Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ey, Ahmak Faniler, New Orleans'a hoş geldiniz.
New Orleans doğaüstü olayların sıklıkla yaşandığı,
hüzünlü cenazelerin şölenlere dönüştüğü,
ölümün son durak değil,
bir başlangıç olduğu şehirdir.
Keder bile neşeye açılan bir kapı olabilir,
yeter ki sen bu kapıdan girmeye istekli ol.
Saatler 23.58'i gösteriyor! Hazırlanalım.
- Vay. - Barmen, bakar mısın?
Pardon, bakar mısın? Bir içki alabilir miyim? Hay aksi.
Al.
Benimkini iç.
O zaman sen içemezsin.
Olsun, çok içmeyeceğim zaten.
Birlikte içelim mi?
Olur.
Biriyle mi geldin?
Evet.
İş arkadaşlarımla.
Eminim arkamda beni utandırmaya çalışıyorlardır.
Ne iş yapıyorsun?
Astrofizikçiyim.
Yani roket mühendisi gibi bir şeysin.
-"Optik" diyelim. Lens yapıyorum. - Optik.
Misal, karanlık maddenin haritasını çıkarmak için
mevcut yasalarla kuantumdan öğrendiklerimizi birleştiriyorum.
Çok karışık ama...
Kısacası görünmeyeni görmeye çalışıyorsun.
Tam olarak öyle.
Çok daha iyi ifade ettin.
Aslına bakarsan ben de aynı şeyi yapıyorum.
Hayalet turu rehberiyim.
Yani işlerimizin hiç alakası yok.
Doğru ama biraz benziyor.
İnsanlara göremedikleri şeyleri gösteriyorum.
Havada uçan hayaletler.
- Ruhlar. - On!
Duvarlardan geçen periler,
- insanlara musallat olan cinler. - Dalga geçme!
Yedi!
- Turlarımdan birine gel. - Altı! Beş!
- Olur. - Dört!
Tabii.
Üç! İki! Bir!
İyi seneler!
Adım Ben.
Alyssa.
Ben?
Ben!
Ben?
Bak, kötü bir gün geçirdiğine eminim, daha da kötü olsun istemem
ama bu şey çalışmıyor.
Kötü bir gün geçirdiğimi nereden çıkardın?
Nereden mi çıkardım?
Çünkü leş gibi kokuyorsun.
Al.
Kaç kişiler?
- Yedi. -İyiymiş, yedi.
Niye hâlâ rehberlik yapıyorsun?
İstersen arkadan sıvış.
Olmaz, peşimden gelirler.
Her zaman olduğu gibi.
Evet.
Yoksa sen tur rehberimiz Ben misin?
- Evet, benim. - Syracuse'dan geldim.
Harika, şimdi isimleri okuyacağım.
Tek duymak istediğim kelime "burada,"
B-U-R-A-D-A, tamam mı?
- John Peluso burada mı? - Mevcut.
50 yıllık muhasebeciyim.
Bana ne.
Bir Carol'ımız varmış...
Burada!
Benim adım Carol, senin de mi?
Ay, olacak iş değil, inanılmaz!
Carol çok yaygın bir isimdir.
Bu bina perili değil mi?
Tarihî yerleri geziyoruz. Hop!
Sizi gezdirip etrafı anlatacağım.
Hayalet hikâyesi yok.
Şey...
Duyduğuma göre bu katedralde hayalet varmış.
Hayalet diye bir şey yok.
Ben hayaletlere inanırım.
Teyzem Barbara kuş meraklısıydı, sinek kuşlarına bayılırdı.
Cenazesinde ne gördük dersin?
Sinek kuşu!
Pekâlâ Carol'lar...
Size bir çift sözüm var.
Dünyanın en perili şehrindeki
tüm perili köşklere girdim.
O binada da bulundum. 72 saat.
Ne buldum dersiniz?
Hiçbir şey. Sıfır.
Hayalet yoktur. Ölünce toprak oluruz. Hepimiz hiçiz!
Pardon...
Özür dilerim.
Hadi gelin.
FOURNETTE MEZARLIĞI NO. 2
GİRMEK YASAK
Evine hoş geldin.
Şuna bak.
Nakliyeciler arıyor.
Evet, vardık. Gelmenize ne kadar var?
Nasıl dört saat geride kaldınız? Aynı anda çıktık.
Öğle yemeğini anlarım ama bu, akşam yemeği artı sinema olmuş.
Geldiğinizde görüşürüz.
Şu nakliyeciler yok mu.
Travis?
Buradayım anne.
Evi geziyordum.
Vakit geldi. Birileri geldi.
Herkes yerlerine.
Bizi görebiliyor.
Elden geçirdik mi burası harika olur.
Vay canına.
Odanı seçmek ister misin?
Yukarı kattadır.
- Bayıldın, değil mi? - Yo.
Bugün olmaz.
Evine hoş geldin!
Hayır, olamaz!
Balım, ne oldu?
Burası perili!
Dur bakayım, sakin ol.
Kabul ediyorum, umduğum kadar sıcak bir yer çıkmadı.
Ama güneş ışığı girince iyi olacak.
Vanilya kokulu bir mum yakayım da havamız değişsin.
Değişir mi dersin?
Tatlım, buraya bir şans vermeni istiyorum.
Bu ev artık yeni yuvamız.
Vazgeçtim. Yürü, gidiyoruz.
İstemez.
Çabuk arabaya atla!
- Kemeri tak. Önce güvenlik. - Gelmiyor!
- Yavaş çek, gelir. - Tamam.
- Annen yanında. - Peki.
Korkma, antika severim ama ölümüne değil!
Döneceksiniz.
PERİLİ KÖŞK
Tamam. Ben bakarım Alyssa.
- Pardon, burada oturanı tanıyor musunuz? - Evet ama pek dost canlısı değildir.
Kimse var mı?
- Demek dâhi evi böyleymiş. - Ne yapıyorsun?
Sakin ol, hırsız değilim.
Benim peşinde olduğum hazineler cennette.
Psikopat mısın? Böyle izinsiz girilir mi?
Biliyorum, normalde şans kapıyı çalar ama bazen sabredemez.
-Şu anda olduğu gibi. - Ne?
Niye... Kucağında niye bir kedi var?
- Senin değil mi? - Hayır.
Senin sandım. İçeri girmek için yalvarıyordu.
Yola devam tüylü dostum, yola devam.
Herhâlde ufaklık bu neşe dolu daireden fışkırmakta olan...
...pozitif enerjiyi sezdi.
Bir cam mı açsak?
Adım Peder Kent bu arada.
Merhaba Kent.
- Oturmamın sakıncası var mı? - Var tabii.
Tamam, peki.
Bak, tek bir sorum var, sonra giderim.
Kahraman olmak ister misin?
İstemem.
- Dumura uğramaya hazır mısın? - Güle güle.
İki kelime.
Spektral fotoğrafçılık.
Tabii. İlgini çekti, değil mi?
Yalan yok, benim çekti.
Sahiden "hayalet parçacığı"nın fotoğrafını çekecek
bir makine mi icat ettin?
O adı ben koymadım. Basının işi.
Zaten profesyonel camiada topa tutuldum.
Mesela Dr. Frankenstein,
o da bilim insanıydı ama ona yabalarla saldırdılar.
Niye? Sırf bir şey yarattığı için.
Yarattığı şey bir canavardı!
Hatta yanlış hatırlamıyorsam birkaç insanı öldürdü.
Kimine göre canavar kimine göre başarılı bir kostüm.
- Vay be, ufkum ikiye katlandı. Yürü. - Dur.
Çok tatlı bir kadın beni aradı.
Harika bir çocuğu var
ama evleri perili sanıyorlar.
Benden şeytan çıkarma ayini istedi
ama bence asıl ihtiyacı olan şey
bir doğaüstü olaylar uzmanı.
- Ben tur rehberiyim. - Sen Ben Matthias'sın.
Uzay Merkezi'nde çalıştın, teleskop yaptın.
Ondan önce CERN'de astrofizikçiydin.
Tur rehberliği mi yapıyorsun?
Bu Michael Jordan'ın beyzbol oynaması gibi bir şey.
Seni ait olduğun klasmana çıkaralım.
Doğru mevkide oyna.
O kadın kesin delidir.
Hayalet diye bir şey yok.
Ne kaybedersin ki?
Bir saat kuzeye direksiyon salla, hayalet kameranla birkaç foto çek,
kafaları rahat etsin.
Hiçbir yere bir saat direksiyon falan...
Bedeli karşılığında.
İki bin dolar.
Adresi alayım.
Para her kapıyı açar.
Benim için de açar. Ama aramızda kalsın.
Yukarıdakinin gözü daima üstümde,
beni sıkı kontrol ediyor.
- Belli ki yeterince sıkı değil. - Dinle.
Benim işim inanç işi
ve sana inancım tam.
Seninle çok farklıyız ama birlikteyken her şey harika oluyor.
Katılıyorum.
Bu, seninle benim yaptığım işin arasında bir köprü gibi.
Dur, bir saniye.
Ne yapıyorsun?
Bu bir lens.
- Lens! - Dikkat et.
Kuantum lensi.
Tasarladığım gibi çalışırsa
hayatımız değişir.
Evet, şuna bir bakalım.
Nasıl ya?
Pili bitmiş. Şaşırdık mı, hayır.
- Ben? - Gabbie?
- Geldin! - Memnun oldum. Geciktim, pardon.
Evin yakınında bir sis belirdi, çok tuhaftı ama...
- Evet, kusura bakma... -Önemli değil.
Dur!
Eve adım atmadan önce seni uyarmalıyım.
İçeride durum çok vahim.
Sana çok ihtiyacım var...
...ama gidebilirsin.
- Yok, hayır. - Gerçekten.
-İstersen git. - Merak etme.
Birkaç hayaletten korkacak değilim.
Şimdi öyle dersin tabii.
Cidden bak,
hayatın tamamen değişebilir.
İçeri adım attığın anda
kesinlikle geri dönüşü yok.
Sanırım bu riski alacağım.
Şu ödeme meselesi...
Harika.
Tamamdır.
Vay be!
- Evet. - Bu kadar para vermene gerek yoktu.
- Bunu almam doğru mu, bilemedim. - Israr ediyorum, al.
Tamam, aldım.
Bana evi biraz daha anlatsana.
Göstersem daha iyi.
- Tabii, olur. - Buyur.
Pekâlâ.
Bunlar kim?
Kesin bilgi yok. Konu komşuya sordum.
Evle ilgili çok uçuk teoriler var.
Bu da oğlum.
Burada uyuyoruz. Nedense burası daha güvenli.
Yalnızca ikiniz misiniz?
Şey, babası...
Merhaba balım!
Selam dostum.
Gelip Bay Matthias'la tanışmak ister misin?
Bu nedir?
Savunma hattı.
Savunma hattında acaba şey var mı...
Action Guy?
Action Guy kim?
Biliyorsun canım.
Hani şu ayakkabılı olan.
Sen hatırladın mı?
- Silahı mı ayakkabı? - Evet.
Silah olarak kullanıyor.
Çok meşhur bir lafı vardı, şey diyordu...
"Bir daha söyle! Hele bir daha söyle!"
Hatırlamıyor musun?
Ninen terliğiyle yapardı ya!
Belki bu oyuncak sadece bizim bitpazarında vardı.
Ya sen?
New York'ta doktordum,
annem aslen buralı.
Yeni bir başlangıç yapmak istemiştik.
Hep buraya dönüp bir pansiyon açma hayalim vardı.
O nasıl bir irkilmeydi öyle, ne oldu?
- Pansiyonları sevmez misin? - Hastası değilim.
Bir sürü yabancının bir araya gelip havadan sudan konuştuğu bir ortam.
"Ne var ne yok?" Boş boş muhabbetler.
Açıkçası bana tam bir kâbus gibi geliyor.
Bildiğim iyi oldu. Sağ ol ya.
Açıkçası pek akrabamız yok.
Burayı Zillow'da buldum.
Oğlumun bu sayede yeni ve ilginç insanlarla tanışabileceğini düşünmüştüm.
Arkadaş edinmekte zorlanıyor.
Ben de.
Ama sonrasında işler çok fena
- oldu. - Feci oldu.
Tabii.
Neyse, Peder Kent özel bir lensin olduğunu söyledi.
Doğru.
Peki, şu odadan başlayalım.
Dur, sakın flaş kullanma!
Peki...
Niye?
Hoşlarına gitmiyor.
Fotoğraf çekmeye yemek odasından başlayalım mı?
Bunları daha yeni...
...yerine koymuştum.
Şu anda burada.
Şaka mı yapıyorsunuz?
Sizce komik mi bu?
Eşek şakası mıdır nedir?
Bakalım içinde hayalet var mı.
- Sakın... - Dokunma!
Dokunma.
Bir şey yok.
- Fotosunu çeksen. - Foto mu?
Tabii.
Bunun için geldim ya.
Şu anda yapmıyor
ama normalde kafasını çevirip seni takip eder.
- Hakikaten çok korkunç. - Hem de nasıl.
Ben de çok gerildim.
Burası da bodrum katı.
Bu tarafa geçtiğim zaman
bazen iki böğrümde birden büyük bir acı hissediyorum.
Geçiyorum...
Tamam.
Oldu.
Pekâlâ.
İstersen aşağıya dönüp bizi çadırında bekle.
- Ha tatlım? - Hayır.
Yapmak istiyorum.
Tamam, annen yanında.
Yapabilirsin.
Cesur oğlum benim.
Tamam! Korkma. Yanındayım!
İyisin, bir şeyin yok.
Ah yavrum benim.
O kadar kolaysa sen geç de göreyim.
- Tek yapman gereken... - Bir şeyin yok tatlım.
...adım adım ilerlemek.
Aslında gece yarısından sonra oluyor.
Tabii.
Bu adam ciddi mi?
Belli ki değil.
Tamam mı? Aslan oğlum benim.
Son olarak birkaç hesaplama yapalım.
Haberler iyi.
Hayalet yok.
Korkutucu olduğunun farkındayım.
Böyle kocaman bir ev,
gece çatırtı sesleri, serin esintiler... Çok normal.
Ama gel gör ki insanın hayal gücü
çok kuvvetlidir.
Aslında biraz sakinleşsem bir şeyim kalmaz, değil mi?
Zararı olmaz.
Gerçekten hayalet varsa tam olarak nedir?
Deadliest Catch'te bu akşam...
Fırtına nihayet dindi, artık işe koyulabiliriz.
Bairdi avlanma alanındayız.
Kalan kafesleri de topladık mı, 2018 Bairdi sezonunu kapatırız.
Öyle değil mi?
Katılıyorum.
Denize açıldıktan iki gün sonra...
İnananlar için hayaletler, yaşayanlar kadar gerçektir.
Bunun, sezonun son Bairdi avı olmasını umuyorlar.
Kıpırda bakalım artist.
Birazdan göreceğimiz üzere, hayaletlerin enerji izleri olduğu düşünülen
bu harelerin anlamı...
...ortalama. İşte bu bizi eve götürür.
Ne?
Nasıl ya?
Selam! Sen Ben'sin, değil mi?
Yok, hayır. Hayır. Aman.
Pekâlâ. Bir de flaşsız deneyelim.
Hayal gücü.
Kötü bir rüyaydı.
Kesin kötü bir rüya gördüm.
Ne oluyor?
Ne?
Beni mi takip ediyorsun?
Tamam. Her şey yoluna girecek.
Hayır, olamaz!
Geri dön!
Tam zamanında.
Bir şey beni takip etti!
Gel, bu adama pike çıkaralım.
Hey!
Dur, bekle!
Yapmasana.
Dedim ki,
bir şey beni
eve kadar takip etti!
Burada neler döndüğünü anladığımda
hemen kaçtık.
Oğlumu perili bir evde tutacağımı mı sandın?
- Hayır ama... - Aynen öyle.
Ama nereye gittiysek fayda etmedi.
Bu hayaletler...
Tahminimce sayıca epey fazlalar.
Bunlar...
...tahtakurusu gibi.
Eve adım attığında sana yapışıyorlar.
Şehri terk etmeyi denedik, otel otel dolaştık
ama durum giderek kötüleşti.
Sana yaptıkları gibi bizi dönmeye zorladılar.
O hâlde bir yetişkin gibi açıklayıp
eve dönemeyeceksin deseydin.
Hayır efendim.
Kapıdan kendin girdin. Uyardım.
Buradan ayrılmadan önce bana...
Merhaba. Evet.
Buradan ayrılmadan önce bana açıkça...
O kadar para alıp
çalışmayan bir makineyle zırvalamasaydın
daha kötü hissederdim tabii.
Öyle yaptım, doğru.
Çörek alır mısın?
Geç oldu gerçi.
-Çok lezzetliler. - Evet.
Bir çocuğum var.
Peşinde bir hayalet dolaşmadan
akşamları hiçbir yere gidemiyor.
Kusura bakma ama oğlumu korumak için yapmayacağım şey yok.
Anlıyorum
ama bana ihtiyacınız yok.
Size bir peder lazım.
Onu denedik.
Aynı şey bana da oldu.
Yok artık.
Ben, hoş geldin.
Sürpriz!
Sen de mi işin içindesin? Başından beri biliyor muydun?
Bir de rahip olacaksın!
Ne diyebilirim, Tanrı'nın işine akıl sır ermez.
Hayır, sen canavarın tekisin!
- Paranı aldın ama. - Buna yetmez!
"Kahraman olmak ister misin?" diye sordum.
Ben ne dedim, "Hayır."
Ama gözlerin evet diye bağırıyordu!
Tamam.
Onun uzman olduğunu söylemiştin.
- Uzman mı? Yok... -Öyle.
Tek ihtiyacı Koç Kent'ten biraz motivasyon.
Bu şey çalışıyor mu?
Aslında bir fotoğraf çektim.
Eskiden kördüm ama gözüm açıldı.
İlk başta emin değildim
ama sanırım bu, yukarıdaki tablodaki Gemici.
Şükürler olsun.
Aklıma bir şey geldi.
Ben'in makinesini kullanarak
bu izbe köşkteki her hayaleti belirleyebiliriz.
Düşmanımızı bilir, ona göre savaşırız.
Niye hayaletlerle savaşıyoruz?
Nasıl kapana kısıldık
ve hayatımıza nasıl döneriz, bunu düşünelim.
İstesek de istemesek de savaşacağız.
Sanki bardağın boş tarafına odaklanıyorsun.
Çok normal çünkü evimize dönemeyeceğiz.
Bu moral bozucu işte.
Bir saniye, hayaletimiz dönmemizi istedi.
Evet, benimki de.
Benimki de.
Yüzünün yarısı yoktu, o yüzden zor anladım
ama sürekli "geri döm, geri döm" dedi.
Maksatları musallat olmak değil.
Bir sebepten dönmemizi istediler.
- Gece yarısı oldu. Çabuk! - Tamam.
Ne oldu?
Gece yarısından sonra birlikte bu odada kalıyoruz.
Böylesi daha güvenli.
Peder Kent mavi kanepeyi aldı.
Evet ama
istersen sen yat.
Kalküta'da ayak temizlemekten sırtım çok kötü oldu da.
Kanepe senin olsun.
İstediğin kadar uyu.
Ben bizi neden burada istediklerini bulacağım.
Dur, nereye gidiyorsun?
Gece yarısından sonra odadan çıkmak yasak! Kuralı çiğneme!
Anne!
Hepsi bir acayip...
Merhabalar... Kimse yok mu?
Gabbie?
Travis?
Hayır.
Seni korkuttum mu?
Güzel, korkmalısın.
Evde olduğun için çok sevinecek. Misafirlere bayılır.
Ben, iyi misin?
- Ne? - Ben, iyi misin?
Bize daha çok yardım lazım.
Rüya Takımı'nı kurma vakti.
Lakabımız bu olsun.
Bu kullanıldı sanki.
İlk yapmamız gereken, geçmişte bu evde yaşananları öğrenmek.
Bu yüzden bölgedeki antik Yunan tarzı köşkler
hakkında uzman bir tarihçi buldum.
Ama adam ölmüş.
Ben de B planına geçtim, Rüya Takımı pes etmez.
Öğrendim ki Tulane'de bir profesör,
Louisiana'daki perili köşkler hakkında bir kitap yazmış.
Kitap sadece dokuz adet satmış
ama en azından adam yaşıyor.
Profesör?
Bana bakın, notlarınızı konuşmaya geldiyseniz
- geldiğiniz gibi gidin! - Hayır.
Notunuzu kırarım ha!
Biz öğrenci değiliz ama bir sorumuz var hocam.
Bu mekân hakkında bir şey biliyor musun?
Bilim, gözlem yapmakla başlar.
Tüm hayaletlerin fotoğrafını çekip
neyle karşı karşıya olduğumuzu anlarız.
Harika fikir. Ondan sonra da
onlarla konuşabilecek biri lazım.
Bir medyum.
Bütçemize uygun birini buldum.
Harriet'ın SİHİR EVİ
YALNIZCA POZİTİF ENERJİ
Bar Mitzvah'larda seans yapıyor
ama Yelp puanı bayağı yüksek.
Rahatınıza bakın.
Mitchell kim?
- Bilmem. -İyice düşün.
Cemaatimde çok insan var, belki birinin adı...
Öyle birini tanımıyor.
Ya Giovanni?
- Hayır, öyle birini de... - Gary?
Yakında Gary adında biriyle görüştün mü?
Anlaşıldı, "G" ile başlayan isim buluyoruz.
Gary de mi yok yani?
Aslında bu kadın işinde iyi. Gerçekten bak.
Bizim mahallede Kuzen Gary diye biri vardı.
-Çok teşekkürler... - Yalan söylüyorsun.
Gary diye biriyle görüşmedin.
Gabbie diye biriyle görüştün mü?
Karanlık çökmeden eve dönmesi lazım, bebek bu ya!
Niye hemen eve gidiyorsun?
Çocuklar seni kovalıyordu.
Sadece eşlik ediyorlardı.
Bence beni tanımak için
birazcık zamana ihtiyaçları var.
- Tabii. - Meşgulsün, tutmayayım.
O evin başına gelmedik felaket kalmadı.
Patlamalar.
Bataklıklar.
Hem de Louisiana'da!
Onların yerinde olsam taşınırdım.
Yumulun. Happy Hour 18.00'de bitiyor!
Tamam mı?
Bir tane daha.
Bir tane daha. Aç.
Şaka mı bu?
Gece yarısı hareketlilik tavan yapıyor.
Hayaletleri teşhis etmek zor çünkü hiç durmuyorlar.
Sadece hareket etmiyorlar.
Bu hissi biliyorum. Bir şeyden kaçıyorlar.
Davet için teşekkürler Peder Kent.
Yol masrafımı kim karşılayacak?
İnsanlar...
...eskiden burada...
...yemek yermiş.
İşi biliyor demiştim.
Yok yahu, burası yemek odası.
1788'den sonra bir ara
köşk tamamen inşa edilmiş hâlde keşfedilmiş.
Arazi hiç işlenmemiş.
Bulabildiğim en eski kayıt
bu tapu,
sahibi William Gracey.
Arsayı adı açıklanmayan birinden satın almış.
Sonra karısı Eleanor sarıhummadan ölmüş.
İşte bu noktadan itibaren tuhaflıklar baş gösteriyor.
Harika değil mi?
60 yıldır bu köşke gitmek için can atıyorum.
Bu yüzden sana geldik ya, vizyon sahibisin.
Orayı görmeliyim.
Haftaya kalp ameliyatım var.
Hayır...
- Gelemezsin. - Gelmeliyim.
- Olmaz. - Gelmeliyim!
- Kötü fikir. Çok uzak. - 60 yıldır eve girmeye çalışıyorum!
Peşinizden gelirim, arabam var.
Sakın gelme!
O zaman bunları unutun.
Sen doğru bildiğini yap,
- ben de tuvalete gideyim. - Tamam.
Koş! Çabuk ol! Koş!
- Ne? Arabayı çalıştırıyorum! - Koş!
Dur, yardım et!
Amma güçlüymüş!
Yanıyor! Cayır cayır yanıyor!
Kötü bir ruh varsa tek çıkar yol, kovma ayini yapmak.
Şunu da belirteyim, bizimle savaşacaktır.
Savaşmayı severler.
Misal, 1813'te
bir grup medyum buranın az kuzeyindeki bir eve gitmiş.
Ayin tam 21 gün sürmüş.
Canlarını dişlerine takmışlar ama sonunda o vefat etmiş ev sahibini kovmuşlar.
Fakat medyumlara ne olmuş...
Sen kaç yaşındasın?
Dokuz.
Tamam o zaman. Medyumların iç organları pörtlemiş.
- Of. Yapma. - Dokuz çok küçük!
Ayol, ben o yaşta araba kullanıyordum.
Kabul, bu biraz abartılı bir örnek oldu.
- Kesinlikle! - Ama bunlar amatörmüş.
Ben ise profesyonelim. Tamam mı?
Vasıflıyım, lisanslıyım, medyumun hasıyım, ölen ne varsa bir çırpıda dışarı atarım.
Hiç şüphem yok.
Bu evde çok fazla keder seziyorum.
Dinmemiş keder ruhun takılıp kalmasına sebep olur.
- Serbest bırakmamıza yardım eder misin? - Ederim tabii.
Ama önce bir hafta lazım,
kristallerimi şarj edip araştırmaya başlayayım.
Sonrasında işe koyuluruz.
Peşin ödeme için faturayı gönderirim.
Hoşça kalın.
Çok memnun oldum!
İKİ SAAT SONRA
Bu hayaletlerin insanın peşine takıldığını niye söylemedin?
Anacığın bu yaptığını görse hüsrana uğrar.
Bundan hiç şüphem yok
çünkü seni iyi eğittiğine eminim!
Bir iş olduğu belliydi.
Yoksa bunca abidik gubidik tipin aynı evde ne işi olsun?
Ne durumda?
Çok kızdı.
Yaptığınız şey
son derece yanlış ve katiyen affedilemez.
Beni eve kadar takip eden hayalet at üstündeydi.
Yatak odanızın içinden
bir hayalet atın geçmesi nasıl bir duygu,
bilir misiniz?
Ama büyüklük bende kalsın, size yardım edeceğim.
Zira bana başka seçenek bırakmadınız.
Anlatın madem,
bu evde neler olmuş?
Vay canına, bunlar harika.
Aldığın ev planları...
"Ödünç" aldıkların yani,
- muhteşem. - Tamam.
Ben'in yaşlı başlı bir akademisyene saldırmasından
elbette gurur duymuyorum ama yine de
iyi ki yaptı.
Bu gazete kupürleri neler olduğunu anlatıyor.
Aklını yitiren dul Gracey canına kıymış.
Kederden işte. Evde keder var demedim mi?
Anlaşılan tüm parasını bir falcıya vermiş.
"Medyum." Biz medyumuz.
Pardon, "medyum."
Teşekkürler.
O günden sonra bu eve toplamda 66 kişi taşınmış,
her biri de son derece feci ve kendine has biçimlerde ölmüş.
İki kardeş düelloda birbirini vurmuş.
CONSTANCE HATCHAWAY ÖLÜ BULUNDU
Bu kadın ise beş kocasını doğramış.
Bu işi bitirmenin anahtarı Gracey olmalı.
Medyumun adı neydi?
Madam Leoto'ydu galiba.
Madam Leota mı?
Madam Leota gelmiş geçmiş en büyük medyumdu.
Kraliyet aileleri ve zenginler
peşinden koşardı.
Bir saniye, bu ne?
William Gracey'den Madam Leota'ya bir mektup.
Seans odasına gelmesini istiyor.
Ama seans odası yok ki.
Emin misin?
Bir saniye.
O koridorun sonunda bir oda yok.
Gördünüz mü?
Hiçbir şey yok.
- Sadece... - Durun! Hop.
Bu iş bende.
Tebrikler, kırdın.
- Harika. - Evet.
Bir saniye. Dur.
Ne... Ne oldu? Peki.
Dikkat, basamak var.
Küf kokuyor.
O ne?
Gaz yağı.
Durun, galiba ne olduğunu biliyorum. Bir saniye.
İşte oldu.
Aman Tanrım.
Buraya asırlardır el değmemiş.
Şimdi bir dua iyi gider.
İşimiz rast gitsin niyetine.
Tanrım, bize acı.
Hayaletler bize musallat olmasın.
Dünya kötü insan kaynıyor. Onlara musallat olsunlar.
Üç deyince bir "Âmin" alabilir miyim? Bir, iki, üç, âmin!
Âmin.
Sahiden rahip mi?
William Gracey ile irtibata geçmek istiyorum.
Aradığımız cevapların onda olduğuna inanıyorum.
Bu arada,
bu vanilya kokulu mumdan başka mum yok muydu?
Maalesef yok. Amazon aboneliğimi iptal etmeyi unutuyorum.
Lütfen herkes el ele tutuşsun.
Şimdi zihnimi sessizleştirip
diğer dünyayla irtibata geçeceğim.
Lütfen beni bölmeyin.
Yoksa baştan başlamam gerekir.
Elbette.
- Uyudu. Bakın. Uyuyor. - Hayır.
Transa girdi.
Bu...
- Yoksa gerçekten uyudu mu? - Uyudu.
- Uyuyor mu? - Gözümün önünde uyuyor.
İzin verir misiniz?
- Tamam. - Tepemi attırdınız ha!
Özür dileriz.
Lütfen yine huzurlu ol.
Tamam...
Belki narkoleptiktir.
Anlamıyorum...
Kim var orada?
Ey ruhlar,
iyi niyetle geldim.
William Gracey'nin ruhunu çağırıyorum.
Geldiysen
bir işaret ver!
Bizimle.
Neden buradasın?
Bırakamadığın şey nedir?
İletmek istediğin bir mesaj veya göndermek istediğin
bir selam varsa
bu kâğıt kalemi kullanarak
bizimle konuşabilirsin.
Konuş
Ben, fotoğraf makinesi!
Hadi, çabuk! Çabuk çek!
Vay canına! Bu Gracey!
Gitti.
Ne yazıyor?
"Leota ile konuş."
Gerçekten ölülerle konuşabiliyorsun.
Tabii ki.
Benim için biriyle irtibata geçer misin?
Kiminle?
Eşimle.
Kederli ruh sensin.
Adı Alyssa.
Evet.
Üzgünüm.
Yapamam.
Burada değil galiba.
Leota burada mı peki?
Seans
Bu seferki farklı.
Nasıl farklı?
Bu deli.
Harriet, Leota'yı çağır!
Madam Leota'yı çağırıyorum!
Hayır!
Durdurun şunu! Tanrım!
-İmdat! - Harriet!
Tamam, tamam, dur!
Hayır. Dur, dursana!
Çıkmak istiyordum ama böyle değil!
- Harriet! - Harriet. Hadi!
Harriet!
Harriet, hadi.
Fena kızdırdık!
Bugün spaya girmeyi beklemiyordum.
- O kim? - O kim?
Bruce mu?
- Hey! Dur! - Dur! Gelme!
- Bu kim? - Bruce!
İçeri girme Bruce! Sakın girme!
Belgeleri çalıp beni ortada bırakırsın ha!
Görürsün şimdi!
Bu evi görmeye geldim, hiçbir güç beni durduramaz!
Bruce!
-İmdat! - Bruce!
Nineciğim! Nineciğim!
Ölmek için çok yaşlıyım! Hayır...
AMBULANS
Bu yaştaki birinin niye caddede
- koltuğa bindiğini anlamadım. - Koltuk...
-Çok sever. - Koltuğa binmeye bayılır.
- Evet, hobisidir. - Aynen.
Koltuğu sevmedim!
Tam anlamadım ama neyse.
-İyice istirahat etsin. -İstirahat.
- Tamam mı? - Tabii.
Heyecan yasak, yoksa bir dahaki sefere iş ciddiye biner.
Yalnız yaşıyormuş, o yüzden gece müşahede altına alalım.
Tabii, biraz sıvı alsa iyi olur.
- Hayır, bak. - Hayır mı?
- Hayır! - Hayır.
Tanrım!
- Biz gidelim. Acilen. - Evet.
- Beni bırakmayın. - Bırakmayacağız.
Sakin ol.
Biz artık eve dönelim.
Önce bizi buraya hapsetti, şimdi de dışarı atıyor.
Yetti ama! Bir karar versin.
Bunu yapan Gracey değil.
Ne tür bir kötülükse Leota'yla konuşmamızı istemiyor.
Artık bizi tehdit olarak görüyor.
Leota'yı bulup onu dinlesek ya.
Burada olduğunu haber vermemizi istediğin biri var mı?
Bir kadın var.
Çöpümü çıkarır.
- O... - Bence o sensiz idare eder.
- Evet. - Evet.
Oyun istemiyorum.
- Nabzına bakacağım. - Canım, sınırlar.
Hadi yürü. İkile.
Sınırlar.
Eşini kaybettiğine üzüldüm.
Burada olmaması iyi.
Ölülerle yaşayanların yeri ayrıdır.
Bak...
Burası bizim dünyamız
ve burası da Öteki Taraf.
Bu iki diyarın örtüştüğü yerler
yaşayanlarla ölülerin karşılaştığı yerler olur,
tıpkı bu ev gibi.
Ama bir ruh Öteki Taraf'a geçtiğinde
huzurluysa orada kalır.
Burada olmaması bu yüzden iyi.
Demek ki huzurlu.
Eminim senin de huzurlu olmanı ister.
Kulağa aptalca gelebilir
ama ruhların Öteki Taraf'tan işaretler gönderebildiklerine inanırım.
Babam vefat etti. Model trenlere bayılırdı.
Tüm parçalarını söker, sonra da birleştirirdi. Her gün yapardı.
Ama moralimin bozuk olduğu günlerde,
kafam çok bozukken,
uzaklardan bir yerlerden gelen
bir tren sesi duyarım.
Bu babamın bana "merhaba" demesi.
Böyle anlara
"hayalet ışıltısı" denir.
Ben.
Samimi davrandığım için kusura bakma.
Seni tanıyor sayılırım.
Nereden dersen ortak bir dostumuz var.
Alyssa?
Alyssa!
Alyssa?
Yerinde olsam girmezdim...
...yoksa Öteki Taraf biletin kesilir!
Bizi de yanında götürsene.
Ne de olsa o yolun yolcususun!
Alyssa!
Alyssa.
- Ben! - Ne var, ne oldu?
Bruce ortadan kayboldu ve bir şeyler oluyor.
Tamam, peşinden gideceğim.
Şunları versene.
- Gece yarısını geçti! - Hayır!
- Arkandayım. - Harriet!
Ben de bize sabah duası okuyayım.
Gecenin bir yarısı!
Roma'da değil ama.
Bir şey görüyor musun?
Hayır ama hissediyorum.
Bruce, burada ne arıyorsun?
Leota'yı bulmalıyız.
Tavan arasına baksak?
Ay, bilemedim ki. Tavan arası dediğin korkunç olur.
Soğuk mu? Ben üşümeye başladım.
Pantolonun yok da ondan.
Rica ediyorum, lütfen ama.
Amanın.
Tamam.
-Çık hadi! - Bruce, dur!
- Bruce, yanımda kal da beni koru! - Bıraksana! Ne?
- Koru beni! - Kalp hastasısın.
Tamam ya, tamam.
Koru beni.
Pekâlâ.
Yukarıda dikkatli ol.
Kimse var mı?
Madam Leota?
Yardımın lazım.
Hop! N'oluyor?
Bunu sen mi yaptın?
Hayır, ben yapmadım!
Leota? Sen misin?
Yaklaş.
Amanın!
Çıkarın beni buradan!
Eyvah!
Beni dinle.
Eminim o adamlar başlarına gelenleri hak etmiştir
ama tatlım, bir tanem...
Beni duyduğunu biliyorum aşkım.
Sana Hayalet Aşkım diyebilir miyim?
Ben bildiğin erkeklerden değilim.
Seni ve tüm kadınları destekliyorum.
- Küf kokuyor. - Epey kekremsi.
- Of. - Berbat kokuyor.
Çok pis.
Pekâlâ. Bakalım ne yazıyor...
İşte. "Madam Leota'nın malıdır.
"Bu kitap size ait değilse
"sakın bir sayfa dahi
"çevirmeyin."
- Gözlerime inanamıyorum! - Hey, Harriet!
Bu kitap Madam Leota'nın kişisel büyü kitabı!
Ulu Tanrım!
Biri açacaktı elbet.
Hayaller gerçek oluyormuş! Tanrım!
Vay canına, bu ne ki?
Bu kumaş güzelmiş.
Kristal küre.
Ederi nedir acep?
Hey!
Hanımefendi, seni görüyoruz. Merhaba.
Madam Leota?
Vakti gelmişti.
Elindeki kitap çok güçlüdür.
Umarım kullanmayı biliyorsundur.
Bunun içine nasıl girdin?
Neler olduğunu gösterebilirim ama size...
...üç dolara patlar.
- Ne? - Vay be.
- Resmen soygun bu! - Tamam, öderiz. Dinliyoruz.
Karalar bağlamış William Gracey
benden ölen eşiyle irtibata geçmemi istedi.
Eleanor Gracey!
Masaya hafifçe vur, cevap verme vakti.
-Öteki Taraf'a köprü kur! - Ama Eleanor, William için dönmeyince
defalarca onu çağırmaya devam ettik.
Bir yıl boyunca her gece yarısı seans yaptık.
Bir yıl mı? Pervasızlığın daniskası.
Kim dedi onu?
Sayısız seans sonucu, hayaletler diyarının kapıları ardına kadar açıldı.
Yüzlerce ruh elini kolunu sallayarak girip çıktı
ama hiçbiri Eleanor değildi.
Gracey'ye durması için yalvardım, kapıdan geçebilecek musibetten korktum.
Ama o devam etmemiz için ısrar etti.
Tez vakitte Gracey'ye, Eleanor'dan mesaj gelmeye başladı,
onu diğer dünyaya çağırıyordu.
Ama ben mesajların Eleanor'dan gelmediğini anladım.
Gracey'nin kederinden beslenen
çok büyük bir kötülüğü çağırmıştık.
Bu, sıradan bir hayalet değildi.
Eskiden mutlu olan bu ruhları...
Bu gece sonunda diğer tarafta kavuşacağız. - Eleanor
...bu eve hapsedecek gücü vardı.
Benimsin!
Yüzünü tam göremeden
karanlık ruhu beni kendi kristal küreme hapsetti.
Kim bilir ne kadardır hapisim.
Aylar geçmiş olsa gerek.
Bu ruh, tam 933 ruh hapsetti.
Ama bu evden kaçmasını sağlayacak ayini
ancak 1000 ruhla tamamlayabilir.
Dolunaya dikkat edin, bu onun en güçlü olduğu zamandır.
Hayatta kalamazsınız.
Senin için keder dolu.
Onun manipülasyonlarına karşı en savunmasız kişi sensin.
Biz varken o iş o kadar kolay değil.
Ne yapacaksın ki?
- Tabii. - Bunlar zaten ölü!
- Evet. - Daha da ölecekler.
Süper.
Bize kovma ayini lazım.
- Evet. - Kovma ayini!
Evet, ama kovma ayini için
o ruhun eski bir eşyası lazımdır.
Onu bulursanız...
Yeter!
Hepimiz iyiyiz. Şu eşyayı bulalım...
Felaket tellallığı yapmak istemem
ama o kadın küreye hapsolduğundan beri
bu evde tam 66 kişi öldü!
Bu yüzden elinde 933 değil,
tam 999 ruh var.
Cenaze hazırlıklarına başlamak istemiyorsanız
buradan tüymeliyiz.
Kışt, kışt!
Gerçek olmadığını bir ben mi bilmiyordum?
Elimizi çabuk tutmalıyız, tüm bu seanslar evi iyice delirtti.
O, dert edeceğimiz son şey. Evdeki ölümlerin hepsi
dolunayda gerçekleşmiş.
Yani dört günden az süremiz var.
Madam Leota eski bir eşya bulmaktan bahsetmedi mi?
Zatın kim olduğu meçhulken
eşyasını nasıl bulacaksın?
Aslında yapabildiğim çok özel bir şey var,
oldukça sıra dışı.
Ruhum bedenimden çıkarak hayaletler diyarına gidecek,
böylece kim olduğunu görebileceğim.
Bir nevi ters seans.
Ters seans mı?
Varım!
Bruce, bu çok tehlikeli. Herkes ters seans yapamaz.
Astral seyahat.
"Astral seyahat" de işte.
Kendi icadınmış gibi anlatmana gerek yok.
-Çok saçma. - Astral seyahat mi?
Hiç duydun mu? İncil'inde yazıyor mu?
- Asıl saçma şey ne, anlatayım. - Harriet, tamam, sakin.
Yapma, hepimiz aynı takımdayız.
Ama hiç öyle davranmıyoruz, bu da rakibin ekmeğine yağ sürüyor.
Ben bu ters seans fikrini beğendim.
Bu tarafa geçmeyi biliyorlar, bir de biz geçelim.
Bizi korkutursunuz ha, biz de sizi korkuturuz!
- Evet! - Bö!
Evet! Bu kötü ruhu bu gece bulacağız!
Kabukları kenara ayırın. Böyle de yenir.
Yağda çıtır yumurta yapmışsın.
Eskiden ninem de yapardı.
O ara gözlük takmaya başladı. Numarası...
Oğlun nasıl?
Varoluşsal korkuları kaldıracak yaşta
değil bence.
Buraya taşınırsak
babasıyla yaşadıklarımızı atlatırız diye umuyordum.
Gönlünce koşar eğlenir, çocukluğunu yaşar diyordum
ama bu ev buna izin vermiyor.
- Korkunç. - Yumurta yok.
Yumurta kapıya dayandı diyorsun.
"Yumurta kapıya..."
Tanrım.
Şimdi düşüp bacağını kıracak.
- Travis! Travis! - Dur.
İstersen onunla konuşayım.
Tamam ama...
- Bir şeyler yumurtlama. - Yumurtlamak yok.
Çok uzattık. Birazdan dönerim.
Sağ ol.
Bastır takım!
İniş yapıyor.
Uçan adamdan öyle ses çıkmaz ki.
Haklısın. Doğru.
Ne oldu?
Okuldaki arkadaşlarım bu akşam parti veriyor.
Tabii ki gidemem.
Zaten davet de edilmedim.
-Çıtır çıtır. -Çıtır.
- Epey çıtır. - Evet, kahvaltılık gevrek gibi.
Niye beni sevmiyorlar, bilmiyorum. Yani...
Her gün okula şık kıyafetlerle gidiyorum.
Derste hep parmağımı kaldırıyorum.
Bahçede herkesin kurallara uymasını sağlıyorum.
Sanırım sorunun cevabını verdin.
Bugün babamla konuştum.
Ne güzel.
Onu ziyaret etmemi istiyor.
Ama annem üzülür diye düşünüyorum.
Ona söyleme.
Çok üzülür.
İş sır saklamaya gelince benden iyisi yoktur.
Bir şey diyeyim mi?
Of, çok iyiydi, yalan yok.
Nedense cebimde beni tekmeledi.
Acıttın be Action Guy.
Al.
Al, senin olsun.
Ama dikkatli oyna, ucuz oyuncaktır.
Şey soracaktım, acaba benimle oynamak...
"Bir daha söyle!"
Tamam, tamam, sen kazandın.
- Ruh Emici'yi bana ver! Geri gel! -"Bir daha söyle!"
Karanlık ruh, her kimsen şunu bil,
Harriet seni bulmaya geliyor.
İşte bu.
Sihirli olduğu her hâlinden belli.
Nedir? Ejder Kanı mı yoksa Yerba Santa mı?
Ada çayı, marketten aldım.
Bu karanlık ruhu bulmak için bedenimi terk ettiğimde
kimse yerime geçmesin.
Gerçi o noktaya gelmez.
Binlerce kez yaptığım şey.
Öyle deyince kulağa hiç yapmamışsın gibi geliyor.
Tabii ki yaptım.
En az 10.000 kez yapmışımdır.
O derece abartmaya ne lüzum var? Şimdi zerre inanmam.
- Nasıl inanayım? -İnan cicim, inan.
On dakikaya dönmezsem
bu zili çalın.
Kaybolursam dönüş yolunu bulmama yardım eder.
Diğer dünyaya gidebilmek için son derece saf olmalıyım.
Bu, köpeğimin fotoğrafı,
kendisi trajik bir şekilde çiftliğe gitti.
Aslında araba çarptı.
Su balonu gibi patlayıverdi.
- Ama yani! - Ne olmuş?
Ne?
Başlıyoruz.
"Ey ruhlar, meraklı bir çocuk gibi geliyorum.
"Boyutunuzun kapısını açın, içeri giriyorum.
"Koruyun beni, bedenimi terk ediyorum.
"Şu andan itibaren hayaletler diyarına adım atıyorum."
Hüzünlü şeyler düşün. Hüzünlü şeyler düşün.
Eleanor?
Gracey! Bize yardım et!
Burada olmamalısın.
Dur!
Gracey, bekle! Konuşmalıyız.
Bir, iki,
üç, dört, beş, altı, yedi.
Tatlım, blues severim, bilirsin
ama biraz daha neşeli bir şeyler
çalar mısın?
O başka müzik istemiyor.
İçmeye devam et. Neşen yerine gelir.
Sakın seni burada görmesin.
Eleanor?
Gracey?
Gracey, bana yardım etmelisin.
Ben...
Tüm bunlar benim hatam.
Şu karanlık ruh kim?
Yaşarkenki adı bilinmiyor
ama bizden biri değil.
Bu diyardaki gücü dizginlenemiyor,
çoğumuz onun kölesi gibiyiz.
Yalvarırım, son ruhu almasına izin verme.
Yoksa ebediyen buradan çıkamayız.
Dur.
Şu anda geliyor.
- Hemen git! - Gracey!
Olamaz, geldi!
Beni izle.
- Bu taraftan! - O burada.
Elimi tut!
Çabuk! Acele et!
Çabuk, şuraya.
Saklan. Saklan!
Hayır, yapma.
Sakın! Of ya.
Ben.
Beni mi arıyordun?
Hayır, hayır.
Dur.
Ne?
Korkacak bir şey yok.
Bu ev hüzünlü ruhlarla dolup taşıyor,
bunun farkındayım.
Hayattayken ellerinden kaçırdıklarının peşindeler.
Bir amaç arıyorlar
ama bir şey yapamayacak kadar ödlekler.
Oysa sen ümit vadediyorsun.
Hayatın bir anlamı olmadığını biliyorsun.
Sonunda hepimiz toprağı boylayacağız.
Bö!
Bana yardım edersen istediğini sana veririm.
Hayır! Hayır!
Ruhlar diyarı bugün beni kabul etmiyor.
Kaçmak faydasız!
Sadece acizler acı çeker, çıkış yolunu biliyorum.
Daha anlaşma yapacağız.
Hayal kırıklığına uğradım tabii ama...
Ama ödünüz asıl birazdan patlayacak.
Bu Ben değil.
Bana yardım edersen
istediğini sana veririm.
Ben!
Döndüm, tamam.
İyiyim.
Onu gördüm.
Bu, sıradan bir hayalet değildi.
Gracey çok korkuyordu.
Hepsi korkuyordu.
Hayaletlere musallat olan hayalet nedir?
Bu haksızlık.
Bunun bir kuralı yok mu?
İnsana benziyor muydu?
Sayılır.
Elinde bastonuyla topallıyordu
ve kendi kafasını bir şapka kutusunda taşıyordu.
"Sayılır" dediğin bu mu?
Bu Şapka Kutulu Hayalet'i teşhis etmemizi sağlayacak başka detay var mı?
İstediğini sana veririm.
Kutudaki yüz...
Pis pis sırıtıyordu.
O sırıtış resmen hafızama kazındı.
Nasıl bir yerdi?
Hayaletler diyarı olmasına rağmen
hayat doluydu.
Ters seans yapmak zor bile değildi.
Aynen, ben de birkaç dakika falan uçuyor gibiydim.
- Ruhum bedenimden ayrıldı. Elektrik... - Hafif bir titreme geldi.
Senin bunu yapabildiğini biliyorum Harriet
ama kanallarım son derece açıktı.
Yo, önemli değil.
- Kapasitem zayıf. - Hiç de bile.
Doğruya doğru.
Ailem de yetenekli olduğumu düşünmezdi.
Ailenden hayatta kimse var mı?
Üç kız kardeşim var. Ömür boyu hayatı bana zindan ettiler.
Ablam çok fenadır.
Ortancamız desen berbat bir insan.
Ama o en küçüğümüz yok mu...
Şeytanın ta kendisidir.
Neyse...
Tahammül etmesi kolay biri değilim, biliyorum.
Mesele o değil Harriet.
O beni istiyor.
Sanırım istediği son ruh benimki.
Hayır. Ben, bana bak.
Yalnız değilsin.
Eşimi bir trafik kazasında kaybettim.
Nasıl biriydi?
Tek kelimeyle muhteşemdi.
Kendi hâlinde bir insandı.
Dans etmeyi severdi.
Hiç beceremediği hâlde çok severdi.
Ayrıca dünyanın en yavaş koşucusuydu.
Ağzında kaşarlı biftek sandviçle
"Koşuya çıkalım." derdi.
"Karbonhidrat yüklemesi tamam." falan derdi.
Herkesi kucaklayan bir insandı.
Bense...
Tam tersiydim. İnsanların yanında gerilirdim.
Sosyal becerilerin sıfır da ondan.
Doğru ama.
Ayrıca...
Onsuz asla o başarılara imza atamazdım.
Derken günün birinde...
Patates kroket almaya gitti.
Patates krokete bayılırdı.
Onunla gelmemi istedi.
Ama ben gitmek istemedim, canım sıkkındı.
Çok işim vardı, her şey beni bekliyordu.
Ben de...
Onu tersledim.
"Şu anda gelemem, çok meşgulüm." dedim.
O da gitti.
Anlaşılan yolda Baskin Robbins'den
dondurma almak için durmuş.
Kaza geçirmiş
ve 20 dakika sonra
hayatını kaybetti.
Bu yüzden tüm vaktimi ve enerjimi
o kamerayı bitirmeye adadım.
Onu son bir kez daha görmek istedim.
Yalnız öldü.
Onu sevdiğimi bilmeden öldü gibi hissediyorum.
Hayır, bunu bildiğinden eminim.
Kesinlikle biliyordu.
Tanrım.
- Eşinin kolesterolü ne âlemdeydi? - Bruce!
Bir düşünsenize!
Kaşarlı biftek sandviç, patates kroket.
Yoldan dondurma almış.
- Tuz ve yağ. - Of.
- Yani. - Bruce.
Tahtalıköy yolcusuymuş!
-İnanmıyorum! - Yaşa be Bruce.
Buna ihtiyacım vardı.
Bu evden canlı çıkar mıyız, bilmiyorum.
En azından Ben gidici, o kesin. Ama şunu bilin,
bu sorunu sizden başkasıyla çözmek istemezdim.
Bir saniye evlat.
Hayaletin yüzü
zihnime kazındı, dedin.
Evet.
Aklıma bir fikir geldi.
NEW ORLEANS EMNİYETİ
Arkadaşım soyuldu.
Çok sarsıldı gerçi
ama olay hâlâ hafızasında tazeyken
bir robot resim çizdirsek dedik.
Uzun boyluydu.
Hafif bir kamburu vardı.
Sıskaydı.
Saçları bir silindir şapkanın altından fışkırıyordu.
- Silindir şapka mı? - Evet.
- Bildiğimiz silindir şapka? - Evet.
Melon şapka veya kovboy şapkası değil.
- Operacı gibi. - Sihirbaz.
- Sihirbaz! -İçinden tavşan çıkarılanlardan.
Gözleri nasıldı?
Ayrık, yakın, orta karar?
Bence normaldi. Orta karar diyelim.
Orta karar gözler.
Ama gözler yuvalarında çöküktü.
Epey çökük!
-Çökük gözlü. - Rakun gibi.
- Boncuk boncuk! - Böyle göçük gibi.
Aynen bu modda. Göz kapağı da yoktu.
Gözler kafatasına gömülü ve kapak yok.
- Ya burun? - O da yoktu.
- Yoktu... - Burnu yok!
Niye burnu olsun ki?
- Gülümsüyordu. - Soyguncu gülümsüyor muydu?
Ama dudakları yoktu.
- Böyle pis pis sırıtıyordu... - Tabii.
Pişmiş kelle gibi... Bu.
- Bu tarz. - Aynen, evet.
Dudak da yok, tabii. Niye olsun ki?
Soyguncu bu muydu?
- Vay canına! - Vay be!
Bunu şimdi mi çizdin? İnanılmaz!
Aklıma ne geldi!
Bunun derili hâlini görsek ya.
Karakolda boş attık dolu tuttu!
Alistair Crump.
Çok kötü bir adam. Çok fena.
İnsafsız emlak kralı Addison Crump'ın oğlu.
Alistair annesinin cenazesinde çok ağladı diye
küçücük çocuğu evden kovan gaddar bir baba.
Amacı Alistair'i sert bir erkek yapmakmış.
Babasının sosyetik dostları çocuğa sırt çevirmiş.
Ne bir dostu ne de başka akrabası olan Alistair sırra kadem basmış.
Yıllar sonra, babasının esrarengiz ölümünün ardından
zengin bir iş adamı olarak ortaya çıkmış.
Ona ihanet eden insanlar için düzenlediği
şaşaalı partileri nam salmış.
İlginçtir, o misafirlerin çoğu partilerden sonra görülmemiş!
Alistair'in zenginlik ve gücünün ardında
kanlı kurban ayinleri gerektiren kara büyü olduğu dedikoduları çıkmış.
Cesetler asla bulunamamış
ama yıllarca ondan çok çeken çalışanları sonunda ayaklanıp
Crump'ın kellesini uçurmuş!
CRUMP ÖLDÜRÜLDÜ!
Balta vurulmadan hemen önce
Alistair mezarından da olsa öç almaya yemin etmiş.
Hayattayken katil olan Crump,
şimdi de ölüyken katletmeye devam ediyor.
Şansımıza, eski evi tarihî eser olarak sınıflandırılmış.
Kuzeyde, birkaç saat uzakta.
Pansiyona çevirmişler.
O zaman oraya gidip Crump'a ait bir şeyi alırsak ölmeyiz.
Adresini bulduk.
Toplanayım.
Ne yapılacağını biliyorum.
Dönünce...
Bir daha söyle!
-İşi bitti. - Evet!
Onu kapana kıstırmak üzereyiz.
Hadi! Yazıcının nesi var?
Hadi, çabuk.
-Çalışıyor. - Açık.
Bunu gören var mı?
Ben görüyorum.
Hemen gidiyor musunuz?
Ben, adresi al!
-Çıkabilirsen Crump Malikânesi'ne git! - Hayır!
Sürprizleri severim.
Sizin için harika bir sürpriz hazırladım.
Travis...
Bataklık!
Travis!
Eyvah. Dinamit!
Kapana kısıldık, bir çıkış ara!
Kaçmalıyız, hem de hemen.
Çabuk heykelciklere git.
Travis, heykelciğe tutun!
Buradan böyle çıkacağız.
Güzel, sıkı tutun.
Tamam!
Amanın!
Aşağıya bakma.
Ben!
Bugün olmaz Şeytan.
Bas git, seni kışkışlıyorum!
Bugün olmaz dedim!
Bruce!
Dişleri çok keskin görünüyor.
Tablodaki teyze, şimdi ne yapacağız?
Ne yapacaksan çabuk yap.
Acele et!
Tavana bir daha bak istersen.
Yoksa sonunuz eşiminki gibi olur.
Bizi buradan çıkar!
Bir saniye Travis!
Yaklaşıyor ama!
Şunu gördün mü?
Yukarı tırman ve çık!
Tamam, oluyor.
Çabuk!
Elimden kayıyor.
Hadi Ben.
Tamam. Deniyorum.
Oh be! Nihayet.
Bak, bu Kent!
Kent! Selam!
Beş dakikalığına arabama gittim, şimdi eve giremiyorum.
Ne oldu?
Crump bizi burada tutmak istiyor.
Bruce!
Bruce, kalk!
Yavaş. Tamam, sakin.
Sorun yok.
Bakalım. Olamaz.
Sakin ol.
- Hayır. Crump. - Başını yasla.
Ben sürerim. Merak etme. Vakit yok.
Açıklardım ama vakit yok!
Çabuk ol.
Atla, hadi.
- Dikkat! - Tamam.
Ölmek için çok gencim! Durma, sür!
Göründüğünden zor!
Gazla! Tamam.
- Tanrım! - Tamam.
Ölmek istemiyorum!
- Sürmeye devam et! - Tamam.
İyice kökle!
- Olabildiğince hızlı gidiyorum. - Ağaçlar saldırıyor!
- Tanrım! - Göründüğünden zor.
İşte böyle.
- Tanrım! - Tamam.
-Önüne baksana. - Tamam!
- Vay canına. - Neler oluyor?
Onu bulduk. Hiç mutlu değil.
Ya şu arkadaşlar?
Belki tablolardakiler gibi bize yardım ederler.
Bruce, dayan.
CRUMP MALİKÂNESİ
Hem harika bir pansiyon hem de sahipleri Pat ve Vic
yemekli tiyatro yapıyormuş.
Tanrı aşkına.
Pekâlâ, Bay Hayalet?
Selam.
Biz köşkünü geri alırken lütfen arabada bekle ki
sonsuza dek bize musallat olma, e mi?
Teşekkürler.
Sağ ol.
Beş dakikaya bir tur başlıyor.
Tam zamanında geldik.
Tek bir eşyasını alıp gidiyoruz. Şipşak girip çıkıyoruz.
Turumuz yaklaşık üç saat sürecek.
İhtiyaç molasına gitmek yasaktır.
Sör Alistair Crump, Vadi'deki en büyük evin sahibi olmak istiyormuş.
Fark etmişsinizdir, antrede sandalye yok
çünkü kendisi içeri girdiğinde oturan kimse görmek istemezmiş.
Şuradaki baston...
Acaba Alistair Crump'a mı ait?
Hayır, o baston benim.
Son derece kişisel sebeplerden kullanıyorum.
Bu odada Crump'a ait bir şey var mı?
Şey, yok.
Niye buraya geldiysek...
Dikkat ederseniz masanın başındaki bu sandalye
diğerlerinden daha yüksek.
Diğerlerinin bacaklarını kısaltıp
kendi sandalyesine yastık eklemiş,
böylece herkese tepeden bakarmış.
O kadar adi ki insanda hayranlık uyandırıyor.
Peki bu yastıklar orijinal mi?
Hayır.
Bu gördüğünüz portre Bay Crump'ın üçüncü eşi Margaret'a ait.
Margaret bu portre yapıldığında hâlen Bay Crump'ın metresiymiş.
Crump portreyi ikinci eşi görsün diye duvara asınca
eşinin ilişkiden haberi olmuş.
Bu da bir yöntem.
Evet...
"Okuması olan erkeğe güvenmem,
"keza okuması olan kadına da, nokta, nokta, nokta, güvenmem."
Başka sözünü bulamamışlar mı?
Şu tarak Crump'a mı aitti?
Hayır, replika o.
O zaman niye cam vitrinde?
Tur rehberimiz sen olmak ister misin?
Yok.
Hayır.
Pardon.
Bu turu iptal etmek zorundayız.
Zira burada bir
cinayet işlendi!
Alistair Crump'ın kellesi uçuruldu.
Uşak mı yaptı?
Hayır.
Taşralı kız mı?
O benimleydi.
Adım Vic, ikinci tur rehberiniz.
Sahne ve televizyon duayeni.
Bunun gibi bir sürü hikâye var, peşimden salona buyurun.
Pat ve Vic bir numara!
"Cinayet."
- Eminim kelle bizim odadadır. - Geçen sefer değildi.
Bir saniye, ne dedin?
Crump'ın cesedini bulmuşlar ama başı kayıpmış.
Şüpheli, evden eli boş çıktığı için
insanlar başın
hâlâ evde olduğunu düşünüyor.
Sağ ol dostum.
- Anlaşılan... - Başı bulmalıyız.
- Evet. - 150 yıl bulunamamış, biz nasıl bulalım?
Başka bir yol daha var.
Yalnız değiliz.
Tamam. Peki.
İşimiz zor.
Kayalık bölgede saklanan...
Alo!
Fark ettim de adını bilmiyorum.
Ben, daha samimi ol.
Kaptan?
Peki o zaman.
Neye ihtiyacın var?
Sen bize yardım et, biz de sana yardım ederiz.
Tamam, güzel.
Aklına yattı, yardım edecek.
Tamam.
Peki.
Mesajını aynaya yaz, ne yapmamızı istediğini söyle.
BENİ DENİZE GÖTÜRÜN
- Deniz! Deniz! Tabii! - Olur.
- Deniz. Hallederiz. Kolay iş. - Tabii.
Bize yardım et, seni denize götürürüz.
Tamam.
Peki Crump hakkında ne söyleyebilirsin?
Tamam.
ALACAĞI SON RUH İSTEKLİ OLMALI
VE ALIRSA... :(
BENİ İZLEYİN.
Neredeyse hiç ders almadım, inanabiliyor musunuz?
Hayır efendim, hep beraber söylüyoruz.
İşte bu harika. Çıkmaza geldik.
Bir saniye.
Ben o deliğe sığmam.
Ben de.
Olmaz.
Ben mi ineyim?
Şaka mı? Ben daha çocuğum!
Evet, haklısın,
bu yüzden inmek zorunda değilsin.
Ama gel gör ki
- başka çaremiz yok. - Mecbur ineceksin.
-İyi misin? - Hayır! Burası resmen korku tüneli!
Olamaz!
BU HİZMETÇİ ÇOK EDEPSİZDİ SONRA MEZARINDA DEVAM ETTİ
Aman Tanrım.
SÜREKLİ POT KIRAN UŞAK ARTIK MEZARIN TADINI ÇIKARACAK
Cesetleri buraya saklamış.
- Travis? - Travis, iyi misin?
Travis, iyi misin?
Evet. İyiyim.
Umarım evde herkes iyidir.
Bak.
Ne o?
Patates kroket.
- Hayalet ışıltısı. - Bakayım.
Hayır.
Bunlar kızarmış biber.
Bana sorarsan patates.
Ya sabır.
Yetiştik mi?
Her şey normal görünüyor.
Gerçi buranın normali korkunç demek ya, neyse.
Dinle, iki saate dönmezsek
bunu diyeceğimi hiç düşünmezdim ama polisi ara.
Bir saniye.
Dur. Bekle lütfen.
Travis, arabada kalmanı rica ediyorum.
Ama çok iyi iş çıkardım! Silindir şapkayı aldım.
Katılmama izin ver.
Bak Travis, bu çok tehlikeli.
- Peki. Ben de babamla konuşurum. - Tamam.
Arabada kal, tamam mı? Ver.
Hadi işe koyulalım.
Kent, hadisene. Ne...
İşimiz şeytan çıkarmaya kalırsa yandık.
- Niye... -Çünkü ne yaptığımı bilmiyorum.
Ben rahip bile değilim!
Cadılar Bayramı kostümcüsünde çalışıyorum. İki kuruş ek gelir için giydim bunu.
Herkes evi perili sanıyor,
ben de birkaç damla kutsal su serpiştirip paramı alıyorum.
Sahtekârın tekiyim.
Üzgünüm.
Sen...
Bana bak, neysen nesin, bana ne!
Ama şu bir gerçek,
bana yardım ettin!
İşe yarar biri olduğuma inanmamı sağladın.
Bunu sen öğrettin.
O evde yüzleşmemiz gereken şey her neyse
onunla sensiz yüzleşemeyiz!
- Olmaz. - Peder Kent.
Şimdi sana bir sorum var.
Kahraman olmak ister misin?
- Hayır. - Gördün mü?
Benim lafımı bana satamazsın ya.
O zaman yürü! Bitirelim şu işi!
- Hadi kanka. - Bana içki lazım.
Neredeyse gece yarısı oldu.
Harriet kovma büyüsünü hemen yapmalı.
Harriet?
Korkuyorum...
Bruce, şunu yapma artık.
Herkes nerede?
Ev temiz. Sorun kalmadı.
Harriet kitapta bir büyü mü ne buldu.
İşler bir ara epey sarpa sardı
ama karakter gelişimi açısından
gerekli bir süreçti.
Peki, Harriet ve Gabbie nerede?
Bakkal.
Şekerleme.
-Şekerleme almaya mı gittiler? - Evet!
Alışverişe çıktılar! Fondip!
Yok, istemez. Sağ ol.
Ben gidip onları bulacağım.
Ve baş başa kaldık.
Elbet bir yerde happy hour'dır.
"Happy hour."
Ne laf ama.
Happy hour!
Baba...
Korkuyorum.
Şapkası bu mu?
Hayır, aslında bu replikası.
Bakabilir miyim?
Bruce, iyi misin?
Şimdi şöyle yapıyoruz.
Bana şapkayı veriyorsun,
sonra da evden çıkıp
asla dönmüyorsun.
- Dayanın. - Travis nerede?
-Şapkayı ver! - Bruce, dur!
Ver şunu. Ver!
- Ver! - Olmaz! Vermem!
İncil'i yersin kafana!
İkinizi de çözeceğim. Gabbie, bekle.
Travis!
Kız, bu ne hız!
- Dolunay. Crump tüm gücünü topladı! - Harriet, ayini başlat.
- Tamam. - Bu iş sende.
Kapısız odalarda, menteşeler gıcırdadığında
ve tuhaf...
Yardımın için teşekkürler Profesör.
Bruce!
Bu sefil ev artık çok boğucu olmaya başladı.
Sanırım gitme vaktim geldi.
Şapkayı alacağım.
Şapkayı boş ver.
Bu evde 999 ruh yaşıyor!
Ama her zaman
bir ruha daha yerimiz var.
İnanabiliyor musun,
az kalsın o sen olacaktın Ben.
Travis? Travis nerede?
Travis iyi. Arabada babasıyla konuşuyor.
Ne? Bu mümkün değil!
Gabbie, hâlâ babasıyla konuşuyor.
Babası öldü Ben.
Yaklaşık bir yıl önce.
Sürpriz!
Seni özledim, seni görmek istiyorum.
Ben de seni. Ama nasıl olacak?
İstekli ruhu buldum.
Olamaz!
Misafirlerimi bırakıp gitmek istemezdim
ama hasret dolu bir buluşma beni bekliyor.
Merak etmeyin, yalnız olmayacaksınız.
Harika. Hayalet ordusunu üstümüze saldı.
Dostlarım size evi gezdirsin.
Hoşça kalın.
Travis...
Tek yapmamız gereken o şapkayı almak.
Harriet, sen Madam Leota ile konuş.
Belki onun bir fikri vardır.
- Gabbie, biz Travis'i bulalım. - Tamam.
Bruce, sen de burada kal.
Bu hayaletler gider gitmez şapkayı alacaksın, tamam mı?
Hayaletler niye gitsin ki?
Çünkü en önemli görev sana düştü Kent.
Dikkat dağıtma.
Vaktimiz daralıyor!
- Hadi. - Gelsene.
Kent...
Sana inancım tam.
Leota!
Travis!
Onu bizden uzak tutmaya çalışıyor!
Travis.
Baba?
- Gabbie! Gabbie! - Ben!
Dikkat dağıtma vakti.
Kavga mı istiyorsunuz?
O zaman şeytan çıkarma ayini şimdi başlıyor.
Kötülük bu evi terk edecek.
Madam Leota? Madam Leota.
Yardımın lazım.
Onu kovmaya çalıştım ama çok güçlü.
Onu yenmenin tek yolu
güçlerimizi birleştirmek.
Beni salıvermelisin.
Kent'in gücüne boyun eğin!
Ipso facto. Carpe Diem.
Defolun, hemen!
Tahmin etmiştim.
Ayinim size fazla geldi tabii. Niye?
Çünkü sizde Latince anlayacak beyin yok!
Devam et, işe yarıyor.
Bir avuç cahil hayalet.
Aynen öylesiniz. Beyinsizler!
Hapı yuttum.
Gracey, yardımın lazım!
Travis'i bulmama yardım et.
Gracey!
Bana yardım etmelisin!
Bu taraftan.
Diyarlar birbirine girerken bir kestirme bulabiliriz.
Kitabımda bir büyü var.
Ama bu büyüyü yalnızca üstün yetenekli biri yapabilir.
Sen kendine inanmayabilirsin ama ben sana inanıyorum.
Beni salıver, onu kovmana yardım edeyim.
Travis? Sen mi geldin?
Baba, buradayım.
Hayır, hayır.
Bruce, acele et!
Daha fazla oyalayamam!
Hayır! Olamaz!
Gidip diğerlerini bulayım.
Ben, bol şans.
Sağ ol Gracey.
Travis!
Travis, lütfen bana elini uzat!
Babamı görmeye gidiyorum.
Bir hata yaptım, tamam mı?
Yanıldım. Baban burada değil.
Gerçekten çok üzgünüm ama vaktimiz yok.
Hadi, elini uzat.
Ama sesini duyabiliyorum.
Travis, o adam kim?
Beni dinle, bir düşün. Düşün.
Baban şu anda annenin yanında güvende olmanı isterdi.
- Bana güvenmelisin. - Hayır, buradan nefret ediyorum!
Ama annenle başka bir yere gideceksiniz.
Her yerden nefret ediyorum!
Onsuz hiçbir yer güzel değil.
Dinle beni Travis.
İçindeki acıyı biliyorum. Ben de hissediyorum.
Ama şu anda bana güvenmelisin.
Yanıma gel de çektiğin acıyı anlat.
İstediğin kadar mutsuz oluruz.
Travis, beni özlemiyor musun?
Baban seni seviyor.
Baban senin yaşamanı, büyümeni istiyor!
Hadi Travis.
Gel hadi.
Hadi!
Travis, ona inanma. O baban değil.
Seni kandırmasına izin verme. Yapabilirsin.
Yine birlikte olabiliriz! Yapma!
Kederinden besleniyor. Bırakmalısın.
Bırak gitsin, tamam mı?
Tamam, hallettin sen bu işi.
Yaptın bile.
Gitme. Beni bırakma, lütfen.
Hadi. İşte bu.
Tamam, geçti artık.
Tuttum seni.
- Aferin, iyi iş çıkardın. Tamam mı? - Tamam.
Bu hayra alamet değil.
Hadi Travis. Başaracağız.
Bol şans! Çıkış aşağıda.
Travis!
Şükürler olsun!
- Koş! -Çabuk!
- Anne! -Çabuk, çabuk!
Hadi! Koş!
Söylemiştim,
tüm yollar bana çıkar.
Şunu açık ve net şekilde ifade edeyim,
ya bu çocuğa ve annesine ebediyen musallat olurum
ya da ikimiz bir anlaşma yaparız.
Yapman gereken tek şey
istekli olmak.
- Hayır. Yapma. - Ben.
- Onu dinleme. - Sizi incitmesine izin vermem.
Bunu yapma Ben, lütfen.
- Yapma! - Ben, hayır!
Yetti ama. Benden bu kadar.
Şu hâlinize bakın.
İlelebet yapmak istediğiniz bu mu?
İnsan kovalamak mı?
Ama var ya, o kadar korkunç değilsiniz.
Gerçi sen epey korkunçsun.
Lafımı bitirene dek sırtını dönsene.
Sağ olasın.
Doğru karar verdin Ben.
İçindeki o yarayı kimse saramaz.
Crump sizi kullanıyor.
Kirli işlerini size yaptırıyor, karşılığı ne?
Bu evde sonsuza dek hapis kalmak mı?
İnanın, ben sahtekârı gözünden tanırım.
Hatta bu, başından beri bir dümendi.
Tüm bu kovalamaca hedef şaşırtmak içindi.
Ben sizi oyalarken arkadaşlarım şapkayı aldı.
Yerinizde olsam bugün risk alır
kazanan takıma geçerdim.
Bugün birlik olup ayaklanma günü!
Kendinize şunu sorun, kahraman olmaya hazır mısınız?
Tanrım.
Sözün söz mü?
Onları sonsuza dek rahat bırakacak mısın?
İhtiyacım olan son ruh seninki.
Yapman gerekeni biliyorsun.
Onları kurtarabilirsin.
Ben! Burada dostların var!
Bu eve adımını attığından beri
kederini âdeta tadabiliyordum.
Neyin hasretiyle yanıp tutuştuğunu biliyorum.
Onu dinleme.
Söyle!
İstiyorum!
Elimi tut
ve biricik Alyssa'na kavuş.
Çünkü bu diyarda
hiç kimsen yok.
Harriet?
Artık çok geç.
Çok emin olma Crump.
Beni hapsettin.
Hapsetme sırası şimdi bende.
Onu ben salıverdim.
Ben yaptım.
Zavallılar.
Saldırın!
Önce beni geçmeleri lazım.
"Beni" derken "bizi" kastediyor!
Bu, bana son ihanetiniz.
Pişman olacaksınız.
Şapka bende!
Bruce!
Durdurun onu!
-Şapkayı getir, onu derhâl kovmalıyız! - Evet.
Sabrım tükendi ihtiyar!
Onları yok edin!
- Bruce! - Bruce!
Bize hâlâ eşyanın bir parçası lazım.
Ben hallederim.
Hayır, dur, Travis!
Çekilin...
Geliyorum Bruce!
Travis'e yardım edin!
- Buraya! - Bu taraftan!
- Geliyorum! - Yetti!
İş başa düştü.
Dur, yapma! Haklısın.
Benim hakkımda, kederim hakkında sonuna kadar haklısın.
Şapkayı al.
Bu insanlar...
Kaçamazsın.
Beni kederimden kurtaramazlar.
Geliyorum!
- Getirdim! - Harriet, güç sende.
Bitir işini!
Ama beni senden kurtarabilirler.
Kapısız odalarda menteşeler gıcırdadığında...
...hava ölüm gibi asılı durduğunda,
bu ruhlar yerlerinden olmayacak.
Dönsünler ebedî istirahatgâhlarına!
Ben. Hayır.
Oluyor! Bir daha söyle!
Dön!
Dostlarına sonsuza dek eziyet edeceğim!
Bir daha söyle!
Dön!
Ben!
Eşini görmek istiyorsan benimle gel.
Alyssa'ya onu sevdiğini söylemek için son şansın bu.
Biliyor.
Ben.
Hayır.
Hayır!
İşte bu!
Başardık! Evet! Gel sarıl bakayım seni korkunç şey.
Sanırım eviniz kurtuldu.
Ben!
-İyisin! -Çok iyi iş çıkardın.
Vay canına.
Teşekkürler.
- Sarıl bakayım. -Çok cesurdun. Gurur duydum.
- Tarih kitaplarındaki gibiydi. - Sensiz yapamazdık.
Artık özgürsünüz!
Hayaletler diyarına dönebilirsiniz.
Hadi!
Dağılın!
Sınırları konuşmamız lazım.
Sanki hayaletlerin çoğu sıradaki adımı atmak istemiyor.
Ya sen?
Büyünün etkisi yakında geçer.
Kristal küreme döneceğim.
Aslında içi epey ferah.
Ait olduğum yer bu ev.
Evet, hayaletler kesinlikle evden ayrılmak istemiyor.
- Onların olsun. - Neticede
birilerinin onlara göz kulak olması lazım.
İşte bu.
Sorun yok.
Korkacak bir şey yok.
Devam et.
- Selam. - Selam.
Alyssa'nın eşyalarına iyi bak, tamam mı?
Cemaatimdeki şanslı bir kadını çok mutlu edeceğine eminim.
Senin bir cemaatin yok ki.
Yine de vermeyi severim.
İyi misin?
İyiyim.
O zaman sabaha kadar dans.
Akşama görüşürüz.
Selam.
Merhaba.
Nasılsın?
Ne güzelsin.
Boynunda ne var?
Adın ne?
PATATES KROKET
- Geciktim, pardon. - Selam!
Dersim biraz uzun sürdü de...
Bunlar sana.
İşi almışsın.
New Orleans Hastanesi'nin en yeni doktoru karşında.
Harika!
O zaman kalacaksınız, değil mi?
O kadarını geçen hafta da söylerdim şekerim.
Soru sormadıktan sonra medyum dostun olmuş neye yarar?
- Harbiden. - Ben.
Selam!
Merhaba.
- Cadılar Bayramın kutlu olsun. - Senin de.
Söyle hadi.
Söyle hadi, ver müjdeyi.
Sınıf başkan yardımcısı seçildim.
Ne?
Hadi canım! Bu harika haber!
Ben de papazlığa kabul edildim.
Evlenecek arkadaşın varsa...
Tamam.
Sallanmayın. Kıymalı fasulye soğuyacak.
- Tamam! - Geliyoruz.
Girebilir miyim?
Eve adım atmadan önce seni uyarmalıyım.
Hayatın tamamen değişebilir.
Sanırım bu riski alacağım.
O hâlde hoş geldin.
Tamam.
SON
Çok hoş!
Şerefe.
Ahirete!
Hayata!
Vay canına. Şuna bak.
Muhteşem.
WALT DISNEY'İN PERİLİ KÖŞK'ÜNDEN ESİNLENİLMİŞTİR
Çevirmen: Berkcan Navarro