Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Woyengi dała nam piękną planetę… Ziemię.
Od żywych kolorów motyli
po zielone, gęste lasy
świat Woyengi jest
dziełem niedoścignionego piękna.
Kiedyś ludzie mieli niewiele,
ale byli szczęśliwi.
Dopóki nie odkryto złej kopaliny…
ropy.
Wody, które dawniej dawały życie…
- Boże, pomóż mi! - …dziś przynoszą śmierć.
Boże, pomóż mojemu synowi.
Nie godzimy się na to!
WYCIEK NAS ZABIJA
Skutki tego zniszczenia
są tragiczne i wszechobecne,
szczególnie dla młodzieży, która przewodzi
walce z tą katastrofą ekologiczną.
Ale moja historia nie jest o ropie ani o wycieku.
To historia miłosna.
I chociaż nie byłem zaangażowany w powstanie młodych,
wydarzenia, do których doszło później,
zmieniły bieg mojego życia…
na zawsze.
- Pamiętaj, co ustaliliśmy. - Dobrze.
Ty zajmiesz się tą stroną.
A my ropociągiem tutaj.
- Dobra. - Jasne?
KRWAWA ŁÓDŹ
Macie znaleźć winnych.
Baczność!
Możecie nawet spalić całą wioskę.
- Ale macie ich znaleźć! - Tak jest!
No jedz.
A po co?
Chcę, żebyś mnie wypuścił.
Nie chcę jeść!
Obiecaj…
że już się z nim nie spotkasz.
Wtedy cię wypuszczę.
Nie mogę.
Nie dotrzymałabym takiej obietnicy.
Czemu jesteś taka uparta?
Kto cię tego nauczył?
Próbuję cię uratować.
Nie opuszczę go.
Powiem ci dlaczego. Noszę w sobie jego dziecko.
Dlaczego?
Dziewczyno. Co ty zrobiłaś?
Chcę tylko miłości.
To przecież żadna zbrodnia.
Oyin…
Sprowadzisz klątwę na nasz dom.
To nie klątwa. Dziecko to nie klątwa.
Już niedługo
zostaniesz dziadkiem.
Nie zgadzam się!
Nie urodzisz go! Na pewno nie.
Nie urodzisz dziecka.
Jutro z samego rana pojedziesz do Warri.
Wyślę cię do Warri.
Jak już tam będziesz,
ciocia zabierze cię do ludzi,
którzy usuną tę obrzydliwość z twojego łona.
Proszę, ojcze.
- Oszalałaś. - Proszę, ojcze.
Proszę, ojcze.
Proszę!
Masz nigdy więcej… przenigdy
- tu nie wracać. - Proszę.
Nigdy już nie zobaczysz tego chłopaka.
- I koniec. - Ojcze.
- Puszczaj.
Ojcze!
- Synu. - Tak, ojcze?
Nie wypuszczaj jej.
Zrozumiano?!
Bracie…
Na pewno chcesz wyruszyć w tę podróż?
Tak, chcę.
W podróży wiele rzeczy może pójść nie tak.
Ocean będzie wzburzony.
Już postanowiłem. Popłynę.
To ja odpowiadam za tę rodzinę,
dlatego pytam.
Członkowie wspólnoty Nembe
zebrali się przed siedzibą Axis Oil,
żeby zaprotestować przeciwko niegodnym warunkom,
w których żyją od czasu wycieku.
Spółka Axis Oil od lat obiecuje usunięcie wycieku,
ale nadal się z tego nie wywiązała.
Mieszkańcy zebrali się, żeby wyrazić niezadowolenie.
Zaczęło się od pokojowego protestu,
ale istnieje ryzyko, że dojdzie do zamieszek.
Z OSTATNIEJ CHWILI - BUNT MŁODZIEŻY Z NEMBE
Ludzie z Nembe znowu zaczęli.
Mamo… po co się tak zamartwiasz?
To chyba mój obowiązek?
Spokojnie. Wszystko się ułoży.
Olotu… zrób, jak obiecałeś.
Kiedy dotrzemy do ziemi białego człowieka,
zadzwonię do ciebie.
Tekena.
Chodź się przytul.
Obiecaj mi…
że będziesz podążał za bratem.
Nie próbuj iść szybciej niż on.
Tak? Masz iść w jego ślady.
Słyszysz, co mówię?
Słyszę.
Ten wczorajszy pieczony plantan
był niedobry.
Ale nie zapłaciłeś pełnej ceny.
Skoro znowu do mnie przyszedłeś,
dostaniesz tym razem lepszy.
Wszystko przez te protesty.
Dlatego tak jest.
- Nie złość się. - Nie złoszczę.
STOP ZANIECZYSZCZENIOM
Oyinbrakemi.
- Oyinbrakemi. - Abbey!
Gdzie twój ojciec?
Oyinbrakemi…
Oyin.
Co się dzieje?
Ojciec mnie zamknął
i chce mnie wysłać do Warri.
Abbey!
Abbey, wyłaź stamtąd. Rozjuszyłeś mnie.
- Abbey, wyłaź. - Co się dzieje?
Gdzie wasz najstarszy syn?
Chce, żebym usunęła dziecko, które noszę w sobie.
Abbey, proszę, nie chcę go usuwać!
Abbey!
Abbey, proszę!
Wydostanę cię.
Abbey.
- Otwórzcie. - Abbeya tu nie ma.
- Pan oszalał. - Kłamiecie.
No dawaj.
- Abbey. - Chodź.
- Ostrożnie. - Abbey.
Abbey.
Uciekajmy.
Wsadźcie ich z tyłu. Szybciej, ruchy!
NADZIEJA W BOGU
Ruchy!
Wyłazić!
Abbey!
Tak bardzo się boję.
- Boję się. - Patrz na mnie.
Nie panikuj, wszystko będzie dobrze.
Ej! Wyłazić!
Wyłazić. Ruchy!
Maszeruj.
Ci dwaj odpowiadają za śmierć jednego z moich ludzi.
Ci dwaj?
Znam ich.
Znam. To Boma i Degbe.
Dobrze ich znam.
Ale ci tutaj goście…
To dwa łobuzy, których wykorzystano.
Jak chcecie szybko stłumić te protesty,
to nie takie trudne.
Pozbądźcie się głowy operacji.
To tutaj.
Tu jest ich dom.
Jest niebezpieczny, zastrzelcie go.
Jak nie otworzą krat, wyłamcie je.
Gdzie wasz syn?
- Otwierajcie! - Gdzie wasz syn?!
Ale o co chodzi?
- Już. - O co chodzi?
Co my zrobiliśmy?
Otwórzcie drzwi.
Gdzie jest Abbey?
- Gdzie jest? - Bracie…
- Gdzie on jest? - A co zrobił?
- Jest podejrzany o zabójstwo. - Co?!
Czysto.
- Czysto. - On ma pistolet.
Niech syn zgłosi się na komisariat
z samego rana!
To nie koniec.
- Ebiye. - To nie koniec.
Ebiye…
- Abbey… - Dlaczego chcą nasz aresztować?
Jacyś młodzi zabili żołnierza.
Ci dwaj są podejrzanymi.
Odbiło ci. Ty w ogóle myślisz?
Walczymy dla wspólnego dobra,
a ty bredzisz. Zejdź mi z oczu.
Kundel.
- Odwaliło ci? - Ej.
Czego się rzucasz?
- Ciszej bądźcie. - Dostaniesz w ryj.
- Kumasz? - Chodź.
Jeszcze cię dorwę.
- Uspokój się. - Ciszej.
Degbe, wyluzuj!
Weź się zachowuj.
Pomagamy wam, a wy co?
Jesteście niewdzięczni.
Koncern Axis Oil zjawił się u nas,
zniszczył środowisko,
zanieczyścił ziemię, zatruł wodę…
A my mamy nie atakować tych bandytów?
W ogóle nas nie wspieracie.
Trudno.
Musicie się zaangażować.
A wasze zaangażowanie
co niby dało?
Chłopcze…
Pozwól, że cię oświecę. Posłuchaj.
Człowiek może zginąć,
- ale sprawa nie umrze. - Jasne.
- Chodź. - Ja wiem, o co walczę.
A ty o co walczysz?
Chodźmy już, wkurzyłem się.
Ej, ty.
Tych dwóch stąd nie kojarzę.
Co wy za jedni?
Nie jesteśmy stąd.
- Tekena! - Przyszliśmy z Imiringi.
Czego szukacie w Nembe?
Przechodziliśmy tędy. Ta walka nas nie obchodzi.
A czemu nie?
Nie trać czasu na tych pajaców.
To słabeusze.
Pamiętajcie, że innej ziemi nie mamy.
Nie chcecie walczyć – o was też nikt nie zawalczy.
Idioci. Dranie!
Dorwiemy was.
Tekena.
Widzieliście mojego brata?
Tekena.
Coś mu się stało.
Co ty tam masz?
Gdzie byłeś?
Zabijesz go?
- Zabij go! - Czekajcie.
Poczekajcie.
To Adumu.
Bóg-pyton.
Nie ugryzie, chyba że go zaatakujesz.
Babcia nauczyła mnie, że Adumu…
Adumu jest bogiem mórz.
Ale pojawia się w postaci pytona.
My też pochodzimy z wody
i wrócimy do niej, kiedy umrzemy.
- Człowieku. - Abbey.
Odważny jesteś!
To dobre mięso.
- Odpuść, kobieto. - Chcesz go zjeść?
- Czemu nie. - Pycha.
- Ale on odważny. - No.
Obróć tamten kawałek.
Spójrz na ten.
Matko… Mamo.
Żołnierze nadal tu są.
Co się dzieje? Co my zrobimy?
Bibi, posłuchaj.
Zanieś to Abbeyemu i przekaż mu wieści.
Że przygotowali zasadzkę.
I jeśli nie wyjedzie, złapią go.
Daj mu te pieniądze.
Niech opuści wioskę.
Przyniosłam torbę i pieniądze.
Abbey, proszę cię.
Nie wracaj, bo cię złapią.
Jak się uspokoi, ruszymy.
Zadzwonię do niego.
Bracie, a co z pozostałymi?
Co nas oni obchodzą?
Zadzwonię do Pana P.
Mój telefon.
Chyba go zgubiłem.
Olotu… Olotu.
I co my teraz zrobimy?
Musiał mi gdzieś wypaść.
Bądź silny.
Abbey.
Co ci przekazała siostra?
Twój ojciec okłamał policję,
że stoję na czele tych ludzi, którzy zaczęli protest.
Teraz mnie szukają.
Nie mogę wrócić do domu.
Wszędzie roi się od żołnierzy.
A co ty masz z tym wspólnego?
To bez znaczenia.
Ale wiedzcie, że jedziemy na tym samym wózku.
Boma… czy to już koniec?
Przyjacielu…
nie powinniśmy się wychylać.
Rozumiesz?
Musimy pojechać do Lagosu albo do Ghany…
Jak chcesz teraz dotrzeć do Ghany?
No niby jak?
Zabiliście żołnierza.
Nie odpuszczą wam tak łatwo.
Pamiętacie masakrę w Odi?
Przepraszam…
nie znacie może pana Perekemiego?
Jest z tej wioski.
- Skąd mamy go znać? - Ja nie znam.
Jest żeglarzem?
Tak.
- Pan P.? - Tak.
Pan P., tak.
Znam Pana P.
Czego od niego chcecie?
Znam go.
Lepiej mi powiedzcie, czemu szukacie Pana P.
Powiem wam, jak go znaleźć.
Pan P. obiecał…
że zabierze mnie i brata
z tej wioski za granicę.
Znasz jakieś szczegóły?
Pytam się, czy znasz jakieś szczegóły.
Macie kasę?
Ja trochę mam. Dla siebie i mojej dziewczyny.
Dla ciebie i dziewczyny? A nas niech zabiją?
Ty samolubie. Mówiłem, że kundel z ciebie.
Boma, zadzwoń do domu.
Niech spakują ci rzeczy i wyjedźmy.
Słyszysz?
Chyba rozumiecie.
Olotu, dobrze znasz tych ludzi?
Ręczysz za nich?
Są zaufani.
- Nie lubię pracować z szaleńcami. - Wiem.
- Wiesz, jak jest. - Tak.
To ta kasa?
Na pewno tyle, ile ustaliliśmy?
- Jasne, Panie P. - Chodźcie.
Chodźcie za mną.
Stąpajcie ostrożnie.
Uważajcie.
Nie róbcie hałasu, żeby ludzie z góry nie usłyszeli.
Chodźcie szybko na dół.
No dalej, róbcie większe kroki.
Jezu, wchodźcie, bez ociągania się… No właźcie!
Wchodź, kolego!
Co tak nieśmiało?
Panie P., co to za miejsce?
Nie za to zapłaciliśmy.
Wchodźcie tam, szybko.
Pospieszcie się. Weź torbę brata.
Jacyś dziwni jesteście.
Łap ten baniak.
Trzymaj.
No właź! Czego się rozglądasz?
Jesteś mężczyzną?
Widzicie… pięciogwiazdkowa kajuta.
Panie P., czy naprawdę
nie ma dla nas innego miejsca?
Co z tobą nie tak?
Po co mi zadajesz takie głupie pytania?
Więc tak: albo pasuje wam to miejsce, albo won z mojego statku.
Panie P.
- Tu nie ma toalety. - Jest.
To wiadro z boku to wasza toaleta.
Wiecie, jak go używać.
No ale Panie P…
- Panie P. - Co znowu?
- Dobrze, Panie P. - W kwestii jedzenia:
musicie pamiętać…
że zrobiłem zapasy dla tylko jednej osoby.
Ale mam dobre serce,
więc wszystkich was nakarmię.
Tylko że to jeden posiłek na dobę.
Więc wybierzcie, czy chcecie go w dzień czy w nocy.
To może w nocy.
- W nocy. - Jak duchy.
A teraz posłuchajcie, muszę was ostrzec.
Nigdy nie wychodźcie stąd na pokład.
Zrozumieliście?
- Tak. - Zgoda.
- Dobrze. - Dziękujemy.
Nie będę tolerował odstępstw.
Ja na tym zarabiam. Dzięki.
Co za nonsens.
Witamy pana.
A temu co?
Zabierzcie go z mojego statku.
Chodźcie tu!
Idziemy.
- Bracie. - Przyjacielu.
Wypłynęliśmy.
Świetnie.
Gdybyśmy byli złymi ludźmi,
to zdążyliby nas już po drodze aresztować.
Ale nie jesteśmy źli.
Zawdzięczamy to Bogu.
Bogu dzięki.
Zbierzmy prowiant.
Musi nam wystarczyć.
A ciebie kto wyznaczył na naszego przywódcę?
To ja tu rządzę.
Bracie, nie jestem przywódcą.
Po prostu chcę przetrwać.
Wolałbym umrzeć, niż dzielić się żarciem z kundlem!
Weź wyluzuj!
- Uspokój się. Żarty sobie stroisz? - Co robicie?
Panowie…
Nie będzie tu żadnych bójek.
Nie staję po niczyjej stronie.
Nie możecie przestać?
Jak dotrzemy do białych…
to będziecie sobie mogli to dokończyć.
Rozumiemy się?
- Rozumiemy? - Tak.
Rozumiemy się?
WYBRZEŻE AKRY
Ty, co tak śmierdzi?
To to wiadro.
Statek stoi w miejscu.
Chodź, dziewczyno.
N-A-2-0-0-8. Proszę się zatrzymać.
Tu marynarka Ghany. Proszę natychmiast się zatrzymać.
Komandor Kofi i ja…
mieliśmy swój układ.
Mam nadzieję, że pan i ja
będziemy mieli taki sam.
Wiesz, czemu Kofi poszedł już na emeryturę?
Bo przehandlował swoją uczciwość.
Nie jestem jak mój poprzednik.
Wejdźcie na pokład.
Zatrzymuję tę jednostkę…
dopóki nie dostanę dokumentów
dotyczących ładunku.
Rozumiemy się?
Przyjaciele.
Z tego, co słyszałem,
to właśnie w Brazylii
są najpiękniejsze dziewczyny świata.
Załóż tę bransoletkę,
żeby piękne kobiety z Brazylii…
wiedziały, że jesteś tylko mój.
Obiecaj mi, że jak już tam dotrzemy, nie zapomnisz o tym.
Obiecuję.
Degbe! Co się dzieje?
Człowieku, uspokój się.
Co się dzieje?
Gdyby nas nie ostrzegł, już bym dawno wyszedł.
Co się tam dzieje?
To co oczekujesz, że zrobimy?
Co mamy zrobić?
Myślę, że powinniśmy stąd wyjść.
Dowiedzieć się, co tam się dzieje.
Pan P. nie pozwolił wychodzić.
Pan P. zostawił nas tu na śmierć.
Nie gadaj bzdur.
- Nie gadaj. - Takie dał nam instrukcje.
Jeśli statek nie ruszy,
skończy nam się jedzenie.
Nawet ten kundel się ze mną zgadza.
Zastanówmy się:
kto wyjdzie na pokład, a kto tu zostanie?
Zagłosujmy.
Zna pan wpływowych ludzi we władzach.
Jestem biznesmenem, komandorze.
Wszędzie mam wpływowych przyjaciół.
W innych częściach świata
przewożenie kradzionej ropy czyniłoby z pana złodzieja.
Nie, mój brat nie może tam wyjść.
Co ty gadasz?
- Już to ustaliliśmy. - Poczekaj.
Nie jestem już dzieckiem.
Mógł się pan mocno wzbogacić, komandorze,
gdyby udał pan, że nic nie widział.
Człowiek, który ma wszystko,
ale nie ma szacunku, honoru i uczciwości,
nie ma niczego.
- Teke, co ty mówisz? - Nie zatrzymuj mnie!
Nie jesteś moim ojcem.
Serio chcesz tam wyjść?
Tak, ale wrócę tu.
Tekena!
Tekena, posłuchaj.
Tekena.
Statek…
chyba znowu płynie.
Pada deszcz i śnieg, a kto nie w Afryce…
Ten frajer!
À propos frajerów…
Komandor gadał coś o dumie.
Powiedziałem, żeby ją sobie
- wsadził w dupę! - W dupę!
Oyin, co tam?
Opowiedz nam coś.
Chcesz kolejną z jej smutnych historii?
Babcia opowiadała mi o naszym zapomnianym ludzie…
Ale to nasza historia.
Opowiadała, że dawno temu
biali ludzie zabierali naszych
na swoje ziemie i ich sprzedawali.
W łańcuchach.
To byli nasi bracia i siostry.
Powiedziała…
że żeby nie stać się niewolnikami,
część wolała umrzeć na oceanie.
Babcia mówiła, że jeżeli nadstawi się ucha…
można usłyszeć ich śpiew.
Cierpienie
Dziecka przeznaczenia
Potężny ocean przykrył moje serce
Kiedy nadejdzie czas, zaznamy łaski
Wielki ocean
Przykrył moje serce
Kiedy nadejdzie czas, zaznamy łaski
Oyin, dziecko.
Zrozumiałaś tę historię?
Lud mojego męża wierzy,
że kiedy ktoś zabije pytona…
jeśli zabije go i zje,
sprowadzi na siebie klątwę.
Społeczność zbierze się i rzuci klątwę
na rodzinę tego,
który zjadł pytona.
To wielka przewina.
Oyin.
Oyin!
Czemu nie odpowiadasz?
Słuchasz w ogóle?
Kocham pewnego mężczyznę.
Ale tata nie pozwala nam się spotykać.
- Proszę? - Nie pozwala nam ze sobą być.
Oyin… powiedziałaś „mężczyzna”?
Mężczyzna? Nie wymawiaj tego słowa przy ojcu.
Nawet nie próbuj!
- Czemu? - Pytasz czemu?
Bogowie wód, błagam.
Kiedy twoi rodzice się pobrali…
twoja matka poszła nad rzekę.
Pragnęła dziecka, a nie mogli go mieć.
Długo szukali rozwiązania,
ale nic to nie dało.
Twoja matka poszła nad rzekę…
i błagała bogów wód,
żeby dali jej dziecko.
Bogini rzeki przystała na prośbę.
I kim było to dziecko?
To ty.
Dałaś mi to dziecko, więc dziękuję ci!
Dlatego nie możesz nigdy wspominać
o żadnych mężczyznach.
To kwestia życia lub śmierci.
Zrozumiałaś? Proszę cię.
Stawka jest wysoka. Bardzo wysoka!
Nie możesz wyjść za mąż.
Będziesz miała dobre wyniki w szkole,
zobacz, jakie masz oceny.
Idzie ci świetnie.
Będziesz osiągała sukcesy w biznesie.
Ale mąż czy mężczyzna?
Nie chcę nawet o tym słyszeć.
Nadal nie śpisz?
Nie mogę zasnąć.
Ja też nie.
Wierz lub nie…
ale nigdy nie byłam tyle poza domem.
Tęsknię za nim.
Ja za swoim też.
Modlę się, żeby podróż się opłaciła.
Amen.
Co z twoim narzeczonym?
Czemu tamci go nie lubią?
Pięć lat po ślubie
jego matka nie miała dziecka.
Kazała kobiecie z ludu Igbo spać ze swoim mężem.
Dziewczyna urodziła dziecko.
Ale rodzina męża go nie chciała.
Bo nie było z ich krwi.
Powiedzieli, że dziecko jest… omeni.
Dzieckiem niechcianej kobiety.
Kobiety będącej przedmiotem.
Masz, napij się.
Co z tobą?
Coś nie tak?
Mam krew na rękach.
Chcieliśmy ich tylko postraszyć.
Nie planowaliśmy nikogo zabić.
To nie twoja wina.
Nie chciałeś.
Po co ja w ogóle…
Po co ci o tym mówię?
Przecież za sobą nie przepadamy.
Czemu tak mnie traktujesz?
Czemu nie chcesz mi się zwierzać?
Bo jestem z niższej klasy?
Tutaj nikt nie jest lepszy od innych.
Jesteśmy równi.
Najważniejsze teraz…
jest wyrwanie się stąd.
Muszę sobie coś golnąć.
Kurde, zaczyna mi już poważnie burczeć w brzuchu.
Co tam się właściwie dzieje?
Mnie też już burczy w brzuchu.
Człowieku… Muszę iść znaleźć jakieś żarcie.
I niech nikt nie próbuje mnie powstrzymać.
- To ryzykowne. - Muszę iść po jedzenie.
Człowieku…
Obudź się.
Boma.
Degbe chce iść po jedzenie.
Degbe. Dokąd chcesz iść?
Spokojnie.
Pan P. nie pozwolił stąd wychodzić.
Zapomnij o tym.
Uspokój się.
Nie wychodź.
Nawet się nie boi.
- Ty. - Szefie?
Bądź ostrożny.
Rozumiem. Spokojnie, wiem, czym to grozi.
Rozumiesz? Wiem to.
Powodzenia.
Dziękuję, bracie.
Dziękuję.
Muszę się stąd wydostać.
Musiałeś być głodny.
Śmiało.
Jedz.
No jedz.
Ma gorączkę.
Mój przyjaciel nadal nie wrócił.
Zaraz wróci.
Dokąd idziesz?
No dokąd idziesz, co?
Dokąd idziesz?
Muszę znaleźć leki dla niej.
Ma gorączkę.
Abbey…
To chyba nie jest rozsądny ruch.
Posłuchaj…
Gdyby coś jej się stało,
nie wybaczyłbym sobie tego.
Bądź silny.
Zaopiekuj się nią.
Jasne.
Znajdę Degbego i wrócę z nim.
Jestem Igor.
A to jest mój statek.
Muszę wiedzieć o każdej osobie na jego pokładzie.
Chyba to rozumiesz.
To jak dostałeś się na mój statek?
Zapłaciliśmy przemytnikowi.
Komu konkretnie?
Widzisz tu tę osobę?
Zapłaciliśmy Panu P.
Panu P.?
Co to za jeden?
Tak… tak do niego mówił mój kolega.
Jest tu ktoś jeszcze?
Zabierz mnie do nich.
Będą mogli dobrze zjeść i się wykąpać.
Ty byś się nie chciał wykąpać?
Właśnie.
Chłopaki…
wyluzujcie.
Nic nam nie zrobią.
Wszystko dobrze.
Mają dużo jedzenia, wiecie?
Usiądźcie sobie.
Rozumiecie?
Nic wam nie zrobią. Wyluzujcie.
Wyluzujcie się.
Słuchajcie przyjaciela.
Proszę, usiądźcie sobie.
No usiądźcie.
Wszystko OK.
No usiądźcie sobie. Śmiało.
Usiądźcie.
Mamy masę jedzenia, więc częstujcie się.
Trzymajcie.
No jedzcie.
Wyluzujcie.
Jedzcie.
Chciałbym o coś zapytać.
Wymagam szczerej odpowiedzi.
Jak dostaliście się na statek?
Olotu, opowiedz mu.
Zapłaciliśmy Peremu za podróż.
Panu P.
Nie obrazicie się, jeśli zadzwonię do Perego i o to zapytam?
Śmiało, proszę pana. Potwierdzi to.
Dzień dobry. Panie P., wszystko dobrze?
Dobrze.
Halo?
Pan… Igor? To pan?
Halo, proszę pana?
Znalazłem ludzi na pokładzie
i twierdzą, że to ty ich przyprowadziłeś.
O rany!
Broń Boże!
Ja? Nie zrobiłbym czegoś takiego.
Nie przyprowadziłem nikogo na statek.
Co za bzdury.
Jesteś pewien?
Proszę pana, pewien, i to na 150%.
Pracujemy razem od dziesięciu lat, nie jestem nowy
w tym biznesie. Znam procedury i wiem, że nie można
robić takich rzeczy, wprowadzać sobie kogoś na pokład.
Wie pan, że nie jestem takim człowiekiem.
Nie no, co to za bzdury?
Dzięki za potwierdzenie.
Ale muszę powiedzieć
jedną rzecz…
Co on mi tak rzucił słuchawką?
Kurde.
Rozmawiałem z Perem i potwierdził mi…
że nie wziął was na pokład.
Nie, to niemożliwe.
Zapłaciliśmy Panu P. za podróż.
Mówimy prawdę.
Skąd mogę mieć pewność?
Możecie być szpiegami.
- No skąd! - Nie.
- My? Szpiegami? - Nie jesteśmy.
- Proszę na nas spojrzeć. - Czy my wyglądamy na szpiegów?
Nie jesteśmy szpiegami. Każdy z…
Panowie, a wy nie jesteście szpiegami?
Bo pojawiliście się trochę znikąd,
to podejrzane.
Przyznajcie się, na Boga.
Co ty teraz pleciesz?
Co ty gadasz?
Przyszliśmy tu
przecież razem.
Co to za bzdury?
- Nie krzycz. - Co z tobą?
Ja mówię, a ty się drzesz.
Nie krzycz, kumasz?
- Nas podejrzewasz? - Spokój!
- Odbiło mu? - Co robisz?
Przestań się drzeć.
- Wstawać, już! - Wstawaj!
- Wstańcie. - No już.
Wszystko dobrze?
Jesteś potworem.
Uspokój się, kurwa.
Albo oni, albo my.
Nie byli w ogóle groźni!
W tym biznesie nie możemy ryzykować.
Mogli być szpiegami albo piratami.
Któryś mógł cię zabić.
Rozumiesz?
Chcę zejść na ląd.
Mój Boże.
Abbey!
ZATOKA PONTA PRETA REPUBLIKA ZIELONEGO PRZYLĄDKA
Kapitanie, musi pan to zobaczyć.
Prosimy.
Kapitanie.
‎Pomocy.
Hej, przyjacielu! Dawno się nie widzieliśmy.
Przytyło ci się.
Porwanie,
morderstwa, tortury…
Ile chcesz, żeby o tym zapomnieć?
To cię będzie słono kosztowało, przyjacielu.
Niech pan nas stąd zabierze!
Niech pan nas zabierze!
Proszę nas zabrać!
- Wstawajcie. - Wstawać!
- Wstawać. - Ale już!
Wstawaj, do cholery.
No dawaj, wstawaj!
- Ty suko. - Teraz!
Uciekajcie.
Uciekajcie!
Bracie.
Spokojnie.
Tylko spokojnie.
Biały człowieku… Wypuść nas.
Nie macie dokąd pójść.
Jak was nie zabijemy…
i tak zabije was ocean.
Zaryzykujemy.
Rozumiesz?!
No to proszę.
Nie puszczaj ich.
On blefuje. Nic ci nie zrobi, wierz mi.
Nie wypuszczaj ich.
Obiecuję ci.
Nie zamykaj oczu. Anju, proszę.
Patrz na mnie. Nie zamykaj oczu.
Proszę cię, nie.
Nie zamykaj oczu.
Nie opowiadałem ci…
Kiedy byłem dzieckiem,
ojciec zabierał mnie na polowania.
Polowaliśmy na niedźwiedzie.
Marny był ze mnie myśliwy.
Zawsze brakowało mi cierpliwości.
Ale była jedna rzecz,
w której byłem bardzo dobry.
Skórowanie mięsa.
Widzisz…
Najpierw trzeba się upewnić,
że niedźwiedź nie żyje,
żeby spuścić całą krew z truchła,
zanim zacznie się odkrawać skórę.
Bardzo się cieszę,
że pominęliśmy pierwsze dwa kroki.
Bo naprawdę… chciałem, żebyś mógł cieszyć się…
procesem,
tak bardzo jak ja.
Swoją drogą
jeśli zastanawiasz się,
kim była ta kobieta, którą zabiłeś…
To była moja siostrzyczka.
Igor.
Igor?
To co? Gdzie trzymacie tych dupków?
W pralni.
Dobrze.
Znajdźcie mi te pozostałe szczury.
Zrozumiano?
Tak.
Nakarmcie tych z pralni.
Zajmę się nimi wieczorem.
Co za koszmar.
Hej, Igor.
No i co?
Znaleźliście szczury?
Nie, Aleksiej nadal szuka.
Jesteś pewien, że to szpiedzy?
Podważasz moje rozkazy?
Nie.
Znajdziemy ich.
Ty i ty. Chodźcie ze mną.
Wychodźcie!
- Kto was wysłał? - Nikt nas nie wysłał.
Kłamstwa!
Jak chcecie zejść z tego statku żywi,
powiedzcie mi prawdę.
Kto was wysłał?!
Mówimy prawdę. Nikt nas nie wysłał.
- Wierzę wam. - Na kolana.
Chcecie opuścić statek?
Tak?
Daj mu nóż.
Walczcie na śmierć i życie.
Tylko w taki sposób jeden z was
opuści ten statek żywy.
A jeśli odmówimy?
Jeśli odmówicie…
obaj umrzecie.
Nie będę walczył z bratem dla twojej rozrywki.
Jaka szkoda.
Zabijcie ich obu i wyrzućcie za burtę.
Poczekaj!
Ja powalczę.
- Tekena! - Powalczysz?
Tekena, co ty wymyślasz?
Chcę przeżyć.
- Walcz! - Tekena!
- No walcz! - Nie będę walczył z bratem.
Ja zawsze byłem tym gorszym dzieckiem.
Za wszystko brałem winę na siebie.
Nienawidzę cię.
Co chcesz usłyszeć?
Byliśmy dziećmi.
Mam przeprosić? Przepraszam.
Skończ z tym szaleństwem.
Na co czekasz?
Zabij mnie.
No na co czekasz? Nie możesz mnie zabić?
Bo wiesz, że jesteśmy
z tej samej krwi.
Może się kłócimy…
Ale jestem twoim bratem bez względu na wszystko.
Jestem twoim bratem…
Do końca życia.
Wystarczy tego!
Walczcie albo zgińcie.
Co my teraz zrobimy?
Zaraz coś zrobię.
Dbaj o siebie.
Poczekaj.
Dotrzymaj słowa mojemu bratu.
Bracie!
Obiecaj, że zajmiesz się matką.
Dlaczego to zrobiłeś?
Bo jesteś moim bratem.
Nie!
Gratulacje!
Teraz jesteś wolny.
Możesz iść.
Iść dokąd?
Z powrotem do Afryki.
Nie!
Żegnaj, towarzyszu.
Igor, zabili Aleksieja.
Te suki go zabiły.
Oyin.
Oyinbrakemi.
Oyin.
Abbey.
Abbey…
Jestem kapitanem tego statku.
Rozwiąż mnie.
No rozwiąż.
Wrzucili mnie tu, jak sprzeciwiłem się zabijaniu.
Abbey… Nie wychodź, bo cię zabiją.
Po angielsku.
Jak nie wyjdziesz
z ukrycia, to mnie zabiją.
- Kto to? - Co ci przystawiam
- do głowy? - Abbey, pistolet.
Pistolet.
Liczę do dziesięciu.
Jak nie wyjdziesz z ukrycia,
strzelę jej w głowę.
Jeden.
Dwa.
Trzy.
Cztery… Pięć.
Sześć.
Siedem.
Osiem.
Dziewięć…
- Dziesięć. - Czekaj!
Poddaję się.
Proszę.
- Proszę, nie. - No i jesteś.
Abbey!
- Abbey. - Oyin.
Zajmijcie się nim.
Stój.
Abbey, kocham cię.
Prawdziwy z ciebie wrzód na dupie… przyjacielu.
Jak sądzisz?
Upiecze ci się?
Masz mnie.
Wypuść ją.
To twoja dziewczyna?
Tak.
Kochasz ją?
Tak.
- Ach, tak? - Ja ciebie też.
To teraz twoja miłość będzie żyła wiecznie.
Oyin!
Już po tobie.
Zdychaj! Skurwysyn jeden.
Dzisiaj dołączysz do brata.
Za wszystko, co nam zrobiłeś…
Boma…
Boma, co oni ci zrobili?
Abbey… walcz.
Zaręczono cię z duchem wody?
Tak.
Jeśli wyjdę za mąż, umrę.
Jeśli urodzę dziecko, umrę.
Ale wiem, czego chcę.
A co z przepowiednią?
Nie wierzysz w duchy i przepowiednie.
Ale ty wierzysz.
Przez to stają się prawdziwe.
Nie należę do nich, Abbey.
Chcę żyć na własnych zasadach.
- A co, jeśli umrzesz? - Nie umrę.
Mówiłem ci już,
że niezły z ciebie wrzód na dupie?
Ale jestem pod wrażeniem tego…
co zrobiłeś moim chłopakom.
Cierpienie
- Dziecka przeznaczenia - Co ty śpiewasz?
Kiedy nadejdzie czas, zaznamy łaski
Żaden bóg cię nie uratuje.
Rozumiesz?
Rozumiesz?!
Wielki ocean
- Przykrył moje serce - Módl się dalej,
- a ja cię będę skórował. - Dziecko przeznaczenia
Kocham cię.
Boma, co oni ci zrobili?
Abbey… walcz.
Co to znaczy?
Gdzie ty jesteś?
Żarty sobie stroisz?
Gdzie poszedłeś?
Gdzie jesteś?
Gdzie poszedłeś?
Gdzie on jest?
Gdzie jesteś?
Gdzie jesteś? No gdzie?
Gdzie jesteś?
A ta kulka…
jest za miłość mojego życia…
Oyinbrakemi.
Mamo.
Abbey.
Abbey…
Jak umarł mój syn?
Szanuję pana syna.
Był odważny.
Co Degbe robił z kimś takim jak ty?
Czym się pan martwi? Byliśmy przyjaciółmi.
Znaleźliśmy to podczas podróży.
Mój syn nie żyje.
Mój syn nie mógł się przyjaźnić z kimś takim jak ty.
To pieniądze.
Wiem, że to nie zwróci mu życia.
Ale da panu siłę.
W środku są pieniądze.
Co on przyniósł?
Co przyniósł? Degbe…
Proszę się nie złościć.
Przynoszę pani złe wieści.
Chodzi o mojego syna?
Pewnie nie żyje?
Najpierw…
ich ojciec umarł na udar.
A teraz umarł też Olotu.
Proszę pani…
Umarł nie tylko Olotu.
Tekena też nie żyje.
Przyjacielu… Ja żyję.
Powiedz mi…
Kiedy wróciłeś?
Niedawno.
Myślałem, że tylko ja przeżyłem.
Ja podobnie.
Przyjacielu.
Jak to zrobiłeś?
- Akparaka. - Przyjacielu.
Co się dzieje?
Zwołałeś zebranie, a nie powiedziałeś mi…
- Akparaka. - Przyjacielu.
Co się dzieje?
Cierpliwości, zaraz ci powiedzą.
- Czy chodzi o ciebie? - Zaraz ci powiedzą.
- Cierpliwości. - Kto to?
- Lepiej uważajmy. - Spokojnie.
Jak przyjdą, to się uspokoję.
Niech się trochę pospieszą.
Mam jeszcze parę spraw.
- Powiedzą, czy to dobre, czy złe wieści. - No dobrze.
Akparaka.
Co tak siedzisz?
- Witajcie. - Dzięki.
- Proszę. - Dziękuję.
Przyszliśmy w sprawie twojej córki.
Akparaka, nie masz krzeseł dla gości?
Mamy tu tak stać?
Przyjacielu… posłuchaj ich.
Abbey!
- Abbey. - Uspokój się.
- Proszę cię o spokój. - Abbey!
- Przyjacielu. - Gdzie moja córka?
- Spokojnie. - Co tu robisz?
Prosimy.
Tylko spokojnie.
To się już nie odstanie.
- Tylko spokojnie. - Nie. Ty!
- Abbey! - Spokojnie.
Przyjacielu.
Proszę go wysłuchać.
Proszę się uspokoić.
- Spokojnie. - Weź się w garść.
- To ważne. - Spokojnie.
Przyszedł coś powiedzieć.
Gdzie ją masz?
Oyinbrakemi…
nie żyje.
Bądź silny.
To przyszedł powiedzieć.
Wybacz mu.
Stało się. Wybacz mu.
Uspokój się.
Wybacz mu.
Przyjmij nasze wyrazy współczucia.
Bądź silny.
- Spokojnie. - Wybacz mu.
- Przyszedł przekazać tę wieść. - Dlatego chciałem, żebyś usiadł.
Teraz już wiesz. Dlatego tu spieszyłem.
Będę tęsknił.
Posłuchaj mojej rady.
Abbey…
Posłuchaj mojej rady.
To się jeszcze nie skończyło.
W Lagosie będziesz wolnym człowiekiem.
Będę cię odwiedzała.
Bądź zdrów.
Będzie dobrze.
Bibi, nie płacz.
No już.
Ruszaj, długa droga przed tobą.
Opiekuj się mamą.
Będę tęskniła.
No to jedźmy.
No już. Wszystko będzie dobrze.
No już. Śmiało, wsiadaj.
To pa. Uważaj na siebie.
No już.
Chodźmy.
No już.
Tutaj.
Abbey!
PAMIĘCI NASZEGO UKOCHANEGO TEKENY SYLVESTRA EKANEMA
Z PODZIĘKOWANIAMI DLA NIGERYJSKIEJ ARMII
‎Napisy: Piotr Szpakowski