Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Çoğu zaman kendimi güvende hissediyorum
ama zayıf anlarım da olmuyor değil.
Danışmanıma sürekli soruyorum:
"Neredeyse dokuz yıl oldu, bunu ne zaman aşacağım?"
"Aşmayacaksın" diyor.
Ömrüm boyunca güvende hissettiğim tek yer boks ringi oldu.
Kadın boks tarihinde en fazla nakavtı o yaptı.
Birincisi, kurallar vardır. Her yumruk planlanır.
O, dünyanın en iyisi. En ünlü kadın boksör.
İkincisi, öfke doluydum.
Öfkemi dışarı vurabildiğim tek yer boks ringiydi.
Ve üçüncüsü, boks beni hayata bağlıyordu.
Gizliden çift hayat yaşayan şampiyon bir kadın boksör.
Kendi kaderimden kaçışım için beni hazırlıyordu.
Bana olabildiğince sert, vurabildiğin kadar çok vur.
Belki dayak yerim,
belki beni düşürürsün
ama öldüremezsin şerefsiz.
NETFLIX ORİJİNAL BELGESEL DİZİSİ
ŞEYTANLA SON MAÇ
BATI VIRGINIA - TOUGHMAN DÖVÜŞLERİ
Christy boksa sınıf arkadaşlarının Toughman Turnuvası'na girmesi için
onu cesaretlendirmesiyle başladı.
MEAN MOUNTAINEER TURNUVASI
Ne dövüşmüş ne de başka bir şey yapmıştı.
Katıldığı bazı dövüşler olmuştu ama ringde değildi.
Saçımı başımı yolacaktım.
Christy yumruğunu bir salladı, ringde etrafına bakınıp onu arıyordu.
Yerde yatıyordu. Onu nakavt etmişti.
Çok iriydi. Boyu 1,75 cm, kilosu 68 kg'dı.
Tek yumrukla nakavt etmiştim. Daha önce boks salonuna bile gitmemiştim.
O nakavt yumruğunu indirebilmek ulaşabilecek en güzel kafaydı.
Üç kez dövüştüm.
300 dolar kazandım, bağımlısı oldum.
Para.
Yine bir dövüş sonrası menajerin biri dedi ki
Bristol, Tennessee'de antrenörü varmış, beni çalıştırabilirmiş.
Christy Salters. Şampiyon.
Adı Jim Martin'di.
Hafif ağır sıklet şampiyonu harika Marvin Johnson ile
26 profesyonel idman maçı yapmıştı.
Çok heyecanlandım. "Yapabilirim. Bu iş tamamdır" dedim.
Jim Martin'le tanışmaya salona gittiğim ilk gün
annem yanımdaydı,
ayrıca yavru Pomeranya da gelmişti.
Salona girmemle birlikte tüm bakışları üzerimde hissettim.
"Tanrım, acaba neler olacak?"
Jim'le tanıştığımda
"Üstümü değişeceğim, soyunma odası nerede?" diye sordum.
Cevap bile vermedi.
Banyonun yerini kimse söylemiyordu.
ORANGE COUNTY HAPİSHANESİ
O salona,
o ringe, o arenaya girersen
benim bölgeme girmiş sayılırsın.
CHRISTY'NİN ANTRENÖRÜ
Boks yapan kadınlarla alakam olsun,
benimle dalga geçilsin istemiyordum.
Bir menajer Christy'yi eğitmem için baskı yaptı
ama ben küçük boksörlerimden birine
"Onu senin yanına vereceğim, biraz hırpala da çıkıp gitsin" dedim.
Kaburgalarımı kırsın ki salonda kalmak istemeyeyim istiyordu
ama öyle olmadı çünkü annem de yanımdaydı.
Annesi ve benden nefret eden Pomeranya cinsi yavru köpeği yanındaydı,
o yüzden iptal etmek zorunda kaldım.
Boksörlerim ha bire "Ona bir şans ver" diyordu.
"Biraz çalıştır, nasılmış gör."
Dedim ki "Tamam, ona bir şans vereceğim. Bakalım nasılmış."
Christy'yi ilk çalıştırdığımda
"Bu kadın bir halt bilmiyor" demiştim.
Sanki koltuk değnekleriyle yürüyor, fena hâlde sarsak.
Ama güçlü bir çenesi oluğunu gördük.
Çeneniz ya güçlüdür ya da değildir.
Christy'ninki mermer gibiydi.
Ona balyozla da vursanız dimdik durup size bakardı.
"Seni dövüşçü yapacağım" dedim.
Hadi.
İdeal bir idman arkadaşı aramaya başladık.
Ve onu buldu.
Jim dedi ki "İdman arkadaşın olmak isteyen biri var."
"Hadi be, nerede?"
İçeri girdim ve yeni arkadaşı gördüm.
Sesler böyleydi…
Bomba gibi.
"Vay anasını, bu da kim?"
Yaklaştım, bir kızdı. "Nasıl ya?"
"Onunla idman yapacaksın." "Ne?"
"Asla! Delirdiniz mi? O kızla ringe falan çıkmam."
Ama sanırım kaynaştık.
Birkaç kez gözümü morarttı, dudağımı şişirdi falan, malum şeyler.
İdman yaptığım çoğu erkeğe "Sizden sert vuran bir kız var" diyorum.
Hafif sıkletlerin yarısından daha sert.
Zaman geçtikçe ona varlığımı, kalıcı olduğumu ispatladım.
İster zorla ister deli gibi çalıştır, hiç fark etmez.
Ben, ben olduğum için salondaki herkesi geçeceğim.
Erkek boksörlerden daha sıkı çalışıyor.
Dediğim her şeyi yapıyor.
Ona çatıdan atla desem eminim atlardı.
Sonra o ünlü sözünü söylemeye başladı:
"Bak Christy, seni dünyanın en iyi kadın boksörü yapacağım."
İçimden saçmalıyor dedim. Hiçbir yere varacağını düşünmemiştim.
Beni en iyi kadın boksör yapsan da
bunun için kimseye para vermezler.
Batı Virginia'dan gelen hafif sıklet sporcusu Christy'ye
hoş geldin diyelim.
Christy ortaya çıktığında dövüş organizatörlerini aradım.
"Christy'yi programa dâhil etmeye çalışıyorum."
"Bak, adını yazdırırım ama para ödemem" diyorlardı.
Herkes şaka olduğunu düşündü.
Sonraki dövüşte bir organizatör bize dolu bilet verdi.
"Bu ne?" dedim.
Dedi ki "Sattığın biletler ödülünüzdür."
İki bilet sattık.
Altmış dolar için dövüşmüş oldu.
Meteliksizdim, Jim ise sürekli
"Bu boks işi olacak" diyordu.
Antrenör-boksör ilişkisinde boksör, antrenöre güvenmelidir.
Hayatın o antrenörün elindedir.
Ona saygı duydum.
Bana destek oluyordu.
Kendimi her zaman dünyanın en iyi beş koçu arasında gördüm
ama şekillendirecek iyi bir hamur gerekir.
Bence Christy o hamura sahipti.
Mike Tyson tarzı bir boksördü.
Var ya, ne yumruk atardı.
Bayıldı!
Herkes ayağa kalkmıştı. Onlara göre bir kadının bunu yapabilmesi inanılmazdı.
Boks organizatörleri bile
"Vay, seyircimi çaldı" dediler.
"Gecenin en iyi boksörüydü. Herkes ona bayıldı."
Christy!
Derdim bir kadın boksör olmak değil, boksör olmaktı.
Karşılaşma bitince insan çok coşuyor. Herkes mutlu oluyor.
Ve onu öptüm.
Ne olduğunun farkında bile değildim.
…Batı Virginia'dan,
karşınızda "Kömürcünün Kızı".
Sahiden de bir kömür madencisinin kızıyım ve de torunuyum.
Madenci kasabasında büyüdüm.
ITMANN, BATI VIRGINIA
Halkı iyidir.
Ama orada pek bir şey yok.
Kasaba bile sayılmaz. Sadece ufak bir sokak.
Ama büyükannem ölünce evi satın almak istedim,
böylece ailemi ziyarete geldiğimde kalacak bir yerim olacaktı.
Eskimesine izin verdiğim için kendimi kötü hissediyorum.
Ama her şeyi değiştireceğimizi umuyorum.
Olması gereken hâle geri getireceğiz.
Her daim evine dönebilmek insan için önemli.
Christy büyürken
herkes ona Sis derdi.
Hep kıpır kıpırdı. Hiç oturup televizyon izlemezdi.
Babam sporcuydu, ben de küçükler liginde beyzbol oynadım.
Hatta erkek takımında oynadım.
Öylesine bir pozisyon da değildi.
Top tutucuydu.
Basketbol da oynadım.
Aslında bayağı da iyiydim.
İki yıl boyunca eyaleti temsil etti, yani harikaydı.
KIZLAR BASKETBOLU EN İYİ TAKIM 1984
Sherry ile basketbol aracılığıyla tanıştım.
Mullins Lisesi'nin yıldız sporcusuydu.
Yıldız olan kişiyle dost olmak, yakınlaşmak istersin.
ÇOCUKLUK ARKADAŞI
Beraber çalışıp basket oynayabilir miyiz diye sordu.
Ama sonra bazı hisler baş gösterdi,
normal olmayan türden hisler.
O zaman tomurcuklanmaya…
Ne olduğunu bilmiyordum. Bir örnek yoktu.
İnternet yoktu. Konuşacak kimse yoktu.
Saklamanız gerek, farkındasınız.
Bana sorarsanız çoğu kimse biliyor veya şüpheleniyordu
ama anne babam görmemezlikten geldi.
Lisedeyken Sis'in hep kız arkadaşları vardı.
Yani arkadaş anlamında.
O zamanlar durumu bilmiyor olmaları neredeyse imkânsız.
Bence sadece inkâr ediyorlardı.
İnsan çocuğu için bunu istemez.
Öyle yetiştirilmemiştim.
Gerçek kimliğimi içimde saklamak zorunda kaldım.
Kızgındım.
Bilemiyorum, belki de tüm bunları içimde saklamasam
o boksör olamazdım.
Kendimi onu kollarken buldum.
Hep onu korumak istiyordum.
Her konuda böyleydi. O hâle nasıl geldi, bilmiyorum.
Nefret, aşka dönüşmüştü.
İlk geldiğinde spor salonunda olmasından nefret etmiştim.
Aralarında romantik bir ilişki başlayınca çok afallamıştık
çünkü ondan çok daha büyüktü.
Bu, büyük bir yaş farkıydı. Ne de olsa ben ondan büyüğüm.
Gülümse.
Jim ona iyi davranıyordu. Onu kolluyordu.
Onu oğlum gibi sevdim.
Christy ile olduğum gibi başka hiçbir kadınla olmamıştım.
Bana hiçbir şeyi anlatmaktan utanmazdı.
Ona kendi hakkımda her şeyi anlatabileceğimi hissediyordum,
kadınlarla olan kötü ilişkilerimi bile.
Rahatsız olmuştum.
Önceden haberim olsaydı spor salonunda bile kalamazdı.
Christy'nin geçmişi onu ilgilendirir.
Geçmişinin geleceğimizle bir ilgisi yok.
Kmart ya da Walmart'a gitmiştik.
İşte, iki yüzük aldık
ve gidip evlendik.
Jim'le evlendiğimde boksla da evlendim.
Bana bir fırsat vermişti ben de o fırsatı değerlendirip
sonuna kadar gitmeye hazırdım.
MUHTEŞEM LAS VEGAS, NEVADA'YA HOŞ GELDİNİZ
Bir organizatör olarak kendi deyimimle "heyecanın büyüsünü" yaratmak benim işim.
Beni vasat olmak yerine mükemmel yapan da bu.
Sevin sevmeyin, Don King dünyanın en iyi boks organizatörüydü.
En harika boks maçlarından bazılarını o düzenledi.
Boksta yeni bir çağ.
Efsaneleri tanıttı.
Hiç arkama yaslanıp bir gün Don King için dövüşeceğim hiç aklıma gelmedi.
Bir kadını niye alsın?
Ama her şey zamanlamaya bağlı.
Nihayet Don King'in ofisinde bir görüşme ayarladık.
Don King Yapımcılık.
İlk kez bir kadın boksörle görüşecekti,
o yüzden VHS kasetini de yanıma aldım.
Ama oynatıcısı çalışmıyordu.
Ben de kalkıp gölge boksu yapmaya başladım.
O meşhur Don King kahkahasını patlattı.
"Seni sevdim. İmza attırın. Halledelim" dedi.
"Kontratı avukatımıza gösterebilir miyiz?"
"Bu kontrat bu masada kalır" dedi.
Sordu: "Son maçında ne kadara dövüştün?"
"Birkaç yüz dolarcık kazandık."
"Maç başına 5.000 dolar mı
yoksa birkaç yüz dolar mı istersin?"
"Ver şu kontratı" dedik.
Nasıl hissettin?
Zengin.
Sizlere boksun First Lady'si Christy Martin'i takdim edeyim.
Boks, dövüş dünyası için dinamik, güzel bir yetenek.
Tıpkı erkek boksörleri gibi takdim etti.
"Seni oraya koyarım, ya batarsın ya çıkarsın."
Her yerde dövüştüm. İki haftada bir Vegas'ta dövüşüyordum.
Hiç ara vermedim.
Hiç bana özel bir muamele olmadı.
Kimse dövüşüme laf edememeli, o yüzden bir dolu aksiyon katmalıyım.
Böyle hissediyordum.
Pembe şortlu Christy Martin Sonja Dunlavey'nin üstüne gidiyor.
Yumruğu iyi. Tam bir sporcu, hamlelerini izleyin.
Şuna bakın.
Sağ kroşe!
Nakavt olabilir.
Maç bitti.
King'in derdi paradır.
İlgi topladığımı, taraftarı heyecanlandırdığımı biliyordu.
"Slammin'' Sue Chase'le dövüşürken bu sesi duydum…
Arkama baktım ve " Tanrım!" dedim. Mike Tyson orada duruyordu.
Christy'yi alkışlıyordu.
Ne karşılıktı ama!
Galiba hapisteydim.
Kömürcünün Kızı diyorlardı,
milleti yere seriyormuş, heyecan vericiymiş.
"Siktir lan" dedim.
Ama sonra bazı maçlarına gitmeye başladım.
Seyirciyi memnun eden epey sert yumruklar indiriyordu.
Herkes parasının karşılığını alıyordu.
Ringden ineceği yok.
"Christy Martin'i alt listeme yazın."
Mike Tyson'ın listesine yazılacağım aklımın ucundan geçmezdi.
Nasıl olabilirdi?
Güneyden, Batı Virginia'nın 500 nüfuslu kasabasından gelen ben,
kendimi TV'de paralı yayımlanan bu devasa maçın ortasında bulmuştum.
MHM Grand'dan yapılan izle-öde yayınıyla Mike Tyson geri dönüyor.
"Boku yedim" dediğim ilk an bu olabilir.
"Bugünü halledebilirsem başardım demektir" diye düşündüm.
16 MART 1996
Christy Martin İrlanda'dan Deirdre Gogarty'ye karşı.
Paralı yayında gösterilen kadınlar arası ilk boks maçı.
Bir boksör için bu çok büyük bir olay.
Gezegenin yarısı onu izliyor.
-Bruno! -Beşinci rauntta Tyson'dan nakavt.
Vay canına.
-Bugün benim günüm mü, bilmiyorum. -Sorun değil. Sadece gerildin.
Christy maç öncesi dua ediyor.
Ben de gergindim ama fark etmesine izin vermiyordum.
İşim onu hazırlamaktı.
İyi misin?
Don King ölesiye korkuyordu.
"Tanrım, bu iş yolunda gitmezse
beni asarlar" diyordu.
"Christy, beni yüzüstü bırakma.
Lütfen yüzüstü bırakma. İyi bir dövüş çıkar."
Maça çıkarken
yuh seslerini duyabiliyordum.
"100.000 kişinin önünde yuhalanıyorum" diye düşündüm.
Kız boksu izlemek istemezdim
ve bu maçın olmasına çok da bayılmadım.
Bu beni çok öfkelendirmişti.
Edepsizce laflarla bağıran bir dolu sarhoş vardı.
"Şimdi bir kadının küçük performansını izlememiz gerek."
"Tanrım, şimdiden kötü gidiyor."
Bu, hafif sıklet branşında kadınlara özel bir etkinlik.
Çok heyecanlıydım
ama çok da ürküyordum.
Sonra bum, şalter attı.
Köşene git ve zili bekle. Bol şans.
Taraftar adını unutmasın istiyorsan
oraya çıkıp iz bırakmalısın.
Fena yumruk atıyor. Ne sporcu ama.
Gogarty yerde.
Karşılık veriyor, Christy Martin'in üstüne gidiyor.
Martin feci yumrukluyor.
Vay be!
Gogarty yine geliyor.
İleri geri sürüp giden bir savaştı.
Seyirci çıldırıyordu.
Hep birden ikimizi de alkışlıyorlardı.
Evet!
Ben doktor değilim ama bu burun kırılmış.
Kanamasını durduramadılar.
Bravo.
Doktor köşeme geldi.
"Bak, ben iyiyim. Maçı durdurma" dedim.
Deli gibi kanıyor. Böyle bir şey görmedim.
Tüm film yıldızları yerlerinden fırlamıştı.
"Vay, amma ciddi bir dövüş oluyor."
Şov diye buna denir.
Bu iki kadın, kadınların böyle dövüşebildiklerini,
o yüreğe sahip olduklarını, böyle kan dökseler de
raunt ardına raunt yapabildiklerini herkese gösteriyordu.
Bir öfkeli yumruklaşma daha.
Harika bir duyguydu.
Seyirci çıldırmıştı.
İki boksör de müthiş bir yürek sergiliyor.
Eminim bu iki genç hanım
bu gece gösterdikleri çabaya karşılık yeterince para almıyorlardır.
Sonuçtan emin değildim
ama müthiş bir dövüş olduğu netti.
Üç hakem de kazanan lehine puan verdi.
Kömürcünün Kızı Christy Martin!
Köşede duruyordum.
Ona öğrettiğim şeyi yaptığını görünce gurur duydum.
Bu maç için tüm enerjimi en ufak zerresine kadar harcamıştım.
Duşta yere yatıp ölüyorum diye düşündüğümü hatırlıyorum.
O gece odama döndüğümde odadaki telefon sesli mesaj doluydu.
The Today Show'dan, Leno Show'dan, Conan O'Brien'dan istekler geliyordu.
Halkla ilişkilerle ilgilenen adamı aradım çünkü incinmiştim.
"Niye böyle kötü bir şaka yapıyorlar? Cidden gayretle dövüştüm."
"Anlamıyorsun tatlım. Bu gerçek" dedi.
"Ne?"
Christy Martin, televizyonda 170 ülke ve milyonlarca insanın önünde
Deirdre Gogarty ile altı ölümcül raunt maç yaptı.
Tek gündem Martin ve Gogarty maçıydı.
Müthiş derecede etkilenmemiş tek bir kişi bile yoktu etrafımda.
Çoğu boks severe göre, diğerlerine saygısızlık olmasın,
Martin-Gogarty maçı gecenin en hararetli ve rekabetçi maçıydı.
Tyson'ın şovunda gecenin maçını yapmak mı? Bu, hayallerin de ötesinde.
Sanırım burnunu kırdı, dövüş boyunca kan akıyordu.
Her yan kandı, herkes ayağa fırlamış, dikkat kesilmişti.
Muhtemelen boks tarihindeki kanayan en kârlı burundu.
Christy Martin'in o maçı ile kadın boksu nam saldı.
Şüphesiz sayesinde ünlendi.
BU YÜZDEN ŞAMPİYON!
Maçımızı seksen milyon kişi izledi.
Bu fırsatı değerlendirmeye hazırdım.
"Yapamazsın, asla başaramazsın" diyen bir sürü insan olmuştu.
Peki, izleyin ve görün.
Christy Martin!
En iyi kadın boksör Christy Martin'e hoş geldin diyelim.
O bir yıldız.
Tüm film yıldızları, tüm sporcular onu tanıyordu.
Yurt dışında tanınıyordu.
Sporcularımızla romantik ilişkiye girmemiz hiç istenmez.
"İşte Sis."
"Sis ünlü oldu."
Birine vuracaksam çenesine vurmaya çalışırım.
Bir sürü şova katıldım. Ardı ardına.
Christy geçen ay boks dünyasında fırtına kopardı.
Ringdeki performansı onu Sports Illustrated'ın kapağına taşıdı.
"Sports Illustrated'ın kapağında sen olacaksın."
"Şaka olmalı."
Bu payenin verildiği ilk kadın boksör o.
Bir dükkâna gidip dergi aldım.
Adamın teki önce dergiye, sonra bana baktı
ve fark etmedi.
Bir zamanlar boksta en alt basamakta görülen kadınlar
artık merak konusu ve büyük talep görüyor.
Birden organizatörler kadın maçı eklemeye başladı.
Şu an Christy Martin onu yumrukluyor.
Herkes karşımda en iyi oyununu sergiliyordu,
bu onlar için şampiyonluk maçı demekti.
Başa başlar.
Sanki herkes hata yapmamı bekliyor gibiydi.
Ne savaş ama!
Vay, ya şuna ne demeli?
Bu olmayacaktı. Kendimi daha da zorluyordum.
Şu dönüşe bakın…
Ringe çıkarken tek bir hedefi var, rakibini yere sermek.
Vurdu mu acıtır.
Attığım her yumrukla birini nakavt etmek istiyordum.
Bu adrenalin insanı çok yükseltiyor.
Don King, Christy'yle dört yıllık kontrat imzaladı,
onu milyoner yapmayı vadediyor.
Arabalarımız, basketbol sahalarımız, yüzme havuzumuz vardı.
Mücevherlerimiz. Giysilerimiz bu odanın yarısını kaplardı.
Her şeyimiz vardı.
Sağlam zengindik.
Dünyanın en iyisi bebeğim.
Baksana, nasıl da ilerledi,
nasıl da yükseldi.
Hepimiz için gerçekleşen bir rüyaydı.
Dünyanın zirvesindeydim.
Seyirci deliriyordu, "Christy" diye haykırıyorlardı.
Spor salonuna attığımız yumrukların %90'ında
Christy Martin'e vurduğumuzu hayal ediyorduk.
Crawford, Teksas'tan Lisa Holewyne!
O, insanların sabırsızlıkla yenilmesini beklediği şampiyondu.
Diğer kadın boksörlerden çok eleştiri alıyorum.
Onları omuzlarıma alıp ön plana çıkarmam gerekiyormuş.
Hey, iş iştir. Benim derdim Christy Martin'i tanıtmak.
Christy dobraydı,
sevmemek zor değildi.
Bugün kadınlar hiç olmadığı kadar çok kazanıyorsa
bunun sebebi oraya her çıkışında Christy Martin'in yaptığı şovdur.
Bence hepsi de ödüllerinin %10'unu bana göndermeli.
Christy Martin ve diğer kadınlar arasında
devasa bir fark vardı.
Kadınların hepsinin bir işi vardı.
Maçlar için izin almaya çalışıyorlardı.
"Dışarıda iyi olan başka kadınlar da var" diyebilirdi pekâlâ.
Bazen bunu da araya sokuşturabilirdi.
Her zaman demişimdir,
Christy boksu bırakınca boks yapan kadın kalmaz.
Niye mi?
Çünkü o kadınsıydı.
Boks kabiliyeti kadar imajı da önemliydi.
Christy komşunun kızı gibiydi.
Karşınızda erkek gibi görünen, erkek gibi davranan biri yoktu.
Tipik bir ev kadını gibi.
Yemek pişiriyor, saçını yapıyor, manikür yapıyor.
Seni biraz utandırabilir miyim?
-Tabii. -Gülümsemen çok hoş.
Çok çekici özelliklere sahipsin.
Peki.
Koltukları kimler dolduracak?
Erkekler.
Christy bilet sattıramasaydı
ne kadar iyi olursa olsun
Don King onu listeye aldırmazdı.
Tek sözüm var: Andrea, elbisen güzelmiş.
Seni ilk kez bir kadın gibi elbiseli görüyorum.
Şu dövüş öncesi gaz verici saçmalıklarında
acayip eğlenirdim.
Batı Virginia'da küçük bir kasabadan Kömürcünün Kızı.
Onda o göz yok tabii. O yüzden illa birine sataşacak.
Christy Martin'e "Bol şans" dedim.
"Asıl sana bol şans, fena nakavt olacaksın" dedi.
Çok kötü şeyler söyledim.
Sana hiç yaşamadığın şeyler yaşatacağım.
Belki kız arkadaşın yaşatmıştır gerçi.
-Nasıl? -Anladın sen.
Bir dolu kaba şey söyledim, şey hakkında…
Homoseksüeller.
Bilirsiniz, bazı kadın boksörler vardır,
oduncu gömleği giyer, cip sürerler,
saçları kısacık kesilmiştir, biraz erkeksidirler.
Ama Jim bir yandan da bu davranışı teşvik ediyordu.
Ona diyordum ki
"Jim, anlamıyorsun.
Bu sözlere devam edersem geçmişten biri çıkıp bir laf eder."
Christy Martin rakibinin cinselliğini dert ettiği için
maç öncesi ona öpücükler gönderiyor.
Bu onu sinirlendirir.
Ama öyle olmadı
ve olumsuz şeyler söylemeye devam ettim.
Öncelikle bana ve doktorlara kadın olduğunu ispatlaması gerekecek.
Bunu kanıtladığı an maçı ayarlayabiliriz.
-Kadın olduğunu mu? -Evet.
Hepimiz bu erkek sporunda aynı kimlikle mücadele veriyorduk.
O zamanlar gerçek benliklerini yaşayacak kadar cesur
pek fazla kadın sporcu yoktu,
ben dâhil olmak üzere.
Kendini erkek sanıyorsun.
Erkek çocuğu gibi bile vuramıyorsun, boşsun.
Konuşma tarzını seviyorum. Sen laf olsun diye konuşmazsın.
Ağzını açıp laf edeceksen gerisini de getirmelisin.
17 KASIM 2001
Maçımıza hazırlanıyordum, çok gaza gelmiştim.
"Bu kıza göre fazla güçlüyüm. Bu kıza göre fazla iriyim."
İlk o hamle yapsın.
Yere sereceğim.
Benden çok daha iri, çok daha güçlüydü.
Lisa da dünya şampiyonuydu,
o yüzden beynimi kullanmam gerekti.
O büyük efsanelerin maçlarını seyrettim.
Sugar Ray Robinson, Ali, Frazier, Carmen Basilio.
Hepsi müthiş birer satranç oyuncusu.
Senin değil, kendi gelecek hamleleri için oyun kurabiliyorlar.
"Direkt üstüme gelecek" diye düşündüm.
Christy öyle yapmadı.
Ne zaman hamle ve kombine vuruş yapacağımı,
sağlam bir sağ kroşe indireceğimi belirledim.
Hüsrana uğramıştım,
şaşırmıştım.
Bu kızın ayakları, hamleleri, savunması çok iyiydi
ama bilemezdiniz
çünkü çoğu kadına karşı bunları sergilemesi gerekmemişti.
Christy boks nedir biliyordu.
Tüm hamleleri kısa ve ahenkliydi.
Yana çekil, geri gel.
Geri.
Lisa ve Christy ikisi birden ringe çıkınca
George Foreman şöyle dedi: "Bu maçı bu küçük kız kazanamaz."
Üçüncü rauntta ise
"Bu maçı bu küçük kız kazanacak."
Christy'ye karşı koyamıyordu.
Lisa fena silkelenmişti.
Kazanan sporcu Kömürcünün Kızı Christy Martin.
Kariyerimin en büyük sahnesiydi. Berbattı.
O maçtan sonra
neredeyse dokunulmaz olma yolunda çok mesafe katetti.
44 GALİBİYET
Kameranın önünde harikaydı.
Yani kariyerimi kimseninkiyle değişmezdim.
Kişisel ve özel hayatım ise
bunun tam aksiydi.
İşte kocası ve antrenörü Bay Martin. Oldukça zorlu biri.
Başından beri evliliğim Don King için bir satış avantajıydı.
Böylece Jim de yıldız oldu.
Yumruklara gelelim. Unutulmaz bir karı koca ekibiyle tanışacaksınız.
Hanımefendi profesyonel boksör, beyefendi de antrenörü. Yıkıcı ikili.
Küçük bir öpücük.
Medyacılar hep şöyle derdi: "Birlikte tarih yazdınız."
Christy dendi mi Jim de denirdi, Jim dendi mi de Christy.
Jim, hemen buraya gel. Dön ve görüntüye gir.
Bende kimlik buluyordu.
Birini aradığında
hiç "Ben Jim Martin" demezdi. "Jim ve Christy Martin" derdi.
Her boksör ve antrenörü gibi bizim de iniş çıkışlarımız oluyor elbette
ama bazen her şey daha da zorlaşıyor
çünkü salonda sorun yaşadığımızda eve de taşınıyor.
Ya da evde sorun yaşarsak salona da taşınıyor
ama iyiye gidiyoruz.
Öylesine iç içe geçmişti ki kaçamadım.
Yedi yıldır birlikteyiz.
Bu yedi yıl zarfında belki anca bir gece uzak kalmışızdır.
Çocuğumuz yok.
Birbirimizden yorulmuyoruz. Her şeyi birlikte yapıyoruz.
Biz böyle seviyoruz.
Kız arkadaşlarıyla çıkmazdı, ben de erkek arkadaşlarımla.
Erkek arkadaşlarımla çıkmak istemezdim.
Tüm hayatım oydu.
Yeni başlayan bir amatör için harika bir koçtu.
Bir, iki…
Ama o zaman gerçek şampiyonları çalıştıranları görünce
daha iyi bir antrenör istediğimi fark ettim.
Uzun yıllar geçmiş, Jim öğretebileceği her şeyi öğretmişti.
Hâlâ yardımcı antrenör olmak istese de
ondan en azından bir sonraki seviyeye çıkabilmem için
birini daha bulmasını isteyecektim.
Ama köşemde başka kimse olsun istemedi.
Bu harika başarı için çok sıkı çalıştık.
Bana biraz daha saygı duyacağını sanırdım.
Kocam hem antrenörüm hem de menajerim. Tam zamanlı, 24 saat boyunca patron.
-Onu nakavt edebilir misin? -Hayır ama bazı günler canım istiyor.
Evet. Bahse girerim bu çift kavga edince…
Christy'ye idman arkadaşı lazımdı, biz de eldivenleri geçirdik, idman yaptık.
Yirmi beş yaş büyüktü
ve tüm gücümü kullanmaya çekiniyordum.
Ama sonra…
O… O beni nakavt etti.
Hiç nakavt edilmemiştim.
Hiç düşmemiştim bile.
Birine tam doğru noktadan vurduğunuzu,
indirecek kadar güçlü vurduğunuzu bilirsiniz.
Ne yaptığını çok iyi biliyordu.
Amacım onu öldürmek değildi yani.
Benimle boy ölçüşemeyeceğini gösteriyordum.
Ben kendimi ne kadar iyi ya da sert görsem de
bana patronun o olduğunu göstermek istemişti.
İçlerindeki ukalalığı biraz dindirir.
Bilirsiniz.
Bu istismar mı?
Evet, akıllı adamdır.
Saklıyordu.
Hiç nakavt edildin mi?
Hayır.
Olamaz! Vay canına.
Tek istediğim onu bırakmaktı.
Tek istediğim hayatımı özgürce yaşamaktı.
Evet.
Keşke yapsaydım.
Christy Martin bana ulaşıp bir maç istedi.
Şaka sanmış, "Cidden mi?" demiştim.
"Cidden mi?"
Aman tanrım! Hadi ama, ben 76 kg ve 1,80 cm'yim.
İri ve güçlüyüm. Küçük Christy Martin bana ne yapacak?
Laila Ali!
ALİ'NİN MİRASI YAŞIYOR…
Çoğu kişi boksa babam gibi olmak için başladığımı sanıyor.
Hiç alakası yok.
Christy ve Deirdre'yi dövüşürken görünce
"Bunu istiyorum" dediğimi hatırlıyorum.
İdmanlara başlamaya karar verdim.
Laila Ali'yle maçına hazırlanırken Christy'yle idman yapmam için aradılar.
Epey atlatmış sayılırdım.
Sayılır. İnsan yenilgiyi unutamıyor.
"Çok garip" dediğimi hatırlıyorum.
Ali kocaman bir kız.
Ali benden yedi ila dokuz kilo ağırdı.
Bense Christy'den dört buçuk kilo ağırdım.
Ali daha gençti.
Çılgın bir eşleşmeydi.
O zamanın en büyük iki ismiydik.
Jim takmıştı:
"Kadın boks tarihinin en büyük maçı olacak."
Laila Ali'yi şahsen hiç görmemiştim.
Onu görünce "Eyvah, ne iri bir kadın" dedim.
Christy asker pantolonu, botlar ve ceplerinde bozukluklarla
tartılmak zorunda kalmıştı.
Bana kafa tuttun küçük hanım. Bana…
Ayrılın.
Gözümü korkutmuyordu. Onu aşağılayarak konuşuyordum.
Gücümü hissetti ve biraz değiştiğini fark ettim
çünkü artık anlamıştı, "Peki, demek gerçek" diyordu.
Jim benimle konuşuyordu ve dedim ki "Bu maçtan emin değilim."
Sözlerimi özenle seçmeye çalışıyordum
çünkü bir koca ve antrenörle boksörü ve eşi hakkında konuşuyordum.
Herkes bana hep "Oradaki karın" diyor.
Bakın, aslında orada oturup
"Vay, karım fena yumruk yedi"
veya "Vay, karımın gözleri biraz şişmiş" dersem
buna odaklanıp işimi yapmıyorum anlamına gelir.
Ve şöyle dedi: "Bence yapabilir."
Sohbet orada bitmişti.
Kadın boks tarihinin en önemli maçına
tanıklık etmek üzereyiz.
Aylarca bekledik ve geldi çattı.
Yüz bini aşkın izle-öde satışı yaptık.
Biloxi'deki kompleks doldu. Koltuk eklenmesi gerekti.
Bugün hâlâ kadın boks tarihinin en büyük maçıdır.
Arenadaki bekleyiş, coşku muazzam.
Farklı sıkletlerin en iyilerinin şampiyonluk dövüşü.
Christy Martin hafif gelecek
ama yenilmeyeceğine yemin ediyor.
İlk gonk çaldı, Laila sağ eliyle üstten kafama vurdu…
Ali'den sert bir sağ kroşe.
…ve dengemi bozdu.
Dövüştüğümü ve açılı durduğumu sanıyordum.
Christy Martin'in yüzündeki ifadeye bakın.
Orada kalmak için tüm gücüyle uğraşıyor.
Christy köşesine dönünce "Çarpık mı dövüşüyorum?" dedi.
"Hayır, gayet düzgün" dedim.
"Eğik bir yüzeyde gibiyim" dedi.
Gözlerindeki kararmayı ve uzaklığı görebiliyordum.
Safi cesaret ve içgüdüyle dövüşüyordu.
…Laila Ali bombardımana devam ediyor.
Martin'in başı dertte.
Ayakta kalmaya, uzatmaya çalıştım. Kafamı toparlarım diye düşündüm.
Martin yumrukla karşılık veremiyor.
Nasıl vurursam vurayım üstüme geliyordu.
Üstümden atamıyordum. Nefes alamıyordum.
Köşeye yıkıldı.
Orada sizden büyük ve güçlü biriyle olmak çok riskli,
insan düzgün göremez.
Ne kadar daha eziyet çekebilir?
Gerekirse havlu atmak köşe adamının sorumluluğudur.
Harekete geçmesi önemlidir.
-Onu sıkıştır, tamam mı? -Evet.
Başım dönüyor, dedim.
Etrafında koş.
Kesin beyin sarsıntısıydı
ama "Hayır, geçer" demekle yetiniyordu.
Seri saldırı. Tekrar tekrar.
Jim beni kurtarabilirdi.
Müdahale edip maçı durdurabilirdi. Koç dediğin böyle yapar.
İyi bir koç boksörü için böyle yapar ama o yapmadı.
Laila Ali ona diz çöktürdü.
Ben de diz çöktüm.
Hayatımın en kötü on saniyesini sorsanız
muhtemelen bu on saniyeydi.
Diz çökmüş olmam.
Daha önce hiç yere çökmemişti.
Müdahale edip durdurabilirdi.
"Jim durdurdu. Ben bırakmadım" diyebilirdim.
Ama ben bıraktım. Bununla yaşamak zor.
Maç bitti.
Laila Ali kadın boks şampiyonu oldu.
Christy'ye şans eseri öyle bir yumruk atmıştı.
O maçı tekrarlamak istedim.
O gece soyunma odamda yatıyordum,
Jim iyi miyim diye bakmaya gelmemişti bile.
Dışarıda diğer herkesle konuşuyordu.
Christy en az 30 maç yaptı ve hiç kaybetmedi.
Yıllarca zirvede kaldıktan sonra
onu öyle görmek…
En iyi arkadaşın resmen mağlup ediliyor.
Çok zordu.
Kariyerinin en kötü yenilgisini alıyor.
35 yaşında, bundan sonra ne yapacak diye merak ediyor insan.
BEŞ YIL SONRA
Kokain alır mısın?
Hayır ama az sonra.
-Ne? -Az sonra alacağım.
Aman tanrım.
Boksörlerimden biri bir gece kokain getirdi
ve "Bana kokaini bırak, diyordunuz.
Bırakıyorum. İşte kokainim" dedi.
Eve götürdüm, "Christy, bak. Derek verdi" dedim.
Bir iki gün ortada bıraktım.
Sonunda "Çok mutsuzum" dedim.
"Bırak da deneyeyim. Bir bakayım."
Cuma, cumartesi, sonra cuma, cumartesi, pazar oldu.
Çarşamba, perşembe, cuma.
Haftada altı yedi günü buldu.
Spor salonunda kokain alıyorduk. Spor yapardı.
Sağ elini çalıştır.
Kokain alırdı.
İdman yapardı.
Kokain alırdı.
Çuvala vururken "Jim, çok yoruldum" derdim.
"Devam et" der, gidip kokain hazırlardı.
Eldivenlerim hâlâ elimde olurdu.
Kafam hep iyiydi
ama bırakamıyordum.
Bırakmak istemiyordum.
Eski ufak çantamda çizikler açar, orada saklardım.
Almak için gittiğimde orada olmadığını görürdüm
çünkü kameraları vardı.
Benden habersiz evde olan her şeyi
videoya kaydediyordu.
Kahretsin. James, böyle yapınca beni ürkütüyorsun.
-Ne? -Bunu yapınca beni ürkütüyorsun.
Ona Kukla Ustası diyordum.
Her şeyi kontrol ediyordu.
Bir sonraki kokaini almak için ne gerekiyorsa onu yapmam gerekiyordu.
Seni girerken gizli kamerayla çektim.
Ne demek istiyorsun? Oraya gelmiyordum.
Her bağımlı bir sonraki kokain için hemen her şeyi yapar.
Christy Martin içeri girmek üzere.
Koca bir sikle.
Belden bağlamalı vibratör taktırarak benimle cinsel tatmin sağlıyordu
ve bu bana göre çok garipti.
Bunu görmeyi niye istiyorsun?
Bana doğru bak.
Peki. Bekle. Tam orada.
"Lezbiyen olduğumu biliyorsun" derdim.
"O yüzden boşanalım. Yalvarırım benden boşan."
Kontrat yazacak kadar ileri gittim.
"Tüm masrafları üstleniyorum. Lütfen yeter ki git."
Bana vurdu ve dişim dudağıma saplandı.
Her yer kan oldu.
Boşanmak istediğini söyledi mi?
Hayır. Hiçbir zaman.
Bir ara bir kontrat hazırladığını söyledi.
"Yollarımızı ayıralım" demiş.
-Evet, bunu bir kez konuşmuştuk. -Bunu anlatabilir misin?
Sanırım pek uzun sürmemişti
ama böyle şeyler söyler, sonra da gelip özür dilerdi.
Ailem beni görmeye geldi. Annemi dışarı çekip
"Jim evde söylenen ve olup biten her şeyin
görüntü ve ses kaydını alıyor" dedim.
Bana anlattığı o an hâlâ gözlerimin önünde.
Jim deli demeye getiriyordu.
Jim bir manipülasyon ustasıydı.
Annemi, benim ne yaptığımı görmesi için
ona yakın durması gerektiğine inandırdı.
Bana inandığını sanmıyordum
ama belki babama anlatır diye düşünmüştüm.
Bana buna benzer bir şeylerden bahsetti
ama yapabileceğim bir şey yoktu.
Hayatını ben şekillendiremem. Bunu kendin yapmalısın.
Kendi kararlarını vermelisin.
Kadınlar bu gece bir gösteri maçı düzenledi.
O andan itibaren istatistiğim neydi, hiç bilmiyordum.
Zaferden çok yenilgi vardı
ama bırakmama izin vermiyordu.
"Neden buradayım?" diyordum.
Çünkü Jim Martin'in kişisel ATM'siydim.
İçinde olduğum bu durumdan nasıl çıkacağımı bilmiyordum.
Bir gece kafam güzeldi, Facebook sayfama baktım
ve Sherry'den bir mesaj vardı.
Aradan neredeyse 20 yıl geçmişti ki Facebook çıktı.
Christy'nin fotoğrafı, "arkadaş olabilirsiniz" etiketi altında.
Ona bir istek gönderdim.
Küçük de bir not bıraktım:
"Aramızdaki şey arkadaşlık mı?"
Böyle başladı, gidiş dönüşler.
"Selam, nasılsın? Annenle baban nasıl?"
Ailemi tanıyor, ben de onun tüm ailesini.
O yüzden kolay oldu. Rahattı.
Başından beri çok derin, ciddi şeyler anlatıyordu.
Evliliğinde mutsuz olduğunu biliyordum.
Başta sadece Facebook'taydı.
Sonra "Bu çok saçma, ne de olsa Jim, Facebook'taki her şeyi okuyor" dedim.
Mesaj atardı.
"Mesajlarım dâhil her şeyi okuyor, sen iyisi mi ara" dedim.
Ona bir süre sormadım. Sormak istemedim.
"Ne oluyor?" oldum.
"Bu da ne demek?"
Çok mutsuzdum ve nihayet ona "Sherry'yi görmeye gideceğim" dedim.
"Ne yani, nerede… Orada Sherry'yle mi buluşacaksın?"
Benim eski kız arkadaşlarımı görmemle aynı şey.
"Sadece eski günleri yâd edeceğiz" dedi.
Tabii ki inanmadım.
Önce "Gelebilir miyim?" dedi.
Ben de "Kesinlikle hayır" dedim.
Sonra dedi ki
"Gidersen seni öldürürüm."
Arkamı döndüm, durup direkt gözlerinin içine bakarak
"Yapman gerekeni yap" dedim
ve gittim.
18 KASIM 2010
Her geldiğinde, birbirimizi gördüğümüzde
gerçekten çok…
Zar zor nefes alıyordum.
Beni kavradı.
Beni öpünce
direkt lise zamanlarına döndük.
Sanırım ikimiz de boş vermiştik.
20 KASIM 2010
Jim aramaya başladı.
"Sis böyle yaptı ve eve dönmüyor."
"Onu arayacak mısın?"
Jim beni bulmak için herkesi arıyordu.
Evet, beni arayıp onu sordu.
Tasmayı ona bir türlü geri takamıyordu.
Sis'i aradım
ve eve gitmesi gerektiğini söyledim.
Annesi de tasmasını geri takamıyordu.
Neyse, evde bekliyordum. Nerede olduğunu bilmiyordum.
Nihayet telefonunu açtı.
Mahvolacağımı söyledi.
Sonra akrabalarımdan arkadaşlarıma kadar herkesi aramaya başladı.
"Christy lezbiyen. Beni bir kadın için terk etti."
Herkese fotoğraf göndermeye başladı.
Herkese.
Jim "Sana bir fotoğraf göndereceğim" dedi.
Korkunç bir fotoğraftı.
Meğer aynı fotoğrafı bir sürü insana daha göndermiş.
Hayatındaki her şeyi yerle bir ediyordu.
İntikamımı böyle aldım.
Bana daha ne yapabilirdi ki?
22 KASIM 2010
Pazartesi Sherry'yi görmeye Daytona'ya gittim.
Aradı ve dedi ki "Çok yakınındayım, elimi uzatsam sana dokunabilirim."
Etrafa baktım, onu bulmaya çalıştım.
Hiçbir yerde göremiyordum.
"Seni ve Sherry'yi gördüm."
"Sherry'yle beni görmedin."
"Gördüm" dedim. "Sherry ne giyiyordu?"
Dedim ki "Sol omzunda mor bir omuz çantası vardı."
Sessizliğe büründü.
Bir şey demedi, gördüğümü anlamıştı.
"Eve gidelim" dedim.
23 KASIM 2010
Dörde çeyrek kala beni aradı,
"Evde" dedi.
Yatak odasına gitmek üzere içeri girdim.
Koridordan geliyordu.
"Başım beni öldürüyor. Yarım saat uzanacağım" dedim.
Uzandığım süre boyunca
bıçak bilediğini duyabiliyordum.
Christy şekerleme yapmaya gitti. Kalkınca beni aradı.
Ve…
Jim odaya geldi.
Bana "Arkasında bir şey var" dedi.
Elini hep arkasına götürüyordu,
üç dört kez tekrarladı.
"Bir şey konuşmalıyız" dediğini duydum.
O da yüksek sesle "Sherry ile konuşmam bitsin,
seninle o zaman konuşacağım" dedi.
Bunun onu nasıl yıkacağını hissedebiliyordum
ve tabii "Kapatmalıyım" dedi ve…
Ani bir hareketle bana üç kez vurdu.
Tam kolumun altına.
Dördüncüde ise göğsümden bıçakladı.
Her yere kan fışkırdı.
Kavgaya tutuştuk. Yere düştük.
Yatağın kenarından yere düştük.
Tekmeyle onu uzaklaştırmaya çalıştım. Tekme atınca…
Bacağım kesildi.
Bu nasıl oldu, hiç bilmiyorum.
Kafamı tutup şifonyere çarpmaya başladı.
Bıçağın sapından tuttum. Elim kaydı ve tam buradan kesildi.
Durdu ve beni orada yerde bıraktı.
Kesiğe bakmaya gitti.
Akciğerimden gelen çağıltıyı duyuyordum, kanla doluyordu.
Odaya girip çıkıyor, henüz ölüp ölmediğime bakıyordu.
Yalvarıyordum: "Lütfen ölmeme izin verme Üzgünüm Jim, hata ettim.
Aslında seni seviyorum."
Ama o an fark ettim, yaşamama izin veremezdi.
"Siktir. Seni hiç sevmedim" demeye başladım.
"Tam bir pisliktin.
Senin için bir banka kartıydım. Beni kullandın."
Sonra ayaklarımın ucunda durdu,
elinde benim pembe tabancam vardı.
Sende beni vuracak taşak yok, dedim.
Ve beni vurdu.
Birdenbire bedenim ölmeye başlamıştı.
Zihnimden "Hayır, ölmek istemiyorum" diyordum.
"Kaçmam lazım. Hayatımı kurtarmalıyım.
Bir şekilde hayatımı kurtarmalıyım."
Çok dua ettim. "Tanrım, lütfen buradan gideyim."
Ve birden duşta suyun açıldığını duydum.
Duam cevap bulmuştu.
Kaçmak için tek fırsatım buydu.
Sanki birden şalter attı.
Kendimi yolun ortasına attım.
İlk kişi yanımdan geçip gitti
ama ikinci adam, meleğim Rick Cole, durdu.
"Lütfen ölmeme izin vermeyin."
"Özür dilerim ama arka koltuğunuz kan içinde kaldı."
911. Acil durumunuz nedir?
Adı Christy Martin, bıçaklanmış.
Kim tarafından?
-Kocası mı? -Evet.
Beni hastaneye götürdü.
Dışarıda bir sedye vardı,
beni ona koydular ve her şey böyle başladı.
Bu akşam geç saatte
dünya çapında ünlü bir boksör ayrılmak isteyince evden zor kaçabildi.
Christy Martin, vuruldu, bıçaklandı ve ölüme terk edildi.
Bir arkadaş mesaj attı.
Arabadaydım, az daha yoldan çıkacaktım. "Ne? Nasıl?" dedim.
Apopka'daki evde onu bir kadın için bırakacağını söylemiş,
Jim Martin de onu vurup bıçaklamış.
Hikâye gittikçe büyüyor gibiydi.
"Şu işe bak, hiçbir şeyden haberim yokmuş" oldum.
Polis hâlâ 66 yaşındaki James Martin'i arıyor.
Silahlı ve tehlikeli olabilir deniyor.
Polisten kaçtım, korktum ve gittim
ama hiç gitmemeliydim.
Orada kalmalıydım.
Çim biçme makinelerinin konduğu bir kulübede uyudum.
Bir gece şu ahbabın mekânına gitmiştik.
Jim'in yakın bir arkadaşıydı, aynı sokakta oturuyordu.
Jim'in parfümünün kokusunu almıştık, yakınlarda olduğunu biliyorduk.
Kanlı bir bıçakla, boş bir evin arkasında bir kulübe civarında saklanırken bulundu.
Elime geçirebilseydim onu oracıkta gebertirdim.
Üstelik kolay yoldan da değil.
Sen ortada yokken
Christy'nin babası ve erkek kardeşi seni arıyorlardı, biliyor muydun?
Sence bunu niye yaptılar?
Bilmiyorum.
Belki beni vurmak içindir, kızı ya.
Sherry hastaneden annemi arayıp
durumumu anlatmaya çalışmıştı.
Sherry'ye oraya geldiğinde ortalarda olmamasını söyledi.
Onca yıl sonra ortaya çıkıyor
ve vurulup bıçaklanıyorum.
Annemin aklından geçense bu,
hepsi Sherry'nin suçu.
Jim'in suçunu hiç kabullenmiyordu.
Bir iki ay boyunca benim hatam ya da Christy'nin hatasıydı.
Annemle konuştum,
Jim'in beni öldürmeye çalıştığını söyledim.
Anneme "Tetiği sen çektin sayılır" dedim.
Çünkü…
…hep ona arka çıkıyor gibi gelmişti.
O günden sonra benimle çok nadir konuştu.
Konuşuncaya kadar aradan uzun zaman geçti.
Konuşmak için Christy'yi aradım
ve sordum:
"İyi misin?"
"Sherry kim?"
Kesin olan şu ki kapıyı aralamayı bırakın,
resmen yerle bir edip "Ben buyum" demiştim.
Bu olay sayesinde her şey ortaya çıktı.
Haberleri hatırlıyorum. Lezbiyen diye kocası onu öldürmek istemiş.
"İnsanların neler yaşadığını asla bilemiyoruz" diye düşündüm.
Bazen kendimiz olmaktan korkarız.
Kabul görmediğimizi, sevilmediğimizi düşünürüz.
Her birimiz "aklıselimlik" maskesi takıyoruz.
Tüm toplumun seveceği bir şey olmalıyız.
Jim tüm o yıllar boyunca
boks dünyasının, hayranlarımın bana karşı tavır alacağını söylemişti.
Tam tersi oldu.
Hep öyle olur. Korktuğumuz şeyler hiç gerçekleşmez.
Ama öyle olacak korkusu yüzünden kendimize zarar veririz.
Gey olması boks camiasında hiç kimse için mesele değil.
Christy Martin tehlikeli sulara giriyor.
Böyle dövüşebildikten sonra hiç önemi yok.
"Anladık, geymiş. Ne olmuş yani?"
"Ne? Kocası onu öldürmeye mi çalıştı?"
Bıçaklanmayı bırak bir de kesilmiş,
tabanca sapıyla darbe almış, kafası şifonyere çarpılmış.
Sonra da vurulmuş.
Savcı, 67'sindeki kocası Jim tarafından
uğradığını iddia ettiği vahşi saldırıyı anlatırken
Christy Martin sessizce oturuyordu.
Duruşma mayıs ayına bırakıldı
ve Jim Martin suçlamayı şimdiden reddetti.
Mahkeme gününü ve verilecek adil kararı sabırsızlıkla bekliyoruz.
Ben bir boksörüm ve boksu seviyorum.
Kariyerime devam edeceğim,
olanların beni yavaşlatmasına izin vermeyeceğim.
İsteğim ringe dönmek…
…ama her şeyden çok Jim'e onsuz kazanabildiğimi göstermekti.
Dönüp tekrar dövüşmeseydi
tüm olanlar, Jim Martin'in onu mahvedeceği söylemi
her açıdan
gerçekleşmiş olacaktı.
Christy'yi hiç kıskanmadım. Asla, hiçbir şekilde.
Çünkü ne yaptığımı biliyorum.
Baktıkları bu Rembrandt tablosu,
benim eserim.
Onu övüyorlar ama aslında beni övdüklerini bilmiyorlar.
Umurumda değil.
Sayemde orada olduğunu biliyorum.
Peki.
Bir, iki.
İlk Miguel Diaz'i aradım.
Miguel Diaz benim pansumancım.
Hep der ki "Herkes bilsin, Gogarty maçında köşede ben yoktum."
Miguel babam gibidir, çok severim.
Ona beni çalıştırmak ister mi diye sordum.
"Emin misin?" dedim.
"Dövüşebilecek kadar iyileştin mi?"
"Beni çalıştıracak mısın, bilmek istiyorum."
İşte o zaman "Evet, kesinlikle" dedim.
Belki o andan itibaren
beş altı ayı bulur diye düşünüyordum.
24 saati geçmemişti ki kendimi boks salonunda buldum,
mermi hâlâ sırtımdaydı.
Dünden hazırdım.
"Hadi 50'nci zafere."
Yüreğini bilirim.
İşte böyle.
Kazanmak için dövüşür.
Boksörler için
kariyerlerinin sonunu anlamak çok zordur
çünkü beyinlerinin içinde son noktaya kadar savaşırlar.
Bu, bildikleri tek şeydir.
O ringe çıkar çıkmaz insanlar tezahürata başlar.
Tiryakisi, tutkunu oluruz.
Bu hissin yerini hiçbir uyuşturucu tutamaz, tarifi yok.
Bunu kaybetmek istemezsin.
Ona destek olmak,
bana göre doğru olanı, yani dövüşmemesini söyleyememek,
çok zordu.
Christy Martin'den hoşlanmıyordu. Benim Christy Salters olmamı istiyordu.
Ama değilim.
Yapamazsın diyorsun, o hâlde yaslan ve izle.
Yapamayacağımı söylersen ölümüne yaparım.
Hanımlar ve beyler,
şimdi Staples Center'da çok özel bir etkinlik var.
İkişer dakikalık altı raunt boyunca
kadın boksörler sahnede olacak.
Durmayacaktı.
Onu durdurmak mümkün olmayacaktı.
Öncelikle mavi köşede dövüşen
Washington, Auburn'den gelen sporcu Dakota "Solid" Stone!
Kırmızı köşede ise
bu gece 50. zaferinin peşinde koşan
Bluefield, Batı Virginia'dan
Christy Martin!
İlk rauntta karşılıklı yumruklaştık.
Ve bir sağ yumruk! Tam isabet!
Bence Christy Martin bu raundu aldı.
İyi gidiyordu.
Christy Martin'den büyük bir darbe.
"Direkt vuruşları da kullan" dedim.
"Delirme."
Martin yine seyirciyi coşturuyor.
Christy'ye bu tip talimatlar vermek neredeyse imkânsızdır.
Yine kanat açıklığı avantajı.
Dört sayı…
Martin'den iyi bir sağ kroşe, tam isabet.
Elini incitmiş gibi görünüyor.
Direkt yumruğun altından geçip onu itmeli.
Güzel bir sağ!
Güçlü bir vuruştu.
Kariyerinde ilk kez düşürülüyordu.
Mükemmel planlanmış, müthiş bir sağ çengeldi!
Ama elimi kırmıştım.
Yapabileceğin en kötü şey budur, kafasına tekrar tekrar sağ elle vurmak.
Süre bitti.
Ona sekiz sonuçlandı. Raunt, Martin'in.
Hakem gelip "Nasıl?" dedi.
"Sorun değil. O iyi. Mesele yok" dedim.
"Son iki rauntta direkt vuruşlar olacak."
-Şu bahsettiğin sağ el. -Elini incitti. Doktoru tanıyorum…
Boks ringinde cidden canımın yandığı tek zaman elimi kırdığım zamandı.
Ama beni durduracak kadar acı vermiyordu.
O kırık elle hâlâ yumruk atabiliyordum.
Puan kazanıyor.
Tek elle nasıl dövüşüyor, baksanıza.
Maçı kolay kazanıyordum, Dakota Stone'u düşürmüştüm.
Tüm rauntlarda en az üç puan öndeydim.
Son elli saniye.
-Yine elini incitti! -Evet, öyle.
Sağ elini indirdi.
Vurdu ve şöyle yaptı.
Doktor "O elle vurmak yok" diyordu.
"Vurunca irkildin."
Yalvarıyordum. Yumruk yemiyorum bile.
Rauntları kazanıyorum. Ellinci galibiyetime 50 saniye kaldı.
Umurumda değil. Bitirmeliyim.
-Devam diyor. -Devam diyor.
-Lütfen bitireyim. -Devam diyor.
İptal ediyorum. Artık bitti. Üzgünüm.
David Mendoza bittiğini söylüyor!
Ve kollarını salladı.
Lanet doktor gelip herkese maçı bitirmesini söyledi.
Dişliğini kenara fırlattı. Devam edemeyecek.
O sağ kroşeyi indirmeseydi…
Maçı kazanıyordu, rakibini düşürmüştü, öndeydi.
Bu durum karşısında…
…"Nasıl?" dedim.
Ring doktorunun görüşü doğrultusunda
Christy Martin'in sağ eli kırıldığından
hakem David Mendoza'nın maçı durdurması gerekiyor.
Bu yüzden teknik nakavt sonucu kazanan,
Dakota "Solid" Stone.
Doktor dedi ki
"Christy, unutma, ring doktorları konferansında demiştin ki
'Ring doktorları, boksörleri kendilerinden korumalıdır.'"
"Siktir git. Kendimden bahsetmiyordum."
Eli resmen un ufak olmuştu.
Doktor gördüğü en kötü kırık el olduğunu söyledi.
Doktorlar aileme ameliyatın yaklaşık iki saat süreceğini,
sonra çıkacağımı söyledi.
Ameliyat yedi saat sürdü.
Sonunda uyandığımda
bir sorun olduğunu anlamıştım.
Yürüyemiyordum. Konuşamıyordum.
Görüşüm tamamen bozulmuştu.
Ona bakıp hemen "Felç geçirdi" dedim.
Vurulduktan ve bıçaklandıktan altı ay sonra.
Felç geçirmeden önce
Sherry ile yollarımızı ayırmaya karar vermiştik, ayrılacaktık.
Çok farklıydık.
Yürümezdi.
Ve biliyor musunuz?
Bırakabilirdi.
Öyle anlamıştık ama bırakmadı.
Yanımda kaldı, bana baktı ve felci atlatmam için yardım etti.
Mahkemede bana çok destek verdi.
ORANGE COUNTY ADLİYESİ
12 NİSAN 2012
Christy Martin mahkeme salonuna girdi, hayatının maçı denilen davaya hazır.
Onun sözlerine karşı benim sözlerim.
Konu kimin haklı, kimin haksız olduğu değil.
En iyi hikâyeyi kimin anlattığı.
Martin'e göre saldıran boksör eşiydi.
Avukatıyla konuştum. Savunmaları bu yönde olacak.
Kendimi savunuyordum. Onu incitmeye yeltenmedim bile.
Jim Martin'in avukatı Christy'nin şaşırdığını söyledi.
"Kokain onu paranoyak yaptı. Silah, Christy'ye aitti."
O noktada
Christy Martin kendini, hayatını ve de kariyerini
tehdit altında hissediyordu.
Arkada kimin olduğunu görmek için göz ucuyla bakıyordu.
Oraya koşup onu dövmek istedim.
Christy ile duruşma gününe kadar "Hadi haklayalım şunu" dedik.
Christy Martin jüriye
iyisi, kötüsü, çirkiniyle her şeyi anlattı.
Christy'nin kanı durdurmak için kullandığı kanlı tişörtü jüri gördü.
Giydiği kıyafetlerde bıçak delikleri vardı.
Dediğine göre Jim odaya ikinci gez geldiğinde
elinde ona ait 9 mm'lik pembe tabanca varmış.
Duruşma boyunca Jim'e baktım.
Gözlerini benden kaçırmaya çalıştığında bana bakmasını söylerdim.
Beni ağlarken görmeyecekti.
Kendi başıma ayakta durma vakti. Ona güçlü olduğumu gösterme vakti.
Beni kendi silahımla vurdun,
neredeyse sıfır mesafeden.
Bil bakalım ne oldu şerefsiz?
Yürüyüp çıktım.
Ellinci zaferimi o gün yerden kalktığımda kazandığımın
farkına vardım.
23 Kasım 2010.
Bu sadece ellinci zaferim değil, hayatımın en büyük zaferiydi.
-Kâtip Hanım, kararı okuyabilir misiniz? -Evet Sayın Yargıç.
Madde bir.
Jüri olarak sanığı
ikinci derece cinayete teşebbüsten suçlu bulduk.
Jüri ikinci dereceden cinayete teşebbüs ve taksirle cinayete teşebbüsten
suçlu buldu.
Cezamı açıkladıklarında ürkmedim.
Gazetede ürkmediğim yazıyor.
Hiçbir şey göstermeyecektim…
Zayıflık.
Bilirsiniz.
Şu an nerede olduğumu düşünürsek
Christy, hayatta başıma gelen en kötü şeydi.
Ama gayet iyi bir hayat yaşadım.
Mutluydum.
Bilirsiniz.
Bu, benim seçimimdi.
Söylediğim şeyi yaptım.
"Christy, seni dünyanın en iyi sporcusu yapacağım."
Galiba ağzımdan çıkıp da gerçekleşen tek şey bu oldu.
Jim Martin en az 25 yıl hapis yatacak. Avukatı temyize gidecek.
Yirmi beş yıl sonra, 92 yaşına kadar yaşarsa çıkacak.
Ve doğrusu,
öyle pis bir herif ki bence 92'sine kadar yaşar.
Yeterince uzun yaşarsa çıkacak.
Ben yeterince uzun yaşarsam hiçbir yerde gezemeyecek.
Büyükannemin evinde geçen, sürekli gördüğüm bir rüya var.
Jim beni kovalıyor.
Beni evin etrafında kovalıyor.
Kaçmak için elimden geleni yapıyorum ki
beni bıçaklayamasın.
Her seferinde bir şey olmadan uyanıyorum
ama bu rüyayı dokuz yıldır görüyorum.
Bu evde.
Niye yine bu ev,
niye hep aynı rüya, buna bir cevabım yok.
Danışmanımla bunu sürekli konuşuyorum:
"Ne zaman atlatacağım?"
Ve…
Bana diyor ki "Muhtemelen asla. Nasıl başa çıkacağını öğrenmelisin."
Ben de öyle yapıyorum.
Ve gittikçe iyileşiyorum.
Neredeyse dokuz yıl olacak.
İyi olacağım. İyiyim işte.
İyi olmayacağım. Zaten iyiyim.
Christy Martin Promotions'a katıldığınız için teşekkürler.
Minnettarım.
Gösterimde sizin gibi boksörlerin olması çok değerli.
Sonunda hayatta artık kendim olacağım bir noktaya geldim.
Böyle bir şey.
Ya benimle olurlar ya da olmazlar. Fark etmez.
Artık umurumda değil.
Sonra birden karşıma Lisa Holewyne çıktı.
Ne oldu, ne değişti ve ne yönde, cidden bilmiyorum.
Dünyanın ekseni mi kaydı?
Cidden emin değilim.
Bilmiyorum.
Bence her şey doğru anda bir araya geldi
ve uyuştuğumuzu fark ettik.
Onu sorgusuz seviyorum
ve hiç bu kadar mutlu olmamıştım.
Kendi benliğimden mutluyum.
Christy'nin eşim olması muhteşem.
Onunla her şey…
…yerini buluyor.
Onun için istediğim, sevgi ve hayat dolu hissetmesi
ve diğer tüm olasılıkları bilmesi,
sadece bir boksör olmadığı.
Bence o bir boksör
ve başkaları için ekmek kapısıydı.
Umarım sonsuza dek sürer ve…
Umarım onun beni mutlu ettiği kadar, ben de onu ederim.
Lisa'nın bu hafta yanımda kalması
ve gerçek hikâyemi duyması,
ne zor olduğunu görmesi çok önemliydi.
Bu yüzden
kim olduğumu daha iyi anlayacak.
CHRISTY MARTIN,
ULUSLARARASI BOKS ONUR LİSTESİNE ALINACAK İLK KADIN BOKSÖR GRUBU İÇİNDE.
Alt yazı çevirmeni: Aslı Uygun Cheesmar