Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Wstańcie. No już.
W 2019 roku nagrodę za całokształt twórczości otrzymuje...
Nominowana do 31 nagród Grammy...
Dwie nominacje do Oscara.
Światowej sławy supergwiazda, która zdobyła dziewięć nagród Grammy
i sprzedała ponad 50 milionów albumów.
Ma swoje miejsce w Alei Gwiazd.
Autorka nowego narodowego hymnu dla kobiet.
Niezaprzeczalna królowa hip-hopu i R&B, Mary J. Blige.
Dobrze. Super.
Znajduję się w dobrym momencie mojej kariery.
Zrobiłam już sporo w muzyce, TV i filantropii...
Trochę wyżej podbródek. Dobrze.
Twarz w tę stronę.
Zrobiłam wszystko, co zawsze pragnęłam zrobić.
Dobrze! Zostań tam, Mary.
Ale sukces przychodzi, kiedy czujesz go w sobie.
Długo nie zdawałam sobie sprawy z mojego sukcesu,
bo w środku byłam wrakiem.
Bo wychowywałam się w środowisku,
w którym lepiej nie marzyć ani nie mieć nadziei.
Więc moją misją stało się
pomaganie kobietom uwierzyć w siebie i pomaganie
sobie samej uwierzyć w siebie i spełniać marzenia. Chciałam, by inni,
zwłaszcza kobiety, zobaczyli, że daję radę.
Wydałam 13 albumów, ale drugi,
My Life, jest najważniejszy. Byłam wtedy pełna różnych rzeczy,
także złych rzeczy, których musiałam się pozbyć.
My Life to mój najmroczniejszy album
wydany w mrocznym momencie mojego życia.
Od tego czasu miałam jeszcze wiele mrocznych chwil,
ale to był punkt zwrotny.
Musiałam podjąć decyzję. Żyć czy umrzeć.
Przez większość czasu miałam depresję i nie chciałam żyć.
Bo nie kochałam siebie.
Nie wiedziałam, że wiele osób czuje się tak samo.
Jak leci, skarbie? U mnie dobrze. A u ciebie?
Ten album był dla nich bardzo ważny.
Dzięki nim pamiętam,
że nie ja jedna przez to przechodzę.
Inspirujesz mnie. Dziękuję ci.
Nie ma za co, kochana.
Dziękuję bardzo za całą tę miłość.
Wszyscy wiecie, jaka jest prawdziwa.
Moje życie jest prawdziwe.
I to mnie przepełnia. Dziękuję bardzo.
Jej wrażliwość i odwaga dzielenia się...
Dla mnie, dla moich córek... Chcę, żeby to widziały.
Chcę, by widziały, że mogą wyrażać siebie.
Jej wizerunek, jej historia, to, jak ją opowiada,
w sposób surowy, z wrażliwością,
z odwagą, nie bojąc się tego, kim jest.
Dzięki niej zaczęto mówić, że dobrze być sobą.
Zawsze chciałam, aby kobiety lepiej sobie radziły, były silniejsze,
piękniejsze i by w siebie wierzyły.
Minęło 25 lat od wydania albumu My Life
i od chwili, gdy przemówiłam do moich fanów.
Jestem z tobą, Mary!
Można powiedzieć, że ocalałam.
To bardzo ważne, aby tu być i opowiedzieć tę historię.
Mary j. Blige – moje życie
Moje życie, moje życie W świetle słońca...
My Life zostało zainspirowane Everybody Loves the Sunshine Roya Ayersa.
Nie wiem, co ta płyta ma w sobie, ale sprawiła,
że wszystko się we mnie otworzyło.
Wszyscy kochają słońce...
To była muzyka, która przylgnęła do mnie w dzieciństwie,
bo dzięki niej zapominałam, gdzie mieszkamy.
Te dźwięki doprowadzały mnie do szaleństwa.
Moje życie, moje życie W świetle słońca...
Jest coś w tym „świetle słońca”...
„Moje życie w świetle słońca” sprawiło, że chciałam...
Ta płyta sprawiła... Przepraszam.
Ta płyta sprawiła, że poczułam, że mogę coś mieć.
Nie umiałam tego zdobyć. Ale mogłam coś mieć.
Moje życie w świetle słońca było czymś, czego zapragnęłam.
ZOBACZ, CO WIDZIAŁAM
Tu byliśmy, gdy pierwszy raz usłyszałam tę piosenkę.
Ta mała dziewczynka usłyszała tę piosenkę.
SIOSTRZENIEC MARY
Tego słuchał tata. Tak.
To było muzyczne życie taty.
SIOSTRA MARY
Chciał, żebyśmy znały
każdy rodzaj muzyki, którą lubił.
-Oboje, on i mama. -Tata miał albumy Grateful Dead.
Przeglądaliśmy jego płyty, było tam wszystko.
Heavy funk, rock and roll.
Pytałam, co to heavy funk i rock and roll.
Tego słuchał tata.
To cię ukształtowało, dzięki temu jesteś, jaka jesteś.
To wpływy z przeszłości, korzenie.
-Tak. -Tak.
-To jest Hastings. -Rany.
Miałam cztery lata, LaTonya pięć.
Miałyśmy siedem, przenosząc się do Schlobohm.
Moi rodzice się rozwiedli.
Tata był moim przyjacielem.
Bardzo go kochałam.
Więc kiedy odszedł, było mi smutno.
Zamieszkałyśmy w niebezpiecznej dzielnicy i mamie było ciężko
samotnie wychowywać dwie dziewczynki.
-Moja mama. -Patrzcie na moją piękną matkę.
Między mamą, siostrą i mną była miłość,
ale od początku musiałyśmy walczyć z dzieciakami z sąsiedztwa.
Nie wiem, jak ona to zrobiła.
Była pielęgniarką. Chciała zadbać o swoją rodzinę.
Śpiewała. Chodziła po domu i śpiewała,
tańczyła i tak dalej.
Tam Mary uczyła się tańczyć.
Włączała The Staple Singers, Gladys Knight albo Arethę Franklin
i chodziła po domu, śpiewając Clean Up Woman.
Kobieta, co wymiata To kobieta, która
Bierze miłość Jaką my, kobiety, odrzucamy...
Mama brzmiała jak oni. Uważałam ją za piękną.
Zawsze chciałam być nią. Wyglądać jak ona.
Chciałam śpiewać jak ona.
Stałam przed lustrem ze szczotką i śpiewałam,
starając się naśladować piosenkarzy mojej mamy.
Ale nie opowiadałam wszystkim, że będę piosenkarką.
Po prostu śpiewałam głośno. Po prostu śpiewałam.
Ale nie miałam marzeń, nie myślałam,
że kiedyś stanę się wielką gwiazdą.
Bo nasze środowisko do tego nie skłaniało.
Raczej kazało nam myśleć, że lepiej nie będzie.
Byłam dziewczynką, która patrzyła
na artystów, reklamy,
programy TV i filmy i pragnęła tych rzeczy.
Ale w tamtym środowisku
ludzie byli zazdrośni lub źli o to, że coś masz.
O to, że się uśmiechasz, marzysz.
Jeśli kiedykolwiek marzyłam,
to przestałam, zwłaszcza gdy stałyśmy się nastolatkami.
Było jeszcze gorzej.
Uznałam, że nie pozwolę, by ci ludzie widzieli mnie uśmiechniętą.
Nigdy. Jako nastolatka nigdy się nie uśmiechałam.
Ludzie nie rozumieją, że rodziny z osiedli socjalnych
żyją jak w więzieniu.
Które jest w więzieniu i w jeszcze jednym więzieniu.
Ludzie tam krzywdzą się wzajemnie.
Cierpią.
A mężczyźni traktowali nas, kobiety, koszmarnie.
Słyszałam, jak bito kobiety.
Moja mama była jedną z nich. Pamiętam jej ból.
Nosiłam jej ból. I ból sąsiadki.
I ból wszystkich ludzi z tego środowiska.
I mój własny ból.
Nie prosiłam się tutaj Nie prosiłam się o złe traktowanie
Nie prosiłam się o molestowanie Nie prosiłam się o uwięzienie
Nie prosiłam się, by nie być kochaną
Tato, tato, dlaczego?
Dlaczego nas zostawiłeś?
Dorastanie w takim środowisku
wiązało się dla dziewczynki z wieloma niebezpieczeństwami.
Zwracasz się ku wszystkiemu, co znieczuli cię na smutek,
przygnębienie, poczucie bycia nienawidzoną,
poczucie nienawiści do samej siebie.
Zwracasz się ku używkom, ku wszystkiemu, co pozwoli ci poczuć się lepiej.
I tak było. Picie na molo.
Chodziłam tam z moimi koleżankami, Mushy i Pidgey,
i zapijałyśmy nasz ból.
Nie mogłam zrozumieć, dlaczego tam mieszkamy.
Jak się tam znalazłyśmy? Nie powinno nas tam być.
Mama nie powinna się tak zmagać. Nie powinna być sama.
Nie powinna mieszkać w tamtym miejscu
i przechodzić przez to piekło.
Śpiew był dla mnie ucieczką.
Dzięki niemu zapominałam, że tak się zmagamy.
Zapominałam, przez co przechodzę.
Już jako dziewczynka byłam niepewna siebie.
Zawsze byłam przygnębiona i smutna, ale śpiewając, czułam się wolna.
To było to, co miałam i czego się trzymałam.
Musiałam cię zobaczyć, kochanie
Nigdy tak szybko nie biegłam
Wbiegłam do kaplicy
Czekałeś tam samotnie
Odwróciłeś się i usłyszałeś moje wołanie
Gratulacje...
Nigdy nie bała się śpiewać.
Pamiętam, jak śpiewała na zewnątrz. Nie była nieśmiała.
Zawsze będziesz dla mnie tym jedynym
Niekiedy w centrum handlowym mieli małe studio.
Mogłeś nagrać taśmę dla siebie.
Studio. Małe studio w centrum handlowym.
Nagrywasz taśmę, płacisz za to jakąś kwotę.
Mary poszła tam z kuzynką.
Zaśpiewałam Caught Up in the Rapture.
I przyniosłam taśmę do domu.
Posłuchałyśmy jej. Uznałyśmy, że brzmi nieźle.
Mój ojczym jej posłuchał
i powiedział, że da ją koledze,
który jest piosenkarzem.
To był Jeff Redd.
Kiedy posłuchałem demo,
BYŁY ARTYSTA UPTOWN RECORDS
usłyszałem ból pokolenia.
Tak to było. Bo to było około 1989 roku.
Schyłek epoki cracku.
Wiele dzieciaków wychowywało się wtedy samych.
A więc Mary przemówiła do pokolenia dzieciaków,
które wywodziły się z tamtej epoki.
Mieli dział talentów.
Dręczył mnie cały dzień, pukał do moich drzwi.
Spytałem, co jest takie ważne, a on: „Posłuchaj tego”.
ZAŁOŻYCIEL UPTOWN RECORDS
Włączył Mary J. Blige, która śpiewała Anitę Baker.
Spytałem, kto to.
„Ma 19 lat”.
„Gdzie mieszka?” „W Yonkers”.
Odparłem: „Przyjeżdżam jutro”.
Pamiętam ten dzień, jakby to było wczoraj.
Czekał na dole w czarnym bmw.
Pamiętam, że jechałem czterodrzwiowym bmw 750
i zaparkowałem na osiedlu socjalnym.
Miałem na sobie niebieskie spodnie, białe mokasyny Gucci,
czarno-białą, cętkowaną, jedwabną koszulę i wielkie okulary.
Miał na sobie czarno-białą koszulę w kropki
i bałam się o niego, bo był bogatym facetem
w miejscu, które było okropne.
Zawołałam: „ Andre” i pomachałam mu z przeciwnej strony ulicy.
Wsiedliśmy do windy, wyjechaliśmy na górę i...
kazał mi zaśpiewać.
Kiedy się poznaliśmy, już wiedziałam
Czułam tę magię...
Moja mama chyba tam stała. Wszędzie byli ludzie,
ale pamiętam tylko jego i to, co miałam zrobić,
bo gdy śpiewam, odsuwam od siebie wszystko.
Zaśpiewałam cały album Rapture Anity Baker.
Wpatrywał się we mnie i mówił: „O Boże!”.
Pamiętam, jak powiedziałem Mary, jej matce i siostrze:
„Twoja córka Mary będzie śpiewała dla największych.
„Razem z królami i królowymi rock and rolla”.
Odparłam: „Jasne”.
W każdej chwili ktoś mógł pozbawić cię gruntu pod nogami.
W takim środowisku mieszkałyśmy.
Nie wiem, czy wierzyła, że to się spełni,
ale pewnie w głębi serca wiedziała, że z takim talentem
jest predestynowana do czegoś więcej niż śpiew w kościele.
Uwielbiam, gdy jesteś przy mnie, kochanie
Pozwalasz, by moja miłość Unosiła się swobodnie, Anito...
Powiedziałem, że podpiszemy kontrakt. Witam w Uptown Records.
Przez cały czas
Schwytana w zachwycie...
Śpiewaj, dziewczyno.
No dalej, śpiewaj.
Nie płacz, nie płacz za mną
Obiecuję, nie będę płakać Kocham cię
Dziękuję.
-Anita Baker to mój anioł. -Śmiało. Dziękuję.
ŻYCIE MOŻE BYĆ TYLKO TAKIE, JAKIM JE UCZYNISZ
AMFITEATR CELLAIRIS W LAKEWOOD
Ta będzie dobra jako pierwsza. Ta jako druga, jeśli się uda.
Wiele osób wokół mnie wiedziało, co się święci.
Wiedziało, co siedzi we mnie.
SPOTKANIE FANÓW W ATLANCIE
Jak się masz? Witam. Dzień dobry paniom.
Miałam 14 lat.
W pierwszym klipie miała na sobie brzoskwiniowy gorset pod marynarką.
Bardzo oryginalnie.
Widok kobiety ze środowiska podobnego do mojego,
która się realizuje.
To dało mi nadzieję.
Od dzieciństwa jesteś dla mnie inspiracją.
-Na pewno ciągle to słyszysz. -Dziękuję.
Dobra, spójrzcie tutaj.
-Świetnie! Pięknie! -Dziękuję bardzo.
Mieli mnie za zdolniejszą, niż ja o sobie myślałam.
Cześć. Jak się masz?
-Znali mnie, nim sama się poznałam. -Też cię przytulam. Kocham cię.
-Jesteśmy wielkimi fankami. -Dziękuję.
Kiedy poznałem Mary, pracowałem w Uptown.
Była u mnie w biurze. Zaśpiewała a cappella.
Miała chrapliwą,
bolesną barwę głosu,
jak wszystko, co ją otaczało,
bo na ulicach było dużo bólu.
I mnóstwo młodych, czarnych kobiet
utożsamiających się z jej środowiskiem.
Nie miały tam prawa głosu.
Prowadzić tę niepokorną dziewczynę z osiedla Schlobohm,
ze szramą na twarzy?
Ona miała szramę na twarzy, a ja:
„Będzie wielka,
„bo nikt nie brzmi jak ona”.
Wierzył we mnie bardziej niż ja w siebie.
Nie wiedziałam, co mam ani kim jestem, ale on wiedział
i pomógł mi uwierzyć, że jestem prawdziwą artystką,
i tego mi było trzeba. Kopniaka. Motywującej gadki.
Potrzebowałam usłyszeć: „Dałaś radę, siostro. Jestem dumny”.
Potrzebowałam tego, co mi dał, bo byłam bardzo niepewna siebie.
Mary z osiedla socjalnego Schlobohm
jest jedną nogą tam i próbuje się wydostać,
a drugą w studiu nagrań,
gdzie ma szansę podarować swój głos światu.
Dla Puffa to były początki kariery.
Chciał się wyróżnić i wyrobić sobie nazwisko w Uptown.
Bardzo go wspieraliśmy: „Śmiało, zrób to.
„Pomożemy ci, a ty dasz czadu”.
Powiedziałem ci, nim wyszłaś,
żeby mówić z dużą pewnością siebie.
Tak śpiewałaś.
-To było dobre. -W porządku.
Sama nie wiedziałam, co robię, bo włączyłam tryb przetrwania.
To znaczy, chciałam uratować rodzinę.
Chciałam je wydostać z tamtego miejsca, żeby miały się dobrze.
Śpiewałam, żeby zmienić swoje życie.
Musisz się trochę bardziej osadzić
pod koniec refrenu.
Spoko.
Spotkałam Mary w studiu z Puffym.
Spędziłyśmy razem dużo czasu, byłyśmy jak siostry.
PARTNERKA KREATYWNA MCM GLOBAL
Misa była moją dziewczyną, matką mojego pierwszego syna Justina.
Misa była po prostu odlotowa.
Jej fryzura, to, jak się czesała,
jej bob, to, jak się nosiła.
Powiedziałem, że powinna zostać stylistką Mary.
Na początku kariery trudno było
uzyskać dostęp do domów mody.
Po pierwsze byłyśmy młode.
Po drugie byłyśmy kobietami,
i to kobietami o innym kolorze skóry. Młode, niebiałe kobiety.
Dlatego musiałam projektować dla Mary i tworzyć jej wizerunek.
Widziałam w niej to, czego ona sama w sobie nie dostrzegała.
Czego jeszcze nie była w stanie dostrzec.
Zobaczyli, kim jestem.
Ona i Puffy stworzyli moje najbardziej kultowe stylizacje.
Niepodważalnie czarna, prawdziwa i pełna emocji.
Czuliśmy, jakbyśmy działali w ruchu
zwanym getto-fantastyczni.
Mary J. Blige była jego królową.
Mary jako pierwsza wprowadziła swój styl R&B, hip-hopu
BYŁA REDAKTOR NACZELNA MAGAZYNU VIBE
do rapu zdominowanego przez facetów.
Chcę prawdziwej miłości
Prawdziwa miłość
Szukam prawdziwej miłości
Nie było zbyt wielu wokalistów R&B śpiewających hip-hop,
więc powiedzieliśmy:
„Dobra, możemy do tego zatańczyć”.
„To nie brzmi jak muzyka naszych mam,
„ale jest śpiew, więc mamom może się spodobać”.
Szukam prawdziwej miłości
Pochodzę z biednej dzielnicy i to było tak,
że faceci byli reprezentowani.
Ich historie były opowiadane.
Ale jeśli chodzi o kobiety, to nie widziałam tam siebie.
Wtedy zasadą było, że czarne artystki
śpiewały głośno i spokojnie.
Wszyscy znacie następną płytę.
A Mary na to: „Ja nie znam”.
Ty...
Przypominasz mi, tak
No dalej, wszyscy.
Przypominasz mi
O tych słodkich wspomnieniach
TWÓRCA VIDEO MUSIC BOX
Niedziela. Żadnych ochroniarzy. Publiczność blisko.
Wszyscy uważaliśmy...
Będzie super.
Bo płyta wydana, puszczają ją.
Zajmujesz się hip-hopem, to wiesz.
Nie jest jeszcze gwiazdą popu, ale niedługo się nią stanie.
Weszliśmy na nieprzetartą ścieżkę,
więc histeria fanów i jej kontakt
z kobietami były niesamowite.
Przypominasz mi miłość Którą kiedyś znałam
Spodobała nam się ona i jej brzmienie.
PRZYJACIÓŁKA MARY
Pytaliśmy, kto to. Zobaczyliśmy wideo
i mówimy: „O Boże.
„Czapka tył na przód, glany i spódnice do tenisa”.
Stała się wzorem do naśladowania dla nas, dziewczyn z biednych dzielnic.
Chciałyśmy stać się takie jak ona.
Zobaczyłam coś, czego do tej pory nie było,
choć wiedzieliśmy, że istnieje.
Wiedziałam to. Byłam nią.
Dała nam twarz. I imię.
Reprezentowała nas. Uczłowieczyła nas.
Mówiła: „Jestem tutaj i jestem piękna.
„Hip-hop to ja, ale jestem Mary.
„Prowadzę ze sobą całe Yonkers.
„Dobrze, źle, nieważne. Jestem Mary i tak właśnie robię”.
Cudownie było zobaczyć autentyczną czarną kobietę.
Zaczęłam się czuć dobrze z tym, kim jestem,
ze swoimi niedoskonałościami,
ze swoimi nieugiętymi poglądami.
Poczułam, że mogę być sobą, i to było super.
Wspaniałe. Nie chciałam być nikim innym.
Mogłam być jeszcze jedną dziewczyną z marzeniami
i przy tym być wyjątkową.
Nie widzieliśmy...
Nadal zbyt często tego nie widujemy.
Nadal. Więc ja jako 13-latka
dostałam swego rodzaju pozwolenie, którego potrzebowałam.
IMPREZA DLA FANÓW MY LIFE BROOKLYN, NOWY JORK
-Witajcie. -Cześć.
Mieliśmy wszystko
-Ty i ja -Wróć pamięcią do naszej miłości
Tak...
Wtedy stawiało się głośniki w oknach.
Tak.
Dawało się czadu na całą okolicę.
Usłyszałem Reminisce i przystanąłem.
Pytałem znajomych, kto to.
„Nowa artystka, Mary J. Blige”.
Poszedłem więc do The Wiz.
-Pamiętacie taki sklep? -Tak.
I kupiłem kasetę. Zniszczyła się. Tak często ją włączałem.
Przy What's the 411?
zakładałam jej słuchawki, jak miała 15 miesięcy.
Do tego stopnia,
że myślała, że Mary to ktoś z naszej rodziny...
Jak urosła, pytała: „A gdzie Mary?”.
Mary!
Cześć, Mary!
Czuję, jakbym znała ją osobiście.
Czuję z nią więź poprzez muzykę. Chcę ją uściskać.
Wykracza poza to, kim była w wieku 19 lat,
jeżdżąc po Manhattanie
z gwiazdami i sama będąc gwiazdą.
W tym czasie zaczęła się spotykać z K-Ci z Jodeci.
Stali się parą.
K-Ci śpiewał w kościołach.
Od około ósmego roku życia występował jako Little Cedric,
potem został K-Ci z Jodeci.
Dla niej jako artystki
to było wyzwanie artystyczne i wokalne, jakiego potrzebowała.
Bo była dzieckiem, które śpiewało w kościele,
a teraz spotyka się z facetem, który śpiewa w kościele.
I ona słyszy, jaka jest silna.
Bardzo go lubiłam.
A skoro kogoś lubię, to lubię. Zakochałam się w nim.
-Będę cię kochać -Zaspokoisz mnie?
-Zaspokoję cię -Zostawisz mnie?
-Nie zostawię cię -Ułatwmy to sobie
Dziękuję!
Puff dał jej entuzjazm,
K-Ci i Jodeci dali jej
pewność siebie i przekonanie: „Ja jestem dobra,
„ale oni są fantastyczni”.
Te wszystkie rzeczy jednocześnie
dały jej pewność siebie,
lecz sprawiły też, że się pogubiła.
Wszystko potoczyło się tak szybko, że nawet się nie zorientowałam.
Szybko znalazłam się w trasie.
Sprzedawałam płyty i organizowałam imprezy z okazji platyny.
Poruszałam się, ale nie wiedziałam, co się dzieje.
Ja tylko tam byłam. Moje ciało tam było.
Bierzesz dzieciaka
z osiedla i sprzedajesz dwa miliony albumów.
KUZYN MARY
Nagle musisz być tu i tam. Pytasz się: „Jak to?”.
Działo się naprawdę bardzo dużo
i bardzo szybko. To było dla niej ekscytujące,
ale też trochę ją przerażało.
Zastanawiałam się: „Co to jest?
„A to? Boję się tego.
„Jestem śmiertelnie przerażona”.
Jestem śmiertelnie przerażona sobą.
Więc zrobię wszystko, żeby poczuć się dobrze,
będę więcej piła, brała kokainę,
cokolwiek, byle mnie rozluźniło i pomogło przez to przejść.
NIGDY NIE POWINNAŚ UDAWAĆ
Ta dziura wygląda jak Schlobohm.
Wygląda jak Schlobohm.
Osiedle, co? Tak wyglądają takie osiedla.
Schlobohm chyba wygląda gorzej.
Pamiętam, jak pierwszy raz usłyszałam się w radiu.
Powiedziałam chyba: „Dzięki ci, Jezu”.
Wiedziałam, że uda mi się wyciągnąć mamę i siostrę
z tego osiedla.
Ale nie pamiętam, żebym czuła się szczęśliwa.
To była zdecydowanie zmiana dla całej rodziny.
BRAT MARY
Od codziennego
zmagania się z osiedlowym życiem
do chwili, gdy słyszysz
płytę Mary w radiu,
ale my dalej mieszkamy na osiedlu.
Od razu postanowiliśmy przeprowadzić się na przedmieścia.
To była naprawdę duża zmiana.
-Witam. -Dzień dobry, jak się pani miewa?
-Jestem Frank Higgins. -Mary.
Dla mnie osiągnięcie sukcesu oznacza,
że w środku
jestem na tyle szczęśliwa, by wiedzieć, że to sukces
i że zrobiłam coś wielkiego.
Czuję się na tyle bezpieczna, że uznaję wielkość
tego, co zrobiłam. Dlatego teraz to rozumiem.
Wtedy tego nie rozumiałam,
bo nie czułam się świetna w moim sercu.
To jest tak: „Wiem, że uważasz mnie za tę osobę.
„Moje życie wydaje się fajne.
„Ale wiesz co? Moje życie też jest do kitu.
„I robię wszystko, co się da, by dać radę,
„by było lepiej”.
„Masz dużo pieniędzy, więc...”. To bzdury.
Znam dużo osób, które miały pieniądze, i to nic nie dało.
To nie zmienia tego, jak człowiek czuje się w środku.
Nie umiałam cieszyć się tym,
co się dzieje. Nie umiałam się cieszyć sukcesem.
Byłam w związku. Oboje byliśmy młodzi
i osiągaliśmy ogromne sukcesy.
Kochałam go, ale żadne z nas
nie potrafiło poradzić sobie z sukcesem.
Wszystko stało się bardzo mroczne
i pełne nadużyć.
Było dużo manipulacji.
Byłam tam, ale stale zaprzeczałam.
„Będę wydawać się głupsza, niż jestem.
„Będę umniejszać siebie,
„bo nie chcę być wyjątkowa, byle tylko być z tobą”.
Kiedy poznałem Mary, miała, przysięgam...
WYTWÓRNIA WINDMARK
Miałaś na sobie dres i zamszowy kapelusz.
I timberlandy...
Siedziałem w kącie.
PRODUCENT MY LIFE
„Nic do niej nie powiem.
„Jakbym dostał po głowie”.
Produkcja to było dla mnie coś nowego.
Wydałem kilka płyt.
Przyszedł do mnie Puff i mówi:
„Mam nagrać płytę z Mary. Jak chcesz to zrobić, to robimy”.
Przychodziło do mnie wiele osób, pytając:
„Nie przeszkadza ci fatum drugiej płyty?”.
Fatum drugiej płyty...
Rzadko kiedy ktoś wydaje album, który przebija pierwszy.
Wtedy zgadałem się z Chuckym i Bubem.
Nie powstrzymam ekscytacji Bubem.
Miałem 23 lata. Pisałem dla różnych artystów
i nagle pojawia się Puff: „Siema, potrzebuję nagrań dla Mary”.
Ja na to: „Spoko”.
Przy pierwszym spotkaniu była wyluzowana.
Otworzyły się drzwi windy, nie miała ochrony,
ja przyszedłem z moim...
„Heja. Przejdziemy do historii. Nagramy coś odlotowego”.
Ona na to: „Serio? No zobaczymy”.
Ja: „Spoko. Zobaczysz.
„Niedługo przewrócisz wszystko do góry nogami”.
Reszta jest historią.
Zawsze muszę kontrolować otoczenie,
bo nie ufam zbytnio ludziom, więc nie lubię, jak się kręcą obok,
chyba że ich znam.
Byliśmy bardzo blisko.
Jak się masz?
Nie patrzyłem na Mary jak na wielką artystkę.
Raczej jak na jeszcze jedną siostrę
i chciałem, żeby miała wspaniały,
a jednak nawiązujący do ubogich dzielnic klimat w piosenkach,
które jej dostarczałem.
W tym czasie, a były to wczesne lata 90.,
duża część muzyki
nawiązywała do lat 70.,
kiedy kręcono dużo filmów z czarnymi,
istniała energia muzyki z ulicy, życia ulicznego,
i my to uosabialiśmy.
Pochodzimy z tej samej dzielnicy, czy jak to nazwać,
i ludzie nie zawsze są tam dobrzy.
Więc jeśli znajdziesz kogoś dobrego,
to: „O rany”. Rozumiecie mnie?
„Na świecie jest dobrze”.
Będę szczery.
Kiedy ukazał się pierwszy album 411,
Puff promował modę
i było trochę intensywnie.
Powiedziałem: „Zaraz, Joe, ona ma w sobie coś więcej”.
Więc z piosenek i mojego podejścia do tej muzyki...
O tym myślałem.
Miałeś absolutną rację. Z tym mrokiem.
Z tą ulicą, z której pochodzę.
Z całym tym syfem, jakim byłam.
What's the 411? było odjazdowe. Fantastyczne.
Zanim dotarłam do etapu My Life,
byłam rozpieprzona
i potrzebowałam kogoś, kto rozumie mnie przez muzykę.
I ty rozumiałeś.
Jej prawda była pełniejsza na My Life niż na What's the 411?.
What's the 411? było prawdziwe, zajebiste,
ale kiedy dotarliśmy do kolejnego poziomu prawdy,
My Life to była inna bajka.
Kawałek Be With You zapoczątkował to uczucie.
Kiedy go usłyszałam, Puff odwiedził mnie w Jersey
i mówi: „Chcę, żebyś czegoś posłuchała”.
Był cały podekscytowany.
Wsiadłam z nim do auta i usłyszałam początek...
To zagrało na wszystkich moich emocjach.
I chyba natychmiast zaczęłam pisać.
POWIEDZ, CO MYŚLISZ
Ten utwór to początek wszystkiego.
Początek przelewania moich emocji na ten album.
Cały dzień to robiliśmy.
To była pierwsza piosenka.
Cały dzień wybijaliśmy rytm. Tylko to w domu.
Nic więcej nie puszczaliśmy,
ona pisała, mięła kartki, pisała.
Kiedy skończyliśmy tę płytę,
to był jeden z najbardziej niepewnych momentów w naszym życiu.
Rozstawałem się wtedy z Misą.
Mary miała problemy w związku z K-Ci.
Byliśmy w studiu w Nowym Jorku,
skąd widać miasto. Padało...
To był jeden z tych dni,
kiedy chodzisz ze łzami w oczach,
jak dzieciak, któremu złamano serce.
A Misa naprawdę była w moim sercu.
K-Ci był w jej sercu.
Patrzyliśmy na siebie w tym studiu i płakaliśmy.
Przez ten ból zrodziła się między nami więź.
Od tej chwili mówiliśmy:
„Chrzanić to, trzeba pokonać ten ból”.
Nie mogę poradzić sobie z tym
Że mnie nie chcesz
Czemu chcesz mnie widzieć smutną?
Cały album My Life to prośba o miłość.
„Nie odchodź. Potrzebuję cię”. Wołanie o pomoc.
Spędziłam wszystkie dni
I wszystkie noce z tobą
Po prostu mi powiedz Co ja zrobię
Bez ciebie...
„Musisz uwierzyć, że cię nie skrzywdzę.
„Nie chcę żyć bez ciebie. Nie odchodź”.
Przez to wtedy przechodziła.
I o tym chcieliśmy pisać. O tym powiedzieć.
WYTWÓRNIA QUAD - NOWY JORK
Bub!
Hej, mała. Kocham cię.
Jak się masz?
-Dobrze cię widzieć. -Ciebie też.
Przebywanie z tobą, pisanie piosenek
było uzdrawiające i potrzebne. Przy Never Wanna Live
i przy Don't Go chce mi się płakać.
Nie zaczynaj.
-Nie zaczynam. -Nie zaczynaj.
-Postaram się nie płakać. -Mówię ci, że moje łzy...
Powstrzymuję łzy, bo płakaliśmy w kabinie.
Wiem, pamiętam.
Nigdy tego nie zapomnę. Patrz.
-Pamiętam to. -Wyglądaliśmy tak.
Mówiłem ci, że jest dobrze, że nic nam nie będzie.
-Piosenka miała moc. -Tak.
Łzy napływały mi do oczu i widziałem tylko, jak kiwasz głową.
Pamiętam ból brzucha.
Ból i radość jednocześnie.
Nie umiem tego opisać. Gadam jak wariatka.
-Nieprawda. -Tak właśnie się czułam.
Od samego początku.
Nie mogę żyć z...
To było jak...
Nie mogę żyć bez ciebie
Trafiła w samo sedno. Piosenka była gotowa.
Żadnego lania wody. I nic do dodania.
To, co czujesz, to właśnie się dzieje.
Miłość jest wspaniała
Mam mężczyznę, którego pragnę
Modliłam się do ciebie wiele nocy
I moich modlitw wysłuchałeś
Teraz mam odpowiedź
Będę prosić spadającą gwiazdę
Pójdę za tobą wszędzie
Nie chcę być sama
-Kochanie, bądźmy razem -Bądźmy razem
W każdą pogodę, tak...
O kurde!
Miejmy szczęśliwy dom...
-Bo błagałam. -Tak, byłaś autentyczna.
Bo tyle dla mnie znaczysz
Dlatego chcę być twoja...
Mówiłem...
Ach, ten kawałek.
Rozwala mnie. Tak samo jak Don't Go.
Nie wiedziałam, że to jakoś wpłynie.
Myślałam, że umrę.
Sam byłem w nieciekawym miejscu.
Piłem więcej niż kiedykolwiek. Mówię: „Mam pieniądze.
„Jestem młody, bogaty, podróżuję po świecie”.
A byłem bardzo nieszczęśliwy.
Więc to miało sens,
żeby to z siebie wyrzucić. Rozumiesz mnie?
„Też jestem rozdarty”.
Jedyne, co nam przewodziło, to muzyka.
-Czułam się z nią dobrze... -Racja.
...nieważne, euforia czy smutek.
Ona cię ocaliła, bo wtedy wszystko było gorzkie.
-Wszystko było gorzkie. -Było mroczne.
Bardzo mroczne.
Kiedy poznałam Mary, przechodziłyśmy przez to samo
w tym samym czasie, z facetami.
Przyrzekli nam miłość i szczęście po wsze czasy,
miałyśmy wyjechać, mieć dzieci, rodzinę i miało być idealnie.
A nie było.
Muszę cię spytać.
Jodeci byli w programie
i Terry zadał K-Ci takie pytanie. Spójrz.
Złamiesz kilka serc,
bo podobno żenisz się z Mary J. Blige.
-Nie, no co ty. -Nie!
To plotka. Jasne?
Plotka na całe USA...
K-Ci się nie żeni, żeby była jasność.
A więc to nie pierścionek zaręczynowy?
Ach, to. Nieważne. Zmieńmy temat, proszę.
-Dobrze, ale... -Jestem zniesmaczona.
Kiedy to się stało, powiedziałam: „Rzuć go,
„znajdź kogoś innego”.
Byłam tą siostrą, która tak mówi.
Mówiłam: „Stać cię na coś lepszego,
„jesteś na to za dobra”. Sorry, ja nie jestem miła.
Ja nie...
Nie jestem milutką siostrzyczką.
Tylko taką, co mówi: „Wiesz co?
„Nikt nie będzie cię tak traktował.
„Stać cię na więcej”. Ale zakochany tego nie słyszy.
Nie dociera do niego.
Chciała, żeby ktoś ją kochał.
To był bardzo smutny czas.
Działo się jedno za drugim. Po prostu...
W pewnym momencie pojawił się wściekły.
Zdenerwowany. Nie wiedzieliśmy czemu.
Zaczął ją atakować fizycznie.
Musiałam walczyć o życie, bo...
tak jak moja mama, jestem wojowniczką.
Mama była ofiarą znęcania się fizycznego,
więc jako mała dziewczynka widziałam, jak ta drobna kobieta walczy.
Kiedy mnie to spotkało, myślałam o mamie.
Mam czas Odkąd cię nie ma
Nie mam...
To nie jest proste ani czarno-białe,
nie da się po prostu wyjść, kiedy czujesz się tak niepewnie,
bo wydaje ci się, że to najlepsze, co może cię spotkać.
Myślisz, że to miłość, choć to głupie zauroczenie,
ale nie masz niczego więcej.
Nieważne, ile zła się wydarza,
nie chcesz pozwolić tej osobie odejść, bo czujesz, że ona nadaje ci ważność
lub sprawia, że czujesz...
że pewnie cię kocha, ale to jakieś wariactwo.
Nigdy nie rozumiałam, czemu byliśmy ze sobą tak długo.
To niepewność każe ci myśleć, że to jest to.
Tonę
Bo nie ma cię przy mnie
Cały mój świat do góry nogami
Nie wiem, co ze sobą zrobić
Mam za dużo czasu Za dużo czasu
O tak Tak, tak, tak
Nie wiem, co zrobię
Jeśli cię kiedyś stracę
Będę tonąć
Tak, będę tonąć Tonąć, tonąć
O nie, nie Tak
Wybacz mi, kochanie
Ale nie jest mi przykro
Nie jest mi przykro
Nie jest
Nie jest mi przykro
Możesz naprawić swoje życie, tylko ucząc się kochać siebie.
A tam nie było miłości własnej.
Była ciemna, ogromna otchłań mroku.
Depresja w tym związku przewinęła moje życie do tyłu
i przywróciła masę spraw, z którymi się nie uporałam.
Jeszcze z dzieciństwa, gdy byłam małą dziewczynką.
To był efekt kuli śnieżnej,
lawina, wielka kula śnieżna zbierająca wszystko po drodze,
tocząca się wprost w moje życie.
I przeniosła mnie w mroczne, depresyjne miejsce.
Próbowałam zapić swoje życie,
zaćpać się na śmierć, cokolwiek.
Większość czasu pogrążałam się w depresji i nie chciałam żyć.
Nie spotykałam się z matką,
bo nie chciałam, by mnie taką widziała.
Podobnie siostra i inne osoby.
Całkowicie odleciałam.
Czujesz, że krzyczysz,
a wszyscy wokół ciebie mówią:
„Jest dobrze”, bo nie możesz nikomu powiedzieć, co się dzieje.
I krzyczysz, a nic to nie daje.
Zainspirowała mnie,
gdy wzięła pióro i notatnik
i zaczęła zapisywać, co ma w sercu.
Walczyła o swoje serce.
Nagrywając ten album, walczyła o swoje serce.
Moje życie nie jest w świetle słońca. To piekło.
Moje życie to ja niebędąca w stanie wyrzucić z głowy rzeczy,
które mnie spotkały.
Nie mogłam wyrzucić tego, że byłam molestowana.
Od dzieciństwa, od piątego roku życia.
Innych rzeczy, o których nie chcę mówić.
Tyle rzeczy przytrafiło się małej dziewczynce.
Dlatego miałam ten długopis.
I dlatego miałam to wszystko w sobie
i mogłam to wyrazić...
Wyśpiewać to. Mogłam o tym śpiewać i pisać.
Jedyny sposób, by przetrwać.
Jedyny sposób, by przez to przejść.
Gdybyś spojrzał na moje życie
I zobaczył to, co ja
Musisz tylko
Gdybyś spojrzał na moje życie
-I zobaczył to, co ja -Nie spiesz się, dzień po dniu
To twoje życie, co zrobisz?
Stop!
Strasznie mnie to przeraziło.
To cholernie
-przerażające gówno. -Nie.
„Nie spiesz się, dzień po dniu.
„To twoje życie. Co zrobisz?”
Drogie panie, patrzcie na mnie
Chcę, żebyście o czymś posłuchały Coś wam opowiem
Czasem czuję się samotna
Ale to mój wybór
Wolę być sama
Niż znów przechodzić przez piekło
Wolę skoczyć w ogień
Niż żyć w zaprzeczeniu
Takie tworzyłam teksty przed śmiercią.
Bo to były czasy, gdy tak się czułam.
Mówię o byciu razem Tak
Pisałam, by się uwolnić,
bym mogła się poruszać i nie była zniewolona,
bym nie czuła, że utknęłam.
Naprawdę pisałam, by ocalić swoje życie.
Niech płonie Niech płonie
Nieważne, jak boli mierzenie się z prawdą,
jakakolwiek ona jest. Tak dociera się do rdzenia.
Musisz to poczuć, by się wyleczyć.
Gdybyś spojrzał na moje życie I zobaczył to, co ja
Płoń, płoń...
Gdybyś spojrzał na moje życie I zobaczył to, co ja
Moje życie jest takie jak twoje
Gdybyś spojrzał na moje życie
-I zobaczył to, co ja -Muszę pozwolić temu płonąć
Muszę pozwolić temu płonąć
Czasem musisz pozwolić temu płonąć Czasem musisz pozwolić
Musiałam pozwolić mu spłonąć Doszczętnie
I zacząć nowe
BĘDZIESZ W ZGODZIE ZE SOBĄ
Chciałam, byś wiedziała,
że jeśli kiedyś pomyślisz, że to, co robisz, nikogo nie ratuje,
to wiedz, że uratowałaś mi życie.
Próbowałam skoczyć i nie mogłam, bo słyszałam twój głos:
„Nie wolno ci pogrążać dobrej kobiety w smutku”. Dziękuję ci. Kocham cię.
Chodź tutaj.
-Dziękuję bardzo. -Bądź silna.
-Jestem. -Pięknie wyglądasz.
-Bardzo dziękuję. -Nie ma za co.
Mary znalazła się w mrocznych miejscach...
Często nie chcemy przyznać, że tak się czujemy,
i nie chcemy w to wchodzić.
Boimy się aż takiej szczerości, tego, żeby świat się o tym dowiedział.
„Cierpię. Jestem zagubiona.
„Nie wiem, co robić. Jestem smutna i samotna”.
Dorastanie jest ogólnie ciężkie.
I to bardzo. Próbujesz się dowiedzieć, kim jesteś,
a jednocześnie wszyscy ci mówią, kim jesteś,
to naprawdę frustrujące. Więc...
My Life to było pytanie: „Heja, czy jest ktoś...
„Czy jest ktoś, kto czuje się tak samo?”.
Bo jeśli przez coś przechodzisz,
czujesz się z tym sama, nikt cię nie rozumie,
nikt na świecie tego nie przeżywa.
Ale jest Mary.
I ona mówi: „Nie jesteś sama.
-„Dasz sobie radę”. -Nie jesteś sama.
Dla mnie My Life to był hymn nawołujący, by być silną
i radzić sobie z tym,
przez co właśnie przechodzisz.
Zawsze byłam jedną z tych,
które nie umiały powiedzieć prawdy.
Zwłaszcza tej bolesnej.
Kryłam się za fasadą silnej kobiety.
A w środku byłam załamana.
Była we mnie ogromna pustka.
I zastanawiałam się, czy to się kiedykolwiek zmieni.
A ona powiedziała: „Nie musisz udawać”.
Ja na to: „Naprawdę?”.
„Naprawdę mogę być autentyczna?”
-Kocham ją. -Ja też.
Kiedy miałem 13, 14 lat,
piosenki takie jak My Life pomagały mi nie zwariować.
Tak.
A przeszedłem wiele.
Czy to możliwe, że dziecko tyle przeżyło?
Przeszedłem wiele traum, nadużyć.
Więc to...
a szczególnie piosenka My Life,
sprawiła, że pierwszy raz w życiu
poczułem, że mogę się z kimś utożsamić.
I chcę się podzielić tym, że w pewnym momencie życia,
miałem chyba 16 lat, byłem bliski popełnienia samobójstwa.
To było...
Prześladowano mnie za to, że jestem duży, że jestem sobą.
Że jestem gejem i tak dalej.
I tego było już za dużo.
Piosenka My Life
pomogła mi porzucić tę myśl.
-Wspaniale. -Tak.
-To piękne. -Tak.
Chcę, by fani zrozumieli, jak bardzo są dla mnie ważni,
bo wtedy nie sądziłam, że dotrwam i zobaczę ten dzień.
Nie sądziłam, że będę żyć.
Ale pewnego dnia, gdy było już tego za dużo, coś się wydarzyło.
Siedziałam w salonie. Poprzednia noc była bezsenna.
Miałam wrażenie, że okno się otwiera i do pokoju wlatują chmury.
Byłam na takim haju.
Serce zaczęło mi prędko bić.
Była niedziela rano.
Zawsze wtedy dziwnie się czuję.
Jakby Bóg patrzył, co robię.
Pomyślałam wtedy, że nie chcę tego robić, że muszę przestać.
Wybierasz życie albo śmierć. Ja wybrałam życie.
To nawet nie chodziło o mnie, ale o moich fanów.
Kupowali album, słuchali, co mam do powiedzenia.
Mówili: „Ja też, Mary”.
To było to, początek relacji.
Tego potrzebowałam.
Kogoś, kto by zrozumiał.
Bo do tej pory nikt nie rozumiał.
Pomogli mi wytrzymać i żyć,
i przetrwać moją podróż.
Zrobiliśmy coś wielkiego i mającego moc,
inspirując się wzajemnie
w pragnieniu życia i oglądania kolejnego dnia.
Chcę, by ludzie wiedzieli, że nie są...
Kiedy myślisz, że jesteś sama, wcale tak nie jest.
My, wojownicy, jesteśmy tutaj.
Masz pracę i walkę. Wszyscy walczymy.
Dalej.
-Mówiłam ci -Mówiłam ci kiedyś
Że cię kocham
I że cię potrzebuję
Ale powiem ci raz jeszcze
Jesteś moim największym przyjacielem
Nigdy nie odejdę
Więc trzymaj mnie mocno
Całą noc
Pieść mnie czule
Zawsze i wszędzie
Jej dar, jej sposób śpiewania
z trzewi, wywodzi się z traumy.
-Tak -Zostań ze mną
To jak mieć balon
i napełniać go traumą i bólem.
Tego jest tyle, że musisz to wypuścić.
Możesz go przebić i wypuścić te emocje.
Mary to robi, kiedy ją naprawdę wkurzyć.
Spaliłaby dom, będąc w środku, byle tylko cię dorwać,
jeśli z nią zadrzesz. Wiem to.
Ale dobrze jest wziąć balon
i wypuszczać po trochu powietrze,
by wszystkiego nie zniszczyć.
To coś pierwotnego. Jak płacz małej dziewczynki.
Ale to jest piękne, bo uzdrawia.
Proszę, kochanie, weź mnie za rękę
Nie potrzebuję innego
Jeśli chcesz się przytulić
Nie możesz się bać
...swoich emocji.
Kto to? To moja mała. Popatrz na nią.
O Boże.
Tytułowy utwór My Life.
-Spójrz na siebie. -Wiem.
-Patrz na policzki. -Wyglądam jak Szkieletor.
Nieprawda. Wyglądasz słodko.
Wyglądasz tak z tymi oczami.
...ale znów, zwracając się ku emocjom.
Napisałam to, gdy byłam w...
Przeniosłam się do Jersey.
Wtedy zaczęłam drugi album.
I napisałam go na podstawie obserwacji,
nawet jak byłam mała,
obserwowałam ludzi, pary i tak dalej.
Patrząc na moją minę, prowadząca wywiad chyba mi się nie spodobała.
I nie chciałam jej powiedzieć wszystkiego.
Nie chciałam jej powiedzieć,
z czym się zmagam, bo to nie była jej sprawa.
Byłam wtedy naprawdę wredna.
Jeśli wyczułam jakąś niefajną energię,
to się wycofywałam.
Nie chciałam, by wiedziała, skąd ten cały syf.
To nie twój zasrany interes.
-Rozumiesz? -Co to takiego?
-Przez co przechodzisz? -Różne rzeczy.
Rozumiesz mnie? Cokolwiek to jest.
To moje dziecko i ją chronię.
Tamtą dziewczynę
i małą pięcioletnią Mary chronię dzisiaj.
-Rozumiesz mnie? -Nie.
Nieważne, nie rozumiesz.
Wścibiam nos.
Bo nigdy nie wnikali zbyt głęboko.
Moja intuicja zawsze była silna
i dzięki temu mogłam włączyć tryb ochronny.
I to właśnie tu robię.
Bo nie wiedziałam, że jestem sobą.
Szlag, chce mi się przez to ryczeć.
Nie wiedziałam, że jestem sobą. Tą Mary J. Blige,
która będzie miała odwagę i zrobi te wszystkie rzeczy.
Nie wiedziałam, że jestem sobą.
Tak się dzieje, kiedy wzrastasz w środowisku,
gdzie dziewczynki nie są bezpieczne.
-Nie są bezpieczne... -Gdzie używasz instynktów.
Tak.
Dlatego mój instynkt to Bóg.
Nie wiedziałam, kim jestem.
Ale byłam mną. Dlatego mogłam zrobić to, co zrobiłam.
Zawsze byłam tą osobą.
Tylko o tym nie wiedziałam.
Chodzi o to,
by wiedzieć, że jest w tobie Bóg.
Bóg jest miłością.
Bóg to twoje decyzje na temat tego,
co chcesz robić, kim chcesz być.
Nawet jeśli się boję, powinnam się poruszać.
Jak tylko się wydostanę
i przekroczę próg, to z tym koniec. Po zawodach.
Możesz robić wszystko.
DZIŚ ŚWIĘTUJEMY... MY LIFE
25-LECIE - MJB
Udanej 25. rocznicy
powstania albumu My Life!
Zaczynamy.
Kochanie, nie dzisiaj
Nie chcę awantur i kłótni
Chcę, by było dobrze
Trzeba popracować
Chcę się do ciebie zbliżyć
Chcę cię w...
Wszystko, co chcesz robić
Rozluźnij się i...
Zajmę się tobą
Odkryłem My Life dopiero w wieku 16 lub 17 lat,
w najtrudniejszym okresie mojego życia.
Przetrawiłem teksty. Pomyślałem: „Moja ciotka to napisała”.
Poczułem, że choć pisałaś to dla mas, dla siebie,
to jakby to było pisane dla mnie.
Little Xe, nie pisałam tego dla mas.
-Napisałam, bo potrzebowałam tego. -Rozumiem.
Ten album był wołaniem o pomoc.
Ciocia potrzebowała pomocy.
Wszystko, co czujesz, ja też czułam.
Bardzo chciałam być szczęśliwa.
To wszystko, czego chciałam.
Żeby ten mężczyzna mnie lubił.
Nie wiedziałam, że chcę sama siebie lubić.
-Tak. -Tak.
W tym momencie życia wiem,
że przeżywanie takich rzeczy jest nie dla mnie. Robię się gorzka.
Chodzi o to, by stać się lepszą, o wybaczenie.
Mam teraz wybór. Życie może być tylko takie, jakim je uczynisz.
MOJE ŻYCIE W ŚWIETLE SŁOŃCA
W smutku jest coś, co sprawia, że robisz się szczęśliwa, gdy go pokonasz.
Ten album ma w sobie smutek,
a teraz stał się zwycięski.
-Jak leci? -Miło cię widzieć.
Dziękuję, że znalazłaś czas. Doceniam to.
Świat mówi ci, że jesteś nikim,
a ty się podnosisz i udowadniasz, że jesteś ważna,
że moja historia coś znaczy, ma wpływ na ludzi.
Nie studiowałam na Harvardzie.
Ale mam do opowiedzenia historię, która zmieni czyjeś życie.
Chłopcze, masz to coś
-Zaspokajasz mnie -O tak...
-Zaspokajasz mnie -Tyle radości
W moim świecie
Bądź moim mężczyzną
-Bądź moim mężczyzną -A ja będę twoją dziewczyną
Tak.
Nie wiem, co bym zrobiła
Bez ciebie
W moim życiu
Tak, tak, tak.
To dziwne. Ta piosenka. Jest wiele mroku
i bólu na tym albumie. Ale ona krzepi.
Jest optymistyczna, ożywcza... Brzmiała...
Jest pozytywna, ale pierwszy wers:
„Jeśli jest dobry czas, nie chcę awantur i walk”.
Całych tych kłótni.
All Night Long:
„Kochanie, nie dzisiaj. Nie chcę kłótni”... Więc...
Chciałam pozostać optymistką w mrocznych sytuacjach. Starałam się...
bawić, jak tylko mogłam.
Bardzo optymistyczny jest pierwszy singiel,
Be Happy, na którym zapewniasz,
że jesteś tam, gdzie powinnaś.
„Nie zasługuję na to, zasługuję, by to mieć”.
Bardzo mocny tekst:
„Jak mogę kogoś kochać, skoro nie kocham się na tyle, by wiedzieć,
„że nadszedł czas”.
Tak.
Tak się czułam.
Nadal tak... Dzisiaj. Wiecie?
W tym miejscu teraz jesteśmy.
Podróż polega na tym, żeby każdego dnia chcieć próbować być szczęśliwą.
Wszyscy możemy próbować.
Tyle masz w głowie i nie ma co z tym zrobić.
Niektórzy używają broni.
Inni narkotyków.
Niektórzy nie mają żadnego ujścia dla emocji
i umierają młodo albo za wcześnie.
Lęk, takie tam.
Ale jeśli masz ujście,
to możesz się swobodnie wyrażać
i masz wokół siebie ludzi, którzy mówią:
„Kurde, ja też tak myślę.
„Opowiedz mi o tym jeszcze”.
Tak.
Ilu z was chce poczuć dziś szczęście?
Jeśli naprawdę chcecie być szczęśliwi,
chcę usłyszeć, jak śpiewacie tę piosenkę bardzo głośno,
bo tak właśnie ja zaraz zrobię.
Jak mogę kogoś kochać
Skoro nie kocham się dość, by wiedzieć
Kiedy jest czas, żeby odejść
Śpiewajcie
-Wszystko, czego chcę -Tak
-To być szczęśliwa -O tak
Miłość własna to uznanie własnego głosu,
własnego instynktu.
I branie pod uwagę, co dla ciebie dobre,
a nie robienie tego, co według innych jest dla ciebie dobre.
Po prostu chodzi o to, by siebie kochać.
Nie da się kogoś pokochać, nie kochając siebie.
To najtrudniejsza rzecz.
Czemu tak musi być?
Czemu musisz ze mną igrać?
Cały czas
Pomóżcie mi śpiewać...
Mary jest nadal w podróży z nami.
Będzie tutaj. Jest w podróży,
w której pokazuje nam swój świat.
Wszystko, czego chcę To być szczęśliwa, tak
My Life to było błogosławieństwo.
Siła, jaką ten album nam dał,
żeby mówić prawdę, zmieniła nasze życie.
Jeśli znajdujesz się tu dziś i jesteś fanem Mary J. Blige,
to zostałeś wystawiony na próbę
i sprawdzony.
Uwierz mi...
Będzie jeszcze wiele prób i testów.
Ale teraz muszę przemówić do wszystkich wytrwałych,
którzy są ze mną od 1991 roku,
nieważne, czy było ze mną dobrze, czy źle.
Muszę przemówić do tych fanów, którzy mnie nie zostawili.
Potrzebuję was wszystkich.
Dziękuję!
-Żartujesz? Kocham cię. -Kurczę, kochana!
-To było super! -Szlag!
Staram się!
-Tak! -To naprawdę ty?
-Ja! -Dobrze!
Wielbię cię, Boże. Twój święty obraz.
-Dziękuję, Jezu. -Ojcze, dziękuję ci
za twą obecność.
Dziękujemy ci za wspaniały wieczór.
I zgodnie mówimy: „Amen”.
Amen!
Codziennie stajemy się nowymi ludźmi, a Mary mówi o tym swoim fanom.
Tak, dziś był zły dzień, ale jutro będzie kolejny
i można zacząć od nowa.
Jest jeszcze wiele spraw,
których nie przerobiłam. Ale przejdę to.
Moi fani też mają trudne przeżycia.
Uzdrawiamy się wzajemnie,
przesyłamy sobie dobrą energię,
która pomaga nam wzrastać.
Robimy to od lat.
-Cześć, Mary. -Kochamy cię!
Kocham cię, Mary. Jesteś moim sercem i duszą, odkąd skończyłam sześć lat
i mogłam chodzić i mówić.
Chodźmy.
Zawsze chciałaś być piosenkarką?
Czy były inne rzeczy, które chciałaś robić?
Zanim weszłaś do kabiny i nagrałaś piosenkę?
Zawsze wiedziałam, że...
Umiałam śpiewać i chciałam śpiewać. Ale tak naprawdę...
Nie tylko śpiew chodził mi po głowie,
bo nie sądziłam,
że coś takiego może przydarzyć się mnie.
-Wiesz? Komuś takiemu jak my. -Tak.
Włożyłaś dużo pracy w ten album,
więc czujesz się lepiej, że zrobiłaś coś...
dla siebie, tak? To wypłynęło z ciebie?
Jestem zadowolona, ponieważ to było wyzwanie,
bo nigdy nie miałam dość pewności siebie, by to komuś pokazać
i spytać go o zdanie.
A kiedy w końcu nabrałam pewności siebie,
pokazałam to kilku osobom, spodobało im się i się ucieszyłam.
Więc pisałam dalej.
Andre, miałeś tego świadomość, gdy dorastała?
Patrzyłem, jak dorasta...
Kiedy pisała piosenki, słuchałem ich
i czułem, że Mary staje się w pełni dojrzałą artystką.
To wszystko pochodzi od niej.
Mary J. Blige to są jej emocje.
To daje jej pewność siebie...
Wiem, że wierzy w to, że jest panną Mary J. Blige.
I to nam się podoba.
Sto lat
Sto lat, kochana Mary
Niech żyje nam
Dwa torty dla królowej.
Dla kogo jest ten?
Dla ciebie. Miej wybór. Zasługujesz na to.
-Waniliowy lub czekoladowy. -Moja mała ma wybór.
Mary, kiedy cię poznałem, miałaś 18 lat.
Usłyszałem twój głos, zajrzałem do twojego serca
i zobaczyłem, że masz prawdziwy talent, ale też kłopoty.
Ale wspaniałe w tobie jest to,
że potrafisz opisać swój ból
i uporać się z nim na oczach wszystkich.
I to nas inspiruje.
Twoje zdrowie, Mary.
Jesteś prawdziwą królową.
Dobrze mówi!
-Zdrowie. -Dziękuję bardzo!
Chcę podziękować wszystkim za to, że byliście ze mną
i wierzyliście, że dotrwam do kolejnych urodzin,
bo mnie się zdawało, że to się nie uda.
Życie staje się lepsze,
ale wśród pięknych rzeczy, które są dziełem Boga,
wciąż czekają nas próby.
Ale ja wybieram życie i dobro
i będę nadal pracować nad Mary
pod względem duchowym, mentalnym i fizycznym.
Po pierwsze moje dziecko to Mary, mała i duża,
zagubiona i w ogóle w każdym stanie.
Dotarcie tutaj trochę nam zajęło.
Mamy prawie 50 lat i zamierzamy dać czadu.
To dopiero początek. Jeszcze niewiele widzieliście.
Dziękuję wszystkim. Jestem wdzięczna
i już nigdy nie pozwolę nikomu odebrać mi siły...
-O tak. -...ani radości.
Bycie człowiekiem jest ciężkie.
Ale ja zmieniłam się
w znaczący sposób.
Niezmienione pozostało jednak moje serce.
I moje serce to ta mała dziewczynka w Yonkers.
Moje serce to ta nastolatka starająca się przetrwać.
Moje serce nie zapomina miejsca, w którym wzrastałam,
i wraca, by pomóc innym.
Zmiana polega na tym, że nie boję się ujawniać mojej prawdy i siebie,
aby wpłynąć na czyjeś życie.
-Pomyśl życzenie. -Już.
Chyba nie pomyślałaś.
-Pomyśl życzenie. -Skąd wiesz?
Pomyśl dwa, bo cię wyczuwam.
Nie lubię życzeń, wolę wierzyć,
że stanie się to, czego pragnę w moim sercu.
-Amen. -Amen!
Dedykuję ten film Andre Harrellowi.
Bardzo za tobą tęsknię i kocham cię z całego serca.
Twoje jasne słońce tak oślepiało, że musiałeś się z nami nim dzielić.
Dziękuję, że we mnie wierzyłeś i dałeś mi szansę.
Nigdy cię nie zapomnę.
Kocham cię, twoja córka, Mary J. Blige
Napisy: Dorota Nowakówna
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Małgorzata Fularczyk