Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Z ostatniej chwili.
Policja i ekipy ratunkowe
znalazły w lokalnym szpitalu
ponad tuzin ciał ofiar,
jak się wydaje, masowej strzelaniny.
Dziś rano zgłoszono co najmniej 25 zabitych,
gdy okolicznych mieszkańców zbudziła strzelanina.
Na razie nie ma żadnych tropów.
Większości ciał jeszcze nie zidentyfikowano.
FBI prowadzi śledztwo na pełną skalę.
Według niepotwierdzonego źródła
jednym z zabitych w tej rzezi
był Demitri Petrović,
szef jednego z najgroźniejszych serbskich gangów.
Powtarzam, to tylko plotka.
To tak zwana Szpitalna Masakra,
o której wiadomo coraz więcej.
Obecny na miejscu policjant
powiedział mi, cytuję:
„Nigdy czegoś takiego nie widziałem”.
Źródła donoszą,
że FBI szuka zabójcy-ducha,
któremu pomogła pracowniczka obiektu.
Na razie nie ma świadków.
Lecz policja prosi obywateli,
którzy widzieli coś lub wiedzą coś
o tej kobiecie, o rychły kontakt.
Jeśli to w istocie był serbski gang,
należy pamiętać, że jego członkowie
to wyszkoleni byli najemnicy z Jugosławii.
Mówi się, że przywódca, Demitri,
miał amerykańską przepustkę dyplomatyczną
i że jego rodzina
jest wściekła na rząd USA
i domaga się odpowiedzi.
Nagrania z monitoringu potwierdzają,
że w sprawę była zamieszana kobieta udająca pielęgniarkę.
Analizowane są kolejne nagrania
i mamy ekskluzywne ujęcie
mężczyzny podejrzewanego
o tę rzeź.
Powiedziano nam, że Phillip
to były, zbuntowany agent CIA,
od którego agencja się odcina,
zaprzeczając, że brał udział w oficjalnej misji,
gdy doszło do tej masakry.
SIEDEM LAT PÓŹNIEJ
MOLA DI BARI, POŁUDNIE WŁOCH
Za pięć minut na miejscu.
WYŚLIJ DO WSZYSTKICH
Cześć.
Przepraszam.
Spóźniłaś się.
Jak trening? W porządku?
Chyba dziś przeszarżowałam.
Kawa ci wystygła.
Zaraz wrócę. Dobrze cię widzieć.
To on.
- Woda? - Tak.
Stąd nie mam czystego strzału.
Kocham to miejsce.
Jest pięknie.
Ale muszę coś powiedzieć.
Wstrzymajmy się z zakupem mieszkania.
Jeszcze tylu nie widzieliśmy.
Jesteśmy tu nowi.
Poznajmy to miejsce, poznajmy ludzi.
Rozumiem cię.
Coś jest nie tak.
Dostawca
po drugiej stronie ulicy, po drugiej stronie...
Nie patrz.
Śledzi nas.
A biegacz cuchnie papierosami,
straszny smród.
Mówisz poważnie?
Muszę iść do toalety.
Dobrze.
Ale bądź gotowa na wszystko. Mówię poważnie.
Na wszystko.
Masz papierosa?
Co?
Papierosa?
Nie.
Idziemy. Tędy.
Biegiem!
Prędko!
Z tyłu. No co?
Gdzie oni są?
Masz ich?
Masz ich, skurwielu?
Widziałeś...
- Do mieszkania. - Dobrze.
- Zostań tu. - Sama?
Osłaniaj mnie.
Jeśli kogoś zobaczysz, zadzwoń.
- Nie! - Tak.
Przestań. Spokojnie.
Zaczekaj, proszę.
Vanessa, proszę cię...
Przestań.
Dość.
- Już. - Dobrze.
Jedź do niego.
Mam pomysł.
- Ciao. - Hej.
- Co? - Telefon.
Idź sobie.
Dobrze, dobrze.
Skąd to masz?
- Skąd? - Pieprz się.
Tak.
To były strzały?
Lepiej już chodźmy.
Cholera.
Cholera, nic ci nie jest?
Już po wszystkim?
Wszystkim się zająłeś?
- Chodźmy. - Dobrze.
Zabiłam kogoś.
Vanesso, dlatego żyjesz.
Nie, to nie w porządku!
Uratowałaś mi życie.
Nie miałaś wyboru.
Już dobrze.
Wiesz co?
Masz rację.
Co tam się stało?
Jeden miał przy sobie to.
Skąd?
Mówiłeś, że wymazano cię z Internetu.
CIA, FBI,
nawet Interpol, nikt nie ma zdjęć.
Kto im cię wydał?
Tego musimy się dowiedzieć.
Podobno jesteś na emeryturze.
Bo jestem.
Odnawiając kontakt,
obiecałeś, że z tym skończyłeś
i że w końcu będziemy rodziną.
Że przeniesiemy się w miłe, ciche miejsce
i nadrobimy to, co nas ominęło,
gdy byłeś szpiegiem.
Vanesso...
Byłem, ale to było coś więcej.
Gdybyś o tym wiedziała, już byśmy nie żyli.
Jak nas znaleźli?
Nie wiem.
Ale się dowiemy.
Vanesso...
Uściskaj mnie.
Jestem z ciebie dumny.
Bardzo dumny.
Nie ściemniaj.
Nie będzie łatwo. To jeszcze nie koniec.
Ale zrobimy to razem.
Odpocznij.
Musimy wcześnie wstać.
Bardzo wcześnie.
Wezmę prysznic, ogolę się.
- Odpocznij. - Dobrze.
Przyda ci się.
Nie, mam się dobrze.
Trening się dziś opłacił.
Udało ci się opanować strach.
Dokąd jedziemy?
Do domu.
Twojego?
Naszego.
SŁOWENIA
To tutaj.
Jesteśmy. To ta wioska.
Kiedy tu ostatnio byłeś?
Nic się nie zmieniło, ale dawno temu.
Jest tu pięknie.
Phillip!
Przyjacielu.
Phillip, nic się nie zmieniłeś.
- Vanessa. - Vanessa.
Prawdziwy kwiat.
Była dzieckiem.
- Niech no cię przytulę. - Tęskniłam.
Vaness...
Wejdźmy do środka.
Govel, żałuję, że widzimy się w takich okolicznościach.
Nie ty jedna. Zapraszam.
Kawy?
- Grazie. - Odrobinę rakii?
Dziękuję.
- Dziękuję. - Oczywiście.
- Phillipie. - Kawy?
Co się stało w Ameryce?
Wyrównywałem rachunki.
I co?
I wyrównałem je.
Ale nie do końca, inaczej by cię tu nie było.
Posłuchaj.
Znasz nas.
Jesteśmy małą społecznością.
Trzymamy się siebie.
Jest tu bardzo spokojnie.
Zawsze jest cicho.
Ale...
dwa dni temu...
Ruchy.
Idź tam.
No idź.
Idź, kurwa!
Buongiorno.
Przychodzę w pokoju. To może się szybko zmienić.
Szukam Phillipa.
Jest z tego miasta.
Ktoś wie, gdzie on jest?
Phillip Scialla.
Ktoś wie, gdzie jest Phillip?
Ciągle to samo.
Phillip, wyjdź się pobawić.
Możesz mówić.
No dalej, to zostanie między nami.
Phillip zabił mojego brata,
Demitriego Petrovicia, i większość jego ekipy.
Szukam go od lat.
Szukam informacji o tym człowieku.
Niedawno odkryłem, że tu dorastał.
Ktoś tu wie, gdzie on jest.
Govel, o co chodzi?
Szukają go. Phillipa.
Phil... Wiem, gdzie on jest.
Skąd wiesz?
Jestem jego kuzynką.
Jego krewniaczką.
Wypuść ich.
Zastrzel go!
Puść go. Każ mu go puścić!
Nie!
Zabić tę sukę!
Za nią!
Nie, nie.
- Odpieprz się! - Czekaj.
Wiem, gdzie jest Phillip.
Wiem, gdzie on jest.
Bez żartów.
Gadaj.
Puść ją, to ci powiem.
No mów!
To było straszne.
Tak mi przykro.
Musiałem im powiedzieć.
Przepraszam.
To był jedyny sposób, by ocalić Lydię...
i mieszkańców wioski.
Nie szkodzi.
Nic jej nie jest?
Zabiorę was do niej. Chodźcie za mną.
Lydia.
O Boże, tak mi przykro.
Dobrze cię widzieć.
Nie przepraszaj. Nic ci nie jest?
Nic. A ty jesteś cała?
- Tak. - To moja wina.
Przyszli po mnie.
Naprawdę ich wkurzyłeś.
Co zrobiłeś?
Zabił mu brata.
Ale muszę wstawić się za ojcem:
gość był prawdziwym dupkiem.
Więc?
Co teraz zrobisz?
Skoro tym razem cię nie zabili,
będą nadal cię ścigać
albo wrócą...
i spalą to miejsce raz na zawsze.
Nie mam pojęcia.
- Szlag. - To tylko ja.
Nie chciałam cię wystraszyć.
Przepraszam.
W tych ostatnich dniach
byłam nieco na krawędzi.
Nie wiedziałam, że ty i Phillip...
odnowiliście więź.
Jak to się stało?
Nie widziałam go, odkąd byłam nastolatką.
Pojawił się u mnie, gdy byłam na Malcie.
- Przeprosił... - To dobrze.
...że go nie było.
Obiecał, że mi to wynagrodzi.
Więc...
Było super.
Zaczęliśmy razem trenować.
Odnowiliśmy więź i zaczęliśmy się poznawać.
- To było dobre. - Jasne.
Kilka dni temu...
wszystko się posypało i oto jesteśmy.
A twoja mama?
Zmarła trzy lata temu.
Vanesso...
Tak mi przykro.
- Była silną kobietą. - Tak.
Jak ty.
Bywałam tu jako dziecko.
Tak.
Nigdy nie wyjechałam.
Nigdy nie sądziłam,
że może się wydarzyć, coś tak niebezpiecznego.
Zawsze był ktoś, kto nas chronił.
Tak.
Teraz jesteśmy zdani na siebie.
Tak, po prostu trochę się...
boję.
- Mój tata ma plan. - Oby.
To wioska starców i farmerów.
Nie potrafią walczyć.
PÓŁNOC WŁOCH
Nie przeszkadzaj mi, gdy się relaksuję.
Mów.
Uciekł.
Gdzie jest mój brat?
Ivan jest w szpitalu.
I znów nam się wymknął.
Niemal go podziwiasz.
Mądry człowiek podziwia wroga.
Głupiec go nie docenia.
Zemsta wymaga cierpliwości
i odrobiny brutalności.
Po tym, co zrobiliśmy jego ludziom,
nie będzie mógł dalej się ukrywać.
Zaatakuje.
A wtedy będziemy gotowi.
Będziemy gotowi to zakończyć.
Bądź ostrożny, przyjacielu.
Powodzenia.
Cześć, Vanesso.
Jaki jest plan?
Wyślij SMS-a w moim imieniu. Napisz...
PÓŁNOC WŁOCH
Ale miły dzień.
To jakiś nowy rodzinny biznes czy co?
Kopę lat.
Mogłoby być więcej,
ale dziękuję.
Jak cię, kurwa, znaleźli?
Pojawili się w naszej wiosce i wszystko splądrowali.
Na mnie nie patrz.
Organizacja zrobiła dokładnie to, co chciałeś.
Przestrzegaliśmy protokołu
i usunęliśmy o tobie wszystko.
I z radością zapomnieliśmy, że w ogóle istniejesz.
Tak.
Z wzajemnością.
Pamiętasz, że miałeś załatwić
Demitriego Petrovicia, a nie całą jego rodzinę?
I to nie w publicznym miejscu pokroju szpitala?
I co zrobiłeś?
Kurwa, cały świat to widział.
Musiałem improwizować.
Sranie w banię.
Sprzątaliśmy po tym miesiącami.
Przez was prawie zginął.
Prawie zginął. Twój tata wciąż tu jest.
A ty tam byłaś? Nie kojarzę.
- Nie. - Nie.
Ale sporo słyszałam.
Od niego, tak?
To nie ma znaczenia.
Fakt, nie ma.
To czego chcecie?
Potrzebujemy jakiegoś
haka na Vlada.
Pojebało was?
Vlad Petrović? Jest zbyt potężny.
Nie przypomina Demitriego.
Dajcie spokój.
Jest potężny, bo ma związki z ropą,
gazem, bronią, narkotykami.
Nie dorwiecie go.
Mieszka w willi
zbudowanej jak pieprzona forteca.
Nie zbliżycie się do niego, nie możecie go tam skrzywdzić.
Wyciągniemy go stamtąd.
O czym on gada? Wyciągniecie?
Podobno w rodzinnym mieście ma portfel kryptowalut
warty pół miliarda.
Skąd o tym wiesz?
Mam swoją siatkę, kilku przyjaciół na Malcie.
Ale liczy się to,
że w ten sposób pierze gotówkę.
Zanim sfinalizuje transakcję,
wyczyścimy mu kilka kont.
Problem w tym, że trzyma ten portfel w skarbcu.
W którym banku?
Nie chcę być częścią akcji
przeciwko Vladowi Petroviciowi.
Potrzebujemy tylko nazwy banku.
Holman, naprawdę cię potrzebuję.
- Mówię poważnie. - Tak.
Wyświadcz mi przysługę.
Daj mi minutę.
Muszę spokojnie pomyśleć.
- Rozumiem. - Albo dwie.
Zrobi to.
NUMER NIEZNANY
WASZYNGTON
Halo?
Tak, to ja, Sanders.
No proszę!
Kopę lat, partnerze.
Czego chcesz?
Chcę od ciebie informacji.
Tylko dlatego dzwonisz.
Nie zapytasz, co u mnie?
Jak Stany, jak dzieci?
Nie zaczynaj. Słuchaj, Sanders.
Chciałbym znać nazwę banku,
w którym Vladimir Petrović trzyma portfel kryptowalut.
Petrović, co?
Wiesz, że to niebezpieczny typ?
Jest jak trucizna.
Zatem odpada.
Tak, ale masz u mnie dług.
Gówno ci wiszę.
No weź, to ja oberwałem
za ten pieprzony bajzel w szpitalu.
Zachowałaś robotę, ja nie. Jestem zdany na siebie, więc...
Co będę z tego miała?
Wszystko, o ile pomożesz.
I to mi się podoba.
A może nawet więcej.
Dobrze.
Opowiadaj.
LOGIN AGENTA WPROWADŹ HASŁO
Wchodzę w to.
- Świetnie. - Gdzie haczyk?
Nie ma haczyka.
Ale jeśli znajdę bank,
jeśli go zlokalizuję, zasługuję na jedną trzecią.
- Jedną trzecią? - Tak.
- Chcesz dolę? - Tak.
Jeśli namierzę bank i zorganizuję operację.
No weź.
Nie.
Zgoda.
Dziękuję.
Teraz odstawimy pieprzonego,
jebanego odjechanego kurczaka.
Że co?
Ojciec opowie ci o kurczaku.
Miło robić z tobą interesy.
Dzień dobry.
Pokój dla pana Avisa.
- Już sprawdzam. - Dobrze.
Tak, mamy pana rezerwację.
Byli już państwo u nas?
To nasz pierwszy raz.
Apartament 505.
Pokój jest już opłacony.
W razie czego jesteśmy do dyspozycji.
Gdzie jest winda?
- Na końcu korytarza. - Dziękuję.
Miłego pobytu.
Cześć.
Nawet nie podziękujecie
za tak wypasiony kwadrat?
Jesteśmy tu służbowo.
To nie wakacje.
Poczekaj.
Na końcu przecznicy,
na rogu po lewej,
jest mały bank
z wymyślną nazwą.
Pierwszy Bank Europy Środkowej,
ale to bank szellem.
Czyli?
Bank duchów.
Tam źli ludzie trzymają pieniądze.
Tam Vladimir Petrović
trzyma wszystkie swoje środki,
w tym portfel kryptowalut.
Na pewno? Tam?
Phil...
Pytasz dzika, czy sra w lesie?
Tak, jestem na 100% pewny.
Moje źródła twierdzą, że Petrović
przeniósł wszystkie fundusze,
w tym kryptowaluty, do tego banku.
Dlaczego tam?
Chuj go wie.
Widzisz,
półtora kilometra stąd Petrović ma swój kompleks.
Może lubi trzymać pieniądze blisko.
Jak wygląda tam ochrona?
Szczerze? Nie wiem.
Stąd ta idealna miejscówka.
Żebyście mogli tu siedzieć
i obserwować wszystko, co dzieje się w banku.
Bawcie się dobrze.
W razie czego skołuję wam lornetkę.
Nie wstawaj, trafię do wyjścia.
Dziękuję.
Mają czynne od 10 do 16.
Niewiele osób się tam przewinęło,
ale po otwarciu zauważyłam
paru szemranych biznesmenów.
Dobrze, mały ruch uliczny.
Jacyś strażnicy?
Tylko jeden, z pistoletem.
Musimy zajrzeć do środka.
Mam na to pewien pomysł.
Była pani umówiona?
Tak, przyszłam do kierownika.
- W spawie? - Diamentów.
Cześć.
- Witamy. - Jak uroczo.
Uważnie dobieramy klientów.
Wiem, dlatego tu jestem.
Kto nas pani polecił?
Pan Petrović.
Vlad Petrović.
Mój najlepszy klient.
Co chce nam pani powierzyć?
Diamenty.
To tutaj.
Cudownie.
Kiedy chce pani złożyć pierwszy depozyt?
W tym tygodniu.
Dobrze, a jak wejdziesz do skarbca?
Kierownik mnie wpuści, jak tylko zobaczy diamenty.
Dobrze.
Ale kierownik nie będzie miał klucza do skrytki Vlada.
Użyjemy C-4.
C-4? Wiecie,
nie chcemy uszkodzić portfela.
- Proszę was. - Damy tylko trochę.
- Trochę? - Tak.
Dobrze.
Skąd macie diamenty?
- Te tutaj? - Tak.
Stare, dobre diamenty. Stare, dobre sześcienne cyrkonie.
Warte 20 dolców.
Jest jeszcze kwestia kamer.
Tak, zagłuszacz.
Przełączy kamery,
gdy wejdę do skarbca.
- W porządku. - Tak.
Jeśli chcesz wyjść z banku,
musisz ominąć strażników.
To będzie trudne.
- Tych dwóch? - Tak.
Ogarnę to.
Załatwię ich.
Ale jestem...
Jestem w szoku, że nie ma tam więcej technologii.
Nie potrzebują jej,
bo to bank szellem.
Mówiłem, tylko najgorsi z najgorszych
trzymają tam forsę.
Trzeba być niespełna rozumu, by obrabować ten bank.
Tacy ludzie
w końcu was namierzą,
a potem wypatroszą żywcem.
Jak na razie to dobry plan, prawda?
Swoją drogą...
musimy pogadać o ucieczce.
Motocykl.
Motocykl. Dziwne, że sam na to nie wpadłem.
Nie teraz.
Co się dzieje?
Chce pieniędzy.
Chce pieniędzy?
Tak, chce pieniędzy.
Chcesz pieniędzy?
Pieniędzy.
Popraw mnie, jeśli się mylę, ale w moim świecie
umowa to umowa.
To był niemożliwy strzał.
Nic nie jest niemożliwe.
Musisz w siebie wierzyć. To siedzi w głowie.
W każdym razie,
widzę piękne miejsce, pyszne jedzenie.
Jestem płatnym zabójcą.
Widzisz...
Zabójca, który nie zabija, jest mi niepotrzebny.
Nie wystarczy próbować.
Wszystko sprawdzone.
Idę na dół.
Masz jakieś 30 minut.
Postaraj się skupić.
Dobrze.
Chodźmy.
- To Holman. - Czego chce?
Czego chcesz?
Chce z tobą rozmawiać.
O czym?
Mów.
Namierzyłem Phillipa
i wiem, gdzie go znajdziesz.
- Tak? - Tak.
Widzisz, Vlad,
to będzie cię kosztować.
Powiedzmy... dziesięć milionów.
Spierdalaj.
Potraktuj to jako znaleźne.
A po tym, co zrobił twojemu bratu,
dziesięć baniek to uczciwa cena.
Pięć milionów.
Przestań się wydurniać i gadaj.
Vladdy, potrzebuję twojej gwarancji.
Może...
daruję ci życie.
Więc nigdy go nie znajdziesz, Vladdy.
Przestań się wydurniać, gnoju,
i posłuchaj mnie.
Co?
Diamenty.
Sprawdzasz diamenty?
Potrzebowałabym skarbca na fałszywki?
Oczywiście.
Przepraszam.
Vlad bardzo was zachwalał.
Oczywiście.
Przydzielę pani skrytkę.
Dobrze.
Vlad, co się dzieje?
Phillip.
Próbuje się włamać do skarbca.
To te skrytki?
- Tak. - Które?
To moja ulubiona.
Vlad się ucieszy.
Zobaczymy skarbiec?
Bardzo dziękuję.
Czytasz mi w myślach.
Zatem proszę za mną.
Oto pani skrytka.
Niesamowite.
SZUKAM „DEMITRI PETROVIĆ”
Dobra, mam.
Słyszałeś?
Gdzie jesteście?
Śmiało, podjeżdżajcie.
Słyszycie mnie? Musicie się rozdzielić.
Macie się rozdzielić!
Dwie minuty.
Odzyskajcie moje pieniądze i go zabijcie. Ich oboje.
Zabijcie wszystkich, którzy wejdą wam w drogę.
Hej!
- Coś tu jest. - Co takiego?
Mów, co się dzieje?
Kurwa.
Cicho, do chuja!
Zamknąć się.
Zostaw mnie.
Na pewno?
Bierz ją. I portfel.
Albo nie wracaj.
Co się dzieje?
Ochrona się nie odzywa.
Dorwijmy tego sukinkota.
Nie.
Wiedziałeś, że wyślę ludzi po hajs.
Święta przyszły wcześniej.
Pokaż temu intruzowi,
jak w tym domu traktujemy karaluchy.
Zabij go.
Zostań tutaj.
Aleksiej!
Kurwa.
Gdzie jesteś?
W kompleksie.
Dobra, posłuchaj.
Holman ma przesyłkę.
Wydymał nas.
Ja też cię kocham.
Vlad będzie problemem, jeśli nie odzyskamy portfela.
Zajdź ją od tyłu.
Już!
Holman ma przesyłkę. Wydymał nas.
Rozwaliłam kostkę.
Kurwa, siedzą mi na dupie.
Nie wiem.
Jesteś szybka.
Ale dokąd teraz pójdziesz?
Dobrze.
- Radovan nie żyje. - No oczywiście.
Po wiosce powinienem cię zabić.
Nie zabijaj jej. Ma sypać.
Więc nie będę się spieszył.
Nie ruszaj się.
Podoba ci się?
Nie ma go tu.
Nie ma go tutaj.
Gdzie jest? No gdzie?
Nie zmuszaj mnie, żebym cię zabił.
Pierdol się.
Gdzie portfel?
Spieprzaj albo zabijemy twoją sukę!
Słyszysz mnie? Poderżnie jej gardło!
No dalej.
Niech utrzyma pozycję.
Utrzymaj pozycję.
Puść ją.
To tylko dziecko.
A czyja to wina?
Życie dziecka.
Jest w to zamieszana.
Masz zwyczaj tracenia członków rodziny.
Moje życie za jej życie.
Taka jest umowa.
Umowa stoi.
Sprowadź ją do willi.
Ustalenia były inne.
Mam w dupie tę osobę.
Chcę tylko, żebyś zdechł za to,
co zrobiłeś mojemu bratu.
Teraz stąd odejdziesz.
Wypuszczę ją za kilka godzin.
Tylko tak mogę zapewnić sobie bezpieczeństwo.
Dobra robota, Nadia. Spisałaś się.
Masz to?
Dobre wieści. Mam.
Myliłeś się.
Phillip przyszedł po mnie do willi.
Nie, Vladdy. Był tutaj.
Widziałem, jak okrada bank.
To był podstęp.
Wykorzystał kogoś z wioski.
Żartujesz?
Żeby mnie zabić.
Ja pierdolę.
Nie lubię niespodzianek.
Oby ta była ostatnia, inaczej nici z naszej umowy.
Vladdy, proszę.
Umowa jest aktualna.
Koniec niespodzianek. Obiecuję.
Widzimy się w willi.
Tak.
Kto jest gotowy żyć w luksusie?
Mam paszporty.
Chyba mamy problem.
Co? Gdzie portfel?
Mam go.
To w czym problem?
We wszystkim.
Zniknij.
Już to robiłeś.
Muszę się spotkać z Vladem.
Pieprzyć to.
Masz portfel.
Jeśli go wydymam, znajdzie nas.
Jeśli chodzi o Vlada,
25 milionów dolarów i życie w luksusie
jest lepsze niż 250 milionów
i ciągła ucieczka.
Nie schrzań tego.
Sanders, zajmę się tym.
Oby tak było.
Byłam już na zakupach.
Pa.
Mój Boże.
Już dobrze.
Straciłam Lydię.
Vlad ją ma.
Chwila, on żyje?
Co się stało?
Zawarłem z nim umowę.
Oszczędziłem go w zamian za Lydię.
Nie dotrzyma umowy.
Mamy takie powiedzenie.
„Kto lata za wysoko, ten upada bardzo nisko”.
Już się boisz?
Będzie tylko lepiej.
Ostatnia szansa. Gdzie Phillip?
Gdzie jest?
Mam go.
Jestem swój.
Coś jest nie tak.
WYBACZ, HOLMAN
Co to ma znaczyć?
Plan był taki, że go dostanę i...
Kurwa!
Ten daj Holmanowi,
a prawdziwy trzymaj przy sobie.
- Dobrze? - Jasne.
- Psia mać! - Co za niespodzianka!
Ty bezużyteczny śmieciu. To podróbka. Oszukali cię.
Vlad, posłuchaj.
Zaczekaj.
To on.
Odbierz, kurwa.
Dobra.
- Cześć, Phillipie. - Holman, stary druhu.
Bardzo śmieszne.
Gdzie ten portfel, gnoju?
Mam go przed sobą.
Dobrze.
Za 24 godziny,
w wiosce, Lydia za portfel.
- Umowa stoi. - Chcę dowód życia.
Lydio, wyciągnę cię z tego.
Wystarczy!
Holman, od razu wiedziałem, że to ty.
Powiedziałeś Vladowi, skąd pochodzę, o mojej wiosce.
Tylko ty wiedziałeś.
Wiedziałem też, że powiesz mu o napadzie
i że przez to się odsłoni.
Dzięki tobie ten plan wypalił.
Dwanaście godzin. Bez sztuczek.
Prosta wymiana.
Nikomu nie można ufać.
Na to liczę.
Odzyskamy portfel.
Chcę jego trupa.
Jest mądry.
Przebiegły.
Dość sztuczek. Dość pierdolenia.
Pieniądze nic nie znaczą,
jeśli nie pomszczę śmierci brata.
Brat mnie wychował.
Opiekował się mną.
Zrobiłby dla mnie wszystko.
I pomyśleć, że byłem tak blisko
zabicia jego mordercy,
a zawiodłem...
Dorwiemy go.
Zadbaj o to
albo nie wracaj.
Na co się gapisz, suko?
Przyjacielu, co tu robisz?
Gdzie jest Lydia?
Vlad ją ma.
Potrzebujemy pomocy.
Jaki jest plan?
Ukryjemy wszystkich z wioski.
W klasztorze.
Jest idealny.
A gdy wioska będzie pusta?
Dokonamy wymiany gdzieś, gdzie mamy przewagę.
A gdy odzyskamy Lydię?
Wszystkich zabijemy.
Odzyskać portfel za wszelką cenę.
Vlad, nie możesz mu ufać.
- To samo tyczy się ciebie. - Posłuchaj mnie.
Bądź ostrożny.
- Wsiadaj już. - W pytę.
- Tędy. - Jesteśmy.
W Ameryce to nie problem,
ale tu trzeba cieszyć się z tego, co jest.
No dalej.
- Pokaż nam swój klejnot. - Dobrze.
Spójrz.
To zapas z czasów zimnej wojny.
Coś z tego działa?
Przekonamy się.
To wszystko z Rosji.
Rosjanie to dobrzy pracownicy.
Dalej, pokaż bazookę.
Chcesz bazookę? Ma bazookę.
- Tego mi trzeba. - Nie!
Tutaj zostały cztery strzały,
zanim się zatnie, a tutaj trzy.
Chyba nie damy rady.
Nie mamy wyboru. Musi się udać.
Wszystko gra?
Przynajmniej raz strzelałam z tego na strzelnicy.
Dałaś radę wtedy, teraz też dasz.
Musisz się tylko skupić.
Nie spudłujesz.
To dobre miejsce na ostatni bastion.
Możliwe.
Ja...
Vanesso, ja...
- Chciałbym... - Tato, poradzę sobie.
Skupmy się.
A co ze mną?
Co mam robić?
Dołącz do tych w klasztorze.
Nie, chcę walczyć razem z wami.
My to zaczęliśmy i my to zakończymy.
Oni cię potrzebują.
Z portfelem trzeba obchodzić się ostrożnie.
- Wszyscy to wiedzą? - Tak.
Spieprzyłeś to.
Nie dziwota, że wyleciałeś z Interpolu.
Do mnie mówisz?
Tak, ja zjebałem.
Vlad, przyszedłem do ciebie.
Powiedziałem ci, skąd on jest.
Podałem ci nazwę wioski.
Poszedłeś do jebanej wioski i powiedzieli ci, gdzie jest.
Namierzyłeś go.
Dotrzymałem swojej części umowy.
Jeśli ktoś zjebał, to twoi ludzie.
Nie wykończyli go, kiedy mieli okazję.
Otaczasz się bandą kretynów.
Zamknij się.
Przepraszam, jeśli was uraziłem, moi przyjaciele.
Wypuściłeś go.
Zgubiłeś go.
Pozwoliłeś mu uciec.
To niewiarygodne. Nie rozumiem.
A dostałeś drugą szansę,
bo Phillip poprosił mnie o pomoc.
Gdyby tego nie zrobił,
nadal ścigałbyś ducha.
Holman, zapnij pasy.
Słucham?
Nie chciałbym, żeby coś ci się stało.
Dużo gadasz
jak na kogoś ze złamanym karkiem.
Jak dotąd korzyści przeważały
nad twoim irytującym charakterem.
Ale nie jesteś nam niezbędny.
Więc się zachowuj.
Znaleźć go! Ale już!
Phillipie!
Gdzie jesteś?
Masz dziesięć sekund, by oddać mi portfel.
Albo odstrzelę jej łeb.
To nie są gierki.
Ma rację. Zdejmij te pieprzone okulary.
Ostrożnie z tym.
Uruchomiony.
Sprawdź.
- Widzisz? - Działa.
Tak.
Nie było tak trudno, co?
Puść ją.
Naprawdę myślałeś, że pozwolę ci
ot tak odejść po tym, co zrobiłeś mojemu bratu?
Zabijmy ich.
To za bycie zdrajcą.
Jestem zdrajcą?
To kim czyni to ciebie?
- Tak. - Idziesz ze mną?
Co ja tu mam?
Chcesz połowę? Chodź ze mną.
- Idziesz ze mną? - Tak.
Pieprzona suka!
Tylko tyle?
Phillip nie żyje.
Wszyscy nie żyją.
Wkrótce ty też umrzesz.
Jesteś cała?
Pół miliarda przepadło.
Nigdy nie chodziło o forsę.
Chciałem naprostować sprawy.
Dziękuję.
O mój Boże!
Lydia!
Dobrze, że zrobiłam kopię portfela.
Na wypadek takiej sytuacji.
Mamy więcej pieniędzy, niż moglibyśmy wydać.
Dość, by odbudować to miejsce
i przenieść je do XXI wieku.
Mądry dzieciak.
Dopadliście ich?
Co do jednego.
Proszę.
Pomóż mi.
Zamknij się, draniu.
Brawo!
Jak twoje plecy?
Wyliżę się.
Jestem z ciebie dumny, Vanesso.
- Tęskniłam za tobą. - Uściskaj mnie.
Przepraszam za to.
Nie przejmuj się. Wioska jest tu od wieków.
Bywało gorzej.
Piękne miejsce.
To coś więcej, Phillipie.
- To dom! - To dom!
Dom!
Tłumaczenie napisów: Marcin Kędzierski