Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ถอยไปหน่อย
ถอยไปก่อน ถอยๆ
โย่ วิล เกิดอะไรขึ้น
ฉันนึกว่าพวกนายจัดการไปแล้ว
ฉันขับรถ เอาหัวออกไปนอกหน้าต่างด้วย
เรียบร้อยทันเวลาแสดงแน่ครับ เจ้านาย
เดี๋ยวผมกลับมาหลังแสดงจบนะ ผมว่าผมสายแล้ว
เดี๋ยวมานะ ว่าไง
ยังทําเวลาได้อยู่ไหม
ทันนะ ชีวิตเป็นยังไงบ้าง
ถามเขาสิ ถามเขาเลย
นี่ หนุ่มน้อย ว่าไง
มาทําอะไรดึกดื่นกับคนบ้าพวกนี้
นายมีอะไร นี่มันอะไรกัน
นี่ฉันเหรอ ฉันตอนอยู่ในบ้านฉันเหรอ
เราได้มาจากแมนแฮตตัน จากร้าน พวกเขาขายรูปดาราหนัง
เหรอ รู้จักเด็กคนนี้ด้วยเหรอ
- คุณเป็นดาราหนัง เขาเป็นลูกชายผม - ลูกชายคุณเหรอ
เขาเกิดวันไหน
- บอกเขาไปว่าแกเกิดวันไหน - ไม่ คุณบอกวันเกิดลูกคุณมาทีสิ
ผมเคยติดโควิดเลยจําเรื่องนั้นไม่ได้แล้ว
ยายนายป่วยมาก
ไม่เอาน่า คุณบอกว่าจะเซ็นให้
- ทางนี้ - อย่าโกรธนะ ผมต้องไปแสดง
ไว้เจอกันนะ แล้วเจอกัน
เดี๋ยวมาเซ็นให้ ตอนนี้เราต้องไปแล้ว
- ทําไมพวกเขาไม่ปิดซอยไปเลยล่ะ - ผมพยายามพูดแล้ว พวกเขามีคนไม่พอ
- แน่ใจนะว่าไม่อยากกินอาหารจีน - อะไรนะ ไม่ ฉันไม่กิน
- งั้นผมต้องโยนมันทิ้งเหรอ - ฉันต้องเปลี่ยนเสื้อ
- ห้องแต่งตัว - นี่เวทีเหรอ
คุณก็รู้ว่าคอเคล็ดยังดีกว่าข้อเสนอพวกนี้อีก
- เขาเป็นยังไงบ้าง - ทําได้ดีมาก
คนที่คอเคล็ดนั่งดูนักเทนนิสตีเอซ
- เอซไม่กลับมาหรอก - ใครจองที่นี่
ไม่ใช่ผมนะ
- อดัม - เบอร์กี้ พระเจ้า
นี่เป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุดในชีวิตฉันเลย นายเป็นยังไงบ้าง
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมทํางานกับเบอร์กี้
ผมจะจ่ายให้พันเหรียญ ถ้าลงมือฆ่าชายคนนี้เดี๋ยวนี้เลย
ไม่ตลกเลยนะ เราต้องทํางานนี้ให้เสร็จ
- กาแฟหกเต็มเสื้อเลย - อยากได้เสื้อแบบนี้สักตัวไหม
- ไม่รู้สิ ผมอยากได้เสื้อมีฮู้ด - เอาอันนี้ไหมครับ
- คงเป็น... - เอ็กซ์แอลครับ
ผมไม่คิดว่าเราหนักเท่ากัน แต่ไม่เป็นไร
ใส่ซะ อันที่จริง เอาไปปิดกล้ามไว้
- ทําให้เขาตื่นเต้นแล้วนั่น - หยุดนะ
- เซ็นให้หน่อยได้ไหม - ตอนนี้ฉันทําไม่ได้
เราต้องเซ็น 40 ตัว เพื่อการกุศลสําหรับโรคเอ็มเอส
ฉันต้องไปแสดงนะพวก
- เราสายแล้ว - ใช่ ฉันรู้ เบอร์กี้
เข้าใจแล้ว เอามา
รู้แล้ว ฉันต้องเซ็น แต่เซ็นตอนนี้ได้ไม่ครบทุกตัวหรอก
นายต้องทําให้เสร็จ
- เราจะเอาให้คุณ - ไม่ นี่สําหรับคนเป็นเอ็มเอส ฉันต้องทํา
ขอฉัน... คือมีเด็กคนหนึ่งอยู่ข้างนอก
- เขาเป็นโรคเอ็มเอสเหรอ - เปล่า
งั้นก็ไม่ได้ นี่สําหรับคนเป็นเอ็มเอส
เอาพัตเตอร์ให้เขา เอาให้เขานะ
ขอบคุณนะ
เร็วเข้า ไปกันเถอะ ขอบคุณสําหรับเสื้อนะ
- นี่กาแฟ - สตีเวียเหรอ
- แน่นอน ลงบันไดไปนะ - สนุกให้เต็มที่
ผมจะเล่นซินธิไซเซอร์ในคอมเมดี้ ไลฟ์ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ได้สิ เอาเลย
เราตัด "ผึ้ง น้ําเชื่อมเมเปิล"
เล่นอันนั้นเถอะ
- ไว้ค่อยว่ากัน ก็ได้ - มันอยู่ในนั้น แมงกะพรุน...
พระเจ้า
- นั่นหมาของใคร - ไม่รู้สิ ที่นี่มันบ้ามาก
- เกิดอะไรขึ้น - ซ้ายแล้วก็ซ้าย
โอเค ซ้ายแล้วก็ซ้าย
“ประตูล็อก” เราได้ท่อนสองแล้ว
- ไม่ว่าอะไรใช่ไหม - ใช่ โอเค
ผมว่าเราควรลองโวโคเดอร์ โอเคไหม
ได้ๆ มันตลกดีนะ ฉันก็แค่...
- ร้องเพลงแบบธรรมดาเหรอ - แบบธรรมดาๆ เลย
- ก็ได้ - ทุกอย่างที่คุณทํามันเหมือนกันหมด
ขอโทษนะคะ คุณแซนด์เลอร์ ขอโทษที่ขัดจังหวะ
ไม่เลยครับ มีอะไรเหรอ
ขออะไรสักอย่างได้ไหมคะ ช่วยพูดกับเจมส์ ลูกชายฉันหน่อย
- ได้เลยครับ - เขาอยู่โรงพยาบาล
ขอผมแสดงก่อน โอ้ เขาอยู่ที่โรงพยาบาล
เขาประสบอุบัติเหตุใหญ่ตอนขี่สกู๊ตเตอร์
- ผมเสียใจที่ได้ยินแบบนั้น - เขาทําตัวเองเดี้ยง
เขาเป็นแฟนตัวยงของคุณเลย
- ก็ได้ เขาอยู่ในสายเหรอ - เจมส์ แม่...
- โอเค ได้ - คุณแซนด์เลอร์อยู่นี่แล้ว
- นี่ เจมส์ - ไม่มีทาง ไม่จริงมั้ง
- ใช่ - นั่นคุณแซนด์เลอร์เหรอ
- นี่ เพื่อน - พระเจ้าช่วย
เอาหน้าลงเหรอ ไอ้น้อง
คุณแซนด์เลอร์ ผมรู้สึกไม่ค่อยดี
- แหงอยู่แล้ว - มาเยี่ยมผมที่โรงพยาบาลที
ฉันก็อยากเจอนาย
แต่ตอนนี้กําลังจะต้องแสดงตลก
นายจะหายดี
คุณแซนด์เลอร์ ผมไปไม่รอดแน่
- แล้วเจอกันนะ - อดัม
- แน่อยู่แล้ว - ดีมาก
- ขอบคุณ - ได้ ฉันจะหาเวลา
- ขอให้สนุกนะ - อดัม
ใช่ ฉันขอโทษนะ ต้องไปแล้ว
- ผู้ชมดีมากเลย ดีมาก - ขอบคุณมาก
- เยี่ยมมาก - ผู้ชมทําให้รู้สึกมีชีวิต
วิลลี่กับเลสเตอร์ พวกคุณ...
มันมีความหมายกับผมมาก
ขอบคุณมาก ขอบคุณนะ
ปรบมือให้คุณอดัม แซนด์เลอร์
- คุณคือตัวจริง - ลุยเลย
สู้ๆ
โชคดีนะ
อยากจะบ้าตาย
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ขอบคุณครับ
ขอบคุณ เอาล่ะ
อย่าทําแบบนั้น ผมรักคุณ เอาล่ะ
สวัสดี เป็นไงบ้าง เอาละ ทุกคน บูลล่า
ดีใจที่ได้เจอพวกคุณทุกคนเลย
หวัดดีครับ
เอาล่ะ ผมรักคุณ ขอบคุณมาก
เอาล่ะ เรามีชุดใหญ่รออยู่
ขอบใจมากนะ ทุกคน
ขอบคุณ เกิดอะไรขึ้นกับ...
ทําไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ
- ทําไม - เรากําลังแก้ไขอยู่
คอมพิวเตอร์มีปัญหา เรากําลังแก้ไขอยู่
คอมมีปัญหา ไม่เป็นไร
แล้วไง อยากรอไหม
ผมควรจะรอไหม
ไม่ อย่ารอเลย ไปต่อเลยครับ
เราจะให้พวกเขาจัดการให้เสร็จ เดี๋ยวก็ใช้ได้
ลุยต่อเลย
ก็ได้
โอเค งั้นไปต่อเลยนะ
เพราะเรามีหลายอย่างที่ต้องฉายบนนั้น
ก็ได้ ไม่เป็นไร
ไม่ๆ มันจะออกมาเป็นแบบนี้เหรอ
ไม่นะๆ
แสดงต่อเลยครับ
ที่ใส่ในนี้คือสเปลนด้านี่นา แกงกันนี่
มันควรจะเป็นสตีเวีย
- ปิดจอดีกว่า - ปิดจอไปเถอะ ใช่
ให้เป็นจอดํา
ใช่ ดี
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ขอบคุณครับ
คือผมกินองุ่นอยู่
ผมกินองุ่นอยู่
กําลังเพลิน
ผู้ชายที่อยู่กับผมพูดว่า "อี๋"
ผมถามว่า "อะไร" เขาพูดว่า "นาย นายเปลี่ยนไป"
ผมเลยบอกว่า "อย่ามาอํา ฉันก็ชอบกินองุ่นมาตลอด"
และ เอ่อ
เขาแบบ "ฉันไม่ชอบนายในเวอร์ชั่นนี้เลย"
ผมเลยพูดว่า "ฉันองุ่นมาตลอดชีวิต
อย่ามาเยอะ"
เขาบอกว่า "ฉันไม่เอาด้วยแล้ว" ผมก็บอกว่า "งั้นก็ไปซะ"
"ฉันก็สุดจะทนกับนายแล้วเหมือนกัน"
แล้วเขาก็ไป
ผมเลยพูดกับผู้ชายที่ป้อนองุ่นให้ผม
ผมถามว่า "นายคิดว่าไง ฉันเปลี่ยนไปเหรอ
เขาแบบว่า "ไม่" ผมเลยถามว่า "เขาเปลี่ยนไปใช่ไหม"
แล้วเขาก็ตอบว่า "ใช่"
"เขาเปลี่ยนไป"
มีผู้หญิงข้างนอกบอกผมว่า "นี่ ฉันมีรอยสักรูปคุณที่น่อง"
ผมแบบ "โอเค สวยดีนะ" และเธอก็แบบ "ใช่ ฉันก็ชอบเหมือนกัน"
แล้วสามีเธอก็พูดว่า "อดัม ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม"
"มานี่หน่อยได้ไหม"
ผมถาม "ว่าไงเพื่อน" เขาพูดว่า "คิดว่าฉันชอบเรื่องไร้สาระนั่นเหรอ"
"ตอนมีอะไรกันกับเมีย แล้วขาเธออยู่บนนี้"
"ฉันมองไป ฉันต้องเห็นหน้าอัปลักษณ์ของนายน่ะ"
"คิดว่าฉันชอบเรื่องไร้สาระนั่นเหรอ" ผมตอบ "อ้อ"
"คุณไม่ต้องมองก็ได้นี่"
เขาถามว่า "ฉันจะถึงได้ไง อดัม"
"ฉันเริ่มชินกับหน้านายแล้ว"
ผมเพิ่งได้รับจดหมายจากผู้ชายคนหนึ่ง
ผมเปิดมันขึ้นมาอ่าน จดหมายเขียนว่า "ฉันชื่อชาร์ลี มังโก"
"ฉันสูงหนึ่งฟุต
และฉันจะยิงนาย"
ผมแบบว่า "เอาแล้ว"
ยังไงก็ตาม เวลาผ่านไปสองสามอาทิตย์ ได้จดหมายมาอีกฉบับ
เปิดอ่าน
"ฉันเอง ชาร์ลี มังโก"
"ยังสูงหนึ่งฟุต"
"นายตายแน่ แซนด์แมน"
ผมก็แบบ "บ้าเอ๊ย หมอนี่เอาจริง"
สองสามสัปดาห์ผ่านไป
ลายมือไก่เขี่ยแบบเดิมบนซอง
ผมพูดว่า "มาแล้ว" แล้วเปิดมันอ่าน
มันเขียนว่า "ไปตายซะ"
"นายไม่สมควรมีชีวิตอยู่ แซนด์แมน"
"นี่คือชาร์ลี มังโก"
"นายจะต้องชดใช้บาปของนาย"
"ป.ล.
ยังสูงหนึ่งฟุตเหมือนเดิม"
ผมแบบ "ให้ตายสิ"
เพื่อนผมแบบว่า "นายต้องแจ้งตํารวจนะ"
"ต้องให้ถึงเอฟบีไอ รู้ไหม"
ผมบอกว่า "รู้อะไรไหม"
"ฉันจะไม่บอกใครทั้งนั้น ไม่งั้นชาร์ลี มังโกจะชนะ"
"ก็แค่ต้องใช้ชีวิตต่อไป เข้าใจใช่ไหม"
แต่ผมซื้อถุงเท้ากันกระสุนมา
แล้ว เอ่อ
เอ่อ เกิดอะไรขึ้น
ใช่ แล้วนั่นอะไร
ฮะ
ผมนึกว่ามันคือสตีเวีย
ฮะ
โทษที มันคือสเปลนด้า
มันคือสเปลนด้า
- โอเคนะ - ผมโอเค
ว่าแล้วเชียว
ฉันรักนายนะ
ฉันดีใจที่นายซื่อสัตย์กับฉัน
นั่นสตีเวีย ใช่
ขอบใจนะเพื่อน ขอบคุณที่สารภาพ
รอแป๊บนะ
- ทุกอย่างโอเคไหม - หุบปากไปเลย
- เขาไม่ยอมเงียบ - ใครไม่ยอมเงียบ
เขาขู่ว่าจัดการเขา
- ทุกคน ไม่ต้องห่วง - เพราะเราหัวเราะ
เอาล่ะ ก็นะ ทุกคนหัวเราะในแบบของตัวเอง
งั้นอย่ามองหน้ากันไปจนจบดีไหม
คุณหัวเราะได้ พวกคุณก็หัวเราะได้
แล้วหลังจากจบการแสดงค่อยมาตะลุมบอน
ก็ได้ ไม่ต้องห่วง
ผมรักคุณ อยากให้สนุกกัน
เธอมีผมสีน้ําตาลยาว รวบไว้ใต้หมวกสีแดงเล็กๆ
เธอใส่เสื้อสีขาวแสนสวย
และตะกร้าใส่ผลไม้สด
แก้มเธอเปล่งประกายและมีไฟในตัว
นั่งอยู่ในชนบทที่งดงาม
โอ้ ช่วยตัวเองด้วยภาพผู้หญิงบนกล่องลูกเกด
เอาล่ะ
มันควรจะเป็น...
ควรจะแสดงภาพเธอบนนั้น
ให้ตายสิ
เรากําลังแก้ไขอยู่ ผมคิดว่าเรามี...
คอมพิวเตอร์มันเก่ามาก จะพยายามหาทางให้ได้
ไม่มีใครอยากช่วยหาเครื่องใหม่ให้เหรอ
ผมเพิ่งไปร้านอาหารมา
ผมกินแฮมเบอร์เกอร์ กําลังอร่อย
มีผู้ชายเดินมาถามว่า "ผมขอถ่ายรูปแฮมเบอร์เกอร์คุณได้ไหม"
ผมถามว่า "ทําไม"
เขาบอกว่า "ผมมาจากสเปน"
ผมบอก "พวกคุณก็มีเบอร์เกอร์"
เขาตอบว่า "ใช่ แต่ของคุณมันใหญ่และฉ่ํามาก"
ผมเลยบอกว่า "โอเค งั้นถ่ายรูปไว้นะน้อง"
จากนั้นประมาณ 20 นาที ผมมองขึ้นมา เขาเอาแต่ถ่ายรูปแฮมเบอร์เกอร์ของคนอื่น
แล้วผมก็พูดว่า "เกิดอะไรขึ้นเพื่อน" เขาบอกว่า "อันนี้ใหญ่กว่า"
แล้วผมก็เลยบอกว่า "งั้นก็ลบของฉันไปเลย"
ผม...
ผมพาครอบครัวไปดูละครสัตว์ เราสนุกกันมาก
มีรถตัวตลกออกมา
มีตัวตลก 15 ตัวในรถคันเล็กๆ คันเดียว
ลูกๆ พูดว่า "ตายแล้ว เป็นไปได้ไง"
ผมบอกว่า "ไม่รู้สิ พวกเขาเป็นมือโปร"
ยังไงก็เถอะ ตอนเราขับรถกลับบ้าน เด็กๆ ยังพูดถึงมันอยู่
เหลือเชื่อจริงๆ
จู่ๆ ก็มีรถคันเล็กๆ มาจอดอยู่ข้างเราบนทางหลวง
ผมแบบ "เด็กๆ ดูตรงนั้นสิ ตัวตลกทั้ง 15 ตัวอยู่ในนั้น"
ลูกๆ ผมพูดว่า "เจ๋ง แสดงได้สุดยอด"
พวกมันสูบกัญชา
"ว่าไง" ทํานองนั้น "ขอบใจนะ เด็กๆ ไม่เป็นไร"
แล้วรถก็ไปเจอคราบน้ํามัน
แล้วก็หมุน
ผมก็แบบ "ให้ตายสิ" รถหมุนไปเรื่อยๆ
และลูกๆ ผมก็แบบว่า "เกิดอะไรขึ้น"
พวกเขาชนราวกั้น ผมก็แบบ "ไม่นะ"
แล้วก็ไถลข้ามไป ผมเหยียบเบรกเลย
รถผ่านหน้า มันชนรถบรรทุก ระเบิด
เราแบบว่า "เราเพิ่งได้เห็นอะไรวะนั่น"
แย่มาก ลูกๆ ผมร้องไห้
ผมแบบว่า "คุณพระคุณเจ้า คืนวินาศ"
ยังไงตาม เราไปงานศพ
พอเราไปถึงที่นั่น
หนึ่งโลง ทั้ง 15 ตัว
ผมแบบ "พวกเขายังมีของว่ะ"
ยังมีของว่ะ ขอบคุณมาก
พวกคุณคือเพื่อนรักของผม
ขอบคุณนะ
ใช่ๆ
เธอมีความสุขที่สุดในรอบหลายปี
เขาทําให้เธอยิ้มหน้าบาน
- บ้าเอ๊ย - ไอ้เวรเอ๊ย
มันเกิดขึ้น ไม่เป็นไร เป็นไปตามแผน
เกิดอะไรขึ้น ทําไมถึงเป็นแบบนั้น
คือ...
มีรูอยู่บนพื้น
- เอาล่ะ - มีรูอยู่บนเวที
คืนนี้ทุกอย่างราบรื่นดีจริงๆ
แล้วตอนนี้เราจะทํายังไงกันดี
- แสดงจนจบไปทั้งแบบนี้เหรอ - ใช่
ว่าไงเพื่อน
ขอบคุณมาก ขอบคุณ
ดูว่ามีจอดีๆ อยู่ข้างล่างด้วยไหม
ใช่ๆ เอาเลย
ลุยเลย
- ลอเรน - ลอเรน
ขอบคุณ ขอโทษนะ ทุกคน เราจะจัดการให้เรียบร้อย
ผมชอบเสื้อลายไก่พาร์มาซาน ตลกดีนะ
- เราทํา... - นั่นอะไรน่ะ
ถาดอาหารกลางวันเหรอ
ไม่มีทางช่วยได้หรอก
ไม่มีทาง ล้อกันเล่นเหรอ
ทําดีมาก
ให้ตายสิ พวกเขาเก่งมาก
นี่เป็นสัญญาณที่ไม่ดีเลย ทุกคน
โอเค ลุยเลย
เธอมีความสุขที่สุดในรอบหลายปี
เธอยิ้มหน้าบาน
เขาทํางานที่ดีและผมกับพ่อแม่ก็รักเขา
บอกได้เลยว่าเขาจะรักเดียวใจเดียว
ครอบครัวเราสุขสุดๆ
น้องสาวผมมีแฟนใหม่หน้าตาขี้เหร่
ขอบคุณนะ
ต้องเล่นมุกนี้ ต้องเล่นเลย
เอาล่ะ
มาดูกันซิว่ามีอะไรบ้าง
มาดูกันว่าจะเป็นยังไง กีตาร์สักหน่อยไหม
เว้นแต่คุณจะสนับสนุนผมด้วย... อยากได้กีตาร์ใช่ไหม
เอาเลย
ฉันพึมพําทุกวัน
พึมพํางึมงํากับตัวเอง
ถ้าขอให้ฉันทําอะไรให้
ฉันก็จะทําให้ทุกครั้ง
แต่ตลอดเวลาที่ฉันทํา
ฉันจะพึมพํางึมงํากับตัวเอง
ทําไมฉันต้องมาทําเรื่องบ้าๆ แบบนี้ด้วย
ไม่มีคนอื่นที่ทําได้เลยเหรอ ฉันเบื่อไอ้เรื่องบ้าๆ นี่เต็มทนแล้ว
พวกเขาเอาแต่นั่งเฉยๆ ทั้งวัน ฉันทําทุกอย่างในบ้านหลังนี้
ช่างหัวคนพวกนี้
สิ่งที่ฉันไม่เคยพูดต่อหน้าเธอ
แต่พอเธอไม่อยู่ปุ๊บ
ฉันก็พึมพําเหมือนไอ้งั่งปั๊บ
ตอนตัดหญ้าด้วยความโกรธ
ทําไมฉันถึงต้องมาตัดหญ้านี่
ให้ตายสิ ไอ้คนบ้านนี้
พวกเขาไม่ทําอะไรเลย ไอ้บ้าเอ๊ย
พวกเขารู้วิธีใช้มันนี่นา
บ้าเอ๊ย เป็นฉันตลอดเลย
หญ้ามันก็งอกขึ้นมาใหม่ตลอด ทําไมฉันต้องออกมายืนตัด
ฉันทนไอ้พวกเวรนี่ไม่ไหวแล้ว
กวาดใบไม้
ฉันพึมพํา
ตักหิมะ
ฉันพึมพํา
ไปที่ธนาคาร
ฉันพึมพํา
เอาขยะไปทิ้ง
มีเสียงพึมพํา
ตอนมีของเล่นที่ก้นสระว่ายน้ํา
ลูกสาวฉันทิ้งไว้ตรงนั้น
ขณะที่ฉันว่ายลงไปเอามันมา
ฉันก็จะพึมพําอยู่ใต้น้ํา
เก็บของเล่นของตัวเองไม่ได้หรือไง
หรืออย่างน้อยก็ซื้อของเล่นที่ลอยได้สิวะ
เกิดบ้าอะไรขึ้นกับชีวิตฉันวะเนี่ย
ฉันพึมพําอยู่ทุกวัน
พึมพํางึมงํากับตัวเอง
แล้ววันหนึ่งเมียได้ยินที่ฉันพูด
แล้วก็เลยกรีด
คอหอยฉันทันที
พวกคุณเยี่ยมที่สุด ผมรักพวกคุณ
ผมรักพวกคุณ ผมต้องการพวกคุณ ช่วยด้วย
ตายายผมเกษียณแล้ว เป็นเรื่องดี
แล้วยายผมก็ตื่นตระหนก
บอกว่า "เราไม่มีรายได้ เราจะใช้จ่ายได้ยังไง"
เธอเลยเปิดซุ้มจูบแลกเงินตรงทางเข้าบ้านเรา
เธอสร้างซุ้มเล็กๆ ติดป้ายเล็กๆ
"จูบละ 20 เหรียญ"
รถทุกคันแล่นผ่านไป
ตาผมออกมา
ให้เงินเธอ 20 เหรียญแล้วก็จูบเธอ
แล้วเขาก็ให้เงินเธออีก 20 เหรียญ จูบเธอนานขึ้น
แล้วเขาก็ให้เงินเธออีก 20 เหรียญ
ลึกกว่านั้น แบบอ้าปาก
มือตวัดไปข้างหลัง ปลดตะขอยกทรง
ดึงมันออกมา ฟาดมันลงกับพื้น มือปลาหมึก
ใต้สะดือ แล้วก็เอามือเข้าไป จับก้น
ตีก้นเบาๆ ไต่ลงไปตรงกลาง ใช้นิ้ว อะไรแบบนั้น
เราทุกคนแบบว่า "นี่มันเกินไป"
เพราะเป็นตาอีกคนของผม
พวกเขาเคยจีบกันแต่เราไม่รู้
เราคาดไม่ถึงเลย
อ๋อ ใช่ ภรรยาผมเด็กกว่าผม
- มีใครมีเมียเด็กกว่าบ้างไหม - คุณ
รู้ใช่ไหม เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม
เมียผมอ่อนกว่าผมแปดปี
ตอนเรายังเด็กกว่านี้ มันไม่เป็นไร แต่เพราะตอนนี้เราแก่ขึ้น
เธอยังดูดีอยู่ ส่วนผมเริ่มจะดูไม่ค่อยได้แล้ว
และผมไม่ ผมไม่อยากทําศัลยกรรมพลาสติก
จะไม่มีวันทําแบบนั้น
เคยลองใช้โบท็อกซ์
บนจู๋
ผมฉีดโบท็อกซ์ที่จู
ผมอยากให้เธอ ได้ของใหม่พาฟิน...
ได้จับไอ้จ้อนที่ดูเด็กลง
ผมรู้สึกแบบว่า รู้สึกแย่แทนเธอ
จู๋ผมเริ่มจะดู... มันดูเยินไปหน่อย
คือมันดู... แทบจะเหมือนต้องใช้ไม้เท้า
มันชอบเอียง
เหมือนจู๋ที่กระดูกสันหลังคด
ค่อนข้างเอียงไปทางไข่ขวา
ไข่ซ้ายของผมเหมือน "ทําไมฉันถึงโดนทิ้ง"
ไข่ขวาผมแบบว่า "จุ๊ๆ เดี๋ยวเขาตื่น"
"ให้เขาพักเถอะ เขาเหนื่อย"
ยังไงก็ตาม ผมฉีดโบท็อกซ์ที่จู๋ของตัวเองไปแล้ว
ทุกคน ผมรู้ว่าคุณกําลังคิดว่า "มันทําได้เหรอ"
อย่าหาทํา
คุณไม่ต้องใช้ของแบบนั้นหรอก
ผมฉีดโบท็อกซ์ของผม
ปัญหาคือมันช่วยลบรอยเหี่ยวย่น
ไอ้จ้อนที่อ่อนยวบต้องมีรอยย่น เพื่อแสดงให้เห็นว่ามันไม่แข็ง
นั่นคือเหตุผลที่พระเจ้าให้คุณมีรอยย่น
ดึงกางเกงลงมา พอผู้หญิงเห็น คุณแบบ "มันจะดีขึ้น"
"แค่ต้องรอ"
ยังไงก็เถอะ รอยย่นหายไปหมด
แล้วผมก็ไปอยู่ในห้องล็อกเกอร์วายเอ็มซีเอ
ผมเปลือย มีผู้ชายสองสามคนเดินเข้ามา
ผมได้ยินว่า "คุณแข็ง" ผมบอกว่า "ไม่นะ"
พวกเขาบอกว่า "แข็งชัดๆ" ผมบอกว่า "ไม่แข็งเลย"
"ไม่มีรอยย่นเลย แปลว่าแข็งปั๋ง"
ผมบอก "เปล่า ฉีดโบท็อกซ์มา ผมฉีดโบท็อกซ์ที่จู๋"
พวกเขาพูดว่า "แข็งโพดๆ เลยนี่หว่า"
"เป็นไอ้จ้อนที่ดูเด็ก อย่างกับของเด็กประถมสาม"
ผมบอก "เพราะมันไม่ได้แข็งโว้ย"
"นี่มันจู๋ไม่แข็งธรรมดาๆ"
ผมถาม "ถ้าแข็ง จะคว่ําลงเหรอ"
พวกเขาว่า "คุณคว่ํา"
ผมบอกว่า "หุบปากไปเลย ไม่ต้องมาสนไอ้จ้อนฉัน"
"ไปแต่งตัวได้แล้วโว้ย"
เอาเป็นว่าผมก็กลับบ้าน
ผิดหวัง ช็อกที่ถูกดูถูกเหยียดหยาม
ผมสนิทกับหมาผมมาก หมาเข้ามาหาแล้วก็แบบว่า
"ว่าไง เกิดอะไรขึ้นเหรอ"
ผม "อะไร" หมาผมแบบ "นายดูเศร้าจัง"
ผม "อ๋อ วายเอ็มซีเอน่ะสิ" เขาถามว่า "อะไร"
ผมบอกว่า "ไอ้นิสัยไม่ดีมันล้อเลียนฉัน"
เขาถามว่า "อะไรเหรอ"
ผมบอกว่า "ฉันฉีดโบท็อกซ์ที่จู๋"
เขาบอกว่า "ฉันเห็นแล้ว จําได้"
แล้วผมก็พูดว่า...
แล้วผมก็พูดว่า "ทําไมพวกเขาถึงพูดว่าฉันแข็ง"
เขาถามว่า "นายเหรอ" ผมตอบ "ใช่"
แต่...
"เปล่า ฉันไม่ได้แข็ง"
"ฉันไม่ได้แข็ง มันก็แค่ไอ้จ้อนที่อ่อนยวบธรรมดาๆ"
แต่เขากลับบอกว่า "นี่คือสิ่งที่นายต้องทํา ต้องทาสีชมพู"
ผมเลยถามว่า "ทําไม" เขาบอกว่า "ฉันมีจู๋สีชมพู"
ผมบอกว่า "ฉันรู้ เคยเห็น"
เขาบอกว่า "ใครๆ ก็ชอบ"
ผมบอกว่า "ไม่มีใครชอบแท่งสีชมพูของนาย" เขาถามว่า "นายพูดอะไร"
"ทุกครั้งที่จู๋สีชมพูของฉันโผล่ออกมา ได้ยินคนพูดตลอดว่า"
"ดูจู๋สีชมพูของหมาสิ"
"ดูสิว่าจู๋มันชมพูแค่ไหน"
ไม่มีใครพูดเรื่องขนาดว่าใหญ่หรือเล็ก
พวกเขาแบบว่า "นั่นมันจู๋ที่ชมพูที่สุด
แล้วดูแฉะที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาเลย"
"มันทําให้ฉันมีความสุขเหลือเกิน"
"แล้วพวกเขาก็กอด หัวเราะ แล้วแปะมือ"
"นั่นคือสิ่งที่จู๋ต้องเป็นนะเพื่อน"
ผมก็แบบ "ไม่รู้สิ"
เขาเลยบอกว่า "อย่างน้อยก็ลองคิดดูก่อนไหม"
ผมตอบ "ได้ ฉันจะลองคิดดู"
แล้วผมก็มองลงไปผ่านขน
ไอ้แท่งสีชมพูโผล่ออกมา ใหญ่ขึ้นและใหญ่ขึ้น
ผมถาม "เกิดอะไรขึ้น" เขาตอบว่า "ฉันแค่ตื่นเต้นที่นายจะลองคิดดู"
ขับรถกลับจากดิสนีย์แลนด์
คิดทบทวนถึงความสนุก
อะไรสนุกที่สุด ภูเขาอวกาศเหรอ
หรือไม่ก็ตอนที่ตัวเปียกที่กริซลีริเวอร์รัน ใช่
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตลูกๆ ของเรา
ช่างเป็นช่วงเวลาที่วิเศษสําหรับผมและภรรยา
จนผมหาทางออกไม่เจอ
แล้วตะโกนว่า "ไอ้เวรเอ๊ย"
เหมือนดิสนีย์แลนด์ไม่เคยเกิดขึ้น
พลาดไปแล้ว
แล้วลูกๆ ผม
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตคือตอนอยู่กับลูกๆ ใช่ไหม
คุณรักลูกยิ่งกว่าอะไรใช่ไหม
ผมจําตอนที่ลูกสาวผมเกิดได้
ผมจะไม่มีวันลืมสิ่งที่พ่อผมพูด พ่อผมพูดว่า
"แกจะทําลูกตก"
"มันจะเกิดขึ้น"
ผมตอบว่า "โอเค"
เขาบอกว่า "มันก็เกิดกันได้ ชีวิตก็แบบนี้"
"แกจะทําลูกตก
แต่แกจะอุ้มลูกขึ้นมา แล้วก็จะไม่เอะอะโวยวายอะไร"
"เพราะเด็กจะแบบว่า 'อะไรวะเนี่ย'"
"มันไม่ควรเกิดขึ้นใช่ไหม"
"แกจะทําเหมือนนั่นคือชีวิต"
"แกอุ้มลูกขึ้นมา มองตาลูก
แล้วพูดว่า "ว่าไง ไม่เป็นไรนะ"
โอเค คงงั้นมั้งพ่อ
"ไม่ นี่แหละชีวิต"
"ทําลูกตก แล้วแกจะทํายังไง แกยุ่งอยู่"
"แกมีของชําในมือนะ"
"แกอุ้มลูก ทําลูกตก คว้าของชํา"
"แกมองลงไป วางลูกไว้บนเท้า เตะขึ้นมา
รับลูก แล้วไปต่อ"
"มองลูก 'เป็นยังไงบ้าง'"
"เรียบร้อยดีไหม"
ลูกก็แบบว่า 'คงงั้น' ใช่ นั่นแหละชีวิต"
เขาบอกว่า "ฉันทําน้องชายแกตก 30 40 ครั้งได้"
"ผมมีน้องชายเหรอ"
พ่อตอบว่า "แกมี"
พ่อผม
พ่อผมใช้เข็มขัดเสมอ
เขาจะพูดว่า "เดี๋ยวจะโดนเข็มขัด"
ผมไม่ทําแบบนั้นกับลูกๆ หรอก
เพราะผมใส่กางเกงวอร์ม
"เดี๋ยวจะโดนพู่"
"พ่อจะ พ่อจะจัดการเธอ"
ผมไปงาน
ผมไปงานเต้นรําของพ่อลูกเมื่อเร็วๆ นี้
ลูกไม่โผล่มา
ไอ้ลูกหมา
กลัดดอกไม้แล้วยืนรอเก้อ
ใจสลาย
ว่าแต่ ถ้าจอติดก็คงดี
เอาจริงๆ นะ ทําให้มันติดได้ไหม
ไม่ได้เหรอ ผมไม่ได้อยากจะเยอะนะ
ถ้ารู้ว่ามันจะใช้เวลานานขนาดนี้ แน่นอนว่าผมคงจะรอ...
- คุณแสดงได้ดีมาก - พูดไม่รื่นหูแฮะ
พูดง่ายไปหน่อยไหม ทั้งที่ทําผมลําบากขนาดนี้
เรากําลังแก้ไขอยู่ ไม่ต้องห่วงครับ
ก็ได้
นอนดึก
กินมื้อเช้ามื้อใหญ่
พาหมาไปเดินเล่น
ดูข่าว
ไปเข้าห้องน้ํา
เริ่มซักผ้า
ท่องอินเทอร์เน็ต
ซื้อรองเท้าใหม่
ออกจากอะพาร์ตเมนต์ ไปกินมื้อเที่ยงกับเจ้าของบ้าน
กลับบ้าน
พาหมาไปเดินเล่นอีกรอบ
เปิดทีวี
ดูเจอร์รี่ แม็คไกวร์
เคยดูมาก่อน
แต่จะดูอีกรอบ
เป็นวันที่ดีนะ
ชีวิตที่ดี
ผมเป็นโรคซึมเศร้า
โอเค โทษที
คือว่า เอ่อ ขอโทษที
ตอนผมอยู่ที่สนามบิน ผู้ชายคนหนึ่งพูดว่า
"นี่ ช่วยดูกระเป๋าให้หน่อยได้ไหม พอดีจะไปเข้าห้องน้ํา"
คุณแบบ "อะไรนะ"
"ช่วยดูกระเป๋าให้หน่อยได้ไหม พอดีจะไปเข้าห้องน้ํา"
ผมพูดว่า "โอเค
จากนั้นเขาก็ไป
ทีนี้ผมต้องมาดูแลกระเป๋าให้ไอ้หมอนี่เหรอ
ผมแบบ "อะไรวะ"
ผมหมายถึงผมไม่อยาก...
ไม่รู้ว่าต้องคอยดูกระเป๋าให้หมอนี่นานแค่ไหน
กระเป๋าเริ่มขยับนิดหน่อย
คุณแบบ "อะไรอยู่ในกระเป๋ากันแน่"
เริ่มมีเสียงเบาๆ คุณเริ่มได้ยิน "ช่วยฉันด้วย"
คุณแบบ 'ช่วยฉันด้วย อะไรอยู่ในกระเป๋าน่ะ'
รูดซิปกระเป๋าลง ให้ตายสิ มีตะเกียงอยู่ในนั้น
คุณแบบ "อะไรน่ะ"
"ช่วยด้วย พาฉันออกไปที" คุณแบบ "พาออกไปเหรอ"
เอาตะเกียงออกมา แล้วคุณก็แบบ "อย่าชักช้า ถูเลย"
"ถูเหรอ" คุณเริ่มถูมันแล้ว...
ไอ้จีนี่ตัวน้อยก็ออกมา แบบ "ขอบคุณ"
แล้วคุณก็ตอบว่า "ใช่ ไอ้สารเลว"
และจีนี่ก็แบบ "หมอนั่นมันงี่เง่า"
คุณถามว่า "ใคร" "คนที่ไปเข้าห้องน้ําน่ะ"
คุณบอกว่า "ฉันไม่รู้จักเขา" "ใช่ เขาเป็นไอ้โรคจิต"
คุณพูดว่า "โอเค"
และเขาก็แบบ "ฉันเป็นของนายแล้ว"
แบบ "ไม่ๆ นายเป็นจีนี่ของหมอนั่น"
"เขามันงี่เง่า ตายซะได้ก็ดี"
"ถึงเวลาของเราแล้ว"
"พรสามข้อ รับไปเลย"
"แต่เร็วเข้านะ หมอนั่นมันโรคจิต"
แล้วผมก็ตื่นตระหนก แบบว่า "อะไรวะ"
"เอาเลย ขอพรสิ"
แล้วผมก็พูดว่า "ขอ เอ่อ"
"ขอให้แฮมเบอร์เกอร์ดีต่อสุขภาพได้ไหม"
เขาตอบ "ได้สิ"
ผมตอบ "โอเค ดีเลย"
เขาพูดว่า "เร็วเข้า ขอพรข้อสองเลย"
"งั้น เอ่อ ขอให้เวลาฉันกินถั่วฝักยาว มันรสชาติเหมือนแฮมเบอร์เกอร์"
เขาพูดว่า "นายหมกมุ่น เรื่องแฮมเบอร์เกอร์เหรอ"
ผมบอกว่า "นายทําให้ฉันประหม่า และเอาแต่พูดว่าหมอนี่โรคจิต"
"ฉันตื่นตระหนกจะตายแล้ว"
เขาบอกว่า "เร็วเข้า ยัดฉันกลับไป ยัดฉันกลับเข้าไป หมอนั่นกําลังมา"
ผมแบบ "ใคร" เขาแบบ "หมอนั่นไง ไอ้โรคจิต"
ผมยัดมัน...
เปิดขวดจีนี่ เอาใส่ถุงซิปล็อกแล้วก็อะไรพวกนั้น
หมอนั่นกลับมาแล้วพูดว่า "ขอบคุณนะเพื่อน"
ผมตอบว่า "ไม่มีปัญหา"
"ฉันเพิ่งอึหมดไส้หมดพุง"
แล้วผมก็พูดว่า "เจ๋ง"
เขาบอกว่า "บ้าเอ๊ย เกลี้ยงไส้เลย"
ผมตอบ "ดี เพื่อน"
เขาบอกว่า "ไม่ต้องเช็ดเลย"
ผมตอบ "โอเค"
"สุดยอดไปเลย ไม่มีอะไรดีไปกว่า 'ไม่ต้องเช็ด'"
ผมถาม "รู้ได้ไงว่าไม่ต้องเช็ด"
เขาพูดว่า "ฉันรู้แล้วกัน"
ผมบอก "นายต้องทดสอบมัน ต้องทดสอบว่ามันไม่ต้องเช็ดจริงไหม"
"จากที่ฉันเข้าใจ
แบบไม่ต้องเช็ดคือนายเช็ดแล้วเห็นว่า
'บ้าเอ๊ย ไม่เห็นต้องเช็ดเลย'"
เขาบอกว่า "ไม่ มันรู้สึกได้เลย นายก็รู้นี่"
ผมบอก "นายรับรองไม่ได้หรอก"
เขาบอกว่า "ไม่ ฉันรับรองได้ รู้สึกดีมาก"
ผมบอก "เป็นฉันคงต้องทดสอบหน่อย"
เขาบอกว่า "ก็ได้ ฉันจะไปลองเช็ด ฉันจะพิสูจน์ให้นายเห็นว่ามันไม่ต้องเช็ด"
"มันเป็นเรื่องความรู้สึก"
ผมตอบ "แหงล่ะ"
แล้วเขาก็กลับไป ผมเลยเปิดกระเป๋าถือเล็กๆ
เอามันออกมาแล้วถูมัน
จีนี่ออกมา
เขาบอกว่า "ตลกชะมัดเลย นายปั่นหัวเขา"
ผมบอก "มันเป็นความจริง นายต้องตรวจดู"
เขาบอกว่า "ฉันดีใจที่เขาไม่อยู่ตรงนี้"
เขาบอกว่า "ขอพรข้อที่สามสิ" แล้วผมก็พูดว่า "พรข้อที่สาม"
"อยากได้จู๋ใหญ่ๆ ไหม"
ผมบอก "ไม่รู้สิ"
เขาบอกว่า
"เอาจู๋ใหญ่ไปเถอะน่า"
แล้วผมก็บอกว่า "ฉันไม่รู้"
"ควรขอให้โลกสงบสุขหรืออะไรไหม"
เขาตอบว่า "ใช่ เอาจู๋ใหญ่ๆ ไป"
"นายต้องชอบจู๋ใหญ่ๆ แน่ ไม่มีใครผิดหวังกับจู๋ใหญ่ๆ หรอก"
ผมบอก "ฉันรู้สึกเหมือนไอ้เห็นแก่ตัว ทั้งที่โลกเป็นแบบตอนนี้"
"ขอให้โลกสงบสุขดีกว่า"
เขาบอกว่า "เรามีพรสองข้อเกี่ยวกับเบอร์เกอร์
และนายอยากให้โลกสงบสุข"
ผมแบบ "ใช่ๆ"
เขาบอกว่า "โอเค" ผมถามว่า "ตอนนี้เลยเหรอ"
เขาบอกว่า "นายต้องเอาพลังมาจากอีกคน"
ผมแบบ "โอเค นึกว่าเราตกลงกันแล้ว"
"คือว่าเขามีพลัง มันมีขั้นมีตอน นายต้องสลับพลังกัน"
ผมถามว่า "สลับกันยังไง"
เขาบอกว่า "ถ้านายสไลด์หนอนให้เขา ฉันก็จะเป็นของนาย"
ผมพูดว่า "ฉันต้องสไลด์หนอนเขา"
เขาบอกว่า "นายสไลด์หนอนเขาซะ แล้วพรทั้งหมดก็จะเกิดขึ้น"
ผมเลยบอกว่า "ฉันไม่อยากสไลด์หนอนเขา"
เขาพูดว่า "นายไม่ต้องการให้โลกสงบสุขสินะ"
ผมเลยบอกว่า...
ผมบอกว่า "ฉันต้องการ แต่ไม่ต้องการสไลด์หนอนไอ้หมอนั่น"
"ฉันไม่รู้ด้วยซ้ํา คือฉันไม่เที่ยวไปสไลด์หนอนใคร
ฉันไม่รู้จักผู้ชายคนนี้ด้วยซ้ํา"
เขาบอกว่า "ทําเร็วๆ สไลด์หนอน ทําให้เขาประหลาดใจ
ทําให้เสร็จ แล้วเราก็จะได้พรแฮมเบอร์เกอร์สองข้อ
กับโลกที่สงบสุข มันคุ้มค่าน่า พี่ชาย"
ผมตอบ "เอาล่ะ เพื่อน"
ผมเข้าไปในห้องน้ํา
เข้าไปใน...
ไอ้บ้านั่น ถอดกางเกงอยู่
กางเกงใน ถุงเท้าก็ถอดออก ยังใส่เสื้ออยู่
- ผม "เป็นบ้าอะไร" - เขาบอกว่า "นายพูดถูก"
"คือมัน..."
"มันอยู่ทุกที่"
"ที่ต้นขา เข่า"
"แบบบ้าอะไรเนี่ย"
"นึกว่าไม่ต้องเช็ด"
"ไม่รู้สิ"
"หลังขา ฉันแบบซวยแล้ว"
"ฉันโยนกางเกงในทิ้งเลย"
"บ้าเอ๊ย"
แล้วผมก็คว้าจู๋เขาอย่างรวดเร็ว
สไลด์หนอน แล้วเขาก็หลั่ง
เขาแบบ "โว้ว อะไรวะเนี่ย"
แล้วเขาก็นอนอยู่บนพื้น กลางกองอึและน้ําอสุจิ
และเขาก็แบบ "โว้ว เพื่อน"
เขาพูดว่า "นี่เป็นสนามบินที่ดีที่สุดเลย"
"ฉันชอบที่นี่จัง"
ผมเดินออกไปนะ ผมเห็นจีนี่
ผมบอก "นี่ เพื่อน ภารกิจสําเร็จแล้ว เราทําสําเร็จแล้ว"
เขาถาม "สไลด์เสร็จแล้วเหรอ" ผมตอบ "ใช่"
"เขาเสร็จไหม" ผมตอบ "ขึ้นสวรรค์ไปแล้ว"
แล้วเขาก็มองผม
ผมพูด "เราจะได้โลกที่สงบสุข กับพรเรื่องเบอร์เกอร์สองข้อแล้วใช่ไหม"
เขาบอกว่า "นายจะโกรธฉัน"
ผมถามว่า "เกิดอะไรขึ้น ทําไมฉันต้องโกรธนายด้วย"
"คือว่าคําขอข้อที่สามของหมอนั่น
คือขอให้เบน สติลเลอร์มาไลด์หนอนให้"
แล้วผมก็แบบ "อะไรวะ"
"ฉันไม่ใช่เบน สติลเลอร์"
เขาบอกว่า "ฉันผิดเอง"
ขอบคุณมาก ขอบคุณครับ
พวกคุณน่ารักมาก ขอบคุณครับ
โอเค อยากสนุกไหม มาสนุกกัน
ช่างมันเถอะ ได้เวลาสนุกแล้ว พร้อมไหม
ต้องแต่งองค์ทรงเครื่องหน่อย
อาจจะเร็วขึ้นอีกหน่อย
เอาล่ะ
ใช่ๆ
พร้อมจะสนุกหรือยัง
ใช่แล้ว
ตาแก่กับลูก
มีลูกช้าไป ตอนนี้เลยต้องรับกรรม
ตาแก่กับลูก
ตอนซ้อมฟุตบอล หันหน้าไปผิดทาง
ตาแก่กับลูก
แล้วก็มีลูกชายวัยกลางคนที่เขาไม่เคยใยดีด้วย
ตาแก่กับลูก
ผล็อยหลับไปที่ร้านชัคอีชีส
ยายใส่กางเกงโยคะ
ไม่ได้ออกกําลังกายสักแอะ ดูบ้ามาก
ยายใส่กางเกงโยคะ
มองจากข้างหลัง เหมือนไอศกรีมโคน
ยายใส่กางเกงโยคะ
นั่นไม่ใช่กีบอูฐ แต่เป็นครีบวอลรัส
ยายใส่กางเกงโยคะ
ตอนเธอถอดมันออก สะดือของเธอไอ
บูลด็อกใส่ชุดฮัลโลวีน
เขาเป็นบัมเบิลบี แล้วเขาก็ดูไม่แฮปปี้
บูลด็อกกับชุดฮัลโลวีน
เขาก็แค่หมา แต่เขาเข้าใจเรื่องจู๋
บูลด็อกในชุดฮาโลวีน ปู่เขาเป็นหมาป่า
ตอนนี้เขาใส่เสาอากาศ
บูลด็อกในชุดฮาโลวีน
ถึงบ้านเมื่อไร โดนกัดแน่
เย่
ผู้ชายสะพายเป้ที่โรงหนัง
ผมไม่มีสมาธิจะดูว่าสไปเดอร์แมนทําอะไรอยู่
ผู้ชายสะพายเป้ที่โรงหนัง ทุกครั้งที่เขาขยับ ผมตกใจ
ผู้ชายสะพายเป้ที่โรงหนัง
นั่งตรงกลางระหว่างผมกับไอ้ทางออก
ผู้ชายสะพายเป้ที่โรงหนัง
ดึงออกมา ขอบคุณพระเจ้า เป็นทวิซเลอร์ส
ว้าว
จัดมา
โอเค เบาลง
จัดเต็มเลย ทุกคน
ตํารวจอ้วนขี่ม้า
หายใจแรงทั้งคู่ พวกเขาจะรอดไหม
ตํารวจอ้วนขี่ม้า
ภาวนาให้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นที่ขบวนพาเหรดนี่
ตํารวจอ้วนขี่ม้า
เขาทําอะไร รถหน่วยเขาโดนยึดไปเหรอ
ตํารวจอ้วนขี่ม้า
ปุ๋ยคอกเป็นทาง แต่มันมาจากตํารวจ
พวกคุณสนุกกันดีนะ
ขอบคุณนะ
สเปลนด้า
นั่นมันสเปลนด้า ไอ้เวรนั่น...
พูดถึงคําว่า "ตอบ"
คุณเคยคิดถึงคํานั้นไหม "ตอบ" เหรอ แล้วพูดว่า "มันเกิดขึ้นได้ยังไง"
สะกดคําว่า "ตอบ" เอ เอ็น เอส
ดับเบิลยู
"ดับเบิลยู" อะไรวะ
อะไร
ผมบอก... เกิดอะไรขึ้น
นี่หมาของใคร
อยากดูการแสดง หรือ...
สวัสดี
สวัสดี เจ้าหมา
เป็นยังไงบ้าง
ใช่ เด็กดี
เอาล่ะ
หมาชื่ออะไร รู้ไหม
แกรี่เหรอ
สวัสดี แกรี่
เดี๋ยวก่อน แกรี่
อยากรู้ว่าจะได้เห็นแท่งชมพูไหม
เร็วเข้า
แค่จั๊กจี้แกเอง แกรี่
แค่จั๊กจี้นิดหน่อย
ไว้ทีหลังนะ แกรี่ เด็กดี เยี่ยมมาก แกรี่
เด็ดดวง
ยังไงก็ตาม เราคุมอะไรไม่ได้เลย
เอาล่ะ ผมไปก่อนนะ
ก็ได้ ไอ้...
วันนี้ผมถามเรื่องคําว่า "ตอบ"
คําว่า "ตอบ" ให้ตายสิ
ทําไม "เอ เอ็น เอส ดับเบิลยู..."
"ดับเบิลยู" เหรอ มันเกิดขึ้นได้ยังไง
ผมรู้ ผมจะบอกคุณให้
คือว่า
เมอร์เรียม เว็บสเตอร์ พิมพ์พจนานุกรมเล่มแรกขึ้นมา
เขาฉลาดมาก
เขามีคําใหญ่คําโต คําจํากัดความ
เขาบ้าไปแล้ว เขามีไปป์และอะไรพวกนั้น
แม่เขาเข้ามาในห้อง
"ให้น้องเขียนสักคําสิ"
และเมอร์เรียมพูดว่า "ไม่ๆ นี่หนังสือผมครับแม่"
"ขอได้ไหม เธอมีทุกอย่างแล้ว"
"เขานั่งเศร้าอยู่ที่อีกห้อง"
"ให้เขารู้สึกเหมือนได้ทําอะไรสําเร็จสักอย่าง"
จากนั้นน้องชายก็เข้ามา "ว่าไงครับแม่ ผมขอเขียนสักคําได้ไหม"
เมอร์เรียม เว็บสเตอร์พูดว่า "ก็ได้ เอาเลย"
เขาพูดว่า "ตอบ เอ เอ็น เอส...
"ดับเบิลยู"
"เจ็ด"
"อัฒภาค"
เมอร์เรียม เว็บสเตอร์บอก "รู้อะไรไหม
ฉันยอมให้นายใช้ 'ดับเบิลยู'"
น้องชายพูดว่า "ยอมเหรอ"
"สงสารกันใช่ไหม"
"ฉันจะเล่นงานนาย"
"สักวันฉันจะเข้ากองทัพ แล้วกลับมาตอกฝาโลงนาย"
"ฉันจะเป็นผู้พัน ไอ้สารเลว"
"ผู้พัน ซี โอ แอล โอ เอ็น อี แอล"
"สะกดแบบนั้นนะ ไม่งั้นฉันจะอัดนายเดี๋ยวนี้เลย"
"ใส่ลงไปในหนังสือนั่น"
- เมอร์เรียมแบบ "เอาล่ะ เพื่อน พอได้แล้ว" - "จะบอกให้ว่าอะไรที่พอ ไอ้เวร"
"อี เอ็น โอ..."
"ยู"
"จี"
"เอช"
"จีเอชคือเสียงคนโง่ ไอ้งั่ง"
"โรคหอบหืดจะกําเริบเหรอ ไอ้สารเลว"
"โรคหอบหืด"
"เอ เอส ที..."
"เฮช"
"เอ็ม เอ ไอ้บ้าเอ๊ย"
"ใส่ลงไปในหนังสือด้วยนะ"
"เอาแซลมอนยัดก้นตัวเองซะ"
"แซลมอน เอส เอ แอล เอ็ม โอ เอ็น"
"เขียนแบบนั้น ไม่งั้นฉันจะซัดนาย ตั้งแต่ที่นี่ไปถึงคอนเนตทิคัต"
"คอนเนตทิคัต ซี โอ เอ็น อี ซี..."
"ก็มีเหตุผล"
"ทิคัต"
"ฉันจะเล่นงานนายทุกวันพุธ ไอ้สารเลว"
"วันพุธ ดับเบิลยู อี ดี เอ็น"
"อะไร ทําไมมองแบบนั้น 'เอ็น'"
เนสเดย์เหรอ
"บ้าเอ๊ย ฉันจะอัดนายให้เละเลย"
"บ้าเอ๊ย ดี เอ เอ็ม เอ็น"
เมอร์เรียม เว็บสเตอร์พูดว่า
"ฉันไม่ไหวแล้ว นายมันโรคจิต"
"ฉันมันโรคจิตนี่นะ"
"โรคจิต" "พี..."
อ้าว เวรละ
ผมทําไม่ได้
กําลังจะหย่า
คนนอกมองมาแล้วว่าน่าสนุกจัง
ตอนนี้นายจะได้ทําอะไรก็ได้ที่นายต้องการ
และจะไม่มีใครหยุดนายได้
บางทีนายอาจจะเดินทางไปทั่วโลก
อาจจะไปดูหนัง
อาจจะได้เรียนภาษาใหม่
หรือเจอสาวสวยๆ
หรือบางทีนายอาจจะย้ายไปอยู่กับน้องสาว
แล้วทําลายชีวิตคู่ของเธอด้วย
โอเค
ขอบคุณ นั่นไง ดี ได้เลย
มาดูกันว่าจะรอดไหม
ตอนจบของเพลงที่ยอดเยี่ยม
ยังเป่าปากได้อยู่เลย
ผมชอบแบบนั้นเสมอ
พวกคุณต้องชอบแน่ ถ้าคนเรา...
คงทําให้ทะเลาะกันอีกรอบ
คนที่อยู่ข้างหลังคุณ
หุบปากไปเลย
โอเค
เอาล่ะ มาฟังเพลงกัน
เพลงนี้ดูเหมือน...
เพลงนี้ ไหนดูซิ
เพลงนี้อาจจะเกี่ยวกับใครได้ไหม
ขอดูก่อนนะ
มันคงสนุกดี ถ้าเป็นเรื่อง...
ใครดี... ดูเหมือน...
ผมพยายามหาใครสักคนที่เพลงน่าจะเข้า
อะไรวะ ไปตรงนั้นเลย
ส่องไฟให้หนุ่มคนนี้หน่อย ช่วยทีได้ไหม
สุภาพบุรุษคนนี้
คุณโอเคกับเรื่องนี้ไหม
โอเค ผมรักคุณ น้องชาย
เริ่มเลย
เพลงนี้แต่งขึ้นให้สุภาพบุรุษคนนี้
หนุ่มมีโดรน
พาทุกคนมาที่ชายหาดวันนี้
เกร็งเชียว
หนุ่มมีโดรน
รีโมตคอนโทรล หน้ากางเกงว่ายน้ํานูนแข็ง
เขาบอกว่ามีฝูงวาฬอยู่ข้างนอกนั่น
ที่ทะเลวันนี้
อาจเป็นภาพที่หาดูยากที่สุดในชีวิตก็ได้
แต่ถ้าเป็นเรื่องจริง ทําไมโดรนของเขาถึงบิน
อยู่เหนือเมียผมล่ะ
เขาดูเป็นคนแปลกๆ นะ
ผมว่าถึงเวลาจัดการแล้ว
เอาร่มชายหาดของผมไปกินซะ
ขอเสียงปรบมือให้หนุ่มคนนั้นหน่อย ผมรักหนุ่มคนนั้น
ขอบคุณที่ร่วมแสดงกับเรา คุณเป็นพระเอกเลย
ขอบคุณนะ ผมรักคุณ
โอเค หวังว่าทุกคนจะชอบอันนี้นะ
เราไม่เคยเล่นแบบนี้เลย ผมตื่นเต้น
เอาล่ะ
แม่ ทําไมประตูถึงล็อก
พ่อ ทําไมไม่ตอบล่ะ
หนูได้ยินเสียงแม่กรีดร้อง ขณะที่พ่อพูดว่า
ใช่ โอ้ ใช่
หนูเลยไปเอากุญแจมา
หนูคืบคลานเข้าไปอย่างระมัดระวัง
หนูประหลาดใจมาก
ต่อหน้าต่อตาหนูเลย
เห็นพ่อตีแม่
ด้วยไอ้จ้อนของพ่อ
แม่ ทําไมผ้าปูที่นอนถึงเปียก
พ่อ หัวยุ่งๆ นี่มันอะไรกัน
ได้ยินพ่อพูดกับแม่
ที่รัก ผมยังไม่เสร็จเลย
แม่บอกว่าเราจะหาทางอื่น
เพราะจะให้ลูกเห็นไม่ได้
หนูก็เลยเข้าไปซุก
ตรงหว่างขาของแม่
แล้วก็โดนพ่อเอาไอ้จ้อน
ทิ่มตาหนู
เพลงนี้เศร้า
ดีมาก
เดี๋ยวนี้เธอไม่ต้องให้พ่อช่วยแล้ว
เข้านอน
เธอไม่ต้องให้พ่อมาพาเข้านอน
หรือจูบที่หัวเธอ
และเธอไม่ให้พ่อไปรับ
ที่ประตูหน้าบ้านเพื่อนรักเธอ
เมื่อวานเธอได้ใบขับขี่มา
เธอไม่ต้องการพ่อแล้ว
ไม่นะ
ไม่ต้องให้ช่วยซ้อมฟุตบอลหรอก
บอกว่าเธอไม่ชอบเล่นกีฬา
เธอไม่ต้องให้พ่อสอนพีชคณิตหรอก
หรือช่วยทํารายงานเรื่องหนังสือ
และเธอไม่ต้องให้พ่อพาไปว่ายน้ํา
เหมือนเธออยากให้พ่อหายไป
แต่เธอยังต้องการพ่ออยู่
ให้ไปซื้อเบียร์ให้เพื่อนเธอ
เวลาต้องการ 90 เธอจะวิ่งมาหาพ่อ
ให้ไปซื้อเบียร์ให้เพื่อนเธอ
ถังเบียร์กับทอลล์บอย ใช่ ยังอยู่ในปาร์ตี้
ให้ไปซื้อเบียร์ให้เพื่อนเธอ
ไม่มีร้านไหนขายให้พวกเธอหรอก
เพราะทุกคนดูเหมือนอายุสิบขวบ
และตอนลูกสาวผมเมาแล้วขับ
เธอจะกลับมานั่งคาร์ซีทของพ่ออีกครั้ง
กําลังจะหย่า
เพราะผมซื้อเบียร์ให้ลูกสาว
ก็ได้ โอเค คือ...
นั่นแหละ
ตลกดีนะ
เคยไปปาร์ตี้ของเพื่อนลูกคุณ
แล้วออกจากปาร์ตี้ พร้อมถือลูกโป่งฮีเลียมไว้ในมือไหม
คุณแบบ "ขอบคุณ"
แล้วคุณก็เดินจากไปพร้อมลูกโป่งฮีเลียม
และคุณแบบ "ทําไมฉันถึงเอาลูกโป่งมาด้วยล่ะ"
ผมต้องขับรถกลับบ้านพร้อมมัน เพราะคุณไม่ได้รับอนุญาตให้ปล่อยมันลอยไป
สมัยก่อน เราทําแบบนั้น ปล่อยมันไป
เป็นเรื่องสนุกสําหรับทั้งครอบครัวเลย
ดูกับครอบครัวของผม "นั่นไง"
พ่อผมคงแบบ "ตรงนั้น"
พี่สาวผมจะบอกว่า "ไม่เห็น"
แล้วพ่อผมก็แบบว่า "นั่นไง"
แต่ตอนนี้คุณทําไม่ได้ เพราะมันไม่ดีต่อสิ่งแวดล้อม
ผมแบบ "ให้ตายสิ ตอนนี้ฉันต้องขับรถกลับบ้าน" พร้อมลูกโป่งของเขา"
"มันจะบังทุกมุม" ผมจะแบบว่า "ไอ้ลูกโป่ง"
ผมก็เลย "บ้าเอ๊ย ปล่อยมันลอยไปเถอะ"
ผมกําลังจะปล่อยมันไป ตอนนี้ปาร์ตี้จบลงแล้ว
คนพวกนี้ออกมา แล้วผมก็แบบว่า...
และพวกเขาก็แบบ...
แล้วพวกเขาก็แบบ "ไม่รู้"
ผมเลย...
ทําเป็นเล่นบ่วงบาศ
แล้วพวกเขาก็แบบว่า "โอ้"
- คุณจะทําให้โลมาตาย - ผมไม่มีวันทําแบบนั้น
พวกเขาแบบว่า... ส่วนผม...
แล้วผมก็ไปที่รถ
ผมแกล้งทําเป็นว่าจับที่จับประตูได้ยากมาก
ผมปล่อยมันเล็ดลอดออกมาจากมือ
ไปจดจ่อกับที่จับ
และผมได้ยินพวกเขาพูดว่า "อะไรน่ะ" แล้วผมก็ "เกิดอะไรขึ้น ไม่นะ"
ทีนี้เราจะทํายังไงได้ล่ะ มันลอยไปไกลแล้ว
เราหยุดมันไม่ทันแล้ว มาดูด้วยกันสิ
พวกเขาแบบว่า...
แล้วผมก็...
แล้วผมก็กลับบ้าน อยู่ในห้องนอน ตอนหนึ่งทุ่ม
แล้วได้ยินเสียงดังที่หน้าต่าง
ผมไปที่หน้าต่าง
ผมเปิดมัน ลูกโป่งลอยอยู่ตรงนั้น
ผมมองออกไปและเห็นลูกโป่ง แบบ "ขอบคุณ"
ผมตอบ "ใช่ ไม่มีปัญหา"
ลูกโป่งแบบ "เห็นไหมว่าฉันลอยไปสูงแค่ไหน"
ผมบอก "ขึ้นไปบนโน้นเลย"
ลูกโป่งแบบ "ฉันไม่มีเข็มขัดนิรภัย"
ผมบอก "เธอกล้าหาญมาก รู้ไหม"
ลูกโป่ง "ฉันไม่สน ฉันก็แค่ทํามัน"
แล้วผมก็บอกว่า "เธอทุ่มสุดตัวเลย"
และลูกโป่งก็แบบ "มันเป็นความฝันของฉัน"
แล้วผมก็บอกว่า "ความฝันของเธอเป็นจริงแล้ว"
แล้วเขาก็บอกว่า "ฉันมีฝันอยู่สองเรื่อง"
ผมบอกว่า "เป็นจริงอย่างหนึ่งแล้ว"
ลูกโป่งพูดว่า "แต่ฉันมีสอง"
ผมพูดว่า "อันหนึ่งเป็นจริงแล้วไง"
และลูกโป่งก็แบบ "แต่ฉันมีสอง"
ผมตอบ "ก็ได้"
ผมถามว่า "อีกฝันคืออะไร"
ลูกโป่งตอบว่า "ฉันแค่อยากรู้ว่า
มันจะรู้สึกยังไง
ถ้ามีใครใช้ปากกับฉัน"
ผมบอกว่า "ฉันช่วยเธอเรื่องนั้นไม่ได้
ฉันเป็นคน รู้ใช่ไหมว่าหมายถึงอะไร
ฉันน่าจะเอาลูกโป่งอีกลูก กลับมาจากงานเลี้ยงสัปดาห์หน้าได้
พวกเธอเล่นจ้ําจี้กันได้นะ"
ผมบอก "ฉันมีที่สูบลมจักรยาน บางทีอาจจะใช้จักรยานได้"
เธอบอกว่า "ฉันไม่รู้จักที่สูบลมจักรยานของนาย"
"เธอก็ไม่รู้จักฉันเหมือนกัน"
เธอพูดว่า "ฉันนึกว่าเราสนุกกัน"
ผมบอกว่า "ฉันแต่งงานแล้ว เข้าใจที่ฉันพูดไหม"
ฉันมีลูกแล้วโว้ย ได้ไม่คุ้มเสียเลย"
"ฉันจะไม่บอกใครทั้งนั้น"
ผมบอก "ฉันรู้" และลูกโป่งก็แบบว่า
"นายน่ารักจัง"
ผมบอกว่า "ฉันกินเธอไม่ได้ ฉันไม่รู้จะทํายังไง
มันไม่สมเหตุสมผลเลย
คนเราจะกินลูกโป่งได้ยังไง"
ลูกโป่งแบบ "มันง่ายจะตาย จับฉัน เอาฉันไปถูหัว..."
ผมพูดว่า "อันนั้นฉันทําได้"
เมียผมจะไม่มีวันโกรธที่ผมเอาลูกโป่งมาถูหัว
ผมเอาลูกโป่งมา เริ่มทําเรื่องบ้าๆ นี่
และลูกโป่งก็แบบ "โว้ว ค่อยๆ ใจเย็นๆ
ใจเย็นๆ"
ลูกโป่งแบบ "นั่นมันไฟฟ้าสถิต"
"นั่นคือวิทยาศาสตร์"
ผมตอบ "โอเค"
"วางฉันลงบนเตียง ฉันจะติดกับมัน"
ผมเลยวางลูกโป่งไว้บนเตียง
ลูกโป่งแบบ "ลองขยับฉันสิ" แล้วผมก็ทําแบบนั้น
มันกลับไปที่เดิมตลอด
ลูกโป่งหัวเราะ "ตลกไหมล่ะ"
"เยี่ยมเลย" ลูกโป่งบอกว่า "ลองขยับดูสิ"
"ต้องอย่างนั้น"
แล้วผมก็พูดว่า "โอเค"
แล้วลูกโป่งก็แบบ
"ช่วยแก้... เห็นปมเล็กๆ ที่อยู่ข้างล่างไหม"
ผมตอบ "เห็น"
ลูกโป่งก็แบบว่า "นั่นคือจิ๊มิฉันเอง"
แล้วผมก็พูดว่า "โอเค"
แล้วลูกโป่งก็แบบ "เปิดสิ" แล้วผมก็จับตรงนั้น
ผมเปิดไอ้นั่น...
เมียผมไม่โกรธเรื่องลูกโป่งหรอก
ผมเริ่มแก้ปมและลูกโป่งก็แบบ
"อู้วๆ ไปตัดเล็บซะ"
แล้วผมก็ "เป็นบ้าอะไรวะ"
เล็บไม่เป็นปัญหาเลย ก็เปิดได้แล้วไง
และลูกโป่งก็แบบ "เปิดเบาๆ สิ"
"อย่ามารุนแรงใส่ฉัน"
ผมเปิดมันออกและได้ยิน...
แบบนั้น และลูกโป่งก็แบบ "โอ้พระเจ้า"
"ขอโทษที"
แล้วผมก็ตอบว่า "ไม่เป็นไร"
และลูกโป่งก็แบบ "ฉันอายมาก
ฉันตดฮีเลียมออกมา"
"ฉันรู้ มันเป็นเรื่องธรรมชาติ"
- "นายต้องบอกเพื่อนนายทุกคนแน่เลย" - ผมบอก "ฉันจะไม่บอกใคร"
"สักวันหนึ่ง ฉันอาจจะบอกคนสองสามคนในโรงละคร"
ลูกโป่งบอกว่า "เขี่ยหัวนมฉันได้แล้ว
ผมถาม "เธอมีหัวนมด้วยเหรอ" "อยู่บนตัวฉัน"
ผมบอกว่า "ใช่ ฉันว่านั่นดูเหมือนหัวนม"
ลูกโป่งพูดว่า "ดูเหมือนเหรอ มันคือหัวนม"
"เขี่ยสิ"
เริ่มตะคอกใส่ผม ชักจะไปกันใหญ่
ผมเริ่มอึดอัดแล้ว เธอกําลังทําให้ผมรู้สึกแย่
ผมก็เลยหยุด ต้องไม่บ้าตามไปด้วย
ผมทําไม่ได้ ผมต้องหยุด
ยังไงก็เถอะ เมียผม
อีก 45 นาทีต่อมา...
เธอเริ่มเคาะประตู
"คุณหายไปไหนมา" แหกปาก
"อาหารเย็นพร้อมแล้ว เด็กๆ ลงมาแล้ว"
"เกิดอะไรขึ้น ทําไมผมคุณชี้แบบนั้น"
และผม...
ผมก็แบบว่า...
"ที่รัก ผมแค่เล่นสนุกกับเพื่อนน่ะ"
"ไม่มีใครเลียของใคร"
โว้ว
ให้ตายสิ ฟังดูน่ากลัวนะ พวกคุณกลัวไหม
พวกคุณ กลัวนิดหน่อยเหรอ
ผมด้วย ตอนนี้ผมประหม่ามาก
ขอเสียงหน่อย
เรื่องน่ากลัวกําลังมา
แม่ผมเพิ่งบินมาเยี่ยม
แต่ผมถามเธอแล้วว่าจะอยู่นานแค่ไหน
เธอบอกว่าไม่ได้จองตั๋วกลับ
ไม่นะ
มีเรื่องน่ากลัวๆ มาเพิ่มอีก
ผมขับรถไปตามถนนตอนบ่ายสาม
แต่ผมไม่เห็นอะไรเลยเพราะแสงแดดส่องเข้าตา
แต่ผมแค่ทําสิ่งที่คนอื่นทํา
ผมขับรถต่อไป ภาวนาไปด้วย ว่าอย่าได้ไปชนอะไรเลย
แล้วก็ได้ยินเสียงดังโครม
จากนั้นก็เห็นวิกผมบลอนด์บินข้ามรถไป
พร้อมซูชิหกชิ้น
แล้วผมก็คิดขึ้นได้ว่า
ผมเพิ่งฆ่าเดวิด สเปด
ไม่นะ
เดวิด ผมไม่เห็นคุณจริงๆ
มี...
มีเรื่องน่ากลัวๆ มาเพิ่มอีก
ตาคุณ
ดีมาก
ผมกําลังดูหนังโป๊
ในไอโฟนของผม
ไม่มีเสียงออกมา
เลยได้รู้ว่าผมเชื่อมต่อกับบลูทูธ
ในรถเมีย
แล้วเธอพาลูกๆ ไปไปซ้อมฟุตบอล
ไม่นะ
เด็กๆ พ่อเพิ่งรู้สึกคันและเขากําลังเกามัน
เขาไม่ได้ทําอะไรแปลกๆ หรอก
มีเรื่องน่ากลัวๆ มาเพิ่มอีก
คืนฮาโลวีน ผมหาเยลลี่กัญชาไม่เจอ
แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าแม่เอาไปแจกให้เด็กๆ ทุกคน
โอ้ ไม่นะ
หยิบไปเลย เด็กๆ ไม่เป็นไรหรอก
ออกฤทธิ์แค่หกชั่วโมงเอง
มีเรื่องน่ากลัวๆ มาเพิ่มอีก
ผมก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกัน
ดังขึ้นอีก
ไม่เอาดังขนาดนั้น ผมกลัว
ผมแค่พยายามจะส่งรูปจู๋ให้เมีย
แต่บังเอิญส่งไปให้อัล ปาชิโน
แล้วเขาก็ส่งคืนมาสองรูป
โอ้ ไม่นะ อัล
ใช้ได้เลย เยี่ยม
เรื่องที่น่ากลัวเรื่องสุดท้าย
ห้ามเห่า
ฉันเพิ่งเจอไวเบรเตอร์ของเมีย
บนเตียงในห้องพักแขก
ที่ที่แม่พักอยู่
มันยังอุ่นอยู่เลย
ไม่นะ แม่
แม่ก็หาอะไรสนุกๆ ทําเหมือนกัน
พวกคุณให้ความร่วมมือดีมาก
ขอบคุณนะ
ให้ตายสิ
เราต้องการมันจริงๆ
มีข่าวดี ดูเหมือนว่าเรา... เราจะรู้แล้ว
เรารู้ปัญหาแล้ว ขอเวลาอีกสองสามนาที
ทําไมไม่ต่อด้วยเอลวิสล่ะ แล้วพอจบแล้ว มันน่าจะเสร็จพอดี
สัญญาไหม
ผมสัญญาจริงๆ
รู้ไหม คุณไม่เคยพูดว่าขอโทษเลยสักครั้ง
มันเป็นปัญหาทางเทคนิค
ก็ได้ ไอ้เวร พูดแบบนั้นมาสิบครั้งแล้ว
ถ้าคุณอยากรอ เรารอห้านาทีได้
โอเค เราจะทํา... ก็ได้
- เอลวิส โอเค ไอ้น้อง ได้ - เอลวิส แล้วเราจะแก้ให้เสร็จ
ให้ตาย
เอาล่ะ มาต่อด้วยเอลวิสกัน
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
มากอดผมแน่นๆ
จูบผมสิ ที่รัก
มาเป็นของผมคืนนี้
พรุ่งนี้
จะสายเกินไป
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
รักผมรอไม่ไหว
ตอนที่ผมเห็นคุณครั้งแรก
รอยยิ้มที่อ่อนโยนของคุณ
ยึดครองหัวใจผม
วิญญาณผมยอมจํานน
ผมใช้เวลาทั้งชีวิต
รอเวลาที่เหมาะสม
ไหนๆ คุณก็มาอยู่ใกล้ๆ แล้ว
ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้ว
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
มากอดผมแน่นๆ
จูบผมสิที่รัก
มาเป็นของผมคืนนี้
พรุ่งนี้
จะสายเกินไป
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
รักผมรอไม่ไหว
เหมือนต้นหลิวลู่ลม
เราจะหลั่งน้ําตาเท่ามหาสมุทร
ถ้าเราเสียรักแท้ไป
และการอุทิศตนอันแสนหวาน
ริมฝีปากคุณทําให้ผมตื่นเต้น
ให้แขนคุณเชื้อชวนผม
ใครจะไปรู้ว่าเมื่อไร
ที่เราจะได้เจอกันอีก
ทางนี้
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
มากอดผมแน่นๆ
จูบผมสิที่รัก
มาเป็นของผมคืนนี้
พรุ่งนี้
จะสายเกินไปแล้ว
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
รักผมรอไม่ไหว
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
รักผมรอไม่ไหว
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
รักผมรอไม่ไหว
โคตรดีเลย พี่ชาย
โคตรดีเลย
ลุยๆ เตะเลย
ลุยเลย ฟาดเลย แบบนั้น จัดไป
ขอบคุณนะ
เอาล่ะ
ก้นของร็อบบี้ ชไนเดอร์ ทุกคน
ขอบคุณครับ ขอบคุณมาก
- ว้าว - ทําไมไม่ทํา...
ฉันจะร้องอีกเพลง ทําไมไม่ไปนั่งตรงนั้นล่ะ
- โอเค ฉันไปล่ะ - ไปนั่ง โอเค
มันอยู่ตรงไหน ขอโทษนะครับ ขอโทษนะ
ขอผม...
นายจะเจ็บตัวนะเพื่อน ระวัง
ไม่นะ โอ้ ร็อบบี้
ทําบ้าอะไรของนายวะ
ก็ได้ นั่งตรงนั้นนะ ไหวไหม
นั่งลง
นี่ แบบนั้นเหมือนวิลลี่ ไทเลอร์กับเลสเตอร์เลย
โอเค ทุกคน
เรามีอีกเพลง มันจะใช้ได้ใช่ไหม
ครับ
ใช่
คุณสาบานต่อพระเจ้าไหม
ผมขอโทษ
โอเค เอาล่ะ เพื่อน
พวกคุณทําได้ดีมาก ผมรักคุณ ผมสนุกมาก
กีตาร์ตัวนี้ เป็นกีตาร์ที่พิเศษมาก
พ่อซื้อให้ตอนผมตอนอายุ 12 สาบานต่อพระเจ้าเลย
นั่นแหละ
เอาล่ะ
โอเค มาเริ่มกันเลย
เราจะเล่นเพลงนี้
มาลุยกันเลย
เด็กจิตตก
เด็กที่ไม่มีใคร
กุมหัว และความเจ็บปวด ความเจ็บปวดมากมาย
จะกลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกได้ยังไง
แล้วตอนนี้จะไปไหน
เพื่อกลับไปสู่จิตวิญญาณ
มองเพดาน
เพื่อจะได้ลืมรอบข้างเหรอ
หรือคลานเข้าไปในขวด
และอย่าคลานออกมา
เธอแค่ค้นหาและค้นหา
เพื่อให้ได้ใจความสําคัญ
เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
มองขึ้นไปแล้วสวดมนต์
เพื่อรอยยิ้มน่ะ สาวน้อย
ไม่เจอกันนานเลยนะ สาวน้อย
เธอต้องหาทางออกและต้องรีบแล้ว
จะ ทิ้งเรื่องทั้งหมดไว้ในอดีตได้ยังไง
ใช่ ใครจะเป็นฮีโร่
ที่จะพาเธอผ่านคืนนี้ไปได้
ใครจะโอบกอดเธอ
และช่วยให้ทุกอย่างโอเค
รู้ไหม เรื่องตลกไง
เรื่องตลกมาแล้ว
ทําให้เธอยิ้มและหัวเราะคิกคัก
เหมือนเธอเป็นเด็ก
ไม่คิดว่าจะทําให้เธอขํา
แต่มันทําไปแล้ว
หัวเราะหนักมาก
ขณะที่เธอรู้สึกว่าความเจ็บปวดผ่านพ้นไป
ทั้งหมดก็เพราะเอซ เวนทูรา
แค่พูดด้วยก้นของเขา ใช่
เรื่องตลก
เครียดมากเลย ไอ้หนู
แกมันเละเทะไปหมด ไอ้หนู
ถ้าแฟนคนแรกทิ้งเธอ
ผ่านข้อความในโทรศัพท์
หรือแผ่นกระดาษโน้ตบนตู้
เธอจะไม่กลับบ้าน
เวลาเธอต้่องเจอ
เรื่องเศร้าจากการถูกรังแก
หรือจับมือกันฟังข่าวร้ายจากปากหมอ
กินไอศกรีมสักไพนต์ก็ได้
หรือร้องไห้โฮบนเตียง
หรือไม่ก็หนีไป หรือแหกปากกรีดร้องทั้งวัน
หรือจะลองอันนี้แทนก็ได้
ลองเรื่องตลก
เราทุกคนต้องการเรื่องตลก
เธอเกือบจะหมดหวัง
แต่แล้วก็ลองดูสักตั้ง
ตอนนี้เธอกลับกรามค้าง
แถมฉี่รดกางเกงด้วย
ด้วยความเจ็บปวดในใจ ทําเอาซะไม่ทันตั้งตัว
เพราะเพื่อนเจ้าสาวพวกนี้ไง
อึข้างถนน
ใช่ เรื่องตลก
ไม่มีอะไรดีไปกว่าเรื่องตลก
ใช่ นักแสดงเล่นดราม่าได้
นักร้องทําเพลงดับได้
แต่นักแสดงตลกพูดว่า "ไปตายซะ ความเศร้า"
มาหัวเราะกัน แล้วให้อดีตเคลื่อนไป
ขอบคุณนะ แอ๊บบอตและคอสเตลโล
ไม่มีเลตเทอร์แมนอื่นอีกแล้ว
ขอบคุณนะ สมุดพกของรูธ บัซซี่
แล้วก็มีเสียงกรีดร้องจากคินิสัน
ขอบคุณนะ ลูซี่ที่อบขนมปัง
และระดับความดังไปถึง 11
ขอบใจนะ ทรี สตูเจสและเจอร์รี่ ลูวิส
พวกคุณทําให้ผมมีความสุขตั้งแต่ตอนอายุเจ็ดขวบ
ขอบคุณพี่น้องมาร์กซ์และกลีสันบนรถบัส
แด่เบนนี ฮิลล์ที่ตบคนแก่ให้เราขํา
ขอบคุณ แครอล เบอร์เน็ตต์กับจอร์จ คาร์ลิน และเอสซีทีวีด้วย
เอ็ดดี้ เมอร์ฟี คนแถวบ้านผมทั้งแถบ
เคยอยากเป็นคุณ
ขอบคุณแซนฟอร์ดและลูกชาย
โจน ริเวอร์สกับชายอายุ 2000 ปี
ลิลลี่ ทอมลิน เดวิด เบรนเนอร์
ฟลิป วิลสันและโรแซนน์
ต้องขอบคุณบิลลี่ โรบิน และวูปีสําหรับเรื่องตลก
ขอบคุณปีเตอร์ เซลเลอร์สที่ตกบันได
ริกเกิลส์แอนด์โกลดี้ สตีเว่น ไรท์ และแมเดอลีน คาห์น
อัครอยด์กับเบลูชี
เดอะ เจอร์กี้ บอยส์ ชีชกับไอ้ชอง
แอร์เพลน สเตอร์ เครซี่ เดอะ เจิร์ก และอีซี่ ฟัคกิ้งมันนี่
แอนิมอล เฮาส์และแคดดี้แช็ค
คิงออฟเดอะปาร์ตี้
พีวี โบรัต พาวเวอร์ส มีน เกิร์ลส์ วายันส์
และพี่น้องฟาร์เรลลี
ซูเปอร์แบด เอลฟ์ เดอะ แฮงโอเวอร์ และแจ็กแอส ไอ้พวกบ้าเอ๊ย
ขอบคุณนะ คริส ร็อก
ไซน์เฟลด์และคอลิน ควินน์
เฮอร์ลีฮี แจ็ก โคราชี อะพาทาว
แบร์รี่มอร์กับอนิสตัน
รักนะ บูเชมีกับสติลเลอร์
รักนะ ไทรอัมพ์ โคนี่
สเปด เคเจ เมโดวส์และชไนเดอร์
จะเป็นเพื่อนซี้ผมตลอดไป
ขอบคุณนะ ดาวน์นี่
ขอบคุณนะ ลอร์น
ขอบคุณนะ ฟาร์ลีย์
ขอบคุณนะ นอร์ม
มุกตลกน่ะจะตลกตลอดไป
มุกดีๆ เรียกเสียงฮาได้ตลอดไป
หนังมันเก่าแล้วแต่เด็กๆ ก็ยังเข้าใจ
ได้หัวเราะจนท้องแข็ง พวกเขาจะไม่มีวันลืม
ผมถึงได้พูดว่า
ขอบคุณนะ
ราตรีสวัสดิ์
ราตรีสวัสดิ์ ทุกคน รักนะ
ขอเสียงให้แดน บูลล่าหน่อยครับ
เอาล่ะ
รักพวกคุณนะ สนุกมากเลยที่ได้เจอกันคืนนี้
ขอบคุณนะ
เธออยู่นี่เอง
ฉันรักคุณ
โอเคไหม
- สนุกไหม - อาหารจีนหรือเดลี
เดลี อยากกินสักชาม
นี่
โย่ๆ ผมรักผู้ชายคนนี้
ขอบคุณนะ
ขอบคุณมาก
นี่ๆ
ขอบคุณ ผมรักคุณ
คุณโอเคไหม
ดี โย่ ตอนแรกผมกลัว
สุดยอดเลย
จริงเหรอ
พูดจริงเหรอ จริงเหรอ
ไว้เจอกันนะพวก
- สุภาพบุรุษ - ใช่
- สุดไปเลย พวก
ลูกไม้เด็ดนี่
ขอบคุณมาก มันก็โอเค
มีอีก ผมรักคุณ โอเค
โอเคไหม ไปใต้ร่มสิ ขอบคุณ
ขอบคุณนะ นี่ พวกเขาซ่อมกระจกหน้ารถแล้ว
เอาล่ะ ขอบคุณนะ
ไปก่อนนะ ทุกคน
โอเค เราจะเข้าไปแล้ว โอ้ พระเจ้า ใช่
เรียบร้อยแล้ว ที่รัก
โอเค ไปกันเถอะ
- โอเค - ไว้เจอกัน ดิ๊กบี้
ขอบใจนะ ดิ๊กบี้
คําบรรยายโดย: นัทธมน เปรมสําราญ