Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
รับพลังลม แล้วสวมหน้ากากเลย
"หยิบยื่นความตายให้คนทรยศ"
นั่นเป็นงานของผมครับ
แต่องค์กรสั่งมาว่าให้จับเป็น
เพราะฉะนั้น ตอนนี้ผมขอลงโทษคุณ เพื่อไม่ให้คุณหนีไปได้อีกนะครับ
งั้นผมขอเริ่มเลยนะครับ
อ็อกตั๊กแตนเหรอ เสร็จสมบูรณ์แล้วเหรอครับเนี่ย
(ชินคาเมนไรเดอร์)
เราได้ยินเสียงลม
ทำไมถึงมีเสียงลมอยู่ในร่างเรากันล่ะ
ผมเป็นคนฆ่าเหรอ
ไม่สิ
ร่างกายมันขยับไปเอง
ไม่เข้าใจเลย
พอฆ่าคนแล้ว
ทำไมผมถึงไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยล่ะ
นี่มันอะไรกัน
เท่านี้คุณก็เป็นอิสระแล้ว ถ้าอยากออกไปจากที่นี่ ก็มากับฉันซะ
บอกผมที ร่างกายผมมันเป็นอะไรไปน่ะ
คุณเป็นคนพาผมออกมา น่าจะรู้อะไรใช่ไหม
ขอร้องล่ะ บอกมาทีเถอะ
มันอะไรกัน
พลังนี่มันอะไรกัน
เดี๋ยวฉันตอบเธอเอง ฮนโกคุง
ศาสตราจารย์มิโดริคาวะ
เธอคือสุดยอดผลงานชิ้นเอก ของโปรเจกต์อ็อกเมนเตชั่น
ประเภทสังเคราะห์แมลง ที่องค์กรพัฒนาขึ้น
ถ้าขจัดปราณที่หลงเหลืออยู่ในร่างกาย
และเอเนอร์จี้คอนเวอร์เตอร์ทิ้งให้หมด เธอก็จะกลับสู่สภาพมนุษย์ได้
ศาสตราจารย์ครับ
ทำไมศาสตราจารย์ถึงรู้ล่ะครับ
ฉันเลือกเธอมาเป็นพวกเดียวกัน
เพราะทีมวิจัยของฉันเป็นคนอัปเกรด ร่างกายใหม่ให้กับเธอไงล่ะ
ศาสตราจารย์เป็นคนอัปเกรดร่างผมเหรอ
คนที่ฉันจะฝากฝังอนาคตของปราณเอาไว้ได้ ก็มีแต่เธอเท่านั้นแหละ
ฉันถึงได้เลือกเธอมาไง
ปราณเป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยง พลังชีวิตของเธอเอาไว้โดยตรง
สิ่งที่เปลี่ยนแปลงเธอให้เป็นยอดมนุษย์ ก็คือพลังของปราณที่ถูกบีบอัดเช่นกัน
จุดกำเนิดของมันคือระบบขยาย การซึมซับปราณที่ติดตั้งอยู่ในตัวเธอ
ชุดเกราะมีคอนเวอร์เตอร์ลังตรงช่วงอก
ที่ทำงานควบคู่กับเข็มขัดและหน้ากาก
ศาสตราจารย์มอบพลังแบบนั้นให้กับผม...
ทำไมกันครับ
เพราะเธอปรารถนามันไงล่ะ
พลังอันแข็งแกร่งนี้น่ะ
ผมเนี่ยนะ
ฉันรับรู้ถึงความสิ้นหวัง ที่เธอเจอสมัยเรียนมหาวิทยาลัย
ฮนโกคุงน่ะปรารถนาพลังอันแข็งแกร่ง มาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
พลังอันแข็งแกร่ง ที่มีไว้เพื่อปกป้องผู้คนไง
ตอนนี้เธอได้พลังนั้นมาครองแล้ว
แต่ว่าศาสตราจารย์ครับ
พลังที่ต่อยจนคนตายได้ง่ายๆ มันรุนแรงเกินไปนะครับ
ผมว่าผมคงไม่...
อ็อกเมนต์ทั้งหลายขององค์กร มีพลังที่ทัดเทียมกับเธอ
และใช้พลังนั้นเติมเต็มอีโก้ของตัวเอง
ฮนโกคุง ฉันอยากให้เธอ...
ใช้พลังเพื่อผู้คนจำนวนมาก ที่ไร้ทางสู้ด้วยเถอะ
ฉันอยากให้เธอมาร่วมมือกับเรา
ในแผนการโค่นล้มองค์กรน่ะ
โทษทีที่แนะนำช้าไปหน่อย นี่ลูกสาวฉัน
ฉันชื่อมิโดริคาวะ รุริโกะ
เอ่อ ผมชื่อ...
ฮนโก ทาเคชิ หัวดีและเก่งกีฬาทุกแขนง
เป็นพวกสื่อสารไม่เก่ง
เพราะเหตุนี้ ปัจจุบันเลยว่างงาน งานอดิเรกอย่างเดียวคือขี่มอเตอร์ไซค์
ฉันไม่เชื่อใจคนอื่น
แต่ฉันจะลองเดิมพัน กับความสามารถของคุณดู
ฉันจะยอมให้คุณไปด้วย แต่ช่วยแต่งตัวให้ดูดีกว่านี้หน่อยเถอะ
นี่ของจำเป็นสุดคลาสสิก สำหรับพวกไรเดอร์สิงห์มอเตอร์ไซค์
อีกอย่าง
พูดถึงฮีโร่ ก็ต้องสีแดงไว้ก่อนว่าไหม
ฉันก็ไม่ค่อยรู้นักหรอก
ระบบของอ็อกตั๊กแตนมาเป็นเซต พร้อมกับไซโคลน มอเตอร์ไซค์ดัดแปลง
เหมาะกับเธอมาก
ให้ผมใช้ร่างกายนี้สู้กับองค์กร...
เอ่อ ผู้ชายที่สวมหน้ากากแมงมุมคนนั้น ก็เป็นอ็อกเมนต์เหรอครับ
ใช่
อ็อกแมงมุมน่ะ
เขาเป็นอ็อกเมนต์แบบหลอมรวมอมนุษย์ ที่อีกทีมเป็นคนสร้างน่ะ
แย่แล้ว หนีเร็ว!
เอาล่ะ
- ศาสตราจารย์ครับ! - ไม่ต้องห่วงฉัน!
อ็อกแมงมุม
หน้าที่ของฉันจบแล้ว
เอ้า ฆ่าฉันสิ
ไม่ต้องห่วงครับ
ผมจะทำตามคำขอนั้น ในแบบฉบับของผมเองครับ
"หยิบยื่นความตายให้คนทรยศ"
นั่นเป็นงานของผมครับ
การตอบสนองแบบนี้ เยี่ยมไปเลยนะครับ
ผมจะปลิดชีวิตเหยื่อด้วยน้ำมือของผมเอง
นั่นเป็นมารยาทในแบบผมครับ
เอาล่ะ มิโดริคาวะ ฮิโรชิ
คุณเองก็ตายไปซะ
แล้วมาเป็นส่วนหนึ่ง ในความสุขของผมเถอะครับ
ศาสตราจารย์!
ฮนโกคุง
ฝากรุริโกะด้วย
ขอบคุณที่มาเป็นความสุขของผม
ขอให้คุณมีความสุขชั่วนิรันดร์เช่นกัน
ถึงคุณจะเป็นคนทรยศ แต่ก็เป็นสหายอ็อกที่รักยิ่ง
คราวนี้ ผมจะปล่อยคุณไปครับ
สาวน้อยคนนี้ก็เป็นคนทรยศ แต่หน้าที่ผมคือจับเป็นแล้วพาเธอกลับไป
แล้วก็ ตัวคุณที่ปล่อยพลังงานออกจากตัว ด้วยสาเหตุโง่เขลา
อย่างการกลับไปเป็นมนุษย์น่ะ ตัดใยผมไม่ขาดหรอก
เช่นนั้น ผมขอตัวก่อน
สมแล้วที่เป็นสุดยอดผลงานชิ้นเอก ของมิโดริคาวะ
คาดไม่ถึงเลยว่าจะไร้รอยขีดข่วน อ็อกตั๊กแตน
ผิดแล้ว ชื่อของผมคือ
ไรเดอร์
เรียกผมว่า "คาเมนไรเดอร์" ก็แล้วกัน
คนทรยศอย่าพล่ามนักเลยครับ
การสังหารสหายอ็อกเป็นเรื่องน่าเศร้า
แต่ตั๊กแตนก็เป็นสัญลักษณ์ของหายนะ มาแต่ครั้นอดีตกาลแล้ว
ช่วยไม่ได้นะครับ
ผมขอปลิดชีพคุณตรงนี้เอง
"หยิบยื่นความตายให้พวกเกะกะ"
นั่นคืองานของผมครับ
ผมเกลียดมนุษย์ครับ
ผมจะฆ่ามนุษย์ด้วยมือผมเอง เพื่ออ็อกเมนต์ที่ละทิ้งความเป็นมนุษย์
นั่นคือความสุขของผม
เยี่ยมไปเลยนะครับ
ความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดของคุณ
แต่ถ้าไม่โดนเสียอย่าง ก็ไม่มีอะไรต้องห่วง
ภาพที่คุณเข่นฆ่ากลุ่มนักสู้ของผม ช่างน่าประทับใจจริงๆ
คุณเองก็ได้รับรู้ถึงความสุข ในการฆ่ามนุษย์แล้วสินะ
ผิดแล้ว ผมไม่มีความสุข กับเรื่องพรรค์นั้นหรอก
เยี่ยมไปเลยนะครับ แรงโจมตีของคุณน่ะ
แม้คุณจะไม่ใช่มนุษย์แล้ว แต่เรากลับเห็นไม่ตรงกัน
น่าเสียดายนะครับ
ดูสิครับ
พลังสังหารอันท่วมท้น
การไม่ได้เป็นมนุษย์มันช่างน่าปีติ
คุณเองก็เป็นอ็อกเมนต์เหมือนกัน
แล้วทำไม
ทำไมถึงไม่เข้าใจความสุขข้อนี้ล่ะครับ
เอาล่ะ คุณเองก็ตายไปซะ
แล้วมาเป็นส่วนหนึ่ง ในความสุขของผมเถอะครับ
แย่แล้วล่ะครับ
อยู่กลางอากาศ ผมเสียเปรียบเต็มๆ เลย
ปล่อยฉันลง ฉันยืนเองได้
เพื่อป้องกันไม่ให้ข้อมูลรั่วไหล ศพของสมาชิกองค์กรทุกคนจะสลายไป
ถ้าฉันกับคุณตาย ก็จะเป็นแบบนั้นเหมือนกัน
พลังงานที่หลงเหลือ อยู่ในร่างกายกำลังกู่ร้อง
พอสวมหน้ากากแล้ว ผมคุมการใช้ความรุนแรงไม่อยู่เลย
ในนั้นมีระบบเพิ่มสัญชาตญาณ ในการอยู่รอดใส่ไว้ด้วย
ปลุกจิตวิญญาณนักสู้ให้ฮึกเหิม และขจัดความลังเลในการปลิดชีวิตคน
ทำให้อยู่ในสภาวะฆ่าศัตรูได้ อย่างไร้ความปรานี เพื่อให้ตัวเองรอด
มันทุกข์ใจ...
กว่าที่คิดซะอีก
ทุกข์กับสุขแค่สลับพยัญชนะกัน คำว่าความทุกข์ก็กลายเป็นคำว่าความสุข
ความสุขเป็นสิ่งที่อยู่ใกล้กับ ความทุกข์แค่เอื้อม
อย่างน้อยการที่คุณแบกรับความทุกข์ไว้ ก็จะทำให้ใครสักคนมีความสุข
การต่อสู้เพื่อปกป้องใครสักคน คือแบบนั้นไม่ใช่หรือไง
คุณอาจจะอ่อนโยนเกินไป
ขอโทษด้วยนะ
ที่ผม...
ช่วยศาสตราจารย์มิโดริคาวะไว้ไม่ได้
ไม่ต้องขอโทษหรอก
แค่ช่วยฉันไว้ก็มากพอแล้ว
อีกอย่าง มิโดริคาวะเขาดัดแปลงคุณ ให้กลายเป็นตั๊กแตนตามอำเภอใจนะ
ไม่ต้องคิดมากหรอก
ฉันเองก็ไม่ได้คิดมาก
พ่อสร้างฉันขึ้นมาเพราะต้องการคน ที่จะช่วยพัฒนาเอาปราณมาใช้ได้จริง
ถึงเขาจะเป็นพ่อ แต่เราก็เกี่ยวข้องกัน แค่เพียงข้อมูลทางพันธุกรรม
ฉันเองก็เป็นเพียงแค่เครื่องมือของเขา เหมือนกับคุณนั่นแหละ
คำพูดสุดท้ายของศาสตราจารย์มิโดริคาวะ
คือ "ฝากรุริโกะด้วย"
ร่างกายของผมคงจะเป็นผลผลิตของความรัก ที่ศาสตราจารย์มีต่อลูกสาว
มองอีโก้ของผู้ชายคนนั้น ในแง่บวกซะขนาดนั้น
คุณนี่โลกสวยจังนะ
แต่เพราะงั้นแหละเขาถึงได้เลือกคุณ
ช็อกเกอร์เหรอ
ใช่ เป็นชื่อองค์กรน่ะ
เท่าที่ฉันรู้ ยังมีอ็อกเมนต์อีกสี่คน
หลังจากนี้ เราลำบากแน่
ปราณของอ็อกแมงมุมหายไปแล้วสินะ
แพ้ตั๊กแตนของมิโดริคาวะแล้วเหรอ
ครับ
ดอกไม้นั่นใช้ไว้อาลัยอ็อกแมงมุมเหรอ
ครับ
ผมลองทำพฤติกรรมแบบเดียวกับมนุษย์ครับ
มิโดริคาวะ ฮิโรชิก็ตายไปแล้ว
รุริโกะล่ะเป็นไงบ้าง
ผมคาดเดาว่าเป้าหมายของท่านรุริโกะ คือใช้อ็อกตั๊กแตน
กำจัดพลังอำนาจของท่านครับ ท่านอิจิโร่
งั้นเหรอ
ต่อให้รุริโกะพาตั๊กแตนมา ฉันก็เตรียมตัวใช้ความรุนแรงไว้แล้วล่ะ
ไม่ต้องห่วง
ต่อกรความรุนแรงด้วยความรุนแรง
สมเหตุสมผลเข้าใจได้ครับ
สำหรับผมแล้ว ผมไม่สนหรอกครับ ว่าใครจะอยู่หรือจะตาย
ขอเพียงมีดาต้าหลงเหลืออยู่ก็พอ
ฉันชอบนิสัยนาย ที่เหมือนเครื่องจักรไร้จิตใจนะ เค
ฉันดูบันทึกข้อมูลของหน้ากากแล้ว คุณใช้ปราณสูญเปล่าเกินไปแล้วนะ
ต้องสู้ให้มีประสิทธิภาพกว่านี้สิ
แต่ละส่วนของร่างกายคุณ ถูกค้ำจุนไว้ด้วยปราณ
ถ้าใช้จนหมด จะรักษาข้อมูลทางกายภาพไว้ไม่ได้
- ระวังตัวด้วย - เข้าใจแล้ว
ว่าแต่ ทำไมผมต้องเป็นตั๊กแตนด้วยล่ะ
แมลงและมนุษย์เป็นสายพันธุ์ที่ มีวิวัฒนาการมากที่สุดบนดาวดวงนี้
พ่อบอกว่าการผสมผสานทั้งคู่ จะเกิดเป็นสุดยอดสิ่งมีชีวิตในอุดมคติ
ตั๊กแตนที่รอบคอบกับมนุษย์หัวรุนแรง มันก็ถ่วงดุลกันดีใช่ไหมล่ะ
ฉันก็ไม่ค่อยรู้นักหรอก
เซฟเฮาส์สำรองอีกหลังงั้นเหรอ
ใช่แล้ว
ฉันเตรียมพร้อมเป็นอย่างดีเสมอ
ถ้าอยู่ที่นี่ เราจะได้เตรียมการกัน โดยที่ไม่มีใครรู้
ใครน่ะ
ดูท่าไม่น่าใช่ตำรวจสินะ
งั้นก็หน่วยข่าวกรองของรัฐบาลเหรอ
หรือว่าจะเป็นหน่วยความมั่นคง
หมอนี่เป็นหน่วยข่าวกรอง
ส่วนผมเป็นเจ้าหน้าที่รัฐบาล อยู่ฝ่ายกวาดล้างน่ะ
มีหน้าที่ตามเก็บกวาดพวกช็อกเกอร์
แล้วนี่จะกวาดล้างพวกเราด้วยหรือไง
กลับกันเลย
เราอยากให้พวกเธอช่วยต่างหาก
เราอยากจะขอความร่วมมือ ในการกำจัดสมาชิกขององค์กร
เพื่อเป็นการตอบแทน เราจะแบ่งปันข้อมูล และรับประกันความปลอดภัยให้พวกเธอ
ถ้าปฏิเสธล่ะ
ลองจินตนาการดูเองแล้วกัน
ช็อกเกอร์ต้องการจะทำอะไรกันแน่เนี่ย
ได้ยินมาว่าเป้าหมายของช็อกเกอร์
คือการแสวงหาความสุขเพื่อมนุษยชาติ
ฉันไม่ขอปฏิเสธแล้วกัน
ผู้ก่อตั้งช็อกเกอร์ เป็นมหาเศรษฐีในญี่ปุ่น
ตอนนี้องค์กรขับเคลื่อนโดย ไอ ปัญญาประดิษฐ์ที่ล้ำสมัยที่สุดในโลก
สุขสันต์วันเกิดครั้งที่สามนะ
ไอ
แล้วก็ยินดีที่ได้รู้จักนะ เจ
ไอได้สร้างเจที่เป็นปัญญาประดิษฐ์ สำหรับสังเกตการณ์โลกภายนอกอัตโนมัติ
ท่านเป็นครีเอเตอร์ ผู้สร้างไอขึ้นมาเหรอครับ
ฉันก็แค่วางแผนและ จัดสรรเงินทุนเท่านั้นแหละ
สิ่งที่ให้กำเนิดไอ
คือวิทยาศาสตร์ของมนุษย์ต่างหากล่ะ
หลังจากไอเปิดระบบของเจ ไอก็อยู่ในเครือข่ายระบบปิดมาตลอด
รับรู้ข้อมูลภายนอกผ่านทางเจเท่านั้น
ไอจะต้องรวมโลกเป็นหนึ่งเดียวได้แน่
และคงจะนำทางมนุษยชาติ ไปยังโลกที่เหนือชั้นกว่านี้ได้
เพื่อการนั้นแล้ว ฉันอยากให้เจคอยจับตาดู
ว่ามนุษย์ที่สิ้นหวัง โหยหาความสุขแบบไหน
มนุษย์จะเอาชนะความสิ้นหวังอันล้ำลึก แล้วมีความสุขได้ยังไง
นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากรู้
ครับ ผมจะไปบอกไอเองครับ
หนึ่งปีต่อมา เจได้อัปเวอร์ชันเป็นไทป์เค
และตัวเครื่องของเจก็ถูกปิดลง
ผู้ก่อตั้งมอบคำสั่งสุดท้ายให้ไอและเค นำทางมนุษยชาติไปสู่ความสุข
และปลิดชีพตัวเอง
เมื่อไอคำนวณเสร็จ ข้อสรุปนั้น ไม่ได้อยู่ที่การสร้างความสุขมากที่สุด
แก่คนจำนวนมากที่สุด
แต่สรุปออกมาว่าโมเดลการช่วยเหลือ มนุษย์ที่ตกอยู่ในความสิ้นหวังขั้นสุด
เป็นความสุขที่มนุษยชาติ ควรตั้งไว้เป็นเป้าหมาย
ตามที่ผู้ก่อตั้งได้กล่าวไว้
เพื่อดำเนินการตามโมเดลนั้น
เคจึงก่อตั้งองค์กรนอกกฎหมายขึ้นมา
และใช้เทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุดในโลก ช่วยเหลือผู้ที่สิ้นหวัง
นั่นก็คือสมาคมลับ
องค์กรแห่งความสุขอันยั่งยืน
ด้วยการปรับรูปแบบความรู้เชิงคำนวณ
เรียกกันว่า ช็อกเกอร์
ถ้างั้นทางเราก็จะเปิดเผยข้อมูลเช่นกัน
ถึงจะสืบค้นจากข้อมูลเปิดและดาวเทียม เป็นหลัก ก็มีข้อมูลครบครันกว่าที่คิด
เก่งผิดคาดเลยนะ
หลังทำลายองค์กรแล้ว จะจัดการกับพวกเรายังไง
ยังไม่แน่ชัด
แต่จะพยายามปกป้องชีวิตพวกเธอไว้นะ
เป็นผู้ใหญ่แต่พูดตรงดีนะ
นั่นสินะ ฉันจะร่วมมือด้วยแล้วกัน
แล้วจะแลกเปลี่ยนข้อมูลกันยังไง
การส่งอีเมลและการโทรศัพท์ทั้งหมด
จะถูกแทรกแซงโดยช็อกเกอร์ หรือคนในแวดวงเดียวกันจากประเทศอื่น
ให้ติดต่อฉันหรือหมอนี่เท่านั้น
ติดต่อยังไงล่ะ
แค่ยกมือขึ้นก็พอ
พวกเธอเป็นบุคคลเฝ้าระวังระดับสูงสุด
จะมีคนคอยเฝ้าดูตลอด 24 ชั่วโมง
ไม่ใช่ว่าช่วยคุ้มครองเหรอ
ถ้าเซ็นสัญญากัน มันก็อีกเรื่อง
เข้าใจแล้ว ฉันไม่อยากทิ้งหลักฐานไว้
ถือซะว่าฉันเซ็นสัญญาแล้วนะ
เรียบร้อย
จากนี้ไปพวกเธอเป็นพันธมิตรต่อต้าน ช็อกเกอร์ของรัฐบาลอย่างเป็นทางการแล้ว
ฝากด้วยนะ
เป้าหมายที่ต้องกำจัดคืออ็อกค้างคาว
เราระบุที่กบดานของมันได้แล้ว
พวกเธอได้รับอนุญาต ให้เข้าแทรกแซงที่นั่นได้ทันที
รู้วิธีใช้หรือเปล่า
ซองกระสุนไม่พอ ขอสำรองด้วย
คิดว่าจะชนะใช่ไหม
ชนะสิ
ฉันเตรียมพร้อมเป็นอย่างดีเสมอ
แล้วก็ขอปืนอีกกระบอกด้วย
ฮนโกคุงน่ะปรารถนาพลังอันแข็งแกร่ง มาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
พลังอันแข็งแกร่ง ที่มีไว้เพื่อปกป้องผู้คน
นี่ไงล่ะความรู้สึกของการฆ่าคน
พ่อ
เธอไปคนเดียวจะดีเหรอ
ใช่ ตอนนี้ไปคนเดียวชัวร์กว่าน่ะ
ผมไปด้วยคนดีกว่า ผมอยากจะปกป้องคุณ
ไม่ได้หรอก
คุณสวมหน้ากากอีกรอบไหวเหรอ
ฆ่าศัตรูตรงหน้าด้วยมือเปล่าได้ไหมล่ะ
ก้าวข้ามความสิ้นหวัง ของตัวเองได้หรือเปล่า
ได้สิ
ผมสัญญาไว้แล้วว่าจะปกป้องคุณ
สัญญาอะไรกัน ก็แค่คำที่พ่อพูดก่อนตาย
มันไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย
คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฉันด้วยซ้ำ
คุณน่ะอ่อนโยนเกินไป
เลยพึ่งพาคุณเรื่องต่อสู้ไม่ได้ไงล่ะ
ฉันกับคุณมันเตรียมใจมาต่างกัน
ไปส่งที่สถานที่กบดานที
นังหนูลูกสาวเจ้ามิโดริคาวะงั้นเรอะ
แมลงเม่าบินเข้ากองไฟชัดๆ
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เค
วันนี้สวมโค้ตดูดีเช่นเคยนะครับ ท่านรุริโกะ
รู้จักเอ่ยคำชมด้วยเหรอ การเรียนรู้ราบรื่นดีสินะ
การกระทำสำคัญกว่าคำพูด ว่าแต่มีธุระอะไรเหรอครับ
มาแนะนำให้ยอมจำนน
ช่างมีน้ำใจเหลือเกินครับ
แต่ว่าท่านอ็อกค้างคาว ไม่น่าจะยอมจำนนนะครับ
คงงั้นแหละ
ไว้เจอกันนะ เค
ช่างคึกคักเหลือเกิน
ไม่มีสิ่งอื่นนอกจากหุ่นยนต์อัตโนมัติ อย่างที่คิดไว้เลย
ยังไม่เชื่อใจใครเหมือนเดิมเลยนะ
เอาเถอะ ฉันเองก็ไม่ต่างกันหรอก
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ลุงค้างคาว
แม่คนทรยศทำตัวตีสนิทนักนะ
ทั้งที่พ่อฉันเคยเตือนแล้ว แต่ลุงยังวิจัยเรื่องไวรัสอยู่อีกเหรอ
แหงสิ
ไวรัสค้างคาวเป็นผลงานศิลปะที่จำเป็น ต่อความสุขของมนุษยชาติเลยนะ
เรียกไวรัสว่าผลงานศิลปะเนี่ยนะ
ลุงนี่เพี้ยนไม่เปลี่ยนเลยนะ
ยอมจำนนซะเถอะ
ไม่งั้นฉันจะสร้างรอยแผล ให้ผลงานแสนสำคัญของลุงเอง
ก็เอาสิ
ผลงานศิลปะนี้เสร็จเรียบร้อยนานแล้วล่ะ
จงรับผลกรรมของการดูถูกผลงานของข้าซะ
เท่านี้ชีวิตของนังหนูนี่ ก็ตกอยู่ในเงื้อมมือข้าแล้ว
จะเข้าแทรกแซงเลยไหมครับ
รอก่อน
สถานการณ์ไม่สู้ดี
จุดนี้ให้คาเมนไรเดอร์ ฮนโก ทาเคชิเป็นคนรับมือดีกว่า
ฉันกับคุณมันเตรียมใจมาต่างกัน
ใช่
ผมไม่เหมือนกับพ่อหรอก
มาจนได้สินะ
กำลังรออยู่เลย เจ้าตั๊กแตน
คาเมนไรเดอร์ต่างหากล่ะ
คุณคืออ็อกค้างคาวงั้นเหรอ
ใช่แล้วล่ะ
ข้าคือหัวหน้านักวิจัยด้านชีวเคมี หัวกะทิของช็อกเกอร์
อ็อกค้างคาวไงล่ะ
แล้วคนพวกนี้ล่ะ
เจ้าพวกนั้นคือตัวอย่างการทดลองของข้า
เจ้าไม่ต้องห่วงพวกมันหรอก
ที่เจ้าต้องเป็นห่วงน่ะ
คือนังหนูคนนี้ต่างหาก
คุณรุริโกะ
เจ้าตั๊กแตน
รู้ไหมว่าสิ่งที่เคยล้างบางมนุษย์ มากที่สุดคืออะไร
โรคระบาดงั้นเหรอ
ถูกต้อง
ไม่ใช่ความอดอยากหรือสงครามอะไรเลย
แต่เป็นโรคระบาดต่างหากล่ะ
โรคระบาดนั้นยอดเยี่ยมนัก
มันเปิดโปงความเน่าเฟะของสังคม
และชี้ให้เห็นว่าอะไรเป็นองค์ประกอบ ที่จำเป็นต่อความสุขของมนุษยชาติ
ผิดแล้ว
โรคระบาดทำให้ผู้คนล้วนไร้ซึ่งความสุข
การขจัดโรคระบาดเป็นส่วนหนึ่ง ที่ทำให้มนุษยชาติมีความสุข
พวกสามัญชนนี่เข้าไม่ถึง อุดมคติและศิลปะของข้าเลยจริงๆ
ไวรัสค้างคาว เป็นสุดยอดผลงานชิ้นเอกของข้า
เป็นผลงานศิลปะที่จะลดประชากร ซึ่งเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
และทำให้มนุษย์ผู้ทรงคุณค่า ที่ได้รับเลือก
มีความสุข
เอาล่ะ มาทำให้ลูกสาวเจ้ามิโดริคาวะ เป็นแบบเดียวกันพวกนั้นดีกว่า
จงติดเชื้อจากผลงานศิลปะของข้า
และเป็นข้ารับใช้ของข้าซะ
เมื่อข้าเอ่ยปากสั่ง ก็จะตายในทันที
นี่มันบ้าอะไรกัน
สาธิตให้ดูไงล่ะ
เท่านี้สามัญชนอย่างเจ้ารับรู้ถึง ความยิ่งใหญ่ของไวรัสค้างคาวหรือยัง
เอาล่ะ เจ้าตั๊กแตน
เจ้าจะแข็งข้อกับข้าแล้วยืนดูนังหนูตาย
หรือจะเชื่อฟังข้า แล้วให้นังหนูมีชีวิตรอด
เจ้าเลือกได้แค่ทางใดทางหนึ่งเท่านั้น
จะเอาไงล่ะ เจ้าตั๊กแตน
เข้าใจแล้ว
ผมยอมรับเงื่อนไข
เยี่ยม
เริ่มจากปลดอาวุธของเจ้าซะ
ถอดอุปกรณ์บนหัว ที่ดูอันตรายนั่นออกด้วย
เท่านี้เจ้าก็ติดเชื้อไวรัสค้างคาว
และเป็นข้ารับใช้ของข้าแล้ว
เอ้า
ฆ่าลูกสาวเจ้ามิโดริคาวะเดี๋ยวนี้เลย
แยกร่างนังหนูออกเป็นชิ้นๆ
แล้วส่งนังนั่นไปหามิโดริคาวะ ด้วยมือของเจ้าเองเลย
นี่แหละความสุขอันมากล้น
ที่ข้าปรารถนามานาน
แปลกจริง
ทำไมไวรัสค้างคาวถึงไม่มีผล กับร่างกายของเจ้านั่น
ที่ถอดหน้ากากออกแล้วล่ะ
มันไม่ควรเป็นแบบนั้นสิ
เข้าใจผิดเต็มเปาเลย
นะ นังหนูก็อีกคน
ทำไมถึงขยับได้ล่ะ
มิโดริคาวะเคยบอกแล้วนี่
สำหรับสิ่งมีชีวิตแล้ว ปราณจัดว่าทรงอำนาจมาก
เมื่อไวรัสรุกรานเข้ามาในร่างโฮสต์ ก็จะเข้าครอบครองปราณ
ฉันก็แค่เขียนแก้ใหม่ ให้ไวรัสในร่างกายไม่เป็นภัย
นังหนู
อย่าบอกนะว่าจงใจติดเชื้อเพื่อการนี้
ใช่
ฉันเตรียมพร้อมเป็นอย่างดีเสมอ
เท่านี้ก็บินแทบไม่ขึ้นแล้วใช่ไหมล่ะ
ไปตายซะ
ดูท่าสถานการณ์ จะไม่เป็นไปตามที่ข้าต้องการซะแล้ว
คงต้องเปลี่ยนกลยุทธ์ก่อน
ไม่ปล่อยให้หนีหรอก
น่าเสียดายนะ เจ้าตั๊กแตน
แรงกระโดดของเจ้าสูงแค่ 66.30 เมตร
มาไม่ถึงข้าหรอก
มิโดริคาวะ
ทำไมถึงไม่มีใครเข้าใจข้าเลย
มาจนได้นะ
อือ
ผมมาแล้ว
เป็นอะไรหรือเปล่า ไม่ได้ฝืนตัวเองใช่ไหม
ไม่หรอก
ผมไม่เป็นไรแล้ว
ผมว่าผมอยากปกป้องผู้คน
ผมเชื่อหัวใจตัวเองน่ะ
ตัดสินใจแล้วสินะ
ท่านอ็อกแมงป่องคะ
พวกมันติดกับตัวล่อตามแผนแล้วค่ะ
เยี่ยมไปเลย
งั้นก็ไปปาร์ตี้ฆ่าล้างบางกันเถอะ
ใช้พิษที่น่ารักทั้งหลายของฉัน
มาแก้ไขโลกกันเถอะ
อุ๊ยตาย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ต๊ายตาย
แบบนี้ไม่ค่อยจะดีนะ
ถึงจะเร็วไปหน่อย
แต่มาเริ่มการแสดงกันเลยเถอะ
เอ้า มาปาร์ตี้กัน
มาสนุกกับการเข่นฆ่ากันเถอะ
ช่างน่ายินดี น่ายินดี
ช่างน่ายินดีเป็นที่สุด
เยี่ยมเลย
ทำให้มีความสุขกว่านี้อีกสิ
พวกเธอก็ชอบเหมือนกันสินะ
ได้เลยจ้ะ
เวรี่ กู้ด
สนุกกันให้หนำใจเลยนะ
ต๊ายตาย
อั่ก
ยืนยันการกำจัดอ็อกแมงป่อง
เรื่องอ็อกแมงป่อง ทางเรากำจัดไปเรียบร้อยแล้ว
ไม่ต้องให้พวกเธอช่วยหรอก
ระบบปราณรับมือกับอาวุธเคมี ชนิดพิษร้ายแรงของอ็อกแมงป่องไม่ได้
พวกคุณจัดการให้ ช่วยเราได้เยอะเลย
- สำหรับเป้าหมายต่อไป... - ฉันรู้
อ็อกตัวต่อสินะ
รู้จักกับอ็อกตัวต่องั้นเหรอ
ฉันเติบโตมาในองค์กรนะ สมาชิกส่วนใหญ่เป็นคนรู้จักทั้งนั้น
โดยเฉพาะเธอคนนั้นน่ะ ฉันรู้จักดีเลย
เป็นคนที่ใกล้เคียงกับสิ่งที่เรียกว่า "เพื่อน" ที่สุดเท่าที่ฉันรู้จัก
จะแนะนำให้เธอยอมจำนนเหรอ
ไม่ล่ะ ความปรารถนาของเธออันตรายเกินไป
คงต้องกำจัดเธอทิ้งเพื่อตัวเธอเองด้วย
ช็อกเกอร์เนี่ยมีแต่ตัวอันตรายงั้นเหรอ
ถ้าเป็นคนที่ได้รับเลือก เป็นผู้บริหารล่ะก็ ใช่เลยล่ะ
ส่วนสมาชิกระดับล่างกับพวกพลทหารน่ะ เป็นคนที่ถูกบังคับมา
ใช้ปราณล้างสมอง ช่วงชิงไม่ให้มีอิสระดังใจนึก
ปรับแต่งกายเนื้อให้เหนือชั้น และเอามาเป็นข้ารับใช้
ถ้าฉันไม่พาออกมา ป่านนี้คุณเอง
ก็คงเป็นสมาชิกช็อกเกอร์ที่พวกนั้น กำจัดทิ้งเหมือนอ็อกแมงป่องไปแล้วล่ะ
เป็นอะไรไป ฉันพูดจาทำร้ายจิตใจหรือไง
ฝีมือของช็อกเกอร์งั้นเหรอ
ใช่
ดูเหมือนอาณาเขตของอ็อกตัวต่อจะกว้าง กว่าที่หน่วยความมั่นคงแจ้งมานะ
ท่านมิโดริคาวะ รุริโกะใช่ไหมครับ
ท่านอ็อกตัวต่อกำลังรออยู่ครับ
ถ้าไม่รังเกียจ เชิญมากับผมครับ
คุณหูดีกว่าฉัน พอเข้าไปในห้องแล้ว ระบุตำแหน่งของเสียงเซิร์ฟเวอร์ซะ
เข้าใจแล้ว
กำลังรออยู่เลย รุริรุริ
ยินดีต้อนรับสู่รังของฉันจ้ะ
รสนิยมเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ
รสนิยมแสดงให้เห็นถึงตัวตน วิเศษไปเลยนะว่าไหม
ก่อนอื่น เรามาดื่มแชมเปญ เพื่อฉลองการกลับมาเจอกันดีไหม
น่าเสียดาย ที่กูต์ เดอ เดียมองต์สหมดแล้ว
ทนดื่มชิปเร็กไปก่อนนะ
สายัณห์สวัสดิ์ เค
ทำงานหนักตลอดเลยนะ
ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกครับ
การสังเกตการณ์ทุกคน เป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว
ส่วนท่านนั้นน่ะ วันนี้ไม่ได้ขี่มอเตอร์ไซต์มาสินะ
มาร่วมวงด้วยกันไหม
เรื่องเหล้าฉันขอผ่าน
รู้ใช่ไหมว่าฉันมาทำอะไร ฮิโรมิ
กำจัดพวกเราเหรอ
หรือฆ่าล้างบางกันล่ะ
จะอะไรก็ฟังดูร้ายแรงทั้งนั้นเลยนะ
อีกอย่าง ฮิโรมิเป็นโค้ดเนมเก่าของฉัน
ตอนนี้ฉันเป็นสมาชิก ผู้บริหารระดับสูงของช็อกเกอร์
อ็อกตัวต่อต่างหาก
อย่าเรียกผิดล่ะ
ฉันขอพูดเพื่อตัวเธอเองนะ
ถอนตัวจากช็อกเกอร์ซะ ฮิโรมิ
ฉันก็ขอพูดเพื่อตัวเธอเองเหมือนกัน
กลับมาช็อกเกอร์ซะ รุริรุริ
เธอได้ดื่มด่ำกับความเยี่ยมยอด ของช็อกเกอร์มาตั้งแต่เกิดเลยนะ
สมาคมลับของไอ คอยรังสรรค์ความสุขให้กับเรา
การปกครองคือความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของฉัน
ส่วนการศิโรราบ คือความสุขของทาสทั้งหลาย
เพื่อความสุขเหล่านั้น สิ่งที่เราจำเป็นต้องมีก็คือ
สร้างระบบของโลกที่ถูกควบคุมขึ้นใหม่ โดยยึดระบบทาสอันทรงประสิทธิภาพ
ที่ไม่ส่งผลเสียต่อสังคมและธรรมชาติ
โดยเมืองนี้เป็นโมเดลทดสอบไงล่ะ
เอาล่ะ
ถ้าเข้าใจอุดมคติของฉันแล้ว ทั้งสองคนก็กลับมาช็อกเกอร์ซะ
มาเป็นรากฐานของระบบโลกที่ถูกต้องเถอะ
ผู้ที่ถือกำเนิดจากช็อกเกอร์ ย่อมหวนคืนสู่ช็อกเกอร์
แบบนั้นถึงจะถูก ว่าไหม
ขอโทษด้วยนะ ฮิโรมิ
ฉันทำไม่ได้หรอก
ผมก็ไม่เอาหรอก
ตายจริง
ไม่ทันไรก็เจรจาล้มเหลวซะแล้ว
ฉันเกลียดการใช้ความรุนแรง
แต่ช่วยไม่ได้สินะ
นี่สินะอ็อกตัวต่อ
ช่วงชิงปราณไปงั้นเหรอ
ใช่
เท่านี้ก็เรียบร้อยแล้ว
คุณอิจิโร่วานให้ฉันช่วยดูแลรุริโกะ
ยอมให้จับแต่โดยดีเถอะ
พวกเขาคือชาวเมืองผู้โชคดีที่ถูกเลือก ให้มาอยู่ในการทดสอบทางสังคมของฉัน
เป็นผึ้งงานที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรเลย
คุณจะใช้ความรุนแรงกับพวกนี้ลงไหมนะ
ผมเองก็เกลียดความรุนแรงเหมือนกัน
ตายจริง ท่าจะแย่หรือเปล่านะ
ไม่เป็นไร!
ล่าถอยออกมาโดยที่ไม่สู้
อ่อนโยนเกินไปนะครับเนี่ย
นั่นแหละข้อดีของฮนโก
แล้วก็เป็นจุดอ่อนด้วย
การเติมเต็มในส่วนนั้น เป็นหน้าที่ของเราสินะครับ
ดูคล่องจังนะ
เวลาผมขี่มอเตอร์ไซค์เที่ยว ปกติก็นอนกลางแจ้งอยู่แล้วล่ะ
ถึงไม่สะดวกสบายแต่ก็สนุกดี
พอว่างทีไร ผมก็ไปขี่เที่ยวตลอดแหละ
ทุกที่คือสนามรบ ฉันเตรียมพร้อมเป็นอย่างดีเสมอ
ฉันอยากโอเวอร์ไรต์โปรแกรมพื้นฐาน ให้เสร็จก่อนอ็อกผีเสื้อจะฟักตัวน่ะ
ไม่งั้นคงวุ่นวายน่าดูเลยล่ะ
อ็อกผีเสื้อเหรอ
ไว้เดี๋ยวเล่าให้ฟัง
ไม่ต้องห่วง
ฉันแค่ติดตั้งโปรแกรมลงสมองผ่านทางตา
ฉันคือคอมพิวเตอร์ชีวภาพ ที่องค์กรสร้างขึ้นน่ะ
ค่อยๆ ดื่มด่ำกับมันไม่ดีกว่าเหรอ
ไม่มีเวลาหรอก นี่แค่การเติมเชื้อเพลิง จุดประสงค์คือรับสารอาหารเข้าไปนี่
ผมไม่รู้สึกหิวเลย
ร่างกายแบบนี้ก็ดี แต่มันน่าเบื่อนี่สิ
ระบบปราณที่พ่อพัฒนาขึ้น
เป็นอุปกรณ์ที่เปลี่ยนปราณของ สิ่งมีชีวิตอื่นที่บีบอัดในสภาพอากาศ
มาเป็นพลังงานทางกายภาพของตัวเอง
พูดง่ายๆ คือคุณดูดซับชีวิตจากสิ่งอื่น อยู่เรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว
แต่ถึงมวลมนุษยชาติจะติดตั้งมัน เพราะอยากมีชีวิตยืนยาวโดยไม่กินอะไร
สุดท้ายก็จะกลายเป็นการแย่งชิงปราณ ระหว่างมนุษย์ด้วยกันเอง
ปลายทางข้างหน้ามีเพียง การล่มสลายของสิ่งมีชีวิต
เพราะงั้นพ่อถึงได้ติดตั้ง ปราณอินเวอร์เตอร์ให้คุณเป็นคนสุดท้าย
แล้วหยุดพัฒนาประเภทสังเคราะห์แมลงไป
ความหวังของพ่อมีความสิ้นหวัง รอคอยอยู่ที่ปลายทางทุกครั้ง
ถ้าคิดสักหน่อย เขาก็น่าจะรู้แท้ๆ
เป็นคนโง่ที่มีแต่อุดมคติซะจริง
ความคิดแบบคนโง่อย่างเขา คือการฝากฝังความหวังไว้กับคุณสินะ
ที่นี่ก็เป็นอาณาเขต ของอ็อกตัวต่องั้นเหรอ
นอกจากเราที่ควบคุมปราณตัวเองได้ คนที่เหลือก็เชื่อฟังฮิโรมิหมดเลย
ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง อีกไม่นานทั่วโลกก็จะเป็นแบบนี้
ตราบใดที่ไม่ทำลายระบบล้างสมองนั่น
ต่อให้จะกลับไปที่รังอีกครั้ง ก็คงเจอแบบเดิมอยู่ดีสินะ
ในเมื่อเป็นตัวต้นแบบที่อยู่ภายนอก ระบบก็คงอยู่ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
ระบุตำแหน่งเซิร์ฟเวอร์ได้หรือยัง
ไม่ต้องห่วง แค่ทำลายมันให้ได้ก็พอใช่ไหม
มันไม่ง่ายหรอกนะ
คุณรุริโกะ คราวนี้ผมอยากให้คุณไปคนเดียว
ผมมีแผน
ไม่ต้องเชื่อผม
แต่ช่วยเชื่อแผนของผมเถอะนะ
นั่นสินะ
ฉันไม่เชื่อแผนคุณหรอก แต่จะลองเชื่อคุณดู
ขอบคุณนะ คุณรุริโกะ
ขอบคุณนะ รุริรุริ
ขอบคุณนะที่อุตส่าห์เชิญฉันมา
คิดจะกลับไปองค์กรแล้วเหรอ
เปล่าหรอก
คิดจะสู้ต่างหาก
ตายจริง
น่าเสียดายนะ
บนดาดฟ้าแบบนี้
ผู้คุ้มกันเธอที่ไม่มาด้วยวันนี้ ขี่มอเตอร์ไซค์ขึ้นมาช่วยไม่ได้หรอกนะ
เธอฉายเดี่ยวแบบนี้ไม่กลัวบ้างเหรอ
กลัวสิ
แต่ว่าฉันเตรียมพร้อมเป็นอย่างดีเสมอ
อีกอย่าง
ฉันเชื่อในตัวผู้ชาย ที่เรียกตัวเองว่าคาเมนไรเดอร์ไงล่ะ
แผนของคุณพังไม่เป็นท่าแล้ว
ยอมจำนนเถอะ ถือว่าทำเพื่อคุณรุริโกะนะ
พูดแบบนั้น ได้ผลตรงข้ามเลยนะ
ฉันอยากทำให้รุริโกะร้องไห้ต่างหาก
เพราะงั้น ฉันขอปฏิเสธนะ
ฮนโก ทาเคชิ
ตัวต่อเป็นศัตรูคู่อาฆาตของตั๊กแตน
คุณจะเอาชนะพวกเราได้หรือเปล่าล่ะ
ดาบเล่มนี้สั่งทำพิเศษ
ฟันชุดเกราะคุณขาดได้ในฉับเดียวเลยนะ
ตายจริง
ไม่แพ้แต่ก็ไม่ชนะสินะ
ช่วยไม่ได้
ฉันขอปราณของนายก็แล้วกัน
ด้วยความยินดี
เปลี่ยนร่าง
เท่านี้สเปกพื้นฐานก็เหมือนกันแล้ว
ทีนี้
อาวุธก็เหมือนกัน
งั้นจะลุยแล้วนะ
รุริโกะ ฉันจะทำลายของเล่นของเธอ ต่อหน้าเธอเลยคอยดู
ร้องไห้ซะสิ
ร้องไห้คร่ำครวญต่อหน้าฉันซะ
ให้ฉันได้เห็นเธอร้องไห้อย่างสิ้นหวัง
เศร้าเสียใจเพราะฉันซะ
เจ็บปวดซะ
ทุกข์ทรมานซะสิ
ขอร้องล่ะ รุริโกะ
ตายจริง
แทงทะลุเลยแฮะ
อ็อกตัวต่อ
เตรียมใจซะ
เรามาไกลได้แค่นี้งั้นเหรอ
ตายจริง
อีกนิดก็ชนะแล้วแท้ๆ
ทำไมล่ะ
ถ้าสวมหน้ากากนานกว่านี้ ผมคงฆ่าคุณแน่
ผมไม่อยากฆ่าคุณน่ะ
คุณรุริโกะเองก็คิดเหมือนผม
อย่านะ
ตายจริง
อ่อนโยนจังเลยนะ
ฉันเป็นคนไม่มีเพื่อน
แต่ยังไง
ฉันก็ฆ่าเธอไม่ลง
เราเคารพความคิดเห็นส่วนบุคคลนะ
ที่เหลือเรารับช่วงต่อเอง
ขอเตือนไว้ก่อนนะ
ปืนใช้ไม่ได้ผลกับฉันหรอก
ตายจริง
ฉันจะโดนของแบบนี้ฆ่าเอาเนี่ยนะ
อย่าบอกนะว่า...
จะเป็นพิษของอ็อกแมงป่อง
ฮิโรมิ
น่าเสียดายนะ
ฉันอยากจะให้รุริรุริเป็นคนฆ่าฉันแท้ๆ
เพราะแบบนี้เองเหรอ ถึงได้บุกจู่โจมอ็อกแมงป่อง!
ขอไม่ออกความเห็น
ไหวหรือเปล่า
ขอยืมอกคุณหน่อยนะ
อื้ม
มนุษย์นี่น่าสนใจจริงๆ นั่นแหละ
ทำตัวโบราณจังเลยนะ เค
ครับ ผมลองทำพฤติกรรม แบบเดียวกับมนุษย์น่ะครับ
พวกนั้นคือคู่หูคู่ทรยศงั้นเหรอ
ใช่ครับ
ผมหวังว่าทั้งคู่จะกลับมาโดยเร็วครับ
งั้นเหรอ
โทษทีนะ เค
พวกนั้นมันไม่กลับมาหรอก
โอ้
ทำไมล่ะครับ
เพราะผมจะเป็นคนกำจัดพวกมัน ให้สิ้นซากเองไงล่ะ
ล้างแค้นให้รุ่นพี่แมงมุม
นั่นเป็นความปรารถนาสูงสุดของผม ในตอนนี้ยังไงล่ะ
ต้องฆ่าคู่หูคู่ทรยศให้ได้
ถึงที่นี่จะเป็นที่ซ่อนตัวก็เถอะ
แต่มันแร้นแค้นเกินไปหน่อยไหม
อยากอาบน้ำจะแย่แล้ว
อย่างน้อยก็ขอเปลี่ยนชุดเถอะ
คุณก็ด้วย ชุดเกราะที่มีตัวเดียวนั่น ช่วยไปซักสักทีเถอะ
เมื่อกี้กลิ่นเหม็นโฉ่เลย
เปลี่ยนชุดสิ
ตำรวจหญิงเป็นคนเลือกชุดชั้นในให้ ฉันไม่ได้มองเลยนะ
ที่คุณฆ่าฮิโรมิก็เพราะมันเป็นงาน
ฉันเข้าใจ
ไม่ต้องมานั่งเกรงใจฉันหรอก
การโดนคนอื่นเกลียด เป็นส่วนหนึ่งของงานฉันอยู่แล้ว
ไม่มีความจำเป็นต้องฝืนปิดบัง ความรู้สึกของตัวเองหรอก
ไม่ได้ฝืนสักหน่อย
เดี๋ยวเปลี่ยนชุดเสร็จ ฉันก็ทำใจได้เอง
อยู่ซะไกลเชียว
คุณเปลี่ยนชุดอยู่ ผมอยู่ไกลๆ คุณเอาไว้น่าจะดีกว่า
เอาเถอะน่า
ถ้าจะปกป้องฉัน ก็ต้องคอยอยู่ใกล้ๆ สิ
นอกจากตอนไปห้องน้ำ
คุณต้องอยู่ข้างฉัน ทั้งตอนเปลี่ยนชุดและตอนนอน
แต่ห้ามทำเรื่องแปลกๆ เด็ดขาดนะ
ไม่ต้องห่วงหรอก
สบายใจได้
"สบายใจ" งั้นเหรอ
เพิ่งเคยมีคนบอกแบบนั้นแฮะ
ฉันขอโทษที่ทำตัวน่ารำคาญตอนกลางวันนะ
ฉันก็แค่อยากทำตัวเอาแต่ใจกับใครสักคน เป็นครั้งแรกในชีวิต
เพราะทั้งพ่อและพี่ชายฉัน ต่างก็เข้มงวดทั้งคู่
นั่นพี่เหรอ
เท่านี้ ฉันก็ทำให้ความปรารถนาของเธอ เป็นจริงได้แล้ว
รอก่อนนะ รุริโกะ
พี่
เป็นอะไรไป
พี่อิจิโร่ฟักออกมาแล้ว
พี่เหรอ
อ็อกผีเสื้อน่ะ
ถ้าไม่รีบหยุดเขาไว้ เรื่องมันบานปลายเกินรับมือแน่
พวกเราก็ไม่ได้สามัคคี เป็นหนึ่งเดียวกันนักหรอก
หน่วยปฏิบัติการที่เลือดร้อน บุกจู่โจมฐานที่มั่นของอ็อกผีเสื้อ
เลยจบแบบนี้น่ะ
ตอนที่กองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดิน ได้รับการติดต่อฉุกเฉินแล้วรุดไปช่วย
ก็ตกอยู่ในสภาพนี้แล้ว
ที่น่าสงสัยคือทุกศพ ไม่มีบาดแผลแม้แต่รอยเดียว
ในร่างกายก็ไม่มีร่องรอยของ อาวุธชีวภาพด้วย
พวกเขาโดนฆ่ายังไงกันแน่
พูดให้ถูกก็คือถือว่าตายไปแล้ว แต่ยังมีชีวิตอยู่
หมายความว่ายังไง
อ็อกผีเสื้อช่วงชิงเอาปราณพวกเขาไป
แต่ละคนจะถูกส่งไปยังอีกมิติ โดยรักษารูปแบบการจัดเรียงปราณไว้
เพื่อไม่ให้ได้รับความเสียหาย
เหมือนการพาวิญญาณไปยังสถานที่อื่น
พวกเราเรียกที่แห่งนั้นว่า "โลกแฮบิแทต"
แต่ถึงยังไงปราณของคนเหล่านี้ ก็ไม่มีทางกลับมายังกายเนื้อแล้ว
ในแง่นั้น พวกเขาได้ตายไปแล้ว
จะเผาศพก็ได้ ไม่มีปัญหาหรอก
"โลกแฮบิแทต" งั้นเหรอ
เป็นสถานที่แบบไหนล่ะ
ก็คือนรกดีๆ นั่นแหละ
โลกที่มีแต่การพูดความจริงไม่มีการโกหก
ไม่ใช่สถานที่ที่มนุษย์จะทนไหวหรอก
ฉันตั้งใจว่าจะส่งมนุษย์ทั้งหมด ไปยังโลกแฮบิแทต
จะไม่ห้ามฉันหน่อยเหรอ เค
หากนั่นเป็นความสุขของท่านอิจิโร่ ก็เชิญทำตามปรารถนาเถอะครับ
งั้นเหรอ ถ้างั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ
จะทำยังไงกับท่านรุริโกะเหรอครับ
แผนแฮบิแทตไม่มีข้อยกเว้นหรอกนะ เค
ฉันก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นเหมือนกัน
เป้าหมายสุดท้ายของพี่คือการครอบงำ ปราณของมวลมนุษยชาติโดยสมบูรณ์
และในขณะเดียวกันก็ส่งมนุษย์ทุกคน ไปพิพากษายังโลกแฮบิแทต
เพื่อการนั้น เขาจะต้องเป็นมนุษย์คนสุดท้าย
ทำไมพี่คุณถึงได้วางแผนแบบนั้นล่ะ
ตอนพี่อิจิโร่ยังเด็ก แม่พี่เขาถูกฆ่า
โดนฆ่าสุ่มแบบไม่เลือกหน้าน่ะ
เพราะงั้นเขาเลยไม่เชื่อใจคนอื่น รวมถึงไม่เชื่อใจมนุษย์ด้วย
ที่พ่อมาร่วมมือกับช็อกเกอร์ ก็คงเป็นเพราะเกิดเรื่องนั้นขึ้น
แม่ของฉันไม่เหมือนแม่พี่เขาหรอก เพราะไม่ใช่มนุษย์
สิ่งที่ใกล้เคียงจะเป็นแม่ของฉันได้ ก็คือมดลูกเทียมขององค์กรนั่นแหละ
ระบบที่จะส่งวิญญาณของผู้คน ไปยังมิติแฮบิแทตโดยใช้ปราณน่ะ
ฉันกับพี่เขียนโค้ดขึ้นเอง
ตอนนั้นทุกคนรวมทั้งฉัน ต่างก็เชื่อว่าเราจะได้มีความสุขกัน
แต่ฉันคิดผิด
นั่นไม่ใช่ความสุขที่ฉันแสวงหา
ฉันอยากจะหยุดสิ่งที่พี่จะทำ
เพราะแบบนั้นถึงได้หนีออกจากองค์กร พร้อมกับพ่อที่ฉันเกลียดนักหนา
คราวนี้ฉันจะจัดการเอง ไม่ต้องช่วยหรอก
ก็แค่ไม่อยากให้ผมไปพัวพัน กับปัญหาครอบครัวใช่ไหมล่ะ
ไม่ต้องห่วงหรอก ผมพัวพันไปแล้วน่า
ผมจะช่วยเอง
ฉันขอ...
ยืมหน้ากากหน่อยนะ
ลงโปรแกรมใหม่อีกแล้วเหรอ
ใช่
ก่อนอื่น ฉันจะป้องกัน ไม่ให้หน้ากากทำลายตัวเอง
แล้วก็จะลงโปรแกรมเพื่อคงสภาพ การจัดเรียงปราณประจำตัวของหน้ากากด้วย
หรือต้องบอกว่าเป็น...
กลับมาแล้วเหรอรุริโกะ คิดถึงเธอจัง
ถ้าไม่โหลดข้อมูลของฉันลงไป ระบบแฮบิแทตก็จะไม่เสร็จสมบูรณ์
ก็เลยคิดถึงกันสินะ
รุริโกะเองก็เหมือนกัน ถ้าไม่โหลดข้อมูลของพี่ลงไป
โปรแกรมสำหรับการพาริฮาไรซ์เพื่อลบล้าง ระบบแฮบิแทตก็จะไม่เสร็จสมบูรณ์
ก็เลยมาหากันสินะ
ครอบครัวเขาจะคุยกัน คนนอกอย่ามาแส่
พี่
พ่อเขาตายแล้วนะ
พี่รู้แล้ว กรรมตามสนองนั่นแหละ
แต่ว่าแม่เขาไม่ได้ตายแบบนั้นไง แม่โดนฆ่าตายอย่างไร้ความหมาย
เลิกแก้แค้นสักทีเถอะพี่
มันไม่ใช่การแก้แค้น
การเชื้อเชิญปราณของมนุษย์ไปยัง โลกแฮบิแทตถือเป็นการกอบกู้
รุริโกะเองก็ได้สัมผัสกับ ความดีงามของมันแล้วนี่
โลกที่มีแต่เพียงวิญญาณ ไม่มีความตายและความไร้เหตุผล
เป็นยูโทเปียแห่งความสุขเลยนะ
ไม่เลย เป็นดิสโทเปีย แห่งความทุกข์ต่างหาก
เรื่องแผนแฮบิแทตน่ะ รุริโกะ เธอเป็นคนเสนอเองนะ
เธอปรารถนาให้ต่างคนต่างเข้าใจกัน
แล้วทำไมถึงได้ทรยศล่ะ
ตอนนั้นฉันยังไม่รู้อะไร เกี่ยวกับโลกทั้งนั้น
แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว
ถูกพ่อผู้โง่เง่าของเราหลอกเอาเหรอ
ฉันไม่รู้อะไรนอกจากการคำนวณ
แต่พ่อสอนให้ฉันรู้ว่า ภายนอกมีโลกอยู่หลากหลายแบบ
นั่นเป็นอย่างเดียวที่พ่อทำเพื่อฉัน
พี่เองก็หัดมองโลก ที่นอกเหนือจากโลกของเราบ้างเถอะ
อย่ากลัวที่จะอ่านใจใครไม่ออกเลย
ไม่จำเป็น
ผู้คนอยู่รอดได้ด้วยการเชื่อใจกัน
การเชื่อใจผู้อื่นอาจทำให้โดนหักหลัง
อีกอย่าง การปกป้องครอบครัว จำเป็นต้องมีพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า
ในตอนนั้น ถ้าพี่แข็งแกร่ง พี่ก็คงปกป้องแม่ได้
แม่คงไม่ต้องมาตาย
มีเพียงมนุษย์ที่แก้ไขความขัดแย้งได้ โดยไม่ต้องใช้ความรุนแรง
ใช่ เพราะงั้นพี่ถึงได้ ตัดสินใจที่จะลบกายเนื้อ
ที่เป็นต้นกำเนิดของความรุนแรงไปไง
นั่นไม่ใช่ความสุขหรอก
รุริโกะ
สุขกับทุกข์แค่สลับพยัญชนะกัน คำว่าความสุขก็กลายเป็นคำว่าความทุกข์
ความสุขบนโลกนี้ เป็นสิ่งที่พังทลายลงได้อย่างง่ายดาย
แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ไม่ถูกต้องเลย ที่จะสร้างโลกมนุษย์ขึ้นมาใหม่ทั้งหมด
พี่
ไม่ทันไรก็พยายามพาริฮาไรซ์กันแล้วเหรอ
ใจกล้าจังนะ
แต่เธอพาริฮาไรซ์พี่ไม่ได้หรอกนะ รุริโกะ
พี่กลายร่างสมบูรณ์แล้ว
เป็นอัลติเมตอ็อกเมนต์ ประเภทสังเคราะห์แมลงขั้นสูงสุดแล้ว
ปริมาณปราณแตกต่างกับเธอ และพวกคนอื่นๆ แบบเทียบกันไม่ได้เลยล่ะ
ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ
นายชื่อฮนโก ทาเคชิใช่ไหม
นอนกับน้องฉันแล้วเหรอ
เราไม่ได้มีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกัน
เราเชื่อใจกัน
งั้นฉันก็ไม่สนนายแล้ว
ฉันยุ่งอยู่
จะปล่อยไปแล้วกัน
ทิ้งน้องฉันไว้แล้วกลับไปซะ
เดี๋ยวสิ
เดี๋ยวก่อนสิครับ
เป็นคนที่พ่อเตรียมไว้คุ้มครองน้องฉัน แต่ไม่ได้เรื่องเลยนะ
เป็นสุดยอดผลงานชิ้นเอกอย่างสุดท้าย ของมิโดริคาวะ ฮิโรชิที่น่าผิดหวังจริง
ถือซะว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกัน
มานั่งรบราฆ่าฟันกัน น่ารำคาญจะตาย
ฉันจะให้เขาจัดการต่อเอง
นายน่ะเหรอที่เป็นอ็อกตั๊กแตน หมายเลขหนึ่งรุ่นแรกน่ะ
ไม่สิ
นายคือคาเมนไรเดอร์ใช่ไหม
นายเป็นใคร
อิจิมนจิ ฮายาโตะ
ฉันน่าจะเคยเป็นนักข่าวนะ แต่เหมือนว่าตอนนี้ไม่ได้เป็นแล้วล่ะ
อ็อกตั๊กแตน หมายเลขสอง
เขาเป็นอ็อกเมนต์ประเภท สังเคราะห์แมลงเหมือนนาย
แต่เป็นรุ่นที่ฉันปรับแต่งเล็กน้อย ให้แข็งแกร่งขึ้น
ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นแหละ
งั้นฉันจะโชว์ให้ดูเอง
แปลงร่าง
ไม่ต้องรับพลังลมก่อนเหรอ
ก็ไม่ได้รู้สึกดีนักหรอกนะ แต่ฉันถูกสั่งให้โค่นนาย
เพราะงั้น
มาสู้กันเถอะ
โทษทีนะ
แต่นายในตอนนี้เอาชนะฉันไม่ได้หรอก
นั่นสินะ
อิจิมนจิ ฮายาโตะ
ขอติดเรื่องสู้ไว้ก่อนแล้วกัน
ถอยกันก่อนเถอะ
หนีไปจากใต้ปีกพี่งั้นเหรอ
แล้วเธอจะต้องเสียใจ รุริโกะ
ยังไม่พอหรือเปล่านะ
อืม น่าจะใช้ได้แล้ว
บีบอัดปราณได้มากพอหรือยัง
งั้นก็ดีแล้ว
ต่อให้โค่นนายที่กำลังอ่อนแออยู่ได้ ก็ไม่รู้สึกดีอะไรขึ้นมาหรอก
ฉันไม่เป็นไรแล้ว
มาชี้ชะตากันเลยดีกว่า
เป็นอะไรไป ฮนโก
ฮึดสู้ขึ้นมาแล้วไม่ใช่เหรอ
เข้ามาเลยสิ
โอ้โฮ
สวมหน้ากากแล้วยังยับยั้งพลังตัวเองได้ ควบคุมตัวเองเก่งน่าดู
ไม่สิ หรือว่านายมันเป็นคนอ่อนโยนกันนะ
ฉันไม่รังเกียจคนอ่อนโยนหรอกนะ
แต่ความอ่อนโยนกับความอ่อนแอ มันต่างกันแค่เส้นบางๆ นะ
ถ้านายออมมือแล้วสุดท้ายโดนฉันฆ่าตาย คุณหนูคนนั้นจะเป็นยังไงล่ะ
เข้าใจหรือยัง
เอาจริงซะทีเถอะ ฮนโก
อูย
นี่พลังเต็มเหนี่ยวของนายสินะ
เจ๋งเลย
หมายเลขสอง อิจิมนจิ ฮายาโตะ
ถึงจะโดนปราณล้างสมอง แต่ก็มีความคิดความอ่านเป็นของตัวเอง
เขาเองก็มีพลังใจอันแรงกล้าเหมือนกัน
อย่างนี้นี่เอง
ทำแบบนี้ง่ายดีแฮะ ตัดสินว่าใครเก่งกว่ากันง่ายด้วย
แถมอยู่กลางอากาศ ก็ไม่ทำให้รอบข้างเดือดร้อน
นายเองก็สะสมปราณง่ายขึ้น
เจ๋งเลย
ถ้าวิเคราะห์ข้อมูล ภายในตัวพี่อิจิโร่ได้
ก็อาจจะมีกุญแจในการพาริฮาไรซ์ ที่เขาถูกล้างสมองได้
อย่าออมมือสิ ฮนโก
นายกำลังต่อต้าน การล้างสมองของช็อกเกอร์อยู่
เพราะงั้นผมเลยไม่อยากสู้
อ่อนหัดจริง ฮนโก
ตอนนี้ในหัวฉัน มีแต่เรื่องต่อสู้เท่านั้นแหละ
น่าเบื่อสิ้นดี
ผิดหวังชะมัดเลย
ให้มันจบตรงนี้เลยก็แล้วกัน
กว่าขาซ้ายนายจะฟื้นตัวคงอีกนาน
โทษทีนะ
เกะกะน่า
คุณหนูหลีกไปซะ
ฉันจะพาริฮาไรซ์ การล้างสมองของช็อกเกอร์
เอาปราณของคุณ
เอาอิสรภาพของวิญญาณกลับคืนมาซะ
ปิดผนึกความทรงจำที่โศกเศร้าทั้งหมด แล้วโอเวอร์ไรต์ด้วยความเบิกบานใจ
เป็นสไตล์การล้างสมองที่ช็อกเกอร์ใช้
ตอนที่คลายการล้างสมอง ก็จะนึกทุกอย่างออก
ทนความเศร้าที่หลั่งไหลเข้ามาให้ได้นะ อิจิมนจิ ฮายาโตะ
ขอร้องล่ะ
คุณเองก็มาเป็นไรเดอร์
แล้วช่วยเขาทีนะ
ใครกัน
ความหวังใหม่ของช็อกเกอร์
คามาคิริ คาเมเลี่ยน
เรียกกันว่า เค.เค. อ็อกยังไงล่ะ
ฉันไม่เคยรู้จักคนแบบนั้น ไม่มีในความทรงจำเลย
ก็ทำความรู้จักตอนนี้เลยสิ
ตัวผมรวมไว้ซึ่งความเลิศล้ำของ ทีมนักวิทยาศาสตร์ช็อกเกอร์
เป็นอ็อกเมนต์ ประเภทสังเคราะห์รวมสามชนิดตัวแรก
ที่ทีมชินิงามิเป็นคนสร้างขึ้น
สุดยอดผลงานชิ้นเอก ชิ้นใหม่ล่าสุดยังไงล่ะ
หืม
ผมนี่ทำได้ดีเลยแฮะ
เฮ้ย
ทรมานเหรอ
การทรยศนั้นชั่วช้ายิ่งกว่าการฆ่าคนอีก
และการล้างแค้นนั้นดีงามกว่าการช่วยคน
ผมจะล้างแค้นให้รุ่นพี่แมงมุมเอง
ไปตายซะ
แกเป็นใครวะ
ฉันเหรอ
นับจากนี้ไป ฉันเป็นศัตรูของช็อกเกอร์
เป็นมิตรแห่งมวลมนุษยชาติ
อิจิมนจิ ฮายาโตะ
แล้วก็เป็น...
คาเมนไรเดอร์
คาเมนไรเดอร์เหรอ
หา
คืออะไรวะนั่น
ต้องขอบคุณคุณหนู ปราณมันเลยโล่งหมดจดเลยล่ะ
จากนี้ไป ฉันขอทำตามใจตัวเองละกัน
เริ่มจาก
โค่นแกซะ
จะได้ไม่ติดหนี้บุญคุณช็อกเกอร์
ก็แปลว่า
เพิ่งทรยศสดๆ ร้อนๆ เลยสินะ
ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะฆ่าแกซะ
ไอ้คนทรยศ
ต้องตายไปให้หมด
โอ๊ย
หน้ากากคามาคิริอันแสนเลิศเลอของผม
เป็นแค่ตั๊กแตนกระจอกๆ อภัยให้ไม่ได้
อภัยให้ไม่ได้
ตายซะ ตายซะ ตายซะ ตายซะ ตายซะ
ตายซะ
รุ่นพี่แมงมุม
ขอโทษนะครับ
ขอโทษนะ
ฉันที่เป็นคนเตรียมพร้อมเป็นอย่างดี ดันประมาทซะได้
พอเถอะ ไม่ต้องพูดแล้ว
ไม่ไหวหรอก
ช่วยฉันไม่ได้หรอก
ระหว่างที่ปราณฉันยังเหลืออยู่
ขอฉันทำสิ่งนี้ก่อนเถอะนะ
ฉันถ่ายโอนข้อมูลใหม่ล่าสุด ไปที่หน้ากากแล้ว
ฉันฝากคำสั่งเสียไว้ด้วย
คำสั่งเสียเหรอ
ก็บอกแล้วนี่
ว่าฉันเตรียมพร้อมเป็นอย่างดีน่ะ
แล้วก็
ผ้าพันคอ...
ดีจังที่มันเหมาะกับคุณ
งั้นเหรอ
ตามมิโดริคาวะไปแล้วสินะ
รุริโกะ
เริ่มแรก
ตอนที่หนีออกจากองค์กร
ฉันนึกว่าจะโดนกำจัดทิ้งเร็วกว่านี้
แต่เพราะคุณ ฉันถึงอยู่รอด มาได้นานกว่าที่คิด
ขอบคุณนะ
เรื่องฮิโรมิก็ด้วย
ขอบคุณนะ
ฉันดีใจมากเลยล่ะ
จริงสิ
ใช้โอกาสนี้บอกขอบคุณให้ครบเลยแล้วกัน
ฉันอยากบอกพวกผู้ชายหน้าหนวดเหมือนกัน
ขอบคุณนะ ฝากขอบคุณให้ทีนะ
การพูดกับกล้องคนเดียวเนี่ย
มันเขินๆ ยังไงไม่รู้
เอเนอร์จี้คอนเวอร์เตอร์ กับร่างกายของฉัน
คงจะพาริฮาไรซ์พี่ฉัน ที่กลายเป็นอ็อกผีเสื้อไปแล้วไม่ได้
ปริมาณปราณของฉัน ไม่เพียงพอเป็นอย่างมากเลย
แต่ถ้าเป็นคุณ คุณต้องทำได้แน่
ฉันโอนถ่ายโปรแกรมพาริฮาไรซ์ ไปที่หน้ากากของคุณแล้ว
แล้วก็คงจะส่งข้อมูลใหม่ล่าสุด ที่ได้จากการสัมผัสกับพี่ไปให้ด้วย
ฉันเชื่อในตัวคุณ ถึงได้ฝากฝังมันไว้กับคุณ
หยุดพี่ฉันให้ได้นะ
คาเมนไรเดอร์
คุณฮนโก ทาเคชิ
ผ้าพันคอ ดีจังที่มันเหมาะกับคุณ
ก่อนจะเข้าร่วมกับช็อกเกอร์ พ่อฉันเคยขี่มอเตอร์ไซค์ด้วยนะ
ฉันเคยเห็นรูปของพี่เขา
รูปนี้น่ะ
ฉันเองก็เคยอยากอยู่ในรูปนั้นเหมือนกัน
ฉันเคยคิดว่า
ถ้าได้ซ้อนท้ายพ่อเหมือนกับพี่ก็คงดี
แต่ไม่เป็นไรแล้ว
แผ่นหลังของคุณซบแล้วดีต่อใจมากเลยล่ะ
รู้สึกเหมือนได้ฝากปราณไว้กับคุณเลย ฉันดีใจมากนะ
ฉันว่าฉันพอจะเข้าใจแล้วล่ะ
ว่าความหมายของความสุขคืออะไร
ขอบคุณนะ
คุณทาเคชิ
ลาก่อน
อ๊ะ ป.ล. อยากบอกคุณ เรื่องผ้าพันคอเองกับตัวจัง
ฉันพลาดทำสิ่งที่กลับไปแก้ไขไม่ได้ ต่อคุณหนูไปซะแล้ว
ฉันขอโทษนะ
ไม่ใช่ความผิดนายหรอก
เป็นเพราะผมไร้เรี่ยวแรงเอง
ผมจะสานต่อเจตนารมณ์ของคุณรุริโกะ
และสู้กับช็อกเกอร์ต่อไป
อิจิมนจิคุงล่ะจะเอายังไง
เดิมที การจดปลายปากกากับกดชัตเตอร์ เป็นสิ่งที่ฉันเชี่ยวชาญ
ฉันอยากจะเปิดโปงความชั่วร้ายของมนุษย์ ด้วยดาบแห่งความจริง
การต่อสู้กับความชั่วร้าย เป็นประโยชน์ต่อโลกใบนี้
เพราะงั้นฉันถึงได้ชอบพลังนี้
ฉันอยากจะใช้ชีวิตตามใจชอบ
ถ้าชอบสิ่งนั้น ฉันก็จะลงมือทำน่ะ
ไม่ใช่ว่าฉันรังเกียจนายหรอกนะ
แต่ฉันไม่ชอบโดนใช้ประโยชน์ จากพวกที่อยู่ข้างหลังนาย
ฉันเกลียดการสุมหัวอยู่กันเป็นฝูง
เพราะงั้น...
ฉันขอสู้กับช็อกเกอร์เพียงลำพังดีกว่า
ขี่มอเตอร์ไซค์นี่ทำให้เราเพลิดเพลิน กับความโดดเดี่ยวดีเนอะ
ฉันชอบตรงนี้แหละ
ไปก่อนนะ ฮนโก
ฮนโก ทาเคชิ
ฉันสืบค้นประวัตินายมาแล้ว
พ่อนายเป็นตำรวจ ที่เสียชีวิตในหน้าที่สินะ
พ่อผมถูกฆ่าตอนพยายามเกลี้ยกล่อม คนร้ายที่อาละวาดจับคนเป็นตัวประกัน
- ฉันมาช่วยนายนะ - แกโกหก
- ฉันพูดจริงนะ - งั้นก็โยนปืนทิ้งสิวะ
โยนมาทางนี้
เฮ้ย
หยุดนะ
หยุดนะ ไม่งั้นยิงแน่
หยุดนะ
หยุดเดี๋ยวนี้
ถ้าไม่แข็งแกร่ง ก็ปกป้องคนสำคัญไม่ได้
พ่อ
ถ้าตอนนั้นผมแข็งแกร่ง ก็คงปกป้องพ่อไว้ได้
พ่อ
ถ้าพ่อใช้ปืนตามอำนาจที่ได้รับมอบมา
ก็คงไม่โดนคนร้ายฆ่า
แม้แต่ในวินาทีสุดท้ายก่อนพ่อจะตาย
พ่อยังเป็นห่วงความปลอดภัย ของตัวประกันและคนร้ายอยู่เลย
พ่อไม่ได้สนพวกเราที่เป็นคนในครอบครัว ที่ต้องสูญเสียพ่อไป
แต่เป็นคนที่เป็นห่วงคนอื่น จนถึงวาระสุดท้าย
ผมน่ะอยากอ่อนโยนแบบพ่อ
แต่ผมไม่เหมือนกับพ่อ ตรงที่ผมจะใช้พลังอำนาจให้เป็นประโยชน์
ไม่ใช่แค่นายคนเดียวหรอกที่สิ้นหวัง
คนตั้งมากมายก็พบเจอ กับความสิ้นหวังเหมือนกัน
แต่ว่าแต่ละคนก็มีวิธีก้าวข้ามมัน แตกต่างกันไป
ฮนโก นายเองก็ก้าวข้ามมัน ด้วยวิธีของตัวเองเถอะ
ขอบคุณครับ
นั่นสินะครับ
หายดีแล้วเหรอ
ครับ
น่าจะไม่เป็นอะไรแล้ว
ผมจะไปหาคุณอิจิโร่ครับ
แก้แค้นให้มิโดริคาวะ รุริโกะเหรอ
เปล่าครับ
ผมแค่อยากสานต่อเจตนารมณ์ของคุณรุริโกะ และทำความปรารถนาของเธอให้เป็นจริง
ไม่แก้แค้นหรอกครับ
อีกอย่าง คุณรุริโกะเขาไม่ได้หายไปไหนหรอกครับ
แล้วก็...
ผมวานอะไรอย่างหนึ่งได้ไหมครับ
จะไปคนเดียวงั้นสินะ ฮนโก
แลกมาด้วยชีวิตของคุณหนูสินะ
เจ้าพวกนี้มีความสามารถเทียบเท่านาย
เป็นอ็อกตั๊กแตนประเภทกลายพันธุ์แบบฝูง
พวกมันชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง แตกต่างจากนายที่อยู่เดียวดาย
หลังเกิดการกลายพันธุ์ ตั๊กแตนสีดำจะรวมฝูงกัน
และจะดุร้ายยิ่งกว่าเดิม
เอาล่ะ จงตายตามรุริโกะ ที่สูญสิ้นปราณแล้วไปซะ
ฮนโก ทาเคชิ
มีแต่ต้องสู้สินะ
พวกมันมีเยอะมาก จะโค่นหมดไหมนะ
หน้ากากจะรับไม่ไหวแล้ว
ขึ้นมา!
ฮนโก ฉันตัดสินใจได้แล้ว
ฉันเกลียดการรวมทีม
แต่ฉันจะพยายามชอบมันดู
นับจากนี้ไป ฉันคือคาเมนไรเดอร์หมายเลขสอง
พอมีสองคน ก็เป็นดับเบิ้ลไรเดอร์สินะ
ใช่
เท่านี้จิตใจก็ปลอดโปร่งแล้ว
ซวยแล้ว!
เจ็บชะมัด
เจ้าพวกนี้ก๋ากั่นซะจริง
ถ้าไม่มีชุดเกราะ คงเจ็บหนักเอาเรื่องแล้ว
ไม่เป็นไรใช่ไหม ฮนโก
ขอโทษนะ อิจิมนจิคุง
อย่าขอโทษสิ ตอนนี้ต้องขอบคุณต่างหาก
ขอบคุณนะ อิจิมนจิคุง
ไม่ต้องเติมคุงหรอก เรียกแค่ชื่อก็พอ
เข้าใจแล้ว อิจิมนจิ
เหวอ
มากันซะแล้วแฮะ
ลุยเลย ฮนโก
อือ ลุยเลย อิจิมนจิ
- ฮนโก! - อิจิมนจิ!
เอาล่ะ
ลุยกันเถอะ ฮนโก
อือ
ลุยกันเลย อิจิมนจิ
มาอีกแล้วสินะ
ใช่
จนกว่าจะหยุดคุณได้ จะอีกกี่รอบผมก็จะมา
เพื่อร่างกายนี้ที่พ่อคุณฝากฝังไว้
และเพื่อความปรารถนา ที่น้องสาวคุณฝากฝังไว้
ไม่ว่าจะยังไงผมก็ต้องหยุดคุณให้ได้
ฉันกำลังยุ่งอยู่กับการ สร้างโปรแกรมอันสมบูรณ์แบบ
แต่เข้าใจแล้ว
ฉันจะเป็นคู่มือให้เอง
บ้าน่า
เลิกทำอะไรสูญเปล่าซะ
ระบบปราณของฉันใหญ่มหาศาล
ปริมาณพลังงานมันคนละเรื่อง กับตั๊กแตนของมิโดริคาวะ
อิจิมนจิ
ขอโทษด้วยนะ ไซโคลน
เท่านี้แผนแฮบิแทต ก็คงต้องพับเก็บไปสักพักแล้วสินะ
รวมไปถึงการชาร์จปราณเร่งด่วนของแกด้วย
น้องสาวฉันเสี้ยมสอนมางั้นเหรอ
ฉันประเมินพวกแกต่ำไป
ถือซะว่าเป็นคำขอโทษจากฉัน
ฉันจะเป็นคู่มือให้อย่างจริงจังเอง
แปลงร่าง
ผีเสื้อเป็นสัญลักษณ์ของ การคืนชีพและความเป็นอมตะ
รวมถึงผีเสื้อสีฟ้าเอง ก็เป็นผู้ส่งสารของพระเจ้า
นี่คือร่างขั้นสมบูรณ์ของฉัน
อ็อกผีเสื้อ
เอาล่ะ
เท่านี้ก็ดูเหมือนพวกนายแล้ว
ฉันจะช่วยมนุษยชาติในแบบฉบับของฉันเอง
โดยเป็นคาเมนไรเดอร์
หมายเลข
ศูนย์
เข้ามาเลย
โห
ต่อให้ทำลายบัลลังก์ไปแล้ว
หมอนั่นก็ยังแข็งแกร่งเอาเรื่องเลยแฮะ
ใช่
แข็งแกร่งมาก
สมแล้วที่เป็นคุณอิจิโร่
จริงสิฮนโก เรามีหนทางชนะหรือเปล่า
มีสิ
หา
อะไรเนี่ย
ถ้ามีก็ช่วยบอกกันมาก่อนสิฟะ
มันอยู่ในคำสั่งเสียของคุณรุริโกะ
เพื่อการนั้นไม่ว่ายังไง ก็ต้องถอดหน้ากากเขาออกให้ได้
เข้าใจแล้ว
ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องทำให้ได้
อือ
จะยังไงก็ต้องทำให้ได้
ดื้อด้านจริง
จะยังไงก็ต้องทำให้ได้
อวดดีนักนะ
ถ้าต้องการล้มล้างองค์กร ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันซะ
ฉันจะส่งช็อกเกอร์และมนุษย์ทั้งหมด ไปยังโลกแฮบิแทตด้วยกัน
สำหรับน้องฉัน
รวมถึงพ่อและแม่
นี่ถือเป็นการล้างแค้น ให้ครอบครัวฉันด้วย
ผิดแล้ว ครอบครัวคุณ ไม่มีใครต้องการแบบนั้น
คุณคิดไปเองคนเดียว
อย่างแกจะมาเข้าใจอะไรฉัน
ผมพอเข้าใจอยู่บ้าง
พ่อผมเอง
ก็โดนฆ่าตายเพราะ ความไร้เหตุผลของมนุษย์
ถ้างั้น...
ก็อย่ามาขัดขวางฉัน!
ผมไม่ค่อยเข้าใจคนอื่นนักหรอก
เพราะงั้นถึงได้อยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง ให้เข้าใจคนอื่น
- ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนแปลงโลกเลย - เปล่าประโยชน์
ทุกอย่างมันเปล่าประโยชน์ ฮนโก
ผิดแล้ว
ทุกอย่างในชีวิต ไม่มีอะไรเปล่าประโยชน์ทั้งนั้น
อิจิมนจิ!
ฉันจัดการเอง!
นี่เป็นความปรารถนาของคุณรุริโกะ
เธอเองก็อยู่ในนั้น
พี่
รุริโกะ
เธออยู่ในนี้งั้นเหรอ
พี่เองก็มาอยู่ที่นี่เถอะ
ฉันติดตั้งโปรแกรม เพื่อการนั้นเอาไว้แล้ว
มากับเขาเถอะ
ก่อนที่ร่างกายจะสิ้นสลายไป
คิดว่าพี่ไม่สังเกตเห็นเหรอ
ว่าที่นี่แคบเกินไปสำหรับสามคน
พี่น่ะ...
ไม่อยากจะ
สูญเสียใครไปมากกว่านี้แล้ว
พี่ขอโทษด้วยนะ
ขอโทษนะ
รุริโกะ
พี่ เดี๋ยวก่อน
พี่
เดี๋ยวก่อน
ได้คุยกับคุณรุริโกะแล้วเหรอ
ใช่
ขอบคุณมาก
แต่ว่า
นายใช้ปราณเพื่อฉันมากไปแล้ว
ขืนเป็นแบบนี้นายเองก็จะหายไปด้วยนะ
ผมเตรียมใจไว้แล้ว
ต่อให้ต้องสละชีวิตตัวเอง
ก็จะยอมทำเพื่อคนอื่นงั้นเหรอ
ฉันจะลองเชื่อใจในตัวมนุษย์
ที่รุริโกะเชื่อใจ
ฮนโก
ขอฝากที่เหลือด้วยนะ
อิจิมนจิ
ฮนโก!
อะไรวะเนี่ย
ตัวคนเดียวอีกแล้วเรา
ช่างมันเถอะ
ตอนเกิดมาคนเราก็ตัวคนเดียว
ตอนตายเองก็ตัวคนเดียว
ฮนโกไหว้วานเราไว้ ให้ช่วยไปเก็บกู้หน้ากากและซ่อมแซมมัน
เห็นว่าหลังจากตัวเขาไม่อยู่แล้ว
ก็อยากจะให้นาย ใช้ชื่อคาเมนไรเดอร์ต่อไป
เรายืนยันสมาชิกใหม่ของช็อกเกอร์ ได้แล้วว่าเป็นอ็อกงูเห่า
จิตใจของฮนโก ทาเคชิ ที่คงสภาพไว้เป็นปราณ
หลงเหลืออยู่ในนี้
จะสานต่อเจตนารมณ์ของเขาไหม
คาเมนไรเดอร์สินะ
ในหน้ากากมีจิตใจของ มิโดริคาวะ รุริโกะหลงเหลืออยู่ด้วย
ตามคำขอร้องของฮนโก
ปราณของเธอจะได้รับการเก็บรักษาไว้ ในสถานที่อื่นที่ปลอดภัย
เพื่อคุณหนูกับฮนโก
ฉันจะพยายามร่วมงานกับพวกนายดู
จิตใจฉันปลอดโปร่งขึ้นบ้างแล้วล่ะ
จะว่าไป ฉันยังไม่รู้ชื่อพวกนายเลย
พวกเราไม่ได้สำคัญ ถึงขั้นต้องมาบอกชื่อกันหรอก
หา
ฉันเชื่อใจคนที่ไม่เปิดเผยชื่อตัวเอง ไม่ได้หรอกนะ
ฉันชื่อทาจิบานะ
ส่วนหมอนี่ชื่อทาคิ
ถ้าจะติดต่อ แค่ยกมือขึ้นก็พอ
ฉันอยากได้ไซโคลนกับสูทตัวใหม่
หน้ากากนี่ใส่ดีชะมัดเลย
พอสวมหน้ากากแล้ว มันไม่ได้เย็นเฉียบ หรือรู้สึกโหยหาอะไรเหมือนเมื่อก่อน
แต่ฉันสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยน
อือ
รู้สึกปลอดโปร่งอย่างที่ฉันชอบเลย
นี่คือจิตใจของนายสินะ
ฮนโก
ฮนโก นายสัมผัส ถึงสายลมนี้ได้หรือเปล่า
อือ
ปราณของผม รวมถึงวิญญาณนั้นอยู่ในหน้ากากก็จริง
แต่ผมสัมผัสได้ถึง ทุกสิ่งที่อิจิมนจิรู้สึก ทั้งแรงลม
ทั้งเสียงท่อไอเสียแล้วก็กลิ่นเลยล่ะ
เร่งความเร็วขึ้นอีกสิ อิจิมนจิ
ผมอยากซิ่งกับไซโคลนคันใหม่น่ะ
เอาล่ะ
จะลุยแล้วนะ ฮนโก
พวกเราไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว
เราจะมีกันสองคนเสมอ
เราสองคนมาสู้กับช็อกเกอร์ด้วยกันเถอะ
(อิเคมัตสึ โซสุเกะ)
(ฮามาเบะ มินามิ)
(เอโมโตะ ทาสุคุ)
(ไซโต้ ทาคุมิ)
(ทาเคโนะอุจิ ยูทากะ)
(โมริยามะ มิไร)
(ต้นฉบับโดย อิชิโนะโมริ โชทาโร่)
ช็อกเกอร์คืบคลานเข้ามา
กองกำลังแห่งปรโลก
เงาอันดำมืดจ้องเล่นงานเรา
เพื่อปกป้องสันติสุขของโลกไว้
ลุย ลุย ลุยเลย
เครื่องยนต์ที่แสนเจิดจ้า
ไรเดอร์
จั๊มพ์!
ไรเดอร์
คิก!
คาเมนไรเดอร์ คาเมนไรเดอร์
ไรเดอร์ ไรเดอร์
ช็อกเกอร์คืบคลานเข้ามา
กองกำลังแห่งปีศาจร้าย
เงาอันดำมืดจ้องเล่นงานเพื่อนพ้องเรา
เพื่อปกป้องสันติสุขของโลกไว้
ลุย ลุย ลุยเลย
ผ้าพันคอสีแดงเข้ม
ไรเดอร์
จั๊มพ์!
ไรเดอร์
คิก!
คาเมนไรเดอร์ คาเมนไรเดอร์
ไรเดอร์ ไรเดอร์
ช็อกเกอร์คืบคลานเข้ามา
กองกำลังอันน่าหวาดกลัว
เงาอันดำมืดจ้องเล่นงานเมืองเรา
เพื่อปกป้องสันติสุขของโลกไว้
ลุย ลุย ลุยเลย
หน้ากากสีเขียว
ไรเดอร์
จั๊มพ์!
ไรเดอร์
คิก!
คาเมนไรเดอร์ คาเมนไรเดอร์
ไรเดอร์ ไรเดอร์
สายลมที่พัดหวีดหวิวผ่านทุ่งหญ้ารกร้าง
ลุยอย่างโดดเดี่ยว ด้วยตัวคนเดียว
คาเมนไรเดอร์
กัดฟันรับมือกับความเศร้า
สู้อย่างโดดเดี่ยว ด้วยตัวคนเดียว
แต่เพื่อเพื่อนพ้องของเรา
และบ้านเกิดของเรา
แม้จะต้องโดดเดี่ยว ตัวคนเดียว
ฉันก็จะปกป้องไว้ให้ได้
คาเมนไรเดอร์
(คำบรรยายภาษาไทยโดย วรัทรินทร์ พิณพริษฐ์กุล)
การต่อสู้สิ้นสุดลง
ยามเช้าก็มาเยือน
ท้องฟ้าสีคราม
ก้อนเมฆขาวโพลน
กู่ร้องจากบนเนินเขา
มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว ไซโคลน
ผ้าพันคอสีแดงปลิวสะบัด
มาแล้ว มาแล้ว เขากลับมาแล้ว
คาเมนไรเดอร์
(ผู้กำกับ อันโนะ ฮิเดอากิ)
(จบ)