Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎ขอเบียร์หน่อยได้ไหม
‎- แน่นอน ‎- ขอบคุณครับ
‎เดี๋ยวผมเอาให้
‎ทำไมถึงยอมมาเจอผมครับ
‎มันเป็นเรื่องที่น่าสนใจ และผมก็…
‎ผมมีมุมมองที่ต่างออกไป
‎ซีกไฮล์! ซีกไฮล์!
‎ผมใช้เวลาสิบปีแฝงตัวอยู่ในกลุ่มขวาจัด
‎มันแย่กว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลย
‎จริงๆ นะ
‎มันเถื่อนมาก
‎โดยเฉพาะช่วงปีแรกๆ
‎เหมือนพวกเขาอยากจะ…
‎แข่งกันโหดให้มากที่สุด
‎แล้วก็มีการพูดถึงการเริ่มต้นสงครามเผ่าพันธุ์
‎ใช่ครับ สงครามเผ่าพันธุ์
‎บางครั้งเราก็ต้องฆ่าคน
‎และเรามีรายชื่อที่หมายหัวไว้
‎แล้วก็จะมี…
‎คนทำระเบิดด้วย
‎ในช่วงยุค 1990 มีปัญหาตามท้องถนนมากมาย
‎ทุกอย่างตึงเครียดมาก
‎คุณแค่ต้องจุดชนวนมันเท่านั้น
‎แต่เราไม่คิดว่าจะมีคนทำมันจริงๆ
‎แต่แล้วก็มีคนหนึ่งทำ
‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
‎(ทุกเมืองตื่นตัวเต็มพิกัด)
‎(เด็กน้อยมีตะปูสี่นิ้วฝังอยู่ในกะโหลก)
‎(คุณคือรายต่อไป)
‎(ลอนดอน)
‎การสอบปากคำนี้จะถูกบันทึกเทปไว้
‎ผมจ่าสายสืบเทอร์เรนซ์ โบแลนด์
‎ประจำหน่วยต่อต้านการก่อการร้าย ‎ที่นิวสกอตแลนด์ยาร์ด
‎เจ้าหน้าที่ตำรวจอีกท่านคือ
‎สายสืบฟิลิป จอห์นสโตน
‎จากหน่วยต่อต้านการก่อการร้าย ‎ที่นิวสกอตแลนด์ยาร์ด
‎วันนี้คือวันที่ 1 พฤษภาคมปี 1999
‎และตอนนี้เป็นเวลา 18 นาฬิกา 13 นาที ‎อิงตามนาฬิกาของผม
‎(การสอบปากคำผู้ต้องสงสัย ‎วันที่ 1 พฤษภาคม 1999)
‎(เสียงจากสำเนาต้นฉบับ)
‎คือว่าการที่พวกเรามารวมตัวกันในตอนนี้
‎คือการทำความเข้าใจความจริง
‎ผมแค่เป็นคนจุดประกายเท่านั้นเอง
‎ประกายไฟที่จะจุดไฟเผาประเทศนี้
‎ความคิดมันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
‎ผมเลิกคิดไม่ได้เลย
‎มันเป็นโชคชะตาของผมน่ะ
‎ในที่สุดเช้าวันหนึ่ง ‎ผมก็ตื่นขึ้นมาและไม่ได้คิดถึงมันอีกต่อไป
‎ผมจะลงมือทำ
‎คุณตั้งใจจะวางระเบิดเมื่อไหร่
‎วันเสาร์
‎ห้าโมงครึ่ง
‎(บริกซ์ตัน)
‎(วันเสาร์)
‎(แยกอิเล็กทริก)
‎เป็นเช้าที่สวยงาม
‎ผู้คนจอแจ
‎แดดดี บริกซ์ตันกำลังคึกคัก
‎และผู้คนก็ทำอะไรไปตามเรื่อง
‎พีช พลัม ลูกไหน! ‎มีสตรอว์เบอร์รีด้วยนะ เชิญเข้ามา!
‎เรามีผลไม้คุณภาพแฮร์รอดในราคาวูลเวิร์ธ!
‎บริกซ์ตันเป็นที่ที่น่าทึ่งมาก
‎มันเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์
‎เป็นที่ที่คนผิวดำ
‎จะมาเป็นที่แรกในลอนดอน
‎ผู้คนทำงานด้วยกัน ผู้คนอาศัยอยู่ด้วยกัน
‎เรารู้จักคนจากทั่วโลก
‎มีของขายทุกอย่าง อยู่ทุกที่
‎หาเงินเลี้ยงปากท้องกันทุกวิถีทาง
‎ไม่ ใช่แล้ว อันนั้นสองปอนด์จ้ะ ที่รัก
‎- เรามีซีดีทุกเพลงที่ติดชาร์ต ‎- ซีดีทั้งหมดเลย
‎สนูปด็อกก์
‎ไมเคิล แจ็กสัน มาดอนน่า
‎ผมมีหนังโป๊ของสนูปด็อกก์ด้วยนะ
‎ใช่
‎- ปั๊มขาย แต่ไม่เคยดู ‎- เราไม่เคยขายมันนะ
‎- ขายเหอะ ‎- ไม่น่าใช่อะ ก็ได้
‎เหมือนกับโรบินฮู้ดน่ะ ‎ในสายตาพวกเขา เราเป็นโรบินฮู้ด
‎แต่ไม่ใช่ในสายตาของอาวร์ ไพรซ์ ‎เคยมีร้านอาวร์ ไพรซ์ตั้งใกล้ๆ กัน
‎และเราก็พูดว่า "นี่มันราคาเรา ‎ไม่ใช่ราคาอาวร์ ไพรซ์"
‎เรามีประโยคเด็ดเยอะนะ
‎"ไม่ได้หล่นมาจากรถนะ ‎ต้องกระโดดไปเอามาเองเลย"
‎"ไม่สนว่านายจะขายซีดีเถื่อนหรือเปล่า
‎แต่นี่เราขายถูกกว่าในร้านตั้งครึ่ง"
‎ชอบมากเลย ไฮไฟฟ์หน่อย
‎เร็วสิ อย่าให้เก้อ
‎(17.09 น.)
‎(17.10 น.)
‎มะพร้าว!
‎มะพร้าวนี่สดมากนะจ๊ะ
‎เราทุกคนอยู่ที่นั่น มันเป็นวันที่ดีมีความสุข
‎จู่ๆ เพื่อนแผงข้างๆ ก็พูดว่า
‎"ว้าว ทาเลนต์ มีกระเป๋าอยู่ตรงนี้
‎แถมมันยังมีเสียงด้วยนะ"
‎ฉันถามว่า "เสียงอะไร" เขาก็บอกว่า "มาดูสิ"
‎ฉันเลยออกจากแผงตัวเองมา
‎แล้วมันก็ดัง
‎นั่นคือเสียงที่ดังจากกระเป๋าดำนั่นเลย
‎อาจเป็นทองคำแท่ง ‎หรือยาเสพติดเป็นกระบุงก็ได้
‎อาจจะเป็นเงินก้อนโตก็ได้ ‎แต่มันไม่ใช่กระเป๋าเรา
‎ผมเปิดมันออก ยื่นหน้าไปดูเลย
‎แล้วพวกเราก็แบบ "มันคือระเบิด"
‎แล้วก็ "ระเบิดงั้นเหรอ" ‎คือผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญหรอกนะ
‎แต่ถ้าเห็นระเบิดก็ดูออกแหละ
‎ผมไม่เคยเห็นระเบิดมาก่อน
‎มันเหมือนระเบิดในการ์ตูนเลย
‎- ใช่ ‎- มีนาฬิกาอะไรเทือกนั้น
‎- เห็นก็รู้เลยน่ะ ‎- นาฬิกา มีกระดิ่งเก่าๆ
‎ห้อยกระดิ่งไว้
‎- เป็นนาฬิกาหน้าปัดกลมในกล่องทัปเปอร์แวร์ ‎- เป็นแบบนั้น
‎และด้านนอก ‎ก็มีเส้นระโยงระยางออกมาจากกล่อง
‎เชื่อมเข้าไปในกล่องสีน้ำตาล
‎- ในกล่องที่เต็มไปด้วยตะปู ‎- กล่อง
‎ฉันบอกว่า "โทรหาตำรวจสิ"
‎เพราะเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎หรือใครวางกระเป๋าไว้ที่นั่น
‎เพราะไม่มีใครอยู่ที่นั่นเลย
‎ฉันก็เดินกลับไปในแผงตัวเอง
‎ไปขายของให้ลูกค้า
‎ผมจำได้ว่าเดินออกไป ‎ประมาณว่า "ไม่เอาด้วยหรอกนะ"
‎แล้วก็กลับมา
‎ผมจำคนคนนี้ได้
‎แบบคนกำลัง "อย่าโง่ไปหน่อยเลย
‎เอาไปทิ้งลงถังขยะซะ ‎ให้เหมือนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน"
‎มันบ้ามาก ไม่มีใครรู้ว่าต้องทำยังไง
‎(17.28 น.)
‎(17.29 น.)
‎ต้องไม่มีใครเชื่อเรื่องนี้แน่ ‎ผมเล่าเรื่องนี้หลายครั้งแล้ว
‎มีคนบ้าเอาระเบิดออก ‎แล้วขโมยกระเป๋าไป
‎"ไม่อะ ล้อเล่นแล้ว
‎ไม่มีทางแน่นอน"
‎"สาบานได้เลย มันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ "
‎- แม้แต่ตอนนี้… ‎- ไอ้บ้านั่นเดินมาจากมุมนี้
‎เหมือนเขาเดินมาจาก…
‎มาจากร้านขายของ หยิบมันขึ้นมา
‎และเราก็บอกว่า ‎"วางกระเป๋าลงนะ ไอ้บ้าเอ๊ย มันเป็นระเบิด"
‎เขาแตะระเบิด แล้วทุกคนก็ "จะทำบ้าอะไร"
‎ตอนนี้ทุกคนเห็นระเบิดแล้ว ‎เพราะเขาหยิบมันออกมา
‎มันอยู่ตรงนั้นเลย แล้วเขาก็…
‎เขาก็เดินไปเลย… เอากระเป๋าไปด้วย ‎แล้วก็เดินไปตามถนน
‎เขาอยากได้กระเป๋า เอากระเป๋าไป ‎คือมันแบบ…
‎รปภ. โทรหาตำรวจ
‎ตำรวจก็มาที่ตลาด
‎พอตำรวจเดินมา ผมก็บอกว่า "นั่นคือระเบิด"
‎ทุกคนช่วยถอยไปก่อนครับ
‎ขอบคุณ
‎ผมจำไม่ได้ว่ามันยังไงนะ
‎- จำได้แค่ตอนนอนอยู่กับพื้น ‎- ใช่เลย
‎ผมลุกขึ้นมา
‎- ได้ยินเสียงนายตะโกน ‎- ใช่
‎- เขาตะโกนเรียกชื่อผม ‎- นั่นมันหลังจากนั้น
‎ผมเจอเขาอยู่บนเปลหามตรงป้ายรถเมล์
‎"ฉันอยู่นี่ ลี"
‎ฉันต้องไปหลบใต้รถเข็น
‎ฉันไม่คิดว่าจะมีคนรอด
‎เพราะมันเหมือนตึกถล่มลงมาทับทุกคน
‎มีตะปูปักในขาผม
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะไม่โดน ‎เพราะเขาอยู่ข้างหน้าเลยนะ บ้าสุดๆ
‎แล้วก็มีคนที่แขนขาหลุด ‎ตะปูปักเข้าหัว ผมคิดว่า
‎"แค่โดนตะปูเอง ‎ผมไม่ต้องเปลืองเปลหามไปโรงพยาบาลหรอก
‎- พวกเขาเลยตัดกางเกงยีนส์เขาออก ‎- มันปักที่ขาผม
‎แม่ผมเพิ่งซื้อมาให้ตอนวันเกิด
‎"อย่าตัดยีนส์นะ แม่ผมซื้อมาให้วันเกิด" ‎ผมจะไม่มีวันลืมเรื่องนั้นแน่
‎มีเศษกระจกเต็มไปหมด
‎ฉันไม่ได้รับบาดเจ็บเลย
‎รู้สึกซาบซึ้งจริงๆ
‎คนส่วนใหญ่แถวนั้น…
‎มีคนตายเยอะมากค่ะ
‎ผู้คนวิ่งพล่านไปทั่ว
‎เพื่อจะดูว่าคนที่พวกเขารักปลอดภัยไหม
‎มันเป็นวันที่น่ากลัวมากจริงๆ
‎คุณได้คิดถึงผลที่ตามมาไหม
‎ไม่ครับ
‎ตอนนั่งรถไฟไป ผมได้แต่คิดภาพมันระเบิด
‎ผมต้องทำ
‎ผมเป็นเหมือนหุ่นยนต์
‎คุณได้คิดถึง…
‎คนอื่นไหม
‎ไม่
‎ไม่เลย
‎มีคนบาดเจ็บ 39 คน
‎รวมทั้งเด็กที่มีตะปูยาวสี่นิ้ว
‎ฝังอยู่ในกะโหลก
‎เมื่อมีทั้งแผลไหม้ แผลจากแรงระเบิด
‎และแผลจากสะเก็ดระเบิดนั้น ‎นับว่ารับมือได้ยากมากครับ
‎ระเบิดนี้ถูกออกแบบมา
‎เพื่อสังหารคนให้มากที่สุด
‎และมันมหัศจรรย์มาก
‎ที่ในวันนั้นไม่มีใครเสียชีวิตเลย
‎ระเบิดตะปูนั้นออกแบบมา
‎เพื่อสร้างความเสียหายให้ได้มากที่สุด
‎ทำร้ายคนจำนวนมากที่สุด ‎ฆ่าคนให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้
‎การใส่เศษเหล็กเข้าไปในระเบิด
‎แล้วทำให้มันระเบิด
‎มันจะเป่าวัตถุโลหะนี้ไป
‎ด้วยความเร็ว 300 ไมลส์ต่อชั่วโมง
‎ตะปูจะฝังเข้ากับทุกสิ่งทุกอย่าง
‎ที่ระเบิดพัดพาไป
‎และพอมันทะลุผ่านคนหลายคน
‎มันจะนำชิ้นส่วนของคนคนหนึ่ง
‎ไปฝังไว้ในอีกคน
‎ผลลัพธ์ที่ได้จึงเป็นบาดแผลที่ซับซ้อน
‎ซึ่งอาจจะมีชิ้นส่วนขาของคนหนึ่ง
‎ไปฝังอยู่ในหน้าอก
‎หรืออาจจะไปฝังในหน้าอกของคนอื่นเลยก็ได้
‎เราไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
‎ตอนนี้ดิฉันอยู่ในใจกลางบริกซ์ตัน
‎ซึ่งกำลังคุกรุ่นไปด้วยความโกรธแค้น
‎ต่อผู้ที่อยู่เบื้องหลังระเบิดตะปูนี้ค่ะ
‎บริกซ์ตันเป็นพื้นที่ตึงเครียด
‎เราแค่จะเช็กดูว่าเกิดอะไรขึ้นในวันเสาร์
‎แล้วค่อยสืบต่อจากตรงนั้น
‎ตอนนี้ฉันอยู่กับไมค์ แฟรงคลิน
‎เขามาจากกลุ่มที่ปรึกษาตำรวจประจำชุมชน
‎ไมค์คะ ฉันพอจะเห็นว่า ‎วันนี้ทุกอย่างดูตึงเครียดมาก
‎ครับ ผู้คนกำลังโกรธ
‎นี่เป็นการโจมตีอันขี้ขลาดและอำมหิต ‎ต่อคนบริสุทธิ์
‎ที่มาทำมาหากินตามกฎหมายกัน ‎ที่บริกซ์ตันในวันเสาร์
‎แขนขาถูกตัดขาด
‎บาดแผลฉีกขาดจากตะปู
‎ผู้คนต้องหูหนวก ตาบอด
‎มันไม่ใช่ระเบิดเสียงดังๆ บนถนน
‎นี่มันทำลายชีวิตคน
‎ตำรวจระวังตัวมากที่จะไม่ด่วนสรุป
‎พวกเขาอยากบอกว่า "เราต้องเปิดใจ
‎หาแรงจูงใจของเรื่องนี้"
‎ผมคิดว่ามันเป็นการโจมตีเหยียดเชื้อชาติ
‎สัญชาตญาณบอก
‎คุณอาศัยอยู่ที่นี่และมันเกิดเรื่องแบบนี้ ‎คุณก็จะคิดแบบนั้นเอง
‎แล้วพวกเจ้าหน้าที่ตำรวจก็พูดทำนองว่า
‎"เราก็อยากจับมือวางระเบิดมากพอๆ กับคุณ"
‎แล้วคุณก็จะตอบไปว่า "ไม่หรอก
‎เพราะบ้านพวกคุณอยู่ไหนล่ะ
‎คุณไม่ได้อยู่ในพื้นที่ ‎ที่เป็นเป้าหมายของเรื่องนี้ไง"
‎ความจริงที่ว่าไม่มีคนเสียชีวิต ‎จากการวางระเบิดลูกแรก
‎มันจึงเป็นไปได้สูงว่าเขาจะลงมืออีก
‎ลอนดอนเคยมีเหตุวางระเบิดมาก่อน
‎ขบวนการไออาร์เอไง ‎ไม่ได้นานมากมายอะไรเลย
‎เช้าวันนี้หลักฐานที่ค้นพบในซากตึก
‎กำลังถูกวิเคราะห์โดยทีมกู้ระเบิดอย่างละเอียด
‎ทฤษฎีหนึ่งบอกว่า การโจมตีนี้
‎เป็นการกระทำที่ต้องการท้าทาย ‎โดยฝีมือของกลุ่มไออาร์เอ
‎หลังจากการค้นพบในเซาท์แธมป์ตัน…
‎แต่สิ่งที่เราไม่เคยพบมาก่อน
‎คือการวางระเบิดประเภทนั้น
‎กลางถนนที่มีผู้คนจับจ่ายใช้สอยกันขวักไขว่
‎(ตำรวจนครบาล)
‎สวัสดีครับ แอนเน็ตต์ ผมไซม่อน ฟอยนะ
‎ผมเป็นผู้บัญชาการที่ยังหนุ่ม
‎หน้าใหม่ไร้ประสบการณ์
‎ค่อนข้างทะเยอทะยาน
‎อาจจะไร้เดียงสาเล็กน้อย
‎และมีศักยภาพประจำบริกซ์ตันครับ
‎มันเป็นที่ทำงานที่ท้าทายที่สุด
‎บรรยากาศค่อนข้างตึงเครียด
‎มีการคาดเดาต่างต่างนานา
‎ว่ามันเกิดอะไรขึ้น และใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง
‎มีเหตุผลมากมายในใจผม
‎เรารู้ว่ามันมีเหตุรุนแรงระหว่างแก๊ง
‎และเพิ่งมีเหตุยิงกันไปไม่นาน
‎ใช่เรื่องนั้นไหม
‎แล้วคนก็พูดว่า "ไม่เอาน่า"
‎แล้ว "คุณจะทำยังไงกับมันล่ะ"
‎คุณไม่คิดหรือครับว่ามันถึงเวลาแล้ว
‎ที่จะยอมรับเสียทีว่า ‎คุณมีเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่เพียงพอ
‎ที่จะปฏิบัติหน้าที่อันจำเป็นในชุมชนนี้
‎ผู้คนรู้สึกว่าไม่ได้รับการปกป้อง ‎และขาดแคลนตำรวจ
‎เราทุกคนผ่านการจลาจลบริกซ์ตัน ‎ปี 1981 มาแล้ว
‎เสียชีวิตระหว่างควบคุมตัว เราผ่านมาหมดแล้ว
‎ดังนั้นพวกเราหลายคนในชุมชน
‎ไม่ได้มีความสุขหรือสบายใจ
‎ที่จะร่วมมือกับตำรวจ ‎เพราะเราไม่ไว้ใจพวกเขา
‎ตำรวจคุกคามสมาชิกในชุมชนของเรา ‎ผ่านการสกัดตรวจค้น
‎ตำรวจประกาศว่าพวกเขาจะมาบุกค้นย่านเรา
‎เนื่องจากเหตุระเบิด
‎การสกัดตรวจค้นของตำรวจ ‎เป็นปัญหามาตั้งแต่ผมยังเด็ก
‎ไปบริกซ์ตันบ่ายวันเสาร์กับเพื่อนๆ
‎ไปร้านขายแผ่นเสียงอะไรแบบนั้น
‎สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นแทบทุกวันเสาร์
‎คือคุณจะต้องโดนสกัดตรวจค้น
‎ตำรวจอาวุโสที่ดูแลพื้นที่นี้บอกฉันว่า
‎ที่เขาอยากจะแนะนำพวกเธอก็คือ
‎พวกเธอควรจะเข้ามาเป็นตำรวจ
‎เขาไม่มี…
‎เพื่อนผมจะถูกพาตัวไปสถานี
‎แล้วออกมาพร้อมแผลฟกช้ำ
‎พวกเขาจะบอกว่าโดนตำรวจชกหน้ามา
‎แล้วนั่นมันก็… มันเป็นเรื่องปกติ
‎นั่นคือสิ่งที่บ่มเพาะเมล็ดพันธุ์แห่งความเกลียดชัง
‎ระหว่างชุมชนเรากับตำรวจ
‎ต่อไปเป็นข่าวอื่นของวันนี้
‎เจ้าหน้าที่สายสืบ ‎กำลังดำเนินการสืบสวนเหตุระเบิด
‎ที่บริกซ์ตันในลอนดอนใต้เมื่อวานนี้
‎พวกเขายังไม่ปักใจว่าใครคือผู้วางระเบิด
‎การโจมตีครั้งนี้ ‎ไม่ได้เชื่อมโยงกับกลุ่มก่อการร้ายใด
‎เสาร์ที่แล้วได้มาที่นี่ไหมคะ
‎เรามีคนเข้ามาแจ้งเบาะแสมากมาย
‎แต่ในตอนนี้ยังไม่มีใคร
‎สามารถบอกอะไร ‎เกี่ยวกับมือวางระเบิดได้เลยครับ
‎ไม่มีใครรู้อะไรเลย
‎เป็นกลุ่มคนเหรอ มีคนเดียวเหรอ
‎มันสร้างความหวาดกลัวอย่างแท้จริง
‎(คุณช่วยได้หรือไม่)
‎ตอนนั้นตำรวจไม่ได้จับตาดูกลุ่มขวาจัด
‎พวกเขาบอกว่าดูนะ ‎และมีคนถูกเรียกไปสอบปากคำนานๆ ที
‎แต่มันมีทัศนคติในกลุ่มตำรวจขั้นสูง
‎บอกว่าพวกขวาจัดไม่มีอันตราย
‎พวกเขาแค่เขียนแผนการแต่ไม่ลงมือทำ
‎ก็แค่พวกอันธพาล ทำไมเราต้องไปสนใจด้วย
‎เสิร์ชไลต์เป็นหน่วยข่าวกรองเอกชน
‎เราแทรกซึมและตรวจสอบพวกกลุ่มฟาสซิสต์
‎ให้สิทธิ์คนขาว! ให้สิทธิ์คนขาว!
‎เราเตือนเรื่องนี้มาหลายปีแล้ว
‎การเคลื่อนไหวก่อการร้าย ‎เพื่อปกป้องปราการสุดท้าย
‎ต่อสู้กับระบอบสังคม
‎เหมือนพวกกองโจรใต้ดิน
‎และพวกนั้นก็มีแต่เรื่องก่อการร้าย ฆ่าคน
‎ซีกไฮล์! ซีกไฮล์!
‎นี่เป็นช่วงเวลาที่อันตราย ‎และเราอยากจะหยุดคนพวกนี้
‎ยิ่งเรารู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ ‎เราก็มีโอกาสหยุดพวกเขาได้มากขึ้น
‎ดึงความสนใจมาสู่สิ่งที่พวกเขาจะทำได้
‎แล้วเราก็ได้รับการติดต่อมา
‎จากอาสาสมัครที่อยากเข้าร่วมด้วย
‎สวัสดีครับ เสิร์ชไลต์ครับ
‎เขาบอกว่าเขาเป็นเด็กหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ
‎และต่อต้านการเหยียดเชื้อชาติมาก
‎และจากมุมมองของผม ‎เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่ดีที่สุดที่เขาจะทำได้
‎คือการเข้าร่วมกลุ่มขวาจัด
‎และเขาก็ทำแบบนั้น
‎มันยังจำเป็นที่จะต้องปิดบังตัวตนของคุณ ‎ไว้เป็นความลับเหรอ
‎ครับ
‎เพราะคนพวกนี้อันตรายจริงๆ
‎และพวกเขายังเชื่อว่าคุณเป็นนาซี
‎ใช่
‎คุณทำแบบนั้นทำไม
‎ผมชอบเป็นสายลับ มัน…
‎มันตื่นเต้นดี
‎คุณเริ่มเล่าตั้งแต่แรกได้ไหม อาเธอร์
‎ในปี 1999 ผมเป็นสายลับในพรรคชาติอังกฤษ
‎เพื่อศตวรรษใหม่ เราต้องการอุดมคติใหม่
‎(พรรคชาติอังกฤษ)
‎การเมืองแบบใหม่
‎พรรคชาติอังกฤษ ‎เป็นพรรคที่เข้มงวดด้านกฎหมายและระเบียบ
‎เราต้องหยุดการเข้าเมือง
‎และต้องช่วยให้คนต่างด้าวกลับประเทศ
‎เราคิดว่าตัวเองเป็นพลเมืองที่ดี
‎มีเกียรติ และปฏิบัติตามกฎหมาย
‎เราเป็นคนดี
‎(อนาคต)
‎เพื่อสร้างการเคลื่อนไหว
‎ซึ่งในศตวรรษต่อๆ ไป
‎จะทำให้อังกฤษกลับมา "ยิ่งใหญ่" อีกครั้ง
‎แต่เบื้องหลังนั้น
‎เราจะไปประชุมพรรคชาติอังกฤษ
‎ที่โบสถ์หรือห้องด้านหลังของผับ
‎ไปให้พ้น
‎และคนก็จะแจกจ่ายรายชื่อที่หมายหัวไว้
‎โฆษณาเรื่องนาซีกันอย่างโจ่งแจ้ง
‎คู่มือทำระเบิด
‎พวกเขาฝันว่าจะมีใครสักคน ‎ออกไปวางระเบิด
‎ใส่คนที่หมายหัวไว้
‎มันก็สุดโต่งเหมือนกัน
‎ข้อสันนิษฐานของผมคือ
‎พวกเขาจะไม่พูดเรื่องนาซี
‎ตอนที่คัดเลือกเด็กใหม่เข้ามา
‎แต่หลังจากนั้นพวกเขาจะพูดว่า ‎การฆ่ายิวเป็นเรื่องดี
‎ตั้งแต่วันแรกเหรอ
‎วันแรกเลย ใช่ครับ
‎แล้วคุณคิดว่ายังไง
‎คือว่าผมตกใจมาก ‎ผมกลัว แต่ก็ตื่นเต้นเหมือนกัน
‎และการที่พวกเขา
‎เปิดเผยเรื่องการเป็นนาซีมาก
‎ยิ่งทำให้เราอยากทำต่อไปไม่ใช่เหรอ
‎คุณรู้สึกว่ามีคนมาตรวจสอบคุณไหม ‎พวกเขาพยายามลองพิสูจน์คุณหรือเปล่า
‎ก็ไม่เชิงนะ ไม่มี
‎ผมว่าพวกเขาคงคิดว่า
‎ทำไมคนขาวจะไม่อยากร่วมองค์กรนี้ล่ะ
‎แน่นอนว่าพวกต่อต้านฟาสซิสต์ ‎ไม่รู้ว่าผมอยู่ฝั่งเดียวกับพวกเขา
‎ผมเคยโดนทำร้ายสองสามครั้ง
‎ครั้งที่โหดที่สุดคือตอนที่มีผู้หญิง
‎เอาอะไรตีหัวผม น่าจะค้อนนะ
‎นี่คือความจริงของผมครับ
‎คุณเชื่อในอะไรเหรอ
‎เรามีคนขาวยากจนมากมายในประเทศนี้
‎แล้วก็มีเรื่องไร้สาระอย่าง
‎ทุกอย่างต้องเท่าเทียมกัน ทุกอย่าง…
‎มันทำให้คนขาว…
‎มันทำให้คนขาวในประเทศเราด้อยค่า
‎คนอย่างผม
‎คุณเลยอยากวางระเบิดเหรอ
‎ใช่ ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎สัปดาห์ละครั้ง
‎ทำไมถึงเอาตะปูมาใส่ล่ะ
‎มันจะทำให้หน้าต่างแตก
‎เจาะเข้าไปในตัวคน ทำให้คนพิการ
‎ทำให้คนตาย
‎(เจ็ดวันหลังจากนั้น)
‎(บริกเลน)
‎(17.28 น.)
‎(17.29 น.)
‎(วันเสาร์)
‎(สวีทแอนด์สไปซี่)
‎ในช่วงสุดสัปดาห์ที่สองในลอนดอน
‎ดูเหมือนว่าชุมชนชาติพันธุ์ต่างๆ ‎จะตกเป็นเป้าหมายของการโจมตีอีกครั้ง
‎โดยไม่มีการแจ้งเตือนล่วงหน้า
‎คืนนี้บริกเลนจะปิดตายต่อไป ‎ถึงแม้พวกเขาจะยังตกตะลึง
‎แต่ก็โล่งใจที่ไม่มีใครเสียชีวิต
‎เกิดเหตุระเบิดที่ใจกลางชุมชนชาวเบงกอล
‎เรามีปัญหาซึ่งเทียบเท่า ‎กับการก่อการร้ายทางเชื้อชาติ
‎เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องอุกอาจที่ไม่อาจยอมรับได้
‎(โทนี่ แบลร์ ‎นายกรัฐมนตรีอังกฤษ)
‎และเราจะพยายามทุกวิถีทาง ‎เพื่อหาว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลัง
‎พวกเขาจะถูกดำเนินคดีแน่นอน ‎ไม่ต้องสงสัยเลยครับ
‎(ตำรวจนครบาล)
‎และนี่คือซิดดี้ ชิฟดาซานี ‎บรรณาธิการหนังสือพิมพ์อีสเทิร์นอาย
‎แม้กระทั่งวันนี้ ‎เราก็ได้รับคำขู่ฆ่าเข้ามาในออฟฟิศ
‎(อีสเทิร์นอาย เพื่อมุมมองของคนเอเชีย)
‎เราเตือนผู้อ่านเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
‎(คุณคือรายต่อไป)
‎ว่าหากคุณอยู่ในพื้นที่คนดำหรือคนเอเชีย
‎ขณะที่นักการเมืองและตำรวจ
‎(ต่อไปเหรอ)
‎กำลังลังเลว่า ‎นี่เป็นอาชญากรรมทางเชื้อชาติหรือไม่
‎แต่ในระหว่างนั้น ‎ผู้ร้ายก็กำลังวางแผนการโจมตีครั้งต่อไปอยู่
‎ผมแค่พยายามส่งสารออกไป
‎ส่งความคับข้องใจเรื่องตำรวจออกไป
‎คือแค่พยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง
‎นั่นคือสิ่งที่ผมพยายามจะทำ ‎พยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง
‎ตอนนั้นผมเป็นบรรณาธิการ ‎หนังสือพิมพ์บริติชเอเชีย
‎เราเจอกับการเหยียดเชื้อชาติ
‎(ไอ้ห่า)
‎พอผ่านไปพักหนึ่ง คุณก็จะชินกับมัน
‎มันก็ไม่ค่อยมีเหตุผลเท่าไร
‎แต่แล้วเราก็ได้รับจดหมายฉบับนี้
‎(เมื่อนาฬิการ้องเตือน)
‎มันมาจากกลุ่มที่ชื่อหมาป่าขาว
‎ผมรู้ว่าเป้าหมายต่อไปคือย่านคนเอเชีย ‎ผมรู้สึกได้
‎แต่ตำรวจไม่ให้คำแนะนำเราเลย
‎ว่าต้องคอยมองอะไรที่น่าสงสัย
‎หรือต้องเฝ้าระวัง
‎ไม่มีอะไรเลย
‎เรารู้สึกเหมือนพวกเขาไม่สนใจ
‎(ระวังภัยอังกฤษ)
‎ระเบิดทำมือที่ระเบิด ‎ในบริเวณลอนดอนใต้เมื่อวันเสาร์
‎ดูเหมือนจะเป็นฝีมือของคนวิกลจริต
‎คืนนี้คุณก็จะมีส่วนช่วยได้ แบบนี้ครับ
‎นี่คือจำนวนตะปูที่อยู่รอบๆ เหตุระเบิด
‎ใครจะซื้อตะปูเยอะขนาดนี้กัน
‎ไม่ใช่ลูกค้าประจำ ไม่ใช่ช่างก่อสร้างประจำ
‎ใครที่เข้ามาซื้อตะปูจำนวนมากขนาดนี้
‎นี่คืออลัน ฟราย ‎หัวหน้าฝ่ายต่อต้านการก่อการร้าย
‎มันช่วยให้คุณสืบต่อได้ไหมครับ ‎ตอนนี้คุณสืบไปถึงไหนบ้าง
‎ผมมั่นใจว่ามันจะช่วยแน่ครับ
‎ถึงจะยังเร็วไปที่จะด่วนสรุป
‎ที่จะถามอะไรแบบนี้
‎ถ้ามีวิธีไหน ที่คุณคิดว่าตัวเองพอจะช่วยได้ ‎ได้โปรช่วยทีเถอะครับ
‎มีเงินรางวัล 10,000 ปอนด์ให้คุณ ‎และอาจเพิ่มขึ้นอีก
‎ในประเทศนี้มีฆาตกรต่อเนื่องไม่มาก
‎และไม่เคยมีมือวางระเบิดต่อเนื่องมาก่อนแน่นอน
‎ทุกคนต่างหวาดกลัว
‎ผู้คนหวาดกลัว
‎ฉันเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนอาวุโส
‎มีความรับผิดชอบใหญ่หลวง
‎ฉันไม่มีประสบการณ์ในการ ‎สืบสวนเหตุการณ์ก่อการร้ายมาก่อน
‎มันทำให้เกิดความกดดันที่… ‎เป็นความกดดันคนละระดับกันเลยค่ะ
‎(จุดควบคุมของตำรวจ)
‎ตอนนี้ตำรวจกำลังดู ‎เทปจากกล้องวงจรปิดยาวหลายชั่วโมง
‎ด้วยความหวังว่าจะเห็นภาพมือวางระเบิด
‎ปรากฏบนวิดีโอ และอาจจะมีใครจำเขาได้
‎คุณภาพของกล้องวงจรปิดในปี 1999
‎ไม่ดีเลย
‎แต่เราเริ่มพบภาพ
‎ที่อาจจะใช่มือวางระเบิด
‎มีคนสวมหมวกเบสบอลสีขาว
‎ที่สะพายกระเป๋าไว้ที่ไหล่
‎ซึ่งดูเหมือนจะเป็นกระเป๋ากีฬา
‎ปัญหาเดียวก็คือ
‎ภาพมันดูไม่ออกเลย
‎เราไปที่หน่วยงานต่างๆ
‎เราไปหาพวกอเมริกันและกองทัพด้วย
‎เราส่งภาพนั้นออกไป
‎หวังว่าจะมีใครขยายภาพให้ชัดได้
‎แต่ไม่มีใครทำได้
‎เราต้องตามหาต่อไป
‎ผมเริ่มร่วมมือกับตำรวจ
‎คือผมไปแถลงข่าวร่วมกับพวกเขา
‎ตอนที่พวกเขาเผยภาพคนนี้
‎ซึ่งอาจจะเป็นมือวางระเบิดได้ออกมา
‎เราถกเถียงกันว่ามันควรจะถูกเผยแพร่หรือไม่
‎เพราะภาพมันแตกมาก
‎มันเป็นภาพที่ยังสรุปไม่ได้
‎ผมคิดว่า "ไม่นะ ถ้านั่นเป็นคนในครอบครัวใคร ‎พวกเขาต้องดูออกแน่
‎ปล่อยไปเลย ปล่อยภายในวันนี้"
‎"เราทำแบบนั้นไม่ได้"
‎ผมบอกว่า "ระหว่างที่คุณมัวโลเลอยู่แบบนี้
‎มือระเบิดมันกำลังเตรียมระเบิดลูกต่อไปแล้ว
‎นี่มันเรื่องด่วนนะ ปล่อยภาพซะ
‎อย่าเสียเวลาเลย
‎คุณจะทำยังไงถ้ามีระเบิดขึ้นมาอีกลูก ‎ระหว่างที่เรามัวถกเรื่องนี้กัน
‎และผมจะบอกคนอื่นว่าคุณน่าจะหยุดมันได้แท้ๆ
‎ปล่อยรูปออกไป"
‎แต่ไม่มีใครทำ
‎ตำรวจมาหาเรา ‎"ว่าเราได้ยินข่าวอะไรบ้างไหม
‎เราคิดเห็นยังไง"
‎เราก็ถามคนอื่นด้วยคำถามเดียวกัน
‎ใครจะเป็นเป้าหมายต่อไป จะมีคนเสียชีวิตไหม
‎มีคนมาอ้างตัวว่าเป็นคนทำเต็มไปหมด ‎ทั้งพวกหมาป่าขาว
‎จดหมายถูกส่งออกไปนอกอีสต์มิดแลนด์
‎เราทุ่มสุดกำลังเลย ผมจำได้ว่า
‎เราทำงานกันตลอด 24 ชั่วโมง ‎เพื่อหาว่าเขาเป็นใคร
‎ไล่รายชื่อกันว่าใครจะทำอะไรแบบนี้ได้
‎ไม่มีใครได้ข่าวอะไรเลย
‎คุณทำอะไรบ้างเพื่อหามือวางระเบิด
‎ผมแค่ตามหาคน
‎ก่อนอื่นก็ต้องเสแสร้งก่อน
‎ว่าผมชอบใจ
‎แล้วพูดประมาณว่า "รู้ไหมว่าใครทำ"
‎อะไรแบบนั้น
‎แต่ไม่มีใครรู้เลย
‎ไม่มีใครรู้เลย
‎การที่จะต้องอยู่ในสถานการณ์
‎ที่คุณต้องคอยสอดแนมคนอื่นนี่ มันยากนะ
‎และคุณพยายามจะ
‎ปิดเสียงในหัวคุณ
‎แต่มันไม่ง่ายเลย
‎ผม…
‎ผมเริ่มมีภูมิคุ้มกันต่อการเหยียดเชื้อชาติ
‎และลัทธิฟาสซิสต์
‎เราจะชื่นชมฮีโร่
‎ในการเคลื่อนไหวของเรา ‎อย่างวัฟเฟิน-เอสเอส
‎ฮิตเลอร์แน่นอนอยู่แล้ว
‎สำหรับคนเหยียดเชื้อชาติ ‎นั่นเป็นสภาพแวดล้อมที่สร้างแรงบันดาลใจ
‎คุณรู้สึกว่าตัวเองถูกล้างสมองไหม
‎ผมก็อยากบอกว่ามันเป็นเรื่องเหลวไหลนะ
‎แต่…
‎ใช่เลยล่ะ
‎ใช่ พวกเขาปลูกฝังผม
‎มันเหมือนกับว่าคุณ…
‎ใช่ ผมสงสัยว่าการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์มีจริงไหม
‎แล้วผมยังคิดด้วยว่า
‎บางทีผมอาจจะแค่ไร้เดียงสา
‎ถึงได้ไหลตามกระแสหลักไป
‎และคิดว่ามันเกิดขึ้นจริง
‎ถ้าพวกเขาเข้ามาในหัวผมได้ ‎ลองนึกดูสิว่ามันทำอะไรกับคนอื่นได้บ้าง
‎เร็วเข้า!
‎เมื่อคุณพร้อม!
‎สิทธิ์ของคนขาว! สิทธิ์ของคนขาว!
‎ตอนที่คุณอยู่ในฟองสบู่
‎คุณอยู่กับคนที่คิดอะไรเหมือนกัน
‎พวกเขามีความคับข้องใจแบบเดียวกัน
‎พวกเขามีภูมิหลังเดียวกับคุณ หลายคนเลยล่ะ
‎คุณจะเหมือนถูกปิดกั้นจากความเป็นจริง
‎ตอนนั้นผมก็เป็นส่วนหนึ่งของมันด้วย
‎นี่คือประเทศของเรา!
‎คนที่ทรยศเผ่าพันธุ์ของเราเอง
‎(จอห์น ทินดอลล์ หัวหน้าพรรคชาติอังกฤษ)
‎ผู้ที่พยายามทำลายประเทศนี้
‎พวกมันคือศัตรู!
‎คนที่ชื่อจอห์น ทินดอลล์เป็นผู้นำของเรา
‎ตอนนั้นเขาเป็นนักการเมือง
‎ฝ่ายขวาที่มีชื่อเสียงมาก
‎ทินดอลล์เป็นแม่เหล็กดึงดูดพวกแกะดำ
‎คนบ้าและพวกขี้แพ้
‎และนั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ
‎เพราะเขาควบคุมคนพวกนั้นได้
‎เขาไม่เคยพูดว่า ‎"ออกไปวางระเบิดใส่คนอื่นซะ"
‎หรือ "ทำร้ายคนอื่นซะ" แต่เขามีวาทศิลป์
‎สุนทรพจน์ของเขามันปลุกเร้ามาก
‎เราจะสู้ต่อ เดินหน้า และดิ้นรน
‎เพื่อสร้างประเทศที่พวกเขาจะต้องตาย
‎และคืนอังกฤษกลับมาให้คนอังกฤษ!
‎เราเคยไปประชุมหลายๆ ครั้ง
‎และมันจะจัดขึ้นในผับเสมอ
‎มีกลุ่มชายหนุ่มหัวรุนแรง
‎มัวเมา
‎แล้วก็มีคนบอกว่า ‎พวกเขากำลังถูกคุกคามโดยกลุ่มผู้อพยพพวกนี้
‎พวกนั้นมันจะฆ่าคุณคาเตียง ‎ข่มขืนเมีย และกินลูกๆ คุณ
‎หลังจบการประชุม ‎จะมีการใช้ความรุนแรงเสมอเลย
‎ก็มาสิวะ ไอ้พวกขี้ครอก!
‎เป็นอะไรหรือเปล่า ขอเช็กสัญญาณชีพนะ
‎คุณมีความโกรธแค้นอยู่ในตัวตลอดเวลา
‎ความโกรธและความหงุดหงิด
‎แล้วมันก็…
‎คุณระบายออกมาได้หมดเลย เข้าใจใช่ไหม
‎คุณไประบายกับคนอื่น
‎ผมจำได้ว่าหลังการประชุมครั้งหนึ่ง
‎ผมขึ้นรถตู้ไป
‎มันขับตระเวนไปรอบๆ
‎แล้วลากตัวคนดำมาจากถนน
‎ก็คือการลักพาตัวนั่นแหละ
‎แล้วก็เอาไปทรมานอย่างรุนแรง
‎ถ้าพรรคชาติอังกฤษไม่ได้จัดประชุมในผับ
‎และบอกทุกคนว่าพวกเขากำลังถูกคุกคาม
‎และกำลังตกอยู่ในอันตราย
‎พวกเขาคงไม่ออกไปทำร้ายคนอื่นแบบนี้
‎พวกนั้นยุยงให้พวกเขาทำ
‎แล้วก็เช็ดปากซะสะอาด
‎กลับบ้านไปหากองเงินล้านปอนด์ ‎ในเซอร์เรย์หรืออะไรทำนองนั้น
‎ส่วนพวกเราก็กลับรูหนูในสต็อคเวลล์ ‎คุณเข้าใจไหม
‎แล้วก็จบงาน
‎นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
‎นั่นคือวิธีที่พวกเขาบงการผู้คน ใช้ผู้คน
‎ใช่ ผมเคยทำอะไรที่มันเลวร้าย
‎เลวร้ายเหลือเกิน
‎คุณเริ่มคิดว่าคุณอยากทำแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ไม่รู้สิ สองสามปีก่อน
‎เพราะตอนนี้คุณอายุแค่ 22 ใช่ไหม
‎ใช่ ตอนนั้นผมอายุประมาณ 20
‎คุณคงเห็นในหนังสือพิมพ์มาแล้วล่ะนะ
‎มันตีพิมพ์เรื่ององค์กรหมาป่าขาวอะไรนี่ออกมา
‎ผมไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร
‎ไม่สนด้วยว่าพวกเขาเป็นใคร
‎งั้นพวกเขาก็ไม่รู้เลยสิว่าคุณเป็นใคร
‎ไม่ ไม่รู้เลย
‎งั้นคำกล่าวอ้างของพวกเขา ‎ก็เป็นแค่เรื่องแต่งล่ะสิ
‎สร้างเรื่องน่ะ
‎แค่พยายามจะแย่งผลงานของผมไป
‎เป้าหมายของผมคือการเมือง
‎เพื่อก่อสงครามเชื้อชาติในประเทศนี้
‎หมายความว่ายังไง
‎มันจะมีการลุกฮืออะไรพวกนั้น
‎มีความรุนแรงทางเชื้อชาติ ‎ตามท้องถนนอะไรทำนองนั้น
‎โอเค แล้วตอนนั้นคุณตั้งใจจะทำอะไร
‎ผมกำลังคิดหาเป้าหมายที่ผมจะวางระเบิด
‎ตอนนั้นตัดสินใจได้หรือยัง ‎ว่าจะวางระเบิดไว้ที่ไหน
‎ใช่
‎โซโห
‎เหตุวางระเบิดสองครั้งในลอนดอน
‎ทำให้เกิดความกลัวในเมืองหลวง ‎ว่าจะมีอะไรตามมาอีก
‎มีคนบอกว่าพวกเหยียดเชื้อชาติ ‎อาจอยู่เบื้องหลังเหตุระเบิดนี้
‎และพวกเขาอาจจะโจมตีอีกครั้ง
‎ไม่มีใครรู้ว่าชุมชนไหนจะตกเป็นเป้าหมายต่อไป
‎จะเป็นชุมชนคนจีนหรือเปล่า
‎หรือจะเป็นชุมชนชาวยิว
‎มีการถกเถียงกันมากมาย
‎แต่บทสนทนาส่วนมาก
‎เป็นเรื่องของเชื้อชาติ มีแต่เรื่องชาติพันธุ์
‎ไม่มีใครคิดถึงความจริงที่ว่า
‎เรื่องนี้อาจจะขยายวงกว้างมายังชุมชนเกย์ได้
‎ชุมชนเกย์ที่เห็นได้ชัดคือที่โซโห
‎และก็อาจจะที่ถนนโอลด์คอมป์ตัน
‎คุณจะตระเวนเที่ยวบาร์
‎จากบาร์เกย์ที่หนึ่ง ไปต่ออีกที่หนึ่ง ‎และอีกที่หนึ่งได้
‎พวกเขากำลังรุ่งเรือง คึกคัก
‎มีชีวิตชีวา
‎มันรู้สึกเป็นอิสระมาก
‎รู้สึกเหมือนคุณเป็นตัวของตัวเองได้เวลาอยู่ที่นั่น
‎พอเกิดเหตุระเบิดลูกที่สองขึ้นมา ‎ทุกอย่างก็ชัดเจนขึ้นอย่างรวดเร็ว
‎นี่คือคนที่เกลียดความแตกต่าง
‎พวกเขาเกลียดคนที่ไม่เหมือนเขา
‎คนที่ไม่ตรงตามทัศนะที่เขามีต่อสังคม
‎เราเริ่มพูดคุยกับตำรวจระดับอาวุโส
‎มีคนบอกเราว่ามันเป็นปัญหาด้านเชื้อชาติ
‎และเราได้แจ้งความกังวลนี้ไป ‎แล้วมันก็มีความกังขา
‎และความไม่ยอมรับในสกอตแลนด์ยาร์ด
‎มันเลยเป็นหน้าที่ของเรา
‎ที่ต้องโทรหาผู้จัดการตามสถานที่สำคัญๆ
‎อย่างผับ คลับ ร้านกาแฟ ‎ร้านอาหาร เพื่อจะบอกว่า…
‎"มันอาจจะเกิดเรื่องพวกนี้ได้ ‎โปรดระวังตัวด้วย ให้ระแวดระวังไว้"
‎เราจะหาตัวผู้ก่อเหตุระเบิดนี้ให้ได้
‎เราจะจับพวกมัน
‎เราไม่มีข้อมูลเฉพาะเจาะจง ‎ไปยังกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง
‎ว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์รุนแรงนี้
‎แต่เห็นได้ชัดว่า มันน่าจะเป็น…
‎กลุ่มขวาจัดสุดโต่ง ‎ที่มุ่งเป้าไปที่ชนกลุ่มน้อย
‎เราเหมือนคนตาบอด ‎เพราะไม่มีใครรู้ว่ามันจะมาจากตรงไหน
‎แต่ทุกคนก็คิดว่ามันจะต้องเกิดขึ้นอีกแน่
‎ผมจะไปเจออาเธอร์ในที่ที่เราคิดว่า
‎จะไม่มีคนอื่นที่รู้จักเราไปที่นั่น
‎โรงแรมสำหรับนักท่องเที่ยวในลอนดอน
‎ไปเจอกันนอกลอนดอน
‎เขาเข้าใจดีว่าภารกิจของเขาคืออะไร
‎และเข้าใจว่าเขาต้องหยุดพวกนั้นไว้
‎ผมจะไปเจอผู้ติดต่อของผม
‎แล้วก็ไล่ดูรายชื่อของคนที่ผมรู้จัก
‎และพูดถึงผู้ชายคนนี้
‎คนที่ผมเรียกว่า "เดฟจากบาร์กกิ้ง"
‎เพราะเขาเคยบอกว่าเขาอยู่ที่นั่น
‎เราอายุพอๆ กัน
‎เลยสนิทกันนิดหน่อย
‎คุยกันเรื่องดนตรี
‎และความจริงที่ว่า ‎เขาไม่ค่อยชอบคนผิวน้ำตาลเท่าไร
‎ผมเจอเขาครั้งสุดท้ายที่งานชุมนุมประจำปี
‎ตอนที่เขาเป็นหน่วยบริการ
‎เขาจะใส่ปลอกแขนหน่วยบริการไว้ที่แขน ‎แล้วก็ยืนข้างจอห์น ทินดอลล์
‎ผมคิดว่าทินดอลล์โดน ‎พวกต่อต้านฟาสซิสต์ทำร้ายหนักมาก
‎หลังจากนั้นเดฟก็หายตัวไปเลย
‎และผมก็ไม่ได้คิดอะไร
‎หลังจากวันเสาร์ที่บริกเลน
‎ผมนั่งแท็กซี่ไปโซโหเพื่อลองลาดตระเวน
‎- ประมาณกี่โมง ‎- น่าจะประมาณหนึ่งทุ่ม
‎โอเค แล้วตอนนั้นคุณตั้งใจจะทำอะไร
‎ผมกำลังคิดว่าจะวางระเบิดที่ผับไหนดี
‎ผมไปที่ถนนโอลด์คอมป์ตัน
‎ผมอยากให้แน่ใจว่ามันเป็นผับที่ใช่ ‎เพราะผมหมายตาผับเควียร์อยู่
‎ผับเกย์หรืออะไรก็ตามที่คุณอยากเรียกนั่นแหละ
‎คุณมีปัญหากับพวกเกย์เหรอ
‎ใช่แล้ว
‎ทำไมล่ะ
‎ผมแค่เกลียดพวกรักร่วมเพศ
‎มันแบบ… นั่นแหละ ผมเกลียดพวกเขา
‎- ทำไมล่ะ ‎- ไม่รู้สิ แค่เกลียดน่ะ เข้าใจไหม
‎- มันต้องมีเหตุผลสิ ‎- ผมมีปัญหากับพวกรักร่วมเพศ
‎ผมแค่ไม่ชอบพูดถึงมันน่ะ เข้าใจไหม
‎ผมเลือกพวกเกย์เพราะผมเกลียดพวกเขา
‎เข้าใจไหม มันเป็นประเด็นส่วนตัวน่ะ
‎เทปมันไม่ได้บันทึกภาพน่ะนะ ‎แต่เวลาที่เราพูดถึงพวกเกย์
‎คุณจะต้องหลับตาทุกครั้ง ‎และก็ดูเครียดมากเลยนะ เดวิด
‎ใช่ ผมแค่ไม่ชอบพวกเขา
‎แค่ไม่ชอบน่ะ เข้าใจไหม
‎ผมชายแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่แล้ว
‎ไม่ มันไม่ใช่ปัญหา แต่มันทำให้คุณไม่พอใจสินะ
‎คือว่าผมไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงไม่พอใจน่ะ
‎มันทำให้คุณไม่พอใจถึงขนาดที่ ‎จะต้องไปวางระเบิด
‎แต่ผมไม่รู้ว่าทำไม
‎หลังจากเกิดเหตุระเบิดในบ่ายวันเสาร์ ‎ถึงสองครั้งในลอนดอน
‎ตำรวจทั่วประเทศต่างเตือนผู้คน
‎ที่อาจเป็นเป้าหมายต่อไปให้ระวังตัว
‎(ระวังตัว! ระแวดระวัง!)
‎ทีมสายสืบกลัวว่า ‎เหตุระเบิดที่บริกเลนและบริกซ์ตัน
‎อาจเป็นจุดเริ่มต้นของการก่อการร้ายทั่วประเทศ
‎ตำรวจบอกว่าไม่อยากให้ตื่นตระหนก
‎(ระเบิด ปกป้องคนและทรัพย์สิน)
‎แต่อยากให้ทุกคนระวังไว้ว่าอาจจะมี
‎เหตุระเบิดอีกครั้งในสุดสัปดาห์นี้
‎(วันพฤหัสบดี)
‎มีสองอย่างที่ดึงดูดความสนใจ ‎ไปที่ผู้ต้องสงสัย
‎แทนที่จะมองหาจากคนเป็นพันๆ
‎หน้าที่ของคุณคือต้องมองหา ‎ว่าในบรรดาพวกนั้น มีใครที่ถือกระเป๋าอยู่
‎แล้วพอเจอกระเป๋าใบนั้นแล้ว
‎ก็มีหมวกที่เขาใส่
‎แต่นั่นมันคือภาพจากกล้องนับร้อยๆ ชั่วโมง
‎ตอนแรกภาพมันแย่มากจนบอกไม่ได้ว่าเป็นใคร
‎แต่แล้วเราก็เริ่มหาภาพอื่นที่ชัดเจนกว่า
‎พวกเขาตรงมาที่ออฟฟิศฉันเลย ‎"เจ้านาย คุณต้องมาดูนี่"
‎ผมยังจำช่วงเวลานั้นได้ชัดเจน
‎ภาพนี้แหละ นี่คือมือวางระเบิด
‎ก่อนชั่วโมงเร่งด่วน ‎มีการติดโปสเตอร์ตามสถานีต่างๆ
‎และสถานที่สำคัญอื่นๆ ทั่วเมืองหลวง
‎ภาพถูกโพสต์ลงอินเทอร์เน็ต
‎และถูกส่งไปให้ตำรวจทุกหน่วยในประเทศ
‎ถึงแม้ตำรวจจะสงสัยว่า ‎เขาอาจอยู่เบื้องหลังเหตุระเบิด
‎แต่ถ้าเขาดูการถ่ายทอดสดนี้
‎และคิดว่าตัวเองบริสุทธิ์ ‎เขาก็ควรจะมามอบตัวเอง
‎ผมได้ยินจากทางวิทยุว่าคุณมีรูปผม
‎และตอนแรกผมก็คิดว่า ‎"จบแล้ว ฉันถูกจับแล้ว"
‎ผมเลยกลับบ้านทันที ‎และผมก็รู้ว่าผมยังไม่ถูกจับตัว
‎ผมทำอุปกรณ์ตั้งเวลา เก็บของทั้งหมด
‎รอจนถึงสี่โมงครึ่ง แล้วก็ขึ้นแท็กซี่ไปโซโห
‎คุณตั้งเวลาระเบิดที่โซโหไว้ตอนกี่โมง
‎หกโมงครึ่ง
‎(โซโห)
‎(วันศุกร์)
‎(16.45 น.)
‎(16.46 น.)
‎มันเป็นวันหยุดของผม
‎ผมคิดว่าผมไปแกลเลอรีและกำลังกลับบ้าน
‎และมันเป็นวันศุกร์
‎จุดเริ่มต้นวันหยุดสุดสัปดาห์ ‎อากาศก็เลิศมาก
‎ผมว่าน่าจะเป็นช่วงบ่ายแก่ๆ
‎ผู้คนเพิ่งเลิกงาน ‎มันมีบรรยากาศของความรื่นเริง
‎แล้วก็นั่นแหละ มันเหมือนวันหยุดไง
‎บรรยากาศดี
‎และผมก็น่าจะเคยไป ‎ที่แอดไมรัล ดันแคนมาก่อนครั้งหนึ่ง
‎ผมจำไม่ค่อยได้เท่าไร ผมเดินผ่านไปแล้วก็คิดว่า
‎"จิบเบียร์สักหน่อยก็น่าจะดี"
‎มันเป็นผับเล็กๆ แคบมาก
‎และมันเริ่มจะดังแล้ว
‎คือแบบ มีคนมาที่ร้านไม่ขาดสาย
‎มันเป็นบ่ายวันศุกร์
‎และผมได้ยินมาว่าตำรวจ ‎ระบุภาพตัวคนร้ายจากที่บริกซ์ตันได้
‎ผมเห็นหนังสือพิมพ์ของอีฟนิ่ง สแตนดาร์ด
‎แล้วก็ค่อนข้างมั่นใจเลยว่า ‎นั่นน่าจะเป็นเดฟจากบาร์กกิ้ง
‎แล้วผมก็ติดต่อคนจากเสิร์ชไลต์
‎แล้วบอกว่า
‎"น่าจะเป็นเดวิด โคปแลนด์"
‎(ชื่ออะไร)
‎เราเริ่มค้นข้อมูลที่เราบันทึกไว้
‎ทุกอย่างที่อาเธอร์บอกเรามาตลอดหลายปี
‎แล้วเราก็เจอชื่อโคปแลนด์
‎ในการประชุมหลายๆ ครั้ง ‎และในหลายๆ เหตุการณ์
‎เพื่อนร่วมงานผมเลยติดต่อตำรวจไป
‎(17.29 น.)
‎(17.30 น.)
‎ผมดูนาฬิกาแล้วก็เห็นว่ายังมี ‎เวลาเหลืออีกราวหนึ่งชั่วโมงก่อนจะจุดระเบิด
‎ผมนั่งรออยู่ข้างตู้โทรศัพท์ ‎ให้ดูเหมือนกำลังรอโทรศัพท์
‎ผมเข้าไปในนั้นสักตอนประมาณ…
‎สิบนาทีก่อนหกโมง
‎สั่งเครื่องดื่มมา
‎พอผมเข้าไป ผมก็เห็นคน ‎ที่ผมจะทำให้ตายและพิการ
‎ผมไม่ได้รู้สึกดีใจ
‎ไม่ได้รู้สึกเศร้า
‎ไม่รู้สึกอะไรเลย
‎แล้วคุณอยู่ในบาร์นั่นนานแค่ไหนนะ
‎สักประมาณ 15 ถึง 20 นาที
‎งั้นเหรอ คุณดื่มโค้กหรืออะไรสักอย่างใช่ไหม
‎โค้กหนึ่งแก้ว
‎ผมวางระเบิดทิ้งไว้ ‎และถามคนในนั้นว่ามีธนาคารแถวนั้นไหม
‎แล้วคุณก็ออกไปเลยใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- ใช่
‎ตอนที่คุณวางกระเป๋าเอาไว้
‎มีคนอยู่ในนั้นกี่คน พอจะจำได้ไหม
‎ประมาณ 15 ถึง 20 คน
‎ลำบากมากเลยกว่าจะออกมาจากร้านนั้นได้
‎ผมต้องอ้อมไปมา ต้องขอทางคนอื่น
‎ผมรู้ว่าคนพวกนี้จะต้องตาย แต่ก็ต้องทำ
‎(18.28 น.)
‎(18.29 น.)
‎เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ
‎ผมสั่งเบียร์มา
‎ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าได้จิบมันไหม
‎จากนั้นก็…
‎ผมไม่ได้ยินอะไรเลย
‎มันเป็นอะไรที่แปลกมาก
‎มันรู้สึกแปลกมากๆ
‎ทุกอย่างดับลง
‎ผมรู้สึกไม่ดีเลย
‎และผมคิดว่าตัวเองยังยืนพิงบาร์อยู่
‎ผมมองไปฝั่งตรงข้ามแล้วมันก็…
‎ตรงที่ที่ควรจะมีขวดวางก็ว่างเปล่า
‎มีแค่ความมืด หมอกควัน
‎ไม่มีใครเลย
‎ผมไม่เห็นใครเลย ไม่ได้ยินอะไรเลย
‎ผมจำได้ว่าหันไป
‎เพื่อจะดูว่าเกิดอะไรขึ้น
‎แล้วเท่าที่จำได้ก็คือ
‎ผมเงยหน้าไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่ง
‎เห็นว่าเธออ้าปาก แล้วก็หุบปาก ‎เธอคงจะกรี๊ดล่ะมั้ง
‎ผมมารู้ทีหลังว่า ถ้าคุณอยู่ในบริเวณ ‎ที่เกิดเหตุระเบิด แก้วหูคุณจะระเบิด
‎แล้วผมก็ถูกลากออกมาข้างนอก มีผู้ชายคนหนึ่ง…
‎เขามาอยู่กับผมแล้วก็คุยกับผม
‎ผมบอกได้ว่าบ้านอยู่ที่ไหน
‎แต่จำอะไรไม่ได้เลย ไม่เลย ไม่มีเลย
‎ผมถูกพาตัวไปโรงพยาบาล
‎พวกเขาไม่รู้ว่าผมจะรอดไหม
‎สั่งจ่ายยาแรงมากให้ผม
‎และผมจำได้ว่าผมฝัน…
‎ระหว่างที่พวกเขากำลังปรับระดับยาแก้ปวด
‎ผมฝันว่ากำลังอยู่ในไนต์คลับและทุกคนก็เป็นหนู
‎พวกหนูที่แต่งตัวเป็นมนุษย์
‎มีหนูอยู่ในกำแพงด้วย ได้ยินเสียงเลย
‎มีเครื่องบินปีกสองชั้น
‎แบบที่ร่อนลงน้ำน่ะ
‎เข้ามาที่ไนต์คลับ
‎หนู หนู แล้วก็มีหนูอีก
‎ผมมารู้ทีหลังว่าโคปแลนด์ปล่อยให้หนู
‎เขาเลี้ยงหนูไว้น่ะ
‎แล้วก็ปล่อยให้พวกมันวิ่งพล่านไปมา ‎บนวัสดุที่เขาใช้ทำระเบิดตะปู
‎แล้วเท่าที่ผมรู้มานะ ‎คนที่อยู่โรงพยาบาลเดียวกันกับผม
‎เราต่างติดเชื้อแปลกประหลาด
‎พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเราเป็นอะไร
‎และนั่นก็เพราะเขาปล่อยหนูพวกนี้
‎ให้ฉี่ ให้แพร่เชื้อ
‎ไปทั่วของที่เขาใช้ทำระเบิด
‎พอผู้บาดเจ็บเริ่มทยอยกันเข้ามา
‎เราก็เริ่มรู้ว่าเหตุการณ์มันร้ายแรงแค่ไหน
‎พวกเขาบาดเจ็บสาหัส
‎นี่มันเหมือนฉากในสงคราม
‎ผู้บาดเจ็บที่มีแผลไหม้รุนแรง
‎ไม่ได้สติ
‎หลั่งไหลมาคนแล้วคนเล่า
‎และสิ่งที่ยากที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาตลอดอาชีพนี้
‎ก็คือการรับมือกับคนไข้ที่มาแบบหมดสติ
‎เขาหมดสติอยู่สองสามวัน
‎แล้วก็ค่อยๆ เริ่มได้สติ
‎เรารู้ดีว่าเราต้องคุยกับเขา
‎เพื่อบอกข่าวร้ายที่สุด
‎เพื่อนของเขาสองคนเสียชีวิต
‎และน่าเศร้ามากที่ภรรยาเขากับลูกในท้อง
‎ก็เสียชีวิตเช่นกัน
‎มีการเปิดเผยว่าสาวตั้งครรภ์ ‎และเพื่อนเจ้าบ่าวของเธอ
‎เป็นหนึ่งในสามผู้เสียชีวิตในเหตุระเบิดครั้งนี้
‎แอนเดรีย ไดค์สเสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุ
‎(เราจะคิดถึงคุณ)
‎สามีของเธอจูเลี่ยน ‎มีอาการสาหัสอยู่ในโรงพยาบาล
‎(ในฐานะชายผิวดำและเกย์ ‎ผมขอท้าทายพวกฟาสซิสต์)
‎ผมอยู่บ้านตอนที่ได้ยินข่าว
‎แล้วผมก็ช็อกสุดๆ
‎ทำอะไรไม่ได้
‎คือว่าเรา…
‎เราเกือบจะทำได้แล้ว
‎ในแง่ของ…
‎ใช่ เรารู้สึกว่าเกือบจะจับคนร้ายได้แล้ว
‎เราไปยังสถานที่ที่น่าจะเป็นบ้านของเขา
‎บอกตามตรงนะ ผมอยากโดนจับ
‎ทำไมล่ะ
‎ผมก็จะได้ดังไง
‎ชื่อเสียงมีความหมายกับคุณยังไง
‎มันคือการมีตัวตน
‎หมายความว่ายังไง ผมไม่เข้าใจ
‎ถ้าไม่มีใครจำได้ว่าคุณเป็นใคร ‎ก็เท่ากับคุณไม่มีตัวตน
‎โอเค
‎ถ้าเราไม่ถามว่าคุณทำไปทำไม ‎ก็คงถือว่าเลินเล่อมาก
‎เพื่อแพร่ความกลัว ความแค้น ‎และความเกลียดชัง
‎ผมเป็นนาซี
‎ผมยอมรับ
‎ใช่
‎เดวิด นั่นเป็นสัญญาณบอกว่า ‎เทปกำลังจะหมดแล้ว
‎เราจะจบการสอบสวนตรงนี้
‎(นิวสกอตแลนด์ยาร์ด)
‎ครับ ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ‎เมื่อตอนเช้าตรู่
‎ของวันเสาร์ที่ 1 พฤษภาคม
‎เจ้าหน้าที่ไร้อาวุธ ‎จากทีมบุกจับหน่วยปฏิบัติการอาชญากรรม
‎ได้จับกุมชายอายุ 22 ปี ในโคฟ แฮมเชียร์
‎ชายคนนี้ไม่ใช่สมาชิก
‎ของกลุ่มใดใดที่เคยอ้างว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง
‎เหตุระเบิดที่เกิดขึ้น
‎เป็นที่เข้าใจกันว่าเขาทำงานคนเดียว
‎เพื่อจุดประสงค์ของตัวเอง
‎(13 เดือนต่อมา)
‎การเริ่มต้นพิจารณาคดีฆาตกรรม ‎ของเดวิด โคปแลนด์
‎มีผู้ร่วมฟังพิจารณาคดีกว่าสามสิบคน ‎ซึ่งรวมไปถึงตัวเหยื่อเอง
‎และญาติของผู้เสียชีวิต
‎จำเลยอายุ 24 ปี ‎ปฏิเสธข้อหาฆาตกรรมสามกระทง
‎เนื่องจากควรได้ลดโทษ ‎เพราะมีความผิดปกติทางจิต
‎โคปแลนด์ไม่ใช่คนแรก
‎ที่คิดว่าตัวเองจะรอดข้อหาฆาตกรรมไปได้ ‎ด้วยการอ้างว่าเป็นบ้า
‎ผมมีปัญหาร้ายแรงกับคนที่
‎ทำร้ายผู้หญิงหรือเด็ก
‎และตอนที่เกิดเรื่องโคปแลนด์ขึ้น
‎ที่เขา…
‎เขาฆ่าผู้หญิงคนนั้น ‎และเขาฆ่าเด็กที่อยู่ในท้องเธอด้วย
‎ผมจะไม่มีวันปล่อยให้เขาลอยนวลแน่
‎ทางเลือกเดียวของเขา
‎คือการอ้างว่าตัวเองมีอาการบกพร่องทางจิต
‎ผมเลยจะต้องให้เขาสารภาพ
‎ว่าเขามีสติดี
‎แต่ทุกวันนี้คุณจะเจอพวกนักล่าพวกใครเด็ก
‎ตามอินเทอร์เน็ต
‎และพวกเขาจะปลอมตัวเป็นชายหรือหญิง
‎ให้พวกใคร่เด็กติดต่อไป
‎พวกเขาจะไปนัดเจอ ‎แล้วก็เก็บหลักฐานมาให้ตำรวจ
‎แต่ถ้าเป็นสมัยก่อนที่จะมีอินเทอร์เน็ต
‎ผมทำในอีกรูปแบบหนึ่ง
‎ถึงเดวิดที่รัก คุณไม่รู้จักฉัน
‎แต่ฉันได้ยินเรื่องของคุณในข่าว
‎พวกเขาจะกล่าวหาว่าคนอื่นเป็นปีศาจและชั่วร้าย ‎ได้ยังไง หากยังไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริง
‎ฉันเชื่อว่าทุกคนบริสุทธิ์ ‎จนกว่าจะพิสูจน์ได้ว่าผิดจริง
‎ยังไงก็เถอะฉันหวังว่า ‎คุณจะไม่ถือที่ฉันเขียนจดหมายมาหา
‎จาก แพทซี่
‎ถึงแพทซี่ที่รัก ขอบคุณสำหรับจดหมาย
‎ผมสูง 172 เซนต์ อายุ 23 ผมสีน้ำตาล
‎แม่บอกว่าผมหล่อ แต่ผมก็ไม่รู้หรอก
‎ผมนึกภาพคุณไม่ออกเลย ‎ส่งรูปมาให้ผมทีสิ
‎กับโคปแลนด์นี่
‎เขาอยากจะเป็นผู้ควบคุม
‎ผมเลยสร้างผู้หญิงที่ชื่อแพทซี่ สแกนลอนขึ้นมา
‎แพทซี่เป็นเหมือนผู้หญิงที่คุณจะเห็น
‎ในหนังโฆษณายุค 1940
‎แบบว่าอรชร ผมทอง สะสวย
‎คนที่จะทำตามคำสั่งโดยไม่ตั้งคำถามอะไร
‎คนที่อ่อนแอ
‎พวกสมองกลวงน่ะ เข้าใจที่ผมสื่อใช่ไหม
‎ผมรู้ว่าเขาต้องตกหลุมพรางล้านเปอร์เซ็นต์
‎ผมมั่นใจ
‎สำหรับผู้ที่รอดชีวิตจากเหตุโจมตีของโคปแลนด์ ‎นี่คือวันที่เปิดเผยหลักฐานอันรุนแรง
‎เมื่อมีการอธิบาย ‎ภาพอาการบาดเจ็บจากเหตุระเบิด
‎บางคนก็แสดงความสะเทือนใจ ‎ออกมาอย่างชัดเจน
‎การพิจารณาคดีมันแค่จะต้องตัดสินว่า ‎เขาบ้าหรือชั่วกันแน่
‎และเขาก็มีทนายเป็นโขยง
‎เขามีคนอยู่ฝั่งเขามากกว่า
‎มากกว่าอีกฝั่งหนึ่ง มากกว่าราชวงศ์
‎เดวิด โคปแลนด์อ้างว่า ‎ตนไม่มีความผิดฐานฆาตกรรม
‎แต่บอกว่าตัวเองฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
‎เพราะมีอาการบกพร่องทางจิต
‎ทีนี้คณะลูกขุนต้องตัดสินสภาพจิตใจของเขา
‎หลักๆ แล้วผมต้องการหลักฐานมัดตัว
‎ผมอยากให้เขาพูดบางอย่าง
‎ที่แสดงให้เห็นว่าเขากำลังเล่นเกมปั่นหัวพวกหมอ
‎แต่ผมไม่มีเวลามากพอจะจัดการเขา
‎ถึงเดวิด
‎หวังว่าคุณจะไม่กังวล ‎เรื่องการพิจารณาคดีมากเกินไป
‎ตอนนี้คุณคงเครียดมากทีเดียว
‎ถึงแพทซี่
‎คุณเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์มาก
‎รู้ไหม
‎แผนของผมคือการประจบโคปแลนด์
‎การทำแบบนั้นจะทำให้เขาเปิดใจ
‎ฉันหวังว่าคุณจะมั่นใจและคิดในแง่บวก
‎การมีชื่อเสียงมันรู้สึกแปลก
‎ถึงเดวิด
‎ฉันเห็นรูปคุณในหนังสือพิมพ์เมื่อวันก่อน
‎แม่คุณพูดถูก คุณหล่อเหลาเอาการทีเดียว
‎ถึงแพทซี่
‎ผมหยุดคิดถึงคุณไม่ได้เลย
‎ผมเอาแต่ฝันถึงคุณ ‎และนึกถึงตอนที่เราจะได้เจอกันสักที
‎และเขาลงท้ายว่า "ด้วยรัก เดฟ" ‎นั่นเปลี่ยนทุกอย่างไปอีกขั้นเลย
‎อารมณ์ทั้งหมดในจดหมายของโคปแลนด์เปลี่ยนไป
‎ถึงแพทซี่
‎ถึงตอนนั้น ผมก็มีจดหมายเยอะมาก
‎จดหมายของคุณเป็นสิ่งเดียว ‎ที่ทำให้ผมยังอยู่ที่นี่ไหว
‎ผมล้มตัวนอนตอนกลางคืน พลางคิดถึงคุณไปด้วย
‎สัญญากับผมนะ แพทซี่ ว่าจะไม่มีวันลืมผม ‎หวังว่าจะได้ข่าวจากคุณเร็วๆ นี้
‎ในที่สุดเขาก็ตกหลุมพรางผม
‎ถึงแพทซี่ ที่นี่มันปัญญาอ่อน
‎พวกหมอก็เหมือนกัน
‎พวกนั้นมันคิดว่าตัวเองฉลาด
‎แต่พวกมันก็โง่พอๆ กับพวกโง่ที่เหลือ
‎การพิจารณาคดีของผมดูท่าจะไปได้สวยนะ
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าผมจะหลอกหมอทุกคนได้
‎"ไม่อยากเชื่อเลยว่าผมจะหลอกหมอทุกคนได้"
‎คณะลูกขุนดูจดหมายทั้งหมด
‎เห็นเหมือนที่ผมเห็น ‎เห็นเหมือนที่จิตแพทย์เห็น
‎เขาปกติดีที่สุด
‎โคปแลนด์เห็นภาพถ่าย ‎อาการบาดเจ็บน่าสยดสยอง
‎ความทุกข์ระทม และความเจ็บปวดที่เขาก่อ
‎และเขาไม่แสดงอารมณ์ใดใดเลยแม้แต่น้อย
‎แต่พออัยการอ่าน
‎ว่าผู้หญิงที่เขาอยากแต่งงานด้วย
‎ที่จริงแล้วเป็นนักเลงขนดก ‎จากเอสเซกซ์ที่ชื่อเบอร์นี
‎เขาก็เอาหน้าซุกฝ่ามือ ‎แล้วก็ทรุดลงไปกับคอกพยาน
‎โลกของเขาพังทลาย
‎สวัสดีครับ เดวิด โคปแลนด์หนุ่มคลั่ง
‎ที่บูชาอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ‎และวางระเบิดทั่วเมืองลอนดอน
‎ถูกคุมขังในโรงพยาบาลบรอดมัวร์ ‎เพื่อรับโทษจำคุกตลอดชีวิตหกกระทงในคืนนี้
‎เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานฆาตกรรมคนสามคน
‎และทำร้ายร่างกายคนอื่นๆ อีกเกือบ 150 คน
‎คณะลูกขุนปฏิเสธคำให้การ
‎ปฏิเสธข้อกล่าวหาของเขา
‎สำหรับผู้รอดชีวิตสองคน
‎มันเป็นช่วงเวลาที่โหดร้ายนอกศาลโอลด์เบลีย์
‎เดวิด โคปแลนด์ ‎ยังไม่บรรลุเป้าหมายเรื่องชื่อเสียงและอำนาจ
‎คำตัดสินวันนี้พิสูจน์ว่า ‎เขาเป็นแค่บุคคลอันตราย น่าสมเพช ไร้ตัวตน
‎ซึ่งอยู่ในที่ที่สมควรอยู่แล้ว
‎- ขอบคุณนะพวก ‎- ขอบคุณ
‎ทุกคนพูดว่า "มาสิ เราจะไปดื่มกัน" ‎แล้วก็ "ได้สิ ไปเลย"
‎และผมจำได้ว่าผมคิดว่า ‎"ไม่มีอะไรน่าฉลองเลย"
‎สวยจังเลย
‎แด่การเริ่มต้นใหม่
‎ผมมีความรู้สึกอันเอ่อท้นเสมอว่า
‎มันช่างสูญเปล่าสิ้นดี
‎สูญเสียชีวิตมนุษย์ไปเปล่าๆ
‎รวมทั้งชีวิตเขาเองด้วย
‎เพราะเขาจะไม่มีวันได้ออกมา ‎และเขาจะไม่สร้างประโยชน์กับใครทั้งนั้น
‎และสิ่งที่เขาทำกับคนพวกนี้
‎คนเป็นร้อยๆ คน
‎ผมหวังว่า…
‎หวังว่าเราจะหยุดมันได้
‎แค่หยุดยั้งไม่ให้คนพวกนั้นถูกฆ่าและบาดเจ็บ
‎มันมีความรู้สึกผิดอยู่ใช่ไหม
‎ใช่ แน่นอน แน่นอนเลย
‎ผมนึกถึงมันบ่อยมาก
‎ผมนึกว่าผมทำใจได้แล้ว ‎แล้วมันก็กลับมาใหม่
‎คือมันแบบ
‎การเข้าร่วมพรรคชาติอังกฤษ ‎ผมแค่อยากได้ความตื่นเต้นของการเป็นสายลับ
‎แล้วก็แบบ… ได้พูดคุยกับคนร้ายๆ
‎แต่เมื่อเกิดเรื่องใหญ่แบบนั้นขึ้นมา
‎ผมหวัง… หวังว่าผมน่าจะหยุดมันได้เร็วกว่านี้
‎ครับ
‎อาเธอร์เป็นคนที่มีแรงจูงใจในการทำสิ่งดีๆ
‎ตอนนั้นมีรางวัล มีรางวัลนำจับจากตำรวจ
‎เจ็ดหมื่นปอนด์เป็นรางวัล ‎สำหรับการระบุตัวคนร้าย
‎อาเธอร์ไม่เคยสนใจเงินนั่นสักแดงเดียว
‎และแม้แต่ตอนนี้ ‎เพิ่งมีบางคนในครอบครัวของเขา
‎เพิ่งรู้เมื่อวันครบรอบ 20 ปี ‎ของเหตุระเบิดปูในลอนดอนนี่เอง
‎คนในครอบครัวเพิ่งรู้ว่าเขาทำอะไรไปบ้าง
‎ว่าที่ผ่านมาเขาไม่ใช่นาซี
‎อาเธอร์อยู่ในนั้นมาสิบปี
‎แบบว่าไปประชุมพรรคชาติอังกฤษ ‎สัปดาห์ต่อสัปดาห์
‎ถูกพวกต่อต้านฟาสซิสต์ไล่ตาม
‎ถูกโจมตีโดยพวกต่อต้านฟาสซิสต์
‎ไปดูคอนเสิร์ตกับพวกนาซี
‎และเขาทำทั้งหมดนี้และ…
‎และแน่นอนว่าเขาทำมากกว่า ‎แค่ระบุตัวโคปแลนด์นะ
‎เขามีบทบาทสำคัญ
‎ที่ทำให้พรรคชาติอังกฤษ ‎ไม่ชนะในลอนดอนตะวันออก
‎ทินดอลล์ยึดครองประเทศไม่สำเร็จ ‎เพราะอาเธอร์
‎ตำรวจบอกว่าการมีอยู่ของพรรคชาติอังกฤษ ‎เป็นการสุมไฟให้กับการเหยียดเชื้อชาติ
‎"โอ๊ย ตำรวจบอกว่า ตำรวจบอกว่า"
‎- คุณไม่เชื่อพวกเขา ‎- ไม่ เราไม่ยอมรับมันเด็ดขาด
‎และคุณไม่ยอมรับผลการตัดสินของศาล ‎ที่ตัดสินให้สมาชิกพรรคคุณมีความผิด
‎ผมบอกคุณไปแล้ว
‎จำนวนสมาชิกพรรคเราที่กระทำผิด
‎ไม่ได้มากไปกว่าพรรคอื่นๆ เลยครับ
‎โอเค ขอบคุณมากค่ะ
‎ใช่ เอาของออกไปจากที่นี่โดยด่วนที่สุดเลยนะ
‎พวกคุณนี่เหลือเกินจริงๆ
‎คุณคือคนประเภทที่พวกเราคาดไว้แล้ว และ…
‎พวกเขาพยายามทำให้พวกเราแตกแยก
‎และข้อความที่เราจะส่งให้พวกเขาในวันนี้คือ
‎ผลของมันกลับตาลปัตร
‎เรากลับยิ่งเป็นหนึ่งเดียว!
‎(โจมตีเหยียดเชื้อชาติ - เราสู้กลับ!)
‎ในแบบที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน!
‎มาเดินขบวนเพื่อเติมเต็มวันนี้กัน!
‎ผมว่าคนอย่างโคปแลนด์
‎คนที่พยายามทำสิ่งที่โคปแลนด์ทำ ‎จะไม่มีวันประสบความสำเร็จ
‎สิ่งที่ทำให้ผมยังมีหวัง
‎คือมันยังมีคนดีมากกว่าคนเลว
‎และพวกที่เกลียดชังไม่มีวันชนะ
‎ในระยะยาว พวกที่เกลียดชังไม่มีทางชนะหรอก
‎และมันคงจะแย่มาก ‎ที่ถูกกลืนกินด้วยความเกลียดชัง
‎รู้ไหม
‎คิดถึงทุกสิ่งที่คุณไม่สามารถดื่มด่ำได้ ‎เพราะคุณเต็มไปด้วยความเกลียดชังสิ
‎ไม่ วันนี้วันศุกร์เหรอ ‎ผมจะกลับบ้านไปจิบเบียร์สักหน่อย
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร