Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪หลังจากเรียนจบ
‪โนอาห์ ลี เรเชล และฉันก็ตัดสินใจว่า ‪จะไปขับรถเที่ยวกันหนึ่งอาทิตย์
‪แค่เราสี่คนเท่านั้น
‪และในขณะที่ฉันยุ่งอยู่กับ ‪การเลื่อนการตัดสินใจที่เลี่ยงไม่ได้
‪ระหว่างสองมหาลัยที่ตอบรับฉัน…
‪แล้วเธอล่ะ
‪ฉันติดสำรองน่ะ
‪ทั้งเบิร์กลีย์และฮาร์วาร์ด
‪ฉันตั้งใจสุดๆ ‪กับการทำให้พวกเราสนุกกันให้มากที่สุด
‪และเราก็สนุกกันจริงๆ
‪ฉันจะเล่าเรื่องเด่นๆ ให้ฟังแบบด่วนๆ
‪ระหว่างทางไปแคลิฟอร์เนียตอนเหนือ ‪เราตั้งแคมป์ในป่า
‪ไปตกปลาที่ทะเลสาบ
‪ให้อาหารสัตว์ป่า
‪โต้คลื่นที่บิกเซอร์
‪ดูโนอาห์เป็นเพื่อนกับเรเชล
‪ดูลีดูโนอาห์เป็นเพื่อนกับเรเชล
‪ดูดาวตกกับคนพิเศษ
‪ดูปลาที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำในมอนเทอร์เรย์
‪ดูพระอาทิตย์ตกแบบมีสีสันที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
‪และได้รับคำเตือนเรื่องกฎข้อที่ 19
‪เอาไว้ค่อยคิดทีหลังละกัน
‪ขับรถไปซานฟรานซิสโก
‪ไปที่ฟิชเชอร์แมนส์วาร์ฟ
‪กินซุปหอยลายจากชามขนมปัง
‪ดูสิงโตทะเลที่ท่าเรือ 39
‪ดูคลิปติดเรตของเราจากห้องทดลองเคมี
‪ทำลายคลิปติดเรตของเราจากห้องทดลองเคมี
‪ขี่จักรยานสองตอนในสวนโกลเดนเกต
‪ขี่เรือเร็วในอ่าว
‪ได้ไปดูหนัง
‪ได้ไปดูคอนเสิร์ต
‪แถมยังได้รับลูกเบสบอล ‪ในเรือคายัคนอกออราเคิลพาร์กด้วย
‪- มันมาแล้ว ‪- ฉันรับเอง!
‪โอ้
‪- เย่! ‪- โอ๊ย สุดยอด!
‪สุดยอดเลย!
‪แต่ที่เจ๋งที่สุดคือการดูเบย์ไลท์
‪กับผู้ชายสองคนที่ฉันชอบที่สุดในโลก
‪แต่เวลาที่คุณตัดสินใจหนีความจริง
‪คุณก็รู้ดีว่าสุดท้ายคุณจะต้องกลับไปหามัน
‪ดังนั้น พอเรากลับถึงบ้าน
‪ฉันเลยต้องหางานทำเพื่อหาเงินเรียนมหาลัย
‪ไม่ว่าสุดท้ายฉันจะเรียนที่ไหนก็ตาม
‪ไง ทุกคน
‪ไอ้การที่ฉันต้องตัดสินใจก็ยากพออยู่แล้ว
‪แต่ไม่กี่วันต่อมา เรื่องก็ซับซ้อนขึ้นไปอีก
‪เมื่อโนอาห์ถามคำถามที่คาดไม่ถึงสุดๆ
‪เออ นี่ ฉันคิดว่า
‪พอเธอเข้าฮาร์วาร์ดได้จริงๆ แล้ว
‪เธอกับฉันอาจจะออกจากหอพักมหาลัย
‪แล้วไปหาอะพาร์ตเมนต์อยู่ด้วยกันแทนก็ได้นะ
‪เดี๋ยวนะ หมายถึงมีบ้านของเราเองน่ะเหรอ
‪ใช่ ดูสิ
‪ฉันเข้าเน็ตทั้งวันเลย เจอที่เจ๋งๆ เหมือนกันนะ
‪อะไร
‪- เธออยากอยู่กับฉันเหรอ ‪- เปล่า
‪ก็ใช่น่ะสิ ฉันอยากอยู่กับเธอ ‪ฉันอยากทำทุกอย่างกับเธอ
‪- จริงเหรอ ‪- จริงสิ
‪- เรามีเวลาแค่ไหนก่อนลีจะกลับมา ‪- ฉันไม่รู้
‪เจโรนิโม!
‪ไม่นะ ไม่
‪ทุกคน ดูสิว่าฉันเอาอะไรมา
‪- ขอบใจนะ ‪- ไม่มีปัญหา
‪(สำนักงานรับนักศึกษาฮาร์วาร์ด)
‪แย่แล้ว
‪ทุกอย่างโอเคไหม
‪จ้ะ โอเค
‪อันที่จริง…
‪- ดี ถูกใจฉันเลย ‪- กะแล้วว่าเธอต้องชอบ
‪- แล้วเจอกันนะ ‪- จะไปไหนกันน่ะ
‪โนอาห์อยากอ่านกลอนให้ฉันฟัง ‪และบอกความรู้สึกกับฉัน ก็เลย…
‪จริงดิ ไปอ่านกลอนจริงอะ
‪เจ๋งมาก
‪ฉันอยากให้เธอดูนี่
‪อะไรเหรอ
‪ฉันพยายามจัดตารางเรียน ‪ที่เบิร์กลีย์ของฉันให้สอดคล้อง
‪กับตารางเรียนที่โรงเรียนออกแบบ ‪โรดไอส์แลนด์ของเธอ
‪ก่อนอื่นเลย เรามีวันแรงงาน
‪ฉันรู้ว่ามันเป็นช่วงต้นเทอม แต่มันเป็นวันหยุดยาว
‪และฉันมั่นใจสุดๆ ว่า ‪ฉันต้องอยากเอาตัวเรเชลของฉันคืนมา
‪น่าจะดีนะ
‪ต้องดีอยู่แล้ว เราจะทำให้มันดี
‪โอเค
‪ร้านนี้ดีมากเลยค่ะ ขอบคุณที่พาพวกเรามานะคะ
‪เราอยากพาพวกเธอไปที่ที่พิเศษบ้างซะที
‪เพื่อฉลองที่พวกเธอเรียนจบน่ะ
‪แล้วมีแผนใหญ่สำหรับหน้าร้อนไหม
‪ที่จริง พอพ่อพูดเรื่องนี้ขึ้นมา
‪เรากำลังคุยกันว่า ‪จะไปที่บ้านริมหาดสุดสัปดาห์นี้ครับ
‪ถ้าพ่อโอเคนะ
‪มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ
‪ไม่มีอะไรหรอก เราแค่มีเรื่องจะบอกทุกคนน่ะ
‪เรากำลังวางแผนจะขายบ้านริมหาด
‪- อะไรนะ ‪- อะไรนะ
‪ไม่มีเหตุผลที่จะเก็บมันไว้อีกต่อไปแล้วน่ะ
‪เพราะลูกจะไปเรียนมหาลัยกันหมดแล้ว
‪มันแทบไม่คุ้มค่าดูแลบ้านเลย ‪เพราะเราไม่ได้จะไปที่นั่นด้วยซ้ำ
‪ความจริงคือ พื้นที่ทั้งหมดกำลังพัฒนาใหม่
‪แม่พูดจาเหมือนอะไรรู้ไหม ‪เหมือนนายหน้าขายบ้าน
‪ก็เพราะแม่เป็นนายหน้าขายบ้านไง
‪เดี๋ยวนะ งั้นเราจะไปดูดอกไม้ไฟ ‪ในวันที่ 4 กรกฎาคมกันที่ไหน
‪ไม่ หัวเด็ดตีนขาดผมก็ไม่ยอม ‪พ่อกับแม่จะขายบ้านไม่ได้
‪เรื่องนี้ผมเห็นด้วยกับลีนะ
‪บ้านหลังนี้อยู่คู่ครอบครัวเรามา 80 ปีแล้ว
‪แม่จะทิ้งมันไปง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้
‪นี่เป็นการโหวตรึเปล่า เพราะหนูขอโหวต "ไม่"
‪ขอโทษด้วยนะทุกคน
‪เราตัดสินใจแล้ว
‪(ไม่ทราบชื่อผู้โทร)
‪เดี๋ยวมานะคะ
‪สวัสดีค่ะ
‪คุณเอเวนส์ ผมดอน วอชิงตัน ‪จากแผนกรับนักศึกษายูซี เบิร์กลีย์นะครับ
‪ผมโทรมาตามเรื่องการตัดสินใจของคุณ ‪เกี่ยวกับเบิร์กลีย์
‪ค่ะ สวัสดีค่ะ
‪พอจะมีวิธีไหน ‪ที่จะทำให้ฉันมีเวลาเพิ่มอีกนิดไหมคะ
‪เสียใจด้วยจริงๆ ครับคุณเอเวนส์
‪แต่คุณต้องตัดสินใจภายในวันทำการพรุ่งนี้แล้ว
‪ฉันรู้ว่าฉันซ่อนตัวจากมันไม่ได้อีกต่อไป
‪ได้ค่ะ ฉันเข้าใจ
‪- ขอบคุณนะคะ ‪- ครับ
‪วันต่อมา ฉันต้องเลือกมหาลัย
‪และทำให้หนึ่งในสองคนโปรดของฉัน ‪ไม่มีความสุขสุดๆ
‪ผมจะเล่นงานพี่ด้วย "ดรอว์โฟร์" ‪"ดรอว์ทู" อูโน่ อูโน่เอาต์
‪- ไม่นะ! ‪- อะไรเนี่ย อยากจะบ้า!
‪จัดไป
‪เขาโกงรึเปล่า
‪คิดถึงอะไรแบบนี้จัง ‪หนูแทบไม่ได้เจอพ่อกับน้องเลย
‪ใช่ พ่อรู้
‪- งานยุ่งมากเลยใช่ไหม ‪- ยุ่งมากค่ะ
‪แต่ไม่ต้องห่วง พรุ่งนี้หนูยังอยู่เลี้ยงน้องได้
‪พ่อคิดว่าจะทำงานใหม่ของพ่อเยอะ ‪ช่วงสุดสัปดาห์รึเปล่าคะ
‪คิดว่านะ ดูจะเป็นแบบนั้น
‪แต่คืนพรุ่งนี้พ่อไม่ได้ทำงานนะ
‪พ่อมีเดต
‪เดตเหรอ
‪จริงเหรอคะ
‪จริง
‪พ่อเดตกับคนลึกลับคนนี้มากี่ครั้งแล้วคะ
‪สองสามครั้ง
‪เธอชื่อลินดา
‪น่าสนใจ
‪เห็นได้ชัดว่าเรา
‪แบรด เราจะกำหนด ‪เวลาเคอร์ฟิวให้คุณนะพ่อหนุ่ม
‪ก็ได้ ผมเข้าใจครับ
‪วันต่อมา เราทุกคนขับรถไปที่บ้านริมหาด
‪เพื่อทำสิ่งที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะต้องทำ
‪ช่วยครอบครัวฟลินน์เตรียมขายบ้าน
‪(ขาย)
‪ฉันใช้เวลาทุกหน้าร้อนในวัยเด็กของฉัน
‪อยู่ที่นี่กับลีและโนอาห์
‪และความคิดที่ว่า ‪นี่จะเป็นหน้าร้อนสุดท้ายที่เราอยู่ด้วยกันที่นี่
‪สะเทือนใจฉันอย่างแรง
‪ฉันต้องคิดถึงบ้านเก่าหลังนี้มากแน่ๆ
‪ในแบบที่ฉันยังไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำ
‪(แอลล์)
‪- ฉันขอโทษจริงๆ ‪- ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง
‪มันเป็นแบบนั้นตลอด
‪ให้ตายสิ
‪อันนี้ฮานะ แอลล์กับฉัน ‪ชอบแกล้งทำเป็นว่านี่คือเพชร
‪และเราจะแกล้งทำเป็นขโมยมัน
‪เป็นการปล้นอัญมณีครั้งใหญ่
‪ดูสิว่าพวกเราเด็กกันแค่ไหน
‪ที่แปลกคือฉันรู้สึกว่ามันเพิ่งผ่านไปไม่นาน
‪เธอควรเก็บรูปนี้ไว้ แม่คงอยากให้เธอ
‪ฉันอาจจะเก็บไว้
‪นี่ เรากำลังคิดว่าจะสั่งพิซซ่า
‪- ดีไหม ‪- ดีครับ ดีแน่นอน
‪ระหว่างนี้ ลูกช่วยเก็บของในห้องเล่นเกมได้ไหม
‪- เยี่ยม ‪- ใช่เลย
‪เอาละ
‪จะไหวไหมเนี่ย
‪โอ้!
‪โอเค เอางี้ละกันนะ
‪เราจะแบ่งของที่อยากเก็บไว้กองหนึ่ง
‪และแบ่งของที่อยากเอาใส่ถุง ‪ไปบริจาคไว้อีกกองหนึ่ง
‪(บริจาค)
‪อันนั้นฉันจะเก็บไว้ ใช่
‪(เก็บ)
‪เก็บ
‪- ไม่เก็บ ‪- เก็บ
‪ไอ้คนขี้โกง!
‪ได้ผลดีทีเดียว
‪เดี๋ยวก่อน ตายแล้ว ฉันเพิ่งนึกอะไรได้
‪พระเจ้า มันยังอยู่ตรงนี้!
‪กล่องข้าวมาริโอคาร์ตของเรา
‪อะไรกันเนี่ย แม่เจ้า…
‪ไม่นะ!
‪เดี๋ยว มันใช่สิ่งที่ฉันคิดรึเปล่า
‪- รายการในฝันของเรา ‪- อะไรนะ
‪พระเจ้า
‪เมื่อนานมาแแล้ว
‪ฉันกับลีรวบรวมรายการบ้าบอทั้งหลายแหล่ ‪ที่เราอยากทำด้วยกัน
‪ก่อนเข้ามหาลัย
‪มันคือความฝันและจินตนาการ ‪ช่วงหน้าร้อนในวัยเด็กของเรา
‪ที่ถูกเขียนไว้ในกระดาษที่สำคัญมากๆ แผ่นเดียว
‪- ให้ตายสิ เรารวบรวมรายการได้ปังมาก ‪- จริง
‪ข้อนี้เราอาจโดนตำรวจจับนะ
‪- ใช่ โดนแน่ๆ ‪- ว้าว
‪ปกติบ้านแถวนี้ใช้เวลาขายนานแค่ไหนเหรอคะ
‪เราต้องประกาศขายก่อน
‪แต่ก็อาจจะสองสามเดือนได้
‪แต่มันจะยุ่งยากมากเลยละ ‪ที่ต้องมาที่นี่ตลอดเวลา
‪หมายความว่าไงครับ
‪ก็เราต้องพบกับผู้ประเมินราคา
‪ผู้ตรวจสอบ ผู้รับเหมา และคนที่อยากซื้อที่นี่
‪แย่จัง ฟังดูยุ่งยากจริงๆ ด้วย
‪ใช่ โดยเฉพาะที่กำลังจะมีการทำถนนกัน
‪การจราจรบนทางหลวง ‪ต้องขับไปขับมาๆ ไม่รู้สิ…
‪ยังไม่พูดถึงเรื่องทำความสะอาดนะ
‪แถมต้องขับรถมาดูงาน ‪ที่กำลังทำอยู่ตลอดเวลาอีกต่างหาก
‪โอเค จะพูดอะไรกันแน่
‪ดีใจจริงๆ ที่แม่ถาม
‪เพราะนี่เป็นหน้าร้อนสุดท้ายของเรา ‪ที่บ้านริมหาดหลังนี้
‪และเพราะแม่จะต้องการ ‪คนคอยช่วยประสานงานนู่นนี่อยู่ที่นี่…
‪พวกเรายินดีอย่างยิ่งที่จะอยู่ที่นี่เพื่อแม่
‪เราจะดูแลที่นี่เป็นอย่างดีเลยค่ะ
‪แม่คิดว่าไง
‪- ไว้ค่อยคุยกัน ‪- แปลว่าตกลง
‪เดี๋ยว อย่าเพิ่งรีบดีใจ ยังตกลงกันไม่เสร็จเลย
‪พ่อกับแม่
‪ว่าไงครับ
‪- ก็ได้ ‪- ไชโย!
‪เจ๋งเป้ง!
‪แต่ที่นี่ต้องสะอาดเอี่ยมเลยนะ
‪- แม่พูดจริงนะ ‪- ได้ค่ะ แน่นอน
‪สะอาดแน่นอน น้อมรับคำบัญชา
‪- โอเค ‪- ผมรักแม่ ผมบอกแม่ไปรึยัง
‪เดี๋ยวฉันมานะ
‪ไม่ต้องห่วงเลย เราจะช่วยแม่เอง ‪แม่เจ๋งสุดเลย
‪เบิร์กลีย์ครับ
‪สวัสดีค่ะ นี่แอลล์ เอเวนส์นะคะ ฉัน…
‪ค่ะ ใช่ค่ะ
‪ค่ะ ฉันจะโทรมาบอกว่าฉันตัดสินใจแล้ว
‪นี่ ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
‪- ได้สิ ‪- โอเค
‪มีอะไรเหรอ
‪มหาลัยรับฉันแล้ว
‪ฮาร์วาร์ด
‪อะไรนะ
‪เดี๋ยว หยุดเลย วางฉันลง
‪จริงดิ
‪แย่แล้ว
‪รอแป๊บนะ
‪ลี!
‪ลี คุยกันหน่อยได้ไหม
‪มีอะไรให้คุย มันก็เป็นแบบนี้แหละ ใช่ไหม
‪ไม่ หมายความว่าไง
‪มันเป็นวิถีของโลก ‪เพื่อนๆ จากไป เติบโตไปคนละทาง
‪เราจะคุยกันทุกวัน ‪และวันหยุดฉันก็จะมาหาเธอด้วย
‪ไม่ เพราะวันหยุดฉันจะอยู่กับเรเชล
‪โอเค ได้ ก็ไม่เป็นไร
‪แต่ก็เหมือนที่เธอบอกเรเชล ‪เราจะทำให้มันดีเหมือนกัน
‪และไม่เอาน่าเพื่อน เราเพิ่ง… ‪เราได้บ้านริมหาดมาแล้วนะ
‪เราทำให้หน้าร้อนนี้สนุกสุดเหวี่ยงได้
‪- ฉันสัญญา ‪- เออ
‪เหมือนที่เธอสัญญาเรื่องกฎข้อที่ 19 รึเปล่า
‪ไม่ยุติธรรมเลย
‪ฉันจะไม่โกรธเรื่องนี้ไม่ได้หรอกแอลล์
‪เธอกำลังจะทิ้งฉันไปนะ
‪ฉันรู้สึกแย่มากที่ต้องปิดบังลีเรื่องนี้
‪แต่ความจริงคือฉันกำลังจะทิ้งเขาไป
‪ไม่ว่าฉันจะอยากอยู่ ‪ที่เบิร์กลีย์กับเขาด้วยแค่ไหนก็ตาม
‪และฉันเจ็บมากที่ต้องเห็นเขาเสียใจมาก
‪สิ่งเดียวที่ฉันอยากทำ
‪คือทำให้เขาเห็นว่าเขามีความหมายกับฉันแค่ไหน
‪ลี
‪ฉันไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪แต่สิ่งที่ฉันรู้คือไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน
‪เธอจะเป็นเพื่อนรักของฉันเสมอ
‪และบังเอิญว่าฉันกำลังถือ
‪รายการที่บอกว่าเราสามารถ ‪ทำให้นี่เป็นหน้าร้อนที่ดีที่สุดได้
‪เธอกำลังบอกว่า
‪เราจะทำรายการทั้งหมดนี้ในหน้าร้อนนี้
‪หน้าร้อนที่ดีที่สุดในชีวิตเรา
‪หน้าร้อนที่เลิศสุด จบข่าว
‪ฉันสัญญา
‪กฎข้อที่ 18
‪ใช่
‪เธอเข้าฮาร์วาร์ดได้
‪ฉันแม่งเข้าฮาร์วาร์ดได้
‪ดีใจด้วยนะ
‪มันเป็นหน้าร้อนสุดท้ายที่เราได้อยู่ด้วยกัน
‪และฉันจะทำให้มันดีที่สุด
‪ทั้งหน้าร้อนเลยเหรอ
‪หนูสัญญาว่าจะยังกลับมาบ้านได้ทุกเมื่อ ‪ที่พ่ออยากให้ช่วยดูแลน้อง
‪พ่อจะได้ไปเที่ยวกับ เธอชื่ออะไรนะ
‪ลินดา
‪ใช่ ลินดา
‪แต่จริงๆ นะคะพ่อ ‪หนูจะจัดการทุกอย่างเลย โอเคไหม
‪ทุกอย่างจะถูกจัดการเรียบร้อย
‪นมก็จะซื้อให้ น้องจะได้ไปเตะบอล
‪งานบ้านก็จะทำให้ทุกอย่าง สาบานเลย
‪ต้องไปรับแบรดหลังเตะฟุตบอลทุกวันพฤหัส
‪พ่อต้องพร้อมไปทำงานทุกสองสุดสัปดาห์
‪แปลว่าตกลงใช่ไหมคะ
‪ใช่แล้ว เจ้าหมีเอลลี่
‪ไชโย! ขอบคุณค่ะ
‪สุดยอดไปเลย
‪ฉันรู้สึกดีกับเรื่องนี้จริงๆ
‪เขยิบไป
‪โทษที โทรผิดแล้วละ
‪โย่ ว่าไง
‪โอ้ แม่เจ้า…
‪แด่หน้าร้อนสุดท้ายและดีที่สุดที่บ้านริมหาด
‪- เย่ ‪- ดื่ม
‪ฉันอยากบอกพวกนายว่า
‪คืนนี้ฉันอาจชวนคนมาฉลองนิดหน่อยนะ
‪นิดแค่ไหน
‪ไงจ๊ะ ชะนีทั้งหลาย!
‪ไงจ๊ะคุณเพื่อน!
‪เข้ามาเลย!
‪แอลล์ ที่นี่เริ่ดมากเลย
‪นึกว่าเธอจนซะอีก
‪- คือ… ‪- บ้ามากเลยเนอะ
‪- บ้ามากจริงๆ ‪- โอ้พระเจ้า
‪- ไว้เจอกันนะ บาย ‪- แล้วเจอกัน
‪นี่ นี่เพื่อนบ้านของเรา แอชตัน
‪- ไง ยินดีต้อนรับ ‪- หวัดดี
‪- นายเรียนที่เบิร์กลีย์เหรอ ‪- ใช่ เพิ่งจบปีหนึ่ง
‪เพื่อน ฉันเริ่มฤดูใบไม้ร่วงนี้
‪เอาจริงดิ
‪เดี๋ยวนะ ฉันมีเรื่องจะถามเพียบเลย ‪ขอคุยด้วยได้ไหม
‪- แน่นอน ว่ามาเลย ‪- เยี่ยม! เจ๋ง
‪ดูเป็นเพื่อนใหม่ที่ดีนะ
‪อันที่จริง มันก็ดีที่รู้ว่าลีจะมีเพื่อน ‪ตอนที่เขาไปถึงเบิร์กลีย์
‪เดาว่านายชอบสไปเดอร์แมนด้วยเหมือนกัน
‪ไม่รู้สิ การขับรถ 1,000 กิโล
‪เพื่อตามหาดิอะเมซิ่งสไปเดอร์แมน 3 ‪เรียกว่าชอบไหมล่ะ
‪ไม่เกี่ยวเลย ให้ตายสิ บ้าไปแล้ว
‪แต่ต้องบอกเลยว่า
‪ฉันรู้สึกแปลก ๆ ตอนที่ฉันรู้ว่า ‪เพื่อนคนนั้นจะไม่ใช่ฉัน
‪รู้อะไรไหม ฉันคิดอะไรออกแล้ว
‪แด่หน้าร้อนสุดท้ายที่บ้านริมหาด
‪และหน้าร้อนที่เลิศที่สุด จบข่าว!
‪อย่างที่บอก
‪จะทำให้มันดีที่สุด
‪อรุณสวัสดิ์
‪บ่ายโมงตรงแล้วพ่อคนขยัน
‪เครื่องดื่มเกลือแร่กับแอสไพรินอยู่ทางซ้ายมือ
‪โอเค
‪ไม่เอาน่า จะไม่ถามเหรอว่าฉันปลุกเธอทำไม
‪- ปลุกฉันทำบ้าอะไรเนี่ย ‪- พระเจ้า นึกว่าจะไม่ถามซะแล้ว
‪คืองี้ลี ฟลินน์
‪ตามที่สัญญาไว้ รายการที่ต้องทำของเรา
‪ฉันวางแผนไว้อย่างดี ‪และวางตารางแต่ละอย่างไว้ละเอียดยิบ
‪เพื่อให้แน่ใจว่าเราจะได้ดื่มด่ำ ‪กับความดีงามของหน้าร้อน
‪ลุยเลยนะ
‪(รายการในฝัน)
‪(ไปโดดหน้าผา!)
‪(เรา!)
‪เริ่ม!
‪พระเจ้า!
‪(มวยปล้ำซูโม่)
‪เจโรนิโม!
‪พระเจ้า! ลุยเลย!
‪(ข้อ 23 ดิ่งพสุธา)
‪พร้อมไหม เริ่ม!
‪เราได้ผู้ชนะแล้ว!
‪(ชนะการแข่งขันกินพาย)
‪(ข้อ 2 ป้อมปราการผ้าห่มสุดอลัง)
‪ไง ที่รัก
‪ไม่นะ!
‪นี่เป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตฉันเลย!
‪ฉันจะฆ่านายจริงๆ
‪(อ๊าก!) (เจโรนิโม!)
‪แด่การทำความฝันให้เป็นจริง!
‪โอ้พระเจ้า!
‪(ข้อ 12 กินโดนัทในโดนัทยักษ์)
‪ทุกท่านครับ เราได้ผู้ชนะแล้ว
‪เย่!
‪(ข้อ 1 ชนะการประกวดปราสาททราย)
‪- สุดยอดเลย ‪- เธอเคยทำแบบนี้มาก่อน
‪- สาบานได้เลยว่าไม่เคย ‪- ไม่
‪ไม่ไหวแล้ว!
‪ไชโย!
‪- โนอาห์ วันอาทิตย์ภาษาอังกฤษว่าไงนะ ‪- ซันเดย์
‪- อะไรนะ ‪- ซันเดย์
‪- โอเค ‪- โอเค
‪เขาเสร็จเราแล้ว!
‪- นี่เป็นครั้งแรกที่เกิดเรื่องแบบนี้ ‪- อะไรนะ
‪(ข้อ 6 หัดโยนรับบอลสามลูก)
‪เฮ้ย!
‪(ข้อ 15 ว่ายน้ำกับฉลาม)
‪(ฮีเลียมคาราโอเกะ)
‪รายการสิ่งที่อยากทำ
‪โย่ เดี๋ยวก็ไปทำงานสายหรอก
‪ลี
‪- ไงครับเมย์ ‪- เธอไม่ได้ทำงานที่นี่ หยุดกวาดได้แล้ว
‪- แต่มีทรายเต็มไปหมดเลยนะครับ ‪- เด็กดี
‪- นี่ แอลล์ ‪- ค่ะ
‪สรุปว่าวันนี้ฉันให้เธอทำงานสองกะ
‪และลงตารางกะพิเศษให้ ‪อย่างที่เธอต้องการแล้วนะ
‪กะพิเศษเหรอคะ
‪โอเคค่ะ
‪มีปัญหาเหรอ
‪ไม่ค่ะ ไม่มีปัญหา ขอบคุณค่ะ เมย์
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- โอเค
‪ใช่ ไม่มีปัญหาเลย
‪เฮ้ย นั่นงานฉันนะ
‪- เพื่อน ‪- ล้อเล่นรึเปล่า ฉันแค่อยากช่วย
‪รู้ไหม เราจะทำ ‪รายการที่อยากทำทั้งหมดไม่ได้หรอก
‪รายการที่อยากทำรายการที่ 22
‪อยู่ด้วยกันที่เบิร์กลีย์
‪ข้อนี้ดูท่าจะยาก
‪นี่
‪ฉันกำลังคิดว่า ถ้าฉันไปกับเธอตอนนี้ล่ะ
‪เราไปที่เบิร์กลีย์กัน ‪หาอะพาร์ตเมนต์ จัดข้าวของ
‪มันจะเหมือนเราย้ายไปอยู่ด้วยกัน ‪โดยที่ไม่ได้ย้ายไปอยู่ด้วยกันจริงๆ
‪ฉันรับข้อเสนอของเธอ
‪สวัสดีค่ะ ขอโทษที่ให้รอ ฉัน…
‪- แอลล์ ‪- โอ้พระเจ้า
‪หวัดดี
‪เป็นไงบ้าง
‪- ดีใจจังที่ได้เจอคุณ ‪- ไง แอลล์ ยินดีที่ได้รู้จัก
‪- ไง ‪- หวัดดีค่ะ
‪ไม่ได้เจอกันเลยนะตั้งแต่เรียนจบ
‪มาทำอะไรที่นี่เหรอ
‪เราหิวน่ะ
‪มีเหตุผล เธอมาที่นี่และเธอหิว
‪แน่นอน รับอะไรดี อยากสั่งก่อนไหม
‪ฉันมีอาหารจะแนะนำด้วยนะ
‪- ไง ‪- ไง
‪ขอโทษที่เมื่อกี้มันประหลาดๆ นะ
‪แหม ไม่ต้องคิดมากหรอก
‪หวังว่าเราจะโอเคกันนะ
‪เพราะเราอาจจะบังเอิญเจอกันแถวนี้
‪แน่นอนอยู่แล้ว
‪หน้าร้อนปีนี้จะอยู่ที่ทะเลรึเปล่า
‪ใช่ ฉันได้งานเป็นไลฟ์การ์ดที่สวนน้ำน่ะ
‪เจ๋ง เดี๋ยวนะ ใช่ที่ที่มีสนามโกคาร์ตยักษ์รึเปล่า
‪ที่นั่นแหละ
‪น่าสนใจ
‪คำถามคือ…
‪(อะพาร์ตเมนต์ในบอสตัน)
‪ไง
‪ไง ไอ้ขี้แพ้ ทำอะไรอยู่
‪กำลังหาอะพาร์ตเมนต์อยู่น่ะ
‪ดี ที่อยู่ล่าสุดของเธอกลิ่นเหมือนชีสเก่าๆ
‪โอเค ฟังนะ
‪ปรากฏว่าครอบครัว ‪จะมาถึงแอลเอเร็วกว่าที่ฉันคิด
‪เยี่ยมเลย เธอควรแวะมาที่บ้านเราหน่อยนะ
‪- จะค้างคืนก็ได้ ‪- แอลล์จะไม่ว่าเหรอ
‪เธอควรถามแอลล์ก่อนนะ
‪ไม่เป็นไรหรอก ‪ตอนนี้ความสัมพันธ์ของเราราบรื่นมาก
‪ฉันว่าไม่เป็นไรหรอก
‪เจ๋งเลย คิดว่าจะมารับตอนฉันไปถึงได้ไหม
‪- ได้แน่นอน ‪- เยี่ยมเลย เดี๋ยวส่งที่อยู่ไปให้
‪โอเค บาย
‪มันถึงได้ตลกมากไง
‪เมื่อตอนบ่ายเธอรีบออกไปจากบ้านมากเลย
‪ฉันเลยไม่มีโอกาสจะถามเธอ ฉัน…
‪โทษที มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะมากน่ะ
‪แต่จะถามอะไรฉันเหรอ
‪โคลอี้จะมาที่นี่น่ะ
‪และฉันบอกไปว่า ‪ถ้าอยากพักที่บ้านเราสักพักก็น่าจะได้
‪เธอโอเครึเปล่า
‪โอเคสิ แหม โอเคอยู่แล้ว
‪เท่าที่ฉันรู้ นั่นมันเรื่องเก่าล้านปีแล้วละ
‪ให้โคลอี้ไปสวนน้ำกับพวกเราด้วยก็ได้นะ
‪สวนน้ำอะไร
‪โอเค บังเอิญสุดๆ
‪ฉันเจอมาร์โค่กับครอบครัวมากินข้าวที่ร้านอาหาร
‪และเขาได้งานทำที่สวนน้ำ
‪เขาเลยจะช่วยพวกเรา ‪เรื่องรายการที่อยากทำน่ะ
‪เจ๋ง มาร์โค่
‪เดี๋ยวนะ
‪แบบนี้มันสองมาตรฐานนะ ‪ฉันยังโอเคเรื่องโคลอี้เลยนะ
‪แต่ฉันไม่เคยจูบโคลอี้
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้นนะ ฉันขอโทษจริงๆ
‪ไม่เป็นไร
‪อย่าพูดถึงมันเลยนะ
‪โอเค ไม่พูดแล้ว
‪โอเค
‪ฉันเบื่อ
‪ตกลงเธอจะไปสวนน้ำไหม
‪- ไปสิ ฉันจะไป ‪- โอเค
‪และเพราะเธอจะไป
‪เธอก็ช่วยลีกับฉันทำรายการที่อยากทำได้
‪โอ้ พระเจ้า มันคืออะไรเหรอ
‪รายการที่อยากทำคืออะไร
‪- มันปังมาก ‪- ไม่
‪- ฉันจะให้ลีบอกเธอเอง ‪- ไม่
‪นั่นคือแผนของเราสำหรับวันแข่งรถ
‪นายจะช่วยพวกเราไหม
‪ให้ตายก็ไม่ช่วย
‪- ทำไมล่ะ ‪- ฟังนะลี ฉันจะไม่ใส่ชุดอะไรทั้งนั้น
‪ฉันจะไป อยู่เคียงข้างแอลล์
‪และไม่ว่าภารกิจนี้ที่นายจะทำ ‪จะเป็นอะไรก็ตาม แต่ก็แค่นั้นแหละ
‪รู้ไหม ถ้านายใช้เวลากังวล ‪เรื่องรายการที่อยากทำน้อยลง
‪นายอาจซ่อมไฟท้ายเสร็จไปแล้ว
‪ฉันชอบที่มันพัง
‪และช่างหัวนาย!
‪อะไร
‪เธอคาดหวังให้เขาทำจริงๆ เหรอ
‪ใช่ ฉันคิดว่าครั้งนี้เขาอาจจะ…
‪ไม่หรอก ก็ไม่เชิง
‪นี่ แต่ว่า
‪ฉันอยากให้เธอรู้นะว่าฉันสนุกมาก ‪ที่มีเธออยู่ด้วยตอนฉันทำงาน
‪- แต่ฉันมีคำถามหนึ่งข้อ ‪- อะไร
‪รีบเอาน้ำไปให้ผู้หญิงโต๊ะ 17 ซะทีได้ไหม
‪- เร็วเข้า ‪- ได้ครับ จัดให้เลย
‪- ไง ลี ‪- ไง
‪- พร้อมไปรึยัง ‪- พร้อมมาก
‪พร้อมไปไหนเหรอ
‪ฉันชวนแอชตันไปงานแสดงหนังสือการ์ตูนน่ะ
‪เจ๋ง
‪เธอไม่อยากไปนี่ ใช่ไหม ‪ฉันอยู่ที่นี่ได้นะถ้าอยากให้อยู่
‪ไม่เลย แหม ไม่ ฉันต้อง…
‪ต้องทำงานน่ะ
‪- แล้วเจอกันนะ ‪- แล้วเจอกัน
‪ฉันเป็นพวกปากว่าตาขยิบหรือไงเนี่ย
‪บาย ขอให้สนุกนะ
‪ยังไงซะ นี่ก็เป็นความผิดของฉัน
‪ฉันเป็นคนจะทิ้งลีไป
‪แต่ถึงฉันจะอยากอยู่กับโนอาห์แบบสุดๆ
‪ก็ยังอดสงสัยไม่ได้ว่าฉันควรเลือกเบิร์กลีย์
‪ที่มีลีแทนรึเปล่า
‪- ไง มาทำอะไรเนี่ย ‪- ไง
‪แค่อยากแวะมาบอกว่า ‪ฉันจัดการทุกอย่างที่สวนน้ำให้เธอแล้ว
‪เอาจริงดิ! สุดยอด ขอบใจมากเลย
‪สบายมาก
‪โนอาห์จะไปช่วยด้วยไหม
‪โนอาห์ก็คือโนอาห์แหละ
‪เขาไม่ยอมใส่ชุดเลย แต่เขาจะไปที่นั่น
‪เขาจะมีปัญหาอะไรไหมที่ฉันอยู่ที่นั่น
‪ไม่เลย จะไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น ไม่ต้องห่วง
‪นี่
‪ว่าไงสุดหล่อ มานี่เลย
‪แน่ใจนะว่าอยากพักที่บ้านฉัน ‪เพราะเรือนี่โคตรจะสวยเลย
‪โอเค ฟังนะ ปัญหาคือพ่อฉันคิดว่าเขาขับมันได้
‪ผมเบื่อมากที่มาหาว่าผมโกหก
‪ให้ตายสิรอน คุณเคยฟังไหม ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น
‪ใช่ แล้วก็เรื่องนี้ด้วย
‪ขอร้องล่ะ เธอต้องพาฉันออกไปจากที่นี่นะ
‪- ไงคะพ่อ ‪- ไง ลูกรัก
‪พี่เลี้ยงของแบรดเพิ่งขอยกเลิกน่ะ
‪คืนนี้พ่อต้องการคนช่วยดูแลเขาจริงๆ
‪โอเค ได้ค่ะ ก็…
‪ฉันสัญญากับโคลอี้และโนอาห์ ‪ว่าจะไปเที่ยวกันหลังเลิกงาน
‪แต่ฉันก็ไม่อยากทำให้พ่อผิดหวังเหมือนกัน
‪ฉันเลย…
‪- ไง พวก ‪- โย่
‪รู้ว่าฉันต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์
‪พี่มีอะไรจะถามหน่อย
‪เธอคิดยังไงกับการไปที่บ้านริมหาด
‪และค้างคืนกับพวกเรา
‪เธอเอามาริโอคาร์ตไป ‪พี่จะสอนเธอโดดทางลาด
‪ผมไปเก็บของก่อนนะ
‪เลิศ
‪สุดยอดเลย อยากกินนาโชส์ก่อนไปไหม
‪- ไม่ ลินดาทำให้ผมกินแล้ว ‪- ลินดาเหรอ
‪- ขอโทษจริงๆ ‪- ไม่เป็นไรค่ะ
‪นี่จ้ะ ฉันเช็ดให้
‪ไม่ค่ะ หนูเช็ดเองได้
‪- โอเค ‪- โอเค
‪นอกจากเรื่องไวน์หกแล้ว
‪ฉันดีใจมากนะที่ได้เจอเธอ
‪ค่ะ เหมือนกัน
‪ที่จริงฉันดีใจมากที่เธออยู่บ้าน
‪พ่อเธอกับฉันอยากรู้ว่า ‪เธอจะกินมื้อค่ำกับเราเร็วๆ นี้ได้ไหม
‪หนูก็อยากกินนะคะ
‪แต่ช่วงนี้ร้านอาหารให้หนูทำงานหนักมาก
‪หนูว่าหนูคงต้องขอผ่านก่อนค่ะ
‪ได้จ้ะ
‪แม่เธอเป็นเพื่อนเก่าฉันเอง
‪คงจะดีถ้าได้คุยเรื่องแม่เธอกับเธอ ‪แต่เราอาจทำอย่างอื่นด้วยก็ได้
‪ใช่ค่ะ อาจจะ หนู…
‪หนูกำลังรีบ งั้นไปก่อนนะคะ
‪ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
‪จ้ะ เช่นกัน
‪แบรด พี่ไปรอในรถนะ
‪- บายค่ะ ‪- บายจ้ะ
‪- เร็วเข้าๆ ‪- โคลอี้
‪- เอาจริงดิ ‪- ฉันขอโทษ
‪ตลกชะมัด
‪ไม่นะ!
‪- ไม่! ‪- ฉันขอโทษ
‪โห
‪- เตือนฉันทีนะว่าอย่าเล่นกับเธออีก ‪- ไม่เอาน่า
‪เธอน่าจะข้ามเรื่องเรียนมหาลัยไปเลยนะ
‪ไปเล่นอาชีพเลย
‪โอ๊ย แหม ฉันไม่ได้เก่งขนาดนั้น แต่ก็ขอบใจนะ
‪ไม่เอา เดี๋ยวก่อน
‪พระเจ้า น้องชายเธอน่ารักจริงๆ
‪ใช่ เขาเจ๋งมาก
‪ฉันต้องช่วยดูแลเขา เพราะพ่อฉันไปออกเดตน่ะ
‪โอเค
‪กับแฟนใหม่ของพ่อหรืออะไรก็ตาม ‪ที่เขาเรียกเธอ ฉันไม่รู้
‪ฉันเพิ่งเจอเธอ เธอค่อนข้างน่ารำคาญ
‪- เอาจริงดิ ‪- จริง
‪เผื่อจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น
‪เพื่อนฉันทุกคนเกลียดแฟนพ่อ
‪ก็ไม่ได้ถึงกับเกลียดนะ
‪ไม่ต้องห่วงน่ะ รับรองได้ เป็นเรื่องทั่วไปมาก
‪ทุกคนอยากแต่งตัวเหมือนเรา
‪ที่เจ๋งคือทุกคนมองแบบอิจฉาล้วนๆ
‪- ไง พวก ‪- พวกเขาอยากดูเท่เหมือนเรา
‪ไปไหนกันมาเนี่ย
‪เธอเช็กมือถือครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่เหรอ
‪ทำไม เธอไม่ได้ไป ‪งานหนังสือการ์ตูนอะไรนั่นมาเหรอ
‪- เธอใช้คำว่าอะไรนั่น ‪- เธอใช้คำว่าอะไรนั่น
‪- ฉันจัดการเอง ‪- ได้
‪ใช่ เราไปงานแสดงหนังสือการ์ตูนกันมา
‪แต่หลังจากนั้น เราก็ไปหาแอลล์เพื่อนเรา
‪เพื่อทำรายการที่อยากทำข้อ 18
‪คืนมินิกอล์ฟยุค 80
‪ตายแล้ว ไม่นะ
‪- ใช่ และมันปังมาก ‪- มันสุดติ่ง
‪- และแอชตันทำโฮลอินวันได้สามครั้ง ‪- สุดยอดเลย
‪ไม่หรอก ฉันแค่… ไม่รู้สิ…
‪แต่ฉันขอโทษจริงๆ นะลี
‪โกรธฉันไหม
‪ไม่ ตราบใดที่พรุ่งนี้เธอไม่เท
‪ไม่เทแน่นอน พร้อมลุยสุดๆ แล้ว
‪เจ๋ง อีกอย่าง แอชตันจะไปด้วย
‪สนุกแน่เลย
‪โว่ว!
‪ไปเลย
‪โอเค ต่อไป
‪ไปเลย
‪ได้เวลาแล้ว
‪ใช่!
‪(วงล้อไวกิกิ)
‪พวกเขาจะทำอะไรกันแน่
‪ไร้สาระมาก
‪ฉันบอกแอลล์ว่าฉันไม่ทำ
‪เธอนี่ดื้อด้านจริงๆ
‪- ใช่ ‪- บางครั้งเธอก็ต้องสนับสนุนผู้หญิงของเธอนะ
‪แน่นอน ฉันมาที่นี่ ฉันสนับสนุนเธอ
‪ถ้าเธอโผล่มานะ
‪เธอโผล่มาแล้ว
‪โผล่มาแบบอลังการมาก
‪แม่เจ้า!
‪พวกเขารอทำแบบนี้มาทั้งชีวิต
‪วาริโอ!
‪มาร์โค่
‪แม่เจ้า นั่นมาร์โค่
‪วาริโอ!
‪เธอคือฮีโร่ของฉัน
‪เอาหมวกกันน็อกมา
‪ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน
‪สตาร์ตเครื่องยนต์ได้
‪พร้อมไหมเจ้าหญิง
‪พร้อมแล้ว ไม้ดูดส้วมหนึ่ง ‪เราจะโจมตีวันแข่งรถกัน
‪โอเค
‪เอาละเมลวิน เธอคือดวงตาของฉันบนท้องฟ้า
‪ฉันจะช่วยเธอเองแอลล์
‪- นายแพ้แน่ ‪- ใช่!
‪ไปกันแล้วครับ!
‪ตามมาติดๆ แล้วจ้ะที่รัก
‪เอาละ เธอสองคน ได้เวลาลุยแล้ว
‪- เรียงแถวๆ ‪- อย่าให้พวกเขาผ่านมาได้
‪อย่าเปิดช่องว่างเด็ดขาดนะ ปิดไว้
‪เราขังพวกเขาไว้ด้วยสหายทั้งสามนี้
‪ได้ไงเนี่ย! ขี้โกง!
‪เก่งมากแอลล์ ไม่มีใครผ่านไปได้
‪- มาริโอเป็นเบอร์หนึ่ง ‪- ฉันจะไปหาเธอ เอเวนส์
‪หวังว่าเธอจะหิวนะ
‪- บ้าเอ๊ย! ‪- ขอโทษนะวิฟ
‪เจ๋งไปเลย
‪ขับดีมากแอลล์
‪ระวังหลังด้วยนะโคลอี้
‪- ขอผู้หญิงผ่านไปหน่อยได้ไหม ‪- เธอต้องทำได้ เจ้าหญิง
‪จัดให้เลย!
‪หลีกทางหน่อยโคลอี้
‪เอาละนะ!
‪ไม่!
‪เธอต้องพยายามมากกว่านั้น ลี
‪- นี่เมลวิน เราดูเป็นไงบ้าง ‪- ดูดีเลยแอลล์
‪แต่โนอาห์พยายามจะทะลุไป
‪รักษาขบวนไว้นะสาวๆ
‪- จัดให้เขาเลย ‪- ตาเธอแล้วลุยจิ
‪โห! ขว้างสวยมาก
‪เฮ้ย!
‪พระเจ้า!
‪ดูเหมือนมาร์โค่จะออกจากการแข่งขันแล้ว
‪โอ้!
‪และตอนนี้เขากลับมาแล้ว!
‪ลุยเลยมาร์โค่ ลุยเลย!
‪เฮ้ย!
‪- เธอเสร็จฉันละ เอเวนส์ ‪- ฉันว่าไม่นะ
‪เขาจี้ขึ้นมาแล้ว
‪เธอปาเมือกใส่ฉัน! ฉันมองไม่เห็น!
‪- เสร็จโก๋! ‪- สุดยอดเลย!
‪แอลล์
‪ไม่นะ
‪- ไม่ ‪- มีได้คนเดียวเท่านั้น
‪- เสร็จฉันละ ‪- โอเค ทุกคน มาถึงรอบสุดท้ายกันแล้ว
‪นี่ หนุ่มหล่อ ทำอะไรอยู่น่ะ
‪ชนะอยู่
‪เธอซวยแน่
‪- ลี ‪- โทษทีเรช
‪เรเชลออกไปแล้ว และตอนนี้ก็มีช่องว่างแล้ว
‪- โอ้! ‪- มาร์โค่กับโนอาห์ลอดผ่านไปแล้ว
‪เมลวิน เกิดอะไรขึ้น
‪มาร์โค่กับโนอาห์สู้กันหนักมาก
‪โนอาห์
‪โนอาห์ ได้ยินฉันไหม
‪โนอาห์
‪โนอาห์ขึ้นนำ
‪ตอนนี้เป็นมาร์โค่ สูสีกันมาก
‪เย่!
‪มาร์โค่ชนะ!
‪ให้ตายสิ
‪สุดยอดเลย
‪(ข้อ 4 วันแข่งรถ)
‪แจ่มมาก
‪บ้าชะมัดเลย
‪ฝากถือแป๊บนึงได้ไหม
‪ได้เลย
‪สูสีมาก
‪- ทุกอย่างโอเคไหม ‪- อือ ทุกอย่างโอเค
‪ไม่เอาน่า
‪อย่าโกรธเพราะเธอแพ้สิ
‪รู้ไหมว่าฉันคิดอะไรอยู่ตลอด
‪ทำไมผู้ชายที่เธอจูบต่อหน้าคนทั้งโลก
‪ถึงใส่ชุดที่เธอขอให้ฉันใส่
‪- โนอาห์! เธอชอบเล่นใหญ่ตลอดเลยนะ ‪- ทำไมเขาใส่ชุดนั้น
‪เห็นได้ชัดว่าเขายังชอบเธออยู่…
‪ไม่ใช่เลย ระหว่างเราไม่มีอะไรเลย
‪ถ้าเธอคิดว่าเขาไม่ได้ชอบเธอ ‪เธอก็ไร้เดียงสาแล้วละ
‪มันน่าอาย
‪ไหวปะเนี่ย เจอกันที่บ้านละกัน
‪นี่ ขอบคุณมากอีกครั้งสำหรับวันนี้นะ ‪มันสุดยอดมาก
‪แน่นอน ได้เสมอ
‪เธอเจ๋งสุดเลย
‪ฟังดูเหมือนโนอาห์จะโกรธมากนะ
‪รู้อะไรไหม
‪ฉันไม่สนด้วยซ้ำ สิ่งที่เราเพิ่งทำมันเป็นตำนาน
‪ไม่รู้สิ ฉันคิดว่าเขาอาจมีเหตุผลนะ
‪อะไรนะ
‪ฟังนะ ฉันแค่คิดว่าฉันก็คงไม่แฮปปี้หรอก
‪ถ้าเรเชลเริ่มไปไหนมาไหน ‪กับแฟนเก่าตลอดเวลา
‪โอเค ข้อแรกเลย เขาไม่ใช่แฟนเก่าฉันนะลี
‪และข้อสอง ตบมือข้างเดียวไม่ดังหรอก
‪ซึ่งแปลว่าโนอาห์ไม่ไว้ใจฉัน
‪ฉันไม่ไว้ใจเขาต่างหาก
‪เห็นๆ อยู่ว่าเขายังมีใจให้แอลล์
‪นี่ ถ้าเธอเชื่อใจแอลล์ ‪เธอก็ต้องเชื่อในสิ่งที่แอลล์พูดหมดใจ
‪ทุกอย่างโอเคไหม
‪โอเค ก็แค่เรื่องพ่อแม่ฉันน่ะ
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪ไม่มีอะไร
‪พ่อเพิ่งบอกฉันว่าจะหย่ากับแม่ฉัน
‪และตอนนี้พวกเขาก็โทรเช็กฉันไม่หยุดเลย
‪- เสียใจด้วยนะ ไม่ ฉัน… ‪- ไม่ ขอร้อง
‪อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลย โอเคไหม
‪ลูกแปด เข้าหลุมมุม
‪- ครั้งที่สามต้องดีแน่ ‪- ครั้งที่สาม
‪ครั้งที่สามเสมอ นั่นอะไรน่ะ
‪อะไรน่ะ
‪อะไร เดี๋ยวนะ
‪อะไรเนี่ย
‪ไม่มีทาง
‪ไม่อยากเชื่อเลย ‪ว่าพวกเขาจะโละเครื่องดีดีเอ็มของเรา
‪เดี๋ยวนะ เครื่องดีดีเอ็ม
‪ทำอะไรน่ะ
‪ฉันจะเพิ่มข้อสุดท้ายในรายการของเรา
‪การเต้นดีดีเอ็มครั้งสุดท้ายบนเครื่องของเรา
‪วันที่ 5 กรกฎาคม เธอจะไปที่นั่นใช่ไหม
‪ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะทะเลาะกับโนอาห์
‪หรือเพราะดูเหมือนทุกคน ‪พุ่งโจมตีฉันพร้อมกันกันแน่
‪แต่ฉันเริ่มรู้สึกเครียดแล้ว
‪อะไร เธอไม่อยากทำเหรอ
‪อยากทำสิ
‪แต่เราเหลือเวลาแค่หนึ่งเดือน ‪ในการทำรายการทั้งหมดจริงๆ
‪จากนั้นก็ต้องไปเรียน
‪ใช่
‪เข้าใจแล้ว
‪เธอยุ่งมาก ไม่เป็นไร
‪แต่ก็เหมือนลีนั่นแหละ…
‪ลี เดี๋ยวก่อนสิ
‪ฉันจะไป
‪ฉันก็ยังไม่พร้อมจะปล่อยมือเหมือนกัน
‪โอเค ขอบใจ
‪คืนนี้ยังเหมือนเดิมรึเปล่า
‪ฉันทุ่มเทไปหนักมาก เราจะสายไม่ได้นะ
‪แน่นอน ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ไปสาย
‪โนอาห์ เธอทำทั้งหมดนี่เหรอ
‪ฉันอยากขอโทษเรื่องเมื่อวานน่ะ
‪มันดูดีมากเลย
‪ฉันคิดว่าเธอคงอยากผ่อนคลายอยู่บ้าน ‪เธอสมควรได้รับมัน
‪เป็นอะไรไป
‪มันมี…
‪บ้าเอ๊ย ฉันมีนัดกับลี ‪และเราวางแผนกันมาหลายอาทิตย์…
‪อย่าบอกนะว่าเป็นรายการที่อยากทำ
‪ฉันขอโทษ ฉันรู้สึกแย่มาก
‪เธอจะไปจริงๆ เหรอ ‪ฉันทำอาหารเย็นให้เธอนะ
‪- ฉันทำเพื่อเธอแล้วเธอจะไปเหรอ ‪- ฉันไม่ได้อยากไปนะ
‪เราจะอยู่ที่บอสตันด้วยกันตลอดปีหน้าแล้วนะ
‪ฉันรู้สึกเหมือนฉันทิ้งเขาไว้คนเดียว
‪การที่ฉันขอให้เธอไปบอสตัน
‪ไม่ใช่แผนการชั่วร้ายที่จะทำให้เธอทิ้งลีไปนะ
‪ไม่ ฉันไม่ได้… ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นเลยนะ
‪ฟังนะ ฉันจะกลับมาภายในหนึ่งชั่วโมง ‪โอเคไหม ฉันสาบาน
‪ได้ อยากทำอะไรก็เชิญ
‪โนอาห์ ฉัน…
‪ไม่เอาน่า
‪ฉันขอโทษ ฉัน…
‪นี่ เธอโอเครึเปล่า
‪โอเคสิ
‪ได้สิ
‪(เล่น)
‪(ข้อ 11 แฟลชม็อบ)
‪- เย่! ‪- เย่!
‪สุดยอดเลย!
‪- มันบ้ามาก! ใช่ไหม ‪- มันบ้ามาก!
‪ความจริงก็คือฉันทำรายการที่อยากทำ ‪เพื่อให้ลีทำใจได้ง่ายขึ้น
‪การไปบอสตันกับโนอาห์จะได้ง่ายขึ้น
‪แต่ยิ่งเราใกล้จะทำรายการเสร็จมากเท่าไหร่…
‪โนอาห์
‪ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกเหมือน ‪อยู่ห่างจากเขามากขึ้นอีกก้าว
‪ตื่นอยู่รึเปล่า
‪นี่ เฮ้ยๆ ทำอะไรน่ะ
‪ทาสีวงกบประตู
‪โอเค นายจะทาสีอะไรในบ้านหลังนี้ก็ได้ ‪ยกเว้นประตูนี่
‪แม่บอกให้ฉันทำ ฉะนั้น…
‪ฉันไม่สนว่าแม่จะพูดอะไร นายห้ามทาสีประตูนี่
‪- เลิกทำตัวงี่เง่าได้แล้ว หลบไปเลย ‪- ฉันไม่หลบ
‪ได้
‪ยังไงก็ต้องมีตอนที่นายหลับ
‪(โนอาห์ 8 ขวบ ลี 12 ขวบ แอลล์ 12 ขวบ)
‪แบรด
‪- แบรด ‪- ครับ
‪โล่งอกไปที
‪เธอไปไหนมา พี่หาเธอไม่เจอเลย
‪ก็อยู่นี่ไง
‪ใช่ แต่พี่ควรจะไปรับเธอ
‪ไง แอลล์ ไม่คิดเลยว่าเธอจะมา
‪เอาจานไหม
‪อะไรนะ
‪ไม่ค่ะ หนูมาที่นี่เพราะหนูควรจะไปรับแบรด ‪แต่หนูหาเขาไม่เจอ
‪แอลล์ ฉันขอโทษจริงๆ
‪พ่อเธอบอกฉันว่าเธอยุ่งมาก ‪ฉันเลยเสนอตัวไปรับแบรด
‪เขาไม่ได้ไลน์ไปบอกเหรอ
‪เปล่าค่ะ เขาไม่ได้บอก
‪แต่หนูอยากให้คุณติดต่อหนูโดยตรงเลยดีกว่า
‪ถ้ามีการเปลี่ยนแผน
‪ฉันขอโทษจริงๆ
‪แต่การที่เธอต้องทำงาน ซื้อของ และดูแลแบรด
‪ฉันแค่รู้สึกว่าเธออาจต้องการคนช่วย
‪คุณคิดผิดแล้วค่ะ
‪เราดูแลตัวเองได้ดีมาสักพักแล้ว
‪นมก็ซื้อมาแล้ว
‪เป็นอะไรรึเปล่า
‪แค่ไม่ใช่สัปดาห์นี้
‪ฉันช่วยอะไรได้บ้างไหม
‪ไม่ค่ะ หนูจัดการได้แล้ว
‪ของโต๊ะ 25 อีกนานแค่ไหน
‪รอแป๊บ
‪ว้าย!
‪บ้าเอ๊ย!
‪ไง เธอทำงานอยู่
‪เป็นอะไรรึเปล่า
‪ก็ไม่เชิง
‪ฉันยังไม่เข้าใจเลย ‪ว่าทำไมพวกเธอถึงทะเลาะกัน
‪ฉันว่าพอเราย้ายมาอยู่ด้วยกัน ทุกอย่างก็พังเละ
‪เดี๋ยว แล้วไง เธอจะยอมแพ้เหรอ
‪ฉันไม่ยอมแพ้หรอก
‪ฉันแค่เหนื่อยกับการทะเลาะ
‪งั้นก็ทำอะไรสักอย่างสิ
‪เช่นคุยกับเธอ หรือสู้เพื่อเธอ ‪อะไรก็ได้ ให้ตายสิ!
‪ระหว่างครอบครัวฉัน กับงาน
‪และพยายามชดเชยให้ลี ‪หลังจากโกหกเรื่องเบิร์กลีย์
‪ฉันรู้สึกเหมือนฉันกำลังวิ่งไปทั่วเหมือนคนบ้า
‪ส่วนเรื่องการอยู่กับโนอาห์ที่บอสตัน…
‪ให้ตายสิ เธอมีเวลาแค่ไหนเนี่ย
‪มากเท่าที่เธอต้องการ
‪เธอน่ารักจริงๆ
‪นี่ เป็นอะไรไป
‪ไปให้พ้นเลย
‪ไม่ ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น เป็นอะไรไป
‪พ่อแม่ฉันน่ะ พวกเขา…
‪พวกเขาไม่อยากพยายามแก้ไขอะไรเลยด้วยซ้ำ
‪พวกเขาแค่อยากเลิกกัน
‪รู้ไหม
‪ฉันเห็นปัญหาทั้งหมด ‪และได้ยินการทะเลาะกันทุกครั้ง
‪แต่ก็ยังคิดว่าพวกเขาจะหาทางแก้ปัญหาได้
‪นี่ ฉันกลับมาอีกทีตอนเธอเลิกงานดีไหม
‪เธอเล่าได้เรื่อยๆ เลย
‪- จริงเหรอ ‪- แน่นอน
‪ก็ได้
‪แบบนั้นจะดีมากเลย
‪ดูฉันสิ
‪ฉันเป็นผู้หญิงอายุ 23 ‪และฉันกำลังร้องไห้เพราะพ่อแม่จะเลิกกัน
‪เลิกพูดเถอะ
‪ตอนนี้ฉันรู้สึกสมเพชตัวเองมากเลย
‪เธอไม่ต้องรู้สึกแบบนั้นก็ได้
‪เวลาอยู่กับฉัน
‪แย่แล้ว ฉันควรกลับไปทำงาน
‪ขอบใจนะ
‪มานี่สิ
‪แล้วเจอกันนะ
‪ขอโทษค่ะ ร้านปิดแล้ว
‪สวัสดีค่ะ
‪หวัดดี
‪ขอเต้นรำด้วยได้ไหม
‪โนอาห์ ฟลินน์อยากเต้นรำเหรอ
‪ใช่ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว
‪ไม่ชอบที่เราสู้รบตบมือกันเลย
‪ฉันก็ไม่ชอบ
‪แต่ฉันจะสู้เพื่อเธอนะ
‪ฉันก็จะสู้เพื่อเธอเหมือนกัน
‪นี่เพื่อน อย่าทำห้องนั้นเลอะเทอะได้ไหม ‪ฉันเพิ่งทำความสะอาด
‪ผู้ซื้อของแม่เธอจะมาในอีก 30 นาที
‪ทำอะไรอยู่ทั้งเช้าเหรอ
‪เธอเล่นผิดหมดเลย นี่ เอามา
‪ฉันไม่เข้าใจเลยว่าเธอช่วยแม่ขายบ้านทำไม
‪เปล่าซะหน่อย ก็แค่จัดการตามที่เราสัญญาไว้
‪- เอาไปเลย ‪- ช่างเถอะ
‪คนทรยศ
‪แล้วอาทิตย์หน้าเธออยากไปเบิร์กลีย์ตอนกี่โมง
‪- บ้าจริง ‪- แอลล์
‪ฉันรู้ แต่ฟังนะ
‪โนอาห์กับฉันเพิ่งคืนดีกัน
‪และช่วงนี้อะไรๆ ก็ไม่ค่อยดี
‪ฉันเลยรู้สึกว่าควรอยู่กับเขา
‪ได้สิ
‪ไม่เป็นไร
‪ขอบใจนะ
‪(เรายินดีที่จะแจ้งคุณว่า ‪เรารับคุณเข้าศึกษาต่อที่ยูซี เบิร์กลีย์)
‪บ่ายวันนั้น
‪ฉันหยุดคิดเรื่องที่ฉันรู้ว่าฉันต้องทำไม่ได้เลย
‪- ไง ‪- นี่ มาร์โค่
‪ฉันแค่อยากโทรมา
‪ขอโทษเรื่องเมื่อคืน
‪โนอาห์แวะมาและเราเคลียร์ใจกันน่ะ
‪โอเค
‪เยี่ยมเลย
‪ใช่
‪แต่ขอบใจมากนะที่เธอคอยอยู่เคียงข้างฉัน
‪มันมีความหมายมากจริงๆ
‪ไม่มีปัญหา
‪และถ้าเธออยากคุยหรือต้องการอะไร
‪โทรหาฉันได้นะ
‪โอเคไหม
‪ทุกเวลา ฉันพูดจริงนะ
‪ขอบใจนะ
‪เธอกลับไปทำงานต่อเถอะ
‪โชคดีนะ
‪โอเค บาย
‪ไง ทัพเพ่น เป็นไงบ้างเพื่อน
‪เยี่ยม
‪วันที่ 4 กรกฎาคม นายทำอะไรเหรอ
‪ฉันกำลังเก็บกวาดห้องเรา ‪แล้วมันร่วงจากกระเป๋าแอลล์น่ะ
‪เธอเจออะไรเหรอ
‪จดหมายตอบรับเข้าเบิร์กลีย์
‪ซึ่งแปลว่าแอลล์ไม่เคยเป็นตัวสำรอง
‪- โห ‪- ฉันเดาว่าเธอคงรู้เมื่อเดือนพฤษภาคม
‪ฉันว่านั่นแสดงให้เห็นว่า ‪แอลล์อยากอยู่กับเธอที่บอสตันมากแค่ไหนนะ
‪ใช่ ใช่เลย
‪ดูสิว่าฉันมีอะไรมาฝาก
‪แม่เจ้า! ลี ไปเอามาได้ไงเนี่ย
‪เดี๋ยว นี่สำหรับคอนเสิร์ตวันที่ 22
‪ตอนนั้นเราติดปฐมนิเทศทั้งคู่เลยนะ
‪ใช่ เราไม่ไปปฐมนิเทศก็ได้นี่ ‪จะได้ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น
‪- ไง เอลเลน ‪- เอลเลน สบายดีไหม
‪- สุขสันต์วันชาตินะเอลเลน ‪- เป็นไงบ้าง
‪ขอต้อนรับสู่ปาร์ตี้
‪ไง!
‪แรนดี้! โอเค บาย แอลล์
‪- แล้วเจอกันนะ ‪- บาย
‪หวัดดีแรนดี้
‪ไง หวังว่าจะไม่เป็นไรนะที่ฉันมา
‪ทัพเพ่นเซ้าซี้ให้ฉันมาด้วยน่ะ
‪ใช่ แน่นอน หวัดดี
‪มีอาหารและเครื่องดื่ม…
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่ามาร์โค่จะมา
‪นั่นสิ
‪- ขอให้สนุกนะ ‪- เจ๋ง
‪ขอบใจ
‪หนึ่งต่อหนึ่ง
‪ลุยเลย!
‪โอเค
‪เย่!
‪ใช่ ลุยเลย!
‪เอ็มวีพี ที่รัก!
‪- ลุยโลด! ‪- แต้มตัดสิน ทั้งคู่เสมอกัน
‪เล่นได้ดี
‪- สุดยอดเลย ‪- ใช่!
‪นี่ สูสีมาก
‪ใช่ ตบสวยมาก ไอ้งั่ง
‪นายไม่ควรทำตัวขี้แพ้ชวนตีนะ
‪และจะขอบคุณมากถ้านายระวังปากหน่อย
‪ฉันแค่พยายามจะสนุก ‪นายต่างหากที่พยายามจะทำร้ายคนอื่น
‪นายพยายามจะทำอะไรกันแน่
‪ฟังนะ ไอ้เรื่องเพื่อนผู้บริสุทธิ์ใจที่นายทำ
‪ไม่มีใครเชื่อหรอก
‪- มันชัดเจนมากว่านายมาที่นี่เพื่ออะไร ‪- เหรอ อะไรล่ะ
‪นายยังอยากได้แอลล์
‪- หุบปากซะ ‪- พวกเธอ หยุดทำแบบนี้ซะทีได้ไหม
‪นายยังอยากได้แอลล์ และทุกคนที่นี่ก็รู้ดี
‪เฮ้ย บอกให้หุบปากไง
‪ยิ่งสมองกลวงๆ ของนายเข้าใจเรื่องนี้ ‪ได้เร็วเท่าไหร่ นายก็จะยิ่ง…
‪โนอาห์!
‪ฉันไม่เอาด้วยแล้ว
‪เป็นอะไรไหม
‪โนอาห์
‪โนอาห์ ขอร้องล่ะ…
‪ช่วยพูดอะไรหน่อยเถอะ
‪ฉันขอเธอแล้วว่าอย่าให้เขากลับมาในชีวิตเรา
‪เดี๋ยวก่อน โนอาห์!
‪โนอาห์ เดี๋ยวก่อน!
‪แอลล์ ฉันขอโทษจริงๆ
‪- ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะทำแบบนั้น ‪- ก็เขากดดันฉัน
‪- ฉันไม่รู้จะทำยังไง ‪- ฉันไม่สน!
‪เอาจริงนะ ตอนนี้เธอไม่ควรอยู่ที่นี่เลย
‪กลับไปซะเถอะ
‪นี่ โนอาห์พูดถูกนะ
‪เธอเองก็รู้ดี
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าฉันทำพลาดไปมาก
‪แต่มันไม่ได้ทำให้ความรู้สึกที่ฉันมีต่อเธอเปลี่ยนไป
‪และฉันรู้ว่าเธอไม่คู่ควรกับเขาหรอก
‪- ไม่ ‪- ขอร้องล่ะ ให้โอกาสฉันสักครั้งแล้วฉันจะ…
‪หยุดนะ หยุด!
‪กลับไปเถอะ ขอร้อง
‪ดูสิว่าฉันเจออะไร
‪เกมเศรษฐี!
‪เกมเริ่มแล้ว
‪โอเค แบรด เปิดเกมหน่อย
‪นั่นเกมโปรดของเธอเหรอแบรด
‪เกมโปรดของผมเลย
‪ว้าว
‪- เยี่ยม! ‪- ผมจะจัดเบี้ยพวกนี้เอง
‪เขาละเอียดมาก
‪และผมขอรถแข่งนะ
‪ไม่ เดี๋ยวก่อน ‪เราต้องทอยลูกเต๋าเพื่อเลือกเบี้ยกันสิ
‪- เล่นตามกฎ ‪- โอเค เธอจริงจังมาก
‪เอาละ ฉันต้องทำได้
‪สุดยอด!
‪ฉันมีสิทธิ์เลือก
‪และฉันจะเลือกหมา
‪ไม่ ที่จริง… โทษที หนูเป็นสก็อตตี้ตลอดน่ะ
‪ไม่เอาน่าแอลล์ ฉันทอยก่อนนะ
‪- ไม่เอาน่าแอลล์ ไม่เอาน่า ‪- ฉันได้หมา ถูกก็คือถูก
‪ไม่สำคัญหรอก
‪ไม่เอาน่าแอลล์
‪เอาหมาให้เธอ
‪ได้สิ ยังไงหนูก็ไม่ได้อยากเล่นอยู่แล้ว
‪ไม่ เดี๋ยวก่อน เอาไปได้เลย ‪ฉันอยากให้เธอ เอาสิ
‪คุณอยากอะไร หนูไม่สนหรอก
‪แอลล์!
‪อะไรคะ
‪ขอโทษนะคะพ่อ หนู…
‪อยู่ๆ เธอจะเข้ามาในชีวิตเรา ‪และเป็นทุกส่วนของชีวิตเรา
‪เหมือนเธออยู่ตรงนี้มาตลอดไม่ได้
‪ลินดา คุณไม่เหมาะกับที่นี่หรอก
‪ต่อให้คุณจะพยายามแค่ไหนก็เถอะ
‪แอลล์!
‪เมื่อกี้อะไรน่ะ
‪หนูขอโทษ แต่หนูทนเธอไม่ได้
‪วิธีที่เธอพยายาม ‪จะเอาตัวเองเข้ามาในชีวิตเราน่ะ
‪- ลูกพูดเรื่องอะไร ‪- เธอไม่ใช่แม่
‪จะไม่มีวันเป็นได้
‪และหนูคิดว่าพ่อเห็นแก่ตัวด้วยที่เอาเธอมาแทนแม่
‪- เห็นแก่ตัวเหรอ ‪- ใช่
‪พ่อใช้เวลาหกปีที่ผ่านมาในชีวิต
‪ให้ลูกและแบรดเป็นเรื่องเดียวที่สำคัญของพ่อ
‪พ่อหยุดพักส่วนนั้นของชีวิตพ่อไว้
‪ถึงขั้นยอมทำงานที่พ่อเกลียด
‪เพื่อให้ได้เงินมากขึ้นมาช่วยลูกเรื่องเรียน
‪แต่ลูกว่าพ่อว่าเห็นแก่ตัวงั้นเหรอ
‪- พ่อ หนูไม่รู้ว่า… พ่อ หนูไม่รู้… ‪- ไม่ แอลล์ ไม่
‪ลูกคิดจริงๆ เหรอว่าลูกเป็นคนเดียว
‪ที่ต้องการความรักในชีวิต
‪ลูกไม่รู้หรอกว่าตอนนี้พ่อผิดหวังในตัวลูกแค่ไหน
‪นี่
‪แม่ฉันเคยบอกความลับเล็กๆ น้อยๆ กับฉัน ‪ที่ฉันคิดว่าจะยอมให้เธอรู้ด้วย
‪ชีวิตเรามีอยู่สองอย่าง ‪ที่มีค่าพอให้ใช้เวลากับมันมากขึ้นอีกหน่อย
‪อย่างแรกคือถุงขยะคุณภาพดี
‪แล้วอีกอย่างคืออะไร
‪เบคอนไง แหงอยู่แล้ว
‪เมื่อวานฉันทำพังมากจริงๆ
‪เดี๋ยวพ่อเธอก็ยกโทษให้
‪และโนอาห์จะกลับมา
‪เขากลับมาตลอด
‪ใช่
‪- ขอบใจที่ช่วยเก็บกวาดนะ ‪- ไม่เป็นไร
‪กฎข้อที่สาม
‪กฎข้อที่สามเป็นข้อที่ดี
‪ช่วยเก็บกวาดความเลอะเทอะของเพื่อนซี้เสมอ
‪วันนี้เรายังจะไปร้านเกมกันอยู่ไหม
‪ไปสิ
‪ฉันดีใจนะที่เธอจำได้
‪อยู่แล้ว ฉันไม่ยอมพลาดหรอก
‪ลีพูดถูก
‪โนอาห์จะกลับมา
‪แต่ฉันสงสัยว่าเขาอยู่ไหน
‪แล้วฉันก็นึกขึ้นได้
‪ไง
‪เธอพูดถูกเรื่องมาร์โค่
‪และฉันขอโทษจริงๆ ที่ฉันจัดการได้ไม่ดีเลย
‪ใช่ ฉันว่าเราสองคนคงจัดการมันคนละแบบน่ะ
‪ใช่
‪ช่วงนี้เราทะเลาะกันบ่อยมากนะ
‪คงงั้นแหละ
‪แต่รู้ไหม ฉันมีเรื่องกดดันเยอะมาก และ
‪เราไม่มีเวลาอยู่ด้วยกันตามลำพังเลย
‪ฉันว่ามันอาจจะมากกว่านั้นนะ
‪แอลล์
‪เธอกับฉันพยายามกันมาหนักมาก
‪ใช่
‪สมมติว่าเราพยายามต่อไปเรื่อยๆ
‪แต่นับจากนี้ไปหนึ่งปี มันไม่รอด
‪และเธอเดินทางข้ามประเทศ ‪และทิ้งทุกอย่างที่เธอต้องการไปเพื่อฉันแล้ว…
‪ใช่ แต่นั่นเป็นเรื่องที่ฉันต้องตัดสินใจนะ
‪ฉันคิด… ฉันคิดว่าฉันรู้ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับฉัน
‪ใช่ เธอรู้ เธอรู้ดีว่าอะไรดีที่สุดสำหรับเธอ
‪แต่ฉันไม่อยากเป็นคนหนึ่งที่ทำให้เธอ ‪ให้ความสำคัญกับตัวเองเป็นลำดับสุดท้าย
‪หมายความว่าไง
‪ฟังนะ แอลล์ ฉันไม่อยากเป็นต้นเหตุ ‪ที่ทำให้เธอต้องตัดสินใจเลือกอะไร
‪ที่เธอจะต้องเสียใจ
‪ฟังฉันนะ ตอนนี้เธอสามารถสมัครเบิร์กลีย์ใหม่ได้
‪เธอไปเรียนกับลีอย่างที่เธอเคยต้องการได้
‪ฉันแค่ไม่อยากเป็นคนที่ทำให้เธอไม่ได้อยู่กับเขา
‪- ฉันตัดสินใจเองว่าจะไปบอสตัน! ‪- ฉันไม่สามารถรับผิด…
‪ทำไมเธอถึงคิดว่าเธอมีสิทธิ์ ‪ตัดสินใจเรื่องนี้แทนฉัน
‪ฉันไม่ได้พยายามจะตัดสินใจอะไร…
‪ฟังนะ ฉันฉลาดพอที่จะไม่พยายาม ‪ห้ามเธอไม่ให้ไปบอสตัน
‪แต่ถ้าเธอตัดสินใจจะไปจริงๆ…
‪เธอต้องไม่ไปกับฉัน
‪แปลว่าจบแค่นี้เหรอ
‪การที่เรารักกันไม่มีความหมายเลยเหรอ
‪ฉันรักเธอจริงๆ นะ
‪แต่บางทีการรักกันมันก็ไม่พอ
‪แน่ใจนะว่าเธอต้องการแบบนี้
‪แน่ใจ
‪ไม่นะ
‪บ้าเอ๊ย!
‪บ้าเอ๊ย
‪(ร้านเกมเพลย์แลนด์)
‪ไม่นะ
‪ลี
‪ฉันขอโทษจริงๆ
‪ยังไงฉันจะชดเชยให้นะ
‪นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นตลอดหน้าร้อนนี้
‪ชดเชยให้ฉัน
‪ช่างมันเถอะ
‪ฉันไม่ต้องการ
‪อย่าทำแบบนี้เลย
‪แอลล์ ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับเธอแล้ว
‪เธอก็รู้ว่าฉันอยากไปที่นั่น
‪ก็แค่ฉันมีเรื่องกับโนอาห์
‪เธอไม่น่าโมโหขนาดนี้เลยนะ มันก็แค่เกม ลี
‪เธอคิดว่าเป็นเพราะเรื่องนั้นจริงเหรอ
‪เกมเนี่ยนะ คิดว่าฉันห้าขวบรึไง
‪มันไม่ใช่แค่เรื่องของเกมบ้านั่นนะแอลล์
‪แต่เป็นการที่เธอต่อสู้เพื่อมิตรภาพของเรา
‪ลี ฉันรู้ว่าเธอโมโห แต่นี่มัน…
‪และฉันมันไม่สำคัญกับเธอเลย
‪ถ้าเทียบกับเขาแล้วน่ะ ไม่เคยสำคัญเลย!
‪รู้อะไรไหม
‪เหมือนเธออายุห้าขวบจริงๆ
‪เธอไม่เคยต้องกังวลอะไรเลย
‪ทั้งชีวิตเธอมีทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว
‪แล้วตอนนี้เธอมากล่าวหาว่าฉันไม่ใส่ใจเธอเหรอ
‪รู้ไหม ทุกอย่างที่ฉันทำหน้าร้อนนี้ ทุกอย่าง
‪เพื่อเธอและเพื่อทุกคน ‪น่าจะพิสูจน์ได้แล้วว่าฉันใส่ใจมากเกินไป
‪นี่ควรจะเป็นหน้าร้อนที่ดีที่สุดของเรา
‪แต่มันจะไม่มีทางเป็นได้เลย
‪เพราะทุกอย่างที่ทำให้ ‪หน้าร้อนของเราเจ๋งมากก่อนหน้านี้
‪หายไปหมดแล้ว ‪และเราจะไม่มีวันเอามันกลับมาได้
‪แต่รู้อะไรไหม ประเด็นอาจจะอยู่ตรงนั้นแหละ
‪เราอาจไม่ควรเอามันกลับมา
‪อย่างน้อยก็เราคนใดคนนึงต้องโตขึ้นซะบ้าง
‪และกฎข้อใหม่นะ
‪ยกเลิกกฎทุกข้อของเรา
‪(มาร์โค่ ‪เธอโอเคไหม เราคุยกันได้ไหม)
‪เธอเก็บรักษาใครไว้จริงๆ ไม่ได้หรอก
‪ยิ่งเธอยึดเกาะแน่นมากเท่าไหร่ ‪พวกเขายิ่งอยากจากไปมากเท่านั้น
‪ฉันน่าจะทำตามคำแนะนำของตัวเอง
‪ขอโทษนะ
‪ณ จุดหนึ่งในชีวิตของทุกคน
‪มันจะมีช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่า
‪เราไม่เหมาะกับที่ไหนสักแห่งในโลกเลยจริงๆ
‪นี่คือช่วงเวลานั้นของฉัน
‪อรุณสวัสดิ์
‪อ้าว
‪ฉันจะไปแล้ว เลยอยากมาบอกลาน่ะ
‪เป็นไงบ้าง
‪- ไม่รู้เธอได้ข่าวรึยัง แต่… ‪- โนอาห์โทรหาฉันแล้ว
‪ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
‪ทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันคิดไว้เลย
‪ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดด้วย
‪แต่มีเรื่องหนึ่งที่ฉันรู้
‪นั่นคือไม่ว่าเขาจะพร้อม ‪สำหรับความสัมพันธ์นี้หรือไม่
‪แต่เขาก็รักเธอจริงๆ
‪รักกันมันคงไม่พอเสมอไป
‪อาจจะใช่
‪บางครั้งจังหวะเวลาก็ไม่ลงตัว
‪ดูแลตัวเองด้วยนะ
‪เหมือนกันนะ
‪อาจไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร
‪แต่ฉันอยากให้เธอรู้ไว้
‪ว่าฉันคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เลิศมากจริงๆ
‪ขอบใจนะโคลอี้
‪ลี
‪โนอาห์
‪ไม่ใช่ ฉันเอง
‪- หวัดดีค่ะ ‪- หวัดดี
‪หนูไม่รู้ว่าคุณจะมา ‪คุณต้องการอะไร หนูจัดการแทนได้นะ
‪ไม่จ้ะ ไม่เป็นไร
‪ยังไงฉันก็ต้องมาเจอวิศวกรสิ่งแวดล้อมอยู่ดี
‪พวกเขาต้องอนุมัติการรื้อถอนแนวชายฝั่งน่ะ
‪เดี๋ยวนะ พวกเขาจะรื้อบ้านเหรอคะ
‪สร้างคอนโดแทน
‪วันนี้แย่ลงเรื่อยๆ เลย
‪เมื่อคืนลีเล่าทุกอย่างให้ฉันฟังแล้ว
‪ค่ะ
‪และโนอาห์กับหนูก็เกือบเลิกกันแล้วเหมือนกัน
‪แอลล์ ฉันขอพูดอะไรให้ฟังได้ไหม
‪ค่ะ
‪นอกจากโนอาห์แล้ว
‪ทำไมเธอถึงอยากเรียนที่ฮาร์วาร์ด
‪ก็นี่มันฮาร์วาร์ดเชียวนะคะ
‪- ใช่… ก็จริง ‪- ทำไมหนูจะไม่อยากเรียนที่นั่นล่ะ
‪ก็แค่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ‪ที่ฉันได้ยินเธอพูดว่าจะเรียนที่ไหน
‪ฉันไม่เคยได้ยินเธอพูดเลยสักครั้ง
‪ว่าเธออยากเรียนอะไรเมื่อเข้าที่นั่นได้แล้ว
‪ใช่ค่ะ หลายคนคิดออกว่าอยากเรียนอะไร
‪เมื่อเริ่มเรียนมหาวิทยาลัย
‪ฉันรู้
‪แต่เธอเคยหยุดคิดบ้างไหมว่า ‪บางทีการเลือกมหาลัยของเธอ
‪มันเกี่ยวข้องกับสิ่งที่คนอื่นต้องการเพื่อตัวเธอ
‪มากกว่าสิ่งที่เธอต้องการเพื่อตัวเอง
‪บางทีอาจถึงเวลา ‪ที่เธอต้องคิดแล้วว่าเธออยากทำอะไร
‪คิดให้ออกว่าความฝันของเธอคืออะไร ‪เธอชอบอะไร
‪แล้วเลือกมหาลัยตามนั้น
‪และอย่ายอมให้ใครหรืออะไรมาเปลี่ยนมัน
‪ขอบคุณค่ะ
‪มานี่สิ
‪ตอนนี้เธอต้องคิดให้ออกว่าเธอชอบอะไร
‪แค่นั้นเหรอคะ
‪ไง
‪ไง ดีใจจังที่เธอมา
‪เธอคิดยังไงกับไอเดียที่ฉันทำอยู่
‪สวยมาก
‪ขอบใจ
‪นี่ ลี คุยกันหน่อยได้ไหม
‪ได้สิ ว่าไง
‪แอลล์กับโนอาห์เลิกกันแล้ว
‪อะไรนะ
‪- คุยกับแอลล์มาเหรอ ‪- ใช่
‪เธอควรโทรหาแอลล์นะ
‪แอลล์ไม่อยากคุยกับฉันหรอก
‪หลังจากสิ่งที่ฉันพูดกับเธอ
‪ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับแอลล์และโนอาห์
‪ทำให้ฉันคิดถึงเรื่องของเรา
‪ฉันเห็นพวกเขาพยายาม
‪ที่จะรักษาความสัมพันธ์ทางไกลไว้
‪และฉันเห็นว่ามันยากแค่ไหน
‪เรเชล…
‪- ฉันทำอะไรผิดไป ฉันสาบานว่าฉันแก้ไขมันได้ ‪- ลี ไม่ ไม่ใช่เพราะเธอหรอก
‪มหาลัยจะยากมากสำหรับเราทั้งคู่
‪และฉันคิดว่าเราไม่ควรทำให้มันยากขึ้น
‪ด้วยการพยายามทำให้ความสัมพันธ์ของเราดี ‪จากระยะทางที่ห่างไกลกัน
‪เธอก็เลยจะเลิกกับฉันเหรอ
‪เธอมีความหมายกับฉันมากนะ
‪และฉันไม่อยากเห็นเราลงเอยเหมือนพวกเขา
‪และใครจะรู้ บางทีถ้าเราเป็นคู่แท้กันจริงๆ
‪เราอาจหาทางกลับมารักกันก็ได้
‪แต่ฉันรักเธอนะ
‪ฉันก็รักเธอ
‪หนูไม่ได้ตั้งใจ แต่…
‪แต่หนูทำพังหนักมาก
‪และพ่อทำอะไรเพื่อหนูมามาก
‪หนูไม่มีวันอยากให้พ่อไม่มีความสุข
‪และหนูก็ไม่มีสิทธิ์ขวางทางพ่อกับลินดา
‪หนูไม่อยากให้พ่อผิดหวังในตัวหนู
‪พ่อไม่ได้ผิดหวังในตัวลูกนะแอลล์
‪เราทุกคนทำผิดพลาดกันได้
‪สิ่งที่ลูกทำหลังจากนั้นต่างหาก ‪ที่บอกว่าลูกเป็นคนยังไง
‪- หวัดดี ‪- หวัดดีค่ะลินดา
‪มาทำอะไรที่นี่จ๊ะ
‪ลินดาคะ…
‪หนูอยากขอโทษที่หนูทำตัวแบบนั้นเมื่อคืนก่อน
‪เบี้ยหมาสก็อตตี้น่ะค่ะ
‪มันมีความหมายกับหนูมาก ‪เพราะมันเป็นเบี้ยที่แม่หนูเลือกตลอด
‪เวลาเราเล่นเกมเศรษฐีด้วยกัน
‪และมัน…
‪- หนูรู้ว่ามันฟังดูงี่เง่า ‪- ไม่หรอก ไม่ฟังดูงี่เง่าเลย
‪ฉันเข้าใจ
‪ขอบคุณค่ะ
‪แอลล์…
‪ฉันไม่เคยคิดจะพยายามแทนที่แม่เธอเลยนะ
‪แต่ฉันชื่นชอบแม่เธอมากจริงๆ
‪และฉันมีเรื่องที่อยากเล่า ‪ให้เธอฟังด้วยถ้าเธออยากฟัง
‪หนูอยากฟังค่ะ
‪- ไว้เจอกันนะ ‪- จ้ะ
‪บาย
‪(ถึง:โนอาห์ ‪ไง เธอโอเคไหม)
‪ฉันอยากติดต่อเขาไป แต่ก็ทำไม่ได้
‪เพราะฉันรู้ว่าถ้าติดต่อไป เราจะต้องบอกลากัน
‪และฉันยังไม่พร้อมที่จะบอกลา
‪ยังเลย
‪ไชโย!
‪ฉันก็ทำได้เหมือนกัน
‪- เดี๋ยว ไม่! ‪- โอเค อีกทีนะ
‪ไม่! ไม่มีทาง…
‪(กูเกิล)
‪และเหมือนกับทุกๆ ปี
‪แค่พริบตาเดียว หน้าร้อนก็ผ่านไปแล้ว
‪และถึงเวลาที่เราทุกคน ‪จะเริ่มการผจญภัยครั้งต่อไป
‪ฉันเฝ้ารอให้โนอาห์ปรากฏตัว
‪ฉันมีความรู้สึกแปลกๆ ปนเปกันเต็มไปหมด
‪อยากเจอเขามาก
‪แต่ก็กลัวว่าเขาจะอยู่ที่นั่นจริงๆ
‪หาใครอยู่รึเปล่า
‪ฉันมีความรู้สึกว่าไม่ใช่ฉัน
‪แต่อย่างที่เธอบอก
‪ฉันไม่ใช่คนที่ใช่
‪ดูเหมือนว่าโนอาห์ก็จะไม่ใช่เหมือนกัน
‪เสียใจด้วยนะ
‪แต่ฉันดีใจที่เรามีโอกาสได้บอกลากันก่อนฉันไป
‪- เลือกที่เรียนได้แล้วเหรอ ‪- ยัง
‪พักเรียนน่ะ ฉันจะไปนิวยอร์ก
‪อยากลองไปเป็นนักดนตรีที่นั่นดู
‪จริงเหรอ
‪เธอไม่เคยบอกฉันเลยว่าอยากไปนิวยอร์ก
‪ฉันอยากไปมาตลอด
‪แต่นอกจากครอบครัวฉันแล้ว ‪มีแค่สิ่งเดียวที่ทำให้ฉันอยู่ที่แอลเอ
‪และตอนนี้มันจบแล้ว
‪โชคดีนะ เธอทำได้ดีแน่นอน
‪ขอบใจ
‪เป็นการพิชิตดวงจันทร์ครั้งใหม่ของฉัน
‪เอาละ
‪ลาก่อน แอลล์ เอเวนส์
‪ลาก่อน เอ็มวีพี
‪ผู้คนผ่านเข้ามาในชีวิตเรา
‪บางคนก็เลือนหายไปในความทรงจำ
‪แต่บางคนก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวตนของเรา
‪หนึ่ง สอง สาม แด่เอลเลน!
‪ยังเป็นแอลล์อยู่ แต่อะไรก็เอาเถอะ
‪การเห็นพวกเขาทุกคนจากไปมันทำใจยาก
‪พวกเขาไม่ได้สมบูรณ์แบบแต่พวกเขาเป็น…
‪นี่
‪ส่วนสำคัญของชีวิตฉันในแบบของพวกเขาเอง
‪- โชคดีนะ ‪- วิเวียน ไม่ต้องมาอวยพรเลย
‪กอดหน่อย ฉันต้องคิดถึงเธอมากแน่เลย
‪และตอนนี้ พอมองย้อนกลับไป…
‪อย่าลืมฉันนะ
‪กอดหน่อยสิ
‪ฉันไม่อายที่จะบอกว่าฉันรักพวกเขาทุกคน
‪อืม แน่นอน
‪- บาย ‪- บาย
‪สรุปว่าเธอเข้าเบิร์กลีย์ได้
‪ใช่
‪เอามาให้ฉันดูทำไมป่านนี้
‪เพราะนั่นคือสิ่งที่ฉันควรทำตั้งแต่แรก
‪เธอพูดถูก
‪เธอน่าจะบอกฉัน
‪แล้วเธอจะไม่ว่าอะไรเหรอ
‪ก็คงว่าแหละ
‪เห็นไหม ฉันหมายถึงแบบนี้แหละ ฉัน…
‪ฉันทำให้พวกเธอต้องเจ็บทั้งคู่
‪กว่าจะรู้ว่าปัญหาคืออะไร
‪ฉันแคร์พวกเธอทั้งสองคนมาก
‪จนฉันใช้ชีวิต
‪เพื่อทำสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อความสัมพันธ์ของเรา
‪แต่ฉันไม่ได้ใช้เวลาคิดหาคำตอบเลย
‪ว่าอะไรจะทำให้ฉันมีความสุข
‪พูดอะไรน่ะ ฉันไม่สนความสุขของเธอเหรอ
‪ไม่ มันไม่เกี่ยวกับสิ่งที่เธอทำเลย
‪มันคือการรั้งบางอย่างไว้ ‪เพื่อที่ฉันจะได้ไม่ทำร้ายเธอ
‪ถึงมันจะทำให้ฉันเจ็บก็เถอะ
‪รู้ไหม
‪ฉันต้องเลิกทำแบบนี้แล้วจริงๆ
‪ฉันได้ข่าวเรื่องเธอกับโนอาห์แล้ว
‪ใช่
‪งั้นก็ไปเรียนที่เบิร์กลีย์กับฉันสิ มันคุ้มที่จะลองนะ
‪นี่แหละที่ฉันกำลังพูดถึง
‪ฉันเลือกบอสตันเพื่ออยู่กับโนอาห์ ‪และเลือกเบิร์กลีย์เพื่ออยู่กับเธอ
‪แต่ฉันต้องคิดให้ออกว่าฉันเป็นใคร
‪ด้วยตัวเอง
‪กอดหน่อยสิ
‪ฉันเสียใจจริงๆ กับสิ่งที่ฉันพูดที่ร้านเกม
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‪เธอตั้งใจ
‪แต่ไม่เป็นไร
‪หลายอย่างมันก็จริง
‪งั้นฉันก็เสียใจด้วยที่เราไม่ได้ทำให้ ‪หน้าร้อนนี้เป็นหน้าร้อนที่น่าจดจำที่สุด
‪ไม่รู้สิ เราอาจทำให้มันน่าจดจำไปแล้วก็ได้
‪แล้วเธอรู้รึยังว่าอยากไปไหน
‪คิดว่ารู้นะ
‪(ยูเอสซี)
‪เชิญค่ะ
‪สวัสดีค่ะ
‪- ฉัน… ‪- คุณเอเวนส์
‪เซอร์ไพรส์จริงๆ
‪คุณจำฉันได้เหรอคะ
‪คุณชนะการแข่งเต้นรายการเดียวที่ฉันเคยตัดสิน
‪เพราะฉะนั้นก็พูดได้ว่า "ใช่ ฉันจำคุณได้"
‪มีอะไรให้ช่วยไหม
‪ไง
‪แม่บอกว่านายจะไปแล้ว
‪ใช่ แผนการเป็นงั้น
‪นายรู้ว่าเธอเข้าเบิร์กลีย์ได้ใช่ไหม
‪พูดเรื่องอะไรของนาย
‪นายเลิกกับแอลล์เพื่อที่เธอจะได้ไม่พลาดโอกาส
‪ที่จะได้เรียนมหาลัยกับฉัน ‪เหมือนที่เราวางแผนกันไว้
‪มีหลายเหตุผลที่แอลล์กับฉันเลิกกัน
‪ฉันไม่อยากให้เธอต้องตัดสินใจเลือกอะไร ‪ที่เธอจะต้องเสียใจ
‪แค่เพราะเราไม่ได้เป็นแฟนกันแล้ว ‪ไม่ได้แปลว่าฉันจะเลิกปกป้องเธอนะ
‪ตกลงเธอจะเรียนที่เบิร์กลีย์หรือว่า…
‪ไม่ ที่จริงเธอสมัครเข้ายูเอสซีน่ะ
‪เธออยากออกแบบวิดีโอเกม
‪โอเค
‪เหมาะมาก
‪ใช่
‪นี่
‪ฉันไม่แน่ใจว่าควรพูดรึเปล่า
‪แต่เมื่อกี้ที่นายพูดว่าต้องปกป้องแอลล์เสมอน่ะ
‪มันไม่จริงหรอก
‪เธอดูแลตัวเองมาได้ตลอด
‪สิ่งเดียวที่เธอต้องการจากนายจริงๆ คือ…
‪อยากให้นายรักเธอ
‪เอาละ
‪แล้วเจอกันนะพี่ชาย
‪ฉันรู้ว่าโนอาห์จะไปในวันรุ่งขึ้น
‪แต่บางครั้ง ก็มีการบอกลาที่ยากจะทำได้
‪เราแค่อยากข้ามมันไป
‪และความรู้สึกที่ฉันมีต่อการบอกลาโนอาห์
‪ก็เหมือนความรู้สึกที่ฉันมีต่อการบอกลาบ้านริมหาด
‪สุขสันต์วันเกิด!
‪ฉันเอารูปนั้นมาไม่ได้จริงๆ
‪ดูเหมือนว่าถ้าฉันทิ้งรูปไว้
‪มันจะแขวนอยู่ตรงนั้นเสมอ ตรงที่เดิมตลอดไป
‪(โนอาห์ - นี่ มีเรื่องที่อยากให้เธอ ‪ทำเพื่อฉันหน่อย)
‪(ถึง: แม่)
‪หวังว่าคุณจะไม่ถือสาที่หนูจ่าหน้าซองแบบนี้
‪แต่มันคือสิ่งที่หนูรู้สึกกับคุณ
‪ความอบอุ่น คำแนะนำ และความใจดีของคุณ
‪เป็นส่วนที่ดีที่สุดของชีวิตหนูมาตลอด
‪และหนูเริ่มพูดไม่ถูกจริงๆ ‪ว่าหนูรู้สึกขอบคุณแค่ไหน
‪หนูเลยเอาของขวัญชิ้นเล็กๆ ใส่กล่อง
‪และส่งให้คุณด้วยความรักทั้งหมดของหนูแทน
‪แอลล์
‪ไง
‪คงไม่คิดว่าฉันจะปล่อยให้เธอหนีไป ‪โดยไม่บอกลาหรอกใช่ไหม
‪ฉันว่าจะแวะไปบ้านเธอระหว่างทาง
‪- อ้าว ซ่อมไฟท้ายแล้วนี่ ‪- เปล่านะ
‪- โนอาห์ ‪- ใช่เลย
‪ได้เวลาแล้วสินะ
‪รู้สึกแปลกมากที่ต้องไปโดยไม่มีเธอ
‪ฉันเพิ่มข้อใหม่เข้าไป
‪"กฎข้อที่ 35"
‪"โทรหาเพื่อนซี้เสมอทุกครั้งที่คิดถึง"
‪ชอบมากเลย ขอบใจนะ
‪เอาละ คุณนายฟลินน์ ผมเชื่อว่าคุณจะพบเอกสาร
‪การขายอสังหาริมทรัพย์เรียบร้อยดี
‪เราต้องการแค่ลายเซ็นสุดท้ายนี้เพื่อสรุปข้อตกลง
‪หนูเริ่มพูดไม่ถูกจริงๆ ว่าหนูรู้สึกขอบคุณแค่ไหน
‪หนูเลยเอาของขวัญชิ้นเล็กๆ ใส่กล่อง
‪และส่งให้คุณด้วยความรักทั้งหมดของหนูแทน
‪แอลล์
‪มีปัญหารึเปล่าครับ
‪คุณนายฟลินน์ครับ
‪ไม่มีค่ะ
‪ไม่มีปัญหาเลย
‪ฉันแค่จะไม่ขายบ้านหลังนี้น่ะ
‪คุณกำลังจะทิ้งเงินหลายล้านเลยนะครับ
‪บ้านเก่าพวกนี้จะถูกรื้อถอนหมดนะครับ
‪แต่ไม่ใช่หลังนี้
‪สวัสดีค่ะทุกท่าน
‪รูปนั้นเลิศมาก
‪- รูปนั้นสุด… แสงปังมาก ‪- คิดงั้นเหรอ ไม่รู้สิ
‪- ไว้เจอกันนะ ‪- โอเค ได้
‪นายคิดว่าฉันควรจะ…
‪ตกลงจะเรียนที่ยูเอสซีเหรอ
‪ใช่ ฉันมีสัมภาษณ์เข้าภาคฤดูใบไม้ผลิอาทิตย์หน้า
‪มันเป็นสาขาวิชาที่แข่งขันสูงมาก ‪ฉันอาจเข้าไม่ได้ก็ได้
‪ล้อเล่นรึเปล่า
‪ถ้าเธอตั้งใจทำอะไร เธอก็ทำได้
‪ไม่รู้สิ เดี๋ยวก็รู้
‪นี่ ฉันขอโทษนะที่เราสองคนไปกันไม่รอด
‪จะทำไงได้ล่ะโนอาห์
‪ฉันก็ขอโทษ
‪อย่าลืมฉันนะ
‪ลาก่อน โนอาห์
‪(แดนซ์ แดนซ์ มาเนีย)
‪แอลล์ ฝากดูแลเกมของเรา ‪ระหว่างที่ฉันไม่อยู่ด้วยนะ
‪จนกว่าจะได้เต้นด้วยกันอีก
‪จากเพื่อนรักของเธอ ลี
‪(แอลล์+ลี = เพื่อนซี้ตลอดกาล)
‪ใช่ สมกับเป็นลีจริงๆ
‪หนึ่งในสิ่งที่เราทำที่แผนกวิดีโอเกม
‪คือเราเสนอและพัฒนาไอเดียของเราเอง ‪ให้เป็นผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป
‪เราหวังว่าคุณคงจะเสนอไอเดียที่คุณมี
‪สำหรับเกมที่เป็นไปได้หรือผลิตภัณฑ์เกมนะ
‪ค่ะ แน่นอน ใช่อยู่แล้ว แน่นอนที่สุด
‪หมายถึงตอนนี้เลยเหรอคะ
‪ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่รู้ ‪ว่าต้องเตรียมตอบเรื่องนั้นในวันนี้
‪ไม่ต้องเป็นทางการก็ได้
‪แค่การแบ่งปันแนวคิดก็พอ
‪ค่ะ ได้ค่ะ
‪ฉัน…
‪ตายแล้ว ขอโทษจริงๆ ค่ะ มี…
‪ฉันคิดอะไรไม่ออกเลย ฉัน… ฉันไม่รู้จะพูดอะไรดี
‪ฟังนะ ไม่มีปัญหาหรอกแอลล์
‪ที่จริง ผมคิดว่าเราได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้วละ
‪- ขอบคุณนะ ‪- ขอบคุณ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ฉันมีไอเดียนึงค่ะ
‪แต่เป็นแค่แนวคิดพื้นฐานมากกว่า
‪ว่ามาเลยแอลล์
‪คุณคงรู้ว่าในกีฬาแฟนตาซี ‪เราคัดเลือกนักกีฬาในโลกจริงมา
‪และการเล่นของผู้เล่นก็ถูกนำมาใช้ ‪เพื่อกำหนดความสำเร็จของ…
‪ผมว่าเราทุกคนรู้ว่า ‪แฟนตาซีฟุตบอลเป็นยังไงนะคุณเอเวนส์
‪ดีค่ะ ใช่ ขอโทษค่ะ แน่นอน
‪ถ้าเราเอามันไปใช้กับอีสปอร์ตขนาดใหญ่ล่ะ
‪ผู้เล่นสามารถรวมตัวกันในช่วงต้นฤดูกาล
‪และผลัดกันคัดเลือกผู้เล่นมืออาชีพ ‪คนโปรดของตัวเอง
‪และคุณจะเรียกมันว่า "แฟนตาซ์อีสปอร์ต" ก็ได้
‪และแฟนตาซีฟุตบอลก็เป็นอุตสาหกรรม ‪ที่มีมูลค่าหลายล้านดอลลาร์ ใช่ไหมล่ะคะ
‪จริงๆ แล้วคือเจ็ดพันล้านดอลลาร์
‪เห็นไหม นั่นไง
‪แล้วตอนนี้วงการอีสปอร์ต ‪ทำเงินได้มากแค่ไหนนะคะ
‪สองพันล้าน
‪ดูเหมือนมันก็อาจจะคุ้มค่าเหมือนกันนะคะ
‪และฉันมีอีกไอเดียด้วยค่ะ…
‪ไง ว่าไง
‪ฉันว่าฉันเข้าได้แหละ!
‪ไชโย!
‪(18. จงมีความสุข ‪กับความสำเร็จของเพื่อนซี้เสมอ)
‪โอเค เล่ามาเลย เกิดอะไรขึ้นบ้าง
‪ฉันเข้าไปในห้อง แล้วฉันก็ตื่นเต้นมาก…
‪(หกปีต่อมา)
‪แล้วลีกับเรเชลก็กลับมาคบกันอีกครั้งจริงๆ
‪กลายเป็นว่าบางครั้ง
‪คนเราก็หาทางกลับมาหากันได้จริงๆ
‪ลีกับฉันติดต่อกันตลอดช่วงที่เรียนมหาลัย
‪และหลังจากเรียนจบ ‪ลีก็ย้ายกลับมาที่ลอสแอนเจลิส
‪และสำหรับเรา มันเหมือนเวลาไม่ได้ผ่านไปเลย
‪เราทั้งคู่เปลี่ยนไปมาก ‪แต่มิตรภาพของเราไม่เคยเปลี่ยน
‪และในฤดูใบไม้ร่วงปีนั้น
‪เราทุกคนก็หาทางกลับไปยังที่ที่เราคุ้นเคยมากได้
‪พระเจ้า!
‪เอาจริงดิ!
‪แล้วจู่ๆ มันก็อยู่ตรงนั้น
‪ลี!
‪- ยังทำอยู่อีกเหรอเนี่ย ‪- พวกเขายังทำอยู่
‪พระเจ้า…
‪เด็กๆ ที่โรงเรียนยังใช้ซุ้มขายจูบกันอยู่
‪แล้วแว็บหนึ่ง
‪ฉันก็รู้สึกถึงความตื่นเต้นเร้าใจ
‪เหมือนที่ฉันรู้สึกในคืนที่ได้จูบแรก
‪แล้วฉันก็เห็นเขา
‪อีกครั้ง
‪หวัดดีเชลลี่
‪หวัดดีโนอาห์
‪โนอาห์!
‪- ไง ‪- ไง ดีใจที่เจอนายที่นี่นะ
‪- ดีใจที่เจอนายนะไอ้น้อง ‪- ดีใจที่เจอนาย
‪- ดีใจที่ได้เจอพวกเธอนะ ‪- เธอก็ด้วย
‪- ยินดีด้วยอีกครั้งนะ ‪- ขอบใจ
‪แล้วงานแต่งเมื่อไหร่ ได้วันรึยัง
‪ได้แล้ว คิดว่าเป็นปลายเดือนพฤษภาคม
‪โอเค ปลายเดือนพฤษภาคม รอไม่ไหวแล้ว
‪เรากำลังคุยกันว่าไปจะซื้อชูโรสพอดี
‪- โอเค ชูโรส ‪- ใช่เหรอ
‪งั้นเดี๋ยวค่อยคุยกันนะ
‪- เจ๋ง ‪- ดีใจที่เจอนายนะ
‪- เหมือนกัน ‪- บาย
‪- ว้าว ‪- เชื่อไหมล่ะ
‪ไม่ ฉันไม่อยากมองมัน
‪ไม่เจอกันนานเลยเนอะ
‪ใช่
‪เธอดูเป็นนักธุรกิจมาก
‪อย่าให้สูทชุดนี้หลอกเธอเชียว ‪ฉันยังเป็นกบฏเหมือนเดิมแหละ
‪วันศุกร์ที่แล้วออกจากที่ทำงานก่อนเวลา 20 นาที
‪โอ้
‪- ฉันไม่อยากพูดถึงมัน มันเป็นเรื่องใหญ่ ‪- ก็ได้
‪- ฉันไม่บอกใครแน่นอน ‪- ขอบใจ อย่าบอกใครนะ
‪ได้เลย
‪ลีเล่าให้ฉันฟังว่ามีบริษัทเสนองานให้เธอ
‪มีสำนักงานกฎหมายที่นิวยอร์กแห่งหนึ่ง ‪และอีกแห่งที่แอลเอ
‪ตอนนี้ฉันยังไม่รู้ว่าจะเลือกที่ไหนดี
‪ยินดีด้วยนะ มันเจ๋งมากเลย
‪และลีบอกฉันว่าเธอกำลังพัฒนาวิดีโอเกมอยู่
‪- เกมของเธอเอง ‪- ใช่
‪ฉันออกแบบเกม มันเยี่ยมมาก
‪ฉันทำงานที่บริษัทเล็กๆ
‪- แต่มีโอกาสที่ดีมาก ‪- โอเค
‪และฉันมีอิสระในการสร้างสรรค์มาก
‪ฉันชอบมันมากเลย
‪ฉันดีใจนะ
‪อะไร
‪ไม่รู้สิ เธอ…
‪เธอดูเป็นผู้ใหญ่มากเลย
‪ฉันก็ว่าจะพูดกับเธอแบบนั้นอยู่เหมือนกัน
‪มันรู้สึกเหมือนเมื่อวาน
‪เธอเพิ่งจะขี่สกูตเตอร์ล้มหน้าบ้านเอง
‪เดี๋ยวนี้ฉันขี่เก่งขึ้นแล้วนะ
‪- ฉันมีมอเตอร์ไซค์เป็นของตัวเองด้วย ‪- จริงเหรอ
‪โอเค ถ้าฉันมาที่นี่อีก
‪เราน่าจะไปขี่มอเตอร์ไซค์กันนะ
‪ถ้าเธออยากไปนะ
‪อยากสิ น่าสนุกออก
‪เยี่ยม
‪ฉันต้องไปหาเพื่อนๆ แล้วละ ‪แล้วก็ต้องบินแต่เช้า เพราะงั้น…
‪- ได้เลย ไม่ต้องห่วง ‪- แต่ฉันจะโทรหาเธอนะ
‪- โอเคไหม ‪- ได้เลย ถ้าเธอมีเวลานะ
‪ฉันมีเวลา
‪- ฉันจะไปแล้ว โอเค ‪- โอเค ได้เลย
‪แล้ว…
‪- แล้วเจอกันนะ ‪- โอเค
‪แล้วเจอกัน โอเค บาย
‪บาย
‪การยืนอยู่ตรงนั้นในงานโรงเรียน
‪และได้เจอโนอาห์อีกครั้ง ‪หลังจากเวลาผ่านไปนานมาก
‪ทำให้ฉันอดคิดถึงเรื่องหนึ่งไม่ได้
‪ว่าเรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพียงเพราะ…
‪นั่นแหละ คุณก็รู้
‪- ไง! ‪- ไง!
‪- ใช่ เอาเลย ‪- ขอต้อนรับสู่เดอะ คิสซิ่ง บูธ
‪โว่ว!
‪แม่เจ้า!
‪สุดยอด
‪หนักได้ใจ
‪เจ๋งมากพวก!
‪เจ๋งมาก!
‪- จริงๆ แล้วในหนัง ฉันกำลังจะตาย ‪- เธอน่าจะเก็บไว้
‪ฉันต้องเรอ
‪ไม่ มันไม่ออก ฉันจะเรอหลังเทกละกัน
‪อะไรเนี่ย ลี! ตายแล้ว!
‪อะไรกัน… คิดอะไรของเขาอยู่เนี่ย
‪ถอดผ้ากันเปื้อนออกเลยลี แล้วกลับบ้านไปซะ
‪ครับ ขอโทษครับเมย์ ดีใจที่ได้คุยด้วย
‪แบรดเขา…
‪ใจฉันเต้นแรงมากเลย
‪ไม่เป็นไร เป็นเรื่องปกติ
‪ไม่เป็นไรหรอกน่า
‪- ไม่เป็นไรหรอกน่า ‪- ไม่เป็นไรหรอกน่า
‪บทพูดที่เลิศสุดในหนัง
‪- ฉันจะล้ม! ‪- ฉันจะ…!
‪หยุดไอ้นี่ที!
‪- เฮ้ย เวร โทษที ‪- ไม่ควรพูดว่า "เวร"
‪เมื่อกี้เบามากเพื่อน
‪เมื่อกี้เบามาก เร็วเข้า จัดมาเลย
‪แม่เจ้า!
‪นี่มัน… บ้า!
‪เธอบอกให้ฉันไปใช่ไหมล่ะ
‪เราเต้นบนเครื่องนี้มาตั้งแต่เราเดินได้
‪เธออยากให้ฉันทำอะไรล่ะ
‪หนูอยากให้เครื่อง… นั่นหยุดส่งเสียง
‪ผมว่าเท้าผมยังเหม็นอยู่ตั้งแต่เมื่อวาน
‪ดีมาก
‪นี่ วินซ์
‪เร็วอีก ดีมากพวก ขอบใจ
‪มันเป็นของเขา เขาน่าจะ… เฝ้ามันไว้เลย
‪เทย์เลอร์
‪- ฉันไปเอาขนมมาเพิ่มนะ ‪- โอเค มาร์โค่อยู่ที่นี่ไหม
‪- โห เอาจริงดิพวก ‪- เร็วเข้าๆ
‪มาทำอะไรเนี่ย
‪ฉันแค่อยากบอกว่า…
‪หมอนั่นบ้าบิ่นมาก
‪ลูกแปดไหม
‪ไม่
‪เอาจริงดิ
‪แป๊บนะ
‪- เกิดอะไรขึ้นเหรอ ‪- ฉันวางบทไว้บนนี้เลย
‪โอเค
‪อยากเล่นบาสไหม
‪แม่เจ้า…
‪ขั้นเทพ!
‪เข้าไปนะ!
‪- ไงจ๊ะ ‪- หวัดดีค่ะ
‪ดูดีมากเลย ขอบใจนะ
‪แม่เจ้า
‪แหวะสุดๆ
‪และทัวร์ฮาร์วาร์ดสุดสัปดาห์นี้
‪- จริงเหรอ ฮาร์วาร์ดเหรอ ‪- จริง
‪เวรกรรม
‪ทุกอย่างจัดการเรียบร้อยแล้ว
‪เพราะฉะนั้นเรามา…
‪โทษที
‪(พนักงานดีเด่นประจำเดือน)
‪เยี่ยมไปเลย
‪ฉันรักเธอนะมาร์โค่!
‪ไม่มีระเบียบเอาซะเลย!
‪ขึ้นห่วงเลย!
‪เธอต้องซื้อแอปเปิ้ลลูกใหม่ให้ฉัน สาบานได้เลย
‪ฉันทนเป็นเพื่อนกับเธอไม่ได้แล้ว
‪เราจบกัน ตัดขาด เลิกคบ
‪ติงต๊องชะมัด
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล