Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Maisu Geppettok Pinotxo egin zuenean,
seme bat galdua zuen.
Hau nire garaia baino urte batzuk lehenago izan zen,
baina istorioa ikasi nuen,
eta, orduan, nire istorioa bihurtu zen.
Geppettok Carlo galdu zuen Gerra Handian.
Hamar urte baino ez zeramatzaten elkarrekin.
Baina Carlok agurearen bizitza berarekin eraman izan balu bezala zen.
- Aita! - Bai?
- Asmatu zer ikusi dudan. - Zer?
- Asmatu! - Ideiarik ez.
Hegazkin batzuk!
Hara, benetan? Zein ondo.
- Zer zabiltza egiten oraingoan, aita? - Asmatu!
- Soldadu bat? Azti bat? Sorgin bat? - Ez.
Ez, ikusteko itxaron behar duzu, Carlo!
Gauza onek pazientzia eskatzen dute.
Ez zuten ezer nahi.
Aitaren, Semearen eta Espiritu Santuaren izenean.
Elkarren konpainia besterik ez zuten behar.
Eta sorgin zaharrak triku txikiari ohartarazi zion:
"Ez gezurrik esan,
edo sudurra hazi eta hazi egingo zaizu
sabaia ukitu arte!".
Sudurra haziko zitzaion?
Gezurrak, ene seme, ezagutzera erraz ematen dira,
sudur luzeak bezalakoak direlako:
begi-bistakoak, gezurtiarentzat izan ezik.
Zenbat eta gezur gehiago esan, orduan eta gehiago hazten da!
Abestu amaren abestia, lo egin ahal dezadan. Mesedez, aita?
Ongi da.
Ene seme, ene seme,
nire eguzki distiratsua zara,
nire ilargia…
- Gorago, aita! Gorago! - Nire izarrak…
Nire oskarbi urdin argia,
eta gaur begiratuko bazenit nire bihotza azkar sendatuko litzateke…
Saiatu.
Eta berehala eutsiko bazenit…
Eskerrik asko.
Osorik sentituko nintzateke azkenean,
azkenean…
Zuretzat.
- Niretzat? - Nire gauzarik
gogokoena zara,
ilunabarra, udaberria baino hobea.
Zoriontsu egiten nauzu.
Goiz eta arratsaldez kantarazten didazu.
Dena zara niretzat,
maite zaitut…
Tira, Carlo! Tira!
- Ene seme… - Lan bikaina, Geppetto.
Eskerrik asko.
Nire eguzki distiratsua zara…
Kontuz, Carlo!
Bizitza bat galtzen denean, beste bat hazten da.
Zer moduz hau?
Ez, Carlo.
Perfektua eta osoa izan behar du!
Ikusten duzu?
Honi ezkata batzuk falta zaizkio.
Ene seme,
ene seme,
Nire
eguzki distiratsua zara.
Gabon, aita.
Gabon, seme.
Maite ditut nire oinetako berriak, aita!
Pozten naiz, Carlo.
- Elizara goaz lehenbizi, ezta? - Bai, hala da.
Kaixo, txakurtxo!
- Egun on! - Egun on.
Maisu Geppetto, gurutzea gaur amaituko duzu?
Saiatuko gara.
- Andereñoak. - Perfekzionista hutsa.
Italiar eredugarria.
Eta aita paregabea.
Carlo, bai oinetako politak. Harrapatu!
Mila esker, jauna!
- Egun on. - Aupa!
Buongiorno, doctore!
Hara, Carlo.
Geppetto.
Bai…
Itxura ederra du, aita.
Etxera joateko ordua al da jada?
Ia! Emadazu gorri apur bat gehiago, Carlo.
Hara! Ahaztu zait aurkitu dudana erakustea.
Zer da, seme?
Ikusiko duzu.
Tatxan!
Pinaburu perfektua.
Ezkata guztiak ditu oraindik!
Nik neuk landatu eta zuhaitza hazten ikus nezake.
Nire jostailuak zizelkatu nitzake, zuk egiten duzun bezala.
Inoiz izan duzun ideiarik onena izan daiteke, Carlo.
Baietz?
Zer da soinu hori, aita? Hegazkin bat?
Jaso tresneria.
Azkar.
Etxera itzuliko gara su eta zopa bero bat prestatzera.
- Txokolate beroa presta dezakegu? - Jakina.
Gaur txokolate beroaren eguna dirudi, ezta?
Bai, bai. Ongi da.
Aita! Zer da?
Ezer ez. Ziur ez dela ezer…
Itxaron, nire pinaburua!
Geroago esan zen
Geppettoren herritxoa ez zela helburu bat ere,
hegazkin horiek basera itzultzen ari zirela,
eta bonbak askatu besterik ez zutela egin haien lasta arintzeko.
Carlo!
Ez…
Carlo.
Geppetto ez zen bere aldetik sekula aldendu.
Hori izan zen dena.
Lan gutxi egiten zuen, are gutxiago jaten zuen.
Elizako gurutzea amaitu gabe geratu zen.
Urteak igaro ziren.
Munduak aurrera egin zuen…
baina ez Geppettok.
Eta une honetan azaltzen naiz ni.
Idazlea nintzen.
Urte askoz, nire bizitzaren historia paperean islatzeko baldintza aproposak
bilatzen aritu nintzen.
Azkenean,
aurkitu nuen arte.
Nire santutegia.
Nire etxea.
Hemen nire memoriak idatz nitzake. Eta zein bikaina izango liratekeen!
Abokatu baten tximinian bizi izan nintzen, Sardinian;
Adriatikoa nabigatu nuen;
Perugiako negu batean eskultore ospetsu batekin habia egin nuen.
"Nire gaztaroko kilk-larritasunak",
Sebastian J. Txirritak idatzia.
Zurekin egin dut amets, Carlo.
Nirekin hemen zeundela egin dut amets.
Ene seme.
Ene maite.
Berreskuratu ahal bazintut.
Sentitzen dut.
Agurea negarrez ikustea hunkitu egin ninduen.
Ez nintzen hura ikusi zuen bakarra, antza.
Lur honetan egin ditudan ibilaldi ugarietan,
mendi eta basoetan badirela espiritu zahar batzuk ikasi dut.
Giza munduan inoiz edo behin sartzen dira,
baina batzuetan, hala da.
Nirekin nahi zaitut, Carlo.
Hemen bertan.
Nirekin.
Zergatik ez dituzu nire otoitzak entzuten?
Zergatik?
Non geunden?
A, bai. Perug…
Hara, nire antenak!
Berreskuratuko dut.
Carlo egingo dut berriz ere.
Zer… Aizu!
Pinu madarikatu honekin egingo dut!
Ene bada!
Ez!
Izuaren etxea da hau!
Bihar amaituko zaitut.
Bai, bihar.
Ospa!
Aizue! Ospa hemendik. Ospa!
Ospa hemendik.
Ezta pentsatu ere! Nire etxea da! Etxearen bortxatzea da hau. Ospa!
Ospa hemendik. Ospa!
Bai, hori da.
Zurezko mutila.
Eguzkitan jaio eta lurrean ibili zaitez.
Barkatu, lagundu zaitzaket? Hau nire etxea da.
Nor demontre zaren jakin dezaket?
Nor demontre?
Zaindari bat.
Gauza txikiak axola zaizkit,
gauza ahaztuak,
gauza galduak.
Ba ni Sebastian J. Txirrita naiz, etxearen jabea.
Eta zure plan eta azpikeriei buruz jakiteko eskubidea dut,
nire jabetzari buruzkoak badira.
Zurezko mutilaren bihotzean bizi zarenez, beharbada lagundu nazakezu.
Nola?
Hura zainduz,
ona izaten irakatsiz.
Ez naiz irakaslea, andrea. Nobelagilea naiz, kontalaria.
Une honetan nire memoriak idazten ari naiz.
Beno, mundu honetan, ematen dena jasotzen da.
Onar ezazu erantzukizun hau, eta nahia bat emango dizut.
Edozein nahia izan liteke? Bururatzen zaidan edozein nahia?
Nire liburuaren argitaratzea? Ospea? Aberastasuna?
Edozer.
Agian lagundu zaitzaket.
Ahaleginduko naiz, eta hori batek egin dezakeen onena da.
Premisa azkarra, ezta?
Pinuz egindako zurezko mutila.
Pinotxo deituko zaitugu.
Eguzkitan jaio
eta lurrean ibili zaitez.
Emaiozu alaitasuna eta egiozu konpainia bihotza hautsita duen gizagaixo horri.
Izan zaitez bere semea.
Bere egunak argiz bete itzazu, inoiz bakarrik egon ez dadin.
Nor da?
Jakin ezazu
arma bat daramala!
Egun on, aita!
Zer da hau? Zer nolako sorginkeria da hau?
Bizitzea nahi ninduzun. Hori izan da zure eskaria.
Nor zara?
Nire izena Pinotxo da!
Zure semea naiz!
Zu ez zara nire semea! Ez zaitez hurbildu!
Mutilak egia dio, maisu Geppetto!
Labezomorroz beteta dago!
Hara!
Zer da hau?
Nire begiek ikus dezaketen guztia…
Ez, urrundu zaitez!
Guztia berria da niretzat…
Atzera, ez zaitez hurbildu!
Io di lo di li!
- Nola deitzen da? Zein da bere izena? Erloju bat da. Ez ukitu.
- Zertarako da, bere eginkizuna? - Seietan abesten du.
Io di lo di lo, io di lo di lo di li…
Ez!
Io di lo di lo, io di lo di li…
- Nola deitzen da? Zein da bere izena? - Mailu bat da.
- Zertarako da, bere eginkizuna? Kolpatzeko eta xehatzeko balio du.
Maitagarria da! Maitagarria!
Io di lo di lo, io di lo di lo di di!
Guztia berria da niretzat,
niretzat.
Mundua aberatsa da hitz dibertigarrietan.
Hitz horiek kanpaiak bezala entzuten dira:
belarrietan dir-dir,
nire buruan, koru bat bezala durundi.
Nire hitz inozo horiek:
la la la i do, la la la i du!
- Nola deitzen da? Zein da bere izena? - Pixontzi bat.
Zertarako da, bere eginkizuna?
Ba… hara.
Maitagarria da! Maitagarria!
Io di lo di lo, io di lo di lo di li!
Guztia berria da, guztia berria da niretzat.
Io di lo di lo di lo di li…
- Ez. - Io di lo di lo io di lo di lo di li!
Maitagarria da! Maitagarria!
Geratu behar duzu!
Guztia berria da niretzat!
Dibertigarria izan da gero, aita!
Ez zara nire semea!
Zer arazo duzu?
Aita?
Sentitzen dut.
Nik…
Gera zaitez hemen, eta ez zaitez atera.
Elizara joateko ordua da.
- Elizara? Nik ere joan nahi dut. - Gera zaitez.
- Eliza! - Ulertu al duzu?
Eliza!
Ez, hemen geratzeko esan dizu.
- Elizara noa! - Ez, mesedez. Geratu!
Zure aitari obeditu behar diozu.
Obeditu?
Esaten dizutena egitea.
Baina ez dut obeditu egin nahi!
Beno,
ahalegindu behar duzu, eta hori batek egin dezakeen onena da.
Nire aitak…
Elizara noa!
Aupa!
SINESTEA, OBEDITZEA, BORROKATZEA
Bale, agur!
Ui!
Aita, begira horri!
Zer da?
Aita!
Hitz egiten du!
Aita, hemen nago!
Pinotxo.
Ni naiz!
Elizara etorri naiz.
Deabru bat da.
Sorginkeria!
Gaiztotxo!
Pinotxo.
Ez, mesedez!
Txotxongiloa da!
Entretenimendurako.
Txotxongiloa bada, non ditu hariak?
Egia da. Nork kontrolatzen zaitu, zurezko mutila?
Ba jakina, nik kontrolatzen dut.
Eta nork kontrolatzen zaitu zu?
Inork ez die Podestarrei horrela hitz egiten.
Txotxongilo bat besterik ez da!
Ez, ez naiz txotxongiloa. Hezur eta haragizkoa naiz!
Benetako mutila naiz!
- Deabrua! - Munstroa!
Izaki nazkagarria da.
- Deabruaren lana da hau! - Nahikoa da!
Hau Jainkoaren etxea da.
Mozkor inozoa!
Gauza hau zizelkatu duzu
gure Kristo hainbeste urtetan zintzilik utzi duzun bitartean?
Eraman ezazu gauza fedegabe hori. Eraman ezazu behingoz!
Bai, Aita.
- Hau lotsa, Geppetto! - Sutara!
- Barkatu. - Txikitu ezazu!
- Barkatu, dena konponduko da. - Ospa hemendik!
- Geppetto madarikatua! - Jainkoak zigortuko du!
Ospa!
- Ez mugitu, mesedez. - Kaixo!
Carlok ez zuen inoiz horrela jokatu.
Zergatik hazi zait sudurra horrela, aita?
Gezurra esan duzulako, Pinotxo.
Gezurrak zure sudurra bezain erraz ikus daitezkeelako, eta…
Zenbat eta gezur gehiago esan, orduan eta gehiago hazten delako.
Horregatik?
Ba… Bai, horregatik.
- Hor duzue. - Txokolatea.
Eskerrik asko, Geppetto. Eskertzen dizugu zure abegi ona.
Metxa, sutondoan eser zaitez.
Gaur elizan izandako gertakariari buruz hitz egiteko gaude hemen.
Herria zure sorkuntzarekin izutu egin da.
Podestar bat naizenez,
zure txotxongiloa ez dela mehatxu bat ziurtatu behar dut.
Ez, ez da hori.
Hara! Hori…
txokolate beroa al da?
Txotxongilo bat zara! Ez duzu inoiz ezer jan!
Jakina, horregatik nago hain gose!
Goseak akabatzen nago, aita. Goseak akabatzen nago!
Ez da hala!
Zoaz sutondoan esertzera, gure gonbidatuekin hitz egin dezadan.
Ez dut nahi! Txokolate beroa nahi dut!
- Mesedez, aita! Mesedez! - Beno, beno. Lasai.
Hor duzu.
Zein ondo, eskerrik asko!
Bai, Pinotxo. Zoaz oinak sutondoan berotzera.
Obeditu zure aitari.
Bai, aitari obedituko diot txokolatea ematen badit.
Zein ondo, zein ondo, zein ondo!
Mutil maitagarria da.
Podestak herriaren ongizate morala zaintzen du, ulertzen?
Ezin da bere autoritatea zalantzan jarri…
Hala da! Inork ez dit iseka egingo!
Nahi duzuena egingo dut. Nire hitza duzue.
Eta zurezko mutila?
Ez duzu herrian libre utziko, ezta?
Ene, ez. Giltzapetu egingo dut!
Hemen bertan, etxean.
Ez naute giltzapetuko.
Leihoak hautsi eta ihes egingo dut.
Mutil anormal honek ez du diziplinarik.
Baina indartsua dirudi, sendoa, pinu italiar on batez egina.
Pinu italiar on batez egina, bai.
Ez da perfektua, baina asmo onak ditu.
Aizu, saia zaitez sutara hurbiltzen hotza astintzeko.
Seme, zatoz hona.
Hara nire mutila, Metxa.
Bai.
Gazte faxisten adibide ona.
Harro eta ausart,
bere aita bezain gizon.
Hortz ezin hobeak ditu, horitasun-arrastorik gabekoak.
Aita? Aita!
Oinak bero sentitzen ditut, txokolatea bezala.
Begira!
Zer!?
Sua! Nire etxea sutan dago!
Bai, begira denok!
Begira, sutan nago!
Aupa!
Begira zer egin duzun, aita. Oinetako argi polita hondatu didazu.
Hau da diziplinarik gabeko jarrera batek dakarrena.
Haur hau eskolara bidali behar duzu.
Eskolara, Pinotxo?
Bai, bihar bertan.
Eskola.
A zer eguna.
Oherako ordua.
Aita, nire hankak gustatzen zitzaizkidan. Suz beteak gustatzen zitzaizkidan.
Pinotxo, lo egiten baduzu,
hanka berri pare bat egingo dizut goizean.
Aurrekoak bezalakoak?
Aurrekoak baino hobeak.
Hobeak? Txirrita hankak izan ditzaket? Lau hanka egingo dizkidazu?
Ez, bi bakarrik.
Bi nahikoak izango dira.
Gabon, aita.
Gabon, ene…
Gabon, Pinotxo.
Sebastian?
Bai, Pinotxo?
Nor da Carlo?
Carlo mutil bat zen.
Geppettok duela urte asko galdu zuen.
Non jarri zuen?
Nola galdu daiteke pertsona bat?
Hil egin zela esan nahi du, Pinotxo.
Jada ez da bizi.
Hori txarra da?
Bai, zama handia da aita batentzat hain seme gaztea galtzea.
Zer da zama bat?
Kargatu beharreko gauza mingarri bat da.
Min handia ematen badizu ere.
Gau hartan, asko idatzi nuen.
Esateko gauza asko nituen.
Ez nire bizitzari buruz, aldatzeko, aita eta seme inperfektuei buruz baizik;
eta galerari buruz, maitasunari buruz.
Gau hartan behintzat, zorionez, guztiok axolagabe izan ginen.
Arrazoi zenuen, aita!
Hanka hauek aurrekoak baino askoz hobeak dira!
Begira, alderantziz ibili naiteke.
Aurrera salto egin dezaket!
Lehen, ezin nuen hau egin.
Hara, aita! Ikusi al duzu?
Ni bezalakoa dirudi.
Zer da hori?
Pinotxo! Tira, azkar ibili.
Zein ondo, zein ondo, zein ondo! Maite ditut nire hanka berriak, aita.
Jaialdira joan gaitezke?
Beharbada, Pinotxo.
Baina orain, lana dugu egiteko.
Lana? Maite dut lana!
Aita, zer da lana?
Pinotxo, mesedez. Galdera gehiagorik ez.
Tximino inozoa.
EZ ERAGOTZI
Banoa!
Zer da? Zer zabiltza hemen egiten?
Jendea kartelekin erakartzeko eskatu dizut.
Jaialdi hau pikutara joaten ari da!
Ez al zara ohartzen zein delikatua den gure egoera?
Zer?
Txotxongilo bizia? Erabat ziur zaude?
Honek gure ospea handitu lezake berriro!
Honek berriro errege egin gaitzake!
Errege izan ginen behin.
Bigarrenez izan gintezke?
Esnetan bainatzen ginen, diamanteen truke jolasten genuen ere,
behin, baina bigarrenez nahi genuke!
Nire ikuskizunak, iman batek bezala, publikoa erakartzen zuen.
Axerioren koroak denak liluratzen zituen.
Orain, haurrek,
baita ezkonduek ere,
nahiago dute Garbo, Gardel, Valentino,
La voce di Caruso,
jazza irratian.
Errege izan zineten behin.
Bai onak garai haiek!
Gaueko zaldunak izan zineten, loriaz eta boterez beteak, behin.
Bigarrenez izan nahi genuke!
- Sinetsi ezazu! - Errege izan ginen behin.
Sinetsi nazazu!
Jaitsi ezazu orain.
Gehiago, horrela.
Apur bat gehiago. Geldi hor.
Horrelaxe.
Oso ondo, gazte. Oso ondo.
Aita, ulertzen ez dudan zerbait dago.
Zer da, Pinotxo?
Guztiok gustuko dute.
Nor?
Hura.
Guztiok abesten ari zitzaizkion.
Hura ere zurez eginda dago.
Zergatik gustuko dute, baina ez ni?
Zatoz, Pinotxo.
Jendea ezagutzen ez duenaren beldur da,
baina ezagutuko zaituzte azkenik, eta gustatuko diezu, eta horretarako…
Eskolarako prest zaude?
Hala bada, eman behar dizudan zerbait dut.
Tatxan!
Maite dut, aita!
Maite dut!
Zer da?
Eskolarako liburua da.
Eskolarako liburu oso berezi bat,
mutil berezi batena izan zena.
Carlo, galdu zenuen mutila?
Mutil ona zen, aita?
Bai, oso.
Eta asko maite zenuen?
Bai, asko.
Asko… maite dut.
Orduan, Carlo bezalakoa izango naiz!
Zu obeditu eta eskolara joango naiz, eta hoberena izango naiz,
ba… eskolan egiten den edozertan.
Harro egingo zaitut!
Eskolara bidean, eskolara bidean.
Eskolara noa, eskolara noa, eskolara bidean nago.
Benetakoa da.
Amets hau, gauza miragarri hau, benetakoa da!
Babuino ederra eta azkarra zara gero!
Nirea izan behar du.
Eskolara bidean, eskolara bidean, eskolara noa, eskolara noa.
Eskola! Zein ondo, zein ondo, zein ondo!
- Zer ikasten da hemen, Txirrita? - Irakurmena eta idazmena.
Biderkatze-taulak ikasten dira!
Zer dira "biderkotze-taulak"?
Demagun lau erosketa-orga dituzula, bakoitza 27 sagarrez betea.
Bost axola taula horiek. Ez dut sagarrik, beraz, ez dut gezurrik esango!
Matematika besterik ez da.
Laua eta zazpia biderkatu behar dituzu eta… Eta emaitza…
Nahasten ari naiz.
Ez dakit eskola gustuko dudan, Sebastian.
Hara, aurkitu dugu!
Begira, Zarama! Gure miraria da!
- Gure arrakasta! - Aizu, kontuz!
Gure izarra!
Nor? Ni?
Bai, nire izarra!
Axerio naiz, eta zu aukeratu zaitut!
Zatoz jaialdien bizitza dibertigarri eta axolagabe honetan parte hartzera,
nire txotxongilo ikuskizunaren protagonista gisa.
Kasurik ez, Pinotxo!
Eskolara etorriko zinela zin egin zenuen.
Egia da, eskolara etorriko nintzela zin egin nion aitari.
Ikusten? Carloren liburua eman zidan.
Carloren liburua? Bai!
Maisulan klasiko eta kanoniko bat.
Argi dago intelektual bat zarela.
Baina liburuen ikaskuntza ezin da konparatu mundu zabala
eszenatoki loriatsu batetik ikustearekin.
Harrigarria.
Lurreko nazio guztiak ikusteko aukera izango duzu
zure oinetara makurtzen diren bitartean.
Nire oin berriak!
Ez, itxaron!
Eskolara joan behar zara!
Egia, biharko utzi dezakegu?
Tamalez… ez.
Gaur gure jaialdi kakofonikoa
zure inguruak bisitatuko dituen egun bakarra delako,
baina eskolara joan behar baduzu, eskolara joan behar duzu!
Goazen, Zarama!
Norbait aurkitu behar dugu
gure izozkia, krispetak eta txokolate beroa jateko.
- Txokolate beroa? - Ene, ez.
Bai, jakina!
Nahi duzun txokolate bero guztia, baita jolasak ere.
Zein ondo, zein ondo!
Agian ez da ezer gertatzen eskolara apur bat berandu iristen banaiz?
Bai, ez da ezer gertatzen. Inor ez da ohartuko.
Ez entzun gizon horri, Pinotxo!
zken xehetasun batez arduratu behar dugu.
Sinatu hemen, hemen eta hemen. Boligraforik behar duzu?
Ez, Pinotxo! Ez sinatu!
Honela?
Bikain! Izar distiratsu eta itsugarria izango zara.
Zatoz nirekin, gazte!
Ene, hau mina.
Bizitza min jasanezina da.
Maisu Geppetto, jaitsiko zara, mesedez?
Azkenik!
Gure salbatzailea zaharberritua izan da.
Ene, sentitzen dut.
Zure semea ez da eskolara joan gaur.
Ba goizean goiz joan da; nik neuk bidali dut.
Argi dago txotxongiloa nahiko disidentea dela.
Pentsalari independente bat, esango nuke.
- Bai. - Hobe duzu hura zaintzea.
Espero dut bihar zurezko mutila eskolan ikustea.
Bihar? Bai, noski. Bai, jakina.
Ene, jaialdi hau izugarria da.
Krispeta batzuk nahi?
Ezin dut beste mokadu bat jan, Diavolo jauna.
Eskolara joan beharko nukeela uste dut.
Gera zaitez, Pinotxo.
Sentitzen dut itxaronarazi izana, ene txotxongilo txikia.
Ez zait gustatzen txotxongilo deitzen didatenean.
Gazte, txotxongiloak itzelak dira eta!
Itzelak diot! Altxa besoa.
Txotxongiloak oso errespetatuak izan ohi dira.
Baina uste nuen hobe zela normala izatea.
Ene, ez. Jendeak maite ditu txotxongiloak.
Il Diavolo, Columbina, Punchinello.
Jakina, txotxongilo-errege bakarra dago…
Ene, tipo hori ezagutu nahi nuke.
Pinotxo da!
Itxaron, hori ni naiz!
Hain zuzen. Harrigarria zara, miragarria!
Maitatuko zaituzte!
Nortzuk?
Les idiots!
Munduko haur zoragarriak!
Altxa hanka.
Denek goretsiko zaituzte eta zure izenez deituko zaituzte: Pinotxo!
Pinotxo!
Pinotxo, txotxongilo biziduna!
Eta bat, eta bi, eta…
Nire txiklea, nire txiklea,
nire txiklea lehertzen dut.
Garrasi eta negar,
emadazue izozkia eta pastela!
Pinotxo!
Ez.
Carloren liburua!
Zer?
Hemen.
Abesti hori.
Nola jakin dezake abesti hori?
Haizea bezain aske,
zeruan hegan!
Amesgaizto bat bestearen atzetik.
Lehertuz, zulatuz, mastekatuz,
zure semea zoriontsu eginez eta…
dibertituz!
Aupa Pinotxo! Eskerrik asko!
Eskerrik asko!
Gozoki horiek guztiak salgai ditugu hemen.
Eskerrik asko!
Pinotxo? Zer da hau?
Zer zabiltza?
Aita!
Izarra naiz, aita! Izarra!
- Maite naute! Onartzen naute! - Zer diozu…
Nahikoa txorakeria gaurkoz. Eskolara joan behar zenuen.
Eta nola ezagutzen duzu abesti hori?
Tximino hutsala!
Nire izarra!
Non da nire izarra?
Eskerrik asko! Oso atseginak zarete.
Carloren liburua hondatu duzu eta ez zara eskolara joan! Zergatik?
Ondo portatuko zinela esan zenidan.
Carlo.
Bai.
Hala egingo nuen, aita, baina…
Bai, Pinotxo. Baina zer?
Hamar bidelapur zuhaixketatik atera ziren eta…
…zuhaixketatik atera ziren eta liburua eraman zuten.
Tira, ulertzen dut.
Eta zer gertatu zen?
Aizkora bat zuten, eta txokolatea nahi zuten.
Txokolate beroa!
Pinotxo, ez zenidake gezurrik esan behar.
Zure aita naiz!
Baina egia esaten ari naiz!
Zergatik ari zaizu sudurra hazten orduan?
Ez da hala!
Gezurrak, gezurrak eta gezurrak!
Ez nago gezurrik esaten!
Hara zer gertatu zaizun.
Ospa hemendik!
Hau ez da ikuskizun bat!
Bada!
Askatu nire maitea, agure…
kleptomaniako hori!
Ez ukitu!
Nik sortu dut!
Eta nik aurkitu dut!
Ez da zure txotxongiloa, nirea baizik!
- Beharbada… - Ez da inorena!
Aktorea da, nire aktorea.
Emadazu!
Sekula ere ez!
Ai, ene.
Bai dibertigarria, aita!
Ez!
Ez…
Pinotxo.
Bat-batean agertu da!
Ez utzi zure semea kontrolik gabe korrika egiten.
Pinotxo hilda zegoen.
Nabaria zen edozein behatzaile azkarrarentzat.
Baina ezer gutxi nekien heriotza ez zela amaiera.
Joan egin zara.
Bizitzak ihes egin dizu.
Denek negar egingo dute zu hiltzeagatik.
- Entzun duzu hori? - Nor da?
- Hilda zegoela uste nuen. - Hilda dago. Bere paperak ikusi ditut.
- Haragi gehiagorik ez… - Kaixo?
…ezta hezur gehiagorik.
Ez dago tamaltzeko arrazoirik.
Beno ba, non geunden?
- Norena zen tratua? - Nirea, ezta?
Ongi da, lagunok, aurrera.
- Zein zen diru-muga? - Hogei, ergela.
Zerbait duzu hor azpian, ezta?
Agian sei on bat du.
Barregarria zara gero.
Jokatzen ari zaudete?
Eskailera!
Jokatu nahi dut. Mesedez, jokatu dezaket?
Ez al duzu ulertzen heriotza zertan datzan, baboa?
Aspergarria da hor barruan hilda egotea.
Hara, ederra egin duzu.
Zer da hori?
Prozesatzea.
Zoaz nagusiarengana, txikito.
Hortik.
Zoaz nagusia ikustera.
Emadazu bateko ditxoso bat, mesedez!
Kaixo?
Nor zara?
Lehenago hemen egon zarela susmatzen nuen.
Pinotxo naiz. Mutil bat naiz.
Eta hilda nagoela uste dut.
A, bai. Ulertzen dut.
Arima mailegatua duen zurezko mutila.
Nire ahizparen eromena.
Inozo sentimental hori.
Bizitza eman zizun, Pinotxo, bizi behar ez bazenuen ere.
Aulki edo mahai batek ere ez du bizitza merezi.
Ondorioz, ezin zara benetan hil.
Zein ondo, zein ondo!
Hori ona da, ezta?
Beno, honek esan nahi du ez zarela inoiz benetako mutila izango,
Carlo izan zen bezala.
Giza bizitzari balioa eta esanahia ematen dion gauza bakarra
bere laburtasuna da.
Ez zaitez nahastu: hil egingo zara.
Askotan, hain zuzen.
Hau lehenengo aldia besterik ez da.
Baina ez dira benetako heriotzak izango,
itxaronaldiak bakarrik.
Arau batzuk daude,
nire ahizpak errespetatzen ez baditu ere.
Biok hondarra amaitu arte itxaron beharko dugu.
Nirekin geratuko zara gurutzatzen duzun bakoitzean,
dena amaitu arte.
Eta gero, hondarra amaitzen denean?
Une bakoitzean itzuliko zaitut.
Ulertzen dut.
Beno, kasu horretan, zerbait galdetu nahi dizut.
Hurrengora arte.
Ez.
Ene, Pinotxo.
Ezer ez, ez dago egin dezakegun ezer.
Tamalez, gorpua zurrun dago.
Beti izan da zurruna. Azken finean, zurez egina dago.
Hilda badago ere, nik gera dezaket.
Ez duzu benetan esango, jauna! Erakutsi errespetu pixka bat.
Erakutsi niri eta nire ogibideari errespetua!
Jaunak, mesedez.
Ez dago zuen kexetarako astirik.
Zer asmo duzu hildakoaren gorpuarekin egiteko?
Hildakoa? Non?
Pinotxo, bizirik zaude!
Hilezkorra da!
Eskerrak arteari!
Miraria da.
Lasai, seme.
Etzan zaitez nire besoetan. Etxera goaz.
Itxaron une batez.
Legez loteslea den kontratu bat daukat.
Artistak eta kudeaketak sinatua.
Antzezten ez badu, hamar milioi lira ordaindu beharko dizkidazu!
A zer txorakeria.
Eguzki irribarretsu bat da.
Bere sinadura izaten jarraitzen du, ezta?
Nik margotu dut.
Legearen aurrean lehengoratzea eskatzen dut,
garraioa eta transmutazioa barne, baita etorkizuneko…
Gure herrialdea lehenbizi doa.
Mutil hau ezin da hil.
Soldadu ideala da.
Legez, gazteen kanpamentuan errekrutatua izan behar du.
Borrokatzen eta arma bat erabiltzen ikasiko duzu.
Benetako mutil italiarra izango zara.
Joan behar dugu.
Benetan, joan behar dugu.
Gero hitz egingo dugu, ziur nago.
Ez nirekin, nire abokatuekin baizik!
A zer eguna.
Egun dibertigarria!
Zer egingo dugu?
Lasai, aita. Gerrara joango naiz. Dibertigarria dirudi.
Borrokatzen, arma bat erabiltzen eta desfilatzen ikasi dezaket…
Ez, Pinotxo.
Gerra ez da dibertigarria.
Gerra ez da batere ona. Gerra…
Gerrak Carlo kendu zidan.
Orduan, ez naiz joango.
Baina orain joan egin behar duzu. Legea da.
Txarra bada ere?
Bai, denok legea bete behar dugu, gustatu ala ez.
Zergatik?
Ez daukat ez denborarik, ez pazientziarik hori azaltzeko. Nik…
dirutza bat zor diot gizon horri.
Urrun eramango zaituzte eta gazteen kanpamendu batean errekrutatuko zaituzte.
Eta orain, begira zer bihurtu nauzun.
Carlo bezala izateko egin zintudan.
Zergatik ezin duzu Carlo bezalakoa izan?
Ez naizelako Carlo.
Ez dut Carlo bezalakoa izan nahi.
- Carlo… - Nahikoa da!
Zama handia zara.
Ez zaio sudurra hazi.
Zer diozu?
Zama deitu didanean, ez zaio sudurra hazi.
Esandakoa benetan sentitzen du.
Ez dut zama izan nahi.
Ez dut aita mindu nahi eta ez ditut bere oihuak entzun nahi.
Ai, Pinotxo.
Batzuetan, gurasoak desesperatu egiten dira
eta gauzak esaten dituzte,
benetan pentsatzen ez dituzten gauzak.
Baina, denborarekin, ez zeudela…
Ez zeudela benetan ari ohartzen dira.
Ulertzen duzu?
Aizu, nora zoaz?
Plan bat daukat.
Pinotxo, zer zabiltza?
Ikusiko duzu!
Jaialdira noa.
Honela, aita lagunduko dut eta ez naiz gerrara joango.
Gutun bat utziko diot dena azalduz.
Ez, Pinotxo, ez egin hau.
Hara, hori…
Ez!
Ez, ez egin hau!
Esaiozu dirua bidaliko diodala.
Eta esaiozu maite dudala.
Ez naizela zama izango berarentzat.
Ez!
Zer da? Zer nahi duzue hain berandu…?
Nire izar maitea!
Nola lagundu zaitzaket?
Zuretzat lan egiten badut, aitak zor dizun dirua ahaztuko duzu?
Erabat, ene mutil.
Eta etekinen nire zatia bidaliko diozu?
Kontabilitate argia amaieraraino.
Berrogeita hamar eta berrogeita hamar, justu erdibana.
Denak gora!
Bagoaz!
Hau mina.
Pinotxo, seme.
Zerbait esan nahi nizun…
Pinotxo!
Txirrita txikia.
Joan egin da! Jaialdira!
Pinotxo!
Kendu…
Nola aurkituko dut?
Orain aurkitu nahi duzu?
Esan duzun gauza guztien ostean. Zama deitu ondoren!
Zama!?
Zergatik zaude hain itsu?
Erabat itsu zaude!
Mutilak maite zaitu.
Asko du ikasteko, baina zaren bezala maite zaitu.
Berdina egitea hilko zintuzke?
Benetako aita bat bezala jokatzen hasi beharko zinateke!
Ez bere galerengatik negar egiten duen agure burugogorra…
"Ni, ni, ni. Gaixoa ni!"
sudur puntan duen maitasuna ez ikusteagatik!
Zomorro bat banaiz ere, jauna,
pare bat gauza erakutsi behar dizkizut… Aizu!
Nora zoaz?
Nire semearengana!
Barkatu… Aizu, beharbada… Itxaron!
Ciao, papa…
- Itxaron! Mio papa…
Agur esateko ordua iritsi da.
Urrun al dago noan lekua?
Inork ez daki, ez dit esango.
Denboraldi luze baterako noa.
Argi izpi bat sartuko dut maletan,
txorien kantua, kanpaien doinua,
melokotoien marrazkiak, bi oskol poltsa,
ogi laberatuaren usaina, ardo tanta bat,
zure oroimena, aita maitea.
Agur, aita.
Ciao, papa.
Mio papa.
Agur esateko ordua iritsi da.
Laster joango naiz hemendik.
Zoragarria izango da, badakit.
Denboraldi luze baterako noa.
Baliteke igotzeko gailurrak bilatzea,
gameluak negarrez ikustea,
begi bakarreko pirata arriskutsuak.
Egun euritsu eta oskarbietan, gogoratuko dut
zure oroimena, aita maitea.
Agur, nire aita…
GERRA IRABAZIKO DUGU!
Eta, nire igoera luze honetan,
gogor eusten diet garai onenei.
Euripean, negar egin behar ez lukeen
haur baten malkoak ezkutatzen dira.
Betiko, gogoratuko dut
zure oroimena, aita maitea.
Agur, nire aita.
Lur honengatik borrokatzen dut,
atzerrian borrokatzen dut.
Amaiera arte pertseberatuz. Aintza Italia!
Aberriaren alde, bandera eskuan,
Il Duce, Il Duce abestu eta otoitz egiten dugu.
Ortzi-muga bistan dago.
Jarrai dezagun argi hori.
Hegan dagoen arranoa bezala, bikain eta aske,
desfilatzen izango nauzu, garaipenaren bidean desfilatzen.
Ausartak gara!
Gazteak gara!
Izan alai, Italia!
Italia, indartsuak gara!
GURE LIDERRA MUSSOLINI
Eskerrik asko!
Viva Benito Mussolini, nostro duce!
Viva!
Azken geldialdia.
Ez ahaztu nire diruaren zatia aitari bidaltzea.
Ez nuke ametsetan ere ahaztuko.
Ikusten? Erdibana…
Gastuak, garraioa eta publizitatea kenduta.
Bihar itsas ondoko herri txiki batera joango gara: Cataniara.
Han, gure gorentasunarentzat antzeztuko dugu: Il Duce.
Il Dolce?
Ez, ene izar distiratsua.
Gure lider ausarta, Il Duce, Benito Mussolini!
Gure ikuskizunaren berri izan du, eta gu ikustera etorriko da.
Gu biok oso lotuta gaude.
Hemen gaude Erroman.
Hori da, atzean dagoena.
Harro sentiaraziko gaituzu ni eta zure aita.
Harro.
Barkatu, jauna.
Cataniara joaten zara?
Eraman nazakezu?
Mesedez?
Itsasartearen beste aldean dago.
Ez da itsasoa,
hilerri bat baizik!
Ene…
Sakon izoztuetatik sortutako marrazo moduko bat,
bere odol eta altzairuzko zerga hartzeko.
Munstro bat, 20 itsasontziren tamainakoa,
gosez eta amorruz betea.
Mesedez, hori umeentzako ipuin bat baino ez da.
Kapitain jauna,
nire semea golkoaren beste aldean dago.
Bihar ikuskizunean parte hartuko du.
Munduan geratzen zaidan guztia da.
Hartu, zuretzat da.
Berriro ikusi nahi dut, besterik ez.
Pausoa eta bira, pausoa eta bira, biziarena egin, eta pausoa, pausoa…
Atseden hartu dezaket?
Ez, zure erritmoa gero eta zakarragoa da.
Atsedenik ez.
Bost minutu, mesedez.
Hiru minutu.
Ondo sentitzen zara, Pinotxo?
Kezkatuta gaude.
Leher eginda dirudizu.
Atseden luzea behar duzu.
Praka batzuek eta belarri batek ere ez lizukete kalterik egingo, nire ustez.
Zergatik ez zoaz etxera denboraldi baterako?
Leku hau ez da egokia zuretzat.
Ezin dut.
Lana egin behar dut, lan eta lan dirua aitari bidaltzeko.
Bai…
Egia esaten badizut,
Axeriok erabiltzen ari zaitu.
Ez dio zure aitari sosik bidali.
Zer?
Diru guztia beretzat gordetzen du.
Ez diozu bost axola.
Ez zara bere gogokoena.
Zarama da bere gogokoena.
Betidanik izan da horrela, jenioa delako.
Ez! Axeriok ez ninduke engainatuko.
Bere izarra naiz!
Denok jeloskor zaudete!
Aurkituko dugula uste duzu, Sebastian?
Nire Pinotxo?
Baietz uste dut, zeren…
Nire aitak esaten ohi zuen:
"Egin salto egunaren gailurrera.
Tantak erraz irensten dira".
- Nire aitak esaten ohi zuen… - Arrivederci!
"Garbitu zure malkoak
ez zaitezen ito desiratzen…".
Ni naiz!
- Hara nor datorren! - Hura da!
- Pinotxo da! Hitz egin dezagun. - Mila esker, oso atseginak zarete.
Orain ez, sentitzen dut.
Tximino ziztrin,
hazteritsu,
eta aztoratu hori!
Zer esan diozu?
Ikuskizun handiaren aurreko gauean dena hondatu zenezakeen!
Badakizu nor datorren? Ideiarik al duzu?
Kaiola horren barruan aurkitu zintudan euripean.
Hiltzeko han abandonatu zintuzten.
Inork ez zintuen maite, baina nik salbatu zintudan.
Erreskatatu zintudan!
Hiltzen utzi behar izan zintudan.
Aizu, geratu zaitez!
Ez ezazu jo.
Hau ez da zure kontua, Pinotxo. Zu izarra zara. Zoaz entseatzera.
Geratzeko esan dizut.
Zuk esan duzu: ikuskizunaren izarra naiz.
Ez dizut utziko nire kidea honela tratatzen.
Eta nola ez diozula nire aitari dirua bidali?
Etxera itzul ninteke egia ote den galdetzera.
Zer iruditzen zaizu?
Il Dolce-ren aurrean bakarrik antzeztu dezakezu.
Gure arteko harremana gaizki ulertu duzula uste dut.
Ni naiz txotxongilolaria.
Zu, txotxongiloa.
Ni naiz nagusia.
Zu, mirabea!
Agintzen dizudana egingo duzu
zure zurezko gorputza usteltzen den arte
eta nire galdara berotzeko erabil zaitzadan arte!
Beharbada ez duzu haririk izango,
baina nik kontrolatzen zaitut.
Zuk obeditzen didazu.
Capisci?
Zarama.
Seme batek badaki bere aita bizirik dagoenean.
Gure bila egongo da, ikusiko duzu.
Ez duzu zertan kezkatu.
Zuretzat erraza da esatea.
Afaria dugu gaurko.
Zorionekoak gara!
Hara, berorren gorentasuna!
Emanaldi hau berorrentzat prestatu dut.
Gustuko ditut txotxongiloak.
Aizu, Zarama.
Emanaldi berezi bat egin beharko genuke
gaur gaueko Dolce garrantzitsuarentzat.
Ideia on batzuk ditut.
Zorte on, ene txotxongilo.
Ziurta zaitez Duce-ren gozamenaz, eta loriaz beteko zaitut.
Inoiz ahaztuko ez duen ikuskizun bat emango diogu.
Lur honengatik borrokatzen dut, atzerrian borrokatzen dut,
haurtxo hau kaka egiten ari delako hor bertan, nire aurrean.
- Kaka eskuan, aberriaren alde… - Kaka?
Bai, berorren gorentasuna.
Il Duce, Il Duce, zoaz puzkerrak usaintzera, otoitz egitera.
Jan zure mukiak eta babak. Nireak ere nahi?
Kaka! Kaka!
Kakaz beteriko poltsa bat bezala, bikaina eta doakoa,
puzkerrak botatzen dituzu gizonezkoen komunean.
Kaka hutsa zara!
Gazteak gara!
Jan kaka, haurtxo handia. Jan kaka, indartsuak gara!
Ez dut txotxongilo hau gustuko.
Egiozue tiro!
Eta dena erre.
Hara, kaixo! Ni naiz!
Bera berriro.
Ezin naiz hil!
Badakigu.
Ezin naiz hil.
Ezin naiz hil!
Atetik.
Sinetsi dezakezu?
Gerra, balak eta sua saihestu ditut. Kolpatu ninduten ere!
Askotan hil nintzakete!
Munduko mutilik zorionekoa naiz.
Nik ikusten dudanez, zama ikaragarria eman zizuten.
Zer? Zama?
Ez naiz zama.
Izugarria da ume bati hori esatea.
Bizitzak sufrimendu handia ekar dezake.
Beraz, betiko bizitzak betiereko sufrimendua ekar dezake.
Tira, ez da diozun bezain txarra.
Bai, jipoitu egiten naute noizean behin, baina itzultzen naizenean,
aitarengana joango naiz.
Baina, Pinotxo, eta aita berriz ikusten ez baduzu?
Jakina ikusiko dudala.
Zergatik ez nuke ikusiko?
Betiko bizitza izan arren,
maite dituzun pertsonak eta lagunak ez dira betierekoak.
Haiekin partekatzen duzun une bakoitza azkena izan liteke.
Ez dakizu zenbat denbora geratzen zaien joaten diren arte.
Nola? Ez dut ulertzen.
Gehiago azalduko didazu?
Mesedez? Ez!
Banekien! Banekien bizitzara itzuliko zinela.
Aupa, Metxa.
Gutako gehienok bizitza bakarra dugu aberriarengatik sakrifikatzeko, baina zuk,
zuk ez duzu mugarik!
- Nik? - Bai!
Zuk!
Jarraitu nire aginduak, ikasi obeditzen, eta soldadu perfektua izango zara.
Baina nire aita…
Heroia bezala itzuliko zara etxera. Edozein aita harro legoke.
Iritsi gara.
Hara!
Zer da hau?
Gazte Patriotiko Berezientzako Eliteko Proiektu Militarra.
- Zer da elite bat? - Gu gara elitea.
Eliteko soldaduak izaten ikasiko dugu!
Ikasi? Eskolan bezala?
Irakurtzen eta idazten eta "biderkotzen" ikasiko dugu?
Barregarria zara.
Adi guztiok.
Etsaien hegazkinen berri ematen ari dira.
Hala ere, bihar ariketekin jarraituko dugu.
Norbait etsaiaren beldur da hemen?
- Ba bai! - Ez, jauna!
Beno, ez.
Ondo.
Baliteke umeak izatea, baina gizonen bihotza duzue.
Bihar, Italiako loriagatik entrenatuko duzue!
Bihar zuen aberria harro egingo duzue!
Pinotxo.
Bai?
Zer esan nahi zuen nire aitak hegazkinen kontuarekin?
Ez dakit.
Oraindik ez dut ulertzen zer egiten ari garen hemen.
Soldadu izateko prestatzen ari gara. Gerrarako.
Baina nire aitak gerra txarra dela esan zidan.
Koldarra delako esango zuen.
Koldarra? Nire aita?
Beno, gerrak beldurtzen du, ezta?
Nire aitak dio aberriarengatik hiltzeak beldurtzen bazaitu, ahula zarela.
Koldar hutsa.
Beldur zara?
Ez naiz batere beldur.
Ni ere ez, ezta nire aita ere.
- Maite dut gerra. - Nik gehiago!
Ni asteko minutu bakoitzean, egunero, edozein unetan!
Ni bezala!
Beno, hori ikustear dago, ez al duzu uste?
Ez naizela koldarra frogatuko dut.
Gustatuko diot.
Guraso guztiek maite dituzte haien seme-alabak, baina...
Batzuetan, desesperatu egiten dira, guztiak bezala,
eta benetan pentsatzen ez dituzten gauzak esaten dituzte.
Baina, denborarekin, ez zeudela benetan ari ohartzen dira.
Baliteke gauza itsusiak deitzea, "zama" edo "koldarra" bezala,
baina, barru-barruan,
maite zaituzte.
Beldur zara?
Heriotzaren beldur?
Ni? Ba ez.
Pare bat aldiz hil naiz.
Ez da ezer izan.
Untxiak, karta-jokoak eta hondar asko dago.
Hondar urdina.
Bitxia zara gero.
Ez zu baino bitxiagoa, lagun!
Pozten nau zu hemen egoteak.
Berdin.
Eta inperio handi guztiak bezala,
Italiaren patua bere gaztetasunaren indarrean ezarriko da.
Gaur gerrarekin lehen harremana izango duzue.
Bi talde osatuko dituzue.
Gudu-zelaiaren erdian dorre bat dago.
Bere bandera dorrearen gailurrean jartzen duen lehen taldeak irabazten du.
Eta gogoan izan
berdin diola nor dagoen beste taldean.
Zuen etsaiak dira.
Onenak irabaz dezala,
eta ekar diezaiola aintza bere taldeari eta ohorea gu guztioi.
Errifleak pinturaz beteta daude,
eta granadak, konfetiz.
Markatu zuen biktimak, mutilak.
Italiarengatik!
Aizu!
Kontuz!
Itxaron!
Tira, mutilak. Goazen!
- Goazen! - Kargatu!
Kontuz!
Azkarrago! Jarraitu niri.
Harrapa ezak hori.
Biok hemen zaudete. Zergatik?
Biok irabazi dugulako, aita.
Hara, benetan?
Nola atera duzue ondorio hori, jakin badaiteke?
Berdinketa izan da.
Azkar igo gara biok.
Ederki, bada.
Metxa…
egin tiro txotxongiloari.
Baina, aita…
arma hau benetakoa da.
Erreklamatu zure aintza, seme!
Egiozu tiro txotxongiloari!
Parapetoetan posizioak hartu.
Zentroa defendatu.
Italiarengatik!
Erasopean gaude!
Txotxongiloari tiro egiteko esan dizut!
Ez, ez dizut hau egiten utziko.
Bizitza osoa eman dut zu atsegin nahian, aita,
baina nahikoa izan dut!
Arrazoi zenuen.
Argala eta ahula naiz, kandela baten metxa bezala.
Beti beldur.
Eta, hala ere, sentitzen dudan beldur guztiarekin, ezetz esan diezazuket.
Ezetz esan diezazuket.
Ez naiz ezetz esatearen beldur, eta zu?
Koldar nazkagarria!
Bai, ahula zara!
Ez zara nire semea!
Metxa!
Txotxongilo!
Zutik.
Azken ikasgaiaren ordua.
Laster jakingo duzu zer den aberria benetan zerbitzatzea!
Pinotxo!
Kaixo, nire errebelde txikia.
Azkenik aurkitu zaitut.
Dena galdu dut.
Orain zuk ere dena galduko duzu.
Metxa!
Kaixo, ene izarra.
Ez! Non dago Metxa?
Zarama! Lagundu, mesedez!
Mundu honetan duen guztia naiz, gaixoak.
Barkatu egin diot.
Baina zuk! Dena hondatu duzu!
Emadazu lastargia, Zarama!
Zarama!
Emadazu, tximino zikin hori!
Aska nazazu!
Gure kontratuak ez al du ezer balio?
Nik nire zatia beteko dut,
eta zuk, zuk su hartuko duzu.
Erre egingo zara!
Izar bat bezala!
Aizu, hori bero dago!
Txokolatea baino okerragoa da!
Laguntza!
Mesedez, laguntza!
Laguntza!
Nola egin didazu hau?
Eta txotxongilo batengatik?
Naturaren munstro nazkagarria!
Ez nauzu gehiago traizionatuko!
Zarama!
Zarama.
Aita berriz ikusiko ote dut?
Begira! Uharte bat!
Igeri!
Eta gaur begiratuko bazenit
nire bihotza azkar sendatuko litzateke…
Aita? Aita!
Eta berehala eutsiko bazenit
osorik sentituko nintzateke azkenean,
azkenean…
Aita!
Bizirik zaude!
Pinotxo!
Nire Pinotxo!
Maitasunak min egiten du.
Ondo egongo zara, aita.
Hobeto sentitzen zarenean, etxera joango gara.
Ez, Pinotxo, ez.
Ez dago piztia beldurgarri honetatik ihes egiteko modurik.
Eguzkiaren beroaren bila etortzen da hamarkada oro, gutxi gorabehera.
Laster hondoratuko da
bizi den ozeano ilun eta hotz sakonean, eta…
berarekin eramango gaitu.
Jainkoarren! Hori da!
Jarraitu nazazue!
Jarraitzeko? Nora?
Farora eta askatasunera!
Arnas-zuloak! Hortik atera gaitezke!
Baina ez gara inoiz iritsiko. Urrunegi dago!
Pinotxok lagundu dezake!
Pinotxo, begira.
Entzun, eskalatu egin behar dugu…
Zer da, Pinotxo?
Ene, aita, gorroto zaitut!
Zer? Zergatik diozu…
Zu ere gorroto zaitut, Zarama. Eta zu, Sebastian J. Txirrita!
Bai, ulertzen dut! Oraingoan bakarrik, esan gezurrak, seme!
Hori da! Esan gezurrak!
Nire izena Panutxo da!
Jarraitu, Pinotxo!
Tipula usaina maite dut!
Maite dut… Maite dut gerra!
Hemen harrapatuta geratu nahi dut betiko!
Hori da!
Guztiok eskalatzera, orain!
Azkar, tira!
Zer zabiltza…
Kontuz, orain… Hara!
Ene, ene bada.
Hara, itxaron.
Hori da!
Ez behera begiratu, Pinotxo!
Begiratu niri!
Begiratu zure aitari!
Tira, doministiku egingo du!
Ez!
Hartu zaitut, seme.
Eutsi, mutil!
Laguntza!
Ene…
Ai, ez! Pinotxo!
Aita!
Guregana dator! Azkar!
Tira, Zarama. Lor dezakezu!
Bai, azkarrago, Zarama!
Eutsi gogor!
Ez, orain ez!
Itzuli nazazu! Mesedez!
Nire aita salbatu behar dut.
Arauak ezagutzen dituzu, Pinotxo.
Itzuli ahal izateko, hondar guztia erori behar du.
Ez dago astirik! Hiltzen ari da!
Arauak, arauak dira.
Hausten baditugu,
ondorio kaltegarriak daude.
Orain itzuliko bazina, hain goiz,
hilkor bihurtuko zinateke.
Geppetto salba zenezake,
baina hilko zinateke, Pinotxo.
Zure azken bizitza izan liteke.
Ez zait axola!
Itzuli nazazu!
Egizu!
Nik ez, zurezko mutila.
Arauak hautsi ditzakezu. Hautsi itzazu,
ziur bazaude.
Zoaz zure aitarengana, gazte.
Aprobetxatu aukera hau.
Lortu dugu!
Ezin dut sinetsi!
Pinotxo!
Nire semea.
Esna zaitez, Pinotxo.
Aurrekoan bezala!
Altxa zaitez!
Ondo zaude. Zu…
Hemen zaude.
Nire seme maitea.
Bizirik zaude.
Aske zara, eta nik…
behar zaitut.
Seme.
Maisu Geppetto.
Poza ekarri nahi nizun.
Eta hala izan da.
Poza ekarri didazu.
Poz ikaragarria benetan.
Mesedez, itzul iezadazu.
Zu salbatzeko, benetako mutila bihurtu da.
Eta benetako mutilak ez dira itzultzen.
Badakit.
Badakit, baina…
Ez da bidezkoa!
Ematen dena jasotzen da, gogoratzen?
Eta mutil honek…
Mutil honek ahal zuen guztia eman zuen!
Nire eginbeharrak betetzen banituen, Pinotxo mutil on bat bihurtu
eta zuzen jokatzera gidatzen banuen, nahia bat emango zenidala esan zenuen.
Hala da.
Lana bete duzula esango zenuke?
Beno, bale!
Beharbada ez dut hain ondo egin. Hanka sartu dut batzuetan edo askotan…
Baina ahalegindu naiz, eta hori batek egin dezakeen onena da.
Hori Pinotxok irakatsi dit.
Beno, nik irakatsi nion, eta gero berak niri berriro.
Eta badakizu zergatik? Ba…
Ona zelako.
Beno, orduan, txirrita prestua…
Eskatu zuhurki zure nahia.
Arraioa!
Bizitzara itzultzea nahi dut!
Primeran, orduan.
Pinuz egindako zurezko mutila,
eguzkitan jaio
eta lurrean ibili zaitez…
Izan zaitez bere semea.
Bere egunak argiz bete itzazu,
inoiz bakarrik egon ez dadin.
Pinotxo.
Nire semea.
Zu ez zinen norbait bihurtu nahi zintudan.
Beraz, ez zaitez Carlo izan, ez beste inor.
Izan zaitez zu zeu.
Nik…
maite zaitut.
Zaren bezala maite zaitut.
Orduan, Pinotxo izango naiz.
Eta zu nire aita izango zara.
Balio dizu?
Balio dit.
Bizitza opari zoragarria da.
Eta horrela bizi genituen gure bizitzak.
Xake-mate!
Ez genuen basoko maitagarria berriro ikusi.
Geppetto zahartu egin zen.
Baina ez Pinotxo.
Eta denborarekin, Geppetto joan egin zen.
Neguko goiz batean, Pinotxok leiho ondoan aurkitu ninduen.
Ez nintzen mugitzen.
Pospolo-kaxa batean sartu ninduen,
eta berarekin eramaten nau oraindik.
Bere bihotz barruan.
IKUSKIZUNEKO IZARRA ZARAMA
Munduan barneratu zen.
Eta munduak, uste dut, ongietorria eman zion.
Aspaldi ez dut haren berririk izan.
Noizbait hilko da?
Baietz uste dut.
Agian horrek benetako mutila bihurtzen du.
Gertatzen dena gertatzen da.
Eta gero, bagoaz.
Berriketan jarraituko duzu edo jolastuko zara?
Barkatu? Nire bizitza kontatzen ari nintzen!
Bizitza ona izan zen!
Bale, arrazoi duzu.
Aurrera, mutilak!
Nire aitak esaten ohi zuen:
"Egin salto egunaren gailurrera.
Tantak erraz irensten dira".
Nire aitak esaten ohi zuen: "Garbitu zure malkoak
ez zaitezen ito desiratzen
egun hobeak".
Zentzuz pentsatu nahi duzu,
modu egokian pentsatu.
Erortzen ari den izarrak ez du gaua hautsiko.
Zentzuz pentsatu nahi duzu. Egiten duzuna egiten duzula,
itzalek behera, behera, behera erakartzen zaituzte,
argia guztiz ahulduz igotzen saiatzen zaren bitartean.
Bizitzak biratzeko forma dibertigarria duelako.
Batzuetan aldez alde paseoan doa, bestetan, behera eta behera.
Egokia egin dezakezu,
merezi baitu borrokatzea.
Eta egun batzuk jaitsierak badituzte, ez etsi, beti izango baitira
egun hobeak.
Badago melodia bat airean.
Partekatu bizitzaren gauza sinpleak:
argi-arrasto bat, txolarre-multzo bat,
lortu nahi duzun guztia.
Ez etsi, beti izango baitira egun hobeak.
Egunak.
Zentzuz pentsatu nahi duzu,
modu egokian pentsatu,
zure bihotzari abesten utzi, utzi, utzi,
udako gau batean.
Zentzuz pentsatu nahi duzu.
Egiten duzuna egiten duzula,
soken musika entzuten duzunean,
egizu hegan taldearekin, dantzatzeko jaiki!
Egokia egin dezakezu,
merezi baitu borrokatzea.
Eta egun batzuk jaitsierak badituzte,
ez etsi, beti izango baitira
egun hobeak.
Akuarelak maiatzean,
zeru more bat margotzea,
luma bat, lerro bat, ibai bat,
mandolina bat laztantzea,
hasperen txiki bat ukitzea:
hauek dira axola duten gauza xinpleak.
- Zentzuz pentsatu nahi duzu… - Zentzuz.
- Modu egokian pentsatu… - Egokian.
Zure bihotzari abesten utzi, utzi, utzi,
- udako gau batean. - Gauean.
Zentzuz pentsatu nahi duzu. Egiten duzuna egiten duzula,
kanpaitxoak din, dan, don,
kometak zeharkatzen duen haizean barrezka daude.
Bizitzak biratzeko forma dibertigarria duelako.
Batzuetan aldez alde paseoan doa, bestetan, behera eta behera.
- Egokia egin dezakezu… - Egokia.
- Zure bihotzak distira egin dezan… - Distira.
Munduak jakin dezan zer den ez etsitzea.
Ez etsi, beti izango baitira…
Beti izango baitira…
Beti izango baitira
egun hobeak.
Azpitituluak: Oihana Guillan Valdés
NIRE AITARENTZAT ETA AMARENTZAT