Downloaded from YTS.MX
Zapowiadał się kolejny fantastyczny dzień w naszym ukochanym Malibu.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Mieszkańcy tego miasta nie mieli żadnych zmartwień
i byli pewni, że ich dzieci będą pod dobrą opieką
drużyny SNC.
Skipper, Navya i Chantal.
To najlepsza opiekuńcza drużyna na świecie.
Aż tu nagle…
Dziwne. Bliźniaki Carmichael powinny być pół godziny temu.
McDuffy też się spóźniają.
To nasz supertajny sygnał alarmowy!
Drużyno opiekunek! To miasto was potrzebuje.
Ktoś przemienia dzieci w Malibu w potwory.
Tak nie wolno.
Nie mam pojęcia, który łobuz stoi za tym nikczemnym występkiem,
ale możesz liczyć na naszą pomoc, burmistrz Chelsea.
Dzięki, drużyno opiekunek.
A poza tym na miesiąc przejmujecie moje obowiązki.
Chelsea. Co to za improwizacja?
To wygląda na zadanie dla…
Drużyny Super Opiekunek Skipper!
Dobry człowieku. Pojazd opiekunek jest gotowy?
Serio? Jestem waszym lokajem?
Tak i to moim najbardziej oddanym lokajem. Mów swoją kwestię.
Dzielne bohaterki tego miasta.
Niestety muszę oznajmić, że pojazd jest teraz w warsztacie.
Poza tym macie 14 lat i nie możecie prowadzić.
W takim razie tam polecimy. Naprzód!
Okno było otwarte.
A tymczasem na plaży realizował się złowieszczy plan.
Rzuć do mnie.
Kup tanio. Sprzedaj drogo.
Kup tanio.
Sprzedaj drogo.
Kup tanio.
Sprzedaj drogo.
To mój najbardziej złowieszczy wynalazek. Mój wydoroślator działa.
Dlaczego jestem czarnym charakterem?
Bo nie chciałaś zbierać brudnych skarpetek w naszym pokoju.
- No już. Nie przerywaj opowieści. - No dobra.
A teraz te denerwujące dzieciaki będą musiały robić to, co dorośli.
Odkładać na emeryturę i gadać, że nikt już nie kupuje DVD.
Nie wydaje mi się. Pokrzyżujemy twoje przebiegłe plany.
Nie powstrzymacie mnie.
Kup tanio.
Łuhu!
Pomogę ci.
A ja jej wtedy…
A masz!
I tak uratowałyśmy miasto.
Skipper. Dzieci już śpią.
O. Jasne. Świetnie.
Dzięki, że pomogłyście mi z usypianiem.
Fajnie było. Byłam panią burmistrz.
I teraz zarządzam, żeby Stacie zabrała mnie na lody.
Nie jesteś prawdziwą panią burmistrz. Ale sama też lubię lody, więc… okej.
Ja też mogę już pójść?
Jestem profesjonalną opiekunką. Navya i Chantal zaraz dołączą.
- Dzięki za pomoc. - W porządku. Powodzenia.
Pa.
O nie. Już dobrze. Maleńka, już dobrze. Nie możemy obudzić reszty.
Jestem głodny.
A ja chcę piciu.
Jestem wozem strażackim!
Okej. Dobra.
A może będziemy misiami i zapadniemy w sen? Ha?
Też chcę być wozem strażackim!
Nie skaczcie tu! Proszę! Nie skacz po fotelu!
Czekaj, chwilę.
Oj, tylko nie to.
Proszę, wracajcie tu. Stop, nie jedź już. Zatrzymajcie się!
- Gdzie jesteś? Potrzebuję wsparcia. - Nie dostałaś wiadomości od Chantal?
Czekaj. Nie. A co?
Pamiętasz ten nasz taniec? Kotopies?
To kotopies.
Średnio.
Deacon. Odłóż to, bo…
Ci upadnie.
Okazało się, że premier Wakastanu ma córkę,
której siostra kuzynki jej sąsiadki była z nami na imprezie.
I teraz zaprasza nas na występy w całym ich kraju.
Podłoga to lawa!
Proszę! Zostawcie poduszki!
Cieszę się, ale co z naszą opieką nad dziećmi?
Zaplanowałyśmy już całe wakacje.
Wiem. Nie chcemy zostawiać cię samej.
Jesteś najlepszą opiekunką na Ziemi.
Okej. Muszę kończyć. Powodzenia w trasie.
O rany, ile się dzieje.
Okej. Dzieci! Kto chce coś zjeść? Mam już gotowe spaghetti.
Jest na…
stole…
Bitwa na psaghetti!
Tylko nie bitwa na jedzenie.
Poważnie?
Rodzice. Wcześnie jesteście.
To nie to, na co wygląda.
Ale to jest dokładnie to, na co wygląda.
Pa!
Oddajesz mi wszystkie kawałki czekolady?
Tobie bardziej się przydadzą. Od czego są starsze siostry?
Kolejna osoba odwołuje?
Już nikt mi nie powierzy swoich dzieci.
Chyba jestem najgorszą opiekunką na całym świecie.
Nominowani do nagrody dla najgorszej opiekunki na świecie są…
Zincenzio Drakula, który przemienia dzieci i zaprasza je do swojej armii nieumarłych.
Helga Von Bruler. Przemieniła swoich podopiecznych w ropuchy.
Hej, mamo.
Oraz Skipper Roberts. Za… Cóż. Ona już wie, za co.
A nagrodę dostaje…
Skipper Roberts.
Znowu ktoś zrezygnował? To mój ostatni klient.
Bez podopiecznych mogę od razu zamykać interes.
Skipper. Robertsowie się nie poddają.
Staramy się bardziej, walczymy dalej. Stoimy na straży swoich przekonań.
I Skipper. Ja wierzę, że dasz radę.
Dzięki. Chyba.
Mogę zająć się czymś innym latem.
Posurfuję z Kenem, spędzę czas ze starszą siostrą.
Zmiana planów. Nie będzie mnie całe lato. Będę sadzić drzewa w Amazonii.
Dobra. W takim razie mogę jeszcze rozkazywać młodszym siostrom.
Co jest w środku? Chelsea, wrzuciłaś coś do mojej torby?
Stacie i Chelsea, ruszamy na obóz.
Chwila. Kiedy mówiliście o obozie, to mówiliście serio?
Dziewczyny wyjeżdżają? Myślałam, że tylko na weekend.
Ale duże z was dziewczynki. Tak szybko dorastacie.
Chcesz przytulasa od Darby? Mnie zawsze poprawia humor.
Myślę, że dam sobie radę.
Chodź do mnie, Darby.
To wszyscy gdzieś wyjeżdżają na wakacje poza mną?
Hej. My zostajemy.
Jesteście dorośli. To żadna frajda.
Zaplanowałam bardzo ciekawe wakacje.
Sprzątnę w kuchennych szafkach, zajmę się kompostem,
wykąpię pieski, a potem…
Ten przytulas bardziej przyda się Skipper.
- Chyba jednak jesteście za blisko. - No co ty. Wiemy, że to lubisz.
Dam sobie radę. Mówię poważnie.
- Dziewczynki. Na was już pora. - Podrzucicie mnie na lotnisko?
Poradzisz sobie, Skip. Nie poddawaj się. Jesteś wspaniałą opiekunką.
Dzięki, Barbie. Życzę dobrej zabawy.
- Pa, Skipper. - Baw się dobrze.
Już tęsknię.
Do zobaczenia po wakacjach. Czekam.
Ohyda.
Hej, Ken.
Posurfujemy razem? Fale są dziś wyjątkowo puszyste.
Sorki, Skip. Jestem w pracy. A ty nie opiekujesz się dziećmi?
Miałam… A potem… Nie chcę o tym rozmawiać.
- A później możesz? - Nie. Muszę czuwać przez całą dobę.
- Poważnie? Przez całe lato? - Przez całe lato.
Nigdy nie wiesz, kiedy ktoś będzie potrzebował pomocy.
Pomocy!
Hej! Co jest?
- Uwaga! - Mój zamek z piasku!
- Uważaj! - Gorące! O rety.
Hej.
Pomocy. Zaraz będzie przypływ. O nie… Pomóżcie.
Idę na ratunek.
Hej.
Proszę. Nie trzeba mi dziękować.
A co z przypływem? Niech mi ktoś pomoże. Nie sięgnę do kanapki.
Jak sama widzisz, strzeżenie plaży to poważna sprawa.
Okej. No to przyjemnych wakacji.
To ja idę się nad sobą użalać, jedząc frytki i popijając je sokiem.
Pa!
Frytki zjesz, smoothie weź
I hamburgera jeszcze chcesz
Jak ci mogę pomóc dziś?
Zmuszają cię do śpiewu?
Tak. Ale lubię to. Sprawia mi to radość. I tak mam na imię.
- Jestem Joy. - Skipper.
Poznać danie dnia chcesz?
Pewnie.
Cheeseburger, frytki i napój pyszny masz Gdy nam pięć i pół dolara dasz
Wezmę smoothie, ale jesteś naprawdę niezła. Wy też.
Miło
- Przepraszam. Zróbcie miejsce. - Co to było?
- Hej. - Co za tupet.
Przeprosiłam.
Dobra. To ty. Czyli młodsza i mniej ciekawa Barbie.
Dzień dobry, Tammy. Ja też mam imię. Jestem…
Zupełnie mnie to nie interesuje. Idź już.
Słuchaj mnie uważnie. Wezmę truskawkowy zachód słońca.
Nie skończyłam. Zamiast truskawek poproszę o brzoskwinię.
A najlepiej daj nektarynki. Tylko takie miękkie.
A zamiast pomarańczy poproszę świeżo wyciskany sok z mandarynek.
Nie! Tylko nie w wyciskarce! Sok masz wyciskać ręcznie!
- Nie przesadzasz nawet jak na siebie? - Nie mówiłam do ciebie.
Ty do nikogo nie mówisz. Tylko wydajesz rozkazy.
O rany. Okej. Czekaj. To są klementynki.
Co ty! Mówiłam o mandarynkach!
- Chcę mandarynkę. - Już skończyłaś?
Za chwilę podam.
Nie!
Bardzo przepraszam.
Niech no zgadnę.
To koniec
Do widzenia, złotko.
Hej. Wszystko w porządku?
Tak. Dzięki, że stanęłaś w mojej obronie.
Tammy jest najgorsza.
Nie martw się. W tej pracy nie miałabym szansy na rozwój.
Będę tęsknić za śpiewem. Muzyka to moja pasja.
Moja też. Chociaż nie śpiewam. Jestem DJ-ką.
- To byłaby świetna praca na lato. - Masz rację. Gdybym ją miała.
Chciałam opiekować się dziećmi, ale ten plan się posypał.
Szkoda. Czyli obie straciłyśmy szansę na wakacyjną pracę.
Szukasz wymarzonej wakacyjnej pracy?
Zapraszam za mną.
Jeśli lubicie pływanie, surfing, watę cukrową, zjeżdżalnie i zabawę.
U nas znajdziecie wszystko.
Szukamy pracowników.
Zapraszamy na Ulicę Morską 123 na rozmowę o pracę.
Nie idźcie. Biegnijcie. A jeśli macie rakietę, lećcie.
Poważnie? Ale mamy szczęście.
Ty masz go chyba odrobinę mniej.
No nie wierzę.
Wiedziałam, że znam ten adres. Jesteśmy w parku wodnym.
Uwielbiam to miejsce.
To może być najlepsza wakacyjna praca pod słońcem. Serio.
Chrup, chrup. Hej.
Albo nie.
- No co ty. Nie jesteś żądna przygód? - Jakich przygód?
To jak film, w którym nastolatki pracują w wesołym miasteczku
i okazują się eksperymentem naukowca.
Wiem. Ale wszyscy zdobywają supermoce.
A to byłoby fajne.
Podobno szefowa jest prawdziwym tyranem.
Pracownicy wciąż muszą ze sobą rywalizować.
Chce ich zniszczyć. Ale ja się nie dam. Jestem Anna.
- Skipper. A to jest Joy. - Hej. Masz ładne kolczyki.
Zrobiłam je.
Nie przyszłam tylko po pracę. Spytam, czy mogę je sprzedawać w parku.
A ja liczę, że nie ucieknę z płaczem.
Dalej!
Wy tak na serio?
Ja pójdę. Przecież to tylko rozmowa o pracę. Nie będzie źle.
Halo? Ja jestem tu w sprawie pracy.
Tammy?
Mini Barbie.
Jestem Skipper. Jesteś szefową w tym parku wodnym?
A to nie oczywiste? Byłam idealną kandydatką.
A czy twój tata nie jest tu właścicielem?
To nie ma z nim najmniejszego związku.
Po prostu miałam mnóstwo doskonałych pomysłów.
Ale nie będziemy rozmawiać o mnie.
Dobrze. Powiedz, Bipper. Dlaczego mam cię zatrudnić?
Oj, no weź. Jesteś największą rywalką mojej siostry.
Wiemy, że byś mnie nie zatrudniła.
Nareszcie. W tej jednej sprawie się zgadzamy.
W porządku. Przelej je na nowe konto, a stare zamknij.
Hej, skarbie. Jak się masz? Mówiłem do swojej córki.
Co z nowymi pracownikami? Dlaczego tylu rezygnuje?
Wiesz, tatku, trudno znaleźć w tych czasach dobrych pracowników.
- A co z nią? - Z nią? Wiesz, tatku. Ona jest taka ble.
- Ulubiony kolor? - Błękit?
- Ulubiony ptak? - Dziwne pytanie, ale lubię myszołowy.
- Jedzenie? - Uwielbiam jeść.
Dobra odpowiedź. Zatrudniam cię.
To jest rozmowa o pracę. Bim, bam, bum.
Co? Musisz mi zaufać. Ona nie będzie dobrą pracownicą.
Nonsens. Zależy, czy jesteś dobrą szefową.
I potrafisz stworzyć dobrze zgrany zespół. Idziemy.
Wszystkich zatrudniam. To wasza szefowa, Tammy.
Jutro rano macie się stawić do pracy. Nie, Jerry. Ty nie musisz tu być.
- Ale fajnie. - Hurra!
Ta praca będzie dla ciebie istnym koszmarem. I lepiej się nie spóźnij.
Jasne.
Udało się. Nie mogę w to uwierzyć.
I nie byłyśmy na tej strasznej rozmowie.
Mam naprawdę dobre przeczucie.
Nie wiem, czy się tu jutro pojawię.
Czekaj. Co? Czemu?
Tammy. Moją szefową? Dla mnie to spełnienie najgorszych koszmarów.
Już dobrze, panie straszliwy potworze. Co się stało?
Chodzi o Tammy.
Tylko sekundę spóźniłem się do pracy, a ona na mnie nakrzyczała.
Ona jest przerażająca.
Dopiero się poznałyśmy, ale siedzimy w tym razem.
Właśnie. Nie możesz nie przyjść w pierwszy dzień pracy.
Okej, zgoda. Wchodzę w to.
Ale nie będę niańczyć żadnych potworów. Stawiam wyraźne granice.
Profesjonalne wyprowadzanie psów.
Co za słodziak. Zaraz. On nie jest prawdziwy?
Nie mam wielu chętnych. A potrzebuję pracy.
Powinnaś zatrudnić się w parku wodnym. Potrzebują opiekunki dla piesków.
Poważnie? Uwielbiam psy. Myślicie, że mnie zatrudnią?
- Wszystkich dziś zatrudnili. - Niesamowite.
To wspaniale.
Marzyłam, żeby opiekować się pieskami.
A w ogóle to jestem Cheri. Hej. Fajne kolczyki.
Dziękuję. Jestem Anna. Skipper i Joy.
To moja mama. Widzimy się jutro.
Mam naprawdę dobre przeczucie.
- Spóźniona! - Jestem minutę przed czasem.
Nie liczy się, dopóki nie przejdziesz przez bramki.
Hej, przestaniesz?
Nie.
Nie uda ci się. Za wolno.
O tak, słonko. Udało mi się.
Nic straconego. I tak nie mam tu dla ciebie miejsca.
Wszystko już zajęte.
Nie później. Już. Tak to widzisz? Smycze dla ptaków?
I jak nowa ekipa? Wszystko dobrze? Zwalniam cię.
Ciebie nie zwalniam. Dostajesz awans.
- Dlaczego ona nie jest przebrana? - Bo już nie mamy wolnych miejsc.
Nonsens. Zawsze przyda się dodatkowa para rąk.
Przy biżuterii jest mało osób. Przebierz się i idź tam.
Czemu mnie nie słuchasz? Chciałeś, żebym tu rządziła.
Bardzo dobrze. Ty tu rządzisz.
Nie, nie ty. Jesteś tylko dostawcą pizzy. Jak szybko tu będziesz? Padam z głodu.
Widzisz? Uroczo wyglądamy.
Niezłe te stroje. Ciekawe, czy mamy zniżkę pracowniczą.
Nie płacę wam za chodzenie na zakupy.
Słuchać mnie. Okej. Zamówiłam te kolczyki. To była prawdziwa okazja.
Będziemy je rozdawać?
Macie je sprzedać. Wszystkie. Dzisiaj. A jeśli się nie uda, to was zwolnię.
Tata mówił, że mam motywować pracowników. Sprawdźmy, czy się uda.
Wybacz, że wciągam cię w naszą sprzeczkę.
Nie martw się. Ale ciężko będzie to sprzedać.
Serio. Co to w ogóle ma być?
Damy radę. Po prostu musimy być kreatywne.
To niemożliwe. One się rozpadają. Wstyd byłoby je oddać za darmo.
Chcecie to?
Zostaw mnie! Nie wiem, co sprzedajesz!
Tym razem Tammy przeszła samą siebie.
Łoł. To twoje rzeczy?
To mój plecak do ręcznych robótek. Nigdzie się bez niego nie ruszam.
Masz tu prawdziwe cudeńka.
Bardzo mi się to podoba. A może by tak…
- Tada! - Podoba mi się. Można je kupić?
Oczywiście, że tak.
Zapraszamy do nas.
Śmiało. Mamy oryginalne kolczyki, ręcznie robione przez Annę.
Będziecie wyglądać pięknie i kolczyk wam nie pęknie.
- Piękne. - Cudowne.
- Chciałabym takie mieć. - Jakie cudeńka.
- Dzięki. - Kupuję dla siostry.
Dzięki.
Co jest? Co tu się dzieje?
Co za tłumy. I to mi się podoba. Co się sprzedaje?
Te kolczyki. Anna je zrobiła.
Pasują do mnie.
- Zrobione z kolczyków, które zamówiłam. - Gratuluję, Tammy.
A ty? Co powinniśmy jeszcze sprzedawać?
Chętnie opowiem.
Tak, no i twój plan totalnie nie wypalił.
Za to wszystko świetnie się skończyło dla ciebie i Anny.
Mój tata myśli teraz, że mam smykałkę do interesów,
ale to nie znaczy, że ty i ja będziemy urządzać wspólne imprezki.
Przygotuj się do kolejnego zadania.
Nie ma za co. Czekaj. Jakiego zadania?
Hej. A ty co tutaj robisz? Myślałam, że sprzedajesz biżuterię.
Przyszła Tammy. Przeniosła mnie tu. Tylko dlatego, że może.
Próbuje wyprowadzić mnie z równowagi.
W czym mogę pomóc?
Mama i starszy brat poszli na wielką zjeżdżalnię.
Trzeba być tego wzrostu, żeby wejść.
Jeden. Dwa. Trzy.
Powinniście wystawiać liczby parzyste. Czuję się wtedy lepiej.
O tak?
Moja siostra lubi, jak wszystkiego jest po równo.
Dwa lody to liczba parzysta.
To co? Zjecie je, czekając na mamę?
- Lubię lody! - Nie mamy pieniędzy, żeby zapłacić.
O nie. A więc… Lody są za darmo.
Dzięki! Darmowe lody!
- Darmowe lody! - Darmowe lody!
- Darmowe lody? - Jak to?
- Świetnie. - Naprawdę za darmo?
- Darmowe lody. - Muszę tam pójść.
- Darmowe! - To co, idziemy?
O nie!
A ja poproszę truskawkowe!
Dostanę lody!
Jak to? Darmowe lody?
Powariowałyście? Kto ma za to zapłacić?
Przełóż spotkanie z drugiej na trzecią. Co to za tłumy? Uwielbiam tłumy.
Ale to ci się nie spodoba. Rozdają dzieciakom lody za darmo.
- Mogę kupić jeszcze picie? - A dostanę też frytki?
- Czyj to był pomysł? - To wszystko jej sprawka.
Ty. Jesteś genialna. Zachęcasz klientów czymś darmowym,
a potem bam. Wydają fortunę na inne rzeczy.
Tak!
Jak ich obsłużycie, zamknijcie i zróbcie sobie wolne.
Za taki pomysł należy się nagroda.
Powinieneś się od nich uczyć, Jerry.
Słucham?
Dostałem loda.
A niech to.
To było genialne. Gdzie teraz idziemy?
Sprawdźmy tę dużą zjeżdżalnię.
Hej.
- Cześć. - Hej.
Jak idzie opieka nad pieskami?
Trafiłam do raju. Zapłacą mi za zabawę z psami.
To jak spełnienie marzeń. I jeszcze te ich mokre noski.
Ja marzę o tym, żeby zagrać wielki koncert. A ty?
Wcześniej budowałam opiekunkowe imperium z przyjaciółkami.
A teraz marzę o nielimitowanych naczosach.
Nie chcę iść do poprzeczki.
- Nie zmusicie mnie! - Co się dzieje?
- Tam czekają najmniejsze dzieci. - Ale ja nie chcę.
Tak! Udało mi się! Jestem duży! Ogromny!
Idziemy, mamo! Wreszcie jestem wysoki! Tak! Szybciej, mamo! No już!
Zła poprzeczka.
Maluchy są za niskie. Rodzice zostawiają je tu,
kiedy idą się bawić ze starszymi dziećmi.
To niesprawiedliwe.
Małe dzieci nie mają dobrej opieki w parku.
Wiem, co cię rozweseli.
Przyszedł dziś list od twoich sióstr z obozu.
Prawdziwy, papierowy list?
Cofamy się do starożytnych czasów?
„Kochani mamo, tato i Skipper”.
Stacie i ja świetnie się bawimy na tym obozie.
Darby też jest zachwycona.
Nie wiedziałam, że jest tu aż tyle atrakcji dla żyrafek.
Najbardziej lubię autobus, który przyjeżdża wieczorem.
Jest w nim mnóstwo gier.
Wchodzą tam duże dzieci,
ale Stacie rozgryzła hasło i też tam chodzimy.
Niesamowite.
Nie pisz im tego.
Przesuń się.
Nie czytajcie tamtego.
Dobrze wiesz, jak jest, Skipper.
My, starsze dzieci, zawsze opiekujemy się młodszymi.
„Tak czy siak. Tęsknimy. Całuski”.
Prawda, że to urocze?
Może. Poza tym zakradaniem.
To było najlepsze.
No wiecie co.
Chyba wszyscy wiedzą, że nie powinno się wypluwać gumy do toalety.
O rany.
Dobrze. Chwila, na którą wszyscy czekali.
- Pracownik tygodnia to… - Och, tatku.
- Nie trzeba było. - Skipper Roberts.
Co?
Brawo, Skipper!
Ale super.
Nie spodziewałam się tego.
Dzięki.
Dobrze, a skoro już mam waszą uwagę, to mam propozycję, co można usprawnić.
Jeśli mogę powiedzieć.
Posłucham pomysłów pracownicy tygodnia. Tammy. Rób notatki.
Zauważyłam, że młodsze dzieci są za małe,
- żeby skorzystać z niektórych atrakcji. - Tak.
Zlikwidujemy pomiar wzrostu. To niebezpieczne. Lecz nowatorskie.
Młodym się spodoba.
Myślałam o tym, żeby stworzyć punkt opieki dla najmłodszych.
Aby miały ciekawe zajęcia,
kiedy ich rodzice są na zjeżdżalniach ze starszakami.
- Dobry pomysł. - Dzięki.
To lepszy pomysł. Bezpieczniejszy.
Tammy. Zajmij się tym. Ja zrobię fotkę z pracownicą tygodnia.
Dobra robota. Podobają mi się twoje wyjątkowe pomysły.
„Jestem Skipper i mam masę dobrych pomysłów”.
Nikt nie jest tak idealny.
Na pewno znajdę o niej coś w Internecie.
A to co?
Więc mała Miss Perfekcji jednak wcale nie jest taka idealna?
Zapraszam za mną.
Dokąd idziemy?
Popracujemy nad twoim świetnym pomysłem.
I w tym rzecz. Wcale nie musimy nad nim pracować.
Siostry napisały mi o autobusie z grami, który można wynająć.
To taki plac zabaw na kółkach.
- Idealne rozwiązanie dla dzieciaków. - Autobus z grami?
Niby wiesz, co jest dobre dla dzieci?
Skąd takie dziwne pytanie?
„Skipper nieodpowiedzialnie zajęła się moimi dziećmi.
Nadal mają spaghetti przyklejone do włosów.
A do tego mój syn uważa, że jest wozem strażackim”.
Opinie z apki opiekunkowej.
Poczekaj, aż mój tata się dowie,
że doradzała mu najgorsza opiekunka w Malibu.
Dlaczego tu jesteśmy?
Wcześniej był tu basen dla dzieci,
przed słynną eksplozją toalety w wakacje w 2013 roku.
Masz za zadanie wysprzątać to miejsce.
A jeśli tego nie zrobię?
Powiem tacie, że jego pracownica tygodnia straciła poprzednią pracę,
bo była fatalna.
Moment. I tak bym mu o tym powiedziała.
Sprzątnij. Albo odejdź. Jak chcesz.
A teraz przepraszam, muszę otworzyć punkt opieki.
Ale super! Tam są gry!
Zapraszam.
Wchodźcie i bawcie się.
Skorzystajcie z nowej usługi opieki nad dziećmi.
- Pa, mamo. - Nie spiesz się.
Tak!
Za dodatkową opłatą
możecie zostawić tu dzieci na cały dzień.
Nie mogę tu stać cały dzień.
Muszę wrócić do warsztatu i zrobić przegląd.
To wstrzymaj się z naprawami,
a ja skoczę po książeczkę czekową.
Czy tak będzie dobrze?
Jeśli dobrze zapłacisz, zostanę nawet rok.
Hej.
Oddaj telefon.
Barbie. Musimy porozmawiać.
Ta praca jest naprawdę trudna i… Głos ci się jakoś zmienił?
Hej, Skip. Co jest?
Jak tam wakacyjna praca?
Jest okropnie.
Tammy jest moją szefową i jest nie do zniesienia.
Chce, żebym źle wypadła albo sama zrezygnowała.
Powiedz… Lubisz swoją pracę?
Tak po części.
Poznałam nowe koleżanki.
I wpadłam na pomysł, żeby otworzyć punkt opieki,
ale nie wiem, jak mam się uporać z Tammy.
Zła małpka.
Zła.
Czy ty mnie w ogóle słuchasz?
Wybacz. Ale mam tu sporo na głowie. Bananów.
Jestem pewna, że dasz radę.
Jeśli chodzi o Tammy, to… Nie!
Barbie?
Świetnie.
W sumie to nie potrzebuję jej wsparcia.
Jestem pewna, że sama sobie poradzę.
Rezygnuję.
Ohyda.
Masz dobre wieści, Jerry?
Tato.
Gdzie książeczka czekowa?
- Na co ci? - Niespodzianka.
- Nie lubię drogich niespodzianek. - Nie będzie cię nic kosztować.
- Sporo zarobisz, jeśli tylko… - Nie mów mi. Pokaż.
Tylko ciekawie.
Chcę zobaczyć symulację ze statystykami, zyskami i wykresem tortowym.
Nie, Jerry. Nie dostaniesz tortu.
Co jest grane? Gdzie jest mój czek?
Co?
Poważnie?
Skipper.
A na co wam te łopaty?
Tammy kazała ci sprzątać.
Więc nadciągamy z pomocą.
Łał. Jesteście kochane.
Ale spójrzcie na to.
Tammy ukradła mój pomysł na punkt opieki.
Cześć wam.
Znowu rekord.
Tak!
Jesteś.
Pobawimy się?
Czy jest tu z wami jakiś dorosły?
- Gdzie jest Tammy? - Nie wiem.
Kto to Tammy?
Na pewno mnie nie pokonasz.
Ale tu fajnie.
Tu jest genialnie.
Wiedziałyście, że czerwonych i czarnych pionków jest tyle samo?
Do tego jest tyle samo czerwonych i czarnych pól.
Ta gra jest świetna.
- Wszystko jest parzyste. - Chętnie zagram.
No nie wierzę!
Mają tu karaoke?
Super.
Wam też jest zimno?
Dobrze, tatku.
Jak widzisz na tym wykresie tortowym…
Co?
Ciasto.
Trzysta sześćdziesiąt stopni to same zyski.
Udało się.
Tato?
„Niedługo wrócę. Poszedłem na ciacho”.
Autobus.
Bez czeku nie ma zabawy.
Wstążki i róże. Romantyczne romansidło
pióra Herrery Lovebucket.
Chcecie karaoke?
Całe życie odliczałam czas
Do tej chwili
Jak największe z gwiazd Dziś będziemy lśniły
Ale super!
Wszystkich zapraszamy
Zaraz zaczynamy
Muzyki poczuj moc
- Jest dobra. - Prawda?
Przetańczymy całą noc
Szykuj się, to już czas na zabawę
Śpiewaj i z nami tańcz, w górę ręce daj
Będziesz dziś bawić się i to świetnie
Śpiewaj i z nami tańcz, w górę ręce daj
Zapraszamy
Na imprezę czas
Zaczynamy
Na imprezę czas
Hej, hej, hej, hej
Dziś przyjaciół obok masz
Niech ta piękna chwila…
Gdzie on jest?
Czy to naprawdę jest już koniec?
To prawdziwa miłość.
Pięknie!
Byłaś niesamowita.
Dzięki.
Też to poczułyście?
Albo muzyka Joy jest wyjątkowo magiczna… Albo autobus porusza się.
Wszystko jasne. Jedziemy.
Okej. Spokojnie.
Nie możemy zaniepokoić dzieci.
Bo się przestraszą.
- Tak! - Świetnie się bawię.
A co z nami?
Dokąd jedziemy?
Nie wiem, ale w końcu się zatrzymamy.
I wtedy powiemy kierowcy, żeby zabrał nas z powrotem.
A do tego czasu musimy zająć czymś dzieciaki. Dobrze?
Drużyna Super Opiekunek do akcji.
Posłuchajcie.
Chyba wszyscy wiedzą, że jestem najlepsza w tej grze.
- Wcale nie. - Niemożliwe.
Okej. No to gramy.
Ona serio potrafi zająć się dziećmi.
Tak.
Chciałabym, żeby była moją opiekunką.
Ich spojrzenia się spotkały.
Jego brązowe oczy
i jej pełne jasnych iskierek czekały z niecierpliwością.
W końcu otrzymała odpowiedź…
Tak. Nie było źle.
Ale za słabo, żeby pobić mistrzynię.
Jestem niepokonana. Kto następny?
Chyba się zatrzymaliśmy.
Zdecydowanie już nie jesteśmy w Malibu.
To pewnie kierowca.
To uczucie będzie trwało wiecznie.
- Hej! - Stój!
Jeszcze my!
Zaczekaj!
I co teraz?
Gdzie on się podział?
Czego?
Czyżbyś szukała autobusu i grupki małych dzieci?
To się nie dzieje naprawdę.
Ich rodzice mogą wrócić po dzieci w każdej chwili.
Powiesz im, że z dziećmi wszystko w porządku
i że niedługo wrócimy.
Jasne. W porządku.
Podaj swoją lokalizację. Wyślę po was auto.
Macie tu wrócić jak najszybciej, bo zapadnę się pod ziemię.
Nie możemy tu czekać. Jest upał i nie ma cienia ani wody.
Erica!
Widziałyście moją siostrę? Nie mogę jej znaleźć.
Spokojnie, Derek.
Założę się, że teraz jest… Bawi się w chowanego.
Wiesz, co teraz zrobimy?
Wszyscy jej razem poszukamy.
A ten, kto ją znajdzie pierwszy, wygra.
Uwaga. Bawimy się w „Znajdź Ericę”.
No dobrze, Erica!
Jesteś gotowa?
Szukamy cię!
Raz, dwa, trzy, cztery.
Parzyste!
Jest jeden słodziaczek.
Erica!
Jest drugi słodziaczek!
Czyli po równo.
Jest i kolejny.
- Trzy. - Erica!
A gdzie czwarty?
- Musi być po równo. - Erica! Widzę ją!
Erica!
- Dlaczego się od nas odłączyłaś? - Ponieważ szukam…
Jest! Czwarty!
Są już cztery.
To co, możemy się zbierać?
Burza piaskowa!
O nie.
Spokojnie. Złapcie się za ręce.
Trochę się boję.
Poszukajmy dorosłego i poprośmy o pomoc.
Nie pozwolę, żeby coś złego wam się stało.
Dzięki, Skipper.
Wierzymy w ciebie.
Dlaczego to tyle trwa?
No dobrze. Idziemy na parking zobaczyć ten twój autobus.
Autobus.
Ale jeszcze nie skończyłam swojej prezentacji, tatku.
Bo widzisz, tato.
Wszystko zaczęło się 14 miliardów lat temu.
Potem, gdy Ziemia była jeszcze małą planetką
i te marzenia wielu dziewczynek dopiero kiełkowały w ich głowach.
To chyba koniec.
Daliśmy radę.
Wszyscy jesteśmy?
- Tak! - Tylko gdzie jesteśmy?
Patrzcie tam. To samolot.
- Jaki ogromny. - Chcę polecieć samolotem.
Dzieci! Wracajcie!
Szybciej! Za mną!
Wszystkie oczy na mnie.
Mówi do was wasz szef.
Już zbyt długo
przedsiębiorcze umiejętności profesjonalnych klaunów
były na co dzień niedoceniane przez ludzi.
Właśnie dlatego stworzyłem
pierwszy bezzałogowy i urodzinowy,
superimprezowy samolot.
Teraz każdy może
wyprawić swoje urodziny w samolocie.
Teraz pora na brawa.
Wy pewnie jesteście naszymi pierwszymi pasażerami.
Zapraszam.
W środku jest wszystko, o czym można zamarzyć.
- Mogę prosić o mleko? - Tego akurat nie mamy.
Za chwilę wrócę.
Dzieci, nie możecie tak po prostu nam uciekać.
Przepraszamy.
Tu jest naprawdę super.
Możemy zostać na imprezce?
Najpierw upewnię się, że Tammy powiedziała rodzicom, gdzie jesteśmy.
Zero kresek.
Wszystkie powinny być w górze. Tak jest nierówno.
- Dostaliśmy sygnał. - Ja chcę to powiedzieć.
Obsługo lotu.
- Przygotować się do startu. - Nadal nic.
Dlaczego się zamknęły?
Nie da się otworzyć.
Tak. Lecimy samolotem.
Dzieciaki. Zapiąć pasy.
Dziękuję.
Witamy naszych testerów. Znaczy ochotników.
Dziękujemy, że korzystacie z urodzinowych linii lotniczych.
Tylko z nami urządzicie najlepsze urodziny pod słońcem.
Dolecimy i do niego.
Ja muszę do toalety.
To takie wzruszające.
W porządku.
Możecie rozpiąć już pasy, bo zaraz… Będzie impreza!
To najlepsze przyjęcie w historii.
Jesteśmy naprawdę wysoko.
Wyżej!
Chyba nie najlepiej znoszę loty.
Wyżej!
Zaraz skończy się paliwo.
Wiem. Jest przerażająco drogie.
Wracajcie na miejsca i nie ruszajcie się ze swoich foteli.
Zapnijcie pasy i szykujcie się na lądowanie.
Dlaczego już lądujemy?
Lecimy!
Szybciej!
Ale fajnie.
Daliśmy radę.
Udało się.
Teraz na pewno nikt nie będzie śmiał się z klaunów.
Kto rzucił skórkę od banana na podłogę?
- Super. - To było niesamowite.
Chciałbym zostać kiedyś pilotem.
Mogłabym tak latać codziennie.
Tammy mnie przysłała.
Jesteś Bipper?
Niech jej będzie.
No dobra, dzieciaki. Wsiadamy. No już, szybko.
Twoje mleko.
Dziękuję.
Tak. Przetestujemy samolot urodzinowy.
Co?
A tu, jak sam zresztą widzisz,
zyski nam wzrosną.
I tak zarobimy więcej pieniędzy.
Najważniejsze, że zyski będą większe. Pokaż mi teraz to przedszkole w autobusie.
Zaczekaj. Jeszcze nie skończyłam.
To była tylko część pierwsza.
- Jesteśmy na miejscu? - Nie.
- Jesteśmy na miejscu? - Jeszcze nie.
- Jesteśmy na miejscu? - Nie.
- Może… - Okej.
Chyba znowu jest mi niedobrze.
Wszystko dobrze, Joy?
Łoł, chwila. Dlaczego stoimy?
Dzięki odpowiedniej inwestycji
przedszkole z automatami może się stać czymś więcej.
Gdzie jesteście? Ich rodzice będą tu lada moment,
a ja już dłużej nie zatrzymam taty.
To LA. Stoimy w korku.
Ale jesteśmy blisko plaży, więc może popłyniemy wpław.
To nie jest śmieszne.
Przy plaży?
Idźcie na brzeg, wyślę po was łódkę.
- Poważnie? - Proszę.
Niech będzie.
Robię to dlatego, że w życiu nie słyszałam, jak mówisz proszę.
Mam chorobę morską.
Wiesz? Jeśli nie zdążymy,
wtedy odegrasz się na Tammy.
Ale to byłoby nie fair.
Najważniejsze, żeby bezpiecznie oddać te dzieci ich rodzicom.
To kodeks opiekunkowy!
Co się dzieje?
Co to takiego?
Nic nie widzę.
Skipper?
Kapitanie? Co się stało?
A niech mnie kule biją.
Nie spodziewałam się dzisiaj mgły.
Lepiej zaczekać, aż opadnie, żeby nie zgubić się na morzu.
Nie ma na to czasu.
Spójrzcie. Delfiny.
Mówi w ich języku?
Faktycznie jest genialną opiekunką.
Zaprowadzicie nas do parku wodnego?
Pewnie. Za nami.
Za delfinami.
- Zaprowadzą nas do parku wodnego. - Tak jest.
Prowadźcie, delfiny. Do wodnego parku!
Joy znowu zwymiotowała.
Po pewnym czasie,
kiedy dzieci staną się dorosłe
i będą miały własne dzieci,
wtedy wrócą do parku wodnego znowu
i znowu,
no i… znowu też.
Możesz nam w końcu pokazać ten autobus?
O nie.
Chcesz ciastko?
Pewnie. Nigdy sobie nie odmówię.
Przekąska. I lecimy.
Gdzie ty jesteś?
Mam tu awarię.
Dziękuję.
Uratowałyście nas.
Trzymaj się, Skipper.
Zostaw mnie w spokoju!
- Dobre. - Szybko.
Prawie jesteśmy.
Co to?
Zaraz. Ta mewa ma kanapkę?
Co? Kanapkę? Gdzie?
Pospiesz się, Erica. Później policzysz.
O nie. Wasza mama.
Skipper. Tu jesteśmy.
No już, tatku.
Chodźmy obejrzeć ten punkt opieki.
To… Gdzie ten autobus?
Właśnie sobie pojechał.
Mówiłem, że prezentacja była za długa.
Proszę tylko spojrzeć na tych wszystkich zadowolonych klientów.
Dobrze się bawiliście?
I to jak!
- Lecieliśmy samolotem. - Była limuzyna.
A potem płynęliśmy łódką.
Dzieci i ta ich wyobraźnia.
To był najlepszy dzień w życiu.
Całym.
Pa, Skipper.
Twoja prezentacja miała sens.
W parku przydałoby się miejsce dla małych dzieci.
Ale nie podoba mi się autobus.
Za dużo zachodu. Raczej zostawię poprzeczkę.
Popełniasz ogromny błąd.
Wszystko policzyłam i pomysł z przedszkolem jest dobry.
Tammy. Nigdy tak ze mną nie rozmawiałaś.
Nigdy wcześniej mnie nie słuchałeś.
Kazałeś mi wziąć się w garść. Właśnie teraz biorę się w garść!
Potrzebują tego.
I ja otworzę u nas ten punkt opieki.
Z autobusem czy bez niego.
Przejmujesz inicjatywę.
Wspaniale.
Dobrze. Możesz otworzyć punkt opieki.
Na autobus się nie zgadzam.
Na szczęście mamy coś lepszego od autobusu.
- Serio? - Oczywiście.
I to był twój pomysł.
Jak to?
Tutaj? Przecież to bagno.
Niech pan tak na nie nie patrzy. To miejsce ma potencjał.
Tak. Jeśli połączymy siły, to szybko wszystko uprzątniemy.
I to za darmo.
W porządku.
Będziecie miały punkt opieki.
Za blisko.
Jestem z ciebie dumny.
Przytulas?
To rzadkość w biznesie.
Nie zawsze liczą się tylko interesy. Jesteśmy rodziną.
Nie licz na to.
O co chodzi tym razem, Jerry?
Proszę bardzo.
Tu jest niesamowicie.
Ale fajnie.
Musisz być tak niski albo mniejszy, żeby zostać.
I co ty na to?
Zła poprzeczka.
Wcale nie chcę być wysoki.
Doskonale cię rozumiem.
Uwielbiam być mały.
- Trudno uwierzyć, że lato się kończy. - Wrócisz do nas za rok?
Znaczy. Sama też bym sobie poradziła, ale to ty dogadujesz się z dziećmi
i wiesz… z tobą było tu o wiele ciekawiej.
Kiedy wyluzowałaś, ta praca nie była taka zła.
I spójrz, co osiągnęłyśmy. Całkiem tu fajnie.
Tak. Masz rację.
Dobra robota, siostro.
Dzięki.
Co chciałaś mi wtedy powiedzieć na temat Tammy?
Przypomniało mi się. Jeśli chodzi o Tammy,
to bardzo głęboko w sercu jest dobrym człowiekiem.
Po prostu czasem trzeba jej o tym przypomnieć.
Okej. Gotowi na imprezkę?
Gotowa, Joy?
Całe lato na to czekałam.
Nie czas na obawy
Za marzeniem idź
Mówią nie dasz rady
Lecz nie zmienia to nic
Całe życie przed nami jest
I wiemy dobrze, że
Razem wszystko możemy zmienić
Niech to zobaczy świat
Że z przyjaciółmi się da
Gdy obok siebie ich mam, to wiem
Wszystko jest proste, gdy Obok mnie zawsze ty
Spełnić czas nasze sny
Bo z przyjaciółmi się da
Gdy obok siebie ich mam, to wiem
Wszystko jest proste, gdy
Obok mnie zawsze ty
Spełnić czas nasze sny
Bo razem wszystko się da
Do celu dążę
I nie patrzę wstecz
Wybrałyśmy najlepszą z dróg
Zemszczę się na was, drużyno opiekunek.
Stacie. Ten film już się skończył.
Dobra.
W takim razie wystąpię w swoim własnym filmie.
Z przyjaciółmi się da
Gdy obok siebie ich mam, to wiem
Wszystko jest proste, gdy Obok mnie zawsze ty
Spełnić czas nasze sny
Bo z przyjaciółmi się da
Gdy obok siebie ich mam, to wiem
Wszystko jest proste, gdy Obok mnie zawsze ty
Spełnić czas nasze sny
Bo z przyjaciółmi się da
Gdy obok siebie ich mam, to wiem
Wszystko jest proste, gdy Obok mnie zawsze ty
Spełnić czas nasze sny
Bo z przyjaciółmi się da
Gdy obok siebie ich mam, to wiem
Razem wszystko się da
Napisy: Marta Robaczewska