Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
A PIQUES DE COMEZAR AS OBRAS DO CENTRO COMERCIAL KOLARÄNGEN
O CENTRO FARÁ MEDRAR O CONCELLO
PROGRAMA PARA HOXE
…todo o día.
As portas do bus abren e pechan.
Abren e pechan, abren e pechan.
As portas do bus abren e pechan
todo o día.
O condutor di: "Subide ó bus."
"Subide ó bus"
todo o día.
Falta moito?
Rapaces, imos facer unha paradiña dentro dun chisco.
O pai no bus fai "shh, shh, shh!"
todo o día.
Ben, rapaces, está a piques de facerse realidade.
O centro comercial Kolarängen.
Non está mal para uns empregados municipais
que só se dedican a facer café e cubrir impresos.
Non. Fóra bromas.
Mañá será un día histórico para o noso concello.
No acto da primeira pada perante os medios,
cómpre sentirnos orgullosos polas grandes oportunidades
que o centro brindará a Kolarängen.
Así que abrochade os cintos, que arrincamos!
Agora que estamos todos xuntos,
gustaríame destacar o labor dunha persoa
que, malia tódalas dificultades, fixo este proxecto realidade.
E esa persoa es ti, Jonas.
O rei!
Es a hostia!
Traballaches arreo!
Si.
Ben, ser coordinador de proxectos…
Curioso nome.
Coordinador. De proxectos.
Coordinar un proxecto…
Iso foi o que fixen. E non sería quen de facelo sen vós.
E moito menos sen ti, Ingela. Que confiases en min non ten prezo.
Grazas, Jonas.
E agora toca pasalo ben.
Socializaremos e coñecerémonos mellor.
E ímonos dar algún caprichiño.
Combinaremos traballo e ocio. Sobre todo, ocio.
Toma!
Se vos preguntan, vimos "desenvolver competencias".
É o requisito para poder desgravalo.
- Iso é. - Moi importante. Graciñas.
Kaj?
- Tírovos unha foto? - Vaia viaxe…
CABANAS DO LAGO DE KOLAR
Tremenda cuadrilla!
Ola e benvidos ás Cabanas do lago de Kolar.
Eu son Jenny. El é Roger.
Se precisades algo, pedídello a el. Ou a min.
Ou ós dous. Pero se o váter se avaría, falade con el.
Boas. Benvidos.
Ela é Cleo. Encargarase dos exercicios de traballo en equipo.
Agardo que trouxésedes roupa cómoda, porque nos imos divertir!
E el é Karl, o cociñeiro.
Eu agardo que traiades antidiarreicos.
Non, ho!
É unha broma, claro está.
- Traballamos con tendas de proximidade… - Pero isto que carallo é?
Quen cona me meteu foguetes na maleta?
Son meus.
- Para que os queres? - Surprise! Son para botar despois.
- En fin. A cea de hoxe consistirá… - Deixamos iso para despois.
Grazas, Karl.
Agora iremos á recepción e entregarémosvos as chaves das cabanas.
Vinde.
Si… Apetécevos un…?
Desculpa.
- Perdoa. - Merda!
Unha cousiña.
Acabo de volver ó traballo logo dunha tempada de repouso.
Que ben!
Si. E recomendáronme non someterme a estrés innecesario.
Entón, isto da roupa cómoda…
Non te someterás a estrés. Será agradable, tranquilo e divertido.
Tranquila.
A ver.
Esta é a de Eva e Lina. Compartides a cabana unha.
Non imos algo vellas para festas de pixamas?
E agora Jonas e…
Ka-ka-ka-Kajan!
Iso. Cabana dúas.
Amir e Torbjörn.
- Parabéns, Amir! - Cabana tres.
- Grazas. - Nadja e Anette, na catro…
Perdoa, como decidistes quen dorme con quen?
Polos signos zodiacais.
Es Cangrexo. Encaixas cos Escorpións.
- Son Escorpión. - Eu, Cangrexo.
Polos signos zodiacais! Bárbaro!
Por iso ti durmirás soa na cabana de luxo, Ingela.
Como somos impares, alguén terá que sacrificarse.
Mira, isto é historia da nosa cultura.
Traballaban arreo sen dar un chío.
- Xa. - Mira que sucio está.
Quen son estes famosos?
Agradécese que alguén nos apoie tras tanta polémica.
Polémica? Máis ben revolta. A de queixas e denuncias que nos…
Coido que a xente non entende o que isto significa.
O centro comercial será bo para o concello, para nós…
Si, xa o lemos.
- Xa… - Por que cres que viñemos?
Porque non nos aceptaban en ningures?
Roger!
Cago na cona!
A onde vas?
Buscar unha bombona, o traballo de Roger.
Onde está?
Rematando de aviar as cabanas. Estes xantan en dúas horas!
…unha solicitude da maioría de veciños, que están en contra do centro comercial.
Pero non está previsto deter a controvertida construción,
segundo Backmann-Kroon.
As obras darán comezo mañá, ante a presenza dos medios
e de representantes da construtora…
Manda carallo!
Mimá!
- Perdón. - Que?
O vindaloo, que…
- Non era por ti. - Non hai papel hixiénico, por certo.
Grazas. É a cabana, que ule a cartón con mofo ou algo así.
- Non o cheiras? - Isto deprime a calquera.
Pero o próximo retiro será nun sitio mellor, va que si?
Unha cervexa?
Disque o ano pasado os de Backmann-Kroon levaron os traballadores a Dubai.
Non botes a lingua a pacer, que aínda non é oficial.
- Vale? - Claro.
Pero está feito, non si?
Abofé que si!
Vistes isto? O programa de hoxe?
- "Obxectivos medioambientais"… - Vas tocar?
- Si, pero non quedan entradas. - Sodes Guns N' Roses?
Se non temos obxectivos medioambientais.
Non podedes organizar retiros sen ter wifi.
- Non… - Non se pode.
Wifi temos, pero ás veces non funciona ben.
Ímolo arranxar!
- Roger, agarda. - Dime.
- Arranxa Internet. - Outra vez?
- Si. - Non me amoles!
- Bule, anda! - Vou.
"NON NOS RENDEREMOS SEN LOITAR"
CENTRO COMERCIAL KOLARÄNGEN
Cada vez máis familias denuncian o aumento da ameaza
á seguridade que debería darse por sentada na nosa sociedade.
Nun mundo onde impera a delincuencia das bandas,
custa atopar un lugar onde vivir con tranquilidade.
Pero hai un concello onde aínda existen a solidariedade e a compaixón.
Un concello onde empezar de novo.
- Boas! - Ola.
Aquí, comunidade e boa veciñanza combínanse cos valores tradicionais.
Que hai!
Bo día!
Se o teu soño é ser técnico en sistemas de saneamento,
solicita praza no noso ciclo de Edificación e Obra Civil.
O único límite no teu futuro é a túa imaxinación.
Ben!
Un concello onde estarán o teu fogar,
a túa familia, a túa vida, o teu traballo.
Ou, sinxelamente, Kolarängen.
Benvido á túa casa!
"Benvido á túa casa." Algo de inspiración para arrincar o día.
A ninguén máis lle puxo a pel de galiña?
Perdoade, o vídeo fíxoo un grupo neonazi ou que?
Tamén aparecían delincuentes brancos.
- En Kolarängen só hai brancos? - Na vida real, non.
Pero o vídeo é ficción.
Un ramo de flores non se fai só con… rosas.
Leva todo tipo de flores. E todas deben florecer.
A ver, Ingela… Unha preguntiña.
Que canle vai poñer esta merda?
Torbjörn, non vai saír na tele.
- Ai, non? - Subirémolo a YouTube.
Por que carallo malgastamos recursos nestas trapalladas?
Nos meus tempos repartiamos…
Todo era mellor nos teus tempos.
Podiades follear revistas porno na sala de descanso
e fartarvos a paté de fígado.
En serio, coido que deberiamos preguntarnos
se esta é a imaxe que queremos dar.
Se cadra mellora recortándoo un pouco.
Quitando o comezo, o do medio e o final.
Sodes moi chistosos, rapaces. Escacho da risa con vós.
E se fas o que tes que facer por unha vez na vida?
Sempre deixas todo a medias.
Que foi das invitacións para a cerimonia de mañá?
Encargábaste ti de mandalas. Iso tamén quedou en nada?
Veña! E se cantamos "Venceremos nós"?
Non. Pero podemos facer un descanso para coller forzas.
- As grandes mentes pensan igual! - Vou cagar.
- Hai café no recibidor! - Isto é inaceptable.
- Café! - Sérvesme un, Eva?
Si.
…nós.
- Venceremos nós. - Xenial, Anette.
Algún día
venceremos.
Conseguimos 15 millóns polo terreo.
Todas as cadeas grandes abrirán tendas.
Os de Backmann-Kroon accederon a cobrar rendas baixas
para que as empresas da zona poidan alugar locais.
Que cadeas van abrir tendas?
Unha moblería pequena que te obriga a montar os mobles.
- IKEA. - Aínda non se pode dicir.
- Ola! - Ola.
Que tal a volta? Botáchesnos en falta?
A ti, si, dende logo.
O resto, non tanto.
Non!
Sinto moito non apoiarte máis antes de que colleses a baixa.
Vía o ata arriba de traballo que estabas e quería falar con Ingela,
- pero é que… - Acouga.
Ela non che ía facer caso.
Veña, rapaces, continuamos.
Seguro que a cafeína nos espile.
- Máis reflexos! - Ai, mociños…
Veña! Vamos!
Ola, son Karl. Chámame máis tarde ou deixa unha mensaxe…
Como vai vir moita xente vivir ó concello…
- E a miña proposta da liña de bus? - Xa a trataremos.
Presentáchela sequera?
Presentei, si. Está presentada, grazas.
Eu aquí non vexo nada dos custos reais disto.
Pois había custar un ril.
Os arquitectos non traballan de balde.
E construír a estrada, a rede de saneamento…
Un momentiño!
Claro que custa cartos investir no futuro, non si?
- Para gañar cartos, hai que gastar. - Abofé!
Hai que estar algo tolo para triunfar.
Pero vendestes o terreo por menos do que vale.
Nadja, reviseino unha chea de veces. As contas cadran.
- Exacto. Morra o conto. - Pero aínda non se construíu o edificio.
Pero as obras comezan mañá, rula. Mañá!
Diante de todos os medios.
- Non levas moito traballando con nós. - Non. E que?
Que se cadra non sabes como facemos as cousas aquí.
- Jonas teno todo controlado. - E tanto! Pum!
- Nadja, déixasme botar un ollo? - Claro. Xa calo.
Co aumento de poboación, ímonos atopar
cunha situación interesante canto a vivenda…
Un momento. A min isto tampouco me cadra.
Mimá! Outra vaca no millo.
Onde está o acordo da indemnización do granxeiro, Pålsson, e da súa familia?
Demolemos a súa granxa. Hai que indemnizalos.
Lina, isto quedou arranxado na primavera.
Si?
Asinaches ti os documentos.
Si, esta é a miña sinatura, pero o acordo non é este.
- Eu nunca asinaría isto. - Logo quen o asinou?
E dálle coas especulacións.
Todo o día especulando. Somos un equipo!
Non podemos cuestionar cada detalle se queremos avanzar.
Lembrades o que aconteceu a última vez que discutimos por parvadas?
Que aconteceu?
Oe, Frans…
Frasse!
Atacáronme.
Destruír a granxa dunha familia
non che é unha parvada.
É capitalismo depravado.
O centro comercial forma parte da estrutura de benestar do concello.
A ver. Sen romper ovos
non se poden facer chulas.
- Tortillas. - Iso.
- Que queres dicir? - Chulas. Alguén dixo "chulas".
A xantar!
Bocadillos de salchicha?
Non imos xantar máis nada?
É que tivemos un problemiña co provedor de alimentos. Só hai isto.
Cría que iamos xantar salmón.
Mimá, o bocadillo está frío coma o xeo.
Lina.
Lina?
Lina!
- Ola. - Que susto me deches!
Como estás?
Pois… ben.
Podemos falar un momentiño?
- Claro. - Estupendo.
Que estás a facer?
De que falas?
Pos en dúbida a veracidade dos documentos diante de todo o mundo.
Non ves que me deixas en ridículo?
Coma se fixese algo malo. E Ingela ponse moi nerviosa.
Estás a complicar moito as cousas.
Xa, pero eu só dixen o que vin.
- Eu non asinei eses papeis, Jonas. - Non?
- Non me soan de nada. - E quen os asinou?
Fíxoo… un trasno ou que?
Ou se cadra non lembras que os asinaches. Pode ser?
É normal que che falle un chisco a memoria
co estrés ó que estiveches sometida.
Empeza un a disociar e a inventar cousas…
En diante, pensa ben o que dis, queres?
Si?
Estamos sen papel do cu na cabana dúas.
- Agora o soluciono. Tranquilo. - Ben.
- Onde está o cociñeiro? - Cociñando. Facendo a cea.
A miña pregunta é quen elaborou o orzamento…
Con tantas preguntas isto semellan os xuízos de Núremberg.
Pero terei dereito a facer preguntas. Non viñemos aquí para falar?
Pero hai que falar como é debido.
Non pode repetirse o que aconteceu con Frans.
Quen é Frans?
Frans? Quen é Frans?
Que me perdín?
Isto éche unha comedia de moito carallo.
Eva, lembras cando ós traballadores do concello
lles importaban os granxeiros e valoraban o seu labor?
Entendédelo?
- Mira, Anette. - Que carallo é isto?
Diría que vai disfrazado de carboeiro.
Que hai, cuadrilla!
Son Sooty!
Si. E veño inaugurar un centro comercial en Kolarängen.
Ímolo pasar bárbaro!
Non veriades un centro comercial
que está a piques de inaugurarse?
É Sooty! A mascota do Kolarängen!
Que é un carboeiro?
Eran homes que traballaban no monte e vendían carbón ás forxas.
No monte que agora arrasamos para facer tendas.
Mira que es pesada, Anette!
Temos os obxectivos climáticos máis ambiciosos do país!
Coñeces a diferenza entre obxectivos climáticos e medioambientais?
- Non metas a política en todo! - Contesta!
Se imos falar de política…
Hai alguén intentando…
Ten razón.
Eh!
A que vén esta merda de actitude?
Esforceime, disfraceime e argallei un espectáculo.
Para entretervos.
Só vou dicir unha cousa: non é o mel para a boca do burro.
Contentos?
Hai torta de queixo e marmelada.
Non te preocupes polo que pensen os outros.
Se… tanto me ten.
Danme mágoa.
De verdade.
Son uns aburridos.
Que vai ser deles sen creatividade, sen "visionaridade"…?
Jonas, escóitame.
Os que importamos sabemos o que conseguiches.
E iso é o que conta.
Hai xente que non atura que alguén…
Alguén novo coma ti teña éxito e ideas innovadoras.
Non o soportan. E sabes o que?
Por iso decidín que vas ser ti quen dea a primeira pada mañá.
Ti.
Ensaia, Jonas.
Cava.
A ver como cavas.
Así. Xenial.
Cara a alá. Así.
Con forza.
Un equipo forte é a base dunha organización de éxito.
Por iso, mediante a comunicación e a cooperación
lograremos entendernos mellor os uns ós outros.
Xusto!
O equipo cumpre se o soño se cumpre!
Así se fala, Ingela. Mirade.
Non vos preguntedes que podedes facer pola vosa empresa.
Preguntádevos que podedes facer vós por ela, e logo facédeo xuntos.
E cando digo "comunicación", refírome á auténtica comunicación.
Conversas, interacción humana.
Iso quere dicir que nada de móbiles.
Que tenra enerxía cristiá despides.
Así pasaremos tempo con nós mesmos.
Xenial. Metédeos aquí.
Ben. Moi ben.
Vouche quitar isto. Xa fumarás na casa, aquí non.
Fantástico. Así podedes prestarme atención.
Que enerxía máis marabillosa!
E agora quero que vaiades ás cabanas
e poñades a roupa cómoda, porque toca fomentar o espírito de equipo.
- Preparei unhas preguntas de actualidade. - Non imos ter tempo para iso.
- Amir. - Si?
- Ti cresme, non si? - Si. Que pasa?
- Eu non asinei eses documentos. - Vale. Entón quen foi?
Non o sei, pero…
É que sería unha tolería non indemnizar o granxeiro.
- Como o facemos? - Meténdoo no orzamento.
- Hai que falar con el. - Con quen? Con Pålsson?
Si.
Pero Lina…
Pålsson morreu.
Non o sabías?
Que? Cando morreu?
Cando demoleron a granxa.
Suicidouse.
Hostias…
Ingela non quere que falemos diso, polas "connotacións negativas".
"Como non."
Cada equipo construirá unha balsa.
Tendes á vosa disposición dous palés,
sesenta botellas de plástico, dous rolos de fita americana,
os vosos animais de poder
e unha mochila chea de espírito de loita. Ánimo!
Rock and roll! Si!
Baleiro as bolsas.
Fita!
Torbjörn!
Botellas!
- Pego eu as botellas. - Fita a esgalla!
- Jonas? Ola! Escóitasme? - Si.
Veña, equipo marrón!
Pon esas nesa beira. Pégaas!
Veña! A tomar polo cu iso! Collédea!
Vamos!
Montamos os rapaces!
Voga!
Babecada do carallo!
- Gañamos, Anette! - Si. Xenial.
- A tomar polo cu! - Gañamos!
- Veña, vamos tomar unha cervexa. - Equipo marrón!
Papahostias!
Roger?
Karl?
Cleo?
Ola!
Roger?
Pero que…?
Xesús…
Que cona pasou aquí?
Mimá…
Brincade!
Jonas!
Estades a bordo dun barco que afunde.
Entregueivos unha lista de cousas.
Tendes un tempo limitado para tomar unha decisión conxunta, como equipo,
sobre que cousas da lista salvaredes.
Tendes que priorizar e chegar a un acordo, baixo presión,
cousa que xera estrés.
Tratade de atopar un método para lidar con ese estrés.
Tendes un minuto.
Vale.
O papel hixiénico semella importante. Iso está claro.
Pero as latas de comida pesan. Será mellor deixalas?
E que pensas comer?
Pódome encher coma un can. Dáseme ben.
Si, a min tamén.
O portátil, fixo.
Pensas nadar cun portátil debaixo do brazo?
Por que é tan importante o portátil?
Lina, todos somos distintos. Para min é moi importante e punto.
Levas o portátil antes có salvavidas?
Pois si. Sei nadar, pero non recuperar discos duros.
Pero seinos recuperar eu, ou?
Si, pero… Amir! Levo o portátil, cona!
Leva o disco duro no canto de levar o…
Que leve o portátil! Pero eu quero levar viño.
É importante o que queira cada un.
Se Jonas quere salvar o portátil…
Sete, seis, cinco…
A ver, rapaces! Rapaces!
Rapaces! Calade!
Que facemos para que non se verta o combustible do barco cando afunda?
Estás a enfocar mal a tarefa!
Toca ó gong!
AS CABANAS DO LAGO, A FAVOR DO CENTRO COMERCIAL
…Costa Rica, na xungla.
Foi caralludo.
Atentos!
- Moi ben! - Pilládeme!
Vaia coxas tes!
- Listos para o bauticeiro de lume? - Si!
Algún voluntario?
Ti.
Atréveste?
- Non te vai agoniar. É pura diversión. - Veña.
Non vai sendo hora de arrincar o apósito?
Viñemos desafiarnos a nós mesmos, internarnos no descoñecido.
Saír da nosa zona de confort.
Lina!
Acougade, rapaces.
A ver…
Así non.
Está moi ben que queirades animar a Lina, si.
Pero todos sabemos que está nun momento moi vulnerable.
Non vos é nada doado.
Así que, se lle dá medo…
Se non lle apetece, non ten que facelo.
Non pasa nada por renderse.
- Ás veces, é o xeito de gañar. - Non, vou…
Vou.
Para, Kaj.
Iso non se fai.
Veña.
Non. Non quero facelo.
Gustaríame lembrarvos a todos
que isto é o que fai que medremos como persoas.
Viñemos pasalo ben.
Oe, Cleo, estaba pensando…
Cada canto inspeccionan estas instalacións?
Disque estes cables…
Nos meus tempos, os retiros servían para romper a rutina,
para comer boa comida e beber cervexa.
Soa algo retrógrado, non si?
Escoito discrepancias no grupo,
e direivos que as discrepancias sinceras adoitan ser un sinal de progreso.
- Sabedes quen o dixo? - Phil Collins.
Tony Robbins.
Bo intento, rapaces.
Pero o certo é que foi Mahatma Gandhi. Que quixo dicir?
Se non aturas a presión, fódete.
Non, quixo dicir que os desacordos respectuosos
entre dúas persoas
son o xeito de acadar o éxito na vida.
Ben falado, cona!
CONTRATO DE TRABALLO BACKMANN-KROON
SOBRE A ADQUISICIÓN
UN ACORDO MOI LUCRATIVO
O TERREO VALERÁ MOITO MENOS
Pilleite, cabrón.
Oíde, rapaces.
Vai sendo hora de tirar unha foto de grupo.
Preciso contidos.
Porque, sen contidos, quen somos como grupo realmente?
- Cleo, devólvesnos os móbiles? - Si.
Vale. Os máis altos poñédevos detrás e os máis baixos, diante.
Arrexuntádevos un chisco.
- Cleo? - Si…
Imos agardar a que pasedes o síndrome de abstinencia.
Que?
Mellor falade entre vós.
Analizade as vosas discrepancias. Eu vou…
- E a miña cabeza? - Que acontece?
Meu, vémonos no jacuzzi, vale?
Ei!
- Onde cona está a miña cabeza? - É unha pregunta trampa?
- Tela entre os ombreiros. - Moi chistosa.
- Trouxen unha cabeza descomunal. - Eu non a vin.
…esta puta merda.
"Tela entre os ombreiros." Pois si.
Teño a cabeza entre os ombreiros. Onde carallo a tes ti? No cu?
Tíñalle que dicir iso.
Tanto ten.
Que te fodan!
Non pasa nada.
Si!
Pasei dous días a xuntar cancións no móbil
para esta ocasión. Que mala hostia me está entrando.
Seguro que queren ver quen tolea antes sen móbil.
Aposto a que vai ser Kaj. E se os 12 que te seguen en Instagram
non poden ver o que acontece na túa apaixonante vida?
Cancelo SóSeViveUnhaVez.
- Ha, ha, Eva! Pero téñoche 83 seguidores. - Bárbaro.
E xa ninguén usa ese cancelo, así que tamén te trabucas niso.
- Vaites… - Ledin!
Unha parte do meu corazón sempre latexará por ti.
Só se vive unha vez!
Só se vive unha vez.
- Saúde! - Saúde!
Por nós, rapaces!
Jenny?
Roger?
Karl?
A cona!
Que carallo…?
Ola?
O SOÑO CÚMPRESE SE O EQUIPO CUMPRE
Ai, Deus…
Bota!
Polas flores!
Benqueridos amigos, quero que reflexionemos…
sobre este día que pasamos xuntos.
Foi un día marabilloso.
Abrímonos cos compañeiros e quitamos as máscaras,
e xuntos convertémonos en quen realmente somos.
Abristes os vosos corazóns ós demais.
- Teño que ir ó baño. Amir! - As máscaras…
Esta apertura bríndanos a oportunidade de facer marabillas.
Si.
Mañá vai ser un día fantástico.
Porque agora estamos unidos.
Sentídeo! As nosas peles tócanse.
Oe, Ingela.
Aínda che doe a cicatriz?
Fisicamente, non me doe.
Pero tes que entender que, mentalmente, que te ataquen así,
doe moito.
Que un compañeiro de traballo te ataque…
Hai que sentirse seguros no traballo.
- Agora sentímonos seguros. - Non se esquece.
Non.
Entrei no ordenador de Jonas.
As indemnizacións, a venta do terreo,
os correos entre Jonas, Backmann-Kroon e Kaj…
- Aquí hai algo raro. - A ver.
Os meus documentos teñen data da semana antes de irme de baixa.
Vale.
Pero os contratos que usaron eles creáronse un mes antes de asinalos.
Mudaron a data dos contratos?
Polo visto, si. E falsificaron a miña sinatura.
Que dis?
- Hai máis. - O que?
Non teñen contratos con ningunha cadea. Ninguén quere vir.
E IKEA? Disque ían abrir no local máis grande.
Non. E cando todo se vaia ó carallo, Jonas xa será empregado de Backmann-Kroon.
Vin o seu contrato.
Está todo aí.
Merda. Róxenme as tripas.
- Tes hora é, Eva? - Son as…
- As sete. - Xa son as sete?
Mimá, levan unha hora de atraso.
Por que non cumpren ningún horario neste puto sitio?
Vai un frío doente. Imos á miña cabana?
Tes algo de comer?
Patacas e viño.
Váleme.
- The Wolf of Wall Street. - Que peliculón.
Tes que investir.
Investir? Investir é a chave.
Pero, se vas en serio, faite cun moedeiro de criptomoedas.
Carafio!
Obrigáchelo a falsificar a miña firma?
Iso dáseche ben.
Desentenderte do traballo sucio.
A ver.
Para o carro. De que falas?
Iso, de que falas?
A ti tamén che ofreceron traballo en Backmann-Kroon?
Subida de salario e viaxes a Dubai?
Aínda non é oficial, non?
A ver… Lina, hostia…
Sei o que fixeches.
Non haberá un IKEA.
Non haberá nada.
Podemos falar a soas?
- Meu, queres que vaia contigo? - Non, ho! Encárgome eu.
Ti queda aí e pásao ben. A gozar!
Que tendes?
Xa entendo por que me dabas tanto traballo.
Dicíaslle a Ingela que me mandase facer trapalladas para distraerme.
E logo aproveitaches a miña baixa
para facerlles crer que me trabucara.
Lina…
Mírame.
Gústasme.
Porque es intelixente. Aquí arriba.
Pero non entendo que pintas aquí.
Deberías estar noutro sitio.
Nun campo de xogo moito meirande, Lina.
Ocórreseme unha cousa. Que non saia de aquí…
pero sei que en Backmann-Kroon buscan persoal.
Podo mover os meus fíos e conseguirche un bo posto na empresa.
Cun soldazo.
Un traballo que te fará feliz.
E esquecemos esta babecada. Que che parece?
Non…
Pois ó carallo.
Por que dis que IKEA non vai abrir tenda aquí?
- E logo vaina abrir? - Pois si.
Pero vaina abrir… ó seu debido tempo.
E non preciso unha voz zoando… todo o día.
Estamos aquí grazas a min! Esquécelo? É cousa miña!
Teño moita presión enriba. Mañá darei a primeira pada!
Entendes?
Darei a primeira pada diante dos medios!
Non haberá beneficios nin turismo.
O centro comercial será un fracaso.
O concello dará en creba.
De onde carallo sacas esas parvadas?
Do teu valiosísimo portátil.
Pasácheste moito da raia, Lina. Sábelo, non?
Ou dis a verdade e detés a construción
ou entrego isto á policía.
Encántame esta puta canción.
Anette, sube o volume.
- Anette? - Que?
Que subas o volume! Esta canción é a hostia.
Que merda de canción é esta?
Se che parece que o volume está vello, es moi alta!
En fin. Mañá é outro día.
O que faltaba.
Ei, Sooty! Meu!
Sooty, colega!
Non pasa nada. Púxenme nervioso co de Lina e tal, pero…
Que fas con iso? Que fas?
Ola! Jenny?
Estanos a dar a fame. Ola?
Deus Todopoderoso, os teus xuízos son xustos e acertados.
Jonas!
Estades a ver iso? Hostia puta! Estana colgando!
Quen é?
Sooty? Que…?
Corre, Lina!
Correde!
Érguete!
Que carallo está a pasar?
A policía. Chama a policía!
Ola? Non funciona!
Que facemos?
A balsa. Vamos! A balsa!
Bule!
Merda! Eu primeiro!
- Ai, mi madriña! - Merda!
Está todo cheo de sangue.
Eva! Acouga, Eva. Todo vai saír ben.
Sóltame!
Merda…
Que enfermo do carallo fixo isto?
O puto Frans, da concellería de Medio Ambiente.
Que fas?
Sigue vogando!
Dáme o pen drive.
- Que? - Que mo deas.
E imos á beira do lago, chamamos a policía e esquecemos as nosas liortas, vale?
Que mo deas.
Dámo!
Ti toleaches.
Se me fixeses caso, Lina…!
Puidemos ser un equipo caralludo!
Pero es unha moza moi boíña, non é?
Por que está todo cristo na miña contra?
A ver.
Inspiramos polo nariz e expiramos pola boca.
Estamos nun barco que afunde.
Que precisamos para sobrevivir nun barco que afunde?
Que cousas fan falta?
Vale.
Coido que hai que…
- A cona, Amir! - Hai que…
Quita, carallo! Ben sei o que fago!
- Acouga. - Xa está.
Ves algo?
Non.
Escoitade.
Temos que argallar unha boa estratexia.
- A furgoneta. - Que ten?
- A furgoneta. - Si?
- Jonas ten as chaves e… - Non vaiades alí, por favor!
Eu non vou saír desta casa. Non penso poñer un pé fóra.
Non custa tanto entendelo, carafio!
- Escolle: a cabana de Jonas ou a morte. - Eu quedo!
- Torbjörn. - Que?
Non.
Sodes incribles!
- Nadja! - Nadja!
E Amir? Onde carallo vai Amir?
Que cona…?
Lina!
Merda!
Lina? Lina!
Apaga a lanterna.
- Víchelo? - Está aí?
- Non! - Non!
Non!
Merda! Non!
Merda…
Non!
Non! Hai alguén aí.
Acougade! Somos nós!
Isto é unha tolería.
Escoitádeme. Escoitade todos.
A partir de agora, non nos separamos, vale?
Si.
Ai, miña nai…
Que foi?
Anette…
Quen era ese tipo da máscara?
Coitado Kaj!
Viches o que lle aconteceu a Kaj?
Alí tirado coma un…
Kaj… Había moitísimo… Foi terrible.
Hai que coserme isto!
Agarda. Xa o fago eu.
Xa o fago eu.
Moi ben, a ver. Uf!
Ai, que noxo!
- Listo? - Si.
Vaiche doer un chisquiño.
A puta que te pariu!
Cala ou non cha coso.
Cago na…
- Vai outra puntada. Listo? - Si!
Moi ben…
- Xa está. Vou tirar un pouco. - Vale!
Listo.
A puta que me…
Dou noxo. Cago en todo!
Vaia por Deus.
Quen é ese puto psicópata? Quen faría algo así?
Se cadra é…
Se cadra é culpa miña.
- Que? - Pode ser.
- De que falas? - É que… eu…
- De que estás a falar? - Pois…
Díxenlle que iamos vir aquí de retiro.
- A quen llo dixeches? - Díxenllo…
Díxenllo a Frans.
- A Frans? - Si.
Por que carallo falas con Frans?
Somos amigos.
- Amigos? - Si.
- Ai, miña… - Claro. Iso explícao todo.
- O que? - A ti non che fixo nada, verdade?
- Xa… Síntoo. - Todo cristo está na miña contra.
Son todos uns putos babecos. Teño que liscar.
Agarda por min! Vou canda ti!
Agarda por min, Jonas. Agarda!
Agarda por min, Jonas!
Agarda por min!
Empurra! Empurra, que aí o vén!
Empurra, carallo!
Aí o vén! Empurra! Fai algo útil!
Para!
- Jonas! Non! - Sóltate!
Agarda! Jonas!
Sei por que fas isto, Frans.
Pero escóitame, por favor. Xa abonda.
Estou…
Estou da túa parte.
De verdade que intentei facerlles entender
que o centro comercial sería malo para o medio ambiente
e para os veciños e…
Pero ninguén me fai caso.
Sei por que estás anoxado. Eu tamén o estou.
Non queres que che axude a quitar esa cabeza ridícula?
Seguro que pesa moito e che custa respirar.
Ti non es Frans.
Quen es?
Venceremos nós…
Non podemos fuxir en coche,
non podemos chamar
e hai un puto asasino agardándonos fóra.
Con sorte. Se cadra está dentro.
Mellor quedar aquí ata que chegue alguén.
Se cadra mátanos antes.
Falta por vir o cociñeiro. Ou canto pensa demorar a cea?
A tirolesa.
Podemos cruzar o lago nela.
Iremos xuntos, rapaces. Veña.
Vamos, Eva.
"NON NOS RENDEREMOS SEN LOITAR"
Amir, bule. Que acontece? Vamos.
Creo que o asasino non é Frans.
Que tes aí?
Hostias! É o fillo de Pålsson.
Foi quen atopou o pai na corte.
Merda…
- Vamos, Amir. - Veña.
- Ánimo, rapaces. - Isto terá gasolina?
Vós vedes algo?
Caladiños!
Está aí!
Atrás!
Correde!
Eva!
Non! Volve!
- Correde! - Eva!
Agarda, Eva!
Correde!
- Corre, Lina! - Non paredes!
Non! Aquí!
Axúdame.
Listo.
Veña.
Cago na…! Eva?
Non me…
Eva?
Eva, non me fodas!
…logo chamarei a mamá, a ver se está de boas…
Eva? Veña, muller.
Que fas, Eva?
Non podes estar aquí. Enténdelo, non si? Veña.
Non me toques!
Outro chanzo, Lina. Veña.
Vamos. Outro chanciño. Ti podes.
Que carallo…?
Que…?
Se cadra é Anette. Torbjörn, ten tino.
Anette?
Será a policía?
Se cadra é a policía, Torbjörn.
Ten tino, Torbjörn.
- Anette? - É Anette?
Anette, es…?
Corre, Eva, hostia! Corre!
Fillo de puta dexenerado!
Ven aquí.
Vamos!
Seica os mosquitos chegan cedo este ano.
Tor… Tor… Torbjön!
- Torbjön? - Si.
- Faltoume pouco para matalo. - Abofé, Torbjön.
Fixéchelo moi ben.
- Escoita. - Dime.
Hai que bulir. Vamos, Torbjörn.
Fillo de puta.
Imos rematar isto.
Imos acabar con el dunha vez, Eva.
De acordo.
Emerxencias, en que podo axudarlle?
- Lista? - Si. Que tal a orella?
- Eh? - A orella.
- Como? - A orella!
Ben. Púxenlle un apósito.
Vale, moi ben.
- Vamos. - Vamos.
Si.
Ti abre a porta e eu arréolle.
Á de tres. Unha, dúas…
tres!
Eva! Non a toques, cabrón!
Sóltaa! Solta a Eva!
Sóltaa!
Que a soltes!
Non!
Acouga, Eva. Xa o temos!
Xa verás, Eva!
Toma, carallo!
Si! Arde, hostia!
Non!
Nadja!
Aquí!
Fillo de puta!
Cabrón!
Que raio pasou aquí?
Viñemos desenvolver competencias.
"NON NOS RENDEREMOS SEN LOITAR"
Subtítulos: Marina do Albardeiro