Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
BÜYÜLÜ AİLEM
Deh!
Evet!
Ellian! Bekle!
Prenses Ellian bu. Kapıyı açın.
Oley!
Hayır ya. İşaret fişeğinin sırası mı?
Yine mi? Ellian, daha yeni geldin.
- Üzgünüm çocuklar. El mecbur. - Prenseslerin şaşaalı hayatı böyle işte.
Olsun. Akşama doğum gününde görüşürüz. Geçen seneki efsaneydi.
Evet. Bu seneki aile arasında olacak.
Epey mütevazı yani. Epey ufak.
Cidden mi? Senden beklemezdim.
15 yaşındayım, artık genç kız oldum.
Bu yüzden anne ve babamla daha çok vakit geçirmek istiyorum.
Neyse, sonra takılmak istersen pazarın orada olacağız.
- Hoşça kal Ellian! - Hadi! Gidelim!
Aferin kızım.
Prenses Ellian!
İşaret fişeği kullanmayacağıma söz vermiştim ama...
Nazır Nazara.
Ekselansları.
Kral ve kraliçe sizi huzurlarına bekliyorlar.
"Huzurlarına" mı?
Önemli bir vesileyle.
Asıl yapmam gereken pazarda arkadaşlarla takılmaktı.
Ama mümkün mü?
- Prenses! - Değil.
Hadi Flink. Yine başlıyoruz.
İşte dünyam Hoş geldiniz
Ailem yüzünden Biraz düzensiz
Gerginlikten Tepindiler
Yaklaşsam Hırlar, sinirlenirler
Yaşasın, bir prensesim
Ama hayatım çok zor
Sorun dolu, sebebi şu Annem babam canavarlar
Cidden canavarlar! Doğru!
Bu sırrı saklamak giysilerimi mahvediyor!
Kusura bakmayın Nazır Bolinar.
- Baba! Anne! - Hayır, lütfen!
- Sır duyulursa... - Yaramaz kral. Yaramaz kraliçe.
Merak etmeyin. Bana bırakın.
İşte böyle. Bu tarafa.
Aferin kraliçeye.
Bir yıl önce Sorun yokken
Bir tür karartı Göründü birden
Sonra da güm!
Bir patlama
Ailem dönüşmüştü canavara
Çaresi var mı dersen
Hâlâ bir muamma
Ama her şey garipleşti Ailem canavar olunca
En çekilmezinden hatta
Seninkiler aksi mi dersin?
Veya kaba?
Aşırı hassas, tutarsız, zorba!
İnatçı mı? Baş belası?
Benimkiler ise ileri seviye
Benim burada olduğumdan
Haberleri yok bile
Ne tatlı kız
Yükü çok ağır
Her şeye rağmen pek mücadeleci
Hiç söylenmez
Hiç üzülmez
Neler saklıyordur gülüşünde
O olgun ve sakindir
Ailesi ise asi
- Destek olur - Hep onarır
Ebeveynleri canavar
Onları kollamak büyük iş
İmzalarla ilgilenmeli
Ve orduyla
Tamir için bir toplantı daha
Halka destek Yasa gerek
Farklı şeyler İstesem de
- Bunları yapan biri lazım - Prenses Ellian!
O "biri" de hep benim
- Ödevini bitirdin mi? - Dönünce yaparım.
Hayatımı mahvediyorsun.
Bir günlüğüne olsa bile
Disiplinli bir ailem olsa ne olurdu?
Sert olsunlar Gıcık mı, o da olur
Çünkü ben ailem için Hakikaten görünmezim
Size söyleyeyim Bu korkunç!
Her neyse, işte dünyam
Bir yıl geçti
Çöken şu gölge gitmek bilmedi
Herkes gergin Endişeli
Bana düşüyor kurmak dengeyi
Ve umudum bakidir
Atlatıncaya dek
Biliyorum, tavırları Canavar gibi olsa da
Kızgın, vahşi Ve de aksi
Canavar gibi bağırsa da
Derinlerde bir yerlerde
Ailem saklıdır altında
Çok eminim hatta
Canavar değiller asla
Canavarlar mı yoksa
Şu anda?
- Açın şu kapıyı! - Eyvah!
- Yine General Cardona geldi. - Kral ve kraliçeyi görmek istiyorum.
Açın kapıyı.
- Anne, baba, susun. - Onu sonsuza dek oyalayamayız.
Biliyorum ama öğrenirse neler yapacağını bir düşün.
- Bırakın girelim! - Pek mülayim biri değil.
- Açın kapıyı! - Bu kez ne diyeceğiz?
Her türlü mazereti kullandık zaten.
Resmî ziyaret var.
Çalışanlar grevde.
Ticaret zirvesi.
Müsaadenizle. Ne de olsa iletişim nazırı benim.
Söz ustasıyım.
Kolonoskopi var.
- Ustaca. - Yarın yine geleceğim.
Bu kez kral ile kraliçeyi göreceğim.
- Bu böyle gitmez hayatım. - Biliyorum.
Bir sene oldu ve hâlâ çözemedik...
Büyüyü bozmayı. Evet.
Ne yapacağız?
Of ya. Yine ne var?
Kraliyet başpostacısını takdim ediyorum.
Güneş ve Ay kâhinlerine gönderdiğiniz mesajla ilgili bir gelişme var.
Yanıt verdiler mi?
Bildiğiniz gibi kâhinler
Sonsuz Karanlık'ın Karanlık Ormanı'nda yaşıyor.
Son derece tehlikeli bir yer.
Dolayısıyla, mesajınızın sağ salim ulaşması için
en iyi sekiz kuşumu oraya gönderdim.
Süper. Ulaştı mı?
Ormana girer girmez, sekiz kuşun yedisi
taşlaştıran büyülü yemişler tüketerek aniden taşa dönüştüler.
Saygıyla anıyoruz.
- Ama diğer kuş... - Simon.
Millie.
Cedric.
II. Cedric.
Hannigan.
Ambrose.
Küçük Dorrit.
- Kalbimizde yaşıyorlar. - Ne kadar hazin.
Ama geriye bir kuş kalıyor.
Umarım gagasında küçük bir parşömen taşıyan bu ufaklıktır.
Doğru. En cesur kuşum.
Yaşlı Joe yanıtınızla geri döndü.
Sonsuz Karanlık'ın Karanlık Ormanı'na dair tüm tehlikelerden sıyrıldı.
Bu arada da büyülü yemiş tüketimini
daha ufak, yavaş etki eden bir türle sınırlandırmış.
O iyi bir kuştu.
Oğlum gibiydi.
"Suya koyun."
Mesaj nerede? Nereye gitti?
Flink, seni küçük hırsız. Yine yanağına mı koydun?
Selam olsun sana Lumbria Prensesi Ellian.
Biz Güneş ve Ay Kâhinleriyiz.
Kâhinleriyiz.
Talihsiz durumunuz merakımızı uyandırdı.
Ancak çare bulabilmek için sorunu bizzat gözlemlememiz gerekiyor.
Gerekiyor.
Flink, buraya geliyorlar.
Dolayısıyla, üçüncü ayın üçüncü günü,
Ay son dördün evresindeyken
krallığınızı ziyarete geleceğiz.
Celeceğiz.
"Celeceğiz" değil. Geleceğiz.
Geleceğiz.
Üçüncü ayın üçüncü günü, son dördün varken mi?
O gün doğum günüm. Bu akşam yani.
İyi ki doğdun Prenses.
Bu işi gizemli ve azıcık ürkünç yapacağız dememiş miydik?
Evet, demiştik.
Pardon.
Her neyse, yakında geleceğiz.
Gerekli hazırlıkları yapın.
Yaşasın! Artık canavar yok. Sır yok.
Normal bir aile ve normal bir hayat var.
Bolinar ve Nazara'ya söylemeliyim. Çok sevinecekler.
Hiç hoş değil. Göz altı torbalarıma bak.
- Ne hâle düştük böyle? - 17 dil biliyorum.
Krallığımızın anayasasını yazdım.
Millî hazine sayılırım yahu!
Gel gör ki bütün sabahımı
canavar kakası toplayıcı tasarlayarak geçiriyorum!
Bize gerçek bir lider lazım. Bu krallık kendi kendine ayakta kalamaz.
Affınızı diliyorum Sayın Nazırlar
ama doğum günü hediyeleri birikiyor ve davet salonu biraz...
Hasarlı mı?
...artık ortada yok.
- Onları buraya getir. - Tamamdır.
Nazara, bu sırrı daha uzun süre tutamayız.
Tüh.
İnsanlar öğrenince ne tepki verecekler?
Tahmin etmeye korkuyorum. Kral ve kraliçe çok seviliyordu.
Hem de çok!
ELLIAN İYİ Kİ DOĞDUN!
SENİ SEVİYORUZ!
Öte yandan burada daha da çok sevilen biri var.
Kim? Ben mi? Çok naziksin.
Hayır, sen değilsin koca çocuk adam. Prenses.
Kaç yaşına basacağının farkında mısın?
En ufak bir fikrim bile yok.
Teşekkürler.
15 yaşına basacak. Bu, derdimize çare olabilir.
Ne demeye çalışıyorsun sen?
Katlanılmaz bir hâlde Şu an statükomuz
Kaleyi onaramıyoruz Karmaşa had safhada
Bir zamanlar pek şık Ve zarifti tarzımız
Şimdiyse fil bakıcısıyız
Göz yumamayız buna
Buraya tekrar Görkem katmaya ne dersin?
Tekrar saten ve ipek giyelim
Eski zamanlar gibi
- Yeniden asilleri misafir edelim - Şarap içip peynir yiyelim
Bir yolu varsa peki?
Asla gerçekleşemez!
- Olur - Olmaz
Olacak
Dansa geri dönme şansımız varken Böyle duramayız
Adım adım
Hepten yeni bir yöne
Doğru mükemmelliğe
Adım adım Tüm sorunları aşmaya
Adım adım
İleriye gidersek
Geçmişi düşünmezsek
Koyuluruz yola
Ama bekle, ne öneriyorsun?
Şansa bak
Bu gece prenses reşit olacak
Hükmetmeye fırsat doğacak
- Olunca bir kraliçe - Çok iyi.
Sayesinde saray rahata erdiğinde
Kavuşuruz eski görgüye
Çınlar kadehler yine
- Bunu sevdim - Bence bayıldın
Evet, bu çok doğru
- Tarzla - Hünerle
Planlanır darbelerin en hayırlısı
Adım adım
Hepten yeni bir yöne
Küçücük bir revize
- Adım adım - Devir çok önemli burada
Adım adım
Yukarı tırmandıkça
Kimse yadırgamaz da
Koyuluruz yola
İlk adım Asiller çekilsin
İkinci adım Ölüm bildirilsin
Üçüncü adım Yaşlar kuruyunca
Kızları çıkar ortaya
- Sonra - Ona taç takılır
- Sonra - Giyinip kuşanır
- Sonra - Şehre hâkim olur
- Çok basit - Tuşe
O kabul ederse Sonra başlasın dans
Nazırlar!
- Prenses! - Cevabı buldum.
- Biz de öyle. - Büyüyü bozacağız.
Kraliçe olacaksın.
- Dur, ne? - Ne? Nasıl?
Kâhinler mektuplarımı nihayet yanıtladı. Büyüyü bozacaklar.
Şahane olur.
Tabii ki. Ama bozamazlarsa krallığına gerçek bir hükümdar gerekecek.
- Bir kraliçe. - Ailem ne olacak?
Onları taşraya göndeririz, orada koşup oynarlar.
İstediğin zaman ziyaret edebilirsin.
Tamam. Kabul edeceğim. Ama önce kâhinleri deneyeceğiz.
Elbette. Ama sonra...
Sonrası mühim değil
Büyü bozulacak
- Olmazsa - Bozulur
- Evet, her neyse - Sonuçta
- O taç takılacak - Evet
Adım adım
- Adım adım - Adım at yeni bir yöne
- Bağlan güzel günlere - Adım adım
Adım adım Sarılacak her bir yara
Adım adım
Kutlama ertesinde
Taç Töreni geçince
Bakarız yolumuza
Koyulalım yola
İyi ki doğdun Prenses Ellian
Mutlu yıllar sana
- İyi ki doğdun Prenses. - Kesinlikle hayatım.
Bu şahane kutlama için hepinize teşekkür...
Bu taraftan Majesteleri. Şuraya.
- Anne! Baba! - Aferin.
Dileğim gerçekleşirse bu akşam hepimiz kutlama yapacağız.
Evet. Buna içilir.
Bolinar?
Affedersiniz. Pardon. Resmî bir göreve gecikiyorum da.
Bir tane alayım.
Bakın. Majesteleri, odaklanın.
Ne güzel! Doğum günüm için süslenip püslenmişsiniz.
Çok iyi.
- Hey! - Çiğneyin efendim.
Baba! İndir onu.
Teşekkürler Prenses.
Tamam, tacı sevmedin. Anlıyorum.
Ama taç önemli ve değerli bir şey. Dur, nereye kayboldu?
Flink!
Gel buraya.
Hayır!
Pis mor sıçan.
Pastam!
Aslında sana yakıştı.
Prenses, bu iğrenç haşereye olan sevginizi anlayamıyorum doğrusu.
Geldiler. Buradalar.
Rahat görün.
Onlar bilinen ve bilinmeyen evrenin yegâne mimarları,
tüm zamanların en güçlü ve büyülü varlıkları.
Karşınızda Güneş ve Ay Kâhinleri.
Selamlar size Lumbria sakinleri.
Lumbria.
Güzel yolculuktu Lawrence. Sana beş yıldız veriyorum.
Beş yıldız mı? Delirdin mi? İçerisi pişmiş lahana kokuyordu.
Benim hoşuma gitti. Yuva sıcaklığı katmış.
Kâhin hazretleri,
bizi şereflendirdiğiniz için Lumbria Krallığı adına teşekkür ederim.
Sen Prenses Ellian olmalısın.
Ta kendisi. Şu taçlı kız.
Doğum günü kızı. Tanıştığımıza çok sevindim.
- Ben Luno. - Ben de Güno.
İçimde iyi bir his var.
Bakalım şimdi.
Mektubunda anne ve babanla ilgili sorun yaşadığını yazmışsın.
Onları şeye benzetmişsin...
- Ne demişti Güno? - Canavar.
Doğru. Canavar.
Peki niye anne ve babanın birer canavar olduğunu düşünüyorsun?
Şey...
- Amanın, şaka değilmiş. - Anne ve babası canavarmış.
Evet, biliyorum. Bu yüzden yardımınız...
Baba, hayır. Onlar misafirimiz.
Sen de dinle anne.
Bunu benzetme sanmıştım. Mübalağa ettiğini düşünmüştüm.
- Niye öyle yapayım ki? - Çünkü bir ergensin.
Cırtlak isteyen?
Evet, yakalayın!
Durun efendim.
Kusura bakmayın. Biraz yaramazlar.
Prenses, bana kalırsa anne ve baban
Sonsuz Karanlık'ın Karanlık Ormanı'nda bulunmuş.
Orası öyle karanlık ki iki kez adlandırmışlar.
Evet, orada bulundular. Nereden bildiniz?
Çünkü bu tür bir sihir ancak orada bulunabilir.
Elçiye zeval olmaz ama yakında eski hâllerine dönmezlerse
hep canavar kalırlar.
Ne? Hayır. Lütfen bir şeyler yapın.
Elbette. Bir kurbağanın ağzında bu kadar yolu boşuna gelmedik.
Bana asayı ver.
- Asa bende değil. - Şaka mı yapıyorsun? Asa nerede?
Daha iyi bir şeyle takas ettim.
- Ne? Bunu neden yaptın? - Konuşmuştuk ya.
- Bunu konuşmuştuk. - Saçmalama.
- Bana söylemedin. - Söyledim ama.
- Bu tamamen yeni bir bilgi. - Defalarca söyledim.
Bu bir kumanda.
Evrensel bir asa gibi.
Her iş için ayrı bir asa yerine her şeyi yapan tek bir kumandamız var.
Daha önceki altı asanın nesi vardı?
Sehpada çok yer kaplıyorlardı.
- Komut söyleyip düğmeye basacaksın. - Komut mu?
- Sadece... - Çalış.
- Şuna... - Çalış kumanda.
Bas ve konuş.
Basmaktan helak oldum be.
- Sadece... - Hiçbir şey çıkmıyor.
- Ver şunu. - Hayır. Ben yaparım.
Çal!
Kışt!
Bu sihri durduracak Sırrı mı sordunuz?
Canavar sorununuz Geçsin istiyorsunuz
Biraz daha yaklaşın
Ve iyice dinleyin
Böyle bozulur la...
Anne!
- Eyvah! - İmdat!
- Alın şunu! - Bu yüzden evden çıkmıyoruz.
- Hayır! Baba, dur! - Yardım edin!
Bir daha bu şatoya adım atmayız!
Lawrence! Yardım et!
Bekleyin! Lütfen! Geri gelin!
Hayır. Olamaz!
Gitmeyin!
Ne yaptınız siz?
Büyüyü bozmak için tek fırsatımız buydu.
Ellian. Hayatım.
Çok üzgünüm.
Gerekli hazırlıkları yapın. Kraliçe olacağım.
Anne? Baba?
Anne?
Öfkelendiğim için üzgünüm.
Ne yaptığınızı bilmiyordunuz.
Neyse, şu anda hâlâ doğum günüm.
İşte. Sana pasta getirdim.
İkinizi de çok özledim.
Anne?
Yıkıntı
Boş odalar
Geriye bu mu kaldı?
Hatırımda eski hâlimiz
Aklımdadır her bir anı
Sohbetler
Kutlamalar
El ele Uzun yürüyüşler
Her taraf doluydu sevgiyle
Ve bolca sihirle
Çekerdik içimize
Şimdi yok kimse
Keşke eskiye dönmenin Yolunu bulabilsem
Sizi alıştığım yerlerde görsem
Yüreğimin süzüldüğü O günleri yaşasam
Her gülüş
Dokunuş
Eskiye dönmenin yolunu Bir bulabilsem
Ve şu an orada birlikte olsak
Düşünmeden koşarım O eski zamanlara
Sevinçle
O günlere
Keşke bir yol bilsem
Sizinle
Korkusuzdum
Güçlendim Her geçen yılda
Gerekli olan şeyleri
Çoktan vermiştiniz bana
Öğrettiğiniz dersler
Yaptığımız planlar
Isındığımız kışlar
Ve gölgedeki yazlar
Kayan yıldızlar için Tuttuğumuz dilekler
Sürmeli tüm bunlar
Geri gelsin bu anlar
Eskiye dönmemizin Bir yolu var olmalı
Sağlam durduğumuz zamanlara
Tekrar eskisi gibi Mükemmel yarınlara
Tek bir gün
Bir daha
Belki üç
Sonsuza
Kalalım
O eski
Anlarda
Eyvah!
Hayır.
Kapıları kilitlememişim.
Olamaz.
Canavarlar!
Krallıkta canavar mı?
- Nereden geldi bunlar? - Bilmiyorum.
Tabur hazırlansın!
Anne! Baba! Durun!
Bu taraftan.
Hayır!
Meydanı kapatın! Beni takip edin!
- Ekselans. Burada kalın. - Ne yapıyorsunuz? Hayır. Durun.
Yapmayın. Beni dinleyin.
- Anne! Baba! - Prenses! Hayır!
Anlamıyorsunuz. Bunlar annemle babam.
Bunlar kral ve kraliçeniz.
General Cardona, geçen sene bir büyüyle dönüştürüldüler.
Bana söylemeliydiniz.
Durun, lütfen.
Ağları getirin!
- Prenses! - İyi misiniz?
İyiyim.
- Majesteleri. - Kral ve kraliçe mi bunlar?
Belki bir zamanlar öyleydiler.
Ama artık değiller.
- Kara büyü bu. - Bu nasıl olabilir?
Onları canavara çevirmiş.
- Bizi de çevirebilir. - Durun.
- Anlamı ne? - Ne yapacağız?
- Gitmeliyiz. - Evimi terk edemem.
- Nereye gideceğiz? - Bakın, bir planımız var.
- Şu anda yetkili kim? - Evet!
Prenses tahta geçecek.
- Prenses mi? - Prensesi severim.
- Evet ama canavarlar ne olacak? - Evet!
Canavarlar mı? Durun. Hayır. Anlamıyorsunuz.
Prenses Ellian tahta geçince
canavarlar dünyanın ücra köşelerine gönderilecek.
- Ne? Öyle bir şey kabul etmedim. - General, bunu konuşmadık.
Prensesin ve krallığın emniyeti için bunu yapmamız şart.
Hiç korkunuz olmasın.
Canavarları bir daha görmeyeceksiniz.
Gerekli adımları atıyoruz.
Canavarlar kafeslere kapatılıyor.
Sabahın ilk ışığıyla gitmiş olacaklar.
Flink, bir şey yapmalıyız. Onları buradan kaçırmalıyız.
Flink, ne buldun?
Ver. Ciddiyim.
Ver.
Neden herkes sürekli önemli şeyleri yiyor?
Bulamıyorum. Hiçbir yerde yok.
Kâhinler!
Sakin ol. En son yaptıklarını hatırla.
- Merhaba! - İyi fikir.
- Bir kurbağa yakaladık... - Merhaba!
Kim o? Yine anneni mi çağırdın?
Hayır. Benim, Prenses Ellian. Sihirli kumandanız bende.
Gördün mü? Kaybetmedim, demiştim.
Dinleyin, burada işler iyice karıştı. Lütfen, geri gelmeniz lazım.
Katiyen olmaz. O kaçıklar diyarına yaklaşmayız bile.
- Luno, kızın başı dertte. - Ben oraya gelsem? Yardım eder misiniz?
Bir prensese göre fazla ısrarcısın.
Tabii ki ederiz. Değil mi?
Tamam ya. Ama bu saatte kurbağa bulman zor.
Kumandayı kullan Prenses.
Seni Sonsuz Karanlık'ın Karanlık Ormanı'ndaki evimize getirir.
Emir geldi. Canavarları götürün.
İkinize de çok teşekkürler.
Askerler!
- Silahlarınızı indirin. - Prenses?
İndirin, dedim!
Nasıl ya?
Galiba daha net konuşmak lazım.
Bizi kâhinlere götür.
Ne oluyor?
"Vın" diye oraya ışınlanacağımızı düşünmüştüm.
- Hey! Bizi bekleyin! - Kaçıyorlar!
Bize bir şey lazım. At arabası!
Çekçek filan! Bir şey.
Prensesimizi çalıyorlar.
Çabuk!
O canavarları durdurun. Askerler, beni izleyin.
Prenses!
Flink, al. Oyala onları.
Kapıyı kapatın!
Kapıyı kapat!
Olamaz.
Flink, kapıyı açık tut!
Eyvah.
Hey, dikkat et.
İtaat et!
Otur. Çekil...
Prenses!
Sizi kurtarmaya çalışıyoruz!
Yok, sağ ol. Kurtarılmaya ihtiyacım yok.
- Niye dinlemiyor? - Çünkü o bir ergen. Şimdi yakala onu.
Flink?
Olamaz.
Özür dilerim Bolinar!
Bana çektirdiklerinden sonra bir özrü hak ettim.
Bolinar?
Güvenilir danışmanın, değerli akıl hocan olarak rica ediyorum...
Şu tüylü şey de ne? Burada da var.
Hayır!
Bir saniye. Ben bu bedendeysem benim bedenimde kim var?
Hayır.
Ellian, bana yardım etmelisin. Mor bir sıçan oldum!
Başka önceliklerim var.
- Ne yapacağım şimdi? - Bizi buradan kurtaracaksın.
- Anne? Baba? İyi misiniz? - Ben iyi değilim.
Sorduğun için sağ ol.
- Başardık. Vardık. - Aman ne güzel.
Bu sırada bedenim krallıkta kaldı.
- Hayır! Lütfen beni yemeyin. - Merak etme Bolinar.
Kâhinler her şeyi düzeltecek.
Onları nasıl bulacağız peki?
Bir saniye, dur. O da ne?
Kekik kokusu alıyorum. Bir tutam fesleğen.
Çok az da biberiye serpiştirilmiş.
Fasulyeli makarna bu.
Yapma. Karanlık Orman'ın göbeğinde kim makarna pişirir ki?
Kim?
Acaba yaramazlık yapıp sarımsaklı ekmek mi yesek?
Sonuçta canavara yem olduk, bence bunu hak ettik.
Yaşasın! Çünkü 20 dakika önce fırına vermiştim.
Çok kötüsün.
Misafir!
Nihayet gelebildin.
- Canavarları getirmiş. - Gelmesini biz söyledik.
Canavarları dadıya bırakacak hâli yok.
- Prenses, geldin demek. - Zar zor.
Ama işte buradayız.
Annemin sizi yemesi mevzusu için de çok özür dilerim.
Bir daha olmaz. Değil mi anne?
İşte kumandanız.
Hadi bakalım.
- Hadi mi? - Büyüyü bozun.
Hayır, maalesef.
Kumanda ulaşım içindi. Onları eski hâllerine çeviremez.
- Ne? - Ama siz çevirebilirsiniz.
- Maalesef öyle bir yetimiz yok. - Ama beni çevirebilirsiniz.
Hayır. Sen beden değiştirmişsin.
Bir şey yapmak için öbür yarın gerekiyor.
Annemle babama kim yardım edebilir? Büyücü, cadı ya da peri var mı?
Peri mi?
Hepimizin tanıştığını filan mı sandın? Sihir mafyası filan mıyız sence?
Pardon, niyetim...
Aslına bakarsan bezik oynadığımız bir peri çift var.
- Pek sihirli değiller gerçi. - Bezikte de pek iyi değiller.
Eksik olmasınlar.
Yani büyüyü bozabilecek kimse yok mu?
- Öyle demedik. - O zaman kim bozabilir?
- Onlar. - Onlar.
Onlar mı? Keçileri mi kaçırdınız? Hâllerine bakın.
Evet, bu pek mümkün görünmüyor.
Yapılması gereken neyse onların yerine ben yaparım.
Bu işler öyle yürümüyor. Büyüyü ancak onlar bozabilir.
Nasıl?
Birlikte, Sonsuz Karanlık'ın Karanlık Ormanı'nda
macera dolu bir arayışa çıkmalılar.
Ama yol yok ki.
- Işıklar onlara rehber olur. - Zaman zaman. Onlara güven olmaz.
Dalga geçiyorsunuz.
- Dağlarda patikalar keşfedecekler. - Bir sürü tehlikeli uçurum var.
- Irmakları geçecekler. - Ölümcül çağlayan desene!
- Çölleri aşacaklar. - Hem de o sıcakta! Kuru sıcak da değil.
Prenses! Bekle! Daha sözümüzü bitirmedik.
Dedikleriniz doğruysa ailemi bir daha göremeyeceğim.
Hiç ümit yok.
Harika.
- Zavallıcık. - Prenses, daima ümit vardır.
Karanlıktaysan
Kayıp
Hayat zorsa
Bir damla ışık
Olur Rehber sana
Şöyle Bir parıltı görürsen
Yaklaş ona
Büyüt yardımınla
Şöyle
Bir kıvılcıma döner Minik damla
Işık bulursun onunla Karanlıkta
Sonra Işık parlamaya başlar
İyice sarar Karanlık ışıldar
Aniden güm! Görünür tüm yollar
- Işığı bul - Işığı bul
O rehberdir
- Işığı bul - Hep yakın dur
Hiç kaçırma
Işık daima Yanındaysa
Pek zifirî değil aslında
Işığı bul
Varırsın farkına
Benzetme mi bu?
Benzetme, menzetme.
Aslında ihtiyacın olan şey bir damla saf ışık.
Maalesef o haklı Prenses.
Anne ve baban ışıklarını kaybettikleri için canavarlar.
Işığın derhâl yerine konması gerekiyor.
Kıvılcımın söndüyse
Sarar gölge
Göremezsin kendini
Hiçbir yerde
Hadi git
Kararmadan tüm dünya
Kayıp olanı Aydınlatmaya
Döndür geri Tek damla ışıkla
Işığı bul
İçindeki kıvılcım gibi
Işığı bul Sen sıkıca tutun ona
Ve belki de Tek bir huzme
Son verecek Gecelere
Bekler seni Yeni bir gün orada
Görüyor musun? Son dağın zirvesinde Işık Gölü var.
İnsanlıklarını geri kazanmak için anne ve baban o göle girmeli.
Fakat karanlığa dikkat edin. O, karanlık düşüncelerle beslenir.
Gitgide büyür, ta ki sen kaybolana dek.
Hiç sorun değil. Karanlık düşüncelerim yok benim.
Herkesin karanlık düşünceleri olur. Önemli olan onlarla başa çıkabilmek.
Anladım.
Anne. Baba. Beni takip edin.
Işığı bul
- Beklenen cevap işte buydu - Ve sağlam dur
- Sonunda duam yanıt buldu - Bu hallolur
Şimdi hayatım Bir şekilde düzelecek tekrardan
Güven bana
- İleride yollar aydınlandı - Ve bana da
Hadi Şimdi gitme zamanı
- Hiç telaşlanma, görev başına - Gidelim ışığı bulmaya
Hadi ışığı bulmaya
O ışığı bulmaya
- Sarımsaklı ekmek! - Sarımsaklı ekmek!
Niye bu kadar mutlusun acaba?
Tek yapmamız gereken ailemi Işık Gölü'ne götürmek.
Kâhinleri duydun.
Duymaz mıyım hiç! Karanlığa da dikkat etmeliymişiz.
Üstüne üstlük karanlık düşünceler de onu çekiyormuş.
Kesin önce beni bulur.
Bak. Bir sonraki rehber ışık şurada.
Ama sanırım tek geçiş yolumuz bu.
Bizi buldular bile!
Lütfen canımı bağışla yüce karanlık. Ben ufak ve önemsizim.
Sakin ol Bolinar. Yanımızda iki dev canavar var.
Şu karanlık her neyse, asıl o bizden korkmalı.
Tabii canım, onlar bizim cesur muhafızlarımız.
Anne, baba. Yürüyün, hadi.
- Askerler. - Evet.
Çabuk, herkes şuraya girsin.
Hırıldamayı kesin. Bir saniye, Bolinar nerede?
Yardım edin! Buradayım! Benim, Bolinar!
- Farklı görünsem de benim! - Kıpırdamayın.
- Prensesle beraberim! O burada! - Bolinar!
- İmdat! - Bolinar, kes şunu.
Annemle babamı dönüşmeden bulurlarsa sürgün edecekler. Biliyorsun.
Onlar anne ve baban değil. Kral ve kraliçe değiller.
Prenses, Lumbria'ya gerçek bir hükümdar lazım.
Evet, Lumbria'ya gerçek bir hükümdar vermenin en iyi yolu
büyüyü bozup kral ve kraliçeyi geri getirmek.
Bir saniye. Kral ve kraliçe nerede?
Anne! Baba!
Dur. Beni bekle.
Yankı.
Hey, şunu izleyin.
Peki baba, sen dene.
Bu güzeldi baba.
Bu harika anne.
Sıra sende Bolinar. Bir şey söyle.
Keşke ölüp gitsem.
Öfkeli seslere son verin. Kibar olun.
Onlar hayvan. Ne dediğini anlamıyorlar.
Onlar annemle babam, söylediklerimi anlıyorlar.
Hayır!
Hayır. Sesinizi yükseltmeyin.
Kesin şunu.
- Anne, baba, daha da bozuyorsunuz. - Seni anlayamazlar Prenses.
- Anne ve baban artık orada yok. - Öyle deme.
Hayır, yanılıyorsun. Oradalar. Olmak zorundalar.
Bekle.
- Kesin şunu. - Prenses!
Niye kavga edip duruyorlar? Niye onlara engel olamıyorum?
Karanlık, beni almaya geliyor!
Dur. Bana gelmiyor. Seni almaya geliyor Prenses.
Hani karanlık düşüncelerin yoktu?
Yok sanıyordum.
Kaç! Kaç oradan!
İmdat!
- Kız! - Kız!
- Anne! Baba! Konuşabiliyorsunuz! - Hayır, ben konuşamıyorum.
Ama yine konuştun baba! "Hayır, ben konuşamıyorum" dedin.
"Hayır" ne demek? "Ben" ne demek? "Konuşamıyorum" ne demek?
Vay be, bir şeyler söylüyorum
ama ağzımdan çıkan şeylerin anlamlarını bilmiyorum.
Evet, söylüyorsun. Ya sen anne?
- Kız. - Evet.
- Ben bir kızım, senin kızınım. - Kızım, şimdi konuşmamı dinle.
Kendi sesimi duymak hoşuma gidiyor.
- Tam babamlık hareket. - Kız.
Evet. Hakkımda başka bir şey hatırlamıyor musun?
- Pastacı kız. - Doğru. Size pasta getirmiştim.
- Pasta mı var? - Bayılırım.
- Durun. - Şimdi var mı?
- Dinleyin. - Pasta.
Hey. Yanında pasta varsa bir dilim alırım.
Pasta filan yok.
Önemli değil.
Konuşuyorsunuz! Söylemek istediğiniz bir sürü şey vardır.
İçimdeki sıvıyı boşaltmam lazım.
Eski hâllerinden eser yok anlaşılan.
- İyimser olsan ölür müsün? - Ben mi? Tanıdığım en iyimser insanım.
Bakın. Bir sonraki rehber ışık.
Hey! Sıvı artık vücudumun dışında.
- Tebrikler. - Tamam çocuklar.
Şu ışığa doğru yol almamız lazım.
- Kes şunu. - Sen kes.
- Asıl sen kes. - Sen kes.
Hop! İkiniz de durun artık.
Az önce olanlardan ders almadınız mı?
Bu ormanda kavga etmek kötü sonuçlar doğuruyor.
Bundan böyle kavga etmek yok. Tamam mı?
- Tamam. - Tamam.
Süper. Şimdi uzaklaşmadan beni takip edin.
Durun. Beni bekleyin. Durun!
- Daha gelmedik mi? - Yola yeni çıktık.
- Gökyüzü topları görüyorum. - Ne?
Onlar bulut.
- Benim dediğim daha iyi. - Bence de öyle.
- Bu ne? - O bir kaya.
Kaya. Çok hoş.
Kayaları sevdim.
Büyük kaya.
Parlak kaya.
Mini minicik bir kaya.
- Kuştan kayalar. - Anne! O yemişleri yeme sakın.
- Harikulade. Nedir bunlar? - Kelebek.
Kelebek mi? Kel bebeğe hiç benzemiyorlar.
Baba esprisi mi yaptın sen?
Baba! Bekle!
Bolinar, harika bir şey bu. Annemle babam geri dönüyor.
İki kelimeyi bir araya getirebilseler de onlar hâlâ canavar Prenses.
Seni tanımıyorlar. Beni tanımıyorlar.
- Beni, zeki danışmanlarını yani. - Hayır, tanıyorlar. Göreceksin.
İkimizi de hatırlayacaklar.
Hayır. Onlara sorsan adımı Lort Şekerpare sanıyorlardır.
- Lort Şekerpare. - Lort Şekerpare.
- Niye Lort Şekerpare dedim ki? - Lort Şekerpare bitkin mi düştü?
- Lort Şekerpare gayet iyi. - Öyle demeyi kesin.
- Lort Şekerpare kızdı mı? - Lort Şekerpare hep kızgındır.
- Kızgın değilim. - Hadi Bolinar. Neşelen biraz.
Işık. Başardık. Vardık.
Nihayet tatlı bir uyku vakti.
Hayır. Bolinar, dinlenemeyiz. Bir sonraki rehber ışığa gitmeliyiz.
Herhâlde birkaç saniye sürer.
Ve bir sonraki rehber ışığa gidiyoruz!
Rehber ışık.
Rehber ışığı göster.
Rehber ışık gelsin.
Dört porsiyon rehber ışık alayım.
Buraya rehber ışık alabilir miyiz?
Nerede bu?
Peki ya benim adım? Adımı hatırlıyor musunuz?
Ben biliyorum.
- Pastacı Kız mı? - Hayır baba. Pastacı Kız değil.
Nerede bu ışık?
- Ben bir ışık görüyorum. - Öyle mi? Nerede? Nerede o?
Onlar yıldız anne.
- Çok güzeller. - Evet. Öyleler, değil mi?
Birlikte onları izlerdik.
Biz yıldızlara bakıp Daldığımızda
Hep derdin ki
Yıldızlar solsa da
Sevgim baki
Anımsadım göğü
Evet.
Huzurlu sükûtu
Ben de.
Tatlı bir duyguyla
Işıklar oynaşırdı
Hatırlayamadım
Bazen beliriyor Resimler gözümde
Devam et.
Sonra şeffaflaşıyor
Bütün hepsi
- Hatırımdadır gülüşler - Hatırlamak bu mu?
- Ve de kahkahalar - Hoş resimler
- Işığın huzuru - Sardılar her yanımı
- Bugün gibi karşımda - Yaşıyorum o anı
Bir anlığına
- Anımsadım neşeyi - Evet, bu doğru
- Ve gururlandığımı - Bu duyguyu tut, kaybetme
- Oynayan ışıklar - Yaşat onu
Bizleri gördüğünde
- Hatırlayamadım - Dene, çağır hatıranı
Tutmaya çalıştım anıyı gözümde
- Sorun yok, dene - Ama doldular yine
Hepsi dönecek
- Çok üzgünüm - Bir gün
Bir gün
Asla unutmayacağım Bütün yıldızları ve bizi
Hatırlayacaksınız
Siz de
Ellian?
Adımı hatırladın.
Anne.
Burada durmuşlar.
Geceyi burada geçirmişler.
Onun için endişeleniyorum General.
Prensesi bulmalıyız. Hem de bir an önce.
Bu gürültü de ne?
Bolinar.
Bu sefer ne yiyorsun?
İğrenç.
Bir saniye.
Bir yol bu. Palamutlardan.
Bolinar onların izini buldu. Bravo Sayın Nazır.
Öncü birlikler, bölgeyi havadan iyice tarayın.
Nasıl benden daha çok kazanıyorsun sen?
- Ellian. - Ellian.
Ellian.
Bu ismi sevdim, Ellian.
Tamam, adımı öğrendiniz. Harika. Şimdi dinleyin.
Siz annemle babamsınız, ben de sizin kızınızım.
Siz annemle babamsınız, ben de kazınızım.
Hayır, ben sizin kızınızım.
Bakın! İşte orada!
- Peki, ben kimin kazıyım? - Kimsenin.
Sorun değil çünkü benim babamsın.
- Sen de benim kazımsın. - Kesinlikle.
Mor sıçan da benim kazım.
Hayır. Mor sıçan, kızın değil. Mor sıçan da değil zaten.
Seni sıçan.
- Kafam karıştı. - Yemiş saçıyorsun!
- İz bırakıyorsun! - Hiç de bile.
- Askerleri peşimize takacaksın. - Öyle mi diyorsun?
- Pekâlâ. - Hayır.
Artık sinsiliğe, iz bırakmaya son.
O rehber ışığa gidiyoruz.
Tek merak ettiğim, oraya yürüyerek gidebilir misin
yoksa seni annemin mi ağzında götürmesi gerekecek?
- Ben ağzı seçiyorum. - Bana güven. Takım oyuncusuyum.
Evet ama hangi takımdan?
- Ne oluyor? - Batıyoruz.
- Onu biliyorum ama neden? - Nereden bileyim? Sen beni kurtar.
Olmayacak yerlerime kum girdi.
Kayaları bu yüzden seviyorum.
Çabuk baba, bir kayaya çık.
Pekâlâ. Mesele şu.
Boğulmadan karşıya geçebilmek için aydınlıkta kalmalıyız.
Hayır. Çok fazla gökyüzü topu var. Çok tehlikeli.
Şu taraftan, sert, güvenli zeminden gideceğiz.
Anne, öyle çok uzak olur.
Hayır, düz gitmeliyiz. Daha çabuk varırız. Değil mi Ellian?
Daha çabuk ölürsünüz. Söyle ona Ellian.
Hızlı gidersek ölmeyiz. Yürü Ellian.
Baba, bir plan üzerinde anlaşmalıyız.
- Anlaştık. Benimkinde. - Yeter artık baba.
- Ellian canavar kadınla mı hemfikir? - Öyle demedim.
- Bana katılmıyor musun? - Öyle de demedim.
- Ellian benimle hemfikir. - Baba.
- Ellian neden canavar adama katılsın? - Dur, ne?
Ellian canavar adamı annesinden çok mu seviyor?
- Evet. - Hayır. Arada kalmak istemiyorum.
Karanlık geliyor!
- Olamaz. - Bizi buldular.
O benim zırhım. Benim bedenim.
Benim zırhımı giymiş benim bedenim.
- Hadi. - Ama bedenim!
- Neden hep haklısın? - Neden hiç dinlemezsin?
Şimdi sırası değil.
İleri!
- Ellian, ona yanıldığını söyle. - Hayır, asıl ona söyle.
Anne, baba, bu haksızlık ama.
Durun! Sert zemine çekilin!
Benim yolumu seçseydik şimdiye oraya varmıştık.
Hayır, benim yolumu seçseydik.
- Senin yolun bu zaten. - Niye hep böylesiniz?
- Haklıyım, söyle ona. - Ellian benimle daha güvende olur.
Hayır, benimle daha güvende olur.
- Arada kalmak istemiyorum. - Hayır, sen...
Ellian benimle daha güvende...
- Hayır, asıl benimle... - Baba! Bizi oraya ulaştırabilir misin?
Evet, ulaştırabilirim.
Sola.
Olamaz!
- Anne, beni oraya taşıyabilir misin? - Tabii ki.
Hayır!
Görünmeden oraya ulaşmalıyız. Ama nasıl?
- Onu götür. Ben onları oyalarım. - Hayır. Seninle daha güvende olur.
Bir fikrim var.
Nereye kayboldular?
- Burada bir şey yok General. - Öbür tarafı arayın.
Fazla uzaklaşmış olamazlar.
Aman ne güzel! Bedenim de orduyla birlikte uzaklaşıyor.
Ya kâhinler yanıldıysa? Ya da göl işe yaramazsa?
Ya sonsuza dek böyle kalırsak? Daha kötüsü olamazdı!
Bedenim.
- Benim güzel bedenim. - Bolinar, hâlâ söyleniyor musun sen?
- Evet. - Acele et. Yetişmeye çalış.
Hepimiz birlikte Işık Gölü'ne...
Bir saniye. Anne? Baba?
Eyvah. Kaybolduk.
- Prenses, koru beni. - Ne?
Flink bunlar. Belki bize yardım edebilirler.
Nasıl? Kuduz bulaştırarak mı?
Affedersiniz. Kaybolduk da.
Ailemi bulmama yardım eder misiniz? İki koca canavardan bahsediyorum.
Hayır! İyi canavarlar onlar.
Bu hiç iyi değil.
Mezar kazmıyorlardır umarım.
Sence ne diyorlar?
Temel diplomasi kuralıdır.
Yiyecek paylaş, güven kazan, karşılığında yardım etsinler.
Harika. O zaman fondip.
- Ben mi? Neden ben? - Çünkü sen de flink'sin.
Flink değilim ben! Rafine, iyi yetişmiş bir adamım.
Damak zevkime düşkün biriyimdir.
Tamam, sıra dışı yiyecekler yediğim oldu.
Ama şu şeyi kesinlikle yemem!
İğrenç doğrusu
Yani iğrenç bu
Çıtır kabuklu Ve parmaklı
Dehşet verici
İçim ürperdi
Ama mecbursam
Yaparım
Alışırım buna
Ben kaldıysam bu yiyeceğe Fena değil aslında
Ciddi ciddi Yapışkan bir şey
Hapşırınca Sümüğün gibi
Dereotu mu bu?
Şu tatlar Çikolata ve peynir mi?
Bu tat uyar bana
- Gurme ayarında - Durun!
Ve yanında bir şarapla Çok iyi gider hatta
Biraz dertli sindirilmesi Çok çiğnemeli, o şekilde iyi
Yeni hâlim fena değil sanki
Bolinar, yol tarifi sormayı unutma!
Sorarım Prenses! Er ya da geç.
Hayalimdeki yaşam bu değildi
Doğrusu bunu da beğendim
Hastalık kapmam an meselesi
Bunu da bir şekilde atlatabilirim
Nasıl olduysa Kızmadım asla
Büyük bir oranda Küçülmeme
Koku sarsa da
Baskın olsa da
Açıkçası
Kime ne?
Alışırım buna
Zevkli olur hatta
Hadi kadeh kaldıralım İçecek bir sıvıyla
Ve kibirli beni Yok etti
Özgürleştirdi Endişelerden
Alışırım yeni hayatıma ben
Bolinar! Ne oldu sana böyle?
Bu fevkaladenin de fevkinde
Kurtsuz nasıl yaşamışım ya böyle?
Vıcık, mukus, atık, çamur
Farklı olsun Bundan ne olur?
Alışırım buna
Üstelik çılgınca
Hata yapma Ben gururla başlarım sallamaya
Benim gibi kibirli biri Gördü en dibi ama eğlendi
Göründüğü gibi değil her zaman
Bak, herkes alışabilir her şeye
Her an
Anne! Baba!
Bu yeni Bolinar'ı sevdim.
Teşekkürler!
Hey!
Anne, ne yapıyorsun... Tamam, indir beni.
Sert çocuk musunuz siz?
Hadi. Gösterin gücünüzü.
O, pasta sever.
Kızım.
Ellian benim kızım.
Bizim kızımız.
Anne. Baba. Döndünüz mü?
- Ellian. - Sen bizim kızımızsın.
Dönmüşsünüz!
Sizi özledim.
Küçük kızım benim.
Ellian, aşkım.
Ellian, haklıymışsın. Hep oradaymışlar.
Ekselansları, prenses sizden hiç ümidini kesmedi.
Sen muhteşemsin.
Işık Gölü. İşte orada.
Hadi.
Yaşasın!
Başardık.
Başardık!
Işık çok güzel. Gelsenize.
- Sürekli lafı uzatıp duruyorsun. - Hayır, sen yapıyorsun.
Kimseye lafını bitirtmiyorsun.
Sadede gelmeni beklerken nefesimi tutsaydım boğulurdum.
Yine bir anlaşmazlığı hakarete dönüştürüyorsun.
Tabii, benim hatam. Hep benim hatam zaten.
Hep böyle yapıyorsun.
Demek böyle olmuş.
Tüm bunlar bizim hatamızmış.
Öfkenin bizi tüketmesine izin vermişiz.
Ne yapıyor bunlar?
En iyi yanlarımızı görmeyi bırakmışız.
Hey! Ne bekliyorsunuz? Girsenize.
Ne?
Ellian, ne kadar çok tartıştığımızı hatırlıyor musun?
Bütün ailelerde kavga olur.
- Bu şekilde değil. - Bu yüzden canavar olmuşuz.
Işığa girin. Her şey düzelir.
Giremeyiz.
Ne demek o? Yeniden insan olmak istemiyor musunuz?
- Tabii ki insan olmak istiyoruz. - Ama yine o insanlar olmak istemiyoruz.
Anlamıyorum.
Ellian, artık birlikte olamayız.
O eski yaşantımıza geri dönemeyiz.
Ellian, bize biraz zaman ver.
Annenle birlikte ne yapacağımıza karar vermeliyiz.
Belki birlikte çalışmanın bir yolunu buluruz.
Ne yapacağınıza mı?
Ellian.
Sizce “Tamam. Bitti. Güle güle!”
Peki ya ben?
Ellian, lütfen.
Denemek anlamsız size göre Peki ya ben?
Gösterdiğim bu çaba, mücadele
Anlamsız mı gerçekten?
Peki ya ben?
- Ellian, biraz anlayış... - Hayır! Artık yok!
Büyüdüm kendi başıma Duydunuz mu?
Yalnız ve korku doluyken Kimse yoktu!
Görevleri yine de
Yaptım zevkle
Bu gerçek sevgi işte!
Şimdi peki ya ben?
Ellian!
Peki ya o yalnız günler Ve uykusuz geceler?
Peki ya dağınıklık Ve o hırçın çekişmeler?
Vicdan azabı Baskı, çaresizlik?
Şüphe, utanç, korku
- Ellian! - Üstlendiğim rolüm budur
İyi, sakin, tatlı, cesur
Düzelince hayatınız Ne oldu şimdi?
Yine gülüp geçerim mi sandınız? Bu kez yetti!
Bensiz planlar yaptınız Hiç umursamadınız
Hayır!
Konumuz her zaman sen ve sen!
- Kimim ki ben? - Ellian!
Söyle, peki ya ben?
Lütfen, konuşalım.
Peki ya ben?
Ellian! Seni seviyoruz.
Boş laflar! Size inanmıyorum!
Birbirinizi sevmeyi bırakabiliyorsanız beni sevmeyi de bırakabilirsiniz!
- Onu sevmediğimizi sanıyor. - Olamaz.
- Ellian! - Ellian!
- Onları yakaladık! - İlerleyin!
Koşun!
Askerler, onları kaçırmayın!
Mevkinizi koruyun!
Geri çekil canavar!
Canavarları, bir daha kendilerinden haber alınamayacak bir yere sürün.
Prenses nerede?
Bolinar, birlikleri de alıp vadiyi ara.
Biz geri dönüp araziyi tarayacağız.
Olamaz.
Flink'ler, hücum!
- Prenses Ellian! - Ellian!
- Ellian!
Belki de prensesi bulmuşlardır.
- Neler oluyor? - Flink'lendik!
Flink kardeş. Kral ve kraliçeye yardım etmelisin.
Hücum!
Canavarları salıyor! Durdurun onu!
Durun! Nazara, General, biziz.
Kraliçe ve kralınız.
- Majesteleri. - Kraliçe Ellsmere.
Dönmenize çok sevindim. Ama prensesi bulamadık.
- Ellian şu hortumda. - Onu kurtarmalıyız.
- Kızımızı kurtarmalıyız. - Yanınızdayız efendim.
İlerleyin!
Orada olduklarını hep biliyor muydun? Niye bana söylemedin?
Ne diyeceğini bilememiştir hayatım.
- Ellian! - Ellian!
O eski yaşantımıza geri dönemeyiz.
O eski yaşantımıza...
O eski yaşantımıza geri dönemeyiz.
Ellian!
Yavrumuzu kaybediyoruz. Bir şey yapmalıyız.
Işık.
Evet.
- Ellian. - Bir şeyin yok ya?
- Seni kaybettiğimizi sandık. - Ellian, çok üzgünüz.
Konu sırf bizimle ilgili sandık
Seninle değil
Delice Kendimizi düşündük
Seni değil
- Bilmeliydik - Ama biz
Yaptık beğenmediğimiz şeyi
İhmal ettik seni
- Haklıydın Ellian. - Daha iyi olmalıydık.
Korktuğunda sarmadık
Üzüntünü sormadık
Yaşadığın stresi Ve baskıyı anlayamadık
Biz nasıl unutabildik ki
Her şeyden önce geldiğini?
Unuttuk
Seni sevdiğimizi sana söylemeyi
Bütün dağlar çöküp gitse
Tüm yıldızlar sönse bile
En iyi yanımız senmişsin. Ve hep öyleymiş.
Aksini düşünmene sebep olduğumuz için üzgünüz.
Eskiye dönmenin bir yolu olsaydı keşke
Ama aileler bazen değişir
Geride kalmaktansa Bakalım önümüze
Hiç korkma
Düzelir
Artık geri dönüş yok Değişecek bir şeyler
Üçümüz çözeriz bir şekilde
Aynı tılsım bulunmaz Bu bizi başta üzer
Ama güçlü
Sevgimiz
Her zaman
Ebedî
Ve bu şekli
Geçmişteki
Gibi
Anne!
Yavrum benim.
- Baba! - Ellian, aşkım!
BİR YIL SONRA...
Burada her şey çok değişti ve açıkçası başta tereddütlerim vardı.
Ama itiraf etmeliyim ki
anne ve babam çaba sarf ettiler ve hayat gayet iyi gidiyor.
Birkaç değişiklik var.
Öncelikle annem şu evde yaşıyor,
babamsa şunda.
Ve her iki evde de odamı toplamıyorum.
O konuda hep başımın etini yemeleri de hoşuma gidiyor aslında.
Eyvah.
- Prenses Ellian. - Nazara!
Bugün işaret fişeği kullanmayacağıma söz vermiştim
ama kral ve kraliçe sizi huzurlarına bekliyorlar.
Ne?
Önemli bir vesileyle.
İyi ki doğdun!
İçeri gir hayatım.
- Şaşırttık seni. - İyi ki doğdun!
- Epey mütevazı bir kutlama. - Evet. Pek küçükmüş gerçekten.
Ona hediyesini ver Küçük Joe.
İtaat et!
Prenses, iyi sabahlar!
- Arşimet! Hayır! - Tebrikler Prenses.
Flink'ciğim, sana bir hediyem var.
Çok yakıştı Flink.
- Selamlar Prenses Ellian. - Kâhinler!
Seninle gurur duyduğumuzu söylemeye geldik.
Hayatında başka canavara dönüşen olursa
sakın ha
bizi aramaktan çekinme.
Açılın.
Doğum günün kutlu olsun tatlım.
Anne! Baba!
Geçtiğimiz yıl dilediğin kadar uçamadığını biliyoruz ve...
Bu yıl daha havalı biçimde uçmanı istedik.
Gördüğüm en havalı eyer bu! Çocuklar, şu güzelliği bir deneyelim.
- Ellian, 21.00'de evde ol. - Bugün doğum günüm baba.
Peki. 22.00 olsun.
Eve dönünce sana haber veririm.
İşte dünyam
- Kumanda. - Biraz farklı
Eyvah!
Bu yeni normal işe yaradı
Benimkiler
Artık ayrı
Ama aileyiz Derinden bağlı
Kalmadı stres Ve sırlar
Tam dozunda hayat
Ve özgürce yaşıyorum Canavarlarım ailemdir
Kanatlanıp uçuyorum Canavarlarım ailemdir
Güvendeyim, süzülürüm Canavarlarım ailemdir
Onlar mükemmeldir
Ve daima ailemdir
Onlar
BÜYÜLÜ AİLEM
Alt yazı çevirmeni: Cem Arıkan