรู้
‎พ่อพูดถูกจริงด้วยฮะ
‎ขาคู่ใหม่ดีกว่าคู่เก่าเยอะมากๆ เลย
‎ดูผมสิ! เดินถอยหลังได้ด้วย
‎กระโดดไปข้างหน้าก็ได้
‎ก่อนหน้านี้ทำไม่ได้นะ
‎อุ๊ย พ่อฮะ เห็นรึเปล่า
‎หน้าตาเหมือนผมเปี๊ยบ
‎นั่นอะไรกัน
‎พิน็อกคิโอ มาเร็วเข้า
‎อุ๊ยโหยว! ผมชอบเท้าใหม่นี่มากเลยฮะพ่อ
‎เราไปงานคาร์นิวัลกันได้ไหมฮะ
‎ไม่แน่นะ พิน็อกคิโอ ไม่แน่
‎แต่ตอนนี้เรามีงานต้องทำ
‎งานเหรอ ผมชอบงาน!
‎พ่อฮะ งานคืออะไร
‎โอ๊ย พิน็อกคิโอ ขอละ ‎อย่าเพิ่งถามเป็นเจ้าหนูจำไม
‎ไอ้ลิงตัวแสบ!
‎(ห้ามรบกวน)
‎มาแล้ว!
‎มีอะไร มาทำอะไรตรงนี้
‎ฉันสั่งให้ไปติดโปสเตอร์ เรียกคนมาดูเยอะๆ
‎งานเที่ยวนี้จะเจ๊งหมดแล้ว ส่วนแก!
‎ไม่เห็นเหรอว่าสถานการณ์มันคับขันแค่ไหน
‎อะไรนะ
‎หุ่นกระบอกมีชีวิตเหรอ แน่ใจนะ
‎เรื่องนี้อาจดันเราให้กลับมาดังอีก
‎งานนี้เราอาจได้กลับไปอยู่อย่างราชา
‎อดีตเป็นราชารุ่งโรจน์
‎ขอได้ไหมขออีกที
‎เคยกินหรูอยู่สบาย ‎เพชรพลอยล้วนมีมากมาย
‎แต่ อยากได้อีกสักที
‎โชว์ฉันนั้นเหมือนแม่เหล็ก ทั้งผู้ใหญ่
‎เด็กเล็ก ก็คลั่งมงกุฎโวลเป
‎แล้วพวกตัวเล็กจ้อย
‎ทั้งแต่งงานแล้วบ้าง
‎ล้วนชอบการ์โบ การ์เดล วาเลนติโน
‎หรือเสียงแห่งคารูโซ
‎แจ๊สฟังดูดีดูโก้
‎อดีตเคยเป็นราชารุ่งโรจน์
‎แหมมันช่างสุขี
‎เคยเป็นดังอัศวินแห่งราตรีไม่มีสิ้น แต่
‎อยากได้อีกสักที!
‎- เชื่อในพวกเจ้า! ‎- อดีตเคยรุ่งโรจน์
‎ขอให้เชื่อข้า!
‎แล้วผ่อนลงมา
‎อีกนิด นั่นแหละ
‎อีกนิดเดียว พอ
‎ใช้ได้แล้ว
‎เก่งมากลูก เก่ง
‎พ่อฮะ มีเรื่องที่ผมไม่เข้าใจ
‎มีอะไร พิน็อกคิโอ
‎ทุกคนชอบเขา
‎ใคร
‎เขาน่ะ
‎ทุกคนร้องเพลงให้เขาฟัง
‎เขาก็ทำจากไม้เหมือนกัน
‎ทำไมคนชอบเขา แต่ไม่ชอบผม
‎มานี่สิ พิน็อกคิโอ
‎บางครั้งคนก็กลัวสิ่งที่พวกเขาไม่เข้าใจ
‎แต่อีกหน่อยคนจะทำความรู้จักเจ้า ‎ชอบเจ้า และเพื่อการนั้น…
‎พร้อมจะไปโรงเรียนหรือยัง
‎งั้นฉันก็มีของจะให้
‎แต่นแต๊น
‎ชอบจังฮะพ่อ
‎ชอบมาก!
‎ว่าแต่มันคืออะไร
‎หนังสือเรียน
‎เป็นหนังสือเรียนที่พิเศษมาก
‎หนังสือที่เคยเป็นของเด็กพิเศษมากๆ
‎คาร์โล เด็กผู้ชายที่พ่อเสียไปใช่ไหม
‎เขาเป็นเด็กดีมากรึเปล่าฮะพ่อ
‎ใช่สิ ดีมาก
‎แล้วพ่อรักเขามากใช่ไหม
‎เคยรัก
‎ยัง… รักอยู่
‎งั้นผมจะเป็นเหมือนคาร์โลเลย
‎ผมจะเชื่อฟัง ไปโรงเรียน ‎และจะเอาให้เก่งที่สุด
‎ไม่ว่าที่นั่นจะให้ทำอะไร
‎ผมจะทำให้พ่อภูมิใจ
‎ไปโรงเรียน ไปโรงเรียน
‎จะไปโรงเรียน จะไปโรงเรียน ‎ผมจะไปโรงเรียน
‎มีตัวตนจริงๆ
‎โอ๊ย เหมือนฝัน ปาฏิหาริย์นี้มีอยู่จริง!
‎เจ้าลิงบาบูนหัวแหลมแสนงาม
‎ต้องเอาตัวมาให้ได้
‎ไปโรงเรียน ไปโรงเรียน ‎จะไปโรงเรียน จะไปโรงเรียน
‎โรงเรียน! อุ๊ยโหยว!
‎ในโรงเรียนต้องเรียนอะไรบ้างฮะ คุณจิ้งหรีด
‎เรียนการอ่านและการเขียน
‎เรียนตารางสูตรคูณ
‎ตารางสุดคุณคืออะไร
‎ก็สมมติมีรถสี่คัน แต่ละคันมีแอปเปิ้ล 27 ผล
‎ตารางบอกยังไงผมไม่สน ‎ผมไม่มีแอปเปิ้ล ผมไม่ยอมโกหกนะ
‎ไม่ ไม่ใช่ นั่นแค่เป็นวิชาเลข
‎เท่ากับต้องเอาสี่คูณเจ็ด ‎สี่ก่อนแล้วค่อยเจ็ดนะ จะได้…
‎มึนไปหมดแล้ว
‎ผมไม่น่าจะชอบโรงเรียนแล้วล่ะ เซบาสเตียน
‎อ้าว! เจอจนได้
‎ดูสิ สแปซซาทูร่า ปาฏิหาริย์ของเรา
‎- ตัวเรียกแขกของเรา ‎- นี่ เดี๋ยวสิ
‎ดาวเด่นของเรา
‎ใครนะ ผมเหรอ
‎ถูกแล้ว ดาวเด่นของฉัน
‎ฉันคือเคานต์โวลเป เจ้าได้รับเลือกแล้ว
‎มาร่วมใช้ชีวิตคาร์นิวัล ‎แสนเสรี หรูหรา สนุกสนาน
‎ในฐานะดาวเด่นในโชว์หุ่นกระบอกของฉันสิ
‎อย่าไปฟังเขา พิน็อกคิโอ
‎นายสัญญากับพ่อไว้ว่าจะไปโรงเรียน
‎อ้อ ใช่ ผมสัญญากับพ่อไว้ว่าจะไปโรงเรียน
‎นี่ไง พ่อให้หนังสือของคาร์โลมาเลยนะ
‎หนังสือของคาร์โลเหรอ ใช่
‎เล่มคลาสสิกที่ทุกคนต้องเรียน
‎เห็นเลยว่าที่จริงแล้วเจ้าเป็นปัญญาชน
‎แต่ว่าเรียนจากหนังสือ ‎ไหนเลยจะเทียบได้กับการไปเห็นโลกกว้าง
‎ด้วยตาของตัวเอง จากมุมมองบนเวทีตระการตา
‎ว้าว
‎เจ้าจะได้เห็นทุกประเทศทั่วโลกกับตาตัวเอง
‎ขณะที่ทุกคนค้อมตัวสยบแทบเท้า
‎เท้าคู่ใหม่ของผมด้วย!
‎อย่า! อย่าเพิ่ง เดี๋ยวสิ
‎นายต้องไปโรงเรียน
‎เอาไว้ค่อยไปพรุ่งนี้ได้ไหมฮะ
‎น่าเสียดาย แต่ไม่ได้
‎วันนี้เป็นวันเดียว
‎ที่คณะคาร์นิวัลดังเปรี้ยงปร้างของเรา ‎จะมาเยือนเมืองนี้
‎แต่ถ้าต้องไปโรงเรียน งั้นก็ต้องไปโรงเรียน
‎ไปกันเถอะ สแปซซาทูร่า
‎เราต้องไปหาคนอื่น
‎ให้มากินไอศกรีม ป๊อปคอร์น ‎และช็อกโกแลตร้อนๆ
‎- ช็อกโกแลตร้อนเหรอ ‎- ไม่นะ
‎แน่นอนสิ
‎มีช็อกโกแลตร้อนให้กินไม่อั้น ‎มีเกมให้เล่นไม่เลิกด้วย
‎อุ๊ยโหยว!
‎คงไม่เป็นไรมั้ง ถ้าไปโรงเรียนสายนิดหน่อย
‎ใช่ ไม่เป็นไรเลย ไม่มีใครสังเกตด้วยซ้ำ
‎อย่าไปฟังเขา พิน็อกคิโอ
‎อ้อ มีรายละเอียดเรื่องสุดท้ายต้องทำ
‎เซ็นตรงนี้ ตรงนี้ และตรงนี้นะ เอาปากกาไหม
‎อย่านะ พิน็อกคิโอ อย่าเซ็น
‎แบบนี้ได้ไหม
‎เยี่ยมยอด! จากนี้ฉันจะทำให้เจ้าเจิดจ้า ‎สมกับดาวเด่น
‎ตามมาเลย เจ้าหนู
‎โอ๊ย เจ็บปวด
‎ชีวิตนี้มีแต่เจ็บปวดซ้ำๆ
‎ช่างเจ็ปเพ็ตโต ช่วยลงมาหน่อยได้ไหม
‎ในที่สุด!
‎พระผู้ไถ่ของเรากลับมาสมบูรณ์แล้ว
‎อ้าว ขอโทษจริงๆ ครับ
‎วันนี้ลูกคุณไม่ได้ไปโรงเรียน
‎แต่เมื่อเช้าเขาออกไปแล้วนะ ผมส่งไปโรงเรียน
‎เห็นๆ อยู่ว่าเจ้าหุ่นตัวนั้นไม่ใช่เด็กว่าง่าย
‎น่าจะเป็นพวกมีความคิดเป็นของตัวเอง
‎- ใช่ครับ ‎- คุณควรไปตามหาเขา
‎พรุ่งนี้คงได้เจอเจ้าเด็กหุ่นไม้ที่โรงเรียนนะ
‎พรุ่งนี้เหรอ ไปสิ แน่นอนครับ
‎โอ้โฮ คาร์นิวัลมันอลังการจริงๆ
‎กินป๊อปคอร์นเพิ่มไหมจ๊ะ
‎โอ๊ย กินต่อไม่ไหวแล้วฮะ คุณดิอาโวโล
‎ผมว่าผมไปโรงเรียนดีกว่านะ
‎อยู่ก่อนสิจ๊ะ พิน็อกคิโอ
‎ขอโทษนะที่ให้รอนาน เจ้าหุ่นน้อย
‎ผมไม่ชอบให้ใครเรียกว่าหุ่น
‎เจ้าหนู แต่หุ่นกระบอกคือของดีที่สุด
‎สุดของสุด! ยกแขน
‎หุ่นเชิดเป็นสิ่งที่คนนับหน้าถือตาในทุกระดับสังคม
‎ผมนึกว่าเป็นเด็กธรรมดาจะดีที่สุด
‎โอ๊ะ ไม่เลย คนรักหุ่นเชิด
‎แบบอิลดิอาโวโล โคลัมบิน่า พุนชิเนลโล
‎แต่แน่นอน ราชาหุ่นกระบอกมีเพียงหนึ่งเดียว
‎อุ๊ยโหยว อยากพบเขาคนนั้นจัง
‎พิน็อกคิโอ
‎เดี๋ยว ชื่อผมนี่นา
‎ใช่แล้ว เจ้าคือสิ่งวิเศษ สุดมหัศจรรย์
‎ทุกคนต้องรักเจ้า!
‎ใคร
‎พวกโง่ๆ
‎เหล่าเด็กน้อยคนเก่งของโลกใบนี้ยังไงล่ะ
‎ยกขา ทุกคนจะรักและเรียกชื่อเจ้า
‎พิน็อกคิโอ!
‎พิน็อกคิโอ เจ้าหุ่นกระบอกมีชีวิต
‎หนึ่งและสองและ…
‎หมากเคี้ยว หมากเหนียว
‎แตกโพล๊ะ เล่นสนุกเชียว
‎ฉันกรี๊ด
‎แทบตาย
‎ขอกินไอศกรีมและพาย
‎พิน็อกคิโอ!
‎ไม่นะ
‎หนังสือของคาร์โล
‎อะไรเนี่ย
‎ทางนั้น
‎เพลงนั้น
‎เขารู้จักเพลงนั้นได้ยังไง
‎เสรีดั่งสายลม
‎ลอยละล่องไป
‎ซวยซ้ำซวยซ้อน
‎เคี้ยวหมากฝรั่งเต้นไป
‎ลูกชายที่เห็น ‎สุดเพลิดเพลินที่ได้…
‎เล่น!
‎พิน็อกคิโอ!
‎ขอบคุณครับ
‎ขนมที่เขาพูดถึงมีขายในคาร์นิวัล
‎ขอบคุณ
‎พิน็อกคิโอ นี่มันอะไรกัน
‎ทำอะไรของเจ้า
‎พ่อฮะ!
‎ผมเป็นดาราแล้วพ่อ เป็นดารา!
‎- ทุกคนรักผม ยอมรับผม ‎- โอ๊ย นี่เจ้า…
‎เลิกเล่นไร้สาระเสียที เจ้าควรต้องไปโรงเรียน
‎แล้วรู้จักเพลงนั้นได้ยังไงกัน
‎ไอ้วานรไร้สมอง
‎ดาวเด่นของฉัน
‎ดาราของฉันไปไหนแล้ว
‎เจ้าทำหนังสือของคาร์โลพัง ‎แถมยังไม่ไปโรงเรียน ทำไม
‎ไหนสัญญาว่าจะทำตัวเหมือน…
‎คาร์โล
‎ใช่
‎ผมก็ว่าจะทำนะพ่อ แต่…
‎เออ พิน็อกคิโอ แต่อะไร
‎โจรป่าสิบคนออกมาจากพุ่มไม้แล้วจับ…
‎ออกมาจากพุ่มไม้แล้วชิงหนังสือไป
‎อ้อ ใช่สินะ
‎แล้วเกิดอะไรขึ้นอีก
‎พวกนั้นถือขวานมาด้วย ‎บอกว่าอยากได้ช็อกโกแลต
‎ช็อกโกแลตร้อน
‎พิน็อกคิโอ ไม่น่าโกหกฉันเลย
‎ฉันเป็นพ่อของเจ้านะ
‎แต่ผมพูดความจริง
‎งั้นทำไมจมูกถึงยาวขึ้น
‎เปล่าซะหน่อย
‎โกหก โกหกแล้วก็โกหกอีก
‎ผมไม่ได้โกหก
‎ดูสารรูปตัวเองเข้าสิ
‎ไปให้พ้นนะ
‎นี่ไม่ใช่เรื่องบันเทิง
‎แต่มันใช่
‎อย่ามาจับของรักของฉัน ไอ้ขี้เมา…
‎ขี้ขโมย
‎อย่าแตะต้องเขานะ
‎ฉันสร้างเขาขึ้นมา
‎แต่ฉันค้นพบเขา
‎เขาไม่ใช่หุ่นของแก เขาเป็นของฉัน
‎- เราน่าจะ… ‎- เขาไม่ใช่ทั้งสองอย่าง
‎เขาเป็นนักแสดง นักแสดงของฉัน
‎เอามานี่
‎ไม่ให้!
‎ตายจริง
‎สนุกมากเลยฮะพ่อ
‎ไม่นะ!
‎ไม่
‎พิน็อกคิโอ
‎จู่ๆ เขาก็วิ่งออกมา
‎ปล่อยให้ลูกวิ่งเล่นไม่ดูทางก็เป็นอย่างนี้
‎พิน็อกคิโอตายไปแล้ว
‎เรื่องนั้นใครที่มุงดูอยู่ก็เห็นชัดเจน
‎แต่ตอนนั้นผมเองยังไม่รู้เลยว่า ‎ความตายมิใช่จุดจบ
‎เจ้าลับลา
‎ชีวาสิ้นไป
‎ต่างโหยหาอาดูรสุดใจ…
‎- ได้ยินไหม ‎- เสียงใครน่ะ
‎- ไหนว่าตายไปแล้ว ‎- ตายแล้วจริง มีใบอยู่ นี่อ่านเอง
‎- ไร้แม้ร่าง… ‎- สวัสดีครับ
‎เนื้อหนังแหลกสลาย
‎สิ้นความทุกข์เจ้านอนให้สบาย
‎เอาละ เมื่อกี้เล่นถึงไหน
‎ตาใครแจก
‎ฉันสิ ใช่ไหม
‎เอาเลย วางเงินมา
‎- วางได้เยอะสุดเท่าไหร่นะ ‎- ได้ยี่สิบไง ไอ้โง่
‎ซุกอะไรไว้ใช่ไหมล่ะ
‎สงสัยเบอร์หกต๊กกะใจ
‎ตลกละ
‎เล่นเกมกันอยู่เหรอ
‎ฟลัช!
‎อยากเล่นด้วยคน ขอเล่นด้วยได้ไหมฮะ
‎ตายยังไงถึงไม่รู้จักตาย เจ้าเด็กบ๊อง
‎ในนั้นน่าเบื่อจะแย่ ผมไม่ชอบตายเลย
‎โอ๊ะโอ โดนแล้วไหมล่ะ
‎เสียงอะไร
‎กำลังดำเนินการ
‎เข้าไปคุยกับนายใหญ่เร็ว เจ้าหนู
‎ทางนั้น
‎เข้าไปก็เห็นเอง
‎ขอเอสักตัวเถอะพ่อ!
‎สวัสดีครับ
‎เจ้าเป็นใคร
‎รู้สึกราวกับเจ้าเคยมาที่นี่
‎ผมชื่อพิน็อกคิโอ เป็นเด็กผู้ชาย
‎ผมว่าผมตายแล้วล่ะ
‎อ้อ ใช่ รู้แล้ว
‎เด็กชายร่างไม้กับวิญญาณที่หยิบยืมมา
‎ความเขลาของน้องสาวข้า
‎นางโง่เง่าใจอ่อน
‎นางมอบชีวิตให้เจ้า พิน็อกคิโอ ‎ทั้งที่เจ้าไม่ควรได้รับมัน
‎เหมือนกับเก้าอี้หรือโต๊ะที่ไม่ควรมีชีวิต
‎ผลที่ตามมาทำให้เจ้าไม่อาจตายได้จริง
‎อุ๊ยโหยว!
‎นั่นเป็นเรื่องดีใช่ไหมฮะ
‎นั่นแปลว่าเจ้าไม่ใช่ ‎และจะไม่มีวันเป็นเด็กผู้ชายจริงๆ
‎อย่างคาร์โล
‎ชีวิตมนุษย์นั้นช่างมีค่าและมีความหมาย
‎เพราะมันสั้นแสนสั้น
‎อย่าเข้าใจข้าผิด เจ้าได้ตายแน่
‎ตายหลายครั้งทีเดียว
‎ครั้งนี้ก็นับเป็นการตายครั้งหนึ่ง
‎แต่ทุกครั้งไม่ใช่การตายที่แท้จริง
‎เป็นเพียงช่วงระยะรอคอย
‎เพราะเรามีกฎ
‎แม้น้องสาวข้าจะไม่สนใจมันก็ตาม
‎เราทั้งคู่ต้องรอให้ทรายไหลหมด
‎เจ้าจะอยู่กับข้านานขึ้นเรื่อยๆ ‎ทุกครั้งที่ข้ามผ่านมา
‎ตราบกัลปาวสาน
‎แล้วเมื่อทรายไหลลงไปหมดล่ะฮะ
‎ข้าจะเพียงแค่ส่งเจ้ากลับไป ทุกครั้ง
‎เข้าใจแล้ว
‎ถ้าอย่างนั้น ผมมีเรื่องนึงอยากจะขอ
‎เจอกันครั้งหน้า
‎ไม่เจอ
‎จับไม่ได้เลย
‎โถ พิน็อกคิโอ
‎ว่างเปล่า เราช่วยอะไรไม่ได้แล้ว
‎เกรงว่าร่างของเด็กจะแข็งไปหมดแล้ว
‎ตัวเขาก็แข็งทื่อมาตลอด เขาทำจากไม้
‎ต่อให้ตายไปแล้วก็ยังขึ้นโชว์ได้
‎กล้าดียังไงกัน!
‎เคารพกันหน่อย
‎คุณนั่นแหละต้องเคารพผม ‎กับตัวเลขคาดการณ์รายได้ในไตรมาสนี้
‎ทุกท่าน ขอที
‎นี่ไม่ใช่เวลาจะมาทะเลาะกันเรื่องหยุมหยิม
‎ท่านคิดว่าจะนำศพไปทิ้งยังไง…
‎ศพเหรอ ไหนฮะ
‎พิน็อกคิโอ เจ้ายังไม่ตาย
‎เขาเป็นอมตะ
‎ศิลปะจงเจริญ
‎ปาฏิหาริย์แท้ๆ
‎ค่อยๆ เดินก่อนลูก
‎พิงพ่อไว้
‎เราจะกลับบ้านกันนะ
‎เดี๋ยวก่อนสิ
‎ผมมีสัญญาที่บังคับใช้ตามกฎหมาย
‎ลงนามโดยทั้งศิลปินและฝ่ายจัดการ
‎เขาต้องขึ้นแสดง ‎ไม่งั้นคุณต้องจ่ายคืนสิบล้านลีร่า
‎พูดอะไรไร้สาระ
‎เขาแค่วาดพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
‎แต่นั่นก็ยังเป็นลายเซ็นเขาใช่ไหมล่ะ
‎ผมวาดเองนะ
‎ผมขอเรียกร้องเงินชดเชยตามกฎหมาย
‎รวมทั้งค่าเดินทาง ค่าแปลงสภาพ ‎ค่านายหน้าในอนา…
‎ประเทศต้องมาก่อน
‎เด็กคนนี้ฆ่าไม่ตาย
‎เขาเป็นทหารในอุดมคติ
‎ตามกฎหมายเราต้องเกณฑ์เขาเข้าค่ายยุวชน
‎เจ้าจะได้เรียนการต่อสู้
‎ยิงอาวุธและเป็นเด็กชายอิตาเลียนแท้ๆ
‎เราต้องกลับแล้ว
‎เราต้องกลับจริงๆ
‎เอาไว้ทุกคนค่อยกลับมาคุยกันใหม่นะ
‎ไม่คุยด้วยหรอก ไปคุยกับทนาย
‎วันนี้ช่าง
‎ช่างสนุก
‎เราจะทำยังไงกันต่อ
‎ไม่ต้องห่วงฮะพ่อ
‎ผมจะไปสงคราม ฟังแล้วน่าสนุก
‎ผมไปหัดต่อสู้ ยิงอาวุธ เดินสวนสนามแบบนี้
‎ไม่ได้ พิน็อกคิโอ
‎สงครามไม่สนุกเลย
‎สงครามไม่ดีงาม สงคราม…
‎สงครามพรากคาร์โลไปจากฉัน
‎งั้นผมก็จะไม่ไป
‎แต่ตอนนี้เจ้าต้องไป นั่นคือกฎหมาย
‎ทั้งที่มันเป็นเรื่องไม่ดีน่ะเหรอ
‎ใช่ เราทุกคนต้องเคารพกฎหมาย ‎ต่อให้จะไม่ชอบใจ
‎ทำไมล่ะ
‎ฉันไม่มีเวลา ‎และไม่มีความอดทนพอจะอธิบาย ฉัน…
‎ฉันเป็นหนี้ชายคนนั้นมหาศาล
‎แล้วเจ้าก็จะถูกพาตัวไปไกลแสนไกล ‎ถูกเกณฑ์เข้าค่ายยุวชนทหาร
‎แล้วทีนี้ ดูสิว่าเจ้าทำให้ฉันกลายเป็นตัวอะไร
‎ฉันสร้างเจ้ามาเพื่อให้เป็นเหมือนคาร์โล
‎ทำไมเป็นเหมือนคาร์โลมากกว่านี้ไม่ได้
‎เพราะผมไม่ใช่คาร์โล
‎ผมไม่ได้อยากเป็นเหมือนคาร์โล
‎- คาร์โลเขา… ‎- พอแล้ว!
‎เจ้ามันเป็นตัวภาระ
‎จมูกพ่อไม่ยาวขึ้น
‎ว่าไงนะ
‎ตอนที่พ่อหาว่าผมเป็นตัวภาระ ‎จมูกพ่อไม่ได้ยาวขึ้น
‎นั่นเป็นความรู้สึกจริงๆ ของพ่อ
‎ผมไม่อยากเป็นภาระ
‎ผมไม่อยากทำร้ายพ่อ ‎แล้วทำให้พ่ออยากตะโกนใส่ผมแบบนั้น
‎โถ พิน็อกคิโอ
‎บางครั้งคนเป็นพ่อก็รู้สึกสิ้นหวังเหมือนใครต่อใคร
‎แล้วเขาก็จะพูดอะไรๆ ออกมา
‎โดยคิดว่าตอนนั้นตัวเองรู้สึกอย่างนั้น
‎แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาจะได้เรียนรู้ว่า…
‎เขาไม่ได้คิดอย่างนั้นจริงๆ เลย
‎เข้าใจไหม
‎นี่ จะไปไหนน่ะ
‎ผมมีแผนแล้ว
‎พิน็อกคิโอ จะทำอะไรน่ะ
‎เดี๋ยวก็รู้
‎ผมจะไปอยู่กับงานคาร์นิวัล
‎แบบนั้นจะได้ช่วยพ่อแล้วก็ไม่ต้องไปสงคราม
‎ผมจะเขียนจดหมายอธิบายทุกอย่างไว้
‎อย่านะ พิน็อกคิโอ อย่าทำอย่างนี้
‎อ้าว นั่น…
‎ไม่นะ!
‎อย่า อย่าทำอย่างนี้!
‎บอกพ่อนะว่าผมจะส่งเงินมาให้
‎บอกด้วยว่าผมรักพ่อ
‎และผมจะไม่อยู่เป็นภาระของพ่อแล้ว
‎ไม่!
‎มีอะไร ต้องการอะไรกลางดึกกลางดื่น…
‎ดาวเด่นที่รักของฉัน
‎มีอะไรให้ช่วย
‎ถ้าผมทำงานให้คุณ ‎คุณจะช่วยลืมว่าต้องการเงินจากพ่อได้ไหม
‎อ้อ ได้แน่นอน เด็กน้อย
‎ช่วยส่งส่วนแบ่งกำไรจากผมให้พ่อด้วยได้ไหมฮะ
‎จะทำบัญชีให้ชัดเจนเลย
‎ห้าสิบห้าสิบ แบ่งกันตรงกลางเป๊ะ
‎ทุกคนตื่นเร็ว!
‎เราจะออกเดินทางแล้ว
‎ชีวิตช่างเจ็บปวด
‎พิน็อกคิโอ ลูก
‎พ่อแค่อยากบอกว่า…
‎พิน็อกคิโอ
‎เจ้าจิ้งหรีด
‎เขาไปแล้ว! ไปอยู่กับคณะคาร์นิวัล
‎พิน็อกคิโอ!
‎ไอ้…
‎แล้วฉันจะหาลูกเจอได้ยังไง
‎อ๋อ ตอนนี้เพิ่งจะอยากมาตามหา
‎ทั้งที่พูดไปขนาดนั้น ทั้งที่หาว่าเขาเป็นภาระ!
‎ภาระเลยนะ
‎ทำไมถึงตาบอดขนาดนี้
‎ตาบอดสนิทเลย
‎เด็กคนนั้นรักคุณ
‎เขายังต้องเรียนรู้อีกมาก ‎แต่เขาก็รักคุณอย่างที่คุณเป็น
‎แค่รักเขาแบบนั้นบ้างมันจะเสียหายหรือไง
‎หัดทำตัวให้สมเป็นพ่อบ้างนะ พ่อจริงๆ
‎ไม่ใช่ตาลุงดื้อด้านที่มัวแต่คร่ำครวญ ‎ร้องไห้ให้ความสูญเสียของตัวเอง…
‎"เรา เรา เรา เราน่าสงสารจริง!"
‎จนกระทั่งไม่เห็นความรักที่มีอยู่ในชีวิต
‎ผมอาจเป็นแค่แมลงจ้อยๆ นะคุณ
‎แต่ผมยังมีบทเรียนที่จะสอน… เฮ้ย!
‎จะไปไหนน่ะ
‎ไปตามหาลูก
‎ขออภัย… ขออนุญาต เราอาจจะ… เดี๋ยวสิ
‎สวัสดีครับพ่อ
‎- เดี๋ยว ‎- ไปแล้วนะพ่อ
‎นี่ก็ถึงเวลาบอกลา
‎ใครรู้ว่าจะนานไหมที่ใดหนอ
‎และวันไหนจะได้คืนมา
‎หากว่าต้องเดินทางไปแสนเนิ่นนาน
‎จะเก็บลำแสงตะวันฉายสักอัน
‎เสียงของเจ้านกร้องคลอระฆัง
‎ภาพวาดลูกพลัม และเปลือกหอยบ้าง
‎หอมขนมปังกรุ่น หยดไวน์เล็กน้อย
‎และยังคิดถึง พ่อที่เฝ้าคอย
‎พ่อจ๋า ขออำลา
‎สวัสดีครับพ่อ
‎ไปแล้วนะพ่อ
‎นี่ก็ถึงเวลาบอกลา
‎ตั้งใจพร้อมเพื่อออกไปอย่างใจขอ
‎ต้องสุขสันต์ยินดีปรีดา
‎จะออกเดินทางไปจนแสนเนิ่นนาน
‎จะออกปีนเขาที่สุดสูงทุกย่าน
‎แล้วคงได้เจอเจ้าอูฐร้องไห้
‎หรือว่าโจรสลัดคอยปล้นเรือวุ่นวาย
‎ร้อนหรือเย็น สุขเศร้าเหงาหงอย
‎จะยังคิดถึงพ่อที่เฝ้าคอย
‎พ่อจ๋า ขออำลา
‎(เราจะชนะสงคราม!)
‎เมื่อยามที่ลูกกระโดดโลดเต้นทุกวัน
‎ยังคงคิดถึงยามเราสองเคียงข้างกัน
‎แหงนหน้าสู้ฝนต้องทนซ่อนไป
‎น้ำตาเด็กน้อยที่แอบร้องไห้
‎และทุกเวลา ส่งใจล่องลอย
‎ด้วยความคิดถึงพ่อที่เฝ้าคอย
‎พ่อจ๋า ขออำลา
‎เราสู้เพื่อบ้านเกิด
‎ขึ้นเรือไปโจมตี
‎เราสู้จนหยดสุดท้าย ขอสู้เพื่ออิตาลี!
‎รีบโบกธงเข้า เพื่อแผ่นดินเรา
‎อิลดูเช ท่านผู้นำ ‎ส่งเสียงและร้องเน้นย้ำ
‎นี่ก็ใกล้ถึงแล้วหนา
‎ยืนขึ้นแล้วตามแสงมา
‎ดั่งอินทรีที่โผบิน สุดเสรีเหนือผู้ใด
‎จะเดินย่ำไป ย่ำไปเหนือเส้นทางที่นำสู่ชัย
‎เรากล้าหาญ
‎เราแจ่มใส
‎อิตาเลีย จงยินดี
‎อิตาเลีย เรามีชัย!
‎(ผู้นำของเรา มุสโสลินี)
‎ขอบคุณครับ!
‎ผู้นำของเรา เบนิโต มุสโสลินีจงเจริญ!
‎ไชโย
‎แวะอีกแค่ที่เดียว
‎อย่าลืมส่งส่วนแบ่งของผมกลับบ้านให้พ่อผมด้วยนะ
‎ฉันไม่มีวันลืมเด็ดขาด
‎เห็นไหม แบ่งห้าสิบห้าสิบ
‎ลบค่าใช้จ่าย ค่าเดินทางและค่าโฆษณา
‎พรุ่งนี้เราจะไปเล่นที่คาตาเนีย ‎เมืองเล็กๆ ริมทะเล
‎เราจะเล่นให้ท่านผู้นำรับชมที่นั่น
‎ท่านผู้นมเหรอ
‎ไม่ใช่ ดาราดาวเด่นของฉัน
‎ท่านผู้นำคนกล้าของเรา ‎อิลดูเช่ เบนิโต มุสโสลินี
‎เขาได้ข่าวการแสดงของเรา ‎เลยจะมาดูด้วยตัวเอง
‎ฉันกับท่านผู้นำซี้กันเลย
‎นี่ภาพถ่ายเราตอนอยู่โรมด้วยกัน
‎นั่นไงเขา ตรงโน้น
‎เจ้าจะทำให้ฉันและพ่อภูมิใจมาก
‎ภูมิใจ
‎ขอโทษครับคุณ
‎คาตาเนีย ไปรึเปล่า
‎พาผมไปได้ไหม
‎ได้โปรด
‎แค่ข้ามช่องแคบไปนิดเดียว
‎ที่เห็นนั้นไม่ใช่ทะเล
‎แต่เป็นสุสาน
‎ตายจริง…
‎ฉลามหลังหนาม ผุดจากห้วงทะเลลึกเย็นเยียบ
‎มารับเครื่องบูชายัญเป็นเหล็กและเลือด
‎ปลาปีศาจขนาดเท่าเรือ 20 ลำ
‎เปี่ยมด้วยความหิวโหยและดุร้าย
‎ขอที อย่ามา นั่นแค่เรื่องหลอกเด็ก
‎กัปตัน
‎ลูกชายผมอยู่ที่อีกฟากของอ่าว
‎พรุ่งนี้เขาจะขึ้นแสดง
‎ชีวิตผมเหลือเพียงแค่นี้
‎รับไปเถอะ เอาไปเลย
‎ผมแค่อยากเจอลูกอีกครั้ง
‎ก้าวแล้วหมุน ก้าวแล้วหมุน ‎ทำตัวมีชีวิตชีวาหน่อย ก้าว ก้าว…
‎ขอพักนิดได้ไหม
‎ไม่ได้ จังหวะของแกชักจะมั่วขึ้นทุกที
‎ห้ามพักเด็ดขาด
‎ขอแค่ห้านาทีนะฮะ
‎ให้สามนาที
‎ไหวรึเปล่า พิน็อกคิโอ
‎พวกเราเป็นห่วง
‎เธอดูเหนื่อยล้าอ่อนแรงมากเลย
‎เธอต้องได้พักยาวๆ
‎ถ้าได้ใส่กางเกงกับมีหูอีกข้าง ‎คงไม่เลวเหมือนกันนะ
‎ลองกลับบ้านไปเยี่ยมพ่อสักพักดีไหม
‎ที่นี่ไม่เหมาะกับเธอนะ
‎ไปไม่ได้
‎ผมต้องทำงานต่อไปเรื่อยๆ ‎ต้องส่งเงินกลับไปบ้าน
‎อ้อ…
‎ความจริงน่ะนะ
‎เคานต์โวลเปหลอกใช้เธอ
‎เขาไม่ได้ส่งเงินให้พ่อเธอสักสตางค์แดงเดียว
‎อะไรนะ
‎เขาเก็บเงินทั้งหมดไว้เอง
‎เขาไม่สนใจเธอหรอก
‎เธอไม่ใช่คนโปรดของเขา
‎สแปซซาทูร่าต่างหากคือตัวโปรด
‎เป็นเขามาตลอด เขาเป็นอัจฉริยะ
‎ไม่! เคานต์โวลเปไม่โกหกฉันหรอก
‎ฉันเป็นดาวเด่นของเขานะ
‎ทุกคนก็แค่อิจฉา!
‎คิดว่าจะหาเขาเจอไหม เซบาสเตียน
‎ลูกพิน็อกคิโอของฉันน่ะ
‎คิดสิ คืองี้…
‎พ่อของฉันชอบกล่าวเอาไว้
‎"จงรีบลุกขึ้นตื่นให้ไว
‎เพราะว่าน้ำค้างใส กินง่ายกว่า"
‎พ่อของฉันชอบกล่าวเอาไว้
‎ขอลาไปก่อน!
‎"รักษาใจลบเลือนรอยน้ำตา
‎ไม่ต้องคิดวนกับความหวังว่าพรุ่งนี้จะเจิดจ้า"
‎นั่นฉันเอง!
‎- เขามานั่นแล้ว ‎- ตัวจริง!
‎- นั่นพิน็อกคิโอ ขอคุยหน่อย ‎- ขอบคุณครับ ทุกคนใจดีมาก
‎ตอนนี้คุยไม่ได้นะ ขอโทษที
‎ไอ้ตัวไร้ค่า
‎ขี้เรื้อน
‎ไอ้ลิงไร้สติ!
‎ไปพูดอะไรกับเขา
‎ในคืนก่อนการแสดงครั้งสำคัญ ‎แกอาจทำให้ฉันสิ้นเนื้อประดาตัวเลยนะ
‎รู้ไหมว่ารอบนี้ใครจะมาดู รู้หรือเปล่า
‎ฉันเจอแกที่ก้นถ้ำตอนฝนตก
‎เขาทิ้งแกให้ตายอยู่ตรงนั้น
‎ไม่มีใครต้องการแก แล้วฉันก็ช่วยแกไว้
‎ชุบชีวิตแก!
‎น่าจะปล่อยให้แกตายไปเสีย!
‎นี่! หยุดนะ
‎อย่าทำร้ายเขาอีก
‎เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า พิน็อกคิโอ ‎เจ้าเป็นดาวเด่น ไปซ้อมท่าเต้นเถอะ
‎ผมขอสั่งให้คุณหยุด
‎คุณพูดเองนะ ผมเป็นดาวเด่นของโชว์นี้
‎ผมจะไม่ยอมให้เพื่อนร่วมเวทีโดนกระทำแบบนี้
‎แล้วทำไมถึงได้ข่าวว่าพ่อผมไม่ได้เงินเลย
‎ผมควรจะกลับบ้านไปถามพ่อเองเดี๋ยวนี้เลย
‎คิดว่ายังไงล่ะ
‎คุณไปเล่นให้ท่านผู้นมดูเองแล้วกัน
‎คิดว่าเข้าใจสัมพันธ์ของเราผิดแล้วนะ ‎เจ้าตัวไวไฟ
‎ฉันเป็นผู้ชักใยหุ่น
‎แกเป็นหุ่น
‎ฉันเป็นนาย
‎แกเป็นทาส!
‎และแกต้องทำตามที่ฉันสั่ง
‎จนกว่าร่างไม้ของแกจะเน่าผุ
‎แล้วฉันเอาแกไปเผาเป็นเชื้อไฟ
‎แกอาจไม่มีเชือกก็จริง
‎แต่ฉันก็คุมชีวิตแกอยู่
‎แกต้องเชื่อฟังฉัน
‎เข้าใจตรงกันนะจ๊ะ
‎สแปซซาทูร่า
‎ลูกชายจะรู้เสมอว่าพ่อเขายังมีชีวิตอยู่
‎เขาจะต้องมาตามหาเรา คอยดูสิ
‎ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น
‎คุณก็พูดง่ายสิ
‎คืนนี้เรามีมื้อเย็นกินกันแล้ว
‎โชคดีจัง
‎โอ้ ใต้เท้า!
‎กระผมแต่งเพลงนี้ให้ท่านโดยเฉพาะ
‎เราชอบหุ่นชัก
‎นี่ สแปซซาทูร่า
‎เราน่าจะปรับเพลงปลุกใจนี้ให้พิเศษกว่าเดิม
‎เพื่อท่านผู้นมคนสำคัญคืนนี้
‎ฉันมีความคิดดีๆ ล่ะ
‎ขอให้โชคดีนะเจ้าหุ่น
‎ไปสร้างความบันเทิงแก่ท่านผู้นำ ‎แล้วฉันจะอวยยศอวยชัยแก
‎โห เราจะแสดงแบบที่เขาไม่มีวันลืม
‎เราสู้เพื่อบ้านเกิด
‎ขึ้นเรือไปโจมตี
‎เด็กน้อยมาทำปู้ดป้าดแล้วไงที่หน้าฉันนี่
‎- รีบโบกปู๊ดเข้า เพื่อแผ่นดินเรา ‎- ปู๊ดเหรอ
‎ครับ ปู๊ดครับ ใต้เท้า
‎อิลดูเช่ ท่านผู้นำ ‎ตดเหม็นเล่นได้ขำๆ
‎ก็แคะขี้มูกกินไป ‎กินของผมด้วยก็ได้
‎ปู๊ด! ปู๊ด!
‎ดั่งกับถุงใส่ขี้ สุดเสรีเหนืออื่นใด
‎ตดดังป้าดใหญ่ ‎ป้าดใหญ่ในห้องน้ำของผู้ชาย
‎แกมันปู๊ด
‎เราแจ่มใส
‎กินอึสิ ไอ้เด็กโข่ง ‎กินอึสิ เรามีชัย
‎หุ่นตัวนี้เราไม่ชอบ
‎ยิงมัน
‎แล้วเผาทิ้งให้หมด
‎อ้าว หวัดดีฮะ ผมเอง
‎มันมาอีกแล้ว
‎ผมตายไม่ได้
‎เรารู้
‎ผมตายไม่ได้
‎ผมตายไม่ได้!
‎ประตูอยู่ทางนั้น
‎เหลือเชื่อไหมล่ะฮะ
‎ผมรอดจากสงคราม รอดกระสุนปืน รอดจากไฟ
‎ผมเคยโดนรถชนด้วย
‎ผมตายได้หลายๆ รอบเลย!
‎ผมเป็นเด็กที่โชคดีที่สุดในโลก
‎เรากลับมองว่า ‎เจ้าต้องแบกรับภาระหนักหนา
‎หา ภาระอะไร
‎เปล่าสักหน่อย
‎นั่นเป็นคำที่ไม่ควรพูดกับเด็กเลย
‎ชีวิตจะนำมาซึ่งความทุกข์
‎ชีวิตไร้ที่สิ้นสุดก็แปลว่าทุกข์ไม่สิ้นสุดเช่นกัน
‎อ๋อ มันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นหรอก
‎คือทุกครั้งผมก็สะบักสะบอม
‎แต่ทันทีที่กลับไปได้ ผมจะกลับบ้านไปหาพ่อ
‎อ้อ พิน็อกคิโอ แต่ถ้าจะไม่ได้เจอพ่ออีกเลยล่ะ
‎ต้องเจออยู่แล้ว
‎ทำไมถึงจะไม่เจอ
‎แม้เจ้าจะมีชีวิตเป็นอมตะ
‎เพื่อนๆ ของเจ้า ‎และคนที่เจ้ารักไม่ได้มีชีวิตแบบนั้น
‎ทุกจังหวะชีวิตที่ได้ใช้กับพวกเขา ‎อาจเป็นโอกาสสุดท้าย
‎เจ้าไม่มีทางรู้ว่าได้อยู่กับใครนานแค่ไหน ‎จนกระทั่งเขาจากไป
‎เอ๊ะ ผมไม่เข้าใจ
‎อธิบายอีกได้ไหม
‎นะฮะ อย่าเพิ่งสิ
‎นึกแล้วเชียว แกคืนชีพได้
‎หวัดดี แคนเดิลวิค
‎พวกเราส่วนใหญ่มีเพียงชีวิตเดียว ‎ที่จะมอบให้ปิตุภูมิ แต่แกน่ะ
‎แกไร้ขีดจำกัด!
‎- ผมเหรอ ‎- ใช่สิ
‎แก
‎ทำตามคำสั่งฉัน หัดเชื่อฟังคำสั่ง ‎แล้วแกจะได้เป็นสุดยอดทหารของเรา
‎แต่พ่อผม…
‎แกจะได้กลับบ้านอย่างวีรบุรุษ
‎ไม่ว่าพ่อคนไหนก็ภูมิใจที่มีลูกชายแบบนั้น
‎ถึงแล้ว
‎ว้าว
‎นี่มันอะไรกันเนี่ย
‎โครงการทหารสำหรับยุวชนรักชาติชั้นสูง
‎- ชั้นสูงคืออะไร ‎- คือพวกเรา
‎เราจะได้เรียนเป็นทหารชั้นสูง
‎เรียน เหมือนโรงเรียนเหรอ
‎เรียนอ่านเรียนเขียน ‎เรียนตารางสุดคุณอะไรนั่นใช่ไหม
‎นายตลกดีนะ
‎ฟังให้ดี
‎ได้รับรายงานว่ามีเครื่องบินข้าศึกอยู่แถวนี้
‎แต่เราจะทำการฝึกรบต่อในวันพรุ่งนี้
‎มีใครกลัวข้าศึกหรือไม่
‎- อ่าฮะ ‎- ไม่กลัวครับ
‎อึ๊อือ
‎ดี
‎ทุกคนอาจยังเด็ก แต่ใจแกร่งเป็นชายเต็มตัว
‎พรุ่งนี้ทุกคนจะได้ฝึก ‎เพื่อความเกรียงไกรของอิตาลี!
‎พรุ่งนี้ทุกคนจะได้ทำให้ปิตุภูมิภาคภูมิใจ
‎พิน็อกคิโอ
‎ว่าไง
‎นายว่าพ่อฉันหมายความว่ายังไง ‎ตอนพูดถึงเครื่องบิน
‎ไม่รู้เหมือนกัน
‎ฉันยังไม่ค่อยเข้าใจเลยว่าเรามาทำอะไรกันที่นี่
‎เรากำลังเตรียมตัวเป็นทหาร เตรียมไปรบ
‎แต่พ่อฉันบอกว่าสงครามเป็นเรื่องไม่ดี
‎เพราะเขาขี้ขลาดน่ะสิ
‎ขี้ขลาดเหรอ พ่อฉันเนี่ยนะ
‎ก็เขากลัวสงครามใช่ไหมล่ะ
‎พ่อฉันบอกว่าถ้าใครกลัว ‎ที่จะสละชีพเพื่อชาติ เขาคนนั้นก็อ่อนแอ
‎เป็นคนขี้ขลาด
‎นายกลัวรึเปล่า
‎ฉันไม่กลัวเลย
‎งั้นฉันก็ไม่กลัว พ่อก็ไม่กลัว
‎- ฉันชอบสงคราม ‎- ฉันชอบมากกว่า
‎ฉันชอบตลอดเวลา ชอบทุกวันทุกเมื่อเลยด้วย
‎ฉันก็ชอบ
‎อ้อ เดี๋ยวก็จะได้เห็นกันใช่ไหมล่ะ
‎ฉันจะทำให้พ่อเห็นว่าฉันไม่ขี้ขลาด
‎จะทำให้พ่อชอบฉันให้ได้
‎คือว่า พ่อทุกคนก็รักลูกนะ แต่…
‎บางครั้งคนเป็นพ่อก็รู้สึกสิ้นหวังเหมือนใครต่อใคร
‎แล้วเขาก็จะพูดอะไรๆ ออกมา ‎โดยคิดว่าตอนนั้นตัวเองรู้สึกอย่างนั้น
‎แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็จะเรียนรู้ว่า ‎เขาไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆ เลย
‎เขาอาจจะเรียกเราด้วยคำน่าเกลียด ‎แบบเป็น "ภาระ" หรือ "ขี้ขลาด"
‎แต่ลึกๆ แล้ว
‎เขาก็รักเรา
‎นายกลัวไหม
‎กลัวตายน่ะ
‎ฉันเหรอ ไม่กลัว
‎ฉันเคยตายไปแล้วสองสามครั้ง
‎ก็ไม่เลวนะ
‎มีกระต่าย มีเล่นไพ่ แล้วก็มีทรายเยอะมาก
‎ทรายสีน้ำเงิน
‎นายพิลึกชะมัดเลย
‎ไม่พิลึกกว่านายหรอก
‎ฉันดีใจที่มีนายอยู่ด้วย
‎เหมือนกัน
‎และเช่นเดียวกับจักรวรรดิยิ่งใหญ่ทุกแห่ง
‎ชะตาของอิตาลีจะต้องปลุกปั้น
‎จากกำลังวังชาของยุวชน
‎วันนี้ ทุกคนจะได้ลิ้มรสชาติสงครามเป็นครั้งแรก
‎จะต้องแยกเป็นสองทีม
‎ตรงกลางสนามรบนั้นมีหอคอย
‎ทีมแรกที่สามารถชักธง ‎ขึ้นยอดหอคอยนั้นได้ถือว่าชนะ
‎อย่าลืม
‎ไม่ว่าอีกทีมจะเป็นใคร
‎พวกเขาคือศัตรู
‎ผู้ที่เก่งที่สุดจงชนะ
‎จงคว้าชัยชนะให้ทีม ‎และสร้างเกียรติยศให้เราทุกคน
‎ปืนไรเฟิลพวกนี้ใส่สีเอาไว้
‎ระเบิดก็ใส่กระดาษสี
‎เล็งเป้าหมายเลย เด็กๆ
‎เพื่ออิตาเลีย!
‎อ้าว!
‎ระวังหน่อยสิ
‎รอด้วย
‎มาเร็วพวกเรา ไปกันเลย
‎- ไปเลย ‎- บุก
‎ระวังนะ
‎เร็วอีก ตามฉันมา
‎รับไป
‎มาอยู่ตรงนี้ทั้งสองคน ทำไม
‎ชนะกันทั้งคู่ครับ คุณพ่อ
‎อ้อ งั้นรึ
‎ทำไมถึงสรุปได้แบบนั้น ขอถามหน่อย
‎เราเสมอกัน
‎เราทั้งคู่ปีนได้เร็วมาก
‎ก็ตามนั้น
‎แคนเดิลวิค
‎ยิงเจ้าหุ่นนั่นเสีย
‎แต่ พ่อครับ…
‎นี่ปืนจริง
‎ชิงเกียรติยศมา!
‎ยิงเจ้าหุ่นนั่น
‎เข้าประจำที่บนแนวรั้ว
‎ปกป้องศูนย์
‎เพื่ออิตาลี!
‎เราโดนโจมตีแล้ว
‎บอกว่าให้ยิงเจ้าหุ่นนั่น
‎ไม่! ผมจะไม่ยอมให้พ่อทำแบบนี้
‎พ่อครับ ทั้งชีวิตผมได้แต่พยายามเอาใจพ่อ
‎แต่ทำยังไงก็ไม่เคยพอ
‎พ่อพูดถูก
‎ผมผอม อ่อนแอ บอบบางเหมือนกับไส้เทียนไข
‎กลัวอยู่ตลอดเวลา
‎แต่ต่อให้ในใจจะกลัวมากแค่ไหน ‎ผมก็กล้าขัดคำสั่งพ่อ
‎แค่นั้นทำได้
‎ผมไม่กลัวที่จะขัดคำสั่ง แล้วพ่อล่ะ
‎ไอ้เด็กขี้ขลาดตาขาว!
‎ใช่ แกมันอ่อนแอ
‎แกไม่ใช่ลูกฉันแล้ว!
‎แคนเดิลวิค
‎เจ้าหุ่นกระบอก
‎ยืนขึ้น
‎ถึงเวลาบทเรียนสุดท้าย
‎ทีนี้
‎แกจะได้รู้ซึ้งว่าการรับใช้ปิตุภูมิจริงๆ เป็นยังไง
‎พิน็อกคิโอ!
‎สวัสดีจ้ะ เด็กน้อยจอมกบฏ
‎ในที่สุดก็หาจนเจอ
‎ฉันหมดสิ้นทุกอย่าง
‎ทีนี้ถึงตาแกแล้ว
‎แคนเดิลวิค!
‎สวัสดี ดาวเด่นของฉัน
‎ไม่นะ แคนเดิลวิคอยู่ไหน
‎สแปซซาทูร่า ขอร้อง ช่วยหน่อย!
‎ฉันเป็นโลกทั้งใบของมัน ไอ้ลิงน่าสังเวช
‎ฉันยกโทษให้มันแล้ว
‎แต่แก! แกทำลายทุกอย่างป่นปี้
‎เอาคบเพลิงมา สแปซซาทูร่า
‎สแปซซาทูร่า!
‎เอามานี่ ไอ้ลิงเรื้อน!
‎ปล่อยผมนะ
‎สัญญาของเราไม่มีความหมายเลยเหรอ
‎ฉันจะทำส่วนของฉัน
‎ส่วนแกต้องมอดไหม้ไป
‎เจิดจ้า!
‎เหมือนดาวไงล่ะ
‎ร้อนจัง!
‎ร้อนกว่าช็อกโกแลตอีก
‎ช่วยด้วย!
‎ช่วยด้วยฮะ
‎ช่วยด้วย!
‎แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง
‎ปันใจให้หุ่นชักใยเนี่ยนะ
‎ไอ้ตัวผิดธรรมชาติน่ารังเกียจ
‎ฉันจะไม่ยอมให้ทรยศกันอีก
‎สแปซซาทูร่า!
‎สแปซซาทูร่า
‎ฉันจะได้เจอพ่ออีกไหม
‎ดูนั่น เกาะ
‎จ้วงเร็ว!
‎เพียงเจ้ามองพ่อสักครั้งวันนี้
‎ใจคลายหายเศร้าทันใด
‎พ่อฮะ พ่อฮะ!
‎เพียงเจ้ากอดพ่อเอาไว้โดยพลัน
‎ก็เหมือนเติมเต็มในใจ
‎ในใจ…
‎พ่อฮะ!
‎พ่อยังไม่ตาย
‎พิน็อกคิโอ
‎พิน็อกคิโอของพ่อ
‎ยิ่งรักยิ่งเจ็บ
‎ไม่เป็นไรหรอกนะพ่อ
‎เดี๋ยวพอพ่อรู้สึกดีขึ้นแล้ว ‎เราจะกลับบ้านกันนะ
‎ไม่ได้ พิน็อกคิโอ ไม่
‎ไม่มีทางหนีจากเจ้าสัตว์ประหลาดน่ากลัวนี่
‎มันขึ้นผิวน้ำมารับไออุ่นจากแดดทุกๆ สิบปีได้มั้ง
‎อีกไม่นานมันจะดำกลับไป
‎ในห้วงมหาสมุทรมืดมิดเยือกเย็น ‎ซึ่งมันอาศัยอยู่และ…
‎จะลากเราลงไปด้วย
‎โอ้แม่เจ้า ใช่เลย!
‎ตามผมมา!
‎ตามไปเหรอ ไปไหน
‎ขึ้นไปยังประภาคารแห่งอิสรภาพ
‎ช่องพ่นลม! เราปีนออกทางนั้นได้
‎แต่ยังไงก็ไปไม่ถึง มันไกลเกินไป
‎พิน็อกคิโอช่วยได้
‎พิน็อกคิโอ ฟังนะ
‎ฟังนะ โอเค เราต้องปีน…
‎มีอะไร พิน็อกคิโอ
‎โอ๊ย พ่อ ผมเกลียดพ่อ
‎อะไรนะ พูดอะไร…
‎เกลียดนายด้วย สแปซซาทูร่า ‎คุณอีก เซบาสเตียน เจ. จิ้งหรีด!
‎เข้าใจแล้ว ให้แค่ครั้งเดียวนะ โกหกเลยลูก
‎ต้องอย่างนั้น โกหกไปเลย
‎ผมชื่อพานูชชิโอ
‎เอาอีก พิน็อกคิโอ
‎ผมชอบกลิ่นหัวหอม
‎ผมชอบ… ชอบสงคราม
‎ผมอยากติดอยู่ตรงนี้ตลอดไปชั่วกาลนาน
‎ดีมาก!
‎ปีนมาเลย ทุกคนปีนมาเร็ว
‎เร็วเข้า มาเลย
‎ทำอะไร…
‎นิ่งๆ สิ โอ๊ย!
‎โอ๊ยชีวิต โอ๊ยตาย
‎โห จับไว้ดีๆ
‎นั่นแหละ!
‎อย่าก้มมองนะ พิน็อกคิโอ
‎มองพ่อสิ
‎มองพ่อเอาไว้
‎มันจะจามแล้ว เร็วเข้า!
‎ไม่นะ
‎พ่ออยู่นี่ลูก
‎อดทนไว้นะลูก
‎ช่วยด้วย!
‎ไม่นะ พิน็อกคิโอ
‎พ่อฮะ!
‎พ่อ!
‎มันจะมาฮุบเราแล้ว หนีเร็ว!
‎เร็วเข้า สแปซซาทูร่า นายทำได้
‎เร็วเร้ว สแปซซาทูร่า!
‎อึดไว้!
‎ไม่นะ อย่าเพิ่งสิ
‎ส่งผมกลับไปเดี๋ยวนี้เลยครับ
‎ผมต้องกลับไปช่วยพ่อ
‎เจ้ารู้กฎดี พิน็อกคิโอ
‎ทรายต้องหล่นทั้งหมด เจ้าจึงจะกลับไปได้
‎ไม่มีเวลาแล้ว พ่อกำลังจะตาย
‎กฎต้องเป็นกฎ
‎ถ้าเราทำลายกฎ
‎จะมีผลกระทบร้ายแรง
‎หากเจ้ากลับไปตอนนี้ เร็วเกินไป
‎เจ้าจะกลายเป็นมนุษย์
‎เจ้าอาจช่วยเจ็ปเพ็ตโตได้
‎แต่เจ้าจะตาย พิน็อกคิโอ
‎นี่จะเป็นชีวิตสุดท้ายของเจ้า
‎ผมไม่สน!
‎ส่งผมกลับไป!
‎ทำสิ
‎ข้าทำไม่ได้ เจ้าเด็กร่างไม้
‎ทำลายกฎสิ ทำเลย
‎ถ้าเจ้ามั่นใจ
‎ไปหาพ่อของเจ้าเสีย เด็กน้อย
‎และใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด
‎รอดแล้ว!
‎ไม่อยากจะเชื่อ
‎พิน็อกคิโอ
‎ลูกพ่อ
‎ฟื้นสิ พิน็อกคิโอ
‎เหมือนครั้งที่แล้วไง
‎ลุกขึ้น
‎ลูกไม่เป็นไร ลูก…
‎ลูกอยู่นี่แล้ว
‎ลูกรักของพ่อ
‎ไม่เห็นพ่อเหรอ
‎ลูกยังมีชีวิตอยู่
‎ลูกเป็นอิสระแล้ว พ่อ…
‎พ่อต้องการลูก
‎ลูกพ่อ
‎นายช่างเจ็ปเพ็ตโต
‎ข้าเพียงอยากนำความสุขมาให้เจ้า
‎ท่านทำแล้ว
‎ท่านนำความสุขมาให้ผมจริงๆ
‎เป็นความสุขที่ขื่นขมเหลือเกิน
‎ขอร้องเถอะครับ คืนลูกให้ผม
‎เขากลายเป็นเด็กจริงๆ เพื่อจะช่วยเจ้า
‎เด็กจริงๆ ฟื้นคืนชีพไม่ได้
‎เรื่องนั้นผมรู้ดี
‎ผมรู้! แต่…
‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎ในโลกนี้ ทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น ‎ลืมแล้วเหรอ
‎และเด็กนี้ได้ทุ่มเททำ…
‎ทำทุกอย่างเท่าที่เขาจะทำได้
‎ท่านบอกว่าถ้าผมทำหน้าที่ ‎สอนให้พิน็อกคิโอเป็นเด็กดี
‎แนะแนวทางให้เขาทำสิ่งที่ถูกต้อง ‎ท่านจะให้ผมขอพรได้หนึ่งข้อ
‎ข้าพูดไว้จริง
‎แล้วเจ้าทำหน้าที่สำเร็จหรือไม่
‎โอเค! ก็ได้
‎ผมอาจไม่ได้เก่งเลิศเลอ ‎อาจจะพลาดไปบ้าง หรือพลาดเยอะเลย
‎แต่ผมก็พยายามสุดใจ ‎แล้วนั่นก็ดีที่สุดเท่าที่ใครจะทำได้แล้ว
‎พิน็อกคิโอสอนผมเอาไว้
‎คือผมสอนเขานั่นแหละ ‎แต่เขาเอากลับมาสอนผม
‎แล้วเพราะอะไรรู้ไหม ก็เพราะว่า…
‎เพราะเขาเป็นเด็กดี
‎ถ้าอย่างนั้น เจ้าจิ้งหรีดผู้สูงส่ง
‎จงเลือกพรของเจ้าให้ดี
‎โอ๊ย กล้วยหักมุก!
‎ผมก็ต้องอยากให้เขาฟื้นคืนชีพน่ะสิ
‎ตกลงตามนั้น
‎เจ้าเด็กชายร่างทำจากไม้สน
‎จงตื่นขึ้นพร้อมดวงตะวัน
‎และก้าวดำเนินไปบนโลก
‎จงเป็นลูกชายของเขา
‎เติมคืนวันของเขาด้วยแสงสว่าง
‎เพื่อให้เขาไม่อ้างว้างต่อไป
‎พิน็อกคิโอ
‎ลูกพ่อ
‎พ่อเคยพยายามบังคับลูกให้เป็นคนอื่น
‎ต่อไปอย่าได้เป็นคาร์โลหรือใครคนอื่นเลย
‎เป็นตัวของลูกเองอย่างนี้น่ะดีแล้ว
‎พ่อ…
‎พ่อรักลูกนะ
‎รักอย่างที่ลูกเป็น
‎งั้นผมก็จะเป็นพิน็อกคิโอ
‎แล้วพ่อก็จะเป็นพ่อของผม
‎แค่นั้นได้ไหมฮะ
‎ได้สิลูก
‎ชีวิตเป็นพรอันแสนประเสริฐ
‎จากนั้นเราก็ใช้ชีวิตกันเรื่อยมา
‎รุกฆาต!
‎เราไม่เคยได้เจอเทพยดาป่าอีก
‎เจ็ปเพ็ตโตแก่ชราลง
‎พิน็อกคิโอยังคงเดิม
‎และเมื่อถึงเวลา เจ็ปเพ็ตโตก็จากไป
‎เช้าวันหนึ่งในฤดูหนาว ‎พิน็อกคิโอพบร่างผมที่ริมหน้าต่าง
‎ผมแน่นิ่งไม่ขยับแล้ว
‎เขาจึงนำร่างผมใส่กลักไม้ขีด
‎จนบัดนี้เขาก็ยังพกผมไปไหนมาไหน
‎ในหัวใจของเขา
‎(ดาวเด่นแห่งเวที) ‎(สแปซ)
‎เขาออกไปผจญภัยในโลกกว้าง
‎และผมเชื่อว่าโลกนี้ก็เปิดใจรับเขา
‎ผมไม่ได้ยินข่าวคราวของเขามาพักใหญ่แล้ว
‎สุดท้ายเขาตายหรือไม่
‎คงอย่างนั้นมั้ง
‎และนั่นอาจทำให้เขาเป็นเด็กจริงๆ
‎อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
‎แล้วพวกเราก็จากไป
‎(พิน็อกคิโอ หุ่นน้อยผจญภัย ‎โดยกีเยร์โม เดล โตโร)
‎ตกลงจะพล่ามหรือจะเล่นเสียที
‎ขอโทษนะ
‎บังเอิญเล่าเรื่องชีวิตตัวเองอยู่
‎ก็เป็นชีวิตที่ดี
‎เออ ก็ดีพอ
‎จัดมาเลย!
‎พ่อของฉันชอบกล่าวเอาไว้
‎"จงรีบลุกขึ้นตื่นให้ไว
‎เพราะว่าน้ำค้างใสกินง่ายกว่า"
‎พ่อของฉันชอบกล่าวเอาไว้ ‎"รักษาใจลบเลือนรอยน้ำตา
‎ไม่ต้องคิดวนกับความหวัง
‎ว่าพรุ่งนี้จะเจิดจ้า"
‎ต้องมองให้เป็นไว้
‎ต้องมองให้เข้าใจ
‎แค่ดาวที่หล่นร่วง ร่วง ร่วง ‎สู้ความมืดอย่างไร
‎ต้องมองให้เข้าใจ ‎ไม่ว่าทำอะไร
‎เงามืดดึงเธอร่วง ร่วง ร่วง
‎ลบแสงจนมืดมัว เมื่อเธอไต่ขึ้นไป
‎ชีวิตคนเรามันซน ‎และชอบวกวนแกล้งลวง
‎และบางวันก็หันและเห ‎เซถลาหรือคว่ำคะมำร่วง ร่วง ร่วง
‎ไม่ยากจะแก้ไข
‎แค่สู้ให้สุดใจ
‎วันไหนที่ใจหล่นร่วงขึ้นมา ‎อ้าแขนต้อนรับวันพรุ่งนี้
‎ที่มาหา
‎แค่เพลงล่องลอยอยู่ในสายลม
‎สิ่งเล็กสิ่งน้อยแบ่งปันชื่นชม
‎มองดูลำแสง ฝูงนกที่เริงร่า
‎ลองปีนขึ้นสูงแค่รวบรวมความกล้า
‎อ้าแขนเปิดไว้ให้พรุ่งนี้ที่ดีกว่า
‎ที่ดีกว่า
‎ต้องมองให้เป็นไว้
‎ต้องมองให้เข้าใจ
‎แค่ปล่อยให้ใจร้อง ร้อง ร้อง
‎ค่ำคืนอันสดใส
‎ต้องมองให้เข้าใจ
‎ไม่ว่าทำอะไร
‎ดนตรีมันดังก้อง ก้อง ก้อง
‎ลอยล่องไปกับวง จงลุกขึ้นเต้นไว
‎ไม่ยากจะแก้ไข
‎แค่สู้ให้สุดใจ
‎วันไหนที่ใจหล่นร่วงขึ้นมา
‎อ้าแขนต้อนรับวันพรุ่งนี้ที่ดีกว่า
‎ที่ดีกว่า
‎สีน้ำระบายทิวทัศน์
‎ป้ายสีม่วงครามบนฟ้า
‎ลายเส้นสายน้ำที่ชื่นฉ่ำ
‎บรรเลงเสียงแมนโดลิน
‎เสียงหวานนุ่มนวลหนักหนา
‎นี่แหละคือเรื่องเล็กน้อยที่ล้ำค่า
‎ต้องมองให้เป็นไว้
‎ต้องมองให้เข้าใจ
‎แค่ปล่อยให้ใจร้อง ร้อง ร้อง
‎ค่ำคืนอันสดใส
‎ต้องมองให้เข้าใจ ‎ไม่ว่าทำอะไร
‎ระฆังมันดังก้อง ก้อง ก้อง
‎หัวเราะในสายลม นั่นว่าวล่องลอยไป
‎ชีวิตคนเราก็ชอบซน ‎และชอบวกวนแกล้งลวง
‎และบางวันก็หันและเห ‎เซถลาหรือคว่ำคะมำร่วง ร่วง ร่วง
‎เธอยังได้แก้ไข
‎ด้วยใจที่สดใส
‎บอกโลกทั้งโลกให้ได้รู้คำ
‎อ้าแขนต้อนรับวันพรุ่งนี้
‎อ้าแขนต้อนรับ
‎อ้าแขนต้อนรับวันพรุ่งนี้
‎ที่มาหา
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
‎(แด่คุณพ่อและคุณแม่ของผม)