Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NIEBAWEM PRZEŁOM W GALERII HANDLOWEJ KOLARÄNGEN
DZIĘKI TEMU MIASTO SIĘ ROZWINIE
PLAN DNIA
KONFERENCJA
Koła autobusu kręcą się
Kręcą się, kręcą się
Dookoła miasta
Koła autobusu kręcą się
Przez cały dzień
Drzwi autobusu otwierają się
Otwierają się
Przez cały dzień
Dotarliśmy?
Niedługo będzie krótki postój.
Tata w autobusie ucisza dzieci
Przez cały dzień
To wkrótce stanie się rzeczywistością.
Centrum handlowe Kolarängen.
Nieźle jak na urzędników miejskich,
którzy cały dzień robią kawę i wypełniają formularze.
Żarty na bok.
Jutro historyczny dzień dla miasta.
Kiedy wbijemy pierwszą łopatę w obecności prasy,
powinniśmy być dumni z niesamowitych możliwości,
jakie centrum da Kolarängen.
Zapnijcie pasy, bo ruszamy!
Skoro już się tu zebraliśmy,
chciałabym docenić osobę,
która pomimo trudności sprawiła, że ten projekt stał się rzeczywistością.
Mówię o tobie, Jonasie.
Król!
Mega czad!
Naprawdę o to walczyłeś!
Tak.
Jako kierownik projektu…
Dziwne wyrażenie.
Kierownik. Projektu.
Kierować projektem…
To właśnie zrobiłem. Nie zrobiłbym tego bez was.
Zwłaszcza bez ciebie, Ingelo. Twoje zaufanie było bezcenne.
Dziękuję, Jonas.
A teraz bawmy się dobrze.
Będziemy się integrować i poznamy się lepiej.
Pozwolimy sobie na trochę luksusu.
Połączymy pracę z przyjemnością, skupmy na przyjemności.
Tak!
Jeśli ktoś pyta, jesteśmy tu, by „rozwijać kompetencje”.
Dzięki temu możemy to odliczyć od podatku.
- Zgadza się. - To bardzo ważne. Dziękuję.
Kaj?
- Mam zrobić zdjęcie? - Co za podróż.
WIOSKA WAKACYJNA KOLARSJÖN
Co za ekipa!
Witam w Wiosce Wakacyjnej Kolarsjön!
Cześć. Jestem Jenny. To jest Roger.
W razie pytań szukajcie mnie. Albo jego.
Albo nas oboje. Ale jeśli toaleta jest zatkana, to Rogera.
Cześć. Dzień dobry.
To Cleo. Zaopiekuje się wami podczas zajęć integracyjnych.
Mam nadzieję, że macie wytrzymałe ubrania, bo będziemy się dobrze bawić!
A to Karl, nasz kucharz.
Mam nadzieję, że macie coś na biegunkę.
Nie…
Żartuję.
Współpracujemy z lokalnym sklepem spożywczym…
Kto przywiózł fajerwerki i włożył je do mojej torby?
To moje.
- Po co? - Niespodzianka na później.
- Dziś serwujemy… - Omówimy to później.
Świetnie, Karl.
A teraz chodźmy do pensjonatu po klucze do domków.
Za mną.
Tak. To jest…
Przepraszam.
Kurwa!
Przepraszam.
Wróciłam do pracy po urlopie, więc…
Miło.
Kazano mi unikać niepotrzebnego stresu.
Te zajęcia z ubraniami…
Nie będzie niepotrzebnego stresu. Będzie miło, spokojnie i fajnie.
Nie martw się.
Zobaczmy.
Mamy Evę i Linę. Będziecie dzielić domek numer jeden.
Nie jesteśmy za starzy na piżama party?
Teraz Jonas i…
Ka-ka-ka-Kajan!
- Domek numer dwa. - Número dos.
- Amir i Torbjörn. - Gratulacje, Amir.
- Numer trzy. - Dziękuję.
Nadja i Anette w czwórce…
Kto decydował, kto z kim mieszka?
Zdecydowały znaki zodiaku.
Jesteś Rakiem. Pasujesz do Skorpiona.
- Jestem Skorpionem. - Ja Rakiem.
Ale super! Znaki zodiaku.
To znaczy, Ingelo, że jesteś sama w naszym luksusowym domku.
Jesteśmy nieparzyści, więc ktoś musiał się poświęcić.
Anette. To historia kultury.
Nie bali się zakasać rękawów.
- Nie. - Patrz, jaki jest brudny.
Co to za gwiazdy?
Fajnie, że ktoś jest po naszej stronie po tym zamieszaniu.
Raczej powstaniu. Wszystkie te skargi…
Ludzie nie rozumieją, co to znaczy.
Sądzimy, że centrum handlowe będzie impulsem dla miasta…
Już to czytaliśmy.
Jak myślisz, czemu tu jesteśmy?
Może dlatego, że nikt inny nas nie chce.
Roger!
Ja pierniczę!
- Dokąd idziesz? - Napełnić butlę. To robota Rogera.
Gdzie on jest?
W domkach, kończy sprzątać. Ale za dwie godziny jedzą lunch!
…większość zagłosowała przeciw centrum handlowemu.
Według Backmann-Kroon
nie ma planów wstrzymania budowy.
Rozpoczęcie prac odbędzie się jutro w obecności mediów
i z udziałem przedstawicieli inwestora…
Co, do diabła?
Fuj.
- Wybacz. - Co?
To ten kurczak…
- To nie ty. - Nie ma papieru toaletowego.
Dzięki. To domek. Śmierdzi starym, spleśniałym kartonem.
- Czujesz? - Porażka.
Ale standard będzie wyższy na przyszłorocznej konferencji.
Piwa?
Podobno w zeszłym roku Backmann-Kroon poleciał całą załogą do Dubaju.
Nie mów o tym za dużo, póki to nie będzie oficjalne.
- Dobrze? - Dobra.
Ale tak się stanie, prawda?
Oczywiście.
Widzieliście to? Dzisiejszy program?
- Cele środowiskowe… - Zagrasz na gitarze, Torbjörn?
Bilety wyprzedane.
- Guns N' Roses? - Nie mamy celów środowiskowych.
Nie można mieć sali konferencyjnej bez Wi-Fi.
Nie można.
Mamy Wi-Fi. Czasem zasięg jest słaby.
Zajmiemy się tym.
- Roger, stop. - Co?
- Napraw internet. - Znowu?
- Tak! - To jakiś żart?
- Już, proszę! - Tak.
„NIE PODDAMY SIĘ BEZ WALKI”
CENTRUM HANDLOWE KOLARÄNGEN
Wiele rodzin zgłasza zagrożenie bezpieczeństwa,
które powinniśmy traktować jako pewnik w naszym społeczeństwie.
W świecie pełnym przestępczości ze strony gangów
trudno znaleźć miejsce, które można nazwać domem.
Ale jest jeszcze miasto, które dąży do solidarności i współczucia.
Miasto, w którym można zacząć od nowa.
- Cześć! - Czołem!
Społeczność i sąsiedztwo łączą się z tradycyjnymi wartościami.
Siemka!
Cześć!
Jeśli jesteś młody i marzysz o tym, by zostać meliorantem,
aplikuj do naszego liceum budowlanego.
Tylko twoja wyobraźnia ogranicza twoją przyszłość.
Tak!
Miasto, które jest domem,
rodziną, życiem, pracą.
Po prostu Kolarängen.
Witaj w domu!
„Witaj w domu”. Trochę inspiracji na początek.
Czy tylko ja mam gęsią skórkę?
Czy Nordfront nakręcił ten film?
Są tam też biali członkowie gangu.
- Wszyscy w Kolarängen są biali? - Nie. Ale to nie było prawdziwe życie.
Bukiet kwiatów to nie tylko róże.
To różnorodne kwiaty. Wszystkie kwiaty muszą zakwitnąć.
Hej, Ingela. Muszę o coś zapytać. Jaki kanał będzie nadawać ten chłam?
Nie będziemy tego puszczać w zwykłej telewizji.
- Nie? - Wstawiamy na YouTube.
Jak możemy marnować środki na takie rzeczy?
Za moich czasów…
Za twoich czasów wszystko było lepsze.
Mogliście z kolegami czytać pornosy w pokoju socjalnym
i jeść pasztet z wątróbki.
Zastanówmy się, czy właśnie tak chcemy reklamować Kolarängen.
Nie, ale może skrócimy trochę ten spot?
Usuniemy początek, środek i koniec.
No ubaw taki, że boki zrywać.
A może choć raz dokończycie swoją robotę.
Wszystko, co robicie, daje wielkie nic.
Co z zaproszeniami na jutrzejszą uroczystość?
Mieliście się tym zająć. Też nic z tego nie wyszło?
A może zaśpiewamy „We Shall Overcome”?
Nie, ale może przerwa, żeby nabrać energii?
- Myślimy podobnie. - Muszę się wysrać.
- W holu jest kawa! - Nie możemy tego zaakceptować.
- Kawa! - Weźmiesz dla mnie?
Tak.
Wspaniale, Anette.
Dostaliśmy 15 milionów za ziemię.
Będą wszystkie duże sieci.
Backmann-Kroon ma utrzymać niskie czynsze,
żeby lokalni przedsiębiorcy mogli zaistnieć.
Jakie duże sieci?
Mały sklep z meblami, w którym można składać własne szafki.
- Ikea. - Nie rozmawiamy o tym.
- Hej! - Cześć.
Jak tam po powrocie? Tęskniłaś za nami?
Za tobą, pewnie.
Co do reszty to nie wiem.
Nie!
Żałuję, że nie wstawiłem się za tobą przed zwolnieniem lekarskim.
Widziałem, że jesteś przepracowana, więc chciałem porozmawiać z Ingelą, ale…
W porządku.
I tak by nie posłuchała.
Kontynuujmy.
Po kofeinie wszyscy są jak brzytwy.
Wy, młodzi…
Chodźmy!
Cześć, tu Karl! Zadzwoń albo zostaw wiadomość…
Skoro w mieście pojawi się tylu nowych mieszkańców…
- A co z moją propozycją trasy autobusu? - Później.
W ogóle ją przedstawiłaś?
Przedstawiłam twoją propozycję. Dziękuję.
Nie widzę żadnych konkretnych kosztów.
To musiało sporo kosztować.
Plan projektu nie jest za darmo.
Budowa drogi i kanalizacji…
Chwila!
Inwestowanie w przyszłość oczywiście kosztuje.
- Pieniądz robi pieniądz. - Player!
Kto nie ryzykuje, nie pije szampana.
Ale ziemia jest warta więcej, niż za ile ją sprzedałeś.
Nadja, wiele razy sprawdzałem liczby. Wszystko się zgadza.
- Nie ma o czym mówić. - Ale galeria jeszcze nie istnieje.
Ale jutro zaczynamy. Jutro!
Na oczach prasy.
- Nie pracujesz z nami długo. - Zgadza się. No i?
Może nie wiesz, jak tu działamy.
- Jonas ma wszystko pod kontrolą. - Word. Boom.
- Mogę rzucić okiem? - Jasne. Będę cicho.
Wraz ze wzrostem liczby ludności
mamy do czynienia z interesującą sytuacją na rynku mieszkań…
Poczekaj. Też tego nie rozpoznaję.
Mój Boże, dajcie już spokój.
Gdzie jest umowa o odszkodowanie dla rolnika i jego rodziny? Pålsson?
Zniszczyliśmy jego farmę. Musi dostać rekompensatę.
Wszystko załatwiliśmy wiosną, Lina.
Tak?
Podpisaliśmy umowy.
To mój podpis, ale to zła umowa.
- Nie podpisałabym tego. - To kto podpisał, jeśli nie ty?
Znowu te spekulacje.
Mamy być drużyną!
Nie możemy wszystkiego kwestionować, jeśli mamy robić postępy.
Pamiętacie, co się stało, gdy ostatnio kłóciliśmy się o błahostki?
Co się stało?
Frans…
Frasse!
Zaatakowano mnie.
Rozbiórka rodzinnej farmy i budowa galerii handlowej
to nie błahostka.
To kapitalistyczne zepsucie.
Centrum handlowe jest częścią miejskiej struktury socjalnej.
Trzeba rozbić kilka jajek,
żeby zrobić naleśnika.
- Omlet. - Prawda?
- Co masz na myśli? - Naleśnik. Usłyszałem słowo „naleśnik”.
Zjedzmy lunch.
Hot dogi?
To wszystko na lunch?
Mieliśmy problemy z dostawami jedzenia. Proszę.
Myślałem, że zjemy łososia.
Cholera, ten hot dog jest zimny.
Lina?
- Cześć. - Przestraszyłeś mnie.
Jak się masz?
Wszystko gra.
Możemy pogadać?
- Jasne. - Super.
Co ty robisz?
Co masz na myśli?
Kwestionujesz umowy przy wszystkich.
Nie widzisz, że to dla mnie wstyd?
Jakbym zrobił coś złego? Ingela się wkurza.
Sytuacja robi się bardzo trudna.
Powiedziałam tylko, co widziałam.
- Nie podpisałam tych umów. - Nie.
- W ogóle ich nie rozpoznaję. - Zatem kto?
Skrzaty przyszły i podpisały?
A może nie pamiętasz? Czy to możliwe?
To normalne, że pamięć trochę zawodzi,
gdy jesteś się zestresowanym przez długi czas.
Zaczynasz wymyślać różne rzeczy.
Zastanów się nad tym, co mówisz. Okej?
Tak?
Skończył się papier w domku numer dwa.
Załatwimy to. Bez obaw.
- Gdzie szef kuchni? - Przygotowuje jedzenie albo kolację.
Moje główne pytanie brzmi, kto to wycenił…
Twoje pytania zaczynają przypominać procesy norymberskie.
Muszę mieć możliwość kwestionować różne rzeczy. Nie po to tu jesteśmy?
Trzeba umieć to omówić we właściwy sposób.
Nie chcemy kolejnej sytuacji z Fransem.
Kim jest Frans?
Kto to jest?
Coś mnie ominęło?
To jakaś cholerna farsa.
Pamiętasz, jak kiedyś urzędnicy
dbali o pola uprawne i rozumieli ich wartość?
Rozumiesz?
- Anette. - Co to jest, do diabła?
Chyba przebrał się za węglarza.
Siemka!
Jestem Smołek!
Zainauguruję galerię handlową w Kolarängen.
Będziemy się świetnie bawić!
Czy ktoś widział małe centrum handlowe,
które jest gotowe do otwarcia?
To Smołek! Maskotka Kolarängen.
Co to jest węglarz?
Byli proletariuszami lasu, zaopatrywali piece w węgiel.
Ziemi, którą teraz pustoszymy.
Daj spokój, Anette.
Nasze miasto ma najambitniejsze cele klimatyczne w kraju!
Znasz różnicę między celami klimatycznymi a środowiskowymi?
- Nie mieszaj do tego polityki. - Powiedz.
Jeśli chcemy wprowadzić politykę…
Ktoś próbuje…
Ona ma rację.
Hej!
Co to za nastawienie?
Kiedy się staram, przebieram i robię show?
Daję wam rozrywkę.
Powiem jedno: perły przed wieprze.
Zadowoleni?
Jest sernik i dżem.
Nie przejmuj się tym, co myślą i czują inni.
Mam to gdzieś.
Szkoda mi ich.
Naprawdę.
Nie mają poczucia humoru.
Co się z nimi stanie bez kreatywności, wizjonerowania…
Jonas, posłuchaj mnie.
Ci, którzy naprawdę coś znaczą, wiedzą, co osiągnąłeś.
To się liczy.
Ludzie nie mogą znieść, gdy ktoś…
jest taki młody i ma wizję jak ty.
Nie mogą się z tym pogodzić. I wiesz co?
Dlatego postanowiłam, że to ty wbijesz jutro łopatę.
Ty.
Spróbuj, Jonas.
Dawaj.
Potrenuj.
Właśnie tak. Świetnie.
W tę stronę. Tak.
Trochę mocniej.
Silny zespół to podstawa,
więc dzięki komunikacji i współpracy
lepiej się zrozumiemy.
Dokładnie!
Praca marzeń czyni cuda!
Dobrze powiedziane, Ingelo.
Nie pytaj, co możesz zrobić dla firmy.
Spytaj, co możesz zrobić. a potem zróbcie to razem.
Mówiąc o komunikacji, mam na myśli prawdziwą komunikację.
Rozmowy, interakcje międzyludzkie.
Czyli bez telefonów komórkowych.
Masz wspaniałą chrześcijańską energię.
Możemy spędzić trochę czasu z naszymi ciałami.
Świetnie. Włóż tu.
Dobrze.
Będziesz mogła palić, gdy wrócisz do domu, nie tutaj.
Cudownie. Posłuchacie mnie przez chwilę.
Jaka cudowna energia!
A teraz pobiegnijcie do domków i przebierzcie się w wytrzymałe ubrania,
bo czas na budowanie zespołu!
- Zrobiłam quiz z aktualnymi pytaniami. - Nie mamy na to czasu.
- Amir. - Tak?
- Wierzysz mi, prawda? - Tak, a co?
- Nie podpisałam tych dokumentów. - Dobra. Kto to zrobił?
Nie wiem, ale…
Musimy wypłacić odszkodowanie rolnikowi.
- Jak? - Trzeba to upchnąć w budżecie.
- Musimy się z nim skontaktować. - Z kim? Z Pålssonem?
Tak.
Ale…
Pålsson nie żyje.
Nie wiedziałaś?
Jak to? Kiedy zmarł?
Po zburzeniu farmy.
Zabił się.
Cholera.
Ingela nie chce, żebyśmy o tym mówili z powodu „negatywnych skojarzeń”.
Oczywiście.
Każda drużyna zbuduje tratwę!
Do dyspozycji macie dwie palety,
60 butelek PET, dwie rolki taśmy klejącej,
wasze zwierzęce moce
i wielki worek ducha walki. Chodźmy!
Rock and roll! Tak!
Zacznę od worków!
Taśma!
Torbjörn!
Butelki!
- Zakleję butelki! - I mnóstwo taśmy!
- Jonas? Słyszysz mnie? - Tak.
Do przodu, czerwoni!
Połóż je z boku. Oklejaj!
Dalej! Pieprzyć to! Carry!
Dalej!
Chłopcy idą!
Wiosłuj!
Co za głupota.
- Wygraliśmy, Anette! - Świetnie.
- Niech to szlag. - Wygraliśmy!
- Napijmy się piwa. - Drużyna brązowych!
Frajerzy!
Roger!
Karl?
Cleo?
Halo!
Roger!
Boże…
Co to, kurwa, jest?
Mój Boże.
Skacz!
Jonas!
Jesteście na tonącym statku.
Macie przed sobą listę rzeczy.
W wyznaczonym czasie musicie wspólnie zadecydować,
które rzeczy z tej listy uratujecie.
Pod presją czasu trzeba ustalić priorytety i pójść na kompromis,
co wzbudzi stres.
Spróbujcie znaleźć sposób, by poradzić sobie z tym stresem.
Macie minutę.
Dobrze.
Papier toaletowy jest bardzo ważny. To oczywiste.
Ale puszki z jedzeniem są ciężkie, więc może je wyrzucimy?
I co będziemy jeść?
Umiem się napić do syta.
Ja też.
Laptop zostaje.
Będziesz pływał z laptopem pod pachą?
Dlaczego laptop jest taki ważny?
Lino, każdy jest inny, ale dla mnie to bardzo ważne.
Wolisz laptopa niż kamizelkę ratunkową?
Tak, umiem pływać, ale nie umiem odzyskać twardych dysków.
Przecież ja umiem.
Tak, ale nie… Amir! Laptop zostaje!
Twardy dysk można wyciągnąć.
Niech weźmie laptopa! O ile ja dostanę butelkę wina.
Najważniejsze, co się dla nas liczy.
Jeśli laptop jest ważny dla Jonasa…
Siedem, sześć, pięć…
Słuchajcie!
Hej! Cisza!
Zero!
Jak sobie poradzimy z wyciekiem ropy, gdy łódź zatonie?
Źle analizujesz to zadanie!
Uderz w gong!
WIOSKA LETNISKOWA ZAPRASZA DO CENTRUM HANDLOWEGO
…Kostaryka, w dżungli.
Było super.
Patrzcie na to!
- Dalej! - Nie nadążacie?
Masz wspaniałe uda!
- Gotowi na chrzest bojowy? - Tak!
Jacyś ochotnicy?
Ty.
Chętna?
Nie będzie stresu. Tylko zabawa.
Pora zerwać plaster. Śmiało.
Jesteśmy tu, by rzucić sobie wyzwanie. Wyjść w nieznane.
Opuścić strefę komfortu.
Lina!
Hej.
Słuchajcie.
Nie w ten sposób.
Wspaniale, że chcecie zachęcić Linę.
Ale wiemy, jaka jest teraz delikatna.
To nie piknik.
Jeśli się boi…
Jeśli nie chce, to nie musi.
Poddanie się nie jest wstydem.
- Czasem wygrywasz, poddając się. - Nie…
Pójdę.
Nie, Kaj.
To niemiłe.
No chodź.
Nie. Nie chcę.
Przypominam wam,
że dzięki takim wyzwaniom człowiek się rozwija.
Przyjechaliśmy tu dobrze się bawić.
Cleo, zastanawiam się,
jak często takie obiekty są sprawdzane.
Słyszałem, że te liny…
Za moich czasów jeździliśmy na konferencje, żeby wyrwać się z rutyny,
dobrze zjeść i napić się piwa.
Brzmi trochę staroświecko, prawda?
Słyszę odmienne zdania w grupie,
więc powiem, że to oznaka rozwoju.
- Jak myślisz, kto to powiedział? - Phil Collins.
Tony Robbins.
Niezłe strzały.
Ale to był Mahatma Gandhi. Co miał na myśli?
Jeśli nie możesz znieść upału, włóż kurtkę.
Nie, chodziło mu o to, że spór pełen szacunku
między dwojgiem ludzi jest sposobem na osiągnięcie sukcesu.
Dobrze powiedziane.
UMOWA O PRACĘ
DOTYCZY NABYCIA
OPŁACALNA PROPOZYCJA
ZIEMIA BĘDZIE ZNACZNIE MNIEJ WARTA
Mam cię, draniu.
Cześć.
Pora na wspólne zdjęcie. Potrzebuję kontentu.
Bo bez kontentu kim naprawdę jesteśmy, jako grupa?
- Cleo, możemy odebrać telefony? - Tak.
Wyżsi z tyłu, a niżsi tutaj.
Trochę ciaśniej.
- Cleo? - Poczekajmy,
aż syndrom odstawienia odpuści.
Jak to?
Możecie ze sobą porozmawiać.
Przeanalizujcie swoje nieporozumienia, a ja…
- Gdzie moja głowa? - Co się dzieje?
Do zobaczenia w jacuzzi.
- Hej! Gdzie moja głowa? - To podchwytliwe pytanie?
- Jest między twoimi ramionami. - Zabawne.
- Przyniosłem wielki łeb. - Nie widziałam go.
…co za pierdolenie.
„Między ramionami”. Tak.
Mam głowę między ramionami. Gdzie jest twoja? W dupie?
Mogłem tak powiedzieć.
Nieważne.
Pierdol się.
To nic.
Wow!
Dwa dni tworzyłem w telefonie playlistę
na tę okazję. To cholernie irytujące.
Pewnie będą chcieli zobaczyć, kto pierwszy oszaleje bez telefonu.
Myślę, że to będzie Kaj. A jeśli tych 12 followersów na Instagramie
nie będzie mogło doświadczyć twojego ekscytującego życia?
Hasztag YOLO.
- Haha, Eva. Mam 83 followersów. - Dobra.
Zresztą nikt już nie mówi „yolo”.
- Wow! - Ledin!
Cześć mojego serca Zawsze będzie dla ciebie bić
YOLO!
- Zdrowie! - Twoje zdrowie!
I wasze!
Jenny?
Roger!
Karl?
Cholera!
Co do…
Halo?
PRACA ZESPOŁOWA CZYNI CUDA
Boże…
Lać!
Kwiatek!
Drodzy przyjaciele, chciałabym się podzielić refleksją…
nad tym wspólnym dniem.
Był niesamowity.
Otworzyliśmy się przed sobą, zdjęliśmy maski,
razem staliśmy się tymi, kim naprawdę jesteśmy.
Otworzyliście przed sobą serca.
- Muszę do łazienki. Amir! - Wasze maski…
To nowe otwarcie daje nam szansę, by czynić cuda.
Zgadza się.
Jutro będzie fantastyczny dzień.
Bo tak bardzo się zbliżyliśmy.
Poczujcie! Nasze ciała się dotykają.
Ingela?
Nadal czujesz tę bliznę?
Fizycznie tego nie czuję.
Ale bycie zaatakowanym w ten sposób jest bolesne psychicznie.
Że współpracownik może cię tak zaatakować…
W pracy trzeba czuć się bezpiecznie.
- Teraz tak jest. - Wspomnienia wracają.
To prawda.
Sprawdziłam komputer Jonasa.
Umowa o odszkodowanie, sprzedaż ziemi,
maile między Jonasem, Backmann-Kroonem i Kajem…
- Coś tu nie gra. - Pokaż.
Moje dokumenty są datowane na tydzień przed zwolnieniem lekarskim.
Okej.
Ale umowy, z których korzystali, powstały miesiąc przed podpisaniem.
Czyli antydatowali umowy?
I sfałszowali mój podpis.
Nie…
- Jeszcze jedno. - Co?
Żadnych umów z sieciami. Nikt nie jest zainteresowany.
A co z Ikeą? Mają zająć duży obszar.
Nie. A gdy szambo się wyleje, Jonas będzie pracował dla Backmann-Kroon.
Ma już umowę.
Wszystko jest tutaj.
Cholera, zaczyna mi burczeć w brzuchu.
- Wiesz, która jest godzina, Eva? - Jest…
- Dziewiętnasta. - Już?
Spóźniają się już godzinę.
Czemu nie mogą trzymać się planu?
Zamarzam. Chcesz przyjść do mnie?
Masz coś do jedzenia?
Chipsy, czerwone wino.
Zgoda.
- Wilk z Wall Street. - Świetny film.
- Musisz mieć konto inwestycyjne. - Tak?
Ale jeśli na serio myślisz o inwestowaniu, wybierz portfel kryptowalutowy.
Cholera.
Zmusiłeś Kaja, żeby podrobił mój podpis? Jesteś w tym dobry.
Inni odwalają za ciebie brudną robotę.
NIe rozpędzaj się. O czym ty mówisz?
No właśnie.
Backmann-Kroon tobie też zaproponował pracę?
Podwyżkę i wyjazdy do Dubaju?
To nieoficjalne, prawda?
Lina…
Wiem, co zrobiłeś.
Ikea tu nie przyjdzie.
Nikt nie przyjdzie.
Możemy porozmawiać na osobności?
- Mam iść z tobą, stary? - Mowy nie ma. Poradzę sobie.
Siedź i baw się dobrze.
Co tam?
Teraz rozumiem, czemu dostałam tyle pracy.
Ingela dała mi masę niepotrzebnych zadań, żeby odwrócić moją uwagę.
Potem wykorzystałeś moje zwolnienie,
żeby wszyscy uwierzyli, że popełniłam błąd.
Lina…
Spójrz na mnie.
Podobasz mi się.
Bo jesteś mądra. Tutaj.
Ale zastanawiam się, co ty tu robisz?
Nie powinno cię tu być.
To dla ciebie za niskie progi.
Powiem ci w sekrecie, że…
Backmann-Kroon szuka nowych osób.
Mógłbym ci załatwić fajną robotę.
Z dobrą pensją.
W końcu byłabyś zadowolona.
Zapomnimy o tym pierdololo. Co myślisz?
Nie.
Walić to.
Czemu mówisz, że Ikea nie przyjdzie?
- A przyjdzie? - W rzeczy samej.
Ale w swoim czasie.
I nie potrzebuję kogoś, kto chodzi i nadaje.
Jesteśmy tu dzięki mnie! Zapomniałaś o tym? To moja zasługa.
Jestem pod presją. Jutro będę kopał łopatą!
Kumasz?
Stanę przed prasą i będę kopał!
Nie będzie dochodów, turystów.
Centrum handlowe będzie fiaskiem.
Miasto zbankrutuje.
A ty skąd, do diabła, to wiesz?
Twój niezwykle cenny laptop.
Jesteś na to za krótka. Wiesz o tym?
Albo się przyznasz i zatrzymasz budowę,
albo idę z tym na policję.
Uwielbiam tę piosenkę.
Anette, podkręć głośność.
- Anette? - Co?
Głośniej! Ta piosenka wiele dla mnie znaczy.
Co to za gówniana piosenka?
Jak ci za głośno, to jesteś za stary!
Robi się późno.
Znowu on.
Hej, Smołek! Bracie!
Smołek!
Spoko, ale trochę świruję z powodu tej akcji z Liną…
Co ty z tym robisz?
Halo! Jenny?
Robimy się głodni. Halo?
Dobry Boże. Prawdziwe i sprawiedliwe są twoje sądy.
Jonas!
Widzicie to? On ją, kurwa, wiesza!
Kto to?
Smołek? Co?
Uciekaj, Lina!
Uciekać!
Wstawaj!
Co tu się odpierdala?
Policja. Wezwijcie policję!
Halo? Nie działa!
Co mamy robić?
Tratwa. Dalej, tratwa!
W górę!
Cholera! Ja pierwszy!
Mój Boże!
Wszędzie jest krew.
Eva! Uspokójmy się. Wszystko będzie dobrze…
Puść mnie!
Kurwa…
Co za zwyrol to zrobił?
To ten cholerny Frans z biura ochrony środowiska.
Co robisz?
Wiosłuj dalej!
Pendrive.
- Co? - Daj mi go.
Zejdziemy na ląd, wezwiemy policję i zapomnimy o naszych urazach.
Dawaj.
Daj mi go!
Chyba cię pogięło.
Trzeba było mnie posłuchać!
Mogliśmy być zajebistą drużyną.
Taka z ciebie grzeczna dziewczynka, co?
Dlaczego wszyscy są przeciw mnie?
Zobaczmy.
Wdech nosem i wydech ustami.
Jesteśmy na tonącym statku.
Czego potrzeba, by przeżyć na tonącym statku?
Jakich rzeczy?
Dobrze.
Musisz…
- Do kurwy nędzy, Amir! - Musisz…
Przestań, do cholery! Znam się na tym.
- Tak. - Proszę bardzo.
Widzisz coś?
Nie.
Słuchajcie.
Musimy wymyślić dobrą strategię.
- Minivan. - Co z nim?
- Minivan. - Tak?
- Jonas ma kluczyki. - Nie możesz tam iść.
Nie wyjdę z tego domku. Nie ruszam się stąd.
Tak trudno to zrozumieć?
- Wybierasz domek Jonasa czy śmierć? - Zostaję!
- Torbjörn? - Tak. Nie.
Nie do wiary.
Nadja!
Cicho!
- Gdzie jest Amir? - Co?
Co, do cholery?
Lina?
Lina!
Auć! Cholera!
Lina?
Wyłącz latarkę.
- Widziałaś go? - Jest tam?
Nie!
Kurwa! Nie.
Nie…
Spokojnie! To my!
To szaleństwo.
Słuchajcie.
Od teraz trzymamy się razem.
Boże.
Co jest?
Anette…
Kto był w tej masce i…
Mały Kaj!
Widziałeś, co się stało z Kajem?
Leżał tam jak…
Tyle… To było okropne.
Muszę to zszyć!
Nie, czekaj. Ja to zrobię.
Ja to zrobię.
Już dobrze. Fuj.
Obrzydliwe.
- Gotowy? - Tak.
Trochę zakłuje.
Ja pierdolę!
Cicho, bo cię nie zszyję.
- I jeszcze raz. Gotowy? - Tak!
O tak.
- Pociągnę trochę. - Tak!
Proszę.
Kurwa…
Wyglądam okropnie.
O Boże…
Co to za psychol? Kto by to zrobił?
Może to…
moja wina.
- Jak to? - Może.
- O czym ty mówisz? - Ja…
- O czym ty mówisz? - Powiedziałam…
Powiedziałam mu, że przyjeżdżamy tu na konferencję.
- Komu? - Powiedziałam mu.
Fransowi.
- Fransowi? - Tak.
Czemu, do chuja, gadasz z Fransem?
Przyjaźnimy się.
- Przyjaźnicie? - Tak.
- O Boże… - To wszystko wyjaśnia.
- Co? - Nic ci nie jest. Prawda?
- Tak. Przepraszam. - Wszyscy są przeciwko mnie.
Jebani idioci. Muszę uciekać.
Zaczekaj na mnie! Muszę iść z tobą!
Zaczekaj na mnie!
Zaczekaj, Jonas.
Zaczekaj na mnie!
Pchaj! Idzie!
Do kurwy nędzy!
Idzie! Przydaj się do czegoś. Pchaj!
Stój!
- Jonas! Nie! - Puszczaj!
Zaczekaj na mnie! Jonas!
Wiem, dlaczego to robisz, Frans.
Ale proszę, posłuchaj. Wystarczy.
Ja…
jestem po twojej stronie.
Staram się, żeby zrozumieli,
jak to centrum handlowe wpłynie na środowisko
i obywateli…
Ale nikt mnie nie słucha.
Rozumiem, czemu jesteś zły. Ja też jestem.
Może pomogę ci zdjąć tę głupią głowę? Co?
Musi być ci ciężko oddychać i…
Ty nie jesteś Frans. Kim jesteś?
Zwyciężymy…
Nie mamy czym się stąd wydostać, nie możemy do nikogo dzwonić
a na zewnątrz czeka na nas zabójca.
Jeśli nam się poszczęści. Może jest w środku.
Powinniśmy tu zostać.
Wcześniej może nas zabić.
Kucharz musi kiedyś wrócić. Ile można się spóźnić z kolacją?
Tyrolka.
Zabierze nas na drugą stronę jeziora.
Pójdziemy tam razem. Chodźcie.
Chodź, Eva.
„NIE PODDAMY SIĘ BEZ WALKI”
Amir, chodź. Co się dzieje? Chodźmy.
To nie Frans.
Co to?
Cholera. To syn Pålssona.
To on znalazł ojca w stajni.
Cholera.
Idziemy.
- Do dzieła. - Jest w tym benzyna?
Czy ktoś coś widzi?
Cicho!
To on!
Cofnij się!
Uciekać!
Eva!
Wracajcie!
Uciekaj, Eva!
Czekaj! Evo!
Uciekać!
- Uciekaj, Lina! - Biegnij!
Nie! Tutaj!
Trzymaj.
Proszę.
No chodź.
Do cholery… Eva?
Co, do cholery…
Eva?
Co, do diabła?
…zadzwonię do mamy, mam nadzieję, że jest w dobrym humorze.
Eva?
Co robisz?
Nie możesz tu być. Rozumiesz, Evo? Chodź.
Nie dotykaj!
Jeszcze jeden krok.
No chodź. Jeszcze jeden krok. Dasz radę.
Co jest?
Co…
Może to Anette. Torbjörn, uważaj.
Anette?
To policja?
Może to policja, Torbjörn.
Bądź ostrożny.
- Anette? - To Anette?
Uciekaj!
Ty zwyrodniały sukinsynu!
No dalej.
Dalej!
Sezon na komary jakoś wcześnie w tym roku.
Tor… Torbjörn!
- Prawie go miałem. - Wiem.
Świetnie się spisałeś.
- Ale wiesz co? - Co?
Chodźmy.
Łajdak jeden.
Dokończymy to.
Załatwimy to raz, a dobrze.
Dobrze.
Numer ratunkowy 112, słucham?
- Gotowa? - Tak. Jak ucho?
- Co? - Ucho.
- Jeszcze raz. - Ucho.
W porządku. Przykleiłem plaster.
Jest okej.
- Zróbmy to. - Tak.
Otworzysz drzwi, a ja dźgnę.
Na trzy. Raz, dwa…
…trzy.
Eva! Zostaw ją!
Puść ją!
Puszczaj!
Nie!
Już dobrze, Evo. Teraz go mamy!
Sama zobaczysz.
Tak!
Płoń, kurwa!
Nie!
Nadja!
Tutaj!
Ty draniu!
Gnoju!
Co tu się stało?
Rozwijaliśmy kompetencje.
„NIE PODDAMY SIĘ BEZ WALKI”
KONFERENCJA
Napisy: Paulina Korzeniewska