Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
TWOJA BEATRYCZE
CZĘŚĆ PIERWSZA
Chodź.
Nie skończyłam jeszcze wykładu.
Masz jeszcze czas, by go skończyć.
Przynieś koc.
Po co chcesz iść do sadu nocą?
Chcę patrzeć na twoje nagie ciało
w blasku księżyca.
Guido da Montefeltro chyba może poczekać.
Kochałaś się już kiedyś w sadzie?
Cieszę się, że będę tym pierwszym.
Jesteś moim ostatnim, Gabriel.
Moim jedynym.
Co, jeśli ktoś nas zobaczy?
To prywatny sad.
Jesteś w tym bardzo dobry.
Nie ma tu nikogo oprócz nas.
Do weselnej chaty poprowadziłem ją zarumienioną
na kształt Jutrzenki.
Niebo i przychylne Gwiazdy wylały swe błogosławieństwo.
Raj utracony.
Ale w tym miejscu mogę myśleć jedynie
o raju, jaki odkryłam.
Tutaj odnalazłem prawdziwe piękno.
Mam coś dla ciebie.
Jest piękny.
Chcę mieć z tobą dziecko.
Co?
Tak szybko?
Dante stracił Beatrice, gdy miała 24 lata.
Gdybym stracił ciebie,
załamałbym się.
Wystarczy tych przesądów.
Nie po tym, gdy uczciliśmy życie i miłość.
Jest za wcześnie na dziecko.
Jesteśmy małżeństwem ledwo sześć miesięcy
i chciałabym obronić doktorat.
Dobrze.
Ale gdy wrócimy z Europy,
chciałbym porozmawiać z lekarzem.
Od mojej wazektomii minęło sporo czasu,
a rewazektomia może być niemożliwa.
Są inne sposoby na stworzenie rodziny.
Moglibyśmy adoptować.
We właściwym momencie.
Możemy zrobić wszystkie te rzeczy.
Gdy będziesz gotowa,
zaczniemy się starać.
Powinniśmy dużo ćwiczyć w ramach przygotowania.
Zdecydowanie.
EGZAMIN
Tu jesteś.
Co jest?
Wcześnie wstałam.
Muszę sprzątnąć sypialnie i łazienki.
Potem zakupy, układanie posiłków i…
Nawet nie jestem ubrana.
Nie musisz nic robić.
Znajdę kogoś do sprzątania domu
i zrobię zakupy po bieganiu.
Ty wracaj do łóżka.
Musisz przygotować wykład.
Ale najpierw się wyśpij.
Zmęczonej ciężko będzie ci pracować.
Dziękuję.
- No cześć. - Co czytasz?
Opowieści pielgrzyma.
- Dobre? - Bardzo.
O wyznawcy Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego,
który uczy się znaczenia nieustannej modlitwy.
A ty się o coś modlisz?
O wiele dobrych rzeczy.
O bycie dobrym człowiekiem, dobrym mężem,
a pewnego dnia dobrym ojcem.
Chyba każdy z nas ma własną duchową podróż.
Jedni są dalej niż inni.
Nie myślę o tym w ten sposób.
Ścigamy Boga do chwili, gdy sam nas złapie.
Jedną z cech, którą w tobie podziwiam,
jest twoje współczucie wobec ludzkich słabości.
Mam swoje wady.
Są ukryte.
Dom wygląda świetnie. Dziękuję.
Udało mi się dzisiaj sporo zrobić.
Dziękuję za kolację.
Nie byłaś głodna, gdy ją przyniosłem.
Natknęłam się na problem w mojej pracy.
- Mogę pomóc? - Nie.
Ludzie zauważą, że pomagałeś mi pisać pracę.
Christa już rozpowiada plotki na nasz temat.
Christa jest zwyczajnie zazdrosna.
Uwstecznia się w kwestii swojej kariery.
Nie pozwoliłaś mi przeczytać swojej pracy.
Mimo licznych rozmów o Guido wiem, co powiesz.
- Moja książka ci pomogła? - Tak.
Ale spróbuję innego podejścia.
Jutro dam ci ją przeczytać.
Martwię się, co powiesz.
Będę szczery, ale wspierający. Obiecuję.
Teraz… zabierz mnie do łóżka, by mnie pocieszyć.
Co takie pocieszanie miałoby obejmować?
Odciągnąłbyś moje myśli od problemów,
uwodząc mnie swoim ciałem.
Co jeśli nie jestem gotowy, by iść do łóżka?
Będę musiała pójść sama.
I może sama się pocieszę.
- Nie możesz tego przedstawić. - Czemu?
Mylisz się.
Św. Franciszek przyszedł po duszę Guido po jego śmierci.
Zgodziłaś się ze mną.
Zmieniłam zdanie.
Wysłałem ci ilustrację z tą sceną,
gdy nie byliśmy razem.
Teraz powiesz tym wszystkim ludziom, że to nie miało miejsca?
Gdybyś przeczytał przypisy, zobaczyłbyś…
Żadne z twoich źródeł nie sięga tam, gdzie ty.
To tylko spekulacje.
Tylko?
Profesor Marinelli podobała się moja praca.
- Jest dla ciebie zbyt łagodna. - Zbyt łagodna?
A profesor Picton pewnie
zaprosiła mnie na konferencję tylko z grzeczności?
Oczywiście, że nie. Ale nie chcę, byś stanęła przed profesorami
prezentując naiwną interpretację.
- Gdybyś przeczytała moją książkę… - Przeczytałam ją, profesorze.
O tekście, który analizuję, piszesz pobieżnie.
I naiwnie przyjmujesz standardową interpretację.
Nigdy nie przyjmuję niczego w naiwny sposób.
Nie chcesz, bym miała własne pomysły?
Czy mam powtarzać wszystko, co już zostało powiedziane?
Nigdy tak nie powiedziałem.
Mogłabyś czerpać z mojego doświadczenia.
Zaczyna się.
Co masz na myśli?
Jesteś zły, że publicznie się z tobą nie zgodzę.
- Chrzanienie. - Chrzanienie?
Czemu każesz mi zmieniać pracę,
- by była zgodna z twoją książką? - Chcę pomóc, byś się nie…
Co takiego?
Jeśli zaczniesz teraz, zdążysz zmienić pracę przed konferencją.
Nie mogę zmienić tezy.
Streszczenie jest już opublikowane na stronie konferencji.
Nie czas na upieranie się.
Właśnie, że tak. To moja praca!
Posłuchaj, Julianne. Posłuchaj mnie, proszę.
- Pogadajmy. - Nie jestem twoją studentką.
- Cholera. Przestań! - Nie krzycz na mnie!
Przepraszam. Usiądźmy i pogadajmy.
Nie mogę teraz z tobą gadać,
bo powiedziałabym coś, czego będę później żałowała.
Będę cię unikała przez resztę dnia.
Rachel, Aaron i Richard wkrótce przyjdą. Co im powiem?
Że jestem idiotką. Oczywiście.
Posłuchaj mnie, Julianne. Proszę.
Dobra! Nasza pierwsza kłótnia, a ty zamykasz się w łazience.
Mój pierwszy publiczny wykład, a ty mówisz, że jest do dupy!
- Cześć. - Hej!
- Cześć. - Cześć.
- Gdzie Julia? - Pracuje.
- Jules! Rusz dupsko i zejdź do nas! - Rachel, błagam cię.
Tato, możesz spać w swoim starym pokoju.
Gościnny mi wystarczy.
Pokłóciłeś się z Julią?
Możesz przywitać się z nią na górze. Robię żeberka na kolację.
Żeberka? Fantastycznie.
- Pokłócili się. - Niby o co?
Nie wiem. Może Julia poukładała jego muszki bez pytania.
- Cześć. - Rach! Cześć!
Co się dzieje między tobą i Gabrielem?
Wyczuwam napięcie w domu.
Nie trzeba mieć specjalnych zdolności, by to zauważyć.
- Mam mu przyłożyć? - Nie.
Popełniłam błąd i dałam mu do przeczytania treść mojego wykładu.
Stwierdził, że jest fatalny.
Co z nim?
Palnęłabym go czymś w głowę.
Też o tym myślałam,
ale nie chciałam sprzątać krwi.
Powiedział, że chciał pomóc.
Nie chcę, by kłamał. Jeśli pracę trzeba dopracować, chcę wiedzieć.
Powinien wiedzieć, jak pomóc bez mówienia, że praca jest fatalna.
Dokładnie.
Mówi, że chce założyć ze mną rodzinę.
Potem odwraca się i zachowuje jak protekcjonalny dupek.
Chwila! Chce mieć dzieci?
Tak.
Tak się cieszę!
Kiedy zaczniecie się starać?
Ustaliliśmy, że poczekamy, aż się obronię.
Ciężko byłoby mi połączyć pisanie doktoratu z dzieckiem.
My chcielibyśmy mieć dziecko.
- Teraz? - Może.
Śmierć mamy nauczyła mnie, że w życiu nie ma nic pewnego.
Nie chcę czekać z założeniem rodziny i stracić takiej szansy.
Co jeśli zachoruję na raka?
Dzieci oduczyłyby Gabriela jego protekcjonalnego podejścia.
Dlaczego?
Żartujesz?
Będzie błagał o pomoc, gdy bobas obrzuci go zawartością pieluchy.
Bardzo się rozwinął…
Małżeństwo i rozmowy o powiększeniu rodziny?
Gdy moi rodzice przywieźli go do domu, chował jedzenie w swoim pokoju.
Nawet nie rozpakował walizek, bo myślał, że i tak go oddadzą.
Nie wiedziałam.
To znaczące.
Powinnaś z nim porozmawiać.
Ale dobrze, gdyby troszkę się postresował.
Każ mu spać na kanapie.
Boże, pobłogosław ten posiłek, który mamy spożywać.
Spraw, byśmy byli gotowi ci służyć
i byśmy pamiętali o potrzebach innych. Amen.
Jedzmy.
Dzięki, tato.
Przepraszam.
- Kawy? - Chętnie, dzięki.
Ogarnij się i ją przeproś.
Czemu zakładasz, że to moja wina?
Na podstawie danych statystycznych…
Przeproś.
I ty, Brutusie?
Nic nie powiedziałem.
Ale nie bez powodu małżeństwa z długim stażem radzą młodszym,
by nie kładli się spać w gniewie.
To nie ja zablokowałem możliwość racjonalnej komunikacji.
Nie postępuje nieracjonalnie, została zraniona.
A gdy ktoś cię zrani, racjonalnie jest się wycofać.
Zwłaszcza z jej przeszłością.
Nie chciałem jej zranić.
Na pewno nie.
Ale wiem też, że na pewno nie byłeś fair.
Powinieneś być łagodny wobec swojej żony.
Przepraszam. Wybacz mi.
Wpuść mnie, proszę.
Cześć.
Przepraszam, Julianne.
Zraniłeś mnie.
Wiem.
Przepraszam.
Drugi raz przeczytałem twoją pracę.
Zapomniałaś o czymś istotnym.
Mogę wejść?
Powiedziałem wczoraj o kilka słów za dużo.
Dziękuję.
Mam kilka sugestii odnośnie do tego, jak ulepszyć twoją pracę.
Wiem, że to ważne, byś była samodzielna.
Ale…
Chętnie pomogę, jeśli będziesz mnie potrzebowała.
Z chęcią przyjmę twoje rady,
jeśli nie będziesz nakazywał mi, co mam myśleć.
Twoje pomysły to
jedne z wielu rzeczy, które w tobie kocham.
Historia Franciszka ryzykującego piekłem, by ratować duszę Guido
odzwierciedla to, co próbowałem osiągnąć moim zeznaniem
przed komisją dyscyplinarną w Toronto.
To była moja reakcja na to, co uznałem
za krytykę tej historii.
Naszej historii.
Nigdy nie skrytykowałabym czegoś tak ważnego.
Gdybyśmy odwrócili sytuację,
zeszłabym do piekła, by cię ocalić.
Byłem draniem.
Wtedy.
I teraz.
Mogę?
Nie chciałem cię zranić.
Wiem.
Ja też przepraszam.
Nie lubię się z tobą kłócić.
Ja też tego nie lubię.
Nie planowałam nie zgodzić się z tobą w mojej pracy.
Po prostu… tak wyszło.
Chodź tu.
Obiecuję, że nie będę już egoistycznym dupkiem,
jeśli ty obiecasz, że nie będziesz się przede mną zamykała w łazience.
Obiecuję, że nie będę zamykała się w łazience,
jeśli dasz mi przestrzeń.
Możemy zrobić przerwę podczas kłótni.
Pod warunkiem, że później porozmawiamy.
Zgoda.
Twoja praca mnie przekonała.
Jest dobra.
- Co? - To co słyszałaś.
Ale mam kilka sugestii, jak możesz wzmocnić ostatnią część.
Nie przekonała mnie.
Chętnie skorzystam z kilku porad.
Wspomnę o tobie w przypisach.
Znalezienie się w twoich przypisach będzie dla mnie zaszczytem.
Dziękuję.
Ciężko być studentką w twojej dziedzinie.
Nie rywalizujemy ze sobą.
Jestem dumny, że masz odwagę, by wyrażać swoje przekonania.
Gdy będziesz broniła pracy na Oksfordzie,
będę siedział, myśląc: „To moja dziewczynka”.
Takie słowa z twoich ust to spełnienie marzeń.
Więc będę je powtarzał.
Coś tu się kroi i nie jest to szarlotka.
Kawa jest gotowa, a ciasto stygnie.
Co się dzieje?
Tylko parzyliśmy kawę.
O na pewno.
Zostawię was same.
To co tu się kroiło?
- Chyba nie robiliście tego na blacie? - Za zimny.
Jak życie w małżeństwie, Tammy?
- Nie sądziłam, że do tego dojdzie. - Czemu nie?
Nim poznałam Scotta, mieszkałam z kimś.
Rozmawialiśmy o małżeństwie.
Potem zaszłam w ciążę,
a on uświadomił sobie, że nie jest gotowy.
- Dupek. - Tak mi przykro.
Nigdy nie wybaczę Ericowi, że zrzekł się praw rodzicielskich.
Bo Quinn nigdy nie pozna swojego ojca.
Dawcy spermy nie są ojcami.
Richard nie dał swoich genów Gabrielowi, ale jest jego ojcem.
Gabriel jest taki miły.
Nawet gdy Quinn zniszczył mu garnitur.
Powinnaś zobaczyć go, nim poznał Julię.
Dałby Quinnowi rachunek za pralnię.
Nie mogę sobie tego wyobrazić.
Świetnie sobie radzi z Quinnem.
- Cześć. - Chyba czas do łóżka.
Cześć, skarbie.
Wiem.
- Powiedz „dobranoc”. - Pa, pa.
Lepiej zaniosę panom deser.
Możemy chwilę porozmawiać, skarbie?
Jasne.
Ostatnio spędzam mnóstwo czasu z twoim ojcem.
Kocham go.
A on kocha mnie.
Rozmawiamy o przyszłości.
Chcemy przypieczętować ten związek.
To świetnie.
Jeśli zdecydujecie się na ślub, będę tam.
Nie tylko tam będziesz.
Będziesz jedną z druhen.
Co się dzieje?
Diane właśnie mi mówiła, jak bardzo cię kocha.
- Ach tak? - Nie prosiliście,
ale macie moje błogosławieństwo.
Ach tak? No…
Moje dziewczyny.
Richard…
Chyba ustaliliśmy, że będziesz do mnie mówić „tato”.
Jasne, tato.
Nie przeszkadza ci, że wszystko pozmienialiśmy?
W domu.
Grace spodobałoby się, co zrobiliście w kuchni.
Wiesz, czasem, gdy jestem w domu…
przysiągłbym, że słyszę jej głos.
Nie czuję jej, gdy jestem w Filadelfii.
Oh.
- Proszę. - Dzięki.
Podoba ci się życie w Filadelfii?
Moja kariera badawcza nie potoczyła się, jak planowałem.
Myślę o emeryturze.
Przeprowadź się z powrotem. Zamieszkaj tu.
O nie. To teraz wasz dom.
Spędzamy tu tylko wakacje.
Natychmiast zamienimy sypialnie.
To bardzo miłe z twojej strony,
ale sprzedałem dom Gabrielowi.
To byłby dla nas dobry uczynek.
I potrzebujemy błogosławieństwa.
Jakiego błogosławieństwa potrzebujecie?
Moja modlitwa nie została wysłuchana.
Wszystkie modlitwy zostają wysłuchane.
Czasem odpowiedź brzmi „nie”.
Nie będę udawał, że myśl o…
powrocie tutaj nie jest kusząca.
Póki dom pozostanie w rodzinie, nieważne, kto jest właścicielem.
Gabriel nigdy nie rozstałby się z sadem.
Ulżyłoby mu, gdyby zostawił sad w odpowiednich rękach.
Pomógłbyś nam.
Dołączysz do mnie?
Wolę patrzeć.
To będę musiała dać z siebie wszystko.
Zostawiłam płyn do kąpieli w gościnnym.
- Przyniesiesz mi? - Jasne.
Bogini.
Co jest?
Czy Rachel jest w ciąży?
Nic mi o tym nie wiadomo.
Znalazłem pudełko po teście ciążowym w łazience.
To pewnie jej.
Wolałbym, by był twój.
Na nas też przyjdzie czas.
Wyglądasz, jakbyś chciała mnie polizać.
Całego.
Bo chcę.
Zdradź mi swój sekret.
Bierzesz kąpiel zawsze, gdy jesteś zestresowana.
Ostatnio bierzesz je codziennie.
Martwię się studiami i tym, że wylecę.
Martwię się wykładem.
Rozmawialiśmy o twoim wykładzie. Jest dobry.
Studia zaliczaj semestr po semestrze.
Nie musisz zabawiać naszych krewnych.
Sami się sobą zajmą.
Skup się na swojej pracy, a ja przygotuję kolację.
Dziękuję.
Tata i Diane rozmawiają o ślubie.
Co ty na to?
Chciałabym, by miał z kim się zestarzeć.
Twoje urodziny przypadają na nasz pobyt we Włoszech.
Jak chciałabyś świętować?
Z tobą. W łóżku.
Kilka dni.
Chcesz zaprosić ludzi na wystawę we Florencji?
Nie. Chcę cię tylko dla siebie.
Zaprośmy ich do Cambridge na twoje urodziny.
Nie lubię hucznie obchodzić urodzin.
Dwudzieste piąte urodziny to ważny punkt życia.
Tak samo jak 35.
Moje punkty życia są ważne tylko ze względu na ciebie.
Gdyby nie ty,
byłyby pustymi dniami.
Musisz być tak słodki?
Tak, zważywszy, że większość mojego życia była gorzka.
W tym miejscu chyba tego nie robiliśmy.
Brakowało mi tego.
Tulenia cię nocą.
Twojego głosu.
Ozdrowiałam.
I to było niewyobrażalnie cudowne.
Wybacz, że nie zdałem sobie sprawy, że jesteś chora.
Powinienem był zauważyć.
Nadszedł mój czas.
Tyle chcę ci pokazać.
Ale jeszcze nie teraz.
Odpoczywaj, kochany.
Wprowadzam się.
Zorganizuję ludzi do przeprowadzki.
Wyniesiemy nasze meble z sypialni.
Nie. Gościnny to teraz mój pokój.
Grace będzie ze mną wszędzie.
Uroczo.
UNIWERSYTET OKSFORDZKI, ANGLIA
PRYWATNE
Co to ma być?
Chyba łóżka.
- Idziemy do hotelu. - Obiecałeś.
Nigel obiecał mi pokój z podwójnym łóżkiem i łazienką.
Gdzie jest podwójne łóżko? Gdzie łazienka?
Będziemy musieli korzystać ze wspólnej łazienki.
Większość czasu będziemy na konferencji.
C.S. Lewis inspirował się tymi rzeźbami,
gdy pisał Lwa, czarownicę i starą szafę.
Tak mówią.
Myślisz, że jego duch przechadza się po tym miejscu?
Wątpię, że nawiedzałby takie miejsce.
Pewnie jest w pubie.
O seksie nie ma mowy. Za mało miejsca.
Pamięć podpowiada mi co innego.
To wyzwanie, pani Emerson?
Martwisz się pracą?
Myślisz, że gdybym poprosiła C.S. Lewisa, by się za mną wstawił,
to by się za mnie pomodlił?
Lewis był protestantem.
Nie wierzył we wstawiennictwo świętych.
Co gdy ludzie spytają, czemu opuściłeś Toronto?
Powiemy, że chciałem być w Bostonie, bo chciałaś iść na Harvard
i mieliśmy się pobrać.
Christa Peterson opowiada inną historię.
Zapomnij o niej.
Nie musimy się nią martwić na konferencji.
Nauczyciele akademiccy się nudzą, a wtedy lubią gadać.
Nie ma nic ciekawszego od seksskandalu.
Nie zgadzam się, pani Emerson.
Seks z panią jest o wiele ciekawszy od skandalu.
Zastanawiałem się, gdzie poszłaś.
Czytałam książki o Narnii.
Były dla mnie wyjątkowe.
Też je czytałem.
W mieszkaniu mojej matki była szafa.
Wierzyłem, że jeśli będę grzeczny, to okażą się przejściem do Narnii.
Najwyraźniej nie byłem.
Wiem, jak to jest robić wszystko,
by historie stały się prawdą.
Kiedyś ci powiedziałem, że nie jesteś moją drugą, tylko lepszą połową.
Obawiam się, że mi nie uwierzyłaś.
Czasem ciężko uwierzyć, że tak myślisz.
Muszę bardziej się postarać, by ci to udowodnić.
Ale nie wiem jak.
To pub Eagle and Child.
To spełnienie marzeń.
Ciężko pracowałaś.
To twoja nagroda.
Ciekawe, w jakie kłopoty możemy wpaść
w tym muzeum.
ZDOBYWAJ WIEDZĘ, ZDOBYWAJ BOGACTWO
ALE PRZY TYM ZDOBYWAJ ZROZUMIENIE
Kurwa.
- Rozwiążę problem raz na zawsze. - Nie tutaj.
Kłopoty w raju?
Miesiąc miodowy chyba nie potrwał zbyt długo.
Nie jestem zdziwiona.
Proszę na słówko, pani Peterson.
Nie po tym, co zaszło w Toronto.
Chcesz coś powiedzieć, to zrób to przy świadkach.
Po twojej rezygnacji dowiedziałam się kilku rzeczy.
BDSM.
Nie wiedziałam, że profesor Singer to twoja domina.
Chodźmy. Proszę.
Nie mogę się doczekać twojej pracy, Julianne.
To rzadkie, by pierwszoroczna brała udział w konferencji.
Jak ci się to udało?
Profesor Picton mnie zaprosiła.
Nie byłoby lepiej poprosić Gabriela o wykład?
Czy po prostu napisał pracę za ciebie.
Sama prowadzę badania.
Twoje badania nie pomogą ci w pisaniu wykładu.
Chyba że opowiesz o profesorach Harvardu, z którymi spałaś.
Dosyć! Nie odzywaj się do mojej żony.
Zrozumiano?
Ostro, Gabrielu.
- Profesorze Emerson. - Chodźmy.
Dla mnie.
Co tu się dzieje?
- Kim pani jest? - Christa Peterson, Uniwersytet Columbia.
Znam wykładowców wydziału Columbii.
Nie jest pani jedną z nich.
Skończyłam tam studia.
Więc nie jest pani ich delegatką, tylko studentką.
- Co pani tu robi? - Proszę mi wybaczyć, pani profesor.
Ta młoda dama to moja przyjaciółka.
Więc proszę nauczyć ją dobrych manier.
Słyszałam o zamęcie, jaki siała pani w Toronto.
Będzie się pani tu zachowywała zgodnie z zasadami
albo panią wyrzucę. Zrozumiano?
Jeśli pana gość będzie w jakikolwiek sposób niegrzeczny,
osobiście pociągnę pana do odpowiedzialności.
Mam świetną pamięć. Capisce?
Certo, Professor.
To ja jestem tutaj poszkodowana.
- Gdy byłam w Toronto, Gabriel… - Dyrdymały!
Jestem stara, ale nie zniedołężniała.
Wzgardzoną kobietę rozpoznam na kilometr.
Reszta też powinna.
To nie impreza studencka.
Świetnie cię widzieć, kochana.
Zapraszam cię dziś na drinka.
Musimy sobie porozmawiać.
Może zje pani z nami dziś kolację?
Dziękuję, ale najpierw chcę porozmawiać z Julianne.
- Powinniśmy byli odejść. - Broniłaś się.
Nie będę stał, gdy ona wyzywa cię od dziwek.
Prosiłam, byś przestał.
Nie kłóćmy się o tę sukę.
Ona tego właśnie chce.
Dążyła do kłótni, a ty jej ją dałeś.
Gdybym nic nie zrobił, wyglądałoby tak, jakbym się z nią zgadzał.
Prosiłam, byś przestał, a ty mnie zignorowałeś.
Jestem twoją żoną, a nie progiem zwalniającym.
W swojej pracy zestawię użycie liczby trzy przez Dantego
w Boskiej Komedii.
Będę dowodziła, że il Poeta
przedstawia liczbę symbolizującą harmonię
w przyrodzie, zwierzęcości i człowieczeństwie,
a także strukturze i organizacji życia po śmierci.
Powtórzenie to należy postrzegać jako twierdzenie Dantego,
że harmonia i perfekcja
są podstawą wszystkiego, co stworzył Bóg,
w tym także zaświatów.
Cyfra trzy po raz pierwszy została użyta
w podziale Boskiej Komedii przez Dantego
na trzy części: Piekło,
Czyściec
i Raj.
Nie chcę się kłócić. Przepraszam.
Dziękuję, że mnie broniłeś.
Przykro mi, że wspomniała o profesor Payne.
Wszystko dzięki oddaniu i trosce
trzech dam, które go mijają,
wśród których jest ukochana Dantego, Beatrycze.
Poznajemy Beatrycze, gdy zastępuje Wergiliusza,
jego przewodnika po piekle,
aby prowadzić przyjaciela przez czyściec i by zastąpił ją…
Emerson był dupkiem, ale ma nadzieję, że ona mu wybaczy.
…Bernard z Clairvaux.
Podobnie, jak trzy bestie zagrażały Dantemu,
troje przewodników pomagało mu i go broniło.
Trzy cnoty teologalne, czyli wiara, nadzieja i miłość,
pojawiają się w Raju Dantego.
Sam poeta został wystawiony na trzy próby cnót
przez trzech apostołów: św. Piotra,
Jakuba i Jana.
Wybacz, że wprawiłem cię w zakłopotanie. Obiecuję poprawę.
Nie jesteś progiem zwalniającym.
Jesteś moją Beatrycze.
Dwa razy Caledonian ale.
Smacznego.
Dzięki.
Czy Gabriel mówił ci,
dlaczego stałam się jego dłużniczką?
Wspominał coś o jakiejś przysłudze,
ale nie mówił nic konkretnego.
Sześć lat temu dostałam maila od starego przyjaciela z Oksfordu.
Napisał mi, że nasz były profesor, John Hutton,
- umiera w hospicjum. - Korzystałam z niego w swojej pracy.
No więc… Gdy się dowiedziałam,
Poprosiłam Jeremy'ego Martina, by dał mi tydzień wolnego.
Jeremy Martin był waszym sprzymierzeńcem. Bardzo chciał pomóc.
Zastanawiałam się,
dlaczego pomógł Chriście przenieść się na jego uczelnię.
Były plotki, że mają romans.
Oczekiwałam od ciebie czegoś więcej niż słuchania plotek.
Bardzo przepraszam. Ma pani rację.
Jeremy nie zainteresowałby się Christą Peterson,
nawet gdyby naga trzymała oryginalny manuskrypt
Dekameronu i kratę piwa.
Gdy wyjaśniłam moją sytuację Gabrielowi,
zaproponował, że przejmie moje obowiązki pod moją nieobecność.
- Nie było mnie cztery miesiące. - Nie wiedziałam.
Nigdy mu nie wyjaśniłam,
dlaczego tak bardzo chciałam zobaczyć Johna przed śmiercią.
Nie widzę powodu, bym miała dłużej trzymać to w tajemnicy.
Nie oczekuję, że będziesz coś ukrywała przed mężem,
ale prosiłabym cię o dyskrecję.
Oczywiście, pani profesor.
Stary Hut, który miał żonę, i ja
mieliśmy romans, gdy byłam jego studentką.
Nie wiedzieli o nas, ale krążyły plotki ciągnące się za mną dziesięć lat.
Ktoś napisał do Uniwersytetu Cambridge,
że napisał mi list polecający tylko dlatego,
że z nim sypiałam.
Przepraszam. To nie jest śmieszne.
Pewnie, że jest! Szkoda, że nie widziałaś tego listu polecającego.
„Pani Picton ma odpowiednie kwalifikacje do badań nad Dantem”.
Byłam jego kochanką, na miłość boską.
Nie napisałby więcej niż jedno zdanie.
Gdy zaczniesz pracę na uczelni,
wszystkie plotki pójdą w niepamięć.
To jeszcze sześć lat, pani profesor.
Myślę, że po tym, co ci powiedziałam,
możesz mówić do mnie „Katherine”.
Dziękuję, Katherine.
Musisz być bardziej asertywna, pod względem akademickim.
Nie daj się zagryźć wilkom jak jakiś schorowany łoś.
Nie daj mężowi cię bronić. Wyjdziesz na nieporadną.
Rycerskość na uczelniach to przeżytek.
Deser.
Przepraszam. Muszę do toalety.
Musi odpocząć. Bidulka jest wykończona.
Tak.
Nie możesz opowiadać się za Julianne na konferencjach akademickich.
Daj jej błyszczeć.
Tylko tego chcę.
Dobrze. Mam nadzieję, że po moim wykładzie
na Harwardzie w styczniu zaprosisz mnie na kolację do swojego domu.
Greg Matthews zawsze zabiera mnie do tych okropnych
restauracji kuchni molekularnych,
które serwują rozłożone na czynniki pierwsze przystawki,
gotowane w ciekłym azocie.
Nigdy nie wiem, czy to kolacja, czy egzamin z chemii organicznej.
Jutro wieczorem będę potrzebowała pokoju.
Będę się zabawiać.
Zaciągniesz kogoś do łóżka tak szybko?
Pościel jeszcze będzie ciepła.
Nie oceniaj mnie. Ty masz żonę.
To, z kim się pieprzę, to nie twoja sprawa.
To bardzo brzydkie słowa, Christina.
Ciekawi mnie, czemu nalegałaś, bym cię zabrał.
Jesteś tu dla zemsty.
Oboje dostajemy to, czego chcieliśmy.
Ostrożnie, Christina.
Nie chcesz mieć wroga w profesor Picton.
- Nie dbam o to. - Kurwa!
Nie rozumiesz, jak działa patronat?
Wydziały na całym świecie są pełne jej wielbicieli.
Twój profesor na Columbii był jej studentem.
Za późno, już ją wkurzyłam.
Odpowiadam za ciebie.
Więc przestaniesz.
Staram się o pracę w Ameryce.
Nie chcę problemów z profesor Picton.
Dobrze, ale jutro potrzebuję pokoju.
Więc kim jest facet, z którym się jutro pieprzysz?
Księdzem? Profesorem?
Kto powiedział, że to facet?
Więc mam nadzieję, że się podzielisz.
Obudź się, skarbie.
Musisz się przygotować.
W nocy nie dałeś mi spać.
Pachniesz seksem.
I mną.
Nie możesz wygłosić wykładu na Oksfordzie, pachnąc seksem.
Przekonajmy się.
Wyglądasz ślicznie.
I poradzisz sobie.
ŚMIERĆ DANTEGO ALIGHIERI
Pójdę po kawę. Co ci przynieść?
- Wodę. - Do zobaczenia w środku.
Dzień dobry, profesorze.
- Czego chcesz? - Chciałeś porozmawiać, więc mów.
Skończ z tymi oszczerstwami,
bo cię pozwę.
O co? O mówienie prawdy?
W twoich oszczerstwach nie ma ziarna prawdy.
Pomijasz fakt, że pieprzyłeś jedną ze studentek
i wysłali cię na przymusowy urlop.
Nie wspominając o tym, że profesor Singer miała o tobie wiele do powiedzenia.
Igrasz z ogniem.
Mam taką nadzieję, profesorze.
Zamknij gębę.
Bo zamienię twoje życie w piekło.
Położenie temu kresu jest w twoich rękach.
A w sumie to trochę niżej.
Do kurwy nędzy.
Przyjdź jutro do mojego hotelu, a moja gęba nie będzie już zmartwieniem
Znam cię.
Wiem, co lubisz i wiem, czego pragniesz.
- Nie. - Więc masz przyszłość na sumieniu.
Trzymaj się z dala od mojej żony. Słyszysz?
Mieszkam w Malmaison.
Przywiozłam kajdanki.
Przyjdź przed północą.
Pozdrów ode mnie żonę.
Dobrze cię widzieć.
Aniołojebca.
- Profesorze Emerson. - Paul.
Uściśnijcie sobie dłonie, panowie.
- Nie wiedziałem, że będziesz. - Bo miało mnie nie być.
Jeden z prelegentów się wycofał, więc profesor zaprosiła mnie.
Mam odczyt tuż przed Julią.
Wspaniale. Gratulacje.
- Mogę zaprosić cię na lunch? - Obawiam się, że ma już plany.
Chętnie zjem z tobą lunch. Dzięki.
Witam, panie Norris.
Wieczorem jem z panem Norrisem kolację.
Dołączcie do nas.
Z chęcią.
Skoro zjemy dziś z wami kolację,
- to ja zjem lunch z moją żoną. - Świetnie.
Chcę zjeść z nim lunch.
Po moim trupie.
Leci na ciebie.
Paul nie próbowałby uwieść zamężnej kobiety.
Ta konferencja jest jak wycieczka po różnych kręgach piekła.
To tylko lunch.
Dzień dobry. Dlaczego uczta Ugolina nigdy się nie skończy.
Bestialski charakter Ugolina został w dramatyczny sposób ukazany
przez Augusta Rodina w jego rzeźbie
Ugolino z synami.
Rzeźba ta jest częścią większego dzieła Rodina,
czyli Bramy Piekieł. Ma ważne miejsce w całym dziele.
Rodin przedstawił Ugolina skulonego nad sylwetkami umierających synów.
Jego postać jest zarówno zwierzęca, jak i groteskowa.
Ale Rodin przedstawił Ugolina tuż przed…
Jak twój tata?
Lepiej. Dzięki za kwiaty.
Słyszałam o ślubie Julii.
Twoja mama powiedziała mojej.
Jest głupia.
Nie jest, ale dzięki.
Chcesz pójść do kina?
Kiedyś. Nie teraz.
Za wcześnie, by iść do kina.
Nie wiem.
Nie chcę, żeby między nami było niezręcznie.
Obiecaliśmy sobie, że zawsze będziemy przyjaciółmi.
Wszystko jest teraz…
trudne.
Słuchaj, nie chcę cię w nic wkręcić.
Naprawdę chcę się tylko przyjaźnić.
Hej.
Spokojnie.
Łączy nas przeszłość, Allison. I to wspaniała.
Nie chcę znowu uwikłać się w coś z tobą.
Zasługujesz, by być z kimś, kto potraktuje cię poważnie.
Będzie z tobą w pełni.
No to co? Pójdziemy kiedyś na ten film?
Może nawet zabiorę cię na kolację, skoro koszę dużą kasę jako nauczycielka.
Tylko jeśli pozwolisz mi zabrać się teraz na śniadanie.
Usiądziemy tutaj?
Przepraszam, muszę do toalety.
Nie mogę się doczekać twojego wykładu. Na pewno zadam kilka pytań.
Twoja zemsta jest żałosna.
Nigdy nic ci nie zrobiłam.
Masz coś, czego chcę.
A ja zawsze dostaję to, czego chcę.
Nie wiem, co on w tobie widzi.
Gabriel jest piękny. Jest legendą.
Wszystkie kobiety w holu go znają i chcą się z nim pieprzyć.
Powinien być z kobietą z równie niezaspokojonym apetytem co jego.
- Ależ jest. - Nie powiedziałabym.
Na pewno cieszy się ze zdobyczy, ale teraz zacznie się rozglądać na boki.
Już pewnie cię zdradził.
- Miłość. - Co?
Gabriel widzi we mnie miłość.
Wiem o innych kobietach. Nie zagrażają mi.
Masz urojenia. Po co miałby być z nudną małą myszką,
gdy może mieć tygrysicę w łóżku?
Lepsza kochająca mysz, niż obojętna tygrysica.
Te kobiety nie widziały, kim naprawdę jest.
Nie przejmowały się, że był nieszczęśliwy.
Wykorzystywały go, aż nic nie zostało, a potem wyrzucały.
Kocham go, odkąd skończyłam 17 lat.
Kocham go całego. Jego jasne i mroczne strony.
Dlatego ze mną jest. Więc rób, co chcesz, Christa.
Ale jeśli planujesz uwieść mojego męża, nie uda ci się.
Ale masz rację w jednej kwestii.
Mój mąż jest wyjątkowym kochankiem.
Absolutnie niesamowitym.
I dziś wieczorem i we wszystkie inne wieczory
jedyną kobietą, która będzie się tym cieszyła, będę ja.
Nieźle jak na myszkę.
Dobrze wyglądasz. Lepiej, niż gdy widziałem cię ostatnio.
Małżeństwo mi służy.
W porządku?
Właśnie się zorientowałem, że króliczek mi uciekł.
- W samą porę, co? - Będzie mi jej brakowało.
Przepraszam. Bardzo przepraszam.
Stolik dla dwojga przy oknie?
Może możemy wymienić się stolikami z tą dziewczynką?
Może będzie chciała patrzeć przez okno.
Dzięki. Możemy usiąść przy oknie, Maia.
Fajnie, co? Popatrzymy na kucyki.
Chodź.
Dziękuję.
Planujesz własną Maję w niedalekiej przyszłości?
Nie.
To znaczy, jeszcze nie.
- Podzielimy się? - Jasne.
Danie dnia i talerz przystawek.
- Zmęczona? - Trochę. Czasem bolą mnie oczy.
Powinnaś się zbadać. Wielu studentów cierpi na zmęczenie oczu.
- Nosisz okulary? - Nie. Piję dużo mleka.
Jest dobre dla oczu.
- Myślałam, że to marchewki. - Mleko pomaga na wszystko.
Spotykasz się z kimś?
Czasem wychodzę z Ali, ale to nic poważnego.
Jest miła.
Zależy jej na tobie.
- Chcę, byś był szczęśliwy. - Jak twój program?
Profesorowie są wymagający.
Cały czas pracuję.
Ale to kocham.
- Wychodzisz czasem? - Rzadko.
Jest niezręcznie, bo inni studenci zapraszają swoich partnerów,
a Gabriel uważa, że to kiepski pomysł, by spotykał się ze studentami.
Chce mieć ze mną dziecko.
- A ty nie chcesz? - Chcę skończyć studia.
Boję się, że przy dziecku nigdy ich nie skończę.
- Powiedziałaś mu? - Tak.
Powiedział, że rozumie,
ale gdy już wyrazisz takie pragnienie,
nie da się go cofnąć.
Jeśli nie chcesz zakładać rodziny, powiedz mu, bo będziesz nieszczęśliwa.
Nie sądzę, by dziecko z moim mężem miało mnie unieszczęśliwić.
Ale rezygnacja z Harvardu tak.
Jeśli twój mąż cię kocha, powinien zaczekać
- i dać spokój z ciążą i obiadkami. - On tego nie chce.
Nie tylko moje marzenia się liczą.
Ciężko mi oglądać cię z nim.
Kiedy zrozumie, że poślubił wspaniałą kobietę, o którą ma dbać.
Dba o mnie.
Gdyby mógł, podarowałby mi gwiazdkę z nieba.
To ja się miotam.
Nie możesz odmawiać ukochanej osobie tego, co ją uszczęśliwi.
A ja jestem szczęśliwa, Paul.
Prawdziwie.
Smacznego.
To wschodząca gwiazda Harvardu.
Powitajmy proszę Julianne Emerson.
Dziękuję, profesorze Patel.
Tytuł mojej prezentacji brzmi: „Milczenie św. Franciszka:
świadka oszustwa”.
W pieśni 27 Piekła Dantego
Guido z Montefeltro opowiada, co stało się po jego śmierci.
„Kiedym umierał, w chwili mego zgonu, wzywał mnie patron mojego zakonu,
A wtem cherubin zszedł czarnolicy i rzekł: »Robisz mi krzywdę, ja praw mych bronię,
On być powinien w potępieńców gronie.
Gdy mu z ust wyszła taka rada dzika«”.
Koniec cytatu.
Guido chciał uzyskać rozgrzeszenie za grzech nieuczciwej rady,
zanim go popełnił.
Wierzył, że rozgrzeszenie uratuje go przed skutkami grzechu.
Franciszek mógł nazwać go kłamcą
za złożenie fałszywego świadectwa na swój temat.
Zamiast walczyć o zachowanie dobrego imienia, Franciszek milczy.
By zło mogło zostać usłyszane w swej prawdziwej postaci.
Guido chciał byśmy wierzyli, że Franciszek przegrał starcie z demonem.
Bo nie był wystarczająco mądry, by pokonać go w pojedynku na logikę.
Według mnie przyszedł na grób Guido z Montefeltro,
by opłakiwać jego i jego nieuczciwe życie, nie, by go ocalić.
Podsumowując, Franciszek pojawia się w chwili śmierci Guido,
ale nie po to, by zabrać jego duszę.
Jeśli już, to Dante wykorzystuje Guido,
by uwydatnić pobożność św. Franciszka,
tworząc silny kontrast między dwoma mężczyznami.
Dziękuję.
Czy są jakieś pytania?
Ja mam pytanie.
Pani praca ma tyle niedociągnięć, że nie wiem, od czego zacząć.
Ale zacznę od pani badań.
Większość autorów jest zgodna, że Franciszek przyszedł po Guido.
Część zaprzecza, że Franciszek się zjawił.
Ale żaden, żaden
nie twierdzi, że Franciszek zjawił się, ale nie po duszę Guido.
Albo Guido kłamie, albo mówi prawdę.
Nie może być pół na pół jak pizza.
Nie wspomniała pani nawet, że w pieśni 27
Guido wyjaśnia Dantemu, że mówi prawdę.
Gdyby przeczytała pani pracę profesora Huttona
na temat struktury piekła,
dowiedziałaby się pani, że uznał demona za wiarygodnego,
bo jego słowa są potwierdzone historycznie.
Hutton twierdził, że Franciszek przyszedł po duszę Guido.
Guido mówi, że wyzna prawdę,
bo wierzy, że Dante jest jednym z potępionych
i dlatego nie powtórzy opowieści.
Ale opowieść Guido jest wyrachowana.
Nie zdradzi, ot tak, swoich intencji, opowiadając ją.
Dlatego to opowiada. Zapomniała pani o słowach:
„Ora chi se, ti priego che ne conte;
non esser duro più ch'altri sia stato,
se 'l nome tuo nel mondo tegna fronte”.
Dante mówi Guido, że zamierza potwórzyć jego opowieść światu.
Potem Guido opowiada historię swego życia.
Wiemy też, że fizycznie Dante nie przypomina innych cieni.
Więc jest prawdopodobne, że Guido wie, że Dante nie umarł.
- Chyba… - Co do pracy profesora Huttona:
pani charakterystyka jego stanowiska jest błędna.
W przypisie podaje, że wierzy, że Franciszek pojawił się,
bo wierzy, że słowa demona były skierowane do kogoś innego niż Guido.
Profesor Hutton twierdzi, że ma wątpliwości,
czy Guido pojawił się ze względu na duszę Guido, czy z innego powodu.
- Ale… - Możemy przejść dalej?
Zadała pani pytanie, a prelegentka odpowiedziała.
Odpowiednio. Według mnie.
Zgadzam się z większością pani słów.
Nie mogę mówić za niego, ale myślę, że Stary Hut też by się zgodził,
gdyby tu był.
Dziękuję, profesorze Wodehouse.
Jednak pominęła pani umowę
między Bonifacym a Guido.
Moja praca dotyczyła interpretacji pojawienia się Franciszka,
a nie grzechu Guido.
Jednak z radością wypowiem się na ten temat.
Gdy Guido spotkał papieża Bonifacego VIII…
Dziękuję.
Dziękuję, pani Emerson.
Przerwa na kawę i herbatę.
Moja mądra dziewczynka.
Dołączcie do nas.
- Dziękuję. - Proszę mi wybaczyć.
Jakiś problem?
Jebać.
Profesor Picton chce, byś został recenzentem mojej rozprawy.
Rozważysz to?
Rozważę.
Na UCLA gadają, że Julia stukała się z tobą, by dostać się na Harvard.
Te plotki to owoce z zatrutego drzewa pani Peterson.
Zostanie z tego rozliczona. Zapewniam cię.
- Nie zasługujesz na nią. - Myślisz, że nie wiem?
Każdej nocy, gdy zasypia w moich ramionach,
dziękuję Bogu, że jest moja.
A gdy budzę się rano,
pierwsze o czym myślę, to jak jestem wdzięczny, że mnie poślubiła.
Nigdy nie będę jej wart.
Ale każdego dnia będę robił, co w mojej mocy.
Wiem, że jej pragniesz, ale mówię ci,
że nie możesz jej mieć.
Nie tylko jej pragnę. Kocham ją. Jest tą jedyną.
Nie może być tą jedyną. Jest moją żoną.
Wiem.
Poznałem ładną, uroczą katoliczkę.
Dziewczynę, której szukałem całe życie.
Gdy poprosiłem, by mnie wybrała, nie mogła,
bo była zakochana w dupku, który złamał jej serce
i pewnie złamie je jeszcze niejeden raz.
Przyznaję, że byłem dupkiem.
Ale się zmieniłem.
I na pewno nie złamię jej znowu serca.
- Więc pozwól jej skończyć studia. - Pozwól?
Julia czuje się winna, że traktuje studia jako priorytet.
- Tak powiedziała? - Mówiła też, że nie ma przyjaciół.
Jak dogodnie.
Chcesz być jej przyjacielem?
Nasza przyjaźń musi się skończyć.
Zranisz ją.
Może powinienem…
przekonać cię…
- do zmiany zdania. - Nie możesz.
Źle cię oceniłem, Paul.
Za to chciałbym cię… przeprosić.
Czas, by pójść dalej.
Gdy wrócę do Vermontu, napiszę do niej.
Powiem Katherine, że mi odmówiłeś.
Panie Norris!
Zawsze chciałem być recenzentem.
Pana praca będzie zależała tylko od pana umiejętności.
Jeśli dowiem się, że znowu złamałeś jej serce,
będziesz miał problem.
Jeśli złamię serce Julianne,
to będzie zasłużony.
Możemy już przestać się dotykać?
HOTEL RANDOLPH
Co teraz myślisz o studiach?
Nadal podchodzisz do nich z entuzjazmem?
To było przerażające doświadczenie.
Ale cieszę się, że to zrobiłam.
- Chciałabym to powtórzyć. - Dobrze.
Masz talent, Julianne.
A ja zrobię wszystko, co w mojej mocy, byś osiągnęła sukces.
Dziękuję. To wiele znaczy.
W uznaniu dobrze wykonanej roboty.
- Mojej ukochanej – z dumą i uznaniem. - Gabriel.
Niedługo wrócę.
Byłaś wspaniała.
Skarbie? Czemu się zawstydziłaś?
Czasem boję się, że nie jestem dla ciebie zbyt szalona.
Dziwna obawa, biorąc pod uwagę ostatnie kilka godzin.
Christa zaczepiła mnie tuż przed lunchem,
mówiąc, że zasługujesz na kogoś bardziej szalonego.
Nie słuchaj tego toksycznego pierdolenia.
Powiedziałam, że zasługujesz na miłość i dałam ci ją.
To prawda.
Więc czym się martwisz?
Bo chcę cię zatrzymać.
To masz konkurencję.
Bo ja zrobię, co w mojej mocy, by zatrzymać ciebie.
Dobrze.
Nasze łóżko to miejsce rozkoszy.
Moim największym zmartwieniem jest, by dać ci rozkosz.
I by znaleźć moją rozkosz z tobą.
Są rzeczy, które chciałbym z tobą spróbować,
gdybyś też chciała.
Ale nie musisz się bać, że odejdę,
jeśli odmówisz.
Zawsze możesz odmówić.
Rozumiesz?
- Tak. - Dobrze.
Nadal czujesz się zawstydzona?
Nie.
Ale zastanawiam się…
Jakie seksualne szaleństwa masz na myśli?
Pokażę ci.
DZIŚ W POKOJU 209
- Nie! Przestań! - Chodź tu!
- Przestań! - Nauczę cię czegoś.
Chodź tu!
Tak!
Twoja siostra wysłała mi maila.
- Cii. Chcę cię pocałować. - To ważne.
Rachel i Aaron chcą, byśmy zapalili świecę w Asyżu.
Chcą, byśmy pomodlili się w intencji ich dziecka.
Nie mogę stać na przeszkodzie twoim marzeniom.
Skarbie, nigdy tak nie myślałem.
Możemy rozmawiać o przyszłości i snuć plany,
nie zmieniając naszych założeń.
Poprosiłem Johna Greena, by wysłał Chriście nakaz zaprzestania jej działań.
Konferencja poszła lepiej, niż się spodziewaliśmy.
Może nie trzeba się martwić o te oszczerstwa.
O oszczerstwa zawsze należy się martwić.
UNIWERSYTET COLUMBIA
NAKAZ ZAPRZESTANIA NĘKANIA
Cholera.
Pani Peterson.
Przepraszam, że przeszkadzam, profesor Barini.
Ale muszę pomówić z panią o profesorze Paccianim.
Napisy: Joanna Ziółkowska